muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13064, Karar No: 2021/10603, Tarih: 25.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13064 E.  ,  2021/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 12/04/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 15/06/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 25/06/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek kamu davasının düşmesine karar verildiği görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2672, Karar No: 2012/3486, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2672 E.  ,  2012/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıkamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 1.6.2000-1.6.2001 dönem kirası 43.650 TL ile ıslah sonucu istenen 1.6.2002-1.6.2003 dönem kirası 109.700 TL ve birleşen dava ile de 1.6.2001-1.6.2002 dönem kira parası 95.674.50 TL’nin tahsiline ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile 2.631 TL kira alacağının tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.6.1998 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 5.maddesinde kiracının kira süresi içinde ve bundan sonra sözleşme yenilendiği takdirde aynen geçerli olmak üzere dilediği zaman üç ay önceden bildirmek kaydıyla kira akdini fesih ve kiralananı tahliye edebileceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmedeki düzenleme ile kiracıya kiracılık süreci içinde herhangi bir tarihte üç ay önceden ihbarda bulunarak kiralananı tahliye etme hakkı tanınmıştır. Davalı kiracı da, kiracılığı sırasında 15.6.2000 tarihinde keşide ve 16.6.2000 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarname ile sözleşmenin özel 5. maddesine dayanarak sözleşmeyi feshettiğini ve kiralananı üç ay içinde tahliye ve teslim edeceğini bildirmiştir. Bununla birlikte kiralanan anahtarlarını davacı kiralayana teslim etmemiş, davalının tahliyesinden sonra davacı tarafından 7.8.2000 tarihinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000 / 199-161 D İş sayılı dosyasında yaptırılan tespit ile taşınmaz davacının hakimiyetine geçmiştir. Bu itibarla mahkemenin fesih bildirim tarihine göre sözleşmenin özel 5. maddesi

gereğince fesih için öngörülen üç aylık süre üzerinden ödenmeyen kira parasını hüküm altına almasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır Bununla birlikte asıl davada talep edilen toplam 153.350 TL’nin 2.631 TL’sinin kabulüne, 150.719 TL’sinin reddine karar verildiğine göre reddedilen miktar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 12.443.14 TL ücreti takdir edilmesi gerekirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesine göre herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin fahiş olarak 18.183.61 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün asıl dava yönünden ve vekalet ücretine hasren bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle birleşen davaya ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle asıl davaya ilişkin hüküm kısmının vekalet ücretine hasren BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, keza birleşen dava yönünden Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1513, Karar No: 2013/30426, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1513 E.  ,  2013/30426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, teşvik ikramiyesi, kampanya izin ücreti derimont, ayakkabı, iş elbisesi alacakları ücreti, ilave tediye, ilave ikramiye, görev ve sorumlululuk ödeneği ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, Başbakanlık Devlet Personel Dairesi Başkanlığı ve Hazine Müsteşarlığının daimi işçi statüsünde olmaları gerektiğine ilişkin görüşlerine rağmen işyerinde bu kadroda çalıştırılmadığını, bu nedenle daimi işçilerle aralarında ücret farkı oluştuğunu, 2001 yılından dava tarihine kadar oluşan ücret farklarının ödenmesi gerektiğini, yine 2001 yılından itibaren tis hükümlerine göre ödenmesi gereken giyim yardımı ile teşvik ikramiyesinin de ödenmediğini belirterek müvekkilinin ücret farkı, kampanya tatil ücreti, giyim yardımı, teşvik ikramiyesi alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya haklarının tam olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna göre, diğer istekler reddedilmiş, teşvik ikramiyesi alacağı ise hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında işçinin teşvik ikramiyesine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Dosya içeriğine göre, işyerinde uygulanmakta olan 22.dönem toplu iş sözleşmesinin 55.maddesinde, kadrolu daimi işçilerin haklarından yararlanan kadrosuz sürekli işçilerden çalışmaları devam ettiği sırada yüksek okul (lisans, ön lisans) veya meslek yüksek okulunu bitirmek suretiyle diploma alan ve bunu ibraz edilenlere brüt 30 yevmiye tutarında teşvik ikramiyesi ödeneceği düzenlemesi mevcuttur. Şahsi sicil

dosyasında yer alan belgeler dikkate alındığında, davacı, yüksekokul (4 yıllık iktisat) mezunu

dosyasında yer alan belgeler dikkate alındığında, davacı, yüksekokul (4 yıllık iktisat) mezunu

olarak işe başlamış, çalışmaktayken bulunduğu tahsil seviyesiyle eşdeğer olan 4 yıllık ikinci bir yüksekokulu bitirerek toplu iş sözleşmesi ile getirilmiş teşvik ikramiyesini talep etmiştir. İşverence, bitirdiği yüksekokul bulunduğu tahsil seviyesinde olmadığından bu talebi yerine getirilmemiştir. Toplu iş sözleşmesi ile getirilen teşvik ikramiyesi düzenlemesi, işyerinde çalışan işçilerin yüksek okul bitirmesini teşvik etmek, bu şekilde işyerindeki eğitim seviyesini yükseltmek amacına yönelik olarak getirilmiştir. Davacı işe başladığı tarihte zaten yüksekokul mezunudur. Çalışırken ikinci yüksekokulu bitirmiş olması, toplu iş sözleşmesinin belirtilen düzenleme amacına uygun olmadığından, söz konusu isteğin reddi gerekirken hatalı gerekçeyle kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27081, Karar No: 2012/11587, Tarih: 09.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27081 E.  ,  2012/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2213, Karar No: 2020/1924, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2213 E.  ,  2020/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7594, Karar No: 2012/10119, Tarih: 11.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/7594 E.  ,  2012/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Diyarbakır DSİ Bölge Müdürlüğü aleyhine 05/10/2010 gününde verilen dilekçe ile davalı tarafından yapılan dere yatağı ıslah çalışmaları sırasında davacının taşınmazına zarar verilmesi nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı idare tarafından yaptırılan dere yatağı ıslah çalışmaları sırasında taşınmazına zarar verildiğini ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının I. bendinde belirtildiği gibi, bir kamu kurumu tarafından verilen kararlar üzerine plan ve projesine göre bir yol yapılması dolayısıyla evinin duvarı yıkılan veya bodrum katını sel basan, bir su tesisi yapılması sonucu tarlasındaki sular çekilip ağaçları ve ürünleri kuruyan veya tarlası artık ekin ekilemez hale gelen yahut tarlasının kenarından geçen derenin kuruması yüzünden tarlası susuz kalan veya su tesisinin bozukluğu yahut bakımındaki savsama yüzünden tarlasını sular basıp bu suların getirdiği kumlardan dolayı tarlası artık ekin ekilemeyecek duruma düşen kimsenin uğradığı zararlar gibi zararlar idari kararın ve eylemin sonucundan meydana gelen zararlardır. Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp o plan ve projeler gereğince işi görmesi de idari kararın sonucu olan birer idari eylemdir. O halde sözü edilen kararda örnek olarak belirtilen bu eylemlerden doğan zararların ödettirilmesi istekleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakmaya idari yargı yeri görevlidir.

Temyize konu edilen davada davacı, davalı DSİ Genel Müdürlüğü tarafından yaptırılan dere yatağı ıslah çalışmaları sırasında taşınmazı üzerine hafriyat döküldüğünü, ağaçlarının söküldüğünü belirterek uğradığı zararı istediğine göre, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2125, Karar No: 2011/2604, Tarih: 14.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2125 E.  ,  2011/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2008/256-2009/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Sıla Süt Mamülleri Ltd. Şti.'nde ki payını davalıya devrettiğini, ancak devir bedelinin bir kısmının ödenmemesi üzerine başlattılan takibin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirket hisse devri sırasında devir bedelini ödediğini, devir bedeli için müvekkilinin eşi tarafından düzenlendiği iddia edilen bonolar için müvekkilinin eşine icazet veya yetki vermediğini savunarak, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı şirketteki payını davalıya devrettiği, devir bedeli için devir sırasında davalının eşi tarafından bono düzenlenerek davacıya verildiği, şirket aleyhine yapılan takibe davalının şirketi temsilen itiraz ettiği, davacının şikayeti üzerine davalı ve eşinin Cumhuriyet Savcılığına verdikleri beyanlarında, şirket hisse devri sırasında düzenlen bonolardan iki adedinin ödenmediğini beyan ettikleri, bonoların şirket hisse devri karşılığında verildiğinden davalının borçtan sorumlu olduğu, savcılık aşamasındaki beyanların mahkeme dışı ikrar olduğu ve borcun tanık beyanıyla sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, itirazın iptali ve takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.440,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/526, Karar No: 2013/3458, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/526 E.  ,  2013/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

04.08.2010 ve 30.01.2011 günlü kat malikleri kurulu kararlarının (toplantıya katılanları da gösterir biçimde) yer aldığı karar defteri, bu karara ilişkin hazırun cetvelleri ile varsa vekaleten katılanların vekaletnamelerinin, bu toplantılara davacı (veya vekili) katılmadıysa bu kararların davacıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise buna ilişkin belgelerin ilgili yönetimden istenerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34052, Karar No: 2023/671, Tarih: 23.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/34052 E.  ,  2023/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU, TAHLİYE

TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/261 E., 2022/829 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2020/190 Esas, 2021/402 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/261 Esas, 2022/829 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 09.08.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/261 Esas, 2022/829 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 09.08.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle, tanıkların da aynı suçtan yargılanıp etkin pişmanlıktan yararlandıklarına, beyanlarının şahsına ait herhangi bir suç unsuru taşımayan tamamen hayatının belli safhalarına ilişkin soyut zan üzerine kurulu somut bilgi içermeyen kulaktan dolma duyumlar olduğuna, cezalandırılma korkusuyla verilen bu beyanların Yargıtay ve AİHM kararlarına göre hükme esas alınamayacağına, kullanılması hiç bir surette suç olarak değerlendirilemeyecek programların cezalandırma gerekçesi olarak hükme esas alınmasının evrensel hukukun genel prensiplerine, AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarına doğrudan aykırılık taşıdığı halde yerel mahkemede yapılan yargılamada bu itirazlarının kabul edilmediğine, ByLock'un kullanıldığı dönemde hiç bir surette suç vasfı taşımayan bir yazışma programı olduğuna, haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine, tarafına isnad edilen tüm fiillerin yaşandığı ve işlendiği dönemde herhangi bir suç vasfı taşımayan eylemler olduğuna, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin ihlal edildiğine, yerel mahkeme tarafından teşdit yapıldığına, bu teşdidin gerekçeye bağlanmadığına, gerekçeli kararda Bank Asyada hesabının bulunmasının suça dayanak yapılmasının hukuka, yasaya ve vicdana aykırı olduğuna, dosyada elde edilen tanık beyanları ve telefon yazışmalarının CMK kapsamında hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğuna, tahliye, beraat taleplerine ve sair sebeplere ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle, sanığın silahlı terör örgütü üyesi olduğuna dair dosyada somut delil bulunmadığına, TCK'nın 30 uncu maddesinde tanımlı hata hükümleri kapsamında değerlendirme yapılmasında zaruret bulunduğuna, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin yersiz olduğuna, iddianamede suç tarihinin belirtilmediğine, ilk derece mahkemesi tarafından iade edilmesi gerekirken iddianamenin kabulüne karar verilmesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın Bank Asyada hesabının bulunmasının hiç bir şekilde suç delili olarak değerlendirilemeyeceğine, hiç kimsenin kanuna uygun olarak çıkan, ilgili yerlerce denetlenen, hakkında herhangi bir yayın yasağı ve toplatma kararı bulunmayan bir gazeteyi veya sair mecmuayı satın aldığı veya abone olduğu için suçlanamayacağına, ByLock programının kullanılmasının haberleşme özgürlüğü içerisinde değerlendirmesi gerektiğine, bu programın sunucularına erişimin kanunun belirlediği usul ve esaslara aykırı olduğuna, tanık H.F.S.'nin beyanlarının doğrudan bir görgü, bilgiye dayanmayan tahmin veya yorumlardan ibaret olduğuna, tanık E.D'nin bayanlarına itibar edilemeyeceğine, etkin pişmanlıktan yararlanan tanıkların sanık aleyhinde verdiği beyanların muteber kabul edilemeyeceğine, sosyal medya paylaşımlarının sanığın örgüt üyesi olduğunu gösterir nitelikte delil olarak kabul edilemeyeceğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü