muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19810, Karar No: 2025/6302, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19810 E.  ,  2025/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/802 E., 2022/589 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/72 E., 2021/83 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12885, Karar No: 2012/16727, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12885 E.  ,  2012/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14141, Karar No: 2014/251, Tarih: 14.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/14141 E.  ,  2014/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 112 ada 16 parsel sayılı 2223,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava ve temyize konu 112 ada 16 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelikte dava açmış, yapılan keşif sırasında davacının taşınmazın sınırlarını göstermesi üzerine dava etmek istediği taşınmazın 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaz olmadığı esasen 107 ada 20 parsel sayılı taşınmaz olduğu belirlenmiştir. Mahkemece dava ve temyiz konu 112 ada 16 parsel yönünden davanın kabulüne, dava ve temyize konu 112 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine, 107 ada 21 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 112 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkemece 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaz yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde 107 ada 21 parsel numarası zikrederek dava açmış, yapılan keşif sırasında taşınmazın sınırlarını göstermesi üzerine dava etmek istediği taşınmazın 107 ada 20 parsel sayılı taşınmaz olduğu ancak dosyada bulunan tutanak örneğine göre 107 ada 20 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... adına tespit edildiği belirlenmiştir. Bu hale göre her ne kadar davacı dava dilekçesinde 107 ada 21 parsel numarasını belirterek dava açmış ise de davacının zeminde gösterdiği sınırların 107 ada 20 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, hal böyle olunca 107 ada 21 parsel sayılı taşınmazın esasen dava konusu olmadığı, davacının dava dilekçesinde numarası yazılmış olsa da keşfen belirlenen sınırlara göre 107 ada 21 parsel sayılı taşınmazın dava dışı olduğu açıktır. Böylesi bir durumda davacının davasının 107 ada 20 parsele yönelik olduğu ancak bu kezde davacının 107 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tespit malikine husumet yöneltmediği sabittir. Anlatılan bu hususlara göre mahkemece davacının esasen 107 ada 20 parsel sayılı taşınmaza yönelik dava açtığı ancak husumeti doğru hasma tevcih etmediği, bu aşamada davacının 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik bir davasının bulunmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca mahkemece dava konusu 107 ada 20 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, dava dışı olduğu keşfen belirlenen 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise dava konusu olmadığı anlaşılmakla tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde dava konusu olmayan taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi isabetsiz, davalı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1 nolu bendinin 1 ve 2.satırında yazılı bulunan “107 ada 21 parsel“ sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “107 ada 20 parsel” sözünün yazılmasına, hükmün 1 nolu bendinin 3.satırında yazılı bulunan dava konusu 107 ada 21 parsel sayılı taşınmazın TESPİT GİBİ TESCİLİNE, ” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine hükme 7 nolu bent olarak “dava dışı olduğu davacının zemindeki gösterimi ve uzman fen bilirkişi rapor ve beyanı ile belirlenen 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine,” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9687, Karar No: 2022/16425, Tarih: 14.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9687 E.  ,  2022/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Nakil aracının iadesi kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suçta kullanılan nakil vasıtasının üçüncü kişiye ait oluşu ve yakalanan kaçak eşya miktarı dikkate alınarak 5607 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 54. maddelerine göre aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle iade kararının ONANMASINA,

II)Katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii, sanık ...'nun temyiz istemine göre bu sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın kaçak sigara oluşuna göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28/.../2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/1, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında ... pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağı hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/1, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle

sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III)Katılan ... İdaresi vekili, sanık ..., sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre bu sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Gürcistan'dan ...'ye giriş yapmak üzere ... Gümrük kapısına gelen ... idaresindeki yardımcı şoförlüğünü ...'nun, muavinliğini ...'in yaptığı 53 ... 163 plakalı araçta yapılan aramalarda aracın değişik yerlerine gizlenmiş vaziyette farklı markalarda toplam 82 karton yabancı menşeli sigara, 4 şişe yabancı menşeli içki ve aracın deposunda muafiyet fazlası 350 litre akaryakıt ile bidon içerisinde 20 litre daha akaryakıtın ele geçirilmesi sanık ...'nın aşamalarda vermiş olduğu beyanında otobüste sadece muavin olarak çalıştığını, araçta bulunan sigara ve içkilerden haberinin olmadığını, araca mazot alınmasından şoförlerin sorumlu olduğunu savunması, sanık ...'in şoförün beyanına göre muafiyet fazlası miktarı tespit edip cezai işlen uyguladığını, rutin uygulamalarının bu şekilde olduğunu beyan etmesi karşısında, mahkemece sanık ...'in suç tarihinde gümrük muhafaza memuru olarak görev yaptığı, kaçakçılık fiillerini önlemek, izlemek ve araştırmakla görevli olduğu esnada, araçta limit fazlası akaryakıt olmasına rağmen kısmi ceza uygulayarak bu suçun oluşmasına kasten göz yummak suretiyle; otobüs muavini sanık ...'in ele geçen eşyanın miktarı, çeşitliliği, araca yerleştirilişi itibari ile kaçakçılık suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, sanık ... ve ...'nın diğer sanıklar ... ve ...'ın eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil elde edilememesi karşısında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekili, sanık ..., sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14313, Karar No: 2013/9515, Tarih: 15.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/14313 E.  ,  2013/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, oğlu ...'ın gözüne tel batması nedeniyle davalı Halkalı Polikliniğinde genel cerrahi uzmanı davalı ... tarafından muaeyene ve tedavi edildiğini, reçete yazıp bunları kullan geçer dediğini ilaçları kullandığı halde sol gözünün tam görme kaybına neden olduğunu, davalılar aleyhine ceza yargılamasının devam ettiğini, yanlış tedavi nedeni ile maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını saklı tutarak 6.685.00 Tl maddi, 100.000,00 Tl manevi olmak üzere toplam 106.685,00 Tl tazminatın bu davalılardan müşterek ve müteselsilen 15.06.2001 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılarhastaneye getirilen ...'in bir gün önce okuldan geldiğinde gözlerini kırpıştırdığını, güneşe fazla baktığını ifade ettiğini, tel batması vakasından bahsetmediklerini savunarak davanın reddinni dilemişlerdir.

