muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5565, Karar No: 2016/5740, Tarih: 11.03.2016

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişler ancak uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 3000-4000 kadar işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2796, Karar No: 2014/4555, Tarih: 16.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2796 E.  ,  2014/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/187071

MAHKEMESİ : Burdur Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 21/03/2013, 2011/242 (E) ve 2013/101 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan Selahaddin vekillerinin yetkileri olmadığı gibi yasal süreden de sonra yaptıkları anlaşılan duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. A..’un maktül Muhammet'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen, katılan Selahaddin vekilleri ile katılan Sabriye vekilinin suçun eziyet çektirerek işlendiğine, haksız tahrik bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğindeki delillere ve oluşa göre; maktül Muhammet ile sanık Halil'in arkadaş oldukları ve maktulün sanığın onbir yıldır gayri resmi olarak birlikte yaşadığı tanık Havana ile dört yıldır gönül ilişkisinin bulunduğu, olaydan önceki tarihlerde maktül dışında başka erkeklerle telefon görüşmesi yaptığını bildiği Havana'dan şüphelenen sanığın, olaydan yaklaşık 15-20 gün kadar önce Havana'ya ait telefonu kontrol ettiğinde maktül Muhammet'in Havana'yı yaklaşık on kere aradığını gördüğü bu nedenle aralarında çıkan tartışma sırasında tanık Havana'nın

maktüle gönlünü kaptırdığını söylemesi üzerine, sanığın onu ağabeyinin yanına gönderdiği ve aynı gün maktülün annesi katılan Sabriye’yi arayarak durumu anlattığı, sanık Halil’in annesini aramasına sinirlenen maktülün yanına av tüfeği de alarak sanığın evinin önüne gittiği ve dışarı çıkan sanık ile bu nedenle tartıştıkları, tartışırken aracındaki tüfeği çıkartarak sanığa tevcih ettiği ancak ateşlemediği, aralarında yaşanan arbede sırasında tüfeğin patladığı ancak kimsenin yaralanmadığı, sanığın maktülü darp ettiği ve maktülün aracına binerek oradan uzaklaştığı, bir hafta kadar ağabeyinin yanında kalan tanık Havana’nın ise kayınpederinin daveti ile çocuklarının yanına kayınpederinin evine geldiği ve orada kalmaya başladığı, bu süreçte sanığın tanık Havana ile yeniden görüşmeye başladığı ve mısırları kaldırdıktan sonra Antalya'ya yerleşmeyi planladığı, olay tarihinden üç gün kadar önce maktül Muhammet'in tarlası ile sınırı bulunan kendisine ait mısır tarlalarını sulamak amacıyla orada yatıp kalkmaya başladığı, bu süreçte maktülün de kendi tarlasına gelip giderek çalışmakta olduğu, olay günü öğlen saatlerinde kendi tarlasında çalışmakta olan maktülü gören sanığın elindeki av tüfeği ile ona yaklaşarak önce uzak atış mesafesinden bacak bölgesine ateş ettiği, ilk atış ile yaralanarak düşen maktülün bu kez de sırt bölgesine yakın mesafeden ateş ederek ölümüne sebebiyet verdiği, maktülün cesedini olay yerindeki su kanalının karşısında bulunan, tarla yolunda park halinde olan aracına taşıyabilmek için yine maktüle ait motordaki ipi keserek ipin bir ucunu cesede diğer ucunu da araca bağladığı, sürükleyerek kanaldan çıkardığı, cesedi pikap şeklindeki aracının arka kısmına koyarak Antalya-Burdur Karayolunun 35. kilometresinde bulunan ağaçlık ve çalılık alana bıraktığı olayda;

Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "Tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde bir tesbit yapılabilmesi için sanığın öldürme kararını ne zaman aldığına dair dosyada delil bulunmadığı gibi sanığın resmi nikahlı eşi olmayan tanık Havana ile maktülün ilişkisini öğrenmesinin etkisi altında kalarak eylemini gerçekleştirmiş olmasının başlı başına haksız tahrik teşkil etmeyeceği kabul edilse de, iki çocuğunun annesi olan tanık ile ilişkisini öğrendiği, arkadaşı maktülü uyarması ve maktülün annesini de haberdar etmesi üzerine, maktülün av tüfeği ile gelerek sanığın evinin önünde çıkardığı olaylar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme eylemini maktulden kaynaklanan, haksız eylem oluşturan davranışlar sonucu, tahrik altında gerçekleştirdiği anlaşılmakla;

sanığın TCK.nun 81 ve 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, katılan Selahaddin ve Sabriye vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyiz incelemesine tabi olan hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4060, Karar No: 2018/23572, Tarih: 05.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/4060 E.  ,  2018/23572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/01/2018 gün ve 2017/26955 Esas - 2018/155 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin raporunda D harfi ile gösterilen (31500m2) kısmının bedelinin bozma ilamı öncesinde hükme esas alınan 27.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda 90670TL olarak belirlendiği ve bu kısımla ilgili olarak bozma yapılmadığı; bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bedelinin maddi hata ile 9670TL olarak belirlenmesi,

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması,

Gerektiği bu sefer yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 29.01.2018 günlü 2017/26955E.-2018/155K. sayılı düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... ve diğerleri vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin D harfi ile gösterilen (31500m2) kısmının bedelinin bozma ilamı öncesinde 90670TL olarak belirlendiği ve bu kısımla ilgili olarak bozma yapılmadığı; bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bedelinin maddi hata ile 9670TL olarak belirlenmek suretiyle eksik bedel tespiti,

2-Bozma ilamı ile ilk hükmün ortadan kalktığı gözetilerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Bozma öncesi bedele ve bozma sonrası oluşan fark bedele ayrı ayrı yasal faiz yürütülmesi gerekirken, bozma sonrası tespit edilen bedele faiz işletilmesi,

2-Bozma ilamı ile ilk hükmün ortadan kalktığı gözetilerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Bozma öncesi bedele ve bozma sonrası oluşan fark bedele ayrı ayrı yasal faiz yürütülmesi gerekirken, bozma sonrası tespit edilen bedele faiz işletilmesi,

4-Davalılar arasında fiili taksim sözleşmesi bulunduğundan, kamulaştırma bedelinin sözleşme hükümleri doğrultusunda ve ölen maliklerin payının ise veraset ilamındaki hisseleri oranında davalılara ödenmesi gerekirken, sözleşme hükümleri gözetilmeden veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve bir kısım davalılardan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1367, Karar No: 2020/1894, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1367 E.  ,  2020/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14647, Karar No: 2011/14115, Tarih: 27.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/14647 E.  ,  2011/14115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Verilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava konusu taşınmaz, ".... Mühendislik Doğalgaz İnşaat Turizm Tic.San.Ltd.Şti."nin davalı ... Makina Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine olan borcuna karşılık teminat gösterilmiştir.

İpoteğin tesis edildiği 20.11.2007 tarihinde ve miktarın artırıldığı 12.2.2008 tarihinde borçlu şirketin müdür veya yetkili temsilcisinin kim ya da kimler olduğunun Ticaret Sicil Memurluğundan sorulup tespitinden sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/12747, Karar No: 2011/14092, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12747 E.  ,  2011/14092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün temyiz edene tebliğine dair belgede tebliğ tarihinin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligat PTT aracılığıyla yapılmış ise, PTT Müdürlüğünden tebliğ tarihinin sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi; kalemde memur eliyle tebligat yapılmış ise, kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8146, Karar No: 2025/2606, Tarih: 26.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8146 E.  ,  2025/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/3952 Esas, 2024/1311 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın 751 parsel yönünden feragat nedeniyle reddine, 1205 parsel yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Şanlıurfa ili, ........... ilçesi, ...köyü 751 ve 1205 parsel sayılı taşınmazların müşterek maliki iken taşınmazlarda yapılan satış üzerine önalım hakkını kullanmak için 28.03.2008 tarihinde Şufa davası açıldığını ve taşınmazın satış bedelinin 13.000,00 TL olduğu için dava değerinin 13000,00 TL olarak belirtildiğini ve harcının yatırıldığını, taşınmazların devri ve temliklerinin önlenmesi amacıyla tedbir taleplerinin mahkemece kabul gördüğünü, taşınmazlar üzerine tedbir konulduğunu, sonraki tarihlerde haricen aldıkları duyumlar üzerine yapmış oldukları araştırmada tedbir konulan taşınmazların el değiştirdiği bilgisi üzerine Savcılığa vermiş oldukları dilekçe ile işlem yapan memurlardan şikayetçi olduklarını, devir ve temlikinin önlenmesi amacıyla tedbir konulan dava konusu taşınmazların tapu memur işlemi nedeni ile mahkemeden habersiz bir şekilde tedbirin kaldırıldığı ve satışının yapıldığı ve ilgililer hakkında savcılığa şikayetçi olduklarını ve bu nedenle taşınmazı en son devri alan kişiler hakkında da dava açacaklarından taşınmazlara yeniden tedbir konulması talepleri üzerine bir daha tedbir konulduğunu, yapmış oldukları şikayet üzerine ilgili sanıklar hakkında yargılama yapıldığını, işlemi yapan 2 sanık (tapu sicil memuru) hakkında Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/94 Esas, 2012/867 Karar sayılı kararı ilamı ile görevi kötüye kullanmaktan dolayı mahkumiyet hükmü verildiğini ve cezanın kesinleştiğini, taşınmazların 3. Kişilere tekrar satılması üzerine taraflarından bu şahıslara karşı şufa davası açıldığını, taşınmaz satış değerinin 400.000,00 TL gösterildiği için bunun üzerinden harç yatırıldığını, Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 'nin 2013/304 Esas, 2014/239 karar sayılı Kararı ile irtibat bulunan ve taraflarınca açılan Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/269 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiğini, müvekkilinin ilk olarak açmış olduğu 28.03.2008 tarihindeki şufa değerinin 13.000,00 TL iken tedbirin memurlar tarafından kaldırılması sonucunda yapılan satışa karşı açılan Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/304 Esas, sayılı şufa davasının değerinin 400.000,00 TL oldğunu, müvekkilinin en son bu bedeli mahkemenin belirttiği bankaya yatırmak sureti ile davanın sonuçlandığını, beyan ederek tüm bu nedenlerle müvekkilinin uğradığı zararların tazmini açısından şimdilik 20.000,00 TL'nin mahkemeye şufa bedelinin Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/269 Esas, sayılı dosyasında bloke edildiği tarih olan 16.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

II. CEVAP