muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/114, Karar No: 2025/2690, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/114 E.  ,  2025/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların çocuğu olan ...'ın davalı şirkete bağlı gemide 2008 yılından bu yana mühendis olarak çalıştığını, en son ...isimli gemide ikinci mühendis olarak görev yaparken Çin'de karın ağrısı şikayetiyle hastaneye kaldırıldığında enfeksiyon tanısıyla antibiyotik tedavisi uygulandığını, durumunun ağırlaşması üzerine Türkiye'ye döndüğünü, yapılan tetkiklerden sonra kolon kanseri teşhisi konulduğunu, uygulanan tedaviye cevap vermeyerek 12.09.2014 tarihinde vefat ettiğini, ... ile davalı şirket arasında imzalanan International ... (ITF)/DAD-DER ...'in (Uluslararası Taşımacılık İşçileri Federasyonu/ Deniz Çalışanları Dayanışma Derneği Türk Ulusal Sözleşmesi) 25/1. maddesine göre doğal sebeplerden kaynaklansa dahi bir gemi adamının istihdam edildiği süre zarfında herhangi bir sebeple ölümü halinde 150.000,00 USD ödeme yapılacağının hükme bağlandığını, gemi adamının iş akdi veya ifa ettiği görev bir hastalık sonucu sona ermiş ise ölüm anında o gemide çalışmasa dahi personelin gemide istihdam ediliyormuş gibi işlem göreceğinin hükme bağlandığını, bu aşamaya kadar herhangi bir ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 USD alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde maddi vakaların yeterince açıklanmadığını, ...'ın hangi gemide ne kadar çalıştığı, ne zaman rahatsızlandığı, gemiden ne zaman ayrıldığı gibi hususların belirtilmediğini, dava dilekçesinin yurtdışında mukim gemi donatanı olan Clear Shipping Ltd. firmasına tebliğinin gerektiğini, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, herhangi bir şekilde işveren sıfatının olmadığını, davacıların murisinin vefatının gemide çalışmasından kaynaklandığının ispatının gerektiğini, ...'ın MV Claer isimli gemiden 2011 yılı Kasım ayında ayrıldığını, vefat sebebi ile gemideki istihadamı arasında illiyet bağı olmadığını, davacılar murislerinin tazminat haklarının olmadığını, ITF/DAD-DER Türk Ulusal Sözleşmesi'nin 25. maddesinin gemideki istihdam süresi ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ITF/DAD-DER Türk Ulusal Toplu İş Sözleşmesi'nin 25/3. hükmünde yer alan "Bu madde uyarınca Madde 21 ve 22 hükümlerinin geçerli olduğu süre boyunca ve gemi adamının Madde 18.1.(b) uyarınca iş akdinin feshine neden olan hastalık veya yaralanmanın doğrudan sonucu olarak ölümün meydana gelmesine değin gemi adamının şirket tarafından istihdamı halinin devam ettiği kabul edilir" şeklindeki düzenleme karşısında ve sözleşmede işten ayrıldıktan sonra başka yerde çalışmanın tazminat engeli olarak düzenlenmemiş olması, ölümün, muris gemi adamının gemideki çalışması sırasında yakalandığı kanser hastalığının bir sonucu olarak meydana gelmesi sözleşme hükümlerinin işçi lehine yorum ilkesi gereği, davanın kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 5.000,00 USD maddi tazminatın dava tarihinden itibaren USD cinsi 1 yıllık mevduata devlet bankalarınca uygulanan faiz oranı uygulanarak davalıdan alınıp davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, gemi adamının vefatı sebebi ile ITF/DAD-DER Türk Ulusal Sözleşmesi gereği talep edilen zararın tazminine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12883, Karar No: 2017/764, Tarih: 10.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/12883 E.  ,  2017/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde 4753 sayılı Yasa'ya göre ... Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı sorularak; yapılmış ise ilgili belirtmelik tutanağı, toprak tevzi haritası, tablendikatif vs. belgelerin getirtilmesi,

2- Yine köyde ... Komisyonunca çalışma yapılmış ise, çekişmeli taşınmazın bu yasaya göre belirlenen meralara ait haritaların kapsamında kalıp kalmadığının sorulması,

3- Çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı bildirilen ... (...) Köyü 1462 parsel sayılı taşınmazın hükmen ifraz edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak ifraz edilmiş ise ifraz haritasının istenilmesi,

4- ... (...) Köyü 1462 sayılı parsel hakkında başkaca hükmen tapu iptali ve tescil kararı verilip verilmediği Tapu Müdürlüğünden sorularak, başkaca karar var ise ilgili dava dosyalarının dosya arasında konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11097, Karar No: 2023/11075, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11097 E.  ,  2023/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1866 E., 2023/1855 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/376 E., 2021/436 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali ve menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava dışı ... İlaç ve Tıbbi Malzeme Pazarlama Dış Ticaret A.Ş. nezdinde 27.07.2006-16.01.2012 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davacıya temsil ve ilzam yetkisi verildiğini, davacının 16.01.2012 tarihli istifa dilekçesi verdiğini, şirketten 30.04.2012 tarihinde 25 kodu ile davacıya resmi çıkış verildiğini, davacının dava dışı şirket ile yalnızca işçi-işveren ilişkisinin bulunduğunu, davacının 30.04.2012 tarihi itibariyle dava dışı şirketle ilişiğinin kesildiğini, davacının ücretli çalıştığı döneme ilişkin herhangi bir prim borcunun bulunmadığına dair 16.10.2020 tarih ve 2020-02 Karar sayılı Yönetim Kurulu kararının bulunduğunu beyan ederek davalı Kurum tarafından davacı adına gönderilen ödeme emrinin iptali ile ödeme emrine konu borçtan sorumlu olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu ödeme emrinin dava dışı şirketin ödenmeyen (2015/10-2016/10) dönemine ait tahakkuk eden prim, işsizlik ve damga vergisi borçlarına ilişkin olduğunu, ödeme emrinin 19.09.2019 tarih 13671186 sayı ile şirkete gönderildiğini, şirket adresinde 09.05.2008 tarihinde açılan şubede münferiden müdür olarak görev alan davacıya 18.09.2020 tarih, 11122386 sayı ile bildirildiğini, 25.09.2020 tarihinde davacının eşine tebliğ edildiğini, davacının herhangi bir yapılandırma talebinin bulunmadığını, dava dışı şirketin ticaret sicil gazeteleri incelendiğinde, 09.05.2008 tarihinde davacının müdür olarak görev aldığı ve ayrıldığına dair herhangi bir belgenin bulunmadığını, Anonim Şirket Yönetim Kurulu üyeleri, SGK'nın prim alacakları açısından AATUHK mük. m.35 uyarınca sorumlu olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dava konusu ödeme emrinin prim, işsizlik ve damga vergisi borcuna dayandığı, prim borcunun dava dışı ... İlaç ve Tıbbi Malzeme Pazarlama Dış Ticaret A.Ş.'ye ait olduğu, davacının bu şirketin müdürü olmasına binaen Kurum tarafından kendisine ödeme emri gönderildiği ancak ... Ticaret Sicil Odası'ndan celp edilen dava dışı şirketin sicil kayıtları incelendiğinde davacının ödeme emrine konu borcun tahakkuk ettiği dönemde dava dışı şirketin müdürü/üst düzey yöneticisi olmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinafında özetle: ''Müvekkil Kurum nezdinde 2 4729 02 02 1128059 034 11-11 000 021 sicil numarasında işlem gören ... İlaç ve Tıbbi Malzeme Pazarlama Dış Tic. A.Ş. ünvanlı işyeri ile ilgili olarak ...TC. Kimlik numaralı davacı ... için ödeme emri, şirketin ödenmeyen (2015/10 ila 2016/10) dönemine ait tahakkuk eden prim, işsizlik ve damga vergisi borçlarına ilişkindir. Ödeme emri 19.09.2019 tarih 13671186 sayı ile şirkete gönderilmiştir. ... İlaç ve Tıbbi Malzeme Pazarlama Dış Tic. AŞ'nin... Mh. ... Bayırı Cd. ... Park AVM N:246 Sarıyer/... mahallinde 09.05.2008 tarihinde açılan şubede münferiden müdür olarak görev alan ...'e 18.09.2020 tarih 11122386 sayı ile bildirilmiş, 25.09.2020 tarihinde eşi Nejla Yiğittekin'e tebliğ edilmiştir. Davacı ...'nin her hangi bir yapılandırma talebi bulunmamaktadır. Davaya konu olan işyerine ait şirketin ticaret sicil gazeteleri incelenmiş olup, 09.05.2008 tarihinde müdür olarak görev aldığı ve ayrıldığına dair herhangi bir belge bulunmadığı, görevine devam ettiği görülmektedir. Anonim şirket yönetim kurulu üye ve ortakları şirketin gümrük vergisi dışındaki diğer vergi borçlarıyla ilgili VUK. m. 10, diğer kamu borçlarıyla ilgili AATUHK. mük. m. 35 ve sosyal güvenlik prim borçları ile ilgili 5510 sayılı Kanun’un m. 88/f.20 hükümlerinin uygulanması açısından kanuni temsilci olarak kabul edilmekte ve söz konusu borçlardan şartları varsa sorumlu tutulabilmektedir. Anonim şirket yönetim kurulu üyeleri Sosyal Güvenlik Kurumu’nun prim alacakları açısından, primlerin tahakkuk ya da ödenmesiyle sorumlu olduklarından haklı bir nedene dayanmaksızın şirketin prim borçlarını tahakkuk ettirmez ya da ödemezlerse, asıl işveren ile birlikte müteselsilen sorumlu tutuldukları için doğrudan takip edilebilir. Diğer bir ifade ile üst düzey yönetici veya yetkililer ile kanuni temsilcilerin ve bu kapsamda anonim şirket yönetim kurulu üyeleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından takibi için, asıl prim borçlusu olan işveren hakkında AATUHK. mük. m. 35’de öngörüldüğü şekilde öncelikle bir takibin yapılması ve kamu alacağının kısmen veya tamamen anonim şirketin mal varlığından tahsil edilememesinin gerçekleşmesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmış olması şartı aranmamaktadır.'' gerekçesi ile kararın Kurum lehine kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "Dava konusu takibe konu Kurum alacağının, dava dışı işyerinin şubesinin borçlarından kaynaklandığı, davacının borçlu şubede temsil ve ilzama yetkili müdür olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktaysa da iş yeri ile ilişkisinin 30.04.2012 tarihi itibariyle kesildiğinin anlaşılmasına ve Kurum alacağının bu tarihten sonraki döneme ilişkin bulunmasına göre İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esasdan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emrinin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 6183 sayılı Kanun'un 35, 58, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanun'un 80 ve 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20558, Karar No: 2013/5023, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20558 E.  ,  2013/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'in, şikayetçi ...'e üzerinde tarihi motif bulunan bir altın sikke verdiği ve kardeşi olan diğer sanık ...'un kayınbabası olan sanık ...'de aynı nitelikte 3417 adet daha altın sikkenin bulunduğunu söylediği, bu durumdan diğer şikayetçilerin de haberdar olmaları üzerine altın sikkeleri sanıklardan 100.000 TL'ye almaları konusunda anlaştıkları, sanıkların 20.000 TL kapora istedikleri, 19.01.2007 günü şikayetçi ...'nın iki farklı bankadan toplam 20.000 TL para çektiği ve sanıklarla buluştukları, ilk önce ...'un, ...'yı alarak ileride bekleyen ... ...'in yanına götürdüğü, burada aracın bagajında bulunan çuvalı ...'ya göstererek altınların içinde olduğunu söyledikleri, ...'nın altınların sahte olup olmadığını anladıktan sonra parayı vereceğini söylemesi üzerine sanıkların şikayetçilerin yanından ayrıldıkları, ...'in tekrar araması üzerine ... ve ...'in yeniden şikayetçilerin yanına gittikleri ve ...'in diğer şikayetçilerin yanında beklemesine karar verdikleri , sonrasında ...'un, ...'yı köyde bir eve doğru götürdüğü, evin önüne geldiklerinde ...'dan 20.000 TL'yi alarak ... ...'in evi olduğunu söylediği eve doğru paraları bırakıp altınları getirme bahanesiyle gittiği, bir süre sonra dönmemesi üzerine ...'nın ...'u aradığı, ...'un, "paraları ve altınları sayıyoruz, bekle" dediği, bu esnada ...'un şikayetçilerin yanında beklemekte olan diğer sanık ...'i arayarak yanlarından ayrılmasını istediği, bu şekilde sanıkların paralarla birlikte ortadan kayboldukları sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/622, Karar No: 2014/7426, Tarih: 09.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/622 E.  ,  2014/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİPAŞA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/544-2013/297

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Tapu Müdürlüğü vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu maliki ile aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş; gerekçeli kararda ise, tapu maliklerinin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 186. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 297. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HMK'nin 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 294. maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK'nin 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda tapu maliklerinin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verildiği, dava dilekçesindeki istek gibi aynı kişi olduğunun tespiti yönünde bir karar verilmeyerek kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 9.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13643, Karar No: 2025/2224, Tarih: 03.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13643 E.  ,  2025/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1965 E., 2024/2341 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/450 E., 2024/323 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı yanında bayi kontrolörü olarak çalışmaya başladığını, davalı tarafından müvekkiline e-posta gönderilerek, 03.01.2022 tarihli ve 16 sayılı yazı ile memur kadrosuna atandığının bildirildiğini, alınan 31.12.2021 tarihli Yönetim Kurulu kararının iptali talebiyle idare mahkemesine dava açıldığını, ancak idare mahkemesince iş mahkemelerinin görevli olduğuna karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, müvekkili tarafından 24.12.2021 tarihinde görev tazminatı talepli dava açıldığını, Yönetim Kurulu kararının bu davadan 6 gün sonra alındığını, davalının müvekkilini zor durumda bırakmak istediğini, Yönetim Kurulu kararına karşı süresi içinde Kamu Denetçiliği Kurumuna başvurulduğunu, kararın müvekkili lehine verildiğini, Yönetim Kurulu kararının hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle davalı tarafından alınan 31.12.2021 tarihli ve 97 sayılı Yönetim Kurulu kararının iptali, söz konusu işlemin geçersizliğinin tespiti ile davacının bayi kontrolörü olması gerektiğinin ve hak edişlerinin bu ünvan üzerinden verilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu görev tazminatlı davanın reddedildiğini, ... Personel Yönetmeliği'nin 26/1-(a) maddesinde, teşkilat başkanı tarafından personelin teşkilat içinde bir göreve nakledilebileceğinin düzenlendiğini, yine taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 3. maddesinde; personelin idare tarafından yapılan her türlü tasarrufları peşinen kabul ettiği, 6. maddesinde; işyerinin hususiyetine göre işveren veya vekilinin, değişiklik tasarrufunu peşinen kabul etmiş sayıldığı hususlarının düzenlendiğini, alınan Yönetim Kurulu kararının hukuka uygun olduğunu, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamda memur olmadığını, bayi kontrolörü ünvanlı personel ile memur ünvanlı personel arasında yapılan iş ve kadro ücreti bakımından bir fark bulunmadığını, müvekkili İdarenin değişen ve gelişen iş hacmi göz önüne alınarak personelin ünvanının değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI