muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3036, Karar No: 2024/8033, Tarih: 26.12.2024

Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Kapaklı Mahallesi, Sultankışla mevkii’nde kain 3022 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz istemine gelince; 3402 sayılı Kanun 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesinin amacı, kadastro sırasında taşınmazın fiili kullanıcısının tespit edilmesidir. Anılan kanun maddesine dayanılarak açılacak davalarda kabul kararı verilebilmesi için, öncelikle davacı tarafın taşınmazı kullandığının ispat edilmesi gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen asli zilyet olarak kullanan kişilerdir. Somut olayda; mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları tarafından 3022 parsel sayılı taşınmazın 1990'lı yılların başından beri davacı tarafından aralıksız olarak tarımsal üretimde kullanıldığının beyan edildiği, keşif sonucu alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın uzun yıllardır tarımsal faaliyette bulunulan, kumlu-killi toprak yapısında, % 0-1 çok hafif eğimli, sürülmüş vaziyette olan, eylemli ve fiziki halinin tarla olan, tarımsal amaçla kullanılan taşınmaz olduğu yönünde görüş bildirildiği, orman mühendisi bilirkişi raporunda da; taşınmazın tarımsal amaçla kullanıldığı, orman ağaç ve ağaççıkları ile bunlara ait kök, kütük, sürgün gibi emarelerin bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, mahallinde icra edilen keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımları ile bilirkişi raporlarından davacının taşınmazda kullanımının olduğu sabit olduğu, hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince, açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Açıklanan sebeplerle;

Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Kapaklı Mahallesi, Sultankışla mevkii’nde kain 3075 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Kapaklı Mahallesi, Sultankışla mevkii’nde kain 3022 parsel sayılı taşınmaz yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11376, Karar No: 2014/15527, Tarih: 14.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11376 E.  ,  2014/15527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2013 tarih ve 2010/91-2013/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... dışındaki taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ile Av. ..., davalılardan ...vekili Av. ... ve davalılardan ...bank A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketi davalılardan ...’in dava dışı ... ile birlikte A grubu imza yetkilisi olarak şirket adına müşterek imza ile temsil ve ilzama yetkili müdürü/muhasebe müdürü olduğu dönemde, ...’in, diğer müdürün imzasını taklit ederek şirket adına düzenlediği talimatları diğer davalılardan bankalara ibraz edip, talimatlarda yer alan para çekme yetkisi nedeniyle paraları zimmetine geçirdiğini, ceza yargılamasında suçunu kabul ettiğini, şirket kayıtlarını tağyir ve tahrif ederek muhasebe hileleriyle eylemini bir süre gizlediğini bankaların imza sirkülerini ve yetki belgelerini incelemeden anılan talimatları işleme koymalarının hata olduğunu ve ...’in dolandırıcılık eylemini kolaylaştırdıklarını ileri sürerek, 304.500,00 Euro ve 45.550.00 USD7nın davalılar ... ve ...bank A.Ş.’den 61.000,00 Euro’nun ise davalılar ... ve ...bank T.A.Ş.’den faiziyle müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini ayrı ayrı istemişlerdir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin müdürü olan davalı ...’in sahte imzalar ile düzenlenen talimat belgeleri ile davacı şirket hesabından usulsüz para çektiği, davalı bankaların gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğu, ancak sahteliğin davacının müdür olarak çalıştırdığı kişiden kaynaklandığı, davacının da gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle oluşan zarardan %75 müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 361.500 EURO ve 45.500 USD'nin tamamından davalı ...’in, 76.125 EURO ve 11.375 USD'sinden davalı ... AŞ.’nin ve 15.250 EURO'sundan davalı ... A.Ş.’nin sorumlu olmak kaydıyla temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... dışındaki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... dışındaki taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... dışındaki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... dışındaki taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... dışındaki taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ...bank ve ...ye verilmesine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ...bank ve ...den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.585,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8.659,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11714, Karar No: 2010/13229, Tarih: 01.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11714 E.  ,  2010/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda arkadaşlarını sürekli ortak konuta getirip içki içen davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.01.07.2010(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2024/2649, Karar No: 2024/5064, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2649 E.  ,  2024/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2040 E., 2023/3416 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/166 E., 2022/74 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilini davalıya ait işyerinde 01.03.2001 tarihinden 23.08.2009 tarihine kadar kesintisiz ve sürekli bu işverene bağlı olarak taşımacı-nakliyeci olarak çalıştığını, müvekkilin maaşı her ay düzenli olarak elden ödenmekte iken davalı taraftan hiçbir hukuki gerekçe gösterilmeden, yazılı bildirim yapılmadan, yazılı savunma dahi alınmadan müvekkilin iş akdine 23.08.2009 tarihinde son verildiğini, müvekkilin 01.03.2001- 23.08.2009 tarihleri arasında sigortasız olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.03.2001 tarihinden itibaren çalışmaya başlamasına rağmen sigortasının SGK'ya bildirilmediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından Gaziosmanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezine başvuruda bulunulduğunu ve Kurum tarafından müvekkilin 23.05.2009 tarihinde işyerinde çalıştığı tespit edilerek 1 günlük sigortalılığının sağlandığını, müvekkilinin işe girişinin davalı tarafça Kuruma bildirilmediğini, primi ödenmediğini ve müvekkilinin sigortasız olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin davalı iş yerinde 01.03.2001- 23.08.2009 tarihleri arasında aralıksız çalışmasının mevcudiyetine rağmen sigortasının yapılmadığını, tüm bu hususlar çerçevesinde 01.03.2001-23.08.2009 dönemleri arasında müvekkilinin sigortasız olarak çalıştırıldığını, fiili çalışması olduğu günlerin aylık en son maaşı olan 3.000 TL üzerinden tespitine karar verilmesi için gerek 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 8 inci fıkrası gerekse 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası uyarınca dava açıldığını, müvekkilinin 01.03.2001 - 23.08.2009 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde aylık 3.000 TL maaş ile çalıştığının tespitini müvekkilinin davalıya ait işyeri bünyesinde çalıştığı süre zarfında davalı iş yerinde sigortalı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilin halde yapmış olduğu işin icabı olarak, sürekli hamal ve nakliyecilerden istifade ettiğini, bu tarz işlerin sürekli olduğu mahallerde çıkacak işi bekleyen hamal ve nakliyecilerin olduğunu, davacının da halde nakliye ve hamaliye işlerine bakan akrabaları vasıtasıyla bu işin içine girdiğini ve faaliyet alanındaki hal esnafının nakliye ve hamaliye işini gördüğünü, bu manada davacı ile müvekkil arasında hiç bir zaman bağımlı çalışma ilişkisi olmadığını, davacının 23.05.2009 tarihli bir günlük çalışmasına esas tespit, davacının SGM'ye vermiş olduğu sahte bir belge ile delil listesiz ekinde suretini sundukları ve davacının imzasını taşıyan sevk irsaliyelerine dayandırdığını, Kurum tespitinin dayanağı olan ikinci belgenin de davacının imzasını taşıyan sevk irsaliyesi belgeleri olduğunu, oysa icap ettiği günlerde davacı gibi müvekkilin nakliye ve hamaliye işi verdiği bir çok nakliyeci bulunduğunu, davacının da bu nakliyecilerden sadece birisi olduğunu, bu yönüyle de bağımlı çalışma ilişkisi oluşmadığını, 2001 yılında bir işverene bağlı olarak çalışan bir işçinin 2009 yılına kadar sosyal güvenceden mahrum olarak çalışmış olması ve buna ... göstermesinin hayatın ve iş yaşamının olağan akışına aykırı olduğunu, ancak davacı zaten müvekkilinin işçisi olmadığını bildiği için 8 sene boyunca bu yönde hiç bir talep ve girişimde bulunmadığını, davacının müvekkili nezdinde çalışmadığı için iş akdine son verildiği iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin yaşı itibariyle artık iş yoğunluğunu azaltıp, aktif olarak mal satışından ziyade sadece tedarik cihetine gittiğinden, etrafındaki nakliyecilere ve hamallara ihtiyacı kalmadığını, iş yaptırdığı diğer tüm nakliyeciler ve hamallar gibi davacının da yapacağı bir işin olmadığını, davacının halen aynı halde başka müşterilerinin nakliye ve hamaliye işlerini yapmaya devam ettiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ücret miktarının HMK'nın 200 inci maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatının mümkün olduğunu, davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olduğunu, anılan Kanunlarda ifade edildiği üzere sigortalı olmanın hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez olduğunu, Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesinin zorunlu olduğunu, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79 uncu (5510 sayılı Kanun'un 88 inci) maddesi ile "Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır." hükmünü içerdiğini, madde hükmünde yazılı hak düşürücü süre içerisinde dava açılmamış olduğundan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Bu tespitler ve tanık beyanlarına göre; davacının davaya konu davalı işyerinde çalıştığını iddia ettiği 01.03.2001- 23.08.2009 döneminde herhangi bir işyerinden sigortalı çalışmasının bulunmadığı, Kurumun resmi kayıtlarından anlaşılmış olup dinlenen ve davacının davaya konu işyerindeki çalışmalarının varlığına tanıklık eden tanık ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ...'ın beyanları ve HDC.'leri, bir günlük çalıştığına dair Kurum tarafından düzenlenilen denetim raporu, davacının sunmuş olduğu irsaliye faturası, Hal Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen cevapta hamallık yapan kişilerin bir kısmının belli bir işverene bağlı olarak hizmet akdi ile çalışan kişiler de olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davacının davalı iş yerinde devamlı ve işverene bağımlı olarak onun emir ve talimatı altında talep ettiği süreler arasında çalıştığı değerlendirilmiş ve hizmet akdine bağlı olarak çalışma iddiasını ispatladığı kanaatine varılmıştır.

Hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmalan kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defler kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Dosya kapsamına göre davacının prime esas kazançlar yönünden yazılı tutarları aşan kısımlar yönünden iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmıştır..." gerekçesiyle;

Davanın kısmen kabulü ile

01.03.2001-31.03.2001 arası 30 gün, günlük 5.00 TL

01.04.2001-31.12.2001 arası 270 gün, günlük 7.00 TL

01.01.2002-31.03.2002 arası 90 gün, günlük 7.40 TL

01.04.2002-30.06.2002 arası 90 gün, günlük 9.26 TL

0l.07.2002-31.03.2003 arası 270 gün, günlük 10.91 TL

01.04.2003-30.06.2003 arası 90 gün, günlük 13.10 TL

01.07.2003-01.01.2004 arası180 gün, günlük 15.26 TL

01.01.2004-30.06.2004 arası 180 gün, günlük 18.32 TL

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.80 TL

01.01,2005-31.12.2005 arası 360 gün, günlük 16.29 TL

01.01.2006-31.12.2006 arası 360 gün, günlük 17.70 TL

01.01.2007-31.06.2007 arası 180 gün, günlük 18,75 TL

01.07.2007-31.12.2007 arası 180 gün, günlük 19.50 TL

01.01.2008-31.06.2008 arası 180 gün, günlük 20.28 TL

01.07.2008-31.12.2008 arası 180 gün, günlük 21.29 TL

01.01.2009-30.06.2009 arası 179 gün, günlük 22.20 TL

01.07.2009-23.08.2009arası 53 gün, günlük 23.10 TL ücretle davalı nezdinde hizmet akdiyle çalıştığının tespitine,

Davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

01.01.2009-30.06.2009 arası 179 gün, günlük 22.20 TL

01.07.2009-23.08.2009arası 53 gün, günlük 23.10 TL ücretle davalı nezdinde hizmet akdiyle çalıştığının tespitine,

Davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ''Davanın kısmen kabulü kararı yerinde değildir. Yalnızca prime esas kazançlar yönünden davanın reddine dair karara karşı istinaf yoluna başvuruyoruz. İş yerinde vasıflı bir işçi olarak çalışan davacının asgari ücretle çalıştığından bahsedilmesi mümkün değildir. Davacı ... iş yerinde yıllarca hamal olarak çalışmıştır. Günlük 23,10 TL ücretle hamallık yapması mümkün değildir. Yargıtay (kapatılan) 21. H.D.'nin 2018/5416 Esas - 2019/5379 Karar ilamı, 2006/14786 Esas 2006/33623 Karar ilamı, Yargıtay HGK 2016/10-376 Esas 2020/306 Karar, HGK 2016/21-904 Esas - 2020/554 Karar ilamı doğrultusunda iş yerinde yaklaşık 8 - 8,5 sene hamal olarak çalışan müvekkilin prime esas kazanca dair yazılı belge sunamaması nedeniyle asgari ücretle çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Bahse konu iş, emsal ücret araştırmaları ve tanık beyanları ile Yargıtay kararları gereği davacının aylık 3.000 TL karşılığında çalıştığı sabittir. Tanık ... ..., tanık ..., tanık ..., tanık ... ..., tanık ... ücrete dair beyanlarda bulunmuştur. İstanbul Hal Müdürlüğünde satış elamanı olarak çalışan tanık ... da ifadesinde müvekkilin 2000-2001 yılları arasında davalı yanında çalıştığını ve halde her dükkanının hamalının ayrı olduğunu beyan etmiştir. Tanık beyanları gereği davacı ücretinin ortalama günlük ücret olarak 100-150 TL civarında olduğu sabittir. Emsal ücret araştırmalarında da emsal ücretin yazıcı cevabındaki tarihler arasında ne kadar olduğu bildirilmiştir.'' gerekçesiyle, kararın kaldırılarak davanın kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde 01.03.2001 - 23.08.2009 tarihleri arasında aylık net 3.000 TL net ücretle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ''Davacı hiçbir zaman davalının işçisi olmamıştır. Hal Müdürlüğünün 24.10.2008 tarihli yazı cevabı yanında dinlenen tanıklar bu hususu doğrulamış, davacının serbest piyasa hamallarından olduğu bellidir. Davacı tanıkları akrabaları olup beyanları objektiflikten uzaktır. İddiasını ispat edememiştir. Talimatla dinlenen tanık beyanında, davacının iş olunca çağrıldığını, onun da öyle geldiğini, oradaki işleyiş tarzının böyle olduğunu, ... yine beyanında çağrı üzerine gelen çalışan olduğunu belirtmiştir. Bordro tanık beyanlarına göre çalışma sürelerinin dava konusu sürelerle örtüşmediği ve davacıdan duyumlarına göre beyanda bulundukları görülmektedir. Karar hukuka aykırıdır. Müvekkil tarafından verildiği iddia edilen bonservis belgesi üzerindeki imza ve davacı tarafından sunulan belgelerdeki imzalar müvekkile ait değildir. Müvekkilin iş yerinde 30'dan fazla sigortalı çalışan kaydı bulunmaktadır. Tespit edilen prime esas kazanç miktarı yüksek olmuştur. Davacının talep konusu dönemde Tarım Bağ-Kur kaydı bulunmaktadır. Yargıtay içtihatlarına göre, hizmet tespit davalarında bordro tanıklarının dinlenmesi ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit yapılması gerektiği içtihatları karşısında davanın reddine karar verilmesi gerektiği ortadadır.'' gerekçesiyle kararın kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

Feri müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; ''Karar usul yasaya aykırıdır. 5 yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Mahkeme sadece bilirkişi raporunu esas almış. Kurum kayıtlarını dikkate almamıştır. Tanıkların bir kısmı bordrolu değildir. Davacı tanıkları ile kamu tanıklarının beyanları örtüşmemektedir. İddianın Kurum kayıtlarına eş değer belgeler ile kanıtlanması gerekir. Çalışma iddiasının salt tanık anlatımlarına dayanarak ispatını muvafakatimiz yoktur. Davacının çalıştığı döneme dair belgelerin Kuruma verilip verilmediği araştırılmalı, iddia resmi yazılı deliller ile ispatlanmalıdır. Ayrıca fiili çalışmanın ispatı gerekir. Hizmetin devamlılık gösterip göstermediği ve ücret konusu da araştırılmalıdır. Asgari ücretin üstü ücret iddiasının yazılı delille ispatı gerekir. Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekir.'' gerekçesiyle kararın kaldırılarak kararın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç