muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24141, Karar No: 2016/1140, Tarih: 08.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24141 E.  ,  2016/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/65060

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2010/557, 2011/956

SANIKLAR : A.. T.., D.. T..

KATILAN : S.. D..

SUÇ : Dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması

Dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, şirket yetkilisi olarak katılanla görüşüp, aslında kendilerine ait olmayan taşınmazların tapu ile ilgili işlemlerinde kullanılacağını söyleyerek katılandan para aldıkları, daha sonra sanıkların söz konusu taşınmazla ilgilerinin bulunmadığının anlaşıldığı, ayrıca katılanlara, boş kağıda imza attırıp bu belgeyi kullandıkları, böylece sanıkların dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanıkların işlettiği Aktuna İnşaat İthalat ve İhracat Limited Şirketi'nin faaliyetleri kapsamında hileli hareketler sergileyerek haksız menfaat temin ettikleri iddia edilmekle, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen “Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/916, Karar No: 2021/595, Tarih: 05.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/916 E.  ,  2021/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu hakkında ilamlı takip başlattığını, ilamın dayanağı olan davanın açılış tarihinin, davalının takibinden önce olduğunu, davalının takibinin her zaman düzenlenmesi mümkün olan bonoya dayalı bulunduğunu, bononun muvazaalı olduğunu, buna rağmen düzenlenen sıra cetvelinde taşınmazın satış bedelinin taraflar arasında garameten dağıtıldığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkilinin alacaklı bulunduğu icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davalıda olduğu, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, davalının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalının yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. İlk derece mahkemesi kararında, bu ilkeye aykırı biçimde, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi doğru olmamış ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi hükmünün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararının “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinde yer alan "Sıra" kelimesinden sonra gelmek üzere "cetvelinde yer alan alacağın muvazaalı olduğunun tesbitine cetvelde davalıya ayrılan payın, işbu hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan yargılama giderleri ile 4. bendinde yer alan vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine, artan para bulunması halinde davalının alacaklı bulunduğu icra dosyasına tahsisine" yazılmak suretiyle, ilk derece mahkemesi hükmünün, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca, re'sen DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1269, Karar No: 2013/7527, Tarih: 25.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1269 E.  ,  2013/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı ... ...’in 17.03.2003 tarihinden istifa ettiği 19.12.2010 tarihine kadar davacı işyerinde çalıştığını, davalı ... ...’in davacı işyerinden istifa ettiği tarihte kamu satış yöneticisi olarak çalıştığını, davalı ... ...’in 23.12.2010 tarihinde diğer davalı Karsan Otom. San. Mam. Paz. A.Ş.’de çalışmaya başladığını, davalı ... ...’in bu davranışı ile davalı ile imzalanan 01.05.2006 tarihli iş sözleşmesinin 11. ve 13.maddelerine açıkça aykırı davrandığını, iş sözleşmesinde işten ayrılma sonrası yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi halinde en son aylık brüt ücretinin 12 katı tutarında cezai şart ödeneceğinin belirtildiğini, yine işten ayrıldıktan sonra 6 ay süre ile Marmara, Ege, Akdeniz ve İç Anadolu bölgelerinde bulunan başka işverene ait işyerinde çalışmamayı kabul ettiğini, buna aykırılık halinde en son aylık brüt ücretinin 12 katı tutarında cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalı ... ...’in bu davranışı ile B.K.nun 348 ve 158.maddeleri gereğince cezai şart ödemesi gerektiğini, diğer davalı Karsan Otomotiv şirketinin de işçinin bu davranışına sebep olması nedeniyle İş Kanunu’nun 23.maddesi gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek, cezai şart alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı ... ..., iş sözleşmesinin davacı ile karşılıklı olarak feshedildiğini, davacının müşterilerini tanımak ve iş sırlarını bilmek imkanına sahip olmadığını, bu nedenle rekabet yasağına ilişkin maddenin geçerli olmadığını, diğer davalı şirkette 2010 Aralık ayında çalışmaya başladığını, geçen süre zarfında zararın oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini, 6 ay süre ile Marmara, Ege, Akdeniz ve İç Anadolu bölgelerinde bulunan otobüs üreten firmalarda çalışmama şartının kabul edilmesinin 6 ay süre ile çalışmama anlamına geleceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Karsan Otomotiv Sanayi Mamulleri Pazarlama A.Ş., davalı ... ...’in bildirim süresine uymadan iş sözleşmesini feshetmesine sebep olmadıklarını, davalı ... ... ile davacı arasında yapılan cezai şart sözleşmesinden sorumlu tutulamayacaklarını, işçinin çalışma hürriyetini sınırlayan rekabet yasağının geçerli olamayacağını, İtalya’nın önde gelen otobüs üreticisi Breda Menarinübüs ile davalı şirketin iş ortaklığı kurulmasının davalı ... ... veya başka bir işçi ile ilgisi olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdi devam ederken davalıya 01.05.2006 tarihli iş sözleşmesi imzalatılarak 11.maddesi ile sır saklama yasağına ilişkin, 13.maddesi ile de rekabet yasağına ilişkin ceza-ı şartların iş sözleşmesine konulduğu, davalı ... ...' in sahip olduğunu iddia ettiği iş sırrını ifşa ettiğini iddia eden davacı Temsa Global Sanayi ve Ticaret Aş’nin dosyadaki mevcut delil durumuna göre iddiasını ispat edemediği, yine davalının davacı işverene ait iş sırrını sonradan işçi olarak çalışmaya başladığı diğer davalı Karsan Otomotiv Sanayi Mamülleri Pazarlama Aş şirketinde kullandığını da davacı şirketin ispatlayamadığı, rekabet yasağı ve sır saklama kaydı içeren iş sözleşmesinin iş sözleşmesinin imzalandığı 01.05.2006 tarihinde davalı ... ...' in davacı şirkette üretim eğitim uzmanı/teknik eğitim uzmanı olarak çalıştığı, davalının bu görevi kapsamında ne gibi sırlara vakıf olabileceğine ilişkin bilgi ve belgelerin de davacı işverenlikçe sunulmadığı, davalı ... ' in davacı şirketten ayrılma isteğini çok önceden davacı şirkete bildirdiği, istifa sonrası 3 gün sonra rakip firma olduğu iddia olunan diğer davalı şirkette çalınmasının söz konusu olmadığı, davalının işten ayrılma tarihi olarak 19.12.2010 tarihinin uygun bulunduğu, bu konuda davacı şirket ile davalı ...' in mutabık kaldıkları, davalı işçinin davacı şirketin kabul ve onayı ile bu tarihte işten ayrıldığından ihbar öneline uymadan başka şirkette çalışmaya başlamasından söz edilemeyeceği, yine davalı ... ... tarafından aldığı eğitim karşılığı 6 ay süreyle şirkette çalışmaya taahhüdüne ilişkin 01.03.2004 tarihli taahhütnamede belirtilen sürenin de dolduğu ve davalının 6 ay süreyle davacı şirkete çalıştığının anlaşılması karşısında davacı şirketin gerek davalı ... ...'den, gerekse sonrada işe girdiği diğer davalı Karsan Otomotiv Sanayi Mamulleri Pazarlama A.Ş’den davalı ... ...' in davacı şirket ile imzaladığı 01.05.2006 tarihli iş sözleşmesi 11.maddesine konulan sır saklama taahhüdüne aykırılıktan ve yine 13.maddesıne konulan rekabet yasağına aykırılık nedeniyle ceza-i şarttan davalıların sorumluluklarının söz konusu olmadığı, davacı şirketin ceza-i şart talep etme hakkı bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi” dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi” dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348. maddesi "İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfus etmek hususlarında işçiyle müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, akdin hitamından sonra işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapmamasına ve rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını şart edebilirler. Rekabet memnuniyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfusundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar hükmüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi sözleşmenin yapıldığı zamanda reşit değilse rekabet memnuniyetine dair olan şart batıldır" hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin mukavele yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresince yapılmaması gereken bir hususu değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

Hizmet sözleşmesinin devamında yapılan bir sadakatsizlik bu ister sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin elbette ki İş Mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla davanın İş Mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olduğu gibi, "Rekabet Yasağı" kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 tarih 2011/11-781 esas- 2012/109 karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde Ticaret Mahkemeleri olduğu belirtilmiştir

Açıklanan tüm bu sebeplerle mahkemece mutlak bir ticari dava olan davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken esasına ilişkin hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı şirkete iadesine, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2177, Karar No: 2008/1724, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2177 E.  ,  2008/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine borçlu davalının vâkî itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2005/6617 takip sayılı dosyası kapsamından; davacının, 7.006,77 YTL asıl alacak ve 448,23 YTL işlemiş temerrüt faizinin davalıdan tahsili istemiyle hakkında adî takip yoluyla başlatmış olduğu icra takibine, borçlu davalının, yasal süresi içinde ödeme emrine karşı yetki ile borcun esasına itiraz ettiği anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da yasal bir yıllık süresi içinde açılmış olduğu saptanmış bulunmaktadır.

Davalı vekili, icra takibinde, yetkili icra dairesinin müvekkili şirketin yasal yerleşim yeri olan Zeytinburnu İcra Dairesi olduğunu bildirerek takibi yürüten icra müdürlüğünün yetkisine itirazda bulunduğu gibi; takip konusu borcun esasına da itirazda bulunmuştur. Davada ise, yasal süresi içinde az yukarıda açıklanan şekilde icra dairesinin yetkisiz olduğunu bildirdiği gibi, mahkemenin yetkisine de itiraz etmiştir.

Dava, mahkemece kısmen kabul edilmiş ve 7.006,77 YTL asıl alacak ve 433,26 YTL takip konusu işlemiş temerrüt faizi üzerinden takip borçlusu davalının itirazının iptâline, fazlaya ilişkin talebin reddine ve davacı yararına %40 oranında icra inkâr tazminatına hükmedilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında davalı şirketin Manisa’da bulunan fabrikasının “demir doğrama ve kaynak işlerinin” yapımına yönelik olarak yüklenici davacı ile iş sahibi davalı arasında; Borçlar Yasasının 355.maddesi hükmünde tanımlandığı üzere bir “sözlü eser” sözleşmesinin yapılmış olduğu çekişmesizdir. Dava da, yanlar arasındaki bu eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

HUMK’nın 9.maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının yerleşim yeri sayılan yerdeki mahkemede açılır. Sözleşmelerden doğan davalar; ayrıca sözleşmenin icra olunacağı yani işin yapılacağı yer mahkemesinde de görülebilir (HUMK.md.10.). Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa o yer mahkemesi de yetkilidir (HUMK.md.20). Aynı kurallar, İİK’nın 50.maddesi gereğince icra takibinde de uygulanır. Somut olayda, sözleşmenin icra edildiği yer Manisa olmakla birlikte davalının itiraza uğramayan yasal yerleşim yeri de icra takibinde ve dava dilekçesinde gösterildiği üzere; Topkapı olup, Zeytinburnu İlçesi idari sınırları içinde bulunmaktadır. Somut olayda, BK’nın 73.maddesi hükmünün uygulanması olanağı bulunmadığı halde davacı, icra takibini yetkili icra dairesi olmayan Pendik İcra Müdürlüğünde başlatmış olduğu gibi davasını da Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesinde açmış bulunmaktadır.

Bilindiği üzere, icra takibi sebebiyle gönderilen ödeme emrine karşı borçlu, sadece yetki itirazında bulunmuş ise bu itirazın kaldırılması yetkisi, münhasıran icra mahkemesine ait olup; yine yetki itirazı ile birlikte borcun esasına itiraz edilmiş ise; alacaklı, gerek gördüğü takdirde bu itirazın kaldırılmasını yine icra mahkemesinden isteyebileceği İİK’nın 50/II.maddesi hükmü gereğidir. Yetki itirazı ile birlikte borcun esasına itiraz edildiği durumda; alacaklı, icra mahkemesine başvurmadan İİK’nın 67.maddesi hükmü gereğince itirazın iptâli davasını mahkemede açmış ise; mahkemece, öncelikle icra dairesinin yetkisini incelemesi ve yetki itirazının yerinde görülmemesi durumunda da borcun esasına karşı itirazın incelenmesine geçilerek uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmelidir. İcra dairesinin yetkisiz olduğu sonucuna varılması halinde ise, o zaman, mahkemece borcun esasına yönelik itirazın incelenmesine geçilmeksizin icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın bu yönden reddine karar verilmelidir. Çünkü ortada mevcut ve geçerli bir icra takibi olmaması sebebiyle itirazın iptâli davasının koşulları da oluşmaz ve bu davanın dinlenmesi de mümkün olmaz.

Az yukarıda açıklandığı üzere; yetkili icra daireleri Zeytinburnu ve Manisa İcra Daireleri olduğu halde; icra takibinin yetkisiz Pendik İcra Müdürlüğünde başlatılmış olması sebebiyle ortada geçerli bir icra takibi bulunmamaktadır. Açıklanan bu sebeplerle davanın takip başlatılan icra müdürlüğünün yetkisizliği sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken; mahkemece, yazılı şekilde itirazın iptâline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4167, Karar No: 2021/3723, Tarih: 16.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4167 E.  ,  2021/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Bozma ilamında özetle; "Arazi ve orman kadastrolarına ilişkin tüm evrak getirilip yeniden yapılacak keşifte usulünce tahdit uygulaması yapılarak, taşınmazın orman kadastro sınırları içinde kalıp kalmadığının tespit edilmesi, orman tahdidinin içinde kaldığının anlaşılması halinde bu kısımda sürdürülen zilyetliğin kazanma bakımından değer taşımayacağı, orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğunun anlaşılması halinde öncesinin orman olması ve kanunlar uyarınca Hazineye intikal eden yerlerden olması sebebiyle olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağının düşünülmesi, taşınmazın baştan beri tamamen orman sınırları dışında kaldığının anlaşılması halinde ise ziraat uzmanı raporunda "taşınmazın %35-40 eğimli ve taşlık kayalık yapıda olduğu parselin genel kısmında yoğun çalılık, maki, yabani meneviş ve yabani zeytin ağaçları bulunduğu" yönündeki raporu da dikkate alınarak, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, zilyetliğin malik sıfatıyla sürdürülüp sürdürülmediğinin kesin olarak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... İli ... İlçesi ... Köyü 196 ada 15 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu taşınmaz bakımından davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve taşınmazın tapusunun idari yoldan oluştuğu 1991 yılına kadar davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı usulünce araştırılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1991 yılından 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç kişilik orman mühendisi bilirkişi kurulu, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır