muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3084, Karar No: 2022/1304, Tarih: 17.02.2022

tamamlanmadığının anlaşıldığı, davacının (A) harfi ile gösterilen kısımdaki araziye sadece ağaç diktiği ve ev yaptığı, başkaca bir emek veya para harcadığına ilişkin delilin bulunmaması dikkate alındığında araziye ağaç dikmenin veya ev yapmanın mülkiyeti kazandırmaya yetmeyeceği, iddianın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili dava konusu parselin 40 yıldır nizasız ve aralıksız olarak ev yapmak, ağaç dikmek, buğday ekmek, kuyu açmak, kuyu suyu kullanarak ziraat yapmak suretiyle tarıma elverişli bir şekilde davacı tarafça kullanılmasına rağmen taşınmazın kadastroda davalı adına tescil edildiğini, yerin orman olmadığını, taşınmazın üç yangın geçirdiğini ve taşınmaz üzerindeki eski ağaçların yandığını, davacının taşınmaz ve üzerindeki ev için 1990 yılından bu yana emlak vergisi ödediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme sonucu verildiğini ve hatalı olduğunu, 1990 yılına ait hava fotoğraflarında taşınmazın tarımsal amaçlı işlenmiş olduğunun ve çalılık niteliğinde olmadığının açıkça görüldüğünü, dava konusu alanın 2.345,82 m2 olup, bilirkişi raporunun aksine taşlık, kayalık ve çakıllık değil, tarım arazisi niteliğinde olduğunu, Anamur Kaymakamlığınca taşınmaz için davacıya ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğini, davacı lehine imar ve ihya koşullarının oluştuğunu, davacı ve eşinin bu yerlerde kadimden beri ekonomik amaçlı ziraat yaptıklarını ve taşınmazı tarıma elverişli hale getirip kullandıklarını, davanın reddine karar verilmesine rağmen davacıya iade edilecek harcın eksik hesaplandığını belirterek, kararın kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/726 E., 2018/98 K. sayılı kararıyla; taşınmazın 1990 yıllarına ait hava fotoğraflarında tarımsal amaçla işlenmediğinin açık olduğu, keşif tarihi itibariyle de doğal halini korumakta olup, büyük kısmının halen taşlık, kayalık ve çalılık durumunda bulunduğu, üzerindeki ağaçların yaşları itibariyle tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresini doldurmadığı gibi, imar ve ihyasının da yapılmadığı, ayrıca üzerindeki evin de kullanılmayan boş ve yıpranmış bir ev durumunda olması nedeniyle davacı yararına zilyetlikle taşınmaz kazanma koşullarının gerçekleşmediği belirlenerek, davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru olduğu ancak; dava reddedilmesine rağmen davacı tarafça 05.05.2017 tarihli tahsilat makbuzuyla yatırılan 5.229,58 TL harcın davacıya iade edilmediği gerekçesiyle davacının istinaf isteminin HMK’nın 353-1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile Yerel Mahkeme kararı kaldırılmış, iade edilen harç yönünden hüküm değiştirilerek davanın reddine ilişkin yeniden karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda sözü edilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki itirazlarına ek olarak, dava konusu kısmın ekime, dikime ve ürün yetiştirmeye müsait olmayan yerlerden olmadığını,ihya edilecek taşınmaz vasfında sayılmadığını,tarıma elverişli yerler üzerinde yapılan çalışmaların ihya niteliğinde olamayacağını, bu nedenle bu kısmın ihyaya gerek olmaksızın TMK'nın 713/1. ve Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri gereğince davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile kabul kararı verilmesi gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1968 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Mersin ili, Anamur ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz bölümleri, tapulama harici olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakılmış, 07.01.2013 tarihinde Kadastro Kanunu'nun ek 8. maddesi gereğince 388 ada 22 parsel numarası ve 9.117,74 metrekare yüzölçümüyle, tarla vasıflı olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, itiraz olmadığından tespit 01.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava; Türk Medeni Kanunu’nun 713/1., 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. "

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle kararın (V/3.2.) no.lu paragrafında yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kararın (III) no.lu paragrafında yer verilen İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre Bölge Adliye Mahkemesince kararın (IV/3.) no.lu paragrafında yazılı olduğu üzere karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı 44,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5001, Karar No: 2019/8174, Tarih: 12.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5001 E.  ,  2019/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... için;

TCK'nın 158/1-k, 35, 62, 52, 53

Sanık ... için;

TCK'nın 158/1-k, 35, 39, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26.11.2005 tarihinde, sanık ...’ın maliki olduğu ve 26/01/2005-2006 vadeli, 23411 acente no ve 27 nolu poliçe ile teminat altına alınmış .... plakalı aracını diğer sanıklar ... ve ...'a verdiği, adı geçen sanıkların Sarıyer .... köyü ile Sarıyer Merkezi arasındaki tenha alanda bulundukları sırada aracın yandığı, sanık ...'nın yanan aracın sigorta teminat bedelini alabilmek için 28/11/2005 tarihinde müşteki sigorta şirketine başvurduğu ve bu başvurusu üzerine 50820109151 nolu kasko hasar dosyası ile 21/12/2005 tarihli zeyilname düzenlendiği, ancak araç üzerinde yanmadan sonra yapılan incelemelerde 17/03/2006 tarihli araştırma, 12.03.2006 ve 06/05/2013 tarihli bilirkişi raporlarından aracın, direksiyon mili ve simidi, radyatörü, ön tamponu, ön far çerçeveleri, stop lambaları, stepne jantı, krikosu, bijon anahtarı, arka silecek moturu, tavan sunroof motoru, kapı panzut demirleri, üç kapı hoperlörleri, ön cam silecek motorları ve kalorifer motorunun araç enkazı üzerinde olmadığı, sökülmüş olduğu, araçta olması gereken bu parçaların yanarak yok olmasının mümkün olmadığının belirtildiği, sanıkların bu suretle sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların savunması, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların savunması, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...’ın diğer sanık ... ile beraber fikir ve eylem birliği içerisinde, suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurarak atılı suçu gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nın 37. maddesi yerine aynı maddenin 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; her ne kadar hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmüşse de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılması hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK’nın 62. maddesiyle uygulama yapıldığı halde cezanın ertelenmemesiyle çelişkiye neden olunduğuna, sabıkasının ertelemeye engel olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların savunması, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden, iptal kararına göre değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden, iptal kararına göre değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında adli para cezasına mahkumiyete ilişkin “120 gün”, “60 gün”, “50 gün” ve “1.000 TL” terimleri ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5 gün”, “2 gün”, “1 gün” ve “20 TL” ile “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25583, Karar No: 2017/3091, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25583 E.  ,  2017/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8536, Karar No: 2010/16149, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8536 E.  ,  2010/16149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6150, Karar No: 2019/2492, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/6150 E.  ,  2019/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1169, Karar No: 2013/12347, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1169 E.  ,  2013/12347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm dahili davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün davalı ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...'e Tebligat Kanunu 35. maddesine göre yapılan tebligatın usûlüne uygun olmadığı görülmüştür.

Tebligat Kanunu, madde 35/2 ve 3. fıkralarında yer alan "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tesbit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." düzenlemesi sonucunda gerçek kişi ilgiliye bu madde gereğince tebligat yapılabilmesi için değiştirilen bir adres var ise yeni adresin bildirilmemesi ve mernis kayıt sisteminden de adresinin tespit edilememesi ve önceden de ilgilinin bildirilen veya tesbit edilen adresine yapılmış bir tebligat bulunması gereklidir, dosyada ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...'in tesbit edilmiş veya bildirilmiş bir adresi ve daha önceden kendisine yapılmış usûlüne uygun bir tebligat da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...'in adresinin mernis kayıt sisteminden ve resmî kurumlardan araştırılarak tesbit edilmesi ve gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin dahili davalıya Tebligat Kanunu 21 ve devamı maddeleri de gözönüne alınarak usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8798, Karar No: 2015/26567, Tarih: 30.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8798 E.  ,  2015/26567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/328219

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/364 (E) ve 2014/154 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olamayacağı, suça sürüklenen çocuğun, katılanı bıçak ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminin TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı dikkate alınmadan yazıllı şekilde hüküm kurulması,

2) Ertelemeye engel sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen cezanın miktarına göre, erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/86, Karar No: 2012/1526, Tarih: 07.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/86 E.  ,  2012/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 765 sayılı TCK lehe kabul edildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,59,81/1-3. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 07/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.