muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23568, Karar No: 2025/8126, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23568 E.  ,  2025/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/151 E., 2023/808 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/150 E., 2021/362 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13053, Karar No: 2024/44, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13053 E.  ,  2024/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/445 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/836 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin takdirinde yanılgılı değerlendirme neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Mağdurun, arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte parkta oturdukları sırada, sanığın yanlarına geldiği, tam olarak tespit edilemeyen nedenden ötürü sanık ile mağdurun tartışmaya başladığı, sanığın tehditler savurduğu ve ele geçirilemeyen bıçak ile mağdurun vücudunun çeşitli yerlerine vurarak göğüs bölgesindeki yaralanma sebebiyle ... tehlikeye yol açacak şekilde yaraladığı anlaşılmuştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal rapor, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 05.06.2020 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal rapor, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 05.06.2020 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalardaki beyanını destekleyen tanıklar İsmail ve ...'ın olayın sıcaklığı ile alınan kolluk ifadeleri ve mağdur hakkında düzenlenen Adli Tıp raporunun içeriğine göre, sanığın eyleminin sübut bulduğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/836 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14589, Karar No: 2023/2373, Tarih: 13.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/14589 E.  ,  2023/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1042 E., 2021/1358 K.

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/454 E., 2018/515 K.

Taraflar arasındaki Osmanlı Padişahları olan ... İkinci ... ve sonraki padişahların soylarından gelen evlat olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'in daha önce kesinleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/243-2006/14 ... kararı ile ... ... ... Vakfı ile eşi ... ... Vakfı'nın vakıf evladı olduklarının tespitine karar verildiğini ileri sürülerek II.... ve sonraki padişahlara ait vakıflarının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti istemi ile padişahların soyundan geldiklerinin tespitini istemiştir.

2. Davacılar vekili davasının ıslah etmiş ve 11.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; davacıların dava konusu padişahların soyundan gelen evladı olduklarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; Davanın konusu müphem ve mütenakıs olduğundan, öncelikle talep konusunun açıkça belirtilmesi gerektiğini, ... İkinci ...’den başlamak sureti ile Osmanlı Devleti dönemi padişahlarının kurmuş olduğu Vakıflar mazbut vakıflardan olduğunu, 2762 ... Vakıflar Kanunu'nun 1 ve 39 uncu maddelerine göre (Yeni 5737 ... Vakıflar Kanunun'un 7 nci maddesine göre) mazbutiyet altına alınan vakıflar bir kül halinde Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından idare ve temsil edilmekte olup, artık tevliyetin evlada tevcihi mümkün olmadığını, bu nedenle vakıf evladı olduğu iddiasıyla dava açan kimsenin vakıf ile kendi arasında bağlantı olduğunu ispatlaması gerektiğini belirterek müphem ve mütenakıs talepler içeren haksız ve mesnedsiz davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesi ile davacıların ... ... ... Vakfı ve ... ... Vakfı'ndan galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespitinin istendiği, ancak davacılar vekilinin 21.06.2018 tarihli ıslah dilekçesinde; davalarının davacıların davaya konu 26 padişahın soyundan geldiklerinin tespiti olduğunu, galle fazlası taleplerinden vazgeçtiklerinin belirtildiği, tespit davalının dinlenebilmesi için davacının tespit davasına konu yapılan hukuki ilişkinin tespit esilmesinde hukuki yararın bulunması gerektiği, HMK'nun 106/2 maddesdine göre tespit davası açanın kanunda belirtilen istisna durumlar dışında bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararın bulunması gerektiği, neticeten ıslah dilekçesi ile davacının talebinin davacıların davaya konu 26 padişahın soyundan geldiklerinin tespitine ilişkin bir davaya dönüştüğü ve davacıların salt bu tespiti istemesinde hukuken korunmaya değer güncel bir yararlarının bulunmadığı, kaldı ki böyle bir yararlarının bulunduğu kabul edilse dahi işbu dava açısından davalı vakıfların herhangi bir pasif husumeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacıların daha önce iki ayrı mahkemece verilen ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiş kararlar gereğince soyunun ... ... ... ve öncesindeki 10 padişaha dayanmış olduğu hususunun tespit edildiğini, tarih alanında uzman bir bilirkişi heyetinden rapor alınmadan haksız olarak doğrudan davanın reddedildiği beyan edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; açılan davanın, davacıların Osmanlı Padişahlarının soyundan geldiklerinin tespiti istemine ilişkin olduğu, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 ... Kanun) 106 ncı maddesinde düzenlendiği üzere; "Tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi talep edilir. Tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır. Tespit davasının konusu ancak hukuki ilişkiler olabilir. Maddi vakıalar tespit davasının konusu olamaz." düzenlemesi gereği dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararında mahkemenin hukuki değerlendirmesi bakımından, yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Kanun'un 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların Osmanlı Padişahlarının soyundan geldiklerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 106, 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1586, Karar No: 2023/5377, Tarih: 27.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1586 E.  ,  2023/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYI : 2020/355 Esas.-2021/1520 Karar

KARAR : Esastan red

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk

Mahkemesi

Taraflar arasındaki YİDK kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.10.2014 tarih ve 2017/05971 numaralı başvurusunun, 19.10.2016 tarihinde Avrupa Patent Bülteninde belgesi yayınlanmış olan EP 2913508 B1 sayılı Avrupa Patenti’nin Türkiye’de geçerli kılınması için yapılan 21.04.2017 tarihli başvuruya istinaden girişi yapılmış bir başvuru olduğunu, süresi içinde (Avrupa Patent yayınından itibaren 3 ay içinde) Türkiye’ye giriş işlemlerinin yapılmamasından dolayı başvurunun davalı tarafından geçersiz sayıldığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan hakların yeniden tesisi talebinin ise YİDK'nun 2018-P-15 sayılı kararı ile Avrupa Patentinin henüz ulusal başvuru statüsü kazanmamış olmasından dolayı işleme alınmadığını, oysa Avrupa Patent Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasının ve bu hükümler uyarınca Avrupa Patenti başvurusunun ulusal başvuruya eşit kabul edilmesinin gerektiğini ileri sürerek, davalı YİDK kararının iptalini ve 2017/05971 başvuru numaralı Avrupa Patenti kapsamıdaki hakların yeniden tesis edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Avrupa Patentinin yasal süresi içinde Türkiye’ye giriş yapmadığından “ulusal patent” statüsü kazanmamış olup, Türkiye’de başından beri geçersiz olduğu hususunda bir tereddütün bulunmadığını, Türkiye’de “ulusal patent” statüsü kazanmamış bir patent için hakların yeniden tesisi talebinde bulunulamayacağını, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu YİDK kararının, uluslararası mevzuat açısından eksik değerlendirme içerdiği, uluslararası mevzuat ve ulusal uygulama çerçevesinde validasyon süresi için hakların yeniden tesisi talebinin geçerli bir talep olarak değerlendirilmesinin yasal dayanaklarının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nun 2018-P-15 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu YİDK kararının, uluslararası mevzuat açısından eksik değerlendirme içerdiği, uluslararası mevzuat ve ulusal uygulama çerçevesinde validasyon süresi için hakların yeniden tesisi talebinin geçerli bir talep olarak değerlendirilmesinin yasal dayanaklarının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nun 2018-P-15 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; EPC'nin 65 inci maddesi ile üye ülkelerin Avrupa Patentinin çevirisinin sunulmasına ilişkin ulusal düzenlemeleri yapabileceğinin, yine bu düzenlemelere uyulmaması halinde de Avrupa Patentinin o ülkede başından beri geçersiz sayılabileceğine dair düzenlemeler yapılabileceğinin kabul edildiğini, bu konudaki ulusal düzenlemeyi içeren EPC Türkiye Uygulama Yönetmeliğinin 12 nci maddesinin dayanağının da EPC'nin 65. İnci maddesi olduğunu, anılan Yönetmeliğin 12. maddesine göre, Avrupa Patenti fasikülünün Türkçe çevirisinin, Avrupa Patentinin verildiğinin ilan edildiği tarihten itibaren üç ay içinde Türk Patent ve Marka Kurumuna sunulmasının ve çevirinin yayın ücretinin de aynı üç ay içinde ödenmesinin gerektiğini, somut olayda da mahkemenin EPC 66 ve 67 nci maddesine dayalı değerlendirmelerinin doğru olmadığını, zira davacının dava konusu itirazının da anılan süre içinde Türkçe çevirilerinin verilmediğinden ve ek süre talebinde bulunulmadığından, Avrupa Patentinin Türkiye'de başından beri geçersiz sayılması kararına karşı hakların yeniden tesisi talebinin kabul edilmemesine ilişkin olduğunu, EPC'de Avrupa Patentinin validasyon süresine uyulmaması halinde hakların yeniden tesisinin uygulanacağına dair bir hükmün bulunmadığını ve bu hususun ulusal mevzuatlara bırakıldığını, 6769 sayılı Kanun kapsamında hakların yeniden tesisinden yararlanılabilmesi için ise Türkiye'de patent veya başvuru sahibinin hak kaybının oluşmasının gerektiğini, somut uyuşmazlıktaki gibi Avrupa Patentinin validasyonunun süresinde yapılmaması durumunda "ulusal patent" statüsünün kazanılamayacağını ve Türkiye'de başından beri geçersiz olacağını, Türkiye’de “ulusal patent” statüsü kazanmamış bir patent için de hakların yeniden tesisi müessesesinden yararlanılamayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç