muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2334, Karar No: 2025/4179, Tarih: 23.05.2025

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün 12 yıl 6 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.03.2022 tarihli ve 2022/932 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 09.12.2019 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 28.08.2026 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve hakkında denetimli serbestlik kararı verilen hükümlü statüsünde olup, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki açık düzenlemeye göre, izin bitimini takip eden 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönmek zorunda olduğu anlaşılmakla, hükümlü hakkında denetimli serbestlik kararının verildiği tarih dikkate alındığında geçici 10 ncu madde kapsamı dışında değerlendirilmesi gerektiğine ve infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönmek zorunda olmadığına yönelen kanun yararına bozma isteminde gösterilen gerekçenin yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.

6. Ancak İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, hükümlünün savunmasında izne ayrıldığı sırada bildirdiği adresteki evinin deprem nedeniyle yıkılmasından dolayı adresini terk etmek zorunda kaldığını ileri sürdüğü, çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması nedeniyle iade edildiği, iadeden sonra denetimli serbestlik kararının tebliği ile ilgili ne gibi bir işlem yapıldığının belli olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün izne ayrıldıktan sonra adres değişikliği ile ilgili izne ayrıldığı

ceza infaz kurumuna bir bildirimde bulunup bulunmadığı, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması nedeniyle iade edilmesi sonrasında işlem yapılmadı ise niçin yapılmadığı, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, hükümlünün izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8075, Karar No: 2010/3930, Tarih: 08.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8075 E.  ,  2010/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.02.2008 tarih ve 2006/608-2008/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 13.10.1989 gün ve 115815 sayılı “Dalga Şekli” markasının 30. sınıftaki gıda ürünleri için müvekkili adına Türkiye’de tescil edildiğini, dalga şekli markasının bir diğer versiyonunun da WIPO nezdinde 23.05.2002 tarihinde,23.05.2002 tarih ve 2002/15972 sayı ile Türkiye’de tescilli olduğunu, müvekkilinin şekil markasının Dünyaca tanınmış ve yaygın KINDER serisi ürünlerine ilişkin ambalaj, ürün displayleri ve markaları üzerinde bunların ayrılmaz ve esaslı bir parçasını oluşturmak suretiyle ve sonuç olarak yaygın bir şekilde kullanıldığını, davalı şirketin müvekkilinin tescilli şekil markasını, üretimini yaptığı ve satışa sunduğu “kitymilk” isimli ürün ambalaj ve kutuları üzerinde aynen kullandığını ve bu suretle davacının tescilli markasına tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalının davacı şirketin şekil markası ve bu markayı ihtiva eden ürün ambalajları ile iltibas oluşturan “kitymilk” adı altındaki ürün ambalaj kutularının satışını ve dağıtımını yapmalarının, bunların ithalinin ve ihracının, yurt içinde ve yurt dışında satışa sunulmasının önlenmesine, davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve men’ine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda açılmış ve derdest olan dava bulunduğunu, davacı tarafın adına tescilli olan markanın ayırt edici niteliği bulunmadığını, davacı markasının tüketici gözünde davacı ile bütünleştiği ve davacı ürünlerini belirleyici hale geldiği yolundaki iddiaları kanıtlar delil bulunmadığı, tek bir rengin kimsenin himayesinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, aynı konuda açılmış ve derdest olan dava bulunduğunu, davacı tarafın adına tescilli olan markanın ayırt edici niteliği bulunmadığını, davacı markasının tüketici gözünde davacı ile bütünleştiği ve davacı ürünlerini belirleyici hale geldiği yolundaki iddiaları kanıtlar delil bulunmadığı, tek bir rengin kimsenin himayesinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın davalı şirketin KITYMILK ibareli ürünlerinin, davacının 115815 ve 2002 18972 numaralı dalga şekli markalarına tecavüz oluşturup oluşturmadığı ve bu ürünlerin ambalajlarının aynı zamanda iltibas yoluyla haksız rekabet yaratıp yaratmadığına ilişkin olduğu, taraflar arasında benzer sebepten dolayı görülen 2004/314 E sayılı davada mahkemece markaya tecavüzün varlığı tespit edilerek bu tecavüzün ve haksız rekabetin men’ine karar verildiği, Yargıtay tarafından bozulan karara karşı yerel mahkemece direnildiği, ancak anılan davada verilen kararın ve bozma kararının yargılama sırasında ortaya konulan deliller çerçevesinde olduğu, davacı adına tescilli 115815 ve 2002 18972 numaralı şekil markalarının kırmızı renklerle oluşturulan bir kompozisyon olduğu, davacı tescillerinde sadece kırmızı-beyaz renk kombinasyonu değil, bu renkleri ayıran bir dalga şekli de bulunduğu, davalı tarafın ürünlerinde süt bulunduğunun tüketiciye bildirilmesi için süt görüntüsünün kullanılabilmesi mümkün ise de, bunun çeşitli biçimlerde kullanılması mümkün iken, davacının dalga şekli markası biçimindeki kullanımın hukuka uygun bir kullanım olmadığı, davalının Kitymilk Süt Kremalı Çikolata, Kitymilk Sütlü Çikolata Kremalı Sandviç Bisküvi, Kitymilk Kakaolu İçecek Tozu, Kitymilk Çikolatalı Pasta Bisküvi, Kitymilk Çilekli Kremalı Çikolata, Kitymilk Sütlü Kremalı Çikolatalı Gofret ürünlerinin tamamında davacı markasının fon olarak kullanıldığı ve taraf ürünlerinin karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının tescilli şekil markalarının davalı yanca üretilen ürün ambalajlarında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturacak şekilde kullanıldığı iddiasına dayalı olarak açılmış haksız rekabetin ve markaya tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının iddiası sabit görülerek davanın tümü ile kabulüne karar verilmiştir.

2- Dava, davacının tescilli şekil markalarının davalı yanca üretilen ürün ambalajlarında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturacak şekilde kullanıldığı iddiasına dayalı olarak açılmış haksız rekabetin ve markaya tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının iddiası sabit görülerek davanın tümü ile kabulüne karar verilmiştir.

İşbu davaya konu “Ülker kitymilk süt kremalı çikolata kalsiyumlu” ambalajı, İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2004/314 E, 2005/114 K sayılı kararına ekli olup, aynı ambalaj hakkında açılan davanın kabulüne dair karar, Dairemizin 21.12.2006 tarih ve 2005/9995 E, 2006/13737 K sayılı kararı ile bozulmuştur. Mahkemenin direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.03.2008 gün ve 2008/11-269 E, 2008/279 K sayılı kararı ile de bozulmuş olup, davacı tarafın karar düzeltme isteminde bulunması üzerine henüz kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, “Ülker kitymilk süt kremalı çikolata kalsiyumlu” ambalajının davacı markalarına tecavüz teşkil ettiği iddiası ile 14.04.2005 tarihinde 2004/314 E numarası ile açılmış bir dava bulunduğu gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

3- Öte yandan; 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 9. Maddesi uyarınca marka hakkına tecavüzden söz edilebilmesi için davalının ürün ambalajında kullandığı kompozisyonun, ürünün nihai tüketicileri nezdinde davacı markası ile iltibasa neden olacak şekilde düzenlenmiş olması gerekmektedir.

Bu bakımdan, marka ve ambalajın kullanıldığı ürünlerin tüketici tarafından algılanış biçimi ve bu algılama sonucunda karışıklığa sebebiyet verilerek tüketicinin davacının ürününü aldığı konusunda yanılgıya düşürülerek davalı ürünlerini satın almasına yol açılmış olmalıdır. O halde, davacı markalarını oluşturan işaretler ile davalı ürünlerine ait ambalaj kompozisyonları karşılaştırılır iken, bu amaç gözetilerek işaretlerin bir bütün olarak bıraktıkları izlenim değerlendirilmelidir.

Davalıya ait “süt kremalı çikolata kalsiyumlu” ürün ambalajı dışında kalan “süt kremalı çikolata kalsiyumlu çilekli”, “çikolatalı pasta bisküvi”, “kakaolu içecek tozu vitamin deposu B C D vitaminli” ve “Disney” ibarelerini taşıyan ürün ambalajları bakımından ise, bu ambalajlarda mevcut çikolata, çilek ve pasta bisküvi şekli, dökülmüş süt görüntüsü, renk ve yazıdan oluşan kompozisyon ile tüketiciye verilen mesaj, ambalaj içinde satılan ürünün içeriğinin kolayca algılanıp satın almalarını sağlamaya yöneliktir.

Davacıya ait şekil markasında benzer şekil ve renkler mevcut ise de; az önce açıklandığı üzere herhangi bir iltibas tehlikesi yaratılmayacak şekilde ambalaj içinde satılan ürünün niteliklerinin ön plana çıkartılmasının amaçlandığı kuşkuya yer vermeyecek bir şekilde açıkça anlaşılmaktadır.

Davacıya ait şekil markasında benzer şekil ve renkler mevcut ise de; az önce açıklandığı üzere herhangi bir iltibas tehlikesi yaratılmayacak şekilde ambalaj içinde satılan ürünün niteliklerinin ön plana çıkartılmasının amaçlandığı kuşkuya yer vermeyecek bir şekilde açıkça anlaşılmaktadır.

Bu durumda sırf dalgalı renk karışımından oluşan davacı markasının varlığından bahisle marka hakkına tecavüzden söz edilmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmek gerekir iken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7457, Karar No: 2010/15640, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7457 E.  ,  2010/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6261, Karar No: 2015/6878, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6261 E.  ,  2015/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2011/162-2013/557

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olarak 3. Kat 6 nolu bağımsız dairenin sahibi olduğunu, davalı kooperatif ile 31.03.1998 tarihinde yapılan sözleşme kapsamında Denizli Merkez İlçe ......sayılı taşınmaz üzerine yapılacak inşaatın 3. katına yapılacak iki dairenin müvekkili O.. B.. ve eşi davalı İ.. B..'a tahsisi konusunda anlaşıldığını, tahsis edilen bu iki daireden 6 nolu dairenin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin bu anlaşma çerçevesinde gerekli ödemeleri yaparak tamamladığını, müvekkilinin kooperatife toplam 75.000,00TL ödeme yaptığını ancak ödemelerin kooperatif kayıtlarında bulunmadığını, müvekkili tarafından ödemelerin kooperatif hesabı olarak bildirilen hesap numarasına kooperatif başkanı M.... ismine ve yine daha sonra kooperatif başkanı olan A... ismine yapıldığını, müvekkilinin kooperatif üyeliğinin devredildiğine ilişkin duyumlar üzerine kooperatif üyeliğinin tespiti amacıyla açılan dava da Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 22.12.2010 tarih ve 2006/5 Esas, 2010/451 Karar sayılı ilamıyla müvekkilinin kooperatif ortaklığının tespitine, kooperatife ait taşınmazdaki 3. Kat 6 nolu bağımsız bölümün dava dışı O.. C.. adına kayıtlı olduğundan bu dairenin müvekkiline ait olduğunun tespitine ilişkin istemin reddine karar verildiğini ileri sürerek, Denizli M......4 nolu parsel 3. Kat 6 nolu bağımsız bölüm dairenin vekil edene ait olduğunun tespitine, bunun mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile bu dairenin dava tarihindeki serbest piyasa değerinin şimdilik 75.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek vadeli en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. B.. dışındaki davalılar vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını, müvekkillerinden O.. C..'in devir aldığı üyeliğin öncesini araştırmak zorunda olmadığını, müvekkili O.. C..'in söz konusu daireyi son malik olarak bildiği T...12.05.2006 tarihinde satın aldığını, müvekkili ile satıcının birlikte kooperatife başvurarak üyelik devrini gerçekleştirdiklerini, söz konusu daireye ilişkin üyeliğin davacıdan öncelikle A..... ondan da G... satılmış olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli olarak iktisabının geçerli olduğunu, Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nde üyeliğin tespiti açısından yapılan yargılamada, davacı tarafından verilen vekaletnamede yetki bulunmadığından devrin geçersiz olduğundan bahsedildiği ancak hisse satış bedelinin tamamının ödendiği, hisse bedelinin bir kısmının davacının kayınvalidesi F....hesabına yatırıldığını, bu itibarla davacının yaptığı ödemelerin kooperatif kayıtlarında iddia edildiği gibi olmayıp daha az olduğunu, ayrıca yapılan ödemelerin büyük bir kısmının da A.... aldığı kooperatif hissesi karşılığında yatırıldığını, davacının hissesi karşılığı aldığı paraların mahsubu yapıldığında davacının hiçbir alacağının olmadığını, davacının kooperatif üyeliğini devir ettiği tarih itibariyle binaların bitmediğini, müvekkilinin gerek sigortaya yaptıkları prim ödemeleri ve gerekse binalara yatırımlarının devam ettiğini, tapu kaydının mal sahibi üzerinde olduğunu, kooperatife ve üyelere tapu verilmediğini savunarak, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda davacının iki üyelik için davalı kooperatife ödediği 9.668,60 TL aidat miktarının dava tarihi itibariyle güncel değerinin 69.068,83 TL olduğu, davacı tarafça yapılan ödemelerden bir daireye isabet eden 4.834,30 TL ödemenin güncel değerinin 34.534,41 TL olduğunun saptandığı, davacının aidat ödemelerinin hesabına yapılan iadeler toplamının 19.000,00 TL olduğu, iadelerin dava tarihi itibari ile güncellenmiş değerinin 30.336,31 TL olup yapılan iadeler mahsup edildikten sonra kalan bakiye ödemenin 4.198,10 TL olduğu anlaşılmakla davacı tarafından yapılan 4.198,10 TL aidat için alması gereken tazminat miktarın 9.381,39 TL olarak tespit edilmiştir. Bilirkişi raporunun açık anlaşılır ve hükme esas olduğu kanaati ile davalı kooperatife tapu maliki tarafından tapu verilmesinin imar uygulaması nedeniyle bu aşamada mümkün olmadığı ve davacının ödemiş olduğu aidatın güncellenmiş değeri dikkate alındığında kooperatif tarafından davalılardan O.. C..'e isabet eden 3. Kat 6 nolu bağımsız bölümün davacı adına tespiti mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davacının tespit talebinin reddine, davacı tarafça her ne kadar davalı kooperatif ile birlikte kooperatif üyeleri de davalı olarak gösterilmiş ise de, kooperatif tasfiye edilmemiş olup, kooperatif adına tapu oluşmadığından bu konu nizalı olup henüz kooperatif üyeleri adına bağımsız tapu kayıtları verilmediği gerekçesiyle, kooperatif dışındaki davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacının ödemiş olduğu 4.198,10 TL aidat bedelinin yapılan hesaplama neticesinde dava tarihi itibariyle yararlanma bedelinin 9.381,39 TL olarak belirlenmiş olduğu gerekçesiyle, tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, tapu iptali, tescil, mümkün olmazsa daire bedelinin tahsili istemine ilişkindir.