muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2916, Karar No: 2019/9163, Tarih: 19.09.2019

.03.2016 tarihli raporda; ölenin çene ve yüz bölgesinde kemik kırıkları tespit edilmesine rağmen kask üzerinde buna uygun hasar tespit edilemediğine göre, ölenin kaza sırasında başında kask takılı olmadığının belirtilmesi; katılan vekili tarafından sunulan 09.02.2014 tarihli bilirkişi raporu ve aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 22.03.2016 tarihli ek raporda; otomobilin aşamalarda çekilen fotoğraflarında sağ dikiz aynası, sağ ön kapı ve ölen sürücünün sol koluna takılı olan kask üzerinde otomobilin sürtünmesine bağlı boya izleri bulunduğunun, otomobilin yolcu sol ayak pedalının kaza anında sürücü motosikletten düşerken, motosiklet kayarken veya yerden kaldırılırken kapanmış olabileceği gibi, pedal uç kısmındaki hasar ve otomobildeki hasarın pedal ile oluştuğunun, ölenin sol kolunda takılı olan kaskta otomobilin renginde boya çiziklerinin bulunmasından da anlaşıldığı üzere, otomobilin sağ dikiz aynası ve sağ ön kapısı ile motosikletin sol yolcu ayak pedalına, sol kolda takılı kaska ve motosiklet sürücüsünün sol dirseğine teması ile motosikletin sıkıştırılarak dengesinin bozulduğunun, fotoğraflarda da motosikletin sıkıştırılması ile oluşan hasarlı kısımlarının görüldüğünün belirtilmesi karşısında; sanığın olay sırasında otomobille orta şeritte seyir halinde iken kendisi ile aynı yöne sağ şeritte seyreden ölen idaresindeki motosikleti sıkıştırıp sıkıştırmadığı, motosikletin seyir güvenliğini bozacak kural ihlalleri yapıp yapmadığı, motosiklet ile araç arasında sürtünme bulunup bulunmadığı ve bu suretle sanığın kusurlu olup olmadığı hususunda şüpheye düşüldüğünden ve belirtilen bu hususların aydınlatılması gerektiğinden, dosyada mevcut olay anına ilişkin görüntü kayıtlarının net bir şekilde çözümünün yapılması amacıyla dosyanın Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı Görüntüleme Birimine gönderilmesi, akabinde sanığın kusurunun ve hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden ve görüntü çözümü net olarak yaptırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10003, Karar No: 2014/30566, Tarih: 04.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10003 E.  ,  2014/30566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/187957

MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/245 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müdafiisi tarafından ibraz edilen temyiz dilekçesinde, sanığın % 92 zihinsel engelli alduğunun belirtildiği ve dilekçe ekinde sunulan G..Ü.. Ş.. Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nden alınan 23.08.2007 tarih ve 27818 numaralı sağlık kurulu raporunda sanıkta ağır derecede mental retardasyon olduğu, özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 92 olduğunun, Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15.05.2012 tarih, 2011/1840 Esas ve 2012/581 Karar sayılı ilamı ile sanığın hastalığı nedeniyle kısıtlandığının, yine dosyada onaylı sureti bulunan Gaziantep Av. C.. G.. D..Hastanesi'nden alınan 15.01.2009 tarih ve....numaralı sağlık kurulu raporunda sanıkta orta derecede mental retardasyon olduğu, tüm vücut fonksiyon kaybı oranının da % 70 olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Olay yerinin belediyeye ait hafriyat depolama sahası olarak kullanıldığı, kamu hizmet binası olmadığı gibi, olay günü çalınan çit tellerini bağlayan demir çubukların kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya olmadığından eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, aynı Yasanın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması,

2-Olay yerinin belediyeye ait hafriyat depolama sahası olarak kullanıldığı, kamu hizmet binası olmadığı gibi, olay günü çalınan çit tellerini bağlayan demir çubukların kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya olmadığından eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, aynı Yasanın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması,

3-Tanık H..K..'in hazırlık aşamasında alınan 30.04.2012 tarihli ifadesine göre, olay günü hafriyat depolama sahası etrafında bulunan çit tellerini bağlayan demir çubukları söken sanığın tanık tarafından görülmesi üzerine söktüğü bir kısım demirleri de bırakarak kaçtığı, tanık tarafından kovalamaca sonucu yakalanan sanığa çaldığı demirleri ne yaptığı sorulduğunda, 33 adedini sahanın biraz ilerisinde bulunan kayalıkların arasına sakladığını söyleyerek, demir çubukları sakladığı yerden çıkardığı, tanık Z.. A..'ün beyanına göre de, olay günü 160 adet demir çubuğun yerinden söküldüğü, 33 adedinin teslim edildiği, 127 adedinin ise bulunamadığı, böylelikle sanığın yer göstermesi sonucu bulunan 33 adet demir çubuk yönünden iadenin kısmi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesi gereğince katılan Kurumun kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. K.. müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6474, Karar No: 2013/455, Tarih: 21.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6474 E.  ,  2013/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Hüküm, davalılardan ...'a ilan yoluyla tebliğ edilmiştir. Zabıta marifetiyle yapılan araştırmada; davalı ... ...'in .../ adresinde ikamet ettiği, aynı zamanda vatandaşı olduğu, açık adresinin tutanakta belirtilen telefon numarası ile kardeşi davalı ... Bezen'den sorularak öğrenilebileceği belirtilmiştir.

Davalının.../'daki açık adresinin zabıtaca tutulan tutanakta yazılı yerlerden araştırılarak tespiti için davacı tarafa süre ve imkan verilmesi, hükmün adı geçene usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25434, Karar No: 2014/11192, Tarih: 26.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/25434 E.  ,  2014/11192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/344516

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2010

NUMARASI : 2008/71 (E) ve 2010/383 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

NUMARASI : 2008/71 (E) ve 2010/383 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Market içerisinden dört şişe alkollü içki ve on dört adet oto parfümünü çalan üç failin, mağaza çalışanı tanık S.. G.. tarafından görülüp işyeri dışarısında durdurulmak istenmelerine karşın bindikleri otomobil ile yanlarında suça konu eşya da olduğu halde olay yerinden uzaklaştıkları ve tarihten beş gün önce İstanbul İlinden kiralanmış olan bahse konu otomobilin terk edilmiş halde bulunduğu olayda; mağaza içerisinde yerleri değiştirilmiş bir kısım eşya ile terk edilmiş halde bulunan otomobilde E.. A..'nın parmak izlerinin tespit edilmiş olmasına ve olayda kullanılan otomobilin U.. N.. tarafından kiralandığının belirlenmesine göre her iki sanık kamu davası açıldığının, aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen sanık E.. A..'nın, kimlik bilgilerinin başka bir şahıs tarafından kullanıldığını ileri sürdüğünün, Yalova Emniyet Müdürlüğü'nün 11.04.2008, 29.05.2008 ve 21.07.2008 tarihli yazılarında da AFİS veri tabanında yapılan sorgulamaya göre E.. A.. kimlik bilgilerini kullanan şahsın, S..(S..) A.. ve S.. A.. kimlik bilgilerini de kullandığının, AFİS sicil sisteminde bulunan fotoğrafından babası T.. A..'a yaptırılan teşhiste, bahse konu parmak izlerinin S.. A..'a aidiyetinin bildirildiğinin, dosya içerisinde sureti mevcut Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2008 tarih ve 2008/8859 esas sayılı iddianamesi ile şüpheli S.. A..hakkında, mağdur E.. A..'nın kimlik bilgilerini kullandığı iddiasıyla iftira ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığının, öte yandan diğer sanık U.. N..'ın da inkara yönelik savunmasında ve temyiz nedenlerinde bahse konu otomobili kendisinin kiralamadığını; otomobilin, kimlik bilgilerini kullanan başka bir şahıs tarafından kiralandığını ileri sürdüğünün anlaşılmasına göre; olay yerinden ve bahse konu otomobilden elde edilen parmak izlerinin sanık E.. A..'ya; otomobil kiralama sözleşmesi üzerinde yer alan yazı ve imzanın ise sanık U.. N..'a ait olup olmadıkları hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan, kolluk ifadesinde faillerin ayrıntılı eşgal bilgilerini verip şahısları tekrar görse tanıyabileceğini belirten tanık S.. G..'e usulüne uygun olarak teşhis işlemi yaptırılarak olay yerinde gördüğü faillerin sanıklar olup olmadığı hususu sorulduktan, sanık E.. A..'nın diğer sanık U.. N..'ı tanımadığını belirtmesine karşın sanık Ufuk'un 19.07.2009 tarihli sorgusunda sanık Emre'yi mahalleden tanıdığını beyan etmesi karşısında, sanıklar yüzleştirilerek tanışıklıkları bulunup bulunmadığı hususundaki duraksama giderilmeye çalışıldıktan ve sanık E.. A..'nın kimlik bilgilerinin S.. A.. isimli şahıs tarafından kullanıldığı iddiasıyla açılan kamu davasının akıbeti de araştırıldıktan sonra; kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bina vasfındaki işyeri içerisinden eşya çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. A.. ve U.. N..'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin saklı tutulmasına, 26.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2869, Karar No: 2023/6519, Tarih: 26.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2869 E.  ,  2023/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3104 E., 2022/2502 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/212 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3104 Esas, 2022/2502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.03.2023 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün anne oğul oldukları, sanığın Amerika Birleşik Devletlerinde eşcinsel birliktelik yaşadığı ve maktulün oğlu sanık ile beraberlik yaşayan şahsın ayrılmalarını ve sanığın ülkeye dönmesini sağladığı, sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan beyanlarında ikrar ettiği üzere annesi olan maktulü 08.10.2021 tarihli Otopsi raporuna göre soluk borusu kesisi, büyük damar yaralanmasına bağlı dış kanama oluşturacak şekilde 11 adet bıçak darbesi ile kasten öldürdüğünün kabulü ile sanığın sonraki aşamalarda maktulü Suriyelilerin öldürdüğüne ilişkin savunmalarının doğruyu yansıtmadığı, sanık hakkında 14.01.2022 tarihli Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporuna göre mezkur suç bakımından suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin tam olduğu ve sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 08.10.2021 tarihli Otopsi Raporu dosyada mevcuttur.

4. Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 14.01.2022 tarihli sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporu dosyada mevcuttur.

5. 21.04.2021 tarihli Polis olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

6. 03.11.2021 tarihli ... Adli Tıp Grup Başkanlığının ekspertiz raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemi gerçekleştirdiğine yönelik

Sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan beyanlarında; kollukta, Cumhuriyet savcılığında ve sorguda eylemi kendinin gerçekleştirdiğini kabul ettiği, sanığın boynunda kendi ifadesi ile uyumlu olduğu belirlenen yara izi, sanığın olaydan sonra eczaneye giderek yine kendi ifadesi ile uyumlu şekilde intihar etmek için ilaç alması dikkate alındığında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde sanığın eylemi gerçekleştirdiğine yönelik açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3104 Esas, 2022/2502 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28497, Karar No: 2014/36229, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/28497 E.  ,  2014/36229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/721-2014/260

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverenin satış ve pazarlama kadrosunun Konya bölgesine bağlı olarak Afyonkarahisar ilinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak yaklaşık 8 yıl süre ile çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından sadakat borcuna aykırı davranışta bulunulması gerekçesi ile feshedildiğini, davacının görevinin tanıtım temsilcisi olduğunu, satışlar ile ilgisinin bulunmadığını, eczanelere veya ecza depolarına satış yapmak ve satışları takip etmek gibi bir görev ve yetkisinin bulunmadığını, ecza depoları ile hiçbir münasebetinin bulunmadığını, satış rakamlarını tespit etmek ve bu hususta işverene bilgi vermek gibi görev ve yetkisinin olmadığını, IMS ve satış rakamlarını kontrol etmenin tamamen işverenin yetkisinde bulunduğunu, primlerin belirlenmesi ve ödenmesi kontrolünün de işverende olduğunu, davalı işverenin 3'er aylık dönemler için bölgelere göre satış hedefleri belirlediğini, satış hedeflerinin gerçekleşmesi halinde bölge çalışanlarına prim ödemesi yapıldığını, işverenin mal iadesi veya başka sebepler ile satış rakamlarının değişebileceğini düşündüğü için prim ödemesini o dönemin sona ermesinden itibaren iki üç ay sonra yaptığını, gerçek satış rakamlarını tespit etme görevinin şirketin satış ve ticari müdürlüklerine ait olduğunu, feshin arkasında yatan gerçek sebebin çalışanlardan tazminat ödemeden kurtulma çabası olduğunu, davalı işverenin ecza depoları ve IMS şirketi ile yaşadığı sorunları bu olaylara dahil olmayan ve olması da mümkün bulunmayan tanıtım temsilcilerine yıkma gayreti olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirdiğini, bölge müdürlerine bağlı olarak çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tanıtımından sorumlu oldukları ilaçların aynı zamanda satışının baz alındığı bir hesaplama ile prime hak kazandıklarını, davacı işçinin de davalı şirkette tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, davalı şirketin de birçok ilaç firması gibi prime esas sayısal verilerin

tespiti için uluslararası IMS isimli şirketten hizmet aldığını, ilaç firmalarının gelen siparişler üzerine ilaçlarını depolara sattığını, tıbbi tanıtım mümessillerinin de sorumlu oldukları ilaçların tanıtımlarını görev alanındaki bölgede yer alan doktor ve eczanelere yapmak suretiyle depolardaki ilaçların eczaneler tarafından tercihen alınmasını, yani depolardan eczanelere satılmasını sağlamak olduğunu, depoların da eczanelerden gelen siparişler ile sağlanan satış bilgilerini IMS ile imzaladıkları anlaşma gereğince IMS isimli firmaya aktardıklarını, IMS firmasının da depolardan gelen bilgileri ilaç firmaları ile paylaştığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumluğundaki ilaçların depolardan eczanelere çıkış miktarı ile prime esas alınan miktarı gösteren IMS verilerinin aynı olması gerektiğini, IMS çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının satılmamış bir ilacın satılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, tanıtım temsilcileri ve bölge müdürleri tarafından IMS verilerinin haftalık olarak takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu olduğu ilaçların prime esas IMS çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazandıkları yönünde ihbarlar alınması, hatta ilk aşamada sözel olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından itiraf edilmesi üzerine konunun detaylı araştırılması için bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, bu süreçte depolardan satış verilerini alan IMS adlı şirketten de sözlü ve yazılı bilgi talep edildiğini, şirket tarafından rakamların 7 depoda farklılık gösterdiğinin bildirildiğini, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma komisyonunda güçlü ve yoğun şüphe hasıl olduğu tespitine yer verildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin de 13.11

.11.2013 tarihli rapor çerçevesinde İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacı işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılığın somut tezahürü olan davranışı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bir an için haklı neden teşkil edecek boyutta olmadığı düşünülse bile objektif nedenlere dayanan yoğun ve güçlü şüphenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve geçerli neden sayılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.