muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3579, Karar No: 2018/1926, Tarih: 21.02.2018

1)Sanık ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beraate ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Katılan vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, Uyap sistemine kaydedilen 05/05/2015 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragate yetkisi bulunan katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ...'nin, katılan sıfatını kaybetmesi nedeniyle vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanıkların müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanıkların kişilikleri, sosyal ve ekonomik durumları, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; katılanın hükümden sonra zararının karşılanması sebebiyle sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinin de anlaşılması karşısında; sanıkların geçmişi, yargılama sürecindeki olumlu davranışları, cezanın sanıkların gelecekleri üzerindeki olası etkisi nedeniyle haklarında TCK'nın 62. maddesi uygulanan ve lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanıklar hakkında, yasal ve yeterli olmayan, temel cezanın tayininde dikkate alınması gereken kusur durumu gerekçe gösterilerek TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanıkların müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanıkların müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Katılan vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, Uyap sistemine kaydedilen 05/05/2015 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragate yetkisi bulunan katılan vekilinin sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ...'nin, katılan sıfatını kaybetmesi nedeniyle vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilmesi gerektiği, sanığın şirket sahibi olması ve aylık olarak 5000 TL gelir beyan etmesi karşısında paraya çevirme miktarının alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi doğru ise de, "sanığın şahsi ve ekonomik hali dikkate alınarak" şeklindeki yetersiz gerekçe ile ve hapis cezasının günlüğü 100 TL'den hesabı ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

5)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesine gelince ise;

Katılan vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, Uyap sistemine kaydedilen 05/05/2015 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragate yetkisi bulunan katılan vekilinin sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ...'nin, katılan sıfatını kaybetmesi nedeniyle vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya içerisinde bulunan iş sahibi ... Adi Ortaklığına ilişkin 08/03/2010 tarihli sözleşme kapsamı ile "Yetki ve Sorumluluklar" başlıklı 7. maddesine göre "Adi Ortaklık Sözleşmesinin konusunu oluşturan işle ilgili tüm yetki ve sorumluluklar ... Ortak, ... MÜHENDİSLİK GIDA MADDELERİ SANAYİ ve TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ'ne aittir. İşin yapımcı firması yine Özel ortaktır." şeklinde hüküm altına alındığı ve .... LTD. ile Metro LTD. Şirketleri arasında imzalanan 08/03/2010 tarihli Sözleşmenin "Yetki ve Sorumluluklar" başlıklı 7. Maddesinin kapsamını ve tarafların sorumluluklarının ayrıntılı olarak belirlenmesine ilişkin Protokol içeriğine göre, "... ... Ortaklığı kapsamında tüm personelin iş güvenliğine ve diğer teknik işlere ait eğitimleri, denetlenmesi, koruyucu ekipmanların verilmesi, kullanılmasının sağlanması, inşaat alanında mevzuatın ve işin niteliğinin gerektirdiği tüm güvenlik tedbirlerinin alınması, tedbirlerin uygulanmasının takibi, denetimlerinin yapılması konularından ve bu konularda doğabilecek tüm adli ve idari cezalardan ... LTD şirketinin sorumlu olduğunun" hükme bağlandığı görülmekle, meydana gelen iş kazası sebebiyle ... LTD. yetkilisi sanığın sorumlu tutulamayacağı ve bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20327, Karar No: 2018/7625, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20327 E.  ,  2018/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK. m.141). Davalı kadın vekili tahkikat aşamasında verdiği 16/10/2015 tarihli dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davacı erkek ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davalı kadının yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırıdır.

3- Davalı kadının tazminatlara faiz istemi olmadığı halde talep aşılarak kadın lehine takdir edilen tazminatlara faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

4-Yargılama giderleri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m. 326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK m. 323/ğ). Davacı erkeğin davası kabul edildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren erkek yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davalı kadın lehine vekalet ücretine hükmolunması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/5270, Karar No: 2019/6057, Tarih: 21.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5270 E.  ,  2019/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 20.07.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, .... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, önceki malik ..... kaldığını, onun tarafından imar ve ihya edilerek 10 yıl önce davacıya satıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 2073 parsel numarası verilerek, 1247 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının reddine, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/01/2016 tarih 2015/16617 E. - 2016/428 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dosya içinde bulunan uzman bilirkişi rapor ve ek raporlarında; dava konusu taşınmazın 1956 yılına ait hava fotoğrafı ve 1961 yılı memleket haritasında yeşil renkli çalılık alanda; 1978 ve 1987 yılı hava fotoğrafında da taşlık, kayalık, çalılık alanda kaldığı, eğiminin % 18-20 civarında olduğu, 1995 yıllarından sonra, taşlık çalılık alanların arasında kalan "kelete" tabir edilen düzlüklerde tarım yapılmak ve ev yapmak suretiyle kullanıldığının açıklanması nedeniyle dava tarihi olan 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava başlangıçta tescil davası olarak açılmış, daha sonra yargılama sırasında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince tutanak düzenlenmesi nedeniyle, maliki belirlenmek üzere kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Çekişmeli taşınmaz, 2005 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmış, ancak dava tarihi olan 2007 yılına kadar zilyedlikle kazanma koşulları davacı yararına gerçekleşmemiştir, 1987 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın durumu taşlık, çalılık halde görünmektedir. Bu hali ile taşınmazlar zilyedlikle kazanılacak yerlerden değil ise de; orman sınırı dışında kalmış olması nedeniyle orman niteliği ile tescillerine karar verilmesi de doğru değildir. Nitekim komşu 1600, 1599, 1598 ve 1597 sayılı parseller de gerçek kişiler adına tapuya tescil edilerek tespitleri kesinleşmiştir. Bu durumda, davanın reddine ve taşınmazın hali hazır niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilerek, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince, malik hanesi açık olan taşınmazda sicil oluşturulması, 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince üzerlerindeki muhdesatların beyanlar hanesinde gösterilip gösterilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, kesinleşen orman sınırı dışında bırakıldığı halde, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş olması isabetsizdir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde; davacının davasının reddine, dava konusu ........ parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, malik hanesinin bu şekilde doldurulmasına, taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmaz içerisindeki tek katlı betonarme evin ve karışık meyve ağaçlarının ..... oğlu, 1954 doğumlu ... TC kimlik nolu, ...' a ait olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 22.04.1986 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince çalılık niteliğiyle tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

21/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2456, Karar No: 2021/2114, Tarih: 08.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/2456 E.  ,  2021/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, yerel bilirkişi, fen bilirkişisi, jeolog bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri bilirkişi kurulu ile bir fotoğrafçı bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, çekişmeli taşınmazlar üzerinde sürdürülen bir zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa bu zilyetliğin ilk kez hangi tarihte ve nasıl başladığı, kimden kime ve ne surette intikal ettiği, kimler tarafından ne kadar süreyle ve ne olarak kullanıldığı, taşınmazların imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, taşınmazların dere yatağı ile ilgisinin bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, ziraatçi bilirkişi kurulundan; çekişmeli taşınmazların öncesinin hangi vasıfta olduğu, taşınmazların bitki örtüsü, toprak kalınlığı ve cinsi, taşlılık oranı, eğimi, çekişmeli taşınmazların çevresinde özel mülkiyete konu taşınmazlar varsa, bu taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazların bitki örtüsü, toprak yapısı ve eğim olarak birbirlerine benzeyip benzemediği, taşınmazların imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususlarında, jeoloji mühendisi bilirkişiden; çekişmeli taşınmazların aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı, aktif dere yatağı değilse derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında rapor alınması, fotoğrafçı bilirkişiden; çekişmeli taşınmazların tamamını, komşu parsellerle arasındaki sınırları ve komşu parselleri gösterir şekilde, mümkün olduğunca farklı yön, açı ve yükseklikten fotoğraflar çekmesi istenilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 108 ada 1221 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına aynı vasıf ve yüzölçümünde tesciline, çekişmeli 108 ada 1565 parsel sayılı taşınmaza karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 59.30 TL temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14, Karar No: 2022/737, Tarih: 29.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/14 E.  ,  2022/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 365-755

Sanıklar ..., ... ve ...'in hırsızlık suçundan ayrı ayrı ve üç kez olmak üzere TCK'nın 142/2-f, 168/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Altınözü Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.06.2016 tarihli ve 365-755 sayılı hükümlerin, sanık ... müdafisi ile sanıklar ... ve ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 14.11.2018 tarih ve 175-15939 sayı ile;

"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek kendilerini polis gibi tanıtıp katılanların içinde bulunduğu aracı durdurdukları, katılanların üzerlerini arayarak katılan ...'nun üzerinde bulunan 2500 TL, banka kartı ve kimlik kartını, katılan ...'nın üzerinde bulunan 5400 Dolar, 1500 TL, cep telefonu ve kimlik belgelerini ve katılan ...'nın üzerinde bulunan kimlik kartını aldıkları olayda, hırsızlık suçu yönünden hukuki teklikle doğal anlamda teklik kavramlarının farklı olduğu, sanıkların olay tarihinde tek bir fiille, birden fazla mağdura karşı hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-b-f maddesinden bir kez ceza verilip TCK'nın 43/2. maddesi ile artırım yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

2- Hırsızlık suçuna konu eşyanın değeri ve eylem nedeniyle aynı Kanun fıkrasının iki ayrı bendinin ihlâl edilmiş olması karşısında TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanıklar Fadi ve Halid için görevlendirilen tercümana ilişkin giderlerin yargılama giderinden sayılmayarak Devlet Hazinesi tarafından karşılanacağının gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 324/5. maddesine aykırı davranılması," isabetsizliklerinden, ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunması kaydıyla bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyeleri A. Atılğan ve A. Karaıslı; "...Yerel Mahkeme hükümlerinin onanması gerektiği," görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.12.2018 tarih ve 401177 sayı ile;

"...Somut olayda, sanıkların, yaptıkları plan çerçevesinde kendilerine polis süsü vererek üzerlerinde para olduğunu bildikleri katılanları durdurdukları ve teker teker katılanların üzerlerini arayıp suça konu para ve kimlik kartlarını aldıkları anlaşıldığından, hareketin tekliği ilkesi geçerli değildir ve eylemler her bir sanık yönünden üç ayrı suç oluşturmaktadır." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.