muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/32, Karar No: 2024/143, Tarih: 27.03.2024

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede in dubio pro reo olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir." Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlediği konusunda şüphenin ötesine geçecek bir delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği," ,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlediği konusunda şüphenin ötesine geçecek bir delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği," ,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Dosya kapsamı ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların Çat ilçesinden Karlıova istikametine doğru yola çıktıkları, maktulün idaresindeki minibüs ile sağ koltukta sanık ... ... oturduğu halde önde, sanıklar ... ve ...'nin de ...’ın kullandığı pikapla arkadan seyrederken saat 22.00 sıralarında, Çat İlçesi Çirişli Köyü mevkiinde yolun sağ tarafından maktulün bulunduğu minibüse uzun namlulu silahlarla ateş edilmesi sonucunda, maktulün minibüsünün sağ tarafında 14 adet mermi giriş deliği oluştuğu, maktulün başının sağ tarafından sağ kolundan birer adet sırtından iki adet ve sol kol dirsek bölgesinden bir adet mermi girişine maruz kaldığı, sol dirseğinin üst tarafındaki yarasının bitişik atış, sırtındaki ve sağ kolundaki yaraların yakın atış mesafesinden yapıldığının tespit edildiği, maktulün sağ tarafında oturan sanık ... ...'ın sol kolunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, maktulün arabasının arka tarafına 4 adet mermi isabet ettiği, aynı zamanda maktulün oturduğu şoför koltuğunda arkadan öne doğru mermi giriş deliğinin bulunduğu, maktulün minibüsünün ön tekerlerinin patladığı ve ateşleme yerinden geriye giderek yolun sol tarafındaki şarampolde toprak zeminde sağa doğru yan yatmak üzereyken durduğu, olay yerinde yolun sağ tarafında ateşlemenin yapıldığı belirtilen yerde ve tepelik alanda 70 metre mesafede 14 adet kaleşnikof mermisi, 170 metre mesafede 92 adet bixi silahı kovanı ve 5 adet mermisi, 115 metre mesafede 28 adet M16 tüfeği mermisi kovanın bulunduğunun tespit edilmiştir.

Sanıklar aşamalardaki tüm savunmalarında suçu işlemediklerini söylemişlerdir. Olayın görgü tanığı da bulunmamaktadır.

Çat Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre düzenlenen tutanakta, maktül ... ile sanık ... arasında alacak veya namus meselesi tespit edilmediği bildirilmiştir.

25/02/2011 tarihinde silahlı terör örgütü PKK tarafından kullanılan bir internet sitesinde, maktulün ölümü sanık ...’ın yaralanması ile sonuçlanan olayın, örgüt mensubu bir grup tarafından dikkatsizlik sonucu gerçekleştirildiği şeklinde bir açıklama yapılmış, MİT Müsteşarlığının 26/11/2014 tarihli yazısında açıklamanın yapıldığı internet sitesinin örgüt tarafından kullanıldığı bildirilmiştir.

Kolluk tarafından düzenlenen tutanakta, 18/03/2011 tarihinde Bingöl'de meydana gelen çatışmada öldürülen teröristlerden elde edilen silahlardan birisinin maktulün vurulduğu olay yerinde elde edilen kovanları ateşleyen silah olduğu bildirilmiştir

Kolluk tarafından düzenlenen tutanakta, 18/03/2011 tarihinde Bingöl'de meydana gelen çatışmada öldürülen teröristlerden elde edilen silahlardan birisinin maktulün vurulduğu olay yerinde elde edilen kovanları ateşleyen silah olduğu bildirilmiştir

Hiçbir görgü tanığının bulunmadığı olayda, el svaplarındaki atış artıklarına ilişkin Jandarma ve Emniyet Kriminal ekspertiz raporları arasında çelişki mevcut olması, bitişik atış yapılması durumunda kullanılan silahların niteliği itibarıyla vücutta mermi çekirdeği veya gömleğinin kalmayacağı halde maktulün vücudundan mermi gömleği çıkartılmış olması ve Adli Tıp Kurumunun svaplar ve atış mesafesi konusundaki yazıları karşısında, atış artıkları ve atış mesafesine ilişkin olarak olay ertesinde alınan ekspertiz raporlarının da hükme esas alınabilecek kesinlikte bulunmadıkları anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamından sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin varlığı kanıtlanamamış, öldürme suçunu hangi nedenle ve ne şekilde işledikleri hususunda sanıkların kendi anlatımları dışında bir beyan veya delil de elde edilememiştir. Maktulün ateşli silah yaralanması sonucunda ölmüş olması gerçeği karşısında suçun sebebinin tespit edilememesinin bir önemi bulunmamakta ise de, maddi olayın ne şekilde gerçekleştiği ve sanıkların eyleme ne şekilde iştirak ettikleri hususlarının hiç bir şüphe kalmayacak şekilde ispat edilmesi gerekir. Ancak dosyada, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair aleyhlerine cezalandırılmalarına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, soyut ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan yetersiz gerekçe ile kasten öldürme ve 6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu,",

