muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3784, Karar No: 2024/8417, Tarih: 27.11.2024

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı tarafın 2010/01980 sayılı ... ... markası yönünden yapılan değerlendirmede; Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere davacı tarafın tanınmış markası Garanti + Şekil (Yonca şekli) markası olduğu, bu markanın ayırt edici unsurunun yeşil renkli Garanti ibaresinin değil davacı markasındaki ayırt edici unsurun "dört yapraklı yonca" şekli olduğu, "Garanti" ibaresi ayırt edicilik gücü zayıf, koruma düzeyi düşük, herkesin kullanımına açık bir ibare olduğundan (Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 19.12.2022 tarihli 2021/8696 E. 2022/9163 K. sayılı kararı) davalı markasının esas unsurunun "Tekno", "..." ibareleri olduğu, davalı tarafın Garanti ibaresini kendi markasının satışını yaptığı ürünlerin güvenilirliğini arttırmaya yönelik ibare olarak kullandığı, tüketicide güven artırma unsuru olarak kullandığı, davalı tarafın markasının, markasında kullandığı şekil ve ibarelerin tüketici tarafından teknoloji ürünlerin satışının yapıldığı ve davacı ile iltibas oluşturmayacak kadar ayırıcılığı olan kullanımlar olduğu dikkate alındığında, markalar arasında 556 sayılı Markanın Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK)'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, bu durumda bu marka yönünden hükümsüzlük davasının reddi gerektiği, Yargıtay Bozma ilamında bozma dışında bırakılan 2010/01982 sayılı GARANTİ ...+Şekil marka yönünden yapılan değerlendirmede ise, Garanti ibaresinin mavi renkli ve büyük yazıldığı, ..

...+Şekil marka yönünden yapılan değerlendirmede ise, Garanti ibaresinin mavi renkli ve büyük yazıldığı, ... ibaresinin ise altta küçük puntolarla yazıldığı, davacının markasının baskın rengi olan yeşil renk kullanılmadığından, davacı ve davalı markalarının tescil edildiği mal ve hizmet sınıflarının karşılaştırılması gerektiği, davacının 16 ıncı sınıfta tescilli 2008/34002 sayılı Türko Garanti şekil markasında Türko ibaresinin ve şekil unsurunun ön planda olduğu, Garanti ibaresinin altta ve küçük puntolarla yazıldığı, markanın bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim ile davalı markasının benzer olmadığı, yine davacının 2008/58491 sayılı I + şekil +bonus garanti şekil markasında da garanti ibaresinin küçük puntolarla yazıldığı, I+ şekil+ bonus ibaresinin ve şeklin ön plana çıkarıldığı, markanın bütünü itabari ile bıraktığı izlenimin benzer olmadığı, davacının 16 ıncı sınıfta tescilli 2016/50816 sayılı PLATFORM Garanti güncel sanat merkezi + şekil markasında da garanti ibaresinin küçük puntolarla yazıldığı, platform ibaresinin büyük puntolarla yazılarak ön plana çıkarıldığı ve markanın bütüncül izlenim itibarıyla davalı markası ile benzer olmadığı kanaatine varılarak 16 ıncı sınıf ile davacının tescilli markası ve faaliyeti bulunmadığından 11 inci sınıfta hükümsüzlüğü talebinin reddine karar vermek gerektiği, markaların tescilli olduğu 21 ve 37 inci sınıflarda hizmetin alıcı kitlesinin ortalama tüketici grubu olduğu ve davacı tarafın farklı mal üretmeyi yada hizmet sunmaya başladığı düşüncesi yani dolaylı iltibas ihtimali bulunduğu göz önüne alınarak bu sınıflar yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar vermek gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, davalı adına tescilli 2010/01980 sayılı ... ... markası yönünden hükümsüzlük davasının reddine, davalı adna tescilli 2010/01982 sayılı GARANTİ ...+Şekil markasının 21.ve 37. sınıf mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, 11 ve 16. sınıflarda hükümsüzlüğü talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının GARANTİ esas unsurlu markalarını mesnet göstererek, iltibas ve tanınmışlık hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak, davalı adına tescilli 2010/01980 sayılı ... ... ve 2010/01982 sayılı "GARANTİ ...+şekil" ibareli markaların hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz istemlerinin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3652, Karar No: 2025/3331, Tarih: 16.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3652 E.  ,  2025/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/608 E., 2024/1633 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2023/393 E., 2023/511 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı şirket vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle, duruşma talebi miktar yönünden reddedilmek suretiyle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacılar lehine hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktarlar; ... yönünden toplam 372.536,18 TL, ... yönünden 20.00,00 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin davacılar ... ve ... yönünden temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin davacı ... yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı vekilinin davacı ... yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin kızlarının 3 yaşında iken aşırı horlama, geniz eti rahatsızlığı sorunları nedeniyle 07.03.2019 tarihinde davalı ... Sağlık Hizmetleri A.Ş.ne getirildiğini, Dr. ... yaptığı muayene sonrasında Yaren'in ameliyat olması gerektiği, kolay bir ameliyat olduğu, kendi kızının da bu ameliyattan olduğu, ameliyat sonrası uyku, yemek ve gelişim sıkıntısı yaşamayacağını söyleyerek, ameliyata hazırlık için 3 tüp kan verilip saat 13.30 sıralarında hastaneden ayrılındığını, doktor talimatı ile aynı gün hiçbir şey yedirip içirilmediğini, 08.03.2019 tarihinde sabah 08.30'da ameliyat için hastaneye gelindiğini, ameliyattan çıkan Dr. ... ameliyatın zor geçtiğini, geniz eti ve bademciklerin alındığını, küçük dilin kısaltıldığını söylediğini, ameliyattan yaklaşık 1 saat sonra ... sedye üzerinde çıkarıldığını ve bu esnada hareketsiz, yüzü bembeyaz bir şekilde direk servise indirildiğini, ...'e kalp masajı yapıldığını, bu arada ...'in duran kalbinin tekrar çalıştırıldığını söylenerek yoğun bakım servisine alındığını, sonra servisin uygun olmadığı söylenerek ... hastanesine sevk edildiğini, burada müdahalede bulunulduğunu, acildeki doktorun ... Üniversitesine ex olarak getirildiğini müdahale ile hayata döndürüldüğünü, ancak hayati tehlikesinin devam ettiğini söylediğini, aynı gün ...'in vefat ettiğini, iyi olması ümidi ile getirilen hastaneden müvekkillerinin ellerinde ceset ile çıktıklarını, o günden bu yana hastaneden arayıp sormamalarının ikinci bir acı daha verdiğini, savcılık makamına yapılan şikayet üzerine 8. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 07.05.2020 tarihli raporunun 20. Sayfasının 2. Paragrafında ameliyat öncesi yapılması gerekenlerin neler olduğu sayıldığı ve bu anlamda ".... Gerekli tedavi sonrası operasyonun başka bir tarihte yapılması gerektiğinden Anestesi ve Reanimasyon uzmanı Dr. ...'in uygulamalarının tıp kurallarına göre hatalı olduğu" rapor edildiğini, raporda ameliyatı yapan doktor ve ameliyat heyetine kusur verilmediğini, aksi durumun çıkması durumunda dava açma haklarını saklı tuttuklarını, müvekkillerinin davalı ve davalı hastanenin diğer çalışanlarının da katkısı bulunan kusuruyla evlat acısı yaşadıklarını, ortaya çıkan kaybın özellikle manevi zararının telafisi bulunmadığını, ancak gerek maddi zararın ve gerekse manevi zararın tazmini için dava açmaktan başka çare kalmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL maddi tazminatın, ayrı ayrı 400.000,00'er TL manevi tazminatın, kardeşi ... için 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacıların bir kısmının dava ehliyeti olmadığını, eksik harcın tamamlanması gerektiğini, hekimin kusurunun bulunmadığını, davalı hastanenin tazmin yükümlülüğünün bulunmadığını, hekim aydınlatma yükümlülüğünü gerçekleştirdiğini, davada manevi tazminat koşullarının bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili; arabuluculuk sürecine itirazda bulunduklarını, son tutanak aslının mahkemeye sunulup sunulmadığının araştırılması gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak tıbbi kütü uygulama sonucu meydana geldiği iddia edilen menfi sonuçtan uygulamayı, müdahaleyi gerçekleştiren hekimin sorumlu tutulabilmesi ve tazmin borcunun doğması için öncelikle hekimin "kusurlu bir davranışın varlığı", menfi sonuç ile hekim uygulaması arasında nedensellik bağının bulunması gerekli olduğunu, davaya konu vakada ise müvekkilinin hastanın başvurusu sonrası dahil olduğu her aşamada yapılması gereken muayene, tetkik, müdahale ve operasyonları tıp biliminin güncel kurallarına uygun olarak gerçekleştirdiğini, müvekkiline atfedilecek kusur bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, aksi düşünüldüğünde bile talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Anestesi ve Rehabilitasyon Uzmanı Dr. ... hakkında, Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/549 Esas ve 2021/482 Karar sayılı kararı ile Taksirle Ölüme Neden Olma suçundan verilen mahkumiyet kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'nin 23.02.2022 tarih, 2021/2224 E. ve 2022/416 K. Sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, ceza dosyasında alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 8. İhtisas Kurulunun 07.05.2020 tarih 2020/42623-976 sayılı raporuna göre davalı Anestesi ve Rehabilitasyon Uzmanı Dr. ...'in uygulamalarının tıp kurallarına göre hatalı bulunduğu tespitinin yapıldığı, aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora göre 08.03.2019 tarihinde meydana gelen olay sonrasında vefat eden ... 'in geride kalan hak sahipleri için yapılan hesaplamada, kusur indirimi olmayan ve yetiştirme gideri mahsup edildiğinde destekten yoksun kalma zararlarının; davacı anne ... için 461.699,38 TL, davacı baba ... için 272.536,18 TL hesaplandığının bildirildiği, ıslah dilekçesi de dikkate alınarak maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş; olayın oluş şekli, kusur durumu, davacının yaşadığı kaza nedeniyle kalıcı olarak malul kalması, yaşadıkları acı ve elem, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü gözetilerek davacı ... lehine 100.000,00 TL, davacı ... lehine 100.000,00 TL, davacı ... lehine 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili; mahkemece ek rapor aldırılmadığını, bir kısım davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde olmadığını, kusur incelemesi yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, üniversite hastanesi anabilimdalından rapor alınması gerektiğini, dava konusu olayın tıp biliminin kabul ettiği bir komplikasyon iken kusur incelemesi yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ıslah dilekçesinin süresinde sunulmadığını, ıslahla arttırılan tüm kalemlere karşı zamanaşımı defilerinin olduğunu, davacının anne babası haricinde kardeşin manevi tazminat talebinde bulunmasının hukuki dayanağının olmadığını, davada manevi tazminatın talep koşullarının olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, tazminat taleplerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 50 ve 52/2. maddelerine göre red veya tenkis edilmesi gerektiğini, her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin yahut aynı şekilde lehlerine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf taleplerinin bir kısmının değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, özellikle davalı hekim ...'in yargılandığı Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/549 Esas, 2021/482 Karar sayılı dosyasında taksirle ölüme neden olma suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile hukuk hâkiminin tamamen bağlı olacağı, davacının olayı ve zararın miktarını öğrendiği tarih ile davanın ıslah edildiği tarih arasında zamanaşımı süresinin dolmadığı, ıslahın süresinde olduğu, hükme esas alınan ve hastane ile hekimin eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığına yönelik raporun ve tazminat hesaplaması konusunda uzman bilirkişiden alınan, tarafların itirazlarını karşılar nitelikteki raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, hükmedilen manevi tazminat miktarının manevi tazminatın belirlenmesine ilişkin ilkelere uygun şekilde belirlendiği, tazminatların ret veya tenkis edilmesini gerektiren nedenlerin somut olayda mevcut olmadığı anlaşılmakla davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin davacılar ... ve ...'e ilişkin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2. Davalı vekili tarafından davacı ... yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3214, Karar No: 2020/5147, Tarih: 25.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3214 E.  ,  2020/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1952, Karar No: 2011/2014, Tarih: 28.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1952 E.  ,  2011/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15485, Karar No: 2014/6248, Tarih: 19.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15485 E.  ,  2014/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesinin 86/1-c şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilr yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın mağduru bıçakla yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit iz basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddesi gereğince tayini ve eylem için belirlenecek cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasından az olamayacağının düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/949, Karar No: 2018/3825, Tarih: 26.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/949 E.  ,  2018/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 13/03/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin ... 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2017 tarihli ve 2017/509 esas, 2017/425 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 16/12/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2017 tarihli ve 2017/509 esas, 2017/425 sayılı kararı ile yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şartları oluşmadığı ve bu nedenle kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223.maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklindeki düzenlemede ceza mahkemelerinde yapılan yargılama neticesinde verilebilecek hüküm türleri gösterildiği, maddenin devamında ise bahse konu kararların hangi hallerde verilebileceğinin kesin bir şekilde belirtildiği, Mahkemece yargılama yapılarak, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde gösterilen hüküm türlerinden biri ile karar vermek zorunluluğu bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2017 tarihli ve 2017/509 esas, 2017/425 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: