muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5395, Karar No: 2020/4561, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5395 E.  ,  2020/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu belirtilmesine rağmen;

A-1412 sayılı CMK’nın 326/1. maddesine aykırı olarak son bozma ilamı olan Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi’nin 10.10.2018 tarih 2018/1076 esas ve 2018/4139 karar sayılı ilamı yerine daha önceki bozma ilamı olan Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 29.03.2017 tarih 2015/8855 esas ve 2017/758 karar sayılı ilamının okunması ile sanıklar ve müdafilerine bu ilama karşı diyeceklerinin sorulmuş olması,

B- Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.11.2017 tarih 2017/157 esas ve 2017/259 karar sayılı ilamının, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi’nin 10.10.2018 tarih 2018/1076 esas ve 2018/4139 karar sayılı ilamı ile, “CMK'nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenler ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,” şeklinde bozulmuş olmasına rağmen, bozmaya konu ilamın sanıkları kapsayan gerekçesinin, aynı şekilde gerekçeye yazılmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/286, Karar No: 2012/96, Tarih: 23.01.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/286 E.  ,  2012/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında görülmekte olan tenkis davası sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davacı ... 31.12.2009 tarihinde vefat eden miras bırakanı eşi...'ın çekişmeli menkul ve gayrimenkul mal varlığını 30.5.2008 tarihinde davalılar ...ve ...'a vasiyet ettiğini, saklı pay kurallarının ihlal edildiğini belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8000 TL nin davalılardan alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece miras bırakanın 31.12.2009 tarihinde öldüğü,vasiyetnamenin tanzim tarihi olan 30.5.2008 tarihinde davacının henüz murisle evlenmediği, evliliğin murisin ölümünden 1 hafta önce gerçekleştiği, murisin evlenmeden önce bağışta bulunduğu sonradan evlendiğine göre saklı payı zedeleme kastının bulunmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Miras bırakan... davalılar yararına sağlar arası bir kazandırma gerçekleştirmemiş olup, ölüme bağlı bir tasarruf olan vasiyetname düzenlemiştir. Ölüme bağlı tasarruflar mutlak olarak tenkise tabi kazandırmalar olup burada sağlar arası kazandırmalarda belli durumlar için aranılan saklı payı ihlal kastının yokluğu gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca evliliğin iptali için açılan davanın sonucunun beklenmesi talep edilmesine rağmen mahkemece bekletici mesele yapılmaksızın hüküm tesis edilmiştir. O halde mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle evliliğin iptali için açılan davanın sonucunun beklenmesi, evliliğin iptal edilmesi halinde davanın reddine karar verilmesi, reddedilmemesi halinde ise miras bırakan tarafından düzenlenen vasiyetnamenin mutlak olarak tenkise tabi bir ölüme bağlı kazandırma olması nedeniyle tarafların tüm delillerinin toplanarak sonucuna göre bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15434, Karar No: 2010/359, Tarih: 12.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15434 E.  ,  2010/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TaraflAr arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınıp, değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10186, Karar No: 2014/20923, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10186 E.  ,  2014/20923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/1059-2014/311

Davacı, 01/01/2004-30/09/2008 tarihleri arasında sosyal yardım paketi ve giyecek yardımları üzerinden davalı Kuruma ödenmiş ve Kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz alınmış sigorta primlerine ilişkin alacağın her aya ilişkin primin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen sürede işleyen yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 01.01.2004 ile 30.09.2008 tarihleri arasında sosyal yardım paketi ve giyecek yardımları üzerinden davalı kuruma ödenmiş ve davalı kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz alınmış sigorta primlerine ilişkin alacağın her aya ilişkin primin davalı kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen sürede işleyen yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı belediye tarafından 01/01/2004-30/09/2008 tarihleri arasında iş yerinde çalışan sigortalılara ödenen sosyal yardım paketi ve giyecek yardımlarının(yazlık elbise,kışlık elbise,kaban yardımı) 506 Sayılı Yasanın 77/2.maddesi gereğince sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve sigorta primine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile bu tarihler arasında davacı tarafından yapılan 2.111.385,97 TL ödemenin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı K.. B.. ile DİSK/Genel İş Sendikası arasında imzalanan 01/03/2002-29/2/2004, 01/03/2004-29/02/2006, 01/03/2006-29/02/2008 ve 01/03/2008-29/02/2010 dönemlerine ait Toplu İş Sözleşmelerinin bulunduğu, Sözleşmenin 52. maddesinde işçilere ödenecek Sosyal Yardım Paketinin ve 53. Maddesinde giyim (Yazlık kışlık giysi ve kaban) ödemelerinin hüküm altına alındığı, davacı Belediyeye ait tüm işyerlerinin Aylık Prim ödeme belgeleri, aylık ücret bordroları, yazlık elbise – kışlık elbise – kaban ücreti ödemeleri ve aylık sosyal yardım ödemelerine ilişkin belgelerin getirtildiği anlaşılmaktadır.

"Sosyal Yardım Paketi" ödemeleri ile ilgili 01.03.2002-29.02.2004 yürürlük tarihli Toplu İş Sözlesmesi'nin (TİS) 52. maddesinde "İşçilerin aile, çocuk, yakacak, bayram izin gibi sosyal harcamalarını karşılamak amacıyla her ay sosyal paket olarak 50.000.000 TL net ödeme yapılır. " şeklinde düzenlemenin bulunduğu, dava konusu diğer dönemlerdeki TİS'lerde de aynı düzenlemenin olduğu anlaşılmaktadır.

"Giyim" ödemeleri ile ilgili 01.03.2002-29.02.2004 yürürlük tarihli TİS'in 53. maddesinde "Toplu İş Sözleşmesi süresi içerisinde, her yıl yazlık elbise karşılığı; sözleşmenin birinci yılında 65.000.000 TL, sözleşmenin ikinci yılında 75.000.000 TL, kışlık elbise karşılığında ise sözleşmenin birinci yılında 75.000.000 TL, sözleşmenin ikinci yılında 80.000.000 TL ödeme yapılır. Yazlık için Temmuz, kışlık için de Kasım ayının ilk haftasında ödeme yapılır, iki yılda bir tüm işçilere en kaliteli kumaştan kaban verilir. Kadın işçilerin kabanları ekstra yapılır. En geç Eylül ayının 15'inde başlamak üzere, Kasım ayının ilk haftasına kadar iadesi yapılıp işçiye dağıtılmalıdır. " şeklinde düzenlemenin bulunduğu, dava konusu diğer dönemlerdeki TİS'lerde de aynı düzenlemenin olduğu, sadece kaban ile ilgili yukarıdaki ayni yardım olarak verilmesi düzenlemesi yerine "İşçilere 15 Eylül tarihinde ödenmek üzere net 150.000.000 TL kaban bedeli verilir." şeklinde diğer dava konusu dönemlerde nakden ödeme uygulaması getirildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada aynı yardımlar özellik gösterir. Ayni yardımdan amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır. Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan aynı nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Somut olayda, Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı kapsamında yapılan ödemeler aynı yardım niteliğinde düzenlenmiştir. Bu yardımların nakdi olarak ödenmesi Toplu İş Sözleşmesindeki bu niteliğini değiştirmez. Dolayısıyla yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı ödemeleri ayni yardım niteliğindedir ve prime esas asgari kazanca dahil edilemez.

Çalışanlara yapılan aile ve çocuk yardımları bakımından, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde bulunan “Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek çocuk ve aile zamları sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz.” hükmü gereğince her yıl için Bakanlıkça belirlenen miktarlar içerisinde kalan tutarın ayni yardım niteliğinde olduğu kabul edilerek prime esas kazanca dahil edilmemesi gerekmektedir. Bu sınırları aşan miktarda yapılan ödemeler ise nakdi yardım niteliğinde olup prime esas kazanca dahil edilmelidir. Ayrıca, çalışanlara yapılan aile-çocuk yardımı ödemelerinin fiili duruma uygun olup olmadığı da belirlenmelidir. Yalıpan aile-çocuk yardımı ödemelerinin bütün çalışanlara mı yoksa evli ve çocuklulara mı yapıldığı tespit edilip fiili duruma uygun yapıldığı tespit edilen ödemeler bakımından da Bakanlık tarafından belirlenen miktarlar içerisinde kalıp kalmadığı belirlenmeli, Bakanlık tarafından belirlenen sınırlar dışında kalan ödemeler ile fiili duruma uygun olmadığı tespit edilen ödemeler ise sair ödemeler kapsamında kabul edilerek prime esas kazanca dahil edilmelidir. Bu konuda denetime elverişli ve ayrıntılı şekilde düzenlenmiş bilirkişi raporu alınmalıdır ve rapor düzenlenirken ödenmiş olan primler açısından işverenin hissesine düşen kısmını geri alabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Kabule göre de; davanın kabulüne karar verilmesine rağmen davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; davanın kabulüne karar verilmesine rağmen davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1225, Karar No: 2019/3374, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1225 E.  ,  2019/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13019, Karar No: 2014/20066, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13019 E.  ,  2014/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/9-2014/361

Taraflar arasında görülen davada Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2014 tarih ve 2014/9-2014/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, Milas 1. Noterliği'nin 24/12/2008 tarih ve 14956 yevmiye no'lu hisse devir sözleşmesi ile 1960 hissenin davalıya devir edildiğini, her ne kadar ilgili Noterlikte sözleşmede "...devir bedelini kendinden nakden ve tamamen aldım..." dense de bu miktarı davalıdan tahsil edemediğini ve işbu nedenle davalı hakkında icra takibine geçildi ise de davalının yasal süre içinde takibe itiraz ettiğini beyan ederek, davalının Milas 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/4472 Esas sayılı takibe yaptığı itirazın reddi ile % 20'den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine; birleşen davada Milas 1. Noterliği'nin 24/12/2008 tarih ve 14955 yevmiye no'lu hisse devir sözleşmesi ile 4900 hissenin davalıya devir edildiğini, her ne kadar ilgili Noterlikte sözleşmede "...devir bedelini kendinden nakden ve tamamen aldım..." dense de bu miktarı davalıdan tahsil edemediğini ve işbu nedenle davalı hakkında icra takibine geçildi ise de davalının yasal süre içinde takibe itiraz ettiğini beyan ederek, davalının Milas 1.İcra Müdürlüğü’nün 2012/4473 Esas sayılı takibe yaptığı itirazın reddi ile % 20'den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, Milas Noterliği'nce yapılan hisse devir sözleşmeleri hususunda taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı, bunun her iki tarafın da kabulünde olduğu, bu itibarla da icra takibi yahut dava bakımından Milas Mahkemeleri ile İcra Dairelerinin yetkili bulunduğu, diğer taraftan icra takibine itiraz etmesi ve ödeme definde bulunması sebebi ile ispat yükünün davalı yana geçtiği, ancak davalı tarafın HMK’nın 200 ve devamı maddelerinde bildirilen şekilde iddiasını ispatlayamadığı gibi, dilekçelerinde yahut beyanlarında defaetle yemin deliline dayanan

davalıya mahkeme tarafından yemin metnini sunması için verilen kesin süreye rağmen davalının HMK’nın 282/2. maddesi gereğince verilen kesin mehil içinde yemin metnini sunmadığı, kaldı ki Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde belirtilen şekilde bedelin ödendiğine dair herhangi bir makbuz, dekont ve sair ödeme evrakını dosyaya ibraz etmediği gerekçesiyle, açılan asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kısmen kabulleri ile asıl dava yönünden davalı takip borçlusunun Milas 1.İcra Müdürlüğü’nün 2012/4472 Esas sayılı takip dosyasına yönelik vaki itirazının kısmen iptali ile takibin 49.000,00 TL asıl alacak yönünden takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kaldığı yerden devamına; birleşen dava yönünden davalı takip borçlusunun Milas 1.İcra Müdürlüğü’nün 2012/4473 Esas sayılı takip dosyasına yönelik vaki itirazının kısmen iptali ile takibin 122.500,00 TL asıl alacak yönünden takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kaldığı yerden devamına, Milas 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/4472 ve 2012/4473 Esas sayılı takip dosyalarına konu asıl alacak miktarı üzerinden ayrı ayrı % 20 oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalılardan ayrı ayrı tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, noter onaylı limitet şirket hisse devir sözleşmelerinden kaynaklanan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davaların kısmen kabullerine karar verilmiştir. Dava konusu hisse devir sözleşmelerinde dava konusu devir bedellerinin davacı tarafından alındığı açıkça belirtildiğine göre bu yazılı belgenin aksini iddia eden davacının iddiasını HMK.’nın 201.maddesine göre yazılı belge veya kesin delille ispatlaması gerekir. Mahkemece ispat yükünün hangi tarafta olduğu konusunda hatalı değerlendirme yapılarak, ispat yükü üzerine düşmeyen davalı tarafa yemin delili hatırlatılmak ve sonuçta yemin teklif etmemesi üzerine davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25728, Karar No: 2015/23072, Tarih: 23.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25728 E.  ,  2015/23072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2015

Numarası : 2015/248-2015/420

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B..ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5710, Karar No: 2018/4489, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5710 E.  ,  2018/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yeni Akit Gazetesi’nin 27/02/2015 tarihli nüshasının 1. sayfada manşetten verilen ve 18. sayfada devam eden “Koç Emek Hırsızı” başlığını taşıyan yazılar nedeniyle ilgilileri ... Anonim Şirketi ve ... vekili Avukat ...'ın düzeltme ve cevap metinin yayımlanması talebinin kabulüne dair İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/1721 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 15/11/2017 gün ve 6729 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2017 gün ve KYB - 2017/64697 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;