muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28193, Karar No: 2017/10315, Tarih: 28.04.2017

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı EÜAŞ'a ait ... Linyit İşletmesinde çalışırken, işyeri 17.06.2013 tarihinde özelleştirilerek ... Elektrik Üretim A.Ş. tarafından devralınmıştır. Davalı ile alt işverenleri arasındaki hukuki ilişkide muvazaa mevcut olmasa dahi, davalı EÜAŞ'ın asıl işveren olarak müteselsil sorumluluğu bulunduğundan, davalı özelleştirme öncesi kıdem tazminatından, işçiyi çalıştığı süreyle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olarak sorumludur. Bu husus gözetilmeksizin davalı EÜAŞ yönünden davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11947, Karar No: 2010/12433, Tarih: 03.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11947 E.  ,  2010/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2007/453-2008/152 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2010 gün ve 2008/10061-2010/5317 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin "MEŞHUR KÖFTECİ ...LAR" ibareli markanın sahibi ve kullanıcısı olduğunu, müvekkilinin davalı aleyhine Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/303 E sayılı dosya üzerinden dava açtığını, bu davada verilen ihtiyati tedbir kararı uyarınca davalının gerek işyerindeki ve gerekse de şehrin giriş çıkışlarındaki reklam tabelalarında "MEŞHUR KÖFTECİ ..." ibaresini kullanmasının önlenmesine karar verildiğini, ancak davalının bu kez yine "KÖFTECİ ..." ibaresini ön plana çıkartarak kullanıma devam ettiğini, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin ve markaya tecavüzün tespiti ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet sektöründe kullanabileceği tescilli bir markasının bulunmadığını, müvekkilinin 43. sınıfta "MEŞHUR KÖFTECİ ... USTA KERVAN RESTAURANT" ibareli marka tescil başvurusu bulunduğunu, davacının tescilli markası ile işyeri tabelalarındaki ibarelerin birbirinden tamamen farklı olduğunu, "..."ın müvekkilinin oğlunun adı olup bu ismi kullanma hakkının 556 sayılı KHK'nin 12. maddesi uyarınca müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı eyleminin davacının tescilli markasına tecavüz ve iltibas suretiyle haksız rekabet eylemini oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıya ait markanın davalı tarafından kullanımının haksız nitelikte olduğunun tespitine, Tekirdağ 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/61 D.İş sayılı olup davalı tarafından yaptırılan delil tespitine ilişkin dosyada saptanan kullanım şekli gibi kullanımın men'ine karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.05.2010 tarihli kararıyla yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6145, Karar No: 2017/6483, Tarih: 23.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6145 E.  ,  2017/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2013/210-2015/742 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.11.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 21/02/2005 tarihinde yolcu olarak bindiği trenden düşerek iki ayağının koptuğunu, sağ ve sol ayak protezleri için yapmak zorunda olduğu masraflar ile satın almak zorunda kaldığı sağ ve sol ayak protezleri için şimdilik 1.000,00 TL'nin satın aldığı protezler için her iki yılda bir yapmak zorunda olduğu bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL ile ilerideki yıllarda her iki yılda bir satın aldığı protezler için yapmak zorunda kalacağı bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL, her 5 yılda yeni bir sağ ve sol ayak protezi için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 351.912,44 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/54 E. sayılı dosyasında aynı olayla ilgili maddi tazminat davası açıldığını, davacının anne ve babasının tedavi masraflarını kendilerinin yaptığını ileri sürdükleri davalarından feragat ettiklerini, adı geçen dosyadaki ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmadığını, artık, tazminatın herhangi bir kalemine ilişkin yeni bir dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının ... istasyonunda banliyö treninden inmesi esnasında tren ile peron arasındaki boşluğa düşerek yaralanması sonucu sakat kalarak, %59,51 oranında vücut genel çalışma gücünü kaybettiği, 6 ay süreli iş göremezlik hâlinde kaldığı, meydana gelen olayda davacının %70, davalı idarenin ise %30 oranında kusurlu olduğu, taraflar arasında görülüp kesinleşen dosyada "protez bedeli"ne ilişkin talebin yer almadığı ve önceki bu davada haklar saklı tutulduğundan eldeki davada protez bedeli talebinin istenilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle; davanın ıslah da dikkate alınarak kısmen kabulüne, 299.278,64 TL tazminatın 19/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 15.331,72 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6839, Karar No: 2017/16218, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6839 E.  ,  2017/16218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak su isale hattı, enerji nakil hattı, pilon yeri ve yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak su isale hattı, enerji nakil hattı, pilon yeri ve yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... mahallesi 137 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, su isale ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ile mülkiyet bedelinin ve ecrimisilin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/161, Karar No: 2010/578, Tarih: 25.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/161 E.  ,  2010/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.4.2009 gün ve 505-95 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 3.11.2009 gün ve 7177-11139 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7295, Karar No: 2009/9120, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7295 E.  ,  2009/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve el atmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Kasabası, ... Mahallesinde bulunan bir parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmıştır. 1986 yılında 3302 sayılı yasa ile değişik 2B madde uygulaması ve orman kadastrosunu tamamlama işlemi yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1966 yılında yapılmış, çekişmeli yer tespit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartlarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/721, Karar No: 2006/716, Tarih: 15.11.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/8-721 E.  ,  2006/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Taraflar arasındaki “yargılamanın yenilenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çatalca 2.Asliye Hukuk  Mahkemesince davanın reddine dair verilen  17.2.2004   gün ve            244-42 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 24.1.2005  gün ve 8807-308 sayılı ilamı ile, (...(…Davacılar vekili, vekil edenlerinin miras bırakanı H...'den kalan dava konusu 166, 422,423,439 ve 477 parsellerin miras payları oranında tapu kayıtlarının iptal ve tescili için daha önce açtıkları ve retle sonuçlanan Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.1999 gün 1996/304 esas 1999/324 karar sayılı kesinleşmiş hükmünün yargılamanın yenilenmesi yoluyla ortadan kaldırılmasına karar  verilmesini istemiş, dava tarihinden önce kayıt maliki F. U.. (D..)’un mirasçılarına karşı açılan ikinci dava dosyası bu dosyayla birleştirilerek yargılama yürütülmüş ve sona erdirilmiştir.

Davalılar vekili, aynı taşınmazlar hakkında davacıların daha önce Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesine açtıkları davanın reddedildiğini, bu davanın da reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi nedenleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, 166, 422, 423 ve 439 parsellerin tespitlerinin kesinleştiği tarihten bu dosya ile birleştirilen tapu iptali ve tescil davasına ilişkin 2001/290 esas nolu dava dosyasının açıldığı tarihe kadar on yıllık bak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine, tapu iptali ve tescil davası ile 477 parsel hakkındaki dava dosyasının ayrılmasına, ayrı esasa kaydına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tapu kayıtlarına göre, dava konusu 166, 422, 423 ve 477 parseller davalılar adına hükmen, 439 parsel de ortak miras bırakan A... adına kadastro yoluyla tespit ve tescil edilmişlerdir.

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın vekil edeninin yakın miras bırakanı H..ye atalarından intikal ettiğini, vekil edenlerinin mirasçılık sıfatı gizlenmek suretiyle davalılar adına tescil edildiğini, taşınmazlar Hayriye'den kalan yerlerden olmasa bile, H..'nin ortak miras bırakan M.. oğlu A..'nin eşi olması nedeniyle miras payının bulunduğunu, miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini iddia etmiştir.

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın vekil edeninin yakın miras bırakanı H..ye atalarından intikal ettiğini, vekil edenlerinin mirasçılık sıfatı gizlenmek suretiyle davalılar adına tescil edildiğini, taşınmazlar Hayriye'den kalan yerlerden olmasa bile, H..'nin ortak miras bırakan M.. oğlu A..'nin eşi olması nedeniyle miras payının bulunduğunu, miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini iddia etmiştir.

Davacıların aynı parseller hakkında daha önce açtıkları tapu iptali ve tescil davası, yukarıda tarih ve sayısı yazılı hükümle reddedilmiştir. Esas numarası anılan dava dosyasında dava konusu parsellerin ortak miras bırakan M..oğlu A..'den kaldığı, çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 1981/417-666 esas ve karar sayılı mirasçılık belgesinde; taşınmazın maliki A..nin mirasçılarının davalılardan ibaret bulunduğunun belirlenmesi karşısında davanın reddine karar verilmiş, davacıların temyizi üzerine Yargıtay 8.Hukuk Dairesince onanarak karar düzeltme isteğine başvurulmaksızın hüküm kesinleşmiştir. Davacıların daha sonra hasımlı olarak Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesine açmış oldukları mirasçılık belgesinin iptali ve yeni belgenin verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda, 26.10.2001 gün, 555/768 esas ve karar sayılı hükümle yukarıda tarih ve sayısı yazılı mirasçılık belgesinin iptaline, M..oğlu A..'nin mirasçılarının belirlenmesine karar verilmiştir. Yeni mirasçılık belgesinde davacıların da mirasçı' oldukları belirlenmiş ve bu hüküm 22.02.2002 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar, görülmekte olan davada elde ettikleri yeni mirasçılık belgesine dayanarak Yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuşlardır. Yargılamanın yenilenmesi sebepleri HUMK.nun 445.maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır. Ancak, anılan maddede yazılan nedenlerin bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna başvurulabilir. Bu maddenin 3.bendinde "Hükme esas ittihaz olunan bir ilam hükmü fesih ve nakzolunarak kaziyei muhkeme teşkil etmek suretiyle külliyen mürtefi olması" yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilmiştir. Mirasçılık belgesinin alınması çekişmesiz yargı sonunda verilen bir karardır. Çekişmesiz yargıya ilişkin kararlar şeklen kesinleşmiş olsalar bile, maddi hukuk açısından kesin hüküm teşkil etmezler. Bu nedenledir ki; bu tür belgelerin gerçeğe aykırı olarak alınmış olması halinde istek üzerine mahkemece tekrar değiştirilebilirler ve yeni bir mirasçılık belgesi verilebilir. Başka bir anlatımla; böyle bir belgenin aksi her zaman iddia ve ispat edilebilir. Yukarıda da açıklandığı üzere, çekişmesiz yargı sonucu alınan kararlar maddi anlamda kesin hüküm oluşturmazlar. Somut olayda; davacılar, mirasçılık sıfatlarının gizlenmiş olması karşısında hasımlı olarak aldıkları ikinci mirasçılık belgesi ile M..oğlu A..’nin mirasçıları olduklarını kanıtlamış ve belgelendirmişlerdir. Daha önce açılan davada nazara alınan mirasçılık belgesi kesinleşen yeni bir hükümle ortadan kaldırılmıştır. Bu hüküm HUMK.nun 445/3.fıkrasında düzenlenen yargılamanın yenilenmesi sebebidir. Böyle bir hükme dayanılarak yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunulması mümkündür. Mahkemece görülmekte olan  davanın açıldığı tarihte yeni tarihli mirasçılık belgesinin elde edilmediği, daha önce açılan ve retle sonuçlanan davada, taşınmazların miras bırakanı annesi Hayriye'den kaldığı, bu davada da ortak miras bırakan M..oğlu A..den kaldığı yönünden davacıların çelişik iddiada bulundukları, bu nedenle edinme sebepleri farklı olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Yargılamanın yenilenmesi yoluyla ortadan kaldırılması istenen davada davacılar taşınmazın miras bırakanın Hayriye'den kaldığını, Hayriye'den kalan yerler olmasa bile M.. oğlu A..'nin eşi olması nedeniyle miras payı ve hakkının bulunduğunu ileri sürmüşler, görülmekte olan davanın açıldığı tarihte ikinci mirasçılık belgesinin alınması için dava açmış olmaları karşısında mahkemenin ret gerekçesine katılmak mümkün değildir. Yargılamanın yenilenmesi isteği mesmu görüldüğü takdirde iddia ve savunma çerçevesinde taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasında bir isabet görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  15.11.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ:Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  15.11.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacılar N.. B..ve altı arkadaşı tarafından 14.8.2000 tarihinde yargılamanın yenilenmesi ve tapu iptali ve tescil istekli olarak açılan davada davacılar dava konusu .., .., .., .. ve ..nolu parsellerin kök miras bırakan Balkan harbinde öldüğü söylenen M..oğlu A..den kaldığını, ne var ki, arazi kadastrosu sırasında bu yerlerin miras bırakan M..oğlu A..adına tespitinin yapıldığı, ancak, 166 nolu parsele Hazinenin uygulanan vergi kaydının bu yere uymaması nedeniyle itiraz ettiği, .., ..ve .. nolu parsellere de, köy tüzel kişiliğinin mera olduğundan bahisle itirazda bulunduğu, Kadastro Mahkemesine her parsel için ayrı ayrı açılan davaların redle sonuçlandığını, Kadastro Mahkemesine sunulan 1981/417-666 esas ve karar sayılı veraset belgesi dikkate alınarak mirasçılar F..U..ve F.. D.. adlarına tescillerine karar verildiği 166 nolu parselin 27.6.1991 tarihinde hükmen, .. parselin 14.11.1991 tarihinde hükmen, 422 ve .. nolu parsellerin 5.7.1989 tarihinde hükmen kesinleştikleri, dava konusu ..nolu parselin tespitine itiraz olmadı için 19.2.1980 tarihinde kesinleştiği, davacıların aynı taşınmazlar için 13.02.1991 tarihinde 1991/42 esasta kayıtlı dosya ile aynı hukuki sebebe tutunarak fakat bu yerlerin kök miras bırakan M.. oğlu A..’den değil de, A.. eşi H..’den kaldığını ve H..’ye de kendi ceddinden intikal ettiğini ileri sürerek payları oranında iptal ve tescil davası açıldığını, önce görülen 1991/42 esasta kayıtlı mahkemede verilen ilk kararla davanın kabulüne, payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Temyiz edilmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesince araştırma bozması yapılmıştır. Yerel mahkeme bozmaya uymuştur. Bundan sonra, mahalli mahkeme dava konusu taşınmazların iddia edildiği üzere davacıların murisi H..’den değil de, kök miras bırakan M..oğlu A..’den kaldığını belirleyerek davanın reddine karar vermiştir. Bu karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 27.1.2000 tarihli ilamıyla açıklama getirilerek nizalı taşınmazların kök muris M..oğlu A..den kaldığı ve davacıların ketmi verese hukuksal sebebi nedeniyle hasımlı olarak alacakları veraset ilamıyla önceki veraset belgesini iptal ettirerek yeni bir mirasçılık belgesi almaları gerektiğine değinilmiştir. Eldeki yargılamanın iadesi istemli dava Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin açıklamalı onama ilamından hareketle açılmıştır.