muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/877, Karar No: 2016/4618, Tarih: 05.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/877 E.  ,  2016/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 27.04.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir husus bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.05.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8 maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle, sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesine göre ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8 maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle, sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesine göre ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, her ne kadar mağdure hakkında... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanlarından oluşan üç kişilik sağlık kurulu tarafından düzenlenen ve psikoz tanısı ile "fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaz, beyanlarına itibar edilir, hastalığı doktor olmayan kişiler tarafından anlaşılır, ruhen kendisini savunamaz" şeklinde tespitler içeren raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, olaydan bir gün sonra ... Devlet Hastanesinde görevli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 26.04.2015 günlü mağdureye ilişkin raporun "şu anda psikotik belirtisi yoktur" şeklindeki tespitinin hükme esas alınan raporla çelişki arzettiği kanaatine varıldığından, öncelikle tedavi gördüğünü belirttiği hastanelerden tıbbi tedavi evrakı getirtilip, mağdurenin ... Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna dava dosyasıyla birlikte gönderilerek, suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya zayıflığı bulunup bulunmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, akıl hastalığı veya zayıflığı var ise bu durumun ruh veya beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, akıl hastalığı veya zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanığın, adli sicil kaydında yer alıp mahkemece tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2010 gün ve 2010/447 Esas, 2010/633 Karar sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı sureti getirtilip incelenmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen res'en de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen res'en de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

05.05.2016 tarihinde verilen işbu karar 11.05.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2009/23164, Karar No: 2012/14475, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23164 E.  ,  2012/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yanında ... isimli şahıs olduğu halde, katılandan kamyon satın aldığı ve keşidecisi ... olarak görünen suça konu çeki ciro ederek katılana verdiği, çekteki keşideci imzasının keşideci olarak görünen ...'a ait olmadığı gibi sanığın da eli ürünü olmadığının bilirkişi raporuyla saptandığı, ciro imzasının ise sanığın eli ürünü olduğunun belirtildiği, sanığın savunmalarında çekin imzalı olarak ...'a çek sahibinin kardeşi ... tarafından verildiğinin iddia edilmesi ve hesap sahibi ... tarafından kardeşine Adana 4. Noterliğinin 04/08/2003 tarih, 18840 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile adına çek keşide etme yetkisi vermesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu çekin keşideci olarak görünen ...'a vekaleten ... tarafından keşide edilip edilmediği, çekin sanığın eline nasıl geçtiği hususunda ... dinlenilip, tefrik edilen ve 2005/57794 sırasına kaydı yapılan ... hakkındaki soruşturmanın da akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde dosyaların birleştirilip toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6776, Karar No: 2013/10487, Tarih: 03.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6776 E.  ,  2013/10487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 12/09/2012 gününde verilen dilekçe ile eczane ruhsatının iptali işleminin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle görevsizliğe dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 03/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II- Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

II- Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III- Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy. HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI- Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. 03/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/1447, Karar No: 2013/2003, Tarih: 04.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1447 E.  ,  2013/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

(Kartal 4.İş Mahkemesi Kapatılan)

Av. ...

İhbar Olunan : 1-Petra İnsan Kaynakları Eğitim Danışmanlık

San.Tic.Ltd.Şti.

2-... Sosyal Hiz.Elek.Bilg.Ö.Güv.Hiz.

Ö.Sağ.Hiz.San.Tic.Ltd.Şti.

3-...

4-System Eğitim Dan.Sos.Hiz.Ltd.Şti.

5-... Pendik Yapı ve Tem.Hiz.Tic.AŞ.

vekilleri Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3292, Karar No: 2024/6655, Tarih: 19.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3292 E.  ,  2024/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/687 E., 2015/712 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil ve tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı tereke temsilcisi tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; dava değeri itibariyle duruşma isteminin reddine ve kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Kemal Bağlarlı mirasçıları ve arkadaşları 07.07.1997 tarihli dilekçelerinde; kadastroda Hazine adına tesbiti kesinleşen Marmaris ilçesi Bayır köyü 1117 sayılı parselin babaları Kemal Bağlarlı zilyetliğindeyken ölümüyle kendilerine kaldığını, murisleri ve kendileri yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazın adlarına tapuya tescil edilmesini talep ettikten sonra 29.08.2001 tarihli ıslah dilekçesiyle, taşınmazın kuzey sınırında devlet ormanı bulunması nedeniyle, davayı Orman Yönetimine yaygınlaştırmışlar ve taşınmazın yüzölçümünün dilekçeye eklenen 01.08.1982 tarihli tutanakta söz edildiği gibi, tesbit tutanağında belirtilenden daha fazla olduğunu bildirerek bu yüzölçümüyle adlarına tescili talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli Bayır köyü 1117 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi ...tarafından düzenlenen 02.06.2010 tarihli rapor ve krokide (B-2) ile işaretlenen 1.053,49 m2 yüzölçümündeki bölümün paylı olarak ... ve arkadaşları adına tapuya tesciline, (B-1) ile gösterilen 26,51 m2 yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına tesciline, krokide (A) ile gösterilen 1.695,00 m2 yüzölçümündeki bölüm orman sınırları içinde kaldığından bu bölüme ilişkin davanın reddine ilişkin önceki hüküm, davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.09.2013 tarihli ve 2013/5368 Esas, 2013/7757 Karar sayılı ilamıyla; "... Orman İdaresinin taraf sıfatı bulunmadığından temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davalı Hazinenin temyizi bakımından, mahkemece, davacılar tarafından açılan tapu iptal ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş ise de, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüş olduğu, şöyle ki, davacıların 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi uyarınca kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak tesbitin kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre içinde dava açtıkları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandıkları, dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin 05.04.1983 tarihinde yapılıp, 06.06.1987 tarihinde ilân edilerek 07.07.1987 tarihinde kesinleşmiş olduğu, davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin, kadastro tesbitinin yapıldığı 05.04.1983 tarihine kadar bulunması gerektiği, dosya arasında bulunan ve davacıların da delil olarak dayandıkları altı Bayır Orman Bölge Şefi Mehmet Kayar, Tapulama Teknisyeni ... Yağlı, müracaat arsa sahibi Kemal Bağlarlı ile şahitler ... ... ve ... tarafından imzalanan 01.09.1982 tarihli tutanağa göre çekişmeli taşınmazın öncesinin ...'e ait olup, önceki zilyet ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan tescil davası sonucunda 05.12.1970 tarihli ve 1972/180-132 sayılı karar ile oluşan 18.08.1977 gün 40 cilt, 19 sahife, 4 sıra tapu kaydının gittisi olan 12.11.1979 gün 41 cilt, 34 sayfa, 4 sıra sayılı tapu kaydının kadastro sırasında 1110 parsele revizyon görmüş olduğu, bu tapu kayıtlarının oluşumuna esas yukarıda belirtilen asliye hukuk mahkemesi davası arasında 17.07.1971 tarihinde yapılan keşif sonucu fen memuru F.K tarafından düzenlenen ve tescile esas oluşturan krokide dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın yamaç ve kayalık olarak gösterildiği, o halde, davacıların eklemeli olarak zilyetliklerinin keşif tarihi olan 17.07.1971 tarihinden sonra başladığının kabulü zorunlu olduğu açıklanarak, kadastro tesbitinin yapıldığı 05.04.1983 gününe kadar davacılar yararına 20 yıla ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği bulunmadığı anlaşıldığından davanın tamamen reddi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu ..." gerekçesiyle bozulmuş olup, davacı tereke temsilcisi ..

.07.1971 tarihinden sonra başladığının kabulü zorunlu olduğu açıklanarak, kadastro tesbitinin yapıldığı 05.04.1983 gününe kadar davacılar yararına 20 yıla ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği bulunmadığı anlaşıldığından davanın tamamen reddi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu ..." gerekçesiyle bozulmuş olup, davacı tereke temsilcisi ... ve Orman İdaresinin karar düzeltme talepleri de Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.09.2014 tarihli ve 2014/3690 Esas, 2014/7678 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı ... Yönetimi yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tereke temsilcisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve HMK’nin geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga HUMK’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, hükmüne uyulan bozma ilamında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı tereke temsilcisi ...' nın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.