muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/259, Karar No: 2011/6, Tarih: 25.01.2011

765 sayılı TCY’nda “gasp” olarak tanımlanan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan hırsızlıktan ibarettir. Yani cebri hırsızlıktır. Şu halde yağma; bir kimsenin menkul malını cebir, tehdit kullanarak almaktır. Hırsızlık ile yağma suçları ortak unsurlara sahip olup, yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdura ait cep telefonunun olay günü sanık M..ve yanında bulunan kimliği belirsiz kişilerce alınmış olduğu her hangi bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesindir. Ancak, cep telefonunun alınması sırasında mağdura yönelik herhangi bir cebir, şiddet veya tehdit kullanılıp, kullanılmadığının saptanması suç niteliğinin belirlenmesi açısından zorunluluk arz etmektedir. Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği ve görgü tanığı da bulunmayan somut olayda, eylem sırasında sanık ve yanında bulunanlarca mağdura yönelik herhangi bir cebir, şiddet veya tehdit fiilinin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, ancak mağdurun aşamalardaki anlatımlarının değerlendirilmesi suretiyle belirlenebilir.

Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de “kuşkudan sanık yararlanır” (in dubio pro reo) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından gözönünde tutulması gereken herhangi bir meseleye ilişkin kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde uygulanacağı gibi, dava koşulları bakımından da geçerlidir.

Mağdur E.., olay günü kolluk görevlilerince saptanan ilk beyanında; sanık M.ve arkadaşlarının cep telefonunu bakmak için istediklerini, bakıp iade etmeleri amacıyla verdiği cep telefonunu alıp olay yerinden kaçtıklarını belirtmiş, cep telefonunu vermesi yönünde sanık M.. ve arkadaşlarınca kendisine yönelen herhangi bir cebir, şiddet veya tehdit fiillerinden ve olay sırasında sanık M..ın elinde bıçak bulunduğundan bahsetmemiş iken, olaydan yaklaşık bir ay sonra şüphe sonucu sanığın yakalanması ve üzerinde de sustalı bıçak bulunması üzerine kollukça saptanan ikinci beyanında ise bu kez, olay günü verdiği ifadeden farklı olarak sanık M..'ın elinde sustalı bıçak olduğunu, bıçakla kendisini tehdit ederek telefonunu aldıklarını söylemiş, sanık M..'ı altı kişi arasından teşhis etmiş, ancak yargılama aşamasında diğer iki anlatımından tamamen değişik olarak eylemin gerçekleştirilme şeklini farklı anlattığı gibi, sanık ve yanındakilerin yüzlerini görmediğini belirtmiştir.

Mağdurun aşamalardaki anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanık M..ve kimliği belirlenemeyen kişilerce mağdurun cep telefonunun alınması sırasında sanık M. tarafından mağdura bıçak çekildiği ve cep telefonunun bıçak tehdidi ile alındığı hususu şüpheli hale gelmiştir. Eylemin gerçekleştirilme şekline ilişkin bu şüphenin “kuşkudan sanık yararlanır” (in dubio pro reo) ilkesi gereğince sanık lehine yorumlanması zorunludur.

Dolayısıyla, mağdura ait cep telefonun sanık M.ve kimliği belirlenemeyen kişilerce bıçak tehdidi ile değil, bakmak amacıyla alınıp, daha sonra geri verilmediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla mağdura ait cep telefonunun bakılıp geri verilmek suretiyle alındıktan sonra geri verilmeyerek olay yerinden kaçılması biçiminde gerçekleşen eylem; 765 sayılı TCY'nın 491/ilk, 5237 sayılı TCY'nın ise 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğundan Yargıtay C.Başsavcılığının suç niteliğine yönelik itirazının kabulü ile, Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün suç niteliğindeki yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

Diğer taraftan, kabul ve uygulamaya göre de, sanık hakkında hüküm verilirken, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında, 53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kısıtlamanın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar değil, koşullu salıvermeye kadar uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi de yasaya aykırı görülmüştür.

İtiraz nedeni konusunda varılan bu sonuç ve yerel mahkeme hükmünün, itiraz yasa yolu üzerine Ceza Genel Kurulunca belirtilen yasaya aykırılıklar nedeniyle bozulmasına karar verilmiş bulunulması nedeniyle, Özel Daire düzelterek onama kararı ile kesinleşen hükmün, ortaya çıkan bu yeni durum karşısında zamanaşımı yönünden de değerlendirilmesi zorunluluğu doğmuş ise de, Yargıtay C.Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı yerel mahkemenin direnme hakkı bulunduğundan zamanaşımı konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

Öte yandan, yerel mahkeme hükmünün suç niteliğindeki yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmiş olması nedeniyle, sanığa hükmolunan cezanın infazının durdurulmasına ve bir başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde tahliyesine de karar verilmesi gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; “sanığın yağma suçundan cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü isabetli olup, bu nedenle itirazın reddine karar verilmelidir” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.07.2010 gün ve 22493-13506 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2005 gün ve 56-276 sayılı hükmünün, suç vasfındaki yanılgı ve 53. maddenin yanlış uygulanması nedenleriyle BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.07.2010 gün ve 22493-13506 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2005 gün ve 56-276 sayılı hükmünün, suç vasfındaki yanılgı ve 53. maddenin yanlış uygulanması nedenleriyle BOZULMASINA,

4- Sanığın cezasının infazının DURDURULMASINA, bir başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için Yargıtay C.Başsavcılığına yazı yazılmasına,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2011 günü yapılan müzakerede, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4107, Karar No: 2016/2346, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4107 E.  ,  2016/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : H.. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2009/336-2014/118

DAVACILAR : H.. B.. VD. VEK.Av. B.. O..

DAVALI : T.. A.. VEK.Av. H.. B..

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının murisi P.. B...'ın dava dışı Ş... A...'a ait evin dış boyasını metal saplı rulo ile yaparken eve yakın geçen enerji nakil hattına temas etmesi nedeniyle vefat ettiğini belirterek, davacı eşi ve 2 çocuğu için 2.500'er TL maddi, (Islah ile toplam 164,382 TL) tazminat ile birleşen davada 25.000'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; binaya güvenlik mesafesinde enerji nakil hattının geçtiğini, olayda kusurlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece; olayda davalının kusurlu olmadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildi.

Davacı H...nin eşi, 2003 doğumlu Ali ve 1999 doğumlu Mustafa'nın babası P... B...'ın 21/04/2009 tarihinde dava dışı Ş... A...'a ait binanın dış cephesini demir saplı rulo ile boyadığı sırada eve paralel geçen enerji nakil hattına temas etmesi sonucu vefat ettiği ve davada destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatın talep edildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu olay ile ilgili iki defa keşif yapılmış, iki defa talimat ile bilirkişi raporları alınmıştır. Birinci keşif sonucu alınan 4 kişilik bilirkişi raporunda, bina yakınından geçen elektrik tellerinde 31.5 kw ve 380 w olmak üzere 2 farklı voltaj olduğu, 380 voltluk tellerin, 31.5 voltluk tellerden 120 cm daha aşağıda bulunduğu, bu iki hattın binanın dış

cephesine olan uzaklığının 255cm olduğu, yeterli koruma önlemi almayan davalının %20 kusurlu oluğu açıklanmıştır. 11.03.2011 tarihli ikinci raporda enerji nakil hattının en az 2 mt olması gerektiği, davada ise 2.5 mt olduğundan davalının kusurlu olmadığı açıklanmış, üçüncü raporda da yine davalının kusursuz olduğu açıklanmasına rağmen 25.09.2012 tarihli keşif sonucu alınan son raporda ise dava konusu binaya Yüksek Gerilim Hattının kuzeyden 2.78 mt, güneyden 2 mt, Normal Elektrik Hattının ise kuzeyden 3.20 mt, güneyden 2.34 mt, olduğu, davalının %20 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği 44/i maddesi gereğince; “Hava hattı iletkenleri ile yanından geçtikleri yapıların en çıkıntılı bölümleri arasında, en büyük salınım konusunda en az çizelge 5'te verilen yatay uzaklık bulunmalıdır.”

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği 44/i maddesi gereğince; “Hava hattı iletkenleri ile yanından geçtikleri yapıların en çıkıntılı bölümleri arasında, en büyük salınım konusunda en az çizelge 5'te verilen yatay uzaklık bulunmalıdır.”

Çizelge 5 de ise 1-36 kw enerji bulunan tellerin yatay uzaklığının 2 mt, 380 kv, enerjisi olan tellerin en az 5 mt uzaklıkta bulunması gerekir,

Dosyada bulunan dört rapordan son rapor dahil iki raporda davalının kusurlu olduğu, diğerlerinde kusursuz olduğu belirtildiği gibi, dava konusu binaya yakın yerden geçen iki ayrı telden bahsedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu binaya yakın geçen tellerin miktarını ve enerjisini (kw) belirledikten sonra Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. maddesinde açıklanan “çizelge 5”'e göre yatay mesafenin uygun olup olmadığı, olayda yapı maliki davalının kusursuz sorumluluğu araştırılarak, illiyet bağını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığı ve davalının kusurlu olup olmadığı ile ilgili konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan önceki raporlardaki çelişkinin giderilerek hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8228, Karar No: 2021/14686, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8228 E.  ,  2021/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, .... İlçesi, .... Köyü 105 ada 503 ve 156 ada 41 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile objektif değer artış oranı yeniden belirlenerek tespit edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/322, Karar No: 2014/3256, Tarih: 21.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/322 E.  ,  2014/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 gün ve 2010/453-2012/144 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.02.2013 gün ve 2012/19114 - 2013/2322 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların dava dışı...Kablo Sanayi A.Ş.'nin ortakları olduğunu, davalı ...'ın yönetim kurulu başkanlığını yaptığı şirketin genel kurul toplantısından önce hisselerini davalı ...'e devrettiğini, bu devir ile davalı ...'in hisse toplamı ile davalı ...'ı ibra ettiğini, yapılan devir işleminin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, yapılan hisse devir işleminin muvazaalı olduğunu ve hisse devir geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 12.02.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6456, Karar No: 2012/13529, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6456 E.  ,  2012/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2010 gün ve 2009/273-2010/288 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davalılardan Karafırın Gıda Yemekçilik Pastanecilik Otomobil ve İnş. San. Tic. Ltd Şti'ne gerekçeli karar tebliği Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış ise de, yargılama aşamasında dava dilekçesi adı geçen davalıya bildirilen adreste tebliğ edilmiş, mahkeme kararı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi koşulları gerçekleşmediği halde bu madde uyarınca yapılmıştır. Bu bakımdan, adı geçen davalı şirkete usulüne uygun gerekçeli karar tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra her halükarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için iade edilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18,09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8415, Karar No: 2021/16667, Tarih: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/8415 E.  ,  2021/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Tayin edilen adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık ve müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...’in, kardeşinin kaçıp bir başkası ile evlenmesinden sorumlu tuttuğu katılanla görüşme talep ettiği ve yanında sanık ...’la katılanın belirttiği yere gittikleri, burada aracının içinde beklemekte olan katılanın aracına bindikleri, katılanın da anlatımları ile sabit olduğu üzere, katılanın zorla bir yere götürülmediği, ya da katılanın araçtan inme yönünde bir irade gösterip suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından engellenmediği, suça sürüklenen çocuk ve sanığın araç içerisinde katılana yönelik gerçekleştirdikleri eylemlerin kül halinde yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçtan da haklarında hükümler kurulduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk ve sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8829, Karar No: 2015/22549, Tarih: 29.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2015/8829 E.  ,  2015/22549 K.**

**"İçtihat Metni"**

... mirasçıları 1-... ..., 2-Saime Benlier vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/12/2013 tarih ve 2003/982-2013/863 sayılı hükmün Dairenin 23/01/2015 tarih ve 2014/10350-2015/1140 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun sahte reçeteler kullanılarak ilaç bedellerinin kuruma fatura edilmesi gerekçesi ile aralarındaki protokolün 7 yıl süre ile feshine ve cezai işlem uygulanmasına karar verdiğini ancak eczane olarak kasten sahte reçete düzenlemek veya kullanmak gibi bir eylemlerinin bulunmadığını ileri sürerek, fesih ve cezai işlem kararının iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce kararın onanmasına karar verilmiş, bu sefer davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce kararın onanmasına karar verilmiş, bu sefer davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı eldeki davası ile,taraflar arasında bulunan 2003 tarihli protokol hükümlerinin 5. bölüm 1. bendinin r fıkrası kapsamında uygulanan fesih işleminin iptali için eldeki davayı açmıştır.Mahkemece,teftiş kurulu raporlarının aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğu ve ceza dosyasının zamanaşımı nedeni ile düşmesinin hukuk hakimini bağlamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, ceza yargılamasında alınan raporlarda bahsi geçen reçetelerin iğfal kabiliyetine haiz olduğu ve reçetedeki imzaların davacı eczacıya ait olmadığı, eczacının reçete muhteviyatındaki imzaların doktora ait olup olmayacağını bilemeyeceği tespit edilmiştir.Ceza mahkemesince başlangıçta resmi belgede sahtecilikten beraat ve dolandırıcılıktan mahkumiyete dair verilen karar sanık olan davacı lehine yargıtayca bozulmuş ancak bozma sonrası dosya zamanaşımına uğramakla düşmek sureti ile kesinleşmiştir. Yine Hukuk yargılamasında alınan bilirkişi raporunda da, davacının iğfal kabiliyetine haiz reçeteleri düzenlemediği, imzalamadığı, olağan tüm şekli konrol yapılarak ilaçların ilgiliye verildiği, sahteciliği bilmediği bilebilecek durumda olmadığı, aynı reçetelerle başka eczaneye gidilse idi yine aynı kurum zararının oluşabileceği belirtilerk feshin haksız olduğu görüşü bildirilmiştir. Tüm bu veriler ışığında, davacının fesih ve cezai işleme konu reçetelerden kaynaklı protokole aykırı bir eylemi olmadığı anlaşılmış olup, mahkemece bu yönler gözardı edilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Dairemizce bu husus gözden kaçırılarak temyiz edilen hükmün onanadığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemize ait 23/01/2015 günlü, 2014/10350 E. 2015/1140 K. sayılı “ onama ” kararının kaldırımasına ve hükmün yazılı gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemize ait 23/01/2015 günlü, 2014/10350 E. 2015/1140 K. sayılı “ onama ” kararının kaldırımasına ve hükmün yazılı gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde iadesine, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.