muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/687, Karar No: 2014/228, Tarih: 06.05.2014

Öğretideki görüşlere göre âdet; "toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi" olarak tanımlanmış olup, zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.

"Tahsis" kelimesi, eşyanın bir iş için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

"Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup, sözkonusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu eda edebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hallerde bu nitelikli hal uygulanacaktır.

Uyuşmazlık konusu olan, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin bir iş için özgülendiği söylenemeyeceğinden, tahsis gereği açıkta bırakılan eşya kabul edilemeyeceği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

Değişen sosyal ve ekonomik şartlar gözönüne alındığında, motosiklet kullanımının özellikle sıcak iklimli bölgelerde kullanım kolaylığı nedeniyle yaygınlaştığı, hemen her evde en az bir adet motosikletin bulunduğu, sayılarının gün geçtikçe çoğaldığı ve gündüz kullanımlarında geçici işler nedeniyle motosikletlerin sabit bir noktaya bağlanmaksızın cadde kenarlarına park edilmek suretiyle açıkta bırakılmasının bir kısım bölgelerde genel bir alışkanlık haline geldiği bilinmekle birlikte, âdet gereği açıkta bırakıldığının söylenebilmesi için, âdetlerin zaman ve yere göre de değişebileceği de gözönüne alındığında suçun işlendiği yörenin sosyal yapısının da ayrıntılı olarak bilinmesi gerekmektedir.

Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin açıktan basit hırsızlık suçunu oluşturduğu 2011 yılına kadar sürdürülen yargısal uygulamalarda kabul edilegelmiş ise de; kullanımları ancak sokaklar ve caddeler gibi açık alanlarda olan, sayıları gün geçtikçe de çoğalan, her zaman ve özellikle gün içinde otopark ya da bina içlerine park edilmeleri mümkün olamayan, cadde kenarlarına tedbir alınmaksızın park edilmeleri zorunluluk haline gelmiş bulunan motosikletlerin kullanım gereği açıkta bırakılmalarının kaçınılmaz olduğunun, buna göre de hırsızlık suçunun konusu olduklarında 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen nitelikli halin oluştuğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 17.09.2013 gün ve 72-374; 05.07.2013 gün ve 77-334; 84-335; 91-336; 1317-337 ile 82-338 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Diğer taraftan, 5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde hırsızlık suçunun; "herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi de nitelikli bir hal olarak düzenlenmiştir.

Sabit bir noktaya kilitlenerek bağlanan motosikletlerin suç konusu olması halinde, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olduklarından, dolayısıyla adet ya da kullanım gereği açıkta bırakılma hali sözkonusu olmayacağından, TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen, "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında" hırsızlık suçuna ilişkin nitelikli hâlin gerçekleşeceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bununla birlikte, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık bir alana direksiyonu kilitlenmiş ya da tekerleğin dönmesini engelleyen disk, zincir ya da kilit takılmış halde bırakılan motosikletlerin suç konusu olması durumunda ise, kilidine müdahale edilmeden ve kilit etkisiz hale getirilmeden de sürüklenerek ya da taşınarak götürülmeleri mümkün olduğundan, 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun değil, aynı fıkranın (e) bendindeki kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkındaki hırsızlık suçunun oluşacağı kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın bina önündeki açık alana parkedilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece onanmasına karar verilmesi isabetli değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, mala zarar verme ve hırsızlık suçuna yönelik Özel Daire onama kararlarının kaldırılmasına, her iki suç yönünden de eylemin bütün halinde kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması isabetsizliklerinden 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

İtirazın değişik gerekçeyle kabulü yönünde oy kullanan Genel Kurul Üyesi E. N.; "Olay mağdurun evinin önüne kontak anahtarıyla kilitleyerek park ettiği motosikletin sanık tarafından götürülmesinden ibaret olup, hırsızlık suçunun varlığına ve sanığın suçun faili olduğuna dair bir uyuşmazlık mevcut değildir.

Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesi’nin TCK’nun 141/1. madde fıkrasının uygulanmasına yönelik hükmünün Yargıtay 2. Ceza Dairesince yerinde bulunarak onanması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz sonucunda Yargıtay Ceza Genel Kurulu itirazın kabulüne karar vermiştir.

Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesi’nin TCK’nun 141/1. madde fıkrasının uygulanmasına yönelik hükmünün Yargıtay 2. Ceza Dairesince yerinde bulunarak onanması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz sonucunda Yargıtay Ceza Genel Kurulu itirazın kabulüne karar vermiştir.

1-Olayda hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın herhangi bir şekilde bizzat kendisine zarar verildiğinde mala zarar verme suçunun oluşmayacağına dair çoğunluk görüşüne katılıyorum.

2-Olayda nitelikli hırsızlık suçunun oluştuğuna dair kabule de katılıyorum

Ancak nitelikli halle ilgili gerekçem farklıdır.

TCK’nun 142. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen nitelikli hallerden birden fazlasının gerçekleştiği durumlar sıklıkla söz konusu olmaktadır.

Örnek olarak, hırsızlık suçu bir kamu kurumu içindeki eşya hakkında işlendiğinde TCK’nun 142/1 madde fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki nitelikli haller gerçekleşmektedir. Çünkü suç yeri kamu kurumu olan bir binadır.

Başka bir örnek vermek gerekirse, otogarda bulunan bir kişinin cebindeki cüzden çalındığında TCK’nun 142/1 madde fıkrasının (c) bendindeki nitelikli halle beraber, 142/2 madde fıkrasının (b) bendindeki nitelikli hal de oluşmaktadır.

Nitelikli hallerden birine öncelik veren, üstünlük tanıyan bir uygulama dayanaksız kalacağından yerinde olmayacaktır.

Dikkat edilmesi gereken nokta şunlardan ibarettir: a-Nitelikli haller arasında müeyyide farklılığı varsa ağır olanın uygulanması. b-Birden fazla nitelikli halin varlığı somut durumda gerekli kıldığı takdirde TCK’nun 61. maddesine dayanılarak alt sınır aşılarak ceza tayini.

Kontak anahtarı kapatılmak suretiyle açık bir alana bırakılan motosikletin çalınmasında, eşya kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınması yanında, adet ve kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya olması sebebiyle TCK’nun 142/1 madde fıkrasının hem (b) bendinde hem de (e) bendinde düzenlenen nitelikli hallerin gerçekleştiği, hükümde iki bendin de gösterilmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Varsayalım ki elimizdeki uyuşmazlıkta TCK’nun 142/1 madde fıkrasının yalnızca (b) bendini göstererek hüküm kurduğunda (e) bendinin gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış denilebilecektir. Uygulamamızda böyle örnekler çoktur. Nitelikli hâl çokluğu alt sınırın aşılmasını gerektiriyorsa ve aleyhe temyiz varsa buna dayanılarak hükmün bozulması yoluna gidebilecektir. Özellikle yağma suçlarında bu yola sıklıkla başvurulmaktadır.

Düşüncem yönündeki daraltıcı olmayan ve kanunîlik ilkesine uygun bir kabul, benzer olaylarda başka uyuşmazlıkların da önüne geçebilecektir. Farklı durumların değerlendirilebilmesi, ceza adaletinin sağlanması, suçla mücadele edilebilmesi için de bu bir gerekliliktir.

İtirazın kabulü kararına bu değişik gerekçelerle katılmaktayım" görüşüyle farklı gerekçe dile getirmiştir.

Düşüncem yönündeki daraltıcı olmayan ve kanunîlik ilkesine uygun bir kabul, benzer olaylarda başka uyuşmazlıkların da önüne geçebilecektir. Farklı durumların değerlendirilebilmesi, ceza adaletinin sağlanması, suçla mücadele edilebilmesi için de bu bir gerekliliktir.

İtirazın kabulü kararına bu değişik gerekçelerle katılmaktayım" görüşüyle farklı gerekçe dile getirmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul Üyesi ise; "Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın kontak anahtarı kapatılmak suretiyle açık alanda park halinde bırakılan motosikletin götürülmesi şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu" görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.05.2013 gün ve 21706-13535 sayılı onama kararının mala zarar verme ve buna bağlı olarak hırsızlık suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3- Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2009 gün ve 70-597 sayılı kararının, eylemin bütün halinde kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması isabetsizliklerinden her iki suç yönünden de BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2014 günü yapılan müzakerede mala zarar verme suçunun ayrıca oluşup oluşmayacağına ilişkin uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle, itirazın hırsızlık suçunu kapsayıp kapsamadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden oyçokluğuyla, hırsızlık suçunun niteliği ile ilgili uyuşmazlık yönünden ise birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 06.05.2014 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15088, Karar No: 2013/11544, Tarih: 19.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15088 E.  ,  2013/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 19.6.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13376, Karar No: 2015/8954, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13376 E.  ,  2015/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4758, Karar No: 2020/9136, Tarih: 10.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2019/4758 E.  ,  2020/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyaya sunulan 10/02/2015 tarihli bilirkişi raporunda şikayete konu edilen GSM istasyonunun kurulumunun 14/11/2007 tarihli Turkcell kira sözleşmesiyle yapılmış ve 11/06/2008/TK 0102608673 sertifika nolu Telekomünikasyon Kurumu güvenlik sertifikasının alınmış olması (yeni kurulmuş bir GSM istasyonu olmaması), ayrıca soruşturma konusu yerin adı geçen binanın yan bahçesinde sökülebilir cinste yapılmış konteynır tipi bir bölüm şeklinde olması nedeniyle, 3194 Sayılı İmar Kanunun 5. maddesi hükmünde belirtilen bina tanımına uymadığı, GSM istasyonunun kurulum tarihinde yürürlükte olan 406 Sayılı Telgraf Telefon Kanununun ek 35. maddesinde belirtilen hüküm gereğince yapı ruhsatnamesine ve yapı kullanma iznine tabi olmaksızın kurulumu yapılmış olması nedeniyle belediye tarafından ruhsat verilmesi gerekmediği şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7117, Karar No: 2014/14282, Tarih: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7117 E.  ,  2014/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 15/01/2014 tarih ve 2012/245-2014/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan gemi kiralama sözleşmesi kapsamında, sözleşmeye konu geminin yükleme ve boşaltma limanında sözleşmede öngörülen yükleme ve tahliye sürelerini aşar şekilde fazladan beklemek zorunda kaldığını, 9.000 USD demoraj bedelinin tahsili için icra takibi başlatılmış ise de, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek için itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça kiralanan geminin yükleme limanında ve boşaltma limanında toplam 96 saat sözleşmede belirtilen yükleme ve boşaltma sürelerinden fazla süre kalmış olup 9.000,00 USD demoraj alacağının doğduğunu, davalı tarafça olaylar çizelgesinin sahte olduğu iddia edilmiş ise de buna ilişkin delil sunulamadığı, bekleme sürelerinin davalı tarafça bilinmesi gerektiği, alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 743,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11238, Karar No: 2024/524, Tarih: 16.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11238 E.  ,  2024/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2276 Esas, 2023/1421 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/82 Esas, 2022/576 Karar

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Mahkemenin 2018/1316 Esas sayılı dosyası ile görülen davada 14.03.2019 tarihli ve 2019/449 Karar sayılı ilamı ile müvekkilinin aleyhine açılan davanın kabulüne karar verildiğini, söz konusu ilama karşı temyiz yoluna başvurulduğunu, Yargıtay ( Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2019/2770 Esas sayılı dosyası ile yapılan temyiz incelemesi sonrası 15.10.2019 tarihli ve 2019/5885 Karar sayılı ilamı kararın onanmasına karar verildiğini, gerek mahkemece gerekse de temyiz aşamasında Yargıtay ilgili dairesince, davalı, asıl davada davacı ... tarafından açılan davada kat irtifakının resen terkini talep edilmiş olmasına ve mevcut durumda resen terkin işleminin yapılmasına imkan bulunmamasına rağmen, hukukun en önemli ilkelerinden biri olan ve Anayasa ile de güvence altına alınan "Taleple Bağlılık İlkesi" görmezden gelinmek suretiyle kat irtifakının terkinine karar verildiğini, mahkeme tarafından kesinleşen ve yargılamanın iadesi konusu edilen kararın verilmesinde esas sebep, dava konusu taşınmazın imar planının deprem öncesi plan ile aynı olmaması ve deprem öncesindeki imar planına göre söz konusu taşınmaza yapı yapılmasının mümkün olmaması olduğunu, ancak; 12.05.2017 tarihli İstanbul ili, Avcılar ilçesi, ..., ..., ... ve ... Mahallesi İmarlı Alan İçerisinde Kalan Muhtelif Parsellere Ait 1/1000 Ölçekli Uygulama İmar Planı Değişikliği ile imar planının deprem öncesi haline getirildiğini ve böylelikle dava konusu taşınmaza deprem öncesindeki gibi 6 katlı bina yapılmasının önünün açıldığını, davalı, asıl davada davacı ... tarafından Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/243 Esas sayılı dosyası ile açılmış olan ortaklığın giderilmesi davasında, ilgili mahkeme tarafından ... Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen ve dilekçe ekinde de sunulan 17.07.2020 tarihli ve 68097862-754-Esas 4532 sayılı cevapta, açıkça "İlgi yazıda belirtilen Avcılar, ... Mahallesi 27 pafta, 12431 parsel sayılı yer, 12.05.2017 T.Tli İstanbul İli Avcılar İlçesi Merkez, ..., ... ve ... Mahallesi İmarlı Alan İçerisinde Kalan Muhtelif Parsellere Ait 1/1000 Ölçekli Uygulama İmar Planı Değişikliği, ön bahçe: c (teş. İst.), arka bahçe: h/2, yan bahçe: 3.00 m, ayrık nizam, 6 kat “Konut” alanında kalmaktadır." denildiğini, ancak bu imar planı değişikliğinin uygulanma tarihinin 2021 yılı içerisinde mümkün olduğunu, söz konusu değişiklik ile çevreden almış oldukları duyumlara göre 2021 yılı içerisinde de bu değişiklik baz alınarak inşaatlara başlandığını, inşaatlara başlandığı duyumu üzerine ... Belediye Başkanlığı'na 18.11.2021 tarihli dilekçe ile yazılı olarak başvurulmuş olmasına rağmen, talep edilen konuda değil imar planı değişikliğinin tarihi konusunda 30.11.2021 tarihli yazı cevabı ile taraflarına bilgi verildiğini, İmar planı değişikliğinin uygulanmaya başlanma tarihi tarafımıza tam olarak bildirilmediğinden, bu değişikliğin uygunlanmaya başlandığını öğrenme tarihinin 30.11

... Belediye Başkanlığı'na 18.11.2021 tarihli dilekçe ile yazılı olarak başvurulmuş olmasına rağmen, talep edilen konuda değil imar planı değişikliğinin tarihi konusunda 30.11.2021 tarihli yazı cevabı ile taraflarına bilgi verildiğini, İmar planı değişikliğinin uygulanmaya başlanma tarihi tarafımıza tam olarak bildirilmediğinden, bu değişikliğin uygunlanmaya başlandığını öğrenme tarihinin 30.11.2021 olduğunun kabulü gerektiğini, yargılamanın iadesinin kabulü ile mahkememizin 2018/1316 Esas sayılı dosyasında verilen 14.03.2019 tarihli ve 2019/949 Karar sayılı kat irtifakının terkini kararının kaldırılmasına, kanuna ve imar uygulamalarına aykırı olarak açılan davanın reddine, yargılama ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.