muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4326, Karar No: 2023/4085, Tarih: 20.03.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin davalıya ait Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezinde 01.04.2018 tarihine kadar alt işveren işçisi olarak çalışmaktayken 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrolarına geçirildiği, davalı işveren ile imzaladığı 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli ... sözleşmenin ücrete ilişkin 4 üncü maddesinde ücretin açıkça belli bir yüzdelik oran dâhilinde arttırılmasına yönelik hüküm bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmeye göre belli bir oran kararlaştırılmamış olması nedeniyle talep tarihinden itibaren ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen ücrete 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerindeki artışların yapıldığı, bu nedenle davacının eksik ücret ödenmesinden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunmadığı; Yargıtayın konuya ilişkin yerleşik içtihatlarına göre bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerektiği, bu durumda 24 saat çalışılan günler yönünden, haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edilip bunun 11 saati aşan 3 saatinin fazla çalışma olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çalışma düzeni Kurum iç yazışmaları ve vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olup 24 saat çalışılan günler yönünden fiili çalışmanın 14 saat olduğu kabul edilerek 11 saati aşan 3 saat fazla çalışma yönünden hesaplama yapılmış olmakla, vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olan çalışma düzeni kapsamında hesaplanan işçilik alacaklarının Yargıtay içtihatlarına ve dosya kapsamına göre davacı istinaf nedenleri dikkate alındığında yerinde olduğu, davalı istinafı yönünden İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan miktarın istinaf kesinlik sırının altında kaldığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar yönünden kesinlik nedeniyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelere ilaveten ücret farkından kaynaklanan fark alacaklar reddedilse bile talep edilen diğer alacakların işyeri belgelerine göre ayrı hesaplama gerektirdiğini, günlük 11 saati ve gece 7,5 saati aşan çalışmalar ile yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların ödenmesi gerektiğini, gece zammı yönünden öncelikle davacının saatlik ücretinin hesaplanması gerektiğini, daha sonra günlük 24 saatlik çalışmalarda 00.00-....00 saatleri arasına denk gelen 10 saatlik ücretinin hesaplanması ve bu 10 saatlik toplam ücretin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, eğer davacının vardiyası 22.00'de saatinde sona eriyorsa, 20.00-22.00 arası 2 saatlik ücretinin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, yani toplu ... sözleşmesi hükmü gereği davacıya 20.00-....00 saatleri arasındaki çalışması karşılığı ücretlerinin %10 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ile gece zammı ücreti alacaklarının hesaplanması konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5287, Karar No: 2010/321, Tarih: 28.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5287 E.  ,  2010/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

M.. S.. ve (ölü) Mehmet Zeki Sarıtarla mirasçıları E.. S.. ve müşterekleri ile (ölü)... Sarıtarla mirasçıları Hacer Kurşun Yılmaz ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ...Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 30.12.2008 gün ve 148/94 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı M.. S.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz edenden alınmasına 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/25816, Karar No: 2025/3734, Tarih: 08.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/25816 E.  ,  2025/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/85 E. 2023/547 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297/1, 297/2-b maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde, Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 297/2-b, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 23.12.2023 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.10.2024 tarihli ve 2024/4304 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/111426 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesinde yer alan, "(Ek fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./28.mad) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan, "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklinde belirtilen istisnaî durumlar dışında, sanığın savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesinde yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki istisnai durumlar dışında, isnat olunan suç nedeniyle sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/547 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6379, Karar No: 2020/4705, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6379 E.  ,  2020/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "09/02/2015" yerine "28/06/2015" olarak yazılması,

2- Kabule göre;

a- Sanık hakkında, 09/02/2015 tarihli eyleminden dolayı 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, kararın sanığa usulüne uygun şekilde 10/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 01/04/2015 tarihinde sanık tarafından infaza başlandığı, 28/06/2015 tarihinde sanığın kullanma suçu işlediği ve erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı görülmüşse de 28/06/2015 tarihli eylem nedeniyle üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen ve esrar kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanık hakkındaki suç sabit olmadığından, ihlal niteliği olmayan eylemden dolayı kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

b- Tekerrüre esas alınan Mersin 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarih ve 2014/104 esas ve 2015/245 karar sayılı ilamı ile hükmolunan adli para cezasının işbu dosyaya konu suç tarihinden sonra karar verilip kesinleştiği ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1552, Karar No: 2020/3844, Tarih: 30.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/1552 E.  ,  2020/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2; 102 ada 1; 104 ada 1; 105 ada 1; 106 ada 16, 21 ve 110 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 2.850.31, 5.209.61, 470.86, 3.311.11, 9.442.34, 49.880,30 ve 23.017,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadimden beri Köy Tüzel Kişiliğinin zilyetliğinde olduğu ve köy halkı tarafından çayır olarak kullanıldığı, ... İl Tarım Müdürlüğü tarafından yapılan mera sınırlandırma haritasında mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle çayır vasfıyla; 101 ada 1; 103 ada 1; 106 ada 1, 11, 20; 107 ada 1 ve 109 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 28.367.48, 8.680.90, 68.757.76, 29.007.52, 73.464.52, 25.733,97 ve 61.888,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar esasen Köy Tüzel Kişiliğinin zilyet ve tasarrufunda iken köy halkından şahıslarca zeminde sınırlar oluşturulmak suretiyle özü değiştirilerek tarla haline getirildikten sonra bu yerlerin terk edildiği, mera sınırlandırma haritasında da mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle tarla vasfıyla; 106 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 14, 15 ve 18 parsel sayılı sırasıyla 2.609.38, 1.915.32, 917.38, 809.80, 888.26, 1.559.24, 1.837.61, 1.505.07, 3.933.46, 2.817,04 ve 12.035,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise beyanlar hanesinde işgalcileri belirtilmek suretiyle, köyün kadim çayırı iken beyanlar hanesinde yazılı şahıslarca özü değiştirilerek tarla haline getirildiği ve mera sınırlandırma haritasında da mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle bahçe vasfıyla (toplam 26 adet kadastro parseli) ... köyü tüzelkişiliği adına tespit ve tescil edildikten sonra 2006 yılında S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'ne kayden satılmış; bilahare imara tabi tutulmuş ve ... İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 2007/134 sayılı kararı ile bu imar planları onaylanarak 30 günlük askı sonucunda kesinleşerek yürürlüğe girmiş ve akabinde 101 ada 1, 2, 102 ada 1, 103 ada 1, 104 ada 1, 105 ada 1, 106 ada 1, 107 ada 1, 108 ada 1, 109 ada 1 ve 110 ada 1 parsellerin ihdas, tevhit ve ifraz işlemleri sonucunda iş bu davaya konu 154 ada 4 parsel sayılı 302,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ferdileştirme nedeniyle davalı ... adına 11.3.2009 tarihinde kayden tescil edilmiştir. Davacı Hazine; çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyü’nde 2001 yılında yapılan mera tahdit ve tespit çalışmaları sırasında mera vasfında olması gereken taşınmazların kadastro tespitleri sırasında tarla, bahçe ve çayır vasfı ile 26 parsele bölünerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmesinin ve sonrasında yapılan imar, ifraz ve ferdileştirme işlemlerinin hatalı olup taşınmazların mera olduğu ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan mera alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceği iddiasına dayanarak tapu iptali ve mera özel siciline tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından esasa, davalı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ... İli Mera Komisyonu tarafından, dava konusu taşınmazların bulunduğu ... Köyü’nde mera/yaylak/kışlak/otlak/çayırların 4342 sayılı Mera Kanunu’na göre tespit ve tahdit çalışmalarının tamamlanarak mera komisyonunun 01.07.2011 tarih ve 2011/13 sayılı Kararı ile ... Köyü’ne tahsis edildiği ve askıya çıkarılarak tahsis işlemlerinin kesinleştiği; çekişmeli taşınmazlar başında muhtelif tarihlerde farklı ziraat bilirkişi kurulları oluşturularak yapılan keşiflerde bilirkişi kurullarından "..., ... ve ..." tarafından hazırlanan bilirkişi raporları haricinde diğer tüm zirai bilirkişi kurulu raporlarında çekişme konusu taşınmazların “tarım arazisi olduğu” tespitinin yapıldığı, keşifte komşu köylerden dinlenen mahalli bilirkişi ve davalı tanıklarının dava konusu taşınmazların “tarım arazisi vasfında” olduğunu beyan ettikleri, dava konusu yerde mera komisyon çalışmalarına başlandığı halde ve çekişmeli taşınmazların komisyonca mera kaynakları arasına alınmamış olduğu da birlikte değerlendirilerek davanın reddine karar verildiği belirtilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davacı Hazine vekili, yukarıda da değinildiği üzere 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadim köy merasının, 26 adet kadastro parseline bölünerek bahçe, tarla ve çayır vasıflarıyla ... Köyü Tüzel kişiliği adına tespit ve tescil edildiği ve akabinde satış, ihdas, tevhit ve ifraz görerek dava konusu imar parsellerinin oluştuğu iddiasıyla dava açmıştır. Nitekim; aynı gün temyiz incelemesi yapılan iş bu dosya ile diğer dosyalarda yer alan fen bilirkişi raporları ile dosya içindeki diğer bilgi ve belgelerden imar ile oluşan komşu parsellerin de aynı iddia ile davalı olduğu anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere Kadastro, sınırları arazi ve harita üzerinde belirtilerek, taşınmaz malların çapa bağlanması işlemi olup dava da kadastro öncesi nedene dayalı olduğuna göre, öncelikle arazi bütünlüğünün dikkate alınarak, aynı kadastro parselinin haritası (çapı) içerisinde kalan imar parsellerine ait dava dosyalarının keşiflerinin birlikte yapılıp, fen ve zirai bilirkişi kurulu tarafından, öncelikle kadastral parsel bazında; daha sonra ise davaya konu imar parseli bazında rapor düzenlenmesi gereğinin dikkate alınmayarak, arazi bütünlüğü gözetilmeksizin her bir dosyada, ayrı ayrı, imar parselleri hakkında değerlendirme yapılmış olması isabetsizdir.

Öte yandan davacı Hazine dava dilekçesinde, ... Köyü tarafından mera olduğu iddiasıyla tapu iptali talepli olarak ... A.Ş aleyhine açılan dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 03.04.2001 tarih ve 1985/84 Esas, 2001/166 Karar sayılı kararı ile davalının tapu kaydının 20.000 metrekarelik bölümünün mera olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği, bu hükme konu yerin çekişme konusu alanın hemen bitişiğinde olduğu; ancak kadastro çalışmaları sırasında bu mahkeme kararı da dikkate alınmayarak, bu yerin köy tüzelkişiliği adına tarla, çayır ve bahçe vasfıyla tespit ve tescil edildiği iddiasına da dayanmıştır. Nitekim; Mahkemece ... Köyü’nde çekişmeli taşınmazlarla ilgili mera çalışması yapılıp yapılmadığına ilişkin olarak İl Mera Komisyonu’na yazılan 24.10.2011 tarihli müzekkereye ... İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün verdiği 11.1.2012 tarihli cevabın incelenmesinde de “1985/84 sayılı dava dosyasında kadimden beri mera olduğu gerekçesiyle açılan tapu iptal davasına konu yerin mera olarak tahdit edilmesi gerekirken; ... Kadastro Müdürlüğü tarafından ... Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiği ve bu yerlerin 1985/84 esas sayılı dosyada dava açan ... Köy Tüzel Kişiliği tarafından S.S. ... Yapı Kooperatifi'ne satışı yapılan yerler olduğu” bildirildiği halde bu husus da göz ardı edilmiştir. Söz konusu dava dosyasının (1985/84) tarafları ile eldeki dava dosyasının tarafları farklı ise de; dava konusu bir yerin öncesinin mer’a olduğunu belirleyen tapu iptali kararının, temyiz incelemesi yapılan bu dosyalarda taşınmazın hukuki niteliği yönünden “güçlü delil” oluşturacağı kuşkusuz olup, davacı tarafça delil olarak bildirilen bu dosyanın hükmüne esas 15.12.2000 tarihli teknik bilirkişi krokisinde gösterilen mera alanının iş bu dosyalarda yer alan taşınmazlar ile ilgisi, bu taşınmazlara kısmen yahut tamamen isabet edip etmediği, isabet etmiyor ise taşınmazlara göre konumunun ne olduğunun da değerlendirilmesi gerekirken bu husus üzerinde hiç durulmamış; bu dosya hiç değerlendirilmemiştir. Yine dosya arasına gelen müzekkere cevaplarından, mahkeme gerekçesinin aksine 2011/13 sayılı mera komisyonu tahsis kararının mera özel siciline tescil ettirilemediği ve daha sonra İl Mera Komisyonu tarafından 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 15. maddesi kapsamında tahsis çalışmalarının yenilendiği anlaşıldığına göre mahkemenin bu taşınmazın mera kaynakları arasına alınmadığına ilişkin gerekçesi de, değil tespit tarihi, dava tarihi itibariyle dahi kesinleşmiş bir mera tahsisi olmadığından isabetsizdir. Ayrıca; aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyalarda taşınmazın fiili durumu dikkate alınarak orman bilirkişisi refakate alınmak suretiyle keşif yapıldığı; (2020/2715, 2605, 2619, 2622, 2623, 2663, 2676, 2700, 2683, 2615, 2724, 2596, 2618, 2723, 2639 ve 2018/1544 gibi) yapılan keşifler sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazların bulunduğu ..

. Ayrıca; aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyalarda taşınmazın fiili durumu dikkate alınarak orman bilirkişisi refakate alınmak suretiyle keşif yapıldığı; (2020/2715, 2605, 2619, 2622, 2623, 2663, 2676, 2700, 2683, 2615, 2724, 2596, 2618, 2723, 2639 ve 2018/1544 gibi) yapılan keşifler sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyü’nde 3402 sayılı Kanun’a göre 155 nolu orman kadastro komisyonu tarafından orman kadastrosu yapıldığı ve hakkında rapor düzenlenen taşınmazların orman sınırları dışında kaldığının belirlendiği, bir kısmının 3116, 4785, 5858 ve 6831 sayılı yasalar karşısındaki durumlarına göre “Orman Sayılan” bir kısmının ise “Orman Sayılmayan” yerlerden olduğu, rapor içeriklerinde incelenen amenajman haritalarında taşınmazın “Me” rumuzlu mera alanı içerisinde kaldığı belirlemesinin bulunduğu anlaşılmakta olduğu halde mahkemece bu husus üzerinde de durulmadığı gibi; temyiz incelemesi sırasında geri çevirme kararlarına istinaden dosyalar arasına gelen Orman İşletme Şefliği’nin 29.5.2020 tarihli müzekkere cevaplarında “... Mahallesi’nde Orman Kadastro Çalışması yapılmadığı, ancak 07.02.2009 tarihinde yapılan Kadastro çalışmaları olduğunun” bildirilmiş olması nedeniyle orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı da tam olarak anlaşılamamış ve bu hususta tereddüt hasıl olmuştur. Yine iş bu dosyada, keşifte beyanına başvurulan mahalli bilirkişi ve tanıklar çekişme konusu alanın mera olmadığını beyan etmiş iseler de beyanlarının devamında; köyün merası ile dava konusu yerlerin bitişik durumda olup mera ile arasında herhangi bir sınır olmadığını da beyan etmişler ve iş bu dosyada refakate alınan 3 zirai bilirkişiden ikisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın mera vasfına haiz olmayan marjinal tarım arazisi vasfında olduğunu bildirmiş; 1 tanesi ise ayrıca düzenlediği raporda çekişmeli taşınmazın mera vasfında olduğunu bildirmiş ve raporlar arasında çelişki doğduğu halde; bu çelişki yöntemince giderilmeksizin ve rapor içerikleri de neredeyse tamamen zıt unsurlar içerdiği halde (sınırları belirgin/belirgin değil; tarımsal amaçlı işlenmemiş topraklarda bulunması gerekli kök, kök kalıntısı, zengin ölü örtü ve humus bakiyesi gibi teknik bulgular mevcut/mevcut değil gibi) başka taşınmazlar hakkında düzenlenen zirai kurul raporlarına atıf yapılarak taşınmazın mera vasfında olmadığı ve mera kaynakları arasına alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi de isabetli olmamıştır.