muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2769, Karar No: 2024/835, Tarih: 28.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/424 E., 2020/109 K. sayılı kararıyla; uyuşmazlığı çözmekle İzmir Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğ gerekçesiyle Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, istinaf yoluna başvurulmadığından kesinleşmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre hekimler tarafından muayene edilen hastalara, uygun ilaçların reçete edildiği, ancak ilaçların SGK tarafından karşılanması için Medula sistemine uygun teşhislerin girilmediği, davacının reçetede yer alan bilgiler üzerinde tahrifatta bulunmadığı veya reçeteye aykırı bir hususu sisteme dahil etmediği ve ilaçların hastalar tarafından alındığı, reçete edilen ilaçların ödenebilmesi için uygun teşhislerin girilmesinin reçetedeki eksiklik olarak kabul edilebileceği, eksikliğin ise davacının kusurundan kaynaklanmadığı tespit edilmekle, davalı Kurum tarafından eksikliğin düzeltilmek üzere davacıya iade edilmek suretiyle giderilebileceği, Kurum zararının oluşmadığı tespitlerinin yapıldığı bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Kordon Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.06.2019 tarihli ve 93313279-030.02-E 8575738 sayılı davacı aleyhine uyarılma ve 149.229,80 TL cezai şart bedelinin tebliğden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 28.035,01 TL bedelin eczaneye ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, tahsiline yönelik işleminin iptaline reçete bedeli ile cezai şart bedellerinin davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; önceki beyanlarını tekrarlamak suretiyle, davanın Kurum işlemlerinin iptaline yönelik olup eda davası olmadığını, cezai şart ve reçete bedellerinin faizi ile birlikte Kurumdan tahsiline dair verilen hükmün yerinde olmadığını, bilirkişilerce, teknik bir değerlendirme yapılmadan, yoruma dayalı rapor verildiğini, reçetelerin Medula eczane ekranına kaydedilirken teşhis kodu girmek zorunlu olduğundan eksikliğin fark edilmemesinin mümkün olmadığını, ancak eczane tarafından reçetede olmayan bir teşhis sisteme girilerek provizyon sisteminin yanıltıldığını, davacının kastı ve kusurunun açık olduğunu, Kurum soruşturma raporunun hiçbir şekilde bilirkişi raporlarında değerlendirilmediğini, davacının taraf olduğu sözleşme ve mevzuat hükümlerini bilmemesinin mümkün olmadığını, Kurum işleminin yasal mevzuata uygun ve yerinde olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının talebinin Kurum işleminden kaynaklanan muarazanın giderilmesi istemine ilişkin usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğinde olduğu, davacının hakedişlerinden kesinti yapılmasına ilişkin davalı Kurum işleminden kaynaklanan muarazanın, yapılan tahsil miktarına bedele dönüştüğü, davalı kurum tarafından davacı hakkında, reçetede yazılı olmayan teşhislerin sisteme reçetede yazılıymış gibi kaydedildiği gerekçesiyle cezai şart ve reçete bedelinin tahsiline dair işleminin uygulandığı, alınan bilirkişi raporuna göre, reçeteyi yazan doktorların teşhis-endikasyon eksikliklerinin taraflarınca yoğunlukları nedeniyle sehven yapıldığını beyan ve kabul ettikleri, reçetelerin hastane protokol kayıtları bulunan gerçek reçeteler olduğu, Kurumun yapılan yanlışlık nedeniyle zararının bulunmadığı, Kurum işleminin yerinde olmadığı, Mahkemece usul ve yasaya uygun şekilde davanın kabulüne karar verilerek Kurum işleminin iptali ile davacı tarafça davalı Kuruma ödenen bedellerin iadesine karar vermek suretiyle taraflar arasındaki muarazanın giderildiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Kuruma faturalandırdığı 223 adet reçetede provizyon sistemine gerçeğe aykırı kayıt yaptığı iddiasıyla, davalı Kurum tarafından hakkında uygulanan, 2019 yılı eczane protokolünün 5.3.9 uncu maddesi gereğince uyarma, 6.17 nci maddesi delaletiyle 5.3.9 uncu maddesi gereğince; 149.229,80 TL cezai şart bedelinin tahsili, 4.3.6 ncı maddesi gereğince 28.035,01 TL reçete bedelinin tahsili ve alacaklardan mahsubuna dair işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2019 yılı eczane protokolünün 5.3.9 uncu, 6.17 nci ve 4.3.6 ncı maddeleri,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

2019 yılı eczane protokolünün 5.3.9 uncu, 6.17 nci ve 4.3.6 ncı maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle reçetelerin hastane protokol kayıtları bulunan gerçek reçeteler olduğu, eczacının hastalara reçetedeki ilaçları verebilmek için provizyon sistemine girerken reçetede sehven yanlış girilen teşhis kodlarının doğrulması fiili nedeniyle Kurumun zararının bulunmadığı tespitini içeren raporun denetime uygun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davalı Kurum tarafından, dava konusu işleme konu cezai şart ve reçete bedeli tutarlarının davacının alacaklarından mahsup edidiğinin bildirildiği, davacının talebinin Kurum işleminden kaynaklanan muazaranın giderilmesi istemine ilişkin olup eda davası niteliğinde olduğu hususlarının anlaşılmasına göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3957, Karar No: 2024/6839, Tarih: 22.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3957 E.  ,  2024/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1124 E., 2024/103 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesine göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/16060 Esas, 2019/22849 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2020/19 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/2473 Esas, 2023/5197 Karar sayılı ilâmı ile özetle; mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanında, kendisine ateş eden kişinin sanık olduğunu beyan etmesi, mağdur hakkında düzenlenen adli muayene raporunda sağ ve sol bacaklarında saçma tanelerine bağlı yaralanmalar bulunduğunun belirtilmesi, tanık F.T..'nin ateş eden kişinin üzerinde sıfır kol yelek bulunduğunu belirtmesi, sanığın ise soruşturma aşamasındaki ifadesinde üzerinde sıfır kol mont bulunduğunu ifade etmesi karşısında, sanığın yargılama konusu suçtan mahkûmiyeti yerine, mağdurun sanığı suçtan kurtarmaya yönelik huzurda alınan beyanına üstünlük tanınarak yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/1124 Esas, 2024/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 16.09.2015 tarihinden temyize konu karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/1124 Esas, 2024/103 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4084, Karar No: 2020/4619, Tarih: 13.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4084 E.  ,  2020/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen yoksulluk nafakası talebi ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışmda kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışmda kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi verilen kararda tarafların boşanma davalarının kabulü, maddi ve manevi tazminat kararı Dairemizin 24.04.2017 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrası verilen kararda bu yönlerden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m. 438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukanda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2., 3. bentlerin çıkarılmasına, yerine "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/11681, Karar No: 2018/3356, Tarih: 27.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11681 E.  ,  2018/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 06/05/2013 tarihli iddianame ile mala zarar verme suçu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgili karar verilmediği anlaşılmakta ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında dosya içinde fotokopi niteliğinde olan 02/04/2013 tarihli Niğde Devlet Hastanesi Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu kanaatine varıldığının saptanmasına karşın, 01/03/2013 tarihli sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yerinde olduğunun belirtilmesi karşısında;her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından öncelikle dosyaya konu suç tarihi ile ilgili olarak Niğde Devlet Hastanesi Adli Tıp Şube Müdürlüğünce hazırlanan evrakın aslı veya onaylı sureti temin edilerek söz konusu raporun suça sürüklenen çocuk ve dosyaya konu suç ile ilgili düzenlenip düzenlenmediği tespit edilip ilgili rapor ile birlikte suça sürüklenen çocuğun 30/01/2013 tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18421, Karar No: 2018/5432, Tarih: 10.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/18421 E.  ,  2018/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.12.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, ... mahallesinde yer alan toplamda 35 ayrı taşınmazda ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ... ve ... ve bir kısım davalılar vekilil davanın reddini, davalı ... davanın kabulünü savunmuşlardır.

Davalı ... duruşmaya katılarak, dava konusu 3152 ve 953 parsel sayılı taşınmazlar yönünden muhdesat aidiyeti iddiasında bulunmuştur.

Mahkemece, 3152 parsel sayılı taşınmazın dosyadan tefrikine, diğer taşınmazlar yönünden ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin 386 parsel sayılı taşınmaz yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya gelince;

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazlardan 953 sayılı parselde muhdesat iddiasında bulunmuş ve hükmün bu yönden bozulmasını istemiştir.

Somut olaya gelince;

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazlardan 953 sayılı parselde muhdesat iddiasında bulunmuş ve hükmün bu yönden bozulmasını istemiştir.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılıp açık, denetime uygun rapor alınarak, dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların (evlerin) ve taşınmazın arz değerinin ayrı ayrı belirlenmesi ve bahsi geçen muhdesatların (evlerin), muhdesat iddiasında bulunan davalılara ait olup olmadığı hususunda tarafların ittifak edip etmedikleri üzerinde durularak ittifak etmiyorlarsa, muhdesat iddiasında bulunan davalılara bu konuda dava açmak üzere süre verilmesi ve dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi; daha sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak dava konusu taşınmazın tespit edilen toplam değerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenerek muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise ... kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında tüm paydaşlara dağıtılması gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ihtilafı bulunması halinde mülkiyete ilişkin davanın sonuçlanması ve bu kararın kesinleştikten sonra tapuda infazı için davacılara süre verilmesi gerekir. Bu kapsamda, dosyaya kesinleşme şerhli ve onaylı örneği ibraz edilen; davalı ... tarafından davalılar ..., ..., ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/501 – 2010/444 E-K sayılı ... iptal ve tescil davasına ilişkin hükmün infazı için (386 sayılı parsel dışında kalan dava konusu tüm taşınmazlarda mülkiyet ihtilafı doğduğundan) ilgili ... müdürlüğüne başvurmak üzere davalılara süre verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilerek dava konusu edilen taşınmazlardan 386 sayılı parsel dışında kalan dava konusu taşınmazların satışına karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, hüküm fıkrasında satış şeklinin gösterilmemesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; 1- dava konusu 386 parsel sayılı taşınmaz yönünden bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile diğer parseller yönünden yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10083, Karar No: 2010/9308, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10083 E.  ,  2010/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden ise işin yapıldığı yer ve davalının ikametgahının ... ili yargı sınırları içinde olduğu gerekçesi ile yetkisiz olduğuna, dosyanın yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını, davalı kurumun da yasa gereği bu alacağın yatırılıp yatırılmadığını denetleme sorumluluğu bulunduğunu, kurumun bu görevini yerine getirmediğini belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının davalı şirket ve kurumdan müştereken ve müteselsilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili husumet itirazında bulunurken, diğer davalı şirket vekili bozmadan sonra işin yapıldığı yer ve şirket genel merkezinin ... ili yargı çevresinde olması nedeni ile ... İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Davalı şirketin ticaret siciline kayıtlı olduğu yer ile işin yapıldığı yerin ... olduğu, davada diğer davalı olarak gösterilen SGK'nın taraf sıfatı olmadığı, talep edilen alacaktan dolayı kendisine husumet tevcih edilemeyeceği, davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmaması gerektiği gerekçesi ile davanın davalı SGK yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden ise mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bir sübjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kimler olduğu (yani bir davada davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tama¬men maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddî hukuk sorunudur. O nedenle yetki kuralı usul hukuku sorunu olduğundan, bir davalı yönünden yetki kuralı geçerli olduktan sonra, o davalı