muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5142, Karar No: 2011/4334, Tarih: 14.04.2011

Davalı vekili, davacının üçüncü ortak olarak şirkete katıldığını, şirket ortaklarından davacının bu şirkette baktığı hasta sayısının diğer ortakların hasta sayısından daha az olduğunu, davacının sekretaryada ücret alınması gerekmesine rağmen muayene odasında para aldığını, davalı şirketin davacının ortak olmasından önce de sonra da kâra geçemediğinihep zararda olduğunu, şirketin müşteri edinmek için reklam harcaması yaptığı gibi inşaat dekorasyon harcamaları, malzeme araç gereç alımları olduğunu, davacının şirkete ortak olurken davalı şirketin maddi durumunun iyi olmadığını bildiğini, şirkette cerrahi müdahaleye izin verilmediği için ameliyathanenin kullanılamadığını, bu nedenle cihazların Bursa Özel Hayat Hastanesi'ne gönderildiğini, bu malzemelerden şirketin geliri olduğunu, ameliyathaneye ait koltuk takımın da davacının evinde kullanıldığını, şirket karının gizlenmediğini, hasta kayıtlarının birebir tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İşbu dosya ile birleşen 2004/881 E.sayılı dosyasında davacı vekili, diğer ortakların baskıları sonucu şirketten ayrılmak zorunda bırakıldığını, 27.03.2003 tarihinde diğer hissedar Kayhan Turan'ın 5 yıl süre ile şirket müdürlüğüne atandığını ancak davacının yaptığı araştırma sonucunda şirket müdürünün ve eşi olan diğer hissedarın şirketin gerçek karını gizlediklerini ve şirketin zarar ediyormuş izlenimi yarattıklarının tespit edildiğini ileri sürerek gerçek kar gizlenerek şirket kötü idare edildiğinden davacının haklarının korunması için şirket müdürünün görevden alınarak şirket idaresinin mahkemece atacak bir kayyum tarafından yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada, talep konusu edilen 2003 yılı ile 2004 yılı dava tarihine kadar olan süredeki faaliyetler bakımından ortaklarına dağıtılabilecek şekilde davalı şirket tarafından kar elde edilemediğinden davacının buna ilişkin davasının reddine, birleşen dava yönünden ise, limited şirketlerde şirket müdürünün azli TTK'nun 543.maddesinde düzenlenmiş olup, bu hususta TTK 161 ve 162.maddelerinin uygulanacağı, Yargıtay 11 HD'nin 25.03.2002 tarih 10398 Esas 2664 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, azil davasında azli istenen müdüre husumet tevcih edilip ayrıca limited şirket ortaklığına dava açılmasının gerekli olmadığı, açılan davada davalı olarak müdür yetkisine haiz olan ve azli istenen şirket ortağı olan Kayhan Turan değil davalı olarak Bekamed Özel Sağ.Hiz. Ltd. Şti gösterildiği gerekçesiyle davalının bu davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13592, Karar No: 2023/1359, Tarih: 22.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/13592 E.  ,  2023/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/249 Esas, 2021/33 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/410 Esas, 2021/581 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

4. Çocuk esirgeme kurumunun faaliyette olup olmadığının tespiti yapılmadan 5237 sayılı Kanun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulandığı,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

4. Çocuk esirgeme kurumunun faaliyette olup olmadığının tespiti yapılmadan 5237 sayılı Kanun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulandığı,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İhbar üzerine yapılan fiziki takipte sanığın yanına ... ve ...'ın geldiği, ...'nin ...'e para verdiği ve ...'in de ...'ye paket verdiği, kesintisiz fiziki takip sonucunda ... ...'nin üzerinden 0,05 gram eroin maddesinin ele geçirildiği ve sanığın da üzerinden 60,00 TL paranın ele geçirildiği olayda; duruşmada dinlenen tutanak tanıklarının ticareti açıkça gördüklerini beyan etmeleri, sanığın savunmasına göre tutanak tanığı ... ile arasında husumet olduğuna ilişkin dosyada bir veriye rastlanılmadığı, kaldı ki diğer tutanak tanığı ...'ın da tutanak tanığı .... ile benzer beyanlarda bulunduğu, tanıkların beyanlarının dosyadaki fiziki takip tutanağı ile örtüştüğü, sanık annesinin telefonuyla messenger programı üzerinden tanık .... ile görüşme yaptığını iddia etmiş ise de, bu görüşmeye ilişkin herhangi bir delil sunamadığı anlaşılmakla; sanığın çelişkili savunmaları, tutanak tanıklarının beyanları ile örtüşen tanık....'nin hazırlıktaki teşhisi hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği ayrıca yapılan keşifte sanığın söz konusu suçu tedavi amacıyla kişilerin toplu olarak bulundukları ... Engelli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine 143 metre mesafede işlediği anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı ayrıca temyiz dilekçesinin ekinde delil olarak sunulan konuşma çıktılarının sonuca etkili olmayacağı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/410 Esas, 2021/581 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “...24 eşit taksitte tahsiline” ibaresinden sonra gelmek üzere “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1969, Karar No: 2020/5854, Tarih: 10.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1969 E.  ,  2020/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın yönetimindeki traktörü ile Kuvayi Milliye Caddesi üzerinde seyir halinde iken, Devlet Hastanesi acilin önüne geldiği sırada, traktör römorkunun sağ arka lastiğinin patlaması sonucu tekerleğin çemberinin yerinden çıkarak, Devlet Hastanesi önünde yaya kaldırımda beklemekte olan katılana çarparak katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, katılanın yargılama sırasında vefatı nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiği olayda sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Dairemizin 16/05/2019 tarih 2019/3722 esas 2019/6289 karar sayılı ilamıyla "... sanığın bozma ilamından önceki savunmasında "lastikleri yeni taktırdığını ve bakımı yeni yaptırdığını beyan ettiği, kaza tespit tutanağında kazaya etki eden araç aksamları bölümünde lastik patlamasının gösterildiği, bunun haricinde traktörün yüküne ilişkin bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu lastiğin patlama nedenlerinin ne olduğu ve bu konuda sanığa yüklenebilecek bir kusur bulunup bulunmadığının konusunda uzman (mühendis) bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılması, rapor sonucunda dosya kapsamına uygun gerekçelerle kusur atfedilmesi durumunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, bunun tespitinin mümkün olmaması veya sanığa atfedilecek kusur bulunmaması durumunda ise, sanığın traktörü hızlı kullandığına, traktörün azami yüklü olduğuna ve lastiklerin bakımsız ve eski olduğuna ilişkin bir tespit bulunmaması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, konusunda uzman olmayan bilirkişiden rapor alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırıdır" gerekçeleri ile bozulmuş olup,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusura, bilirkişi raporuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15176, Karar No: 2025/6348, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15176 E.  ,  2025/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/618 E., 2021/978 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/180 E., 2020/201 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8865, Karar No: 2020/11528, Tarih: 21.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8865 E.  ,  2020/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin HMK'nun 352. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; duruşma değeri sınırın altında olduğundan reddine karar verildikten sonra dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nun 352.maddesi gereğince usulen reddine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 341/2 maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 3.110,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak ilk derece mahkemesi kararları kesin olup, bu kararlar aleyhine istinaf yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebinin, davalı ... dışındaki davalılar bakımından reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalılardan ... yönünden hükmedilen bedelin kesinlik sınırı üstünde kaldığı, bu paydaş yönünden istinaf incelemesi yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile istinaf talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3894, Karar No: 2013/26300, Tarih: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3894 E.  ,  2013/26300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması, sebebiyle sanıklar hakkında beraat karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin 223/2-e, yerine 23/2-e olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Olay günü sanıklardan ...'in doktor, diğer sanıkların ise hemşire olarak çalıştıkları Mersin Devlet Hastanesi Acil Servisine rahatsızlığı sebebiyle müracaat eden katılana, hastanede görevli kimliği tespit edilemeyen hemşire tarafından enjeksiyon yapılması sonrasında katılanda sol bacakta uyuşma, karıncalanma ve güçsüzlük şikayetlerinin oluştuğu, bu sebeple başlatılan soruşturma sırasında alınan Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 28/12/2007 tarihli raporda, mağdurun enjeksiyon nöropatisi sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 05/08/2009 tarihli raporunda, katılanda tespit edilen enjeksiyon nöropatisinin, enjeksiyonun usulüne uygun olarak yapılması halinde de düşük oranda izlenebileceği, bu durumun komplikasyon olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Şurasının 24-25 mart 2011 tarihli kararında, yapılan enjeksiyon sonrası hastada meydana gelen sol siyatik sinir nöropatisinin enjeksiyona bağlı komplikasyon olduğu, bu nedenle sanıklara olayda kusur atfedilemeyeceğinin belirtildiği, yapılan soruşturma ve kovuşturma sonucunda, katılana enjeksiyon yapan hemşirenin de tüm araştırmalara rağmen bulunamadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.