muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5355, Karar No: 2014/7562, Tarih: 25.11.2014

Bu kez, asıl ve birleşen davada davalı A... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davalı A... İnşaat Ltd. Şti. vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 81. (6098 sayılı TBK'nın 97.), maddesine göre, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifasını talep eden kimse sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde, kendi borcunu ifa etmedikçe karşı taraftan edimin ifasını isteyemez. Somut olayda davalı, eksik ve ayıplı işler bulunduğunu savunmuş olup, mahsup itirazı niteliğindeki bu savunma üzerinde durulması gerektiğinden davalı arsa sahibinin sözleşmeden doğan haklarını, teminat altına alabilmek amacıyla elde tuttuğu bağımsız bölüm veya bölümlerin eksik ve ayıplı işleri, yüklenici tarafından tamamlamadan veya bedeli ödenmeden, sözleşmeye uygun olarak teslim olgusunun gerçekleştiği kabul edilemeyeceğinden, davacı yüklenici tescile hak kazanamaz.

Dosya kapsamından, inşaatta toplam 32.000,00 TL eksik işler bulunduğu, mahkemece verilen sürede bu bedelin depo edilmediği, bu sebeple tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, bu gerekçeyle tapu iptali ve tescil istemi reddedildikten sonra, terditli istemlerden diğeri incelenmiş ve dava konusu 23 ve 27 nolu bağımsız bölümlerin bedelinin davalı S... Sauna Ltd. Şti.'den tahsil edilerek, ayrı ayrı davacı ve asli müdahile ödenmesine karar verilmiştir. Dairemizce, eksik işlerin ikmali amacıyla depo etmesi gereken tutarı ödememesi nedeniyle, yerel mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, tapu iptali ve tescili talebinde bulunmaya hakkı olmayan davacının dava konusu dairelerin rayiç bedelinin tamamını isteyemeyeceği gözetilerek, 27 nolu bağımsız

bölümün rayiç bedelinden eksik iş bedeli olan 32.000,00 TL'nin mahsubu ile kalanını A... İnşaat Ltd. Şti.’nden talep edebileceği, mahkemece, tahsilde tekerrür etmemek koşuluyla, davaya konu müdahil H.. T..'a ait olup bedeli bu şahsa ödenecek olan 23 nolu dairenin bedeli olan 140.000,00 TL'nin tamamı ile davacıya ait olup, bedeli davacıya ödenecek olan 27 nolu dairenin bedeli olan 190.000,00 TL'den eksik iş bedeli olan 32.000,00 TL'nin mahsubu ile kalan 158.000,00 TL'sinden davalı A... İnşaat Ltd.Şti.’nin de sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu davalı bakımından red kararı verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak, yazılı gerekçeyle bozulması doğru olmadığından, davalı A....İnşaat Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, bozma ilamına belirtilen gerekçenin ilave edilmesi suretiyle mahkeme ilamının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı A... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 26.02.2014 tarih ve 1550 E., 1382 K. sayılı bozma ilamına belirtilen gerekçenin ilave edilmesi suretiyle mahkeme ilamının BOZULMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1074, Karar No: 2020/3342, Tarih: 13.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1074 E.  ,  2020/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11418, Karar No: 2011/4253, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11418 E.  ,  2011/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Ankara 20.İcra Müdürlüğünün 2010/2532 Esas sayılı dosyasından 30.04.2010 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını %40 tazminatın tahsilini; birleşen dosyada da 30.04.2010 tarihli haczin müvekkilinin adresinde yapılmış olması ve borçlunun ancak davacı şirketteki kar payı veya tasfiye payına haciz konulabileceğinden İİK 96-97.maddeler gereğince yapılmış haczin iptali ile İİK 99.maddeye göre yapılmış sayılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, haczin tebligat adresinde yapıldığını,davacı ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre;haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmış olması nedeniyle İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğu,davacının ibraz ettiği vergi levhası, oda sicil kaydı, hafta tatili izin formu gibi belgelerin tek taraflı irade ile üretilebilecek belgelerden olduğundan kanuni mülkiyet karinesinin aksini ispat için yeterli görülmediği, haciz yapılan yerin işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının borçlu adına olması, borçlunun davacı şirketin ortağı olması ve tanık beyanlarına göre borçlunun haciz yapılan yerle ilgisinin devam ettiği gerekçesiyle şikayetin ve istihkak davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davası ile İİK 16.maddeye göre açılmış memur muamelesini şikayete ilişkindir.

İstihkak ve şikayet davaları süre,harç,yargılama prosedürü ve temyiz inceleme yeri yönünden farklı usule tabi olduğundan mahkemece davacı 3.kişi tarafından açılan istihkak davası ile şikayet davasına ayrı ayrı bakılması gerekirken davaların birleştirilmesi doğru görülmemiştir.Mahkemece davalar tefrik edilerek yargılamaya istihkak ve memur muamalesini şikayet olarak ayrı ayrı bakılmalı ve sonucuna göre ayrı ayrı karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı kişiye geri verilmesine 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14325, Karar No: 2013/21005, Tarih: 06.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/14325 E.  ,  2013/21005 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/14325

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan 3 adet bonoya dayalı kambiyo takibinde, borçlulardan H. T. ve A. T.'nin icra mahkemesine yaptıkları başvuruda, keşideci şirketi temsile münferiden yetkili olduklarını, ancak bonolar üzerindeki imzaların tamamının şirket kaşesi üzerinde olduğunu ve bu nedenle şahsen sorumlu olmadıklarını ileri sürerek takibin iptali isteminde bulundukları, mahkemece bonolar üzerindeki imzaların şirket kaşesi üzerinde atılı bulunduğu gerekçesi ile istemin kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Takip dayanağı bonoların tanzim tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda dört adet imzadan aynı olan ikisinin kaşe üzerinde, diğer farklı olan imzanın ise şirket kaşesi dışında açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklanan kural gereğince itiraz eden borçlulardan açığa atılmış olan imza sahibinin şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda dört adet imzadan aynı olan ikisinin kaşe üzerinde, diğer farklı olan imzanın ise şirket kaşesi dışında açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklanan kural gereğince itiraz eden borçlulardan açığa atılmış olan imza sahibinin şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, imzalara da itiraz olmadığına göre, senetler üzerinde kaşe dışında açığa atılan imzanın borçlulardan hangisine ait olduğu sorulup tespit edilerek, imza sahibi borçlu açısından itirazın reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile istemin her iki borçlu yönünden kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/350, Karar No: 2014/3178, Tarih: 10.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/350 E.  ,  2014/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2011/361-2013/38

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.07.2011 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; kısa kararda davanın kabulüne, gerekçeli hüküm fıkrasında ise davanın reddine dair verilen 29.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, gerekçeli hüküm fıkrasında ise davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında yerilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 29.01.2013 günlü kısa kararda “davanın kabulüne” karar verildiği halde, gerekçeli hüküm fıkrasında “davanın reddine” karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 10.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/7713, Karar No: 2017/598, Tarih: 25.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7713 E.  ,  2017/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İddianame anlatımına göre sanığın mağdura silahtan sayılan tahta sopa ile vurduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ihtimaline karşı 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınarak, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur hakkında düzenlenen 05.04.2006 tarihli beyin ve sinir cerrahisi uzman raporunda "basit tıbbi müdahale ile düzeltilebileceği" ve aynı tarihli ortopedi ve travmatoloji uzman raporunda "basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği" şeklinde görüş belirtilmiş ise de, bu raporların hükme esas alınacak yeterlilikle olmadığı anlaşıldığından, mağdurun tedavi evrakları ve adli raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne gönderilmek suretiyle bu hususta rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle CMUK'unn 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7204, Karar No: 2016/2919, Tarih: 16.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7204 E.  ,  2016/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.02.2015 tarih ve 2012/327-2015/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı.....'den içme suyu borusu satın aldığını ve karşılığında 4600,00 TL bedelli çek verdiğini ancak, boruların...'ne uygun olmadığı gerekçesiyle davalı şirkete iade edilmesine rağmen davalı tarafından çek geri verilmediği gibi, çek bedelinin de ödenmediğini, çek hamilinin icra takibi başlattığını ve müvekkilinin ödeme yapmak zorunda kaldığını, davalı ....'nin borçlarından kurtulmak için muvazaalı bir şekilde şirketi diğer davalı ...Ş.'ye devrettiğini ayrıca, muvazaalı bir devir olmasa bile devir tarihinden itibaren devralanın, borçlu şirketin tüm borçlarından 2 yıl boyunca müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5.950,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkili şirketin diğer davalı şirket ile hiç bir hukuki ve fiili bağlantısının bulunmadığını, diğer davalı şirkete ait taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, satışın muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı.....'nin fabrika binasının satılmasından önce davalı her iki şirketin yönetim kurulu başkanlarının aynı kişi olduğu, davalı....'nin bu satış işlemini yaparak borçlarından kurtulmayı amaçladığı, aleyhine kambiyo senetlerine mahsus icra takibi yapılan davacı tarafından fer'ileriyle birlikte 5.950,00 TL ödeme yapıldığı, devir halinde devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işverenin müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.950,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı,..... vekili temyiz etmiştir.

