muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7658, Karar No: 2014/3657, Tarih: 27.03.2014

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan rapor düzenlettirilmeli; dayanak tapu kayıtları, yerel bilirkişiler ve tanıklar yardımı ile komşu parsel tutanaklarından da yararlanılarak yöntemince gereği gibi zemine uygulanıp çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadıkları belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların bir bütün olarak düşünüldüğünde 6831 sayılı Kanunun 17/1-2. maddeleri karşısındaki durumu araştırılmalı, imar, ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazların 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazların gerçek eğim durumunu ve konumunu duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösterir rapor alınmalı,

Çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı ve dayanılan tapu kayıtları kapsamında kalmadığı anlaşıldığı takdirde ise; taşınmazların öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, taşınmazda terk olup

olmadığı, en son ne zaman kullanlıdığı, ne zamandan beri kullanılmadığı hususlarında maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, somut olayın özelliği gözönünde bulundurularak, ayrıca;

a) Keşif sırasında taşınmazları çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

b) 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunun ile değiştirilen 2. fıkrası hükümleri gözönünde bulundurularak adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazların sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden, imar ve ihya ile zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarında ve kanunun amacına uygun rapor alınmalı, tarafların bütün delilleri birlikte değerlendirilerek, genel mahkemeden kadastro mahkemesine devredilen ve malik haneleri açık olan parseller yönünden 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi hükümleri de göz önünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre ise;hüküm fıkrasında parsel numarası belirtilmeden (A1), (A2) ve (D) bölümleri hakkında tescil hükmü kurulması, bu bölümlerin hangi parsele ait olduğu ve hangi parsel hakkında hüküm kurulduğu hususunda tereddüt oluşturduğundan doğru görülmemiştir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre ise;hüküm fıkrasında parsel numarası belirtilmeden (A1), (A2) ve (D) bölümleri hakkında tescil hükmü kurulması, bu bölümlerin hangi parsele ait olduğu ve hangi parsel hakkında hüküm kurulduğu hususunda tereddüt oluşturduğundan doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı H.. A.. ve arkadaşları vekili, davalı birleşen dosya davacısı O.. Ç.. vekili ile müdahil Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24962, Karar No: 2011/1897, Tarih: 16.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/24962 E.  ,  2011/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheliler ... ve ailesi haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/10/2008 tarihli ve 2008/14829 soruşturma, 2008/8602 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itirazın reddine ilişkin mercii Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 26/1 1/2009 tarihli ve 2009/1146 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 27.08.2010 gün ve 53439 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2010 gün ve 211865 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, müştekinin şüpheli ve ailesi hakkındaki tehdit iddialarının araştırılmadığı, şüphelilerin ve tanıkların ifadelerine başvurulmadığı, müştekinin başka soruşturma dosyalarından bahsettiği halde bu konuda herhangi bir inceleme yapılmadığı, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 173/1 maddesinde "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yakınan ...'na 14.9.2009 tarihinde yöntemince tebliğ edildiği görülmektedir. Anılan karara karşı itiraz dilekçesinin ise Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesine 1.10.2009 tarihinde verildiği ve yasal 15 günlük sürenin geçirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. İtiraz merciinin, yakınanın itirazını, yasal süresinde yapılmaması nedeniyle reddetmesi hukuka uygundur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yapılan açıklamalar ışığında yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7638, Karar No: 2015/3009, Tarih: 18.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7638 E.  ,  2015/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..... ve perineal ağrı şikayeti ile .... Devlet Hastanesi'ne müracaat eden mağdurun, muayenesi sonrası kendisine reçete edilen .... adlı ağrı kesici iğneyi, başvurusu üzerine eczacı olan sanık tarafından sol kalçadan enjekte etmesi sonrası mağdurda sol ayak plantar fleksiyonunun 2/5, dorsal fleksiyon plejik, sol bacak proksimalinin 3/5 parezik, sol ayakta hipotezi şekline gelişen arızanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, dikloran adlı iğnenin kas içine kalçadan uygulanabileceği, kas içinde yetkili kimse tarafından yapılan uygulama sonrasında hematom ve buna ikincil nekroz oluşabileceği, bunun da uygulama sonrası oluşabilecek komplikasyonlardan olduğu, ancak komplikasyondan söz edilebilmesi için müdahalenin yetkili kişi tarafından gerçekleştirilmesi gerektiği, davaya konu uygulamada ise yetkisi bulunmayan kişi tarafından gerçekleştirilen enjeksiyonda komplikasyondan söz edilemeyeceği, eczacı olan sanığın eylemini yaralama kastı ile gerçekleştirdiğinden de bahsedilemeyeceği, dolayısıyla kasten yaralama suçu kapsamında da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına, TCK'nın 62. ve CMK'nın 231/5. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdiden ceza tayinine ve taksit miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13943, Karar No: 2012/2487, Tarih: 22.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13943 E.  ,  2012/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 30/09/2010 gün ve 2010/8167-2010/10516 E.-K. numaralı bozma ilamında özetle; “mahkemece, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiası ile dava açtığına ve taşınmazın sınırında da orman parseli bulunduğuna göre, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünden de araştırma yapılmamış, davalı ve miras bırakanı yönünden 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen kısıtlamalar da sorulmamıştır.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise ilgili tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu yapılmış ise orman tahdit haritası ile irtibatlı yine yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, taşınmazın memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna ve komşu parsellerin niteliğine göre 6831 sayılı Yasanın 17/2.maddesi gereğince orman içi açıklığı olup olmadığı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman olmadığı belirlendiği takdirde bu kez, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Yasanın 30/1. maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, (miras bırakanı) yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, ... İlçesi ... köyü 110 ada 12 parsel sayılı 14127 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tespitinin iptali ile, Fen bilirkişisi ... tarafından 10/05/2011 tarihinde sunulan bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2043,65 m2 yüzölçümündeki alanın taşlık kayalık niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 12083,46 m2 yüzölçümündeki alanın ise davalı ... adına tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından ... tarafından 10/05/2011 tarihinde sunulan bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 12083,46 m2 yüzölçümündeki alan yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığı savı ile temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 17/05/1947 tarihinde ilan çıkıp 17/08/1947 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ile, 1999 ila 2000 yılları arasında yapılıp kesinleşen 6831 sayılı Yasa’ya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması çalışmaları bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 22/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8249, Karar No: 2021/1220, Tarih: 27.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8249 E.  ,  2021/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADIYAMAN 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Hakkında derhal beraat kararı verilme koşulları oluşmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanununun 147 ve 191. maddeleri uyarınca usulüne uygun sorgusu yapılmadan CMK'nın 193. maddesinin 2. fıkrasına yanlış anlam verilerek, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edililerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4351, Karar No: 2017/7469, Tarih: 27.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4351 E.  ,  2017/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde ön büro departmanında personel müdürü olarak 16/07/2007 tarihinden iş akdini haklı nedenlerle feshettiği 11/03/2013 tarihine kadar çalıştığını, değişen yönetim ve yönetici kadrosu ile görevinin dışında eklenen vazife ve görevlendirmeler ile müvekkilinin tek başına yetişemeyerek yıprandığını, devamlı surette fazla mesai yapmak zorunda kaldığını ve fazla mesai ücret alacaklarının ödenmediğini, 3600 prim günü ve 15 yıl hizmet süresini dolduran müvekkilinin yaş harici emeklilik koşullarının oluştuğunu, bu hususa ilişkin belgeyi de davalıya ihtarname ekinde tebliğ ettiğini ancak müvekkilinin işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı tutarının hesaplandığını ve davacıya ait banka hesabına yatırıldığını, ibraz edilen iş yeri sicil dosyası içeriği ile de sabit olduğu şekilde davacının fazla çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı tutarının hesaplandığını ve davacıya ait banka hesabına yatırıldığını, ibraz edilen iş yeri sicil dosyası içeriği ile de sabit olduğu şekilde davacının fazla çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışma dönemi için hesaplanan 18.692,55 TL. kıdem tazminatının 27/08/2013 tarihinde davacının banka hesabına yatırıldığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığı, fazla çalışma yapıldığı ve davacının haftalık fazla mesai süresinin hatalı olarak 14 saat üzerinden hesaplandığı, 3 saat olması gerektiği, bir davacı tanığının işyerinde çalışmaması bir davacı tanığının açılmış davası olduğu ve davacının nöbet tuttuğu sürelerle ilgili farklı beyanlarda bulunulduğundan davalı tanığının beyanına üstünlük verildiği, 270 saati aşan çalışma varsa bunun fazla mesai olarak hesaplanması gerektiği, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak ve bir saat ara dinlenme süresi göz önüne alındığında haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı ispatlandığından 2007 yılı için yıllık fazla mesai süresinin 270 saati aşmaması nedeniyle 2007 yılı için raporda yapılan hesaplamanın dışlanması gerektiği, 2007 yılında akdedilen iş akdi dışında dosya kapsamında başkaca iş akdi bulunmadığı, bu nedenle fazla mesainin aylık ücrete dahil olması yani yıllık 270 saati aşan fazla mesainin hesaplanması gibi bir durumun 2008 ve 2009 yıllarında uygulanmaması gerektiği, bu yıllar için haftalık 3 saat fazla mesai süresi esas alınarak hesap yapılarak fazla mesai ücretinin hesaplandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada mevcut iş sözleşmesine göre fazla mesainin ücrete dahil olduğu taraflar arasında kararlaştırılmıştır. İş sözleşmesinin bu hükmü aksine yeni bir sözleşme yapılıncaya kadar geçerli hükümlerden olup, her yıl yenilenmesi gerekmez. Her yıl işçiden yeniden alınması gereken fazla mesaiye muvafakatinin bu hususa etkisi yoktur. Açıklanan nedenle sözleşmedeki fazla mesainin ücrete dahil olduğuna ilişkin hükmün sadece ilk yıl için uygulanıp sonraki yıllar için uygulanmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.