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; kasten öldürme eyleminin PKK terör örgütü tarafından gerçekleştirildiği,

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

B. PKK silahlı terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilmediği kabul edilen olayda, sanıkların kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları bakımından hukuki durumları

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; kasten öldürme eyleminin PKK terör örgütü tarafından gerçekleştirildiği,

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

B. PKK silahlı terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilmediği kabul edilen olayda, sanıkların kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları bakımından hukuki durumları

Suç tarihinden önce Bingöl'de meydana gelen depremden dolayı devlet tarafından yaptırılan deprem konutlarının bir kısmının sanık ... ile teyzesinin oğlu ve ortağı olan sanık ... tarafından yapıldığı, sanıkların Çiftlik ve Molla Şakir köylerinde üstlendikleri deprem konutları yapım işinde, maktulün de taşeron olarak bu inşaatlarda kardeşleriyle birlikte sıva işleri yaptığı, bu işleri yaparken 49 .... 07...plaka sayılı Ford Transit marka beyaz renkli beyaz minibüsü kullandığı, sanık ...'ın ise 06 .... 8... plaka sayılı Nissan marka siyah renkli bir pikabının bulunduğu, suç tarihi olan 13.06.2005 tarihinde sabah erken saatlerde sanıklar ... ve Mehmet ...'ın, iddialarına göre sanık ... ...'a araç bakmak amacıyla sanık ...'ın aracı ile Bingöl'den Erzurum'a yola çıktıkları, sanık ... ve maktulün de aynı gün inşaat işleri yaptıkları Karlıova ilçesinin Çiftlik köyünde bulundukları, saat 14.00 sıralarında sanık ... ve maktulün, maktule ait araçla Çat ilçesine doğru yola çıktıkları, Erzurum ilinden sanık ... ... ile ayrılan sanık ...'ın sanık ...'yi arayarak sanık ... ve maktulün Çat ilçesinde olduğunu öğrenmesi üzerine sanık ...'ye kendilerini beklemesini söylediği, sanıklar ve maktulün Çat ilçe merkezinde bulunan akaryakıt istasyonunda saat 22.00 sıralarında buluştukları, sanık ... ...'ın maktulün kullandığı araca, sanık ...'nin sanık ...'ın kullandığı araca bindikleri ve maktulün kullandığı araç önde, sanık ...'ın kullandığı araç ise arkada olacak şekilde Karlıova istikametine doğru yol aldıkları, her iki aracın da Erzurum-Bingöl kara yolunda seyrederek Çirişli köyü yakınlarına geldikleri sırada sanıklar ... ve ...'nin uzun namlulu silahlarla ateş etmek suretiyle belirlenemeyen bir sebepten dolayı minibüsün içerisinde bulunan maktulü öldürdükleri,

Her ne kadar sanıklar alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmeyerek maktulün ölümünün yolun sağ tarafından her iki araca doğru uzak mesafeden uzun namlulu silahlarla yapılan atışlardan kaynaklandığını sürmüş iseler de;

Her ne kadar sanıklar alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmeyerek maktulün ölümünün yolun sağ tarafından her iki araca doğru uzak mesafeden uzun namlulu silahlarla yapılan atışlardan kaynaklandığını sürmüş iseler de;

