muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/842, Karar No: 2024/8312, Tarih: 30.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/842 E.  ,  2024/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1350 E., 2021/1442 K.

DAVA TARİHİ : 20.11.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/ İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/510 E., 2021/643 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...’ın 18.11.2013 tarihinde davalı şirket çalışanları tarafından akşam saat 19.30 sıralarında evinin yakınında bulunduğu kıraathaneden hile ile ''oğlun Harun trafikte birileri ile kavga etmiş adamlar da kendisini şirkete kadar takip etmişler bu yüzden derhal seni şirkete götürmemiz gerekiyor'' demek suretiyle kendisini kandırarak araca bindirdiğini ve araçtan inmesine izin vermeden davalı şirket binasına zorla götürüldüğünü, şirket yetkililerinin kendisinden gece saat 22.00 sıralarında zorla açık senet aldıklarını, senette kimin alacaklı olduğu belirtilmediği gibi, düzenleme tarihi, vade tarihi ve senet miktarının da yazılmadığını, senette davacı ...'ın sadece iki tane imzası alındığını, oğlu Harun'un şirkete verdiğini iddia ettikleri zararları davacıdan hürriyetini kısıtlamak suretiyle zorla ve hile ile yağma suçu işlemek suretiyle açık senet imzalatıldığını, davanın kabulüne, davacı ...'ı korkutmak, tehdit etmek hürriyetinden yoksun kılmak suretiyle kendisinden zorla açık senet alan davalı şirkete davacının borçlu olmadığının tespitine, dava sonuçlanıncaya kadar 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 72 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalı şirket tarafından müvekkil davacı hakkında başlatılacak olan icra takibinin ihtiyaten durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; savcılık soruşturma dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiği, davacı ...'ın oğlu olan ...'ın davalı şirkette çalıştığı sırada müşterilerden tahsil ettiği paraları müvekkil şirkete teslim etmediği, ... tarafından bu durumun itiraf edildiğini ve zarar miktarı kadar senedin imzalanarak şirkete verildiğini, davacının da oğlunun borcundan dolayı duyduğu mahcubiyet sebebi ile özgür iradesi ile bonoyu imzaladığını, davacının bonoda kefil değil aval konumunda olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; davacı, davalı şirket çalışanları tarafından korkutularak zorla elinden senet alındığı iddia edilmiş olup senetteki imzanın inkâr edilmediği, davaya konu bononun zorla alındığı iddia edilen zamana yönelik kamera kayıtlarının incelendiği, kamera kayıtlarında bonoda imzaları bulunan müştekilerin şirket dışına girip çıktıkları, sigara içtikleri, telefonda konuştukları, kaçma veya telefonla olayı ihbar ve şikayet etme imkanlarının olduğu halde bu yola başvurmadıkları, zorla alıkonulduklarına dair bir delil bulunmadığı, zorla senet imzalatıldığını kanıtlayamadıkları, ceza yargılaması sırasında dinlenilen ve mahkememize bildirilen tanıkların usul ekonomisi gereğince huzurda dinlenilmesine gerek görülmeyerek ceza yargılaması sırasında vermiş oldukları beyanların mahkemece yeterli görüldüğü, davacının dava konusu senedin cebir ve tehdit neticesinde alındığı, kambiyo senedi niteliğinde ve sebepten mücerret bulunan bonolara karşı borçlu bulunmadığının yazılı delillerle ispatı gerektiği ancak senedin davacıya zorla imzalattırıldığı iddiasının tanıkla ispatı mümkün olmasına karşın gerek huzurda gerek ceza yargılaması sırasında dinlenilen davacı tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, duyumlarını beyan ettikleri, bu haliyle ispat yükü üzerinde olan davacının sunduğu delillerin davasını ispatlamaya elverişli olmadığı, suçlamaların mahiyeti itibarıyla konusu suç teşkil eden konularda yemin teklif edilemeyeceğinden yemin deliline dayanılmasının da söz konusu olamayacağı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hukuk hakiminin ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ceza