muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11869, Karar No: 2024/4404, Tarih: 18.09.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 09.12.2015 günü saat 18:00 sıralarında, meskun mahalde, kuru zeminli, aydınlatması olmayan iki yönlü yol üzerindeki kavşak mahallinde, açık havada, gece vakti, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 55 PA ... plakalı otomobil ile iki yönlü yolda, Havza'dan Vezirköprü istikametine seyri sırasında geldiği olay mahalli yol bölümünde, seyir istikametine göre solundan, karşıya geçmek için yola giren yaya ...’a karşı yönden gelen araçlara ait seyir şeridinde çarpmasıyla ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; sanık sürücü ...’ın 2918 sayılı KTK’nun 56/1-a ve 52/1-a.maddelerindeki kural ihlali ile asli kusurlu olduğu, dosya kapsamında keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda; sürücü ...’ın 2918 sayılı KTK'nun 52/b. maddesindeki “araçlarının hızını aracın yük ve teknik özellikleri ile görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak” kural ihlali ile tali kusurlu olduğu, 28. 04. 2016 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığından alınan adli rapora göre; sürücü ...'ın meskun mahalde sevk ve idaresindeki otomobil ile karayolunda her ne kadar yayalara göre ilk geçiş hakkına haiz ise de, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatması olmayan yolda, sürüşünü far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamamış, aracına ait yol kaplamasındaki izlerden de anlaşılmakla, meskun mahal hız sınırı üzerindeki seyir sırasında, iki yönlü yol üzerindeki tehlikeli eğimli geçme yasağı olan düz çizgilerle bölünmüş yolun sağ şeridini kullanması gerekirken, buna riayet etmemiş, kurallara aykırı olarak, karşı yönden gelen araçlara ait seyir şeridinde öngörüsü olmayacak şekilde, şerit ihlali ile gayri nizami seyri sırasında, seyrine göre sol tarafından karşıya geçmekte olan yayaya çarpması ile meydana gelen kazada dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketi ile asli kusurlu olduğu mütalaa edilmiş, Yerel mahkemece dosya kapsamı değerlendirildiğinde Adli Tıp Grup Başkanlığının 28.04.2016 tarihli raporunun olaya daha uygun olduğu değerlendirilerek sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16209, Karar No: 2020/14551, Tarih: 26.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/16209 E.  ,  2020/14551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 05.11.2013 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının 13.11.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 06.03.2017 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15278, Karar No: 2025/6342, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15278 E.  ,  2025/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/680 E., 2022/445 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/252 E., 2021/85 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1512, Karar No: 2019/2312, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1512 E.  ,  2019/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7101, Karar No: 2015/8150, Tarih: 18.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7101 E.  ,  2015/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 07/11/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların ... müdürü ve şube müdürü olduklarını, 2009-2010 yılı eğitim ve öğretim yılında ... Okulu'nun sınıf öğretmenliği branş kadrosu 6 iken 7. sınıf öğretmeni olarak Kutluca Köyü öğretmenini merkezde görevlendirdiklerini, köy ilkokuluna da sözleşmeli bir öğretmen görevlendirildiğini, yapılan görevlendirmelerin yasa ve yönetmeliğe aykırı olması nedeni ile köy ilkokuluna görevlendirilen öğretmene yapılan ödemeler nedeniyle kurumun zarara uğradığını iddia ederek uğranılan zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, il merkezindeki ilköğretim okulunun 1. sınıfının kalabalık olması nedeniyle velilerden gelen şikayet üzerine sınıfın ikiye bölünmesine karar verilerek 7. sınıf öğretmeninin görevlendirildiğini, görevlendirmenin ...'na Bağlı Okul ve Kurumların Yönetici ve Öğretmenlerin Norm Kadrolarına ilişkin yönetmeliğin geçici maddesi 2/A fıkrasının 2/b bendine uygun olduğunu, yönetmelikte sınıf mevcudu 31-60 arasında olan ilköğretim okullarına iki sınıf öğretmeni norm kadrosu verilir denildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, Ardahan Merkez İnönü İlköğretim okulunun sınıf öğretmeni kadrosunun 6 olmasına karşın davalıların yetkisi olmadan 7. sınıf öğretmenini görevlendirmeleri nedeni ile merkezde görevlendirilen öğretmenin yerine köy ilkokuluna görevlendirilen sözleşmeli öğretmene ödenen ücretlerin davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK nın 49. maddesine göre (818 sayılı BK nın 41. maddesi) “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür.” Bir başka anlatımla haksız bir eylemin tazminat borcu doğurabilmesi için kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil sonucunda zarar doğması, zarar ile fiil arasında da illiyet bağı bulunması gereklidir.

