muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21917, Karar No: 2014/36218, Tarih: 01.12.2014

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacı işçinin ilaç tanıtımı işini yürüttüğü, aylık ve günlük çalışma planları ile ziyaret ve tanıtımlara ilişkin raporların düzenlenmesinin gerektiği, günlük çalışma raporlarında belirtilen doktorlarla, eczacılarla ve eczane çalışanlarıyla yüz yüze görüşülerek hedef ve tanıtım ilkeleri doğrultusunda medikal bilgi içeren tanıtım yapıldığı, söz konusu ziyaretler belirli bir plan ve program doğrultusunda tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından bizzat yürütülmekte, bölge müdürü ve diğer yöneticiler tarafından da şirket kayıtları ve Kuşman ismi verilen sistem üzerinden takip edildiği, davacı işçinin tanıtım işini gereği gibi yerine getirmediğine ilişkin bir iddiada bulunulmadığı, davalı şirket tarafından IMS verileri dikkate

alınarak tıbbi tanıtım temsilcisine hangi dönemde ne şekilde ne tutarda prim ödendiği ortaya konulamadığı, davacı işçinin tanıtımı işini ifa ettiği, depolara herhangi bir şekilde ilaç satışı yapmadığı, gerek IMS gerekse ecza deposu satış verilerine müdahale etmesinin görevi itibariyle fiilen mümkün görünmediği, davalı şirketin sunduğu yazılı beyanlarda, davacı işçinin sanal satış yöntemine başvurduğuna ilişkin bir iddia yer almadığı, üstelik bu hususta delillerinin olmadığı da beyan edildiği, davalı şirket tarafından feshe esas alınan soruşturma raporunda çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış oluşturduğu iddia edilen 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin olduğu belirtilmesine rağmen 15.11.2013-12.12.2013 tarihleri arasındaki dönemde tespit edilenin üzerinde bir sayıda (267) tıbbi tanıtım temsilcisinin iş sözleşmesinin feshi yoluna gidilmesinin ölçülülük ilkesine uygun olmadığı, davacı işçi yönünden iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshine esas olabilecek nitelikte güçlü ve yoğun bir şüphe tespit edilemediği, görevi ilaç tanıtımından ibaret olan, soruşturmaya, giderek feshe konu sanal satışa dahil olduğuna ilişkin hakkında herhangi bir delil bulunmayan, ilaç satış ve buna ilişkin oranların takibi ile davalı işverene bildirme yükümlüğü olmayan ve somut olayda da böyle bir eylemi tespit edilmeyen ilaç tanıtım mümessili olan, davalı işveren ile aralarındaki anlaşma gereği ilaç satış verilerinin tespit edilmesi ve buna bağlı olarak da bu verilerin tespiti ile devamında kendisine tanıttığı ilaçların satışı üzerinden ödenen primin miktarının belirlenmesinde herhangi bir bildirim görev ve yükümlülüğü ile müdahalesi olamayan davacı işçiye, davalı işveren firmanın dava dışı İMS firmasının ilaç depoları, hastane ve eczane ilaç satış çıkışlarına göre belirleyerek ve ödemesi gereken prim miktarının sanal olarak artması ile ilgili olarak şüphe feshini haklı çıkaracak herhangi bir delil dosyaya ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS

verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.033.00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33, Karar No: 2018/10380, Tarih: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/33 E.  ,  2018/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı .... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının yolcu olduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada davacının yaralandığını, elinde sinir hasarı ve kalıcı izler meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi ve 30.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davaya konu kazada davacının yolcu olduğu araç sürücüsünün de kusurlu olduğunu, davalı sürücüsüne atfedilen tam kusuru kabul etmediklerini, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyetinden kaynaklanan karşılanmamış maddi zararının kalmadığı anlaşıldığından, maddi tazminat isteminin reddine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.024,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19345, Karar No: 2013/9904, Tarih: 15.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19345 E.  ,  2013/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, e, 53/6, 89/1, 89/2-b, 53/6, 51/1-3-6-7-8maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre suç tarihinde görevli Haydarpaşa Liman İşletmesi yetkilisi hakkında " Taksirle Yaralama" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisi de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması ve birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden ise, bu hususun mahkemenin takdirinde olması ve karar verilmemesinin zımni red mahiyetinde değerlendirilmesi ayrıca sanık hakkında hüküm kurulurken “başkaca kanuni ve takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına” şeklinde gerekçe gösterilerek talebin karşılandığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren (4) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eylemi nedeniyle her iki katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek eylem bölünmek suretiyle, meydana gelen sonuç bakımından iki ayrı suç kabul edilip sanığın her bir katılana karşı taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı sorumlu tutulması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde “belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceğinin belirtilmesine karşın dosya içerisindeki onaysız fotokopi belgeye göre forklift yeterlilik belgesi bulunduğu anlaşılan sanığın yeterlilik belgesinin onaylı örneğinin getirtildikten sonra yürütmüş olduğu meslek ve sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak işlemiş olduğu taksirli suç nedeniyle TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca meslek ve sanatının icrasından yasaklanmasına karar verilebileceğinin gözetilmeyerek suç tarihinde geçerli sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, onaylı örneği getirtilmeden sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

2- Sürücü belgesinin geri alınmasının, güvenlik tedbiri niteliğinde olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi hükmü gereğince ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Katılan ...'a ait hükme esas alınan Haydarpaşa Numune Hastanesi Başhekimliğine ait 05.01.2009, 21.01.2009 ve 13.02.2009 tarihli raporların denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı örneklerinin getirtilmeden onaysız fotokopi belgeye dayanarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34282, Karar No: 2018/7570, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34282 E.  ,  2018/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; "...Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür, hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar.

Sulh ceza hâkiminin kararına karşı acele itiraz yoluna gidilebilir. Yetkili makam üç gün içinde itirazı inceleyerek karar verir. Yetkili makamın kararı kesindir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..." hükümlerini,

Adı geçen Kanun'un "Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18/1. maddesi; "...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz..." hükmünü amirdir.

./..

Adı geçen Kanun'un "Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18/1. maddesi; "...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz..." hükmünü amirdir.

./..

Yukarıda yer alan mevzuat kapsamında, sanık hakkında düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın yerine getirilmemesinden dolayı yargılama yapılabilmesi ve ceza verilebilmesi için 5187 sayılı Kanun'da yazılı usulüne uygun şekilde alınmış ve kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunması gerektiği, bu mahkeme kararının öncesindeki bildirim usulünün ve mahkeme kararının tebliğine dair sürecin aşamalarının usulüne uygun olup olmadığının, ancak ve ancak ilgili değişik iş dosyasının mahkeme dosyasına getirtilerek veya ayrıntılı şekilde incelenip tutanağa bağlanarak yapılabileceği tartışmasız olmakla, mahkemece suça konu düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair dosyanın getirilip içeriğinde bulunan karar öncesindeki yerel gazete nüshaları, bildirime dair tebliğ mazbataları ve ilgili gazetenin sorumlu müdürü ile bağlı olduğu yetkilinin yazılı olduğu künyesi incelenmeden eksik araştırma sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Temyize konu dosyada, sanık tarafından düzeltme ve cevap metninin yayımlandığı yönündeki savunmayla birlikte dosyaya sunulan 16.10.2012 tarihli haftalık yerel süreli yayın nüshasının incelenmesinde, sorumlu yazı işleri müdürünün Gönül Alpaslan, Genel Yayın Yönetmeninin ..., İmtiyaz Sahibinin Fadim Tunç, Sayfa Editörünün Zehra Tunç, Muhabirin Emine Güner olarak yazılı olması, 5187 sayılı Kanun'a göre atılı suçun faillerinin sorumlu müdür ve bağlı bulunduğu yetkili olarak belirlenmiş olması karşısında; adı geçen gazeteye ve gazetenin basıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmak suretiyle düzeltme ve cevap metni yayımlanmasına dair kararın tebliği tarihinde bu kararın tebliğ edilmesi gereken sorumlu müdürü ve bağlı olduğu yetkilinin kimler olduğu sorulup öğrenilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9847, Karar No: 2006/10134, Tarih: 26.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9847 E.  ,  2006/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacıların davası kabul edildiği halde davacıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılması ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.26.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3141, Karar No: 2017/7273, Tarih: 04.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3141 E.  ,  2017/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davcılar vekili dilekçesinde; davacıların ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 98278 ada 1 sayılı parselde kat mülkiyetli 44 daireli binada kat maliki olduklarını, 10/05/2014 tarihli olağan kat malikleri kuruluna, hazirun cetveline 23 kat malikinin katılmış gözüktüğünü, hazirun cetveline göre 1 kat malikinin 7 kat malikine vekaleten, diğer 1 kat malikinin de 5 kat malikine vekaleten hazır bulunduğunu, bu durumum KMK'nın 31. maddesine aykırı olduğunu, vekaletname ile temsilin iki kişi ile sınırlı olduğunu, buna göre toplantıda hazır bulunan kat maliki sayısının vekaletnameler dahil 15 kişi olduğunu, vekaletnamelerin 8 adedinin Kanuna aykırı kullanıldığını bu nedenle toplantı yeter sayısına ulaşılamadığını, 10/05/2014 tarihli kat malikleri kuruluna katılan kat maliklerinden bir kısmının 57.200,00.-TL tutarında ek işler için alınan borç maddesiyle ilgili açıklama istediklerini, çıkan tartışma sonucu toplantıyı terk ettiklerinden bu durumun genel kurul tutanaklarına geçirilip geçirilmediğinin bilinmediğini, toplantıyı terk eden davacıların yönetim kurulunun ibrası dahil hiçbir maddenin görüşmelerine ve oylamaya katılmadıklarını, 57.200,00.-TL borcun ''devreden borç, demirbaş gideri'' olarak gösterilmiş ve kat maliklerinden bu meblağın ödenmesinin talep edildiğini, yönetimin yetkisi olmadan borç aldığını (57.200.-TL), bu borçlanmayı gerektirecek bir yetkilerinin olmadığını, bu ve bir kısım başka nedenlerden dolayı toplantıya katılmamış veya katılıp çıkan tartışma nedeni ile toplantıyı terk eden bir kısım kat maliklerinin imza toplayarak kat maliklerini olağanüstü toplantıya çağrılması için yönetime başvurduğunu, yöneticilerin ise bu çağrıya olumsuz yanıt verdiğini beyan ederek; olağanüstü toplantı çağrısı yapmak üzere kat maliklerinden ...'e görev ve yetki verilmesine, mevcut yöneticilerin olağanüstü kat malikleri kurulunun yapılmasına kadar görevlerinin tedbiren sınırlandırılmasına karar verilmesini" talep ve dava etmiştir.