muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7764, Karar No: 2015/404, Tarih: 27.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7764 E.  ,  2015/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili ile Orman ve Su İşleri Bakanlığını temsilen Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili 14/05/2012 tarihli dava dilekçesiyle; ... İli, ... İlçesi, ... Köyünün orman kadastrosunun 3116 sayılı Kanuna göre 1949 yılında yapılıp kesinleştiğini, aynı köyde daha sonra 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ve evvelce yapılmış orman sınırlamasının aplikasyonunun 20.06.1979; 2896 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulamasının 06.07.1986 tarihinde kesinleştiğini, çekişmeli 130 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi ile kullanıcısı Mehmet oğlu ... olarak belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit gördüğünü, ancak, eylemli orman olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, kullanıcı şerhinin terkinine karar verilmesini talep etmiş, 15/01/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle "130 ada 9 parsel" olarak açtıkları davalarını "130 ada 13 parsel" sayılı 132 m2 yüzölçümlü kullanıcı şerhi bulunmayan taşınmaz için devam ettirmek istediklerini belirtmiştir.

Birleşen 2013/141 sayılı dosyada 14/05/2012 tarihli dava dilekçesiyle davacı ... Yönetimi vekili, davalı ...'a karşı açtığı davada özetle; 130 ada 7 parsel sayılı 3236,13 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile; eylemli orman olan taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, ayrıca davalı Kerim oğlu ... adına yazılan kullanıcı şerhinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra 130 ada 9 sayılı parsel olarak davayı ıslah etmiştir.

2012/117 sayılı birleşen dosyanın 14/05/2012 tarihli dava dilekçesinde davacı Hazine vekili, davalı ...'ya karşı açtığı davada özetle; 130 ada 9 sayılı parsel 1.483,57 m2 yüzölçümlü taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek, tespitin iptalini dava etmiştir.

Birleşen 2012/118 sayılı dosyanın 14/05/2012 tarihli dava dilekçesinde davacı Hazine vekili, ...'a karşı açtığı davada özetle 130 ada 7 parsel sayılı 3236,13 m2 yüzölçümlü taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek, tespitin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, Orman Yönetimi ve Hazinenin davalarının kabulü ile,

139 ada 9 (130 ada 9 olacak) parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 1483,57 m2 orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline,

130 ada 13 sayılı parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 132,00 m2 orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline,

Mahkemece, Orman Yönetimi ve Hazinenin davalarının kabulü ile,

139 ada 9 (130 ada 9 olacak) parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 1483,57 m2 orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline,

130 ada 13 sayılı parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 132,00 m2 orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline,

130 ada 7 sayılı parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, 3236,13 m2, beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkarılmıştır" belirtmesi yapılarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili ile davalı ... ve Su İşleri Bakanlığını temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 5831 sayılı Kanunla değişik Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 3116 sayılı Kanuna göre 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 20.06.1979 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ve evvelce yapılmış orman sınırlamasının aplikasyonu, 06.07.1986 tarihinde kesinleş en 2896 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 14/04/2012 - 14/05/2012 tarihleri arasında ilân edilen 5831 sayılı Kanunla değişik Ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli 130 ada 9 ve 13 parsel sayılı taşınmazların taşlık, kayalık ve eylemli orman durumunda olduğu, 7 sayılı parselde ise 8-12 yaşlarında zeytin ağaçları olduğu, ancak, davalı gerçek kişilerin kullanımının bulunmadığı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 9 parsel sayılı taşınmazın tutanağının beyanlar hanesinde yazılı ... lehine kullanım şerhinin silinmesi gerektiği, ormanların korunmasına ilişkin Anayasanın 169. maddesi hükmü karşısında, ormanlar üzerine herhangi bir şerh konulamayacağı halde mahkemece şerhin silinmesi yönünde karar verilmemesi ve çekişmeli 130 ada 9 sayılı parsel yerine "139 ada 9 sayılı parsel" yazılmış olması doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 1. bendinin 1. ve 2. paragrafında yazılı "139 ada 9" parsel yerine; "130 ada 9" parsel yazılması; 1. bendin sonuna “130 ada 9 sayılı parselin tutanağının beyanlar hanesinde davalı ... lehine konulan kullanım şerhinin silinmesine” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.MK.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10076, Karar No: 2010/9301, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10076 E.  ,  2010/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden ise işin yapıldığı yer ve davalının ikametgahının Karabük ili yargı sınırları içinde olduğu gerekçesi ile yetkisiz olduğuna, dosyanın yetkili Karabük İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını, davalı kurumun da yasa gereği bu alacağın yatırılıp yatırılmadığını denetleme sorumluluğu bulunduğunu, kurumun bu görevini yerine getirmediğini belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının davalı şirket ve kurumdan müştereken ve müteselsilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili husumet itirazında bulunurken, diğer davalı şirket vekili bozmadan sonra işin yapıldığı yer ve şirket genel merkezinin... ili yargı çevresinde olması nedeni ile... İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Davalı şirketin ticaret siciline kayıtlı olduğu yer ile işin yapıldığı yerin... olduğu, davada diğer davalı olarak gösterilen SGK'nın taraf sıfatı olmadığı, talep edilen alacaktan dolayı kendisine husumet tevcih edilemeyeceği, davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmaması gerektiği gerekçesi ile davanın davalı SGK yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden ise mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bir sübjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kimler olduğu (yani bir davada davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tama¬men maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddî hukuk sorunudur. O nedenle yetki kuralı usul hukuku sorunu olduğundan, bir davalı yönünden yetki kuralı geçerli olduktan sonra, o davalı

hakkında husumetten ret kararı verilmesi, varsa diğer davalı yönünden yetkisizlik kararı verilmesine engel olur. Zira bir davalı yönünden maddi hukuk sorunu çözülmekle artık mahkemenin yetkili olduğu kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hakkında husumetten ret kararı verilen davalı ...’nun ikametgahı Ankara’dır. Adı geçen davalı yönünden yetkili mahkemenin...İş Mahkemesi olduğu açıktır ve husumetten ret ile de mahkemenin kabulündedir. O halde somut uyuşmazlıkta...İş Mahkemesi yetkilidir. Mahkemece davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmayacağı gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan davalı kurumun sorumlu olup olmadığı açısından yasal mevzuatın açıklanması gerekmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında personeli adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.” Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” Kuralına yer verilmiştir.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı Kanunun 1.maddesinde amacın, 3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır. Kanunun 8.maddesinde ise, 3417 sayılı Kanun hükümlerine göre, ücretlerden yapılması gereken tasarruf kesintileri ile katkı paylarını süresi içinde ilgililer adına açılmış bulunan Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırmayan işverenlerden; yatırılması gereken miktarlar ile gecikme zammı, resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak T.C. Ziraat Bankası şubelerindeki ilgili Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırılacağı öngörülmüştür. Kurumun yasadan kaynaklanan tahsil yükümlülüğünü gerçekleştirdikten sonra işverenden tahsil ettiği miktarı, sigortalısının bankadaki hesabına yatırma görevi bulunmaktadır. Bu görevin yerine getirilmemesi halinde, Kurum en azından sebepsiz zenginleşen konumunda olacaktır. Bu durumda tahsil edilen miktar yönüyle davalı Kurumun, sigortalısına karşı hukuki sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece anılan yasal mevzuat kapsamında davalı kurumun sorumluluğu saptanmamış ise de, bozmadan önce mahkemece kurum hakkında husumetten ret kararı verildiği, davalı şirket hakkında kabul hükmü kurulduğu, davacı tarafın kararı temyiz etmediği, bu nedenle husumetten ret kararının davalı kurum lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşıldığından, bu olgu bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25812, Karar No: 2015/23919, Tarih: 30.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/25812 E.  ,  2015/23919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/208373

MAHKEMESİ : Amasya Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/183 (E) ve 2013/15 (K)

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türkiye İ. B. A.Ş. A.. şubesinde kıdemli memur (operasyon yetkilisi) sıfatı ile çalışan sanığın banka mudisi H.. Ü..'a ait hesaptan 2003-2007 yılları arasında değişik usullerle gerçekleştirdiği fiilleriyle zimmetine para geçirdiği iddiasıyla 23/03/2008 tarihli iddianameyle hakkında kamu davası açılmış olup, banka zimmet suçunun nitelik tespiti ölçütlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre;

Zimmetin, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma ve karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde basit olarak nitelendirilmesi mümkün olup ayrıca;

Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise, eylem basit zimmet;

Mudinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise, eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Bu kapsamda;

Banka mudisi H.. Ü..'ın hesabından onun bilgisi dışında, bir kısım tediye fişleri üzerine mudi ile bir kısım aracı olarak kullanılan hesap sahiplerinin yerine sahte imza atarak zimmetine para geçirdiğinin iddia edilmesi karşısında, mudi ve aracı olarak kullanılan hesap sahiplerine ait bankada mevcut orjinal imzalarla, sahte imza taşıyan fiş ve belgelerdeki imzalar karşılaştırılıp, imzaların aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, işlemlerin çokluğu ve duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından bankacılık işlemleri konusunda uzman bir bilirkişinin görüşüne başvurulup, her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde eylemlerin ayrı ayrı basit veya nitelikli zimmet olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu tüm eylemler nitelikli zimmet kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2007, Karar No: 2015/535, Tarih: 13.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2007 E.  ,  2015/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanığın ...l İlköğretim Okulu bahçesinde, elinde mağdur ...’e ait Nokia 6600 model cep telefonu ile oynamakta olan ....’nın yanına yaklaşarak kendisini okulun yeni matematik öğretmeni olarak tanıttığı, öğrenciyi telefonla oynamaktan men ettiği ve kendisini takip etmesini söyleyerek müdür yardımcısı ...’ın odasının yanına kadar götürdüğü, orada dışarıda beklemesini söyleyerek odaya girdiği, bilgi sahibi olarak ifadesine başvurulan müdür yardımcısı ...ın beyanına göre öğrenci kaydettireceğini söyleyip bilgi alan sanığın odadan çıktıktan ve bu suretle öğretmen olduğu hususunda muhatabında itimat oluşturduktan sonra, ... isimli öğrenciye okulun yakınlarında bulunan bir binayı işaret ederek elinde bulunan kağıda birtakım şeyler yazarak bunları orada belirttiği daireden almasını söylediği, oraya gitmekte olan öğrenciye telefonu kendisine vermesini, bir yeri arayacağını ifade ederek telefonu aldığı ve olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2832, Karar No: 2013/11544, Tarih: 10.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/2832 E.  ,  2013/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın husumet yokluğundan reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunup bulunmadığı çekişmeli olup davacı davalıya ait şirket nezdinde ilaç tanıtımı yapmak amacıyla ecza depoları, hastane ve eczanelerde tanıtım görevi yaptığını ileri sürmektedir. Davalı ise, aralarında hizmet ilişkisi bulunmadığını savunmuş olup davacı tanıkları davacı iddiasına göre beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece, hizmet ilişkisinin varlığı kabul edilerek fazla çalışma ve ücret alacakları hüküm altına alınmıştır.

Ancak, işyerinde davacıyla birlikte çalıştığını söyleyen tanık Özlem Özkanat'ın çalışma kaydının bulunup, bulunmadığı araştırılmadığı gibi, 3 yıl önce aynı işyerinde çalıştığını söyleyen Orkun Altan'ın da çalışma kaydı araştırılmamıştır. Mevcut delillere dayanarak taraflar arasında hizmet akdinin varlığını kesin olarak söylemek mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemece, tanıkların beyanlarını denetlemek açısından çalışma kayıtlarının getirtilmesi, şirketin hangi adreste faaliyet gösterdiği, SSK kaydının bulunup, bulunmadığının araştırılması ve hastane, eczane ve ziyaret kayıtlarının bulunup bulunmadığı davacıdan sorularak somut delillerle çalışma olgusunun varlığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile .yazılı olduğu şekilde bir kısım taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Dava .... İlaç Sağ Ürün Paz İth İhr Tic Ltd Şti isimli şirkete karşı açılmasına ve yargılama bu şirket hakkında yürütülmesine rağmen gerekçeli kararda Metrica İnterior Ltd Şti isimli şirketin davalı olarak gösterilip, hakkında hüküm kurulması ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.