muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14619, Karar No: 2015/18264, Tarih: 15.10.2015

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki yönü söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK'nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan biride; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Tartışılması gereken konulardan biride; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK'nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, kilitlenmeden açık alana park edilmiş motosikletin çalınması biçimindeki eylem TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/6137, Karar No: 2011/3429, Tarih: 13.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6137 E.  ,  2011/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.07.2010 gün ve 391/213 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 263 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 6000 m2’lik bölümünün kendisine atalarından kaldığını, eklemeli 20 yılı aşkın zilyetliğinin bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının kısmen iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılamanın ilerleyen aşamasında dava konusu ettiği taşınmaz bölümlerinin 320 ada 12 ve 16 parseller içinde kaldığı anlaşılmıştır.

Davalı Hazine davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 320 ada 16 parselin maliklerinin dava dışı ... ve... oldukları, bu kişiler aleyhine usulüne uygun olarak açılmış davanın bulunmadığı gerekçesiyle adı geçen gerçek kişiler yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, 320 ada 12 parsele ilişkin davanın ise, kabulüyle, Hazine adına kayıtlı tapunun iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve TMK.nun 713 maddesi gereğince açılmış tapu kaydının iptaliyle tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Bağ niteliğindeki 5.396, 84 m2 yüzölçüme sahip dava konusu 320 ada 12 parsel, tapu ve vergi kaydına rastlanılmadığı, malikinin kesin olarak belirlenemediği açıklanarak 10.04.2007 tarihinde kadastro yoluyla Hazine adına tespit edilmiş, itiraz edilmeksizin 20.07.2007 tarihinde kesinleşmesiyle davalı Hazine adına tapu sicili oluşmuştur. Bu tür davaların başarıya ulaşması için, diğer tüm kazanma koşullarının davacı lehine oluşmasıyla birlikte, uyuşmazlık konusu taşınmazın özel mülkiyete elverişli yerlerden olması ve ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunması gerekir.

Ziraat Mühendisi Mevlüt Yakışır tarafından düzenlenen 14.06.2010 havale tarihli raporda; taşınmazın % 50 eğimli, üzerindeki ağaç ve bağ omcalarının son derece kötü ve bakımsız olduğu, toprak işleme faaliyetinin bulunmadığı, kendiliğinden yetişmiş yabani otlarla kaplı olduğu, 2 ila 40 yaşları arasında 145 adet muhtelif türden meyveli meyvesiz ağaçların bulunduğu, %25’inin kayalık olduğu, yer yer taşlarının toplandığı, sonuç olarak bakımı yetersiz ise de ziraat arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiştir. Ziraatçi bilirkişinin raporu bu şekliyle taşınmazın niteliğini duruksamaya yer vermeksizin belirlemekten uzak olup, hüküm kurmaya yeterli değildir.

Diğer yandan; davacı dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın atalarından kendisine kaldığını ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuş ise de; yerel bilirkişiler ..., ... ve ..., taşınmazın öncesinin ...’a ait iken 30 yıl önce davacıya sattığını, davacı tanığı ... ise babasına ait iken 20 yıl önce davacıya kaldığını, diğer davacı tanığı ... ise öncesinin kime ait olduğu hakkında bilgisinin olmadığını beyan etmişlerdir. Davacının iddiası ile yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri arasında aykırılık bulunmaktadır.

Mahkemece; üç ziraatçı bilirkişi ile yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak, önceki ziraatçı bilirkişi raporundaki bulgularda gözönünde bulundurularak, dava konusu taşınmazın niteliği, dolayısıyla zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün yerlerden bulunup bulunmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde tarafların, mahkemenin ve Yargıtayın denetimine açık gerekçeli rapor aldırılması, ayrıca yerel bilirkişi ve davacı tanıkları yeniden dinlenerek taşınmazın önceki niteliğinin, kime ait olduğunun, kimden kime ne zaman ve ne şekilde geçtiğinin sorulup belirlenmeye çalışılması, taşınmazın davacının miras bırakanından kaldığının anlaşılması durumunda mirasçılık belgesi de getirtilerek davacıdan başka mirasçı varsa tüm mirasçıların katıldığı yöntemine uygun olarak taksimin yapılıp yapılmadığının sorulup saptanması, davacı tereke adına dava açmadığından dava şartı üzerinde durulması gerekir (TMK.nun m.701, 702). Yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri arasında aykırılığın çıkmasında ise HUMK.nun 265. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle giderilmeye çalışılması, açıklanan bu eksiklikler giderildikten sonra dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeye dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18220, Karar No: 2015/34020, Tarih: 30.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18220 E.  ,  2015/34020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/26383

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2012/384 (E) ve 2013/571 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 30.11.2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14359, Karar No: 2018/2471, Tarih: 22.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/14359 E.  ,  2018/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonucu, arsa niteliğindeki ..., ... Mahallesi, 1724, 1725, 1726, 1727, 1728, 1729, 1730, 1731, 1732, 1733 ve 1743 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; ... Genel Müdürlüğünün 02.04.2012 tarih ve 382 sayılı cevabi yazısında, dava konusu taşınmaz üzerinde Müdürlüklerine ait – ..., ... – ..., ... M.E – ... ve ... - ... Enerji Nakil Hatları ile bu hatlara ait ... yerlerinin mevcut olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; ... yerleri bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçesi açıklanmadan ... yerlerine ilişkin talebin husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi,

2) Davacılar dava konusu taşınmazlarda paydaş olduğundan, irtifak hakkının davacıların payı oranında kurulması ve tapunun davacıların payı oranında iptaline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmazdan geçen ... – ... Enerji Nakil Hattı için taşınmaza 27.11.1978 tarihinde el atıldığı anlaşılmış olup, bu hatta ilişkin bedel yönünden maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16154, Karar No: 2011/14085, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16154 E.  ,  2011/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava davacının davalı işverene ait işyerinde çalışırken, 13.11.2005 tarihinde iş kazası geçirdiği, daha sonra işverence alacakları ödenmeden 14.3.2006 tarihinde haksız yere iş aktinin feshedildiğinden, hem iş aktinin feshinden dolayı hem de uğramış olduğu iş kazasından dolayı manevi zararlarının giderilmesi ile bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverenden istemine ilişkindir.

Mahkemece ihbar tazminatı,fazla çalışma,dini-milli bayram alacağına hükmedilmiş, kendi haksız davranışlarıyla işten çıkartılmasına neden olduğu gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı,kötüniyet tazminatı ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece iş aktinin davalı işverence haklı nedenle feshedildiği kabul edildiği halde ihbar tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davacı vekili 3.4.2006 tarihli dava dilekçesinde "...işveren davalı müvekkilimin taleplerini kabul edecekmiş gibi söz verip aniden işten çıkarmakla, üniversite mezunu bir kişinin duyduğu acılar ve maruz kaldığı şok ve ızdırapların karşılığı ve ayağına stüdyodaki 500 kiloluk ahşap dekorun düşmesi nedeniyle 40 gün bilfiil yatakta yatmasının acı ve ızdırap karşılığı... 20.000.00 TL manevi tazminat istemiş,20.1.2009 havale tarihli dilekçesinde de "...müvekkilimi atfedilecek hiçbir kusur olmadan kötü niyetle işten çıkarmaları nedeniyle ve iş yerinde yaralanıp aylarca çektiği acı ve ızdırapların karşılığı ve bozulan moralinin düzelmesi için ...20.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkilime ödettirilmesini..." talep etmiştir.

Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin sadece iş aktinin kendi haksız davranışları sonucu feshedildiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ancak iş kazası sonucu uğradığı manevi zararın neden reddedildiğine ilişkin bir gerekçeye yer verilmemiştir.

Davacı iki sebebten dolayı manevi tazminat istemiştir. Bu durumda davacıdan 20.000.00 TL lik manevi tazminatın ne kadarının iş aktinin işverence haksız feshi nedeniyle ne kadarının iş kazası sonucu uğradığı manevi zarar nedeniyle talep ettiğini açıklattırmak gerekmektedir.

Tazminat davalarında öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

Davacı iki sebebten dolayı manevi tazminat istemiştir. Bu durumda davacıdan 20.000.00 TL lik manevi tazminatın ne kadarının iş aktinin işverence haksız feshi nedeniyle ne kadarının iş kazası sonucu uğradığı manevi zarar nedeniyle talep ettiğini açıklattırmak gerekmektedir.

Tazminat davalarında öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde bu sürenin iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği, 5510 sayılı Yasa’nın 20 nci maddesinde ise iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumca hak sahibine gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. İş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hakalanını doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; İş Kanunun 77. maddesi ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde alınıp alınmadığının saptanması ile mümkündür.Bu yön ise, başka bir anlatımla,işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tesbit edileceği yönü tartışmasızdır.

Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden sorunun çözümlendiği açık-seçiktir.

Yapılacak iş; davacıya iş kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak, olayın iş kazası sayılması halinde davacıya sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi için Kuruma müracat etmek üzere önel vermek işci sağlığı ve işgüvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ve Yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, yukarıda belirtilen yasal prosedür gereğince davacının iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayıp uğramadığı,uğramış ise oranı,uğramamış ise geçici iş göremezlik süresi açıkça belirledikten sonra çıkacak sonuca göre, bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuksal olgular gözetmeksizin, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuksal olgular gözetmeksizin, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.