muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12670, Karar No: 2017/1723, Tarih: 08.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12670 E.  ,  2017/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2016 gün ve 2016/10547 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.12.2016 gün ve 2016/392627 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/06/2016 tarihli ve 2016/58466 soruşturma, 2016/21920 esas, 2016/16383 sayılı iddianamenin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174/1-c maddesi gereğince iadesine dair Bakırköy 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2016 tarihli ve 2016/317 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2016/978 değişik iş sayılı kararının "Global İletişim isimli işletmenin yetkilisi olan şüpheli tarafından müştekinin adına bilgi ve rızası olmaksızın 0 539 890 70 35 numaralı hatta ilişkin abonelik sözleşmesinin düzenlendiği iddiasından ibaret somut olayda, müşteki adına sahte olarak düzenlendiği iddia edilen abonelik sözleşmesindeki imzanın müştekiye aidiyeti hususunda imza incelemesi yaptırılmasının suçun sübutuna etki edecek mutlak bir delil niteliğinde bulunduğu cihetle 5271 sayılı Kanun’un 174/1-b maddesindeki “ Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen …İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca iade kararına vaki itirazın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/06/2016 tarih ve 2016/58466 soruşturma, 2016/21920 esas, 2016/16383 sayılı iddianamenin iadesine yönelik itirazın kabulüne ilişkin Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarih ve 2016/978 D.iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1462, Karar No: 2017/9721, Tarih: 26.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/1462 E.  ,  2017/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2013 gününde verilen dilekçe ile elbirliği halinde mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/250 Esas sayılı dosyasında müvekkillerinin murisi ... tarafından muris ... mirasçıları aleyhine satış vaaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığını, satış vaadi borçlusu ...'ın dava konusu 547 parsel sayılı taşınmazda murisi ... . intikal edecek payını muris...'a satmayı vadettiğini; ancak, tarafların ortak murisi...'nin taşınmazdaki payının halen elbirliği mülkiyetine tabi olup mirasçılarına intikal etmediğini ileri sürerek taşınmaz üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davayı kabul etmiş; bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 105 ada 20 parsel (eski 547 parsel) sayılı taşınmazda tarafların ortak murisi... adına kayıtlı 1/5 hisse üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; her ne kadar davanın kabulü ile elbirliği halindeki mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiş ise de mahkemece, dava konusu payın, paydaşlar adına hangi oranlarda tescil edileceği, diğer bir deyişle, paydaşlara düşecek pay miktarları hüküm sonucunda açıkça gösterilmemiştir. Dolayısıyla, karar bu haliyle infaza elverişli değildir.

O halde mahkemece, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak dava konusu paydan paydaşlara düşecek pay miktarları açıkça gösterilmek suretiyle infaza elverişli şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak dava konusu paydan paydaşlara düşecek pay miktarları açıkça gösterilmek suretiyle infaza elverişli şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 26.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2001, Karar No: 2016/2595, Tarih: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/2001 E.  ,  2016/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 168/1, 58, 53 maddeleri gereğince, 4 ay hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluğuna dair, temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 27/10/2015 tarihli mahkumiyet hükmünü, yasal süresi geçtikten sonra 19/11/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu, talebin reddine karar verildiği, ek kararın 25/11/2015 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edildiği, sanığın 26/11/2015 tarihinde ek kararı temyiz ettiği, yüzüne karşı verilen kararı sanığın yasal süresi geçtikten sonra 19/11/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 23/11/2015 gün ve 2015/580 E., 2016/2001 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5856, Karar No: 2013/10000, Tarih: 26.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5856 E.  ,  2013/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 51/3, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hükme esas alınan Ankara 2. İcra Müdürlüğünün 2008/13964 esas sayılı dosyanın aslı ya da onaylı örneği getirtilip incelenmeden karar verilmesi,

2- Evi eşyalı olarak kiralayıp hacizden sonra başka adrese taşındığını ve hacizli menkulleri taşındığı sırada haczin yapıldığı evde bıraktığını iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, malların ev sahibine ait olup olmadığı hususu ile mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3- Davaya katılma talebi ve kararı verilmeyen şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "25.08.2009" yerine "2009" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6543, Karar No: 2020/1002, Tarih: 06.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6543 E.  ,  2020/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 4. Aile Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli ve 2017/179 Esas, 2018/330 Karar sayılı kararıyla asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve kısmen reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... vekili, davalı eş adına edinilen 2235 ada, 2 parsel 4 nolu bağımsız bölüm ve ... plakalı araç nedeniyle 50.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiş, 18.07.2016 tarihli dilekçesiyle talep miktarını 174.356,85 TL'ye yükseltmiştir, birleşen dava dilekçesiyle de davalı eş adına edinilen 45 parsel sayılı taşınmaz edeniyle 30.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulüyle 174.356,85 TL alacağının davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, Kanun'un olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik istinaf talebinin kabulüne karar verilmesine, diğer yandan diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmesine rağmen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması, ayrıca kanunda yer almadığı şekilde yalnızca İlk Derece Mahkemesi hükmünün yargılama giderleri ile ilgili bölümü yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene adesine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4042, Karar No: 2015/12887, Tarih: 21.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4042 E.  ,  2015/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2014/310-2014/555

