muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/819, Karar No: 2018/4855, Tarih: 26.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/819 E.  ,  2018/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.09.2013 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı ... iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde ıslahen tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; ... iptali ve tescil talebinin reddine, davalı ...'a karşı açılan maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 642,940 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 09.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine dair verilen 14.07.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.06.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. Göktuğ Kurnazoğlu ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. bilahare dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5328, Karar No: 2012/3018, Tarih: 19.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5328 E.  ,  2012/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve katılan ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 92/1189 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, miras yolu ile intikal, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddi ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Katılan vekili, dava konusu bir kısım taşınmaz bölümünün vekil edeni zilyetliğinde olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece imar-ihya ve zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, teknik bilirkişinin 12.7.2010 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen 1796,24 m2 taşınmaz bölümünün hali arazi vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın Türk Medeni Kanununun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddesi hükümleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Paftasında gösterilmek suretiyle yapılan tespit dışı bırakma işleminde taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, bu işlemin tespit veya sınırlandırma olarak kabulü mümkün değil ise de, bir kadastro işlemi olduğu kuşkusuzdur. Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre; tespit dışı bırakılan bir yerin, Türk Medeni Kanununun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddesi hükümlerine göre tapuda tescil edilebilmesi için, tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten, dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile anılan maddelerde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.

Somut olayda, toplanan delil ve belgelere göre; tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı 1985 yılından davanın açıldığı 25.07.2001 tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmamıştır. Davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yukarıda yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuş ise de, hüküm redde ilişkin olup sonucu itibariyle doğrudur. Açıklanan nedenle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığından davacı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün davanın reddine ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Dosya arasında mevcut uzman ziraatçı bilirkişinin 5.7.2010 tarihli raporuna göre; uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümü zemini otlarla ve dikenlerle kaplı, topografik yapısı itibariyle tarım yapıldığına dair emare bulunmayan, imar-ihya yapılmadan tarım arazisi olarak kullanılamayacak yapıda bulunmaktadır. Tarıma elverişli olmayan kayalık, taşlık, çakıllık, kumluk ve dağlık alanlar Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki sahipsiz yerlerdendir. TMK.nun 715. maddesinin 2.fıkrasında “ aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar,… kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz.” denilmiştir. Benzer bir hüküm de 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesinde yer almıştır. Anılan maddeye göre Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler,.. gibi tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerlerin tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı açıklanmıştır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan bu tür yerlerin doğal yapıları gereği olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları ve TMK.nun 999.maddesi gereğince özel mülkiyet şeklinde tapu siciline tescilleri de mümkün değildir. O halde niza konusu taşınmazın saptanan niteliğine göre Hazine adına tesciline karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün buna ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve aşagıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14917, Karar No: 2016/10357, Tarih: 07.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/14917 E.  ,  2016/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık, evlenme engeli bulunan şahısların evliliğinin Türk Medeni Kanununun 145/4.maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle iptali istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla 23.07.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6723 sayılı Kanun ile değiştirilen 60. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11993, Karar No: 2006/10064, Tarih: 11.12.2006

5. Ceza Dairesi 2006/11993 E., 2006/10064 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/11993 E., 2006/10064 K.**

**- DURUŞMAYA KATILMA USULÜ

- MÜDAFİİNİN GÖREVLENDİRİLMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 238 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırmaya teşebbüs suçundan sanıklar A…

…. ve A…

…..'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.9.2005 gün ve 2004/263 Esas, 2005/330 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen zorla kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 150/3. maddesi gereğince zorunlu olarak müdafii tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Suç ile hüküm tarihinde onsekiz yaşından küçük olan ve kendisine karşı suç işlendiği kabul edilen mağdureye 5271 Sayılı CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Mağdurenin anne ve babası olan müştekiler D…

…. ve V…

….. A…

……'ın 5271 Sayılı CMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra alınan 26.9.2005 günlü beyanları öncesinde CMK.nun 234. maddesindeki haklarının hatırlatılmaması ile sanıkların cezalandırılmasını istediklerini bildirmeleri üzerine de CMK.nun 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulup, istemleri halinde katılma kararı verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A…

…. ve A…

….'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 11.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14107, Karar No: 2012/16992, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14107 E.  ,  2012/16992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/08/1995-01/11/2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalılığının ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

6270 sayılı Yasa'nın 13.maddesi ile 5510 sayılı Kanunun geçici 7 nci maddesine "24/7/2003 tarihli ve 4956 sayılı Kanunun 48 inci maddesi ile değişik, mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmü 2/8/2003 tarihi öncesi için de uygulanır." fıkrası eklenmiştir.

5510 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci madde ile kadın sigortalılara ilişkin uyuşmazlıkların çözümü amaçlanmış ise de düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte mevcut uyuşmazlıkların kendiliğinden çözüldüğü söylenemez. Mahkemece, davacı tarafa yasal düzenleme doğrultusunda Kuruma başvurmak üzere uygun bir süre verilerek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucu beklenmeden yasal düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte uyuşmazlığın çözüme kavuştuğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacı tarafa Kuruma başvurmak üzere süre vererek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucunu beklemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4941, Karar No: 2020/7154, Tarih: 17.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4941 E.  ,  2020/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline sağlık poliçesi ile sigortalı olan dava dışı SGK kapsamındaki şahsın motorsikleti ile 06.09.2011 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu yaralanması sebebi ile özel hastane ve fizik tedavi rehabilitasyon merkezinde tedavi görüp ameliyat edildiğini, bu nedenle toplam 16.922,28 TL tutarındaki meblağın müvekkili tarafından karşılandığını belirterek, ödenen 16.926,28 TL'nin davalı kurumdan ödeme tarihi olan 16.12.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 4.725,10 TL'nin 16/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, özel sağlık sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa'yla değişik 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesine göre; "Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır."

Danıştay Onuncu Dairesi'nin 2010/6584 Esas sayılı dosyasından verdiği karar gereği, 05.11.2011 tarih ve 28106 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'de yer alan trafik kazası tedavi giderlerine yönelik Sağlık Uygulama Tebliği'ne ilişkin uygulamanın yürütmesi durdurulmuş olup, SGK'nun sorumlu olduğu tedavi giderlerinin belirlenmesinde SUT hükümlerinin uygulanması söz konusu olmayacaktır.

Danıştay Onuncu Dairesi'nin 2010/6584 Esas sayılı dosyasından verdiği karar gereği, 05.11.2011 tarih ve 28106 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'de yer alan trafik kazası tedavi giderlerine yönelik Sağlık Uygulama Tebliği'ne ilişkin uygulamanın yürütmesi durdurulmuş olup, SGK'nun sorumlu olduğu tedavi giderlerinin belirlenmesinde SUT hükümlerinin uygulanması söz konusu olmayacaktır.

28038 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4/1. maddesine göre ise; "Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları tedavinin gerektirdiği tüm sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda karşılanır."

2918 Sayılı Yasa'nın 98. maddesine bakıldığında, kazazedelerin devlet hastanesi, üniversite hastanesi, özel hastane gibi hiçbir ayrım gözetmeksizin tüm resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarında alacakları sağlık hizmetleri bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağının açıkça belirtildiği, ödeme esaslarına ilişkin hiçbir sınırlamanın getirilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken; 28038 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4/1. maddesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ödemekle yükümlü olacağı miktarın Sağlık Uygulama Tebliği'nde yer alan hükümler doğrultusunda hesaplanacağı düzenleme altına alınmıştır.

