muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4602, Karar No: 2011/1836, Tarih: 31.03.2011

Davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince; C ve D harfleri ile gösterilen taşınmaza ilişkin olarak uzman jeolog bilirkişi “...Deliktaş mevkiinde yer alan taşınmazlarda en üstte yaklaşık 20 cm bitkisel toprak altında ise blok-çakıl-kum karışımından meydana gelen güncel akarsu çökellerinden meydana gelen zemin bulunmaktadır. Zemin içerisinde blok- çakıl boyutunda iri taneli malzemenin çok olması, çakılların iyi yuvarlaklaşmış olması ve taşınmazların doğusunda Oltu Çayının sol sahilindeki kıyı oyulması yar ve falezleri, bu taşınmazların yaklaşık 20-30 yıl öncesinde Oltu Çayının değişmiş dere yatağı içinde kaldığının işaretidir. Ancak günümüzde bu taşınmazlar DSİ tarafından Oltu Çayı taşkın ıslah projesi ile taşkından kalıcı olarak korunmuştur. Sonuçta iki taşınmazda öncesinde dere yatağı niteliğinde olan ancak günümüzde dere yatağı ile ilişkisi bulunmayan arazilerdir. Bu iki taşınmazın morfolojik ve zemin yapısı dikkate alındığında üzerinde aktif olarak tarım yapılmayan bir arazi olduğu, bitkisel toprak kalınlığının az olduğu, hali hazırda tarımsal faaliyetin olmadığı kalitesiz tarım arazisidir...” şeklinde görüşünü bildirmiştir. Bu saptamalar karşısında taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığının kabulü ile bilimsel verilere dayalı olarak düzenlenen jeolog bilirkişi raporuna değer verilerek C ve D harfleri ile gösterilen taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün C ve D harfleri ile gösterilen bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 31.03.2011 taririhde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/882, Karar No: 2014/4660, Tarih: 17.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/882 E.  ,  2014/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... İli, ...İlçesi, ... Köyünde bulunan 101 ada 49 parsel sayılı 10606,43 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekilinin 16/07/2007 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... İli, ...İlçesi, ... Köyünde 101 ada 49 parsel numaralı taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dava konusu taşınmazı zilyetlikle iktisap için gerekli şartların oluşmadığını, taşınmazın zilyetlikle iktisap edilemeyen yerlerden olduğu halde, yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastro ekibince yeteri kadar araştırma yapılmadan davalı adına tesbitinin yapıldığını, bu nedenle yapılan kadastro tesbitinin iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2007/806 Esas sayılı dosyada davacı ... vekilinin 20/07/2007 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; 1998 yılında tapulu şekilde 7335 m² olarak müvekkili ... tarafından satın alınan taşınmazın ... Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonrasında 101 ada 48 parsele uygulanarak adı geçen bu parselin müvekkili adına tesbit gördüğünü, oysa, gerçekte davacının satın aldığı yerin 48 numaralı parselin yanı sıra 49 numaralı parselide kapsadığını ve sınırın zemin üzerindeki ceviz ağaçları ile açıkça belli olduğun iddia ederek, 49 numaralı parselin ilişkin kadastro tesbitinin iptali ile müvekkili adına tesbit gören 48 numaralı parsele ilave edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Hazinenin davasının kısmen kabül, kısmen reddine; birleşen dosya davacı ...'in davasının sübut bulmadığından reddine, 101 ada 49 numaralı parselde kayıtlı taşınmazın harita mühendisinin 29.04.2013 tarihli raporunda ve ekindeki krokideki (B) harfi ile gösterilen 4597,43 m2'lik kısma ilişkin mevcut kadastro tesbitinin iptali ile bu kısmın ifraz edilerek, aynı ada içinde son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni bir parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, ifraz sonrası arta kalan ve adı geçen raporda (A) harfi ile gösterilen 6009,00 m2'lik kısmın 101 ada 49 parsel numarası verilerek tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1939 yılında 3116 sayılı Kanuna göre, seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 23.06.1994

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1939 yılında 3116 sayılı Kanuna göre, seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 23.06.1994

tarihinde ilân edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 4999 sayılı Kanuna göre yapılıp 22.03.2007 tarihinde ilân edilip kesinleşen fenni hataları düzeltme çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi işaretli taşınmaz bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16305, Karar No: 2018/9073, Tarih: 24.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/16305 E.  ,  2018/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinin ... Bölge Müdürlüğü’nde bulunan iş yerinde davalı tahsilat elemanı olarak 12.12.2007 -23.08.2012 tarihleri arasında çalıştığını, maaş + prim motosiklet kira bedeli ve yakıt bedelinin ödeneceğinin belirtildiğini, ayrıca yapacağı tahsilattan prim ödemesi yapılacağının söylendiğini ancak hiç ödenmediğini, davacının günlük ortalama 550 gazete, aylık ortalama 250 kredi kartı, aylık ortalama 280 dergi ve 15 insört dağıttığını ve tahsilatını yaptığını, en son maaşının primlerle birlikte 2.750,00 TL. olması gerekirken aylık 900,00 TL. ödendiğini ve primlerinin ödenmediğini, aylık motosiklet kira bedeli ve yakıt ücreti olarak yaklaşık 650,00 TL. ödeme yapıldığını, çalışma saatlerinin gece 02:30 ile 19:00 saatleri arasında olduğunu, her gün fazla mesai yaptığını, hafta sonu, resmi ve dini bayramlarda çalıştğını, çalıştığı süre boyunca 35 günlük yıllık izin kullandığını, fesih tarihinden sonra 20.09.2012 tarihinde 6.962,00 TL.’lik ödeme yapıldığını, ancak söz konusu ödemenin neye karşılık yapıldığının açıklanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücret iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili ... Medya'da davacının çalıştığı sürede maaşı, her ay dağıtım ve tahsilatta başarı yakalama oranına göre değişen miktarda hak ettiği oranda prim, bir eğitim yada toplantı olduğu takdirde harcırah ödemesinin yapıldığını, çalıştığı dönemlerde tüm ücretlerinin ... ve ... Bankaları’nda bulunan hesaplarına ödendiğini, davacıya haricen elden hiçbir ödeme yapılmadığını, davacı tarafından bordrolarda görünen ücretinin hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürülmeden alındığını, fazla çalışma iddialarının tanıkla ispat edilmesine muvafakatlerinin olmadığını, 02:30 - 19:00 ( bazen 21:00 ) saatleri arasındaki çalışma saatleri iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının sabah dağıtması gereken gazeteleri dağıttıktan sonra öğleden sonraları serbest olduğunu, bu sebeple fazla mesai iddialarını kabul etmediklerini, kıdem , ihbar ve tazminatı ile hafta tatil ve genel tatil izni , fazla mesai alacağı bulunmadığını, asgari ücret ile çalıştığını, bu çerçevede kıdem tazminatı olarak 4.392,48 TL. ihbar tazminat alacağı olarak 1.430,27 TL. 27 günlük izin ücreti olarak 606,15 TL.'nin davacının Bank Asya hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının işyerinde maaş+prim usulü ücret ile çalıştığı, işin görülmesi için sağlanan menfaatlerin ve asgari geçim indirimi alacağının brüt ücretin hesabında dikkate alınmayacağı gözetilerek ücretin banka vasıtasıyla ödendiği, buna göre aylık brüt ücretin 1.655,58 TL olduğu, hak kazandığı alacaklar bilirkişi tarafından denetime elverişli 22.7.2014 tarihli ek rapor ve 25.12.2014 tarihli ek rapor ile ödenen tazminatlar ilgili alacaktan mahsup edilmek ayrıca zamanaşımı itirazı dikkate alınmak suretiyle hesap edildiği, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları tanık beyanı ile ispatlandığından %30 hakkaniyet indirimi yapıldığı, hesaplanan alacaklarda ödeme olgusu davalı yanca yazılı delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının prim usulü ile çalıştığı, çalışma süresi arttıkça prim alacağının da arttığı, bu anlamda yüzde usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu tür çalışmada fazla mesai alacağının %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece fazla mesai ücret alacağının %150’sinin hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5806, Karar No: 2019/1412, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5806 E.  ,  2019/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1472, Karar No: 2017/14434, Tarih: 08.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1472 E.  ,  2017/14434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın suç tarihinde aralarında önceye dayalı husumet bulunan ve suç tarihinde arkadaşı ile yolda beklemekte olan katılanın yanına gelerek orada ne aradıklarını sorduğu, katılanın amcasını beklediğini söylemesi üzerine “başka yerde niye beklemiyorsunuz, sen sürekli burada niye geziyorsun, buradan geçerken niye müzik çalıyorsun” dediği ve elinde bulunan sopa ile katılanın karnına, sırtına, kollarına, göğsüne gelişigüzel vurduğu, katılanın sanıktan kaçmak için traktöre bindiği ancak sanığın traktörün üzerinde de katılana vurmaya devam ettiği, katılanın bir süre gittikten sonra almış olduğu darbelerin etkisi ile bilincini yitirdiği ve direksiyon üzerine yığıldığı, bu esnada traktörün yoldan çıkarak meyilli arazide yol almaya devam ettiği ve bir süre sonra mağdurun traktörün üzerinden düştüğü olayda, sanığın eylemini haksız tahrik altında doğrudan kast ile işlediği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümlerinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Olası kast hükümlerinin uygulama alanı bulduğu hallerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9659, Karar No: 2017/17159, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9659 E.  ,  2017/17159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4158, Karar No: 2024/5885, Tarih: 03.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4158 E.  ,  2024/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/578 Esas,2023/593 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/64E., 2019/607 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin "YAYLA" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin 2015/101551 sayılı “yayla hazırım” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının, 2017-M-10771 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa davalının markasının hem “yayla” kelimesi ile hem de “kesik çizgilerden oluşan şekil unsuru” ile müvekkilinin markalarına yanaştığını ve aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını, davalının yeni başvurusunun önceki markalarından farklı olduğu için müktesep hak iddiasının dinlenemeyeceğini ileri sürerek, 2017-M-10771 sayılı YİDK kararının iptalini ve dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bakliyat sektöründe Türkiye’nin önde gelen firmalarından olduğunu, davalının adına tescilli pek çok yayla markası bulunduğunu ve bunların 29, 30, 32, 35 ve 43.sınıflarda tescilli olduğunu, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, davalının dava konusu marka başvurusuna daha önceki başvurularından farklı olarak buğday başak'ı sembolünün eklendiğini, davacının markalarına yanaşma durumunun olmadığını, davalının kazanılmış hakkı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI