muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49849, Karar No: 2010/5180, Tarih: 01.03.2010

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7920, Karar No: 2013/12103, Tarih: 29.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7920 E.  ,  2013/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

.

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Mutlak Butlan Sebebiyle İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazmiant ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2013 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2016/6722, Karar No: 2019/3428, Tarih: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6722 E.  ,  2019/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... Nak. A.Ş vekili tarafından talep edilmiş, davacılar vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.03.2019 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki ve aracı ünvanı altında çalıştıran teşebbüs sahibi olduğu otobüsün karıştığı kazada, araçta muavin olarak bulunan davacıların oğlu/kardeşi ...'ın öldüğünü, kazada araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek davacı anne baba için 100.000,00'er TL ile kardeş için 75.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davaya konu kazayı yapan aracın maliki ve sürücüsünün işvereni olmayan davalıya husumet düşmeyeceğini, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... ve ... için 20.000,00'er TL, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davaya konu trafik kazası nedeniyle, davalılara 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu gereği, araç maliki ve teşebbüs sahibi sıfatları nedeniyle husumet yönletildiği gözetildiğinde, mahkemenin davada görevli olmasına; 2918 sayılı KTK'nun 85. maddesi gereği, aracı ünvanı altında çalıştıran teşebbüs sahibi olan davalı ...'nin araç malikiyle birlikte zarardan müteselsil sorumlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına; davacılar murisinin davalı tarafa ait otobüste muavin olduğu ve kazada kusurunun bulunmadığı da dikkate alındığında, davaya konu kazaya ilişkin olarak açılan ceza yargılamasında alınan konusunda uzman bilirkişi heyetleri tarafından düzenlenen raporlardaki kusur tespitinin benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacı (ölenin kardeşi) ... için manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu kaza sonucu davacılar ... ve ...'ün oğlu olan ...'ın ölümünden duyulan üzüntü nedeniyle, ölenin annesi/ babası olan davacılar için 100.000,00'er TL manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarlarda manevi tazminata karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK'nun 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece; meydana gelen trafik kazası sonucu davacılar ... ve ...'ün oğlu olan yakınlarının ölümü

nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, adı geçen davacıların ölene olan yakınlıkları nedeniyle duyacakları elemin derinliği, davacıların yakını ...'ın kazanın oluşumunda hiçbir kusurunun bulunmadığı ve davalı tarafa ait araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar ... ve ... için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, bir miktar düşük manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 2.532,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Sey. Nak. A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8750, Karar No: 2016/7498, Tarih: 04.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8750 E.  ,  2016/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... vs. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulması halinde, karar düzeltme istemlerini süre ve içerik olarak inceleyip değerlendirme görevi, ilgili Yargıtay Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle; mahkemenin ek karar ile bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; bir kısım davalılar vekilinin isteminin kabulü ile, karar düzeltme isteminin reddine ilişkin mahkemenin 16.11.2016 tarihli ek kararlarının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Dosya kapsamına göre, Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 7. Hukuk Dairesince önce onanmasına karar verildiği, davacı vekilinin onama ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunması üzerine anılan Dairece istem kabul edilerek hükmün araştırmaya yönelik olarak bozulduğu, bu kez de bir kısım davalılar vekilince bozma kararının ortadan kaldırılması ve hükmün tekrar onanması istemiyle tekrar karar düzeltme isteminde bulunduğu (ilamın 1. paragrafında belirtilen ve ortadan kaldırılan ek karara konu olan talep) belirlenmiştir. Ne var ki; Yargıtay Dairelerinin karar düzeltme istemi sonucunda vermiş olduğu kararlara karşı yeniden karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Hal böyle olunca; bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme istemimin bu nedenle REDDİNE, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4024, Karar No: 2015/11254, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4024 E.  ,  2015/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/724-2014/454

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2014/724-2014/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan dava dışı K. A.Ş.'ne ait vitrin tipi soğutucu cinsi emtiaların T.'den R.'ya nakliyesi işini davalıların üstlendiklerini, emtianın M. A gemisi ile 23/03/2012 tarihli konişmento tahtında İ./ T. Limanı'ndan, N./ R. Limanı'na taşındığını, 16/05/2012 tarihinde yapılan tahliye esnasında sigortalı emtiada hasar tespit edildiğini ve tutanak altına alındığını, davalı taşıyıcılar tarafından tam ve sağlam olarak teslim alınmış olan emtianın alıcısına hasarlı olarak teslim edildiğini, bu nedenle meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olup, müvekkilinin sigortalısına hasar tazminatını ödeyerek sigortalının haklarına halef olduğunu, davalılar aleyhine hasar bedelinin tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak, davalıların haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.A.Ş. vekili, yetki ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, müvekkiline hasar ihbarı yapılmadığı gibi, ekspertiz incelemesinin de yokluklarında yapıldığını, konişmentodaki klozlar uyarınca emtialar ''FCL'' olarak taşınmış olup, ''S.'s S., L., C. And S. '' klozu uyarınca yükleme, istifleme ve mühürlemenin yükleyici firma tarafından yapıldığını, hasarın deniz taşımasında meydana geldiğine dair herhangi bir belge ibraz edilmediğini, dava konusu deniz taşıması ''C.'' taşıma olduğundan malların gemiye yüklenmesinden sonra navlun ve sigorta primi dışındaki tüm masraflar ile riskin alıcıya geçmesi nedeniyle hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Davalı L. A.Ş. vekili, müvekkilinin sadece taşıma sürecini organize ettiğini, taşıma sürecinin hiç bir aşamasında fiili ve aktif bir taşıma işi yapmamış olup, sadece taşımayı gerçekleştirecek firmayı ayarladığını ayrıca, yükleme ve istifleme sigortalı tarafından ifa edildiğinden hasarın sigortalının yetersiz ambalajlama, yüklemenin yeterli özen gösterilmeden yapılması ve gerekli tedbir ve özenin gösterilmemesinden kaynaklandığını, ihbarın da süresinde ve usulüne uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, konişmentoda bulunan "S.'s S., L. C. and S." kaydı ve taşımanın FCL (Full C. L.) /FCL Free In/F. O.yapılması kapsamında emtianın ambalajlanması, konteyner içine istiflenmesi, yüklenmesi, mühürlenmesi, kapalı ve mühürlü olarak davalı A. A.Ş.’ye tesliminin, yükleyici/“shipper” sigortalının sorumluluğunda gerçekleştirildiği, davalı A.ın sorumluluğundaki M. A. Gemisi tarafından konteynerlerin kapalı şekilde teslim alındığı ve mührü bozulmaksızın taşıma sonrasında limanda tahliye edildiği, bu nedenle dava konusu hasarın meydana geliş şekli itibariyle, konteyner içinde oluşan ambalaj veya yükün sabitlenmemesinden kaynaklanan yükleme ve istifleme hatası olup, işin davacı sigortalısı tarafından yapılmış olması dikkate alındığında davalı A. A.Ş.'ye taşıyan olarak oluşan hasardan sorumluluk ve kusur atfedilmesinin uygun olmayacağı, diğer davalı L. A.Ş. yönünden ise, anılan davalının konişmentoda taraf olarak adının yer almadığı sadece, taşıma organizasyonunda bulunarak taşıyan ile taşıtan arasında taşıma sözleşmesinin yapılmasına aracı olduğuna ilişkin kabulü dışında, taşıma faaliyetinde taşıyan veya taşıyan yardımcısı olarak başkaca bir görev üstlendiğinin ispat edilememesi nedeniyle, dava konusu zararda sorumluluk koşulları oluşmadığı gerekçesiyle, davanın, davalı taşıyan A. A.Ş. yönünden, zararının oluşmasında kusur ve sorumluluğu olduğunun ispat edilememesi nedeniyle sorumluluk koşulları oluşmadığından reddine, davalı L. A.Ş. yönünden ise, davalının taşıma faaliyetinde taşıyan veya taşıyan yardımcısı olarak başkaca bir görev üstlendiğinin ispat edilememesi, dava konusu zararda sorumluluk koşullarının oluşmaması ve bu davalı yönünden davanın sübuta ermemesi nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/910, Karar No: 2019/2246, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/910 E.  ,  2019/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5700, Karar No: 2013/6305, Tarih: 14.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5700 E.  ,  2013/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Hakaret suçundan beraatine; TCK’nun 86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (1) nolu bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında hakaret suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ilişen, müdahil vekilinin tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

b) Sanığın mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ... hakkında 04.09.2007 tarihli Hacettepe Üniversitesi Hastanesi raporunda hayati tehlikenin bulunmadığını, Adli Tıp Kurumunun ... Şubesinin

.../...

12.05.2008 tarihli raporunda ise, hayati tehlikenin mevcut olduğunun belirtildiği, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu ve belirtilen kesici delici alet yaralarının niteliği konusunda açıklık olmadığı anlaşılmakla, mağdurun raporlarının mevcut haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı hususu dikkate alınarak, mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri temin edilip, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte İstanbulAdli Tıp Kurumuna gönderilerek, her bir yaranın ayrı ayrı batına nafiz olup olmadığı, ..., sinir ve iç organ yaralanması oluşturup oluşturmadığı, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olup olmadığı konularında rapor aldırılması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz ve çelişkili raporlar ile yetinilerek sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.