muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7191, Karar No: 2022/2157, Tarih: 21.03.2022

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/03/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun bulunmasına, davada husumet tevcih edilen şirketin tasfiye sonucu ortaklar kurulu kararı ile sicilden terkin edilmiş olması nedeniyle husumetin Ticaret Sicil Müdürlüğü ve tasfiye memuruna yönetilmesi zorunluluğu karşısında davada HMK hükümlerine aykırı davranılmış olmasının sonuca bir etkisinin bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2020/334, Karar No: 2021/4081, Tarih: 25.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/334 E.  ,  2021/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin bir kısım davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun bir kısım davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; bir kısım davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/40 Esas– 2018/163 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak arazi niteliğindeki Ankara İli, Sincan İlçesi, Yenikent/Mülk Mahallesi 283 ada 132 parsel (ifraz öncesi 283 ada 34 parsel) sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca İlçe Tarım Müdürlüğünün değerlendirme tarihi olan 2017 yılı verileri esas alınarak, domates ve biber münavebesi uygulanıp, masraflara sermaye faizi vd. eklenmeden ve objektif değer artışı ise % 100 oranında uygulanmak suretiyle değerinin tespit edilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı vekilinin temyizine gelince;

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı vekilinin temyizine gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2018/2257 Esas– 2019/2092 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) bendinde yer alan vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı alt bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11182, Karar No: 2006/13754, Tarih: 23.11.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/11182 E., 2006/13754 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/11182 E., 2006/13754 K.**

**- MÜDAHALENİN MEN'İ VE KAL'İ**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 2.5.1997 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.1998 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı, köy yaylasına davalının kalıcı nitelikte mülk edinme amacına yönelik bina yaptığını ileri sürerek yaylaya elatmanın önlenmesini ve binanın yıkılmasını istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan iki katlı betonarme ev ve bahçeye vaki müdahalenin men'ine ve kal'ine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- 17.10.1997 günlü kroki ile davalının yayla yerinin 228.00 metrekarelik kesimine yayla evi, ahır ve ağıl yapmak suretiyle elattığı saptanmış, 16.9.1997 havale tarihli bilirkişi raporunda 91.26 metrekare alanlı, iki katlı betonarme binanın kalıcı nitelikte olduğu belirlenmiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda davalının ev, ahır ve ağıl yaparak kullandığı toplam 228.00 metrekare yüzölçümündeki yayla yerine elattığı saptandığı halde, iki katlı bina dışında kalan kısma ilişkin olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan bilirkişi raporlarından ağıl ve ahırın mülk edinmek amacıyla yapılmış kalıcı nitelikte olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Ahır ve ağıl olarak yapılan bu yapıların mülk edinmek amacıyla kalıcı nitelikte yapılmış olup olmadıkları araştırılarak, kalıcı yapı niteliğinde oldukları anlaşılması halinde davalının bu kesime de elatmasının önlenmesi ile yapıların yıkılmasına karar verilmelidir. Geçici olarak hayvanların barınması amacıyla yapılmış bir yapı olduğunun saptanması halinde ise bu yapıların yıkılması gerekmez.

Mahkemece, bu yönler düşünülmeden sadece ev yerinin bulunduğu kesim için kabul kararı verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2502, Karar No: 2023/2962, Tarih: 14.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2502 E.  ,  2023/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2016 tarihli ve 2015/151 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2016 tarihli ve 2015/151 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi 25.11.2016 tarih, 2016/93 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvuralarının esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.05.2021 tarihli eksik inceleme nedeni ile hükmün Bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebebi;

Cezanın az olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraat eden katılan sanık vekiline iki ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B.Sanık müdafiinin temyiz sebebi;

Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, olayla ilgisi olmadığı halde,eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebebi;

Cezanın az olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraat eden katılan sanık vekiline iki ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B.Sanık müdafiinin temyiz sebebi;

Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, olayla ilgisi olmadığı halde,eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2016 tarihli ve 2015/151 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararı ile "...22/09/2014 günü saat 08.20 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile Alanya istikametinden Gazipaşa istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalli olan D-400 Karayolu üzeri Kestel Mah. Muhsin Yazıcıoğlu Parkı önüne geldiğinde, sağ ön yanda seyreden katılan sanık ...'un sevk ve idaresindeki motosikletin solundan geçtiği sırada, kamyonun sağ ön yan kesimi ile fark edemediği motosikletin sol yan kesimine sürtünme şeklinde çarpması ve motosikletin devrilmesi neticesinde katılan sanık ...'in 10/10/2014 tarihli adli rapora göre btm ile giderilir şekilde yaralandığı, motosiklette yolcu olarak bulunan ...'in eşi ... ve kızı ...'un ise olay yerinde öldüğü, kazaya karışan kamyon sürücüsünün hiç duraksamadan yoluna devam ettiğinin görüntülerden tespit edildiği sabittir.

İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik kürsüsünden alınan son rapordaki kusur durumu tespitine göre olayda sanık ...'ın tam kusurlu, ölen ve yaralanların kusursuz oldukları anlaşılmakla kusuru bulunmayan sanık ...'in beraatine, olayda tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne bir kişinin yaralanmasına sebep olan sanık ...'ın ise cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, olay günü kamyonu kullandığını, olay mahallinden geçtiğini ancak hiçbir şekilde herhangi bir kazaya karıştığını fark etmediğini öne sürdüğü görülmüştür.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, olay günü kamyonu kullandığını, olay mahallinden geçtiğini ancak hiçbir şekilde herhangi bir kazaya karıştığını fark etmediğini öne sürdüğü görülmüştür.

3.Katılan sanık ... ifadesinde "Ben olay günü motorum ile arkamda vefat eden eşim ve kızım olduğu halde Alanya'da Demirtaş'a doğru gidiyordum. Total Petrol istasyonunun orada bulunan ışıklara geldiğimde kırmızı yanıyordu. Durdum, yeşil ışık yanınca hareket ettim. Ben ne olduğunu anlamadan renginin kırmızı olduğunu gördüğüm bir kamyonun benim kazağımdan beni kendine doğru çekti ve bıraktı bu esnada ben sağıma doğru motorla birlikte düştüm. Ben sağa doğru düşmeme rağmen motorun korkulukları olduğu için korkuluklar kaldırıma değdi ve motor tam yatmadı, kamyon beni kazağımdan 15 - 20 metre kadar sürükledi. Kafam defalarca kamyonun jantına çarptı, ben yeşil ışıkta geçtikten sonra tahminime göre kamyon kırmızı yanarken durmadı ve ışığı geçti, süratı en az 70 - 80 KM civarındaydı, benim kazağım kamyonun ön tekerinin bijonlarına takıldı, ben sürüş esnasında yolun en sağında kaldırıma en fazla 50 CM mesafede gidiyordum, kamyon bu haldeyken beni sürükledi, ben kamyondan kurtultuktan sonra kamyon durdu, stop lambalarının yandığını gördüm, ancak ondan sonra yoluna devam etti, kaza bu şekilde meydana geldi, kaza da eşimi ve kızımı kaybettim. Kendimde yaralandım." şeklinde savunmada bulunmuştur.

4.İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 27.04.2015 tarihli raporunda, şüpheli sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, görüş alanını ... trafiği itibariyle gerektiği şekilde kontrol etmesi, teyakkuzla seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, sağ yanda aynı yönde seyreden müşteki şüpheli ... sevk ve idaresindeki motosikletin sol yan kesimine sürtünme şeklinde çarpması nedeni ile asli ve tam kusurlu olduğu, bilirkişi raporundaki kask takılmaması nedeni ile motosiklet sürücüsüne verilen tali kusura iştirak etmemiştir.

5.İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim Görevlilerinden oluşan 5 kişilik bilirkişi heyetinden ile aldırılan 03/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda, sanık sürücü ... 'ın asli tam kusurlu, müşteki sanık ...'un kusursuz olduğu kanaatinde olunduğu bildirilmiştir.

5.İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim Görevlilerinden oluşan 5 kişilik bilirkişi heyetinden ile aldırılan 03/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda, sanık sürücü ... 'ın asli tam kusurlu, müşteki sanık ...'un kusursuz olduğu kanaatinde olunduğu bildirilmiştir.

6.Olay yerinin karşısında bulunan Total Petrol İstasyonuna ait olan ayrıntısı dosyada mevcut 30/09/2014 tarihli CD inceleme tutanağında yer alan, kamera 1 isimli kamera görüntülerine göre; saat 08:10:25 de kırmızı renkli kamyon ve önündeki motosikletin Alanya-Gazipaşa istikameti üzerinden hakeret halinde görüntüye girdiği, saat 08:10:27'de kamyon geçtikten sonra yolun kenarında gölge şeklinde bir kalıntının kaldığı, saat 08:10:37'de kırmızı renkli kamyonun görüntüden çıktığı, 08:11:08'de gölge şeklindeki karartının hareket ettiği, daha sonra çevrede bulunan vatandaşların bu şahsa doğru yöneldikleri, kamera 2 isimli kamera kaydına göre de saat 08:10:20 de kırmızı renkli kamyon ve önünde giden motosikletin görüntüye girerek saat 08:10:27'de görüntüden çıktığı, kaza tutanağına ve görüntü kayıtlarına göre kamyonun hiç duraksamadan yoluna devam ettiği, daha sonra karayolu üzerindeki plaka tespit sistemine (PTS) ilişkin kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda kırmızı kamyonun plakasına ulaşıldığı, yapılan araştırmada sanığın olay günü kamyonu kullandığı, olaydan sonra kamyonun ruhsat sahibi olan ve nakliyecilik yapan patronu ...'a teslim ederek kendi işimi kuracağım şeklinde beyanı ile işten ayrıldığına ilişkin tespitler yer almaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2016 tarih, 2015/151 Esas, 2016/237 Karar sayılı sanık ... hakkında taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına sebep olmak suçundan verilen mahkumiyet kararında; usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptandığından; sanık müdafiinin ve katılan sanık vekilinin yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının reddine; Ancak, katılan sanık ... hakkında verilen beraat kararı nedeni ile katılan sanık lehine hükmedilen vekalet ücretinden sanık ... ile hazinenin eşit oranda sorumlu bulunduklarının gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu yasaya aykırılık hakkında CMK'nın 280/1-h maddesi yollamasıyla CMK'nın 280/1-a maddesindeki yetkiye istinaden Dairemizce karar verilmesi mükmün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan "Beraat eden katılan sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihindeki tarifeye göre hesaplanan 3.600 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak katılan sanık ...'a verilmesine" şeklindeki cümlede yer alan hazineden ibaresine “sanık ... ile hazineden eşit olarak” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname Yönünden;

IV. GEREKÇE

Tebliğname Yönünden;

