muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15559, Karar No: 2015/18914, Tarih: 22.10.2015

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK.nun 142/2-g maddesinde; büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir. Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin, anılan madde kapsamında hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça

konu hayvanların ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK.nun 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemece de eylem bu şekilde niteleldirilerek hüküm kurulmuş olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesinin yerinde olmadığını düşünmekteyim.

Konunun daha iyi anlaşılması için somut olayımızla ilgili 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 142/2-g maddelelerinin uygulanma koşullarını örnek üzerinden birlikte değerlendirecek olursak; hırsızlık suçunun, evin/konutun veya binanın eklentisinde/ müştemilatında olan barınak niteliğindeki ahırdan gerçekleştirilmesi halinde, eylem, hem 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki, "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", hemde TCK.nun 142/2-g maddesindeki, "(2) Suçun; g) Barınak yerlerinde,...büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi suç tanımlarına uymaktadır. Başka bir ifadeyle sanığın eylemi, aynı anda her iki maddede öngörülen suçun unsurlarını/öğelerini birlikte gerçekleştirdiğinden her iki maddeki suçta oluşmaktadır. Bu durumda TCK.nun 142/2-g maddesi, 142/1-b maddesine göre (ceza süresinin fazla olması nedeniyle) daha nitelikli olduğu için, hemde daha özel düzenleme içerdiği için (ceza süreleri aynı olan fıkralardaki uygulamalar gibi) öncelikle uygulanması gerekmektedir. Bunun aksine, daha nitelikli olan maddeye göre değilde daha az ceza içeren maddeye göre uygulama yapılmasının mantıklı bir açıklaması olamayacağı gibi anılan 142. maddenin bir ve ikinci fıkralarının diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamaylada çelişki oluşturmaktadır.

Örneğin; devlet hastahanesinde sıra beklemekte olan bir kişinin üzerinden, para veya telefonunu çalan sanığın eylemi; TCK.nun 142/1-a, 142/1-b ve 142/2-b maddelerinde tanımlanan; "(1) Hırsızlık suçunun; a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında ... bulunan ...eşya hakkında", "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", "(2) Suçun; b) Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle..." işlenmesi suçlarını oluşturmaktadır. Bu durumda TCK.nun 142/2-b maddesindeki ceza süresi, aynı yasanın 142/1. maddesinin (a) ve (b ) bentlerindeki ceza sürelerine göre daha fazla olması nedeniyle sanık hakkında bu madde uyarınca, yani TCK.nun 142/2-b maddesi uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir. Yerleşik uygulamada bu şekildedir. 5237 sayılı TCK.nun 142. maddesinin birinci ve ikinci maddelerinin diğer bentleriyle ilgili benzer durumlar içinde aynı yöntem izlenerek uygulanması gereken madde, fıkra ve bendi belirlenmektedir. Somut olayımızda bu yöntemin tersi bir uygulama biçimini benimsememise gerektirecek bir hüküm ve zorunluluk yoktur.

Aslında sayın çoğunluğun görüşünde, eylemin neden TCK.nun 142/2-g kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkin tartışılabilecek nitelikte açık ve gerekçeli bir görüş dile getirilmeyip, sadece sonuç olarak uygulama biçimini ifadeyle yetinildiği için, açıklanmayan gerekçeyi tartışma olanağı olmadığından bu konuda başka birşey yazmaya gerek görülmemiştir. Ancak bazı hukukçular, TCK.nun 142/2-g maddesinin metnine dayanarak ileri sürdükleri görüşlerinde; maddenin düzenleniş amacının, büyükbaş veya küçükbaş hayvanların toplumsal hayatın olağan akışı içerisinde, korunaksız bırakılan veya bırakılma zorunluğunda kalınan hayvanlara mahsus

"barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde" bulunan hayvanlara ilişkin olduğunu bu nedenle, ahır veya ağılın konutun veya binanın eklentisi veya müştemilatı durumunda olması halinde, korunaksız bırakılma durumu sözkonusu olmadığından eylemin, TCK.nun 142/2-g maddesi kapsamında değil, 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini dile getirmektedirler. Ancak anılan madde metnine göre; açıkta korunaksız bırakılan büyükbaş veya küçükbaş hayvanlara yönelik hırsızlık eylemlerinin TCK. nun 142/2- g maddesi kapsamında cezalandırılacağında kuşku ve duraksama bulunmamakla birlikte, madde metninde ifade edilen barınak yerlerinin (somut olayımızda olduğu gibi hayvanlara mahsus ahırın) korunaksız olması veya sayın çoğunluğun görüşünde ifade edildiği gibi, " ... bina ve eklentisi ile irtibatının bulunmaması gerektiği..." biçiminde bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir. Ayrıca böyle bir kabul, yukarıda kısaca arzettiğim anılan maddenin diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamaya aykırı olduğu gibi mantıksal çelişki de içermektedir.

Kısaca bu çelişkiye değinecek olursak; TCK.nun 142/2-g maddesinde büyükbaş ve küçükbaş hayvanlara yönelik hırsızlık suçunu düzenlenmektedir. Madde metninde, hırsızlık suçunun, "Barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlenmektedir. Şimdi madde metnini irdeleyecek olursak; açık yerlerde bulunan hayvanın çalınmasının bu madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı tartışmasızdır. Hayvanlara mahsus barınak yerlerinin ise çok çeşitli olduğu bilinmektedir. Örneğin, açık alanda etrafı tel örgü veya çitlerle kapalı üstü açık ve basit kapısı olan "ağıl" tabir edilen yerler barınak kabul edildiği gibi, sağlam bina şeklinde yapılan ve içerisinde çok sayıda hayvanın bulunduğu "ahır" tabir edilen yerlerde barınak sayılmaktadır.

Vatandaş çoğu zaman hayvanlarını hırsızlık eylemlerine karşı veya başka tehlikelerden korumak için, "ahır" veya "ağıl" tabir edilen bu barınak yerlerini konutunun altına veya eklentisine yapmakta veya hayvanlarına mahsus çifliğin bir köşesinde konut yaparak hayvancılıkla geçimini sağlamaktadır.

Şimdi Açık yerlerde bırakılan veya açık alanda korunaksız basit bir ağılda bulunan hayvanın korunması için, mağdur zahmet edip hiçbir önlem almadığı gibi, böyle bir yerden hırsızlık eyleminin gerçekleştirmek içinde yoğun bir suç işleme kastına da gerek olmadan basitçe gerçekleştirilebilen eylem, TCK.nun 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmesine karşın, mağdurun hayvanlarını korumak için, zahmet ve masraf edip çoğu zaman sağlam ve muhkem olarak yapmış olduğu ahırla yetinmeyip, gerekirse bizzat müdahale ederek koruma sağlamak için konutunun altına veya eklentisine

yapmış olduğu barınaktan (ahır veya ağıldan), faalin, bütün bu koruma ve engelleri aşacak yoğun bir suç kastıyla gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eyleminin ise, anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmemesi, kanaatimce açık bir çelişkidir.

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, faailin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının, işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, faailin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının, işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Son olarak konumuzla ilgili 765 sayılı TCK.nun ilgili maddelerine göz atacak olursak; anılan TCK.nun 491/5. maddesinde " Mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan ve haklarında 492 nci maddenin 9 uncu fıkrasının tatbiki mümkün olmayan hayvanları bu yerden almak suretiyle işlenirse; cezası bir seneden beş seneye kadar hapistir." biçiminde düzenleme yapılmış, aynı yasanın 492/9. maddesinde ise, " Meskun bir hanenin doğrudan doğruya müştemilatından olan veya duvarla çevrilmiş bulunan yerlerindeki hayvan hakkında işlenirse; suçlu iki seneden beş seneye kadar hapsolunur." şeklinde düzenlemeyle hırsızlık eyleminin, konutun eklentisindeki hayvana yönelik gerçekleştirilmesi halini, açık yerlerde bırakılan hayvanlara yönelik hırsızlık eylemine göre daha nitelikli durum olarak kabul etmiştir. Bu düzenlemede görüşümüzü desteklemektedir.

Yukarıda arzetmeye çalıştığım nedenlerle, sayın çoğunluğun hırsızlık suçunun nitelendirmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/7210, Karar No: 2019/1431, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7210 E.  ,  2019/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/197, Karar No: 2022/731, Tarih: 22.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/197 E.  ,  2022/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'in TCK’nın 188/3, 188/4-a-b, 52/2-4, 53, 54/1-4, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 36.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, taksitlendirmeye, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, müsadereye ve mahsuba; hükmün sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 09.09.2021 tarih ve 362-1223 sayı ile "istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 02.12.2021 tarih ve 17748-12847 sayı ile “Temyiz isteminin esastan reddine” oy çokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyeleri ....; “17.05.2020 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre; saat 22.30 sıralarında sanık ...'in.....Mahallesi ....... Park içerisinde uyuşturucu madde satacağı yönünde bilgi edinilmesi üzerine söz konusu yere gidildiğinde, şüpheli hareketler sergileyen sanık ... ile birlikte ..., Mücahit ..., .... yakalanmış, sanık ...'in kaba üst yoklaması esnasında sol ön cebinde şişlik olduğunun görülmesi üzerine 11 pakette 2,8 gr. sentetik kannabinoid maddesini teslim etmiş, diğer şahıslarda suç unsuru maddeye rastlanılmamış,

Sanık tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyerek suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğunu savunmuş,

Olay yerinde yakalanan ... hakkında sonradan döndüğü müdafili kolluk ifadesinde ve fotoğraflı tespit tutanağında sanıktan uyuşturucu madde almak istediğini ancak alamadığını beyan etmiştir.

Sanığın satmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi sabit ise de; gerek olay tutanağı içeriğinden gerekse keşifte dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından sanığın, birlikte yakalandığı diğer kişilere uyuşturucu madde satacağına yönelik herhangi bir hareketi görülmemiştir. ...'nın sonradan döndüğü ‘sanıktan uyuşturucu madde almaya gelmiştim’ şeklindeki ifadesi az önceki tespit karşısında soyut beyan niteliğinde kalmıştır.

Mahkemenin gerekçesinde de yer alan olay tarihinde sokağa çıkma yasağının bulunup bulunmadığı dolayısıyla TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin uygulanıp uygulanmayacağının başka bir deyişle bu yönden işlenemez suç olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi açısından hükmün bozulması” gerektiği düşünceleri ile karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.01.2022 tarih ve 121638 sayı ile “Özel Daire ilamında karşı oy kullanan üyelerin karşı oy yazısındaki düşünceleri doğrultusunda hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.01.2022 tarih ve 121638 sayı ile “Özel Daire ilamında karşı oy kullanan üyelerin karşı oy yazısındaki düşünceleri doğrultusunda hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 24.02.2022 tarih, 46-2039 sayı ve oyçokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre; 17.05.2020 tarihi saat 22.30 sıralarında ... isimli şahsın Meydan Mahallesi, Birecik... Park içerisinde uyuşturucu madde satışı yapacağı yönünde alınan istihbarat bilgisi üzerine olay yerine intikal eden görevlilerin, park içerisinde gördükleri ve şüpheli hareketlerde bulunan beş şahsın yanına gittikleri, ...’in yapılan kaba üst yoklaması sırasında sol ön cebinde şişlik olduğunu fark eden görevlilerin şahsa ne olduğunu sormaları üzerine şahsın uyuşturucu ‘bonzai’ maddesi olduğunu söyleyerek cebinden çıkardığı poşet içerisindeki maddeleri görevlilere teslim ettiği, yapılan kontrolde şeffaf poşet içerisinde 9 adet okul kitap sayfasına, 1 adet alüminyum folyoya ve 1 adet okul kitap sayfasına sarılı şekilde toplam 11 fişek bonzai olduğu değerlendirilen maddelerin görülerek görevlilerce muhafaza altına alındığı, ...’in yakalamasının yapılmasının ardından diğer şahısların yapılan kimlik tespitinde ..., Mücahit ..., ... Çiftçi ve... Karakurt (SSÇ) olduklarının belirlendiği, yapılan kaba üst yoklamalarında suç unsuruna rastlanılmadığı, suç konusu maddeler ile şahısların asayiş büro amirliğine intikalinin sağlandığı,

Olay yerinin yapılan incelemesinde; yerin halka açık park içerisinde, ... Ortaokuluna, ...Endüstri Meslek Lisesine yaklaşık 150-200 metre, ...Yeşil Camisine 250 metre mesafede olduğunun değerlendirildiği,

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.06.2020 tarihli raporunda; ele geçirilen beyaz şeffaf poşette bulunan 9 adet okul kitap sayfasına sarılı ve 1 adet alüminyum folyoya sarılı ve 1 adet okul kitap sayfasına sarılı net 2,8 gram gelen açık yeşil renkli bitki kırıntılarının sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içerdiklerinin bildirildiği,

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.06.2020 tarihli raporunda; ele geçirilen beyaz şeffaf poşette bulunan 9 adet okul kitap sayfasına sarılı ve 1 adet alüminyum folyoya sarılı ve 1 adet okul kitap sayfasına sarılı net 2,8 gram gelen açık yeşil renkli bitki kırıntılarının sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içerdiklerinin bildirildiği,

Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24.06.2020 ve 12.09.2020 tarihli raporlarda; 10 adet beyaz renkli kâğıt parçası, 1 adet şeffaf poşet ve 1 adet folyo parçası üzerinde yapılan inceleme sonucunda 10 adet kâğıt üzerinde tespit edilen 22 adet izlerden 15 adedinin mukayeseye elverişsiz olduğunun, mukayeseye elverişli 7 adet izden (L1-L4-L8-L9-L10-L11-L19) iki adedinin APFIS veri tabanında bulunan... Karakurt'un SAĞ EL ve SOL EL BAŞ parmak izleri ile AYNI olduklarının tespit edildiğinin bildirildiği,

18.05.2020 tarihli ve müdafisi huzurunda yaptırılan fotoğraf teşhisine ilişkin tutanağa göre; ...’nın, 4 adet fotoğraf içerisinden, 17.05.2020 tarihi saat 22.30 sıralarında Birecik... Parkı içerisinde uyuşturucu madde satın almak için yanına gittiği şahısın ayrı ayrı yaptırılan teşhislerde 2 ve 4 numaralı fotoğraftaki ... isimli şahıs olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiğine ilişkin beyanda bulunduğu,

Mahallinde 25.12.2020 tarihinde sanık ..., tanık Mücahit ... ve tutanak tanıkları ile bilirkişi eşliğinde keşif yapıldığı,

Keşif sırasında tanık olarak beyanı alınan tanık Mücahit ...’ın; olay günü saat 22.30 sıralarında arkadaşı Abdulkadir ile birlikte parkta dolaştıkları sırada oturmak için kamelyaya geldiklerini, burada ismini sonradan öğrendiği ...’in oturduğunu görüp kendilerinin de şahsın karşısında oturduklarını, yine adı geçenin yanında iki genç şahsında bulunduğunu, daha sonra polislerin gelerek kendilerine kimlik sorduklarını, bu sırada ...’in cebinden poşet gibi bir şey çıkartıp attığını, poşeti polislerin yerden aldıklarını, ...’in kamelyada otururken uyuşturucu kullandığını ise görmediğini,

Keşif sırasında beyanları alınan tutanak tanıkları Abuzer Atmaca ve ... Taş’ın; istihbarat bilgisi üzerine parka geldiklerini, 4-5 kişilik bir grubun kamelyada oturmakta olduklarını gördüklerini, şahısların kaba üst yoklamasını yaptıkları sırada ...’in sol ön cebinde şişlik olduğunu fark etmeleri üzerine ne olduğunu sorduklarını, adı geçenin de bonzai olduğunu söyleyip rızasıyla cebinden çıkardığı şeffaf poşet içerisinde bulunan toplam 11 fişek maddeyi kendilerine teslim ettiğini,

İfade ettikleri,

İfade ettikleri,

Tanık ...’nın müdafisi huzuru ile kollukta; bir yıldır uyuşturucu madde kullandığını, mahalleden tanıdığı ...’in 20 gün önce cezaevinden çıktığını, 17.05.2020 tarihi saat 22.30 sıralarında arkadaşı Mücahit ... ile... Parkı içerisinde gezdikleri sırada ... ile yine mahalleden tanıdığı ... Çiftçi ve....'un parkta birlikte sohbet ettiklerini görüp yanlarına giderek selam verip oturduklarını, sohbet etmeye başladıktan yaklaşık 5 dakika sonra polis ekiplerinin gelerek kendilerini yakaladıklarını, ...'in yanına gitmekteki asıl amacının 20 TL karşılığında bir fişek ‘Jamaika’ olarak bilinen sentetik kannabinoid almak olduğunu ama alamadığını, mahkemede ise; olay günü Mücahit ... ile parktan geçerken ...’i görüp selam verdiğini, kafalarının güzel olduğunu, 3-5 dakika sonra polislerin geldiğini, İbrahim'in üzerinde eşyalar çıkınca kendilerini yakalayıp karakola götürdüklerini, psikolojik baskı altında söylemediği şeyleri kendisine söylettiklerini, kolluktaki ifadesinde sanığın yanına Jamaika almak için gittiğini söylediğini ancak uyuşturucu almak için gitmediğini, sadece selam vermek için yanına gittiğini, o beyanını kabul etmediğini, sanıktan uyuşturucu madde almadıklarını, sanığın üzerinde uyuşturucu madde olduğunu da bilmediğini, teşhis tutanağının da sanığı tanıdığına yönelik olup kendisinden uyuşturucu madde almak istediği şahıs olarak bir teşhiste bulunmadığını beyan ettiği,

04.01.2021 tarihli ekinde olay yerine ilişkin fotoğrafların da yer aldığı bilirkişi raporunda; keşif sırasında tanık, tutanak tanıkları ve sanığın gösterdiği, park içerisinde bulunan kamelya ile ... İlkokulu giriş kapısına olan mesafenin, tekerlekli tur metre ile yaya olarak yapılan ölçüm neticesinde 131 metre olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

İçişleri Bakanlığının, 15.05.2020 tarihi saat 24.00 ile 19.05.2020 tarihi saat 24.00 saatleri arasında uygulanacak sokağa çıkma kısıtlamasına ilişkin genelgesine göre de ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinin kapsamda olduğu, suçun işlendiği ... ilinin suç tarihi de dikkate alındığında bu kapsamda yer almadığı tespit edilmiştir.

Anlaşılmaktadır.

İçişleri Bakanlığının, 15.05.2020 tarihi saat 24.00 ile 19.05.2020 tarihi saat 24.00 saatleri arasında uygulanacak sokağa çıkma kısıtlamasına ilişkin genelgesine göre de ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinin kapsamda olduğu, suçun işlendiği ... ilinin suç tarihi de dikkate alındığında bu kapsamda yer almadığı tespit edilmiştir.

Sanık soruşturma aşamasında; cezaevinden 20 gün önce çıktığını, motosiklet tamirhanesinde çalıştığını, dört yıldır uyuşturucu madde kullandığını, 17.05.2020 tarihi saat 22.30 sıralarında arkadaşı Mücahit ... ile park içerisinde ...ilçesinden tanıdığı ... Çiftçi ve... Karakurt ile oturduğu esnada ... ve Mücahit ...’ın kendilerini görüp yanlarına geldiklerini, yaklaşık 5 dakika sonra ise polis ekiplerinin gelerek kendilerini yakaladıklarını, üzerinde bulunan ve kendi rızası ile teslim ettiği poşet içerisindeki uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu, söz konusu uyuşturucu maddeyi olay günü saat 16.00-17.00 sıralarında ... ilinde tanımadığı bir şahıstan 150 TL karşılığında kullanmak amacıyla satın aldığını, aynı gün saat 19.00-20.00 arasında Birecik'e geri dönerek parkta gelip oturmaya başladığını, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, ...'nın beyan ettiği gibi kendisine 20 TL karşılığında bir fişek bonzai satma gibi bir amacının olmadığını, adı geçenin neden böyle bir beyanda bulunduğunu ise bilmediğini, aralarında da böyle bir konuşma geçmediğini, kendisi ile bir husumetinin de olmadığını, kovuşturma aşamasında ise bu beyanlarına ek olarak; olay günü sokağa çıkma yasağı olduğunu, motosiklet ile ...’e gidip uyuşturucu madde aldığını ve bu maddeleri motosikletin heybesine koyduğunu, eve dönerken heybede bulunan uyuşturucuları almayı unuttuğunu, ekmek almak amacıyla dışarı çıktığını ancak ekmek almadığını, daha sonra parka uğradığını, aldığı uyuşturucu maddeden içmeyi düşündüğünü, uyuşturucuların hepsinin bir poşette olması nedeni ile poşetle birlikte heybeden aldığını, parkta oturduğu sırada arkadaşlarının yanına geldiklerini, uyuşturucu içemeden polislerin yakaladığını, Kadir Fakıbaba, Mücahit ..., ... Çiftçi ve... Karakurt’a üzerinde bulunan uyuşturucu maddelerden vermediğini ve bu şahıslardan da kesinlikle uyuşturucu madde almadığını, üzerinde bulunan uyuşturucu maddelerin bulunduğu paketleri...’ın saymış olabileceğini, tespit edilen parmak izinin de bu sebeple çıkmış olabileceğini, ancak... ile uyuşturucuların ilgisi olmadığını savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin suç tarihininde yürürlükte bulunan 3 ve 4. fıkraları;

“(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, on yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.