muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2345, Karar No: 2020/739, Tarih: 07.10.2020

Haksız fiiller TBK’da 49 vd. maddelerde düzenlenmiştir. 49. maddede genel haksız fiil hükmü bulunmakta olup ayrıca devamı maddelerde özel haksız fiil hâlleri düzenlenmiştir. Somut olay bakımından TBK’da yer alan özel haksız fiil hâllerinin uygulanma yeri olmadığından TBK 49. madde hükmüne bakılmalıdır.

Bu hükme göre; Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür (TBK 49/1). Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür (TBK 49/2). Kişinin kendisinden istenen güncel imza beyannamesi için bunun istenmesine esas sözleşme hakkında bilgi sahibi olmak istemesi ve bu bilgi verilmeyince de bunu vermemesi kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil sayılamaz. Bu fiili kusur olarak değerlendirmeyi gerektirir bir hüküm bulunmamaktadır. Kişi özel bilgilerini başka şahıslarla paylaşmak ve vermek zorunda değildir. Bunu isteyen pay sahibi olduğu şirket olsa bile durum değişmez. Çünkü şirketin bunu isteyebilmesi ve istendiği hâlde verilmemesinin bir kusur olması ancak şirketin bunu isteyebilmesini haklı kılan bir hükme bağlıdır.

Bankalara Değerleme Hizmeti verecek Kuruluşların Yetkilendirilmesi ve Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik hükümleri de anonim şirkette pay sahibi olanlar için sözü edilen güncel imza beyannamesini sözleşme yapmak isteyen bankalara sunmak zorunluluğu getirmemiştir.

Davalının güncel imza beyannamesini sunmamış olmasının haksız fiil olarak değerlendirilmesi ve sözleşmenin askıya alınmış olması nedeniyle doğan zararın haksız fiil hükümlerine göre de davalıdan istenmesi mümkün değildir.

Davacının sözleşme yapmak istediği bankalarca, ortaklardan temini gerekecek şekilde istenen belgenin verilmemesi şirketin iç işleyişiyle ilgili olup bu durum şirketin faaliyet alanını engelliyorsa şirketler hukukundan doğan hak ve yetkiler kullanılarak şirketin devam edip etmeyeceği değerlendirilip bir yol haritası çizilebilir ise de borcun kaynağı bir hukuki sebep gerçekleşmeksizin pay sahibi ortaktan talepte bulunulamaz.

