muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4658, Karar No: 2024/905, Tarih: 06.02.2024

Ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazın önceki ve mevcut niteliğini, ne kadar süreden beri hangi vasıfla kullanıldığını, varsa üzerindeki bitki örtüsünü, cinsini ve yaşlarını açıklayan, çekişmeli taşınmazın eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, dışarıdan toprak getirtilip getirilmediği, taşınmaz üzerindeki imar ihyanın ne zaman başlayıp, hangi tarihte tamamlandığı, taşınmaz üzerinde ekonomik amaçlı zilyetliğe ne zaman başlanıldığını ve taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı, önceki ziraat bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; taşınmaz ve çevresini tüm yönleriyle gösterecek şekilde taşınmaz ve çevresinin yakın plan fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmaz kabaca işaretlettirilmelidir.

Jeolog bilirkişi kurulundan; zemin incelemesi yapılarak dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığı DSİ tarafından ya da şahıslar tarafından sedde çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, dere ile taşınmaz arasında kot farkı bulunup bulunmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarını açıklayan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

Fen bilirkişisine, keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmelidir.

Davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalı, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlik yoluyla kazanılabilecek 40/100 dönüm norm sınırına dikkat edilmeli, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi hükmündeki sınırlamalar esas alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile,

Hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine, harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14860, Karar No: 2015/29088, Tarih: 14.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14860 E.  ,  2015/29088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/109286

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/430 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık Mustafa hakkında katılan Osman'a yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan O.. S.. ve sanık M.. D..'nin tebliğnameye uygun olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar O.. S.. ve Ü.. D.. hakkında karşılıklı hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına, sanık O.. S.. hakkında katılan M.. D..'ye karşı hakaret suçundan verilen beraat hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanıklar O.. S.. ve Ü.. D.. ile katılan M.. D..'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/792, Karar No: 2010/2267, Tarih: 28.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/792 E.  ,  2010/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.55 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15174, Karar No: 2025/6353, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15174 E.  ,  2025/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/795 E., 2022/112 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11504, Karar No: 2015/9818, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11504 E.  ,  2015/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2015

NUMARASI : 2013/224-2015/183

Taraflar arasındaki dava, ticari satım sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/737, Karar No: 2020/7908, Tarih: 07.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/737 E.  ,  2020/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Asıl Dava: Galle Fazlasına Müstahak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Birleşen Dava: Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İskerderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2015/743 Esas, 2018/306 Karar sayılı kararıyla asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalılar vekillerince ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava dilekçesinde davacıların mülhak ... Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı, birleşen dava dilekçesinde asıl dava davacılarından ...'nin aynı vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davacılar vekilinin istinaf istemini usulden, davalı ... Genel Müdürlüğünün istinaf istemini esastan reddetmiştir. İstinaf isteminin esastan reddine dair karar davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1. Asıl dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dava galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Vakıftan galle fazlasının alınabilmesi için öncelikle vakfeden ile kan bağının ispatlanması sonra da bu hususta vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu ... Vakfı'nın 1318 H. (1901 M) tarihli vakfiyesinde galle fazlasının evlada verilmesi ile ilgili olarak ayrı ve özel düzenleme bulunduğu, vakfiyede "...sonra böylece evladi zükürinden hasıl ve anlara mahzı züküretle mensup olan zükür ve inas evladı evladına, sonra böylece batnen bade batnin ve tabakatin taakup ve tenasül eden ensal ve akabına vakfetti, bunlardan yukarı tabaka aşağı tabakayı hacb edecek, yani yukarı tabaka mevcut oldukça aşağı tabaka galleye müstehik olmayacaktır" denilerek galle fazlasının erkek evlat soyundan gelen kız ve erkek evlada batın şartı ile şart kılındığı, davacıların vakıfın 4. batından zükur evlatları olduğu ve 3. batında bulunan davacıların amcası dava dışı ...'nin temyiz inceleme tarihi itibariyle sağ olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, dava konusu vakfın galle fazlası batın tertibi (ön batında vakıf evladı varsa sonraki batında bulunanların hak sahibi olamayacakları kuralı) ile evlada bırakıldığından, Mahkemece İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1952/440-587 sayılı ilamında adı geçen vakıf mirasçılarının açık kimlik ve nüfus kayıtlarına göre bir soyağacı çizelgesi çıkartılarak, üçüncü batında sağ vakıf evladı bulunup bulunmadığının denetime elverişli bilirkişi raporuyla tespit edildikten sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davacıların amcaları dava dışı ...'nin sağ olduğu dikkate alınmadan davanın kabulü doğru değildir.

2. Birleşen dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Dava, tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3. maddesine göre mülhak vakıf, mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulmuş olan yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş ve bu kişiler tarafından yönetilen vakıflardır.

Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti mahkemeye, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 6. maddesi gereğince atama (tevcih) ise davalı idareye ait bir görevdir.

Dava konusu ... Vakfı'nın 1318 H. (1901 M) tarihli vakfiyesindeki tevliyete ilişkin düzenlemelere göre, vakfiyede "...vakfın tevliyetini sağ oldukça hiçbir müşarik ve münazi olmıyarak kendi nefsine, sora sağ oldukça Zihnizade merhum ... kızı zevcesi ... hanıma, zevcesinden sona sulbi kebir oğlu ..., bundan sonra zükür evladın en yaşlı erşedine" şeklinde düzenlenerek, tevliyetin erkek evladın en yaşlı ve erşedine bırakıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre, Mahkemece İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1952/440-587 sayılı ilamında adı geçen vakıf mirasçılarının açık kimlik ve nüfus kayıtlarına göre bir soyağacı çizelgesi çıkartılarak, davacıdan daha yaşlı erkek ve erşed evlat bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunmadığının tespiti halinde davanın kabulü, bulunduğunun tespiti halinde ise tevliyeti kabul edip etmediklerinin sorulması, ancak bu kişilerin muvafakati ile davanın kabul edilebileceği, aksi takdirde davanın reddinin gerekeceği düşünülmeden, yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu davanın kabulü doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18117, Karar No: 2019/10717, Tarih: 15.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/18117 E.  ,  2019/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalıların cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Üniversite ve davalı ... Taahhüt A.Ş vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda; davalı Üniversitenin asıl işveren, dava dışı Şeka şirketi’nin devralan son alt işveren olduğu, diğer davalılar ve ihbar olunanların ise davaya konu dönemde aynı işyerinde alt işverenler olduğu sabittir. Buna göre; kıdem tazminatından davalı Üniversitenin tüm süre yönünden son ücretten, devreden diğer davalı ... Taahhüt A.Ş’nin sorumluluğunun ise kendi dönemi ve devrettiği tarihteki ücret miktarı ile sınırlı olduğu gözetilerek müştereken-müteselsilen sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Taahhüt A.Ş'ye iadesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6147, Karar No: 2019/2491, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/6147 E.  ,  2019/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4586, Karar No: 2006/7178, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4586 E.  ,  2006/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kararın temyiz eden davacılar vekiline tebliğine ilişkin dosyada belge veya bilgi bulunmamaktadır. Var ise tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamış ise durumun bildirilmesi, tebligat yapılmış ve temyiz süresi geçirilmiş ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4-5 maddesi uyarınca işlem yapılması aksi halde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

2-Kararın davanın taraflarından Hatice ... mirasçıları., . ve ... ...'ya tebliğine ilişkin dosyada belge veya bilgi bulunmamaktadır. Tebligat yapılmış ise tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamış ise usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4883, Karar No: 2013/4612, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4883 E.  ,  2013/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen ....12.2011 tarih ve 2007/554-2011/904 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işletmeye ait trene binerken, trenin aniden hareket etmesi sonucu ayağının basamağa sıkışıp sürüklenerek tren ile peron arasına düşmesi sonucu, sağ ayağının diz üstünden, sol ayağının ise bilekten koptuğunu belirterek şimdilik 6.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili 20.09.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talep sonucunu 86.141,00 TL'ye çıkarmış ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, hareket halindeki trene atlayarak can güvenliğini tehlikeye atan davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının harekete geçen trene binmeye teşebbüs etmesi ve gerekli dikkat ve özeni göstermeyip kendi can güvenliğini tehlikeye atması nedeniyle %75 oranında, davalının ise, işletme ihmalleri ve kusurları nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu, kaza sonucu yaralanan davacının maddi ve manevi zararından davalının kusuru nispetinde sorumlu olacağı gerekçesiyle ıslah dilekçesi de gözetilerek davanın kısmen kabulü ile, 86.141,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın ....03.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.937,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.