muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16918, Karar No: 2012/26107, Tarih: 30.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/16918 E.  ,  2012/26107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasanın 35/1. Maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ...'nin yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3455, Karar No: 2019/20862, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3455 E.  ,  2019/20862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 4857 sayılı Yasaya tabi işçi olarak belirsiz süreli iş sözleşmesiyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olarak kurulmuş bulunan açık, katlı ve yol üstü otoparkları yönetip işletmekte olan davalı ... İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. Genel Müdürlüğü'nün Kadıköy'de bulunan ... Açık Otoparkında işçi olarak 14/04/2011 tarihinden iş akdinin feshedildiği 13/07/2016 tarihine kadar çalıştığını, Yargıtay 9. 7. ve 22. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatları gereğince davacının iş sözleşmesinin feshine ilişkin usul ve esas yönünden hukuken geçerli ya da haklı bir sebebe dayanmadığını, davalı ... tarafından davacı müvekkile tebliğ edilmiş bir iş akdi fesih yazısının bulunmadığını, fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerektiğini, işveren fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlı olduğunu, iş iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceğini, dosya içeriğine öre davalı işverenin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca Yönetim kurulu kararı ile feshettiğini, fesih bildirimine yönetim kurulu kararının eklenmediğini ve yönetim kurulunun kararının açıkça yazılmadığını, feshin sebebinin açık ve kesin olarak belirtilememesi yapılan fesih işlemini geçersiz kıldığını iddia ederek davacının işe iadesine, işe başlatılmaması halinde işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket otoparklarında otopark personeli olarak görevlendirildiğini, davacının görev yaptığı ... Açık Otoparkında yapılan denetlemede, davacının iş sözleşmesi ile yüklendiği yükümlülüklere, iş mevzuatına ve iş hayatın olağan işleyişine aykırı hareket ettiğini, otoparkta park halinde bulunan 27 aracın otopark personelinin parka gelen araç plakalarını kaydettiğinin ve buna göre otopark ücretini tahsil ettiğinin el terminaline kaydedilmemiş olduğunun tespit edildiğini, davacının, kendisi ile imza edilen iş sözleşmesi doğrultusunda; otoparka park için gelen araçların tamamını (bu araçlar otoparklardan ücretsiz faydalanabilen araçlar olsa dahi) el terminaline kaydetmek, ücret ödemesi gereken araçların ücretlerini tahsil etmek zorunda olduğunu, aksi durumun; otoparka park eden ve ücretin otopark personeli tarafından tahsil edilen araçlardan alınan ücretlerin kayıt altına alınmamasına, bu ücretlerin personel tarafından haksız kazanç anlamında personel uhdesinde kalmasına, kamu gelirinin elde edilmesinin engellenmesine ve TCK anlamında emniyeti suiistimal suçunun oluşmasına sebep olabileceğini, yukarıda açıklandığı üzere, davacının otopark dahilindeki 27 aracı el terminaline kaydetmemiş olduğunun denetim personeli tarafından tespit edildiğini ve bu hususta; 07.05.2016 tarihinde tutanak tutulduğunu, davacı işçinin savunmasında; otoparktaki araçların el terminaline kaydedilmemiş olduğunu kabul ettiğini, bunun sebebi olarak otoparktaki mesainin bitmiş olduğunu beyan ettiğini, otoparkın ... personeli tarafından da kullanıldığını izaha çalıştığını beyanla; davacının el terminaline kayıt yapmamak şeklindeki eylemi sebebiyle hizmet sözleşmesinin feshi işleminin haklı sebeple yapıldığının kabulü savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, "...davacı işçinin ... Büyük Otoparkına giriş yapan müşterileri el terminaline ve sisteme kayıt yapmadığının denetim nezaretinde tesbit edildiğini ve davacının iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanununun 25/II-e maddesine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak fesih edildiği, konuya ilişkin savunmasının istendiği, davacının 01/06/2016 tarihinde savunmasını verdiğini, dinlenen tanık beyanları irdelendiğinde; davacının çalıştığı otopark alanının 700 araç kapasiteli ve 70 dönüm büyüklüğünde bir alanı kapsadığı, alanda bariyer olmayıp, el terminali sistemi ile kayıt tutulduğu, davacı ile birlikte yalnızca iki işçinin ve mesai saatleri ile sınırlı şekilde çalıştığı, mesai saatleri dışında alana araç parkının mümkün olduğu, otopark alanının boyutları dikkate alındığında mesai saatleri dışında alanda park etmiş araçların, ertesi gün yeni gelen araçlar ile ilgilenilmesi gereken süreçte ve sadece iki çalışan tarafından araç takip sistemine kaydedilememesinin olağan olduğu, yine otopark alanı çevresinde taşınabilir bariyer bulunup bunların da kaldırılmak suretiyle otopark alanına girişin mümkün olduğunun belirtildiği görülmüştür. Buna göre; anılan çalışma şartlarındaki davacı işçinin bir kısım araçların sisteme işlenmediği iddiası ile iş akdinin haklı ya da geçerli nedenle feshi ancak, davalı işverenin davacının görev yaptığı çalışma alanını buna göre düzenlenmesi, bariyer sistemini getirmesi, girişe yerleştirilecek elektronik bariyer sistemi dışında alana her türlü girişin engellenmesi, mesai saatleri dışında alana parkın mümkün olmaması veya gerekirse alanda çalışan işçi sayısının anılan işlemlerin aksamaksızın yapılmasına olanak tanıyacak yeterliliğe çıkarılması, bu şartlar altında davacı işçiden kayıtların sistematik tutulmasının talep edilmesi ve talebe uygun davranılmaması halinde usulü tüm gerekliliklerin yerine getirilerek ve feshin son çare olması ilkesine uyulması ile mümkün olabileceği, somut olayda ise yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, yukarıdaki açıklamalar ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu feshin son çare olması ilkesine riayet edilmediği, ispat yükü üzerinde bulunan davalı işverenin haklı ya da geçerli fesih iddiasını ispat edemediği ..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince,” davacının çalıştığı otoparkın büyüklüğü ve bariyer sisteminin olmaması, 2 işçinin görevli olması, 08:00 - 18:00 saatleri dışında otoparka girmenin serbest oluşu, mesai saatlerinde serbest giriş yapmış olanların kontrolünün mümkün bulunmaması, davalının haklı veya geçerli fesih iddiasını ispatlayamaması gibi nedenlerle yerel mahkemenin davacının işe iadesine karar verdiğini, mahkeme gerekçesi, toplanan deliller ve tanık beyanları ile davalının feshin haklı veya geçerli nedenle feshini ispat edemediği… ” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

F) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş akdi 11.07.2016 tarihli fesih bildiriminde; "Görev yeri 1047 kodlu ... Büyük Otopark'a giriş yapan müşterileri el terminaline ve sisteme kayıt yapmadığınız denetimin nezaretinde tespit edilmiştir. Bu şekilde çalışma ... A.Ş.'nin kurallarına uymayan usulsüz çalışmadır. 11.07.2016 tarihli toplanmış olan disiplin kurulunun kararı gereği, tarafımızla yapmış olduğunuz iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine göre 13.07.2016 tarihinde bildirimsiz ve tazminatsız olarak fesih edilmiştir" denilerek feshedilmiştir.

Somut olayda davalıya ait ... Büyük Otopark'ta otopark görevlisi olarak başka bir işçiyle birlikte çalışan davacının otoparkta yapılan incelemede 27 adet aracın el terminaline kaydı yapılmadan girişine izin verildiği ve bu nedenle araçlardan alınması gereken otopark ücretinin alınmadığı, bu durumun işverenin zararına yol açtığı, bu araçlardan alınması gereken ücret alınıp sisteme girilmemesi ihtimalinde ise kurumun zararına işlem yapıldığı ve davacı ve arkadaşının kurumun parasını zimmetine geçirdiğini düşündürdüğü anlaşılmakla davalı işveren tarafından davacının savunmasının alınarak iş akdinin bu olaydan sonra haklı feshedildiği ancak feshin 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde yapılmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden sabittir.

Davalı işverenin feshe konu olayı tespit ettiği tarihin 07.05.2016 tarihi olduğu, davacı işçinin savunmasının 01.06.2016’da alındığı, hak düşürücü süreye riayet edilmemesinin fesihte haklılığı ortadan kaldırmakla birlikte dairemiz uygulamasına göre feshin geçerliliğine etki etmeyeceğinden , haklı neden ağırlığında olmasa da davacının eylemleriyle işyerinde olumsuzluğa neden olduğu anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmektedir. Bu sebeple, İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Hüküm: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davalı tarafça yapılan feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından DAVANIN REDDİNE,

3-)Alınması gereken 44,40 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL. karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-)Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı tebligat, müzekkere ve dosya masrafı olarak 448.50 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

2-)Davalı tarafça yapılan feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından DAVANIN REDDİNE,

3-)Alınması gereken 44,40 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL. karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-)Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı tebligat, müzekkere ve dosya masrafı olarak 448.50 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 25.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/723, Karar No: 2016/14718, Tarih: 07.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/723 E.  ,  2016/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Gazetesinin 05/02/2014 tarihli nüshasının 1. sayfasında, “.....ı” başlığı ile yayımlanan ve 16. sayfasında devam eden habere yönelik ve aynı tarihli www......com.tr adlı internet sitesinde yapılan yayınla ilgili olarak ....’un vaki cevap ve düzeltme isteminin kabulüne dair..... Sulh Ceza Mahkemesinin 21/02/2014 tarihli ve 2014/162 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2014 tarihli ve 2014/131 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05/12/2014 gün ve .... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2014 gün ve KYB...... sayılı ihbarnamesi ile dairemize sunulmuştur.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5187 sayılı Basın Kanunu’nun düzeltme ve cevap hakkının düzenlendiği 14/4. maddesinde, yetkili mahkeme, cevap ve düzeltme talep eden kişinin bulunduğu yer Sulh Ceza Mahkemesi olarak gösterildiği ve başvuran, ..... adresinde oturduğu ve mahkemece, yetkisizlik nedeni ile başvurunun usulden reddi gerektiği hâlde davaya devam edilerek esası hakkında verilen karara yönelik yapılan itirazın yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla işlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un 9/1. maddesine göre. internet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzelkişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir hükmüne göre, internet yayınlarında, hakkının ihlâl edildiğini iddia eden kişi, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması halinde yer sağlayıcısına başvurulması gerekirken tekzip talebinde bu husus yerine getirilmediği gibi anılan internet sahibi olan gerçek veya tüzel kişinin tespiti ile davada husumetin buna göre belirlenmesinin gerektiğinin gözetilmemesinde,

3- Anılan internet sitelerinin sahibi olan gerçek veya tüzel kişinin ve adres kayıt sistemine göre yerleşim yerlerinin tespit edilmesinden sonra, tarafların yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19/01/2011 tarihli ve 27820 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’la değiştirilen hükümleri de gözetilerek dilekçenin tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde,

4- 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesine göre, "süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır", hükmüne aykırı şekilde, anılan gazetede yer aldığı belirtilen haberle ilgili tekzip hakkına sahip olan kişinin başvurusunu yayının sorumlu müdürü yerine yazı işleri müdürüne yaptığının gözetilmemesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 19/11/2015 tarih ve 2015/157 Esas, 2015/7449 sayılı kararı ile ;

1- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin 5187 sayılı Kanun'un 14/4. maddesi uyarınca yetkili mahkemede başvuru yapılmadığına ilişkin 1 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Kanun yararına bozulması talep edilen kararın, “.....Konutları A Blok No:....../...” adresine yapılan tebligatına ilişkin itirazda bulunulmadığı, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasını talep eden.....'un belirtilen adreste oturmadığı ya da tanınmadığından bahsedilmediği ve tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak yapıldığı gözetildiğinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin bu yönden REDDİNE,

2- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin www.sabah.com.tr adlı web sitesinde yapılan yayın hakkındaki talepte 5651 sayılı Kanun'un 9. maddedeki belirtilen usule uyulmadığına dair 2 ve 3 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 06/02/2014 tarih ve 6518 sayılı Kanun'un 93. maddesiyle değişik 9/1. maddesinin “ İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” hükmü gereğince kişilik hakkının ihlal edildiğini iddia eden kişinin internet ortamında yapılan yayın nedeniyle doğrudan Sulh Ceza Hakimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini talep edebileceği anlaşıldığından; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

3- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin 4 nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesinin “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” hükmü karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerektiği cihetle; somut olayda ...Gazetesinin 05/02/2014 tarihli nüshasının 1. ve 16. sayfasında yayımlanan haber nedeniyle zarar gördüğünü iddia eden ....'un düzeltme ve cevap talebini içerir yazısının Beyoğlu 57. Noterliğinin 07/02/2014 tarih ve 03512 yevmiye nolu ihtarnamesiyle ilgili gazetenin sorumlu müdürü olan ... adına tebliğe çıkartılıp tebliğ edildiği anlaşıldığından; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sayın Dr. İhsan Baştürk'ün karşı oyuyla karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/03/2016 tarih ve KYB.....sayılı yazısı ile;

Özel Daire ile aramızda oluşan uyuşmazlık; Gazete sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa cevap ve düzeltme hakkının kullanılması amacıyla yapılan tebligatın hukuka uygun olup olmadığının, dolayısıyla düzeltme ve cevap isteminin kabul edilmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.