muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13618, Karar No: 2008/17551, Tarih: 16.10.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/13618 E., 2008/17551 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/13618 E., 2008/17551 K.**

**- AVAL VERME

- BONODA SORUMLULUK

- YETKİSİZ TEMSİL**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 590 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 613 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 688 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nın 438. ve İİK'nın 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından, bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Takip dayanağı 15.03.2007 vade tarihli ve 166.300 YTL bedelli senedin B... Dış Ticaret A.Ş. temsilcisi olarak Bedri tarafından imzalandığı ve aynı kişinin senet üzerinde aval veren sıfatıyla da imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

15.06.2006 tarihli şirket genel kurulunda şirketi münferit imza ile temsil etmeye Talip ve Nurcihan'ın 3 yıl süre ile seçildikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda, takip dayanağı 11.06.2006 tanzim tarihli şirket temsilcisi olarak imzalayan Bedri'nin yetkisi olmadan B... Dış Ticaret A.Ş. adına düzenlemiş olduğu bu senet şirketi bağlamaz.

TTK'nın 688/7. maddesi gereğince, bonoda tıpkı poliçede olduğu gibi tanzim edenin imzasının, metni örter şekilde yani metnin altına atılmış olması zorunludur. Bonoda birden fazla imza atılmış ise, bu senedin geçerliliğine etki yapmaz ise de, bonoda sorumluluğun tek bir imza ile doğduğu (Dairemizin süregelen içtihatlarında benimsendiği üzere) birden fazla atılan imzaların sahipleri durumuna göre asıl borçlu veya aval veren olarak nitelemek mümkündür.

Sadece imzadan ibaret aval mümkündür. Muhatap veya keşidecinin imzaları dışında bononun (poliçenin) ön yüzüne konan her imza aval beyanı sayılır. Bu nedenledir ki, yalnız imzadan ibaret olan aval sadece bononun ön yüzünde mümkündür. Atılma maksadı ne olursa olsun, bononun ön yüzündeki imza muhataba (poliçede) veya keşideciye ait değilse, bu imza sahibini avalist durumuna getirir. İmza sahibi herhangi bir taahhüt altına girmeyi düşünmediğini ileri süremez. Zira, 613. maddenin 3. fıkrası; "aksinin ispatı caiz olmayan bir karinedir." (Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, sh. 805).

Yukarıda da açıklandığı üzere, bonoda sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilir.

Yukarıda da açıklandığı üzere, bonoda sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilir.

Somut olayda Bedri şirket temsilcisi olmadığı halde şirket adına imza attığından dolayı aval veren sıfatıyla sorumluluğu bulunmamakla birlikte, TTK'nın 690. maddesinin göndermesiyle aynı Yasa'nın 590. maddesinde belirtildiği üzere, "temsile selahiyeti olmadığı halde bir şahsın temsilcisi sıfatıyla bir poliçeye imzasını koyan kimse, o poliçeden dolayı bizzat mesul olacağı" düzenlenmiştir. Bu durumda, yetkisiz temsilci Bedri'nin düzenlemiş olduğu senetten dolayı B... Dış Tic. A.Ş. sorumlu olamayacağından, şirket yönünden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

1- Bedri vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- B... Dış Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarfınca (BOZULMASINA), 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3313, Karar No: 2022/2467, Tarih: 30.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3313 E.  ,  2022/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17 yaşındaki ...'ın, sanığın sahibi olduğu Dost Madencilik Ltd. Şti. isimli işyerinde "hop hopçu" (kamyonlara yön veren kişi) olarak çalıştığı, olay günü 18:00 - 03:00 vardiyasında hafriyat döküm sahasında yine kamyonları yönlendirmeye başladığı, bu esnada hafriyat döküm sahasındaki araçların mazot ihtiyaçlarının karşılanması için içerisinde mazot bidonlarının bulunduğu kamyonetin de hafriyat döküm sahasında olduğu, aynı zamanda kamyonetin kontak anahtarının kamyonetin torpido gözünde bulunduğu, tanıklar ... ve ...'ın hafriyat döküm sahasına kamyonları ile döküm yapmalarının ardından, aynı tarihte saat: 20:40 sıralarında döküm sahasında hop hopçu olarak çalışan ...'ın kimseye haber vermeden şirkete ait olan ve döküm sahasında bulunan kamyonete binerek aracı çalıştırdığı, akabinde 50 metrelik kayalıklardan uçuruma yuvarlanarak öldüğü, dosya kapsamında yer alan 16/03/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; Dost Madencilik Ltd. Şti'nin sahibi olan sanık ...'ın kazanın meydana geldiği tarihte 17 yaşında olan ...'ı işe alarak, çalıştırılması yasak olan hafriyat döküm sahasında hop hopçu olarak ve ayrıca gece vardiyasında çalıştırmış olması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, ölen ...'ın ise sadece hafriyat sahasında hop hopçuluk işi ile görevli olduğu halde, kendisine gerekli uyarılar yapılmasına rağmen yetkililere haber vermeden, kendi emniyet ve güvenliğini düşünmeyerek görevini bırakarak, ehliyetsiz bir şekilde kullanmasını bilmediği kamyoneti kullanmaya çalışıp uçuruma yuvarlanarak dikkatsiz ve tedbirsiz davranması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun belirtildiği olayda; mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 16.06.2004 tarih ve 225494 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğinin 4. maddesinini ikinci fıkrasında “EK-1 deki çizelgede, karşısında (K) harfi bulunmayan işlerde kadınlar ve (Gİ) harfleri bulunmayan işlerde de 16 yaşını doldurmuş fakat 18 yaşını bitirmemiş genç işçiler çalıştırılamaz.” amir hükmü gereği, Ek-1 deki çizelgenin 31 nolu "yapı işleri" bölümünde 18 yaşından küçük işçilerin her türlü yer altı ve yer üstü inşaatında çalıştırılmasının yasak olduğu, meydana gelen olayda, 17 yaşında ölen işçinin harfiyat döküm sahasında çalışmasına göz yuman, yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 30.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10550, Karar No: 2013/8676, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10550 E.  ,  2013/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2012 tarih ve 2009/2045-2012/479 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafında "Eczanem Sigorta Poliçesiyle" sigortalı olan dava dışı eczanede çalışan davalının eczane adına çeşitli pahalı siparişler vererek temin ettiği ilaçları, başka ecza deposuna satarak sigortalıyı zarara uğrattığını, davalı tarafından düzenlenen anlaşma tutanağında, davalının sigortalıyı 14.000,00TL zarara uğrattığını beyan ederek, sigortalının ve sigortalının eşine ait eczaneye verdiği zarar için toplam 18.000,00 TL'yi taksitle ödemeyi taahüt ettiğini, sigortalının zararının poliçenin emniyeti suistimal teminatı kapsamında kalması nedeniyle müvekkilince sigortalıya 4.500,00 TL ödemede bulunduğunu ileri sürerek, 4.500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, dava konusu olay hakkında davalının cezalandırılmasına dair verilen karar kesinleşmemiş ise de, dava dilekçesine ekli davalının, sigortalı eczacının olay sebebiyle uğramış olduğu zarar için 18.000,00 TL'yi taksitle ödemeyi taahüt ettiği yönündeki anlaşma başlıklı imzalı belgenin, ara karar doğrultusunda davalıya tebliğ edildiği, duruşmaya mazeretsiz olarak gelmemesi halinde bu belgedeki imzayı ikrar etmiş sayılacağının ihtar edildiği, davalının duruşmaya katılmadığı, bu şekilde sözkonusu belgedeki imzanın davalıya ait olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 4.500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususlar ile dayanılmayan delillerin temyiz aşamasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 240,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6963, Karar No: 2013/4244, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6963 E.  ,  2013/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6963-4244 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hükmün gerekçesinin;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı ilamı).

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar .../..

2013/6963-4244 S.3

hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gerekçeli kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken Anayasal ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1105, Karar No: 2018/5287, Tarih: 18.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1105 E.  ,  2018/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 20.01.2012 tarihli raporunda, mağdurede orta derecede zeka geriliği denilen akıl zayıflığı saptanması nedeniyle mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ana hatları ile ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi karşısında, mağdurenin vasisinin olup olmadığının araştırılması, olması halinde vasilik kararı dosya içerisine alınarak vasiye gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, vasisinin olmadığının anlaşılması durumunda ise mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin edilip aynı zamanda CMK'nın 239/2. maddesi gereğince istemi aranmaksızın vekil tayini gerektiğinden, bu hususta gerekli işlemlerin yapılmasının ardından yokluklarında verilen kararın tayin edilecek vasi ile vekile tebliğiyle tebligat parçaları eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5337, Karar No: 2019/3164, Tarih: 13.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/5337 E.  ,  2019/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılı Nisan ayından itibaren İlk Adım Rehabilitasyon merkezinde şoför olarak çalışmaya başladığını, daha sonra davalı şirketin isim değişikliği ile İlk Atılım Eğitim İnş. Teks. Gıda İmi. San. Ve Tic. Ltd. Şti. olarak faaliyetine devam ettiğini, 2014 yılında işyerinin Bir Karınca Eğitim Öğretim Ltd. Şti.'ne mevcut yerinde işçileri ile birlikte devredildiğini, müvekkilinin devirden bir ay sonra hiçbir gerekçe olmadan 20.01.2015 tarihinde işten çıkartıldığını, davacının şoför olduğundan eğitime başlayacak çocukları mahalle ve köylerden toplamak için erken saatte mesaiye başlayıp geç saatlere kadar çalıştığını, çalışmalarının karşılığınının kendisine ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, dava dilekçesinde iddia edilen devir işleminin doğru olmadığını, davacının 08.12.2014 tarihinde müvekkili nezdinde çalışmaya başladığını, şoför sayısının araç sayısına göre fazla olması nedeniyle davacıya izin kullanmasının önerildiğini, işsizlik ödeneği almak isteyen davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazına davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa(suskun kalınmışsa) zamanaşımı itirazı geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazının geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı itirazına davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı itirazı dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından cevap dilekçesinde dava zamanaşımı defi ileri sürülmemiştir. Davacı davasını 23.12.2015 tarihinde ıslah etmiş olup, ıslah dilekçesi 24.12.2015 tarihli celsede davalı vekiline elden tebliğ edilmiştir. Davalı vekili celsedeki beyanında zamanaşımı def'i ileri sürmüştür. Süresi içerisinde ileri sürülen zamanaşımı def'inin ıslaha karşı zamanmaşımı def'i olduğu kabul edilmek suretiyle, davacının hak kazandığı alacaklarının miktarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, davalı vekilinin zamanaşımı def'inin resen dikkate alındığı ifade edilmiş ise de yapılan hesaplamada ve davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde ıslah zamanaşımı definin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır. Davalı vekilinin süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

Kabule göre de, davalılar arasındaki ilişkinin devir ilişkisi olduğunun kabulü yerinde olup, davacı 08.12.2014-20.01.2015 tarihlerinde davalı nezdinde çalışmıştır. Ancak mahkemece davacının davalı nezdinde pazar ve pazartesi günlerinde çalışmadığının, bu sebeple bu dönemde fazla çalışmasının bulunmadığının kabul edilmesine rağmen davalı şirketin sınırlı sorumlu olduğu miktarın 5.290,15 TL olarak belirlenmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.