muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/788, Karar No: 2020/34, Tarih: 28.01.2020

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça 'umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı' kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında 'adil kullanım' bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak 'bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı' ve 'bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği' ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin iş yerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E., 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.04.2017 tarih ve 47213 sayı ile;

"...Eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E., 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince 15.05.2017 tarih, 3192-4584 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na muhalefet suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanlar ..., MÜ-YAP, MÜYORBİR ve ... Meslek Birliklerinin 09.06.2011 tarihli ve 08061 no’lu vekaletname ile Av. ...’yı vekil tayin etmeleri üzerine katılanlar vekili tarafından 02.08.2011 havale tarihli dilekçe ile İem Eko Marketleri isimli işletmede müzik yayını yapılarak meslek birliklerinin hakları ihlal edildiğinden bahisle işletme sahipleri, yöneticileri ve müstahdemlerinden şikâyetçi olunduğu,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının talimatı ile 03.08.2011 tarihinde tanzim edilen tespit tutanağına göre; 16.00-16.05 saatleri arasında umumi mahalde müzik yayını yapıldığı tespit edilmiş olup yayının mahallin genelinde internet üzerinden bilgisayar aracılığı ile Radyo Pop kanalı üzerinden yapıldığı, çalınan müzik eserlerinin CD’ye kaydedildiği, ayrıca müzik eserlerinin çalınması ve çalınan eserlerin kayıt altına alınması esnasında işletme içerisinde müşterilerin olduğu ve müzik yayınının müşterilere hitaben yapılmak suretiyle umuma iletildiği,

14.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda; 03.08.2011 tarihinde saat 16.00 sıralarında İstasyon Caddesi, Sait Keser Sokak, No:2/2 Yeşilköy/İstanbul adresinde faaliyet gösteren ticari unvanı İem Çelik Gıda Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. olan İem Eko Marketleri isimli işletmeye gidilerek yapılan incelemede; işletme dâhilinde umuma açık müzik yayını yapılması için kurulu bulunan gözle görülebilir bir ses yayını düzeneği olduğu, tespit sırasında işletmenin bilgi işlem odasında bulunan bilgisayar aracılığıyla internet üzerinden Radyo Pop isimli kanal ile işletmenin genelinde müzik yayınının yapıldığı, 03.08.2011 tarihinde saat 16.00 sıralarında işletmede yayınlandığı tespit edilen ve kayda alınan müzik eserlerinin, “Modern Talking” isimli müzik grubunun icra ettiği “Cheri Cheri Lady” ile “Nelly” ve “Kelly Rowland” isimli sanatçıların birlikte icra ettiği “Dilemma” adlı eserlerin olduğu, yukarıda belirtilen eserlerin tespit esnasında işletmenin müşterileri tarafından ortak kullanılan alanlarda yayınlandığı ve bu suretle mahalde sunulan hizmetin ayrılmaz bir parçası olarak umuma iletilerek hizmete katkı sağladığının tespit edildiği, sonuç olarak İem Eko Marketleri isimli işletmede müzik yayınının olduğu ve bu suretle mahalde sunulan hizmetin ayrılmaz bir parçası olarak umuma iletilerek hizmete katkı sağladığının tespit edildiği,

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu tarafından düzenlenen 08.08.2007 tarihli ve 396842 sayılı belgeye göre; İem Çelik Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin 01.02.2002 tarihinde tescil edilen şirket ana sözleşmesinde ilk 10 yıl için şirket müdürlüğüne Fuat Çelik’in seçildiği, 21.03.2007 tarihinde tescil edilen 01.03.2007 tarihli ve 2007/3 sayılı Ortaklar Kurulu Kararında ...’in mesul müdür olarak atanmasına ve şirket kaşesi altında atacağı münferit imzası ile şirketi tam olarak temsil ve ilzam etmesine karar verildiği,

07.10.2011 tarihli uzlaşma teklif formuna göre sanığın uzlaşma teklifini kabul ettiği, katılanlar vekili Av. Eren Malkoç’un ise 29.12.2012 tarihli uzlaşma teklif formuna göre uzlaşmayı kabul etmediği, kovuşturma aşamasında da katılanlar vekillerinin uzlaşmayı kabul etmedikleri,

07.10.2011 tarihli uzlaşma teklif formuna göre sanığın uzlaşma teklifini kabul ettiği, katılanlar vekili Av. Eren Malkoç’un ise 29.12.2012 tarihli uzlaşma teklif formuna göre uzlaşmayı kabul etmediği, kovuşturma aşamasında da katılanlar vekillerinin uzlaşmayı kabul etmedikleri,

01.12.2011 havale tarihli ... Meslek Birliğinin dilekçesine göre; “Cheri Cheri Lady” isimli eserin Merkez Müzik Grubu Tic. Ltd. Şti.’ye ait olduğu, ... Meslek Birliği 24.12.2007 tarihli ve 21662 sayılı vekaletname ile Av. ...’i vekil tayin ettiği, Warner/Chappell Music Limited isimli şirket ile Merkez Müzik Grubu Ticaret Ltd. Şti. arasında 11.03.2011 tarihli sözleşmenin akdedildiği, Warner/Chappell Müzik isimli şirketin hak sahibi olduğu müzik eserlerinin Türkiye’de alt yayımcı olarak Merkez Müzik Grubu şirketi tarafından korunacağı, sözleşmenin 01.01.2011 tarihinden 31.12.2013 tarihine kadar geçerli olduğu, 25.10.2010 tarihli eser bildirim formuna göre “Cheri Cheri Lady” isimli müzik eserinin bildirimini Merkez Müzik Grubu isimli şirketin yaptığı, editör şirketin Warner/Chappell/MMG Türk olduğu, 16.03.2011 tarihli ... Meslek Birliği üyelik yetki belgesine göre; 5 yıl süreyle Merkez Müzik Grubu’na ait olan müzik eserleriyle ilgili hakların (temsil hakkı dâhil) ... Meslek Birliğine devredildiği,

07.12.2011 havale tarihli MÜ-YAP Meslek Birliğinin dilekçesine göre; şikâyetçi olduklarını ve uzlaşmak istemediklerini, 09.11.2010 tarihli kayıt tescil belgesine göre; ana yapımcının Sony Music Entertainment Int. Services GMBH, ithal edenin Sony Music Entertainment Türkiye Tic. AŞ olduğu, kullanım haklarının işleme, yayma, temsil ve umuma iletim hakkını süresiz şekilde kapsadığı, eserin adının "The Very Best Of", bağlantılı hak sahibinin ise Modern Talking olduğu, “Cheri Cheri Lady” isimli eserin "The Very Best Of" isimli albümün içerisinde mevcut olduğu, 13.12.2010 tarihli yetki belgesi bildirim listesine göre; anılan esere ilişkin olarak ithal eden Sony Music Entertainment Türkiye Tic. AŞ’nin MÜ-YAP Meslek Birliğine yetkilerini devrettiği, 27.05.2011 tarihli yetki belgesine göre ise; ithal eden şirketin müzik eserleriyle ilgili temsil hakkı dâhil hak ve yetkilerini 5 yıl süreyle MÜ-YAP Meslek Birliğine devrettiği,

05.12.2011 havale tarihli ... Meslek Birliğinin dilekçe ekinde; “Cheri Cheri Lady” ve “Dilemma” adlı eserlere ilişkin Cosis adlı bilgisayar programından alınan çıktı ve bu çıktı uyarınca mezkur eserin alt editörü Universal Müzik Taksim Edisyon AŞ’nin 117 kodlu ...’a vermiş olduğu yetki belgesinin, ...’ın karşılıklı temsilcilik sözleşmeleri uyarınca temsil ettiği yabancı telif kuruluşlarının üyesi olduğu eser sahibi meslek birliklerinin konfederasyonu CISAC tarafından sağlanan ve üye meslek birlikleri arasındaki Ortak Bilgi Sistemi “CIS-net” projesinin bir parçası olan WID sisteminden alındığını ve iş bu sistemin yasal olduğunu gösterir CISAC tarafından verilen yazının, ... ile Universal Müzik Taksim Edisyon AŞ arasında gerçekleşen müzik eserleriyle ilgili temsil hakkı da dâhil hakların devredildiğini gösterir 04.06.2008 tarihinden itibaren ve 6 yıl geçerli olan yetki belgesinin mevcut olduğu, böylece anılan meslek birliğinin “Cheri Cheri Lady” ve “Dilemma” isimli müzik eserlerine ilişkin hak sahipliği belgelerinin ibraz edildiği,

08.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın sorumlu olduğu işletmede, internet üzerinden yayın yapan radyo kanalının yayınının kurulu bulunan ses düzeneği ile işletmenin müşterileri tarafından ortak kullanılan alanlara bilgisayar vasıtasıyla müzik yayını yapılmasının 5846 sayılı Kanun’un 41. madde anlamında umuma iletim teşkil ettiğinin, şikâyetçiler tarafından sunulan hak sahipliği belgelerine göre dava konusu musiki eserleri ile ilgili olarak şikâyetçilerden sadece ...’ın dava ve takip yetkisine sahip olabileceğinin, hak sahipleri ile yayın kuruluşu arasında bir defa sözleşme yapıldıktan sonra yayında yer alan eserin, bu yayın vasıtasıyla umuma iletimi konusunda eser sahibinin, icracı sanatçının ve fonogram yapımcısının haklarının tükendiğinin, bu yayının umuma iletimi hususunda yalnızca yayın kuruluşlarının 5846 sayılı Kanun'un 80/C-b.3. maddesinden doğan haklara sahip olması sebebiyle internet üzerinden radyo yayını alınarak kurulu düzenekten umuma iletilmesinde ..., MÜ-YAP ve ... Meslek Birliklerinin takip yetkisine sahip olamayacağının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ... Mahkemede; soruşturma evresinde bilirkişi olarak görev aldığını ve rapor tanzim ettiğini, rapor içeriğini tekrar ettiğini, hatırladığı kadarıyla tespitin yapıldığı yerin market olduğunu, bilgisayar üzerinden bir radyo kanalının umuma iletildiğini, yayının ise market genelinde yapıldığını, eğer market genelinde yayın olmasaydı tespitin yapılmayacağını, bilgisayar üzerinden radyo dinlenirken bilgisayarın market içerisinde bir odada olduğunu fakat müzik yayınının sabit hoparlörlerle tüm market genelinde duyulduğunu,

Tutanak düzenleyici tanık Yalçın Kırbıyık Mahkemede; tespit tutanağının doğru ve tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, olayın üzerinden zaman geçtiği için tam olarak detaylarını hatırlayamadığını fakat market genelinde hoparlör sistemi ile genel bir yayın yapıldığını, ne şekilde gerçekleştirildiğini, müzik yayınının bilgisayar üzerinden mi yoksa radyo kanalından mı yapıldığını hatırlayamadığını, müzik yayınının market içerisindeki bir odadan yapıldığını ama kendisinin oda içerisine girmediğini, hoparlörlerin ise nerede olduğunu bilemediğini, market içerisinde müzik yayınının olduğunu,

Tutanak düzenleyici tanık ... Mahkemede; tutanağın içeriğinin doğru ve altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, olay günü markete gittiklerinde müzik yayını yapıldığını fakat müzik yayının ne şekilde yapıldığı konusunda net bir bilgiye sahip olmadığını, şu an olayı tam hatırlayamadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; İem Eko Marketleri isimli iş yerinin mesul müdürü ve imza yetkilisi olduğunu, tespit yapılan tarihte iş yerinde bulunmadığını, markette çalışan personelin anons sistemine bağlanarak müzik dinlediği esnada tespitin yapıldığını, markette müzik yayını yapılmaması konusunda kesin talimatı bulunduğunu, kendisinin yokluğu dolayısıyla personelin dinlemek için müzik açtığını, meslek birlikleriyle uzlaşmak istediğini,

Sanık müdafisi dilekçelerinde; katılan meslek birliklerinin hak sahipliğine ilişkin belgeleri eksiksiz şekilde sunmadıklarını ve hak sahibi olduklarını ispat edemedikleri için şikâyet hakkına sahip olmadıklarını, kurulu ses düzeneğinin amacının müzik yayını yapmak olmadığını, müşterilere ve çalışanlara yönelik bilgilendirme yapılması için kurulu olduğunu, bilgi işlem odasında çalışan işçinin kendisinin dinlediği radyo yayınının gerekli anonslarını yaptıktan sonra mikrofonu kapatmayı unutması sonucu kapalı anons sisteminden duyulduğunu, sanığın müzik yayını konusunda talimatı bulunmadığını ve kastının olmadığını, müzik yayınının iş yerinde sunulan hizmetin ayrılmaz bir parçası olmadığını, sanığın müzik yayını ile ekonomik kazanç sağlamadığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "fikir ve sanat eserleri", "eser sahibi", "eser sahibinin hakları", "eser sahibinin hakları ile bağlantılı haklar" ve "manevi, mali ve bağlantılı haklara tecavüz suçu" kavramlarıyla ilgili kanuni düzenlemeler doğrultusunda inceleme yapılmasında fayda bulunmaktadır.

Eser, 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (a) bendinde; "sahibinin hususiyetlerini taşıyan ve ilim, edebiyat, musiki, güzel sanatlar veya sinema eserleri olarak sayılan her nevi fikir ve sanat mahsulleri", şeklinde tanımlanmıştır.

Eser, 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (a) bendinde; "sahibinin hususiyetlerini taşıyan ve ilim, edebiyat, musiki, güzel sanatlar veya sinema eserleri olarak sayılan her nevi fikir ve sanat mahsulleri", şeklinde tanımlanmıştır.

Kanuni tanımdan hareket edildiğinde; fikrî bir ürünün 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (a) bendi kapsamında eser olarak korunması için objektif ve subjektif olmak üzere iki unsur bulunmaktadır. Objektif unsur kanunda sayılan eser türlerinden birine dâhil olma, subjektif unsur ise sahibinin hususiyetini taşımadır. Bir eser üzerindeki hakkın, yani korumanın konusunu "fikir" değil, onun maddi bir araç üzerine tespit edilmekle bağımsız bir özellik kazanan ve şekillenen ifade ediliş tarzı (üslup) oluşturduğundan, aynı zamanda eserin bir materyal üzerinde şekillenmesi (sabitlenmesi) de gereklidir. Sadece düşünce aşamasında kalan fikrî bir çaba, insan duyguları tarafından algılanabilecek belli bir şekle bürünmediği sürece 5846 sayılı Kanunun 1/B maddesinin (a) bendine göre eser olarak korunamayacaktır.

5846 sayılı Kanun'da fikir ve sanat eserlerinin çeşitleri; ilim ve edebiyat eserleri (mad. 2), musiki eserleri (mad. 3), güzel sanat eserleri (mad. 4) ve sinema eserleri (mad. 5) olarak sayılmışlardır. Bu eser çeşitleri sınırlı sayı (numerus clausus) kuralına göre belirlenmiş olup fikrî bir ürünün eser olarak korunması için yukarıda gösterilen dört eser türünden birine girmesi gerekmektedir. Bu nedenle belirtilen eser çeşitleri dışında yeni bir eser türü yaratılamaz. Ancak eser türlerinde, numerus clausus ilkesi geçerli iken, bir türe giren eserlerde bu ilke geçerli değildir (Ünal Tekinalp, Fikrî Mülkiyet Hukuku, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, s. 114.). Kanun'da sayılan türlerden birisinin içerisine giren ve bu madde içeriklerinde sayılan örnekler tahdidi değildir. Kanun'da örnek olarak açıkça belirtilmeyen fikri ürünlerin de eser çeşitlerine dahil edilebilmesi olanaklıdır. Bu husus Kanun'un 2-5. maddelerinde "herhangi bir şekilde", "her türlü", "benzerleri", "her nevi", "her biçim altında ifade edilen", "benzeri usullerle oluşturulan eserler" gibi ifadelerle açıklanmıştır.

Musiki eserleri, 5846 sayılı Kanun'un 3. maddesinde; "Musiki eserleri, her nevi sözlü ve sözsüz bestelerdir." şeklinde açıklanmıştır. Musiki eserleri, bir düşünceyi, duyguyu, sesle ifade eden ve duyma yolu ile algılanan ürünlerdir (Ünal Tekinalp, Fikrî Mülkiyet Hukuku, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, s. 123). İşitilen müzik beste, söz ise güftedir. Beste tek başına sözsüz bir müzik eseriyken beste ve güfte birlikte ise sözlü müzik eseridir. Kanun'a göre musiki eseri sözlü ise, beste ve güfte birlikte musiki eseri olarak korunur. Güfte ilim ve edebiyat eserinin şartlarını taşıyorsa aynı zamanda ilim ve edebiyat eseri olarak ayrıca korunur.

Eser sahibi, 5846 sayılı Kanun'un 8. maddesinde; "Bir eserin sahibi, onu meydana getirendir." şeklinde tanımlanmış olup eseri meydana getiren kişinin eser sahibi olduğu düzenlenmiştir. Eser sahipliği, bir eser üzerinde mutlak ve inhisari nitelikte mali ve manevi hakların tamamıdır (Levent Yavuz-Türkay Alıca-Fethi Merdivan, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Yorumu, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2014, s. 194.). Eser sahipliği, eserin yaratılmasıyla kendiliğinden (ipso iure) doğar ve kazanılır. Hakkın doğumu için patent ve markadan farklı olarak herhangi bir tescil ve bildirime yahut bir işlem veya izne gerek yoktur (Ünal Tekinalp, Fikrî Mülkiyet Hukuku, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, s. 149; Fırat Öztan, Fikir ve Sanat Eserleri Hukuku, Turhan Kitabevi, Ankara, 2008, s. 279-280) Şafak N. Erel, Türk Fikir ve Sanat Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara, 2009, s. 86-87.).

Eser sahibinin nasıl tespit edileceğiyle ilgili olarak 5846 sayılı Kanun'un “Eser sahipliği hakkında karineler” başlığı altında sahibinin adı belirtilen ve belirtilmeyen eserlerle ilgili iki ayrı madde metninde düzenleme yapılmıştır. Sahibinin adı belirtilen eserlerle ilgili olarak Kanun'un 11. maddesinde; "Yayımlanmış eser nüshalarında veya bir güzel sanat eserinin aslında, o eserin sahibi olarak adını veya bunun yerine tanınmış müstear adını kullanan kimse, aksi sabit oluncaya kadar o eserin sahibi sayılır.

Umumi yerlerde veya radyo-televizyon aracılığı ile verilen konferans ve temsillerde, mutad şekilde eser sahibi olarak tanıtılan kimse o eserin sahibi sayılır, meğer ki, birinci fıkradaki karine yoluyla diğer bir kimse eser sahibi sayılsın.",

Sahibinin adı belirtilmeyen eserlerle ilgili olarak Kanun'un 12. maddesinde;

"Yayımlanmış olan bir eserin sahibi 11 inci maddeye göre belli olmadıkça, yayımlıyan ve o da belli değilse çoğaltan, eser sahibine ait hak ve salahiyetleri kendi namına kullanabilir.

Bu salahiyetler, 11 inci maddenin 2 nci fıkrasındaki karine ile eser sahibinin belli olmadığı hallerde konferansı verene veya temsili icra ettirene aittir.

Bu maddeye göre salahiyetli kimselerle asıl hak sahipleri arasındaki münasebetlere, aksi kararlaştırılmamışsa, adi vekalet hükümleri uygulanır." şeklinde hükümlere yer verilmiş olup eser sahipliğinin belirlenmesi ve eser üzerindeki hak ve yetkilerin kullanılması için düzenlenen bu karinelerin aksi her türlü delille ispatlanabilir.

Eser sahibinin hakları genel olarak Kanun'un 13. maddesinde düzenlenmiş olup fikir ve sanat eserleri üzerinde sahiplerinin mali ve manevi menfaatleri bu kanun dairesinde himaye göreceği, eser sahibine tanınan hak ve salahiyetler eserin bütününe ve parçalarına şamil olacağı belirtilmiştir. Maddenin 3. fıkrasında ise kayıt ve tescil düzenlenmiş olup eser sahibinin hakkının doğumu bakımından yukarıda yapılan açıklamaların da anılan fıkra ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.