muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/557, Karar No: 2022/569, Tarih: 20.09.2022

...’un oturduğu sitenin 2 veya 3. katına çıktıklarını, ...'un soldaki dairenin ziline basıp "Sen üst kata çık. Ben eşimle konuşup seni çağıracağım." dediğini, ...’un söylediği şekilde üst kata çıkıp yaklaşık 2 saat beklediğini, kendisini çağırmaması nedeniyle dışarı çıktığını, 27.01.2008 tarihinde Savcılıkta; üzerinde bulunan telefonu sanık ...’un para vermeden aldığını, ...’un telefonla polisi aradığını, "Yanımda bir kız var. Gelin alın. Evden kaçmış." dedikten sonra telefonu kapattığını, kendisini şehir dışına götürdüğünü ancak havaalanı yolu mu yoksa dağ yolu mu olduğunu fark etmediğini, orada kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini, bağırıp istemediğini söylediğinde ise ...’un "İstediğin kadar bağır. Seni kimse duymaz." dediğini, pantolonunun fermuarını açarak pantolonunu sıyırıp parmağını vajinasına soktuğunu, "Bakayım kız mısın? Kadın mısın?" dediğini, arabanın içinde hem önden hem arkadan olacak şekilde birden fazla kendisiyle cinsel ilişkide bulunduğunu, 31.01.2008 tarihinde Savcılıkta; sanık ...'la ilgili olarak anlattıklarının tamamen gerçek olduğunu, ...’un, kendisiyle isteği dışında zorla ve tehditle cinsel ilişkiye girdiğini, penisini ağzına ve anüsüne zorla pek çok kez sokup çıkardığını, zorla ve tehditle vajinasına parmağını soktuğunu, 17.10.2008 tarihinde Savcılıkta; yaklaşık 7-8 ay önce yolda yürürken ...’un kendisini arabasına aldığını, rızasıyla araca bindiğini, araçta bulunan diğer şahsın daha sonra araçtan indiğini, ...’un yolda 7-8 tane bira alıp ormanlık bir alana götürdüğünü, biralardan bir tanesini kendisinin, kalanını ise ...’un içtiğini, aracın içinde kendisine cinsel amaçlı saldırması üzerine araçtan inerek kaçtığını ancak ...’un, kendisini yakaladığını ve zorla araca bindirerek cinsel ilişkiye girdiğini, olaydan sonra ayrılmak istediğini ancak ...’un, kendisini zorla Yıldızkent’te bulunan şantiye kulübesine götürdüğünü, orada kendisiyle evleneceğini söylediğini, ardından eşinin bulunduğu apartmanın üçüncü katına çıkardığını, kendisini bırakıp eşinin yanına gittiğini, uzun süre gelmemesi nedeniyle oradan ayrıldığını, 24.09.2009 tarihinde Savcılıkta; sanık ...’un da aralarında bulunduğu adını daha önceki ifadelerinde verdiği kişilerin istemediği hâlde polise teslim etmekle, zarar vermekle ve hatta öldürmekle tehdit ederek kendisiyle ilişkiye girdiklerini, 29.12.2010 tarihinde istinabe olunan Mahkemede; ilk önce sanık ...’un kendisiyle zorla birlikte olduğunu iddia ettiği, sanığın 27.01.2008 tarihinde Kollukta ve tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; babasına ait gri renkli Ford Focus marka aracı zaman zaman kullandığını, yaklaşık 40-45 gün önce ticari taksi şoförü tanık..

.12.2010 tarihinde istinabe olunan Mahkemede; ilk önce sanık ...’un kendisiyle zorla birlikte olduğunu iddia ettiği, sanığın 27.01.2008 tarihinde Kollukta ve tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; babasına ait gri renkli Ford Focus marka aracı zaman zaman kullandığını, yaklaşık 40-45 gün önce ticari taksi şoförü tanık...’ı telefonla aradığını ve kendisini bulunduğu yerden almasını istediğini, ardından iki bira alıp taksiyle dolaşırken biralarını içtiğini, Telekom yakınlarında bir yerde tuvalet ihtiyacını gidermek için indiğini, taksiye tekrar bineceği sırada arka sağ kapıyı mağdurenin açtığını gördüğünü, mağdurenin "Beni yukarı kadar bırakabilir misiniz?" demesi üzerine kabul ederek onu araca aldıklarını, mağdurenin gideceği yeri söylemeyerek kendilerini ... içerisinde bir müddet dolaştırdığını, mağdurenin ailesiyle ilgili özel şeyleri ve evden kaçtığını anlattığını, mağdureye onu polise götürüp teslim etme teklifinde bulunduklarını ancak mağdurenin bağırarak "Beni polise teslim etmeyin." dediğini, ardından elinde bulunan kırmızı renkli telefonu satacağını söylediğini, mağdureye alacağı paranın ona yetmeyeceğini söylediklerini, mağdurenin ise 100-150 TL karşılığında satacağını belirttiğini, mağdureye 125 TL teklif ettiğini, ... yerine giderek telefonu kendisine rızasıyla sattığına dair tutanak imzalaması karşılığında satın alacağını söylediğini, mağdurenin de kabul ettiğini, şantiye binasının önüne gittiklerinde...’ı bir müşterisinin aradığını ve...’ın yanlarından ayrıldığını, kendisinin ise hem tuvalet ihtiyacını gidermek hem de barakadaki suyun donmasını önlemek için suyu açmak amacıyla barakaya girdiğini ve mağdureyi de davet ettiğini, mağdureye yaptıklarını tasvip etmediğini söyleyerek onu eşi ve kız kardeşleriyle tanıştırmayı teklif ettiğini ve onlarla dertleşmesini mağdureye tavsiye ettiğini, mağdurenin kabul etmediğini, görenlerin yanlış anlamaması için mağdureyi barakadan çıkardığını, tekrar suyu açmak için içeri girdiğini, dışarı çıktığında ise mağdurenin orada olmadığını gördüğünü, yakınlardaki spor kompleksine doğru koştuğunu, mağdurenin oradan yürüyerek uzaklaştığını, evin altında bulunan garaja giderek 155 polis imdat hattını aradığını, mağdurenin eşkâlini verdiğini ve mağdurenin telefonunun da kendisinde olduğunu belirttiğini, Mahkemede; mağdureyle cinsel ilişkiye girmediğini, sevişmediğini savunduğu olayda;

Tanık...’ın, mağdureyi araçtan indirdikten sonra mağdurenin uzaklaştığını, kendisinin ise mağdure gibi insanlarla muhatap olup başlarını derde soktuğunu söyleyerek sanığa kızdığını beyan etmesine karşın sanığın,...’ı bir müşterisinin aradığını, bunun üzerine kendisi ve mağdurenin araçtan indiğini,...’ın ise oradan ayrıldığını, mağdureyle birlikte barakaya girdiklerini söyleyerek aynı olayın sona erme biçimine yönelik farklı beyanlarda bulunmaları, sanığın kullandığını belirttiği telefon numarasından tanık...’ı 14.37’de araması ve 16.07’de mesaj göndermesine rağmen 155 polis imdat hattını saat 22.39’da arayıp mağdurenin uzaklaştığını belirtmesi karşısında sanığın savunmasında anlattığı olayların gerçekleşeceği muhtemel zaman dilimi ile somut olaydaki yaklaşık 7 saat süren zaman dilimi arasında kayda değer bir fark olması, sanık ve tanık...’ın beyanlarına göre sanığın arada bir kullandığını belirttiği babasına ait aracı görmeyen mağdurenin sanığın kullandığı aracın rengine ilişkin bilgisinin olmasının hayatın olağan akışına uygunluk göstermemesi, 03.12.2007 tarihli 155 polis imdat kayıtlarında sanığın babası adına kayıtlı numaradan kırmızı renkli bir telefon bulduğunu ihbar etmesine rağmen sanığın savunmasında söz konusu telefonu mağdureden satın aldığını belirterek çelişki meydana getirmesi, sanık tarafından kullanıldığı anlaşılan 5xx 6xx 1x 6x numaralı telefondan alınan sinyal bilgilerinin mağdurenin olayın gerçekleştiğini iddia ettiği yerlerde bulunan baz istasyonlarıyla eşleşmesi, mağdurenin farklı tarihlerde verdiği beyanlarda sanığın, kendisine yönelik eylemlerini istikrarlı ve tutarlı bir şekilde ifade etmesi ve bu hususların olay örgüsü yönünden mantıklı bir bütün arz ederek çelişki oluşturmaması, her ne kadar 28.01.2007 tarihli adli raporda mağdurenin bakire olduğu belirtilmiş ise de mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın, parmağını vajinasına soktuğunu ifade etmesinin mağdurenin bekaretinin mutlak surette bozulması sonucunu doğurmayabileceğinin mümkün olması ve mağdurenin anne ve babasının 12.03.2012 tarihinde sunmuş oldukları dilekçede mağdurenin sanığa iftira attığı yönündeki iddianın dosyada mevcut delillerle örtüşmemesinin yanı sıra görgüye dayalı bir bilgi olmaması, mağdure ve sanık arasında mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumet bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2015 tarihli ve 86-256 sayılı kararın yeni hüküm niteliğinde OLDUĞUNA,

2- Sanık ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2015 tarihli ve 86-256 sayılı direnme kararına konu hükümlerin sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sabit olduğundan İSABETLİ OLDUĞUNA,

SONUÇ:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2015 tarihli ve 86-256 sayılı kararın yeni hüküm niteliğinde OLDUĞUNA,

2- Sanık ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2015 tarihli ve 86-256 sayılı direnme kararına konu hükümlerin sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sabit olduğundan İSABETLİ OLDUĞUNA,

3- Ön sorun yönünden ulaşılan sonuç karşısında temyiz incelemesi için, uyuşmazlık konusunda ulaşılan sonuç karşısında ise uygulamanın denetlenmesi için dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olarak kapatılmasına ve tüm işlerin Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8415, Karar No: 2022/3541, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8415 E.  ,  2022/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.09.2018 tarih ve 2016/1207 E- 2018/849 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.10.2020 tarih ve 2018/2264 E- 2020/1036 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile, davalının ortak ve müdür olduğu Nur Elektrik Taah. İnş. Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin arasında, davacının ürettiği elektrik panolarının alım satımına ilişkin 2015 yılının başında ticari ilişki kurulduğunu, davacının sattığı panolara karşılık şirketin verdiği çeklerin karşılıksız çıktığını, çeklerin tahsili için takiplerin başlatıldığını, ancak tahsilat yapılamadığını, borçlu şirketin adresini terk ettiğinin tespit edildiğini, bu nedenle şirketin sorumlu müdürü olan davalının aleyhine icra takibine girişildiğini, TTK'nın 553/1, 626 ve 644. maddeleri gereğince davalının sorumlu oldnu, davalının müdür olduğu dönemde şirketin borçlandığını, çekleri keşideci olarak imzalayanın da davalı müdür olduğunu, şirketin borca batık olduğunu ve ticareti terk ettiğini, bu nedenle şirketin sorumlu müdürü davanın itirazının haksız olduğunu ve itirazın iptalinin gerektiğini belirterek 2016/10223 Esas sayılı takibe yapılan itirazın iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın şirkete yöneltilmesinin gerektiğini, davalının sorumluluğunun bulunmadığını, kayıtlı 2. adreste şirketin faaliyetine devam ettiğini, şirketin ödeme güçlüğünün alacaklarının tahsil edememesinden kaynaklandığını, şahsi sorumluluğunun olmadığını, husumet itirazında bulunduğunu, davanın reddi ve tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının dava dışı borçlu şirket aleyhine açmış olduğu takiplerin devam etmekte olduğu, davacının alacağının borçlu şirketin mal varlığından tahsil edilip edilemeyeceği henüz belli olmadan, davacının zararının doğmuş olduğundan bahsedilemeyeceği, davacının, borçlu şirketten tahsil imkânı kalmayan net bir alacağının bulunmadığı ve davacının dava tarihinde davalıdan tahsil edilebilecek somut ve net bir zararın varlığını ve TTK'nın 644/1-a yollaması ise anonim şirket yöneticilerinin sorumluluğuna ilişkin TTK'nın 553. maddesi koşullarının gerçekleştiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, alacaklıların, yöneticilere karşı sadece doğrudan doğruya zararları için talepte bulunabileceği, ancak davacının, doğrudan doğruya oluşan bir zararın varlığını ispat edemediği, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, şirket müdürüne karşı açılmış sorumluluk davasıdır.

Davacının dava dışı şirkete sattığı malların bedelini alamadığı ve bu ticari ilişkiden kaynaklanan alacağının tahsilini dava dışı şirketin müdüründen istemektedir. Ancak, 6102 sayılı TTK'nın 644. maddesinin atfıyla uygulanacak 553. madde uyarınca 3. kişi alacaklının şirket müdürüne karşı dolaylı zararını ancak şirketin iflası halinde isteyebileceği kabul edilmiştir. Bu durum karşısında, dava konusu zararın dolaylı zarar olduğu yönündeki yerel mahkeme kararı isabetli ise de, dava dışı şirket hakkında verilmiş bir iflas kararı söz konusu olmadığından davacının bu davayı 3. kişi (alacaklı) olarak açma olanağı bulunmadığından, davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca açıklanan şekilde düzeltilen gerekçeyle ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/740, Karar No: 2025/13453, Tarih: 06.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/740 E.  ,  2025/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/303 E., 2022/1109 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/236 E., 2022/41 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1; TCK'nın 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9803, Karar No: 2014/8939, Tarih: 27.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/9803 E.  ,  2014/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2010/1227-2012/650

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 2.1.2008 tarihli sözleşme ile avukatlığını yaptığını, 2008 yılı ekim ayından itibaren ücretinin ödenmemesi nedeni ile sözleşmeyi feshettiğini ve istifa tarihine kadar bakiye ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, tahsili için yaptığı icra takibine haksız itirazının iptali ile % 70 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin dönem sonunda yenilenmeyerek sona erdirildiğini, 2008 yılı ekim ayından itibaren maaşının da anlaşmazlık nedeni ile ödenmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.390 Tl. asıl 10.271 TL.işlemiş faiz üzerinden itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 2.1.2008-1.1.2009 dönemi için hukuki müşavirlik, danışmanlık ve avukatlık hizmeti sunumuna ilişkin sözleşme yapıldığı, bu dönemde hukuki yardımın karşılığı olarak 660 TL. maktu ücretin ödeneceğinin kararlaştırıldığı ve davacı avukat tarafından takip ettiği 2008/282 esas sayılı dosyaya 15.10.2009 tarihinde verdiği dilekçe ile vekaletten istifa ettiğini bildirdiği Anlaşılmaktadır. Davacı davalı aleyhine yaptığı icra takibi ile 2008 yılı ekim ayından itibaren ödenmeyen 14 aylık maktu vekalet ücreti ile işlemiş faizi ve cezai şart toplamı 30.471 TL. üzerinden talepte bulunmuştur. Mahkemece aylık % 10 faiz uygulanarak işlemiş faiz hesabı yapıldığı gibi, takip tarihinden itibaren de aylık % 10 faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın Dairemiz incelemesine geldiği aşamada 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiş olup, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu’nun 2. Maddesinde, " Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları, gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın, bütün fiil ve işlemlere uygulanır " denildikten sonra, görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlığını taşıyan 7. maddesinde aynen “ Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir.