muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13819, Karar No: 2020/10935, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13819 E.  ,  2020/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ve müdafisinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-O yer Cumhuriyet savcısının iş yeri dokunulmazlığı bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk ...'ün, Karabük Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi'nde bayan çalışanlar tarafından kullanılan soyunma odasındaki dolaptan müştekiye ait çanta içerisinde bulunan 240 TL parayı çalması şeklinde meydana gelen olayda, olay yerinin kamuya açık iş yeri olması gerekçesiyle beraat kararı verildiği, ancak hırsızlık olayının gerçekleştiği yerin hastanenin bayanlar soyunma odası olduğu, herkesin serbestçe girip çıkabileceği, kapısı açık bir yer olmadığı ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin açık bir iradenin bulunduğu, bu nedenle söz konusu odanın açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında olduğunun anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12771, Karar No: 2017/24664, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12771 E.  ,  2017/24664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/127, Karar No: 2003/812, Tarih: 01.05.2003

1. Ceza Dairesi 2003/127 E., 2003/812 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/127 E., 2003/812 K.**

**- MÜSTAKİL FAİLİ BELLİ OLMAYACAK ŞEKİLDE KASTEN ADAM ÖLDÜRMEK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 463 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 50 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 64 ]

**"İçtihat Metni"**

Cumali'yi müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmekten sanıklar Özgür ve Mehmet, işbu ölümle biten kavgada maktule el uzatmak sanık Ahmet Mahmut'un yapılan yargılanmaları sununda; Hükümlülüklerine sanık Ümit'in beraatine ilişkin (Adana Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.7.2002 gün ve 436/208 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar Özgür ve Mehmet taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Özgür, Mehmet ve Ahmet'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kanuni ve takdiri cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık Ümit hakkındaki delillerin mahkumiyete yeter mahiyette bulunmadığı isabetle kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında is betsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Özgür müdafiinin sübuta, vasfa, te didin yersizliğine, tahrikin derecesine vesaireye, sanık Mehmet müdafiin meşru müdafaa hali bulunduğuna, TCK.nun 50. maddenin uygulanması gerektiğine, vasfa, tahrikin derecesine vesaireye yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık Ümit hakkında sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazIarının reddiyle sanık Ümit'in beraatine dair hükmün tebliğnamedeki düşüne gibi (ONANMASINA),

Sanık Ahmet, Özgür ve Mehmet hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanık Mehmet'in ele geçirilemeyen satır benzeri büyük bıçakla, Ö; gürün zırh denilen dönerci bıçağı ile ve Ahmet'in kelebek bıçağı ile maktul müteaddit kere vurarak birbirlerinin eylemine kısa sayılamayacak bir süre de yanışmalı olarak destek ve katkı yapmak, mukavemetini kırmak, zamanında kaçıp kurtulmasını engellemek suretiyle suçu birlikte irtikap ettikleri, maktulü sanıkların müteakip bıçak darbelerinden korunmak için kendini nehre atmasına rağmen iç ve dış kanama sonucu ölümden kurtulamadığı oluş ve deli lerden anlaşılmasına göre, sanıklar Ahmet ve Özgür'ün TCK.nun 64/1, 448 51/1 ve 59 sanık Mehmet'in de aynı Kanunun 64/1, 448, 51/1, 55/3 ve 59 maddeleri ile tecziyeleri gerekirken sanık Ahmet'in suçunun maktule el uzatmak olarak tavsif edilmesi, Özgür ve Mehmet hakkında da TCK.nun 463 maddenin tatbik olunması,

Kanuna aykırı ve Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 1.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12025, Karar No: 2013/14002, Tarih: 03.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/12025 E.  ,  2013/14002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli tıp uygulamalarında, yüzde sabit iz yönünden olay tarihinden en az altı ay geçtikten sonra yapılacak muayeneye göre rapor düzenlendiği; dosyada da, Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniğinden alınan 08/03/2011 tarihli raporda, yüzde sabit iz yönünden olay tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra şahsın yeniden yapılacak muayenesi sonunda rapor düzenlenebileceğini belirtmesine rağmen; Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünden olaydan yaklaşık 1,5 ay sonra alınan 29/04/2011 tarihli rapora istinaden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/815, Karar No: 2011/2412, Tarih: 12.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/815 E.  ,  2011/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 18.05.2010 günlü kısa kararda dava konusu muhdesatın davacıya ait olduğunun tespiti yanında “bu yönde tapu kaydına beyanlar hanesine şerh verilmesine” ilişkin hüküm de kurulmasına rağmen gerekçeli kararda bu hükme yer verilmediği; şu halde kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu, dosya kapsamı ile belirlenmiştir.

Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur.

Hal böyle olunca, az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünde kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen 249,15 TL harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 12.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8433, Karar No: 2020/3637, Tarih: 14.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8433 E.  ,  2020/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.09.2020 günü temyiz eden davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı taraf 27.08.2015 tarihli dava dilekçesi ile davalı ... ile evli olduklarını, bu evliliklerinden ortak 3 çocuklarının bulunduğunu, davalı ...’ın Saimbeyli ilçesinde din görevlisi olarak çalıştığını, diğer davalı ... Çubuk’un ise Saimbeyli İlçe Müftüsü olduğunu, 04.08.2015 tarihinde eşi ile yaptığı telefon görüşmesinde, eşinin şüphe uyandıran şekilde konuşması üzerine müşterek konuta gittiğini ve davalı ... ile diğer davalı ...'i gördüğünü, bu şekilde davalıların arasında gönül ilişkisi olduğunu öğrendiğini beyan ederek ayrı ayrı 100.000’er Türk lirası olmak üzere toplam 200.000 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, davalılar tarafından gerçekleştirildiği iddia olunan haksız fiil nedeniyle Türk Borçlar Kanunu’ndan kaynaklanan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 20.000 Türk lirası manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E-2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nispi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E-2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nispi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Bir kişinin eşi tarafından aldatılmamayı isteme hakkı şeklinde herkese karşı ileri sürebileceği mutlak bir kişilik hakkı yasalarda yer almadığına göre, aldatma eylemine katılan üçüncü kişinin aldatılan eşin bir mutlak hakkını ihlal ettiğinden de söz edilemez. Evlilik birliğinin tarafı olmayan ve dolayısıyla sadakat yükümlülüğü bulunmayan üçüncü kişinin eşler arasındaki evlilik sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklere uyma zorunluluğu da bulunmamaktadır. Eş olmayan davalının eyleminin haksız fiil sorumluluğu kapsamında kalmayacağı zira haksız fiil sorumluluğundan söz edebilmek için, eylemin emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekmesine karşın üçüncü kişi yönünden bu unsur gerçekleşmediğinden Borçlar kanunu'nun 49/1. maddesi kapsamında da davacının üçüncü kişi konumunda olan diğer davalıdan talep ve dava hakkı bulunmamaktadır. Üçüncü kişi davalının, davacıya zarar verme kastıyla hareket ettiği de iddia ve ispat edilemediğine göre, Borçlar Kanunu'nun 49/2. maddesi uyarınca da üçüncü kişi olan davalı yönünden davanın kabul olanağı bulunmamaktadır.

Şu halde davacı tarafından, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutularak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ... aleyhine hükmedilen tazminata ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.09.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/11888, Karar No: 2024/395, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11888 E.  ,  2024/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1881 Esas, 2023/1769 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.03.2007 Tarihli ve 2007/11 Esas, 2007/41 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... , 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... 'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 15.01.2020 tarihli ek kararıyla kısıtlının halen Samsun Valiliği - ...'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik karar verilmiştir.

B. Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.03.2020 Tarihli ve 2020/357 Esas, 2020/395 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Savaştepe Sulh Hukuk ve Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemelerinin karşılıklı yetkisizlik kararları üzerine yargı yerinin belirlenmesi için dosya Yargıtay 5.Hukuk Dairesine gönderilmiş ve Dairece 17.12.2020 tarihli ve 2020/10496 Esas, 2020/11377 Karar sayılı kararıyla Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

C.Yargı yeri belirlenmesinden sonra; Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.04.2021 Tarihli ve 2021/40 Esas, 2021/140 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin devamına, vasinin vefat ettiği anlaşıldığından vasilikten azledilmesine, ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 08.05.2023 tarihli dilekçesinde, vasilik süresinin dolduğunu belirterek vasilik süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Samsun Valiliği - Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'nün 24.05.2023 Tarihli yazısı ile; Müdürlüklerine bağlı Çarşamba Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü'nün yazıları ile" kuruluşlarında kalmakta olan kısıtlının vasisinin vasilik süresinin dolduğu ve konuya ilişkin düzenlenen sosyal inceleme raporunda engellinin sağlık sorunları da göz önünde bulundurularak, kuruluş personelinin vasi olarak atanmasına yönelik kanaatin bulunduğunun bildirildiği, adı geçen engelli hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ve diğer belgeler çerçevesinde vasilik durumunun değerlendirilmesinin " talep edildiği bildirilmiştir.

Mahkemece 08.06.2023 tarihli kararıyla , vasinin vasilik süresinin uzatılmasına ilişkin 08.05.2023 tarihli talebinin reddi ile; kısıtlının mernis adresinin Hasköy Mah. Bulanık Sok.No:1 İç Kapı No:1 Canik/ Samsun olduğu anlaşılmakla ikamet değişikliğine karar verilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.08.2023 Tarihli ve 2023/1881 Esas, 2023/1769 Karar Sayılı Kararı

Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 17.12.2020 tarihli, 2020/10496 Esas , 2020/11377 Karar sayılı kararı ile Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

D. Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.08.2023 Tarihli ve 2023/1881 Esas, 2023/1769 Karar Sayılı Kararı

Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 17.12.2020 tarihli, 2020/10496 Esas , 2020/11377 Karar sayılı kararı ile Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Daha önce Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 17.12.2020 tarihli ve 2020/10496 Esas, 2020/11377 Karar sayılı ilâmı ile Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve daha sonra kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan vesayet makamı olan Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Samsun Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosya hakkında karar vermekte Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Savaştepe Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.