muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1963, Karar No: 2014/6026, Tarih: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1963 E.  ,  2014/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/537-2013/509

DAVA :Davacı, davalının sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı haraket ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı hareket ettiğinin tespitine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalının ileri sürdüğü gibi sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı hareket etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, uyuşmazlığın çözümünde hangi mahkemenin görevli olduğu konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, davalının sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı hareket ettiğinin tespitine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27/02/2013 tarih ve 2012/9-854 E – 2013/292 K sayılı kararında özetle; işçi ile işveren arasında olsa dahi rekabet yasağından kaynaklanan davaların mutlak ticari dava niteliğinde bulunduğu, mutlak ticari davalara bakma görevinin ise Ticaret Mahkemesine ait olduğu belirtilmiştir.

İş bu davanın rekabet yasağından kaynaklanan bir dava olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yukarıda belirtilen kararı karşısında, mahkemece Ticaret Mahkemesin'e görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14095, Karar No: 2017/2608, Tarih: 29.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14095 E.  ,  2017/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalılar ..., ..., ..., ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı (karşı davalı) ..., dava dilekçesinde ... ili,...köyü 102 ada 211 parsel sayılı 32.817,32 m2 taşınmaz ile davalılar adına tespit gören 102 ada 212 parsel sayılı 3335,60 m2 yüzölçümündeki taşınmazın başta bir bütün olup adına tapulu olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında verasette iştirak halinde olarak davalılar adına kendi tapulu taşınmazından ayrılarak tespit gördüğünü, dava konusu parsel ile adına yazılı parselin başta bir bütün halinde iken babasının sağlığında... isimli bir şahsa tapuda satış yapıp...'ın 4-5 sene kadar zilliyet olduktan sonra baba malı olması nedeniyle kendi adına...'dan satın aldığını, bu taşınmazın etrafında başka miras kalan taşınmaz olmadığını, babasının kardeşi olan ... ...'nın dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede ve yakınında hiçbir zilliyetlik yaptığı taşınmazının olmadığını, adına tespit gören 102 ada 211 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı miktarı tespit miktarından az ise de tapu miktar fazlası olan yanı tapunun 21 dönüm civarında olmasına rağmen taşınmazın taksim sırasında yaptıkları ölçümde 45 dönüm geldiğini, babasının mirası olarak kendi zilyetliğinde kaldığını, bu nedenlerle dava konusu 102 ada 212 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştirilmesinin durulması ile dava konusu 102 ada 211 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kendi adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2006/66 Esas sayılı dosya davacısı Hazine dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... mevkiinde kain 102 ada 211 parsel sayılı 32.817,28 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro tespitlerinde davalı adına tespit gördüğünü, dava konusu taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, genelde taşlık, kayalık, çalılık yerler olduğunu, tarım arazisi olmadığının tespit edildiğini, bahse konu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu gereğince zilyetlik ile iktisap için gerekli zaman aşımı dolmadığını, ayrıca taşınmazların zilyetlikle iktisap edilemeyen yerlerden olduğunu, zilyetlik ile iktisap için gerekli yasal şartların hiç birinin oluşmadığını, bu nedenlerle dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile şerhsiz ve beyansız olarak Hazine adına tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, 2006/18 Esas sayılı davanın kabulü ile birleşik 2006/66 Esas sayılı davanın kısmen kabul kısmen reddine; ... ili, Kaş ilçesi, Sarılar köyü, Kocaalan mevki 102 ada 212 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına aynı vasıf ve miktarda tapuya kayıt ve tesciline, ... ili, Kaş ilçesi, Sarılar köyü, Kocaalan mevki 102 ada 211 parsel sayılı taşınmazın Harita

Mühendisi...'ın 09.04.2014 tarihli raporu ve krokisinde (A) rumuzu ile işaretli 5810.62 m2'lik kısmının iptali ile aynı ada içerisinde son parsel numarası verilerek ham toprak vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B1), (B2), ve (B3) rumuzu ile işaretli toplam 27002.2 m2'lik kısmın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalılar ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, bilirkişi raporlarına göre çekişmeli 102 ada 211 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı, 211 sayılı parselin (B1), (B2), (B3) bölümüyle 102 ada 212 sayılı parselin tamamının davacı ...'nun dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5486, Karar No: 2012/11142, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5486 E.  ,  2012/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2011 tarih ve 2010/300-2011/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, MG Başkent Beton Sanayi Ltd. Şti'nin ortaklarının davacı ... ile davalı ... Tuna'dan müteşekkil olduğunu, daha önce diğer davalıların da şirkette hissedar ve sözleşme ile atanmış müdür sıfatı ile yer aldıklarını, ancak hisselerini devretmelerine karşın müdür statülerinin devam etmekte olduğunu, bu kişilerin şirket işleri ile ilgilenmedikleri gibi haksız rekabet oluşturacak faaliyetlerde bulunduklarını ileri sürerek, davalılar ... ve ...’ın şirket müdürlüğünden azillerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı vekilinin yönetim ve haksız rekabet konularındaki iddialarının doğru olmadığını, ortaklar kurulu kararı ile şirket yönetimi konusunda karar alınabileceğini, dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalılar ... ve ...'ın hisselerini devretmeleri nedeniyle şirket ortaklıklarının sona ermesine karşın, idare ve temsil görevlerinin devam etmekte olduğu, aynı konuda faaliyeti bulunan bir başka şirketteki ortaklıkları nedeniyle davalıların idare ve temsil yetkisinin kaldırılmasının haklı neden olarak kabulü gerektiği, şirket ortaklarının bir araya gelmek suretiyle bu konuda karar alamadıklarının anlaşılması nedeniyle davacı ortağın bu hususta dava açarak mahkemeden talepte bulunmasının hukuken mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalılar ... ve ...’ın idare ve temsil yetkilerinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8944, Karar No: 2017/3109, Tarih: 29.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8944 E.  ,  2017/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2014/647-2015/1048 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21,242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş’nin ... Şubesi'ne 21.09.1999 tarihinde 3.851,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, banka personeli tarafından mevduatın off shore hesabına aktarıldığını, henüz vadesi gelmemişken 21.12.1999 tarihinde ... tarafından ...'a el konulduğunu, müvekkilinin parasının sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini, ... yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri 3.851,00 TL’nin 21.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davacının off shore hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin off shore bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili; davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mevduat alacağının ... A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın ... Offshore Ltd'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, ... A.Ş'nin bir kısım yöneticilerinin Off Shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve davacının iradesinin açıkça fesata uğratıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 3.851,00 TL'nin 21.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili, fer'i müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili, fer'i müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Fer'i müdahil ... vekilinin 19/02/2016 tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak, davacı taraf 3.851,00 TL'nin yatırıldığı tarihten itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile, 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirildiğinden 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bank A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bank A.Ş. vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “21.09.1999” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “... 21/09/1999 tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar reeskont faiz oranı, 01.01.2000” ibaresinin eklenmesine hükmün bu şekliyle davalı ... Bank A.Ş. ve feri müdahil ... yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21013, Karar No: 2023/3747, Tarih: 17.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21013 E.  ,  2023/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1115 E., 2015/1202 K.

SUÇ : 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/1115 Esas, 2015/1202 Karar sayılı kararıyla sanıkların 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na ( 1163 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak hazineye gelir kaydına, 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz sebeplerini vekalet ücretine hasretmiş olup, vekalet ücretinin Hazine yerine kendilerine verilmesine karar verilerek kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

III.GEREKÇE

Katılan vekili, temyiz talebini vekalet ücretine hasretmiş olduğundan, hükmün vekalet ücreti dışındaki yönleri inceleme dışında bırakılmıştır.

1163 sayılı Kanun'un 5983 sayılı Kanun ile değişik Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkı olan ve 17.12.2015 tarihli celsede katılmasına karar verilen Tekirdağ Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yerine Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV.KARAR

1163 sayılı Kanun'un 5983 sayılı Kanun ile değişik Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkı olan ve 17.12.2015 tarihli celsede katılmasına karar verilen Tekirdağ Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yerine Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/1115 Esas, 2015/1202 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin ''E'' bendinde yer alan ''...hazineye gelir kaydına, '' ibaresi çıkartılarak yerine ''...katılana verilmesine,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21859, Karar No: 2025/6400, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21859 E.  ,  2025/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1455 E., 2022/802 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.