Somut olaya gelince; davalılar ... Müdürü ve şube müdürüdür. ... Okulu'nun 1. sınıf mevcudunun 37 olması ve velilerden istek gelmesi nedeni ile sınıf mevcudunun ikiye bölünmesine, okula 7. sınıf öğretmeninin görevlendirilmesine karar vermişlerdir. 7. sınıf öğretmeni olarak merkezde görevlendirilen öğretmen yerine de geçici görevlendirme ile bir başkası görevlendirilmiştir. Hem merkeze hem de köye görevlendirilen sınıf öğretmenlerine sınıf verilmiş ve her ikisi de görevlerini yaparak maaşlarını almışlardır. Esasen davacının bu durumun aksine yönelik bir iddiası mevcut olmayıp davalıların söz konusu görevlendirmeyi gereksiz ve yetkisiz yere yapmaları nedeni ile idarenin zarara uğradığını iddia etmektedir. Ne var ki davalıların söz konusu eylemleri nedeni ile haklarında uygulanması talep edilen disiplin cezalarının iddia olunan fiile göre ceza verilmesine yer olmadığına denilerek uygulanmadığı anlaşılmaktadır. Davalılar görevlendirmeyi ...'na Bağlı Okul ve Kurumların Yönetici ve Öğretmenlerin Norm Kadrolarına ilişkin yönetmeliğe göre gerçekleştirmişlerdir. Görevlendirilen her iki öğretmene de sınıf verilmiş, her ikisine de çalışmalarının karşılığı olan maaşları ödenmiştir. Daha az mevcutlu bir sınıfta eğitim ve öğretimin daha üst kalitede yapılacağında da kuşku bulunmamalıdır.

Şu durumda davalıların kusurlu ve zarar doğuran bir eylemleri tespit edilememiş olup, görevlendirilen öğretmenlerin çalışmaları karşılığı maaşlarının ödendiği bir zararında doğmadığı anlaşılmakla istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8839, Karar No: 2010/15286, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8839 E.  ,  2010/15286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10333, Karar No: 2013/3209, Tarih: 27.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10333 E.  ,  2013/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükümde başvurulacak yasa yolunun gösterilmediği gibi temyiz süresinin başlangıcının da "tefhim veya tebliğden itibaren" şeklinde bildirilmesi nedeniyle sanık yanıltılmış olduğundan vaki temyiz isteminin süresinde kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Mahkümiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken TCK.nun 53. maddesinin infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25420, Karar No: 2014/15754, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25420 E.  ,  2014/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/118891

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2012/1 (E) ve 2012/79 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılana ait sera camını kırmak suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda;

1-Yüksek YCGK’nun 15/04/2008 tarihli ve 2008/1-22E.,2008/80K.sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın hukuksal konumunun,suçun sübutunu ve vasfını belirlemeye yönelik araştırmalar eksiksiz olarak yapılarak, dosya tekemmül ettirildikten sonra sanık hakkında TCK nun 32 ve 57.maddelerinin uyggulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle işlediği mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan rapor alınmadan Serik Devlet Hastanesi'nin bir uzmanı tarafından verilen raporu ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/474, Karar No: 2018/1548, Tarih: 16.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/474 E.  ,  2018/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle incelendi;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 15.06.2017 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.05.2018 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: