muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3130, Karar No: 2014/1167, Tarih: 29.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3130 E.  ,  2014/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 15/08/2011 gününde verilen dilekçe ile mesul müdür atanması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20303, Karar No: 2016/9666, Tarih: 02.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20303 E.  ,  2016/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, 12.02.2014 tarihli haciz sırasında, davalı 3. kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, istihkak iddiasını borçlu veya haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı iddia eden 3.kişinin ileri sürebileceğini belirterek, İİK'nun 99 maddesine dayalı olarak 3. kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, hacizlerde hazır bulunmamasının hacze konu işyerinin tarafına ait olmadığını göstermeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine karşın duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; üçüncü kişi ...'in haciz mahallinde görülmediği, 3.kişinin borçlunun eşi olduğu, haciz sırasında borçluya ait isimlik ve borçlu adına düzenlenmiş ... Esnaf ve Sanatkarlar Odası tarafından verilmiş onur belgesinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 3. şahıs ...'in istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddeleri uyarınca açtığı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın 3. kişi elinde haczedilmesi üzerine 3. kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır.

Somut olayda, dava konusu 12.02.2014 tarihli haciz, borçlunun ve davalı 3. kişi ...'in yokluğunda, davalı borçlunun kardeşi olduğunu belirten ...'in huzurunda yapılmış, borçlunun kardeşi..., davalı 3. kişi ... lehine istihkak iddiasında bulunmuş haciz İİK 99. madde gereğince yapılmıştır. ..., davalı 3. kişi ...'in yetkilisi olmadığı gibi borçlu da olmadığından 3. kişi lehine istihkak iddiasında bulunma hak ve yetkisine sahip değildir. Bu nedenle geçerli bir istihkak iddiasının varlığından sözedilemez. Bundan ayrı Mahkemece; istihkak iddiasında bulunan 3.şahıs ...'in istihkak iddiasının reddine karar verilmiş ise de; hacizde hazır bulunan ... kendi adına istihkak iddiasında bulunmamıştır. Davalı 3. kişi tarafından hacizden itibaren İİK’nun 96/3. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde yapılmış bir istihkak iddiası da bulunmamaktadır.

Bu durumda, Mahkemece alacaklı tarafından açılan istihkak davasının, süresinde yapılmış usule uygun bir istihkak iddiası olmadığından, ön koşul yokluğu nedeniyle reddi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/3914, Karar No: 2007/8604, Tarih: 04.10.2007

19. Hukuk Dairesi 2007/3914 E., 2007/8604 K.

**19. Hukuk Dairesi 2007/3914 E., 2007/8604 K.**

**- İCRA TAKİBİNİN GERİ BIRAKILMASI

- SIRA CETVELİNE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 71 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 268 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 726 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılamağı sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının takibinin TTK'nın 726. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını; öte yandan ihtiyati haciz v^

^ kesinleşme tarihleri itibariyle İİK m. 268 hükmünün gözardı edildiğini ileıti sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı taşınmazların bedelinin paylaştırılmasına ilişkin düzenlenen önceki sıra cetveline itiraz ettiklerini ve iptali istenen bu yeni sıra cetvelinin kesinleşmiş yargı kararına dayalı olarak düzenlendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı yanın takibinin TTK m. 726 uyarınca zamanaşımına uğradığı ve bu davanın davacısının daha önceki sıra cetveline itiraz davasında taraf olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına ve düzenlenecek yeni sıra cetvelinde davacının birinci sıraya alınmasına karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-

İcra takibinin zamanaşımı nedeniyle geri bırakılması (İİK m. 71/11, ancak borçlunun talep edebileceği bir husus olup, davacının bu iddiasının sıra cetveline itiraz suretiyle ileri sürülmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

2-

Dosyanın incelenmesinde bedeli paylaşıma konu taşınmazların satış bedelinin dağıtımı için 07.11.2001 tarihli bir sıra cetveli düzenlenmiş, anılan sıra cetveli T. E... Bankası A.Ş.'nin ipotek alacaklısı T...bank A.Ş. aleyhine açtığı dava sonucunda Gaziantep İcra Mahkemesi'nin 24.01.2003 gün ve 1308/37 E.K. sayılı ilamla iptal edilmiştir. Anılan davada, işbu davanın davacısı taraf değildir.

Ancak, önceki sıra cetvelinde davacının dosyasına 822,51 YTL isabet etmiş; davacının bir itirazı olmamakla, dağıtım konusu paradan bu miktarın davacıya aidiyeti hususu kesinleşmiştir. İtiraza konu 11.11.2005 tarihli sıra cetvelinde ise davacıya pay ayrılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece davacı yönünden kesinleşen 822,51 YTL'lik miktar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/193, Karar No: 2017/6047, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/193 E.  ,  2017/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... Köyü, 306 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 143972,98 m² yüzölçümü ve hali arazi niteliğiyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler tapu kaydı ve eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu parselin muhtelif yerlerinin adlarına tescili istemiyle mahkemenin ayrı esas sayılı dosyalarında dava açmışlar, davalar bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir

Mahkemece, davacılar ... ve ...'un davalarının reddine, davacı ...'un kısmen kabulü, kısmen reddine, davaya konu 306 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 19814 m² yüzölçümündeki bölümünün ... adına tesciline, geri kalan 124158,96 m² yüzölçümündeki bölümünün hali arazi niteliğinde ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm ... vekili ile davacılar ... ve ...'un temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/10/2010 gün ve 2010/6990-13128 sayılı kararıyla " 306 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün dışındaki 124158,96 m² yüzölçümündeki bölümünün üzerinde ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığının anlaşıldığına, bu hali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı belirlendiğinden ... ve ...'un bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddine, Hazinenin temyiz itirazlarının ise kabulüne" karar verilerek hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...306 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 19814 m² yüzölçümündeki bölümünün ... Adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki: davacının dayanağı tapu kaydının iktisap nedeni olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.10.1984 gün 1983/437 - 1984/301 tescil davasında ... Yönetimi taraf olmadığının gözlendiği, keşifte yapılan inceleme ve araştırma sonucu davaya konu büyük kısmında 80 yılın üzerinde kızıl çam ağaçları, meşe palamudu, meşe palamudu çalılıkları, süpürge otları ve çimensi otlar bulunduğu, yer yer taşlık ve kayalık olduğu, 25-30 yıldır bitkisel üretim amaçlı kullanılmadığı saptanmış olup, 306 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen 19814 m² yüzölçümündeki bölümünün öncesinde ... olup olmadığının araştırılmadan hüküm kurulamayacağı gibi, tapu uygulamasının da yöntemince yapılmadığı, tapu kaydının dayanağı tescil kararında taşınmazın sınırlarında gösterilen (Doğusu

yol, Batısı ... Yakut, Kuzeyi yol, Güneyi ... Acal) taşınmazlarının ve tescil krokisinde de tanımlanan yerlerin kadastro sırasında kişi taşınmazlarının hangi çap ve hangi parsel numarası aldığı, yolların paftada ne şekilde gösterildiği araştırılıp saptanarak komşu taşınmazlarla desteklenmek suretiyle krokinin zemine uygulanması gerekirken, tapu kaydının, tescil krokisi ile de benzerliği dahi bulunmayan 306 ada 2 sayılı parselin doğusunda bulunan 19814 m² yüzölçümündeki taşınmaza ait olduğunun kabulü doğru görülmemiştir." hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucu; birleştirilen 2007/121 Esas sayılı dosyada davacı ... ve ana dosyada davacı ... ... açmış oldukları davalar kesinleşmekle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Bu dava ile birleştirilen mahkememizin 2007/122 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... yaylası mevkii 306 ada 2 sayılı parselin kadastro bilirkişisi ...'ın 06/08/2014 havale tarihli raporu ve ekli ölçekli koordinatlı krokisinde (B) harfi ile gösterdiği 19.814 m²' kısmının ... adına yapılan tespitinin iptali ile son parsel numarası verilmek üzere davacı ... ve ... oğlu 1927 doğumlu ... adına tapuya tespit ve tesciline, kalan kısmın hali arazi vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen ... kadastrosu vardır. Daha sonra 1977 yılında yapılarak kesinleşen ilk ... kadastrosunun aplikasyonu ile 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen ... kadastrosu vardır. Daha sonra 1977 yılında yapılarak kesinleşen ilk ... kadastrosunun aplikasyonu ile 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün ... sayılmayan yerlerden olduğu ve Burhaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/437 E. - 301 K. sayılı tescil hükmü ile oluşan tapu kapsamında kaldığı, (A) harfi ile gösterilen bölümünde ise imar ihya işleminin tamamlanmadığı belirlenerek davanın reddine şeklinde kurulan hükme yönelik davacı ...'un temyiz itirazlarının Dairenin 26/10/2010 gün ve 2010/6990-13128 sayılı kararıyla reddedilerek kesinleştiği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 29/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/296, Karar No: 2019/269, Tarih: 02.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/296 E.  ,  2019/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 494-24

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'ın TCK'nın 142/2-g, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası; sanıklar ... ve ...'in ise aynı Kanun'un 142/2-g, 143, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2008 tarihli ve 353-670 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 06.05.2013 tarih ve 814-13104 sayı ile;

"Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde sanıkların, katılana ait evin bitişiğinde ve aynı bahçe içindeki müştemilatında bulunan ahırın kapısını kırarak içeri girdikleri ve hayvanları çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-g maddesi gereğince uygulama yapılması," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi S. Sönmez;

"TCK’nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendine göre; hırsızlık suçunun barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında işlenmesi, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren özel ve nitelikli bir unsur olarak tanımlanmıştır.

765 sayılı TCK’nın 491/5. bendi mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan hayvanlar hakkında işlenen hırsızlık suçunu düzenlerken aynı Kanun'un 492/9. bendi, konutun eklentisinden yapılan hayvan hırsızlığını düzenlemiş ve daha nitelikli hâl kabul etmiştir. Kanun koyucu 5237 sayılı TCK’nın 142/2. fıkrasının (g) bendi ile böyle bir ayrıma gitmeden, tüm büyükbaş ve küçükbaş hayvan hırsızlıklarını tek bir bent içerisinde toplamıştır; gerek madde metni ve gerekse gerekçesinde konutun eklentisinden ya da bağımsız bir barınaktan hırsızlık gibi bir ayrıma da yer verilmemiştir. Dolayısıyla böyle bir ayrıma yorumla ulaşılmaktadır. Bu yeni düzenleme ile geçimini hayvancılıktan sağlayan köylü ve çiftçi vatandaşların hakkının korunması amaçlanmıştır. (Madde üzerinde 15.09.2004 tarihinde Genel Kuruldaki görüşme tutanakları)

Yeni TCK'da önceki tanımlarda yer verilen 'mandıra, ağıl ve konutun eklentisi' gibi kavramlardan vazgeçilmiş; uygulamada kolaylık sağlanması amacıyla bu üç yapıyı (bina) kapsayacak şekilde 'barınak' kavramına yer verilmiştir.

Türk Dil Kurumu sözlüğü ve benzer sözlüklerde barınak; 'Barınılacak, sığınılacak, içinde yaşanacak yer' olarak tanımlanmıştır. Barınak, kimi zaman yaşanılacak büyük bir konut olabileceği gibi kimi zamanda sığınacak küçük bir kulübe de olabilir. Aynı şekilde hayvan barınağı da; etrafı basit bir tel örgü ile çevrili korunak olabileceği gibi konutun altındaki ya da eklentisindeki ahır veya etrafı çit ya da duvarla çevrili bir ağıl da pekâlâ olabilir. Dolayısıyla barınak kavramını sadece 'konutun eklentisi' anlayışı ile sınırlı tutmak ve bu şekilde dar yorumlamak maddenin düzenleniş amacına uygun düşmeyecektir.

Somut olayda ya da benzer hırsızlıklarda tek bir fiille aynı maddenin birden fazla fıkra ve bendinin ihlâl edildiği anlaşılmaktadır.

Bir fiille hem TCK’nın 142/1. maddesinin hem de 142/2. maddesinin ihlâl edildiğine ilişkin uygulamadan ayrı ayrı örnek verilecek olursa;

Mağdurun evinin eklentisi niteliğinde olan bahçesinde sara nöbeti geçirmesi sırasında ya da bayılmış hâlde iken dışarıdan mağdurun bayıldığını gören sanığın bahçe kapısını kırıp bahçeye girerek mağdurun üzerinden ya da evinden eşya çalması eylemi, TCK’nın 142/2-a bendi kapsamında değerlendirilmekte;

Hastanede muayene sırasını bekleyen mağdurun cebinden cüzdanının çekilmesi eyleminde TCK’nın 142/2-b bendi;

Binada çıkan yangın sırasında bu korku ve kargaşadan yararlanan sanığın, mağdurun konutundan ya da eklentisinden eşya çalması eyleminde TCK’nın 142/2-c bendi;

Bina içerisinde bulunan çelik kasadan anahtar uydurmak suretiyle para ya da ziynet eşyasının çalınması eyleminde TCK’nın 142/2-d bendi;

Sanığın polis memuru olmamasına rağmen polis kıyafeti giymek suretiyle mağdurun evinde arama yapma bahanesiyle içeri girip malını çalması eyleminde TCK’nın 142/2-f bendi gereğince uygulama yapılmaktadır.

Örnek uygulamalar çoğaltılabilir. Görülüyor ki, bu açıklamalara göre tek bir fiille bina ya da eklentisinden işlenen hırsızlık suçunun işleniş şekline göre TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçun oluştuğu durumlarda ayrıca daha özel ve nitelikli hâl olan TCK’nın 142/2. maddesindeki diğer a, b, c, d, e ve f bentlerinde yer alan suçların da oluşması hâlinde daha ağır ceza gerektiren fıkra uyarınca hüküm kurulmakta; koşulları var ise ayrıca TCK’nın 116 ve 151. maddelerinde düzenlenen suçlardan da cezalandırılması cihetine gidilmekte iken aynı fıkranın 'g' bendi yerine 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması diğer bentlerdeki uygulama çelişkisini ortaya koymaktadır.

Özetle 'büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar hakkında hırsızlık' suçu olarak tanımlanan TCK’nın 142/2-g maddesine göre binanın eklentisi olarak kabul edilen ahırdan büyükbaş hayvan çalınması eyleminin yukarıda verilen örneklerdeki fiillerden suçun işleniş biçimi itibarıyla hiçbir farkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkemenin uygulaması usul ve yasaya uygun olduğundan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir." açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise 16.01.2014 tarih ve 494-24 sayı ile;

"5237 sayılı TCK'da hayvan hırsızlığı ile ilgili olarak sadece 142/2-g maddesinin yer aldığı,

Bu maddenin '..barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan...hayvan hakkında işlenmesi...' şeklinde düzenlenip suç tipi tarif edilerek 765 sayılı TCK'daki tanım ve kavramlardan ayrı bir yol izlendiği,

Bu maddede tanımlanan barınak yeri, sürü içerisi ve açıkta olma hâlinin hayvanlar ile ilgili yapılabilecek bütün hırsızlık hâllerini kapsadığının düşünüldüğü,

Hayvan barınağı olan ahırın bir konutun eklentisi olması hâlinde TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanmasının, kanun sistematiğini bozacak nitelikte olduğu," şeklindeki gerekçe ile önceki hükümde olduğu gibi sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

Bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2015 tarihli ve 131978 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 541-1297 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 05.06.2018 tarih ve 191-8837 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık;

1- Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında mı yoksa aynı Kanun'un 142/1-b maddesi kapsamında mı kaldığının belirlenmesine ilişkin olup bu bağlamda ayrıca,

2- Her bir sanık yönünden suçun sabit olup olmadığı,

3- Sanık ... hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının isabetli bulunup bulunmadığı,

4- Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan sanıklar ... ve ...'a CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak atanan müdafilere ödenen ücretlerin mahkûmiyet hükümleri ile birlikte yargılama giderlerine dahil edilerek sanıklardan tahsiline karar verilmesinin mümkün olup olmadığı,

Hususlarının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

14.12.2005 tarihinde gece saat 02.30 sıralarında bir şahsın kolluk görevlilerini arayarak adres bilgisini verdiği yerden hayvan hırsızlığı yapıldığını ihbar etmesi üzerine soruşturmaya başlanıldığı,