muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1155, Karar No: 2023/13797, Tarih: 26.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun maddi, manevi unsurlarının oluşmadığına, beraat etmesi gerektiğine,

2. Tefrik edilen dosyayla birlikte görülmesi gerektiği, cezanın alt sınırdan ayrılarak ceza tayinin hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ile arkadaşları tanıklar H.K., S.S., M.S. ve M.E.K.'nin Pasinler ilçesinde bulunan ... Otelin havuzuna gittikleri, aynı havuza bir müddet sonra suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının da geldiği, havuz içerisinde iki grubun yüzdüğü esnada havuzda su sıçratma meselesi yüzünden iki grubun tartıştığı, havuz sonrası mağdur ve arkadaşlarının otelin otoparkına gittikleri, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının da mağdur ve arkadaşlarını takip ettiği, dosyada mevcut kamera görüntülerinde de anlaşılacağı üzere suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının mağdur ve arkadaşlarına saldırıp darp etmeye başladıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdurun başına çok sayıda tekme vurarak darp ettiği, darp eylemi devam ederken etkisiz hale getirdiği mağdurun elinden suça konu cep telefonunu çekip aldığı ve cebine koyduğu, bir müddet sonra mağdur ve arkadaşlarının durumu kolluğa bildirmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının polis tarafından tespit edilip yakalandığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk olaydan hemen sonra soruşturma aşamasında savcılıkta müdafii huzurunda vermiş olduğu savunmasında mağdurun elinden cep telefonunu mağdur yerde iken çekip aldığını, cebine koyduğunu daha sonra polisleri görünce attığını savunmuştur.

3. Mahkeme tarafından olay yerine ilişkin görüntü kayıtlarının incelenmesinde kamera saatine göre saat 05.52.20 ila 05.53.35 arasında olayın meydana geldiği, 05.52.30'da suça sürüklenen çocuğun yerde darp ettiği mağdura eğilerek mağdurun elinden bir şey alıp sol mont cebine koyduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Diğer Temyiz Sebepleri Yerinde Görülmemiştir

Ancak;

1. Olay yerine ilişkin kamera görüntülerine göre yağma suçunun otelin otoparkında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suçun işlendiği yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 149/1 (h) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

IV. GEREKÇE

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Diğer Temyiz Sebepleri Yerinde Görülmemiştir

Ancak;

1. Olay yerine ilişkin kamera görüntülerine göre yağma suçunun otelin otoparkında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suçun işlendiği yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 149/1 (h) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2. Kolluk görevlilerince olay günü düzenlenen olay, yakalama, kamera izleme, muhafaza altına alma tutanağının içeriğine göre; nitelikli yağma suçunun failinin suça sürüklenen çocuk ... olduğunu tespit ettikleri, suça sürüklenen çocuk ile birlikte kamera görüntüleri izlendiğinde sanığın telefonu aldığını ancak ekip otosunu görmesi üzerine köprüden aşağı attığını bildirmesi üzerine fenerle aydınlatma yapılarak arama yapıldığı ve kayalık alanda telefonun bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun olaydan hemen sonra suça konu telefonu attığı yeri söylemesi ve telefonun da burada bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/3-1. cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile koşullar oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerinde de açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2018/3662 Esas, 2019/1456. Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14282, Karar No: 2013/7655, Tarih: 10.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/14282 E.  ,  2013/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde:

Dosya içerisindeki kanıtlar irdelendiğinde, sanığın katılanın evinden hırsızlık yapmadığına ilişkin savunmasının aksine her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar elde edilememiştir. Ancak; olaydan kısa bir süre sonra sanığın kullandığı ... numaralı hatla katılana ait telefonlardan görüşme yapılması, telefonların değeri ve sanığın telefon alım satım işi yaptığını beyan etmesi karşısında, sanığın açık adresini ve kimliğini bilmediği bir kişiden telefonları satın alması yönündeki savunmasının, ticari faaliyetlerin kendine özgü yapısına ve bu işlerle iştigal eden bireylerin iş sahalarındaki faaliyetlerine uygun düşmediği ve dosya içerisindeki maddi kanıtlarla örtüşmediği gözetildiğinde, sübut bulan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu ve sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28821, Karar No: 2014/30491, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28821 E.  ,  2014/30491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/408-2014/438

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücreti alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücretinin yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücreti alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19423, Karar No: 2014/10425, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19423 E.  ,  2014/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/52497

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2008/988 (E) ve 2011/384 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın baştan beri olay tarihinde mağdur, tanıklar S.. S.. ve T.. T.. ile hep beraber alkol aldıklarını belli bir süre sonra mağdurun işim var diyerek yanlarında ayrıldığını, daha sonra kendilerinin de alkol aldıkları yerden tabyalar denilen yere doğru gittiklerinde mağdurun arabasının içinde mağduru yaralı olarak görüp hastahaneye götürdüklerini beyan etmesi, bu beyanın tanıklar S.. S.. ile T.. T..'nın beyanları ile doğrulanması karşısında; sanık, tanıklar Soner, Tuncay ve mağdurun imzasını içermeyen mağdur tarafından da doğrulanmayan, 07/11/2008 tarihli tutanağa istinaden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; sanığın adli sicil belgesindeki ilamların, miktar yönünden kesin nitelikte olmaları nedeniyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4877, Karar No: 2021/3006, Tarih: 24.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4877 E.  ,  2021/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık doktorun Özel Medicalpark Hastanesinde kalp damar cerrahı olarak görev yaptığı, 26/02/2009 tarihinde Özel Medicalpark Hastanesine göğüs ağrısı şikayeti ile başvuruda bulunan ..., aynı hastanede görev yapan kardiyoloji uzmanı doktor ... tarafından koroner anjio işlemine alındığı, koroner damarda LAD de spiral diseksiyon geliştiği, kalp ve damar cerrahisi uzmanı Uz. Dr. ...’e haber verilmesi üzerine sanık doktorun anjiyo laboratuvarına makul sürede gelerek kardiyoloji uzmanı doktor Hasan Pakdemir ile hastayı değerlendirdiği, hastayı ameliyata alabileceğini, işlemin teknik gereksinimleri nedeni ile ameliyathanede yapılabileceğini, ameliyathane ve hasta hazırlıklarının 30-35 dakika arasında bir süre alacağını belirttiği, bu esnada kişinin klinik durumunda kötüleşme olduğu, ameliyata alınamadan kişinin ölümünün gerçekleştiği olayda; kalp damar hastalığı bulunan kişinin ölümünün koroner anjiografi işlemi sırasında gelişen koroner arter disseksiyonu ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, Yüksek Sağlık Şurasının 24-25/10/2013 tarihli 13404 karar sayılı raporunda ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 09/04/2015 tarih ve 749 nolu raporunda kalp damar cerrahisi uzmanı Uz. Dr. ...’e atf-ı kabil kusur olmadığının oybirliğiyle mütalaa edilmiş olması karşısında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kusuru bulunmayan sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığın taksirinin bulunmadığı anlaşıldığından CMK nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17214, Karar No: 2017/25134, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17214 E.  ,  2017/25134 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3118, Karar No: 2023/4365, Tarih: 16.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/3118 E.  ,  2023/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, terör örgütü propagandası yapmak, toplantı ve yürüyüşlere silah veya 23 üncü maddede Kanun'a aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne 2911 sayılı Kanun'un 23 üncü maddenin (b) bendinde sayılan silah veya araçları taşıyarak katılmak, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılıp ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etme.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, o yer Cumhuriyet savcısı, Erzurum Valiliği (Erzurum İl Emniyet Müdürlüğü) vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Sanık ... yokluğunda verilen kararların, müdafiiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar ve 24.02.2022 tarihli kararı doğrultusunda; sanık ...'e yapılan tebliğ üzerine sanık müdafii tarafından sanık hakkında temyiz talebinde bulunulduğu belirlenerek;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından doğrudan zarar görmeyen Erzurum Emniyet Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317 nci maddesi uyarınca reddi gerektiği tespit edilmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından doğrudan zarar görmeyen Erzurum Emniyet Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317 nci maddesi uyarınca reddi gerektiği tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., Turan Oruç, İbrahim Halillulah Özbek hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile ilgili olarak dosya içerisinde bulunan belgeler ve UYAP kayıtlarına göre itiraz incelemelerinin yapılmadığı anlaşılmakla birlikte; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazların Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.07.2015 tarih 2015/688 Değişik İş sayılı kararı ile incelemesi yapılarak, kararların kesinleştiği anlaşılmakla sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları inceleme dışı bırakılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2014/56 Esas, 2015/72 sayılı Kararı 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nın "PKK/KONGRA-GEL/KCK Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüt Adına Suç İşlemek" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 220/6 ncı maddesinin yollamasıyla, 314/3 maddesi delaletiyle 314/2, 220/6, 62/1, 3713 Sayılı Terör ile Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı) 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 58/7, 58/9, 53, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyetlerine,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı mala zarar verme ve kamu kurumu olan Sosyal Yardımlaşma Vakfına yönelik mala zarar verme suçlardan; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçu ile sanık ... aleyhine iki kez kamu görevlisini görevinden dolayı silahla kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine,