muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17753, Karar No: 2013/800, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17753 E.  ,  2013/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.10.2012 gün ve 2011/213 E. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli patent ile buluştan doğan haklarının davalı tarafından ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından yapılan üretimde kullanılan makine ve teçhizatların dava sonuçlanıncaya kadar satılmasının ve devretmesinin önlenmesine yönelik olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebinde bulunmuş, mahkemece yapılan inceleme sonunda talep gibi ihtiyati tedbir kararı verilmiş, davalı tarafça yapılan itiraz üzerine 500.000 TL nakdi teminat ya da teminat mektubu karşılığında davalı aleyhine verilen tedbirin kaldırılmasına, bu miktarın yatırılmaması halinde ise davacı tarafça 300.000 TL teminat yatırılması halinde önceki ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda tedbir kararı verilmesine karar verilmiş, davalı şirketçe ilgili teminat bedelinin yatırılması ile tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmiş, davacı tarafın itirazı üzerinde de bu kez davalı tarafça yatırılması gereken teminat bedelinin 1.000.000 TL’na yükseltilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen söz konusu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstem, asıl dava dosyasında yapılan yargılama sırasında verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz üzerine değiştirilen ihtiyati tedbir kararının yeniden tesisine ilişkindir.

İhtiyati tedbir talebinin reddi üzerine verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği gibi (HMK. m. 391/1), ayrıca yokluğunda ihtiyati tedbir kararı verilen kişinin itirazı üzerine verilen karara karşı da temyiz yoluna başvurulabilecektir. Gerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda gerekse Hukuk Muhakemeleri Kanununda ara kararlarına karşı kanun yoluna başvuru kabul edilmemiştir. Yukarıda da belirtildiği üzere, ihtiyati tedbir hakkında verilen kararlara karşı ancak belli durumlarda temyiz yoluna başvurulabilecektir. Nitekim, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 395. maddesinde itiraz üzerine teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması kararının temyiz edilemeyeceği aslında kanun koyucunun da açık ve bilinçli bir tercihidir. Zira teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak 395. maddesinin üçüncü fıkrasında, 394. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarının kıyasen uygulanacağı açıkça belirtilmiştir. Bu şekilde 394. maddenin üçüncü fıkrasına yapılan atıf ile üçüncü kişilerin de itiraz edebileceği, dördüncü fıkraya yapılan atıf ile de itirazın şekli ve incelenmesinin kıyasen uygulanacağı düzenlenmiştir. Dikkat edilirse kanun yoluna başvuru imkanını düzenleyen 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmamıştır.

Sonuç olarak, 6100 sayılı HMK'nın 395. maddesinin üçüncü fıkrasında, 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmadığından teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak verilen karar temyiz edilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere, davalının ihtiyati tedbir kararına itiraz ettiği ve daha sonra mahkemece teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak karar verildiği dikkat alındığında, mahkemece verilen ara kararın temyizi mümkün değildir.

HUMK'nun 432/4. maddesine göre, hükmü temyiz eden davalı açısından temyizi kabil olmayan karara ilişkin temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden temyiz eden davalı (ihtiyati tedbir kararına itiraz eden) vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38164, Karar No: 2013/6885, Tarih: 20.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/38164 E.  ,  2013/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ablası mağdur ...'nın dosya içinde yer alan 05/01/2009 tarihli valilik makamına hitaben yazmış olduğu dilekçesinde, sanığın etraftan sesler duyduğunu söyleyip komşulara gittiğini, sürekli ailesine tehditler savurduğunu, evden dışarı çıkmadığını, hayatlarının tehlikede olup, tedavi edilerek eski hale gelmesini istediklerini, kovuşturma aşamasında da sanığın çok tedirgin olup, sürekli kendisine ve annesine "evi dinliyorlar, sizi dinliyorlar" dediğini belirtmesi; sanığın diğer ablası ...'nın ise, soruşturma aşamasında sanığın 2008 yılında tedavi gördüğünü, geceleri hiç uyumadığını, evin içinde dolaştığını, kendi kendine konuştuğunu, kovuşturma aşamasında da götürdükleri bir özel doktorun şizofreni başlangıcı olduğunu, hap kullanırsa düzeleceğini söylediğini belirtmiş olması karşısında; sanığın, suç tarihi itibariyle, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise, bunun önemli derecede olup olmadığı konularında uzman bilirkişi görüşü alınarak; sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında başka bir soruşturma nedeniyle 2007 yılında verilen ceza ehliyetinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15780, Karar No: 2023/633, Tarih: 14.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15780 E.  ,  2023/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.09.2020 tarihli ve 14-2016/219110 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanı hiçbir zaman telefon ile aramadığına, bir defa yanlışlıkla arayıp özür dileyip kapattığına, tacizde bulunmadığına, "Çok mu gıcık biriyim" dediğinin doğru olduğuna, ancak bu cümlenin cinsel taciz suçunu oluşturmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanı hiçbir zaman telefon ile aramadığına, bir defa yanlışlıkla arayıp özür dileyip kapattığına, tacizde bulunmadığına, "Çok mu gıcık biriyim" dediğinin doğru olduğuna, ancak bu cümlenin cinsel taciz suçunu oluşturmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nın 2007 yılı içerisinde eşini kaybettiği, bu tarihten sonra sanığın katılanı rahatsız etmeye başladığı, ilk başlarda ... ...\* (\*\*) numaralı ev telefonunu gece vakti arayarak katılana yönelik " Ben seni mutlu ederim, senin sinirini alırım" şeklinde sözler söylediği, katılanın 2010 yılında evden taşınırken bu telefonu kapatmak zorunda kaldığı, sanığın 20.07.2015 günü saat 02.00'da 0545 ... (\*\*) (\*\*) nolu hattan, kendisinin kullanmış olduğu 0543 ... (\*\*) (\*\*) nolu hattı aradığı ve ancak adını söylemeden kapattığı, katılanın sanık olduğunu sesinden anladığı, sonra sanığın saat 02:23:49'da "Çok mu gıcık biriyim.", 02:27:18'de "Keşke hayatım boyu hep gıcık olsaydım." şeklinde mesaj attığı, yine 22.07.2015 günü saat 00.34 de “Attım ms bir başka gıcık olduğum biriydi. Ordulu. Ama yanlışlıkla bu numara oldu, senden ve kardeşinden özür dilerim bida asla olmayacak”, "Gıcık" şeklinde tekrar kardeşine mesaj attığı, aynı gece katılanın kardeşi olan tanık ...'nın katılanı aradığı ancak sanığın açmadığı, arayan numarayı geri arayıp kim olduğunu, bu saatte neden aradığını sorduğu, sanığın tanık ...'ya "Asıl sen kimsin bu saatte onun yanında ne yapıyorsun" şeklinde cevap verdiği, 04.08.2015 tarihinde katılanın evinin önüne gelip beklediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece katılan beyanları, tanık beyanları ile mesaj içerikleri ve sanığın tanık ...'ya verdiği cevap, sanığın katılanın kapısının önüne gelip beklemesi hususları nazara alınarak sanığın niyetini ve amacını belli eder sözler söylediği anlaşıldığından hakkında ceza tayini yoluna gidilmiş ise de sanığın ... ... (\*\*) numaralı sabit ev telefonundan gece vakti katılanı arayarak "Ben seni mutlu ederim, senin sinirini alırım" şeklinde sözlerini 2010 yılında söylediğinin katılanın beyanları ve dosya kapsamından anlaşıldığı, bu eylemin 5237 sayılı Kanun'da 6545 sayılı Kanundan önce gerçekleştiği ve bu haliyle suçun şikayete tabi olduğu, aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen 6 aylık şikayet süresinin geçtiği ve aynı zamanda bu eylemin dava zamanaşımına uğradığı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

2. Sanığın 20.07.2015 ve 22.07.2015 tarihinde gönderdiği mesajların ise cinsel içerik taşımadığı ve mevcut haliyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de mahkemece bu hususta beraat kararı verildiğinden ve sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın 20.07.2015 ve 22.07.2015 tarihinde gönderdiği mesajların ise cinsel içerik taşımadığı ve mevcut haliyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de mahkemece bu hususta beraat kararı verildiğinden ve sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/6735, Karar No: 2015/10954, Tarih: 19.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6735 E.  ,  2015/10954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile Malatya İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Malatya İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına,

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına,

Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının

borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/336, Karar No: 2010/3334, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/336 E.  ,  2010/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 105 ada 53 ve 54 parsel sayılı 2643,60 m2 ve 34117,75 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliği ile Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı, taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/199-258 sayılı tescil hükmü ile adına tapuya tescil edildiğini, kadastro sırasında tapu kaydının göz önünde bulundurulmadığın belirterek tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlardan 53 sayılı parselin tamamı ile 54 sayılı parselin (A) işaretli 15361,24 m2'lik bölümünün tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına ... tarım arazisi niteliği ile tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 3116 Sayılı Yasa gereğince 1939 yılında yapılmıştır. 1978 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde ve aplikasyon uygulaması yapılmış, 2005 yılında 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış orman sınırlandırması ve 2b uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazların Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/199-258 sayılı tescil hükmü ile oluşan tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek ... şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz eden Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11021, Karar No: 2010/12036, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11021 E.  ,  2010/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Ecza Deposu ve Tic.A.Ş.vek.Av.... Kulumbar ile Müdahiller Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.vd. arasında görülen dava hakkında Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.05.2009 gün ve 326-173 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.03.2010 gün ve 11302-3330 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21014, Karar No: 2012/24644, Tarih: 03.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21014 E.  ,  2012/24644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, menfi tespit istemine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.