muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16687, Karar No: 2013/3761, Tarih: 19.03.2013

.. E..'nun aynı yöndeki iddia ve istemlerle davalar açtığı, mahkemece tüm dava dosyalarının hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle birleştirilmesinden sonra miras bırakan M.. E..'nun mirasçılardan mal kaçırma amacıyla 589 ada 12 parseldeki 8 nolu bağımsız bölümü çocuklarından H..'a satış suretiyle temlik ettiği, 59 ada 4 parselinde miras bırakan tarafından üçüncü kişiden satın alınarak çocuklarından S.. adına tescil edildiği gerekçesiyle 589 ada 12, 59 ada 4 sayılı taşınmazlara yönelik davanın kabulüne, 142 ada 25 sayılı taşınmaz ise rücu şartlı bağışlandığından muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği ve davacıların saklı paylarına tecavüzün de bulunmadığı gerekçesiyle 142 ada 25 parsele yönelik muvazaa ve tenkis istemlerinin reddine , birleşen 2005/171 esas sayılı dosyanın pasif husumet yönünden reddine, birleşen 2005/421 esas sayılı dosyanın tarafları ve konusu 2005/159 esas sayılı dosya ile aynı olduğundan sonraki tarihli 2005/421 esas sayılı dosyanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

1- Davalılardan H.. E..'nun 589 ada 12 parsele yönelik temyiz itirazları yönünden; Miras bırakanın, H..'a yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davalı S.. E..'nun 59 ada 4 parsele yönelik temyiz itirazları yönünden;59 ada 4 parsele ait satış akit tablosu incelendiğinde taşınmazın Ş..A..adına kayıtlı iken kat irtifakına geçilmesi üzerine 7/10 payını üzerinde bıraktığı, zemin kat 1 nolu bağımsız dükkanın kat irtifakına karşılık 1/10 arsa payını S., H. ve M..E..'na, yine 3. kat 8 nolu meskenin kat irtifakına karşılık olan 1/10 arsa payını S..E..'na 23.3.1983 tarihinde sattığı, daha sonra M.. ve H.. E..'nun paylarını 02.10.1995 tarihinde A..A..'a sattıkları, S.. E..'nun 3/30 arsa payına karşılık olarak 8 nolu bağımsız bölümün özgülendiği ve halen S.. üzerinde kayıtlı olduğu görülmektedir. Söz konusu taşınmazın satış akdinde S..E..'na ait pay yönünden miras bırakan taraf olmayıp, üçüncü kişiye satılan 1/10 pay yönünden taraftır.

Mahkemece, 59 ada 4 sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından Ş.. A..'dan satın alınarak mirasçılarından mal kaçırma amacıyla tapuda S.. E.. adına tescil ettirildiği gerekçesiyle 59 ada 4 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de mahkemenin kabul gerekçesi muvazaalı satışa ilişkin olmayıp gizli bağış hukuksal nedenine dayalıdır. Mahkemenin kabulüne göre yanlar arasındaki uyuşmazlık, murisin gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalılardan S..) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 1.4.1974 tarihli karar, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Mahkemenin kabul gerekçesinde olduğu bedeli miras bırakan tarafından ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarih 248/538; 21.12.1994 tarih 667/856; 11.10.1995 tarih 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş; Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Mahkemece gizli bağış yönünde yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı gerekçe ile muvazaa isteği yönünden davanın kabulüne gidilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece gizli bağış yönünde yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı gerekçe ile muvazaa isteği yönünden davanın kabulüne gidilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece 59 ada 4 sayılı taşınmazdaki S..'a ait payın bedelinin miras bırakan tarafından ödenip ödenmediği yönünde tarafların bildirdiği delillerin eksiksiz toplanması, tanıkların dinlenilmesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının ilgili kurumlardan tetkiki, bedel ödemesi ile ilgili evrakların temini, miras bırakanın ve davalı S..'ın tüm mal varlığının araştırılması, S..'a yapılan temlikin gizli bağış niteliğinde olduğunun tespiti halinde 01.4.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı gözetilerek terditli olan tenkis isteği yönünden bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve olayda uygulama yeri olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

3- Davacılar Z.. E.. ve C. U. Y..'in 142 ada 25 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, 142 ada 25 sayılı taşınmaz ise rücu şartlı bağışlandığından muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği ve davacıların saklı paylarına tecavüzün de bulunmadığı gerekçesiyle 142 ada 25 parsele yönelik muvazaa ve tenkis istemlerinin reddine karar verilmiş ise de 59 ada 4 parseldeki S..'a yapılan temlikin gizli bağış niteliğinde olduğu kabul edildiği halde hukukçu bilirkişi tarafından tenkis hesaplaması yapılırken 59 ada 4 parsel serbest terekeye dahil edilerek saklı pay belirlendiğinden bu rapora değer verilemez .

Ancak, bağış akdine konu edilen taşınmazlar yönünden 01.4.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı , Türk Medeni Kanunun 565 ve devamı maddeleri uyarınca tenkis hükümlerinin uygulanması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece tenkisle ilgili hesap ve değerlendirme yapılırken yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; tenkis (indirim) davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (tebberru) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır.

Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür.

Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür.

Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile, iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin bir aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tesbiti gerekir. (MK.565) Miras bırakanın Medeni Kanunun 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve subjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belilenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedelenen kastının varlığından söz edilemez.

Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Medeni Kanunun 565. maddesinin 1, 2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Medeni Kanunun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirascılardan ise aynı kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hisseden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alınanla mütenasip sorumluluk kuralı gözetilmelidir.

Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (Sabit Tenkis Oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (MK.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir.

Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (Sabit Tenkis Oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (MK.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir.

Tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddedeki tercih hakkı gündeme gelecektir. Böyle bir durum ortaya çıkmadan davalının tercih hakkı doğmadan davalının tercihinin kullanması söz konusu olamaz. Daha önce bir tercihten söz edilmişse sonuç doğurmaz. O zaman davalıdan tercihi sorulmak ve 11.11.1994 günlü 4/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sür'atle dava konusu olup sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, tercih hakkının kullanıldığı gündeki fiyatlara göre değeri belirlenmeli ve bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak nakdin ödetilmesine karar verilmelidir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tenkis hesabının yapılması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3237, Karar No: 2016/1868, Tarih: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3237 E.  ,  2016/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, olay tarihinde ... Özel ... Hastanesinde dahiliye uzmanı olduğu ve gece nöbetçi uzman doktor olarak görevlendirildiği, sanık ...'ın ise koroner yoğun bakım ünitesinde nöbetçi hemşire olarak görev yaptığı, 06.05.2011 tarihinde 77 yaşındaki kronik kalp hastası ...'e kardiyoloji uzmanı Dr. ... tarafından anjiografi ve stend konulması işleminin uygulandığı, anjiyo öncesi ve sonrası herhangi bir komplikasyonu oluşmayan hastanın saat 20.00'dan itibaren koroner yoğun bakım ünitesine alındığı, hastanın yoğun bakım servisinde meydana gelen kanama sonrası oluşan tansiyon düşüklüğü ve şuur bulanıklığı nedeni ile genel yoğun bakım servisine bilinci kapalı olarak yatırıldığı ve 23.05.2011 tarihinde, anjiografi işlemi sonrası işlem yerinden gelişen kanama ve sonrası gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda;

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 23.11.2011 tarihli raporunda “...zamanında otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmamış olmakla birlikte tıbbi belgelerde kayıtlı laboratuar ve klinik verilere göre kişinin ölümünün anjiyo işlemi sonrası işlem yerinde gelişen kanama ve sonrası komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişide mevcut olan kalp damar hastalığına yönelik yapılan anjiografi ve stend konulma işlemlerinin tıp kurallarına uygun olmakla beraber, anjiyo sonrası takip esnasında gelişen kanamanın tespiti ve kanın orjini ile ayırıcı tanısına yönelik etkin uygulama yapılmadığına....” oybirliği ile karar verildiği, yine Adli Tıp Kurumu 1 İhtisas Kurulunun 12.02.2014 tarihli raporunda ise; "...yapılan anjiografi işleminin uygun olduğu, işlem sonrası koroner yoğun bakım ünitesinde takiplerinin yapılmış olduğu, takipler sırasında uygun aralıklar ile hemogram ve tansiyon takiplerinin yapıldığı, meydana gelen sheet yerindeki kanamanın zamanında tespit edilip kanamaya yönelik takip ve müdahalelerin yapılmış olduğu, kişinin takip tedavisinde sorumlu doktorlara ve yardımcı sağlık personeline atfı kabil kusur olmadığı ..” gerekçeleriyle sanıklara kusur izafe edilmemesi karşısında; Raporlar arasında çelişki bulunduğu değerlendirildiğinden, dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek, meydana gelen olayda sanıkların tıp kurallarına uymayan davranışları olup olmadığı ile komplikasyon yönetiminin uygun yapılıp yapılmadığının tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/237, Karar No: 2015/4810, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/237 E.  ,  2015/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.05.1994 ile 15.04.2004 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddi ile davalı işveren ve davalı Kurum yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

"Somut olayda, davacının 22.6.1995-15.4.1996; 26.9.1996-10.2.1999; 21.6.1999-15.4.2004 arasındaki çalışmalarının kısmi ve kesintili olarak ...'na bildirildiği, mahkemenin tanık anlatımlarını esas alarak davanın kabulüne karar verdiği, celbedilen ücret ödeme bordrolarının sigortalı isimlerinin bulunduğu hane ile imzaların bulunduğu haneler ayrı sayfalarda fotokopi edildiği için davacının 30 günün altında bildirilen aylarda imzasının bulunup bulunmadığının anlaşılamadığı, bilirkişinin de bu hususu ve hizmet cetvelinde görünmediği halde bazı sürelere ait bildirimler var ise, bu hizmetleri raporunda denetime elverişli ve açık bir şekilde ortaya koymadığı görülmektedir. Yapılacak iş, davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslını veya her biri tek bir sayfada görünecek şekilde onaylı ve okunaklı örneklerini getirtmek, kısmi bildirimlere ilişkin ücret ödeme bordrolarında davacının imzasının bulunup bulunmadığını saptamak, davacının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir." denilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Ancak bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Ancak bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Bozmadan sonra bozma ilamında belirtilen belgelerin getirtilmediği gibi işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerinin de dinlenmediği, yeterli araştırmanın yapılmadığı, bozmadan sonra yeni delil elde edilmediği halde davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, sigortalı isimlerinin bulunduğu hane ile imzaların bulunduğu haneler ayrı sayfalarda fotokopi edildiği için denetime elverişli olmayan dosya içerisindeki davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslı veya her biri tek bir sayfada görünecek şekilde onaylı ve okunaklı örnekleri ile davacının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek, kısmi bildirimlere ilişkin ücret ödeme bordrolarında davacının imzasının bulunup bulunmadığını saptamak, davacı tarafından imza inkarında bulunulduğu takdirde bilirkişi marifetiyle imza incelemesi yaptırmak, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerinin yöntemince beyanlarını alıp davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesinde; Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunacağı, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücretinin ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemeyeceği,3.maddesinde ise müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar yararına tek avukatlık ücretine hükmedileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22377, Karar No: 2017/25619, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22377 E.  ,  2017/25619 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.