muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3205, Karar No: 2014/7242, Tarih: 02.04.2014

Davalı vekili; davacının, müvekkili işyerinde 04.10.2010 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 18.08.2011 tarihinde izne ayrılan davacının 19.08.2011 tarihinde Muğla Devlet Hastanesince düzenlenmiş 20 günlük istirahat raporunu müvekkiline sunduğunu, bu ilk rapora göre davacının "vertigo" rahatsızlığından mustarip olduğunu, istirahat süresinin 07.09.2011 tarihinde sona erdiğini, rapor bitiminde işbaşı yapmayan davacının 07.09.2011 tarihinde Fethiye Devlet Hastanesinden "Lumbo Siyatalji, Lomber Dadikulopat" rahatsızlığına bağlı ve 30 gün süreli sağlık kurulu raporu aldığım, aynı gün Antalya'ya geldiği halde işyerine uğramadığını, ikinci raporu 12.09.2011 tarihli bildirimle 14.09.2011 tarihinde müvekkiline tebliğ ettiğini, müvekkili şirketin de 23.08.2011 tarih ve T.C. Antalya 15.Noterliğinin 23557 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle; ilk rapor doğru ise sahip olduğu rahatsızlığın iş ve işçi güvenliğine aykırı olduğundan, ayrıca çalışmanın sürekliliği esası bozulmakla, otel işletmesi olan işyerinin ve işin gereklerine aykırılık oluşturduğundan, doğru değilse suç teşkil ettiğinden, her iki halde de haklı nedenle iş akdini feshettiğini bildirdiğini, davacıdan sadır maddi vakıa ve delillere göre davacının işten ayrılmayı kapasına koyduğunu, ancak iş akdini, kendisi sonlandırdığı takdirde kıdem tazminatı başta olmak üzere tazminat alamayacağım öğrendiğini, ayrıca raporlu iken iş akdinin feshedilemeyeceği, feshedilirse tazminat doğacağı düşüncesinden hareketle sağlık raporu aldığını, ancak olayla ilgili suç duyurusunda bulunulduğunu, Yüksek Mahkeme kararlarına göre feshin rapor bitiminde sonuçlarını doğurduğunu iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece fesih bildiriminde; 18.08.2011 tarihinde yıllık izne ayrılmasının ardından 19.08.2011 tarihinde Muğla devlet hastanesinden aldığı 20 günlük istirahat raporundaki teşhise göre "bening parokisismal pozisyonel vertigo" rahatsızlığının iş sağlığı iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği iddiasına dayalı olarak işyerinin ve iş gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve 25. Maddeleri uyarınca feshedildiğinin, fesih yazısında ayrıca raporun hile ile alındığı düşüncesi ile Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunun belirtildiği, Savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve karara itirazın da reddedildiği, davacı adına düzenlenen raporların aksi henüz kanıtlanmadığından ve davacının sağlık durumunun davalı işyerinde çalışmasına engel teşkil ettiğine dair sağlık kurulu raporu sunulmadığından, sırf istirahat raporu aldığı iddiası ile gerçekleştirilen fesih işleminin iptali ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (I) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali, (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin Yasanın 25/I-a maddesi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) alt bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Maddenin anılan (g) alt bendinde, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın 17/I-b maddesinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkânsız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. Yasanın 25/I-b maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir (Yargıtay 9.HD. 10.11.2008 gün 2008/5816 E, 2008/30572 K.).

Somut olayda Balık Kısım Şefi olarak sürekli mutfakta çalışan davacının aldığı rapordaki "Bening Paroksismal Pozisyonel Vertigo" teşhisi nedeniyle davacının iş akdinin iş sağlığı iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği iddiasına dayanılarak feshedildiği anlaşılmıştır. Ancak davacının rahatsızlığının tredavi edilebilecek nitelikte olup olmadığı araştırılmamıştır. Davacının raporlarıyla birlikte tam teşekküllü Sağlık Kurumuna sevki ile rahatsızlığının tedavi edilip edilemeyeceği yönünde uzman raporu aldırılmalıdır. Tedavisi mümkün ise Mahkemece şimdiki gibi karar verilmelidir. Tedavisi mümkün değil ise davacının sağlık durumunun iş sağlığı ve güvenliğini tehdit edeceğinin açık olduğu ve sağlık koşullarına dayalı işverence yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34849, Karar No: 2013/28847, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34849 E.  ,  2013/28847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/793, Karar No: 2020/2006, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/793 E.  ,  2020/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35672, Karar No: 2013/41296, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/35672 E.  ,  2013/41296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8311, Karar No: 2016/339, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8311 E.  ,  2016/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/341686

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/626, 2013/660

SANIK : F.. A..

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından 29.11.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde sanığın tekrar suç işlemesi nedeniyle mahkemece hükümlerin açıklanmasına karar verildiği, bu hükümlerin de sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir 2.Çocuk Mahkemesince çıkarılan yakalama müzekkeresine istinaden yakalanarak karakola götürüldüğü, bunu duyan sanığın babası Mustafa Akcabuğa'nın da karakola gelerek burada bulunan kolluk güçlerine, kızını istemeye geleceklerini belirtip sanık Ferhat'ı bir günlüğüne serbest bırakmalarını söylediği, isteğinin kabul edilmemesi üzerine de dışarıda nöbet tutmakta olan müşteki M.. K.. ile tartışıp “hepinizin psikolojisi bozuk“ diye söz söylediği, karakolun camından dışarıyı gören sanık Ferhat'ın da babası ile müşteki Mert'in yaptığı tartışmaya sinirlenerek müşteki N.. C..'un bulundğu odanın pencere camını kırdığı ve eline geçirdiği kırık cam parçasını müşteki Necdet'e tevcih ederek sinkaflı sözler söyleyip tehdit ettiği, akabinde karakoldan çıkmak isterken kendisine engel olmak isteyen müşteki Mert'i elinde bulunan cam parçasıyla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığının iddia edildiği olayda,

1- Sanık hakkında hakeret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve suçunun alenen işlenmesi karşısında tayin olunan cezada TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, inceleme raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmamış ve 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanığın görevli kolluk güçlerine yönelik tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin bir kül halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturması karşısında, bu hususta bozma iseteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye

istinaden; hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılıp yerlerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3135, Karar No: 2021/4753, Tarih: 03.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3135 E.  ,  2021/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.02.2017 tarih ve 2014/462 E- 2017/58 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.02.2019 tarih ve 2017/1718 E- 2019/441 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Bölge Adliye Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı Onuksan Oto Gıda İnş. Tur. Nak. Taah. Dış Tic. A.Ş.’ye Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ edildiği anlaşılmış olup, bu adrese daha önce usulünce yapılmış tebligat bulunmadığı gibi bu adresin neye göre tespit edildiği anlaşılamamıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. ..” hükmü düzenlenmiştir.

Yargılama aşamasında Ticaret Sicil Müdürlüğünden, davalı şirket için Ticaret Sicil Gazetesindeki kayıtlar sorulmuş, mevcut kayıtlara göre şirket adresi “Gazipaşa Mah. ... cad. No: ... Merkez, Şırnak” adresi olarak görülmektedir. Davalı şirkete bu adresten farklı bir adrese tebligat yapılmış olup bu adresin dayanağı dosya içeriğinden anlaşılamamıştır. Mahkemece, davalı şirket için varsa ilgili adresin dayanağının tespit edilmesi, yok ise şirketin adres bilgisinin Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulması, Bölge Adliye Mahkemesi kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tespit edilen adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

2- Yargıtay ilamının tebliğ edildiği ve davacı yönünden karar düzeltme talep eden Av. ... için davalı ... tarafından verilmiş vekaletnamede dava takip yetkisi bulunmamaktadır. Av. ... için var ise davalı adına dava takip ve temsil yetkisini içeren vekaletnamenin eklenmesi, yok ise Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı asile tebliği ile temyize cevap süresi de beklenildikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

2- Yargıtay ilamının tebliğ edildiği ve davacı yönünden karar düzeltme talep eden Av. ... için davalı ... tarafından verilmiş vekaletnamede dava takip yetkisi bulunmamaktadır. Av. ... için var ise davalı adına dava takip ve temsil yetkisini içeren vekaletnamenin eklenmesi, yok ise Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı asile tebliği ile temyize cevap süresi de beklenildikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksikliklerin ikmal edilmek ve bentlerin gereğinin yerine getirildikten sonra dosya ile birlikte yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13443, Karar No: 2014/18666, Tarih: 27.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/13443 E.  ,  2014/18666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/120236

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

NUMARASI : 2007/242 (E) ve 2008/152 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; ehliyetini değiştirmek için Sivas İl Emniyet Müdürlüğüne gelen sanığın, kapı girişindeki dikkatsiz davranışları nedeniyle bir bayana çarpması üzerine kendisini uyaran görevli polis memuruna “Benim nasıl geçeceğimi ben biliyorum, arkamda gözüm mü var, rahatsız mı oldun, terbiyesizlik yapmayın" diyerek bağırmaya başlama ve hakkında işlem yapmak üzere olay yerine gelen diğer polis memurlarına yönelik söylediği "ben sinir hastasıyım, siz kim oluyorsunuz da bana işlem yapacaksınız" şeklindeki sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış ve ifade biçimi niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık E.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.