muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3647, Karar No: 2018/8685, Tarih: 26.11.2018

Mahkemece verilen 03/03/2015 tarihli bir önceki kararın, dairemizin 12/10/2015 tarih 2015/14844 Esas ve 2015/18207 Karar sayılı ilamıyla kusur raporları arasındaki çelişkinin konusunda ehil ve aralarında Trafik İş-güvenlik uzmanı da bulunan bilirkişi heyetine incelettirilerek giderilmesi ve bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilemeyeceğine işaretle bozulduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kusur bilirkişi raporları incelendiğinde, 09/09/2008 tarihli raporda kazalıya %100 oranında kusur verildiği, 10/04/2014 tarihli raporda kazalının kusursuz olduğu tespit edilmişken; davalı işverene %100 oranında kusur verildiği, yukarıda işaret olunan bozma ilamından sonra alınan 19/02/2016 tarihli son kararda itibar edilen raporda ise kazalının %70 oranında müterafik kusurlu olduğu tespit edilmişken, davalı işverene %30 oranında kusur verildiği anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte olan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur. Bunun yanında iş kazası iddiasına dayanan tazminat davalarında hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından tarafların kusurunun aidiyeti ve oranının hiç kuşkuya yer açmayacak biçimde ortaya konulması gerekir.

Somut olayda bilirkişi raporlarında davaya konu iş kazasının gerçekleşme şekli aynı şekilde kabul edilmekle beraber, kusur oranları arasında çelişki bulunduğu ve mahkemece alınan son raporunda çelişki giderici mahiyette olmadığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK’nun 282.maddesinde Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir.

Bu açıklamalar doğrultusunda dosya kapsamındaki tüm delillerle beraber bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davaya konu iş kazasının gerçekleşmesinde aracın bakımsız ve istiap haddinin aşılmış olması ile beraber, aracın hızlı olmasının da olayın gerçekleşmesinde eşit oranda etkisinin olduğu anlaşılmaktadır.

O halde iş kazasının gerçekleşmesinde gerek işverenin, gerek ise kazalı sigortalının %50’şer oranda eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde 19/02/2016 tarihli kusur raporuna itibarla işverenin %30 oranında, kazalının ise %70 oranında müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesabı hükme esas almak suretiyle yapılan ödemelerle beraber davacıların alacaklarının karşılandığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde iş kazasının gerçekleşmesinde gerek işverenin, gerek ise kazalı sigortalının %50’şer oranda eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde 19/02/2016 tarihli kusur raporuna itibarla işverenin %30 oranında, kazalının ise %70 oranında müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesabı hükme esas almak suretiyle yapılan ödemelerle beraber davacıların alacaklarının karşılandığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle 20/10/2016 tarihli hesap raporundaki veriler dikkate alınmak, işlemiş devreyi ileri çekmemek suretiyle davalının %50 kusuruna isabet eden miktarı belirleyerek bu hesaptan davacılara bağlanan gelirin rücuya kabil (%50) kısmı ile sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeler de dikkate alınmak suretiyle yapılacak indirimden sonra davacıların tazminat alacaklarının bulunması halinde tespit edilecek miktara hükmetmek, yapılan ödemelerle alacakların karşılanmış olması halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 26/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8471, Karar No: 2009/9519, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8471 E.  ,  2009/9519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.02.2002 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davaya cevap veren davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki yarar-zarar dengesi davalılar aleyhine olduğundan ve her taşınmaza mutlaka motorlu araçla ulaşılması zorunlu olmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Davacı, nispi geçit ihtiyacı iddiasına dayanmış mevcut yolun yer yer 80 cm. eninde olduğunu, bu yolla geçit ihtiyacının karşılanamayacağını belirtmiştir. Ancak, davacının bu iddiası bilirkişiye incelettirilmemiş, krokiye de işaret ettirilmemiştir.Öncelikle, bu husus saptanmalı, davacının nispi geçit ihtiyacı olup olmadığı bilirkişi incelemesi ile açığa kavuşturulmalı, iddia kanıtlanırsa taşınmazın köy yerinde bulunduğu dikkate alınarak kullanım amacı nazara alınmak suretiyle özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar verilmeli, bunun için taleple bağlı kalınmayarak uygun geçit güzergahları belirlenmelidir.

Ancak, bir kısım davalı gösterilenlerin dava tarihinden önce öldükleri, ölen kişilerin mirasçılarının davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkili sağlandığı da dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda usule uygun düşmemiştir.

Yapılan bu tespitlere göre mahkemece, taraf teşkili yöntemine uygun bir şekilde sağlanmalı, davacının nispi geçit ihtiyacı iddiası bilirkişi marifetiyle incelettirilmeli, bu iddia kanıtlanırsa uygun geçit güzergahları yine keşfen belirlenmeli, tüm deliller bu şekilde toplandıktan sonra dava hükme bağlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmayla davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4259, Karar No: 2020/3285, Tarih: 01.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/4259 E.  ,  2020/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.04.2016 gün ve 18-160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-) Gerekçeli karar ile davacının temyiz dilekçesinin yargılama sırasında ölen dahili davalı ...’nin mirasçılarına tebliğ edilmediği anlaşılmakla ...’in mirasçılarına gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin usulünce tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-) Kök ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı sonucu oluştuğu ileri sürülen çekişme konusu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle ( üzerindeki şerhleri de gösterir biçimde, kütük sayfaları, tapulama tutanakları, imar uygulamaları, ifraz-tevhit-taksim belgeleri, mahkeme kararı, resmi akitler vb.) birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi,

değinilen hususların yerine getirilip getirilmediği bizzat Mahkeme Hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/368, Karar No: 2013/1355, Tarih: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/368 E.  ,  2013/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi sonucu katılanın yüzünde sabit iz ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına karşısında sanığın 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesine göre en ağır cezayı içeren yüzde sabit ize neden olan yaralama eyleminden cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı TCK'nin 87/3 ve 87/1-c, son maddelerinin birlikte uygulanması suretiyle hüküm kurulması sanık hakkında fazla ceza tayin edilmemesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8689, Karar No: 2016/7674, Tarih: 14.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8689 E.  ,  2016/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, ortağı olduğu ... İth. İhr. Paz. Tur. San. ve Tic. Ltd Şti.ne ait karar defterinde yer alan 19.11.2008 tarih ve 2008/1 sayılı kararın altına şirketin diğer ortağı olan katılanın yerine sahte imza attığının iddia ve kabul olunması, sanığın şirketin % 99 hissesine sahip olduğunu, katılanın yerine imza atmadığını, kimin attığını bilmediğini, tek imza ile karar alma yetkisine sahip olduğundan bu konuda tek başına yeniden karar aldığını savunması, yapılan incelemede suça konu 19.11.2008 tarih ve 2008/1 sayılı kararın içeriği itibariyle sanığın şirket müdürü olarak atanmasına ilişkin olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 536/3. maddesine göre, limited şirketlerde bir kararın alınabilmesi için kanunda ağırlaştırılmış nisap aranan konuların dışında kalan hususlarda esas sermayenin yarısından fazlasına sahip ortakların olumlu oyu gerektiği cihetle, suç tarihinde şirketin % 99 hissesine sahip olan sanığın tek başına bu konuda karar almaya yetkili olduğu ve eylemin "faydasız sahtecilik" kapsamında kaldığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2737, Karar No: 2019/2483, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2737 E.  ,  2019/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4901, Karar No: 2021/2930, Tarih: 29.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/4901 E.  ,  2021/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, taşınmazın bulunduğu yerde varsa mera tahsis kararının, ekleri ve haritalarıyla birlikte getirtilmesi, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ile 3 kişilik ... mühendisleri bilirkişi kurulu ve fen bilirkişinin katılımıyla keşif icra edilmesi, varsa mera tahsis kararı ve haritalarının uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, mera tahsisi yoksa, geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığının araştırılması, mahkemenin taşınmazın konumuna ve niteliğine ilişkin gözleminin tutanağa geçirilmesi, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise, ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında mera yönünden genişleme olup olmadığı hususlarının tanık ve yerel bilirkişilerden sorulması, ... mühendisleri bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğini belirleyen rapor alınması, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, çekişmeli taşınmazların konumlarını yan kesit krokisi ile gösteren rapor ve harita düzenlettirilmesi ve dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacılar ... ve ... ile müdahil ...’in davalarının kabulüne, çekişmeli 107 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının kısmen iptali ile 21.02.2018 tarihli fen bilirkişi raporunda (A1) harfiyle gösterilen 959,52 metrekarelik kısmın davacılar ... ve ... adına eşit pay oranıyla, aynı raporda (A2) harfiyle gösterilen 959,52 metrekarelik kısmın müdahil ... adına tesciline, aynı bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 1.569.118,10 metrekarelik kısmın ise tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...’nın temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...’nın temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazinenin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde, davacı gerçek kişiler ve müdahil yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Somut olayda, dosya içerisinde bulunan ziraatçi bilirkişi raporuna ekli fotoğraflardan, dava konusu taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar ile müdahilin herhangi bir kullanımının olmadığı, taşınmaz bölümleri üzerinde yer yer kayalık ve taşlık bölümler ile kendiliğinden yetişen söğüt ve kavak ağaçlarının bulunduğu, taşınmaz bölümlerinin imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğu, taşınmaz bölümleri üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyette bulunulmadığı ve bu haliyle taşınmaz bölümlerinin imar-ihya işlemlerinin tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümleri üzerinde, davacılar ile müdahil lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1948, Karar No: 2011/12080, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1948 E.  ,  2011/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'ya tabi çalışmaları nedeniyle iptal edilen sürelerde tarım ... sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 30.4.1986-1.1.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.4.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 506 sayılı Yasa kapsamında kalan kısa süreli sigortalı çalışmaları dışında 1.5.1985-30.10.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.4.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Somut olayda, 1.6.1985 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olarak re'sen kayıt ve tescili yapılan davacının 15.1.1985 tarihinden itibaren Akşehir – Ilgın ... Ekicileri Kooperatifi, 29.3.2000 tarihinden itibaren ise Kadınhanı Ziraat Odası kaydının bulunduğu, 1994-2007 yılları arasında ürün teslimi nedeniyle davacının ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığı, 1978 yılı ve sonrasında tapulama yoluyla edindiği tarım arazileri bulunduğu ve böylece davacının 1.6.1985 – 30.10.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında kalan kısa süreli sigortalı

çalışmaları dışında kesintisiz tarımsal faaliyetinin bulunduğu, davacının 1.6.1985 tarihinde başlayan tarım ... sigortalılığının 1.5.1986 tarihinde başlayan 27 günlük kısa süreli çalışması nedeniyle 30.4.1986 tarihinde durdurulduğu, Kurumun sigortalılık belgesi doğrultusunda davacının tarım ... sigortalılığını 1.1.2005 tarihinde yeniden başlattığı, davacının 1.5.1986-2.7.1986, 1.6.1987-11.6.1987, 1.10.1987-30.10.1987 ve 30.3.1988-12.4.1988 tarihleri arasında geçen 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının kısa süreli olması nedeniyle bu çalışmaların bitiminden itibaren tarım ... sigortalılığının yeniden başladığı, sigortalılığın yeniden başlaması için prim kesintisi, prim ödemesi veya talebe ihtiyaç bulunmadığı anlaşılmakla davacının 506 sayılı Yasa kapsamında kalan kısa süreli sigortalı çalışmaları dışanda 30.4.1986-01.01.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken HUMK'un 74. (6100 sayılı HMK'nın 26) maddesinde yer alan taleple bağlılık kuralına aykırı bir biçimde ve davacının sigortalılığının 1.1.2005 tarihinden itibaren yeniden başlatılması nedeniyle bu tarihten sonraki dönem yönünden tespit kararı verilmesinde hukuki yararı bulunmadığı da gözetilerek davacının 1.1.2005-30.10.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin tümüyle silinerek yerine,

"1-Davanın KABULÜ ile,

Davacının 506 sayılı Yasa kapsamında kalan kısa süreli sigortalı çalışmaları dışında 30.4.1986-1.1.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.4.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 1.12.2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.