muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36953, Karar No: 2018/2946, Tarih: 12.03.2018

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Dava, 76 adet reçete ile ilgili reçete sahibi hastaların söz konusu hastalıklara sahip olmamasına rağmen içerik olarak sahte olan rapor ve reçetelere istinaden kuruma fatura edilen 60.323,40 TL tutarındaki ilaç bedelinin ve sözleşmenin 6.3.19.maddesi gereği reçete bedelinin 10 katı tutarındaki 603.234,00 TL ceza tutarının ve sözleşmenin 2 yıl süre ile feshi işleminin ve bu reçetelerle ilgili ilaç firması temsilcilerinin reçete sahibi hastaları davacının yetkilisi olduğu eczaneye yönlendirilmesi sonucu kuruma reçete bedellerinin fatura edildiğinin tespit edilmesi sebebiyle sözleşmenin 6.3.24.maddesi gereği sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedilmesi ve 17 adet reçete ile ilgili reçetede yazılı ilaçların hasta veya yakınına teslim edilmemesi sebebiyle 2011 yılı sözleşmesinin 6.3.10.maddesi gereği reçete bedeli olan 4.349,06 TL'nin 5 katı tutarında 21.745,30 TL tutarındaki cezai şarta ilişkin kurum işleminin iptaline yöneliktir.Mahkemece bilirkişi kurulundan alınan rapor denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli kabul edilerek, bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ve 2011 yılı eczane protokolünün 6.3.19.maddesine göre taraflar arasındaki sözleşmenin 2 yıl süre ile feshi ve 603.234,00 TL tutarındaki cezai şart bedelinin tahsiline yönelik kısmın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, sözleşmenin 6.3.10.maddesinde göre 21.745,30 TL cezai şart ile 6.3.24.maddesine göre 1 yıl süreli feshe ilişkin işlemin geçerli olduğuna karar verilmiştir.Öncelikle, davaya konu, 2011 yılı protokolünün 6.3.24 maddesinin, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolünün, protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak, Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca, 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilmeli ve sonucuna uygun karar verilmelidir.

3-Öte yandan 17 adet reçetede yazılı ilacın hasta veya yakınına teslim edilmemesi sebebiyle sözleşmenin 6.3.10.maddesi gereği reçete bedelinin 5 katı tutarındaki 21.745,30 TL tutarındaki cezai şartla ilgili olarak, davalı idarenin cezai işleme dayanak oluşturan soruşturma raporundaki tespitler yönünden Mahkeme tarafından bir değerlendirme yapılmadığı gibi aynı soruşturma sırasında beyanı alınan hasta yakınları da Mahkemece dinlenmemiştir. O halde Mahkemece, cezai işleme dayanak teşkil eden soruşturma raporunda hasta ya da hasta yakınına teslim edilmediği bildirilen reçetelere ilişkin olarak hasta yakınlarının tanık olarak dinlenilmesi, gerek görülmesi halinde tüm dosya kapsamı gözetilerek uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

)
Yargıtay — Esas No: 2006/4444, Karar No: 2006/4841, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4444 E.  ,  2006/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde bir kez bilirkişi incelemesi yapılmış olup taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre taşınmazın yer aldığı yöredeki sulu tarım arazileri için kapital faiz oranı %5 olarak kabul edilmekteyken bilirkişi kurulunca %6 üzerinden hesaplama yapılmış ise de, hükmü temyiz edenin sıfatı da gözönünde tutularak bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Bu itibarla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12154, Karar No: 2019/142, Tarih: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12154 E.  ,  2019/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suçtan zarar gören ...’nin davaya katılma talebinin Mahkemece karara bağlanmamış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

1- Orman muhafaza memuru olan sanığın, nakliye tezkeresine, odunların sahibi olan ... yerine imza attığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, olay tarihinden önce ...’nın “ben gelemezsem sen imza atabilirsin” diyerek, yerine imza atması konusunda kendisine rıza gösterdiğini savunması ve tanık olarak dinlenen ... ile diğer tanıkların bu savunmayı doğrular nitelikte beyanda bulunmaları karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih ve 80/98 sayılı kararında da açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre; sanığın fiilinin TCK’nin 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48335, Karar No: 2016/3855, Tarih: 10.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/48335 E.  ,  2016/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, müşterek çocukları Muhammed Rufai'nin davalı ... kuruluşunda davalı doktor tarafından tedavi edildiğini, uygulanan tedaviden kısa bir süre sonra çocuğun sağ bacağında hareket zorluğu ile takip eden uyuşukluk oluştuğunu, başka sağlık kuruluşlarında yapılan tetkik ve incelemeler sonrasında, yakınmanın tedavi yönteminden ve uygulanan enjeksiyonlardan kaynaklı sinir hasarına dayalı olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek; Muhammed Rufai için 1.000 TL maddi, 100.000 TL manevi; davacı ... için 70.000 TL manevi; davacı ... için 70.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar avukatınca temyiz edilmiştir.

Dava, özel sağlık kuruluşunda gerçekleştirilen tedaviden kaynaklı yakınma nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... kuruluşunun sunduğu sağlık hizmeti bakımından kamu hastanesi niteliğinde olup çalışanlarının kamu görevlisi kabul edilmesi gerektiğinden bahisle, HMK 114/1-b maddesi kapsamında davada idari yargının görevli olduğu,davalı doktora husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, davalı ... kuruluşu özel hastane statüsünde olup, yönetiminde kamunun bir etkinliği bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davanın idari yargıda görülmesi gerektiği şeklindeki mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nu (TBK)502. maddesi hükmü uyarınca, diğer iş görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi özel sektörde görev yapan doktorlar ile hasta arasındaki uyuşmazlıkların vekalet sözleşmesine ilişkin hukuksal düzenlemelere göre çözülmesi gerektiği konusunda, öğreti ve Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması arasında paralellik bulunmaktadır.

Somut olayda, davacılar ile davalılar arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi ve işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10072, Karar No: 2012/16734, Tarih: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10072 E.  ,  2012/16734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2011/61-2011/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18 ve 25. sınıf emtia yönünden "NR.39" ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğunu, talebin kısmen nihai olarak reddedildiğini, oysa ibarenin reddedildiği 25. sınıf yönünden tanımlayıcı olmadığını, piyasada marka olarak algılandığını, ayırt edici nitelik kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-a maddesi anlamında soyut ayırt ediciliğinin bulunduğu, markanın tüketiciye ayak giysisini refleks olarak hatırlatmadığı, ibarenin üzerinde kullanılacağı ayak giysileri için doğrudan doğruya tanımlayıcı olmadığı, 556 sayılı KHK anlamında mutlak tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/620, Karar No: 2019/13308, Tarih: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/620 E.  ,  2019/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun konusu olan forkliftin beraat eden sanık ...'in işyerinde ele geçerilmesi, sanık ... 'in, forklifti, ...' dan, satış sözleşmesi karşılığından satın aldığını beyan etmesi, ...'ın ise sanığı tanımadığını ifade etmesi karsşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde berlirlenebilmesi için ...'dan alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri ile dosya içerisinde fotokopisi bulunan sözleşme aslının getirtilip, söz konusu sözleşme üzerindeki yazı ve imzanın ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespiti için; bahsi geçen sözleşmenin Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek imza ve yazıların ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7700, Karar No: 2023/8705, Tarih: 06.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7700 E.  ,  2023/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Millî Savunma Bakanlığına bağlı ... Tersanesi Komutanlığı ... Merkezi Takım Bakım Onarım Atölyesinde çalıştığını, çalışma ortamının gürültü düzeyinin 85 db(A) üzerinde olduğunun 2010 ile 2017 tarihleri arasında çeşitli defalar yapılan gürültü ölçümleri ile tespit edilmesine rağmen Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri kapsamında çalıştırılmadığını ve kendisine %14 kısa çalışma primi ödenmediğini, davacının çalışma süresinin günde 8,5 saat olduğunu, günlük ara dinlenmeleri düşüldüğünde yarım saat fazla çalışma yapmasına karşın toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre fazla çalışmalarının %80 zamlı saat ücreti ile ödenmesi gerekirken bu ödemenin de yapılmadığını ileri sürerek Yönetmelik hükümleri kapsamında çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile toplu ... sözleşmelerinden kaynaklı kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, ....01.2016 tarihinde Komutanlıklarına iletilen gürültü ölçüm sonuçlarına göre gürültü değeri 85 db(A) üzerinde çalışan işçilerin 7,5 saat kapsamına geçirildiğini ve hak edişlerin ödendiğini, davacının bu kapsamda olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/839 Esas, 2020/627 Karar sayılı kararıyla; toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile davacının günde yarım saat fazla çalışma yaptığı kanaatine varılarak ve toplu ... sözleşmesi gereği kısa çalışma prim alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/2929 Esas, 2020/3004 Karar sayılı kararıyla; denetime elverişli uzman bilirkişi heyeti tarafından tespit edildiği üzere davacının değişik yıllarda yapılan gürültü ölçümlerinde gürültü düzeyi en yüksek maruziyet ... değerini (8h=85 dB(A)) aşan gürültüye maruz kaldığı, davacının gürültü ortamında çalışmasından hareketle günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalışması gerektiği, davacının 7,5 saati aşan çalışmaları nedeniyle kısa çalışma primi alacağı ve fazla çalışma ücreti alacağını hak ettiği, davacıya ödenen verimliliği teşvik priminin hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmiş olduğu, davacının zamanaşımını dikkate alarak ıslah yaptığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.04.2021 tarihli ve 2021/4350 Esas, 2021/8777 Karar sayılı kararıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve dava dilekçesinde 29.12.2015 tarihine kadar talepte bulunulduğu hâlde talep aşılarak 22.02.2016 tarihine kadar hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, davaya ve ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'i dikkate alınarak ve talep edilen dönemle sınırlı olacak şekilde davacının ücret alacaklarının yeniden hesap edilmesi gerektiği, davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hesaplama yapılmasının hatalı olması ile İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından, bu alacak kalemine temerrüt tarihi olan 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada bilirkişiden ek rapor aldırılmış ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak talep doğrultusunda 29.12.2015 tarihine kadar hesaplama yapılmak suretiyle 7,5 saati aşan fazla çalışma alacağı için kısa çalışma primi hesaplanmayarak ve kısa çalışma prim alacağı için temerrüt tarihi olan 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz başlatılarak davanın kıısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, Mahkemece bozma ilâmı üzerine dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ise de yapılan itirazların dikkate alınmadığını ve bozma ilâmı gereklerinin karşılanmadığını, dosyaya sunulan rapor ile fiilî durumun tespitinin yapılmadığını, davacının kişisel durumuna yönelik bir değerlendirme yapılmadığını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeler sonucu rapor hazırlandığını, davacının fazladan çalıştığı sürenin ücretini normal çalışma ücreti üzerinden zaten aldığını, mükerrer hesaplama olduğunu, davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının kısa çalışma primine hak kazanmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere bilirkişinin kısa çalışma primine dair hesaplarının da hatalı olduğunu, hükmedilen alacak miktarı ve faiz türü ile başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasında davacının kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hesabı ve kısa çalışma prim alacağının faiz başlangıcı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, Yönetmelik hükümleri.

2. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, bozma ilâmına uyularak İlk Derece Mahkemesince aldırılan ve hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporunda kısa çalışma prim alacağının bozmaya uygun şekilde hesaplanarak 5.231,32 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki Mahkemece hüküm yerinde bozmadan önce hüküm altına alınan miktar olan 5.742,90 TL'nin kısa çalışma prim alacağı olarak hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

........2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.