muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9570, Karar No: 2011/12427, Tarih: 21.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9570 E.  ,  2011/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2010 ve 15.10.2010 gününde verilen dilekçeler ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41.maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro müdürlüğünün 07.07.2008 tarihli işlemi ile 1026 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uyarınca düzeltme işlemi yapıldığını, işlemin yasaya aykırı olduğunu taşınmazın sınırlarında tescil harici yerler bulunduğunu ileri sürerek iptalini talep etmiştir.

Yargılamaya katılan davalılar davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dva, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali isteğine ilişkindir.

5304 Sayılı Kanunun 9.maddesi ile yapılan değişiklikten sonra anılan madde;

“Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle geometrik durumları kesinleşmiş olan taşınmazlarda ölçü, sınırlandırma, tersimat ve hesaplamalardan doğan hatalar, ilgilinin müracaatı veya kadastro müdürlüğünce re’sen düzeltilir.

Düzeltme, taşınmaz malikleri ile diğer hak sahiplerine tebliğ olunur. Tebliğ tarihinden başlayan otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması yolunda sulh hukuk mahkemesinde dava açılmadığı takdirde, yapılan düzeltme kesinleşir.

Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle kesinleşmiş olan taşınmazlarda, değişiklik işlemleri sırasında ortaya çıkan yüzölçümü farklılıklarından, kadastronun dayandığı teknik kurallarda belirtilen hata sınırları içinde kalanların re’sen düzeltilmesine Kadastro Müdürlükleri yetkilidir” şeklinde düzenlenmiştir.

Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Türk Medeni Kanununun 719. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddeleri uyarınca harita ve krokisi kapsamı ile değer verilir. Harita ve krokiden diğer bir ifade ile mülkiyet hakkının kapsamından maksat sınır çizgileri değil haritanın gerçek ölçü değerleridir. 41. madde ile mülkiyet hakkının yatay kapsamının belirlenmesi ve taşınmazı komşu taşınmazlardan ayıran, ferdileştirilmesini sağlayan harita ve planlarda yapılan ölçü, sınırlandırma, tersimat veya hesaplama hatalarının düzeltilmesi amaçlanmıştır. Yapılacak düzeltme ile mülkiyet aktarımına neden olunmamaktadır. Kuşkusuz, mülkiyet aktarımına neden olan hatalar için çözüm açılacak tapu iptali ve tescil davasıdır.

Kadastro müdürlüğünün re’sen veya ilgililerin başvurusu üzerine yapacağı açıklanan düzeltme işlemlerini ilgililere tebliğinden sonra, ilgililerin sulh hukuk mahkemesine 30 gün içinde açacakları davada, düzeltme işlemi yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilerek işlemin iptali istenebilir. Düzeltme işleminin kadastro müdürlüğünce re’sen yapıldığı durumlarda müdürlüğe karşı da dava yöneltilmelidir.

Somut olayda, kadastro müdürlüğü tarafından re'sen yapılan işlemle 1026 parsel sayılı taşınmazda sınırlandırma hatası yapıldığı gerekçesiyle düzeltme yapılmıştır. İşlem dayanağı belgeler incelendiğinde 1026 parsel sayılı taşınmazın sınırlarında tescil harici taşlık kayalık niteliğindeki taşınmazların bulunduğu görülmüştür. Anılan 41.madde uyarınca yapılacak düzeltme işlemlerinde Kadastro Sırasında veya Sonrasında Yapılan İşlemlerle Geometrik Durumları Kesinleşmiş Olan Taşınmazlarda Ölçü, Sınırlandırma, Tersimat ve Hesaplamalardan Doğan Hataların Düzeltilmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir. Yönetmeliğin 15.maddesi “Genişletmeye elverişli sınırları olan taşınmazlar ve hükmen tescilli parseller” başlığını taşımaktadır ve aşağıdaki düzenlemeleri içermektedir.

“1- Orman, mera, kamu taşınmazları, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki genişletmeye elverişli yerlere sınırı olan taşınmazlar ile kadastrosu ya da kadastro sonrası sınırları hükmen belirlenerek kesinleşmiş olan parsellerdeki sınırlandırma hatası düzeltilemez.

2-Mahkeme hükmü kapsamı dışında kalan hatalar bu yönetmelik hükümlerince ve ilgili mevzuatına göre düzeltilir.”

Görülüyor ki, 41.madde uyarınca işlem yapılırken taşınmazın sınırında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin bulunması halinde düzeltme söz konusu olamayacaktır. Dava konusu 1026. parsel sayılı taşınmazın sınırında da tescil harici taşlık niteliğinde yerler bulunduğundan kadastro müdürlüğünün yaptığı düzeltme işleminin anılan yönetmeliğin 15.maddesi hükmüne aykırı olması nedeniyle iptali gerekirken, davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz ititrazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11296, Karar No: 2015/348, Tarih: 14.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11296 E.  ,  2015/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 30.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 235, 919, 945 ve 1004 no'lu parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, 427, 428, 431 ve 1342 parsel sayılı taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin satışına karar verilen 919, 945 ve 1004 parsel sayılı taşınmazlar ile feragat nedeniyle reddine karar verilen 427, 428, 431 ve 1342 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 235 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana

./..

2014/11296-2015/348 -2-

getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%.....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhtesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda muhtesatın paydaşlardan herhangi birine ait olduğu hususunda bütün paydaşların ittifak etmesi durumunda, muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa ödenmesi mümkündür.

Bütünleyici parçanın (muhtesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda muhtesatın paydaşlardan herhangi birine ait olduğu hususunda bütün paydaşların ittifak etmesi durumunda, muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa ödenmesi mümkündür.

Somut olayda ise dava konusu 235 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatlardan sadece deprem konutunun davalı paydaş ...'a ait olduğu konusunda ittifak olup tek katlı yığma binanın da bu kişiye ait olduğuna ilişkin bir iddia bulunmamaktadır. Mahkemece, paydaşlar arasında tek katlı yığma binanın paydaş ...'a ait olduğuna dair ittifak olmadığı halde muhdesat oranına dahil edilerek satış bedelinden bu yapıya isabet edecek bölümün davalı ...'a verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile 427, 428, 431, 919, 945, 1004 ve 1342 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bent uyarınca sadece 235 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21276, Karar No: 2010/3241, Tarih: 16.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21276 E.  ,  2010/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoda keşidecinin sorumluluğu için tek imza yeterlidir. Takip konusu bonoda, borçlu Ö. T.A.San. ve Tic. Ltd. Şti. ile birlikte kefil olarak borçlu M.N.Y.'in ismi yazılı olup iki imza  mevcuttur.  Bu durumda imzalardan birisinin şahsen, diğerinin ise şirket adına atıldığının kabulü gerekir. TTK.nun 613. maddesine göre bononun yüzüne konulan her imza aval niteliğinde olduğundan bonoyu imzalayan M.N.Y. de aval veren durumunda bulunmaktadır.

Aval ile kefalet hukuki içerikleri ve sonuçları itibariyle birbirinden farklı müesseselerdir.. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve asli bir nitelik taşır. Aval veren lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini def'i veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel def'ilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde aval şerhi bono ve poliçenin ön yüzü dışında arka yüzünde ise mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir. Bono üzerine "kefil" ibresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmi gereğince  kambiyo  senetlerinde  müteselsil  borçluluk esas olduğundan bu tür senetlerde  imzası olan herkes hamile karşı müteselsilen sorumludur.

Yine Borçlar Kanunu’nun 487.maddesi gereğince müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile borcun ifasını yükümlenen borçlulara karşı alacaklı asıl borçluya müracaat etmeden ve rehinleri nakte tahvil ettirmeden icra takibi yapabilir.

O halde mahkemece borçlu M.N. Y.yönünden de şikayetin reddine  karar  verilmesi gerekirken yazılı gerekçe adı geçen borçlu hakkında takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18250, Karar No: 2012/18930, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18250 E.  ,  2012/18930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Adıyaman 2. Asliye Mahkemesince verilen 16.03.2006 tarih 606 -121 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 5971-7055 sayılı ilamı ile DÜZELTİLEREK ONANMASI yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.05.2012 tarih ve 2008/190731 sayılı yazısı ile verilen kararın DÜŞMESİ yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/931-1513 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 04.09.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2012 tarih ve 2008/190731 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 5971-7055 sayılı kararları kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 05.09.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 27.05.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 TCK'nın 64/1. maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16407, Karar No: 2025/8125, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/16407 E.  ,  2025/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/519 E., 2022/378 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/94 E., 2021/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9683, Karar No: 2023/5832, Tarih: 02.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9683 E.  ,  2023/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1708 E., 2022/1608 K.

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2021/342 Esas, 2022/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/1708 Esas, 2022/1608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

1. Haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Haksız tahrikin derecesine

2. Vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

1. Haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Haksız tahrikin derecesine

2. Vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, maktul ...'e aralarındaki sorunları gidermek için adaklık kurban alarak kesmek istediğini söylediği, küçük kızları ...yı da yanlarına alarak ... plakalı araca bindikleri, maktulün daha önce de müşterek araçlarını kullandıklarından olay günü de aracı yine maktulün kullandığı, araçla birlikte ....., Köyüne adaklık almak için yola çıktıkları, yolda giderken yanlış yola saptıkları, bu sırada maktulün kendi telefonundan tanık ...'yı arayarak telefonu açık bıraktığı, bir süre bu şekilde araçla birlikte gittikleri, sanığın telefonun çaldığı sanığın telefonda arayan kişiye ailesi ile birlikte geldiğini söylediği, maktulün araç kullanırken sürekli çantasına bakmasından dolayı sanığın maktulün çantasında açık olan telefonu aldığı ve maktulün telefonuyla görüşme yapan kişinin tanık ...'ün telefonu olduğunu gördüğü, bunun üzerine aralarında maktulün sanığı aldatıp aldatmadığı hususunda tartışma çıktığı, maktulün sanığa “sen nasıl erkeksin, şerefsiz sen kendini erkek mi sanıyorsun, ben seni ... ile aldatıyorum, onunla daha mutluyum.” demesi üzerine sanığın aracın direksiyonuna müdahale etmesinden dolayı aracın yoldan çıkarak az miktarda su bulunan su kanalına girdiği, ancak bundan dolayı maktulde veya arka koltukta oturan mağdur ...'nın yaralanmadığı, akabinde sanığın ve maktulün araçtan indikleri, tartışmaya devam ettikleri, sanığın eşi maktül ...'in başını tutarak kanalda bulunan suya batırıp suda boğarak öldürdüğü, dava konusu olayın bu şekilde gerçekleştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten nitelikli öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 27/05/2019 tarihli ; "24.12.2018 tarihinde trafik kazası sonrası 112 ile hastaneye ex duhul olarak getirildiği yapılan müdahalelere yanıt alınamadığı bildirilen... kızı 11.02.1987 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adlî ve tıbbî belgelerde bulunan veriler birlikte değerlendirildiğinde;

1. Otopsisinde tespit edilen kot kırıklarının lokalizasyonları ve özellikleri dikkate alındığında;

Yeniden canlandırma işlemleri esnasında husullerinin mümkün olduğu,

2. Otopsisinde dış ve iç muayenede tespit edilen travmatik değişimlerin lokalizasyonları, özellikleri ve ağırlıkları itibariyle tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadıkları, iç muayenede kafatasında kırık, kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar lezyonu tespit edilmediğine göre;

Kişinin travmatik bir tesirle öldüğünün tıbbî delilleri bulunmadığı,