muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7814, Karar No: 2023/5444, Tarih: 12.06.2023

savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu iştirak halinde üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar ...B... ve ...hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, sanık ... hakkındaki hükmün incelemesi neticesinde mahkeme tarafından sanığın eylemine ilişkin olarak temel ceza belirlenirken alt hadden hüküm kurulduğu, ancak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmünün uygulanması esnasında sanığın dosyaya konu sadece iki ayrı eylemi bulunması nedeniyle teşdidi gerektirecek herhangi bir husus bulunmamasına rağmen artırım oranının teşdiden 1/2 oranında yapılarak sanığa fazla ceza tayini, dosya içerisinde bulunan şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin elektronik posta adresine 11.10.2019 tarihinde ulaşmakla, 16.10.2019 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, müdafiin kararı temyiz etmediği anlaşılmıştır. 6099 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ve 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7101 sayılı Kanun’un 48 inci maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun), “Elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesinin ilgili bölümü; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

9. Baro levhasına yazılı avukatlar.

...

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.”

Şeklinde hükümler içermektedir.

5271 sayılı Kanun'un “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39 uncu maddesinin birinci fıkrası; “Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.” şeklinde, aynı maddenin dördüncü fıkrası ise “Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.” biçiminde düzenlenmiştir. Gün ile belirlenen sürelerin, tebliğin yapıldığı tarihin ertesi gününden itibaren işlemeye başlayacağı ve son günün tatile isabet etmesi durumunda sürenin tatil gününü takip eden ilk iş günü sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

Sanık müdafiinin elektronik tebligat adresine gönderilen, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2019/2460 Karar sayılı kararı, 11.10.2019 tarihinde elektronik posta adresine ulaşmıştır. Bu itibarla 7201 sayılı Kanun’un 7/a maddesinin dördüncü fıkrası gereği bu tarihten beş gün sonra ilgili evrak tebliğ edilmiş sayılacaktır.

Sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 20.11.2019 tarihinde sanık tarafından eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz edildiği, sanık müdafii tarafından da süresinden sonra 29.05.2022 tarihinde dilekçe verdiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin süresinde olmayan temyiz ve sanığın delillendirilebilen eski hale getirme yasal nedeni bulunmayan eski hale getirme isteklerinin reddi gerekmektedir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "20.06.2017" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "15.06.2017-20.06.2017" olarak gösterilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "20.06.2017" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "15.06.2017-20.06.2017" olarak gösterilmesi

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'in, diğer sanıklar B..., ...ve ...ile üzerine atılı uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediği sabit ise de;

15.10.2017 tarihli Olay Yakalama Üst Arama ve Rızaen Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriği uyarınca; sanık ...'in 14.06.2017 günü uçak ile İstanbul iline bonzai maddesi satın almak üzere gittiği ve 15.06.2017 tarihinde otobüs ile geleceği yönünde istihbari bilgiler elde edilmesi üzerine, elde edilen bilgilerin araştırılması ve değerlendirilmesi neticesinde, ... isimli şahsın Şube Müdürlüğünce tanınan daha önce hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan soruşturma yürütüldüğünün tespit edildiği, olay tarihinde otogarda gerekli tertibat alınarak İstanbul ilinden gelen yolcu otobüsleri kontrol edilmek suretiyle yapılan uygulama sırada, sanığın...plakalı araçtan indiğinin tespit edilmesi üzerine önleme arama kararı ile elinde bulunan siyah renkli çantada ve pantolonunun çakmaklık cebinde yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ve elinde bulunan beyaz kağıda yere atması sureti ile daralı tartımında 1 gram gelen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği somut olayda;

5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 2559 sayılı Polis Vazife Salâhiyet Kanunu'nun ( 2559 sayılı Kanun) Ek 6 ncı maddeleri uyarınca edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir.

2559 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesine göre "önleme araması", suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

2559 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesine göre "önleme araması", suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/20-800 esas ve 2017/120 sayılı kararında özetle; Kollukça alınan bilgiler ile yapılan araştırma sonucu sanığın kimliğine ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair elde edilen bilgilerin uyumlu olması halinde ayrıca şuç şüphesi oluşturan bilgilerin elde edildiği aşamada suç üstü halinin olmaması, bu durumda kolluk görevlilerinin edindikleri bilgileri, 5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi 158 inci, 160 ıncı, 161 inci ve 164 üncü maddeleri uyarınca derhal Cumhuriyet savcısına bildirip bu konuda adli arama kararı talep etmeleri ve Cumhuriyet savcısından alacakları talimat doğrultusunda işlem yapmaları gerektiğinden, adli arama kararı alınmadan yapılacak arama işleminin ve bu arama sonucunda ele geçirilecek

uyuşturucu maddenin hukuka aykırı şekilde elde edilmiş olacağı, suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi durumunda ise hükme esas alınamayacağı ve buna bağlı olarak suçun unsurunun oluşmayacağı gözetildiğinde, yerel mahkemece sanığın üzerinin aranması için 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve devamı maddelerine uygun olarak alınmış bir "adli arama kararı" olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu kabul edilmelidir şeklinde açıklama yaparak suç şüphesi oluşturan bilgilerin elde edildiği aşamada suç üstü halinin mevcut olmayacağının hükme bağlandığının anlaşılması karşısında; sanığın açık kimlik ve seyahat bilgilerinin açık ve net olarak tespit edilmiş olması nedeni ile adli arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın ( 2709 sayılı Anayasa) 38 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağında;

5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve devamı maddelerine uygun olarak alınmış adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanık hakkında zincirleme suç unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ilgili kararın sanık müdafiine 16.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinde sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmediği, bu süre geçtikten sonra sanık tarafından 20.11.2019 tarihinde sunulan eski hale getirme ve temyiz dilekçesi ile sonradan atanan sanık müdafiinin de süresinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın süresinde olmayan temyiz talebi ve 5271 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddelerinde öngörülen eski hale getirme koşullarını gerçekleştirmeyen eski hale getirme isteği ile sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ...ve B... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2019/2460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,

1. Gerekçe bölümünde suç tarihi kısmında yazılı "15.06.2017,20.06.2017" ibaresinin çıkartılması ve yerine "sanıklar ..., B... ve ...yönünden 20.06.2017, sanık ... yönünden 15.06.2017, 20.06.2017" ibaresinin eklenilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerinin çıkarılması ve yerlerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünde (D) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2019/2460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza

Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3776, Karar No: 2015/5486, Tarih: 25.11.2015

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/3776 E.  ,  2015/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma (Vasıf değişikliği ile kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olup 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infazda gözetilmesine,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.11.2015 gününde, Daire üyeleri ...'ın suçun unsurlarının oluşmadığına, ...'nın ise eksik soruşturma bulunduğuna yönelen karşı oyları nedeniyle oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Görevde yükselme eğitimine tabii tutularak yapılacak sınav sonucuna göre atama yapılacak kadroların duyuru listesinde "kadro ünvanı uzman olan (kadro derecesi 1, hizmet sınıfı GİH, kadro sayısı 1), kadro ünvanı şef olan (kadro derecesi 4, hizmet sınıfı GİH, kadro sayısı 4), kadro ünvanı şef olan (kadro derecesi 3, hizmet sınıfı GİH, kadro sayısı 2), kadro ünvanı veri hazırlama kontrol işletmeni olan (kadro derecesi 5, hizmet sınıfı GİH, kadro sayısı 2) toplam 9 kadronun duyurulması istenildiği halde, ... İl Özel İdaresi İnsan Kaynakları Şube müdürü olarak görev yapan sanık ...'in, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünce açılan görevde yükselme eğitimi ve sınavı duyurusunda uzman kadrosunu kurumda yaptığı ilanda gizleyerek, bu kadroya sadece kardeşi ..'in başvuru yapmasını sağlamasından ibaret eylemi sebebi ile Elazığ Sulh Ceza Mahkemesine görevi kötüye kullanma suçundan açılan davada, mahkeme; “iddianamedeki anlatıma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın sübutu halinde eyleminin TCK'nın 44. maddesi dikkate alındığında Resmi Belgede Sahtecilik suçunu oluşturabileceği, bu suç yönünden delilleri değerlendirme, tartışma ve yorumlamasını ağır ceza mahkemesine ait olduğu” gerekçesi ile görevsizlik kararı verdiği, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince, bahsi geçen eylem sebebi ile sanığın TCK'nın 204/2, 62/1. maddeleri gereğince Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği suçundan sonuç olarak "2 yıl 6 ay hapis" cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

5237 sayılı TCK'nın sahtecilik suçunu tanımlayan 204/1. maddesinde “düzenleme, resmi bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirme ve kullanma” seçimlik hareketler olarak sayılmıştır. Dolayısı ile sayılan seçimlik hareketleri oluşturmayan eylemler sahtecilik olarak nitelendirilemez. Somut olayımızda eylemi TCK'nın 204/2. kapsamında kabul eden mahkeme, eylemi “saklanan” şeklinde, görevsizlik kararı veren Sulh Ceza Mahkemesi ise “yaptığı ilanda uzman kadrosunu gizlemek” şeklinde ifade etmişlerdir. Bu anlatımlarda dahi herhangi bir sahte belgenin düzenlenmesinden, bir belgenin değiştirilmesinden veya kullanılmasından bahsedilmemektedir. Burada gizlenen bir şey vardır ancak bu bir belge değil bilgidir. Suçun konusu kabul edilen ilan listesi içeriği itirabiyle ve şeklen gerçektir. Ancak eksiktir. Bu husus iddianamede olduğu gibi olsa olsa görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabilir.

Sahtecilik suçunun görevi kötüye kullanma suçuna dönüşmesi veya bir bütün halinde eylemin sahtecilik suçu kapsamında değerlendirilmesi meselesine gelince;

Sahtecilik suçları açısından bu konudaki en önemli düzenleme TCK'nın 212. maddesidir. Bu maddede “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” denilmektedir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, bu madde TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtimaya istisna teşkil etmektedir. Yani sanığın sahte bir belgeyi kullanarak başka bir suç işlemesi halinde her iki suçda oluşmakta ve ayrı ayrı cezalandırılması gerekmektedir. Burada sahtecilik suçunun başka bir suçun unsuru olması kabul edilmemiştir. Dolayısı ile her iki suçun unsurlarının müstakilen değerlendirilmesi ve sübutu aranmalıdır. Sonuç olarak bu madde karşısında sahtecilik suçunun görevi kötüye kullanma suçuna dönüşmeyeceği gibi görevi kötüye kullanma suçu da sahtecilik suçuna dönüşemez. İddianamede de görevi kötüye kullanma suçu anlatılmak suretiyle Sulh Ceza Mahkemesine dava açılmış herhangi bir belge düzenlemekten, değiştirmekten veya kullanmaktan bahsedilmemiştir.

Sonuç olarak CMK'nın 225. maddesine göre “hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil... hakkında verilir.” düzenlemesi karşısında eylemin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilip, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Memurun Resmi Belgede Sahteciliği suçundan cezalandırılması yönündeki mahkeme kararının onaması şeklindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Sonuç olarak CMK'nın 225. maddesine göre “hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil... hakkında verilir.” düzenlemesi karşısında eylemin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilip, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Memurun Resmi Belgede Sahteciliği suçundan cezalandırılması yönündeki mahkeme kararının onaması şeklindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

... İl Özel İdaresi İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürü olan sanığın, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün 28.01.2011 tarih ve 2787 sayılı yazısı ekinde gönderilen Görevde Yükselme Eğitimi ve yapılacak sınava tabi tutulacak kadro listesinde 1. derecede 1 uzman, 4. derecede 4 şef, 3. derecede 3 şef, 5. derecede 2 veri hazırlama kontrol işletmeni kadrosu bulunduğu ve bunun duyurulmasının istenilmesine rağmen suça konu, yalnızca 4. derecede 4 şef ve 5. derecede 2 veri hazırlama kontrol işletmeni kadrosu bulunduğu şeklinde ilan yapılmasını sağlayarak 1. derecede 1 uzman ve 3. derecede 2 şef kadrosunu gizlemek suretiyle uzmanlık kadrosuna başvurmaya hak kazanan katılan ile diğer personelin başvurusunu engellediği, böylece görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgeyi sahte olarak düzenlediğinin kabulü ile TCK'nın 204/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün 28.01.2011 tarih ve 2787 sayılı yazısı ekinde gönderilen toplam 9 adet kadrodan, 1 adet uzman ve 2 adet şef olmak üzere toplam 3 adet kadroyu hak sahiplerinin başvurusunu engelleyecek şekilde düzenlediği ve kurum ilan panosunda ilan etmek suretiyle gerçeğe aykırı belge düzenlediği tartışmasız ve sabit olan bir husustur.

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Personelinin Görevde Yükselme ve Ünvan Değişikliği Esaslarına Dair yönetmeliğin 10 ve 11. maddelerinde görevde yükselme suretiyle atama yapılacak boş kadroların sınıfı, ünvanı, derecesi ve aranacak şartların her yılın 15 ocak tarihine kadar duyurulacağı belirtilmiştir.

Ancak ilgili yönetmelikte duyuruların hangi usul ve yöntemle nerede, ne şekilde yapılacağı hususunda bir açıklama bulunmamaktadır.

Görevde yükselme eğitimi ve sınavı ile buna ilişkin kadro sayısı ve diğer şartların Bakanlık, Valilik ve İl Özel İdaresi internet sitelerinde yayınlanıp yayınlanmadığı ve hak sahiplerinin bu bilgilere kurum ilan panosu dışında bilgi sahibi olabilme olanakları bulunup bulunmadığı hususunda dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı ve araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Resmi bir belgenin sahtecilik suçuna konu olabilmesi için belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olması zorunludur. Sahteciliğe konu belgenin hukuken bir hakka esas olarak “geçerli ve kullanılabilir” olmaması halinde belgenin delil niteliği ve ispat gücü bulunmayacağından sahtecilikten söz edilemeyecektir.