muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17602, Karar No: 2025/10789, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17602 E.  ,  2025/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/936 E., 2023/394 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/190 E., 2021/250 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8124, Karar No: 2022/3928, Tarih: 29.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8124 E.  ,  2022/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, suça konu 01/02/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 20/02/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve sanığın 27/03/2015 tarihli tahlilinde uyuşturucu kullandığının tespiti ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin ve 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 20/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11344, Karar No: 2008/13952, Tarih: 01.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11344 E.  ,  2008/13952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 14.00.YTL. onama harcının alınmasına, 01/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16436, Karar No: 2020/1326, Tarih: 03.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16436 E.  ,  2020/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar, davacının dava dilekçesinde bildirdiği adres olan “Org. ... Teknik Ve End.Meslek Lisesi ...” adresinde müdür yardımcısı imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, adı geçen davalı 01.03.2016 tarihli cevap dilekçesiyle adresini “... Caddesi no:87 ...” adresi olarak bildirmiş olduğuna göre, yapılan tebligat usulsüzdür.

Bu nedenle gerekçeli kararın, davalı ... tarafından mahkemeye bildirilen yukarıdaki adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1293, Karar No: 2013/5655, Tarih: 09.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1293 E.  ,  2013/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, TCK.nun 57/1. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altını alınmasını ve güvenlik tedbiri uygulanmasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu'nun 24/06/2011 tarih ve 2685 sayılı raporuna göre, hafif seviyede mental retardasyon+dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu+özel öğrenme güçlüğü+dürtü kontrol bozukluğu+fonotik ve artikülasyon bozukluğu denilen psikiyatrik bozuklukları olduğu tespit edilen sanığın, suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahadeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi yönünden rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda sanığın bizzat muayene edilerek alınacak rapor sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunca müşahade altına alınmaksızın ayakta yapılan muayene sonucu düzenlenen rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 09/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25334, Karar No: 2012/31413, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25334 E.  ,  2012/31413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca Ağrı Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

1.Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamamış emekli olmak sureti ile iş sözleşmesini sona erdirmiştir. Devir gerçekleşmediğinden ve iş sözleşmesi sona erdiğinden, mahkeme yıllık ücretli izne hak kazandığının kabulü isabetlidir.

2. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin ücreti son ay bordrosunda net ödenen miktar üzerinden hesaplanmıştır. Yıllık ücretli izin alacağının günlük çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bordroda net ödenen ücret içinde davacının çıplak ücreti dışından ücretin eki niteliğindeki diğer ödemelerde vardır. Yıllık ücretli izin alacağının çıplak günlük brüt ücret üzerinden hesaplanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9927, Karar No: 2012/13770, Tarih: 26.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9927 E.  ,  2012/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖRFEZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı  vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, münhasıran ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararında elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ecrimisil açısından hüküm kurulmayarak kısa karar gerekçeli karar çelişkisi oluşturulmuştur.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 6100 sayılı Kanun'un 186.(HUMK.nun 376.) maddesine göre, tarafların son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı Kanun'un  297.  (1086 sayılı Kanun'un 388.)maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi  asıldır.

Ancak, uygulamada söz konusu Kanun'un 294. (1086 sayılı Kanun'un 38l.) maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde 6100 sayılı HMK.nun 298/2.(1086 sayılı Kanun'un 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, bozma nedenine göre sair hususlar incelenmeksizin hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3617, Karar No: 2020/1, Tarih: 13.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3617 E.  ,  2020/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

1-)Hükümlü hakkında Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca disiplin cezası verilmesine ve verilen bu disiplin cezasına ilişkin hükümlünün şikayetinin değerlendirilmesine rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve tebliğnamede Çifteler Açık Ceza İnfaz kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca disiplin cezasının verildiğinin yazılması İnfaz Hakimliği ve Ağır Ceza Mahkemesi kararlarında disiplin cezasının verildiği Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının doğru olarak gösterilmesi nedeniyle sonuca etkili olmayan maddi yazım hatası olarak değerlendirildiğinden düzeltilmesi yoluna gidilmeksizin kanun yararına bozma istemi incelenerek sonuçlandırılmıştır.

2-)Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-l maddesi uyarınca 1 gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 15/02/2019 tarihli ve 2019/114 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddi ile disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Ereğli (Konya) İnfaz Hâkimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/191 esas, 2019/222 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2019/428 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Hükümlünün 06/02/2019 tarihinde saat 10.28'de Silifke Açık Ceza İnfaz Kurumundan 24 saatlik yol izin süresi ile Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne nakline karar verilmesi üzerine, 07/02/2019 tarihinde saat 10.28'de anılan Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gerekirken 1 saat 18 dakikalık gecikmeyle aynı gün saat 11.46'da kuruma giriş yapması nedeniyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılması kararı verilmiş ise de; hükümlünün, daha önceden Ereğli ilçesine hiç gelmediğini, ağabeyinin arabası ile kendisini bıraktığını ancak yolu karıştırmalarından dolayı aksi istikamette belli bir süre gittikten sonra yanlış gittiklerini anlamaları üzerine hemen geri dönüp kuruma teslim olmalarına karşın yine de geç kaldığına ilişkin beyanlarına itibar edilerek 1 saat 18 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kaldı ki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/32457 esas, 2014/21699 sayılı ilamında da benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşıldığı hususunun gözetilmemesinde;

Kabule göre de;