muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1534, Karar No: 2024/3075, Tarih: 04.04.2024

Gerekçe bölümünün (C-2) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.06.2019 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek için kurulan örgütü yönetme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (D) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.06.2019 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/6803, Karar No: 2020/404, Tarih: 28.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6803 E.  ,  2020/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakalar ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kadının yoksulluk nafakası talebi kabul edilerek aylık 500-TL yoksulluk nafakasına hükolunmuş, bölge adliye mahkemesince ise boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir geliri bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin gerçekleştiği, bu nedenle kadın yararına yoksulluk nafakası takdirinin doğru olduğu belirtilmiş, bu konudaki erkeğin istinaf kanun yolu incelemesi talebi esastan reddedilmiştir. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırma tutanağına göre kadının ev hanımı olup gelirinin de bulunmadığı bildirilmiş ise de; dosyada dinlenen tanık beyanları, bilgi ve belgelere göre ise kadının daha önce Turkcell firmasında çalıştığı ancak işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı erkek kadının sigortasız işte çalışmaya devam ettiğini iddia etmektedir. O halde davacı-davalı kadının çalışıp çalışmadığının, çalışıyorsa yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli bir gelirinin olup olmadığının, işten ayrılmışsa sırf kendi isteği ile mi yoksa herhangi bir sebeple işten ayrılmak zorunda mı kaldığı hususları araştırılarak boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/23886, Karar No: 2014/37392, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/23886 E.  ,  2014/37392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalının ünvanının .... olarak değiştiği halde gerekçeli kararda ... Ecza ve İtriyat Deposu San Tic AŞ. yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7499, Karar No: 2012/14783, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7499 E.  ,  2012/14783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 14.03.2005 günlü dilekçesinde Çevlik Köyü 111 ada 177 ve 178 parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altında özel mülke konu olamayacak, serinlemek ve hayvan otlatmak için kullanılan Kızıldağ Yaylası olarak bilinen kadim yayla olduğu iddiası ile tapunun iptalini istemiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yer olduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan kadim yayla olduğu gerekçesiyle Hazinenin davasının kabulüne, müdahil Orman Yönetiminin davasının reddine, taşınmazların tapusunun iptaline, taşınmazların yayla olarak sınırlandırılmasına ve 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi gereğince özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine 20.Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/3963-5281 sayılı bozma kararında; “Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılırsa, Kadastro Mahkemesinin 1994/560 sayılı dosyasında sadece Vakfiyenin uygulandığı, taşınmazın kamu malı yayla niteliğinde olup olmadığının araştırılıp araştırılmadığı dosyanın aslı getirtilerek incelenmeli, şayet böyle bir inceleme yapılmamışsa, hukukî sebebin farklı olması nedeniyle H.U.M.K.'nun 237. maddesi anlamında kesin hüküm niteliğinde bulunmadığının gözetilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu ile genel arazi kadastrosu işlemi 1994 yılında yapılıp kesinleşmiştir

1) Vakıflar Bölge Müdürlüğünün temyiz itirazları yönünden;

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu ile genel arazi kadastrosu işlemi 1994 yılında yapılıp kesinleşmiştir

1) Vakıflar Bölge Müdürlüğünün temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların Kızıldağ Yaylası hudutları dahilinde insanların serinlemesi için kullanılan kadim kamu malı yayla olduğu, 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi gereğince özel mülkiyete konu olamayacağı, Vakfiyenin genel sınırları içinde kalmasının o taşınmazın vakıf malı olduğunun kanıtı olamayacağı, Vakıf malı kabul edilebilmesi için o taşınmazın aynı zamanda vakfedilen mallar arasında bulunup bulunmadığının ayrıca saptanması gerektiği, somut olayda; taşınmazların vakfedilen mallar arasında bulunmadığının belirlendiği, bu hususun Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.12.2002 gün ve 2002/1-1024, 2002/1053 sayılı kararında da aynen benimsendiği, taşınmazlar her ne kadar hükmen Vakıf adına tescil edilmişse de dava sebeplerinin farklı olması nedeniyle önceki hükmün bu davada kesin hüküm oluşturamayacağı gözönünde bulundurularak Vakıflar Bölge Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda, taşınmazların 1956 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan açık alanda kaldığı, 1971 tarihli hava fotoğraflarında orman sayılmayan taşlık, kayalık alana isabet ettiği, eylemli olarak da üzerinde orman örtüsünün bulunmadığı, ancak 3402 sayılı Kanuna göre yapılan orman sınırlandırmasında orman olarak sınırlandırılması nedeniyle orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş, mahkemece, bu rapor gözönünde bulundurularak taşınmazların orman olarak tesciline karar verilmiştir. Ne var ki; mahkemenin kabulü ve bu kabule esas alınan orman bilirkişi raporu doğru görülmemiştir. Yörede 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu, hak düşürücü süre içinde açılan dava nedeniyle kesinleşmemiştir. Süresinde yapılan itiraz veya açılan dava orman kadastrosunun kesinleşmesini önler. Orman kadastrosu yapılmayan veya ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliği ve hukukî durumu 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenir. Bu şekilde yapılan araştırmaya göre de, taşınmazların eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman olmadığı gibi eylemli olarak da orman olmadığı belirlenmiştir. Bozmadan önce, taşınmazların niteliğinin yaylak olduğu saptanmıştır (orman araştırması yetersiz olduğu için bozma yapılmıştır.). Kaldı ki; taşınmazların bulunduğu, Kızıldağ Yaylasının 17. H.D.’nin 1995/7745-7843, 14. H.D’sinin 2007/7574-9043, HGK’nun 1996/17-294-426 ve 1996/7-295-425 sayılı kararları ile yaylak olduğu kesinleşmiş yargı kararları ile belirlenmiştir. Ayrıca, maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz. Taşınmazların bulunduğu bölgenin yöre halkı tarafından Kızıldağ Yaylası olarak bilindiği de anlaşılmaktadır. Belirtilen nedenlerle, taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi gereğince yaylak olarak sınırlandırılıp özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, orman niteliği ile tescil edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Vakıflar Bölge Müdürlüğünün temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20.12.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4806, Karar No: 2021/8919, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4806 E.  ,  2021/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyarı cezası, reçete bedeli ve cezai şart tahsili işlemlerinin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Duru Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kurumca yapılan soruşturma neticesinde 2010, 2011 ve 2012 yıllarında faturalandırdığı 9 adet reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tespit edildiğini belirtilerek Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 Yılı protokolünün 5.3.2 ve 4.3.6. maddeleri gereğince uygulanan uyarı ve 58.726,73 TL tutarında para cezasının iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; cezaya dayanak olarak gösterilen 9 adet reçetenin arka tarafında ilgili ilaçların reçete sahipleri tarafından alındığının yazılı olması, davalı kurumca bu konuda hastalardan bir ifade alınmaması, eczanelerin kimlik tespiti yapma kimlik fotokopisi isteme gibi bir yetkilerinin olmaması sebebiyle davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan 09/07/2014 tarih 3536312 sayılı yazılı uyarı ve 58.726,73 TL para cezası verilmesine dair işlemin iptali ile sözleşmenin aynı koşullarda devamı suretiyle muarazanın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kuruma fatura ettiği dokuz adet reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine ait olup olmadığına ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 5.3.2. maddesinde “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

SGK tarafından yapılan soruşturma sonucunda; birçok eczaneden Kuruma fatura edilen reçetelerin arkasında, ilacı teslim alan kişi olarak Mithat Uzun isminin yazılı olduğunun tespit edilmesi üzerine, hastalar ve yakınları dinlenerek ilgili eczanelere cezai işlemler uygulanmıştır. Davacı eczane hakkında da, kurum mensubu ... ve annesi ... dinlenilmiş ve ..., ... ve ...’a ait 9 adet reçete nedeniyle uyarı cezası verilmesi ile reçete bedeli kesintisi ve cezai şartın tahsili işlemleri uygulanmıştır. Mahkemece bu hastalar tekrar dinlenmek istendiğinde sadece ...’in beyanı alınabilmiş, hasta ... rahatsızlıkları nedeniyle dinlenememiştir. Ancak ... hem Kurumda, hem de mahkemedeki beyanında, ... ise Kurumdaki beyanında; kendisi adına yazılan dava konusu reçetelerdeki ilaçları almadığını söylemiş, ... ise kendisine ulaşılamadığı için hiç dinlenememiştir. Hal böyle olunca ... ve ... isimli hastaların reçeteleri nedeniyle uygulanan cezai işlem, uyarı cezası ve reçete bedeli tahsili işlemlerinin yerinde olduğu anlaşılmışsa da, ...’e ait reçetelerin arkasında hastanın ismi ve imzası bulunup, bu hasta tarafından imzanın kendisine ait olmadığına ve ilaçları almadığına dair bir beyan da ileri sürülmediğine göre ...’e ait reçetelerle ilgili cezai işlem uygulanması, reçete bedeli tahsiline karar verilmesi yerinde olmamıştır.

Davaya konu 2012 protokolünün 5.3.2. maddesi uygulanan eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.2. maddesinde “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir. Yine aynı protokolün 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir.

Dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik olduğu sabit olup, mahkemece ... ve ...’a ait 3 adet reçete nedeniyle 2016 yılında yürürlüğe giren protokolün ilgili maddesinin olaya uygulanması suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21374, Karar No: 2011/6059, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21374 E.  ,  2011/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 7'sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü oranının kabulüyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30714, Karar No: 2019/1290, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30714 E.  ,  2019/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5887, Karar No: 2025/2605, Tarih: 17.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5887 E.  ,  2025/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/224 E., 2023/227 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-13280

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2023/19431

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ZMSS poliçesi ile sigortaladığı aracın, müvekkili sevk ve idaresindeki bisiklete çarpması sonucunda 28.06.2020 tarihinde yaralamalı iki taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacının malul kaldığını, davalı tarafa başvuru yapılsa da davalı tarafça ödeme yapılmadığını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 8.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 16.09.2020 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş ve bedel arttırım dilekçesiyle talebini 268.057,44 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde; dava öncesinde davacı tarafça müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadığını, davacının sunmuş olduğu maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, sunulan maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre alınmadığını, maluliyet tespiti için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu ve kusur durumunun tespiti için bilirkişi raporu alınması gerektiğini, davacının kask ve koruyucu tertibat takmamış olması nedeniyle hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, müvekkilinin rapor ücretinden sorumlu olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkilinin faizden sorumlu olmadığını, faize karar verilmesi halinde dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilebileceğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini beyanla başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 214.445,95 TL tazminatın 25.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ve davacı vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 33.022,43 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