DAVACILAR : M.. E.. ve Ark.

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - D.. M.. - A.. B..

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Türkler kasabası, Akçaören mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi Ümit Gül tarafından düzenlenen 09.01.2012 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) ve (B) harfleri ile işaretli kayalık bölümler dışında kalan 5151,14 m² yüzölçümündeki taşınmazın sulh hukuk mahkemesinin 1997/384 Esas 1997/389 Karar sayılı verâset ilâmındaki hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve D.. M.. vekilleri tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/03/2014 tarih ve 1166 E. - 3233 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmaz, 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/483 E - 2008/170 K. sayılı davasında tescil istemine konu olmuş ve mahkemece "taşınmazın yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, paftasına devlet ormanı yazılarak tapulama harici bırakıldığı, orman kadastrosunun ise 1988 yılında kesinleştiği, orman niteliğiyle tesbit harici bırakılan bir yerin orman kadastrosu yapılıncaya kadar orman olarak kabulü gerektiği, orman sınırlandırılmasının kesinleşmesi ile orman sınır hattı dışında kalan yerlerin Kanunda belirtilen koşullar altında tasarruf edildiği takdirde kazanılabileceği (HGK'nın 24.10.2001 tarih, 2001/8 - 964 E. - 2001/751 K. ve 12.05.2004 tarih 2004/8-242 E. 2004/292 K.), orman kadastrosunun kesinleştiği 13.02.1988 tarihinden davanın açıldığı 23.07.1999 tarihine kadar 20 yıllık kanunî edinme süresi dolmadığından kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği" gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

Hal böyle olunca, taraflar arasında görülen ve red ile sonuçlanan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/483 E. - 2008/170 K. sayılı dava ile birlikte, Medenî Kanunun 713. maddesi uyarınca davacı yararına oluşması gereken zamanaşımı süresinin kesildiği ve bu davadan sonra yeniden işlemeye başladığı, yeniden işleyen sürenin de 20 yıla ulaşmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından 19/01/2007 gün ve 2005/1-2007/1 sayılı YİBK kararı gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırıdır.] denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 12.08.1987 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1957 yılında yapılmış ve kesinleşmiş, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 21/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11613, Karar No: 2017/4536, Tarih: 29.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11613 E.  ,  2017/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Temmuz 1998 tarihinden itibaren davalı işveren işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, 30.07.1998-21.02.2012 tarihleri arası bildirimi yapılan süreler ve 20.06.2009-17.02.2010 tarihleri olan inşaat dönemi dışlanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Yasanın 86/9 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının, 09.04.2009 - 30.06.2009, 09.11.2010 - 08.08.2011, 01.09.2011 - 31.12.2011, 21.02.2012 - 2012/12 dönem tarihleri arasında bildirimlerinin yapıldığı, davacının çalıştığı okulun yıl içindeki çalışma takviminin Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulmadığı, okul idarecileri olarak dinlenilen ... ve ...’nın, okuldaki görev sürelerinin sorulmadığı, davacının yaz dönemi çalışmalarına ilişkin beyanları olan tanık ... beyanında;okulun tatil döneminde davacının kendisinin zaten okulda ikamet ettiği için iş yapma anlamında değil ama okula göz kulak olduğunu, tanık ... beyanında; yaz tatil döneminde okulda yapılacak iş olmadığını ancak kendisi okulda barındığı için bir iş olursa da yapmış olabileceğini, beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının çalıştığı okulun çalışma takvimi Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulmalı, tanık olarak dinlenilen müdür, müdür yardımcılarının okulda hangi tarihler arası görevli oldukları sorulmalı, davacının yaz dönemi çalışması olup olmadığı, bu dönemlere ilişkin çalışmasının kısmi veya tam gün üzerinden olup olmadığı irdelenmeli ve tüm deliller değerlendirilerek karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.