muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/279, Karar No: 2022/391, Tarih: 26.05.2022

. Mahsun hâlen televizyon için bağırıyordu. Ben de ona bir ... vurup susturdum. O sırada babam annemi öldürecek diye korktuğum için onları dinliyordum. Babam anneme yine küfürler ediyordu. Sonra annem babama odunla vurmuş, babam yerde yatarken anneme, ‘Sana ne yaptıysam pişmanım, beni hep o... dolduruyordu. O yüzden seni ve çocukları hep dövüyordum, daha böyle bir şey yapmayacağım, beni bırak!’ dediğini duyuyordum. Bir süre sonra sesler kesildi. Ben kapıyı açmak istedim ancak babamın annemi öldürmüş olduğunu ve bize de zarar vereceğini düşündüğümden önce kapı deliğinden dışarıda kimse var mı diye baktım. Kimsenin olmadığını görünce yavaşça kapıyı araladım ve dışarı çıktım. Babamın elinde gördüğüm oklava kapının önünde duruyordu. Kendimi korumak için yavaşça onu yerden aldım, odaya doğru gittim. Odaya girdiğimde annemin köşede ağladığını, babamın da yerde kanlar içinde yattığını gördüm. Annem ağlıyordu. Ben, ‘Neden böyle yaptın? Buna nasıl cesaret ettin?’ dedim. O da ağlayarak ‘Sen de gördün, ben yapmazsam o beni öldürecekti!’ dedi. Babam ölmüştü. Yüz üstü yerde yatıyordu. Sonra yavaş yavaş sürükleyerek ikimiz balkona taşıdık. Sonra ben eve içeri girdim. Annem cenazenin üstüne battaniye ve halıları atarak üstünü kapatmıştı. O akşam uyuyamadık, gece saat 03.00 - 03.30 civarı babamı önce nevresimin içine sonra eski bir naylon çadırın içine koyduk, sonra da en altına ince bir minder koyup yavaş yavaş evden çıkartmaya başladık. Ana caddeye çıkmadan arka bahçede sürükleyerek bizim ahırımız ile...'nin henüz boş olan evinin arasındaki boşluğa bıraktık. Naciye ile ilişkisi olduğu için belki onlardan şüphelenir diye bunu yaptık. Cenazeyi annem nevresimden çıkarttı, minderden de indirdi, üzerine naylon çadırı örttü. Sonra ben eve geldim, annem de gelmişti ancak babamın ayakkabısının ayağında olmadığını fark edince annem ayakkabıyı babamın ayağına giydirmek için tekrar gitti. O gece ben uyumadım. Yatağımda öylece oturdum, anemin ne yaptığını bilmiyorum. Sabah olunca annem pencereden aşağıya alt katta oturan amcamın eşi olan ...'a ‘... dünden beri eve gelmedi, ne oldu acaba?’ diyerek seslendi. ... ve amcam...hemen üzerlerini giyip bize çıktılar. Annem onlara ‘... gelmedi, başına bir şey mi geldi?’ dedi. ..., ‘Bir şey olmaz.’ diye annemi sakinleştiriyordu. Şükrü amcam da ‘Korkmayın biz...'ye gider bakarız.’ dediler. Şükrü amcam dışarıya çıktı, tam o sırada yoldan geçen ve işe giden işçiler cenazeyi görüp...Amcamı çağırmışlar. Amcam cenazeyi görünce komşulara haber vermiş, bağırıp çağırmaya başlamışlar. Biz de hemen evden çıktık, oraya gittik, biz de ağlıyorduk, ... Yengem bana, ‘Sen eve git kardeşlerine bak!’ diyerek beni eve gönderdi.”,

Soruşturma evresinde, şüpheli sıfatıyla; “Ben her ne kadar ilk ifademde sadece annemin öldürme olayını işlediğini söylemiş isem de, annemin ağabeyim...'i korumak istemesi ve bana bu konuda daha fazla bir şey anlatmamamı söylediği için olayı eksik anlattım. Sadece eksik kalan kısımlarını şimdi tam ve doğru olarak anlatacağım. Olay günü babam kahvaltı yapmak için eve geldiğinde ağabeyim... de evde idi. Tartışmalara O da şahit olmuştu. Babamın annemi öldürmek üzere kovaladığını ve elinde bıçak olduğunu görünce babam elinden bıçağı düşürdüğü sırada annem babamın kafasına önce odunla vurdu. Babam yere düşünce ağabeyim de başka bir odunla babamın koluna, bacaklarına vurdu. Ama tam olarak hepsini göremedim. Ancak bıçak annemin elinde idi. Ben daha sonra cenazenin yanına geldiğimde annemin elinde bıçak vardı, ben çığlık attım. Annem daha sonra babamı kendisinin bıçakladığını, abim...'in ise babam ölmeden önce yere düştüğü sırada babamı odunla dövdüğünü söyledi. Ondan sonraki tüm olaylarda ağabeyim de bize taşımada ve gizlemede yardımda bulundu. Ağabeyim babamı öldürmedi. Öyle bir niyeti olduğunu da düşünmüyorum. Annemi korumak için babam yere düştüğünde kol ve bacaklarına vurmuş. Olay tamamen anlattığım şekilde meydana gelmiştir. Önceki ifademin bu ifademle çelişmeyen kısımları doğrudur.”

Yargılama evresinde ise; “Olay günü sabahleyin uyandım. Kardeşlerim ... ve Şermin okula gitmişlerdi. Annem kahvaltıyı hazırlamıştı. Ümit evde yoktu. Evde bir tartışma ortamı başladı. Ben sürekli bu yaşandığı için ve zarar görmemek için bebek olan kardeşim ..., Mahsun ve Nermin’i odaya alıp kapıyı üzerimize kilitledim. Bağrışmalar devam etti. Bu esnada annem sürekli bir odadan bir odaya kaçıyordu. Babam onu kovalıyordu. Görmesem de diğer odadan koşmalarını duyuyordum. Kavga sesleri de geliyordu. Sonra bir sessizlik oldu ancak ben korkumdan yine çıkamadım. Daha sonra dışarıya çıktığımda bir şey göremedim. Gece uyurken annem beni 03.30’da uyandırdı ve olayı anlattı, ilk başta şok oldum, bu olayı nasıl gerçekleştirdiğini sordum, olayları bana anlattı. Daha sonra kendisiyle birlikte cesedi...'nin evine bıraktık. İkimizin gücü babamı kaldırmamıza yetti. Başka kimsenin yardımına ihtiyacımız olmadı.”,

Tanık ... ..., yargılama evresinde; “Ben olay günü sabah erkenden okula gittim. Öğle okul bitince eve geçip hızlıca bir şeyler yiyip kahvehaneye geçtim. Evde yemeği kendim hazırlamıştım. Olaylardan haberim olmadı. Sonrasında da hep kahvehanedeydim. Gece 02.00 gibi gelip uyudum. Ben babamın...'ye gittiğini duymuştum. Ertesi sabah mahalleliler cenazeyi bulunca o zaman babamın öldüğünden haberim oldu. Sabah evden ben 06.00 gibi çıktım. Abim... uyuyordu. O kahvehaneyi saat 08.00 gibi açar, ben dediğim gibi öğle vakti kahvehaneye gelince abim kahvehaneden ayrılırdı. Kendisi yarım saat bir saat sonra geldi. Akşama kadar kahvehanedeydik. Gece yarısı birlikte eve geçtik.'',

Tanık ..., yargılama evresinde; “Kıymet ... ve Maktul ...'in ikamet ettiği ... Köyü’nün muhtarıyım. Yıllardır aynı köyde ikamet ederiz. Bu karı koca arasında herhangi bir darp olayını bizzat görmedim ancak birden fazla kez duydum. Yani köylülerden duyuyordum. Maktul ...'in eşine şiddet uyguladığı duyuluyordu. Hatta bir kaç defa kendisiyle geçimsizlikleri konusunda konuştum, durumunu öğrenmeye çalıştım. Maktul maddi imkânsızlıkların huzursuzluk yarattığını söylüyordu. Çok borçluydu. Bunu ben de biliyordum. Başka bir bilgim yoktur.”,

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Suça sürüklenen çocuk ..., soruşturma evresinde ve sorguda; “Olay günü sabah saat 08.30 civarında kalktım. Kalktığımda babam kahvede çayı demleyip eve gelmişti. Balkonda birileri ile telefonla görüşüyordu. Annem mutfakta idi. Ben bir şey yemeden babamın yerine kahvehaneye gittim. Biraz bekledikten sonra kahveye kimse gelmeyince eve geri geldim. Kapıdan girdiğimde annemin bağırışlarını duydum. Babamın elinde bıçak vardı, oturma odasında anneme saldırıyordu. Elinde başka ne olduğunu hatırlamıyorum. Olay anında evde bulunan Nermin, Mahsun ve Muhammed'i kardeşim Kısmet bir odaya götürüp kapıyı kilitlemişti. Annem beni görünce yardım istedi. ‘Bu adam beni öldürecek!’ dedi. Babam da ‘Gelme seni de öldüreceğim!’ dedi. Babam annemi kovalarken elini kapıya çarpıp bıçağı düşürdü. Bıçağı annem kaptı, babam bıçağı almak için eğilirken ben de odanın içinde sobaya koymak için bıraktığımız odunlardan bir tanesini aldım. Kendimi ve annemi korumak için babamın sırtına ve koluna vurmaya başladım. Annem de önce bir odunla babamın kafasına vuruyordu, gözü kararmıştı, ne yaptığını bilmiyordu. Babam yere düşmüştü. Babam yere düşünce ‘Bir daha o kadınla konuşmayacağım, sizi daha dövmeyeceğim!’ gibi sözler söylüyordu. Annem karnından üç dört kere bıçakladı. Babam orada öldü. Ben ondan sonra dışarı çıktım. Biraz dolaşıp geri geldim. Annem ile kardeşim Kısmet babamı balkona götürmüşlerdi. Annem ile kardeşim oturma odasındaki kanlı halıları falan yıkadılar. Annem alt balkonda odun ile bıçağı yakmış. Akşam olunca ben kahveye gittim. Kahvede babamı soranlara ‘Uludere'ye gitmişti, gelmedi.’ dedim. Saat 24.00’te kahveyi temizleyip kapattım, eve geri geldim. Evi toparlamışlardı.‘Ne yapacaksınız babama?’ dedim. ‘Yavaş yavaş dışarı çıkarırız!’ dediler. Ben uyudum, sonra tekrar uyandım. Annem ile kardeşim Kısmet babamı götürmüşlerdi. Nereye götürdüklerini sordum. Bulunduğu yere götürmüşler. Bir naylonun içine koyarak ana yolun kenarından bulunduğu yere götürmüşler. Daha sonra ben uyudum. Sabah annem alt katta bulunan...Amcamlara haber vermiş. ‘Bu adam bu saate kadar eve gelmedi!’ diye onları çağırmış. Beni...Amcam uyandırdı. Bana ‘Baban nerede?’ dedi, ‘Bilmiyorum’ dedim. Ben geri yattım. Uykuya dalacaktım, çığlık sesleri duydum. Pantolonumu giyip dışarı çıktım. Annem, kardeşlerim benden önce oraya gitmişlerdi. Babamı ilk önce kömür ocağına çalışmaya giden işçiler görmüş. Şükrü Amcama, ‘Sizin evin yakınında bir şey var, gelin bakın!’ diye haber vermişler. Ben gittiğimde orası kalabalıktı. Sonra askerler geldi. Babam eskiden beri annemi ve bizi hep döverdi. Konuştuğu ‘Naciye’ isimli kadın babamı doldururdu. Hepsi onun yüzünden oldu. Köydeki herkes babam ile...'nin ilişkisinin olduğunu biliyordu. Ancak kimse bir şey demiyordu. Babam açık seçik o kadınla gezip dolaşırdı, annem ve bize bakmazdı. Annemi geceleri dışarı kovardı. ‘Seni boşayıp onu alacağım!’ diyordu. Sürekli kavga ederlerdi. Evimizde huzur olmazdı. Benim babamı öldürmek gibi bir niyetim yoktu

. Sonra askerler geldi. Babam eskiden beri annemi ve bizi hep döverdi. Konuştuğu ‘Naciye’ isimli kadın babamı doldururdu. Hepsi onun yüzünden oldu. Köydeki herkes babam ile...'nin ilişkisinin olduğunu biliyordu. Ancak kimse bir şey demiyordu. Babam açık seçik o kadınla gezip dolaşırdı, annem ve bize bakmazdı. Annemi geceleri dışarı kovardı. ‘Seni boşayıp onu alacağım!’ diyordu. Sürekli kavga ederlerdi. Evimizde huzur olmazdı. Benim babamı öldürmek gibi bir niyetim yoktu. O gün annemi ve kendimi korudum.”,

Yargılama evresinde ise; “Olay günü sabah erken saatlerde kalkıp kahvehaneye giderek çayı demledim. Biz kahvehane işletiyoruz. Bu sebeple ben erkenden kahvehaneye gitmiştim. Eve döndüğümde bu olay yaşanmıştı. Olayın nasıl meydana geldiğini görmedim. Her ne kadar Cumhuriyet Başsavcılığında ben de evin içerisindeymişim gibi olayı anlatmışsam da aslında ben evde değildim. Annem ve kardeşim hapse girmesin diye bu şekilde ifade verdim. Olay anında annem ile babam arasında ne yaşandığını görmedim. Ancak kahvehaneye gitmeden önce sabahleyin babamın anneme saldırdığını gördüm. Babam genel olarak eve sarhoş ve uyuşturucu madde kullanarak gelirdi. Sürekli anneme ve bize cebir uygulardı. Vücudumun birçok yerinde bıçak izleri, sigara izleri var. Olay günü eve geldiğimde babamın öldüğünü duyunca şok oldum. Evden ayrıldım ve gece 12 ye kadar dışarıda gezdim. Babamı soranlara da...'ye gittiğini söyledim. Babamın götürülüp bırakıldığı aşamasında yoktum. Son bir yahut bir buçuk yıldır devlet koruması altındayım. İlk defa kendime gelmeye başladım. Öncesinde hep kötü günler gördük. Babamın ben ve kardeşlerime ve anneme yaptığı kötülükleri günlerce size anlatabilirim. Psikolojik olarak kötü durumdaydım. Görmediğim kötülük ve eziyet kalmadı. Babam kahvehaneden sabaha karşı eve geldiğinde annemi sokağa atar ben kış zamanında çoğu zaman annemin yanında kalırdım. Bu olayla ilgili eğer birileri ceza alacaksa babamın birlikte yaşadığı o kadının ceza alması gerekir. Çünkü o ortaya çıktığından beri düzenimiz yoktu. 13-15 yıldır birlikte olduklarını biliyorum. Birlikte alkol aldıklarını, sabaha kadar beraber zaman geçirdiklerinden haberdarım. Kardeşlerime ben ile annem baktık. Babamın hiçbir emeği yoktur. Babam kaçakçılık ile uğraşırdı. Hatta 12 cep telefonu ve 52 küsür sigara ile yakalandığında bu olayı da benim üzerime attı... Asliye Ceza Mahkemesinde dosyamda var. Ben o dosyamda da gerçeği ifade ettim.”,

Sanık ..., soruşturma evresinde ve sorguda; “Maktul ile aramızda köyde bir kadın vardı. Kadının ismi... ...’dır. 13 yıldır eşim ile ilişkileri vardı. Onun yüzünden evde sürekli eşimden dayak yiyordum, bana küfür ediyordu, çocuklarımı dövüyordu, bize sahip çıkmıyordu. Yaptığım yemekleri beğenmiyordu, sürekli kavga çıkarıyordu. İlişkisi olan kadın sürekli bunu dolduruşa getiriyordu, evde hiç huzurumuz olmuyordu. Zaten evde de ayrı yatıyorduk, karı koca hayatımız yoktu. Çocuklarım ile sürekli ben ilgileniyordum. 2016 yılı Nisan ayında eşimin konuştuğu... isimli kadın benim cep telefonuma kendi çıplak fotoğraflarını atmıştı. Bu fotoğrafları önce kızım Şermin gördü, bana gösterdi. Ben de gördüm, o gün eşim ile... akşama kadar birlikte gezmişler, bir yerlere gitmişler. Akşam eşim eve geldiğinde ben bu resimleri kendisine gösterdim, sordum. ‘Sen ne yapıyorsun, ben senin karın değil miyim?’ dedim. Her zamanki gibi beni dövdü, beni dinlemedi, benimle dalga geçti. ‘Benim karım sen değilsin, bu karıdır!’ dedi. Çocuklarımı da dövdü, tüm çocuklarım da buna şahittir. Beni dövünce çocuklarım da korkup ağlıyorlardı. Ağladıkları için kocam onları da dövüyordu. 10 aylık bebeğim dışındaki herkesi dövüyordu. O gece de ayrı yattık, sabah olunca ben...’ye gelerek Polis'e gittim, şikâyetçi oldum. Ondan sonra Savcılık tarafından eşim hakkında yaralama suçundan dava açıldı. Mahkemece yapılan yargılamada eşim hapis yatmadı, para cezası aldı. Ölüm olayı günü sabahleyin saat 08.30 civarında eşimin telefonu çaldı. Eşim telefonla konuşmak için dışarı çıktı, saat 09.30 civarında geri geldi. Ben evde olan şeylerden kahvaltı hazırlamıştım. Ancak sofrayı beğenmeyerek ‘Bu ne biçim yemek?’ diye bana bağırdı. Ben de ‘Evde bunlar var, niye beğenmiyorsun, nimet değil mi?’ dedim. O yine ‘Sen ne biçim kadınsın, hiç bir şey bilmiyorsun!’ diyerek bana, anneme gelişi güzel küfür etti. Bana tekme ... saldırmaya başladı. Tükürdü, bir anda delirdi. O ara nereden aldığını bilmiyorum, elinde bıçak vardı, bana bıçakla saldırdı. Çocuklarım bunu görünce, kızım Kısmet bebeği ve diğer çocukları yanına alarak öbür odaya geçip kapıyı kilitledi. Ben de oradan başka odaya kaçtım ancak odanın kilidi olmadığı için kapıyı tutamadım. Kapıyı açarak üstüme yürüdü. Ben oradan da başka odaya kaçtım. Burası aynı zamanda oturma odasıdır. Eşim araya da geldi. Nasıl olduysa eşim elinden bıçağı düşürdü. Bıçağı yerden almak için eğildiği sırada ben hemen sobanın önünde bulunan odunu gördüm. Bu odunu yerden alarak eğilmiş olan eşimin kafasına vurdum. Allah beni orada korudu, bıçağı alamadı. O alamayınca bıçağı ben aldım. O an nasıl olduğunu bilmiyorum, kendimi korumak için ben onu bıçakladım. Olay yerinde hemen öldü. Ben onu yerde sürüyerek odanın balkonuna çektim. Sonra ‘Allah’ım ben ne yaptım, bu nasıl bir kader, ben nasıl bu suçu işledim?’ diyerek oturduğum yerde ağladım. Çocuklarım görmesin diye üzerine halı ve battaniyeler attım

. Bu odunu yerden alarak eğilmiş olan eşimin kafasına vurdum. Allah beni orada korudu, bıçağı alamadı. O alamayınca bıçağı ben aldım. O an nasıl olduğunu bilmiyorum, kendimi korumak için ben onu bıçakladım. Olay yerinde hemen öldü. Ben onu yerde sürüyerek odanın balkonuna çektim. Sonra ‘Allah’ım ben ne yaptım, bu nasıl bir kader, ben nasıl bu suçu işledim?’ diyerek oturduğum yerde ağladım. Çocuklarım görmesin diye üzerine halı ve battaniyeler attım. Sonra çocuklar görmesin diye oturma odasının halılarını ve yerleri suyla temizleyip iz bırakmadım. Zaten evde de çocuklarımdan ..., Mahsun ve ... vardı. ... ve Şermin okulda idi. Ümit ise kahvede idi. Kızım Nermin öğleden sonra okula gideceği için ben çocuklarıma kapıyı açmalarını söyledim. Kendilerine babalarının dışarı çıktığını söyledim. O ara hep ağladığım için, çocuklar beni görünce ‘Niye ağlıyorsun?’ diyorlardı. Kızım ...’i okula götürdü. Öğle vakti diğer çocuklar okuldan eve geldiler. Onlar yemek yiyip dışarı çıktılar. Kızım ...'i okula bıraktıktan sonra eve geri geldi. Evde gün boyu sürekli bulunan çocuklarım; kızım Kısmet, üç yaşındaki oğlum Mahsun ve 10 aylık bebeğim ...'ti. Cenaze akşama kadar o şekilde balkonda kaldı. Ben sürekli ağladığım için çocuklarım bana ‘Niye ağlıyorsun?’ diye sordular. Ben de dişim ağrıyor dedim. Akşam olunca çocukların hepsi eve geldiler. Yemek yedikten sonra herkes yattı. Ben oturdum ağladım. Gece saat 03.00 gibi olduğunda yatakta uyuyan kızım Kısmet'i yataktan kaldırdım. Babasının öldüğünü söyledim, kendisine olayı anlattım, ‘Bana yardım et!’ dedim. O önce çığlık attı, ‘Ben sana yardım etmem, babamı niye öldürdün?’ dedi, Yorganın içine girip ağladı, diğer çocuklar uyuyordu, onlar bir şey duymadı. Kısmet'i üç beş kere kaldırdım gene kabul etmedi. Daha sonra ben de Ona; ‘Sen bana yardım etmezsen ben de kendimi öldüreceğim, baban öldü, anasız da kalırsın!’ dedim. Sonra kızım kalktı, balkona gittik. Kızım ‘Ben bakamam!’ dedi. Gözlerini kapattı, ben bir nevresim ve kullanmadığımız dışarıda olan başka bir balkondan küçük bir naylon çadırı buldum. Nevresimin üzerine cenazeyi koydum. Cenazeyi de çadırın üzerine koydum. O şekilde birlikte cenazeyi taşımaya başladık. Ancak çok ağır olduğundan ve korktuğumuzdan dolayı çok yavaş yavaş dışarı çıkartmaya başladık. Evimizin hemen yukarısındaki karayolunun kenarında bulunan bize ait ahır ile eşimin birlikte olduğu... ...’ın içinde durulmayan evinin arasında kalan dar yere götürebildik. Nevresimden indirdik. Çadırı üzerine örttüm. Kızım ile birlikte eve geri döndük. Kızım odaya giderek yattı. Ben eşimin evde bulunan ayakkabılarını alarak tek başıma tekrar cenazenin yanına geldim. Ayakkabıları ayağına geçirdim ve eve geri döndüm. Ben o gece uyumadım, oturma odasında sabaha kadar ağladım. Sabah saat 06.30'da çocuklarım Şermin ve ...'i okula gönderdim. Sonra eşimin amcasının oğlu olan ancak nüfusta kardeşi gözüken......'e ve eşine pencereden seslendim. Alt kattan...kapıya çıktı. ‘Eşim gece eve gelmedi, Şükrü'yü çağır!’ dedim

. Kızım odaya giderek yattı. Ben eşimin evde bulunan ayakkabılarını alarak tek başıma tekrar cenazenin yanına geldim. Ayakkabıları ayağına geçirdim ve eve geri döndüm. Ben o gece uyumadım, oturma odasında sabaha kadar ağladım. Sabah saat 06.30'da çocuklarım Şermin ve ...'i okula gönderdim. Sonra eşimin amcasının oğlu olan ancak nüfusta kardeşi gözüken......'e ve eşine pencereden seslendim. Alt kattan...kapıya çıktı. ‘Eşim gece eve gelmedi, Şükrü'yü çağır!’ dedim. ‘Telefonum yok ki arayayım. O arasın dün gece eve gelmedi!’ dedim. Sonra...ve eşi benim evime geldiler. Ben onlara ‘Eşim gece gelmedi, inşallah başına bir şey gelmemiştir!’ dedim. ... da beni teselli etti. ‘Yok başına bir şey gelmemiştir, korkma!’ dedi. Ben onlara ‘... dün...'ye gidecekti, oraya gitmiştir belki!’ dedim. Şükrü de ‘Ben yoldan bir araba durduracağım...'ye gidip soruşturacağım.’ dedi. O sırada öğrenci taşıyan okul taşıtı yolda giderken içindekiler yol kenarında bulunan cenazeyi görmüşler, orada çığlıklar atmışlar. Şükrü de oraya gitmiş ve ...’in cenazesini orada görmüş. Çığlıkları duyunca ben ve...oraya gittik. Kalabalık çoğaldı, çocuklarım geldi, onlar da gördü. Ben orada cenazeyi ilk defa görüyormuş gibi ağladım. Beni oradan bir kadın Şükrü'nün evine götürdü. Daha sonra jandarmalar köye geldiler, benim yanıma geldiler. Olay ile alakalı bana sorular sordular. Ben ...'in kardeşlerinden ve çocuklarından korkup çekindiğim için o gün doğrusunu söylemedim. Yaptıklarımdan dolayı çok pişmanım, mağdurum. İsteyerek yapmadım. Olaylar bir anda gerçekleşti. Geçmişten beri dayak yiyordum, beni dışarılara atıyordu. O gün de bıçakla saldırdığı için kendimi korudum. O yüzden olay bu şekilde oldu. Bıçağı mavi bir poşet içerisine koydum gece 24.00 gibi yalnız başıma giderek evin aşağısından geçen derenin içerisine attım, Kafasına vurduğum odunu da sonradan tekrardan giderek aynı dereye attım.",

Yargılama evresinde ise; “Savcılıkta vermiş olduğum ifadelerim ayrıntılı ve doğrudur.1992 yılından beri evliyiz. Tüm evlilik hayatım boyunca bana hep kötü davranıyordu. 13 yıldan beri... ... ile ilişkisi vardı. 13 yıldır beni aldatıyordu ve hep kötü davranıyordu. Beni ve çocuklarımı dövüyordu. Elimde, yüzümde defalarca kez sigara söndürmüştür. 13 yıldan beri kocamla da karı koca ilişkimiz yoktu. Ben konuştuğum zaman çocuklarıma ‘Bir köpek sesi geliyor duyuyor musunuz?’ diye hakaretlerde bulunuyordu. Ben defalarca kendisiyle boşanmak istediğimi söyledim. O da bana ‘Senle boşanırsak kimi döveceğim? Seni döverek stres atıyorum!’ diyordu. Birçok kez yakınlarımın evine gittim. Bu şekilde bir hayat yaşamaktaydım. Canlı cenaze gibiydim. Olay günü sabahleyin saat 08.00 – 08.30 gibi uyanıp balkona çıktı. Zaten biz kendisiyle uzun yıllardan beri ayrı odalarda uyuyorduk. Telefonla konuşuyordu, kiminle konuştuğunu bilmiyorum. Dışarı çıktı, yarım saat sonra tekrar geldi. Çok sinirliydi, döndüğünde ben kahvaltı hazırlamıştım. Hazırladığım kahvaltıya ve bana küfür etti. ‘Bu ne biçim kahvaltı?’ dedi. Tükürdü, sinkaflı sözler söyledi. Sofrada yalnızdı, kimse yanında oturmazdı çünkü herkese bağırıp çağırırdı. ... oğlumdur ancak olay günü evde değildi. Ben evde olan malzemelerle yemeği hazırladığımı söyledim. O sinirle benim üzerime saldırdı. Ben de açık bulduğum odalara kaçtım. Bu esnada kızım Kısmet de kardeşleri Nermin, Mahsun ve ...’i kendisiyle beraber bir odaya kilitledi. Misafir odasına geçtim, kilidi bozuk olduğu için kilitleyemedim. Başka odaya kaçtım, en son beni kahvaltıyı hazırladığım yerde oturma odasında yakaladı. Elinde nereden getirdiğini bilmediğim bir bıçak vardı. ‘Seni de çocukları da öldüreceğim!’ dedi. Bu esnada bana küfürler etmeye devam ediyordu. Bana yumruk ve tekmeler atıyordu. Sobanın yanında bir odun dikkatimi çekti ve odunla kafasına vurdum, sonrasını da hatırlamıyorum. Kaç defa vurduğumu hatırlamıyorum. Kafasına odunla vurduktan sonra yere düştü. Hâlen beni tehdit ediyordu. ‘Ayağa kalkınca seni ve çocukları öldüreceğim!’ dedi. Yere düştükten sonra elindeki bıçak da yere düşmüştü. Bıçağı kendisi almadan önce ben aldım. Bıçakla kendisine kaç defa vurduğumu hatırlamıyorum. Çocuklarımı öldüreceğini söylediği için kendimi kaybetmiştim. Bilerek ve isteyerek öldürmedim. Çocuklarım babalarının öldüğünü görmesin diye hemen odanın yanındaki balkona çıkardım. Balkonda kaldı, odadaki kanları temizledim. Tek başıma yaptım, çocuklarım görsün istemedim. Çocuklar odadan çıktıklarında babalarının dışarı çıktığını söyledim. Onlar da dışarı çıktılar. Akşam eve geldiler. Herkes uyudu. Gece yarısı Kısmet'i uyandırdım. Olayı anlatıp yardım istedim. Çığlık attı, inanmak istemedi. ‘Ben bakamam, yardım edemem’ dedi ve hep ağladı. Daha sonra Kısmet'i bir şekilde ikna ederek cenazeyi... ...'ın içinde oturulmayan evine bıraktık. Sabah olunca cenazeyi fark ettiler. Çocuklarımdan Kısmet dışında bu olayı bilen yoktu

. Çocuklar odadan çıktıklarında babalarının dışarı çıktığını söyledim. Onlar da dışarı çıktılar. Akşam eve geldiler. Herkes uyudu. Gece yarısı Kısmet'i uyandırdım. Olayı anlatıp yardım istedim. Çığlık attı, inanmak istemedi. ‘Ben bakamam, yardım edemem’ dedi ve hep ağladı. Daha sonra Kısmet'i bir şekilde ikna ederek cenazeyi... ...'ın içinde oturulmayan evine bıraktık. Sabah olunca cenazeyi fark ettiler. Çocuklarımdan Kısmet dışında bu olayı bilen yoktu. İlk başta kocamın ailesinden korktuğum için söylemedim. Daha sonra savcılıkta her şeyi anlattım.”,