muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/661, Karar No: 2012/19516, Tarih: 18.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/661 E.  ,  2012/19516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Organizasyon Tanıtım Oto Kiralama Hizmetleri AŞ. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Somut olay İstanbul kültür başkenti projeleri kapsamında günceldir ve haber niteliği mevcuttur. Yazıda saldırı yoktur, eleştiridir.

Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.18/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/13934, Karar No: 2014/15949, Tarih: 25.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13934 E.  ,  2014/15949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/369-2014/161

Davacı Y.. R.. vekili Avukat S.. K.. Ç.. tarafından, davalılar Ö.. S.. G.. vd. aleyhine 24/09/2010-24/09/2010 gününde verilen dilekçeler ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ö.. S...G.. vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili ve davalı U.. S.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/11/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı vekili Avukat S.. K.. Ç.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Y.. R.., üniversitesinde öğretim görevlisi olan davalının öğretim üyeliği kadrosuna atanmaması nedeni ile arkadaşı olan diğer davalı gazeteciye üniversite aleyhinde haberler yaptırdığını, .. Gazetesi'nin 08/10/2009 günlü sayısında “A.. S.. Akademik Özgürlük”, 09/10/2009 günlü sayısında “Akademisyen G..'a Tartıştığı Öymen'den Destek”, 18/10/2009 günlü sayısında “Y.Teknikte Kadrolaşma Tartışması”, 02/01/2010 günlü sayısında “YTÜ'de Savunmada Yasak”, 17/01/2010 günlü sayısında “Y.. T.. Üniversitesi Eylem Hafiyesi Gibi”, 27/01/2010 günlü sayısında “Akademik Özgürlük Dedi Maaşı Kesildi” başlıklı haberler nedeni ile birleşen davada ise yine ... Gazetesi'nin 06/11/2009 günlü sayısında “Y.. T...Üniversitesi'ne açık mektup” başlıklı haberi, SKY Türk TV'nin 08/10/2009 günlü "İşin Aslı" programındaki beyanları, CNN Türk TV'nin 09/10/2009 günlü "Gündemin Rengi" programındaki beyanları nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı Ö.. S.. G.., dava konusu edilen haberlere konu olmayı kendisinin seçmediğini, başına gelen olayların haber değeri taşıması nedeni ile yazıldığını, kendisinin başına gelenleri kendi ifadeleri ile anlatmaktan başka bir şey yapmadığını, davanın kendisini yıldırmak için açıldığını, reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı U.. S.., dava konusu haberlerin gerçek ve güncel olduğunu, yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunduğunu, gerçek olay ve olgudan dolayı yorum ve eleştiriler getirdiklerini, manevi tazminat koşulları oluşmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davada 08/10/2009 tarihli “A.. S.. Akademik Özgürlük”, 02/01/2010 tarihli “Y... T.. Üniversitesi'nde Savunma Yasak”, 27/01/2010 tarihli “Akademik Özgürlük Dedi Maaşı Kesildi” başlıklı yazılarda Üniversitede akademik özgürlüğün olmaması ve üniversite içinde kadrolaşma hareketlerinin bulunduğu iddiasının o üniversite için kişilik haklarını rencide edici nitelikte olduğu kanaatine varılmış bu nedenle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, birleşen davada ise 06/11/2009 günlü “Y.. T.. Üniversitesi'ne Açık Mektup” başlıklı yazı içeriğinde davacıya yönelik olarak özellikle “YTÜ kendi yaptığı haksızlığı örtmek için beni kendimi sürekli anlatmak zorunda bırakması bir yana, beni seçmekten hiçbir çıkarı olmayan jüri üyelerini töhmet altında bırakmasını son derece ahlak dışı buluyorum...YTÜ'nin bahçesinde dolaşan köpekler bile benim siyasi görüşlerimi açıkladığım için bu kadroya atanmadığımı biliyor” biçimindeki ifadelerin davacı üniversitenin imajını zedeleyici ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu ve bu yazı nedeniyle de manevi tazminat isteminin yerinde olduğu kanaatine varılmış, fazlaya dair istemin reddiyle anılan yayınlar nedeni ile istenen manevi tazminat miktarlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa'nın 25. maddesinde “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.” Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesinde de “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir....” hükümleri bulunmaktadır.

AİHM'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “ İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan « bilgi » ya da « düşünceler » için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, « demokratik toplumun » onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Basın özgürlüğü de Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun Kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; davalı Ö.. S.. G..'ın davacı Üniversitede öğretim görevlisi olarak çalıştığı, öğretim üyesi olabilmek için açılan sınavı kazandığı ancak kadroya atamasının yapılmadığı, sebebinin ise davalının bir televizyon programındaki açıklamaları olduğu, davalının atamanın yapılmaması işleminin iptalini dava ettiği, davacının bu davaya verdiği cevap dilekçesinde devlet memurlarının ideolojik görüş açıklama ve eylem içinde olamayacakları, davalının ise televizyon programında siyasi ve politik konularda açıklama yaptığı, üstelik programa Y.. T.. Üniversitesi öğretim üyesi olarak katıldığı, programdan sonra üniversitenin toplum nezdindeki saygınlığının zedelendiğini savunduğu, davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı Ö.. S.. G..'ın akademisyen kimliği bulunduğu, çeşitli televizyon programlarına katılarak görüşlerini açıkladığı, bunlardan birinin de SKY Türk TV'nin "Kan Uykusu" programı olduğu, davacı Üniversite rektörlüğünün, davacıyı öğretim üyesi kadrosuna atamamasında söz konusu televizyon programındaki açıklamaların etkisi olduğu da tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Taraflar arasında bu nedenle doğan uyuşmazlığın diğer davalı gazeteci tarafından haber yapıldığı, keza davacının başına gelenleri televizyon programlarına çıkarak anlattığı, ... Gazetesi'nin 06/11/2009 günlü sayısında mektup biçiminde kendi yazdığı yazı ile de dile getirdiği görülmüş olup ihtilaf söz konusu gazete haberleri ve davalı Özgür Sevgi Göral'ın televizyon programlarındaki açıklamalarının, mektup biçiminde kaleme aldığı yazının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Yukarıda açıklanan anayasal ve yasal düzenlemeler uyarınca davalı Ö.. S.. G..'ın davacının kendisine yönelik tutumu nedeni ile ona yönelik açıklamalarının eleştiri sınırlarını içinde kaldığı, yer yer incitici sayılabilecek beyanların ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, diğer davalı tarafından yazılan haberlerin gerçek, güncel ve genel olarak toplumsal ilgiye haiz olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu sonucuna varılmalıdır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı başlıklar kullanılmış ise de bir gazetecilik tekniği olan ve ayrıntı niteliğindeki bu durumun, haberin hukuka uygunluk sınırları içinde kalması sonucunu değiştirmediği, bu şartlar altında ifade ve düşünce özgürlüğü ile basın özgürlüğünün davacının kişilik değerlerine üstün tutulması gerektiği ve davacının kişilik değerlerinin ihlal edilmediği sonucuna varılması gerektiği, dava konusu olayda ifade özgürlüğüne sınırlama getirmek için meşru bir amaç ve demokratik toplum yönünden bir gereklilik bulunmadığı, sonucuna varılmış olup davanın tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacının temyiz itirazlarının yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10993, Karar No: 2023/11167, Tarih: 10.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10993 E.  ,  2023/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2973 E., 2023/1303 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/245 E., 2022/83 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabülü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin öncesinde ihale alan Şirketler nezdinde olmak üzere, ... Çubuk Süleyman Demirel Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak, dava tarihi itibarıyla ve hâlen çalıştığını, 696 sayılı KHK hükümlerine göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacı da dâhil çalışan personellerin evlerine gitmeksizin başta birer hafta sonra 15 gün aralıksız daha sonra 10'ar günlük nöbetler suretiyle 24 saat usulü çalıştığını ancak, 02.04.2018 tarihinden itibaren hafta tatili, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacaklarının ödenmediğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren de ödenmeyen ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacakları bulunduğunu ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacakları ile fark fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışması ücreti alacaklarının bulunmadığını, davacının 24 saat esasında vardiyalı çalıştığı sürede denkleştirme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmede ücretin ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı şeklinde düzenlendiği gerekçesiyle dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının alacak hesabı yapılırken talep edilen tüm dönemlerin karşılanmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların 2020 döneminden itibaren yapıldığını, yalnızca pandemi döneminin dikkate alındığını, arabuluculuk son tutanak tarihinin tüm alacak kalemleri bakımından temerrüt tarihi olarak kabulü gerekirken dava ve ıslah tarihlerinin temerrüt tarihi olarak kabulünün hatalı olduğunu, davacının kadroya geçmeden önce ihale şartnamesine göre asgari ücretin % fazlası ile çalıştığı ve aynı koşullarda aynı ücret üzerinden kadroya geçtiği dikkate alındığında davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin % fazlası olacağını, davacının ücretinin davalı işveren tarafından ... taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın düşürüldüğünü ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacı işçi dâhil tüm işçilere çalışması varsa fazla çalışma, gece zammı, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini, davacının bu kalemler yönünden de alacağının bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; davacı işçi dâhil tüm işçilere çalışması varsa fazla çalışma, gece zammı, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini, davacının bu kalemler yönünden de alacağının bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından istinaf incelemesine konu edilen miktarın karar tarihi itibarıyla istinaf kesinlik sınırı kapsamında kaldığı ve kabule konu alacağın ileriye dönük bir etkisi bulunmadığından davalı vekilinin istinaf dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddi gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacının kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacıya asgari ücret veya asgari ücretin belli bir oranı üzerinden ödeme yapılmasına yönelik herhangi bir orana yer verilmediği, buna göre davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanamadığı, davacının nöbet sistemiyle çalıştığı dönemler için fazla çalışma olgusunun değerlendirildiği, yapılan tespitte hayatın olağan akışına aykırı yön olmadığı, ödemelerin dikkate alındığı, davacının 2021 yılı Ocak ayı dönemine ilişkin yevmiyesinin bilirkişi tarafından dosyaya ekli klasörlerde yer alan ücret ve fark ücret bordroları baz alınarak tespiti karşısında hesaplamalara dayanak ücret tespitinde hata bulunmadığı, davalı Kurum tarafından sunulan işyeri kayıtlarına göre davacının İlk Derece Mahkemesi kararında hüküm altına alınan alacaklara hak kazandığı, fazlaya ilişkin iddiaları ise dosya kapsamına göre ispatlayamadığı, bununla birlikte hüküm altına alınan alacaklara işletilen faiz başlangıcı yönünden temerrüt tarihinin arabuluculuk son tutanak tarihi olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun faiz başlangıcı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 22, 32, 34, 41 ila 47 nci, 63 ve 69 uncu maddeleri.

3. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme