muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/555, Karar No: 2024/137, Tarih: 20.03.2024

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; olay günü arkadaşı olan Şafak Göksu'nun düğününe katılmak üzere Sızır kasabasına gittiğini, saat 23.50 sıralarında eşi ile birlikte düğünden ayrılarak kasabadaki evine geçtiğini, televizyonlardan darbe girişiminin olduğunu öğrendiğini, sigara içmek için dışarı çıktığında kasaba merkezinden sela seslerinin geldiğini duyduğunu, merkeze doğru yürüdüğünü, diğer camilerde okunmasına rağmen Merkez Camiinde sela okunmadığını, burada da sela okunmaya başlayınca katılan ...'ın sesini duyduğunu, katılan olan imama sela okumaması gerektiğini, zira darbecileri köylerine musallat ettiği düşüncesiyle camiye yöneldiğini, caminin, ayakkabıların çıkarıldığı bölümüne geldiğinde, daha katılan ... ile karşılaşmadan ve ona hiçbir şey söylemeden tanımadığı 5-6 kişi tarafından dışarı çıkartıldığını, karanlıkta bu kişilerin kim olduklarını görmediğini, ayakkabı ile cami içerisine girmediğini, daha sonra yakınlarının kendisini evine götürdüğinü, kimsenin dini duygularına ve değerlerine karşı olumsuz bir düşünce veya tutumunun olmadığını, elinde bıçak bulunmadığını, suçlamaları kabul etmediğini,

Sanık ... aşamalarda; olay tarihinde düğün merasimi nedeniyle Sızır kasabasına gittiğini, düğün sonrasında arkadaşları olan Serkan Göksu ve Eyüp Göksu ile birlikte meydana doğru yürürken eniştesi olan sanık ...'in cami bahçesinde merdivenleri çıkarken; "Darbecileri başımıza musallat eden sensin!" şeklinde bağırdığını duyduğunu, sanığı sakinleştirmek için hızlıca peşinden gittiğini, cami girişindeki ayakkabıların çıkarıldığı yere geldiğinde eniştesi olan sanık ...'i veya cami imamını görmediğini, arkasından gelen bir grubun üstüne kapaklandığını, ne olduğunu anlayamadan dışarı çıkartıldığını, suçlamaları kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konularına İlişkin Hukuki Açıklamalar

TCK’nın "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler" başlıklı dördüncü kısmının "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı birinci bölümünde "Görevini yaptırmamak için direnme" başlığı ile düzenlenen 265. maddesi;

"(1) Kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun yargı görevi yapan kişilere karşı işlenmesi hâlinde, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun, kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.

(4) Suçun, silâhla ya da var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(2) Suçun yargı görevi yapan kişilere karşı işlenmesi hâlinde, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun, kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.

(4) Suçun, silâhla ya da var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindedir. Seçimlik hareketli bir suç olarak düzenlenen bu suçun oluşabilmesi için; kamu görevlisine, yerine getirdiği görevini yaptırmamak amacıyla cebir veya tehdit veyahut her ikisinin birden kullanılması gerekir.

Bu suçla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesi dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğü sırasında Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002 tarihli ve 279-406 sayılı kararında; "Bu suç ile korunan hukuki yarar, kamu idaresi organlarının görevlerini herhangi bir engelleme ile karşılaşmadan yapmasını sağlamak suretiyle kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almaktır." denilmek suretiyle bu husus vurgulanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökçen-A. Caner Yenidünya, TCK Şerhi, 2. Bası, 5. Cilt, Ankara, 2014, s. 7645; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, 6. Cilt, Ankara, 2014, s. 7956-7957).

Ayrıca ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usule uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gerekse CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünce 15.07.2016 tarihinde gerçekleştiren darbeye teşebbüs eylemi gecesi saat 01.00 ile 01.30 arasında, Sivas ili, Gemerek ilçesi, Sızır Merkez Cami imamı olan katılan ...'nın, Diyanet İşleri Başkanlığının görevlendirmesi üzerine sela okumak için camiye gittiği, sela okumaya başladıktan bir süre sonra cami içerisine giren sanıklar ...ve ...’nin, katılan sela okuduğu esnada tehdit ve hakaret içerikli sözler söyleyerek sela okunmasını engelledikleri, katılan tarafından sanık ...’in elinde rengi tespit edilemeyen yaklaşık 10 cm uzunluğunda bir bıçak olduğunun iddia edildiği, sanıkların camiye girmelerinin hemen akabinde selanın yarıda kesildiği, camide bir kısım tanıklar ve sanıklar arasında arbede yaşandığı, devamında camideki olayın sona erdiği ve olayların ilçe meydanına taşındığı, sesi duyan halkın meydanda toplandığı ve iki ayrı gruba bölündüğü, her iki gruptaki şahısların karşılıklı olarak birbirlerinin üzerine yürüdükleri, gruplar arasında arbede yaşandığı, tanık ...'ın olay gecesi caminin bulunduğu yere doğru gittiği esnada caminin çıkışında itişme ve kakışmanın olduğunu, tanık...'in caminin olduğu yerde bulunan imamın evine gittiklerini, kendisine sela okumasını söylediklerini, sela okunurken sanıkların koşarak gelip küfür ederek içeriye girdiklerini, arbede sırasında karşılıklı küfürleşmeler olduğunu, tanık ...'ın sela okunduğu sırada iki kişinin camiye hızla koşarak ve küfür ederek girdiğini gördüğünü, bu kişilerin isimlerinin ... ve ... olduğunu, önden koşan sanık ...’in küfür ederek camiye girdiğini, sanıklar caminin ikinci bölümündeyken kendilerinin de o sırada camiye girdiklerini, yakalayıp sarıldığını, sanık ...’nin kendisinden kurtulmak amacıyla boğuştuğu esnada darbe aldığını, tanık ...'in de bu anlatmları doğruladığı olayda; sanıklar ...ve ...'nin, darbe kalkışması ve faillerinin bir kısmının alenileştiği saatlerde, eylemlerini gerçekleştirirken ve sonrasında sarf ettikleri tehdit içerikli sözleri ile camide yaşanan olaylar sonucu selanın kesilmesine yol açtıkları, katılanın olaylar sırasında sanık ...’in elinde bıçak olduğunu söylediğine ilişkin ifadesi de gözetildiğinde sanıkların örgüt faaliyeti çerçevesinde olmadığı anlaşılan eylemleri nedeniyle atılı nitelikli görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmaları gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanıklara atılı görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından mahkûmiyetlerini gerektirir yeterli delil bulunmadığına yönelik bozma kararının kaldırılmasına, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıklara atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararının ise örgütsel faaliyet çerçevesinde olmayan eylemlerine istinaden TMK'nın 5. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurul Üyesi ...; "Dosya kapsamı, mağdur ve tanık anlatımları ile sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihi olan 15 Temmuz 2016 tarihli darbe kalkışmasında cami imamı mağdur ...’ın sela okuduğu sırada, sanıklar ... ile ...’in selanın okunmaması için cami içine kadar girdikleri ancak olay yerinde bulunan halkın sanıklara, imam olan mağdur ...’ya ulaşmadan engel oldukları ve camiden çıkarıldıkları, sanıkların görevlinin görevini yaptırmamak için cebir ve şiddet kullanmadıkları, hatta görevli imam ...’ın sanıklarla yüz yüze dahi gelmedikleri anlaşılmaktadır. TCK'nın 265. maddesindeki görevi yaptırmamak için direnme suçu cebir ve tehdit kullanılmak suretiyle işlenilebilir. Olayımızda ise sanıklar ... ile ...’in görevli imam olan ...’a karşı cebir ve tehdide ilişkin bir hareketleri mevcut olmadığı gibi, mağdurun sanıkları görmediği sabit olup, unsurları itibariyle suçun oluşmaması karşısında, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin kararı yerinde olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi yerine, itirazın kabulü yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurul Başkanı ve on Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle, karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 11281-1450 sayılı, sanıklar ... ve ...'e atılı görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından mahkûmiyetlerini gerektirir yeterli delil bulunmadığına yönelik bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.04.2018 tarihli ve 751-280 sayılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararının, sanıklar hakkında örgütsel faaliyet çerçevesinde olmayan eylemlerine istinaden TMK'nın 5. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 20.03.2024 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2989, Karar No: 2021/350, Tarih: 21.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2989 E.  ,  2021/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz istemlerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ve davalının akrabası ile ortak iş yapmak üzere anlaştıklarını ve davalıya çeşitli tarihlerde yaptığı havaleler ile toplam 216.616 TL para gönderdiğini, ancak ortak iş kurmaya ilişkin hususların gerçek dışı olduğunu anlaması üzerine davalıya gönderilen havale bedellerinin iadesi için Kocaeli 6. İcra Müdürlüğünün 2016/9671 E. sayılı dosyası ile takip başlattığını, yapılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı; davacı ile aralarında ortak iş yapma ilişkisinin olmadığını, davacının kira bedeli olarak gönderdiği paraları, davacının babasının emlak ofis kirası olarak dava dışı Kadir İlgenç’e gönderildiğini, ofis kirası ve ofis bedelleri ile ilgisinin bulunmadığını, diğer havalelerin, davacının evli olmasına rağmen başka bir kadınla olan gizli birlikteliğinde yaptığı masraflar nedeniyle verdiği borcun ödemesi olduğu, ödemelerin davacının eşi tarafından anlaşılmaması için havale nedeni açıklamasının başka nedenler yazılarak gönderildiği savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile takibe yapılan itirazın iptaline, asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatı verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davanın ispat edilemediği gerekçesiyle, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın ve davalının kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz, davacı vekilince katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu karar kaldırılarak 21/01/2020 tarihinde yeniden hüküm kurulmuştur. Bu halde; istinaf incelemesinin tamamlandığı tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 21. maddesi uyarınca; işbu tarife esas alınarak davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ilk derece mahkemesince hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınarak davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) nolu bendinin çıkartılarak yerine “5- Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihindeki AAÜT gereğince 23.570 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı tarafa iadesine, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8102, Karar No: 2013/10588, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8102 E.  ,  2013/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, açıktan açığa fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira parasının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, mahkeme 15.4.2013 gün ve 2012 / 650 esas 2012 / 1223 karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz harç ve masraflarını yatırmaması gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir. Bunun üzerine davacı vekili, mahkemenin ek kararının bozulmasını, temyiz istekleri doğrultusunda kararın esas yönünden de bozulmasını talep etmiştir.

Temyizin yasal süre geçirildikten sonra yapılması ya da temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olması durumunda mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verebilir. Bunun dışında temyiz talebini ret etmek yetkisi Yargıtay’ın ilgili dairesine aittir. Bu itibarla yerel mahkemenin temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 15.4.2013 gün ve 2012 / 650 esas 2012 / 1223 karar sayılı ek kararının bozularak kaldırılmasına oybirliği ile karar verilip dosyadaki bütün kağıtlar okundu.

Davacı vekili tarafından kiralananın açıktan açığa fena kullanılması nedeniyle tahliyesi ve ödenmeyen kira paralarının tahsili için açılan davada, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince, UYAP üzerinden temyiz edilmiş ise de, temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı anlaşılmaktadır. 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek 1086 Sayılı HMUK'nun 434 / 3 maddesi gereğince temyiz dilekçesi verilirken temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi ya da eksik ödenmesi halinde mahkemece verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi gerekir. Verilen süre içinde harç ve giderlerin tamamlanmaması halinde mahkeme, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu itibarla mahkemece belirtilen yasal yöntem uygulanmadan doğrudan temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle yukarıda açıklandığı üzere mahkemece temyiz eden davacı vekiline temyiz harç ve giderlerini yedi gün içinde yatırması konusunda muhtıra çıkarılarak, muhtıra sonucunun beklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8672, Karar No: 2024/14012, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8672 E.  ,  2024/14012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun miktardan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı yükleniciler nezdinde asgari ücretin % fazlası ücretle çalışırken 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin % fazlası ücretle daimi kadroya geçtiğini, davalı Bakanlığa bağlı ...Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde çalıştığını, 01.01.2019 tarihinden itibaren her yıl belirlenen asgari ücretin % fazlasının üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesine göre %4 oranında zam uygulanması gerektiğini, işverence sözleşme ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde ücretin düşürüldüğünü ve hâlen düşük ücret ödendiğini, müvekkilinin 7, 10 ve 15 gün esasına göre çalıştığını ve 2 yevmiye tutarında hafta tatili ve her ulusal bayram ve genel tatil günü çalışması karşılığı 3 yevmiye ödenmesi gerektiğini, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı ücretlerinin 02.04.2018, diğer alacakların 01.01.2019 tarihinden sonraki dönem için hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, pandemi döneminde, 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, yeni talimatla vardiyaların 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, yasal düzenlemelere göre davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini, davacının bir alacağı bulunmadığını, ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadroya geçiş aşamasında taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücret ve ödeme şekline ilişkin düzenlemede davacının ücreti asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediğinden davacının ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye fark alacağı taleplerinin reddi gerektiği, davalı tarafça puantaj kaydı ve vardiya çizelgelerinin dosyaya sunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının karşılığı ödenmeyen ücret alacaklarının puantaj kayıtlarından tespit edildiği ve hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı Kurumun eksik bilgi ve belge gönderdiğini, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece çalışması ücretlerinin eksik hesaplandığını, mahsubun sadece o ayın alacağından yapılması gerektiğini, gece 7,5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma ücreti hesabına dâhil edilmesi gerektiğini, sadece pandemi değil pandemi dönemi öncesinde de alacakların hesaplanması gerektiğini, 02.04.2018 tarihinden son tutanak tarihine kadar hesap yapılması gerektiğini, davacının ücretinin tek taraflı olarak düşürüldüğünü, ücretlerinin hala eksik ödendiğini, gece zammı alacağına işletilen faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının denkleştirme esasına göre çalıştığını, fazla çalışma alacağı bulunmadığını, hafta tatillerini kullandığını, kullanılmayan günlerin ücreti ile ulusal bayram genel tatil günü ücretlerinin ödendiğini, alacaklardan indirimi yapılmamasının hatalı olduğunu, faiz tür ve miktarlarının isabetsiz olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta; davacının kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği, davalı Bakanlığın uygulaması yerinde olduğundan, fark ücret, ilave tediye, ikramiye taleplerinin reddinin yerinde olduğu, davacının kabule konu alacakları giriş çıkış saatlerini içerir yazılı delil olan puantaj kayıtlarına göre doğru olarak tespit edildiğinden davacının istinaf isteminin isabetsiz olduğu, dosyada kabule konu miktar dikkate alındığında davalının istinaf talebinin kesinlikten reddi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri