muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3392, Karar No: 2014/1669, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3392 E.  ,  2014/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/178605

Mahkemesi : Salihli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/05/2012

Numarası : 2012/243 - 2012/434

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, temel cezanın teşditen verilmesi için neden bulunmadığına, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde Salihli Devlet Hastahanesinde hemşire olarak çalışan sanığın, öksürük şikayeti ile hastaneye müracaat eden 2003 doğumlu mağdur N.. A..'a görevli doktor tarafından pnömoni teşhisi konularak yazılan Sulcid isimli iğneyi enjekte ettikten sonra, mağdurun sol ayağında his kaybı, düşük ayak sendromunun geliştiği olayda; 1219 sayılı Kanunun 75. maddesi, hemşire olan sanığın mesleğinin icrasından doğan iddia konusu suçtan dolayı Yüksek Sağlık Şurası' ndan düşünce sorulmasını zorunlu kılmışsa da, ilgili Kanun maddesinin hükümden önce 22.10.2010 tarih ve 27737 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 03.06.2010 gün, 2009/69 esas, 2010/79 sayılı kararı ile Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptal edilmiş bulunması karşısında, ceza mahkemelerinin Yüksek Sağlık Şurası'ndan rapor alma zorunluluğu bulunmuyor ise de; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Dairesi'nden, sanığın olayda kusurlu olup olmadığına ilişkin rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1295, Karar No: 2019/2623, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1295 E.  ,  2019/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2079, Karar No: 2024/10639, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2079 E.  ,  2024/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/247 E., 2021/2865 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul-İstinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/68 E., 2019/491 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Yenigün Haber Ajansı Basın ve Yay. A.Ş.'nin sahibi, davalı ...'in yönetim kurulu başkanı olduğu Cumhuriyet Gazetesi'nde davalı ... tarafından kaleme alınan 03-04-05-06-07-08.08.2014 tarihli yazı dizisi nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, davalı eser sahibi hakkında müvekkili ve dava dışı kişilere yönelik hakaret suçundan ceza yargılamasının devam ettiğini, yazı dizisinde müvekkiline yönelik somut olgu isnat edildiğini, eleştiri ve basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13 üncü maddesine göre davalıların zarardan birlikte sorumlu olduklarını belirterek 30.000,00 TL manevi tazminatın 03.08.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kararın yayınlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağını, gazetecinin maddi gerçeği araştırmakla yükümlü olmadığını, yazı dizisine konu haberlerin güncel olduğunu, haberlerin yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, ifade ve basın özgürlüğü kapsamında olduğunu, kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yazı dizisi nedeniyle davacının da katılan olarak yer aldığı ceza dosyasında davalı eser sahibi ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, maddi olguların değerlendirilmesine ilişkin mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağladığı, yazı dizisinde kullanılan söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 03.08.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yayınlarda özle biçim arasındaki dengenin gözetilmediği, davacının suç örgütü üyesi olarak gösterilmeye çalışıldığı, kamuoyunda husumet ve kuşku duyulması gereken, güvenilmez bir kişi olarak algılanmasına yol açar mahiyette ifadeler kullanıldığı, ilk derece mahkemesinin kişilik hakkının ihlal edildiği yönündeki nitelemesinin hukuka uygun olduğu, hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yayınlarla beraber kamuoyunda müvekkili hakkında olumsuz algı oluştuğunu, bunun telafisi mümkün olmamakla beraber hükmedilen manevi tazminatın caydırıcı ve hakkaniyete uygun olmadığını, saldırı ile orantılı olarak değerlendirilemeyeceğini, yazı dizisine konu iddialarla ilgili kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın kesinleştiğini, Türkiye Cumhuriyetini cebren ortadan kaldırmak amacıyla ortaya atılmış suçlamalar olduğunun verilen bu karar ile sabit olduğunu, bu terör eylemlerinin yazı dizisinde meşrulaştırıldığını, eser sahibi hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, bu anlatıma göre eldeki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; sürmekte olan bir soruşturmaya ilişkin yayınlanan yazı dizisinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunu, o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağını, gazetecinin maddi gerçeği araştırmakla yükümlü olmadığını, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, yazı dizisi ile kamu yararına katkıda bulunulduğunu, kişilik haklarına bir saldırı olmadığını, yazı dizisinin iddia kapsamında verildiğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; Cumhuriyet Gazetesi'nde 03-04-05-06-07-08.08.2014 tarihlerinde yayınlanan yazı dizisi nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; Cumhuriyet Gazetesi'nde 03-04-05-06-07-08.08.2014 tarihlerinde yayınlanan yazı dizisi nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Cumhuriyet Gazetesi'nde 03-04-05-06-07-08.08.2014 tarihlerinde, kamuoyunda "17-25 Aralık Operasyonu" olarak bilenen nihayetinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturmada yer alan polis fezlekelerine ve o dönemde ortaya atılan ses kayıtlarına dayanılarak dava konusu yazı dizisinin kaleme alındığının, yazı dizisinde gerçek olmayan ses kayıtlarına ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen polis fezlekelerine dayanılarak davacıya somut olgu isnadında bulunulduğunun, masumiyet karinesinin ihlal edildiğinin, kesin yargı içeren şekilde beyanda bulunularak özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunun, doğrulanmamış ve/veya yanlış bilgilerin yayılmasında kamunun haber alma hakkı bulunduğunun kabul edilemeyeceğinin (AYM; Enver Kaya (3), B. No: 2020/20482, 6/9/2023, § …), köşe yazılarında kamu yararının ve toplumsal ilginin bulunmadığının, kullanılan söz ve ifadelerin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığının, davalı eser sahibi hakkında davacı ve dava dışı kişilere yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onandığının, Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin belirtilen bu ilamında " ...sanık tarafından kaleme alınan ve 03-04-05-06-07-08/08/2014 tarihlerinde yayımlanan “Arkadaş'ın Babası” isimli yazı dizisi incelendiğinde; sanığın, ceza muhakemesinin tüm evrelerinde geçerli olan suçsuzluk karinesini tamamen göz ardı edip, kişilerin suçlu olup olmayacağına fezleke düzenleyen polisler tarafından değil, yetkili yargı organlarınca karar verilebileceğini nazara almaksızın, gerek ele geçirdiği polis fezlekesindeki yazıları tartışmasız bir gerçekmiş gibi sunarak gerek ilave yorumlarda bulunarak, yazı dizisinde isimlerini açıklayıp hedef gösterdiği katılanları yasa dışı tutum ve davranışlarda bulunan suç örgütünün lideri ve üyeleri olarak tanıtmak, oluşturulan sayfa düzenleri, kullanılan başlıklar ve görüntülerle bu durumu pekiştirip onları lekelemek, 17-25 Aralık 2013 tarihinde yapılan operasyonların ardından gelişen süreci peşin hükümle ele alıp ... kötüniyetle hareket ettiği anlaşılmaktadır." tespitlerine yer verildiğinin, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin ve olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın taraflar yönünden ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4069, Karar No: 2019/1448, Tarih: 05.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/4069 E.  ,  2019/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 179, 181 ve 182 parsel sayılı sırasıyla 404.600, 255.200 ve 166.700 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine, kayıt miktar fazlasının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında, dava konusu taşınmazlarda uygulama kadastrosu yapılmış olup 179 parsel 148 ada 1 parsel, 181 parsel 192 ada 1 parsel ve 182 parsel 178 ada 1 parsel numaralarını almış ve yüzölçümü haneleri boş bırakılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 404.600,00 metrekare yüzölçümündeki eski 179 numaralı yeni 420.171,20 metrekare yüzölçümündeki 148 ada 1 parsel numaralı, eski 255.200,00 metrekare yüzölçümündeki 181 numaralı, yeni 252.275,24 metrekare yüzölçümündeki 192 ada 1 parsel, eski 166.700,00 metrekare yüzölçümündeki 182 numaralı yeni 167.784,31 metrekare yüzölçümündeki 178 ada 1 numaralı parsellerin belirtilen paylar oranında tespit maliklerinin mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tespite dayanak tapu ve vergi kaydının dava konusu taşınmazlara uyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine'nin davası, kayıt miktar fazlası kısma ilişkin olup Mahkemece, kayıt miktar fazlasının bulunup bulunmadığı, varsa kayıt miktar fazlası üzerinde zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmamış, bu doğrultuda tespite dayanak tapu kaydı tüm tedavülleriyle getirtilerek tapu kaydının oluşum sınırları belirlenmemiş, tapu kaydının doğu sınırını okuyan "çömlekten gelen dere"nin, çekişmeli 179, 181 ve 182 parsel sayılı taşınmazların arasından geçen ve paftasında geniş bir alanı kapsayan dere olup olmadığı üzerinde durulmamış, böylece tespite esas tapu ve vergi kaydının kapsadığı alan usulünce belirlenmemiştir. Ayrıca taşınmazların sınırlarında hükmen orman parseli ve fundalık bulunmasına rağmen usulünce orman araştırması da yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle, tespite dayanak tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları getirtilip dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişiler, varsa sağ olan tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, orman mühendisi bilirkişisi, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuru ile yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tedavülleriyle birlikte sınırları okunarak yerel bilirkişilere sorulmalı, tapu ve vergi kaydında doğu sınırı okuyan "çömlekten gelen dere"nin çekişmeli taşınmazların ortasından geçen dere olup olmadığı sorulup saptanmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, kök tapu kaydı sınırları ve miktarı itibariyle daha geniş alanı kapsamıyorsa, dayanak tapu ve vergi kaydının sınırlarının aynı olduğu nazara alınarak, aynı sınırları ihtiva eden kayıtlardan miktar olarak fazla olana değer verilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmalı ve buna göre kaydın kapsamı belirlenmeli; kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden ise, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, yöntemince zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı; orman mühendisi bilirkişiden dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığını bildirir, orman yasaları karşısında taşınmazların durumunu açıklar, ayrıntılı rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, zilyetlikle taşınmaz edinebileceklerinin kabulü halinde, her bir müşterek malikin ayrı ayrı 100 dönüm taşınmaz edinebileceği göz önüne alınarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki sınırı aşıp aşmadıkları ayrı ayrı değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, taşınmazın paylı olarak tesciline ilişkin hüküm kurulurken pay payda uyumsuzluğu yaratılarak, infazda tereddüt meydana getirilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6638, Karar No: 2021/10092, Tarih: 14.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6638 E.  ,  2021/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 18.HUKUK DAİRESİ

Dava; limited şirket ortağı olan taraflar arasındaki şirket hisse devir sözleşmesi ve buna bağlı olarak yapılan gayrimenkul hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine 14/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3899, Karar No: 2021/811, Tarih: 24.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3899 E.  ,  2021/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar...Gazete Dergi Basım AŞ ve diğerleri aleyhine 02/10/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/02/2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; Takvim Gazetesinde yayınlanan 01/08/2013 tarihli “Paralandı”, 07/08/2013 tarihli “Paravan Boşanma”, 12/08/2013 tarihli “Kemali Soruşturma”, 07/09/2013 tarihli “Kemali İfade”, 12/09/2013 tarihli “Hilekâr” başlıklı haberlerin davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

Sayın çoğunluk ile hangi gerekçelerle aynı düşüncede olmadığımızı aşağıda iki başlık altında izah edeceğiz:

A) Dava konusu sözler dolayısıyla davalının ifade özgürlüğü ile davacının şeref ve itibarının korunması hakkı arasında makul bir dengenin kurulup kurulmadığı,

B) İfade özgürlüğü kapsamında kalan bir eylem söz konusu ise bir temel hak ve özgürlük mü yoksa usuli kazanılmış hakkın korunması ilkesine mi üstünlük tanınması gerektiği.

A) İfade Özgürlüğü Yönünden Değerlendirme

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM; Handyside/Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 7/12/1976, § 49; Von Hannover/Almanya (No:2), B. No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, § 101); (AYM; Medya Gündem Dijital Yayıncılık Ticaret A. Ş, B. No: 2013/2623, 11/11/2015, § 31 [G.K.]; D.Ö, B. No: 2014/1291, 13/10/2016, § 56 [G.K.]; ... B. No: 2014/4548, 5/12/2017, § 18;... (3), B. No: 2015/1220, 18/7/2018, § 28).

Benzer ve istikrarlı kararlarıyla AİHM ve AYM; kamuya mal olmuş kişilerin şöhret ve itibarı ile ifade özgürlüğünün çatışması hâlinde; ifade özgürlüğüne konu açıklamanın kamu yararına dair bir tartışmaya sağladığı katkı, ilgili kişinin tanınırlığı, toplumdaki rolü ve işlevi ile yazıya konu olan faaliyetin niteliği, haber veya makalenin konusu, ilgili kişinin daha önceki davranışları, yayının içeriği, şekli ve etkileri, bilgilerin elde edilme koşulları ve gerçekliği ve uygulanan yaptırımın niteliğini dikkate almaktadır. Bunun yanında aynı yargı makamları, ifade özgürlüğü ile başkalarının hak ve özgürlüklerinin çatışması hâlinde şöhret ve itibarı söz konusu olan kişi, iş dünyasında tanınan magazinsel anlamda dikkat çeken biri olması sebebiyle kendisine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek ve daha geniş bir hoşgörü göstermek zorunda olduklarını ayrıca ifade etmektedir (AİHM, Lingens/Avusturya, B. No: 9815/82, 8/7/1986, § 42); (AYM; ... (2), B. No: 2013/8598, 2/7/2015, § 56).

Anayasa Mahkemesi pek çok kararında, ifade özgürlüğünün özel güvencelere bağlanmış şekli olan ve Anayasa'nın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğünün, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olup, bireylerin gelişmesi ve toplumun ilerlemesi bakımından gerekli temel şartlardan birini oluşturduğunu ifade etmiştir (AYM; ... [GK], B. No: 2013/9343, 4/6/2015, § 69; AYM; ... [GK], B. No: 2014/12151, 4/6/2015, § 34-36; AYM; ... ve Diğerleri, B. No: 2015/11961, 11/6/2018 § 40). Bu bağlamda ifade özgürlüğü ile basın özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (..., § 34-36). Basın özgürlüğünün kamuoyuna çeşitli fikir ve tutumların iletilmesi ve bunlara dair bir kanaat oluşturması bakımından en etkili araçlardan birini oluşturduğu açıktır (AYM;... (2), B. No: 2013/5574, 30/6/2014, § 63).