muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3140, Karar No: 2012/9656, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3140 E.  ,  2012/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.10.2010 tarih ve 2008/986-2010/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ... San ve Ticaret A.Ş.'nin ortakları olduklarını, şirketteki hisse toplamlarının %65'i bulduğunu, şirketin son genel kurulunun 30/06/2006 tarihinde yapıldığını ve yönetim kurulu başkanlığına...'nın seçildiğini, ... ve ...'ın ise yönetim kurulu üyeliklerine seçildiklerini, şirketin yönetim kurulunun 2007 eylül tarihli toplantısında 2006 yılı olağan genel kurul toplantısı için karar aldığını ve hissedarlara tebliğine karar verdiğini, ancak gündemin ve davetin ortaklara tebliğ edilmediği gibi genel kurulun da yapılmadığını, şirkette bazı yolsuzlukların duyulması sebebiyle tamamen sahte imzalarla genel kurul yaptıklarını, hazırun cetveli düzenlediklerini, sicilde her nasılsa ilan ettirdikleri hazırun cetvelindeki davacılara ait imzalar sahte olduğu gibi ... isimli şahsın hissedar olmadığını, davalı ...'nun şirkette hisse alma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek 13/09/2007 tarihinde yapılan 2006 yılı genel kurulunun butlanla batıl olduğunun tespiti ve iptalini, şirkete kayyum atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şahıslar aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, çağrıda herhangi bir usulsüzlük olmadığını, ...'nun İlyas, Muharrem ve ...'dan hisselerini devir almak suretiyle hissedar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, butlana konu edilen genel kurulun hazırun cetvelindeki imzaların davacılar eli ürünü olmadığı, çağrı usulsüzlüğünün tek başına iptal yada butlan sebebi olmadığı, TTK'nın 370. maddesi gereğince; hissedarlar veya temsilcilerin tamamının katılmadığı genel kurul kararlarının yoklukla sakat sayılabileceği, davalı ... tarafından hisse devrine ilişkin yasanın aradığı yönetim kurulu kararının ortaya konulamadığı ve pay defterine kayıt olgusunun usulünce ispat edilemediği, diğer davalılar ... ve ... yönünden ise, keza yine herhangi bir defter ibraz edilmediği için daha önceki mevcut pay sahipliğine yönelik herhangi bir itiraza da dosyada rastlanmadığından ve bu kişilerin pay sahibi sıfatıyla hazırun cetvelinde yer alıp genel kurullarda oy kullandıkları da görülmekle ... ve ... yönünden paydaş olmadıklarını kabul etmenin de MK 2 hükmüne aykırılık teşkil ettiği, butlana konu edilen genel kurul tutanaklarındaki imzaların davacılar eli ürünü olmadığı gerekçeleriyle davalılar ..., ..., ...'a yönelik davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... San ve Tic A.Ş.'ye yönelik davanın kabulü ile 13/09/2007 tarihinde yapılan genel kurulun hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., Meral ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar ..., Meral ve ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ...'a yönelik davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'ye yönelik davanın kabulü ile 13/09/2007 tarihinde yapılan genel kurulun hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiş olup kararı, davalılar ..., Meral ve ... vekili temyiz etmiştir. Kararı temyiz eden davalılar hakkındaki davanın husumetten reddine karar verildiği için kararın temyiz edilmesinde hukuki yararları bulunmamaktadır.

Temyiz eden davalılar ..., Meral ve ... vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30461, Karar No: 2014/7661, Tarih: 18.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30461 E.  ,  2014/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/1325-2012/997

