muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5116, Karar No: 2013/5961, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5116 E.  ,  2013/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Katılan davacı ... adına mahkeme hükmünün tebliğ edildiği Av....'nın adı geçen katılan davacıya ait vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Vekaletname varsa aslının ya da onaylı örneğinin harçlandırılmış şekilde getirtilerek dosyaya konulması, aksi halde mahkeme hükmünün katılan davacı ... adına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Davacı ...'ın gerekçeli kararda öldüğü bildirip mirasçıları olarak bir kısım kişiler gösterilmiş ise de ...'ın verasete esas açık nüfus kayıtları dosyada olmadığından bu husus denetlenememiştir. O halde öncelikle ...'ın verasete esas açık nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilmeli, akabinde kayıtlar tekrar kontrol edilerek adlarına mahkeme hükmünün tebliğ edilmediği mirasçılar var ise bu mirasçıları adına mahkeme hükmünün 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Davacı ... Mümtaz Şerefli'ye ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

4-Mahkemeye sunulan 30.10.2009 havale tarihli dilekçe de isimleri yazılı bulunan davacılar ... ve arkadaşları adına davadan feragat eden Av.Esin Yamaç'ın veya vekaletinin dayanağı Metin Kaya Çağlayan'ın dilekçenin havale tarihi olan 30.10.2009 gününden evvel vekillikten azledildiklerine dair azilname olup olmadığının 30.10.2009 havale tarihli dilekçede adı geçen davacılar veya mirasçılarından sorulması, bu konuda kendilerine ihtaratlı davetiye çıkarılarak 30.10.2009 tarihinden evvel ki tarihi içeren bir azilname var ise örneğinin dosyaya sunulmasının istenilmesine, sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3285, Karar No: 2019/5038, Tarih: 17.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3285 E.  ,  2019/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 13.11.2010 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, davalılar ... ile D.B.M. Dekoratif Boya Merk. İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle davalılar SS Kızıltoprak Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi ile D.B.M. Dekoratif Boya Merk. İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti. arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenmeli, S.S. Kızıltoprak Arsa ve Konut Yapı Koop.nin asıl işverenlik sıfatının bulunmadığı belirlenir ise bu kez 3.kişi sıfatıyla sorumlu olup olmadığı irdelenip belirlenmeli, bu doğrultuda yeniden bir kusur raporu alınmalı, yine tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerince bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı S.S. Kızıltoprak Arsa ve Konut Yapı Kooperatifine iadesine, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6930, Karar No: 2008/8338, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6930 E.  ,  2008/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6157, Karar No: 2010/11957, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6157 E.  ,  2010/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 ve 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5857, Karar No: 2015/13341, Tarih: 14.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5857 E.  ,  2015/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Hakaret ve yaralama suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2000 TL, aynı Kanun'un 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca da 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/06/2008 tarihli ve 2007/581 esas, 2008/773 karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle, hükmün açıklanarak sanığın aynı Kanun'un 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2000 TL, 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca da 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2014 tarihli ve 2013/576 esas, 2014/73 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.04.2014 tarih ve 122657 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2013/24535 esas, 2013/22861 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere denetim süresi içinde işlenen suçtan verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması olduğu ve 5 yıl denetim süresinin kararlaştırıldığı ve kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmemesi halinde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak düşme kararı verileceğinin açıklanmış olması karşısında, sanığın birinci suça dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra kasıtlı bir suç işlediğine ilişkin herhangi bir mahkumiyet hükmünün bulunmaması nedeniyle hükmün açıklanması şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.06.2008 tarihli kararıyla hakaret ve yaralama suçlarından adli para cezası uygulanarak hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, kararın 09.09.2008 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulması üzerine, aynı Mahkeme'nin 05.02.2014 tarihli kararıyla hükümlerin açıklandığı ve TCK'nın 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2000 TL, yine TCK'nın 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca da 1500 TL adli para cezasına hükmedildiği, kesin olarak verilen hükümlerin infazı aşamasında hükmün açıklanmasının şartları oluşmadığı gerekçesiyle bu suçlar yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; " Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11. fıkrasında; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık 5 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verildiği görülmektedir.

Kasten yeni bir suç işlendiğinden bahsedebilmek için bu suçtan yapılan yargılama sonunda verilen kesinleşmiş bir mahkumiyetin bulunması gerektiği, ancak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği ihbarında bulunan Saray Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/193 Esas, 2013/44 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, sanığın yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, aynı kararda adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunulduğu görülmektedir.

Kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” değildir. Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK’nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığından, CMK'nın 231/11. maddesindeki koşullar oluşmamasına karşın, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sanık ... hakkında, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2014 tarihli ve 2013/576 Esas, 2014/73 Karar sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8906, Karar No: 2009/14025, Tarih: 14.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/8906 E.  ,  2009/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraf vekili Av. ..geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davalı annenin velayet görevini ihmal ettiği ve çocuklarla ilgilenmediği kanıtlanmamıştır. Davacı babanın maddi durumunun iyiliği velayetin değiştirilmesini gerektirmeyeceği gibi velayeti değiştirilmesi istenilen 1995'er doğumlu A.ve B. anneleri ile mutlu oldukları ve onunla kalmak istedikleri anlaşılmıştır. Bu nedenlerle davacının davasının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.07.2009 sa.
Yargıtay — Esas No: 2012/9691, Karar No: 2013/1229, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9691 E.  ,  2013/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği .... Mevkiindeki 60 dönüm miktarındaki taşınmazın, Ekim 1938 tarih 1 nolu tapu kaydı kapsamında kalmasına rağmen, 1978 yılında yapılan tapulama sırasında tespit harici bırakıldığını, yörede yapılan baraj çalışmaları sonucu taşınmazın baraj gölü suları altında kaldığını belirterek Ekim 1938 tarih 1 nolu tapu kaydı kapsamı içerisinde kalan taşınmazın mülkiyetinin müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, ... Köyünde kain fen bilirkişisi ve orman mühendisi bilirkişiler tarafından tanzim edilen 12/12/2011 havale tarihli krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 8.427,59 m², (B) harfi ile gösterilen 51.302,99 m² ve (C) harfi ile gösterilen 1.546,94 m² olmak üzere toplam 61.277,52 m²'lik taşınmazın davacı ...'ın MÜLKİYETİNDE BULUNDUĞUNUN TESPİTİNE karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinden sonra ..., dava konusu taşınmazın, kendisinin de mirasçı olduğu kişilerden kaldığı iddiasıyla davaya katılmıştır.

Dava, göl suları altında kalan taşınmazın mülkiyetinin tespitine yöneliktir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümlerinin davacı ... mülkiyetinde olduğuna karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacının dayandığı ve Mut Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.08.1938 tarih ve 228 sayılı ilâmı ile sınırlarının düzeltilmesine karar verilen Ekim 1938 tarih 1 nolu tapu kaydı, ... 283 tarih 200 sıra nolu kayıttan gelmekte olup; mahkemece, dayanak Sulh Hukuk Mahkemesinin 288 sayılı dosyası bulunamaması nedeniyle getirtilip uygulanmamış ise de, tapu sicil müdürlüğünde krokisi bulunup bulunmadığı araştırılmamış ve sınır düzeltme davası sonucu verilen hükmün davalıları bağlayıp bağlamayacağı tartışılmamıştır. Ayrıca, dosya kapsamından, davacının dayandığı Ekim 1938 tarih 1 nolu tapu kaydının gittisi olan Şubat 1953 tarih 18 nolu tapu kaydına dayalı olarak bu dosya davacısı ...’ın da aralarında bulunduğu gerçek kişiler tarafından Hazineye yönelik açılan kadastro mahkemesinin 2002/1 Esas - 2009/23 K. sayılı dosyada tapunun uygulandığı ve 296, 297 ve 480 parsel sayılı taşınmazların davacı kişiler adına tesciline karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmakta olup, mahkemece dayanak tapu kaydının sınırlarının belirlendiği dosya getirtilip uygulanmadığı gibi, kadastro sırasında başka parsellere revizyon görüp görmediği de araştırılmamıştır. Yine,