muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27531, Karar No: 2016/13282, Tarih: 14.06.2016

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson/İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, ... Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

Sonuç olarak, sanık katılanın sosyal paylaşım sitesinde yazdığı bir yazıya istinaden suça konu yazı yazmıştır. Sözün söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14 /06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25838, Karar No: 2025/6290, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25838 E.  ,  2025/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2550 E., 2023/1191 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/24 E., 2021/187 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7850, Karar No: 2012/8605, Tarih: 18.06.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7850 E.  ,  2012/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, davacının temyiz dilekçesinde belirttiği Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesinin esas ve karar numaralarının davacıdan öğrenilerek ilgili dosyanın getirtilip incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9942, Karar No: 2021/8167, Tarih: 27.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9942 E.  ,  2021/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMUK'un 231/6-a maddelerine göre, sanığın denetim süresi içersinde yeniden suç işlemesi halinde hükmün açıklanabilmesi için bahse konu yeni suçtan mahkum olması gerektiği, sonradan işlendiğinden bahisle ihbara konu Erzin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/88 E- 2015/815 K sayılı kararında belirtilen TCK'nın 106/1-1. cümlede düzenlenen tehdit suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10516, Karar No: 2013/11348, Tarih: 31.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10516 E.  ,  2013/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/04/2012 tarih ve 2009/180-2012/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Top vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... Gayrımenkul Yatırım Danışmanlık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin %90 pay sahipli ortağı olduğunu, şirketi temsilen atandığını ancak temsil süresinin sona erdiğini, yeni temsilci seçimi için şirketin %10 pay sahipli ortağı Mehmet Top’a sözlü olarak ulaşıldığını, ancak toplantı yapmaya yanaşmadığını, şirketin dava dışı şahıslara ait gayrimenkul için kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını ve temsilci atanamadığı için inşaatın durduğunu, toplantı için diğer ortağa gönderilen ihtarnamenin tebliğ edilemediğini, şirket aleyhine başlatılan icra takiplerinin bulunduğunu, temsilci olmadığı için bu takiplere gereken başvuruların yapılamadığını ileri sürerek icra dosyasında gerekli başvuruları yapmak üzere müvekkilinin yetkili kılınmasına ve şirkete müvekkilinin müdür temsilci olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dahili Davalı... Gayrımenkul Yatırım Danışmanlık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Dahili Davalı ... Top vekili, müvekkilinin davacı aleyhine dava konusu şirketin fesih ve tasfiyesi konulu açtığı Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/330 Esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istedi.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının %90 dahili davalı ... Top’un %10 pay sahibi olduğu diğer dahili davalı şirketin 09/01/2009 tarihinden bu yana müdürsüz olduğunun anlaşıldığı, bu eksikliğin T.T.K.’nun 536/3 maddesi uyarınca davacı tarafından davalının katılım ve oyuna ihtiyaç olmaksızın yapılan toplantıda alınacak ortaklar kurulu kararı ile giderilebileceği, bu hususta ortaklar kurulu kararı almak için diğer ortağı toplantıya çağırmak gerekirse ilanen tebligat yaptırmak sorumluluğunu yerine getirmek üzere davacıya T.T.K.’nun 504. maddesinin son cümlesi uyarınca yeterli süre verilerek ve işlem tamamlanıncaya kadar da kendisine tedbiren müdür yetkisinin verilebileceği gerekçesi ile karar tarihinden itibaren 6 ayı geçmemek üzere davacıya şirketi temsil yetkisi verilmesine karar verilmiştir.

Dahili Davalı ... Top vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dahili Davalı ... Top vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- Dava; limited şirkete müdür tayini istemine ilişkindir. Davanın limited şirkete yöneltilmesi veya tüm ortakların davada yer alması gerekir. Eldeki dava başlangıçta hasımsız olarak açılmış, yargılama sırasında diğer ortak ve limited şirket davalı olarak davaya dahil edilmiş,bu şekilde dava hasımlı olarak görülüp yazılı şekilde karar verilmiştir. Hukukumuzda dahili dava müessesesi yoktur. Hasımsız açılan davanın, dahili dava suretiyle hasımlı dava niteliğine dönüştürülmesi mümkün olmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken, belirtilen işlemler yapılarak esasa girilip davanın sonuçlandırılması doğru olmamış bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Kabule göre de; TTK’nun 540/1. maddesi uyarınca ortaklar kurulu kararı ile seçilen müdürün görev süresinin sona ermesi halinde limited şirketin tüm ortaklarının temsile yetkili hale gelip gelmediği ve esasen görev süresi biten müdürün, yerine yenisi seçilene değin ortaklar kurulunu toplantıya çağırma niteliğindeki icra işlerine salahiyetli olup olmadığı ana sözleşme ile birlikte değerlendirilip, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı tartışılmaksızın karar verilmesi de doğru olmamıştır.

3-Bozma neden ve şekline göre dahili davalı ... Top vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan sebeplerle dahili davalı ... Top yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenle dahili davalı ... Top vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Top'a iadesine, 31/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5617, Karar No: 2024/7251, Tarih: 05.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5617 E.  ,  2024/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/158 E. 2022/216 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından, temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sinop 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.06.2015 tarihli 2014/147 Esas, 2015/317 Karar sayılı ilamıyla; TCK'nın 184. maddesinde yer alan imar kirliliğine neden olma suçundan sanığın suç tarihi olan 07.02.2013 tarihinde söz konusu yeri işletmediği, bilirkişi raporunda aykırılığın giderildiği gerekçesiyle CMK 223/2-b bendi gereğince beraatine karar verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli ve 2014/147E karar sayılı ilamıyla ;

"Davaya konu yerin Samsun Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23/10/1987 tarih ve 3771 sayılı Kararları ile belirlenen koruma alanı içerisinde kaldığının iddianamede belirtilmesi nedeniyle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan da kamu davası açılmış sayılmasının gerekmesi karşısında, öncelikle sanığın bu işyerinin yapılmasından sonra işletmesini devraldığı savunması da gözetilerek, izinsiz imalatın sanık tarafından yapılıp yapılmadığının araştırılması, başkası tarafından yapılmış olması halinde yapan kişinin tespiti için suç ihbarında bulunularak, dava açılması halinde, her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi, olay yerinde keşif yapılarak, izinsiz imalatın 2863 sayılı Yasaya aykırılık niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre TCK’nın 44. maddesi gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2022 tarihli ve 2020/158E., 2022/216K. Sayılı ilamıyla sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düşme görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraatine karar verilen sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR