muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8503, Karar No: 2022/3799, Tarih: 28.03.2022

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

4- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11970, Karar No: 2019/1732, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11970 E.  ,  2019/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4369, Karar No: 2020/2171, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4369 E.  ,  2020/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4512, Karar No: 2017/6889, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4512 E.  ,  2017/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-İş makinesi operatörü olarak çalışan müteveffa sigortalının, olay günü kullandığı aracın gevşek zeminli eğime girmesi sonucu devrilmesi esnasında dışarı tarafa atlarken aracın altında kalarak vefat ettiği olayda, Kurum inceleme raporunda, olayda kusuru bulunmayan davalı işveren hakkında 5510 sayılı Yasa’nın 21. Maddesinin uygulanmasına gerek olmadığı, sigortalının olay anında paniğe kapılarak iş makinesinden atlaması sonucu kusurlu davrandığı, ancak bu kusurun bağışlanamaz bir kusur olmadığının belirtildiği,uyulan bozma sonrası alınan kusur raporunda ise, işverenin%65, sigortalının %35 kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, mevcut olgu dikkate alındığında, sigortalının kusurunun %35 den daha fazla olduğu dolayısıyla bu konuda yeniden konusunda uzman bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

2-5510 sayılı Kanunun "İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk "...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı..." bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan

./..

hesabı yapılması zorunluluğu bulunduğundan, söz konusu gerçek zarar tavan hesabı yapılmadan (uyulan bozma ilamında belirtildiği halde) yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11316, Karar No: 2015/27146, Tarih: 05.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11316 E.  ,  2015/27146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/320528

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/409 (E) ve 2013/318 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mağduru silahtan sayılan bardakla yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle TCK'nin 86/1 ve 86/3-e. maddeleri gereğince belirlenen temel cezadan, yüzde sabit iz nedeniyle artırım yapılırken, TCK'nin 87/1-c. maddesi yerine, TCK'nin 87/1-d. maddesinin yazılması,

2) Sanığın TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hükümde yüzde sabit nedeniyle artırım yapılan paragraftaki "87/1-d" ibaresinin hüküm metninden çıkartılarak yerine "87/1-c" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısımlarının “TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12295, Karar No: 2010/14864, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12295 E.  ,  2010/14864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı ... Yönetimi . İlçesi ... Köyü 1088 parsel sayılı 9600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 1951 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tescil istemine ilişkindir.Davalı yerde orman kadastrosu 1951 yılında 24 nolu orman tahdit komisyonu tarafından yapılmıştır. 1998 yılında aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılarak sonuçları 14.08.2001 tarihinde ilan edilmiştir. Genel arazi kadastrosu 1974 yılında yapılmıştır. Aplikasyon; orman kadastrosu daha önceden yapılmış olan yerlerde, 2/B madde uygulaması sırasında, bağlantı kurulacak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olup bu belirleme ve ihya sırasında önceden kesinleşen orman sınır noktalarının aynı yerlerine konulması zorunludur. (02.09.1986tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. md.) Aplikasyon işlemi orman kadastrosu değildir. Aplikasyonla kesinleşmiş orman sınırları değiştirilemez. Kesinleşmiş orman sınırları değiştirilerek yapılan aplikasyon ve bu işlem sonucunda düzenlenen tahdit haritasının hukuken geçerliliği söz konusu olamaz.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk orman tahdidinin 3116 Sayılı Yasaya göre 1951 yılında yapılarak kesinleştiği, daha sonra 24 nolu orman tahdit komisyonunca 1998 yılında, 1951 yılında yapılan tahdidin aplikasyonu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulaması yapılmıştır. Aplikasyon haritası ile tahdit haritası birbiriyle uyumludur. Ne var ki; aplikasyon ve 2B uygulamasına ilişkin çalışma tutanaklarında, çekişmeli 1088 sayılı parselle ilgili aplikasyonda parsel sınırlarının takip edilerek hattın belirlendiği ve parselin orman tahdidi dışında bırakıldığı belirtilmiştir. Oysa ki, gerek tahdit haritasında ve gerekse aplikasyon ve 2B haritasında çekişmeli parseli ilgilendiren 1112-1113 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hat, doğu-batı istikametinde düz seyretmekte olup çekişmeli taşınmaz kısmen tahdit içinde kalmaktadır. Buna rağmen mahkemece, ilk orman tahdidi ile çelişen aplikasyon tutanaklarındaki hatalı anlatımdan hareketle, taşınmaz kısmen tahdit içinde kalmasına rağmen davanın reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6010, Karar No: 2023/1015, Tarih: 21.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6010 E.  ,  2023/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türk Sinemasında dönemin en popüler filmlerinin bir çoğunun yapımcılığını yapan köklü bir şirket olduğunu ve dava konusu ettikleri "Fakir Milyoner" ve "Kavgamız" isimli sinema eserlerinin imal ettiren sıfatıyla eser sahibi olduğunu, davalının ise KON TV isimli kanalın sahibi olduğunu, söz konusu kanalda bahsedilen müvekkiline ait eserleri çeşitli tarihlerde izinsiz ve sözleşmesiz olarak yayınladığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi gereği 3 kat olarak şimdilik 500,00 TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline ve muhtemel tecavüzün men' ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının söz konusu filmler üzerinde herhangi bir sıfatla hak sahibi olmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline ait kanalda davaya konu edilen filmlerin hiç bir zaman yayınlanmadığını, davacı şirketle dava dışı Alparslan Yapım firması arasında akdedilen 26.06.2009 tarihli sözleşmeyle, aralarında davaya konu filmlerin de yer aldığı bir kısım filmlerin gösterim hakkının davacı şirket tarafından anılan firmaya devredildiğini, Alparslan Yapım isimli firmanın bu suretle elde ettiği gösterim hakkı kapsamında müvekkili ile yaptığı 08.08.2009 tarihli sözleşmeyle, davaya konu filmleri 01.07.2009- 01.07.2011 tarihleri arasında müvekkiline ait kanalda yayınlama hakkı verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket yetkilisi ...'nun Talimat Mahkemesince alınan ifadesinde; davacı şirket ile dava dışı Alparslan Yapım isimli firma arasında akdedilen 26.06.2009 tarihli sözleşme altında yer alan imzanın kendisine ait olmadığını bildirdiği, ancak yaptırılan imza incelemesiyle zikredilen sözleşme altında yer alan imzasının ...'na ait olduğunun tespit edildiği, davacı şirket temsilcisinin imzası bulunan 26.09.2009 tarihli sözleşme ile davaya konu filmlerin 01.07.2009-01.07.2011 tarihleri arasında gösterim hakkının Alparslan Yapım- ...'a devredildiği, ... ile davalı şirket arasında imzalanan 08.08.2009 tarihli sözleşme ile de filmlerin yerel televizyonlarda gösterim hakkının davalı şirkete devredildiği, davacı tarafın filmlerin 2009 yılında birer kez davalı şirketin lisans sahibi olduğu KON TV isimli kanalda yayınlandığını iddia ettiği ancak yayın tarihini de içerecek şekilde yayın kayıtlarının sunulamadığı, filmlerin izinsiz olarak gösterildiği ispatlanamadığı ve devir sözleşmeleri gereğince filmlerin 01.07.2009- 01.07.2011 tarihleri arasında yerel televizyonlarda gösterim hakkının davalı şirkete ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1.Dosya kapsamında imza ile ilgili tam ve kuşkuya yer vermeyen bir değerlendirmede ve karşılaştırmada bulunulmadığını, davalı tarafça sunulan sözleşmeye bakılırsa imzaların hepsinin birbirinden farklı olduğunu, bu imzaların hiçbirinin müvekkili şirket yetkilisinin imzası ile ilgisi olmadığını, itirazların değerlendirilmediğini,

2.Davalı tarafça sunulan ve Alparslan Yapım- ... ile aralarında imzalandığını belirttiği 08.08.2009 tarihli sözleşmede ayrıntılı bir film listesi bulunmadığını, yani dava konusu filmler ile ilgili herhangi bir yetkinin verildiği görülmediğini, sözleşmenin 3/A maddesinde belirtilen herhangi imzalı bir liste de bulunmadığını, sadece listede belirtilecek filmler yönünden izin verileceği belirtildiğini, sözleşme üzerinde el yazılı notlar bulunduğunu ve paraflı olmadığını, sonradan eklenip eklenmediğinin belli olmadığını, sonuç olarak sunulan sözleşmede de herhangi bir şekilde dava konusu filmlerin yayını noktasında izin verildiği görülmediğini, davalının fatura, mutabakat vb. hiçbir belgeyle de dava konusu filmlerin sözleşme kapsamında olduğunu ispat edemediğini,

3.Müvekkili tarafından imzalandığı iddia olunan sözleşmenin sözleşmenin konusu başlıklı kısmında, ‘’Türkiye sınırları içine veya içinden uydudan yayın yapan ve eser sahibi ile süresi devam eden bir sözleşmesi mevcut olmayan televizyonlarda’’ ibaresi mevcut olduğunu, sözleşmenin imza tarihi olan 2009 tarihi itibariyle uydu lisansı olup olmadığı hususunun davalıdan ve Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'ndan (RTÜK) ayrı ayrı sorulması gerektiğini, gerekli şartları sağlamıyorsa zaten bu sözleşmeyle herhangi bir yetki alması da mümkün olmadığını, mahkemenin bu talebi reddetmesinin yerinde olmadığını,

4. Dava dışı şirketlerden alınan ayrıntılı yayın listesi sunulmasına rağmen mahkemece yayın akışına ilişkin kanaat verici delil ibraz edilmediğinin belirtilmesinin yerinde olmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun )219 uncu ve 220 nci maddeler gereği davalı kayıtlarının celbi de istenilmişken reddinin hatalı olduğunu, dava dışı şirketçe sunulan kayıtlarla yayın ispat edildiği, davalı defter ve kayıtlarına dayanılmakla bu belgelerin sunumu noktasında ispat yükü karşı tarafta olduğunu, ispat yükü davacı üzerinde olduğunu, eksik inceleme ve eksik bilirkişi raporu ile karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının eser sahibi olduğu filmlerin davalıya ait kanalda yayınlanıp yayınlanmadığı, 26.06.2009 tarihli sözleşme altında davacı şirket adına atılan gözüken imzanın davacı şirket yetkilisinden sadır olup olmadığı, mahkemece yaptırılan imza incelemesinin yöntemince yapılıp yapılmadığı ve imzanın sıhhatli olduğu ihtimalde davalının 26.06.2009 ve 08.08.2009 tarihli sözleşmeler tahtında davaya konu filmleri yayınlama hakkına sahip olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5846 sayılı Kanun'un 51, 68 ve Ek 2 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5846 sayılı Kanun'un 51, 68 ve Ek 2 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince usulüne uygun olarak yaptırılan imza incelemesi neticesinde, 26.06.2009 tarihli sözleşme altında yer alan imzanın davacı şirket yetkilisinden sadır olduğunun tespit edilmesi karşısında davalı şirketin 26.06.2009 ve 08.08.2009 tarihli sözleşmeler kapsamında davaya konu filmleri kendisine ait kanalda gösterim hakkına sahip olduğu anlaşılmakta olup İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinin bu husustaki gerekçesi isabetli bulunmuştur.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13691, Karar No: 2017/24198, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13691 E.  ,  2017/24198 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.