muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14513, Karar No: 2019/17430, Tarih: 03.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14513 E.  ,  2019/17430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)Alacaklı.... İnşaatları Anonim Şirketi'nin katılma yolu ile temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu ... vekilinin temyiz dilekçesinin alacaklı vekiline 02.08.2018 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı yanca katılma yoluyla temyiz talebinin 07.09.2018 tarihinde 10 günlük temyiz süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla, süre aşımı bakımından alacaklı vekilinin katılma yolu ile verdiği temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2)Borçlu ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

HMK’nun 353/1-b-2. maddesinde; Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise, düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesince verilen kararı denetleyip, gerektiği takdirde asıl dava hakkında bir karar verir. İlk Derece Mahkemesi kararı, yanlış olmakla birlikte, bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmiyorsa, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra "düzeltilerek yeniden esas hakkında" karar verilmesi gerekecektir.

Somut olayda mahkemece usulsüz tebligat şikayetinin kabulüne sair itirazların reddine karar verildiği, borçlu vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verilerek;

"...1-Davacının istinaf talebinin HMK 353/1/b/3 maddesi gereğince kabulü ile ... 23. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/121 Esas 2017/711 Karar sayılı ilamının hüküm kısmında yer alan "Sair itirazların reddine" hükmünün ortadan kaldırılmasına,

2-Davacının ödeme emrinin iptali yönündeki şikayetinin kabulü ile ödeme emrinin İİK'nun 58-60 maddeleri gereğince İptaline,

3-Davacının İİK'nun 58/3 maddesine dayalı istinaf taleplerinin HMK 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine, ...” şeklinde karar verildiği görülmektedir.

Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince; borçlunun istinaf talebi kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre, şikayetin esası hakkında yeniden karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi kararının bir kısmı muhafaza edilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak ve “hüküm” sonucunu doğurmayacak şekilde karar oluşturulması doğru görülmeyip Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince; borçlunun istinaf talebi kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre, şikayetin esası hakkında yeniden karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi kararının bir kısmı muhafaza edilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak ve “hüküm” sonucunu doğurmayacak şekilde karar oluşturulması doğru görülmeyip Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5144, Karar No: 2018/3927, Tarih: 28.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/5144 E.  ,  2018/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Beraat

müşteki ... vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zimmet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesi ile CMK’nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Uyulmasına karar verilen 09/04/2014 tarih, 2013/11233 Esas, 2014/3999 Karar sayılı bozma ilamımızda "Suça konu gider pusulalarındaki yazı ve/veya imzaların sanığa ait olup olmadığı hususu kesin olarak belirlendikten (dosya arasında mevcut suça konu gider pusulaları sanığa gösterilip, bu husustaki eski beyanları da kendisine hatırlatılıp, açıkça yazı ve/veya imza inkarı bulunduğu takdirde bu hususta bilimsel olarak inceleme yaptırıldıktan) ve sahtecilik suçunun unsurlarının da bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra iddia, savunma ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği" ifade edildiği, sanığın bozma sonrasında alınan savunmasında, gider pusulalarındaki imzaların kendisine ait olmadığını belirtmesi nedeniyle, gider pusulaları üzerinde imza incelemesi yaptırıldığı ve Van Jandarma Kriminal Lab.Amirliğinin 31/10/2014 tarihli raporunda; fotokopi belgeler üzerinde yapılan el yazısı ve imza incelemelerinde kesin kanaat bildirilmesinin çoğu zaman mümkün olmadığı; inceleme konusu belgeler üzerinde... adlarına atfen atılan imzalar ile basılı kaşe üzerindeki imzalar üzerinde inceleme yapılabilmesi için şirket adına imza atmaya yetkili şahıs/şahısların mukayese imzalarına ihtiyaç duyulduğu; söz konusu belgelerdeki imzalar ile sanığın mukayese yazı ve imzalarının karşılaştırılmasında, sanığın alınan mukayese yazı ve imza örneklerinin yetersiz olması, huzurda alınan imzaların değiştirme gayreti içerisinde yazılmış/atılmış olma ihtimalinin bulunmasından dolayı imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığına ilişkin müspet ya da menfi görüş bildirilmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında; belge aslı ve yeterince imza örneği getirtilip raporda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, bozma ilamı doğrultusunda söz konusu gider pusulalarında yer alan yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda tekrar inceleme yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden ve ....Halı A.Ş. Kars Bölge Şefliği muhasebecisi ...usta öğretici ... ile Bayrampaşa atölyesinin mülk sahibi....ı'nın ifadeleri de dikkate alınmaksızın 25/11/2014 tarihli Sayıştay emekli uzman denetçileri tarafından düzenlenen yetersiz çelişkili bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3597, Karar No: 2010/8927, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3597 E.  ,  2010/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yaparak hüküm kurulmuş karar davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak,

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında belirlenen bedele % 70 objektif değer artırıcı unsur oranı uygulanmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, eksik inceleme ile az bedele hükmolunması,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma nedeniyle bedelinin tesbiti istenen bölümünün ariyet ocağı olarak kullanılmak üzere kamulaştırıldığı bildirildiğine göre kamulaştırma evrakı getirtilerek terkin yada tescil kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydelilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4113, Karar No: 2014/5490, Tarih: 15.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/4113 E.  ,  2014/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 20/01/2009 günlü iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olması ve hükme yönelik Hazine vekilince yapılmış temyiz başvurusu bulunmaması karşısında tebliğnamede bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiş, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33117, Karar No: 2014/3378, Tarih: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33117 E.  ,  2014/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/200673

MAHKEMESİ : İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1396 (E) ve 2013/48 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7889, Karar No: 2013/2077, Tarih: 28.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7889 E.  ,  2013/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/490, Karar No: 2025/1157, Tarih: 05.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/490 E.  ,  2025/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/266 Esas, 2016/275 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-4, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 73.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanığın kusurunun olmadığına ve TCK 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanığın kusurunun olmadığına ve TCK 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.04.2015 günü saat 23:10 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, 10,5 metre genişliğinde tek yönlü bölünmüş, asfalt kaplama kuru zeminde, sanık sürücü ...'nın idaresindeki 47 ... 790 plakalı minibüs ile E-90 otoyolu üzerinde Osmaniye istikametinden Gaziantep istikametine doğru orta şeridi takiben seyir halindeyken Ayran tüneline yaklaştığında aracının sağ ön kısımları ile, önünde aynı istikamette seyretmekte olan müşteki-sanık sürücü ...'nün idaresindeki 01 ... 56 plakalı kamyonun sol arka kısımlarına çarpması sonucu sekiz kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; olay yeri azami hız limitinin 90km/s olduğu, olay mahallinde herhangi bir fren izinin tespit edilmediği, sürücü ... idaresindeki kamyonun hızının 35 km/s olduğunun tespit edildiği, söz konusu kazanın meydana gelmesinde minibüs şöförü olan ...'nın kusurlu olduğunun, diğer araç sürücüsü ...'nün ise bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği, 14.05.2015 tarihli keşfe binaen hazırlanmış dosyada mevcut 16.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanık sürücü ...'nın tam kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 05. 10.2015 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ... idaresindeki minibüs ile seyir halindeyken yola gereken dikkatini vermediği, önünde aynı istikamette seyretmekte olan kamyonu zamanında fark etmediği, zamanında gerekli-yeterli fren tedbirine başvurmayıp kamyona arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede tamamen kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sekiz kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11493, Karar No: 2010/19601, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11493 E.  ,  2010/19601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6200, Karar No: 2018/12014, Tarih: 22.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/6200 E.  ,  2018/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.12.2016 tarih ve 2016/122 E. - 2016/617 K. sayılı kararı ile; “1-Davanın Kabulü ile ... 5.İcra Müdürlüğünün 2016/3302 E. sayılı dosyasındaki takibin iptaline, ...

3-Davacı yararına takdir edilen 600,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,".... karar verildiği, alacaklı tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi 'nin 07.04.2017 tarih ve 2017/327 E. - 2017/591 K. sayılı kararı ile; “1-... Anadolu 15. İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/122 Esas ve 2016/617 Karar sayılı, 15/12/2016 tarihli karara ilişkin davalının istinaf başvurusunun KISMEN KABULÜ ile;

Davalının, davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin istinaf başvurusunun KABULÜNE; Hükmün 3 nolu fıkrasında yazılı ''Davacı yararına takdir edilen 600,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair kısmın, HÜKÜMDEN ÇIKARILMASINA,

2-Davalının esasa ilişkin sair tüm istinaf istemlerinin HMK'nın 353/1-b-1. bendi uyarınca esastan REDDİNE," şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin para cezası yönünden kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeksizin ilk derece mahkemesince alacaklı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi 'nin 07.04.2017 tarih ve 2017/327 E. - 2017/591 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13129, Karar No: 2012/5742, Tarih: 27.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13129 E.  ,  2012/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı  kanun’un 31/6. maddesi   uyarınca davacının bir yıllık  brüt ücreti tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kısa karar ile  çelişkili biçimde ve yasal üst sınır  aşılmak suretiyle  çalıştırılmadığı süre için en çok altı aylık ücret ve diğer haklarının belirlendiği yazılmıştır.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda belirlenen boşta geçen süre ücretinin miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan  sebepten  BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12042, Karar No: 2007/11513, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12042 E.  ,  2007/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın Tarsus İlçesi ile ilgili tarihi ve doğal güzellikleri içeren bir kitabın yayını ile ilgili olarak danışmanlık sözleşmesinden kaynaklandığından, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.