muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13310, Karar No: 2017/12659, Tarih: 11.10.2017

median ameliyet yara izi, batın sağ alt kadranda 1 cm çaplarında ve sol kalça üst dış kadranda 1 cm çaplarında yara izleri, sal topuk bölgesi iç taragta 2 cm ve sol ayak tabanı topuk bölgesinde 1,5 cm çaplarında ve sağ ayak tabanında 1x2 cm lik yara izleri olup,tıbbi evrakında: 14.08.2014 günü yapılan muayenesinde; batına nafiz ateşli silah yaralanması tespit edilerek acil ameliyata alındığı, gerekli müdahale yapıldıktan sonra yoğun bakım tedavisi için Mardin'e sevk edildiği, Mardin Devlet hastanesinde yeniden ameliyat edildiği, retroperitoneal kanama tespit edilerek kanama kontrolü yapıldığı, usulüne uygun kapatıldığı, sol topukta yumuşak doku yaralanması, sağ ayak tabanında yumuşak doku yaralanması gözlendiği, travmatik osseöz patoloji görülmediğinden hayatını tehlikeye maruz kılıp, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralaması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, zararın ağırlığı göz önüne alınarak takdiren ve teşdiden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'un ise sol ayak başparmağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 86/2 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, zararın ağırlığı göz önüne alınarak takdiren ve teşdiden 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde;

cezanın belirlenmesi başlıklı 5237 sayılı TCKnin 61. maddesinde belirtilen (1) Hâkimin, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

cezanın belirlenmesi başlıklı 5237 sayılı TCKnin 61. maddesinde belirtilen (1) Hâkimin, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler şeklindeki ilkelerin soyut bir şekilde ifade edilmeyip, aksine dosya kapsamına uygun bir şekilde gece vakti meskun mahal dışında 6 ila 12 metre mesafeden 9 mm çaplı tabanca ile yaptığı 7 atışın 3 ünün mağdurlara isabet edip, 4 atışın isabet etmemesini doğru bir şekilde ifade eden suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği, zararların ağırlığı dikkate alınarak mahkemenin sanığa temel ceza tayinlerinde teşdit uygulamasında ve gerekçelerinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek, olaydan sonra firar eden ve hakkında çıkarılan yakalama emri sonrasında 05.09.2014 tarihinde ifadeleri alınabilen sanığın ne zaman çekildiği belli olmayan fotoğraflarındaki bulgular da dikkate alındığında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki tahrik indirimin 1/4 oranında yapılması gerektiği halde 1/2 oranında yapılan indirimin karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığına işaret edilmek suretiyle çoğunluğun " 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde öngörülen ölçütler, TCK'nin 3. maddesindeki '' fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi '' uyarınca, olaya ilişkin bilgi ve deliller isabetle değerlendirilip, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler gösterilmesi suretiyle temel cezanın tayini yerine yasadaki soyut ifadeler tekrar edilerek temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi" şeklindeki görüşüne katılmıyoruz. 11/10/2017
Yargıtay — Esas No: 2015/6727, Karar No: 2015/19623, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6727 E.  ,  2015/19623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/175-2014/257

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Bilirkişi raporunda, sermaye faizi, genel idare giderleri ve diğer giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle m² birim fiyatının düşük belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8099, Karar No: 2010/12137, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8099 E.  ,  2010/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetveli tebligatının usulsüz olduğundan ıttılaın 24.9.2009 günü gerçekleştiğinin kabulüne, ancak şikâyetçi alacağının Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da gösterilen alacaklardan olmadığı ve İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinde gösterilen 3. sırada yer alamayacağı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline yönelik itirazlar sıra cetvelinin tebliğinden (İİK.m.141) itibaren yedi gün içinde yapılır (İİK.m.142). Alacağı tahsile yetkili vergi dairesi, sıra cetvelini tebellüğe de yetkilidir. Sıra cetveli şikâyetçi vergi dairesine 15.9.2009 günü tebliğ edilmiş, şikâyet başvurusu ise yasal yedi günlük sürenin geçmesinden sonra 28.9.2009 günü yapılmıştır. Bu durumda mahkemece şikâyetin süreden reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle yerinde görülen hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle yerinde görülen hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5416, Karar No: 2011/9326, Tarih: 13.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5416 E.  ,  2011/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair 21.05.2008 günlü hükmün davalı vekilinin temyizi üzerine temyiz isteminin reddine dair verilen 14.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.07.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, 14.02.2011 tarihli ek karar ile HUMK’nun 434.maddesine dayanılarak davalının temyiz talebinin reddine (mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına) karar verilmiştir. Bu kararın dayanağı ise yazı işleri müdürü tarafından davalıya gönderilen muhtıradır.

