muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/436, Karar No: 2019/5432, Tarih: 22.04.2019

Dairemizin çoğunluk görüşü gibi düşündüğümüzde, binek otomobil ile trafik kurallarını ihlal ederek suç işleyen kişi motosiklet kullanarak, motosiklet kullanırken kuralları ihlal eden kişi binek otomobil hatta ağır vasıta kullanarak ağır vasıta ile kuralları ihlal eden sanık otomobil ve motosiklet kullanarak, hatta ağır vasıta (kamyon) ile kuralları ihlal eden, otobüs kullanarak trafikte kalmaya devam edecektir.

Oysa asıl amaç kuralları ihlal ederek taksirli suç işleyen sanığın trafikten alıkonulması, trafik kurallarına uyulmamasının ciddi yaptırımları olduğunun sanığa hatırlatılmasıdır. Aksi halde trafikte araç kullanmaya devam eden sanığın verilen cezadan yeterince etkilenmesi de söz konusu olmayacak, kuralları ihlal etmeye devam edecektir. Buda kanun koyucunun sanığın ıslahı ve kamunun güvenliğini sağlamaya yönelik amacına uygun olmayacaktır.

Bu nedenlerle; taksirle öldürme ya da yaralama suçlarında hakim TCK’nın 53/6 maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geçici süreyle alınmasına karar vermiş ise burada hakimin amacının, sanığın trafiğe herhangi bir vasıta ile çıkmasının sakıncalı olduğu, trafiğe çıkmasına izin verilirse trafik kuralları yine ihlal edebileceği yönünde kanaate ulaşması olduğunun kabulünün kanunun ruhuna ve ulaşılmak istenen amaca daha uygun olduğu değerlendirilmiştir.

Sanığın tedbir süresince araç kullanmasını (trafiğe çıkmayan iş makineleri hariç) engelleyecek biçimde tüm sınıflara ait sürücü belgesinin alınarak trafikte araç kullanmasının engellenmesi gerekirken, sadece taksirli suçu işlediği sınıfa ait sürücü belgesinin alınmasının yerinde olmadığı düşünülmüştür.

Bu itibarla; Dairemiz ilamının (2) numaralı bölümündeki bozma gerekçesinin yerinde olmadığı görüşüyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/10429, Karar No: 2012/16302, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10429 E.  ,  2012/16302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, takibe konu senette müvekkilinin şahsi bir imzası ya da kefaleti bulunmadığını, müvekkilinin müdürü olduğu dava dışı...İnş Mob. Nak. Gıda Tur. Tic. ve San Tic. Ltd. Şti. adına senedin imzalandığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında, bonoda sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup bononun ön yüzündeki ikinci imzanın aval hükmünde olduğunu, şirket müdürü olan davacının, keşideci şirket kaşesi üzerine atmış olduğu imzanın birisinin keşideci şirketin sorumluluğunu diğer imzanın da aval veren şahıs olarak davacının sorumluluğunu içerdiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; takip ve dava konusu senette davacının temsilcisi olduğu...İnş. Ltd. Şti.'nin iki kez kaşesi basılarak her iki kaşenin üzerinin imzalandığı, bonolarda sorumluluğun doğması için tek imza yeterli olup, senedin ön yüzündeki ikinci imzanın TTK hükümleri ve Yargıtay kararlarına göre aval olarak değerlendirileceği, davaya konu senette iki ayrı imza bulunduğundan davacı şirket yetkilisinin atmış olduğu imza nedeniyle avalist olarak kabul edilmesi gerektiği, aval hükümleri uyarınca davacının borçtan dolayı sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın ve yasal şartları oluşmayan davalı tarafın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının temsilcisi olduğu dava dışı...İnş. Mob. Nak. Gıda Turz. Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin keşideci olduğu senette borçlu sıfatının bulunmadığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

TTK'nun 688/7 maddesi uyarınca bonoda tanzim edenin imzasının senet metninde bulunması zorunludur. Bonoda birden fazla imza atılmış olması senedin geçerliliğine etki etmez ise de birden fazla atılan imzaların sahipleri duruma göre asıl borçlu veya aval veren olarak nitelemek mümkündür.

Somut olayda dava konusu bono altında dava dışı...İnş. Ltd. Şti.'nin iki adet kaşesi basılı olup, kaşeler üzerine gelmek üzere adı geçen şirketin temsilcisi olan davalı imzası bulunduğu ihtilafsızdır. Bu durumda söz konusu imzaların şirketi temsilen atıldığı ve davacının şahsi sorumluluğu bulunmadığı gözden kaçırılarak olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5954, Karar No: 2013/7854, Tarih: 23.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5954 E.  ,  2013/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2012 (merci tayini) gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 13.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin yargılama harç ve giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Dairemizin yerleşik uygulaması doğrultusunda geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama harç ve giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; yargılama harç ve giderleri ile yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin davalılara yükletilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2 no'lu bent uyarınca hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 23.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5120, Karar No: 2023/5651, Tarih: 14.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5120 E.  ,  2023/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/428 E., 2016/68 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/428 Esas , 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrasına göre cezanın ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

Beraatine karar verilmesi talebine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."... olay tarihinde sanık ...'nin Gaziosmanpaşa- Arnavutköy hattında dolmuş şoförü olduğu, Arnavutköy istikametinden gelip Eski Edirne Asfaltını takiben Sultangazi istikametine seyir halinde iken, Habipler - İstoç yol ayrımından sağa doğru Habipler istikametine girdiği esnada, yolun solundan sağına yaya olarak geçmeye çalışan maktuleye çarptığı, İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde müteyakkız seyretmediği, geçiş için kaplamaya giren yayalar nedeniyle zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla, kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu; Müteveffa yayanın olay mahallinde kaplama üzerinden geçiş yapmadan evvel seyir halinde olan araçların seyir durumlarını yeterince kontrol etmediği, kendi can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, korunma tedbirine başvurmadığı, ilk geçiş hakkını sanık sürücü sevk ve idaresindeki araca vermediği anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir...." şeklindedir.

2. Kaza tespit tutanağında ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda , sanığın idaresindeki dolmuş ile olay tarihinde, hız limitinin 80 km/s olduğu meskun mahalde, saat 19:00 sıralarında, gece vakti, aydınlatma bulunan tek yönlü ve iki şeritli yolda seyir halinde iken, olay yeri Habipler - İstoç yol ayrımından sağa doğru Habipler istikametine girdiği esnada, yolun solundan sağına İETT durağına geçmeye çalışan ölene çarpmadan önce 13 metre fren izi ile sağ şeritte çarptığı, çarptıktan 11 metre sonra sağdaki yeşil alana çıkarak durduğu, sanık sürücünün meydana gelen kazada, 2918 sayılı Kanunu'nun 52 nci maddesinin 2 nci fıkrasının b bendinde düzenlenen "... hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliği ile görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak" kuralını ihlal etmesi ve geçiş için kaplamaya giren yayalar nedeniyle zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu, ölen yayanın ise aynı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendinde yer alan (Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmemek) kusurunu ihlal ettiğinden bu kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında “...normal hız sınırlarında gidiyordum, 70-80 km civarındaydım. koşar adım geçmeye çalışan iki kişi gördüm. Maktül beni görünce durdu, diğer yaya beni görmesine rağmen yürümeye devam etti, ben yayaya çarpmamak için aracı sağa kırdım, frene bastım. Buna rağmen yayaya çarptım, olayda kusurum yoktur , olay yerinde aydınlatma yoktur. Yaya geçidi ışık lambaları veya yaya geçidi de yoktur, hava kararmak üzereydi ” demiştir.

4.Katılan ... beyanında; “Olay günü kızım ile birlikte karşıdan karışya geçiyorduk, minibüsün geldiğini gördük, mesafemiz vardı, karşıya geçeriz diye düşündük , hatta durması için el de salladık. karşıya geçmeye başladık. Şöför bizi gördü.Yinede hızını azaltmadı.Ancak dolmuş hızından dolayı duramadı.Kızım Gülten'e çarptı.Daha sonra yine durmadı ve yeşil alana çıktı ve yan yattı.Çarpmanın etkisiyle dolmuş kızımı 50-60 metre kadar fırlattı..."şeklinde ifade vermiştir.

5. Katılan vekili hükümden sonra, 02.02.2016 tarihli dilekçesi ile sanık tarafından zararın giderilmesi nedeni ile şikayetten vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Katılan vekili hükümden sonra, 02.02.2016 tarihli dilekçesi ile sanık tarafından zararın giderilmesi nedeni ile şikayetten vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile hız limitinin 80 km/s olduğu meskun mahalde, saat 19:00 sıralarında, gece vakti, aydınlatma bulunan tek yönlü ve iki şeritli yolda seyir halinde iken, olay yeri Habipler - İstoç yol ayrımından sağa doğru Habipler istikametine girdiği esnada, yolun solundan sağına İETT durağına geçmeye çalışan ölene çarpmadan önce 13 metre fren izi ile sağ şeritte çarptığı, çarptıktan 11 metre sonra sağdaki yeşil alana çıkarak durduğu, sanık sürücünün meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu, ölen yayanın ise asli kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporlarının oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/428 Esas , 2016/68 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12584, Karar No: 2010/21134, Tarih: 09.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12584 E.  ,  2010/21134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/190, Karar No: 2017/1759, Tarih: 25.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/190 E.  ,  2017/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşme davacı ile hakkında takip yapılıp itirazı üzerine durma kararı verilen ve hakkında itirazın iptâli davası açılmamış bulunan ... Apartmanı yönetimi arasında yapılmış olup; pasif husumet yöneltilmesi gereken apartman yönetimi hakkında icra takibi yapılmış olmasına rağmen itirazın iptâli davası açılmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26675, Karar No: 2016/4170, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26675 E.  ,  2016/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1323 esas, 2015/688 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, ..., ... tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, ... söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7947, Karar No: 2019/126, Tarih: 14.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/7947 E.  ,  2019/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan dava açıldığı halde hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı içerisinde mahallinde hüküm kurulabileceği kabul edilmekle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Akıl hastası olduğu kabul edilen sanığa, zorunlu müdafi tayin edilmeden sorgusu yapılarak CMK'nın 150/2. maddesine aykırı davranılması,

2)Dosya içerisinde yer alan Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastahanesi'nin sanığa ilişkin tıbbi kayıtları dikkate alınarak, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından cezai ehliyeti ile ilgili olarak, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, usulünce sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, cezai ehliyetle ilgili herhangi bir açıklamada bulunmayan Ankara Numune ve Eğitim Araştırma Hastahanesi'nin 21/12/2012 tarihli raporu esas alınarak hüküm kurulması,

3) Kabule göre de; akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığından bahisle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, anılan Kanunun 57/2. maddesi gereğince “hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastasının, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

.2.

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1085, Karar No: 2012/1292, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1085 E.  ,  2012/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : 14. İş Mahkemesi

Davacı, tedavi masrafı olan 11.680.00. TL'nin 19/02/2010 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının yapmış olduğu tedavi giderinin Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda hükmün taşıması gereken unsurlar açıkça belirtilmeden, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve tefhim edilen kısa kararın hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31868, Karar No: 2014/1574, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/31868 E.  ,  2014/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/126830

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/677 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1222, Karar No: 2019/2602, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1222 E.  ,  2019/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.