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçinin davalılarla birlikte aleyhine işçi alacaklarına dayalı dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda aleyhlerine verilen kararı icraya koyduğunu, icra dosyasına 6.336.31 TL ödeme yaptığını ve işçilere yapılan tüm ödemelerden davalılarla aralarında imzalanan sözleşme gereğince davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek icra dosyasına yaptığı ödemenin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı M.Turizm Tic. LTD. Şirketi yargılamaya katılmamış, diğer davalı ise davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, davanın kısmen kabulü ile 1.803.43 TL alacağın müflis Ağarlar Tem. Ltd. şirketinden 348.42 TL alacağın M. Turizm Tic. Ltd. Şirketirden tahsiline, alacağa 04.12.2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesine ve fazla ilişkin talebin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak 1.803.43 TL alacaktan müflis A. Tem. Ltd. şirketinin, 348.42 TL alacaktan Maksan Turizm Tic. LTD. Şirketinin sorumlu olduğu belirlenmiş fakat mahkemenin bu kabulünün yerinde olmadığı yargılama giderlerinden davacının sorumlu olduğu her bir davalının sorumlu olduğu 1/2'sinden davacının sorumluluğu cihetine gidilmesi gerekirken kısa kararda yazılı olduğu gibi karar verildiği ve kısa kararla bağlı kalındığı açıklanarak kısa karar ile gerekçe arasında çelişki yaratılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 2013/30461 2014/7661

Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza içtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı ve çelişik olması adil yargılanma hakkı, hukuk güvenliği ve yargılamanın aleniyeti ilkeleri ile yukarıda açıklanan tüm buyurucu nitelikteki düzenlemelere aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ile ilgili olup hakim tarafından resen gözetilmesi gerekir. Bu durumda, yukarıda açıklanan içtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar tesis edilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27770, Karar No: 2013/40292, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/27770 E.  ,  2013/40292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10153, Karar No: 2012/7186, Tarih: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10153 E.  ,  2012/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Doğubeyazıt Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/13199, Karar No: 2015/9428, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13199 E.  ,  2015/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

Sanığa ait sürücü belgesinin, TCK’nın 53/6. maddesi gereğince trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere geri alınmasına karar verilebileceğinin gözetilmeyerek atılı kasten işlenen suç nedeni ile sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (5.) bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5110, Karar No: 2018/8187, Tarih: 17.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5110 E.  ,  2018/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ....Tic. A.Ş. ve .... San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 26.12.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği,dosyada alınan 23.01.2015 tarihli kusur raporunda davalı ... Tic. A.Ş. % 60, bu kusurun içinde kalmak üzere şantiye şefi ... % 1, ustabaşı .... % 1, .... San. ve Tic. A.Ş. % 30, bu kusurun içinde kalmak üzere ekskavatör operatörü ... % 1, sigortalı %10 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğu, Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/52 Esas - 2013/229 Karar sayılı kararı ile ..., .... ve ...'nın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, ceza dosyasında sigortalı ve ...'ın asli, .... ile ...'nın tali kusurlu bulunduğu, sigortalının hak sahipleri tarafından açılan tazminat davası dosyasında alınan kusur raporunda ise ....Tic. A.Ş. % 40, .... San. Tic. A.Ş. % 30, sigortalının % 30 kusurlu bulunduğu ve talebin kısmen kabulüne dair kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 17.12.2012 tarihli ilamı ile onanarak 12.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece dosyada alınan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de kesinleşen tazminat ceza davası dosyalarında kusur oranlarının farklı tespit edildiği görüldüğünden raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümlerini, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, bu bağlamda işverenlerin, sigortalının ve 3. kişilerin kusur aidiyet ve oranlarını gerekçeleriyle belirleyen, denetime elverişli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ....Tic. A.Ş. ve .... San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....Tic. A.Ş. ve .... San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5791, Karar No: 2025/1592, Tarih: 27.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/5791 E.  ,  2025/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/397 E., 2022/100 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 3402 sayılı (5304 Sayılı Kanun’la Değişik 4. Madde) Kanun gereğince yapılan ve 20.09.2010 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışması bulunmakta olup, dava konusu Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi ... mahallesi ... mevkiinde kain 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yapılan kadastro çalışmasında 233.880.072,60 m² ve orman vasfı ile tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve özetle; Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi İbikkaya mahallesi ... mevkii 104 ada 1 nolu orman parseli olarak Hazine tespiti yapılan taşınmazın sınırları içerisindeki 70.000 m² (70 dönüm) bağ ile 100.000 m² (100 dönüm) tarla vasfındaki taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu, kadastro sırasında orman parseli olarak tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek 104 ada 1 nolu orman parselinin tapusunun iptali ile 70.000 m² (70 dönüm) bağ ile 100.000 m² (100 dönüm) miktarlı tarlanın adına tescilini istemiştir.

Davalı ... İdaresi temsilcisi yargılama aşamasında davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği önceki karar, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı, en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı fotoğrafının, keşifte uygulanan 1952 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile tespit tarihinden 15-20 yıl önceki memleket haritaları ile dayanağı hava fotoğraflarının getirtilerek çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye uygulanmadığı, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmediği ve dava konusu taşınmazların orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığı, adına tescil kararına verilen kişi yönünden usulünce 40/100 dönüm kısıtlama araştırması yapılmadığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; fen bilirkişi ...'ın 19.10.2015 tarihli raporunda ve rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 40.703,69 m²lik kısmın tarla, (B) harfi ile gösterilen 19.556,40 m²lik kısmın bağ, (C) harfi ile gösterilen 10.278,49 m²lik kısmın bağ evi ve hayvan barınağı ve (D) harfi ile gösterilen 29.097,27 m²lik kısmın bağ vasfında olduğu, yapılan keşif sonucu alınan 28.02.2022 tarihli orman mühendisi bilirkişi raporunda dava konusu yerlerinin öncesinin orman olmadığının ve çevresi ile birlikte orman bütünlüğü oluşturmadığının belirtildiği, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi raporunda; 1951, 1984 ve 1994 yılı hava fotoğrafları ile 1958 ve 1986 yılı memleket haritalarında dava konusu yerlerin tarım arazisi vasfında kullanıldığı ve sınırlarının belirgin olduğunun tespit edildiği, 17.02.2022 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi ile GDU bilirkişi raporunda; taşınmazın 2. sınıf kuru tarım arazisi vasfında olduğu, taşınmaz üzerinde rehabilitasyon çalışmasının yapıldığı, taşınmazın sürülü ve ekili olduğu, komşu taşınmazlar ile aynı vasıflarda olduğu, komşu taşınmazlar ile belirgin bir sınırı olduğu, taşınmazın üzerinde tarımsal faaliyetin yapıldığı, taşınmaz üzerinde imar ve ihyanın yapıldığının bildirildiği, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen yerlerin sırasıyla davacının dedesi ... , babası ... ve davacı tarafından tarımsal faaliyet yapmak, bağ yetiştiriciliği yapmak, bağ evi ve hayvan barınağı inşa etmek sureti ile kullanıldığı, (D) harfi ile gösterilen yerin ise davacının ... Koç'dan senetle devraldığı ve bu yerde de tarımsal faaliyet ile bağ yetiştiriciliği yapmak suretiyle kullanıldığı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi raporuna göre dava konusu yerlerin 1951 yılından bu yana tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, davacının kadastro tespit tarihi olan 2010 yılından önce en az yirmi yıldan fazla bir süredir ekonomik yarar sağlayarak dava konusu yerlere nizasız ve fasılasız şekilde eklemeli olarak zilyet bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile; Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi İbikkaya mahallesi Mırgan mevkiinde kain 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile; fen bilirkişi ...'ın 19.10.2015 tarihli raporunda ve rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 40.703,69 m², (B) harfi ile gösterilen 19.556,40 m², (C) harfi ile gösterilen

10.278,49 m² ve (D) harfi ile gösterilen 29.097,27 m²lik kısımların hepsine ayrı ayrı yeni ada ve yeni parsel numarası verilmek suretiyle, (A) harfi ile gösterilen 40.703,69 m²lik kısmın tarla vasfı ile, (B) harfi ile gösterilen 19.556,40 m²lik kısmın bağ vasfı ile, (C) harfi ile gösterilen 10.278,49 m²lik kısmın bağ vasfı ile ve (D) harfi ile gösterilen 29.097,27 m²lik kısmın bağ vasfı davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın geri kalan kısmının vasfı değiştirilmeden davalı Hazine adına ipkasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; dosyadaki beyanlarını tekrar ettiklerini, davacının imar ve ihya şartlarını yerine getirmediğini, mahalli bilirkişi beyanlarının taraflı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunulmuştur.

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, ormanların zilyetlikle kazanılamayacağını, harçtan muaf olmalarına rağmen harç ödemelerine karar verildiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.