muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13667, Karar No: 2014/1223, Tarih: 06.02.2014

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda, sigortalı aracın davacı sigortalının oğlu olan dava dışı M.F..E'in yönetiminde iken 10.4.2012 tarihinde saat 12.00 sularında yanında arkadaşları da olduğu halde taziyeye giderlerken kendilerine tarif edilen köy yoluna girdikleri, karşıda ev, bir başka araç ve su kenarında tekerlek izleri görünce küçük dere yatağından geçildiğini yol olarak kullanıldığını düşünerek araçla dere yatağından karşıya geçmek istedikleri, ilerleyemeyeceklerini anlayınca geri geri çıkmak istedikleri ancak aracın stop ettiği, Yolalan Belediyesine ait araçla sigortalı aracın dereden çıkartıldığı, aracın elektronik ve mekanik aksamında arızalar meydana geldiği, olayın jandarmaya bildirildiği araç olay mahallinden çekildiği için jandarma görevlilerince kaza yeri terk bildirim tutanağı düzenlendiği, davalıya rizikonun 11.4.2012 tarihinde ihbar edildiği ve ekspertiz raporu düzenlendiği, kaza sırasında davacı aracında bulunan tanıkların olayın davacının iddia ettiği şekilde gerçekleştiğini duruşmada beyan ettikleri, davalının Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.8.maddesine dayanarak hasarın teminat kapsamında bulunmadığını ileri sürdüğü, oysa araçtaki hasarın bakım eksikliğinden değil, aracın dere yatağında stop etmesi sonucu su ile teması nedeniyle oluştuğu ve teminat kapsamında bulunduğu sabit olduğu gibi davacı sigortalının ve dava dışı sürücünün kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak rizikonun gerçekleşme şeklini ihbar ettiği de kanıtlanmamıştır. Kasko sigorta şirketi sadece kasıt halinde zarardan sorumlu olmaz. Bunun dışında ağır kusur sayılan hallerde dahi hasardan sorumludur. Olayda davacı tarafın kasten zarar vermek amacıyla aracı dere yatağından geçirmek istediği de kanıtlanmamıştır. İspat külfeti somut olayda davalı sigortacıdadır. Sigortacı rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde oluştuğunu, aracın sigorta teminatı dışında başka şekilde hasarlandığını soyut iddialarla değil somut delillerle kanıtlamalıdır.

Bu durumda mahkemece, davacı aracında meydana gelen hasarın kasko sigorta poliçesi teminat kapsamında kaldığının, aksinin ispat külfeti kendisinde olan davalı sigortacı tarafından somut delillerle kanıtlanamadığının, ağır ihmal ve kusur durumunun sigortacının sorumluluğunu ortadan kaldırmadığının, kaldı ki dosya kapsamına göre davacı tarafın ağır ihmal yada ağır kusurunun dahi bulunmadığının kabulü ile sigortalı araçta oluşan gerçek hasar miktarının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı F.. E.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı A.. Sigorta A.Ş vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 6.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12557, Karar No: 2019/14594, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12557 E.  ,  2019/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin... Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar müdafiilerinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 03.07.2019 gün, 2019/2211 Esas ve 2019/1189 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanıklar müdafileri tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/10/2018 tarihli, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, "İncelenen dosya kapsamından; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına hitaben "...Dosyamda lehe olacak durum var ise lehime uygulanmasını, şartlı tahliye, kefaletli tahliye, adli kontrollü tahliye, kelepçeli tahliye olabilir. Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli; "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti, dosyam tasdiklenirse hiç değilse açık cezaevinde çoluğuma çocuğuma daha çok destek olurum. Başkanlığınızdan dosyamın incelenmesini mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli ve "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum. Bu konuda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim" şeklinde 15.08.2017 tarihli dilekçeler gönderdiği anlaşılmaktadır." hususu, "Ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olmayan Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ve müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu dilekçelerde "...Dosyamda lehime olacak durum var ise lehime uygulanmasını,...Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim", "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti...Mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum." şeklinde taleplerde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanığın dilekçelerinin tamamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinin, katılan vekili ile sanık ve müdafisinin temyiz istemlerine istinaden yapılması gerektiği kabul edilmelidir.”. Buna göre; sanık ...’ın 02.09.2019 tarihli almış olduğu cezayı onaylatmak istemini içeren dilekçesi eklenerek sanıktan dilekçesine konu istemin feragat niteliğinde olup olmadığı hususu sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi için, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26184, Karar No: 2025/8268, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26184 E.  ,  2025/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/886 E., 2022/839 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/352 E., 2020/367 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12445, Karar No: 2013/13221, Tarih: 04.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12445 E.  ,  2013/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-2. cümle, 62, 50/1-a, 52/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eşinden boşanarak evden ayrılan sanığın, mahcuzları evde bırakarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu mahcuzların kaybolmasına sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen temel gün adli para cezasının 5 gün yerine 30 gün olarak, ayrıca adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında gün para cezasının 12 gün yerine hesap hatası sonucu 13 gün olarak fazla tayini,

2- Tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13206, Karar No: 2012/30303, Tarih: 19.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/13206 E.  ,  2012/30303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun aşamalarda içerik olarak değişmeyen anlatımlarında, sanıklar ... ile ...'ın kendisini sürekli tehdit ederek para istediklerini, daha önce bir miktar para verdiğini, daha fazla vermek istemediğini söylemesi üzerine sanıkların tehditlerine devam ettiklerini, olay günü yanlarında ... da olduğu halde kendisini zorla bir araca bindirdiklerini, zorla cebinden parasını alıp darp ettiklerini, bir süre gittikten sonra araçtan indirip dövmeye devam ettiklerini, bir fırsatını bulup ellerinden kurtularak kaçmaya başladığını, arkasından iki üç el ateş ettiklerini, yaralandığını anlayarak bir ticari taksiye bindiğini, kız arkadaşını çağırdığını ve o gelince bayıldığını beyan ettiği; tanık ...'nın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde mağdurla iki sene kadar arkadaşlık yaptığını, ayrılmaya karar vermesine rağmen mağdurun peşini bırakmadığını, sürekli kendisini rahatsız ettiğini, eylemlerinden dolayı karakola şikayetçi olduğunu, mağdurla son kez konuşup peşini bırakmasını sağlamak için mağdurun bir arkadaşının evine gittiklerini, evde tanımadığı bir şahsın daha olduğunu, bir süre sohbet ettiklerini, mağdurun hatıra kalması için resimlerini çektiğini, çekilen resimlere bakmak istediğini söyleyince mağdurun ayağa kalktığını, bu arada bacaklarının arasına koyduğu tabancanın yere düştüğünü ve patladığını, mağrurun sol bacak arasından yaralandığını, mağduru alarak hastaneye götürdüğünü söylediği; savunma tanığı ...'in kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde aile dostları olan mağdurun olay günü kız arkadaşı ... ile kendisine ait eve geldiğini, oturup sohbet ettiklerini, bir ara mağdurun ...'nın fotoğraflarını çektiği, bu fotoğrafları ...'ya göstermek için ayağa kalktığında tabancasının yere düşüp patladığını, bunun sonucunda mağdurun pantolonunda delik olduğunu ve yaralandığını gördüğünü, mağdurun ... tarafından hastaneye götürüldüğünü beyan ettiği; sanığın suçlamaları kabul etmediği; Adli Tıp Uzmanı Dr. ...'in raporuna göre sanığın yaralanmasının kaçarken arkasından ateş edilmesi sonucu gerçekleşmesinin mümkün bulunmadığı, bu yaralanmanın bir tabancanın mağdurun ayaklarının arasına düşüp patlamasıyla ya da mağdurun kaçarken yüz üstü veya sırt üstü yere düşmesi halinde yapılabilecek bir atışla meydana gelebileceği; mağdura ait tıbbi raporlar, hastane kayıtları, mermi çekirdeğinin izlediği yol ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde bilirkişi raporunun olaya uygun düştüğü anlaşıldığına göre, sanığın atılı suçları işlediğine dair mağdurun soyut beyanları dışında kesin ve somut delillerin neler olduğu açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/104, Karar No: 2008/134, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-104 E., 2008/134 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-104 E., 2008/134 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- İDARİ YAPTIRIM

- KABAHATLER KANUNU**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2006 gün ve 901-587 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6916, Karar No: 2014/12, Tarih: 13.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6916 E.  ,  2014/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/169885

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2010/663 (E) ve 2011/295 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın atılı suçu inkar etmesi karşısında,soruşturma evresinde “suça konu telefonu sanığın işyeri komşusu olan ayakkabıcı Seyithan .. aracılığıyla sanıktan satın aldığını” beyan eden Mahfuz Mula ile olaya ilişkin bilgisi olduğu bildirilen Seyithan..tanık olarak dinlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-TCK’nın 49/2. maddesi gereğince “bir yıl veya daha az süreli hapis cezası kısa süreli hapis cezasıdır” düzenlemesi karşısında sanığa hükmedilen 5 ay hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olduğu ve aynı Yasanın 50/1.maddesinde belirtilen adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilme sınırları içerisinde bulunduğu halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığa verilen cezanın miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1.maddesinde yer alan tedbirlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğinin, hükmün gerekçe bölümünde ise sanığın kişiliği, ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak verilen cezanın TCK'nın 50/1.maddesindeki tedbirlere çevrilmediği kabul edilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3-Sanığın kişiliği hükmün esasını oluşturan kısa kararda cezanın alt sınırdan verilmesinde ve hükmün gerekçe bölümünde sanığa verilen cezanın ertelenmesinde olumlu olarak kabul edilmesine karşın kısa kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinde olumsuz olarak değerlendirilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4677, Karar No: 2010/18204, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4677 E.  ,  2010/18204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009
Yargıtay — Esas No: 2021/37601, Karar No: 2024/12886, Tarih: 17.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/37601 E.  ,  2024/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanın vatan haini olan bir kişiyi desteklemek için eylemler organize ettiğine, tepkisinin buna olduğuna, demokratik ... olan düşünce özgürlüğü kapsamında hareket ettiğine, Marmaris hakim ve savcılarının ideolojik tutumlarla karar verdiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilen dışında başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sayfasında katılana hitaben yazılar yazması şeklindeki eyleminde, Facebook sayfasının herkese açık olup olmadığı, yazıların herkes tarafından görülme olanağı bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme neticesinde sanığın cezasında suçun aleni işlenmesinden dolayı artırım yapılması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.