muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/801, Karar No: 2014/891, Tarih: 12.11.2014

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuksal nedeninin tespiti için öncelikle “inançlı işlem” kavramının açıklanmasında yarar vardır:

İnanç sözleşmeleri kaynağını 05.02.1947 tarihli ve 20/6 E. K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararından almaktadır.

Söz konusu kararda; eski hukuka göre mümkün ve geçerli olan muvazaa ve nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında dinlenip dinlenemeyeceği tartışılmıştır.

Anılan kararda; çeşitli sebep ve amaçlarla bir taşınmaz kaydına gerçek malik yerine başka bir nam ve bir sözleşmede akitlerden biri yerine üçüncü bir şahsın gösterilmesinin mümkün olduğu, bu gibi hallerde vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına yaptığı tasarruflarda olduğu gibi hukuki bir durum veya herhangi bir maksatla üçüncü şahıslardan gerçeği gizleme gayesi güdülebileceği, "kötü niyetli ve haksız gizlemeler" dışında, belirtilen olasılıklara göre açılacak bir davanın, gerçekten, ya mevcut bir hakka dayanarak bir el değiştirme veya bir hakkın korunması niteliğini taşıyacağı; bu durumda, halefiyeti düzeltme amacıyla öncelikle mülkiyetin vekile aidiyeti düşünülse bile, temsil hükümlerine aykırı olduğundan bunun korunması ve devamına hükmolunamayacağı, zira Borçlar Kanunu’nun "müvekkil vekiline karşı muhtelif borçlarını ifa edince vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına üçüncü şahıstaki alacağı müvekkilin olur" hükmünün bu düşünceyi doğruladığına değinildikten sonra sonuç olarak; nam-ı müstear davalarının dinlenebilir olduğuna ve yazılı delil ile ispatının mümkün bulunduğuna karar verilmiştir.

İnançlı işlem, inananın (itimat edenin) bir hakkını belirli bir süre veya amaçla inanılana geçirmeyi, inanılanın da inananın emir ve talimatlarına göre kullanıp amaç gerçekleşince veya süre dolunca hakkı tekrar inanana devretmeyi yüklendiği sözleşmeler olarak tanımlanabilir (Özkaya Eraslan, İnançlı İşlem ve Muvazaa Davaları, Ankara 2004,s. 25).

Yargısal kararlarda ise inançlı sözleşme, inanılan tarafın elde ettiği hakkı, taraflarca güdülen amaç sona erdikten veya belirli bir süre geçtikten sonra inanana veya üçüncü kişiye devretme taahhüdünü içeren bir anlaşma olarak tarif edilmiştir (HGK, 13.5.1992 gün ve 1992/14-249 E, 1992/323 K ).

İnançlı sözleşme ile inanan (itimat eden) bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana (mutemede) devretmekte, borçlandırıcı bir sözleşme ile de inanılan kişinin hak ve yetkilerini sınırlandırmaktır. İnanılan hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca tekrar hakkı inanana iade etmeyi yükümlenmektedir.

İnançlı işlemler gibi, bu işlemlerin hangi zamanaşımına tabi tutulacakları da Kanunumuzda düzenlenmemiştir. Gerek bilimsel alanda gerekse uygulamada, inanç konusunun iadesine, inanç konusu üçüncü kişiye devredilmiş, inanılan elinden çıkmışsa tazminat talebine ilişkin dava hakkının 818 sayılı BK’nun 125.maddesindeki 10 yıllık zamanaşımına tabidi olduğu kabul edilmektedir.

İnançlı işlemler gibi, bu işlemlerin hangi zamanaşımına tabi tutulacakları da Kanunumuzda düzenlenmemiştir. Gerek bilimsel alanda gerekse uygulamada, inanç konusunun iadesine, inanç konusu üçüncü kişiye devredilmiş, inanılan elinden çıkmışsa tazminat talebine ilişkin dava hakkının 818 sayılı BK’nun 125.maddesindeki 10 yıllık zamanaşımına tabidi olduğu kabul edilmektedir.

Zamanaşımı, alacağın muaccel olduğu tarihte, başka bir anlatımla inanç konusu şeyin iadesi gerektiği tarihte işlemeye başlar. İade tarihi henüz gelmemiş inanılan, inanç konusunu elinde tutmakta haklı ise zamanaşımının başlamasına imkân yoktur.