Mahkemece, ceza mahkemesinde alınan Yüksek ... Şurası raporunda belirtildiği gibi nedensellik bağı (illiyet bağı) bulunmadığından davacı tarafından ispat edilemeyen bu davanın reddine karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılarhastaneye getirilen ...'in bir gün önce okuldan geldiğinde gözlerini kırpıştırdığını, güneşe fazla baktığını ifade ettiğini, tel batması vakasından bahsetmediklerini savunarak davanın reddinni dilemişlerdir.

Mahkemece, ceza mahkemesinde alınan Yüksek ... Şurası raporunda belirtildiği gibi nedensellik bağı (illiyet bağı) bulunmadığından davacı tarafından ispat edilemeyen bu davanın reddine karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalılar tarafından usulüne uygun müdahale edilmemesi nedeniyle çocuğunun gözünün kör olduğunu ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK m. 386-390). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastane ve doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Az yukarıda açıklandığı üzere, doktor tedavi nedeniyle yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. Keza en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altındadır. Bu nedenle de bilirkişi raporu önem kazanmakta olup, rapor taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunmalıdır. Bilirkişi; doktorun seçilen tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediğini uygulanacak tedavi yöntemi ve aşamalarda gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiğini, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğunu, ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalı ve sonuca ulaşmalıdır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakim'in de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını da denetlemesi gerekmektedir. (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240) Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir.

Somut olayda ise; davacının oğlu Sergenin göz rahatsızlığı nedeniyle davalı hastahaneye müracaat ettiği, pretisyen hekim olan davalı doktor tarafından muayene edilip reçete yazılarak gönderildiği bilahare gözün fonksiyonu yitirdiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan YSŞ 18-19-20 Ekim 2007 tarihli 11587 sayılı raporunda; "dosyadaki bilgi, belge ve bulgular değerlendirildiğinde gözdeki şikayet sebebi ile acile başvuran hastaya gereken müdahalenin yapılmasının uygun bir davranış olduğu, konjonktivit her hekim tarafından teşhis ve tedavi edilebileceğinden göz hastalıkları uzmanına sevkine gerek olmadığı göze yabancı cisim batması ve travma olgularında ise mutlaka göz hastalıkları uzmanına sevkin gerekli olduğu bu itibarla muayeneye gelen çocuğun gözüne yabancı cisim batma öyküsü hekime belirtilmemiş ise doktor ...'nun herhangi bir kusur veya ihmalinin söz konusu olmadığı, şayet yabancı bir cisim( tel) battığı bildirilmiş ise göz hastalıkları uzmanına sevki gerekirken reçete verilerek evine gönderilmesi tıbbi kural ve gerekliliklere aykırı olduğundan görev ihmalinin bulunduğu ancak bu ihmalle uzuv tatili niteliğindeki yaralama arasında illiyet bağı kurulmasının tıbben mümkün olmadığı" belirtilmiştir. Her nekadar mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de, göz şikayeti ile hastahaneye gelen hastanın pratisyen hekimce öncelikle ayrıntılı bir şekilde hiykayesinin alınıp alınmadığı, sonrasında ise branş hekime sevk edilmemesinde kusurunun olup olmadığı hususunun açıklığı kavuşturmadığı gibi verilen raporun hüküm kurmaya yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca, Mahkemece, bu doğrultuda değerlendirme yapılmalı, Üniversitelerin ilgili bölümünde görevli aralarında göz uzmanı da bulunan akademik kariyere sahip uzman bilirkişi heyetinden az yukarıda açıklanan hususlarda rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.