muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2886, Karar No: 2013/12695, Tarih: 20.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/2886 E.  ,  2013/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde jandarma tarafından petrol boru hattının vana çukurunda acil dolum koluna vana takılarak hortum ile ... plakalı tankere yakıt doldurulduğu, tankerin tüm kapılarının açık olduğu, tanker üzerinde kontak anahtarının bulunduğu, tanker içerisinde sanık ...'e ait vergi levhası ile sanık ... 'na ait sürücü belgesinin bulunduğunun tespit edildiği,

Sanık ... 26/07/2005 tarihinde yakınan sıfatıyla Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığında verdiği beyanında; ... plakalı tankerin kendisine ait olduğunu, 24/06/2005 günü aracı şoföründen teslim aldığını, işyeri önüne park ettiğini, 25-26/06/2005 tarihlerinde işyerinin kapalı olduğunu, 27/06/2005 günü işyerine geldiğinde işyerinin önünde aracın olmadığını farkettiğini, çevrede araştırdığını ve karakola giderek müracaatta bulunduğunu, arkadaşı olan ve Körfezde elektrikçilik yapan ... isimli arkadaşının bir tanıdığının Tekirdağ sanayisinde aracını görüp ...'e bildirdiğini onunda kendisine haber verdiğini, böylece aracının sanayide otoparkta olduğunu öğrendiğini ve müracaat geldiğini, aracının yedek anahtarının olmadığını, yine aynı tarihte şüpheli sıfatıyla verdiği beyanında ise; 25/06/2005 tarihinde Aksaraya gittiğini, aracın çalındığını 28/06/2005 günü sabahı eşinin kendisine telefon ile bildirmesi üzerine öğrendiğini, 28/06/2005 günü Kocaeline geldiğini ve müracaatta bulunduğunu, aracın ruhsat ve anahtarını 24/06/2005 günü şoföründen eşinin teslim aldığını, Cumhuriyet Savcılığında 26/07/2005 günü verdiği beyanında özetle; ... 'nun ... plakalı aracın şoförü olarak çalıştığını, aracı 1 adet dış kapı bir adette kontak anahtarı ile satın aldığını, kontak anahtarının yedeğinin olmadığını, 24/06/2005 günü Aksaray'a gittiğini, 27/06/2005 günü saat:07.30'da eşinin kendisini araması ile aracın ./.

-2-

çalındığından haberinin olduğunu, 27/06/2005 günü saat:24.00'da Aksaray'dan ayrılarak Körfez'deki evine gittiğini, 28/06/2005 günü müracaat için gittiğinde aracın sigorta, ruhsat fotokopilerinin istendiğini, belgeleri temin ederek 29/06/2005 günü müracaata gittiğini bildirmiş olması,

-2-

çalındığından haberinin olduğunu, 27/06/2005 günü saat:24.00'da Aksaray'dan ayrılarak Körfez'deki evine gittiğini, 28/06/2005 günü müracaat için gittiğinde aracın sigorta, ruhsat fotokopilerinin istendiğini, belgeleri temin ederek 29/06/2005 günü müracaata gittiğini bildirmiş olması,

Sanık ... 26/07/2005 tarihinde Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığında verdiği beyanında; eşinin aracın çalınmasından önce Aksaraya gittiğini, 28/06/2005 günü damadının kendisini arayarak aracın yerinde olmadığını söylediğini, aynı gün karakola giderek müracaat ettiğini, eşinin ertesi gün gelerek müracaatta bulunduğunu, Cumhuriyet Savcılığında 26/07/2005 günü verdiği beyanında özetle; 24/06/2005 günü ... 'nun aracı dükkanın önüne park ettiğini, aracın anahtarı ile ruhsatı kendisine verdiğini, çelik kasaya anahtarla ruhsatı kilitlediğini, 25/06/2005 günü aracın işyerinin önünde olduğunu, işyerlerinin iki ayrı dükkan olduğunu ve aralarında başka şahıslara ait iki dükkan bulunduğunu, aracın yedek parça dükkanı önüne park edildiğini ve oto servis dükkanından kamyonunun park edildiği yerin görünmediğini, 27/06/2005 günü yedek parça dükkanının açılmadığını, oto servis dükkanının açıldığını, 28/06/2005 günü damadı ...'in kendisini arayarak aracın yerinde olmadığını söylediğini, Aksaray'da bulunan eşine telefon ile haber verdiğini, işyerindeki kasayı açtığında anahtar ve ruhsatın yerinde olduğunu gördüğünü, aracı satın aldıklarından bu yana tek bir kontak anahtarı olduğunu ve anahtarı Tekirdağ Jandarmasına teslim ettiğini bildirmiş olması,

Sanık ... 26/07/2005 tarihinde Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığında verdiği beyanında; Cumartesi günü öğle saatlerinde aracı işyerinin önüne park ettiğini ve evine gittiğini, pazartesi günü evine ...'in oğlu ...'in gelerek aracın olmadığını söylediğini, ...'in Aksarayda olduğunu, genellikle sürücü belgesi, ruhsat ve anahtarları araç içerisinden alarak acentaya teslim ettiğini, o gün ise anahtarları ve ruhsatı teslim ettiğini sürücü belgesini ise araç içerisinde unuttuğunu, Cumhuriyet Savcılığında 26/07/2005 günü verdiği beyanında özetle; 25/06/2005 günü saat:16.00 sıralarında iki büyük kontak anahtarı ve iki küçük asma kilit bulunan anahtarlığı ve ruhsatı ... ve ...'in bulunduğu işyerinde masaya koyduğunu, ...'in ise anahtarı ve ruhsatı çekmeceye koyduğunu, 27/06/2005 günü saat:08.00'da ...'in evine gelerek aracın yerinde olmadığını söylediğini, birlikte işyerine gittiklerini, etrafta araştırma yaptıklarını ve ... ve ...'i karakola giderken gördüğünü, talimatla alınan savunmasında mahkemeye ibraz ettiği 20/03/2006 tarihli beyanlarını içeren dilekçesinde ise 1 adet büyük boy kontak anahtarı, 1 adet büyük boy yağ kapağı anahtarı ve 2 adet küçük boy asma kilit anahtarını teslim ettiğini bildirmiş olması, 27/07/2005 tarihli Ekspertiz raporunda aracın iç dikiz aynası üzerinden elde edilen parmak izinin sanık ... 'na ait olduğunun belirtilmiş olması dikkate alındığında; öncelikle olay mahallinde üzerinde kontak anahtarı ile birlikte ele geçirilen ... plakalı aracın kaç adet kontak anahtarının olduğunun sanık ./.

-3-

... 'dan sorularak, sanıkların aşamalardaki değişiklik, gösteren beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip duraksamasız olarak saptandıktan sonra aracın sadece bir adet kontak anahtarının olduğunun ifade edilmesi durumunda söz konusu araçta ele geçen kontak anahtarının orjinal ve/veya orjinalden üretilmiş olup olmadığı araştırılmadan tanıklar ... ile ...'in konu hakkındaki bilgileri alınmadan, sanıklar ... ile ...'in ... plakalı aracın çalınması ile ilgili olarak ilk müracaatlarına ilişkin belgelerin aslı veya onaylı örneği getirtilmeden, sanık ...'in savunmasında belirttiği şekilde Adana iline yük boşaltmaya gidip gitmediği, gitti ise yükü hangi tarihte nereye boşalttığı araştırılıp buna ilişkin belge ve dökümanlar dosyaya celp edilmeden araç üzerinde 25/06/2005 tarihinde oluşabilecek bir parmak izinin 28/06/2005 günü tespitinin mümkün olup olmayacağı hususu ve sanıkların suç gün ve saatinde nerede bulundukları resen araştırılıp tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/263, Karar No: 2015/11897, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/263 E.  ,  2015/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olması sebebiyle kapitalizasyon faizinin % 4 oranında kabul edilerek buna göre hesaplama yapılması gerektiğin düşünülmemesi,

2)Sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası ve sabit masrafların dahil edilmesi suretiyle üretim masraflarının yüksek hesaplanması suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Ömerbeyoğlu vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ
Yargıtay — Esas No: 2011/4972, Karar No: 2012/32181, Tarih: 01.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4972 E.  ,  2012/32181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükme esas alınan Karadeniz Ereğli Devlet Hastanesinin 07/09/2009 tarih ve 6531 sayılı rapor ile Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22/04/2010 tarih ve 547 sayılı raporlarda; “burun kemiğinde lineer kırık, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin (1) derece ve çehrede sabit iz niteliğinde olduğunun” belirtilmesine göre, sanığın eylemi sonucu mağdurda hem kemik kırığı hem de yüzde sabit iz oluştuğu, 5237 sayılı TCK’nin 87/3 ve 87/1-c maddelerinde farklı ceza yaptırımlarına bağlanan iki farklı sonuç karşısında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralama fiilinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13186, Karar No: 2008/3999, Tarih: 24.03.2008

13. Hukuk Dairesi 2007/13186 E., 2008/3999 K.

**13. Hukuk Dairesi 2007/13186 E., 2008/3999 K.**

**- GEREKÇELİ KARAR

- KISA KARAR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı avukaönca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalıdan dört adet çek karşılığında toplam 2.965.000.000 TL alacaklı olduğunu, çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açmış olduğu davada, alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, ne var ki 30.09.1995 tarihinde alacağını faizi ile birlikte tahsil ettiği halde enflasyon, döviz kurları vs. gibi ekonomik değerlerdeki artış nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 55.000.000.000 TL munzam zararının yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava ve takibin, davacının usuli işlemleri gecikmeli olarak ve yanlış yapmasından dolayı uzadığını, kendisinin herhangi bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de, kendisinin davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, 8.000.000.000 TL maddi, 5.000.000.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda, "davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, 18.000.000.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, davalı-karşı davacının davasının reddine" gerekçeli kararda ise, asıl dava yönünden aynı şekilde, karşı dava yönünden ise, "davalı-karşı davacının davasının açılmamış sayılmasına" şeklinde hüküm kurulmuş, karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda, "davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, 18.000.000.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, davalı-karşı davacının davasının reddine" gerekçeli kararda ise, asıl dava yönünden aynı şekilde, karşı dava yönünden ise, "davalı-karşı davacının davasının açılmamış sayılmasına" şeklinde hüküm kurulmuş, karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- HUMK'nın 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı Yasa'nın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK'nın 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlanndan her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanun'un 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK'nın 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu karannı değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Aynca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, karşı dava yönünden, kısa kararda "davalı-karşı davacının davasının reddine" şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, "davalı-karşı davacının davasının açılmamış sayılmasına" şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykın olup, kararın bozulmasını gerekörir. Mahkemece 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10075, Karar No: 2010/9300, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10075 E.  ,  2010/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden ise işin yapıldığı yer ve davalının ikametgahının Karabük ili yargı sınırları içinde olduğu gerekçesi ile yetkisiz olduğuna, dosyanın yetkili Karabük İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını, davalı kurumun da yasa gereği bu alacağın yatırılıp yatırılmadığını denetleme sorumluluğu bulunduğunu, kurumun bu görevini yerine getirmediğini belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının davalı şirket ve kurumdan müştereken ve müteselsilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili husumet itirazında bulunurken, diğer davalı şirket vekili bozmadan sonra işin yapıldığı yer ve şirket genel merkezinin... ili yargı çevresinde olması nedeni ile... İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Davalı şirketin ticaret siciline kayıtlı olduğu yer ile işin yapıldığı yerin... olduğu, davada diğer davalı olarak gösterilen SGK'nın taraf sıfatı olmadığı, talep edilen alacaktan dolayı kendisine husumet tevcih edilemeyeceği, davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmaması gerektiği gerekçesi ile davanın davalı SGK yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden ise mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bir sübjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kimler olduğu (yani bir davada davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tama¬men maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddî hukuk sorunudur. O nedenle yetki kuralı usul hukuku sorunu olduğundan, bir davalı yönünden yetki kuralı geçerli olduktan sonra, o davalı

hakkında husumetten ret kararı verilmesi, varsa diğer davalı yönünden yetkisizlik kararı verilmesine engel olur. Zira bir davalı yönünden maddi hukuk sorunu çözülmekle artık mahkemenin yetkili olduğu kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hakkında husumetten ret kararı verilen davalı ...’nun ikametgahı...’dır. Adı geçen davalı yönünden yetkili mahkemenin... İş Mahkemesi olduğu açıktır ve husumetten ret ile de mahkemenin kabulündedir. O halde somut uyuşmazlıkta... İş Mahkemesi yetkilidir. Mahkemece davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmayacağı gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan davalı kurumun sorumlu olup olmadığı açısından yasal mevzuatın açıklanması gerekmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında personeli adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.” Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” Kuralına yer verilmiştir.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı Kanunun 1.maddesinde amacın, 3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır. Kanunun 8.maddesinde ise, 3417 sayılı Kanun hükümlerine göre, ücretlerden yapılması gereken tasarruf kesintileri ile katkı paylarını süresi içinde ilgililer adına açılmış bulunan Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırmayan işverenlerden; yatırılması gereken miktarlar ile gecikme zammı, resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak T.C. Ziraat Bankası şubelerindeki ilgili Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırılacağı öngörülmüştür. Kurumun yasadan kaynaklanan tahsil yükümlülüğünü gerçekleştirdikten sonra işverenden tahsil ettiği miktarı, sigortalısının bankadaki hesabına yatırma görevi bulunmaktadır. Bu görevin yerine getirilmemesi halinde, Kurum en azından sebepsiz zenginleşen konumunda olacaktır. Bu durumda tahsil edilen miktar yönüyle davalı Kurumun, sigortalısına karşı hukuki sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece anılan yasal mevzuat kapsamında davalı kurumun sorumluluğu saptanmamış ise de, bozmadan önce mahkemece kurum hakkında husumetten ret kararı verildiği, davalı şirket hakkında kabul hükmü kurulduğu, davacı tarafın kararı temyiz etmediği, bu nedenle husumetten ret kararının davalı kurum lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşıldığından, bu olgu bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.