Tüm bu nedenlerle davalıdan tazminat istenebilmesi koşulları oluşmadığı için değişik gerekçeyle hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, davalının sorumlu olduğu ve direnmenin uygun olduğu kabul edilerek miktarı incelenmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi şeklinde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/5934, Karar No: 2009/7075, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5934 E.  ,  2009/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, muarazanın giderilmesi istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin bir kısım üyelerinin konut için, diğer bir kısım üyelerinin ise arsa için üye olduğunu, ancak bunun eşitliğe aykırı olup, sorun oluşturması nedeniyle bu sorunların giderilmesi amacıyla bir kısım üyelerce davalı kooperatifin kurulduğunu, iki kooperatif arasında düzenlenen protokol gereğince bir kısım arsaların davalı kooperatife devren satılmasının ve buna göre bir kısım üyelerin de davalı kooperatifin üyeliğine geçmesinin kararlaştırıldığını, protokole göre davalı kooperatife geçmek istemeyen üyeler için davalı kooperatifin kura ile belirleyeceği arsaların tapularını davacıya devredeceğinin kararlaştırıldığını, ancak bunun yapılmadığını ileri sürerek, anılan nitelikteki üyeler için belirlenecek 18 adet arsanın müvekkiline devrini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının arsaları müvekkiline tapuda sattığını, dava konusu protokolün, usulüne uygun bir satış vaadi sözleşmesi olmadığı için geçersiz olduğunu, bu nedenle hak iddia edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen protokolün resmi şekle uygun olmaması nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu kapsamında kurulan davacı kooperatifin bir kısım üyelerinin daha sonra davalı kooperatifi kurmaları ve alınan genel kurul kararları doğrultusunda davacı kooperatife ait arsaların yapılan protokol çerçevesinde davalı kooperatife satılması sonrasında, genel kurul kararına rağmen bir kısım üyelerin davalı kooperatifin üyeliğine geçmemesi üzerine çıkan muarazanın giderilmesi ve bu bağlamda davalı kooperatifin üyeliğine geçmeyen üyelerin arsa paylarının davacı kooperatife iadesi istemlerine ilişkindir. Uyuşmazlığın açıklanan bu niteliklerine göre davanın kooperatif hukukunu ilgilendirdiği anlaşılmaktadır. HUMK’nun 17 nci maddesi gereğince tüzel kişi olan kooperatif ile üyeleri arasındaki davaların kooperatifin ikametgahı mahkemesinde görülmesi gerektiğinden, bu davadaki yetkili mahkemelerin HUMK'nun 13. maddesi hükmüne göre değil, HUMK’nun 17. maddesine göre belirlenmesi gerekir. Bu kural, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, mahkemece re’sen dikkate alınması zorunludur.Bu durumda, davacı ve davalı kooperatiflerin merkezlerinin Ankara'da bulunmasına ve davanın ticari nitelikte dava olmasına göre, yetkili ve görevli Ankara Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerekli olup, somut olayda dava ilk olarak Ankara Ticaret Mahkemesi'nde açılmış ve bu mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş ise de, bu kararın Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşmiş olduğu gözönünde bulundurularak HUMK'nın 25.maddesi kapsamında, anılan yasa hükümleri gereğince mahkemece yetkisizlik kararı vermesi gerekirken, davanın esasına girilmek suretiyle karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11714, Karar No: 2019/7846, Tarih: 10.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11714 E.  ,  2019/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ... hakkında Karşıyaka İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen 26.08.2014 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmayacağı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2614, Karar No: 2023/6287, Tarih: 30.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2614 E.  ,  2023/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait "caramio" markasının ilk kez 2001 yılında tescil edildiğini, 2003 yılında "caramio" ambalajının da marka olarak tescil edilerek koruma altına alındığını, davalı şirketin müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren bisküvi ve çikolata üreticisi bir şirket olduğunu ve "Karamela" ile "Karamelli" isimli ürünlerinin bulunduğunu, 2018/05898 sayılı ambalaj deseni için davalı şirketin yaptığı başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, müvekkilinin yaptığı itirazın reddine ilişkin kararın gerekçesiz olduğunu, müvekkili marka ve kullanımları karşısında dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığını, ürün görsellerinin ambalajın sağ üst köşesine ve çapraz şekilde yerleştirildiğinin, ambalajın sarı, kahverengi ve kırmızı renk kombinasyonundan oluştuğunun, ana markanın kırmızı renkte ve sol üst köşede konumlandırıldığının, alt markanın ise ambalajın ortasındaki sarı zemin üzerine kahverengi tonda yazıldığının, ambalaj üzerinde yer alan ürünün dikdörtgen bölmelerden oluştuğunun ve içinden karamel aktığının karşılaştırmalı görsellerden anlaşılabileceğini, ürün görsellerindeki benzerliğin açıkça ortada bulunduğunu, söz konusu ambalaj görselleri arasındaki farkın yok denecek kadar az olduğunu, "caramio" ambalaj tasarımlarının en önemli unsurunun kahverengi zemini bulunduğunu ve tüketicilerin ürünü kahverengi ambalajı ile ayırt ettiklerini, "caramio" markası karşısında "karamelli" gibi bir markanın seçilmesinin, yazılar, konumlandırmalar vs. bir yana davalı firmaya ait tasarımda kahverengi zeminin kullanılması dahi başlı başına davalı firmanın kötü niyetinin bir göstergesi olduğunu, böyle bir ambalaj tasarımında kahverengi rengin kullanılma zorunluluğu olmadığını, binlerce renk seçiminin yapılabileceğini, seçenek özgürlüğünün sınırsız olduğunu, davalı firmaya ait tasarımın, müvekkiline ait ürün ambalaj kompozisyonundan kopyalandığını ileri sürerek, 2019/T-117 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirketin 2018/05898 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarım başvurunun yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafın sahip olduğu 2018/05898 numaralı tescilli tasarımın davacının gösterdiği deliller karşısında yeni ve ayırt edici olduğu ve bu değerlendirme neticesinde tescilin iptalini oluşturacak koşulların oluşmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu ve iptalini gerektirecek koşulların oluşmadığı, davalı tasarımların hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; karamelli çikolata ambalajlarında kahverengi ve sarı tonlarının yaygın olarak kullanılmasının bu renkleri harcıalem bir kategoriye sokmadığını, nitekim bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirttikleri üzere karamelli çikolata olmasına rağmen farklı renkleri içeren bir çok çikolata ambalajının bulunduğunu, davalının hiçbir teknik zorunluluğu veya haklı bir sebebi bulunmaksızın müvekkiline ait "caramio" ambalajı ile son derece benzer bir ambalaj tasarımı oluşturmasının açıkça 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin altıncı fıkrası hükmüne aykırılık teşkil ettiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda benzerliklerin küçük ayrıntı seviyesinde kaldığı, farkların küçük ayrıntı olmayı aştığı belirtilmesine rağmen hangi kriterler göz önünde bulundurularak bu ayrımın yapıldığının belirsiz olduğunu, bu haliyle bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, işbu davanın konusu her ne kadar tasarımın hükümsüzlüğü olsa da ilgili ambalajı içerir ürünlerin kolayda mallar olduğu göz önünde bulundurulduğunda, tüketicilerin ilgili ürünleri alırken yoğun bir karar verme sürecinden geçmediklerini ve bu durumun ilgili ürünlerin karıştırılma ihtimalini artırdığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içinde tasarım uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda, davaya konu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunun açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, buna göre dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığı, bu haliyle davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın konusunu oluşturan müvekkiline ait "caramio" markasının ilk kez 2001 yılında Türk Patent nezdinde tescil edildiğini, 2003 yılında "caramio" ambalajının da marka olarak tescil edilerek koruma altına alındığını, davalının seçenek özgürlüğüne sahip olmasına rağmen, müvekkilinin marka ve ambalajlarının tanınmışlığından haksız çıkar elde edebilmek için müvekkilinin "caramio" marka ve ambalajlarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer ambalaj tasarımı için tescil talebinde bulunduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığı ifade edilmişse de bu görüşe katılmalarının mümkün olmadığını, İstinaf Mahkemesi bilirkişi raporunu esas alarak istinaf başvurularını reddetmiş olup esasen bilirkişi raporu kendi içerisinde çelişkiler barındırdığından raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, ayniyete yakın bir benzerliğin tüketiciler tarafından kolayca ayırt edilebilmesinin mümkün olmadığını, davalı şirketin karamelli çikolata ürünü için farklı renk, şekil ve boyutta ambalaj tercih edebileceğini, ambalajının genel kompozisyonunu farklılaştırabileceğini, davalının müvekkilinin "caramio" ambalajlarına yanaşmasının hiçbir makul gerekçesi olmadığını ve seçenek özgürlüğünün olduğunu, tasarımlarının müvekkil marka ve ambalajları karşısında yeni ve ayırt edici olmadığının açık olduğunu, ürünlerin birçok farklı şekil ve ambalaj markası ile yaratılabilecekken hiçbir ticari ve ekonomik mecburiyetten kaynaklanmayarak davalı tarafın birebir aynı renk ve şekilde ambalaj ve ürün markası tercih ettiğini, ayrıca iki markanın da hedef tüketici kitlesinin aynı olması dışında, her iki ürünün de hızlı tüketim malları olması sebebiyle tüketiciler ilgili ürünleri alırken yoğun bir karar verme sürecinden geçmemekte olup; bu durumun ilgili markaların karıştırılma ihtimalini artırdığını, davalı yanın seçenek özgürlüğü fazla iken müvekkiline ait tescilli ambalaj tasarımını taklit eder nitelikte ambalaj ve ürün tasarımı seçmesi müvekkilinin ürün bilinilirliğinden yararlanmak istediğinin bir kanıtı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava,YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava,YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1456, Karar No: 2019/2307, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1456 E.  ,  2019/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5218, Karar No: 2018/6743, Tarih: 19.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5218 E.  ,  2018/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

Davacı ... Asansör Elek. Elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 07/04/2016 gün ve 2015/294-2016/327 E.-K. sayılı hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

09/03/2017 tarihli geri çevirme kararımızda, Yargıtay mürafaasında davalı vekili tarafından davacı şirketin sicilden terkin edildiği ve ihyası için kendilerine süre verilmesi hususu bildirildiğinden davacı şirketin ticaret sicilinden terkin edilip edilmediğinin anlaşılabilmesi için ticaret sicil kaydının getirtilerek dosyaya konulmasından sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmişse de mahkemece ticaret siciline 2 kez müzekkere yazılmakla yetinilmiş olup geri çevirmenin gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından, davacı şirketin ticaret sicilinden terkin edilip edilmediği hususunda ticaret siciline yeniden müzekkere yazıp bu kez gereği yerine getirilmezse sebeplerinin araştırılıp gerekirse geçikmeye neden olan ilgililer hakkında işlem yapması ve müzekkere akibetini iyice araştırması için dosyanın yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1189, Karar No: 2021/3257, Tarih: 07.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1189 E.  ,  2021/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2014/697 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı vekilinin 574 parsele yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin 454 parsel yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 1975 yılında yapılan tapulama çalışmaları esnasında tahdit ve tespit gören 294 parselin tescil harici bırakılması gereken kısmının ifrazı sonucu oluşan 454 nolu parselin doğusunda ve 574 parselin güneyinde yaklaşık 35000 m2'lik kısım olduğunu, bu kısmın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki sarp kayalık, uçurum ve tarıma elverişli olmayan yer vasfında olduğunu bu tür yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağından bahisle yapılan işlemin hukuka ve mevzuata aykırı ve yolsuz olduğunu, tescil harici bırakılması gereken yer hakkında tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu edilen her iki parsel yönünden de davanın reddine karar verilmiş olup hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf talebinin, davaya konu 574 parsel sayılı taşınmaz yönünden esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin, 454 parsel sayılı taşınmaz yönünden kabulü ile; HMK'nin 353/1-a-6'ncı maddesi gereğince Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/697 Esas, 2018/374 Karar sayılı ve 13.03.2018 tarihli ilamının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Bu kez davacı Hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesinin kararını süresinde temyiz etmiştir.

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Az yukarıda da açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm bölümünde; “1-Davacı vekilinin istinaf talebinin, davaya konu .... ili Merkez,... Köyü 574 parsel sayılı taşınmaz yönünden esastan reddine,

2. Davacı vekilinin istinaf talebinin, ... ili .... Köyü 454 parsel sayılı taşınmaz yönünden kabulü ile; HMK'nin 353/1-a-6'ncı maddesi gereğince Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/697 Esas, 2018/374 Karar sayılı ve 13.03.2018 tarihli ilamının kaldırılmasına,