muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10726, Karar No: 2017/17228, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3768, Karar No: 2014/10374, Tarih: 23.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3768 E.  ,  2014/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemlerinin birden fazla mağdureye yönelik bulunması itibariyle ve mağdure sayısınca fuhuş suçunun zincirleme olarak oluştuğu gözetilmeden tek mahkumiyet hükmü kurulması ve TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, fuhuş suçunun turizm işletme belgeli barda işlenmesi nedeniyle TCK.nın 60. maddesinin uygulanma koşullarının araştırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12203, Karar No: 2012/824, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12203 E.  ,  2012/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.06.2010 gününde verilen dilekçe ile rödövans sözleşmesine dayalı olarak alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekilleri Av..., Av...., Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 15.03.2005 başlangıç tarihli rödövans sözleşmesi uyarınca ödenmeyen 2006 ila 2010 yılları rödövans bedeli, KDV dahil 764.640,00 TL’nin avans faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Davalılar, 15.03.2005 tarihli sözleşme uyarınca devralınan ruhsat sahasında bir süre işletme faaliyetlerinde bulunulduğunu ancak elde edilen ... bloklarının ihracat kalitesinde olmadığını, blok veriminin düşük olduğunu ve müşterileri tarafından beğenilmediğini, haziran 2005 tarihinde sözleşmenin 12. maddesinde kararlaştırılan biçimde davacı şirket yetkilisi ...’la yapılan toplantı sonucu 15.06.2005 tarihinde üretimin durdurulmasının kararlaştırıldığını, davacı şirkete 27.07.2006 tarihinde gönderilen ihtarname ile de durumun bildirildiğini, sözleşmenin karşılıklı gönderilen ihtarnamelerle feshedildiğini, ortada ayakta bulunan bir sözleşme olmadığından rödövans payı istenemeyeceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak dava kabul edilmiş, 764.640,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında varlığı çekişmesiz olan 15.03.2005 tarihli sözleşme, hasılat kira sözleşmelerinin bir türü olan rödövans sözleşmesidir. Bu sözleşmenin incelenmesinden; davacı şirketin, ...’dan devir aldığı ve tümüyle işletme ruhsatı kendisine ait alandan 13.20 hektar kısmını rödövans karşılığı işletilmek üzere davalı şirkete kiralandığı, davalı ...’nin de 23.03.2005 tarihli “taahhütname ve kefaletname” başlıklı belge ile davalı şirketin (rödövansçı), ruhsat sahibine karşı doğacak tüm borçlarını karşılayacağına dair garanti verdiği görülmektedir. Sahada blok ... üretimi yapılacağı sözleşmenin 6. maddesi hükmünden anlaşılmaktadır. Yine bu madde hükmüne göre, rödövans sahasından her yıl üretimi gerçekleşecek blok mermerlerin satışından elde edilecek paranın %10’u rödövans payı olarak ruhsat sahibine ödenecektir. Ancak işletmeci (davalı şirket) her sene için en az 8.000 ton blok ... üretim taahhüdünde bulunmuştur.

Burada öncelikle Borçlar Kanunu’nun hasılat kirasına ilişkin hükümlerinden söz etmek yerinde olacaktır.

Hâsılat kirası, hâsılat veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesinin taahhüt edilmesidir. Başka bir deyişle, hâsılat kirasında kiralayan hâsılat getiren bir malı ya da hakkı, kiracının bu malın semeresinden yararlanmasını da içerecek şekilde kiralamaktadır. Hâsılat kirasının konusunu hâsılat getiren bir taşınır veya taşınmaz yahut bir ticari işletme veya hak oluşturabilir. Görülüyor ki, hasılat kirasında işletmenin verim kabiliyetinin olması önemlidir. Hasılat kirasında, kiracının gayesi semere elde etmek olduğundan, bu istihsali yapabileceğine dair kiralayan tarafından bir teminat verilmese bile, aktin muhtevasında böyle bir teminatın var olduğu kabul edilir ve üretimdeki düşüklük kural olarak ayıp sayılır.

Aslında Borçlar Kanunu’nun hasılat kirasına ilişkin hükümleri içinde adi kira sözleşmelerine dair BK m.250’de olduğu gibi “kiralanan, kiralama müddeti zarfından kiracının bir kusuru olmaksızın akitten maksut olan kullanılmak mümkün olmayacak veya ehemmiyetli surette azalacak bir hale düştüğü takdirde kiracı, ücretten mütenasip bir miktarın tenzilini talep edebileceği gibi; ayıp münasip bir müddet zarfından bertaraf edilmezse, akti dahi feshedebilir. Kiralayan, kendisinin bir kusuru olmadığını ispat edemez ise tazminat ile mükellef olur” şeklinde bir hüküm yoktur. Fakat BK m.273 uyarınca

“kiralayan, kira müddeti zarfından icrasına zaruret hasıl olan tamiratı kiracı tarafından ihbar edilir edilmez masrafı kendisine ait olmak üzere yapmaya mecburdur”. Bu hükümle amaçlanan kiracıya kullanmak ve işletilmek üzere bırakılan işletmenin devamlılığını sağlamaktır. Buna göre hasılat kirasında da sürekli borç ilişkisi doğuran kira sözleşmesi devam ettiği sürece kiralayan, kiralananı kullanmaya ve işletmeye elverişli halde bulundurmak, işletmenin bu durumunu korumak ve ortaya çıkan bütün engelleri kaldırmak zorundadır.

Bütün bu anlatılanlardan sonra kısaca belirtmek gerekirse, hasılat kirasında işletmenin verimliliğinde hem kiracının hem de kiralayanın ortak borcu ve ortak menfaati vardır.

Bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Davalılar, 15.03.2005 tarihli sözleşmeyle sahayı teslim almasından sonra sahada amaca uygun üretim olanağı bulunmadığını, ... bloklarında verim düşüklüğü olduğunu, renklerinin bozuk olduğunu, müşterileri tarafından beğenilmediğini, bu nedenle de davacının yetkilisi olan ...’la bir araya gelinerek sözleşmenin feshedildiğini, üretimin de 15.06.2005 tarihinde durdurulduğunu, hatta sözleşmenin davacıya gönderilen 27.07.2006 tarihli ihtarla da feshedildiğini savunduğundan, bu savunma üzerinde durulması gerekir.

Gerçekten, davalıların savunduğu gibi saha verimsizse ve akitte güdülen amaca uygun işletme mümkün bulunmamakta ise BK m.250’de kiracıya iki türlü hak tanınmıştır. Anılan hüküm gereğince kiracı, ya ücretten (rödövans bedelinden) mütenasip bir miktarın tenzilini talep edebilir veya ayıbın münasip bir müddet zarfında giderilmemesi durumunda sözleşmeyi feshedebilir. Nitekim, davalılar da 27.07.2006 tarihli ihtarıyla ayıbın giderilmesinin mümkün olmaması sebebiyle sözleşmeyi fesih yetkisini kullandıklarını belirtmiştir.

Her ne kadar taraflar arasında cereyan eden ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/587 esasında kayıtlı dava dosyasında ortaya çıkan olgu ve bulguların eldeki dava bakımından da güçlü delil sayılacağı kabul edilmişse de, o davanın konusu 15.03.2005 tarihli rödövans sözleşmesi sebebiyle sadece 2005 yılı kira alacağına ilişkin bulunduğundan, yansıma yoluyla eldeki dava bakımından güçlü delil sayılmaz. Fakat, o dosyada toplanan delillerden takdiri delil olarak yararlanılabileceği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan, davalıların istemi üzerine yerinde keşif yapılarak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/121 değişik işler dosyasına sunulan 07.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda ocaktaki rezervin nitelikleri itibariyle ekonomik değeri olmadığı bildirilmiş, ne var ki eldeki dava sebebiyle dosya üzerinden alınan bilirkişi raporunda ise, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/587 esas sayılı dava dosyasına

sunulan 21.11.2008 tarihli bilirkişiler raporu esas alınarak ocakta % 50 blok verimi ile üretimin yapılmasının mümkün olduğu görüşüne yer verilmiştir.

Burada sırası gelmişken ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/587 esas sayılı dosyasındaki 21.11.2008 tarihli bilirkişi raporu üzerinde durulması gerekmiştir. Bu raporda bilirkişiler, Maden İşleri Genel Müdürlüğü yetkililerinin mahallinde inceleme yaparak düzenledikleri 22.07.2004 tarihli “mahallinde tetkik ve değerlendirme raporu”’nu esas alarak, sahadan % 50 verimle blok çıkartılmasının mümkün olabileceğini belirtmişlerdir.

22.07.2004 tarihli heyet raporu ise, tüm ruhsat alanı olan 149,5 hektar esas alınarak düzenlenmiştir. Oysa ki, davaya konu rödövans sahası tüm ruhsat alanının 13,20 hektarlık kısmıdır. Yine bu raporda, ruhsat sahibi ... vekilinin beyanına göre, ... verimin % 50 olabileceği, 16.07.2004 tarihinde blok mermerin numune amaçlı sevkinin yapıldığı, diğer sevk fişlerinin kullanılmadığı belirtilmiştir. Kısaca, ... sahasının kalitesinin (veriminin), 13,20 hektarlık sahada jeolojik etüt yapılarak değil; taraflar arasındaki sözleşme tarihinden önce, üstelik ruhsat sahibi vekilinin beyanına göre belirlendiği ve bu şekilde yapılan ... kalite belirlemesinin 21.11.2008 tarihli bilirkişi raporuna da esas alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 21.11.2008 tarihli bilirkişi raporunun eksikliği ve ayrıca bu rapor ile tespit bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin varlığı açıktır.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece; seçilecek uzman bilirkişiler marifetiyle, yerinde keşif yapılarak ve sözleşmeye konu sahada sondaj yöntemi veya sahanın verimine (kalitesine) ilişkin maden tekniklere göre jeolojik etüt yapılarak, sahadaki mermerin rengi, rezervi, yabancı elaman varlığı, blok şekli ve ölçüleri, üretimin devamlılığı gibi faktörlere göre ocağın durumunun sözleşmede güdülen amaca uygun olup olmadığını belirlemek, bu konuda bilirkişilerden ayrıntılı, gerekçeli rapor almak, işletmede verimlilik yoksa davacının kira isteyemeyeceğini, işletmede sözleşmeyle güdülen amaca uygun düşmeyen kısmi verimsizlik varsa BK m.250 uyarınca buna uygun kirada indirim yapılıp yapılamayacağını tespit etmek, işletme akitte güdülen amaca elverişli durumda ise sözleşme hükümlerini gözeterek davacının isteyebileceği kira miktarını (sözleşmede ayrıca KDV isteneceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilerek) hesaplama ve bu miktarı hüküm altına almak olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak davanın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11408, Karar No: 2017/19273, Tarih: 12.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/11408 E.  ,  2017/19273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

a-Sanığın, 15/11/2011 tarihli talimat duruşmasında alınan savunmasında, kızını korumak amacıyla o anki sinirin etkisiyle "dönmezsen eğer ...'u vururum" dediğini ikrar etmesi karşısında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

b-Suçun oluştuğunun kabulü halinde ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5326, Karar No: 2019/4293, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5326 E.  ,  2019/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

A)Davacı İstemi :

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 2005-12/09/2012 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı işveren vekili, haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın hak düşürücü süreye uğradığını ve davacının çalışma iddiasının Kurum kayıtları ile çeliştiğini belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, dinlenen tanık beyanları ve nakdi yardımlar doğrultusunda, davanın istem gibi kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Davalılar istinaf dilekçelerinde özetle, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, kamu tanığı olmayan tanıkların beyanlarının hukuki sonuç doğurmayacağını ve eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, dinlenen tanık beyanları ve nakdi yardımlar doğrultusunda, davanın istem gibi kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Davalılar istinaf dilekçelerinde özetle, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, kamu tanığı olmayan tanıkların beyanlarının hukuki sonuç doğurmayacağını ve eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu; "... Askeri Hastanesi Baştabipliğinin 22.09.2004 tarih ve 5658 sayılı askerliğe elverişli değildir raporu bulunan davacı hakkında 26.04.2008-01.05.2008 tarihleri arasında 1004990 sicil numaralı dava dışı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi unvanlı işyerinden 6 günlük hizmet bildirimi ve 12.09.2012-26.11.2012 tarihleri arasında 0007431 sicil numaralı davalı işverene ait işyerinden 75 günlük hizmet bildirimi yapılmış olduğu, ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının 09.04.2015 tarihli cevabi yazısı ile davacının 2006-2012 yıllarında yeşilkart bürosunda ve 2012 yılından sonra da gönüllü olarak çalıştığının bildirildiği ve 09.02.2006-12.12.2011 tarihleri arasına ilişkin nakdi yardımlar listesinin gönderildiği, davacının çalışmalarının geçtiği iddia edilen davalı işverene ait işyerinin bir kamu kuruluşu olduğu, bu işyerindeki çalışmaların resmi kayıtlara dayanmasının ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesinin esas olduğu, yukarıda belirtildiği şekilde davacının iddia edilen dönem içerisinde bulunan bir kısım çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, davalı işveren tarafından davacının bildirilen hizmet süresine ilişkin belgeler dışında kalan iddia konusu çalışma dönemine ilişkin nakdi yardım listesi içeriği, davacının yaptığı işlere ilişkin tanıkların somut ve net anlatımlarına itibar edilmesi gerekliliği ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile davacının, davalı işverene ait işyerinde 01.03.2006-25.04.2008 ile 02.05.2008-11.09.2012 tarihleri arasında büro işlerinde çalıştığı belirgin olup, davalılar vekillerinin tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçelerinin yerinde olmadığı sonucuna varılmış, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı..." gerekçeleriyle incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar vermiştir.

E)Temyiz :

Davalılar vekili; istinaf başvuru gerekçelerini tekrarlayarak mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

E)Temyiz :

Davalılar vekili; istinaf başvuru gerekçelerini tekrarlayarak mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işveren adına 12/09/2012 tarihli işe giriş bildirgesinin düzenlendiği ve 12/09/2012-26/11/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kurum kayıtlarında gözüktüğü, nizalı dönemde 26/04/2008-01/05/2008 tarihleri arasında dava dışı işyerinden bildirim yapıldığı, beyanlarından işyeri çalışanı olduğu anlaşılan tanıkların dinlenildiği ve tanıkların çalışmayı doğruladıkları, davacı ile davalı işveren arasında 14/09/2012 tarihli geçici iş sözleşmesinin yapıldığı ve 23/11/2012 tarihinde iş akdinin tek taraflı sonlandırıldığı, işveren tarafından davacıya 2006/2-2011/12 tarihleri arasında her ay nakdi ve gıda yardımı adı altında ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri alınmaksızın, hükme esas alınan bu tanıkların kayıtlı kişilerden olup olmadığı tespit edilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri alınmaksızın, hükme esas alınan bu tanıkların kayıtlı kişilerden olup olmadığı tespit edilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Yapılacak iş, tanık olarak ifadesine başvurulanların hizmet cetvelleri ve şahsi sicil dosyaları istenilenek nizalı dönemde işyerinde çalışmalarının olup olmadığı tespit edilmeli, bu kişilerin beyanları ile yetinilmediği takdirde Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve giderek davacıya nakdi ödeme yapılan yıllarda aynı şekilde ödeme yapılan kişiler tespit edilerek beyanları alıarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı KALDIRILMASINA VE İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASI gerekmiştir.

H)SONUÇ :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ... ...'na iadesine 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.