Ayrıntıları (1) numaralı uyuşmazlık kapsamında açıklanan delillere ek olarak sanık ...'nin, maktulün kullandığı minibüsün kapılarına kaynak yaptırmak amacıyla kendisiyle Çat ilçe merkezine geldiği yönündeki savunmasının, Çat ilçe merkezinde kaynakçılık işleri yapan tanıklar .......'nin maktulün aracına kaynak yapmadıkları şeklindeki beyanları ile maktulün kardeşleri olan tanıklar ... ve ... ile katılan ...'in sanık ...'nin isteği üzerine minibüsüyle Çat ilçe merkezine gittiği yönündeki anlatımlarıyla çelişmesi, telefonunun ilk çektiği yerde 112 ve 156'yı aradığına dair savunmasının da Turkcell A.Ş.'nin gönderdiği iletişim kayıtlarında yer alan sanık ...'nin 155 ihbar hattını saat 23.06'da aradığı, 155 ihbar hattını aramadan önce iki kez sanık ...'ı aradığı bilgileriyle çürütülmesi, sanık ... ve ...'ın normalde gün içerisinde bir iki kez görüşürken olay tarihinde birbirleri ile on kez görüşmüş olmaları, olay yeri inceleme raporundaki sağ ön koltuğun sırt kısmının sol üst köşesinde içeriden dışarıya doğru bir adet mermi giriş deliği bulunduğu, şeklindeki tespitin sanık savunmalarındaki oluşla örtüşmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ve ...'nin maktule yönelik kasten öldürme suçu ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediklerinin sabit olduğu,

Sanık ... ... ile maktulün olay öncesinde birbirlerini tanımamaları, sanık ... ...'ın aşamalarda maktulün kullandığı minibüse kendisini sanık ...'ın gönderdiğini beyan etmesi, sanığın kendisinin de olay nedeniyle yaralanmış olması ile dosyaya yansıyan diğer deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde; mahkûmiyet kararı verilebilmesi için suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ispat edilmesi gerektiğine ve gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlanmamış olaylar ve iddiaların sanık aleyhine yorumlanamayacağına dair şüpheden sanık yararlanır kuralı uyarınca sanık ... ...'ın, yüklenen suçları işlediğinin sabit olmaması sebebiyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği,

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının; sanıklar ...ve ... yönünden reddine, sanık ... ... yönünden ise kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanık ... ...'a atılı suçların sabit olduğu düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanıklar ... ve ... yönünden REDDİNE, sanık ... yönünden ise KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 3018-10247 ile 08.03.2011 tarihli ve 5100-1350 sayılı sayılı onama kararlarının sanık ... ... bakımından KALDIRILMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanık ... ...'a atılı suçların sabit olduğu düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanıklar ... ve ... yönünden REDDİNE, sanık ... yönünden ise KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 3018-10247 ile 08.03.2011 tarihli ve 5100-1350 sayılı sayılı onama kararlarının sanık ... ... bakımından KALDIRILMASINA,

3- Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.03.2010 tarihli ve 89-34 sayılı ile 24.03.2016 tarihli ve 21-92 sayılı kararların sanık ... ...'ın kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır kuralı uyarınca CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilip Özel Dairenin sanık hakkındaki onama kararı kaldırılarak Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanığın cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA ve yüklenen suçtan sanığın cezaevine alınmış olması hâlinde TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhâl salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ilk uyuşmazlık konusu ile sanıklar ...ve ... bakımından 13.03.2024 tarihinde yapılan birinci müzakerede, sanık ... ... yönünden ise ilk müzakerede yeterli yasal çoğunluk sağlanamadığından 27.03.2024 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5065, Karar No: 2014/7825, Tarih: 04.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5065 E.  ,  2014/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OF ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2010/187-2013/267

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı M.. K.., S.. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere yatağı niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20.12.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2.517,765 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı M.. K.. adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen ve 1997 yılında yol niteliğini kazanan 1.034,44 metrekare yüzölçümündeki bölümün mülkiyetinin davacı A..K..'ya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli değildir. Çekişme konusu taşınmaz, 1977 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında "dere yatağı" olarak tespit harici bırakılmış; 1997 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğünce düzenlenen kamulaştırma planında da dere yatağı olarak belirtilmiştir. Keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişiler ve davacı tanıkları çekişme konusu taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığını söylemişler ise de, uzman ziraat bilirkişisi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde 6-7 adet kızıl ağaç ve otsu bitkiler olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, taşınmazın niteliği hususunda ortaya çıkan çelişki memleket haritası ile uydu ve hava fotoğrafları getirtilerek inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle giderilmemiş; bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmemiştir. O halde, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait ve dere yatağının güzergahını gösterir memleket haritası, 1997 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ve az üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ise, Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı ve ardından taşınmaz başında jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ve davada yararı bulunmayan kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ile taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığı ve tamamlandığı, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığı, hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden getirtilen memleket haritası, planlar ve hava fotoğrafları ile uydu fotoğrafları üzerinde inceleme yaparak taşınmazın bu harita, plan ve fotoğraflarda ne olarak gözüktüğü hususlarında denetime elverişli rapor düzenlenmesi istenmeli, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesi, niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen raporlar alınmalı, alınacak raporda çekişme konusu taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün ne olduğu, fındık ocakları bulunup bulunmadığı, var ise kaç adet ocak olduğu ve yaşları belirtilmeli, taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalıdır. Diğer taraftan; çekişme konusu taşınmazın davacının murisi A.K

. Diğer taraftan; çekişme konusu taşınmazın davacının murisi A.K.'ndan intikal ettiği ve terekenin taksim edilmediği belirtildiğine göre, elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunan bir terekede, terekeye ilişkin tüm tasarruf işlemlerinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ve 702. maddeleri uyarınca, tüm mirasçılar tarafından birlikte yapılması zorunlu olup, tasarrufi işlem niteliğindeki davanında tüm mirasçılar tarafından birlikte açılması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı tarafa dava dilekçesi açıklattırılmalı, taksim iddiasına dayanıyorsa bu hususu ispatlaması için kendisine imkan tanınmalı; ayrıca, hüküm gününden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının tüm ilin mülki sınırları haline geldiği ve Büyükşehir Belediyesi sınırlarında bulunan köylerin tüzel kişilikleri sona erdiği göz önünde bulundurularak Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Of Belediye Başkanlığına husumet yöneltilmesi gerektiği de dikkate alınmak suretiyle, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2110, Karar No: 2018/3676, Tarih: 14.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2110 E.  ,  2018/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.02.2017 gün ve 2016/8453 Esas, 2017/921 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nın 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 315,00 TL para cezası ile bakiye 9.40 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 14.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2034, Karar No: 2012/7440, Tarih: 21.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2034 E.  ,  2012/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000 TL manevi tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde davalılar tarafından yayınlanmakta olan ... Gazetesinin 17.11.2009 tarihli ... isimli ilavesinin 3. Sayfasında, davacı ile arkadaşlarının aynı hizada yürümeleri sebebiyle yazının başlığı ile aynı ismi taşıyan filmdeki karakterlerle özdeşleştirilmiş ve söz konusu filmden bir fotoğraf karesi yazıya eklenmek sureti ile arada bağlantı kurularak yazının "Rezervuar Köpekleri gibi " başlığı altında imzasız bir yazının yayınlandığını, gerek başlığın, gerekse filmin niteliği göz önüne alındığında söz konusu yazı ile hakarete uğradığının aşikar olduğunu, yazının kanalizasyonda yaşamakta olan bir hayvanı çağrıştırmakta olduğunu, profesyonel bir sporcu ve aynı zamanda milli takım futbolcusu olan davacı kamuoyuna mal olduğunu, toplumdaki gençler tarafından rol modeli olarak kabul edilen saygın bir kişi olan için ortalama okuyucu nezdinde böyle bir algı yaratıldığını, şeref ve haysiyetini zedelediğini, yazının hakaret niteliği taşıdığını, kendisi ile özdeşleştirilen söz konusu film karakterlerinin hepsinin acımasız birer katil ve suçlu olduğunu, bu karakterlerin gözlerini kırpmadan çok sayıda kişiyi öldürdüklerini, sapıkça ve zevkle kanun adamlarına işkence ettiklerini, basın ilke ve kurallarına tamamen ters düşen ve hakaret niteliği taşıyan bu davranışları ile itibarının kaybolduğunu bu nedenle derin üzüntü ve sıkıntı içine düştüğünü, basının haber verme fonksiyonunu yerine getirirken kullandığı bu hakların sınırının; gerçeklik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık kuralları ile belirtildiğini, ancak bu yazı ile haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenebilmesi için hukuka aykırılık, kusur, zarar ve uygun neden- sonuç bağı koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiğini, bu yazının da davacı itibarını zedelemek ve sansasyon yaratmak kaydı ile yayınlanan bu yazı sebebiyle duyduğu derin üzüntü ve sıkıntı ve itibar kaybına uğrayan müvekkili için 5.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde dava konusu haberin tamamen hukuka uygun olduğunu,basın özgürlüğü çerçevesinde haber yapıldığını, ..