muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/530, Karar No: 2022/275, Tarih: 19.04.2022

Yargıtay Ceza Genel Kurulunda çoğunluk kararı ile olayda cinsel saldırı ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı gerekçesi ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı, olayda cinsel saldırı ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Tanık olarak dinlenen SSÇ ve mağdurun teyzesi olan ...' un SSÇ ve mağduru burada ablası olan ...' un evinde gördüğünü belirtmiştir. Gine SSÇ' nin mağduru çiftliğe götürdüğü hususunu mağdurun tanık olarak dinlenen ...'a daha öncesinde söylediği de dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mağdur ile SSÇ'nin teyze çocuklarıdır. Ailelerin arasında olaydan önce herhangi bir husumet bulunmamaktadır. gerek suç tarihinde 6 yaşında olan mağdurun ve mağdurun ailesinin SSÇ'ye yönelik böyle bir iftira atmasını gerektiren herhangi bir sebep bulunmamaktadır.

Mağdur hakkında ... Devlet Hastanesi'nden 31.01.2016 tarihinde alınan doktor raporunda kızlık zarı ve vajinal bölgenin sağlam olduğu, fiili livata bulgusuna rastlanılmadığı, iz ve zorlama olmadığının belirtildiği, ancak adli raporun olayın gerçekleştiği tarihten 8 gün sonra alınmış olması nedeniyle tıbbi bulguların tespitinin mümkün olmadığı mahkemece kabul edilmiştir. Mağdurun annesi olan müştekinin olaydan sonra ilk olarak kolluk huzurundaki beyanlarında ise mağdurun kendisine '...poposunu göstererek si...tik, burama sürttü...' dediğini, mağdurun anneannesinin ise kollukta mağdurun kendisine '... anneanne benim ön tarafım yanıyor...' dediği, yine mağdurun mahkememiz huzurunda dinlenmesi sırasında kendisine yöneltilen sorularda cinsel içerik ve cinsel bölgelere ilişkin cevaplar verdiği görülmüştür.

Yukarıda izah edilen nedenlerle SSÇ' nin mağduru çiftlik evine götürerek cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, olayda, cinsel saldırı ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın mahkumiyet kararında direnilmesinin isabetli olduğu kanaatinde olduğumdan,

Olayda cinsel saldırı ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığına karar veren, Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun, görüşüne katılmıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

1- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2018 tarihli ve 36-74 sayılı direnme kararına konu hükmünün suça sürüklenen çocuğa atılı çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 19.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1988, Karar No: 2006/2642, Tarih: 07.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1988 E.  ,  2006/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 2 parsel sayılı 90601.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın dilekçelerine ekli (A) bölümünün vergi kaydı miktar fazlası ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin teknik bilirkişiler ... ve ... ’nın raporlarında (H) harfi ile gösterdikleri 40969.75 metrekarelik bölümünün Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmasına, teknik bilirkişiler ... ve ... tarafından düzenlenen 9.6.2005 tarihli kroki ve raporda “F” harfiyle gösterilen, kayalık ve taşlık olduğu belirlenen 1878.65 metrekarelik bölüm üzerinde temyiz edenler yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği belirlendiğinden davalıların parselin bu bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu kısmının ONANMASINA,

2-Davalıların Hazine adına tescile karar verilen parselin diğer bölümlerine ilişkin temyizlerine gelince; Mahkemece çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı ve zilyetleri yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilerek Hazine’nin talebinin kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

2-Davalıların Hazine adına tescile karar verilen parselin diğer bölümlerine ilişkin temyizlerine gelince; Mahkemece çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı ve zilyetleri yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilerek Hazine’nin talebinin kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Yukarıda tarih ve numarası belirtilen krokide kırmızıyla taranan “A”, “B” ve “H” harfleriyle gösterilen bölümlerin tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı, davalıların dayanağını oluşturan vergi kayıtlarının bu parsele ait olup, kayıtların ... hudutlu bulunması nedeniyle gayri sabit nitelikli olduğu ve taşınmaz üzerinde kadastro tesbitinden geriye doğru aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla cereyan eden davalılar zilyetliğinin 20 yılı aşkın süreye ulaştığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi tanık anlatımı ve uzman bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır. Taraflar arasında bu konuda bir uyuşmazlıkta bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık vergi kaydı miktar fazlasının zilyetlikle iktisap edilip edilemeyeceği konusundadır. Yukarıda da belirtildiği üzere vergi kaydı genişletilebilir hudutlu olup taşınmazın batısında üçüncü şahıslar tarafından sürülüp ekilen tepenin bulunduğu belirtilmiştir. Uygulanan vergi kayıtlarında veya eylemli durumda zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmayan mer’a, otlak, yaylak, harman yeri gibi yerlerin olmadığı ve zilyetlikle iktisabı mümkün olan ... hududunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Vergi kayıtları gayri sabit hudutlu olmakla beraber kayıt miktar fazlası zilyetlikle iktisabı mümkün olan yerlerden bulunduğuna ve miktar fazlası üzerinde davalılar yararına zilyetlikle mülk edinme şartları gerçekleştiğine göre Hazine’nin taşınmazın krokide “F” harfiyle gösterilen bölüm dışındaki talebinin reddine, parselin geri kalan kısmının tesbitte olduğu gibi davalılar adına tapuya ve tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 7.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4938, Karar No: 2012/7874, Tarih: 06.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4938 E.  ,  2012/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/244010

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/05/2011, 2011/88 (E) ve 2011/87 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Erhan'ın "mağdur Hüseyin'i kasten yaralama" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçları yönünden, 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık Erhan'ın "kasten öldürme" ve "mağdur Feyzullah'ı kasten yaralama" suçlarından verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Sanık Erhan'ın "kasten öldürme" ve "mağdur Feyzullah'ı kasten yaralama" suçları yönünden,

Dosya kapsamına göre, maktul Volkan ile mağdur Hüseyin'in bira satışından kaynaklanan paranın paylaşımı sırasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, sayfiye yeri olarak da kullanılan olay yerinde bulunan ve piknik yapıp içki içmekte olan grup içindeki bazı şahısların Volkan ve Hüseyin'i, aralarındaki kavganın sona ermesi konusunda uyardıkları, Volkan ve Hüseyin'in bu şahıslara karşılık vermesiyle birlikte gergin bir ortamın oluştuğu, bunun üzerine maktul ve mağdurun, hemen yakında bulunan evlerine gidip bıçaklarını alarak, maktulün babası mağdur Feyzullah ile birlikte olay yerine geldikleri, akabinde meydana gelen kavga esnasında Hüseyin'in bu şahıslardan birini bıçakla yaraladığı, akabinde yaralanan şahsın ateş etmesi sonucu maktulün öldüğü, mağdurların da raporlarda belirtildiği biçimde yaralandıkları olayda,

Olay yerinde kan izleri, altı adet 9 mm. çapında kovan, üzerinde kan lekesi bulunan 6136 sayılı Kanun kapsamındaki bıçak ve boş içki şişelerinin bulunduğu, kriminal polis labaratuvarı ve olay yeri inceleme şubesinin çalışmaları sonucu alınan ekspertiz raporlarına göre, altı adet 9 mm. boş kovanın tek tabancadan atıldığı, bıçak üzerindeki kan izlerinin yapılan genetik analizlere cevap vermediği, boş rakı şişesi üzerinden sanık Erhan'a ait sağ el orta ve sol el işaret parmak izlerinin tespit edildiği, sanık Erhan'ın yakalandığı sırada yapılan muayenesinde, vücudunda herhangi bir yaralanma izinin olmadığı, olay yerinde bulunan kan izleri ile sanıklar İbrahim, Uğur ve Hasan'dan alınan kan örneklerinin birbirleri ile uyum sağlamadıkları,

Sanık Erhan, aşamalardan bu yana değişmeyen ifadelerinde suçlamaları kabul etmediğini, olay günü arkadaşı tanık İlhan'ın evinde bulunduğunu, olay yerine dana önceden gidip alkol aldığı için rakı şişesinin üzerinden parmak izlerinin çıkmasının doğal olduğunu ifade ettiği;

Sanık Erhan, aşamalardan bu yana değişmeyen ifadelerinde suçlamaları kabul etmediğini, olay günü arkadaşı tanık İlhan'ın evinde bulunduğunu, olay yerine dana önceden gidip alkol aldığı için rakı şişesinin üzerinden parmak izlerinin çıkmasının doğal olduğunu ifade ettiği;

Mağdur Feyzullah, 25.07.2006 tarihinde poliste verdiği ifadede, tanımadığı, ancak görse tanıyabileceği şahsın öncelikle oğlu maktul Volkan'ın boğazına silah dayadığını, bu sırada mağdur Hüseyin'in arkadan yaklaşarak şahsa bıçakla vurduğunu, akabinde ise bu şahsın önce kendisine, sonra Volkan'a, ardından da Hüseyin'e ateş ettiğini; 26.07.2006 tarihli fotoğraf teşhisinde ise, kendilerine ateş edenin sanık Erhan olduğunu belirtmesine rağmen, bila tarihli yüzleştirme işleminde ise sağlıklı bir teşhiste bulunamadığı; 14.09.2006 tarihli savcılık ifadesinde ise Erhan'ın olay yerinde bulunan şahıslardan birine benzediğini, ancak ateş edenin Erhan olmadığını, maktulün ölürken kendisini haklarında verilen beraat kararları kesinleşen Fırat, Ferhat, İbrahim ve Hasan'ın vurduğunu söylediğini; 09.01.2007 tarihli mahkeme ifadesinde, ateş edenin Hasan olduğunu, 30.03.2007 tarihli savcılık ifadesinde, ilk yaptığı teşhis işleminde olayın şoku nedeniyle yanıldığını; nihayet 28.06.2007 tarihli duruşmada, hazır olan Hasan'ın kendilerine ateş eden şahıs olduğunu beyan ettiği;

Mağdur Hüseyin 25.07.2006 tarihli polis ifadesinde, maktul Volkan'la kavga ettiği sırada yeşil renkli Doğan marka otomobilden inen dört kişinin kendilerini darp etmeye başladıklarını, bunun üzerine Volkan'la birlikte evlerinden bıçak alıp tekrar olay yerine döndüklerini, bu sırada şahıslardan birinin kendisine bir el ateş ederek sağ kolundan yaraladığını, buna rağmen kendisinin de şahsın sol kalçasına bıçakla vurduğunu, bu sırada otomobildeki iki kişinin de önce Volkan'a, sonra kendisine, ardından da Feyzullah'a doğru ateş ettiklerini ve hakkında verilen beraat kararı kesinleşen Fırat'ın kullandığı Doğan marka araca binerek kaçtıklarını; 26.07.2006 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, kendisine hakkında verilen beraat kararı kesinleşen Uğur'un ateş ettiğini, Fırat ve Ferhat'ın ise olay yerinde bulunduklarını; 12.09.2006 tarihli savcılık ifadesinde, ateş edenin bir kişi olduğunu, Uğur'un olay yerinde olmadığını, önceki teşhis işleminde yanıldığını, Fırat ve Ferhat'ın ateş eden şahsın yanında olmalarına rağmen, olaya karışmadıklarını, hatta kendilerini hastaneye götürdüklerini, fotoğrafları gösterilen sanık Erhan'ın ise ateş eden şahsa çok benzediğini, görmesi halinde teşhis edebileceğini; bila tarihli yüzleştirme işleminde ise Erhan'ın göz rengi hariç olay yerinde bulunan şahsa benzemediğini; 09.01.2007 tarihli mahkemedeki ifadesinde ateş eden şahsın Erhan ve haklarında verilen beraat kararları kesinleşen şahıslardan hiç birisi olmadığını; 08.05 2007 tarihli savcılık ifadesinde Hasan' ı yakalanması halinde olayın çözüleceğini; 01.06.2007 tarihli savcılık ifadesinde Erhan'ın yakınlarının kendisine 40.000.TL para teklif ettiklerini ancak parayı vermediklerini, eğer bu parayı verselerdi failin Hasan olduğunu söyleyeceğini, gerçek failin ise Erhan olduğunu; nihayet 28.06.2007 tarihli mahkeme ifadesinde ise, ne Erhan'ın ne de Hasan'ın kendilerine ateş ettiğini, önceki ifadesinde yakınlarından vaadedilen parayı alamadığı için Erhan'ı suçladığını ifade ettiği;

Hakkında verilen beraat kararı kesinleşen Ferhat 26.07.2006 tarihli polis ifadesinde, ateş etme olayını görmediğini, öncesinde olay yerinde İbrahim, Uğur ve tanımadığı dört kişinin olduğunu beyan ettiği; aynı tarihli fotoğraf teşhisinde bu beyanını yinelediği; 21.10.2007 tarihli mahkeme ifadesinde, Erhan ve İbrahim'in olay yerinde olduğunu; 10.04.2007 tarihli Mahkeme ifadesinde ise, Hasan'ın olay yerinde olmadığını, Erhan'ı ise olay yerinde gördüğünü beyan ettiği;

Diğer sanık ve tanıkların Erhan'ı olay yerinde gördüklerine dair herhangi bir beyanlarının bulunmadığı, mevcut ifadelerin de kendi aralarında ve birbirleri ile çelişkiler içinde olduğu anlaşılmakla, mahkumiyet hükmünün kurulabilmesi için her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunması gerektiği hususu da gözönünde bulundurularak;

Diğer sanık ve tanıkların Erhan'ı olay yerinde gördüklerine dair herhangi bir beyanlarının bulunmadığı, mevcut ifadelerin de kendi aralarında ve birbirleri ile çelişkiler içinde olduğu anlaşılmakla, mahkumiyet hükmünün kurulabilmesi için her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunması gerektiği hususu da gözönünde bulundurularak;

Olay yerinde bulunan 6136 sayılı Kanun kapsamındaki bıçağın aidiyetinin saptanması, sözkonusu bıçağın bu kere de Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, üzerindeki kan izleri ve olay yerinde tespit edilen kan izlerinin, sanık Erhan'dan alınacak kan örneği ile mukayeselerinin ve genetik analizlerin yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamadeki düşünceden değişik gerekçeyle BOZULMASINA, mevcut delil durumu ve tutuklu kalınan süreler dikkate alındığında sanığın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 06/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

06/11/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. Ö.. müdafii Avukat yokluğunda 08/11/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/1531, Karar No: 2019/4043, Tarih: 08.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1531 E.  ,  2019/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 08/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28396, Karar No: 2010/9525, Tarih: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28396 E.  ,  2010/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında (çeke dayalı) kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde bulunulmuş borçlu tarafından yasal sürede mahkemeye başvurularak yetki itirazında bulunulmuştur.

İİK.nun 50.maddesi kambiyo senetlerine mahsus  takiplerde de yetkili icra dairesini belirlemede kıyasen uygulanır. İİK.nun 50/1.maddesi hükmüne göre, para veya teminat borcu için takip hususunda HUMK.nun yetkiye dair hükümleri (HUMK.nun 9-27 maddeleri) kıyas yoluyla tetbik olunur.

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus icra takipleri, borçlunun yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki  genel yetkili icra dairesinde muhatap bankanın bulunduğu yerdeki icra dairesinde, aşrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde başlatılabilir. Kambiyo senetlerinden doğan alacaklar aranacak alacaklar niteliğinde olduğundan bu alacaklar için BK.nun 73/1.maddesi uygulanamaz. Başka bir anlatımla, kambiyo senedi alacaklısı kendi yerleşim yerinde takip yapamaz. Ancak borçlunun yerleşim yerinde takip başlatabilir. Tüzel kişilerin yerleşim yeri, işlerinin yönetildiği yerdir. (MK.nun 49.maddesi)

Somut olayda muhatab banka şubesi Çağlayan , keşide yeri T.D.olan çeke dayalı olarak İzmir İcra Müdürlüğünde kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlatılmış olup, örnek (10) ödeme emri borçlu şirketin adresinin bulunduğu Tekirdağ'da tebliğ edilmiştir. (Dosyada mevcut imza sirkülerine göre borçlu şirket adresinin burada bulunduğu anlaşılmıştır.) dava dışı borçlulardan ......Ltd.Şti.ne ödeme emrinin Tekirdağ'da, Kocamanoğlu...Ltd.Şti'ne ise Kadıköy ,İstanbul  adresinde tebliğ edildiği görülmektedir.

Mahkemece her ne kadar İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 9.9.2009 tarih ve 2009/1873 D.iş sayılı ihtiyati haciz kararına dayanılarak yetki itirazı reddedilmiş ise de, takip talebinin 8.9.2009 tarihinde borçlandırıldığı, ihtiyati haciz kararının bu tarihten sonra 9.9.2009 tarihinde alınarak gerekli teminatın 11.9.2009 tarihinde mahkeme veznesine depo edildiği ve aynı gün ihtiyati haciz işlemlerine başlandığı görülmektedir.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası ihtiyati haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan bu hüküm icra dairelerinin yetkisinin birleşmesinde de geçerlidir. Somut olayda ise ihtiyati haciz kararı talep tarihinden sonra alındığı ve infaz edildiği için icra dairesinin yetkisini belirlemede nazara alınamaz.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası ihtiyati haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan bu hüküm icra dairelerinin yetkisinin birleşmesinde de geçerlidir. Somut olayda ise ihtiyati haciz kararı talep tarihinden sonra alındığı ve infaz edildiği için icra dairesinin yetkisini belirlemede nazara alınamaz.

O halde mahkemece borçlu şirkete ödeme emrinin Tekirdağ'da tebliğ edildiği gözetilerek yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/193, Karar No: 2006/203, Tarih: 03.10.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/5-193 E., 2006/203 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/5-193 E., 2006/203 K.**

**- CEBREN IRZA GEÇME SUÇU

- CİNSEL SALDIRI SUÇU

- IRZA TASADDİ SUÇU

- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 416 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 417 ]

**"İçtihat Metni"**

Terbiye, nezaret veya muhafazası altına bırakılan aile yakınının üzerindeki hüküm ve nüfuzunu suistimal ile ırzına geçmeye kalkışmak suçundan sanık A... Kılıç'ın, suç niteliğinin değiştiği ve eyleminin ırza tasaddi suçuna uyduğu kabul edilerek 765 sayılı TCY.nın 416/2 ve 417. maddeleri uyarınca sonuç olarak 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay C.Başsavcılığınca 18.07.2005 günlü yazı ile dosya, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi gereğince sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın değerlendirilmesi için Yerel Mahkemeye iade edilmiştir.

T... Ağır Ceza Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda 20.10.2005 gün ve 255-252 sayı ile sanığın bu eylemi ile ilgili olarak 765 sayılı TCY. Hükümlerinin lehe olduğu kabul edilmek suretiyle 765 sayılı TCY.nın 416/2, 417. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık müdafiinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.05.2006 gün ve 2760-3709 sayı ile sanığın bu eylemi yönünden;

"Oluş ve kabule göre; 28.06.1984 doğumlu G...'ın vücudunun üst taraflarını ellemek ve öpmek şeklindeki sanık eyleminin Ekim 2002 tarihinde gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, reşit olan mağdurenin sanık hakkında şikayetçi olmadığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 73/4 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden hükmün oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş, Daire Üyelerinden İ.Akçin ve F.Elmas ise;

"Esasen tüm suçlardan kamunun zarar görmesi sebebiyle, ceza kanununda yazılı suçların soruşturmanın ve kovuşturmanın re'sen yapılması genel kural olmasına rağmen, yasa koyucu bazen dava açmanın vereceği zararın, açmamamın vereceği zarardan daha fazla olabileceğini gözeterek, bu hallerde soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesini bazı koşulların gerçekleşmesine tabi tutmuştur ki, bunlar da kovuşturma koşullarıdır.

Kovuşturma koşullarını da; karar müessesesi, talep, izin ve şikayet şeklinde saymak olanaklıdır.

Genel kuralın istisnasını teşkil eden ve uygulamada en zor rastlanan kovuşturma koşullarından şikayetin, bu özelliği de dikkate alınarak, hangi suçların kovuşturmanın şikayete bağlı olduğu kanunlarda ayrıca ve açıkça belirtilmiştir.