muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/129, Karar No: 2022/928, Tarih: 15.06.2022

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

12. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olmasının, projede var olacağı ilan ve taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bir okul ve bir kreş, bina bodrum katında deponun hiç yapılmamış olmasının, yeterli miktarda ağaç dikilmemesinin, gölet, biri özel olmak üzere iki okul, voleybol, basketbol ve futbol sahaları, tenis kortu, misafir otoparkı, dini tesis ve alışveriş merkezinin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp mahiyetinde mi, yoksa ayıp ihbarını gerektirmeyen eksik ifa kapsamında mı kaldığı, buradan varılacak sonuca göre bozma kararının (1) nolu bendinde gösterilen ve açık ayıp olarak nitelendirilen tüketici iddialarının Mahkemece eksik ifa olarak değerlendirilmesi ve davalıların sorumluğuna hükmedilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

13. Uyuşmazlık tanımından da anlaşılacağı üzere aynı maddi vakıa iki yargı merciinde farklı nitelendirilmiş ve bu suretle farklı neticelere varılması üzerine direnme konusu ihtilaf ortaya çıkmıştır.

14. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 ve 75. maddeleri gereği hâkim, bir davada sadece tarafların ileri sürdüğü maddi vakıalar ve talep sonuçları ile bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleriyle ve onların hukukî nitelendirmeleriyle sınırlı olmaksızın, kanunları re’sen uygulayarak iddia ve savunmadaki talepleri karara bağlamakla yükümlüdür. Tabi olacakları kurallar ile etki ve sonuçlarının belirlenmesi yönünden, taraflarca dile getirilen taleplerin hukukî nitelendirmesi büyük önem arz etmektedir.

15. Bu doğrultuda öncelikle; her ikisi de genel anlamda borcun gereği gibi ifa edilmemesi olgusunu temelinde barındıran “eksik ifa” ve “ayıp” kavramları üzerinde kısaca durulması gerekir.

16. En öz tanımı ile ifa, borçlanılmış olan edimin yerine getirilmesi suretiyle borcun sona erdirilmesidir (Alman Medeni Kanunu, m. 362/I, Tunçomağ, Kenan: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 1976, s. 663).

17. Borcun ifa edilmemesi hâlinde borçlunun sorumluluğunu düzenleyen ve sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 96. maddesine göre “Alacaklı hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği takdirde borçlu kendisine hiçbir kusurun isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bundan mütevellit zararı tazmine mecburdur”.

18. Gerek taraflar arasındaki sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK gerekse 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da (TKHK) eksik ifa kavramı tanımlanmamış, bu kavramdan kastedilenin ne olduğu konusunda doktrin ve uygulamada çeşitli görüşler ileri sürülmüştür.

18. Gerek taraflar arasındaki sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK gerekse 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da (TKHK) eksik ifa kavramı tanımlanmamış, bu kavramdan kastedilenin ne olduğu konusunda doktrin ve uygulamada çeşitli görüşler ileri sürülmüştür.

19. Somut olayda taraflar arasındaki sözleşmenin yalnızca bir daire satışına ilişkin olmayıp, konut tesliminin yanında taşınmazın bulunduğu alanın bütünlük arz eden bir toplu yapı olmasının getirdiği ve gerektirdiği yan edimleri de içeren vasıflı bir satım sözleşmesi mahiyeti taşıyor olması nedeniyle uyuşmazlık noktası anlamında eksik ifa kavramı ile ilgili doktrin ve uygulamadaki görüşlere daha çok inşaat hukukuna ilişkin kaynaklardan ulaşılmaktadır.

20. Buna göre; normal olan, sözleşme konusu yapının tarafların sözleşme ile kararlaştırıldıkları şekilde teslim edilmesidir. Bu doğrultuda yüklenicinin sözleşme gereğince üstlendiği bütün edimleri yerine getirmesi, inşaatı sözleşmeye, plan ve projesine uygun olarak tamamlaması gerekir. İnşaatın teslimi de bundan sonra söz konusu olacaktır. Bu nedenle inşaatın tamamlanması ve teslimi zaman bakımından birbirini takip eden süreçlerdir (Tandoğan, Haluk: Özel Borç İlişkileri, Ankara 1977, C. 2, s. 74 vd).

21. Belirtmek gerekir ki; irade özgürlüğü çerçevesinde tamamlanmamış bir yapı da teslim alınabilir. Ancak bu hâlde eksiklik ile ayıbı birbirinden ayırt etmek güç olabilir.

22. Ayıplı mal satımı karşısında alıcıyı korumaya yönelik genel nitelikli düzenlemeler mevcut iken [BK, m. 194-207 ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 25/3], tüketiciyi daha etkin bir biçimde koruma gayesi ile yürürlüğe giren TKHK’da da bu husus ayrıca düzenleme yeri bulmuştur.

23. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinin 1. fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

24. Borçlar Kanunu’ndaki düzenlemeden hareketle de ayıp, satılan malda ortaya çıkan, alıcının o maldan tümüyle ya da gerektiği gibi yararlanmasını engelleyen eksiklikler ve aksaklıklar gibi özürleri ifade eder (m. 194) (Zevkliler, Aydın: Borçlar Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2002, s. 108; Zevkliler, Aydın/ Aydoğdu, Murat: Tüketicinin Korunması Hukuku, Ankara 2004, s. 104).

25. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere borçlar hukukundaki ayıp kavramı ile tüketici hukukundaki ayıp kavramı birbiri ile örtüşmektedir.

25. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere borçlar hukukundaki ayıp kavramı ile tüketici hukukundaki ayıp kavramı birbiri ile örtüşmektedir.

26. Ayıbın varlığı hâlinde satıcıyı maldaki ayıptan sorumlu tutabilmek için gerek BK gerekse TKHK hükümlerine göre birtakım maddi koşulların (ayıp sayılan bir eksikliğin mevcudiyeti, ayıbın önemli olması, ayıbın malın yarar ve zararının alıcıya geçtiği anda var olması, tüketicinin ayıbın varlığını bilmeden malı satın almış olması) gerçekleşmesi ve bazı biçimsel koşulların da (ihbar ve BK hükümlerinde muayene) alıcı tarafından sağlanması gerekir.

27. Tüketici satımlarında açık ayıbın varlığı hâlinde, bu durum malın tesliminden itibaren otuz gün içerisinde muhatabına bildirilmelidir (TKHK m. 4/II). Ayıp gizli, yani ortalama bir tüketici bilgisine göre olağan bir gözlemle tespit edilemeyecek yahut sonradan ortaya çıkar mahiyette ise veya ayıp tüketiciden hile ile (kasten veya ağır kusurla) gizlenmişse alıcı otuz günlük süre ile bağlı olmaksızın, ayıbın ortaya çıktığı andan itibaren TKHK’nın 30. maddesi yollamasıyla BK’nın 198/II-III maddesi hükmü gereği derhal, başka bir ifade ile dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede ayıbı ihbar etmelidir.

28. Söz konusu maddi ve biçimsel koşulların sağlanması hâlinde alıcı tüketici, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir (m. 4/II-2.c.) ve bu seçimlik haklardan satıcı yanında imalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve bağlı kredi veren kuruluşlar da müteselsilen sorumludur (m. 44/III).

29. Bu madde ile ayıba karşı sorumlu tutulanlar ayıba karşı daha uzun bir süre ile sorumluluk üstlenmemişlerse, ayıplı maldan sorumluluk, ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile malın tüketiciye teslimi tarihinden itibaren iki yıllık zamanaşımına tabidir. Bu süre konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallarda beş yıldır. Ancak satılan malın ayıbı, tüketiciden satıcının ağır kusuru veya hile ile gizlenmişse zamanaşımı süresinden yararlanılamaz (m. 4/IV).

30. Alıcı ayıbın varlığı hâlinde satış sözleşmesi ile ulaşmak istediği ifa menfaatini elde edemediğinden ayıptan sorumluluk, satıcının satılanın teslimi ve mülkiyetini geçirme borcunun tamamlayıcısı olma özelliğini gösterir. Ayıba karşı tekeffül borcu fiilen ve tamamen teslimin gerçekleşmesi ile doğar. Teslimi gerçekleşmemiş bir işin muayenesi de mümkün değildir. Bu nedenle eksik iş ile ayıplı işin aynı hukukî niteliği taşıdığı söylenemez. Nitekim genel hükümlerin uygulandığı uyuşmazlıklarda ayıp kavramı ile eksik kavramına farklı kanun maddelerinin uygulanması gerektiği görüşü doktrin ve uygulamada genel itibari ile kabul görmektedir (Zevkliler, Aydın/ Gökyayla, K. Emre; Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ankara 2018, s. 137; Tandoğan: C. 1, s. 206).

31. Her ne kadar 4077 sayılı TKHK’nın 4. maddesinin 1. bendinde ayıplı mal tanımı yapılırken “maddi, hukukî veya ekonomik eksiklikler içeren mallar” tabiri kullanılmış ise de, bu anlatımın kanun koyucunun tüketici işleri yönünden eksik ifayı ayıp kavramı içerisinde eritmesi şeklinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Aksi hâlde sözleşmenin gereği gibi ifa edilmediği, eksik ifanın söz konusu olduğu düşüncesiyle hak arama gayretine düşen tüketiciyi, sözleşmeye aykırılığa ilişkin genel hükümlerin yüklemediği ihbar yüküne ve daha kısa zamanaşımına tabi kılmak sonucu doğuracaktır ki bu durum, Kanunun konuluş amacı ve ruhuna uygun düşmez.

32. Nitekim açıklanan tüm bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 15.02.2022 tarihli ve 2021/(13)3-598 E., 2022/137 K.; 08.07.2020 tarihli ve 2019/13-366 E., 2020/538 K. ve 20.12.2018 tarihli ve 2017/13-768 E., 2018/1969 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

33. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; uyuşmazlık noktasına konu iddiaların ayıba ilişkin ihbar koşuluna bağlı olmaksızın BK’nın 125. maddesinde düzenlenen on yıllık genel zamanaşımı süresine tabi eksik ifa iddiası olarak değerlendirilmesi gerekir.

34. İddianın haklı olup olmadığı, tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, oluştuysa tazminatın ne şekilde hesaplanması gerektiği hususları ise Hukuk Genel Kurulunun incelemesi dışındadır.

35. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında davacı iddiasının TKHK anlamında ayıp mahiyetinde olduğu, bu nedenle tüketicinin süresinde ayıbı ihbar yükümlülüğünü yerine getirmeden ileri sürdüğü iddiaların dinlenebilirlik koşulu bulunmadığından Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesinin hatalı olduğu, kararın bu nedenle bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

36. Hâl böyle olunca, uyuşmazlığa konu hususların eksik ifa iddiası niteliği taşıdığı ve ayıp ihbarına ilişkin hak düşürücü süreye tabi olmadığı yönündeki direnme gerekçesi usul ve yasaya uygun olup yerindedir.

37. Ne var ki, bozma nedenine göre davalılar vekillerinin sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının ve mahkemece bozmaya uyularak verilen kararın incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup davalılar vekillerinin sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının ve Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararın incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğine ilişkin işlemlerin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğine ilişkin işlemlerin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1639, Karar No: 2009/4700, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1639 E.  ,  2009/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.6.2009 Salı günü davacı Müflis ...Otelcilik ve Turizm A.Ş. İflas İdaresi vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı İflas İdaresi vekili, Müflis ...Otelcilik ve Turizm A.Ş’nin diğer davalı ... lehine iflasın açılmasından evvelki bir yıl içinde ipotek verdiğini, borçlu şirketin bu ipoteği vereceğine dair bir taahhüdünün bulunmadığını, ayrıca ipotek alacaklısının müflis Şirket yönetim kurulu başkanının eşi ve yönetim kurulu başkan yardımcısının da annesi olması dolayısıyla İİK’nın 279. maddesinin son fıkrasından da yararlanamayacağını ileri sürerek, ipotek işlemine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ipoteğin dayanağı olan alacağını, müflis şirketin ortağı olan IFC (...) şirketinden temlik aldığını, onun da 1991 yılında alacağı için teminat istediğini, yabancı şirket olmasından dolayı bu talebinin mümkün olup olmadığının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden sorulduğunu ve olumlu cevap geldiğini ve alacağı devraldıktan sonra müflis şirket ile yazışmalar yapıldığını bunun sonucunda ise 16/12/2002 tarihinde dava konusu ipoteğin tesis edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu ipoteğin iflas davasının devamı sırasında verildiği anılan ipoteğin verileceğine dair Müflis ...Otelcilik ve Turizm A.Ş ile davalı arasında resmi şekilde düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı ve ipoteğin iflas davasının devamı sırasında verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu ipoteğin iflas davasının devamı sırasında verildiği anılan ipoteğin verileceğine dair Müflis ...Otelcilik ve Turizm A.Ş ile davalı arasında resmi şekilde düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı ve ipoteğin iflas davasının devamı sırasında verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı iflas idaresinin İİK’nın 277/1. bendi uyarınca ve davalı alacağının 10.000.000.000.000 TL kısmı için iflas masasına rüçhanlı olarak kaydedilmiş; ancak, İİK’nın 233. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olmasından dolayı bu davayı açmaya yetkisi bulunmasına, İİK’nın 279/ 1. bendi uyarınca borcunu ödemiyen bir borçlu tarafından hacizden veya mal bulunmaması sebebiyle acizden yahut iflasın açılmasından evvelki bir sene içinde, borçlunun teminat göstermeği evvelce taahhüt etmiş olduğu haller müstesna olmak üzere mevcut bir borcu temin için yapılan rehinlerin de batıl sayılmış bulunmasına, iflasına karar verilen borçlu şirketin yönetim kurulu başkanının davalının oğlu ve yönetim kurulu başkan yardımcısının da kocası olmasından dolayı davalının 279/son maddesindeki, “Bu tasarruflardan istifade eden kimse borçlunun hal ve vaziyetini bilmediğini ispat eylerse iptal davası dinlenmez.” hükmünden yararlanmasının da mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 625.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 98.415.00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 29.06.2009 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, müflis ...Ötelcilik ve Turizm A.Ş İflas İdaresi tarafından müflisin iflasın açılmasından önceki 1 yıl içinde diğer davalı lehine taahhüdü olmamasına rağmen ipotek verdiği, ipotek alacaklısının müflis şirket yönetim kurulu başkanının eşi ve başkan yardımcısının da annesi olduğu İİK.nun 279/son maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle açılmış tasarrufun iptaline ilişkindir.

Mahkemece ipoteğin verileceğine dair resmi şekilde düzelenmiş sözleşme olmadığı gibi iflas davasının devamı sırasında verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından İİKnun 279/1-son maddesi gereğince hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Mahkemece ipoteğin verileceğine dair resmi şekilde düzelenmiş sözleşme olmadığı gibi iflas davasının devamı sırasında verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından İİKnun 279/1-son maddesi gereğince hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

İİK.nun 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında davacı alacağını tahsil etmek için borçlu ile doğrudan veya dolaylı olarak hukuki işlem yapan şahıslar arasındaki tasarrufların hükümsüzlüğünü tesbit ettirip dava konusu mal veya mallar üzerinde haciz ve satış yetkisi elde ederek alacağını tahsil etme amacı taşımaktadır.İİK.nun 277 ila 280.ci maddelerinde belirtilen tasarruflar sınırlı olarak sayılmış değildir.İflas idaresinin İİK.279/1 maddesine dayalı ipotekle ilgili tasarrufun iptali davası açma hakkı vardır.

Davaya konu ipotekle temin edilmiş, 10.000.000.000.000.TL miktarındaki alacak iflas idaresi tarafından rüchanlı olarak kabul edilip masaya yazılmış davalının kabul edilmeyen 5.152.000.000.000.TL ile ilgili açtığı Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen sıra cetveline itiraz davasında rüchanlı alacağının olduğu kabul edilmiştir.

Rüchanlı alacakla ilgili alacağın terkini konusunda dava açılmamış sıra cetveli 23.11.2003 tarihli gazete ve 1.12.2003 tarihli Ticaret Sicil gazetesinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Tasarrufun iptali davasından amaç borçludan tahsil imkanı bulunmayan alacağın tahsilinin sağlanmasıdır. Somut olayda tasarrufun iptaline karar verildiğinde iflas masasında tüm alacaklılar lehine bir kazanım olmalıdır. Ancak, ipotekli alacak sıra cetveline alınarak kaydedilmiştir. İpoteğin kaldırılması masa lehine kazanın yaratmayacak sıra cetvelinde değişiklik yapacaktır. Malların paraya çevrilmesinde açık arttırma veya pazarlık suretiyle yapılacak satışta alana

ipoteksiz olarak devredileceğinden satın alan için ipoteğin kaldırılmasına yönelik davanın önemi olmayacak bedelde fark yaratmayacaktır.

Bu durumda davanın sonucunda verilecek karar bir anlamda sıra cetveline itiraz davası olup iflas idaresinin böyle bir dava açma hakkı yoktur. Dava sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılar tarafından açılabilir.

Bütün bu veriler dikkate alındığında davanın kabulü halinde davacının masa lehine tahsil edeceği bir hakkı olmayıp alacak kabul edilip sıra cetveli kesinleşip terkine ilişkin bir davada olmadığından davacının bu davaya açmada korunmaya değer bir hukuki yararı bulunmayıp bu nedenle davanın reddi gerektiğinden sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/7153, Karar No: 2014/6970, Tarih: 05.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7153 E.  ,  2014/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2009/137-2012/280

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar, davalı İ.. Z.. Er vekili ve davalı ... Deri San ve Tic. AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi/babası/dedesi olan E.. K..’ın içinde yolcu olarak bulunduğu davalılardan İ.. Z.. Er’in maliki ve sürücüsü, davalı .. sigorta A.Ş’nin trafik sigortacısı olduğu araç ile davalı ....Deri San. ve Tic. A.Ş’nin maliki, davalı S.. T..’un sürücüsü, davalı ..... Sigorta’nın trafik sigortacısı olduğu araçların 03/08/2005 tarihinde çarpışmaları sonucu murisin vefat ettiğini ve iki kişinin yaralandığını ileri sürerek, davacı eş Gönül için 5.000,00 TL, kızı F..Z.. için 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, eş Gönül için 35.000,00 TL, kızı F.. Z.. için 25.000,00 TL, oğlu Ulaş için 25.000,00 TL ve bebekliğinden beri aile içinde birlikte yaşayan müteveffanın torunu Yiğithan için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketleri dışında diğer davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 25.02.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini davacı eş Gönül için 39.220,00 TL’ye, davacı kızı Fatma için 10.617,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı İ.. Z.. Er vekili, müvekkilinin asli kusurunun bulunmadığını, kazanın tamamen davalı S..T..’un asli kusuru sonucu meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... Sigorta vekili, davadan önce 16.11.2005 tarihinde 22.568 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı S.. T.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı .. Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.