muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/269, Karar No: 2022/745, Tarih: 29.11.2022

Tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; "Benim hazırlıkta vermiş olduğum beyanım doğrudur, mağdur bacanağım ...'ın kızıdır, aynı apartmanda farklı dairelerde oturuyoruz, mağdur cep telefonu ile facebooktan erkeklerle görüşüyordu, yanlış kişiler ile konuşuyordu, ben yanlış kişilerle konuşmaması için sürekli mağduru takip ediyordum, bunu bana kimse söylememişti, ben bu durumu ailesine söylemiştim, onların mağduru takip ettiğimden haberi vardır benim üç tane telefon hattım var, bunlardan birini mağdura verdim, ulaşılması kolay olsun diye vermiştim, mağduru arayıp nerde olduğunu sordum, sevgilisi ile Kültürparkta olduğunu söyledi, beni çağırmadı, ben oraya gittim, mağdur erkek arkadaşı ile geldi , mağduru köyde dededen kalma eve götürdüm, mağduru kendime ait 16 xx xx3 plakalı aracım ile götürdüm, annesi babası evde olmadıkları için köye götürdüm, mağduru götürdüğüm ev kayınpederime aittir, evde kimse yoktu, aynı aileden olduğumuzu düşünerek sorgulamaya başladım, erkek arkadaşını, kaç kere buluştuklarını söyledi, mağdur erkek arkadaşı olduğunu, ilk defa buluştuğunu söyledi. Kesinlikle mağdur ile sevişmedim, elbiselerini çıkartmadım, hiçbir yerini öpmedim, hiçbir yerine cinsel organımı, sürmedim göğsünü kalçalarını ellemedim, ben baskı yaptığım için mağdur bana iftira atıyor, atılı suçlamaları kabul etmiyorum, ben hürriyetini tahdit etmedim, cinsel amaçlarda bulunmadım, mağdura karşı cinsel istismar suçunu da işlemedim, suçsuzum, tutuksuz yargılanmak istiyorum, eşim hastadır.",

14.08.2013 tarihinde Mahkemede; "Ben atılı suçlamayı kabul etmiyorum, mağdur ... benim baldızımın kızıdır, aynı binada farklı katlarda otururuz, 30 yıldır ailesi ile çok iyi bir ilişkimiz vardır, hiçbir problemimiz yoktur, 23 Nisan yani olay tarihinden 1 hafta kadar önce annesi . ın cep telefonunda erkek arkadaşı ile mesajlaşmasını görmüş, babasına söylemiş, o da kızına şiddet uygulamış, hatta okula göndermemiş, benim haberim oldu, babasına durumu sordum, '. okula gitmez ise intihar etmeyi düşünüyor.' dedi, bunun üzerine ben .'ın psikolojisi düzelsin diye eşimle onu aldım, gezdirdim, okuldan devamsız gözükmesin diye aile hekiminden rapor aldık, daha sonra eve bıraktım, okula gitmeye devam etti, olay günü de yani 23 Nisan da eşim 'Gülşah evde mi? Bir kontrol etsen.' dedi, ben de Gülşah ı cep telefonundan aradım fakat açmadı, ben de mesaj atarak telefonu neden açmıyorsun diye sordum, telefonu açınca aradım, müsait olmadığını söyledi, sen neredesin diye sorunca Kültürpark ta arkadaşlarla geziyorum dedi, ben de ailesinin mesajlaşmasını istemediği arkadaşları olduğunu düşündüm, ben de yakınım, seni alayım dedim, kendisi ben ... tarafındaki kapıya geleyim dedi, oraya bir erkek arkadaşı ile geldi, sonra arkadaşı gitti, ben de Gülşah ı aldım, kayınpederden kalan İkizce köyündeki eve gittik, hem muslukları kontrol edecektim, hem çiftçilik için adam bulacaktım, giderken kendisine neden ailen istemediği halde erkek arkadaşlarınla buluşuyorsun dedim, o da ailemden intikam almak için yaptım dedi, ben daha fazla üstüne gitmedim, köyden dönüşte kuaföre gideceğim dediği için amcasının kuaför dükkanına bıraktım, bu olaydan sonra da . normal yaşantısına devam etmiştir, 12 Mayıs ta annesi bana kızımı şimdiye kadar koruyordun ama bundan sonra koruma gibi şeyler söylemişti, tutuklanmadan 1 gece önce de konuşmak istediğini söylediler, henüz konuşmadan polis beni yakaladı, ben hiçbir şekilde cinsel istismarda bulunmadım.", sorulması üzerine; "Okunan beyanlarım doğrudur aynen tekrar ederim, ben mağdureye bazen istediğinde kendime ait cep telefonunu günü birlik kullanmak üzere veriyorum, annesinin babasının bundan haberi vardır, ben köye hem muslukları ve su tesisatını kontrol için gitmiştim, hem de giderken mağdure ile erkek arkadaşı konusunu konuşacağımı söylemiştim, bu sırada olayın etkisi ile sorgulama için köye götürdüğüm yazıldı, ifademi alan polis ve savcı 'Kısa kes.' dedikleri için bu şekilde beyanım zapta geçti.", sorulması üzerine; "23 Nisan tarihinden sonra ben tutuklanıncaya kadar hem mağdur hem ailesi bize normal bir şekilde rahatça gelip gidiyorlardı, hatta ben tutuklandıktan sonra da hem baldızım hem de . bize gelip gitmeye devam etmiş, hatta . bizim evde kalmış, bunu da öğrendim.",

10.10.2013 tarihinde Mahkemede; "Ben zaten önceden evin içine girdiğimi söylememiştim, evin bahçesinde asmalık vardı, musluklar oradaydı, mutfakta da vardı ama ben mutfaktaki musluğa bakmamıştım, benim C.Savcılığında ve sorgudaki ifademde eve gittiğimiz hatta yarım saat kaldığımız yazılmış ancak benim kastettiğim evin içi değildir, önündeki bahçelik alandır.",

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Katılan mağdure Savcılıkta; teyzesinin eşi olan sanığın, kendisini Kültürpark civarından arabasıyla alarak İkizce köyünde bulunan eve götürdüğünü, araca binerken köye gideceklerini bilmediğini, sanığa sorduğunda sanığın köy evine gideceklerini söylediğini, eve gittiklerinde sanığın, kendisinden soyunmasını istediğini, kabul etmediğini ancak sanığın kızarak kendisini soyduğunu, her ikisinin de çıplak bir şekilde kaldıklarını, sanığın, kendisinin göğüslerini, alt cinsel bölgelerini ve bacaklarını okşadığını, cinsel organını cinsel organına sokmadığını ancak cinsel organını kendisinin bacak arasına sokarak sürttüğünü, bu sırada sanığın herhangi bir tehditte bulunmadığını, sanığa karşılık vermek istediğini ancak her nasılsa karşı koyamadığını, sonrasında araca binerek birlikte ... merkeze döndüklerini, sanığın 2-3 yıldır kimsenin görmediği zamanlarda kendisinin kalçalarını ve göğüslerini elbise üzerinden ellediğini ancak sanığın, teyzesinin kocası olmasından dolayı aklına kötü bir şey getirmediğini, şikâyetçi olduğunu, Mahkemede; sanığın arabasına bindiğinde köye gideceklerini bilmediğini ancak sanığın arabasını köye giden yola doğru sürdüğünü, sanığın davranışlarında sinirlendiğine dair bir emare görmediğinden sesini çıkarmadığını, cinsel eylemlerde bulunduğu sırada sanığa karşı koymaya çalıştığını, tekme atarak kurtulduğunu, sanığın, kendisini ..

... kent meydanına bıraktığını, kuaföre gidip saçını kestirdiğini ve dersaneye gittiğini, olay esnasında bağırmadığını, bağırsa bile evin konumu itibarıyla kendisinin sesini kimsenin duyamayacağını,sanığın, kendisini tehdit etmediğini ancak yine de sanıktan korkusundan ve ailesinden çekinmesinden dolayı olayı kimseye anlatamadığını, sinir krizi geçirmesi üzerine annesine durumu anlatabildiğini, sanığın önceden de kendisine sarılıp öptüğünü ve bu esnada elinin göğüs ve kalça bölgesine temas ettiğini, bu durumun yanlışlıkla olduğunu düşündüğünü ancak sonrasında bu davranışların da cinsel amaçlı yapıldığına kanaat getirdiğini, olaydan sonra sanığın evine gidip gelmeye devam ettiğini, amacının ailesinin durumdan şüphelenmemesi olduğunu iddia ettiği, sanığın ise suçlamaları kabul etmeyerek Kollukta; mağdurenin yanlış kişilerle görüşmesini engellemek adına onu takip ettiğini ve bu hususun da mağdurenin ailesi tarafından bilindiğini, olay günü mağdureyi arabasına alarak İkizce köyündeki eve götürdüğünü, amacının mağdureyi sorgulamak olduğunu, mağdureye erkek arkadaşıyla ilgili sorular sorduğunu, yarım saat kadar bu sorgulamanın devam ettiğini, daha sonra mağdureyi şehir merkezine bıraktığını, Savcılıkta; daha rahat konuşabilmek adına mağdureyi köy evine götürdüğünü, Sulh Ceza Mahkemesinde; mağdureye uyguladığı baskı nedeniyle mağdurenin iftira attığını, Mahkemede; köy evine gitmelerindeki amacının mağdureyi sorgulamak olmadığını, muslukları kontrol etmek ve çiftlikte çalışacak adam bulmak amacıyla köy evine gittiklerini, evin içine girmediklerini, mağdurenin olaydan sonra da kendi evine normal bir şekilde rahatça gelip gittiğini savunduğu olayda;

1- Sanığın, katılan mağdureye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığı;

Mağdurenin Savcılıkta sanığa eylemleri sırasında "...anlattıklarımı yaparken herhangi bir zarar verici alet bir şey göstermedi. Ciddi şekilde herhangi bir tehdit sözleri de olmadı. Ben kendisine karşılık vermek istedim ancak her nasılsa kendisine karşı koyamadım." şeklindeki beyanına karşılık Mahkeme beyanında "...bu sırada ben karşı koymaya çalıştım ve son olarak tekme atarak kurtuldum. Kanepeden yere düştüm, o sırada kendisi de işini bitirmiş olmalı ki giyindi." biçiminde olayın oluş şekline yönelik birbiriyle çelişen anlatımlarda bulunması, sanığın ise aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmemesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eylemi gerçekleştirdiğine yönelik kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın mağdureye yönelik eyleminin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı;

Olay tarihinde 15 yaşından büyük mağdurenin aşamalarda sanığın cebir, tehdit veya hile kullandığına dair beyanda bulunmaması, sanığın istikrarlı biçimde suçlamayı kabul etmemesi, birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan sonuç da gözetildiğinde; sanığın mağdureye yönelik eylemini onun rızasına aykırı olarak gerçekleştirdiği hususunun şüphede kalması ve bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sanığın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığına karar verilmelidir.

Bu itibarla, ikinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

...

...

...

...

1-İtiraz kabul

2-İtiraz kabul

...

...

...

...

...

1-İtiraz kabul

2-İtiraz kabul

...

...

1-İtiraz kabul

2-İtiraz kabul

...

...

...

...

...

...

...

...

Yazı İşleri Müdürü.

B.D
Yargıtay — Esas No: 2016/20060, Karar No: 2016/20923, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20060 E.  ,  2016/20923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, S... Şubesinin 20.12.2015 tarihinde icra edilecek 4. olağan genel kurulun yapılmasına ilişkin şube yönetim kurulu kararının ve 4. olağan kurulun yapılmasına yönelik tüm işlemlerin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulması ve iptalini, ayrıca S.... Şebesinin 03.09.2014 tarihinde yapılmış 4. olağan genel kurulunun iptali ve genel kurulu yapma ve genel kurula kadar sendikayı yönetmek üzere kayyım atanmasının şayet genel kurul yapılırsa yapılacak genel kurulun iptali ile genel kurulun kanun ve tüzük hükümleri gereğince en kısa zamanda toplamak ve bu tarihe kadar sendikayı yönetmek için kayyım atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sendikanın Bursa şubesi üyesi olduğunu, davalı sendika Bursa şubesi yönetim kurulu tarafından 20.12.2015 tarihinde Bursa şubesinin 4. olağan genel kurulunun yapılmasına yönelik karar alındığını, şube 4. olağan genel kurulunun 13.09.2014 tarihinde yapıldığını, yargı mercii tarafından bu genel kurulun iptaline karar verilmedikçe mevcut genel kurulun tüm sonuçları ile geçerliliğini koruyacağını, sendika tüzüğünde şube genel kurulunun dört yılda bir yapılacağının belirtildiğini, şube 4. olağan genel kurul toplantısının 13.09.2014 tarihinde yapıldığını, ortada iptal edilmemiş bir genel kurul mevcut olup bu genel kurulun şube veya genel merkez yönetim kurulu tarafından iptaline karar verilip yenisinin yapılamayacağını, olayda da geçersizliğine yönelik bir mahkeme kararı bulunmayan bir olağan genel kurulun mevcut olduğunu, ancak Ankara 6. İş Mahkemesi kararıyla delege seçimlerinin iptaline karar verildiğini, bu nedenle geçersiz hale geldiği yargı kararıyla kesinleşen 4. olağan genel kurulun iptal edilip, iptal edilen genel kurulun yerine hukuka uygun şekilde yeni bir genel kurul yapmak üzere kayyım tayin edilmesi gerektiğini, genel kurulların dört yılda bir toplanacağının emredici olarak düzenlendiğini, dolayısıyla 20.12.2015 tarihinde olağan genel kurul yapılmasına dair alınan kararın açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek S. şubesinin 20.12.2015 tarihinde 4. olağan genel kurulunun icrasına dair şube yönetim kurulu kararının iptaline ve S. şubesinin 13.09.2014 tarihinde yapılmış olan 4. olağan genel kurulunun iptaline, genel kurula kadar sendikayı yönetmek üzere kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, somut olayda Ankara 6. İş Mahkemesi kararı ile şube delege seçimlerinin iptaline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, delege seçimlerinin iptali ile genel kurulun mutlak butlan ile hükümsüz hale geldiği ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 83. maddesi gereğince buna dair davanın süreye tabi olmadığı gerekçesiyle 4. olağan genel kurulun iptaline karar verilmiş, diğer taraftan mahkeme kararı ile iptal edilmeden yeni genel kurul kararı alınamayacağı ve yeni genel kurulun 20.12.2015 tarihinde icrasına dair kararın iptal edilen genel kurul ile seçilen yönetim kurulu üyeleri tarafından alındığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı sendika vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 2/1-ğ maddesinde sendikalar “İşçilerin veya işverenlerin çalışma ilişkilerinde, ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için en az yedi işçi veya işverenin bir araya gelerek bir işkolunda faaliyette bulunmak üzere oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” olarak tanımlanmıştır. Anayasanın 51. maddesi de aynı doğrultudadır. Aynı maddenin son fıkrasında sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağı vurgulanmıştır.

6356 sayılı Kanun'un 9. maddesinde, genel kurulun, sendika ve şubelerin zorunlu organlarından olduğu belirtilmiştir. Genel kurulun görev ve yetkileri, aynı Kanun'un 11. maddesinde düzenlenmiş olup, maddeye göre, sendika organlarının seçimi yetkisi de genel kuruldadır. Bu itibarla, sendikanın yönetim, denetim ve disiplin kurulu üyelerinin belirlendiği genel kurulların, demokratik esaslar doğrultusunda icra edilmesi, sendika içi demokrasinin gerçekleşmesi yönünden son derece önemlidir. Bu cümleden olarak, bir sendikanın demokratik yapıya sahip olup olmadığına ilişkin en somut ölçüler genel kurulun yapısı ve işleyişinde aranmalıdır (ŞAHLANAN, Fevzi: Sendikaların İşleyişinin Demokratik İlkelere Uygunluğu, İstanbul, 1980, sh.119).

Genel kurul sendikaların iradesini yansıtan nihai karar organıdır. Genel kurullar bakımından asıl olan ise olağan genel kuruldur. Olağan genel kurul, kanunda ve daha kısa bir süre belirlenmesi şartıyla tüzükte öngörülen sürelerde düzenli olarak yapılmak zorunda olunan ve yapılması için herhangi bir sebebin ortaya çıkması gerekli olmayan genel kuruldur. Olağanüstü genel kurul ise ancak genel kurulun olağanüstü toplanmasını gerektirir nitelikte objektif ve ciddi sebeplerin bulunması halinde söz konusu olan istisnai nitelikteki genel kuruldur.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu'nun 11. maddesinin ikinci fıkrası ile “Genel kurul toplantıları, genel kurullarda yapılacak seçimler, seçimlere yapılacak itirazlar, seçimlerin iptali ve yenilenmesine ilişkin hususlarda” 6356 sayılı Kanun'a atıf yapılmıştır. 6356 sayılı Kanun'un “Seçimlere itiraz” başlıklı 15. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise “Bakanlık veya kuruluş ya da şubesinin üye ve delegeleri; kanun ve tüzük hükümlerine aykırı olarak genel kurul ve seçim yapılması veya seçim sonuçlarını etkileyecek ölçüde bir usulsüzlük ya da kanuna aykırı uygulama iddiasıyla, bu işlemlerin veya genel kurulun iptali için genel kurul tarihinden itibaren bir ay içerisinde dava açabilir. Dava basit yargılama usulüne göre iki ay içerisinde sonuçlandırılır. Kararın temyizi hâlinde Yargıtayca on beş gün içinde kesin olarak karara bağlanır.”

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1-Somut olayda, davalı s. şubesi yönetim kurulunun 15.07.2014 tarih ve 22 sayılı kararı ile şube 4. olağan genel kurulunun 13.09.2014 tarihinde gerçekleştirilmesine karar verilmiş ve yine şube yönetim kurulunun 22 ve 23 sayılı kararları ile delege seçim sürecine dair kararlar alınmıştır. Bilahare sendika şubesi tarafından, belirtilen kararlar doğrultusunda delege seçimleri icra edilmiş ve 13.09.2014 tarihinde de şubenin 4. olağan genel kurulu gerçekleştirilmiştir. Bununla birlikte Ankara 6. İş Mahkemesi'nin 2014/930 esas, 2014/1332 karar sayılı kararı ile şube 4. olağan genel kuruluna esas delege seçimlerinin iptaline karar verilmiş, anılan karar kesin nitelikte olduğundan Dairemizin 2015/karar sayılı ilâmı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Açıklanan safahatin ardından, şube yönetim kurulunun dava konusu 30.09.2015 tarih ve 38 sayılı kararı ile Ankara 6. İş Mahkemesi ilâmı ile 13.09.2014 tarihinde icra edilen 4. olağan genel kurulun iptali ile yenilenmesine karar verildiği belirtilerek yeniden delege seçim süreci başlatılmış ve nihayet 4. olağan genel kurulun 20.12.2015 tarihinde yeniden icrasına karar verilmiştir.

Açıklanan safahatin ardından, şube yönetim kurulunun dava konusu 30.09.2015 tarih ve 38 sayılı kararı ile Ankara 6. İş Mahkemesi ilâmı ile 13.09.2014 tarihinde icra edilen 4. olağan genel kurulun iptali ile yenilenmesine karar verildiği belirtilerek yeniden delege seçim süreci başlatılmış ve nihayet 4. olağan genel kurulun 20.12.2015 tarihinde yeniden icrasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu davada ilk talep şube genel kurulunun iptali istemine ilişkindir. 13.09.2014 tarihinde icra edilen şube 4. olağan genel kurulunun iptali istemine ilişkin dava 14.12.2015 tarihinde açılmıştır. Yukarıda ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, genel kurul iptali davaları 6356 sayılı Kanun'un 15. maddesinde özel olarak düzenlenmiş olup, maddede açık olarak genel kurul iptali davalarının, genel kurul tarihinden itibaren bir ay içerisinde açılması gerektiği ifade edilmiştir. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere belirtilen süre hak düşürücü niteliktedir (TUNCAY, A. Can – SAVAŞ KUTSAL, Burcu: Toplu İş Hukuku, İstanbul, Ocak 2015, sh.67). Bu itibarla, somut olayda 4721 sayılı Kanun'un 83. maddesinin uygulanması olanaklı olmadığından, mahkemece, şube genel kurulunun iptali istemine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar isabetsizdir.

2-İnceleme konusu davadaki ikinci talep ise şube 4. olağan genel kurulunun yeniden 20.12.2015 tarihinde icra edilmesine ilişkin şube yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Her ne kadar, şube yönetim kurulunun dava konusu 30.09.2015 tarih ve 38 sayılı kararında, Ankara 6. İş Mahkemesi ilâmı ile 13.09.2014 tarihinde icra edilen 4. olağan genel kurulun iptali ile yenilenmesine karar verildiği belirtilmiş ise de, anılan mahkeme kararı sadece delege seçimlerinin iptaline yönelik olup, söz konusu karar genel kurulun iptali sonucunu doğurmamaktadır. Delege seçimlerinin iptaline karar verilmesi farklı hukuki sonuçlar meydana getirmekte ise de, somut olayda 13.09.2014 tarihli şube genel kurulunun iptaline dair başkaca bir mahkeme kararı da bulunmadığından, 13.09.2014 tarihli şube genel kurulu hukuki geçerliliğini korumaktadır. Bu itibarla, şube yönetim kurulu tarafından 4. olağan genel kurulun yeniden icrasına karar verilmesi olanaklı olmadığından, 30.09.2015 tarih ve 38 sayılı şube yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesi sonucu itibariyle isabetlidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece, sadece 30.09.2015 tarih ve 38 sayılı şube yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesi ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.