muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7175, Karar No: 2012/2342, Tarih: 29.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7175 E.  ,  2012/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/1-d-son, 29,62,53.maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; öldürmeye teşebbüs suçu yerine yaralama suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık müdafiinin suçun yasal savunma koşulları içinde işlendiğine ve sair hususlara yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; aralarında alacak verecek meselesi bulunan katılan ile sanığın tartıştıkları, sanığın tabanca ile sırt bölgesini hedef alarak katılana ateş ettiği, katılanın sırtta sol glutea üstünden giren mermi nedeniyle sol iliak kanat kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı, geçici raporda katılanın hayati tehlike geçirdiğinin belirtildiği ancak katılanda büyük damar, sinir veya organ yaralanması belirtilmediği gibi, hayati tehlikenin neden kaynaklandığının tanımlanmaması karşısında, katılanın tüm film, grafi ve tıbbi belgeleri temin edilip Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak, katılanın hayati tehlike geçirip geçirmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın cezasının tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2241, Karar No: 2013/3676, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2241 E.  ,  2013/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davcı Hazine, 13.12.1996 tarihli dilekçesiyle ... Köyü 155 ada 4 sayılı parselin, taşlık ve çalılık nitelikli, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu halde, genel kadastroda davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmek suretiyle tapuya kayıt edildiğini ileri sürerek, yolsuz tescil niteliğindeki bu tapu kaydının iptalini ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmış; mahkemenin, davanın kısmen kabulüne ilişkin 06.07.2011 gün ve 1996/1017-700 sayılı kararı Hazine tarafından temyiz edilmiş; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 28.04.2004 gün ve 2004/4394-4998 sayılı kararıyla, duruşmanın bitirildiği son oturumda kurulan hüküm fıkrası ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının çelişmesi nedeniyle diğer temyiz itirazları incelenmeden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli ... Köyü 155 ada 4 sayılı parselin 27.03.1998 günlü fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 9.774,13 m2 yüzölçümündeki bölümünün tesbitinin iptaline, taşlık ve kayalık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, aynı krokide (A) harfi ile gösterilen bölümlere ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla gerçek kişiye karşı açılan tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 1967 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 1980 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşmiş olan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1990 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Selimiye Köyünde 1990 yılında yapılan ve 06.06.1991 ilâ 08.07.1991 tarihleri arasında yapılan askı ilânı sonunda kesinleşen kadastroda, Erle Mevkii 155 ada 4 parsel sayılı 19.387,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... oğlu... ... zilyetliğindeyken ölümüyle mirasçılarına kaldığından söz edilerek ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiş, 3402 sayılı Kanunun 41. madde uygulaması ile sınırları aynı kalmak kaydıyla yüzölçümü 20.536,09 m2 olarak düzeltilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile çekişmeli parselin orman sınırları dışında bırakıldığı, (B) harfi ile gösterilen 9.774,13 m2 bölümünün taşlık ve çalılık niteliğinde, zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğu, (A) harfi ile gösterilen 10761,96 m2 bölümünün ise, tarım alanı olduğu, bu bölüm için davalılar zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin davanın kabulüne, (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik davanın ise, reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazinenin (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 02/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20813, Karar No: 2018/8335, Tarih: 28.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20813 E.  ,  2018/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesi davalı tarafa usulüne uygun tebliğ olmuş, davalı davaya cevap vermemiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilebilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda davacı kadının açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalının bu talebi artık incelenemez. O halde, davalı erkeğin manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 12. paragrafında yer alan "Davalı manevi tazminat talebinin reddine" cümlesinin hükümden tamamen çıkarılması ile yerine "Davalının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13772, Karar No: 2014/19716, Tarih: 10.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13772 E.  ,  2014/19716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/64911