hakimi tarafından verilen beraat kararı ile de bağlı olmadığını, alınan tanık ifadelerinden, davaya konu senedin davacı ...'dan 18.11.2013 tarihinde alındığının açıkça ortada olduğunu, davalı şirketin 18.11.2013 tarihine dair iş yerinin içini ya da dışını gösteren herhangi bir kamera kaydı ibraz etmediğini, davacının hiçbir aşamada davalı şirket çalışanlarının kendisine cebir ve şiddet uyguladığına dair bir iddiada bulunmadığını sadece kendisini kandırarak davalı şirkete götürdüler dediğini, davacının bu iddiasının bizatihi davalı şirket çalışanı Şeref Kürekçi'nin 17.12.2013 tarihinde kolluğa verdiği ifadesi ile kanıtlandığını, davacının anlatımlarına üstünlük tanınması gerektiğini, davacının şikayet etmede gecikmediğini, kendisinden 18.11.2013 Tarih gece saat 22:00 gibi dava konusu senet alındığını, ertesi gün yani 19.11.2013 tarihinde tekrar şirket çalışanının kendisini erkenden evinden aldığını, davalı şirkete götürdüğünü, kendisinin de 20.11.2013 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunup davayı açtığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; davacının zorla senet imzalattırıldığına yönelik yaptığı şikayet sonucunda yürütülen soruşturma sonucu ceza davası açıldığı, ceza davası sonucu beraat kararı verildiği ve kesinleştiği, başkaca davacı iddialarını ispata yarar dosyaya yansıyan bilgi, belge ve delil bulunmadığı, kambiyo senetlerinde mücerretlik ilkesi geçerli olup, davalının senedin altındaki temel ilişkiyi ispatla yükümlü olmadığı, bu sebeple ticari defterlerin incelenmesine gerek olmadığı, Ceza mahkemesinin beraat gerekçesine göre, ceza mahkemesi kararının, maddi vakıa yönünden hukuk hakiminin bağlayıcı bir tarafı bulunmuyor ise de, davacı tarafından gösterilen diğer deliller ve tanık ifadeleri davacının senedin zorla imzalattırıldığı iddiasını ispata yeterli olmadığı, bu halde ispat yükü üzerinde olan davacının iddialarını ispatlayamadığı, böylelikle davacının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle usûl ve yasaya uygun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hukuk hakiminin ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ceza hakimi tarafından verilen beraat kararı ile de bağlı olmadığını, alınan tanık ifadelerinden, davaya konu senedin davacı ...'dan 18.11.2013 tarihinde alındığının açıkça ortada olduğunu, davalı şirketin 18.11.2013 tarihine dair iş yerinin içini ya da dışını gösteren herhangi bir kamera kaydı ibraz etmediğini, davacının hiçbir aşamada davalı şirket çalışanlarının kendisine cebir ve şiddet uyguladığına dair bir iddiada bulunmadığını, sadece kendisini kandırarak davalı şirkete götürdüler dediğini, hükme dayanak alınan kamera kayıtlarının olay gününü değil, bir sonraki günü yansıttığını, bu nedenle karar dayanak alınamayacağını, davanın ceza dosya kapsamı ve tanık beyanları ile ispatlandığını, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirket yetkilileri tarafından davacıya zorla imzalatıldığı iddia edilen bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10723, Karar No: 2017/17225, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10723 E.  ,  2017/17225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15194, Karar No: 2011/16327, Tarih: 29.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/15194 E.  ,  2011/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazları yararına,davalılara ait 221 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 221 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine, 221 ada 7 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ...,...,... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olayda; dosyada mevcut kadastro paftasına göre davacıya ait 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastrol yola cepheli olduğu görülmektedir.Kadastrol yolun taşlık,ağaçlık ve eğimli olması davacı taşınmazının geçit ihtiyacı içerisinde olduğunu göstermez.

