muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15668, Karar No: 2023/24789, Tarih: 28.11.2023

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye ...’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında, somut olayda, sanığın katılana yönelik eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, Yerel Mahkemenin sanık hakkında beraat hükmüne dair delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7006, Karar No: 2022/8929, Tarih: 24.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7006 E.  ,  2022/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacı ...’in eşi, diğer davacıların ise annesi olan ...’in yanlış teşhis, tedavi ve ameliyat sonucu genç yaşta hayatını kaybettiğini, ...’in Çerkezköy Devlet Hastanesinde gerçekleştirilen ameliyatların ardından 12.06.2009 tarihinde davalı şirkete ait ... Özel ... Hastanesine sevk edilerek burada 28.06.2009 tarihinde bir ameliyat daha geçirdiğini, ardından 16.07.2009 tarihinde Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini, ... Özel ... Hastanesinin tam teşekküllü bir hastane olmamasına rağmen ...’i ameliyat ettiğini, gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi sebebiyle davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 30.000,00 TL manevi tazminat ile 20.000,00 TL maddi tazminatın 10.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsline ve davacı ...’den alınan senet neticesinde ödenen 5.185,00 TL’nin ödeme tarihi olan 08.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...’e ödenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddi dilemiştir.

Mahkemece, davalı olarak gösterilen Sağlık Bakanlığı yönünden idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği, memur olarak çalıştığı anlaşılan davalı doktor ... yönünden ise kamu görevlisine doğrudan dava açılamayacağı bu davalılar hakkında tefrik kararı verilmesi, davaya yalnızca ... ... Hastanesi Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş. yönünden inceleme yapılarak devam edilmesi gerekçesiyle verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.) Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastanenin vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 506/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 396/I md. ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçekten de mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 506/II uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan alınan bilirkişi raporunda, hastanın Çerkezköy Devlet Hastanesinden yapılan ameliyat sonrasında duedonum ön yüz yaralanmasının, herhangi bir kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon niteliğinde olduğu, hastanın sevk edildiği ... ... Hastanesinde gerekli tedavisinin yapıldığı, davalıya atfı kabil kusur tespit edilmediği bildirilmiştir. Davacılar tarafından alınan bu rapora; alınan raporun yetersiz olduğu, gerekli açıklamaları içermediği, davalı şirkete ait hastanenin yeterli donamına sahip olmadığı halde ...’i hastaneye kabul ederek kusurlu davrandığı gerekçesiyle itiraz edilmiş olup, mahkemece bu itirazları karşılayacak şekilde bir rapor alınmadığı anlaşılmıştır. O halde mahkemece, hüküm tarihi itibariyle reşit olduğu anlaşılan ... tarafından davacılar vekiline verilmiş vekaletname de temin edilerek, üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile davalının hukuki konum ve sorumluluğu, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, davacının iddiaları üzerinde durularak davacıların murisinin tedavi sürecinde yapılması gerekenle yapılan işlemlerin neler olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7814, Karar No: 2023/5444, Tarih: 12.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/7814 E.  ,  2023/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2180 E., 2019/2460 K.

Koraş

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 15.06.2017, 20.06.2017 (Sanık ... yönünden)

20.06.2017 (Sanıklar ...B... ve ...yönünden)

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (Sanıklar ...

B... ve ...hakkında)

Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (...hakkında)

TEMYİZ EDENLER : 1. Sanık ... ve müdafii

2. Sanık ... müdafii

3. Sanık ... müdafii

4. Sanık ... müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar ..., ...ve B... müdafilerinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkında ise 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafilerinin ve sanık ... müdafiinin, duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2017/234 Esas, 2019/300 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ...ve B...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 30 yıl hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2019/2460 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ...B... ve ...hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın sunduğu 10.12.2019 tarihli dilekçeyle, eski hale getirme istemi ile birlikte isteminde de bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede, sanığın yokluğunda açıklanan kararın, müdafine 16.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde temyiz edilmediği, bilahare sanığın istemi üzerine 06.12.2019 tarihinde, kapalı ceza infaz kurumunda sanığa usulünce tebliğ edildiği, sanığın dilekçesinde belirttiği hususlara ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinde öngörülen eski hale getirme koşullarının gerçekleştiği, temyiz dilekçesinin yasal süresi içerisinde 10.12.2019 tarihinde verildiği, sanığın talebinin kabulü ile temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, sanıklar B..., ...ve ...hakkında temyiz isteminin esastan reddi il hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği konusunda somut kesin ve inandırıcı bir delil olmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği konusunda somut kesin ve inandırıcı bir delil olmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma şartları oluşmadığına,

4. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun yasal unsurları oluşmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırmaya yeterli kesin ve inandırıcı şüpheden uzak bir kanıt bulunmadığına,

3. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine,

6. Kolluk tutanaklarının gerçeği yansıtmadığına dair mobese kameralarının incelenmesi gerektiğine,

7. Kolluk tutanak memurlarının tanık olarak dinlenmesi taleplerimiz yerel mahkeme tarafından gerekçesiz reddedildiğine, duruşmada okunup tartışılmayan delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı,

8. Hükümde yer alan maddi hataların ve yasal indirim nedenlerinin uygulanmaması hallerinde BAM ceza dairesinin bu kararları duruşma açılarak verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak bütün deliller sanık aleyhine yorumlanarak ve sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak bütün deliller sanık aleyhine yorumlanarak ve sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu madde ticareti yapıldığı yönünde duyumlar alınması üzerine yapılan araştırmalarda sanık ...'in 15.06.2017 günü İstanbul'dan uyuşturucu getirmekte olduğunun tespit edilmesi üzerine yapılan aramada sanığın elinde bulunan siyah çanta içerisinde bonzai olduğu tespit edilen uyuşturucu madde ile cebinde naylona sarılı üç adet extacy olduğu tespit edilen hal ele geçirildiği, bu olaydan yaklaşık bir hafta sonra sanık ...'in bu kez kiralık araç ile İstanbul'a gidip bonzai maddesi alarak Karaman'a döneceği bilgisinin alındığı, 20.06.2017 tarihinde 70 BF 712 plaka sayılı araç ile uygulama noktasına girmesi üzerine aracın durdurulduğu, araç şoförünün sanık ... olduğu, araçta ayrıca diğer sanıklar ...B... ve ...'da bulunduğu, yapılan aramada araç içerisinde şeffaf poşete sarılı vaziyette sentetik kannabinoidlerden 5F-ADB (5F-MDMB-PINACA) ihtiva eden uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, vücutlarından alınan idrar örnekleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda sadece sanık ...'in idrarında esrar etken maddesine rastlandığı, diğer sanıkların idrar örneğinde Karaman Devlet Hastanesinde incelemesi yapılabilen esrar, eroin, kokain ve sair maddeler olmak üzere toplam altı genel uyuşturucu etken maddesine rastlanmadığı görüldüğü, Karaman Adli Tıp Kurumundan bonzai maddesinin idrardan tespit edilip edilemeyeceği hususu sorulmakla cevaben idrar testinde bonzai maddesinin kullanılma durumunun yüksek oranda tespit edilebileceğinin bildirildiği, uyuşturucu madde satın almak amacıyla İstanbul'a gitme irade ve ısrarları ile sırf bu iş için araba kiraladıkları, Karaman ve civar illerden de temin edebilecekken yüksek maliyeti de göze alıp uyuşturucu maddeyi alıp hemen geri döndükleri, sanık ...'ın uyuşturucu madde alımı için cep telefonun sattığı, ...dışındaki sanıkların idrarında, yüksek ihtimalde idrarda tespit edildiğine dair adli tıp raporu da göz önüne alınarak uyuşturucu maddeye rastlanılmadığı ve ayrıca sanık Abduldamet'te tespit edilen uyuşturucu maddenin de bonzai değil esrar olduğu, miktar düşük olarak değerlendirilse bile, bonzai maddesinin başka etken maddelerin katılması suretiyle miktarının 3-4 katı artırılabileceği hususları göz önüne alındığında sanıkların kiraladıkları araçtan ele geçirilen bonzai maddesini satmak amacıyla bulundurdukları,

savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu iştirak halinde üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü