muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14559, Karar No: 2017/282, Tarih: 16.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14559 E.  ,  2017/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2015/1259-2015/354

sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin davalı ...'ın eski eşi olduğunu, davalı şirketin %10 ortağı iken davalıdan ... 11. Aile Mahkemesinin 2010/343 Esas, 2010/653 Karar sayılı ilamı ile boşandığını, davalı şirkete eşi sebebiyle formalite ortak olduğunu, tarafların boşanırken yapılan anlaşma protokolü gereğince hisselerini bedelsiz devir edeceğini, ancak davalının bugüne kadar hisseleri devir almadığını, bu nedenle vergi borçlarından dolayı müvekkiline ödeme emirleri geldiğini, bu nedenle müvekkili adına olan hisselerin, boşanma ilamının kesinleşme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ... adına devir ve tesciline, karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın anlaşmalı boşanma protokolüne göre açılmış olup boşanma ve mal rejiminin tasfiyesi ile ilgili bulunduğu, buna istinaden şirket hisselerinin hükmen devir ve tescili isteğine ilişkin olduğu, davanın TTK'nın 4. maddesinde sayılan mutlak veya nispi ticari davalardan olmadığı, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. bendi gereği aile hukukundan kaynaklandığı ve bu nedenle aile mahkemesinin görevine girdiği, 6100 Sayılı HMK'nın 114/1/c maddesi uyarınca mahkemenin görevli olmasının dava şartlarından olduğu ve davanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 11.05.2010 tarihli protokolde düzenlenen %10 şirket hissesinin protokol uyarınca davalı tarafından devir alınmasına yöneliktir. Taraflar , davalılardan ... Tıbbi San. ve Tic. Ltd. Şti.ortakları olup limited şirket hisse devrine ilişkin hükümler 6102 TTK ‘da düzenlendiğine göre aynı kanunun 4. maddesi uyarınca bu tür davalar ticari dava niteliğinde olup aynı Kanun’un 5. maddesi gereğince ticaret mahkemesi görevli olduğu halde yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7785, Karar No: 2013/16510, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/7785 E.  ,  2013/16510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini, fesih bildiriminde ifade edilen sebeplerin personel çıkartılmasını gerektirmediğini, fesihte keyfi davranıldığını, son çare ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurumun tüzel kişiliği haiz olduğunu, Dış Ticaret Müsteşarlığına bağlı olup, 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un geçici maddesinde "personel giderlerinin %40'ını aşan birliklerin genel sekreterlikleri bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 3 yıl içinde personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlüdür" hükmünün ye raldığını, kurumun kanunun yayınlandığı tarih itibarı ile personel giderlerinin, gelirlerin %80'i oranında olduğunu, bir takım tasarruf tedbirlerinin alındığını, bu çerçevede başka emekliliği gelenler olmak üzere bir çok personelin iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen işe iade kararı, Dairemiz tarafından yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli incelemeleri içermediği gerekçesiyle araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmış, feshin geçersizliğine ve işe iadeye dair karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen işe iade kararı, Dairemiz tarafından yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli incelemeleri içermediği gerekçesiyle araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmış, feshin geçersizliğine ve işe iadeye dair karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, 5910 sayılı Kanun'un 19/4 maddesi, Birliklerin ve Tim’in personel giderleri, gelirlerinin yüzde kırkını geçemez hükmü ile geçici madde 1/4, personel giderlerini gelirlerin yüzde kırkını aşan birliklerin genel sekreterlikleri, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlüdür hükmünü içermektedir. Ayrıca Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Yönetmeliğin 4/5-d maddesinde, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üçüncü yılın sonunda personel giderlerinin gelirlerin yüzde kırkından fazla olması ya da sonraki dönemlerde iki yıl üst üste personel giderlerinin gelirlerin yüzde kırkından fazla olması düzenlemesi mevcuttur. İdari memur olan davacının iş sözleşmesi, sözü edilen kanuni düzenleme gerekçe gösterilmek suretiyle % 40'lık oranın üç yıl içinde tutturulması amacı ile tasarruf tedbirleri alındığı ve uygulamasına geçildiği, bu tedbirlere rağmen personel giderlerinin belirlenen sınırlar üzerinde bulunması dikkate alınarak feshedilmiştir. Bozma ilamı sonrasında alınan bilirkişi raporunda, 2008-2009-2010-2011 yıllarında personel giderlerinin gelirlere oranının % 40’tan yüksek olduğu, 2012 yılında ise % 35 olarak gerçekleştiği belirlenmiştir. Feshin 31.05.2010 tarihli olduğu dikkate alındığında, personel giderlerinin gelirleri aştığı rakam hareketleri ile sabittir. Personel sayısındaki azaltma zaten bu yüzden gerekli görülmüş ve personel azaltımı ile sonraki yıllarda belirtilen oran aşağı çekilebilmiştir. Kanuni düzenlemede yer alan üç yıllık sürenin beklenmesi gibi bir zorunluluk bulunmamaktadır, zira söz konusu mevzuat değişikliği ile amaçlanan artık gelirleri aşan personel giderlerinin düşürülmesidir ve alınan bu tedbir ile düşüş sağlanmıştır. Açıklanan sebeple iş sözleşmesinin feshi geçerli sebebe dayanmaktadır ve işe iade talebinin reddi gerekirken hatalı gerekçe ile işe iadeye karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 965,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 965,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11580, Karar No: 2023/1080, Tarih: 02.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11580 E.  ,  2023/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 Tarihli ve 2021/26 Esas, 2022/16 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.05.2022 Tarihli ve 2022/801 Esas 2022/860 Karar Sayılı Kararı İle

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, çocuğun cinsel istismarı suçundan alt sınırdan takdiri indirim uygulanarak verilen cezanın yetersiz olduğuna, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurenin mental retarde olup beyanlarına itibar edilemeyeceğine, beyanların yer zaman mekan olarak çelişkili olduğuna, alınan raporun da mağdurenin beyanını desteklemediğine, cezalandırılmasına yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece mahkemesince; "İddia, sanık savunması, mağdur ve katılan beyanları, adli rapor, olay nedeniyle tutulan tutanaklar ve dosya kapsamındaki diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, kızı ...'in katılan ... tarafından yönlendirilmesi üzerine kendisine istismarda bulunulduğuna dair savunmalarının soyut nitelikte ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun kabul edilmesi, mağdurun aşamalarda alınan yaşı ve zihinsel gelişimi ile uyumlu istikrarlı beyanlarında, babası olan sanığın kendisine yönelik cinsel eylemleri ayrıntılarıyla anlatması, katılan ...'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, salı günü cinsel istismar olayını öğrendiğini, pazartesi akşamı eşinin kızına telefon alacağını konusunda anlaştıklarını, telefon konusu açılınca ...'in babasına hitaben "bak söylerim anneme" dediğini, bunun üzerine sanığın, ...'i de alarak telefon alamaya gittiğini belirtmesi, tanık .... aşamalarda alınan beyanlarında, ... ile kızının arkadaş olduğunu, mahallede birkaç çocukla birlikte oyun oynadıklarını, ...'in bu arkadaş grubundaki çocuklarla '' babam benim özel bölgelerime dokunarak seviyor '' şeklinde söylemlerde bulunduğunu, üst kat komşusunun kendisini arayarak bu durumu söylediğini, bunun üzerine kendi kızını ve diğer çocukları çağırarak bu durumu sorduğunu, kendi kızının ve diğer çocukların da mağdurun babasının kendisine dokunduğuna dair beyanını doğruladıklarını, sonrasında olayı sosyal hizmetlere bildirdiğini, sanığın ...'e yönelik cinsel içerikli bir davranışını görmediğini belirtmesi, tanık ...'nın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, ... özel eğitim merkezinde öğrenim gördüğünü, kendisinin de bu kurumda öğretmen olduğunu, ...'in kendisine bu olaylarla ilgili bir şey anlatmadığını, ...'in yalan söylediğine şahit olmadığını belirtir anlatımları, 10.08.2021 tarihli Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından tutulan tutanakta, mağdur ile görüşme yapmak amacıyla eğitim gördüğü ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'ne gidildiğinde okul müdürünün cinsel istismarın söz konusu olabileceğini, daha önceden böyle bir durum sezinlediklerini ancak ... bu hususta herhangi bir beyanının bulunmadığını belirtir anlatımlarda bulunduğunun belirtilmesi ile pedagog ... tarafından düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, ..

.08.2021 tarihli Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından tutulan tutanakta, mağdur ile görüşme yapmak amacıyla eğitim gördüğü ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'ne gidildiğinde okul müdürünün cinsel istismarın söz konusu olabileceğini, daha önceden böyle bir durum sezinlediklerini ancak ... bu hususta herhangi bir beyanının bulunmadığını belirtir anlatımlarda bulunduğunun belirtilmesi ile pedagog ... tarafından düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, ... fiziksel gelişiminin, içerisinde bulunduğu gelişme dönemi ile uygunluk gösterdiğinin ancak bilişsel gelişiminde gelişme döneminin gerisinde olduğunun, adli görüşmeye başlamadan önce gerçek-yalan ayrımını yapabilirliğini ölçmek amacıyla sorular sorulduğunun ve alınan cevaplardan bu yeterliliğe sahip olduğunun görüldüğünün, sonuç olarak mağdurun özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam ettiğinin, zeka geriliğinin olduğunun, zaman kavramlarını karıştırdığının ancak mekan ve olay kavramlarının anlatımında yanlışlıklarının olmadığının, anlattıklarının itibar edilebilir olduğuna dair kanaat edinildiğinin belirtilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, mağdurun yaşı ve mağdurda mental retardasyon olması sebebiyle Çocuk İzlem Merkezi'nde vermiş olduğu beyanı kurgulayabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, mağdurun aşamalarda değişmeyen, özü itibarıyla birbiriyle uyumlu ve mahkememizde kanaat oluşmasına yardımcı olacak seviyede detay barındıran beyanlarda bulunması, bunun yanında mağdurun beyanlarına itibar edilebileceği yönünde pedagog bilirkişi tarafından görüş bildirilmesi, cinsel istismar olayının katılan ... tarafından öğrenilmesinin bir gün öncesinde, mağdurun "bak söylerim anneme" demesi üzerine sanık tarafından mağdura telefon alınması, mağdurun arkadaşlarına babasının kendisine dokunduğunu söylemesi üzerine arkadaşlarından bir kısmının bu durumu ailelerine aktarmasıyla olayın adli makamlara intikal etmesi hususları göz önüne alınarak sanığın, mağdura herhangi bir cinsel eylemde bulunmadığına yönelik suçtan kurtulmaya matuf savunmalarına itibar edilmediği, mağdurun aynı evde yaşadığı babasına yönelik iftira atmasını gerektirecek somut bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı, sanığın on iki yaşından küçük mağdura karşı sarkıntılık boyutunu aşacak şekilde ani ve kesik olmayan eylemlerle uzun süre dudağından öpmek, göğsünü emmek ve cinsel organını sıkmak şeklindeki eylemlerinin cinsel istismar suçu kapsamında kaldığının değerlendirildiği, böylece sanığın mağdura karşı on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saiki, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önüne alınarak sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmiştir

. Sanığın üzerine atılı eylemi alt soyu olan kızına karşı gerçekleştirdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen cezada yarı oranında artırım yapılmıştır. Öte yandan, sanık hakkında üzerine atılı cinsel istismar eylemini tehdit ve hile ile işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması istemiyle kamu davası açılmış ise de, mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, olayları sanığın kendisini döveceğini söylemesi üzerine kimseye anlatamadığını belirtmesi karşısında kovuşturma aşamasında, sanığın cinsel eylemleri sırasında '' annene söyleme yoksa seni döverim'' deyip demediğin hatırlamadığını, bu sözleri eylemi yaparken mi yoksa bitirdikten sonra mı söylediğini bilmediğine dair anlatımlarda bulunduğunun anlaşıldığı, söz konusu çelişkili durumdan sanığın yararlanması gerektiğinin kabul edildiği, eylem sırasında ve eylemle sınırlı tehdit cümlesinin bulunması halinde söz konusu nitelikli halin sanık hakkında uygulanabileceği, eylemden sonra ifade edilen tehdit söylemi nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılmasının mümkün olmadığı, somut olayda, sanığın '' annene söyleme yoksa seni döverim'' şeklindeki söylemenin hangi aşamada ifade edildiğinin belirlenememesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamıştır.

Sanığın eylemini, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdur 8 yaşından 11 yaşına gelene kadar değişik zamanlarda birden çok kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasında takdiren 1/4 oranında arttırım yapılmıştır. Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılmıştır. Sanığa verilen hapis cezalarının süresi dikkate alınarak sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesi uygulanmamıştır.

Sanığın mağdura yönelik işlediği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hukuki değerlendirmede; Cinsel istismar suçunun konusunun mağdurun vücudu olduğu, suçun işlendiği sırada ve işlendiği süreyle sınırlı bir zaman diliminde mağdurun hareket etme olanağının ortadan kaldırılmasının belirtilen suçun unsuru olduğu, zira mağdurun hareket etme olanağını ortadan kaldırmadan bu suçun işlenemeyeceği, somut olayda, mağdur ile aynı ev içerisinde olan sanığın, mağdura birşey söyleyeceği bahanesiyle mağduru yanına çağırdığı iddia edilen eylemin tek başına suçun hile unsuru olarak kabul edilemeyeceği, sanığın cinsel istismar suçunu gerçekleştirmeye yönelik eylemleri dışında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir eyleminin bulunmadığı, bu haliyle sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan ise, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sair hususlar yönünden reddine karar verilerek hükümde temel ceza belirlenirken ilgili kanun maddesinin yazılı şekilde gösterilmesi hatalı olduğundan; "Hükmün (B) bendinin (1) paragrafından "TCK'nın 103/1-3 cümlesi maddesi" içeriğinin çıkartılarak yerine; " TCK'nun 103/1-1. cümlesi, 3 cümlesi" içeriğinin yazılarak, İlk Derece Mahkeme hükmünün CMK'nun 280/1.1 cümlesi delaleti ile CMK'nun 303/1-c maddesi uyarınca HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE," karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden