muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3083, Karar No: 2024/12093, Tarih: 09.10.2024

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

.../... davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “... git, salak herif.” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, katılana yönelik eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın atılı suçtan beraatine dair Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9023, Karar No: 2013/22546, Tarih: 02.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9023 E.  ,  2013/22546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2023/335, Karar No: 2023/2278, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/335 E.  ,  2023/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Kemer (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2012/244 Esas, 2014/24 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı 15.01.2014 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.06.2020 tarihinde eski hale getirme isteğini de içerir şekilde temyiz isteğinde bulunduğu, sanığın yüzüne karşı karar verildiğinden temyiz süresinin tefhimle başlayacağının belirtildiği, kararın ayrıca tebliğine gerek olmadığı, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11304, Karar No: 2018/7914, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11304 E.  ,  2018/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...’nın Bolvadin C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, sanığın kendisi ile aynı koğuşta hükümlü olarak bulunan mağdur ... adına başka bir hükümlüye dilekçe yazdırıp altını imzaladıktan sonra cezaevi idaresine verdiği olayda; suç konusu, Bolvadin Ceza ve İnfaz Kurumu İdaresine verilen, 01/07/2015 tarihli dilekçe incelendiğinde; dilekçeyi alan infaz ve koruma baş memurunun “imza dilekçe sahibine aittir” şeklinde ibare yazıp imzaladığı, bizzat dilekçe sahibi tarafından ibraz edilmesi gereken dilekçenin, imza sahibi olmayan ve üstelik okuma yazma bilmeyen sanık tarafından ibraz edilmesi nedeniyle, görevli memurun dikkatsiz davranması ve dilekçenin “imza dilekçe sahibine aittir” şeklinde ibare ile işleme koyması karşısında; memurun dikkatsizliği neticesinde işleme konulan dilekçedeki sahteliğin mevcut haliyle aldatma niteliğinin bulunmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan "özel belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7674, Karar No: 2011/14399, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7674 E.  ,  2011/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Gerekçeli kararın, davalılardan ...'ye 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği belirtilerek dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de gerekçeli kararın davalıya yöntemince tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasa'nın 9.maddesi ile değişik 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekir.

Davalı ...'ye bu aşamaya değin yöntemince tebliğ yapılmadığı gibi 35.maddeye göre tebliğ yapılan adres, adres kayıt sisteminde yer alan adres olmadığından tebligatın yöntemince yapıldığı söylenemez. Öte yandan, rücuan tazminat istemine ilişkin ... İş Mahkemesinin 2010/591-908 E.K. sayılı gerekçeli kararı da davalıya ilanen tebliğ edilmiştir.

Bu nedenlerle, davalı ...'in ( TC-... ) adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin olup olmadığı araştırılarak bulunduğu takdirde tespit edilecek bu yeni adrese, bulunmadığı takdirde dosyada yer alan "Batıkent Mah.Karacan Sokak No:38/3 ...", "... Köyü Merkez / ...", "... Mah.... Cad.No:20 ...", " Alt İş Merkezi 3.Kat Ekşi İnşaat Söke/...", " İstiklal Mah.... Sk.Özer İşhanı No.21 ( 5/220) ", "... İkizdere Bayırköy" adreslerinden tebligata yarar adresi belirlenerek bu bu adrese, bulunamadığı takdirde gerekçeli karar davalı ...'ye ilanen tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12918, Karar No: 2017/10231, Tarih: 19.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12918 E.  ,  2017/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsama göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında, 24/09/2014 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun suça konu motosikleti ...'den satın aldığına ilişkin aşamalardaki savunmaları ile ... ve ... isimli şahıslarla olay tarihinde bir husumetlerinin bulunmadığına ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesi, buna karşılık ... ile ...'un soruşturma evresinde şüpheli, kovuşturma evresinde tanık olarak alınan beyanlarında ısrarla; ''....'ı olay günü plakasız bir motosikletle gördüklerini, motosikleti nereden aldığını sorduklarında, kendilerine ''350,00-400,00 TL karşılığında satın aldığını söylediği,....'a böyle bir motosiklet satmadıklarına'' dair savunmaları, ayrıca suça sürüklenen çocuk ... suça konu motosikletin çalınmasından 2 gün sonra, yani 12.09.2013 günü suça konu motosikletle yakalandığına dair kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait olan sokaktaki kaldırımda bulunan motosikleti, belirlenemeyen bir zaman diliminde çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, aynı Yasa'nın 165. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçundan hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suçun ''adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9495, Karar No: 2014/1414, Tarih: 23.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9495 E.  ,  2014/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz, yönetimindeki servis minibüsü ile tek yönlü meskun mahal içi caddede yol kenarında park halinde olduğu yerden çıkış yapmak için geri manevra yapmakta olan sanığın, karşıdan karşıya geçmek için yol içinde aracın arkasında beklemekte olan ölene aracının arka kısmıyla çarptığı olayda; sanığın Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin “Araçların Manevralarına Dair Kuralları” düzenleyen 137/B-2 maddesinde “ duraklanan ve park edilen yerden çıkılırken araçlarını ve araçların etraflarını kontrol etmeleri” kuralını ihlal ettiği ve benzer olaylarda Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin de sanıklara kusur izafe ettiği bilindiğinden asli kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporu oluşa uygun düşmekle, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur durumunu belirleyen rapor alınmasına ilişkin tebliğnemenin birinci paragraftaki bozma içeren görüşe,

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; her ne kadar sanık sabıkasız ve geçimini şoförlükle temin ediyor ise de; asli kusurlu sanık hakkında sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin ikinci paragrafındaki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin Adli Tıp Kurumu Başkanlığından kusur raporu alınması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2283, Karar No: 2017/13333, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2283 E.  ,  2017/13333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8257, Karar No: 2014/4242, Tarih: 20.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2012/8257 E.  ,  2014/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2011

Numarası : 2007/514-2011/622

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı Z.. G.. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu.Gereği görüşüldü:

Asıl dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti, karşı dava ise ecrimisil alacağının tahsili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; HUMK’un 382.(yeni HMK 294.) maddesi hükmüne göre mahkemece verilecek kararların açık olarak ve yüze karşı okunmak suretiyle tefhim edilmesi gerekir. Kural olarak tefhim gününde hükmün gerekçesi ile birlikte açıklanması gerekmekte ise de, gerekçeli kararın hemen yazılması her zaman mümkün olamayacağından mahkemenin önce vereceği kısa kararı yargılama oturumunda tefhim etmesi daha sonra gerekçeli kararı yazarak bu yasal zorunluluğun tamamlanması mümkün bulunmaktadır. Ne var ki, asıl olan kısa karardır. Sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olarak yazılması gerekir. 10.4.1992 gün ve 7/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da bu hususa değinilmiş, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma nedeni olacağı, yerel mahkemenin çelişkiyi gidermek kaydı ile bozma kararından sonra önceki kararı ile bağlı olmaksızın vicdani kanaatine göre yeni bir hüküm oluşturması gerektiği kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; kısa kararda asıl davanın reddine, karşılık davanın kısmen kabulü ile 6.000 TL ecrimisil bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verildiği, gerekçeli kararda ise; anılan hükümlerle birlikte karşı dava yönünden kısa kararda hüküm altına alınmayan taşınmazın bağımsız bölümüne davalının elatmasının önlenmesine de karar verildiği anlaşılmaktadır.

Az yukarda açıklanan hukuksal olgular gözönüne alındığında verilen hüküm usül hükümlerine ve anılan Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararı’na açıkça aykırı olduğundan, davacı-karşı davalı Z.. G..'in yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı-karşı davalı Z.. G..'e iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1980, Karar No: 2016/9867, Tarih: 09.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/1980 E.  ,  2016/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2015/1980

Karar No : 2016/9867

Tebliğname No : 12 - 2014/232918

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/02/2014

Numarası : 2013/94 - 2014/87

Sanıklar : 1-...., 2- ....

Katılanlar : 1.... 2-...., 3-....., 4-..... 5-...., 6-......

Suç : Taksirle öldürme

Suç Tarihi : 30.01.2013

Hüküm : Her iki sanık hakkında- CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Temyiz Eden : Katılanlar.....ve diğerleri vekili, katılan ..... vekili, katılan .... vekili, katılan ..... vekili

Tebliğnamedeki düşünce : Temyiz isteminin reddi- onama

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar ...., .... ve .... vekili, katılan .... vekili, katılan ..... vekili, katılan ..... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanlar ...., .....ve ..... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin yokluğunda verilip 29/04/2014 tarihinde usulünce tebliğ edilen, hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 21/05/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Katılanlar ....., katılan ...... ve katılan .....vekillerinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;