muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4419, Karar No: 2022/446, Tarih: 20.01.2022

Birleşen davaya gelince;

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinden tahsil edilen alım satım bedellerinden 2.650.000,00 TL’lik kısım için müvekkilinin alacaklı olduğunun tespiti ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ödeme tarihinden itibaren ayrı ayrı hesap edilmek kaydıyla ticari işlerdeki temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesinin ve eklerinin incelenmesinden, davalıların 2.650.000,00 TL senedin takibe konulduğu (senet bedelinin tahsil edildiği) Çerkezköy İcra Müdürlüğü'nün 2013/2114 esas sayılı dosyasındaki kambiyo takibinin iptali için davacı ... aleyhine Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi’nde dava açıldığı, bu mahkemenin 14.11.2013 tarih, 2013/103 esas ve 2013/209 karar sayılı kararı ile takibin iptali talebinin reddine karar verildiği, iş bu karara karşı davalıların temyiz kanun yoluna başvurdukları, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 25.03.2014 tarih, 2014/5712 esas ve 2014/8582 karar sayılı ilamı ile mahkemece teminat iddiası ispat edilmiş olmakla, dayanak senet TTK’nun 776/1-b maddesinde yer alan kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödeme vaadi unsurunu içermediğinden, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden İİK’nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın bozulduğu karar henüz kesinleşmeden birleşen davanın da bu bozma ilamından sonra 29.05.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında birleşen davanın açıldığı tarih itibariyle Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi tarafından henüz Çerkezköy İcra Müdürlüğü'nün 2013/2114 esas sayılı dosyasındaki kambiyo takibinin iptali kararının kesinleşmemiş olmasına, yine anılan bu takipte davacıya ödenen senet bedelinin dava tarihi itibariyle iadesinin gerçekleşmemiş bulunmasına, henüz tahsil edilen paranın da iade edilmemesi nedeniyle, henüz davacının istenebilir bir muaccel alacağının bulunmadığı, davacının birleşen davayı açmakta dava tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca hukuki yararının bulunmadığı, somut olayın özellikleri dikkate alındığında usule ilişkin olmayan hukuki yarar dava şartının dava açıldıktan sonra tamamlanabilir nitelikte bir dava şartı olmadığı, buna göre birleşen davanın HMK’nın 115. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiğinden birleşen dava yönünden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2011/1693, Karar No: 2011/5146, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1693 E.  ,  2011/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2007 gün ve 2006/274-2007/614 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.07.2009 gün ve 2008/4325-2009/8668 sayılı kararı aleyhinde davalı ...Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilli adına sahte olarak düzenlenen 25.02.2006 keşide tarihli 12.000,00 YTL bedelli çekin tahsil amacıyla davalı ... Levent Şubesi’ne ibraz edilmesinden sonra bankanın takas biriminin müvekkilinin hesabının bulunduğu diğer davalı ... Çağlayan Ticari Merkez Şubesi’ni arayarak çeke ait bilgileri verip davalı ... tarafından çekin ödenebileceği yönünde onay verilmesi üzerine İş Bankası’nın başka araştırma yapmadan çeki ödediğini, sahte olarak düzenlenen çekin davalıların gerekli dikkat ve ihtimamı göstermemesinden dolayı ödendiği için müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, müvekkilinin hesabından haksız olarak ödenen 12.000,00YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Banksı AŞ. vekili, dava konusu çekte silinti, kazıntı, tahrifat olmadığını, muhatap bankanın onayı alındıktan sonra ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, davalı ... takas merkezinden verilen çek bilgileri müşteri çeki ile karşılaştırıldığında bu bilgilere ait çekin olması üzerine onay verildiğini, bu sırada takas merkezinden çekin görüntüsü gönderildiğinde çeklerin farklı çekler olup, vergi numaralarının farklı yerlerde basılı olduğunu, rakamlar üzerinde silinti, kazıntı olduğunun fark edilmesi üzerine İş Bankası’ndan çek aslının istendiğini, çek aslının geç gönderildiğini, bankalararası Takas Protokolü’nün 9 ve 14. maddeleri uyarınca tüm kusurun davalı ...’nda olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekin bankanın bastığı çeklerden farklı ve sahte basılmış olduğu, aldatıcılık özelliği bulunmadığı, muhatap banka olan Denizbank’ın basit bir incelemeyle takas odasına verilen çekteki basılı rakamların kenarının düzgün olmadığını, vergi numaralarının farklı yerlerde olduğunu belirleyebilecekken gerekli dikkat ve özeni göstermeden onay verdiği, dava konusu çekin ödenmesinden doğan zarardan sorumlu olduğu, silinti, kazıntı ve tahrifat bulunmayan dava konusu çeki muhatap bankanın onayı ile ödeyen İş Bankası’nın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 12.000,00YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline dair verilen kararın davacı ve davalı ...Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 13.07.2009 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalılardan Denizbank A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine' ye gelir kaydedilmesine, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7400, Karar No: 2008/9771, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7400 E.  ,  2008/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu Tic. San. Ltd. şti. vekili avukat ... ile ... Eğitim Araştırma Hastanesi başhekimliğine izafeten ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.5.2007 gün ve 340-151 sayılı hükmün Dairemizin 24.1.2008 tarih ve 11404-797 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmış) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 10.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6659, Karar No: 2015/5475, Tarih: 02.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6659 E.  ,  2015/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 5. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :26.06.2014

Numarası :2014/236-2014/279

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat S.. Y.. ile davalı vekili Avukat S.. Z.. A.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır.

Dava öncelikle Antalya Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açılmış, bu mahkemenin 18.02.2014 tarih, 2013/261 Esas, 2014/58 Karar sayılı kararı ile davaya bakmakla görevli

mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c maddesine göre de mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, davanın usulden reddine, dosyanın görevli Antalya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ve dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş ve bu mahkemece esasa ilişkin karar verilmiştir..

Ticarî davalar, asliye ticaret mahkemelerinde görülür. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 5. maddesinde Asliye Ticaret Mahkemeleri hukuk mahkemeleri içinde sayılmıştır.

Mahkemece dava ticarî dava olarak nitelendirilmemiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından eldeki dava ticari dava niteliğinde olmadığından genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle Asliye Ticaret Mahkemesinin verdiği esasa ilişkin karar onanmıştır. O halde, önemli olan ve çözülmesi gereken husus; davanın ticarî dava olup olmadığıdır.

Mahkemece dava ticarî dava olarak nitelendirilmemiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından eldeki dava ticari dava niteliğinde olmadığından genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle Asliye Ticaret Mahkemesinin verdiği esasa ilişkin karar onanmıştır. O halde, önemli olan ve çözülmesi gereken husus; davanın ticarî dava olup olmadığıdır.

Ticari davalar, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1. maddesinde sayılmış olup, buna göre, “Her iki tarafın da ticarî işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın aynı maddenin a), b), c), d), e) ve f) bentlerinde sayılan davalar” ticarî dava olarak adlandırılmıştır.

TTK’nın 4. maddesine göre; ticarî davaların iki grup altında incelenmesi mümkündür. Bunlar; tarafların sıfatına ve işin ticarî işletmeyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın ticarî sayılan davalar (mutlak ticari davalar) ile ticari sayılması için en azından bir ticari işletmeyi ilgilendirmesi gereken davalar ve her iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğan davalar (nispi ticari davalar)dır (Ticari Dava, s.8-9 Dr.Levent Börü-İlker Koçyiğit, Ankara 2013).

Mutlak Ticari Dava; tarafların tacir olup olmadıklarına ve dava konusu edilen işin ticari nitelikte olup olmadığına bakılmaksızın ticari dava olarak sayılan davalar olup, TTK’nın 4/1. maddesinde a ve f bentlerinde 6 bent halinde sayılan dava türleri mutlak ticari davadır. Örneğin; acentelikle ilgili davalar, deniz ticaretine ilişkin davalar, sigorta hukuku ile ilgili davalar, taşınır rehni karşılığında ödünç verme işlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar, rekabet yasağından kaynaklanan davalar, yayım sözleşmesine ilişkin davalar, kredi mektubu ve kredi emrinden doğan davalar, alım satım komisyonuyla ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar, fikri mülkiyet hukukundan kaynaklanan davalar, borsa, sergi, pazarlar ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar ve nihayet bankalara ilişkin uyuşmazlıklardan kaynaklanan davalar mutlak ticari davalardır. Bundan başka; özel kanun hükümleri gereği ticari sayılan davalar da bulunmaktadır. Örneğin; Kooperatifler Kanunu’nun 99. maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalar, İcra İflas Kanunu’ndan kaynaklanan iflasa ilişkin tüm davalar da mutlak ticari dava sayılmaktadır.

Nisbi ticari dava ise; tarafları tacir olan ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan uyuşmazlıklar nisbi ticari dava olarak adlandırılmaktadır.

Yeni TTK’nın gerekçesinde; ticari davalar ile ticari olmayan hukuk davalarını ayırmada kullanılan kıstasın “bir yandan her iki tarafın tacir sıfatı ve uyuşmazlığın konusunu teşkil eden işin bu sebepten dolayı ticari sayılması keyfiyeti, diğer yandan tarafların sıfatına bakılmaksızın sadece işin ticari mahiyeti” olduğu açıklanmıştır (Ticari Dava, s-24, Dr. Levent Börü, İlker Koçyiğit).

Yeni TTK’nın gerekçesinde; ticari davalar ile ticari olmayan hukuk davalarını ayırmada kullanılan kıstasın “bir yandan her iki tarafın tacir sıfatı ve uyuşmazlığın konusunu teşkil eden işin bu sebepten dolayı ticari sayılması keyfiyeti, diğer yandan tarafların sıfatına bakılmaksızın sadece işin ticari mahiyeti” olduğu açıklanmıştır (Ticari Dava, s-24, Dr. Levent Börü, İlker Koçyiğit).

Bu anlamda bir davanın nisbi ticari dava sayılabilmesi için; uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Bu açıklamalardan hareketle kimler tacirdir? Sorusu önem kazanmaktadır. Tacir, TTK’nın 12/1. maddesinde “Bir ticari işletmeyi kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir” şeklinde tanımlanmıştır. Tacir, gerçek kişi olabileceği gibi, tüzel kişide olabilecektir. Tüzel kişi tacir, TTK’nın 16. maddesinde tanımlanmıştır. Bu tanımda ilk olarak ticaret şirketleri yer almaktadır. Ticaret şirketleri ise TTK’nın 124/1. maddesindeki “Ticaret şirketleri; kooperatifler, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibarettir” şeklinde sayılmıştır. Aynı maddenin 2. fıkrasında kooperatif şirketleri şahıs şirketi veya sermaye şirketi olarak tanımlanmıştır.

Sayın çoğunluk; davalı kooperatifin ticaret şirketi olmadığı görüş ve düşüncesi ile davanın ticarî dava olmadığı bu nedenle genel mahkemede davaya bakılmasında bir engel bulunmadığını değerlendirmiştir.

Ne var ki, TTK’nın 124. maddesinin gerekçesi incelendiğinde kooperatiflerin hiçbir ayrıma tabi tutulmaksızın ticaret şirketi olduğu ve tacir sayılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Önemine binaen TTK’nın 124. maddesinin gerekçesini aynen buraya almakta fayda bulunmaktadır. “TTK’nın 124. madde gerekçesi; Maddenin birinci fıkrası 6762 sayılı Kanun’un 136. maddesinin tekrarından ibarettir. Hükümde yer alan “kooperatif şirket” ibaresi ile ilgili, tartışma, 2004 yılında çıkarılan 5146 sayılı Kanun’la (07.05.2004 tarihli RG ve 25455 sayılı), Koop. Kanunu’nda yapılan değişiklikle son bulmuştur. Çünkü, anılan Kanun kooperatifin şirket olduğunu belirtmiştir (Koop K.m.1). Gerçi anılan Kanun’un 1. maddesinde kooperatifin şirket olduğu ifade edilmekte, ticaret şirketi olup olmadığı hususu açık bırakılmaktadır. Bu boşluk dolayısıyla, bir tartışma başlatılabilir ve kooperatifin ticaret şirketi olmadığı teorik olarak ileri sürülebilir ve 124. maddenin kooperatifi ticaret şirketi kabul etmesi eleştirilebilir. Ancak, böyle bir tartışma kooperatif şirketin niteliği tartışmasını davet eder. Anılan şirket adî şirket olamayacağına göre Türk hukukunda üç kategori şirket ortaya çıkmış olur. Kooperatif şirkete uygulanacak hükümler sorunu da diğer sorunların ortaya çıkmasına sebep olur. Tasarı, tüm bu çözümün güç sorunları ortadan kaldırmak amacıyla kooperatifin ticaret şirketi olduğunu hükme bağlamıştır”

Sonuç olarak; TTK’nın 124/1. maddesinin gerekçesi ile ilmî içtihatlar birlikte değerlendirildiğinde yapı kooperatiflerinin de tacir olduğu anlaşılmakla her iki tarafı tacir olan ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olan eldeki davanın nisbi ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesi kararını esastan onayan kararına görev yönü ile katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2021/11407, Karar No: 2022/5470, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11407 E.  ,  2022/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın reddine dair kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmakla , dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; 06/03/2010 tarihinde, müvekkilinin desteğine yaya halde iken çarpan aracın plakasının ve sürücüsünün tespit edilemediğini,murisin vefatı nedeniyle davacının destekten yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda dava değerini 20/06/2019 tarihinde 34.882,76 TL'ye ve ikinci ıslah dilekçesi ile de 159.291,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komiyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne 159.291,02 TL’nin 23/01/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili karara itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiş, davalı vekili bu kez kararı temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu kazaya ilişkin olay günü polis memurlarınca tanzim edilen kaza tespit tutanağında, "Yaya ...'ın D-100 karayolunda karşıdan karşıya geçtiği esnada sol şerit üzereine geldiğinde, kuzey yolda sol şeritte seyreden plakası ve markası tespit edilemeyen bir aracın kendisine çarpması neticesinde, yayanın yolun sol tarafında bulunan bariyerlerin yanına fırlayarak olay yerinde vefat ettiğini, meçhul aracın kaza sonrası olay yerini terk ettiğini, bu kazanın oluşumunda yaya ...'ın 2918 sayılı KTK'ya bağlı yönetmeliğin 138/b-3 (yayalar için özel yapılmış alt-üst geçit veya tünel varsa yayalar buralardan yararlanmak zorundadır ) maddesini ihlal ettiğini, belirtmiş,plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araca kusur atfı yapılmamıştır.

Kusur durumunun tespiti için Uyuşmazlık Hakem Heyetince Trafik uzmanı Cumali Topaş'tan alınan 01/06/2019 tarihli bilirkişi kök raporunda; "Müteveffa yayanın, karşıdan

Kusur durumunun tespiti için Uyuşmazlık Hakem Heyetince Trafik uzmanı Cumali Topaş'tan alınan 01/06/2019 tarihli bilirkişi kök raporunda; "Müteveffa yayanın, karşıdan

karşıya geçtiği yerde yaya geçidi bulunmadığı kolluk tarafından tespit edildiğine göre yayanın yol üzerinde bulunma durumu karşısında KTK'nın 68/1-a maddesine göre" yayalar taşıt yolu bitişiğinde yakınında yaya yolu, banket veya alan varsa burada yürümek zorundadır" kuralını ve 68/1-c maddesine göre de "...taşıt yolu üzerinde bulunan yayaların, trafiği engelleyecek veya tehlikeye düşürecek şekilde davranışlarda bulunmaları ...yasaktır" kuralını ihlal ettiğinden mütevaffa ...'ın kendi ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında %75 kusurlu olduğu,plakası tespit edilemeyen aracın meçhul sürücünün ise gece ve aydınlatması olmayan yol bölümünden geçtiği sırada KTK 52/1-b maddesine göre, hızını trafiğin gerektirdiği şartlara uydurmama kuralını ihlal ettiği için %25 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davacı vekili kazanın, desteğin yolun karşısına geçtiği esnada değil, emniyet şeridinde beklerken meydana geldiğini, bu hususta Savcılık Soruşturma dosyasında tanık dinlendiğini belirterek ve tanık beyanlarını ekleyerek kusur raporuna itiraz etmiştir.

Soruşturma dosyasında alınan tanık beyanlarının incelenmesinde, desteğin işyeri komşusuu ...'in 13/07/2010 tarihli ifadesinde" Olay günün kazanın olduğu karayolunda bulunan işyerinden eve gitmek için akşam paydos zamanında ,arabasına binmek üzere hazırlanırken yan komşusu olan ...'ın, dükkanın önünde bulunan arabası ile uğraştığını, yolun karşısına geçmeye çalışmadığını, kendisinin emniyet şeridinde Silivriye gidiş istikametine doğru yolun sağında beklediğini, o sırada rengini ve plakasını görmediği bir aracın ...'a çarpıp kaçtığını, ...'nin havalanarak yaklaşık 50m kadar uzağa yolun sol tarafında bulunan bariyerelere doğru giderek düştüğünü" beyan etmiştir.

Desteğin oğlu Samet Akçay aynı tarihli ifadesinde" babasının yolun karşısına geçmeye çalışmadığını, yolun sağında buluanan aracının emniyet şeridinde yanında olduğunu, kendisinin babasına sigara almak üzere yolun karşısına geçtiğini, arkasından bir çarpma sesi duyduğunu, babsını havada iken gördüğünü, yolun sol tarafında bulunan bariyerlerin dibine düştüğünü" beyan etmiştir.