muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13481, Karar No: 2014/17191, Tarih: 15.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13481 E.  ,  2014/17191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/433-2014/350

Davacı A. Yayıncılık Teks. ve Reklam San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat S. K. tarafından, davalılar S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vd aleyhine 16/09/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyanın başka bir mahkemeye gönderilmesine dair verilen 27/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalı A.. Ç..'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, esas hakkındaki davanın karara bağlandığı mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya incelendiğinde; asıl dava açılmadan önce davalıların kişilik haklarına saldırı iddiasıyla davacı aleyhine internet yayınının durdurulmasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı verildiği, daha sonra davalı A.. Ç..'in İstanbul 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde, davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ise İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde manevi tazminat davaları açtığı, davacı aleyhine açılan bu davaların reddedildiği anlaşılmaktadır. Eldeki dosyada mahkemece, davalılar yönünden ayrım yapılmadan her ikisi yönünden de İstanbul 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli ve yetkili mahkeme olduğuna karar verilmiştir.

Haksız ihtiyati tedbirden dolayı tazminat davası, aleyhine haksız olarak ihtiyati tedbir konulmuş olan kişi (asıl davanın davalısı) tarafından, haksız ihtiyati tedbir koydurtmuş olan tarafa (asıl davanın davacısına) karşı açılır. Bu dava, esas hakkındaki davanın karara bağlandığı mahkemede açılır. Bir başka deyişle, görevli ve yetkili mahkeme, asıl davayı görüp karara bağlayan mahkemedir (HMK m.399/2).

Şu halde, davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden görevli ve yetkili mahkeme esas hakkındaki davanın karara bağlandığı İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu halde, görevli ve yetkili mahkeme olarak diğer davalıyla birlikte aynı mahkemenin belirlenmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden görevli ve yetkili mahkeme esas hakkındaki davanın karara bağlandığı İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu halde, görevli ve yetkili mahkeme olarak diğer davalıyla birlikte aynı mahkemenin belirlenmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden BOZULMASINA; davalı A.. Ç..'in temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı S. Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13974, Karar No: 2013/19981, Tarih: 08.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13974 E.  ,  2013/19981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2011 gün ve 2006/505-2011/209 sayılı kararı bozan Daire’nin 29/04/2013 gün ve 2012/9506-2013/8504 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 165211 sayılı ile "Tekirdağ Rakısı" markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, davalılardan Mey İçki Sanayi Ltd. Şti. ünvanlı şirketin "Tekirdağ Rakısı" markası altında İzmir Fuarında rakı ürünü teşhir ettiğini, satış ve pazarlamasını yaptığının tespit edildiğini, kaçak olarak üretilen bu rakıların davalılardan ... ve ...'ın sahibi olduğu Tekel Bayii ile ... ve ...'nın sahibi olduğu lokantada satışının yapıldığını ileri sürerek müvekkil markasına yapılan tecavüzün giderilmesini, haksız rekabetin men'ini, tecavüze konu ürünler ile üretimde kullanılan vasıtalara el konulmasını, kararın ilanını, davalı ... Sanayi Ltd. Şti.'nden 98.500,00 TL maddi, 98.500,00 TL manevi tazminatın, diğer davalılardan 500,00'er TL maddi, 500,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sanayi Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin KKTC Kanunlarına göre kurulup aynı ülkede adına tescilli bulunan "Mey Tekirdağ Rakısı" ibareli markasını kullanarak üretim yaptığını, ancak Türkiye'ye satışının bulunmadığını, diğer davalılarda ele geçen ürünlerin satışının müvekkilince yapılmadığını, etiketlerden hareket edilerek müvekkili ile bağlantı kurulmasının tahminden öteye gidemeyeceğini, taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, dava konusu ürünlerin diğer davalı ... Sanayi Ltd. Şti. tarafından KKTC'deki fabrikada üretiminin yapıldığı ve yine davalı şirketçe çeşitli vasıtalarca satışa sunulduğunu, Türkiye'de herkesin satın alabileceği şekilde dağıtım ve satışının yapıldığını, müvekkillerinin, kendileri tüketmek için 60 şişe ve 3 plastik içinde dökme rakı satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, savunma yapmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı .... Şti vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 29.04.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Diğer davalılar, savunma yapmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı .... Şti vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 29.04.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5835, Karar No: 2015/6958, Tarih: 28.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5835 E.  ,  2015/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/695-2013/691

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı R.. H.. ile S.S. Hazır Yapı Kooperatifi arasında 2003 yılında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince R.. H..'a verilen dairelerden A blok 2 no'lu dairenin noterde düzenlenen 03.12.2003 tarihli üyelik devir sözleşmesi ile Ali Telli'ye satıldığını, onun da bu hisseyi 01.06.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile müvekkili M.. Ş..'e sattığını, 24.10.2011 tarihinde davalı kooperatife ihtar çekerek kooperatife üyeliğinin kabulü ve dairenin müvekkili adına tescilini istemesine rağmen kooperatifin R.. H..'ın kooperatif üyesi olmadığı ve mahkeme kararı ile miras ortaklığına temsilci atanarak ilgili dairelerin anahtarlarının tereke temsilcisine teslim edildiğini bildirerek talebi reddettiğini ileri sürerek, -Konya ili Karatay ilçesi Büyüksinan Mahallesi 17667 ada, 1 parsel A Blok zemin kat, 2 no'lu dairenin R.. H.. mirasçılarına ilişkin kaydın terkini ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı Kooperatif vekili, müvekkili kooperatifin R.. H.. ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, R.. H..'a düşen 5 dairenin kura ile belirlenerek tereke temsilcisine anahtarlarının teslim edildiğini, davacı tarafından gönderilen ihtarname ile üyeliğin devri talebinde bulunulduğunu, R.. H..'ın kooperatif üyesi olmayıp, arsa sahibi olduğunu, kooperatife karşı dava açılmasının haklı nedeni bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi R.. H.. miras ortaklığını temsilen N.. Y.., murisin felçli olması nedeniyle oğlu H.. H..'ın aldığı vekaletname ile hileli işlemlerle 5 adet bağımsız bölümü üçüncü kişilere satmış göstererek devrettiğini, murisin devir tarihlerinde mesken satıp elde edeceği parayı kullanabilecek durumda olmadığını, devralan A.... üyelik için kooperatife başvurmadığı gibi, davacının talebinin de murisin kooperatif üyesi olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Arsa sahibi R.. H.. mirasçılarından müdahale talebinde bulunan G.. K.., M.. G.. ve Müfide Özkulu vekilleri ise, müvekkillerinin murisi R.. H..'ın 1999 yılında kalp krizi geçirip felç olduğundan oğlu H.. H..'a vekaletname verdiğini, muris R.. H..'ın davalı kooperatife üye olmayıp arsasını kat karşılığı verdiğini, vekil H.. H.. tarafından mal kaçırmak amacıyla üyeliği bulunmayan kooperatif hisselerini vekaleti kötüye kullanarak davacı dahil üçüncü kişilere satmış olduğunu, tarafların gerçek iradelerinin satış olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın kooperatif üyeliğini devralma veya üyelik iddialarının bulunmayıp, taşınmazı arsa sahibinden satın aldığını beyan ettiğinden müteveffanın kooperatif üyeliği olup olmadığı ve üyelik hakkını devredip devretmediği hususunun araştırma gereği duyulmadığı, sözleşmelerin yapıldığı tarihlerde mülkiyetin varlığını gösteren tapu kayıtlarının tesis edilmediği ve adı geçenler arasında yapılan sözleşmelerin Tapu Kanunu'nun 26. TBK'nın 237. ve TMK'nın 706. maddesinde belirtilen şekilde düzenlenmediği, bu nedenle yapılan sözleşmelerle mülkiyetin geçtiği hususunun kabulünün mümkün olmadığı, yapılan sözleşmelerin akit taraflara şahsi hak talep etme hakkını verdiği ve davalı kooperatif ile davacı arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunduğunun davacı tarafça ispat edilemediği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının dava konusu bağımsız bölümü devraldığı Ali Telli ile arsa sahibi olan R.. H.. vekili H.. H.. arasında düzenlenen 03.12.2003 tarihli Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesiyle, devredenin S.. K..ndeki bir adet üyelik hakkının, üyelik nedeniyle adı geçen kooperatife o güne kadar yapılan ödemelerin tamamını işlemiş faiziyle ve üyelikteki tüm hukuki hak ve yükümlülükleri ile birlikte 500,00 TL bedel karşılığında davacının devraldığı Ali Telli'ye devredildiği hüküm altına alınmıştır.

Anılan devir sözleşmesini takiben 01.06.2011 tarihinde düzenlenen Kooperatif Hisse Devir Sözleşmesiyle de, Ali Telli, S.. K..nde sahip olduğu A blok 2 nolu dairenin hak ve hissesini, bütün aktif ve pasifiyle birlikte davacı M.. Ş..'e 25.000,00 TL bedel karşılığı devrettiğini, adı geçen kooperatifte hiçbir hakkının kalmadığını, devralanın kendi yerine üye olmasını, kooperatife kayıt ve tescil yapmasını ve bu günden itibaren tüm ödemelerin ve yasal sorumlulukların tamamının devralana ait olacağını kabul ettiğini bildirmiş, davacı yanca da bu beyan kabul edilerek kooperatif hisse devir sözleşmesi sonlandırılmıştır.

Yapılan yargılama sırasında 03.12.2003 tarihli Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesinde devreden sıfatıyla yer alan R.. H..'ın kooperatifte herhangi bir üyeliğinin olmadığı ve kooperatife yaptığı herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, bu itibarla da olmayan bir üyelik hakkının devrinden söz edilemeyeceği ortaya çıkmıştır. Nitekim, R.. H..'ın kooperatif üyesi olmak bir yana 22.04.2003 tarihli adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle, arsa sahibi sıfatıyla kooperatifle akdi ilişkiye girdiği ve kooperatife herhangi bir ödemesinin de söz konusu olmadığı anlaşılmıştır. Az yukarıda belirtilen devir sözleşmeleri ise, bütünüyle üyelik hakkının devri ile ilişkili olup, herhangi bir bağımsız bölümün satışı veya satış vaadiyle ilgisi olmadığı gibi, 22.04.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine herhangi bir atıfta bulunulmadığı ve o sözleşmeden kaynaklanacak hakların temliki ile ilgisinin bulunmadığı, devir sözleşmelerinde bu yönde bir irade açıklamasının yer almadığı, o nedenlerle de kooperatif hisse devir sözleşmelerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan satış vaadi veya alacağın temliki şeklinde yorumlanamayacağı açıktır.

Şu halde davanın izah edilen sebeplerle reddi gerekirken, kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmeleri satış sözleşmesi olarak değerlendirilerek, bunun da resmi şekil şartına uygun olmadığından bahisle ret kararı verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle isabetli bulunduğundan, hükmün HUMK'un 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemece verilen ret kararının, HUMK'un 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14513, Karar No: 2019/4034, Tarih: 08.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14513 E.  ,  2019/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 08/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14999, Karar No: 2012/15674, Tarih: 30.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14999 E.  ,  2012/15674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/04/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar, duruşmasız olarak incelenmesi de ... Müh. Taah. İnş. Kimya San. ve Tic. A.Ş vekili ile ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava konusu olayla ilgili ceza dosyasının Pendik 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/103 Esas-2008/126 Karar sayılı dosyasının eklenmesi için yerel mahkemesine çevrilmesine 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10516, Karar No: 2014/28316, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10516 E.  ,  2014/28316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araklı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2008/526-2012/392

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-) Davalılardan R.. G.. ve Mustafa oğlu T.. S..'a Tebligat Kanunun 35. maddesine göre ve davalılardan Ş.. D.. 'ya da aynı yasanın 21/ 2 maddesine göre, gerekçeli karar ve davalı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkarılmış ise de; adreslerinin sadece idari birim adı olarak yazıldığı, bir kapı numarası içermediği için, lüzumlu ihtarın kapıya yapıştırılması mümkün olmadığından bu usullere göre tebligat yapılması geçersiz olup adı geçen davalıların adreslerinin temin edilememesi nedeniyle ilanen tebligat yapılması suretiyle gerekçeli kararın ve temyiz dilkeçesinin tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

2) Tapu maliki ve dahili dava dilekçesinde adı geçen N.Ş., S. S., K. K., C. Ş. R. Ş. M. S., G. Y., H. T., H. S., C. K. oğlu M.. S.., M. oğlu M.. A..oğlu, A.oğlu Ş.. S.. ve P. oğlu H.. A..'nun nüfus kayıtları dosyaya alınarak, sağ iseler kendilerine, vefat etmiş olmaları halinde veraset ilamlarının temini ile mirasçılarına, gerekçeli karar ve davalı idarenin temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

3)Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ..ada .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

4) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Y. Mahallesi .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5) Değerlendirme tarihi olan 03.08.2006 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2856, Karar No: 2018/4826, Tarih: 25.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2856 E.  ,  2018/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 02/11/2017

Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, adı geçen sanık hakkında daha önce aynı suçlardan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesine rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde belirtilen usul işletilmeksizin ve yeni bir delil bulunmaksızın doğrudan yeni bir soruşturma yapılarak kamu davası açıldığından bahisle, kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini beklemek amacıyla yargılamanın durmasına dair İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2015/143 esas, 2017/720 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/2618 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince, “İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2011/25893 sor. 30/10/2011 tarihli KYOK kararının itiraz edilmekle, kesinleştiği bildirilmiş ise de tebligat evraklarının gönderilmediği, usulüne uygun tebliğ olmadığının mahkemece incelenmesi gerektiği ve ayrıca bu karardan sonra yapılan imza incelemesinde sanık hakkında yeni delil de elde edildiği dikkate alındığında verilen durma kararının usul ve aykırı olması nedeniyle itirazın kabulüne” şeklinde karar verildiği anlaşılmış ise de;

Dosya kapsamına göre; yukarıda anılan suçlardan sanık ... hakkında tahkikat yürütülmesi sonucunda Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.10.2011 tarihli ve 2011/25893 soruşturma, 2011/16193 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesine ilişkin evrakın İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığından talep edilmesi üzerine anılan Mahkemeye gönderilen 09.02.2017 tarihli cevabi yazı ekinde bulunan 30.10.2011 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar fotokopisinin ikinci sayfasında el yazısı ile, “İşbu karar müştekilere 21.11.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup herhangi bir itiraza rastlanılmamıştır.” şeklinde şerh bulunduğu; ancak, söz konusu kararın taraflara tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakının dosyada bulunmadığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde yer alan, “(Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” şeklindeki düzenlemede yer alan hususlar yerine getirilmeksizin, bahse konu 30.10.2011 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı takiben Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı şüpheliler hakkında aynı suçlardan ve yine bahse konu 2011/25893 sayılı soruşturma dosyası üzerinden tahkikat yürütülmesi sonucunda verilen 14.01.2013 tarihli ve 2013/836 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2013 tarihli ve 2013/600 değişik iş sayılı kararını müteakip, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.03.2015 tarihli ve 2013/83907 soruşturma, 2015/8741 sayılı iddianame ile dava açıldığının anlaşılması karşısında, İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 5271 Kanun'un 172/2. maddesinde belirtilen usul işletilmeksizin ve yeni bir delil bulunmaksızın doğrudan yeni bir soruşturma yapılarak kamu davası açıldığından bahisle kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini beklemek amacıyla yargılamanın durmasına ilişkin 19.09.2017 tarihli kararına yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27.02.2018 gün ve 94660652-105-34-12494-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2018 gün ve 2018/18052 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2015/143 esas, 2017/720 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/2618 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.