muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10989, Karar No: 2023/11163, Tarih: 10.07.2023

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin öncesinde ihale alan şirketler nezdinde olmak üzere, ... Çubuk Süleyman Demirel Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak dava tarihi itibarıyla ve hâlen çalıştığını, 696 sayılı KHK hükümlerine göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacı da dâhil çalışan personelin evlerine gitmeksizin başta birer hafta sonra 15 gün aralıksız daha sonra 10'ar günlük nöbetler suretiyle 24 saat usulü çalıştığını ancak 02.04.2018 tarihinden itibaren hafta tatili, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacaklarının ödenmediğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren de ödenmeyen ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacakları bulunduğunu ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacakları ile fark fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışması ücreti alacaklarının bulunmadığını, davacının 24 saat esasında vardiyalı çalıştığı sürede denkleştirme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmesinde ücretin ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı şeklinde düzenlendiği gerekçesiyle dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının alacak hesabı yapılırken talep edilen tüm dönemlerin karşılanmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların eksik olduğunu, 2020 döneminden itibaren yapıldığını, yalnızca pandemi döneminin dikkate alındığını, arabuluculuk son tutanak tarihinin tüm alacak kalemleri bakımından temerrüt tarihi olarak kabulü gerekirken dava ve ıslah tarihlerinin temerrüt tarihi olarak ele alınmasının hatalı olduğunu, faiz olarak temerrüt tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanması gerektiğini, davacının kadroya geçmeden önce ihale şartnamesine göre asgari ücretin % fazlası ile çalıştığı ve aynı koşullarda aynı ücret üzerinden kadroya geçtiği dikkate alındığında davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin % fazlası olacağını, davacının ücretinin davalı tarafından ... taraflı olarak düşürüldüğünü ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının hakettiği alacakların ödendiğini, ara dinlenme süresi ile fazla çalışma oluşmadığını, bununla birlikte üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığından fazla çalışma bulunmadığını, davacının çalıştığı sürelerin tamamının gece çalışması olmadığını, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, denkleştirme uygulandığını ve tüm işçilere hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta, davacının kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacıya asgari ücret veya asgari ücretin belli bir oranı üzerinden ödeme yapılmasına yönelik herhangi bir orana yer verilmediği, buna göre davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanamadığı, dosya kapsamına göre davacının fazla çalışma iddiasını işverenlikçe ibraz edilen puantaj kayıtları ile ispatladığı, davacının nöbet sistemiyle çalıştığı dönemler için fazla çalışma ücretinin günlük 3 saat üzerinden hesaplandığı, bu hesaplamanın yerinde olduğu, ödemelerin dikkate alındığı, davalı Kurum tarafından sunulan işyeri kayıtlarına göre hesap yapıldığından takdiri indirim yapılmamasının yerinde olduğu, davacının Ocak/2021 dönemine ilişkin yevmiyesinin bilirkişi tarafından davalının sunduğu ücret ve fark ücret bordrolarına göre tespit edildiği anlaşılmakla, hesaplamalara dayanak ücret miktarında hata saptanmadığı, ancak Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi hükmünün 31.10.2020 tarihine kadar geçerli olduğu ve davacının talebinin bu sözleşme dışında başka bir toplu ... sözleşmesine dayandırılmadığı da dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti hesabında 31.10.2020 tarihinden sonrası dönem için 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerine göre değerlendirme yapılması ve fazla çalışma ücretinde zamlı saat ücretinin %50 fazlası olarak kabul edilmesi gerekirken buna uyulmadığı, hüküm altına alınan diğer alacak kalemlerinde arabuluculuk son tutanak tarihi ve puantaj kayıtları doğrultusunda yeniden değerlendirme yapıldığı, alacaklara işletilen faiz başlangıcı yönünden temerrüt tarihinin arabuluculuk son tutanak tarihi olduğu, gece zammı alacağına uygulanacak faiz türünün en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi olması gerektiği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma ücretinin hesap yöntemi hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma ücretinin hesap yöntemi hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 4857 sayılı Kanun'un 32, 41 ila 47 nci, 63 ve 69 uncu maddeleri.

4. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; istinaf incelemesi sırasında Bölge Adliye Mahkemesinin Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi hükmünün 31.10.2020 tarihine kadar geçerli olduğu ve davacının talebinin bu sözleşme dışında başka bir toplu ... sözleşmesine dayandırılmadığı da dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti hesabında 31.10.2020 tarihinden sonrası için 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre değerlendirme yapılması ve fazla çalışma ücretinde zamlı saat ücretinin %50 fazlası olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle resen yaptığı hesaplamada; 2021 yılı için hesaplanan fazla çalışma tutarı ile 2021 yılı öncesi için hesaplanan fazla çalışma ücretinin toplamı sonucu 7.529,64 TL fazla çalışma ücretine hükmedilmesi gerekirken, 6.260,92 TL'nin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7854, Karar No: 2019/10796, Tarih: 18.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7854 E.  ,  2019/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında, kesinleşen ilk hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden, önceki hükmü tekrar eder nitelikte yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması, hükümlünün aleyhine bir durum olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre, suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibarıyla hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27403, Karar No: 2015/17668, Tarih: 11.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27403 E.  ,  2015/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/309698

MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/185 (E) ve 2013/386 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli emanet eşyası hakkında yerinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A-Sanık R.. K.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkeme kararının 14.06.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilip sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 16.07.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık M.. Ö.. hakkında hırsızlık suçundan ve sanık S.. A.. hakkında kurulan tüm hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkemenin TCK'nın 53. maddesi uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar M.. Ö.. ve S.. A..'in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

C-Sanık M.. Ö.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından ve sanık S.. Ö.. hakkında kurulan tüm hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık S.. Ö.. hakkında Mahkemenin TCK'nın 53. maddesi uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.. Ö.. hakkında verilen kısa süreli hapis cezalarının ertelenmesi nedeniyle TCK'nın 53/4. maddesi hükmü gereği 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık S.. Ö.. hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olup, bu suç nedeniyle sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık S.. Ö.. hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olup, bu suç nedeniyle sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö..'ın ve S.. Ö..'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık M.. Ö.. hakkındaki bölümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, sanık S.. Ö.. hakkındaki bölümden ise TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/656, Karar No: 2010/3688, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/656 E.  ,  2010/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki borcun olmadığı ve katılım pay miktarının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 315 nolu özel trafolu abonesi olduğunu, 1995 yılından bu yana ... hattından enerjisini kullandığını, 2001 yılında ... Belediyesi Çöp Arıtma Tesisine enerji nakil hattı çekilirken, davacı müvekkili şirketin enerji aldığı sistemin davalıca değiştirildiğini, besleme yeni değişmesine rağmen Belediyenin müvekkili şirketin muvakafatını almadan ve katılım payı ödemeden enerji aldığını, yeni hattın müvekkiline sorulmadan yapıldığı ve mağdur olduğunu, 160 kw olan gücünü 400kw'a yükseltildiğini, bunun sonucu davalının 23.09.2003 tarihli yazı ile 51.260.970.602 TL hat katılım payının ödenmesi gerektiğini bildirdiğini, itiraz etmesine rağmen tahsile girişildiğini, katılım payının doğru hesaplanmadığını ileri sürerek, müvekkili şirketinin belirlenen miktar kadar borcunun olmadığını ve gerçek hat katılım payının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada müvekkilinin taraf sıfatı olmadığını, davacının davasını hat üzerinde hak sahibi olan diğer özel trafolu müşterilerine açması gerektiğini, idare mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının trafo gücü artırıldığı için hat katılım payı ödemesi gerektiğini, hesaplamanın EPMHY 8 ve 9.maddelere uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan son bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, davacının hat katılım payının 13.142.54 YTL olarak belirlenmesine, davalıca hesaplanan 51.260.97 YTL’lik hat katılım bedelinden 38.113.43 YTL’lik kısmından davacı şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6287, Karar No: 2018/5666, Tarih: 07.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6287 E.  ,  2018/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 04.03.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik ödenegi ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. rücuan tazmini istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesidir.

1-5510 sayılı Kanunun "İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesine göre; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk "...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı..." bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi tarafından yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

2- 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

2- 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.