Olayın jandarma karakoluna ihbar edildiği saat 08:10 sıralarında, jandarma komutanlığının yaptığı araştırma sonucu, olay yerinin karşısında bulunan Total Petrol İstasyonuna ait olan ayrıntısı dosyada mevcut 30/09/2014 tarihli CD inceleme tutanağında yer alan, kamera 1 isimli kamera görüntülerine göre; saat 08:10:25 de kırmızı renkli kamyon ve önündeki motosikletin Alanya-Gazipaşa istikameti üzerinden hakeret halinde görüntüye girdiği, saat 08:10:27'de kamyon geçtikten sonra yolun kenarında gölge şeklinde bir kalıntının kaldığı, saat 08:10:37'de kırmızı renkli kamyonun görüntüden çıktığı, 08:11:08'de gölge şeklindeki karartının hareket ettiği, daha sonra çevrede bulunan vatandaşların bu şahsa doğru yöneldikleri, kamera 2 isimli kamera kaydına göre de saat 08:10:20 de kırmızı renkli kamyon ve önünde giden motosikletin görüntüye girerek saat 08:10:27'de görüntüden çıktığı, kaza tutanağına ve görüntü kayıtlarına göre kamyonun hiç duraksamadan yoluna devam ettiği, daha sonra karayolu üzerindeki plaka tespit sistemine (PTS) ilişkin kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda kırmızı kamyonun plakasına ulaşıldığı, yapılan araştırmada sanığın olay günü kamyonu kullandığı, olaydan sonra kamyonun ruhsat sahibi olan ve nakliyecilik yapan patronu ...'a teslim ederek kendi işimi kuracağım şeklinde beyanı ile işten ayrıldığına ilişkin tespitler ve katılan motosiklet sürücüsünün değişmeyen ifadelerinde, kırmızı renkli kamyonun kendisine çarparak sürüklediği ifadeleri karşısında; Belçika vatandaşı tanığın ifadesinin alınmasının ve oradan geçtiğini inkar etmeyen sanığın HTS kayıtlarının araştırılması gerektiği görüşüne iştirak edilmemiştir.

Oluş ve dosya kapsamına ve olay yerinin karşısında bulunan Total Petrol İstasyonuna ait olan ayrıntısı dosyada mevcut 30/09/2014 tarihli CD inceleme tutanağında yer alan, kamera 1 isimli kamera görüntülerine göre; sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonla, saat 08:10:27 de, meskun mahal dışında, tek yönlü ve iki şeritli yolda seyir halinde iken, yolun sağında ve aynı istikamette seyreden katılan sanık ...'un sevk ve idaresindeki motosikletin sol tarafına çarparak 5.5 metre motosikleti sürüklediği, motosiklet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, arkasında yolcu olarak bulunan eşinin ve kızının ise olay yerinde öldüğü, katılan ...'un tüm ifadelerinde kırmızı renkli kamyonun çarptığı ve durakladıktan sonra yoluna devam ettiği, kolluk biriminin karayolu üzerindeki plaka tespit sistemine (PTS) ilişkin kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda kırmızı kamyonun plakasına ulaşıldığı, yapılan araştırmada sanığın olay günü kamyonu kullandığı ve olay yerinden geçtiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin, delilleri isabetli şekilde değerlendirdiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 25.11.2016 tarihli ve 2016/93 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7492, Karar No: 2021/4698, Tarih: 23.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/7492 E.  ,  2021/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait... Termik Santralı Müdürlüğü bünyesinde bant bakım, kazan bakım işçisi olarak çalıştığını, sendikalı olduğunu, davalı kurumun kadrolu elemanları tarafından yapılan işlerin daha az maliyetle işçi çalıştırmak amacıyla davalı kurumun muvazaalı ihaleleri yoluyla taşeron firmalara yaptırıldığını, taşeron firmaların yapılan işlerde uzmanlıkları olmadığını, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olması nedeniyle davacının işe başladığı tarihten itibaren asıl işverenin işçisi olarak sayılması gerektiğini, 100,00 TL ücret alacağı ile yargılama sonucu belirlenecek olan tüm ücret alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın görev, yetki, husumet, derdestlik, kesin hüküm, hukuki yarar yokluğu, hak düşürücü süre ve zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının kendi işçileri olmadığını, ayrı bir işverenin işçisi olduğunu, teşekküllerine hizmet akdi ile bağlı olmayan yüklenici firma işçilerinin sendika üyeliğinin ve toplu iş sözleşmesinden faydalanma isteklerinin kabul edilemeyeceğini, asıl amaç ve faaliyetlerinin üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek olduğunu, ana statülerinin 6.cı maddesine göre ihtiyaçları doğrultusunda Kamu İhale Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine ve usule uygun şekilde ihale yolu ile hizmet alımı yaptıklarını, davacının kurum personeli ile aynı yerde aynı işi yapmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :