muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1646, Karar No: 2019/5071, Tarih: 06.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1646 E.  ,  2019/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. Sıf.)

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 25/05/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan Halilcan'ın, babası olan diğer davalı ...'e ait araç ile seyir halindeyken, kaldırımda yaya olarak bulunan müvekkiline çarptığını, kaza nedeniyle müvekkilinin ağır yaralandığını, yapılan ceza yargılamasında davalı ... hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin sağılığını kaybettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... hakkında davacının taksirle yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, anılan bu davalının ceza dosyasındaki eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıdığı, eylem tarihinde davalı ...'ın reşit olmadığı, aile hukukuna ilişkin velayet hakkından kaynaklanan sorumluluk hali sebebiyle velayet hakkını kullanan baba davalı ...’in de eylemden sorumlu olduğu düşünülerek aile mahkemesi sıfatıyla davacı lehine manevi tazminata hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 369. maddesinde ev başkanının, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumlu olduğu düzenlenmiş olup, mahkemece, davalı ...’in, diğer davalı ...’ın babası olması nedeniyle oluşan manevi zarardan sorumlu olacağına hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı ...’in aracın sürücüsü, diğer davalı ...’in ise aracın maliki olduğu ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3. maddesi kapsamında araç işleten sıfatını haiz olacağı ve aynı Kanun’un 85. maddesine göre de motorlu aracın işleteninin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı gerekçesiyle işbu davanın açıldığı, bu nedenle Türk Medeni Kanunu’nun 369. maddesi uyarınca aile başkanı sıfatına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, davalı ...’in aracın sürücüsü, diğer davalı ...’in ise aracın maliki olduğu ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3. maddesi kapsamında araç işleten sıfatını haiz olacağı ve aynı Kanun’un 85. maddesine göre de motorlu aracın işleteninin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı gerekçesiyle işbu davanın açıldığı, bu nedenle Türk Medeni Kanunu’nun 369. maddesi uyarınca aile başkanı sıfatına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmıştır.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür. Davanın konusu ise Aile Hukukundan kaynaklanmadığına göre, açılan bu davaya 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması doğru değildir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114 ve 115. maddesi gereği dava şartlarındandır. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir.

Eldeki davanın aile başkanlığı sıfatına dayalı olarak Türk Medeni Kanunun 369. maddesi kapsamında açılmış bir dava olmadığı dikkate alınarak, davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerekirken kanunun emredici düzenlemesine aykırı olarak aile mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve davalı ...’in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı ile davalı Fazıl Özdemir'den peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19752, Karar No: 2020/16749, Tarih: 18.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19752 E.  ,  2020/16749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarih ve 2017/59 Esas, 2017/572 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/02/2018 tarih ve 2017/2975 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/2975 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İlk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c, 29, 62/1. maddeleri uyarınca hükmettiği "2 yıl 6 ay" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 87/1-c, 62/1. maddeleri uyarınca "3 yıl 4 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.06.2017 tarihli raporunda, katılanın yüzünde tespit edilen yaralanmasının hem basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, hem de yüzde sabit ize neden olduğu belirtilmiş ise de; anılan raporda ve yine Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.05.2017 tarihli raporunda, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine uygun şekilde tespit edildiği, rapor içeriklerinin hükme esas alınacak yeterlilikte bulunduğu, sadece raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğuna dair tespitin çelişkiye neden olmayacağı, ayrıca sanığın

katılanı yaralamasında netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in adli tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlendiği, bu suretle kabul ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde öngörülen ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki "cezada orantılılık ilkesi" uyarınca, olaya ilişkin bilgi ve deliller isabetle değerlendirilip, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler gösterilmesi suretiyle temel cezanın belirlenmesi yerine TCK'nin 61. maddesinde belirtilen yasal ibarelerin sanığın fiiliyle ilişkilendirilmeden tekrarlanması suretiyle ve hukuki dayanaktan yoksun soyut gerekçelerle temel cezanın yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/2975 Esas, 2018/500 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7382, Karar No: 2018/5332, Tarih: 15.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/7382 E.  ,  2018/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, haciz tarihinden itibaren 6 aylık yasal süre içerisinde satış talebinde bulunulmaması nedeniyle haczin düştüğü halde, düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı olarak satış bedelinin şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, satış tarihi itibariyle müvekkilinin haczinin ayakta olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu araca, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında 23.10.2015 tarihinde kaydi haciz konulduğu, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında ise 08.08.2014 tarihinde kaydi haciz uygulandığı ve 6 aylık yasal süre dolmadan 06.02.2015 tarihinde masrafı yatırılarak satış talebinde bulunulduğu, bu itibarla, satış tarihinde haczi ayakta bulunan, ilk haciz sahibi şikayet olunana sıra cetvelinde 1. sırada pay ayrılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28801, Karar No: 2011/9790, Tarih: 17.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28801 E.  ,  2011/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davalı  tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar temyiz edene 21.07.2010 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 24.09.2010 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 17/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2910, Karar No: 2018/7652, Tarih: 06.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2910 E.  ,  2018/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olan sanık tarafından 01/07/2007-01/07/2008 ve 01/07/2008-01/07/2009 tarihleri arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura edilen hasta reçetelerinden 28 adedinin ilaç firmasına ait orijinal kupür içermediği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; ilaçların fatura karşılığı olarak ecza deposundan alındığına dair bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8069, Karar No: 2022/13150, Tarih: 26.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/8069 E.  ,  2022/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

No :

Dava meslek hastalığı sebebine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen karar davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin ... sigorta sicil numarası ile ... ili, ... ilçesinde madencilik faaliyetinde bulunan ... Turz. Tic. A.Ş. adlı işyerinde 11/07/2009'dan 11/08/2010 tarihine kadar -maden ocağında davalı işyerinin kusuru sonucu 19 kişinin ölümüne yol açan 10/12/2009 tarihinde meydana gelen elim kaza nedeniyle 6 ay kadar üretime ara verildiği, işyerinin kapalı kaldığı süre hariç - tüm gün yerin 500-600 metre altında kazmacı-kazıcı olarak toz duman içinde son derece sağlıksız, havalandırmasız ve kirli işyerinde bilinen meslek hastalıklarından biri olan pnomokonyoz adlı meslek hastalığına yakalandığını, müvekkilinin ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin düzenlediği raporda müvekkilinin kömür tozu mariziyeti, nefes darlığı, öksürük, göğüs ağrısı yakınması olduğunun tespit edildiği ve hastalığının pnömokonyoz olduğu yine tozsuz-kokusuz ve dumansız bir bölümde çalışmasının uygun olacağı, ... Hastanesi ve ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulları raporlarında müvekkilinin maluliyet oranının önce %40 sonrasında %55 olarak belirlendiğini, müvekkilinin SGK denetmenine verdiği ifadeden anlaşılacağı üzere işe başladığı 11/07/2009 tarihinden 1 ay sonrası olan 11/08/2009 tarihinde 29 yaşında yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle uğradığı maluliyet dikkate alınarak müvekkil lehine davalı aleyhine haksız fiil ve meslek hastalığına yakalanma tarihi olan 11/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile şimdilik 100,00-TL maddi tazminat, sağlığını kaybetmesi nedeniyle yaşadığı bir ömür boyu yaşayacağı tarifi mümkün olmayan derin üzüntünün bir nebze de olsa telafisi için 100.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II- CEVAP:

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Borçlar Kanunu ve yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre iş kazası ve meslek hastalıklarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi 2 yıl ve her halde 10 yıl olduğunu, 11/08/2009 tarihinde meslek hastalığına yakalandığını beyan eden davacı için 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacı asilin müvekkili şirkette çalıştığı süre göz önünde bulundurulduğunda müvekkilinin çalışmaya bağlı olarak meslek hastalığı oluşabilmesinin fiilen ve tıbben mümkün olmadığını, davacı işçinin kömür işletmesinden önce mermer kesim atölyesinde de çalıştığını, çalıştığı bütün iş yerlerinin tespit edilmesi gerektiğini ve eğer meslek hastalığından kaynaklanan bir maluliyet mevcut ise işçinin çalıştığı her işyerinin ayrı ayrı sorumluluk ve kusur durumunun kaçınılmaz maluliyet oranının 32 yıl formülüne göre tespit edilmesi gerektiğini ve davalının müvekkili şirkette 140 gün çalıştığını, davacı tarafından talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ve kabul etmediklerini belirterek davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“...... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 09/12/2011 tarihli ve 2369 sayılı Sağlık Kurulu raporunda; pnömokonyoz, diğer silisyum içeren tozlara bağlı, tozsuz kokusuz ve dumansız bir bölümde çalışması uygun olduğu, ... İlçe Devlet Hastanesi’nin 24/12/2014 tarihli özürlülük raporunda; pnömokonyoz (orta derece retrüktif bozukluk), ... Hastanesi’nin 16/06/2014 tarihli raporunda; %40 engelli sağlık kurulu raporunda; pnömokonyoz, ... meslek hastanesinden alınmış, orta retrüktif ... hastalığı olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 10/09/2013 tarihli raporunda; ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 09/12/2011 ve Uludağ Ünivesitesi’nin 31/07/2013 tarihli raporlarına göre; kişinin pnömokonyoz yönünden sağlam olduğu, KOAH hastalığının mesleki olmadığına karar verildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 13/12/2013 tarihli raporunda;mevcut belgelere göre pnömokonyoz meslek hastalığı mevcut olmadığına karar verildiği görülmüştür.

Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 02/05/2018 tarihli muayene kaydında; Kömür maden ocağında 2006-2009 çalıştığı, eforla nefes darlığı olduğu, BDİ kullanımı olmadığı, özgeçmişte tbc olmadığı, sigara olmadığı, genel durumu iyi olduğu, şuur açık olduğu, koopere, solunum rahat olduğu, kalp sesleri normal olduğu, batın rahat olduğu, organomegali olmadığı, ödem ve siyanoz olmadığı, yine dosyaya ekli grafilerin Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunca incelemesinde; 28/07/2009 tarihli PA ... grafide belirgin patolojik özellik tespit edilmediği, 25/10/2016 tarihli PA ... grafisinde bronkovasküler imajlarda belirginleşme dışında özellik olmadığı, 25/10/2016 tarihli HRCT görüntülerinde iyi inspiryum yapmadığı sağ ... alt alanlarda lineer fibrotik bant (sekel) olmadığı, pnomokonyoz düşündürecek opasite tespit edilemediği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 08/06/2018 tarih ve ... karar numaralı mütalaasında; ... oğlu, 1980 doğumlu ...’ın dosya tetkiki ve muayenesi sonucunda solunumsal meslek hastalığı niteliğinde hastalığı bulunmadığından maluliyet tayinine mahal bulunmadığı tespit edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; davacının davalı şirkette çalışması sebebi ile meslek hastalığına yakalandığını iddia ettiği ve buna bağlı olarak tazminat talebinde bulunduğu görülmüş ise de dosya içerisinde bulunan raporlar doğrultusunda davacıda meslek hastalığı bulunmadığının tespit edilmesi...” gerekçesiyle davanın maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden reddine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; davacının davalı şirkette çalışması sebebi ile meslek hastalığına yakalandığını iddia ettiği ve buna bağlı olarak tazminat talebinde bulunduğu görülmüş ise de dosya içerisinde bulunan raporlar doğrultusunda davacıda meslek hastalığı bulunmadığının tespit edilmesi...” gerekçesiyle davanın maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Müvekkilin davalı iş yerinden ayrılmasının hemen ardından almış olduğu raporlarda müvekkilin meslek hastalığının bulunduğu sabit olduğunu, dosyada 8 adet rapor yer aldığını, rapor içeriklerini kronolojik olarak kısaca belirtmek gerekirse 09/12/2011 tarihli ... Meslek Hastalıkları Hastanesi raporunda müvekkilin kömür tozu maruziyeti, nefes darlığı, öksürük, göğüs ağrısı yakınması olduğu tespit edilmiş, devamında da hastalığının Pnömokonyoz olduğu belirtildiğini, 10/07/2014 tarihli ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda müvekkilinin maluliyet oranı %40 olarak belirlendiğini, 24/12/2014 tarihli ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda müvekkilin maluliyet oranı %55 olarak belirtildiğini, 17/02/2015 tarihli ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda %40 kronik obstriktif ... hastalığı olduğuna ilişkin engelli sağlık kurulu raporu düzenlendiğini, yine hastalığın sürekli olduğu belirtildiğini, 21/10/2015 tarihli ... Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda mesleki tanı olarak mesleki toza maruz kalma, pnömokonyoz, diğer silisyum içeren tozlara bağlı(mesleki) belirtildiğini, 17/07/2017 tarihli Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda her iki akciğerde posterobazal kesimlerde hafif buzlu cam alanın mevcut olduğu, bilateral nefes tutamaya bağlı olabileceği, ancak bu düzeydeki olası bir interstisiyel ... hastalığı ayrımı açısından gereklilik halinde pron pozisyonunda BT incelemesinin önerildiği, sağ ... üst lobda kalfisik nodül ve her iki akciğerde lineer atelektazi olduğu belirtildiğini ilk 6 raporda müvekkilin meslek hastalığının olduğu sabit olduğunu ve raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeksizin karar verildiğini, 01/06/2015 tarihinde açılan davada yargılamanın yavaş yapılmasının müvekkilin mağduriyetine neden olduğunu, davalı iş yerinde tüm gün yerin 500-600 metre altında kazmacı-kazıcı olarak toz duman içinde son derece sağlıksız, havalandırmasız ve kirli bir çalışma ortamında çalışmış, bu nedenle meslek hastalıklarından biri olan pnömokonyoz adlı meslek hastalığına yakalandığını, müvekkilin davalı iş yerinde çalışmaya başlamadan önce herhangi bir şikayeti olmadığını ve mahkemenin kararı yerinde olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI: