muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12523, Karar No: 2012/1022, Tarih: 06.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12523 E.  ,  2012/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 216 ada 6 parsel sayılı 354,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir, Davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine 216 ada 6 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı Hazine tarafından vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 28.08.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri getirtilmediği gibi, bilirkişi raporunda taşınmazın büyük kısmının dere yamacında olduğu bildirildiği halde jeolog incelemesi yaptırılmamış, dere yatağı olup olmadığı, derenin yatak değiştirmesi sonucu oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca orman ve fen bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın memleket haritasında açık alanda kaldığı bildirilmiş ancak taşınmazın orijinal memleket haritasında yeri gösterilmemiştir.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu 216 ada 5, 7, 8, 9 ve 10 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile itirazlı iseler dava dosyaları ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile taşınmazın bulunduğu yeri gösterir 1980 ve 1999'lı yıllara ait hava fotoğrafları ve memleket haritası ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde  görev yapmayan bu konuda uzman yüksek  orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisleri, bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14.

maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrıca çekişmeli taşınmazın 1980 ve 1990' lı yıllara ait  hava fotoğrafları ve memleket haritası üzerinde yeri tespit edilmeli, bu tarihlerde ziraat alanı olarak kullanılıp kullanılmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip çekişmeli taşınmazın fiili durumunu da belirtir şekilde yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu,  taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının  (Medeni Yasanın 713, 3402 sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerindeki şartların) araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak, yapılacak keşifte imar ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli, çekişmeli yerlerin öncesinin ne olduğu, imar ihyanın hangi tarihte tamamlanıp bittiği, zilyetliğin nasıl ve hangi tarihten başlayıp kimler tarafından, kaç yıl,  ne şekilde sürdürüldüğü, davacının bağımsız 20 yıl zilyetliğinin bulunup bulunmadığı sorulup, yeterli ve kesin yanıtlar alınmalıdır.

Toprak bilgisine sahip tarım uzman bilirkişi görevlendirilip, taşınmazdan muhtelif toprak numuneleri alınıp, ilgili kurumda incelettirilip, tarım toprağı olup olmadığı ve tarım toprağı ise, kaç yıldır, ne şekilde kullanıldığı, üzerindeki meyve ağaçlarının cinsi ve yaşlarının ne olduğu saptanıp; bu yolda, bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmeli, taşınmazın fotoğrafı çekilip dosyaya konulmalı, taşınmaz dere yamacında kalmış olduğundan jeolog bilirkişi tarafından taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı, dere yatağının yatak değiştirmesi sonucu oluşup oluşmadığı araştırılmalı ve bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmelidir.

3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar nedeniyle davacının zilyetlik yolu ile kazandığı toprak bulunup bulunmadığı; varsa, cinsi ve miktarı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, başka tescil davası olup olmadığı da Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulmalı, anılan maddede vurgulanan miktarların aşılıp aşılmadığı saptanmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre Hazinenin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 06/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15880, Karar No: 2014/17836, Tarih: 18.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15880 E.  ,  2014/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/648-2013/848

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlu şirket bonodaki keşideci imzasına itiraz etmiş, mahkemece şirketin yetkili temsilcisinin imzaları alınmak üzere duruşmada hazır bulunması için şirket yetkilisine meşruhatlı davetiye çıkarılarak kesin süre verilmiş ve ilgili temsilcinin hazır bulunmaması nedeniyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun (6099 SK 9. md ile değişik, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren) 35.maddesi ve Yönetmeliğin 57. maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; borçlu şirketin yetkili temsilcisi olan N.. A..'ın mernis kaydının bulunmaması üzerine bilinen adresine TK.'nun 35. maddesine göre tebligatın yapıldığı görülmektedir. Tebligat Kanunundaki 6099 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası, TK.'nun 35. maddesine göre, gerçek kişilere bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi için borçlunun adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca yukarda açıklandığı üzere daha önce usulüne uygun bir tebligatın da yapılmış olması zorunludur. İlgili temsilcinin bilinen adresine çıkartılan tebligatın 21.03.2013 tarihinde bila iade döndüğü, bilahare aynı adrese TK.'nun 35. maddesine göre 23.05.2013 tarihinde tebliğ işlemi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hüküm doğurabilmesi için borçlunun mernis kaydının bulunmaması ve daha önceden usulüne uygun bir tebligatın yapılması gerekmekte olup , ilgilinin her ne kadar mernis kaydı bulunmasa da daha önceden usulune uygun yapılmış bir tebligat olmadığından 35. maddeye göre yapılan tebliğ usulsüzdür.

O halde mahkemece usulsüz olarak yapılan tebligata istinaden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21741, Karar No: 2016/810, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21741 E.  ,  2016/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren 6 aylık bir sürenin geçmesi gerektiği, ancak mağdurun yüzünde sabit ize neden olduğu belirtilen yaralanmaya ilişkin muayenenin bu kurala uyulmadan, olaydan yaklaşık 4.5 ay sonra yapılan muayene sonucunda düzenlenen rapor hükme esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında yüzde sabit ize neden olan yaralanma nedeniyle dava açılmasına ve kararın gerekçe kısmında, "Sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına..." denilmesine rağmen, kararın hüküm kısmında, "Sanığın kasten yaralama fiili müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğundan, cezasının TCK'nin 87/1-d. maddesi uyarınca bir kat artırılarak..." denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29/1. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak, "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/801, Karar No: 2011/15972, Tarih: 19.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/801 E.  ,  2011/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı 3.kişiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 381.maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388.maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389.maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yüklenen ve tanınan vazife ve hakların tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, para cezasına karar verilmediği halde gerekçeli kararda   "...Davacıların müştereken ve müteselsilen İ.İ.K. 134-2 maddesi gereğince feshi istenen ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkumiyetine,"  hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMK.nun 382, 388, 389 ve 428.maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Davacı 3.kişiler temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14751, Karar No: 2022/10184, Tarih: 29.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14751 E.  ,  2022/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Somut olayda sanığın mağdurun işletmiş olduğu dükkana gelip onun dikkatini dağıtarak suça konu 100 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdurun 20.01.2015 tarihli duruşmadaki zararının olmadığına, 100 lirayı geri aldığına yönelik beyanı ve tutanak içeriğine göre mağdurun zararının soruşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 1/2'den fazla ve 2/3'üne kadar (2/3 dahil) etkin pişmanlık indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33037, Karar No: 2013/5767, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33037 E.  ,  2013/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi’nin 07.10.2009 günlü RG’de yayınlanan, 2006/65 esas ve 2009/114 karar sayılı, 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine ilişkin iptal kararının 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu itibarla anılan tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleriyle, 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendi uyarınca; doğrudan verilen 2.000 (dahil) TL’ye kadar adli para cezaları ile 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi uyarınca hapisten çevrilen 2.000 (dahil) TL’ye kadar adli para cezalarının kesin olduğu da gözetildiğinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesine gelince;

Sanığın hazırlıkta sıcağı sıcağına alınan beyanında, katılana ait işyerinin arka tarafında bulunan küçük pencerenin korkuluklarını yamultarak içeriye girmeye çalışırken jandarma nın geldiğini görmeleri üzerine gitmelerini beklemek için bir yere saklandıklarını, ancak yakalandığı ifade etmesi karşısında, gönüllü vazgeçmeye dair yasal koşulların oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10818, Karar No: 2008/12551, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10818 E.  ,  2008/12551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü Hayıtlı mevki 398 ada 19 parsel sayılı 20144.70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fundalık olduğu, ancak sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE. tesbitinin iptaline ve çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin, 1966 yılında yapılıp 1969 yalında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, taşınmazların eğiminin %12 den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, maki florası ile kaplı bulunduğu, orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu belirlenmiştir.