muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25749, Karar No: 2017/25869, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25749 E.  ,  2017/25869 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5875, Karar No: 2011/9836, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5875 E.  ,  2011/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, meskene dönüştürme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, temyize cevap dilekçesi ile birlikte temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6490, Karar No: 2006/8923, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6490 E.  ,  2006/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili idarenin teşvik belgesi kapsamındaki alacaklarına pay ayrılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış tutarının 15.09.2003 tarihli sıra cetveli ile dağıtıldığı ve bu cetvelin kesinleştiği; davacının itiraz ettiği sıra cetvelinin anılan cetvelde hesaba katılamayan harç eksikliğine yönelik olarak ek mahiyette düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25125, Karar No: 2014/35332, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25125 E.  ,  2014/35332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2010/1075-2013/389

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar, sayılı kararı gereğince bozma sebebidir.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda sehven kıdem tazminatına hükmedilmediği belirtilerek 3.293,66 TL kıdem tazminatının davalıdan tahsiline dair karar verilmiştir. Gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/949, Karar No: 2025/1922, Tarih: 10.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/949 E.  ,  2025/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2012/95 E., 2021/11 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede orman kadastro çalışmaları 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) göre 2008 yılında yapılmış ve 30.05.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu Siirt ili ... ilçesi ... köyü 152 ada 5 no.lu parsel 08.07.2008 tarihinde tarla vasfı ile ... adına tespit edilmiş, 08.04.2009-07.05.2009 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmış, ilan süresi içerisinde dava açıldığından kesinleşmemiştir.

Davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle; Siirt ili ... ilçesi ... köyü 152 ada 5 parsel no.lu taşınmazın davalı ... adına tespit gördüğünü, dava konusu taşınmazın gerek memleket haritasında gerekse amenajman planında orman olarak görüldüğünü, bu nedenle davanın kabulü ile dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptali ile bu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddi ile davaya konu taşınmazın davalı adına tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddi ile davaya konu taşınmazın davalı adına tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2012/7757 Esas, 2021/10510 Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının davalı yararına oluştuğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın eğimi ziraat bilirkişi tarafından %5-10, orman bilirkişi tarafından %10-15 olarak belirtilmiş, komşu 152 ada 1, 2 ve 4 sayılı parseller hükmen orman olarak tescil edilmelerine karşı dava dosyaları ve varsa dayanağı belgeler getirtilerek çekişmeli taşınmazı ne gösterdikleri belirlenmemiş, orman bilirkişileri tarafından hava fotoğrafında orman olarak göründüğünü, memleket haritasında ise açık renkli alanda olduğunu hükme esas alınan raporlarında belirtmelerine rağmen memleket haritasında boyama hatası olup olmadığı hususu değerlendirilmediği gibi mahkemece de araştırılmamış, dava konusu taşınmaz ve geniş çevresinin 6831 sayılı Yasanın 17/2 maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde olup olmadığı irdelenmemiştir. Çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yetersiz inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

" şeklinde belirtilen gerekçelerle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; "taşınmazda keşif tarihi olan 2016 yılı itibariyle 4-5 yaşlarında fıstık fidanlarının ekili olduğu, taşınmazın büyük kısmının kayalık ve taşlık olduğu, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın eğimi %33 olarak belirtilmişse de orman bilirkişi raporunda belirtildiği üzere taşınmaz eğiminin klizimetre ile ölçüldüğü şekilde %8-15 arası olduğunun kabul edildiği, orman bilirkişi raporuna göre en eski tarihli hava fotoğrafı ile bu hava fotoğrafının yorumlanması ile üretilen memleket haritası arasında uyumsuzluk bulunmadığı, boyamı hatası olmadığı tespit edilmiş, her ne kadar orman bilirkişi raporunda taşınmasın orman sayılmayan yerlerden olduğu sonucuna varıldığı belirtilmişse de son alınan ek rapora göre taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklıklıklardan olduğunun tespit edildiği, tüm bu hususlar karşısında 6831 sayılı Kanunun 17/2 maddesi uyarınca orman içi açıklık niteliğinde olan taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı anlaşılmakla" davanın kabulü ile kadastro tespitinin iptaline, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; orman bilirkişisinin sunmuş olduğu tüm raporlarda taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiğini, Mahkeme orman bilirkişisinin sunmuş olduğu ek raporda taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2 nci maddesinin orman içi açıklıklardan 3 hektardan küçük olduğu tespiti yönündeki bir satırlık cümleyi kesin hüküm kabul ederek başkaca bir araştırma yapmadan davanın kabulüne karar verdiğini fakat aynı bilirkişinin aynı raporunda taşınmazın orman ile bütünlük arz etmediği ve başkaca gerekçelerle orman sayılmayan yerlerden olduğu tespitinde bulunduğunu, davaya konu taşınmaz ana yol kenarında olduğunu, komşu parselleri orman vasfında olmadığını, orman içi açıklık olmadığından bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20025, Karar No: 2013/5946, Tarih: 06.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20025 E.  ,  2013/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ürgüp Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, asıl dava ve tazminat istekleri hakkında verilen hüküm ve lehine hükmedilen nafakanın miktarı yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise, kadın lehine hükmedilen yoksulluk ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-davacı (kadın) yararına da vekalet ücreti takdir edildiğine göre, kadının müstakil olarak açmış olduğu asıl dava ile birleştirilerek görülen nafaka davasının da kısmen kabul edildiğinin kabulü gerekmesine göre davacı-davalı (koca)'nın bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-davalı (koca) tarafından açılan boşanma davası, 24.04.2012 tarihli dilekçe ile yetkili vekili tarafından ıslah edilmiş, ıslahla dava, evliliğin "akıl hastalığı" sebebiyle mutlak butlanla sakat olduğundan bahisle evliliğin iptali davasına dönüştürülmüştür. Mahkemece psikiyatri uzmanının verdiği 27.03.2012 tarihli rapor esas alınarak, davacının akıl sağlığının yerinde olmadığı gerekçesiyle evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiştir. Hükme esas alınan tek hekim tarafından verilen rapor, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının vesayet altına alınmasına esas teşkil eden 23.08.2007 tarihli sağlık kurulu raporunda "epilepsi - hafif mental retardasyon" tanısı konulduğu görülmektedir. Bu rapor da davacının akit tarihindeki durumunu göstermekten uzak ve hastalığının evlenmesine engel oluşturacak bir akıl hastalığı niteliğinde olup olmadığını duraksamasız olarak ortaya koyar mahiyette değildir. O halde mahkemece; davacı hakkında akit tarihinde evlenmesine engel oluşturacak derecede akıl hastası olup olmadığı konusunda resmi sağlık kurulu raporu alınması ve hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik ve yetersiz rapora dayanılarak hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bu bentteki bozma sebebine göre davacı-davalı (koca)'nın yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları ile davalı-davacı (kadın)'ın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/1071, Karar No: 2007/5259, Tarih: 12.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1071 E.  ,  2007/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK’nın 355.ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde yanlar arasındaki sözleşme gereğince imal edilen bir kısım bilardo masasının gönderilen ihtarnameye rağmen davalı iş sahibi tarafından teslim alınmadığı bu nedenle depoda bekletildiği ayrıca iş bedelinin de ödenmediği iddia edilerek, müspet ve menfi zararın tazmini talep edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasında bir ön anlaşmanın yapıldığı ancak her iki tarafın da edimlerini tam olarak yerine getirmediği sipariş sözleşmesinde davalı iş sahibinin imzasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Tarafların imzasını taşıyan 27.09.2003 tarihli “teklif mektubu”nda yapılacak iş ve iş bedeli konusunda taraflar anlaşmışlardır. Davalı taraf bu anlaşmaya uygun olarak bir kısım teslimatın yapıldığını ancak kalan işin, kendilerinin mali zorluk içinde bulunmaları nedeniyle teslim alınmayacağını 28.04.2004 tarihli ihtarname ile davacı yükleniciye bildirmiştir. Bu durumda yanlar arasında eser sözleşmesinin kurulduğunun ve davalı iş sahibinin ifadan kaçındığının kabulü gerekir. O halde mahkemece dava konusu malların teslimi şartıyla iş bedeli ile davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren depo ücretine hükmedilmesi gerekir. Aksi düşünceler ile davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6697, Karar No: 2024/882, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6697 E.  ,  2024/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/09/2022 tarihli ve 2021/3920 soruşturma, 2022/6684 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/10/2022 tarihli ve 2022/3903 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17/10/2023 tarihli ve 94660652-105-61-15869-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/11/2023 tarihli ve KYB-2023/115540 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/11/2023 tarihli ve KYB-2023/115540 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'ın Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan ifadesinde özetle; Blue White Güzellik Merkezi isimli işyerine buz lazer hizmeti için başvurduğunu, ilk seansta sağ kolunun üst kısmında lazer işlemine bağlı olarak yanık oluştuğunu, hem şüphelilerden hem de başka yerden aldığı kremlerin işe yaramadığını, daha sonraki seanslarda yine ufak tefek yanıklar dışında ciddi herhangi bir sorun olmadığını, 16/03/2021 tarihinde şüpheli Gülay tarafından yapılan seans sonrasında vücudunun bir çok yerinde birinci derece yanıklar oluştuğunu belirterek şikayette bulunması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;