Oysa Normlar Hiyerarşisi gereği izahtan varestedir ki; Kanun'un lafzına ve amacına aykırı olarak yönetmelik hükmü getirilemeyeceği gibi, taraflardan birine Kanun ile getirilen sorumluluk, Yönetmelik hükmü ile ne daraltılabilir ne de

Oysa Normlar Hiyerarşisi gereği izahtan varestedir ki; Kanun'un lafzına ve amacına aykırı olarak yönetmelik hükmü getirilemeyeceği gibi, taraflardan birine Kanun ile getirilen sorumluluk, Yönetmelik hükmü ile ne daraltılabilir ne de

genişletilebilir. Kaldı ki Sağlık Uygulama Tebliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle Danıştay 15. Dairesinin 2013/7713 Esas sayılı dosya ile dava açılmış, Danıştay 15. Dairesince "2918 sayılı Kanun'un 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişik 98. maddesinde, trafik kazaları sebebiyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağının belirtilmesine rağmen, dava konusu Yönetmelik hükmüyle, tedavi giderlerinin, Kurumun sosyal güvenlik politikaları uyarınca belirlemiş olduğu Sağlık Uygulama Tebliğinde yer alan hükümler doğrultusunda karşılanacağı yönünde kısıtlama getirilmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır." gerekçesiyle; Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. bendinde yer alan "Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda" ibaresinin 14/11/2013 tarihinde yürütmesinin durdurulmasına, 16/03/2016 tarihinde de "Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. bendinde yer alan "...Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda" ibaresinin iptaline karar verilmiştir. Anılan iptal kararı gereği, 6111 sayılı Kanun kapsamında kalan belgeli tedavi giderleri için SUT esaslarının uygulanması imkanı kalmamıştır.

Somut olayda özel sağlık sigortacısı olan davacı, 6.9.2011 tarihli trafik kazası sonucu dava dışı sigortalısının tedavi giderlerini 16.11.2011 tarihinde karşılamış, işbu rücu davasını SGK’ya karşı 27.2.2013 tarihinde açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan tedavi gideri alanında uzman olduğu bilinmeyen iktisatçıdan aldırılan bilirkişi raporunda davalı SGK'nın sorumlu olacağı miktar Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4/1. maddesine göre SUT (Sağlık Uygulama Tebliği) hükümlerine göre belirlenmiştir. Davalının tedavi giderlerinin sadece SUT kapsamında kalan kısmından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece tedavi giderleri konusunda uzman doktor bilirkişiden rapor alınarak yukarıdaki açıklamalar ışığında, Kanun gereği kazazede için özel ve resmi sağlık kurumunda yapılan her türlü tedavinin (gerçek zarara işaret etmesi ve yaralanma ile uygunluk göstermesi şartı ile) davalı ... Kurumu Başkanlığı'nın sorumluluğunda olduğu, bunun aksine Yönetmelik hükmüne itibar edilemeyeceği de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ... Kurumu'ndan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11246, Karar No: 2011/4689, Tarih: 15.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11246 E.  ,  2011/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili;açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla  davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini,davalı Ltd.Şti. ve... Ltd.Şti.  vekili ise; müvekkillerinin Vakfıkebir Devlet Hastanesinin 01/01/2010 ile 31/12/2010 tarihleri arasındaki bilgi işlem ve temizlik ihalesini kazandığını, davacının temizlik elemanı olması nedeniyle müvekkili şirket ile hiçbir iş ilişkisinin bulunmadığını,arada iş akdi bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar Sağlık Bakanlığı ile ...Ltd.Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmenin  muvazaalı olmadığı, fesih tarihinde temizlik işi ile ilgisi bulunmayan ...Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, .... Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan Sağlık Bakanlığı ve ....Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken hizmet sözleşmesinin sona erdirildiği

anlaşılmaktadır.

Davacı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek feshin geçersizliği ile işe başlatılmaması durumunda buna bağlı haklara karar verilmesi   istemiyle asıl işveren Sağlık Bakanlığı ile alt işveren  .... Ltd.Şti açmış yapılan yargılama aşamasında  husumete yanılmadan söz edilerek  bir başka alt işveren olan .... Ltd.Şti. davalı safında davaya dahil ederek yargılama sürdürülüp ...Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, .... Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte alt işveren davalılardan hangi şirket olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava dilekçesinde davalı gösterilen ...Ltd.Şti ile yargılama sırasında kapsama alınan şirket arasında işyeri devri olup olmadığı belirlenmiş değildir.