muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15408, Karar No: 2014/16675, Tarih: 29.05.2014

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2011 tarih, 2010/7997 Esas, 2011/5581 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm tesisine Yeterli değildir. Dosyadan alınan her iki bilirkişi raporu da olayı çözümlemeye yeterli olmayıp doktorun özen ve aydınlatma yükümlülüğü ile ilgili bir değerlendirme yapmaktan uzaktır. Özellikle Adli Tıp raporunda bu hususlarda herhangi bir değerlendirme yapılmamış, olayın gelişim ve hastaya uygulanan işlemlerden sözedilmiş, sonuç kısmında ise "bir önceki gebeliğinde bebekte trizemi 21. (down sendromu) saptanması nedeniyle I. D. C.'a hamileliğinde amniyosentez kararının doğru olduğu, amniyosentez sonucunun normal değerlendirildiği çocuktaki anomalilerin ultrasongrafik veya amniyosentezle saptanamayacağı cihetiyle davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu mütalaa olunmuştur. Yine mahkemece alınan 16.2.2008 tarihli bilirkişi raporunda da davalı doktorun hastaya tıbbi standartlara göre takip ettiği özen ve dikkat eksikliği içinde olmadığı görüşü bildirilmiştir. Her iki raporda davacının iddialarına cevap verir nitelikte değildir. Zira davacı Ö. C.'a uygulanan teşhis ve takip konusunda bilimsel veriler açıklanmamış özellikle izlenen yöntemin doğru olup olmadığı irdelenmemiştir. Şöyleki, davacının birinci gebeliğinin takibinin de davalı Dr. Cihangir tarafından gerçekleştirildiği ve ileriki aşamalarda down sendromu nedeniyle rahim tahliyesinin önerilip gerçekleştirildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Esasen bu konuda bir uyuşmazlık ta söz konusu değildir. Akabinde 2004 yılının Ağustos ayında hamilelik şüphesiyle taraflar davalı doktora başvurmuş, 23.8.2004 günlü test sonuçları ile hamile olduğu anlaşılmıştır. Davacının bundan sonra takibi de davalı doktor tarafından gerçekleştirilmiştir. Aşamalardan söz etmek gerekirse, 5.10.2004 tarihli muayenede 12 haftalık, 12.11.2004 tarihli muayenede 16 haftalık, 29.11.2004 tarihinde yapılan amniyosentez ile kromozonun normal, 2.12.2004 tarihli muayenede 19 haftalık, 22.12.2004 tarihli muayenesinde 22 hafta 5 günlük, 18.1.2005 tarihli muayenede 26 haftalık gebelik ve amniyosunun yeterli olduğu, 9.2.2005 tarihli muayenesinde 29 haftalık, 1.3.2005 tarihli muayanesinde 32 haftalık, 16.3.2005 tarihli muayenesinde 34 haftalık ve BPD'nin düşük olduğu 30.3.2005 tarihli muayenede amnios yeterli, 36 hafta BPD nin düşük olduğu, 6.4.2005 tarihli muayenesinde ultrason bulgusu olarak böbrekte dilatasyon olduğu ve amniosunun yeterli olduğu açıklanmıştır. Bu aşamalardan sonra davacı kadın 13.4.2005 tarihinde doğum yapmış, doğum sonrası Hacettepe Üniversitesinde yapılan muayene sonrası düzenlenen epikriz raporunda, küçükte santral sinir sistemi maldevelopmanı, multiple konjemital anemal tanısı konulmuştur. Dava dilekçesinde açıklanış şekline göre, küçükte, nefes alma, yutma,beslenme, konuşma bozuklukları da bulunmaktadır. Nitekim Adli Tıp 3

. Bu aşamalardan sonra davacı kadın 13.4.2005 tarihinde doğum yapmış, doğum sonrası Hacettepe Üniversitesinde yapılan muayene sonrası düzenlenen epikriz raporunda, küçükte santral sinir sistemi maldevelopmanı, multiple konjemital anemal tanısı konulmuştur. Dava dilekçesinde açıklanış şekline göre, küçükte, nefes alma, yutma,beslenme, konuşma bozuklukları da bulunmaktadır. Nitekim Adli Tıp 3. İhtisas kurulunca da, Muayenesinde görmediği, şuur açık Koopera değil, çevreyle ilgisiz, anneyi tanıma, neogastrikle besleniyor, trakeostemi, mikresefali, oturamadığı, yürüyemediği, citremitelerin dişmetrik alt estremitelerin oransız kısa, 4 extremete spastik cvs üfürüm, solunumsesleri, koba epilepsis olduğu muayene sonucu açıklanmıştır. Az yukarıda açıklandığı üzere doktorun tıbbi çalışmalarını yürüten özen yükümlülüğü bağlamında her türlü önlemi almak zorunda olup, en ufak bir tereddüt halinde bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmayı ve gelişen teknolojiyi kullanmalı, ayrıca hastanın özel durumu da gözetilmelidir. Gerektiğinde riskleri açıklanmalı ve bu konularda da aydınlatma görevini de yerine getirmelidir. Davalı doktor mesleğinin tüm kurallarına uymayı ve yerine getirmesini beklemekte haklı olan hastaya karşı en ufak kusurundan BK 394/1 maddesi uyarınca sorumludur. Üzerine düşen tüm edimleri yerine getirmesine ve gerekli ihtimamı göstermesine karşın sonuçta teşhis yada tedavi istenen başarıya ulaşmasa dahi sorumluluktan kurtulur. Somut olaya dönülecek olursa, davacı özlemin yaşına gözetilerek ve özellikle önceki hamileliğin down sendromu şüphesiyle sonlandırılması nazara alınıp, ultrason aşamalarındaki değerlendirme ve kararların yerinde olup olmadığı ve davacının özel durumu da gözetilerek tıbben uygulanması gereken işlemlerin neler olduğu uygulamanın yeterli olup olmadığı, gebeliğin hangi aşamalarında ve hangi ultrason ve diğer tetkiklerin gerektiği ve davalı doktorun bunları öngörüp öngörmediği ve riskleri ile davacıyı aydınlatma görevini yerine getirip getirmediği üzerinde durulmalı, bu amaçla konusunda uzman, akademik kariyere sahip aralarında radyoloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna uygun karar verilmelidir." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı M.. S.. hakkında daha önce verilen davanın reddine ilişkin karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 11.4.2011 tarihli kararı ile sair itirazların reddine denilmek sureti ile kesinleştiğinden, davalı M.. S.. hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı C.. Ç.. hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak aldırılan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Doğum ve Radyoloji Anabilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda; hikayesinde anomalili doğum öyküsü olan ve/veya 35 yaş üzeri gebeliklerde günümüz teknolojisinde gebelik süresince uygulanması gereken tıbbi işlemlerin 12. haftada 1. trimester ultrasonografik inceleme, 18-23. haftalar arasında 2. trimester ultrasonografik inceleme, 19-20. gebelik haftaları arasında amniosentez, gebelik sonuna kadar seri izlem olduğu, 12.11.2004 tarihinde (16. hafta) Prof. Dr. M. S. tarafından yapılan ultrasonografı sonucunda oligohidroamnios (amniyo sıvısı azlığı) tespit edildiği, detaylı ultrasonografide saptanan hafif oligohidroamnios vakalarında seri ultrasonografik takibin gerekli olduğu, davalı doktor C.. Ç.. tarafından 29.11.2004, 02.12.2004, 18.01.2005, 09.02.2005, 01.03.2005, 30.03.2005 ve 06.04.2005 tarihlerinde seri ultrasonografik incelemeler yapıldığı ve sonuçlarının normal olarak saptandığı bildirilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda, gebeliğin 16, haftasında yaptırılan detaylı ultrasonografide amniyo sıvısı azlığı tespit edilmesi ve özellikle riskli gebeliklerde 18-23. haftalar arasında 2. trimesterde detaylı ultrasonografik inceleme yapılması gerektiği halde yeniden tetkik istenmemesinin ve 2.trimestere girmeden 16. haftada yaptırılan detaylı ultrasonografi ile yetinilmesinin tıptaki çağdaş gelişmelere ve rutin uygulamalara uygun bir durum olup olmadığı, bebekteki anomalilerin saptanabilmesi ve uygun bir görüntünün elde edilebilmesi için 16.haftadaki detaylı ultrasonun uygun ve yeterli olup olmadığı, bu konuda literatürdeki uygulamanın nasıl olduğu, detaylı ultrasonun 18-23. haftada yapılması durumunda fetüsteki anomalilerin tespit edilip edilemeyeceği hususlarında bir açıklama bulunmamaktadır. Yine bilirkişi raporunda; santral sinir sistemi anomalilerinin ultrasonografi ile ancak %76'sının tespit edilebildiği, tespit edilen anomalilerin çoğunun büyük anomaliler olduğu, erken gebelikte bazı ağır santral sinir sistemi anomalilerinin bulgu vermeyebileceği, beynin gebeliğin 2.yarısından sonra ve çocukluk çağına kadar büyümesini sürdürdüğü için bazı anomalilerin örneğin: mikrosefalinin teşhisinin zor olduğu, mikrosefal! tespitinin en iyi şartlarda 28. gebelik haftasından sonra mümkün olduğu, 20.gebelik haftasında yapılacak ayrıntılı ultrasonografi tetkikinin özellikle bazı santral sinir sistemi anornalileri (örneğin: inikrosefa1i) için tanıya ilave katkı sağlamayacağı, ayrıca kromozomal anomalisi olmayan tetkik yapılan dönemde böbrekleri normal olarak bulunan ve ek ağır anomalileri izlenmeyen gebeliklerin sonlanması gibi bir yaklaşımın bulunmadığı, kaldi ki bu gebelikten doğan çocuğun doğum sonrasındaki muayenelerinde bile tanısının kesin olarak konulamadığı, bu tür minör anomalilerle seyreden dismorfik bebeklerin antenatal tanısını koymanın en ileri tetkiklerle bile kolay olmadığı, doktor C.. Ç.

.. Ç..'nın davacı Özlem'in gebeliğinin takibinde ve gerekse yaklaşımında tıbbi açıdan herhangi bir ihmal, bilimsel eksiklik ve kusurunun olmadığı kanaatine varılmıştır. Tüm dosya kapsamından bebeğin mikrosefali, belirgin burun kökü, geniş burun ucu, yüzüne ve kafaya göre büyük düşük kulaklar, yüksek damak, mikrognati, birbirinden ayrık meme uçları, ellerde parmaklar fleksiyonda, dizlerde kontraktür, topuklar belirgin rocker-bottom ayak deformitesi, vertikal talusu, alt ekstremiteleri orantısız kısa vs. olarak doğduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda sadece mikrosefali konusunda açıklama yapılmış, bebekte saptanan diğer anomalilerin ultrasonografik incelemede kaçıncı haftalarda tespit edilebileceği, hangi gerekçelerle minör anomali olarak nitelendirildiği, bu bulguların doğumdan önce saptanamamasında ve mikrosefalinin 34. gebelik haftasında tanısının konulmasında davalı doktorun kusuru, ihmali, gecikmesi yada özensizliği bulunup bulunmadığı hususlarında bir açıklama bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece itibar edilen bu bilirkişi raporu da olayı çözümlemeye yeterli olmayıp, hükme esas alınamaz. Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davalı doktorun davacı Özlem'in takibi sırasındaki değerlendirme ve kararlarının çağdaş tıp literatürüne uygun olup olmadığı, bir ihmal, kusur yada özensizliğinin bulunup bulunmadığı hususlarında davacıların bilirkişi raporlarına itirazları da dikkate alınarak akademik kariyere sahip aralarında radyoloji ve nöroloji uzmanının da bulunduğu başka bir bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Aksine düşüncelerle ve eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6915, Karar No: 2013/253, Tarih: 24.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/6915 E.  ,  2013/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 499 parsel sayılı 813,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kargir ev ve arsası niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kargir ev ve arsa niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1 ve 2. bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1) Davanın kabulü ile... ili ... İlçesi... Köyü 102 ada 499 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle kargir ev ve arsa niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 2) 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen geçici 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle HUMK'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 24/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10486, Karar No: 2015/11982, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10486 E.  ,  2015/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, su sızıntısından kaynaklanan zarar bedeli alacağın tahsili ve onarıma izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "3500 TL tazminat alacağının ıslah tarihi olan 03.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline" denildiği halde gerekçeli kararda, "900 TL tazminat alacağının ıslah tarihi olan 03.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalı dairesinde zarar veren yerlerin onarımı için davalılara 10 gün süre verilmesine, tamirat işlerinin dahili davalılarca yapılmaması halinde 2600 TL masrafın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dahili davalılardan alınarak davacılara verilmesine, tamirat işlerinin cebri icra yolu ile yaptırılmasına" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4846, Karar No: 2010/7930, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4846 E.  ,  2010/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ...Ecza Deposu Tic.A.Ş. Vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.12.2008 gün ve 269-510 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 1.2.2010 gün ve 4062-802 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6390, Karar No: 2021/358, Tarih: 12.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/6390 E.  ,  2021/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması veya alıkonulması, tehdit

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının, tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmediği, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, katılan kurum vekillinin her iki suçtan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek, dosya görüşüldü:

A-Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın, mağdur ... ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunması nedeniyle, tehdit suçu yönünden şikayet ve kamu davasına katılma hakkı kendisine ait olan mağdurun, kovuşturma aşamasında sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, bu suç yönünden katılma kararı usulsüz olup adı geçen kuruma hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

A-O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdur ... ...'a yönelik eylemler nedeniyle; suç tarihinde katılan Bakanlığa bağlı Akdeniz Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde kalan mağdure ...'ın yurttan kaçmasının ardından yanında kaldığı sanıklar hakkında müsnet suçtan açılan kamu davasına bakan mahkemece duruşmada dinlenen katılan Bakanlık vekilinin şikayetçi olduğu gözetilerek ve 5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle ceza muhakemesi şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğundan, öncelikle uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, şikayet hakkı bulunmayan yaşı küçük ...'ın şikayetçi olmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi,

2-Mağdur ... Aksoy'a yönelik eylemler nedeniyle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30.06.2015 gün ve 2014/14-678 Esas, 2015/267 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin suç tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından, mevcut haliyle eylemlerin TCK.nın 109/1-3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-(1) nolu bozma uyarınca uzlaşma sağlanamadığı takdirde; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilninin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14981, Karar No: 2015/5144, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/14981 E.  ,  2015/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın suç ve karar ile inceleme tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince duruşmaların gizli yapılıp hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeyerek, hakkındaki beraat hükmü temyize gelmeyen diğer sanık ...'ın yargılandığı dava dosyası ile sanık hakkındaki dava dosyasının birleştirilmesinden sonra yapılan duruşmaların açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyizi bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.