muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3474, Karar No: 2011/6236, Tarih: 28.11.2011

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesini geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı şekilde yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı şekil 4857 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Buna karşılık aynı yasanın 25. maddesinde düzenlenen derhal yapılan haklı fesihler için, yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Dosya içeriğine göre davacıya daha önce de 05/04/2009 tarihinde alınan savunması nedeniyle 24/06/2009 tarihinde envanter açığından dolayı yazılı ihtar verilmiş, davacı savunmasında daha dikkatli olacağını beyan etmiştir. 04/06/2009 – 12/08/2009 tarihleri arasında yeniden envanter açığının oluşması ve tanık beyanlarına göre bu konuda savunma vermemesi işveren açısından İş Kanunu 25/II – h maddesine göre haklı fesih sebebi oluşturur.

Sözleşmenin feshi haklı nedene dayandığından 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 300,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1,100,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23485, Karar No: 2013/283, Tarih: 14.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23485 E.  ,  2013/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcının mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7577, Karar No: 2019/19694, Tarih: 12.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7577 E.  ,  2019/19694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

YARGITAY KARARI

1)Dosyanın incelenmesinde, dosyadaki dilekçe ve tebligat evrakından davacı vekilinin sunduğu süre tutum dilekçesinin davalıya ve mahkemenin 09.05.2018 tarihli gerekçeli kararının taraflara tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarına dosya içeriğinde ve UYAP ortamında yapılan incelemede rastlanmamıştır. Düzenlenmiş temyiz formunda ise kararın tebliğine ve yapılmış temyiz başvurusuna dair bilgiler yer almamaktadır.

Gerekli tebligatlar yapılmış ise tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi, tebligat yapılmamış ise hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tebligata ilişkin usuli işlemlerin tamamlanması,

2)Davacı vekilinin kararı temyizi için temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise Hukuk Muhakemeler Kanunu’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3512, Karar No: 2021/259, Tarih: 20.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3512 E.  ,  2021/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etmek, Bu suçlara yardım etmek, kasten yaralamaya teşebbüs etmek, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

İLK DERECE MAHKEMESİ

KARARI : ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi, 02/03/2018 gün ve 2017/352 E. - 2018/102 K.

1-Sanık ... hakkında;

a-...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezası,

b-...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezası,

c-...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası,

d-...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 86/2,3-e, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 2 ay 15 gün hapis cezası,

e-...'ü kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1,3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 8 ay hapis cezası,

f-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezası,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında;

a-...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası,

b-...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası,

c-...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5'er yıl hapis cezası,

d-...'ı kasten yaralamaya teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 86/2,3-e, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 1'er ay 7'şer gün hapis cezası,

e-...'ü kasten yaralamaya yardım etmek suçundan; TCK'nin 86/1,3-e, 87/3, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10'ar ay hapis cezası,

f-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; beraatlerine ilişkin.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

KARARI: A-Sanık ... hakkında; ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek, ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek ve ...'ı kasten yaralamaya teşebbüse yardım etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

B-Sanık ... hakkında; ... ve ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek ve ...'ü kasten yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek ve ...'ü kasten yaralamaya yardım etmek suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılmasına;

1-Sanık ... hakkında;

a-...'ı kasten öldürme suçundan;TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

b-...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

c-...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 11 yıl 8 ay hapis cezası,

1-Sanık ... hakkında;

a-...'ı kasten öldürme suçundan;TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

b-...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

c-...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 11 yıl 8 ay hapis cezası,

d-...'ü olası kastla yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 ay 15 gün hapis cezası,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında;

a-...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5'er 10'ar ay hapis cezası,

b-...'ü olası kastla yaralamaya yardım etmek suçundan; beraatlerine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği anlaşılmakla; sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs, mağdur ...’a yönelik olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik yardım etmek suretiyle kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan ... vekilinin süresinde verdikleri temyiz dilekçelerinde sayılan suçlara yönelik de temyiz isteğinde bulundukları; ancak sanıklar müdafileri ile katılan ... vekilinin temyizleri ile ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği görülmekle,

Bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1419, Karar No: 2015/7015, Tarih: 13.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1419 E.  ,  2015/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava iş akdinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiği iddiasına dayalı kıdem tazminatı alacağının tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 01/06/1985 tarihinde Adana 2. Noterliğinde noter katibi olarak çalışmaya başladığı 12/09/2005 tarihinde emekli olmak suretiyle ayrıldığı, Noterler Birliği tarafından bu döneme ilişkin 23.182,23 TL kıdem tazminatının ödendiği ve davacının Noterler Birliği ile davalı noter ...'i ibra ettiği, 06/06/2007-31/07/2008 tarihleri arasında aynı noterlikte çalıştığı, iş akdinin davalı noter ... tarafından feshedilmesi üzerine Noterler Birliği tarafından davacıya 3.575,00 TL kıdem tazminatı ödenmesi üzerine Noterler Birliğini ve davalı noter ...'i ibra ettiği, davacının aynı noterlikte 04/08/2008 tarihinde yeniden davalı noter ... yanında çalışmaya başladığı, 04/11/2008 tarihinde davalı noter ...'in emekli olması üzerine noterliğin diğer davalı noter ...'e devredildiği, davacınında ara vermeksizin 30/04/2011 tarihinde iş akdi davalı noter ... tarafından feshedildiği tarihe kadar çalıştığı anlaşılmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda mahkemece verilen 28/03/2013 tarihli kararda davacının 04/08/2008-30/04/2011 tarihleri arasındaki çalışma dönemi yönünden davalı ... davacıyı bu dönemde 04/08/2008-04/11/2008, davalı ... 04/11/2008-30/04/2011 tarihleri arasında çalıştırdığı ve ...'in devralan işveren olduğu halde Noterler Birliğinin kıdem tazminatından sorumluluğunu düzenleyen "Noterler Birliği Kıdem Tazminatı Yönetmeliği"nin 5/sonuncu maddesi yanlış yorumlanarak davalı ... 04/08/2008-04/08/2010, davalı ... 04/08/2010-30/04/2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden sorumlu tutulmuş, davalı ...n'in kararı temyiz etmesi üzerine mahkeme kararı Dairemizce davalı ...'in kıdem tazminatından sorumluluğunun davacıyı çalıştırdığı 04/08/2008-04/11/2008 tarihleri arasındaki dönem ve 04/11/2008 tarihindeki aldığı ücretle sınırlı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak davalı ...'in 04/08/2008-04/11/2008 tarihleri arasındaki dönemle sorumlu tutulmuş olması doğrudur. Ne varki mahkemece diğer davalı ...'in devralan işveren olarak davacının 04/08/2008-30/04/2011 tarihleri arasındaki tüm dönemden, (04/08/2008-04/11/2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen olmak üzere sorumlu olduğu gözetilmeksizin davacının 04/11/2008-04/08/2010 tarihleri arasındaki çalışma dönemi yönünden 30/04/2011 tarihindeki ücret üzerinden davalı ...'in sorumlu tutulmamış olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5165, Karar No: 2012/6258, Tarih: 03.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5165 E.  ,  2012/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 6985 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerine imar uygulaması sırasında davalı lehine 12.08.1999 tarihinde tesis edilen ipoteğin bedelinin depo edilmesi suretiyle terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 2009 yılında ipotek kurulurken saptanan bedelin dava tarihi itibariyle parasal bir önemi kalmadığını, ipotek bedelinin günün koşullarına ve rayiç değerine göre yeniden saptanıp depo edilmek suretiyle davacının talebinin değerlendirilmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davada kanuni ipoteğin terkini talep edildiğinden, terkin halinde ödenecek bedel davacının taşınmazına davalıya ait taşınmazdan imar parseli oluşturabilmek için kaç metrekare yer eklenmiş ise o miktardaki yerin dava tarihindeki rayiç değeri belirlenerek bu bedelin depo ettirilmesinden sonra ipoteğin kaldırılmasına karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece mahallinde keşif yapılmış, dosyaya ibraz edilen 03.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın metrekaresi dava tarihi itibariyle 85 TL belirlenerek, davacı taşınmazına eklenen 24,62 m2 yerin bedeli 2.092.70 TL olarak tespit edilmiş ise de davalı tarafça 17.11.2011 tarihli celsede bilirkişi raporuna itiraz edildiği halde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak taşınmazın bulunduğu mevkideki emsal değerler gözetilmek suretiyle dosyada mevcut imar belgelerinden davalının parselinden davacı parseline gittiği anlaşılan 24,62 m2 yerin dava tarihindeki rayiç değerini yeniden belirlemek ve bu bedeli depo ettirmek olmalıdır. Tüm bu yönler gözetilmeden mahkemece, davalının itirazı sonuçlandırılmadan 2.092.70 TL ipotek bedelinin depo ettirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25579, Karar No: 2013/8129, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25579 E.  ,  2013/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, ... Tedaş İşletme Şefliği tarafından, Hacı Musalar Köyünde zarar gören ve elektrik kesilmesine neden olan direklerin onarımının yapılmasının sanık ...'dan istenmesi üzerine adı geçen sanığın kepçe sahibi olan sanık ... ile ücret karşılığı anlaşarak belirtilen yere gittiği, çalışmaya ara verildiği sırada tanık ...'ın, sanık ...'dan, Sarılar Köyünde bulunan bahçesinde mevcut gübrelerin kepçe ile toplama işini yapmasını istendiği, söz konusu yeri bilen sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin de sanık ... ile birlikte ...'ın bahçesine gittikleri, burada kepçe ile gübre toplama işi yapıldığı, akabinde ...'ın bir sondaj çukuru açmasını istemesi üzerine sanık ...'ın 4x5 metre ebatlarında kepçe ile çukur kazdığı, bu esnada izinsiz kazı yapıldığının jandarmaya ihbarı üzerine, Sarılar köyü istikametinden gelmekte olan ve içerisinde sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin bulunduğu kepçenin durdurulduğu, Hacılar Köyü, Akçaeniş yol ayrımı kavşağında beklemekte olan Reno Clio marka aracında kazı olayına karışmış olabileceği düşünülerek ... içerisinde bulunan sanıklar Adil Gevşek ve ... ile olay yerinde bulunan sanık ... da alınarak karakola götürüldükleri anlaşılmış olup, sanıkların aşamalarda alınan değişmeyen savunmaları ve bu savunmaları destekleyen tanıklar ... ile eski köy muhtarı olan ...'nın anlatımları nazara alındığında, sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin, yine emlak işi ile iştigal eden ve suç tarihinde tarla bakmak amacıyla tesadüfen olay yerinde bulunan sanıklar ... ve Adil Gevşek'in, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil mevcut olmadığı, bu itibarla, mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların

beraatlerine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4808, Karar No: 2019/6908, Tarih: 06.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4808 E.  ,  2019/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/11/2017 tarih ve 2016/514-2017/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle yapılan anlaşma sonucunda 21.11.2014 tarihli 15.375,00 Amerikan Doları tutarındaki fatura bedelinin ödenmediğini, bedelin tahsili amacıyla taraflar arasında depo taahhütnameleri imzalandığını, bu suretle konşimento şartlarına göre tahakkuk edebilecek demuraj tutarı ve ardiye ücretinin ödeneceğinin davalı tarafça taahhüt edildiği halde ödenmediğini, bu amaçla davalı aleyhine İstanbul Anadolu 5.İcra Müdürlüğünün 2015/9633 Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, yapılan takibe itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile devamına ve lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu ancak, müvekkilinin deniz taşıması-navlun sebebiyle davacıya borcu bulunmadığını, davacının demuraj ve ardiye tutarlarını değil taşıma ücretini talep ettiğini oysa, müvekkilinin davacıya deniz yoluyla taşıma karşılığında ödemekle yükümlü olduğu tüm borcunu ödediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu ancak, müvekkilinin deniz taşıması-navlun sebebiyle davacıya borcu bulunmadığını, davacının demuraj ve ardiye tutarlarını değil taşıma ücretini talep ettiğini oysa, müvekkilinin davacıya deniz yoluyla taşıma karşılığında ödemekle yükümlü olduğu tüm borcunu ödediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; her iki tarafında ticari defter ve kayıtlarının da usulüne uygun olarak tutulduğu, takibe ve davaya konu faturanın her iki şirket kayıtlarında da yer aldığı, davalı tarafından yapıldığı belirtilen ödemelere ilişkin tahsilat makbuzlarında ödemelerin takip ve davaya konu faturaya istinaden yapıldığını gösteren bir ibarenin mevcut olmadığı ve takip tarihi itibariyle davalının usulüne uygun olarak tutulduğu belirtilen kendi ticari defter ve kayıtlarında dahi davacı şirketin 31.573,00 Amerikan Doları alacaklı gözüktüğü ve sözkonusu bakiyelere takip ve dava konusu edilen fatura bedelinin de dahil olduğu, davacı şirketin kayıtlarında 21.11.2014 tarihli 15.375,00 Amerikan Doları tutarındaki faturanındavalı şirket kayıtlarına da alındığı davalının fatura içeriği hizmeti almadığı yönünde itirazın bulunmadığı, davalı şirket tarafından konşimento şartlarına göre demuraj tutarı ve ardiye ücretinin ödenmesinin kabul ve taahhüt edildiği, davacı şirketin takibe konu alacağının sabit olduğu ve davalı tarafından ödenmediği gerekçesiyle ve davalının temerrüt tarihi de ihtarnamenin tarihine göre değerlendirilmekle davanın kabulüne, davalının İstanbul Anadolu 5. İcra Müdürlüğünün 2015/9633 esas sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 15.631,53 Amerikan Doları üzerinden devamına, bu bedelden asıl alacak 15.375,00 Amerikan Dolarına takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmasına, %20 (8.284,71 TL) tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, 21.11.2014 tarihli ve 15.375,00 Amerikan Doları tutarındaki faturaya dayalı olarak takip başlatmış, davalı ise bu tarihten sonra yapılan ödemeleri gösterir belgeler ibraz ederek takip ve dava konusu borcun ödendiğini savunmuştur.