muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17116, Karar No: 2018/1818, Tarih: 04.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17116 E.  ,  2018/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılardan ... aleyhinde ... . İcra Müdürlüğünün 2012/3185 esas sayılı dosyası ile kambiyo senedine dayalı icra takibi başlatıldığını, ...'ın %50 oranında zihinsel engelli olduğunu, diğer davacı ... hakkında ise henüz takip açılmadığını fakat bu davacının da bononun vade tarihinde 18 yaşını doldurmadığından fiil ehliyetine sahip olmadığını, her iki davacının da bonoda kefil sıfatında olduğunu ayrıca takibe dayanak yapılan bono üzerinde yer alan imzaların da davacılara ait olmadığını ileri sürerek, davacıların takip konusu bono nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan ... hakkında mahkeme kararı ile kısıtlılık kararı bulunmadığını, davacı borçlu ... 'un ise 24/12/2012 tarihinde reşit olduğunu ve bonoyu tanzim ederken yanında velisinin bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davaya konu bono üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediği buna göre ispat yükü üzerinde olan davalının bono üzerindeki imzanın davacı ...'a ait olduğunu ispat edemediği, diğer davacı ... 'un ise bononun tanzim edildiği tarih itibarıyla 17 yaşında olup, reşit olmadığı, Medeni Kanun'un 16. maddesine göre ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlıların yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça kendi işlemleri ile borç altına giremeyeceği ve söz konusu bononun tanzimi hususunda bu davacının velayeti altında bulunduğu yasal temsilcilerinin rızaları bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3953, Karar No: 2010/11145, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3953 E.  ,  2010/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3561, Karar No: 2014/7692, Tarih: 05.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3561 E.  ,  2014/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/204401

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2011/1043 (E) ve 2013/53 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6197, Karar No: 2017/3172, Tarih: 09.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6197 E.  ,  2017/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 16.04.2015 gün ve 2015/2446 Esas, 2015/2645 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ..... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinden ...'nın sıra cetvelinde hiç gösterilmeğini, diğer müvekkili ...'ın ise sıra cetvelinin A ve B bentlerinde gösterilen menkul mallar üzerindeki haciz tarihinin 1. sıraya alınan....İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 Esas sayılı dosya haczinden önce olduğunu, buna rağmen müvekkilinin dosyasının sıra cetvelinde 2. sırada gösterildiğini ileri sürerek, ....1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 Esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlenmesine yönelik icra memuru işleminin iptalini, müvekkili ...'nın alacağının ihtilaflı alacak olarak sıra cetveline alınmasını, sıra cetvelinde 2. sıraya alınan müvekkili ...'ın alacağının 1. sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; şikayetçi ...'nın sıra cetveline ilişkin şikayetinin reddine, şikayetçi ...'ın şikâyetin kabulü ile Erzincan İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 E. sayılı dosyasında yapılan 21.06.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın şikayet olunan ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz’in 16.04.2015 tarih ve 2015/2446 E., 2015/2645 K. sayılı ilamıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Şikayet olunan .... vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan..... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7094, Karar No: 2011/15070, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7094 E.  ,  2011/15070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda kabulüyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12628, Karar No: 2010/9760, Tarih: 05.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/12628 E.  ,  2010/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi Hakimi

DAVA TARİHİ : 01.10.2010

KARAR TARİHİ: 05.10.2010

Davacı vekilinin, HUMK 573 ve devamı maddelerindeki hakimlerin mesuliyeti hükümlerine göre Dairemize İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla açtığı dava dilekçesi ve ekleri okunup incelendi:

Gereği Düşünüldü :

Davacı vekili, Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi’nin 2009/749 Esas sayılı dava dosyasında davacı ... tarafından müvekkili şirkete karşı, 23.02.2003 tarihinde imzalanan rödovans sözleşmesi ve ön şartnamesinin yürürlükte olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın giderilmesi konusunda dava açıldığını, bu davanın yargılaması sırasında davacı ...’ın talebi üzerine Hakim ... tarafından verilen ihtiyati tedbir kararı ile maden sahasının işletilmesinin ...’a teslim edildiğini, yediemin olarak ...’a tesliminde yedieminliği suistimal suçundan İvrindi Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduklarını, Cumhuriyet Başsavcılığının dosyayı isteme talebine cevap verilmeyerek soruşturmanın üç ay geciktirildiğini, tedbir kararından itibaren 13 ay geçmiş olup, itirazlarının dikkate alınmadığını, kararı veren ve kaldırmayan davalı hakimin ciddi mağduriyetlerine yol açtığını, takdir yetkisini hukuka ve hakkaniyete aykırı kullandığını, esas davayı çözümler şekilde ihtiyati tedbir kararı verdiğini ileri sürerek, tedbir kararının verildiği tarihten bugüne kadar, sahadan ortalama bir çalışma sonucu elde edilebilecek rödovans bedeline tekabül eden miktardan fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 100 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, HUMK’nun 573 ve devamı maddelerinde düzenlenen “hakimlerin mesuliyeti” hükümlerine dayalı maddi tazminat davasıdır. HUMK’nun 575/2. maddesine göre vilayet asliye hakimleri aleyhinde tazminat davası esas davanın tabi olduğu temyiz dairesinde rüyet olunur. Somut olayda vilayet asliye hakimi aleyhine tazminat davası açılmış olup, tazminat davasının temelini teşkil eden asıl dava Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi’nin 2009/749 esas sayılı ve rödovans sözleşmesinden doğan muarazanın giderilmesi davasıdır. Rödovans sözleşmeleri hasılat kirası hükümlerine göre değerlendirildiğinden, hasılat kirası ile ilgili bu tür uyuşmazlıklarda Yargıtay 14. Hukuk Dairesi görevlidir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin, her aşamada re’sen nazara alınan kurallardan olduğundan, Dairemizce tensiben, dosya üzerinde inceleme neticesi görevsizlik kararı vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçeye dayanılarak:

HÜKÜM :

HUMK’nun 575/2. maddesi gereğince Dairemizin görevsizliğine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin görevli olduğuna, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine,

HUMK’nun 193. maddesi uyarınca, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde taraflarca başvurulduğunda dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine,

Yukarıda açıklanan gerekçeye dayanılarak:

HÜKÜM :

HUMK’nun 575/2. maddesi gereğince Dairemizin görevsizliğine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin görevli olduğuna, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine,

HUMK’nun 193. maddesi uyarınca, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde taraflarca başvurulduğunda dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine,

Yasal süresi içinde başvurulduğunda yeniden harç alınmasına yer olmadığına, süresinde başvurulmadığından peşin alınan 35,50 TL ret harcının hazineye gelir kaydına,

Davacının yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Kararın taraflara tebliğine,

Tarafların yokluğunda, tensiben dosya üzerinde inceleme sonucu, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na temyiz yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2010

Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi Hakimi

DAVA : Tazminat

DAVA TARİHİ: 01.10.2010

Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Dairemize verdiği dava dilekçesi ve ekleri incelendi:

Gereği Düşünüldü:

Gerekçeleri ekli kararda açıklandığı üzere HUMK. 575/2. maddesi uyarınca Dairemizin görevsizliğine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla görevli olduğuna, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine,

HUMK’nun 193. maddesi uyarınca, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde taraflarca başvurulduğunda dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine,

Yasal süresi içinde başvurulduğunda yeniden harç alınmasına yer olmadığına, süresinde başvurulmadığından peşin alınan 35,50 TL ret harcının hazineye gelir kaydına,

Davacının yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Kararın taraflara tebliğine, tarafların yokluğunda dosya üzerinde inceleme sonucu; tensiben, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 05.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/14863, Karar No: 2013/1666, Tarih: 07.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14863 E.  ,  2013/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı, 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki gecekonduyu 1967 yılında haricen satın alarak yerine iyiniyetli olarak bina yaptığını, ıslah imar uygulamaları sırasında binanın bulunduğu taşınmazın 36919 ada 5 parsel numarası ile davalı ... adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerindeki binanın kendisine ait olduğuna dair tapu kaydına şerh verildiğini, taşınmazın 1/10 payının tapudan davalı ...’a satıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalılar, davacının 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmazda malik olmadığını, tapu kayıt maliklerinin iznini almadan kaçak bina yaptığını ve iyiniyetli olmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Dava konusu taşınmazın evveliyatının 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmaz olduğu, taşınmazın bulunduğu yerde yapılan ıslah imar uygulamaları neticesinde binanın bulunduğu yerin 36919 ada 5 parsel numarası ile davalı ... adına tescil edildiği, tapunun beyanlar hanesine de binanın davacıya ait olduğuna dair şerh verildiği anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmü uyarınca taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için yukarıda açıklandığı gibi öncelikle davacının iyiniyetli olması, başka bir deyişle elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesi veya tüm özen ve dikkati göstermesine rağmen bilebilecek durumda olmaması ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunması gerekir. Davacı 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmaza yapıyı yapmakta haklı bir sebebi bulunduğunu kanıtlayamadığı gibi yapı kadastro tespitinden ve taşınmaz çapa bağlandıktan sonra yapıldığından sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiğinden söz edilemez. Tapu kaydının beyanlar hanesine binanın davacıya ait olduğuna dair verilen şerh ise davacıya yalnızca yapıyı kullanma hakkı vereceğinden somut olayda temliken tescil koşulları gerçekleşmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz İtirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine. 07.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4347, Karar No: 2015/16989, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4347 E.  ,  2015/16989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/685-2013/662

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı idareye, davalının açık adresini bildirmesi için kesin süre verilmiş, ancak belirlenen bu kesin sürede davacı idare açık adresi bildirmediğinden, dava şartı yokluğu nedeli ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare dava dilekçesinde, davalının sadece baba ismini belirterek köyünü bildirmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre davacı idare, adı geçen davalının açık adresini belirtmediği gibi vatandaşlık numarasını da bildirmediğinden, red yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.