muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2068, Karar No: 2025/839, Tarih: 12.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı ... Eğitim Hizmetleri Ticaret A.Ş.'nin davacı ve asıl davalılar tarafından 100.000,00 TL sermaye ile kurulduğu, yönetim kurulu başkanlığına ...'nin seçildiği, Abdülkadir başkanlığında yapılan 01.02.2016 tarihli genel kurul toplantısı ile şirketin yönetim kurulu üyeliklerine ... ve ...'in seçildikleri, şirketin yönetim kurulu Başkanı ... tek imzalı yönetim kurulu kararı ile şirketteki 52.000 pay ve 52.000,00 TL tutarındaki sermaye tutarının tamamının ...'e devredilmesine onay verildiği, bu devrin pay defterine işlendiği, ...'nin 01.02.2016 tarihi itibariyle ortaklıktan ayrıldığı, ...'in şirketteki sermaye payının 80.000,00 TL'ye ulaştığı, ...'in payının ise 20.000,00 TL olduğu, ... ve ...'e şirket hisselerinin 3 yıl dolmadan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 492. ve şirket kuruluş sözleşmesinin 15. maddesine aykırı olarak devredildiği, daha sonra yapılan pay devri ve pay alımlarıyla ...'in şirketin 100.000 adet pay karşılığı 100.000,00 TL sermayenin tamamına sahip olduğu, 01.02.2016 tarihi itibariyle yapılan pay devrine ilişkin olarak genel kurul altındaki imzanın ...'ye ait olup olmadığı hususunda alınan rapor ile imzaların davacıya ait olmadığının tespit edildiği, bu nedenle ... ile ... ... arasında yapılan pay devrinin geçersiz olduğu, şekli aykırılık iddiasının hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık teşkil etmeyeceği, zira davacının aleyhine bir devir yapıldığı, 01.02.2016 tarihinde yapılan çağrısız genel kurul kararları yok hükmünde sayıldığından bu tarihten sonra yapılan devir işlemlerinin de geçersiz olacağı, birleşen dosya yönünden de ... ve ...'e yapılan devir işlemlerinin iptaline karar verileceği, davacı tarafın davasını terditli talep ile hisse devirlerinin iptali yahut hisse devir bedellerinin tahsili için açtığı, yapılan yargılamada hisse devirleri iptal edilmeden hisse devir bedellerinin ödenmeyeceği, genel kurul kararının butlanına karar verilmesi talebinin kabul edilmesi nedeniyle terditli diğer talep yönünden karar verilmediği, TTK hükümlerine göre kâr payı ve diğer alacaklara ilişkin taleplerin ancak dava dışı şirketten tahsilinin istenebileceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, 01.02.2016 tarihli genel kurul kararının yoklukla malul olduğunun tespitine, %52 hissenin ..., %28 hissenin ... ve %20 hissenin ... adına ticaret sicilinde kayıt ve tesciline, kâr payına ilişkin davanın pasif husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, yapılan pay devri işleminin iptali ve kâr payının tahsili istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Somut dosyada her ne kadar 01.02.2016 tarihli genel kurulda davacı adına atılan imzanın sahte olduğu iddiası ile hisse devrinin iptaline ilişkin dava açılmış ise de anılan genel kurul kararındaki davacı imzasının davacı elinden çıkmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte; aynı genel kurulda şirket ana sözleşmesindeki hisse devrini kısıtlayan 15. maddenin uygulamasını kısıtlayan bir karar alınmadığı anlaşılmıştır. Ne var ki aynı tarihli, 2016/2 K. numaralı yönetim kurulu kararında davacıya ait açık talimat ya da sözleşme bulunmaksızın paylarının asıl davada davalı ...' e devredildiği, bunun yine davacı adına imzalandığı görülmektedir. Bu durumda Mahkemece paylarının devri söz konusu olan Anonim Şirketin davalı sıfatı ile davaya dahil edilebilmesi için, davacı tarafa süre verilerek şirkete karşı dava açılmasının sağlanması ile yönetim kurulu kararına konu devrin hukuki dayanağının bulunup bulunmadığının tespit edilerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3.Bozma sebebine göre birleşen davada davalılar vekillerinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

3.Bozma sebebine göre birleşen davada davalılar vekillerinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davalılar vekillerinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri halinde ilgililere iadesine,12.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9328, Karar No: 2012/19472, Tarih: 14.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/9328 E.  ,  2012/19472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hakaret suçunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, yaralamadan mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık ile katılan arasında sanığın eşi tanık Keziban ile katılan arasında ilişki olduğunu öğrenmesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay günü öldürmeye elverişli av tüfeği ile katılanın bacaklarına 2 el ateş ettiği, katılanın yere düşmesi üzerine 2 el daha ateş ettiği, olay yerinde gelen babası tanık Hayrettin'in engellemesi ile yeniden ateş etmediği, katılanın adli raporuna göre sağ femoral arter ve femoral vende tam kat kopma ve kontüzyon, sağ ayak bileği hareketlerinde kısıtlılık, sağ bacak ve ayakta hipoestezi görüldüğünün ve hayati tehlike geçirdiğinin ve organlarından birinin işlevinin yitirildiğinin, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır derece etkileyeceğinin belirtildiği, olay öncesi ve sonrası sanığın davranışlarına göre sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6647, Karar No: 2018/12212, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6647 E.  ,  2018/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin müdür olarak görev yaptığı mağazadan hakkında yaşı sebebiyle ayrı dava açılan Kenan Yılmaz isimli şahıs ile birlikte farklı tarihlerde çaldıkları suça konu ayakkabılardan iki çiftini 28.02.2014 tarihinde kolluk görevlilerine getirerek rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müştekiden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1974, Karar No: 2017/13117, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1974 E.  ,  2017/13117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15264, Karar No: 2015/22956, Tarih: 23.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15264 E.  ,  2015/22956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/566-2014/697

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19687, Karar No: 2017/8081, Tarih: 23.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19687 E.  ,  2017/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Her sanık hakkında ayrı ayrı beraat

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın eczane işlettiği, sanıklar ... ve ...'ın eczanede kalfa olarak çalıştıkları, diğer sanık ...'in ilaç mümessili olduğu, katılanın iş yerinde bulunmadığı bir zamanda ilaç mümessili olan sanığın eczaneye getirdiği 4 tane ilacın faturasız olarak eczaneye girişinin yapılarak karşılığında eczanede bulunan iki adet ilacın verildiği, kalfa olarak çalışan sanıkların bu şekilde faturasız olarak iş yerine giren ilaçları haricen satarak para kazandıklarının iddia edildiği olayda, sanık savunmaları, tanık beyanları, katılan beyanı ve dosya kapsamına göre sanıkların üzerilerine atılı şuçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin tanıkların dinlenilmediği, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7814, Karar No: 2017/11236, Tarih: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7814 E.  ,  2017/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Kanun'un 25. maddesi; "Diploması olmadığı halde , menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile , hasta tedavi eden veya tabip ünvanını takınan şahıs iki yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre, Kanun'un 25. maddesindeki suçun maddi unsurları "Menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile diplomasız olarak hasta tedavi etmek veya tabip ünvanını takınmak"tır.

Bu açıklama uyarınca somut olaya gelince;

Sanığın güzellik salonu olan işyerinde 30/06/2011 tarihli ... numaralı Milli Eğitim Bakanlığı Çıraklık Ve Yaygın Eğitim Genel Müdürlüğü Kurs Bitirme Belgesine istinaden IPL cihazı kullanarak epilasyon işlemi yaptığının kendi beyanı ile sabit olması karşısında, Yerel Mahkemece IPL cihazının lazer özelliğinin bulunup bulunmadığı, lazerli epilasyon işleminin hasta tedavi etmek olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususlarında dermotoloji uzmanından bilirkişi raporu alınması ve Danıştay 10. Dairesi'nin 07.09.2009 gün ve 2009/5600 sayılı kararı ile yürütmesi durdurulan "güzellik uzmanlarının tedavi amaçlı olmayan IPL cihazlarını kullanılabileceğine" dair Sağlık Bakanlığı'nın 31.12.2008 tarih ve 49395 sayılı genelgesiyle ilgili davanın akıbetinin araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itabarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18646, Karar No: 2024/9456, Tarih: 23.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/18646 E.  ,  2024/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3647 E., 2022/3484 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime ya da malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Dolayısıyla yağma suçunda mağdur, cebir veya tehdit kullanılması ve bunun sonucunda malın alınması, teslimi ya da malın alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılmaktadır. Cebir veya tehdit, bir kimseyi, malını teslim etmeye veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak için yapılmalıdır. Cebir veya tehdidin bu amaçla ve bu şekilde yapılması, yağma suçunu, malvarlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Hırsızlık suçunun başlangıcından tamamlanıncaya kadar, zilyedin tasarruf olanağının kalkmasına kadarki aşamada kullanılan cebir veya tehdit, hırsızlığı yağmaya dönüştürür.

Tehdit ve cebrin malı, müştekinin hakimiyet alanından çıkarmaya yönelik olması gerekir. Sonra gerçekleşen cebir ve tehdit, eylemi yağmaya dönüştürmez.

Cebir ve tehdit, malın kendisine teslimine yada geri alınmasını engellemeye yönelik ise eylem yağmaya dönüşecek, tamamlandıktan sonra kendini kurtarmaya, olay yerinden kaçmaya yönelik ise tamamlanan hırsızlık ve ayrıca tehdit veya müessir fiil suçlarından ceza verilecektir.

Tehdit ve cebrin malı, müştekinin hakimiyet alanından çıkarmaya yönelik olması gerekir. Sonra gerçekleşen cebir ve tehdit, eylemi yağmaya dönüştürmez.

Cebir ve tehdit, malın kendisine teslimine yada geri alınmasını engellemeye yönelik ise eylem yağmaya dönüşecek, tamamlandıktan sonra kendini kurtarmaya, olay yerinden kaçmaya yönelik ise tamamlanan hırsızlık ve ayrıca tehdit veya müessir fiil suçlarından ceza verilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; olay gecesi sanığın, katılanın ikametine balkon pvc penceresini zorlayarak girdiği, ikametin içerisinde bulunan 400.000,00 TL değerindeki saat, ziynet eşyası gibi kıymetli eşyaları çaldıktan sonra binadan ayrılıp bahçe duvarından atlayarak sokağa çıktığı, bu sırada katılana ait ikametin bulunduğu yerde oturan mağdur ...'nın, kapının önünde beklemekte olan bir araç olduğunu gördüğü, aracın yanına yaklaşıp baktığında içerisinde kaç kişi olduğunu göremediği şahıs veya şahısların gizlendiğini farkettiği, bu esnada katılanın ikametinin bulunduğu bahçe duvarından sokağa atlayan sanığı gördüğü, sanığın üzerinde katılana ait olduğu anlaşılan iki adet spor çanta olduğu halde elindeki tabancayı mağdura doğrultarak "yaklaşma, vururum" şeklinde sözler söylediği, akabinde kendisini beklemekte olan araca binerek olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın hırsızlık amacıyla girdiği bağımsız bölümden ayrılması ile hırsızlık suçunun tamamlandığı, malın, ev sahibinin hakimiyet alanından çıkmasından sonra kendisini kurtarmaya çalışan sanığın, bundan sonraki eyleminde mağdura silah doğrultması nedeniyle nitelikli tehdit suçunun gerçekleştiği gözetildiğinde, nitelikli hırsızlık ve silahla tehdit suçlarının sübut bulduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1. Oluş ve dosya içeriğine göre, araçta bekleyen kimliği tespit edilemeyen şahsın veya şahısların, eyleme katılma yahut hırsızlık veya yağma suçunun işlenmesi yönünde iştirak iradesinin bulunup bulunmadığı hususları belirlenmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1. maddesinin (c) bendinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulması sırasında, yazılı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1. maddesinin (a) ve (h) bentlerinin yanı sıra (c) bendi ile de uygulama yapılarak fazla ceza tayini,