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 15.04.2011 gün, 2011/13-14 E., 2011/189 K. ve 29.01.2014 gün, 2013/11-376 E., 2014/49 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için bu aşamada anonim şirketlerde pay kavramı ve payın devrine ilişkin kısa açıklama yapılması gereklidir.

Anonim şirketler için önemli bir kavram olan “pay”, üç anlamda kullanılır. Bunlardan ilki esas sermayenin bir parçasını ifade etmesidir. Esas sermayenin pay sayısına bölünmesi sonucu oluşan ve nominal (itibari) değeri olan her bir birim birer payı oluşturur. Pay sayısının ve nominal değerinin esas sözleşmede gösterilmesi zorunludur. Bir diğer anlamıyla pay; pay sahipliği konumunu yani ortaklık sıfatını ifade eder. Ortaklık sıfatından kaynaklanan hak ve borçlar paya bağlıdır. Pay elde edilirken ortaklık sıfatı da kazanılmış olur. Payın devredilmesi halinde ortaklık sıfatı ve buna bağlı hak ve borçlar da devredilmiş olur. Üçüncü anlamıyla pay; bir kıymetli evrak niteliğindeki pay senetlerini (hisse senetlerini) ifade eder. Hamiline düzenlenmiş paylar hariç olmak üzere, payın bir senede bağlanması zorunluluğu yoktur. Senede bağlanmamış paylar “çıplak pay” olarak adlandırılmıştır (F... Şirketler Hukuku, 2.bası, 2012, s.240,241).

Payın devri konusuna gelince; bilindiği üzere, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 416. ve 417.maddeleri hükmü uyarınca, nama yazılı pay senetlerin devri için, bir temlik beyanı veya senedin arkasında tam bir cironun yapılması, ayrıca senet üzerindeki zilyetliğin devir ve teslimi gerekir. Bu koşulların yerine getirilmemesi halinde yapılan devir işlemi geçersizdir.

Anonim şirket tarafından henüz pay senedi ihraç edilmemiş olması ve ilmühaber dahi çıkarılmaması, anonim şirkette pay devrine engel teşkil etmeyecektir. Anonim ortaklığın çıplak paylarının devri konusunda 6762 sayılı TTK’da bir hüküm bulunmamakta olup, payın devredilebilirliği ilkesi uyarınca, çıplak payın da senede bağlanmış paylar gibi serbestçe devredilebileceği, bu devrin 818 sayılı BK.nun 162 ve devamı (6098 sayılı TBK 183) maddelerine göre alacağın temliki hükümleri çerçevesinde olacağı kabul edilmiştir (Hayri Domaniç, Anonim Şirketler Hukuku ve Uygulaması, İstanbul 1988, s,1325; Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuk Şerhi, Ankara 2011, C.II, s.1261).

Bu itibarla, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı C.. A.. mirasçısı G.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 12.11.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12805, Karar No: 2008/3085, Tarih: 12.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12805 E.  ,  2008/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİNGÖL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, çekişme konusu 353 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını teminat olarak davalı S....temlik ettiğini, borcun ödenmesine karşılık taşınmazın iade edilmediğini, bu payın açılan şufa davası sonucu kardeşi olan davalı B... adına tescil edildiğini, B...nin iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı S.., davacı ile aralarındaki teminat anlaşmasını bilen davalı B...nin ş... davası sonucu taşınmazdaki payı edindiğini, mahkeme kararına uymak zorunda kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı B.., davaya yanıt vermemiştir.Mahkemece, s... bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı B...tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Y...353 ada 10 parsel sayılı taşınmazda 1/2 oranında pay sahibi olduğu, taşınmazla mülkiyet almış olduğu borcun teminatı olarak maliki olduğu bu payı kayden davalı S... devrettiği, daha sonrada taşınmazın paydaşlarından olan ve aynı zamanda davacı Y... kardeşi konumundaki davalı B...'nin, S..aleyhine şuf'a hakkını kullandığı, B... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2000 tarih, 2000/560 esas, 2000/511 karar sayılı ilamı ile davanın kabul edilerek ilamın sicile yansıtıldığı, böylece B....'nin kendi 5/16 payı ile birlikte elde ettiği 1/2 şuf'a payının çoğaltılarak toplamda 13/16 paya sahip olduğu, taşınmaz üzerine yapılan binadaki bağımsız bölümlerde kat irtifakı kurulduğu, davalı B...ye maliki olduğu 13/16 pay karşılığı bazı bölümlerin özgülendiği ve bunlara ilişkin sicil kayıtlarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Öte yanda, davacı ile davalı olan S.. arasındaki ilişkinin Mayıs 2000 tarihli düzenlenen belge gereğince belirlendiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; anılan bu belgenin 5.2.1947 tarih 20/6 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında öngörülen belge niteliğini taşıdığı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, davalı B..., davacı Y...ın kardeşi olup, davacı ile davalı S..arasındaki ilişkiyi bilen ve bilmesi gereken konumda olduğu sabittir.

Öyleyse, davalı B...'nin Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan istifade edemeyeceği tartışmasızdır.

Ayrıca,davacı inançlı işlemin belgesinde öngörülen meblağı ödediğini savunmuş olup, davalı S....buna karşı çıkmamıştır.

Anılan bu olgular, mahkemece gözetilmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Davalı B..nin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Öyleyse, davalı B...'nin Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan istifade edemeyeceği tartışmasızdır.

Ayrıca,davacı inançlı işlemin belgesinde öngörülen meblağı ödediğini savunmuş olup, davalı S....buna karşı çıkmamıştır.

Anılan bu olgular, mahkemece gözetilmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Davalı B..nin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı Y...'ın temlike konu ettiği pay gözetilerek davalı B.. üzerindeki bağımsız bölümlerin tapu kaydı iptal edilerek, bu pay oranında davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı B..üzerindeki çekişme konusu olmayan payların da, (başka bir ifadeyle bağımsız bölümlerin tümünün) iptal edilmesi suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı Bahri'nin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4029, Karar No: 2022/5470, Tarih: 06.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4029 E.  ,  2022/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; bölge adliye mahkemesince temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıdan örtü altı sera yetiştiriciliği yapmak üzere iki adet taşınmaz kiraladığını, serada yer alan ... otu nedeniyle yetiştirmek üzere diktiği domates fidelerinin zarar gördüğünü, davalıya serada ... tu olup olmadığını kiralama öncesi sorduğunu ve buna göre ekim yaptığını, davalının kiraya verdiği taşınmazlar nedeniyle zarara uğradığını, davalının domates bitkilerinde oluşan verim, kalite, kazanç kaybını, ... otu ile mücadele kullanılan ilaç, gübre masrafları ve ... otu ile mücadele etmek için yapılan fazla işçilik ücretinden sorumlu olduğunu iddia ederek; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kira sözleşmesinin yapıldığı ve taşınmazların kiracıya verildiği tarihte serada ... otu bulunmadığını, kış aylarında yağan kar yükünden dolayı seraların çökmemesi için örtünün kaldırıldığını, toprağın 5-6 ay örtüsüz kaldığını, ... otu tohumunun yağmur ve kar sularıyla rüzgarın ve hava koşullarının etkisi ile sera toprağına bulaşmış olabileceğini, önceden belli olmayan durumlar için sözleşmede yer verilen şartların geçersiz olduğunu, davacının toprak hazırlığı ve dezenfekte işlemi yaparak toprağı yabani otlardan ve zararlılardan korunması gerektiğini, kusuru bulunmadığından zarardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; istinafa konu kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş; kararın davacı tarafından temyizi üzerine, 31/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince; sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; istinafa konu kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş; kararın davacı tarafından temyizi üzerine, 31/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafın ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun belirsiz alacak davasını düzenleyen 107. maddesi uyarınca; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hallerde, alacaklının, hukuki ilişki ile asgari bir miktar ya da değer belirterek alacak davası açabilmesi belirsiz alacak davası ile mümkündür. Belirsiz alacak davası açan davacı iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmadan, karşı tarafın muvafakati aranmaksızın ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunu artırabilecektir.

Aynı Kanun'un kısmi davaya ilişkin 109. maddesi uyarınca, talep konususun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülebileceği düzenlenmiştir. Kısmi dava ile davacı, talep konususunun tamamı hakkında dava açma imkânı bulunmasına rağmen yalnız bir kısmını talep etmektedir. Bir kimsenin kısmi bir dava açıp açmadığı ancak dava dilekçesinden, davacının talep sonucundan anlaşılır. Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesine gerek yoktur, alacağın yalnız bir kesiminin dava edildiğinin anlaşılması yeterlidir. Özellikle davacının “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak” veya “şimdilik alacağın belirli bir miktarını dava ettiğini” belirterek açtığı davalar kısmi dava niteliğindedir. Kısmi dava açılması halinde davaya konu edilmeyen kısmın ayrı bir davayla talep edilmesi veya aynı davada ıslah yoluyla dava konusuna dahil edilmesi mümkündür.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir talep konusu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

Somut olayda; davacı, kar mahrumiyeti zararını belirsiz alacak davası; yapılan masraflara yönelik zarar taleplerini ise kısmi dava olarak talep etmiştir.

HMK 341. maddesinin üçüncü fıkrasına göre alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Yine temyiz edilemeyen kararları düzenleyen HMK m.362 uyarınca da alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Somut olayda; davacı, kar mahrumiyeti zararını belirsiz alacak davası; yapılan masraflara yönelik zarar taleplerini ise kısmi dava olarak talep etmiştir.

HMK 341. maddesinin üçüncü fıkrasına göre alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Yine temyiz edilemeyen kararları düzenleyen HMK m.362 uyarınca da alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Hal böyle olunca HMK m.362 uyarınca davanın açıldığı tarih itibariyle davacının davaya konu ettiği alacağın kısmen talep edildiği gözetildiğinde ilk derece mahkemesi kararı, miktar itibariyle kesin nitelikte olmadığından bölge adliye mahkemesince verilendavacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 31/03/2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararının miktar itibariyle kesin nitelikte olmadığına dair yukarıda yapılan açıklamalar, bölge adliye mahkemesince verilen istinaf talebinin usulden reddine dair 28/01/2022 tarihli karar yönünden de geçerlidir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusu esas yönünden incelenerek taraf delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararının miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan bahisle istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi ek kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın kararı verene bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7664, Karar No: 2015/2149, Tarih: 10.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7664 E.  ,  2015/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedeli olan 18.390.00. Euro'nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Tük lirası karşılığının, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı ...nin düzenlediği 21.11.2006 tarih 5705 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu sürüş-motorlu kalkış)’nın bedeli olan 18.390.00 Euro’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda faturadaki cihazın gerçekten davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığına ilişkin inceleme ve araştırma yapılmadığı, alınan raporlardan kullanılması hasta için faydalı ve gerekli olduğu belirtilmesine rağmen hastanın bu cihazı kullanıp kullanamadığı hususunun anlaşılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda faturadaki cihazın gerçekten davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığına ilişkin inceleme ve araştırma yapılmadığı, alınan raporlardan kullanılması hasta için faydalı ve gerekli olduğu belirtilmesine rağmen hastanın bu cihazı kullanıp kullanamadığı hususunun anlaşılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu cihaz yönünden yapılacak iş; a) Cihazın sigortalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususu ile ilgili yaşadığı çevrede ayrıntılı bir zabıta araştırması yaptırmak, sonra davacının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bu cihazı kullanıp kullanamayacağını belirleyen bir rapor almak, b) Cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, ...ndan davaya konu hareket terapisi cihazının başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen şirketten ithalat belgelerini getirtip ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule görede; cihaz bedelinin Euro cinsinden ödenmesine ilişkin karar isabetsiz olmuştur.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 818 sayılı Borçlar Kanununun 83. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 99.) maddesine göre: “Mevzuu para olan borç memleket parasıyla ödenir. Akit tediye mahallinde kanuni rayici olmayan bir para üzerine varit olmuş ise akdin harfiyen icrası "aynen ödemek" kelimeleri veya buna muadil sair tabirat ile şart edilmiş olmadıkça borç vadenin hulülü günündeki rayici üzerinden memleket parasiyle ödenebilir. (Ek fıkra: 14/11/1990 - 3678/29 md.) Yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebilir.