muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/272, Karar No: 2017/2899, Tarih: 15.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/272 E.  ,  2017/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadaverilen 08/09/2015 tarih ve 2014/176-2015/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2012/04528, 2012/83116, 2011/69624 no'lu bareli markalarının 556 sayılı KHK’nın 5, 7-a/c/d ve 42. maddelerine göre jenerik olduğunu, ayırt edici olmadığını, davacının ticari unvanı ve markalarıyla iltibas oluşturduğunu, kötü niyetle tescil edildiğini ileri sürerek anılan markaların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescil aşamasında itiraz etmediğini, ibarenin jenerik olmadığını, ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ibaresinin davetiye ile ilgili ticari faaliyetlere atıf yapmak üzere kullanıldığı, davetiyeler bakımından jenerik olup marka olarak tescili yasaklanan adlandırmalar kapsamında kaldığı,ibaresinin davacının ticaret unvanının ayırt edici unsuru olduğu, davacının ticari faaliyetleri arasında kağıtçılık, matbaacılık ve davetiye işlerinin de olduğu, markasının davetiye dünyası ve jenerik gelin-damat figüründen oluştuğu, kapsamındaki 35. sınıflar için de davetiye ve zarflar, nikah şekerleri ürünlerine ait malların bir araya getirilmesi hizmetlerinin bulunduğu, davetiyelerin satıldığı hizmetler bakımından jenerik sayıldığından bu markanın 35. sınıflar için tescilinin markanın hükümsüzlüğünü gerektirdiği, bu durumun 2011/69624 no'lu marka için de geçerli olduğu, ancak bu markanın kapsamında yer alan kağıt, karton ve bunlardan yapılmış ürünler ile pullar ve davetiye arasında davetiyenin kağıt, karton gibi ürünlerden yapılmış olması, aynı yerlerde satılmaları ve aynı yerde üretilmeleri gibi unsurlar bakımından benzerlik bulunduğundan bu markanın da belirtilen ürünlerle sınırlı olarak hükümsüzlüğünün gerektiği, bareli markada yer alan davetiye dünyasının kağıt, karton ve bunlardan yapılmış ürünler ve pullar ile 35. sınıf bakımından tanımlayıcı olup ibaresi bu ürünler bakımından ayırt edici ise de, bu ibare üzerindeki öncelik hakkının aynı faaliyetleri kullanan davacıya ait ticari unvanın ayırt edici unsurunu oluşturduğundan kağıt, karton ve bunlardan yapılmış ürünler, pullar, müşterilerin malları elverişli bir şekilde

görmesi ve satın alması için matbaa ürünleri, kağıt ve kağıt ürünleri, davetiye, zarf, nikah şekerleri ürünlerine ait malların bir araya getirilerek sunulması hizmetleri için kısmen hükümsüzlüğünün gerektiği gerekçesiyle 2012-04528 no'lu markanın hükümsüzlüğüne,markaların kağıt karton ve bunlardan yapılmış ürünler ile pullar için hükümsüzlüğüne, diğer ürün ve hizmetler bakımından talebin reddine, 2012-83116 no'lu markanın kağıt karton ve bunlardan yapılmış ürünler ile pullar ve müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için matbaa ürünleri, kağıt ve kağıt ürünleri, davetiye, zarf, nikah şekerleri ürünlerine ait malların bir araya getirilerek sunulması hizmetleri için hükümsüzlüğüne, diğer ürün ve hizmetler için talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu 2012/83116 numaralı bareli marka üzerinde 556 sayılı KHK’nın 8/5 ve 42. maddelerine dayalı hükümsüzlük koşullarının oluşmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava konusu 2012/04528 ve 2011/69624 numaralı markalar unsurundan oluşmaktadır. Markayı oluşturan işaret "gelin ve damattan oluşan grafik çizimden ibaret kelime ve şekil unsurlarından oluştuğuna göre, bir bütün olarak 556 sayılı KHK’nın 5. maddesi kapsamında ayırtedicilik vasfına sahip olduğunun kabulü gerektiği halde mahkemece yazılı şekilde hükümsüzlük kararı verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21125, Karar No: 2019/19534, Tarih: 21.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21125 E.  ,  2019/19534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını, davacının 15 yıl sigorta ve 360 gün prim süresini tamamlaması nedeni ile başvuruda bulunduğunu, ancak davalının iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. – ...Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile Testem Tem. Tur. İnş. İth. Tic. Ltd. Şti. – ...Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. Iş ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi ile tensip zaptı iş ortaklığı adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. İş ortaklığına karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, iş ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Her ne kadar davalı ... İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına bilirkişi raporu, ıslah dilekçesi ile gerekçeli kararın Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış ise de dava dilekçesi ile tensip zaptı usulüne uygun tebliğ edilmeden taraf teşkili sağlanamadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili müvekkilinin davalı hastane işyerinde aşçı – kasap olarak haftanın altı günü 07.00-18.30 arası çalıştığını iddia etmiştir. Mahkemece her ne kadar fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmış ise de; söz konusu çalışmaların davacı tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları; temizlik işçileri olarak çalışmakta olup ilk tanık kat temizliğinde görevli olduğunu ve 07.00-16.00 arası çalıştığını beyan ederken; diğer tanık ise atık bölümünde görevli olduğunu ve 10.30-19.00 saatleri arası çalışma yaptığını beyan etmektedir. Oysa yargılama sırasında her iki tanık da kendi çalışma bölümü ve çalışma saatlerinin dışına çıkarak davacının 07.00-18.30/19.00 arası çalıştığını beyan etmiştir. Davalı tanığı ise yemekhanede görevli olarak çalıştığını ve davacının 07.00-15.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bakanlıktan gelen yazı cevabında ise davacının kasap olarak çalıştığı, kurumda vardiyalı çalışma yapıldığı davacının 07.00-14.00 saatleri arası çalıştığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının 07.00-18.30 arası 1.5 saat ara dinlenme düşülerek haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmış ise de isabetli olmamıştır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Varsayıma dayalı soyut beyanlara itibar edilemez. Dosya içeriğine göre davacı; çalışma düzeni ve çalışma saatleri ile ilgili bilgisi bulunmayan davacı tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Açıklanan nedenler ile yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4641, Karar No: 2020/1759, Tarih: 10.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4641 E.  ,  2020/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın uyuşturucu madde kullanarak yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre; sanığın savunmasının alınması sırasında, hakkında mahkemece mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması ve suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydında kesinleşmiş mahkûmiyeti bulunmamasına rağmen, dosya içeriğine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, TCK'nın 51. maddesi ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14765, Karar No: 2015/9464, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14765 E.  ,  2015/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret alacağı ve bakiye süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde öğretmen-müdür olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışırken sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, çalıştığı süreye ait ücret ile bakiye süre ücretinin tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının alacak istemlerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışılan süreye ait ücret alacağı olduğu gibi bakiye süre ücretine de hak kazandığı ancak bu ücretten 818 sayılı Borçlar Kanunu 325. maddesine göre takdiren %60 oranında indirim yapılarak, alacağın hüküm altına alındığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalıya ait özel öğretim kurumunda öğretmen ve müdür olarak 06/07/2011 tarihli belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığı, işverence 26/10/2011 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin 10/11/2011 de fesh edileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının çalışılan süreye ait ücret ile bakiye süre ücretine hükmedilmesi yerinde ise de, bakiye süre ücretinden 818 sayılı Borçlar Kanunu 325. maddesine takdiri indirim yapılması hatalıdır. Dava tarihine göre yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu 325. maddesine göre (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 438 /2), göre bakiye süre ücretinden davacının tasarruf ettiği miktar ile başka işden elde ettiği veya bilerek elde etmekten kaçındığı gelir araştırılarak bakiye süre ücretinden indirim yapılır. Bu madde gereğince takdiri indirim yapılamaz.

Mahkemece açıklanan hususlar dikkate alınıp anılan Yasa hükmüne göre indirim nedeni olup olmadığı araştırılıp çıkan sonuca göre karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24739, Karar No: 2007/2157, Tarih: 13.02.0207

**12. Hukuk Dairesi         2006/24739 E.  ,  2007/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12102, Karar No: 2007/14101, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12102 E.  ,  2007/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Borçlu ..................'nin Saray Sulh Hukuk Mahkemesinin 2110/220 Esas ve 2001/391 Karar sayılı vasi tayini ilama esas olan hükümlülüğün hangi tarihte sun bulduğunun C.Başsavcılığından araştırılarak neticesinin bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7636, Karar No: 2010/13726, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7636 E.  ,  2010/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2978, Karar No: 2010/6683, Tarih: 13.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2978 E.  ,  2010/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ... Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın bitişiğinde bulunan 1986 ve 1988 parsel sayılı taşınmazların metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibari ile 24,54-YTL. ve 24,05-YTL değer biçildiği halde, dava konusu 1987 parsel sayılı taşınmaza 22,46-YTL. değer belirlenmiştir.

Bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/28796, Karar No: 2014/30466, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28796 E.  ,  2014/30466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/430-2014/460

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi alacağının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliliği teşvik primi, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.