muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3256, Karar No: 2018/5570, Tarih: 03.05.2018

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay her iki bozma gerekçesi yönünden birlikte değerlendirildiğinde;

Öncelikle, uyuşmazlığa konu Yeni Akit Gazetesinin 19.09.2013 tarihli haberinde; Gezi olayları sırasında başvuran tüzel kişinin polisten kaçan göstericilere kapılarını açtığına değinildiği, buna karşı toplumda farklı düşüncelere sahip kesimler tarafından yapılan yorum ve eleştirilere yer verildiği, sonuç olarak yaşanan olayların görüntü ve yorumlarla toplumun bilgisine sunulduğu, yapılan eleştirilerin, acilen giderilmesi ve düzeltilmesi gerekecek nitelikte kişilerin temel hak ve özgürlüklerine, şeref ve haysiyetlerine saldırı mahiyetinde olmadığı, kişiler hakkında konusu suç oluşturan, açıkça hukuka aykırı ve gerçek dışı ithamlara yer verilmediği, dolayısıyla haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığı,

Öte yandan, düzeltme ve cevap metninin yayımlanması talebini içeren noter ihtarnamesinin, 02.10.2013 günü Yeni Akit gazetesinin sorumlu müdürü yerine aynı adreste bulunan daimi çalışanına tebliğ edildiği,ancak muhatabın işyerinde geçici olarak olmamasının sebebinin ve evrakı alan kişinin muhatap adına tebliğ almaya yetkili memur veya müstahdem olup olmadığının açıkça yazılmadığı, dolayısıyla tebligatın 7201 sayılı TK'nın 17. ve 20. maddelerinde yazılı usule aykırı olarak yapıldığı, usulsüz tebligat nedeniyle adı geçen gazetenin sorumlu müdürünün düzeltme ve cevap metnini süresinde yayımlamamasından dolayı sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2013 tarihli ve 2013/366 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 03/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5526, Karar No: 2023/4633, Tarih: 31.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/5526 E.  ,  2023/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafin temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... ... Konutyapı Kooperatifinin 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 yıllarına ait olağan genel kurulu hazirun cetvellerinde sanığın katılan adına imza atmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, katılanın bilgisi dahilinde onun adına imza attığını, atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Katılanın, 03.03.2006 tarihinden itibaren üyesi olduğu ... ... Konutyapı Kooperatifi toplantılarına katılmadığını, adına sahte imzalar atıldığını beyan etmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemesince sanık hakkındaki atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunmasında, katılanın bilgisi dahilinde onun adına imza attığını, atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Katılanın, 03.03.2006 tarihinden itibaren üyesi olduğu ... ... Konutyapı Kooperatifi toplantılarına katılmadığını, adına sahte imzalar atıldığını beyan etmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemesince sanık hakkındaki atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 1163 sayılı Kanun'un 45 ... maddesinde "Genel kurul olağan ve gerektiğinde olağanüstü olarak toplanır. Olağan toplantının her hesap devresi sonundan itibaren 6 ay içinde ve en az yılda bir defa yapılması zorunludur. Ancak, usul ve esasları ilgili Bakanlıkça yapılacak düzenlemede gösterilmek üzere; kooperatif üst kuruluşuna ortak olunması ve genel kurul toplantısının gündemine konuyla ilgili madde konulması şartıyla, olağan genel kurul toplantıları en fazla üç hesap dönemini kapsayacak şekilde ve birleştirilerek yapılabilir. Genel kurul, ana sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı ana sözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantılarında ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır. Genel kurul toplantı tarihi, yeri ve gündemi toplantıdan en az 15 gün önce ilgili bakanlığa ve mülki idare amirliğine yazılı olarak bildirilir." hükmünün bulunduğu cihetle; ... ... Konutyapı Kooperatifinin suça konu 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 yıllarına ait olağan genel kurulu hazirun cetvellerinin asıllarının araştırılarak duruşmaya getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yapılan sahteciliğin aldatma niteliği olup olmadığı belirlendikten ve denetime olanak verecek şekilde belge asılları dosya içerisinde bulundurulduktan sonra; yukarıda belirtilen ve son olarak 27.06.2011 tarihli genel kurul toplantılarının, adına sahte imza atılan katılan üyenin imzası olmadan da yapılıp yapılmayacağının, bu kişinin üyeliği ile önceki genel kurul toplantılarının geçerlilikleri araştırılarak 1163 sayılı Kanun'un 81 ... maddesi uyarınca kooperatifin münfesih olup olmadığının belirlenmesi ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eyleminin “faydasız sahtecilik” kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a. Sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2014 tarihli iddianamesi ile kooperatifin 2006,2007,2008,2009,2010 ile en son yapılan 27.06.2011 tarihli genel kurulu hazirun cetvellerinde katılan adına sahte imza atması eylemleri nedeniyle kamu davası açıldığı halde gerekçeli kararda sanığın eylemlerinin Kooperatifinin 2006, 2007, 2008 ve 2009 yıllarına ait olağan genel kurulu hazirun cetvellerindeki imzalarla sınırlı tutulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.06.2011 olarak belirtilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

b. Sanık hakkındaki hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28920, Karar No: 2016/13076, Tarih: 12.12.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/28920 E.  ,  2016/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1086, Karar No: 2013/5944, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1086 E.  ,  2013/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16/10/2012 gün ve 2012/9453 - 11693 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Batısandal Köyü 102 ada 297 parsel sayılı 20.994,36 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiş, Hazinenin, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile açtığı davanın reddine ilişkin, Kadastro Mahkemesinin 16.02.2011 gün ve 2008/34-2011/88 sayılı kararı, Hazine temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/11/2007 gün ve 2007/10408 - 15002 sayılı kararıyla "çekişmeli parselin sınırında Devlet ormanı bulunduğu halde, mahkemece orman araştırması yapılmadığı, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde düzenlenen kısıtlamaların araştırılmadığı gibi, çekişmeli taşınmazların bir bölümünde hâlihazırda taşlık, kayalık ve makilik alanlar bulunduğu bu nedenle bu yerlerde 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmazlar edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, mahkemece; öncelikle eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları, varsa amenajman planı, hâlihazır harita, topoğrafik haritalar ve münhanili kadastro paftası ilgili yerden getirtilip uzman orman yüksek mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılıp, münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, hâlihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle taşınmazların gerçek eğiminin belirlenmesi, bu şekilde çekişmeli taşınmazların Devletin hüküm ve eğiminin saptanması, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ya da orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yer olması halinde davanın reddine karar verilmesi, çekişmeli taşınmazların, orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, Hazine; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açtığına göre 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar, ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra Dairenin 22/11/2007 gün ve 2007/1049-15006 sayılı ilâmıyla bozulan 102 ada 292 sayılı parsel, Dairenin 22/11/2007 gün ve 2007/10411-15000 sayılı ilâmıyla bozulan 102 ada 293 parsele ait dosya ile eldeki dosya birleştirilmiş, daha sonra, mahkemece davanın KABULÜNE ve çekişmeli dava konusu 102 ada 297, 292 ve 293 parsellerin kadastro tesbitlerinin iptaline, parsellerin tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.10.2012 gün ve 2012/9453-11693 sayılı kararı ile “ Davalıların tutunduğu Mal Beleni, Kaya, Andız Alanı ve Haraplı gibi değişebilir ve genişletilebilir sınırlar içeren Şubat 292 D. tarih ve 23 numaralı 8 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının sınırları itibariyle, çekişmeli parseller ile birlikte bir çok parseli kapsadığı, bu parsellerden 102 ada 279 parsel sayılı 13718,98 m² yüzölçümlü taşınmazın ..., 102 ada 295 parsel sayılı 7822,40 m² yüzölçümündeki taşınmazın ise Hasibe Bayer adına tesbitlerinin itirazsız kesinleştiği, 102 ada 298 parsel sayılı 18855,50 m² yüzölçümlü taşınmazın ... adına tesbitine karşı Hazine tarafından Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davanın, kadastro mahkemesince kısmen reddedilerek 102 ada 298 parselin (A) harfiyle işaretli 7870,27 m² ve (C) harfiyle işaretli 3704,84 m² bölümlerinin tarla niteliğiyle ... adına tesciline karar verildiği ve Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 26/06/2008 gün ve 2008/5124 - 4664 sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği, yine 102 ada 299 parsel sayılı 13552,06 m² yüzölçümlü taşınmazın ... adına tesbit edildiği ve Hazine tarafından Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılan dava sonucu kadastro mahkemesince davanın reddine ve 102 ada 299 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi ... adına tesbit gibi tesciline karar verildiği ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16/05/2008 gün ve 2008/2463-2170 sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği ve kişilerin tapu miktarı olan 8. dönüm miktarından çok fazlasının adlarına kesinleştiği, çekişmeli taşınmazların 1987 tarihli hava fotoğrafı ve 1990 tarihli memleket haritasında çalılık olarak göründüğü ve üzerilerinde herhangi bir imar ve ihya çalışmasının olmadığı, 1987 yılı ile dava tarihi 25/10/2005 gününe kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresini de dolmadığı” gerekçe gösterilerek onanmış,

Bu kez davalı gerçek kişiler, çekişmeli parsellerin dayanılan tapu kayıtları kapsamında kaldığı, adlarına tescili gerekirken davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın onanmasının kanunî olmadığı iddiasıyla, Yargıtay onama kararının kaldırılmasını ve mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Bu kez davalı gerçek kişiler, çekişmeli parsellerin dayanılan tapu kayıtları kapsamında kaldığı, adlarına tescili gerekirken davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın onanmasının kanunî olmadığı iddiasıyla, Yargıtay onama kararının kaldırılmasını ve mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, davalı tarafça yerel mahkemenin 16.02.2011 gün ve 2008/34 - 88 sayılı kararının temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmişse de, Yargıtaydaki duruşma gününün taraflarına tebliği için dosyasına pul eklenmediğinin 21.07.2011 tarihinde belirlenerek, duruşma isteminin reddine karar verildiğine ve davalı tarafça daha sonraki aşamalarda da duruşma için gerekli pullar Daireceye sunulmadığına, bu nedenle temyiz incelemesinin duruşmasız yapılmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığına göre, yerel mahkeme ve Daire onama kararı usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve (6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla) HUMK’nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219,00.- TL para cezasının düzeltme isteyenlerden alınmasına 21.05.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11614, Karar No: 2013/3338, Tarih: 05.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/11614 E.  ,  2013/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının, temyizini sanık ... hakkında kurulan hükme yöneltmediği sadece sanık ... hakkındaki hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, işyerini kapattığını, işyeri sahibi ...'ün mahcuzları işyerinin bulunduğu hanın deposuna koyduğunu beyan eden sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmağı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; borçlu olan sanığın haczedilen eşyaların sahibi olduğu gözetilerek TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.