muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13926, Karar No: 2010/20385, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13926 E.  ,  2010/20385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36347, Karar No: 2025/10418, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36347 E.  ,  2025/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1988 E., 2021/663 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/300 E., 2019/343 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17485, Karar No: 2015/22847, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17485 E.  ,  2015/22847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile sanığın komşu oldukları, katılanın yine komşusu olan tanık... ile beraber bahçe duvarının üzerine demirden çit yaptırdıkları, çitin yerinde olmaması üzerine tanık ... araştırma yaparak sanığa çitleri sorduğu, sanığında kötü görünmesi sebebiyle çitleri kendisinin kaldırdığını beyan ettiği böylelikle sanığın mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda, katılanın beyanlarında mala zarar verme olayının 2007 yılının yaz ayında gerçekleştiği, annesinin hasta olması sebebiyle 2007 yılınan yaz ayında yazlık evine gitmediği, bir sonraki yılın yaz ayında olaydan haberdar olduğunu beyan ederek şikayet ettiği, mahkemece katılanın evinde 2007 yılının yaz aylarından elektrik ve su kullanımı olup olmadığı sorularak elektrik ve su kullanıldığının saptanması karşısında tüm dosya kapsamına göre, atılı mala zarar verme suçunun takibinin şikayete bağlı olması ve katılanın şikayetini süresi geçtikten sonra yapması gerekçesine dayanan mahkemenin düşme yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20801, Karar No: 2015/2120, Tarih: 12.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20801 E.  ,  2015/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/383-2014/1153

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kısa kararda, hükmedilen nafakanın sonraki yıllardaki artışının TÜFE oranında artırılmasına şeklinde karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda, bu yönde bir hüküm kurulmamıştır. Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6140, Karar No: 2013/8060, Tarih: 16.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6140 E.  ,  2013/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.04.2013 gün ve 2013/1296 Esas, 2013/2597 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin şikayet dışı takip borçlusundan olan alacağının tahsili için açtığı dava kapsamında, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulduğunu, buna rağmen hacizli taşınmazın satıldığını, sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin kaldırılmasına veya sıra cetvelinin müvekkiline ikinci sırada pay ayrılacak şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiğini, söz konusu ihtiyati tedbirin satışa engel olmadığına dair icra hukuk mahkemesinin kesinleşmiş kararı bulunduğunu, ihtiyati tedbirin sıra cetvelinde değerlendirilemeyeceği gibi lehine tedbir verilen kişinin de sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; satış işlemlerinde ve şikayete konu sıra cetvelinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 19.04.2013 tarih ve 2013/1296 Esas, 2013/2597 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığında yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11992, Karar No: 2024/4980, Tarih: 03.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/11992 E.  ,  2024/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

TUTUKLU

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece : Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Maktül : ..., ...

Müşteki/mağdurlar : ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ...

Suçlar : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

Hüküm : 1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan; TCK’nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-28/04/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme suçundan; TCK'nun 82/1-g, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nun 35, 58/9, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

3-22/10/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme suçundan; TCK'nun 82/1-g, 3713 sayılı Yasanın 5/1, TCK'nun 35, 58/9, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

4-23/10/2018 tarihli olayda ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme suçundan 14 kez; TCK'nun 82/1-g, 3713 sayılı Yasanın 5/1, TCK'nun 35, 58/9, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

5-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan; TCK'nun 174/1, 174/2, 58/9, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

6-Maktuller ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürme suçundan; CMK'nun 223/2-e. maddesi uyarınca verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, 28/04/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme, 22/10/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına ilişkin sanık müdafinin;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, 28/04/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme, 22/10/2018 tarihli olayda ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına ilişkin sanık müdafinin;

Maktuller ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten insan öldürme suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin katılan ... ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında mahkemenin takdirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden şekilde güvenlik güçlerine yönelik silahlı saldırı eylemleri gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, sanığın devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçlarına ilişkin eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, yine maktüller ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; sanık müdafi, katılan ... ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle mahkumiyete ve beraate ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

II-)Sanık hakkında 23.10.2018 tarihli olayda ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

II-)Sanık hakkında 23.10.2018 tarihli olayda ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten insan öldürmeye teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bir gün önceden başlayan güvenlik korucu timlerinin yürüttüğü arama tarama faaliyetleri sırasında vücut izleri, ayak izleri ve diğer emarelerin takip edilmesi üzerine yapılan aramada Katır Mağaraları tarafına bakan kayalık alanda 23/10/2018 günü saat: 11:30 sıralarında sanığın kıstırıldığı, yapılan “teslim ol” çağrısına sanığın ateşle karşılık vererek teslim olmadığı çıkan çatışmadan sonra yaralı olarak ele geçirildiği, eylemin gerçekleştiriliş biçimi itibariyle kaç kişiye karşı gerçekleştirileceğinin kesin olarak tespit edilememesi ve olayda yaralanan ya da şehit olan güvenlik görevlisi bulunmaması, hedef olarak seçilen mağdur sayısının sanık tarafından bilindiğine/bilinebilir olduğuna dair delil bulunmadığı gözetilerek, ölüm veya yaralanmaların da vuku bulmadığı olayda yalnızca bir kez öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğu kabul edilerek "en az bir kişiyi öldürmeye teşebbüs etme" suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde 14 kez nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/04/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/798, Karar No: 2020/2555, Tarih: 03.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/798 E.  ,  2020/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın meni ile cezai şart işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı SGK ile aralarında cari olan 2009 yılı Protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca bir kısım reçetelerin arkasına atılan ve ilaçların teslim edildiğine dair imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığı ve 6.3.10 maddesi uyarınca eczane tarafından kuruma fatura edilen reçetelerden hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin tespit edilmesi sebebiyle uygulanan cezai şart işleminin iptalini ve muarazanın giderilmesini istemiş, davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece İş Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama neticesinde 23.09.2014 tarihli karar ile; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 gün 2015/8751 E. - 2016/14352 K. sayılı ilamı ile; iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmasının doğru olmadığı genel mahkeme sıfatıyla işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiş, mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla yeniden yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş bu kararın, davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yolna başvurulabilir." hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen karar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin, iş mahkemesi sıfatıyla verdiği kararı Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen ilamı ile görev yönünden bozularak kesinleşmiş, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay'ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 12.04.2017 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli merciinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.