Kararı,..... vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafça, ticari ilişki nedeniyle verilen çekin iade edilmemesi ve hamili tarafından icra takibine konulması nedeniyle yapılmak zorunda kalınan ödemenin çekin verildiği davalı şirket ile işbu şirketi muvazaalı olarak devraldığı iddia edilen diğer davalı şirketten istirdadı istemi ile açılan işbu davada, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde, davalı ...'nin fabrika binasının satılmasından önce davalı her iki şirketin yönetim kurulu başkanlarının aynı kişi olduğu, davalının bu satış işlemi ile borçlarından kurtulmayı amaçladığı, devir halinde devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işverenin müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile hükmedilen alacağın davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, gerek yargılama sırasında alınan, gerekse de mahkemenin kararına dayanak yaptığı 2012/432 Esas sayılı dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporlarında daval.....'nin sadece fabrika binası, müştemilatı ve makinelerinin diğer davalı şirkete satıldığı, bunun işletmenin aktif ve pasifi ile birlikte devri olarak kabul edilemeyeceği, her iki şirketin de tüzel kişiliklerinin ayrı ayrı devam ettiği belirtilmesine rağmen, yargılama sırasında bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilip rapor alındıktan sonra bu rapor hiç nazara alınmadan, başka bir dosyada alınan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmadığı gibi, somut olayda bir işletme devrinin değil, taşınmazın müştemilatı, makine ve teçhizatı ile birlikte satımının söz konusu olduğunun anlaşılması karşısında, davacı alacağından davalı ...Ş.'ni de sorumlu tutmak suretiyle yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1362, Karar No: 2021/2831, Tarih: 09.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1362 E.  ,  2021/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/10/2013 ve 10/06/2014 tarihinde verilen dilekçelerle asıl davada ipoteğin kaldırılması; birleştirilen davada ipotek bedelinin uyarlanması talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 05/12/2019 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacılar ve birleştirilen davada davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09/11/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar- karşı davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar- karşı davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı- birleştirilen davada davalılardan alınarak birleştirilen davada davacı- asıl davada davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/740, Karar No: 2024/2962, Tarih: 04.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/740 E.  ,  2024/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1 E., 2022/614 K.

SUÇLAR : Silahla yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 02.03.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de karar eteğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin 1. Fıkrası gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz olunan mahkemeye temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verilebileceğinin açıklanmamış olduğunun görüldüğü ve bu hususta ihtaratlı tebligatında yapılmadığı anlaşıldığından sanığın sunduğu 20.02.2023 tarihli dilekçenin temyiz sebeplerini gösterir temyiz dilekçesi olarak kabulüne karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplere yönelik yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;