Açıkça belirtmek gerekirse, davacı adına kayıtlı 221 ada 3 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu, bu nedenle mutlak ve nispi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacının sübjektif arzusuna göre geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7385, Karar No: 2014/9684, Tarih: 30.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7385 E.  ,  2014/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2009/1046-2012/47

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1--Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere davacının tüm,davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ,

2-Dava, davacının 1.4.1989-30.5.1992 ve 1.6.1996-28.1.2002 tarihleri arasında yüksek mimar olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar A.. O.. ve N.. O.. hakkındaki davanın reddine ,tasfiye halindeki O.Mimarlık ve Ticaret Ltd Şti hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davacının hükümde yazılı şekilde davalı şirket nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davalı tasfiye halindeki şirket işyerinden davacı adına Kuruma verilen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı,ancak 29.1.2002-30.11.2006 tarihleri arasında 1067816 sicil nolu şirket işyerinden davacı adına Kurum'a sigortalı hizmet bildirimi yapıldığı,İstanbul 7.Sulh Hukuk Mahkemesinin veraset ilamında ,muris M. M. O.'ın mirasçılarının davalılar olan eş N.. O.. ve oğul A.. O.. oldukları,11.12.1990 tarihli gazete nüshasında ve 2000-2001 dönemi için İstanbul Büyükşehir Belediyesi için hazırlanan Sultanahmet meydanı ile A. caddesi ve yakın çevresi rehabilitasyon planında davacının, davalıların murisi M. O.'ın yardımcısı olarak adının yer aldığı,davalıların murisinin .. SY anlamında sigortalılığının bulunmadığı,davalıların murisinin 1.1.1995 tarihinden 28.10.2009 tarihine kadar gayrimenkul sermaye iradından dolayı vergi mükellefi olduğu,bu tarih itibariyle ölümü sebebi ile ticareti terk ettiğinin Mecidiyeköy vergi dairesi yazısından anlaşıldığı,davalı şirketin 22.10.1974 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği, ilk ünvanının K.Y. San.ve Tic.Ltd.Şti olduğu,davalı şirketin 11.12.2006 tarihinde tasfiyeye girdiği ve tasfiye kararının 14.12.2006 tarihinde ilan edildiği,şirketin en son tescilini 28.2.2008 tarihinde yaptırdığı,şirket ortaklarının M.M. O.,N.. O.. ve A.. O.. olup tasfiye memuru olarak N.. O..'ın tayin edildiği, İstanbul 6. İş Mahkemesinin 2007/3 esas 2009/493 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davacı tarafından davalılar M. M. O. ve tasfiye halinde O. M. TİC. LTD ŞTİ aleyhine kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili için dava açıldığı, 01/04/1989-30/05/1992 ve 01/06/1996-30/11/2006 arası iki dönem halinde davacının davalı işverenler yanında çalıştığı kabul edilerek karar verildiği kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, işbu dosya içinde 2002/1-2006/11.aylar arası ücret bordrolarının bulunduğu, İstanbul 1. İcra Dairesinin 2009/259 esas sayılı takip dosyasında 6. iş mahkemesince verilen karara dayanılarak ilamlı takip yapıldığı,davalı şirketin 29.2.2002-30.11.2006 tarihleri arası 506 Sayılı Yasa kapsamında bulunduğu,iş bu dosyada tespiti istenen döneme ilişkin dönem bordrolarının celbedilmediği,işçilik alacağı istemli dosyada dinlenen tanıkların davacının çalışma sürelerine ilişkin olarak net beyanda bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;davalı tasfiye halindeki O. M. TİC. LTD ŞTİ ve bu şirketin ilk ünvanı Konut Yapımı San.ve Tic.Ltd.Şirketi işyerinin, Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilerek, tespiti istenen dönemde çalışması bulunan bordro tanıklarının adresini Sosyal Güvenlik Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık

beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, davacının doktora yaptığı tarihleri ilgili Üniversitelerden sormak ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

30/4/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.