muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8594, Karar No: 2023/1258, Tarih: 03.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı eczacı ... ve eczane çalışanlarınca yapılan bir sahteciliğin olduğuna dair bir belgeye dosyada rastlanılamadığı, davaya konu olan reçetelerin hekimler tarafından yazıldığı için sahtecilik eyleminin söz konusu olmadığı, dosyada yer alan hasta ifadelerinin kurum müfettişlerce alınmasının yeterli olamayacağı, tek taraflı yanlı olabileceği, nitekim Mahkeme huzurunda alınan birtakım hasta ifadelerinde daha önce müfettişlerce alınan ifadelerle çelişen ifadelerin olduğu, hastaların iradeleri dışında sağlık karnelerine yazılan ilaçların neden olduğu kamu zararının sorumlular tarafından ödendiği, böylelikle kamu zararından söz edilemeyeceği, davacının davalı ile arasındaki protokol hükümlerine aykırı işleminin vaki olmadığı, uygulanan 28/09/2009 tarihli fesih kararı ve para cezası işleminin bu bağlamda hukuka uygun olmadığı, Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın da bu yönleri doğruladığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı SGK'nın 28/09/2009 tarih, D.13.2 SSK 4.42.02.00/XVII-12481520 sayılı aldığı fesih kararı ile para cezası işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının basiretli bir tacir gibi davranmayarak tarafı olduğu sözleşmeye aykırı hareket edip Kurumu zarara uğrattığını, davalı Kurum tarafından yapılan araştırma ve incelemeler sonucunda davacının mesul müdürü olduğu Kerem Eczanesi'nden fatura edilen reçetelerin usulsüz ve sahte olduğu ve reçeteler üzerinde tahrifatlar yapıldığının tespit edildiğini, davacının mesleğine yakışmayan tutumları sebebiyle eczanenin sadece kalfa ve çıraklar tarafından idare edildiğinin tespit edildiğini, bu şekilde reçetelerde usulsüzlük yapan çalıştıranlarının eylemlerinden de sorumluluğu olduğunu, Ceza Mahkemesi kararlarının hukuk hakimini bağlayıcı olmadığını, mahkemenin de ayrıca inceleme yapması gerektiğini, huzurevi dışındaki hastalara, huzurevi doktorları tarafından yazılan reçetelerin kuruma fatura edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıya ait eczane çalışanlarınca Konya İsmail Işık Huzurevi'nde görev yapmakta olan doktora topluca sağlık karneleri getirildiğini, doktorun da yalnızca huzurevi bünyesindeki yaşlılar, personel ve personelin bakmakla yükümlü oldukları kişilerden sorumlu olduğunu, buna rağmen sağlık karnelerinin arasında hangi ilaçların reçete edileceğini gösterir not kağıtlarının bulunduğu, bu karnelere hastaları görmeden ve muayene etmeden reçete tanzim edildiğinin ve bu reçetelerin de kuruma fatura edildiğinin anlaşıldığını, huzurevi dışından gelen hastalara bakmanın devam eden bir uygulama olduğu yönündeki hiçbir iddianın kabulünün mümkün olmadığını, huzurevi dışındaki kişilerin muayene edilerek kendilerine reçete yazılacağına ilişkin talimatlar karşısında "uygulamanın bu şekilde olduğu" şeklindeki açıklamanın hukuki herhangi bir dayanağı bulunmadığını, tanık anlatımlarının çelişkili olduğunu, Kurum başmüfettişi tarafından hazırlanan raporda soruşturma raporunun özellikle 10. sayfa ve devamı sayfalarında belirtilen hususlara göre huzurevi doktoru ve eczanenin hastaların kullanmadığı ilaçları kullanmış gibi göstererek sağlık karnelerine yazdıklarını, huzurevinden değil reçete yazılması muayene bile olmadıklarını, hastaların reçetesiz ilaç aldıklarını ancak bunun için sağlık karnelerini eczaneye bıraktıkları gibi usulsüzlüklerin tanık anlatımları ile de desteklendiğini ancak işbu rapor ve tanık anlatımları gereği gibi irdelenmediğinden hatalı hüküm kurularak davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına, sahtecilik iddiasının ispatlanamamasına ve toplanan delillere göre, mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; davanın kabulüne dair verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, mahkemece reçete sahiplerinin beyanlarına, usulsüzlerde ismi geçen doktor ve kalfaların beyanlarına öncelikle başvurulması gerekirken ilgili kişilerin hepsi dinlenmediğinden eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, Yargıtay emsal kararlarında reçetelerde adı geçen hastaların dinlenmesi gerektiği şeklinde bozma kararlarının mevcut olduğunu, yüzeysel bir inceleme ile istinaf başvurularının reddedildiğini, davacının eczanesi ile alakalı usulsüzlükleri ise; ... Firmasına ait ilaçların set halinde reçete edilmiş olup reçete sahipleri davacıya ait eczaneden kesinlikle ilaç almadıklarını belirttiklerini, ... Eczanesi kalfası ...'nın hastalara ait sağlık karnelerini alarak ... Firması ilaç mümessili ... ile danışıklı olarak firmaya ait ilaçları set halinde reçete ederek reçetelerin davacının eczanesinden fatura edildiğinin tespit edildiğini, set halinde yazılan ilaçlar hakkında beyanına başvurulan doktorun, yazılan set halindeli ilaçların hasta tarafından kullanılmasının mümkün olmadığı yönündeki beyanları olduğunu, Dr. ...'ın, firma ilaç mümessilinin kendisine birkaç kez sağlık karnesi getirdiği ve muhtemelen satmasının gerekli olduğu ilaçları toplu şekilde reçete etmesini rica ettiği ve doktorun da sağlık karnelerine birden çok kez bu ilaçları toplu şekilde reçete ettiği yönündeki beyanları olduğunu, Dr. M. Zeki Tanrıkulu'nun da aynı yönlü beyanları olduğunu, kalfa ... ve ... ilaç mümessili ... menfaat elde etmek için birlikte hareket ederek sahte reçete tanzim ettiklerini, bu reçetelerin de davacının eczanesine getirilerek Kerem Eczanesi'nin kalfası Mustafa Saksağan tarafından Kuruma fatura edildiğinin anlaşıldığını, incelenen sağlık karnelerinin aralarında hangi ilaçtan ne kadar yazılacağına ilişkin notlar bulunduğunu, davacının kendi beyanlarının da "Eczanenin başında durmadığı ve işleyişi tamamen güvendiği kalfalara bıraktığı" yönünde olup bir nevi kamu hizmeti de olan eczacılık faaliyetindeki ihmalinin usulsüzlüklere neden olduğunu, Konya İsmail Işık Huzurevi doktorlarınca düzenlenerek davacının eczanesi olan Kerem Eczanesi tarafından kuruma fatura edilen reçetelerin bulunduğunu, fatura edilen 23 reçeteden 21'inin huzurevinde kalmayan ve huzurevi yaşlısı olmayan sigortalı ve hak sahiplerine ait olmadığını, reçete sahipleri huzurevine hiç gitmediklerini, muayene olmadıklarını, ve reçetedeki ilçaları kullanmadıklarını beyan ettiklerini, Huzurevi ile davacının eczanesi arasında yaklaşık 10-12 km bulunmasına rağmen reçetelerin bu eczaneye götürülmesinin de hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğini, bazı reçetelerde ise tahrifat yapılarak reçete sahibinin bilgi ve görgüsü dışında ilaç sayısının değiştirildiğini ( Örn. Sigortalı Ömer Kazel'in 22.11.2005/3832 tarih/protokol numaralı reçetesi, ...'un 28.04

. Sigortalı Ömer Kazel'in 22.11.2005/3832 tarih/protokol numaralı reçetesi, ...'un 28.04.2006/1638 tarih/protokol numaralı reçetesi ), Huzurevi çalışanlarının birbiri ile tutarlı ifadelerinde, davacının eczanesi olan Kerem Eczanesi'nin de çalışanları tarafından huzurevi doktoruna topluca sağlık karnesi getirildiğini ve sağlık karneleri arasında hangi ilaçların reçete edileceğine ilişkin not kâğıtlarının bulunduğunu ve hastalar görülmeden reçete yazıldığını ileri sürerek, 03.08.2009 tarih 308102/SRŞ/1 sayılı, SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı Başmüfettişi tarafından hazırlanan soruşturma raporu ile de sabit olup bu raporun dosya kapsamında bulunmasına rağmen hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, yetersiz gerekçeye dayanarak hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum ile yapılan ilaç alım protokolüne aykırılık nedeniyle sözleşmenin feshi, cezai şart ile reçete bedellerinin tahsiline ilişkin muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Taraflar arasında uygulanan 2009 yılı Protokolünün 6.3.15. maddesinde "Kuruma fatura edilen reçetede yada reçete ekinde bulunması gereken belgelerde (tıbbi bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere) eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığının tespiti halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 (iki) yıl süre ile sözleşme yapılmaz.”' şeklinde bildirilmiştir.

2.Aynı Protokolün 6.3.19. maddesinde ise “Eczacı yada eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000 TL’den az olamaz. Ancak, söz konusu sahte kupür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura etme işlemi gerçekleştirilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz. ” denilmiştir.

3.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi şöyledir:

" Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler."

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, protokol hükümlerine, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, sahtecilik ve tahrifatın eczacı ya da çalışanları tarafından yapıldığının ispat edilememesine, ceza yargılamasında ve ilk derece mahkemesinde dinlenen tanık beyanlarına, ceza davasındaki ve işbu dosyadaki bilirkişi raporlarına, kamu zararının ödenmiş olmasına göre, davalı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6558, Karar No: 2024/8197, Tarih: 09.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6558 E.  ,  2024/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/2 E., 2021/414 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2000 tarihli ve 1999/166 Esas, 2000/48 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında;

a. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448/1, 55/3-son, 59/2. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye tam kalkışma suçundan 765 sayılı Kanun'un 448/1, 62, 55/3, 59/2. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2000 tarihli ve 1999/166 Esas, 2000/48 Karar sayılı kararının hükümlü ve katılanlar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.11.2000 tarihli ve 2000/2940 Esas, 2000/3301 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

3. Uyarlama yargılamasına konu kesinleşmiş hükümler ile ilgili olarak Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararı ile;

a. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 31/3-son, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz sebepleri; suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden;

b. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz sebepleri; suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden;

Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Kanun’un 448/1, 62, 55/3, 59/2. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Kasten Öldürme Suçu Yönünden;

Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 448/1, 55/3-son, 59/2. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararı uyarınca, 765 sayılı Kanun hükümleri uyarınca verilen ve kesinleşen kararlarla ilgili olarak yapılan uyarlama yargılamasında, hükümlünün aleyhe bozma yasağından yararlanması söz konusu olmayıp, kazanılmış hakkından da söz edilemeyeceği dikkate alınarak yapılan incelemede; kasten öldürme suçundan yapılan uyarlama yargılamasında hükümlünün suç tarihinde 17 yıl 11 ay 12 günlük olması dikkate alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle 9 yıldan 12 yıla kadar hapis cezası verilmesini öngören 5237 sayılı Kanun'un 29.06.2005 tarihli değişiklik öncesi lehe 31/3. maddesinin uygulanması sırasında hükümlü hakkında yaşıyla orantılı bir ceza belirlenmesi ve belirlenen ceza miktarı üzerinden takdiri indirim nedeniyle aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılmak suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, hükümlünün uygulama yeri bulunmayan 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca yapılan yaş indiriminin, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi ile belirlenen müebbet hapis cezası üzerinden yapıldığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 31/3-son cümlesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 31/3-son cümlesi uyarınca 8 yıla indirilmesi suretiyle neticede eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

IV. KARAR

1. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) nolu paragrafında açıklanan nedenle; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Kasten Öldürme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1440, Karar No: 2013/444, Tarih: 05.11.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/10-1440 E.  ,  2013/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname:2007/111619

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanığın TCK'nun 191/1-2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.300 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bir yıl denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin, Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.02.2007 gün ve 544-78 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 06.02.2012 gün ve 6236-706 sayı ile;

"CMK'nın 191. maddesi uyarınca iddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılıp hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.03.2012 gün ve 111619 sayı ile;

"CMK'nun 191/3. maddesinde iddianamenin duruşmada hazır olan sanığa okunması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme ile amaçlanan, sanığın hangi suçtan dolayı yargılandığı hakkında bilgi sahibi olması ve mahkeme huzurunda kendisini savunabilmesidir. İddianame kendisine tebliğ edilen sanık hangi suçlama ile karşı karşıya olduğunu öğrenmiş, CMK'nun 147/1-b maddesinde yüklenen suç anlatımı dâhil, maddede düzenlenen tüm hakları hatırlatılan, dosyadaki önceki ifadesi ile nüfus ve sabıka kaydı okunan sanık, iddianame ile uyumlu savunma yapmıştır. Dolayısıyla duruşmada iddianamenin okunmaması savunma hakkını kısıtlamamaktadır. Yüksek Daire kararındaki savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin düşüncesinde isabet bulunmamaktadır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 19.10.2012 gün ve 19368-15580 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılarak hüküm kurulmasının savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olup olmadığı ve bu hususun dosyanın esasına girilmeden bozma nedeni yapılıp yapılmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Emniyet görevlilerince mahkeme kararına dayalı olarak yapılan arama sonucunda sanığın aracında dört gram ağırlığında esrar maddesi ile bir adet amfetamin hap bulunduğu, soruşturma aşamasında sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği,

İncelenen dosya içeriğinden;

Emniyet görevlilerince mahkeme kararına dayalı olarak yapılan arama sonucunda sanığın aracında dört gram ağırlığında esrar maddesi ile bir adet amfetamin hap bulunduğu, soruşturma aşamasında sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği,

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin usulüne uygun olarak sanığın aynı konutta birlikte ikamet ettiği kardeşine tebliğ edildiği, davetiyeye rağmen ilk oturuma gelmemesi nedeniyle yerel mahkemece zorla getirilmesine karar verilen ve ikinci celse kolluk görevlileri marifetiyle hazır bulundurulan sanığın önce kimlik tespitinin yapıldığı, ardından CMK'nun 147. maddesi uyarınca tüm kanuni hakları hatırlatılarak sorgusuna geçildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığını, aracında bulunan uyuşturucu maddelerin de kendisine ait olduğunu beyan ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK'nun 176. maddesinin birinci fıkrasında iddianamenin çağrı kâğıdı ile birlikte sanığa tebliğ edileceği hükme bağlanmış, aynı maddenin son fıkrasında iddianamenin tebliği ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği belirtilmiştir.

Kanunun "İfade ve Sorgunun Tarzı" başlıklı 147. maddesinin birinci fıkrasında da; "Şüphelinin veya sanığın ifadesinin alınmasında veya sorguya çekilmesinde aşağıdaki hususlara uyulur:

...b) Kendisine yüklenen suç anlatılır" denilmek suretiyle sorguya çekilmeden önce sanığa yüklenilen suçun anlatılması gerektiği vurgulanmıştır.

Duruşmanın Başlaması başlıklı 191. maddesinin üçüncü fıkrasında ise;

"Duruşmada, sırasıyla;

a) Sanığın açık kimliği saptanır, kişisel ve ekonomik durumu hakkında kendisinden bilgi alınır,

b) İddianame veya iddianame yerine geçen belge okunur,

c) Sanığa, yüklenen suç hakkında açıklamada bulunmamasının kanunî hakkı olduğu ve 147'nci maddede belirtilen diğer hakları bildirilir,

d) Sanık açıklamada bulunmaya hazır olduğunu bildirdiğinde, usulüne göre sorgusu yapılır" düzenlemelerine yer verilerek, sanığın sorgusu yapılmadan önce iddianamenin veya varsa iddianame yerine geçen belgenin okunması gerektiği belirtilmiştir.

Bu düzenleme, sanığın en temel haklarından olan "savunma" ve "isnadı öğrenme" hakkı kapsamında olup, savunması alınmadan önce iddianamenin okunmasıyla müsnet suçtan haberdar olması, dolayısıyla neyle suçlandığını bilmesi ve bu kapsamda kendisini daha etkin bir biçimde savunması amaçlanmıştır.