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2009

NUMARASI : 2008/194 (E) ve 2009/201 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü yakınanın dershane çıkışı eve gitmek için otobüs durağına gittiği, bu esnada önüne yaşı küçük sanıklar C.. E.., M.. Ç.. ve S.. S..'ın çıktığı ve yakınana tehditkar bir şekilde, “Cep telefonun var mı, varsa ver.” diye söyledikleri, bunların bir metre gerisinde ise yaşı büyük olduğu için dosyası ayrılan sanık A.. Ç..'ın elinde bulunan bıçağı arkasına sakladığı, bunu gören yakınanın suça konu cep telefonunu cebinden çıkartıp verir gibi yaparak, birden olay yerinden kaçmaya başladığı ve oradan geçen bir araca binmesi şeklinde gerçekleşen olayda, yaşı büyük sanık Ahmet'in olayda asli fail olarak tehdit eden konumunda bulunduğu, yaşı küçük sanıkların ise sadece telefonu zorla isteme şeklinde sözlerinin olduğu, yakınanın da yaşı büyük sanık Ahmet'in elindeki bıçak yüzünden telefonu cebinden çıkarmak zorunda kaldığının anlaşılması karşısında; dosyası ayrılan ve Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanıp ceza alan yaşı büyük sanık Ahmet'in, cezasından teşebbüs nedeniyle 3/4 oranında indirim yapılırken, yaşı küçük sanıkların cezasından teşebbüs nedeniyle yeterli gerekçe gösterilmeden 1/2 oranında indirim yapılması,

2- Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklar S.. S.. ve M.. Ç..'a savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. S.. ve M.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11495, Karar No: 2010/19611, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11495 E.  ,  2010/19611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32558, Karar No: 2017/17092, Tarih: 31.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/32558 E.  ,  2017/17092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat ile fazla mesai ücreti, ikramiye, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 31/10/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait gazetede 01.11.1996-19.03.2009 tarihleri arasında aylık net 1.200 TL ücretle gazeteci olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin haftada 6 gün gece muhabiri olduğu dönemlerde saat 18.30’dan sabah saat 08.30/09.00 olduğunu, gündüz ise saat 08.30’dan en erken saat 20.00’ye kadar çalıştığını, yeri geldiğinde 2-3 gün hiç ara vermeden de çalışıldığını, yılda en az 46 hafta çalıştığını ve haftalık çalışma süresinin yemek molaları dışında 96 saatin altına düşmediğini, tüm resmi tatil ve dini-milli bayramlarda çalıştığını, davacının sigortasının 01.02.1997 tarihinde başlatıldığını, davacının çok ağır şartlarda gayri insani olarak çalıştırıldığını, davacının çektiği fotoğraflar sebebi ile hak ettiği primlerin ödenmediğini, fiziki ve psikolojik olarak çok ağır koşullarda çalışan davacının sağlık sorunları yaşadığını, her gün dışlanma, aşağılanma, ağır baskı ve küfür dahil hakaretlere maruz kaldığını, ekonomik imkansızlıklar sebebi ile bu duruma katlanmak zorunda kaldığını ileri sürerek; kıdem, ihbar ve manevi tazminatlar ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin yanı sıra prim (ikramiye) alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının, 01.07.1997-17.03.2009 tarihleri arasında çalıştığını ve bu çalışmasının 01.03.1999 tarihli sözleşmenin 7.maddesinde belirtildiği gibi...Yasasına tabi olmadığını, iş akdinin davacı tarafından sona erdirildiğini, işyerinde yasal saatler içinde çalışıldığını ve istisnai olarak fazla çalışma yapıldığını ve ücretinin de ödendiğini, işyerinde prim uygulaması da olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İş sözleşmesinin kim tarafından sona erdirildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesinde, davacının iş sözleşmesinin ne şekilde sona erdiğine dair herhangi bir açıklamada bulunmaksızın kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunulmuştur.

Davalı vekili ise cevap dilekçesinde, davacının işten kendisinin ayrıldığını savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmıştır.

Her şeyden önce davalı işveren tarafından haklı fesih savunmasında bulunulmamıştır. Bu nedenle mahkemenin gerekçesi somut olayla örtüşmemektedir.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgeler ve özellikle davacı imzasını içeren 17.03.2009 tarihli ibranamedeki "..sözleşmemi bozduğum 17.03.2009 gününe kadar.." ile dava dilekçesi ekinde sunulan 23.07.2012 tarihli adli tıp anabilim dalı bilirkişi raporunun 2. sayfasındaki "...2009 yılının Mart ayında istifa ettiğini ifade ettiği," şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği, feshin işçilik alacakları bulunması nedeni ile haklı sebebe dayandığı anlaşılmıştır.

İş sözleşmesini haklı nedenle de olsa fesheden işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağı da dikkate alınarak, davacı lehine sadece kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde ihbar tazminatına da hükmedilmesi hatalıdır.

3- Davacının işyerinde psikolojik ... maruz kalıp kalmadığı ve bu durumun manevi tazminatı gerektirip gerektirmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan ... normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

3- Davacının işyerinde psikolojik ... maruz kalıp kalmadığı ve bu durumun manevi tazminatı gerektirip gerektirmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan ... normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (...) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin ... Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı ... teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması ...in varlığını tartışmasız ortaya koyar.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, ... 1997 ;sh.622)

Psikolojik taciz (...) kavramı, işyerinde bireylere üstleri, eşit düzeyde çalışanlar yada astları tarafından sistematik biçimde uygulanan her tür kötü muamele, tehdit, şiddet, aşağılama vb.. davranışları içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, "kişilik haklarını ağır bir şekilde ihlal eden, sağlığını bozan, uğradığı onur kırıcı davranışlar (moobing)" nedeni ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, tanık anlatımları ve özellikle davacı tanığı ... Kalkan'ın beyanından; davacının, davalı işyerinde çalışırken sıkıntılar yaşadığı ve mobbige maruz kaldığı gerekçesi ile manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminat talebinin kabulüne ilişkin gerekçesine dayanak yaptığı davacı tanığı ... Kalkan'ın beyanları incelendiğinde, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte davalıya ait işyerinde çalışmadığı gibi davacıdan duyumlarını aktardığı, görgüye dayalı bilgi sahibi olmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, davacının kişilik haklarına yönelik herhangi bir saldırıya maruz kaldığı, sağlığını bozan veya onur kırıcı herhangi bir davranışa uğradığının ispatlanamadığı, bu hususta hiçbir emarenin dahi ortaya konulmadığı anlaşılmakla, manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmesi gerekirken kabulü de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ:

Diğer tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, davacının kişilik haklarına yönelik herhangi bir saldırıya maruz kaldığı, sağlığını bozan veya onur kırıcı herhangi bir davranışa uğradığının ispatlanamadığı, bu hususta hiçbir emarenin dahi ortaya konulmadığı anlaşılmakla, manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmesi gerekirken kabulü de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 31.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20761, Karar No: 2017/2826, Tarih: 16.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20761 E.  ,  2017/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin .../.../2011 tarihinde ikamet ettiği ... köyünde yetiştirdiği sebzeleri satmak için ...'a geldiğini, beyaz renkli 1990 model .... marka ve ... plakalı araçla ... ... Mahallesi, .... Bulvarı üzerindeki bariyerleri açık olan hemzemin geçitten geçtiği sırada geçmekte olan trenin aracına çarptığını, aracının kullanılamayacak hale geldiğini, müvekkilinin araç içerisinde sıkıştığını, müvekkilinin sağ ayak kaval kemiğinin ezildiğini, sol ayak kaval kemiğinin ise kırıldığını, ... gün boyunca ayağının alçıda kaldığını, davalı kurumun yeteri

kadar önlem almayarak bariyerin arızalı olması nedeniyle sadece hemzemin geçidin yan tarafına bir uyarı levhası koymakla yetindiğini, hemzemin geçitin olduğu yere konulmuş olan levhanın fren mesafesinde görülebilecek durumda olmadığını, arızalı olan hemzemin geçit ile ilgili herhangi bir bakım çalışması yapılmadığını, bu nedenlerle müvekkilinin uğramış olduğu ve alacak miktarının belirsiz olması nedeniyle şimdilik aracın kullanılamaz hale gelmiş olması nedeniyle ....000,00 TL, müvekkilinin halen de çalışamaması nedeniyle ....000,00 TL ve araçta bulunan sebzelerin kullanılamaz olması nedeniyle ....000,00 TL olmak üzere toplam ....000,00 TL maddi ve ölüm tehlikesi geçirmiş olması ve yaşadığı korku nedeniyle ....000,00 TL manevi olmak üzere zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.