HUMK’nun 434.maddesine göre işlem yapabilmek için, temyizi harca tabi olan davalarda gerekli harç ve giderlerin ödenmemesi veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması gerekir. Bu gibi durumlarda, muhtırayı gönderecek olan makam mahkemenin yazı işleri müdürü değil, kararı veren hakim veya mahkeme başkanıdır.

Somut olayda ise muhtıra, yukarıda belirtildiği üzere yazı işleri müdürü tarafından gönderilmiştir. Kanun koyucu, yazı işleri müdürünü bu konuda görevlendirmediğinden, yetkisini aşan yazı işleri müdürü işlemine dayanılarak mahkemece HUMK’nun 434.maddesi doğrultusunda “mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına” karar verilmesi olanaklı değildir.

Yasaya aykırı işleme dayalı mahkemenin 14.02.2011 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra;

./..

2011/5416 - 2011/9326 -2-

Mahkemece HUMK’nun 434.maddesi çerçevesinde gerekli işlem yapılmak üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23276, Karar No: 2013/6479, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23276 E.  ,  2013/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’un suç tarihinde ... Gıda Turizm İnşaat ... Danışmanlık San. ve Tic Aş.'de yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu, şirketin yönetim kurulu üyelerinin üçünün şirket unvanı veya kaşesi altında atacakları müşterek imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili oldukları, sanık ...’un 31/12/2006 keşide tarihli 80.000 TL bedelli ... Nakliye Gıda Turizm İnşaat ... Taşlar Danışmanlık San. ve Tic. Aş. olan çeki keşideci olarak müşterek imzalardan olan kendi imzası ile imzaladığı, söz konusu çekteki imzaların şirketi ilzam etmesi için çekteki ortada bulunan imzayı da sahte olarak attığı ve şirketi zarara uğrattığı iddia edilen olayda; sanığın aşamalardaki aksi ispatlanamayan savunmalarında üzerine atılı

suçu kabul etmediği gibi tanıkların da imza hakkında bilgi sahibi olmadıklarını açıkladıkları, ayrıca Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 29.02.2008 tarihli raporunda; inceleme konusu çekteki soldaki imzanın ... 'in eli ürünü olduğu, çekte keşideci bölümünde sağdaki imzanın ...'un eli ürünü olduğu, ortada atılı imzaların gramalardan ibaret basit tersimli bir imza olması, zengin materyal ve yazı unsuru içermemesi nedeniyle sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemeyeceğininin belirtildiği, bu sebeplerle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2209, Karar No: 2021/3010, Tarih: 22.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2209 E.  ,  2021/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı tarafından kasko poliçesiyle sigortalanan aracın 12.06.2013 tarihinde yaptığı kazada ağır hasar gördüğünü, hasar ödemesi için davalıya yapılan başvurunun kazanın belirtilen yerde ve belirtilen şekilde gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedildiğini, kazanın oluş biçiminin resmi tutanaklar ile sabit olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 28.01.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 101.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, açılan hasar dosyasında yapılan araştırmalar sonucu, davacı aracında önceki tarihli iki ayrı kazadan kaynaklanan hasar ile son kazadaki hasarın hemen hemen aynı olduğunun saptandığını, davacının araçta bulunan önceki hasarların onarımını yaptırmayıp yeni kaza olmuş gibi haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, önceki iki hasar nedeniyle ödenen toplam 104.000,00 TL'nin sigorta bedelinden düşülmesi gerektiğini, istenen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delilere göre; davanın kısmen kabulü ile 101.000,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte

davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.05.2018 tarih, 2015/7709 Esas ve 2018/5246 Karar sayılı ilamı ile; "davalı sigortacının savunmaları ile teknik rapor ve tespit bilirkişi raporundaki değerlendirmeler de dikkate alınmak suretiyle, poliçe vadesi içinde gerçekleşen önceki iki kaza nedeniyle araçta oluşan hasarlar ile davaya konu kaza nedeniyle oluşan hasarların tek tek karşılaştırılması, üç farklı kazadaki hasarların aynı olup olmadığı ve önceki kazalarda oluşan hasar onarımlarının yaptırılıp yaptırılmadığının teknik açıklamalarla saptanması; ayrıca, araç tamirinin ekonomik olmadığının tespiti durumunda, aracın hasarsız rayiç bedeli ile sovtaj bedeli belirlenip davacı zararının ne kadar olduğunun saptanması hususlarında, konusunda uzman başka bir makine mühendisi bilirkişiden rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; sigortalı aracın daha önce karıştığı kazalar sonucunda meydana gelen hasarlarının giderildiği ve davaya konu kazanın meydana gelmesi esnasında aracın onarılmış vaziyette olduğu hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Dairemizin önceki bozma ilamı ile davaya konu edilen kazanın davalı sigortacı savunmasının aksine gerçek bir kaza olduğu ve sigorta teminat süresi içinde gerçekleştiği de dikkate alınarak yapılması gereken incelemenin kapsamı açıklanmıştır. Mahkemenin bozmaya uyarak yaptığı yargılamada alıp hükme esas kabul ettiği 21.10.2019 tarihli bilirkişi raporunda sadece, poliçe süresi içinde gerçekleşen toplam üç adet kazada oluşan hasarların benzerlik içerdiği ve aynı nitelikte olduğu, kazalarda aynı parçaların hasarlandığı, davaya konu olmayan önceki iki kazada gerçekleşen hasarların parça değişimi ve boya işlemleriyle giderilebileceği, ama onarıma ilişkin belge sunulmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Anılan bu raporda, üç kazada oluşan hasarların tek tek karşılaştırılmadığı, önceki iki kazada oluşan hasarların onarımı yapılmış olsa dahi, davaya konu son

kazadaki hasarların yine de oluşup oluşmayacağı (önceki kazalardaki hasarların, son kazada aracın pert olacak derecede hasar görmesinde etkili olup olmadığı) konusunda teknik değerlendirme yapılmadığı görülmektedir.

Davaya konu kazanın varlığı ve oluş biçiminin gerçekliği Dairemizce kabul edildiğinden, yapılacak iş, önceki kazalarda oluşan hasarların, davaya konu edilen bu son kazadaki hasarlara olan etki derecesinin tespitinden ibarettir. Sigortalı aracın ağır hasar görmesine yol açan gerçek bir kaza olduğuna göre, sadece önceki hasarların onarımının yaptırılıp yaptırılmadığı üzerinde durularak doğru sonuca ulaşılması mümkün değildir. Bu nedenle de; önceki iki kazada oluşan hasar onarımının yaptırıldığının ispat edilemediği, davaya konu edilmeyen önceki (31.01.2013 ve 06.04.2013 tarihli) iki kazada oluşan hasar onarımının yaptırıldığına ilişkin olarak davacı tarafından sunulan 25.10.2013 tarihli onarım belgesinin adi yazılı belge olduğu ve her zaman düzenlenebileceği şeklindeki mahkeme red gerekçesi yerinde görülmemiştir.

Davacının sigortalı aracında 31.01.2013 ve 06.04.2013 tarihli önceki iki kazada oluşan hasarlar ile davaya konu 12.06.2013 tarihli kazada oluşan hasarların tek tek belirtilmesiyle mukayeseli tablolar halinde tespiti; davaya konu edilen son kazanın oluş biçimi (aracın, 10 metre yükseklikteki kayalık yerden aşağı yuvarlanması) de dikkate alındığında, önceki iki kazada oluşan hasarlar araçta bulunmasa dahi, son kazadaki hasarların oluşup oluşmayacağı ve aracın önceki hasarlarının son kazadaki pert durumunda etkili olup olmadığı (önceki kazalardaki hasarların, son kazada aracın pert olmasına etki edip etmediği); aracın son kazada pert olduğu önceki raporlar ile saptandığı için, aracın hasarsız rayiç bedeli ile sovtaj bedelinin tespiti gerektiği ve hükme esas alınan rapor anılan yönleri karşılamadığı için, mahkemece yapılan araştırma yetersizdir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; ... Otomotiv Bölümü'nden seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi heyetinden, tüm dosya kapsamına göre ve yukarıda belirtilen hususlarda inceleme yapan, denetime elverişli, gerekçeli bir rapor alınması; daha sonra, raporda yapılacak tespite göre, araç sigorta bedelinin 170.000,00 TL. olduğu ve davalı sigortacının önceki iki kaza nedeniyle davacıya 104.000,00 TL. ödediği (ancak, zarar sorumlularından rücuen tahsil

edilen bedeller olduğu gözden kaçırılmadan) dikkate alınarak, bakiye sigorta teminat limitinin saptanması ve araç sovtaj bedeli de (davacının beyanlarından, hurdanın kendisinde kalmasını istediği anlaşıldığı için) düşülüp, önceki kararda davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar korunarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49824, Karar No: 2010/5155, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/49824 E.  ,  2010/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine ... Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin ... olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı belediye ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığı, işçilerin son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.