muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/903, Karar No: 2017/928, Tarih: 19.04.2017

III-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik tehdit ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçu; sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik tehdit suçu bakımından; sırasıyla suçların işlendiği 1997-1998 yılları, 2004 yılı ile inceleme tarihi arasında, sanıklar hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 117/1, 119/1.c-d, 106/2.c-d. maddelerinde ve 765 sayılı TCK’nın 201 ile 191. maddelerinde öngörülen cezaların tür ve süresine göre aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin hüküm tarihine kadar geçmiş olduğunun gözetilmemesi,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu bakımından; sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 342/2, 102/3, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 204, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 2004 yılı Ağustos ayından, inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik tehdit ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçu; sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...'a yönelik tehdit suçu bakımından açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince, sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu bakımından açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ... ... ve ... ... hakkında suç işlemek

amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

IV-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ... ... ve ... ... hakkında suç işlemek

amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...’ya yönelik yağma suçu açısından kurulan hükümler yönünden duruşmalı, diğer sanıklar ve suçlar yönünden duruşmasız inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'ya yönelik yağma suçu bakımından; 5271 sayılı CMK'nın 173/6. maddesi uyarınca, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra, yeni delil varlığı nedeni ile sanıklar hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren Ağır Ceza Mahkemesinin bu hususta karar vermesine bağlı tutulduğu;

Somut olaya bakıldığında; dosya içerisinde mevcut Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2002 tarih ve 2002/1572 soruşturma numaralı dosyasında; yakınan ...'ya yönelik 2001 tarihli eylem nedeniyle, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında gasp ve örgüt kurmak suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, karara karşı yakınanın itirazı üzerine, Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2002 tarih ve 2002/83 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği; yeni delilin varlığı nedeniyle Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden alınacak karardan sonra kamu davası açılması gerektiği halde, doğrudan açılan davaya bakılarak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...'ya yönelik 2001 tarihli eylemler nedeniyle yağma ve suç örgütü kurmak, yönetmek, suç örgütüne üye olmak suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 173/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan hakkında hükümlülük kararı verilen sanıklar ... ile ...’ın, devamlılık içeren kanunun suç saydığı fiilleri işlemek (suç işleme programı altında) amacı ile bir araya gelip aralarında sıkı veya gevşek hiyerarşik bir bağın bulunduğuna, hiyerarşik yapılanmayı gösteren emir komuta zinciri ile altlık üstlük ilişkisinin varlığına ve adı geçen sanıkların faaliyetleri ile örgütün doğmasına veya üst pozisyonda kollektif faaliyeti kısmen veya tamamen düzenleyip koordine ettiklerine ilişkin kesin, inandırıcı kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, genel, soyut ve geçişli ifadelere yer verilmek suretiyle sanıklar hakkında 220/2-3. maddeleri uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının ve sanık ...’ın temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ..., ..., ... ..., ...... ..ör savunmanlarının yakınan ...’ya

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının ve sanık ...’ın temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ..., ..., ... ..., ...... ..ör savunmanlarının yakınan ...’ya

yönelik yağma eyleminden dolayı duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları yerinde görülmüş olduğundan, diğer sanıklar ve suçlar yönünden duruşmasız incelenen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 19.04.2017 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ... ... katıldığı oturumda, sanıkların ve savunmanlarının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/23327, Karar No: 2025/8261, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23327 E.  ,  2025/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/84 E., 2023/728 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/542 E., 2021/554 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10189, Karar No: 2023/7907, Tarih: 28.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10189 E.  ,  2023/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/203 E., 2015/397 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Cinsel taciz suçu yönünden; sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen 2.800 TL adli para cezasının miktar itibarıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kesin olmasından dolayı sanık müdafiinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile hizmet ilişkisinin kötüye kullanılmış olması nedeniyle ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 2.800 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 6 taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure beyanlarının asılsız ve soyut olduğuna, mağdurenin olayın olduğu anda tepki vermesi gerektiğine, oysa bir gün sonra şikayette bulunduğuna, mağdurenin iftira attığına ve olay öncesi birçok psikolojik tedavi gördüğüne, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanığın cep telefonu ve 1.000 TL sinin iş yerinden alınmış olup iş yerinin kapısı açık bırakılarak mağdurenin iş yerinden ayrılmış olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının asılsız ve soyut olduğuna, mağdurenin olayın olduğu anda tepki vermesi gerektiğine, oysa bir gün sonra şikayette bulunduğuna, mağdurenin iftira attığına ve olay öncesi birçok psikolojik tedavi gördüğüne, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanığın cep telefonu ve 1.000 TL sinin iş yerinden alınmış olup iş yerinin kapısı açık bırakılarak mağdurenin iş yerinden ayrılmış olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın aynı kasıt altında cinsel taciz ve çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinden ve ayrıca mağdure hakkında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 09.01.2014 tarihli doktor raporunda mağdurenin maruz kaldığı eylemden ötürü ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı maddeleri ile 53 üncü madde uyarınca cezalandırılması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde on altı yaşı içersinde olan mağdurenin, gazetede görmüş olduğu ilan üzerine 24.04.2010 tarihinde sanığa ait işyerinde sekreter olarak çalışmaya başladığı, mağdurenin işe başladığı ilk günde sanığın "benim dediklerimi yapacaksın, sözümden çıkmayacaksın, sabah geleceksin, ilk önce bana sarılacaksın, öpeceksin" diye söylediği, mağdurenin sesini çıkartmadığı, 2-3 gün geçtikten sonra yine aynı şekilde mağdureye "kimse olmadığı zaman ben seni öpeceğim, koklayacağım, şartlarıma uyarsan çalışırsın, uymazsan işyerinden seni çıkartırım" dediği, 29.04.2010 günü işyerinde iken başka kimse olmadığı sırada mağdurenin rızası dışında sol elinden tutarak kucağına oturtturduğu, göğüslerini ellediği, 30.04.2010 günü saat 08.00 sıralarında kendisine "çalışmak isteyen başka kızlarında olduğunu kendisine soğuk davranmamasını, razı olursa bu şekilde çalışmasını söylediğini", mağdurenin bunun üzerine işyerinden ayrıldığı, konuyu ailesine anlatıp sanık hakkında şikayetçi olduğu, sanığın suçlamaları kabul etmediği, HTS kayıtlarının getirtildiği, sanığında mağdure hakkında cep telefonunu ve 1.000 TL'sını çaldığı iddiası ile suç duyusunda bulunduğu, ancak bu hususta kovuşturmaya yer olmadığına dair karar

verildiği, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 09.01.2014 tarihli raporun karar kısmında; mağdurenin konusu uğradığı iddia edilen fiil ile ilgili olarak ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

verildiği, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 09.01.2014 tarihli raporun karar kısmında; mağdurenin konusu uğradığı iddia edilen fiil ile ilgili olarak ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen 2.800 TL adli para cezasının miktar itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun sekizinci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 6545 sayılı kanunla yürürlükten kaldırılan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının hukuka aykırı gerekçe ile sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmiş ise de ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 09.01.2014 tarihli raporunun usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanun'un 7 nci ve 23 üncü maddesinin (B) bendi ile 31 inci maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkit edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten alınacak raporun sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünün açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6960, Karar No: 2017/13604, Tarih: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6960 E.  ,  2017/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa yediemin olarak bırakılan malların dosyada mevcut tarihsiz fotokopi tutanaktan anlaşılacağı üzere; başka bir icra takibi kapsamında haczedilmeyip, sanığın çalıştığı işyerinde yönetici olan, yargılama kapsamında da tanık olarak beyanına başvurulan .... tarafından Türkiye Ekonomi Bankası vekiline teslim edildiğinin anlaşılmakla; bu durumu ve işten ayrıldığına ilişkin İcra Müdürlüğüne bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere gerekçeli karar başlığında katılanın "Yapı Kredi Finansal Kiralama A.O." yerine "Yapı ve Kredi Bankası A.O" olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5391, Karar No: 2012/19168, Tarih: 05.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5391 E.  ,  2012/19168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi arafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.