muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28042, Karar No: 2015/22649, Tarih: 30.06.2015

Sonuç olarak davalının sözleşmeyi 26.1.2010 tarihli ihtarla, yeni dönem itibariyle yenilemeyeceğini bildirmesi, haksız bir fesih olarak kabul edilemeyeceği gibi, “haksız azil” olarak da kabul edilemeyeceğinden, olayda Avukatlık Kanunu’nun “haksız azle” ilişkin hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. O halde mahkemece, dava konusu ihtilafın, tarafların serbest iradeleri ile yaptıkları ve geçerli olan bu sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle davacı avukatın sözleşmenin az yukarda belirtilen hükümleri gereğince hak etmiş olduğu vekalet ücreti miktarı tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin geçersiz olduğundan ve yapılan fesih ihbarının da haksız olduğundan bahisle, hükme esas alınan ve Avukatlık Kanunu’nun “haksız azil” ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre ücret hesabı yapan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ : 1. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.269.23,40 TL harcın istek halinde iadesine, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1015, Karar No: 2018/2842, Tarih: 18.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1015 E.  ,  2018/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : - Katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine,

- Maktul ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK.nun 82/1-a-d, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

- Maktul ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK.nun 82/1-a, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktuller... ve ....'yi kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedenleri dışından bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin .... hakkındaki beraat hükmünün bozulması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Kasten öldürme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

a) Sanığın ceza ehliyetine ilişkin.... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 17.12.2103 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 13.06.2014 tarihli raporu arasında farklılık bulunması karşısında sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan sanığın bizzat hazır edilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin düşünülmemesi,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen temyiz incelemesine tabi olan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14837, Karar No: 2012/22119, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14837 E.  ,  2012/22119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Fen bilirkişi raporuna göre dava konusu 37 sayılı parselin 16.957,35 m2'si nin Dere koruma alanında kaldığı ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda da bu alan üzerinden tazminat hesabı yapıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taşınmazın tapu kaydının tamamının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de,bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı adına kayıtlı olan ... köyü ... ayazma mevkiinde kain 37 parselin 14.11.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 16.957,35 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile davalı İSKİ Genel Müdürlüğü adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3600, Karar No: 2009/1617, Tarih: 09.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/3600 E.  ,  2009/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2007

Davacı, SSK.'lı hizmetleri hariç 1.2.1985 tarihinden itibaren kısa süreli S.S.K sigortalılığı dışında kalan sürelerde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün  davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacının 01.02.1985-28.06.2007 (dava) tarihleri arasında kısa süreli SSK sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 01.02.1986 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği,  ihtilaf konusu olan dönemde 16.01.1987-04.04.1987 tarihleri arasında 77 gün,22.03.1988-30.04.1988 tarihleri arasında ise 28 gün,  506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak çalıştığı, davalı Kurumca bu çalışmalarının  öğrenilmesi üzerine sigortalılığının 16.01.1987 tarihinden  iptal edildiği anlaşılmaktadır.Dava tarihinde yürürlükte bulunan  Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun  anlaşıldığı hallerde başka bir sosyal güvenlik yasası kapsamındaki kısa  süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa’nın 10. ve 36. maddesindeki şartların gerçekleşmesi halinde başka bir sosyal güvenlik yasası kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı çalışmaları kısa süreli olup,Ziraat Odasına 12.07.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olup zirai taşınmazların bulunduğu,dinlenen tanık beyanları ve  ekli zabıta araştırması ile de 01.02.1986-28.06.2007 tarihleri arasında çiftçilikle uğraştığının doğrulandığı ayrıca 5458 sayılı Yasa'dan  da yararlanarak tescilinden itibaren tüm primlerini de ödemesi karşısında tarımsal faaliyetin bu kısa süreli çalışmalar dışında kalan sürelerde devam ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Mahkemece, davacının 01.02.1986-28.06.2007 (dava)  tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olunan süreler dışında  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  9.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12571, Karar No: 2012/3689, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12571 E.  ,  2012/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/04/2010 tarih ve 2010/23-2010/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara bölgesinde merkezde mobilya imalatı ile showroom ve şubelerinde satış ve satış sonrası hizmetler alanında faaliyette bulunduğunu, merkez yanında 17 adet şubesi olduğunu, 2000 yılından bu yana 35. ve 38. sınıflarda uzun süreli kullanım, yoğun reklam kampanyası ile tanınmış bir marka sıfatını kazandırdığı “DÜĞÜN PAKETİ” ibaresinin tescili amacıyla davalı nezdinde yaptığı başvurunun reddedildiğini, red kararının 556 sayılı KHK’nin 7/1 ve Paris Sözleşmesi’nin 1. mükerrer 6. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve markanın tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının başvurusuna konu “DÜĞÜN PAKETİ” ibaresinin 556 sayılı KHK’nin 7/1-a maddesinde öngörülen kullanılacağı mal ve hizmeti diğerlerinden ayırtetme niteliğine sahip olmadığı gibi 7/c ve d maddelerinde düzenlenen mutlak red nedenleri gereğince tescilinin mümkün olmadığını, başvuru konusu ibarenin tanınmalarının da sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, "DÜĞÜN PAKETİ" ibaresinin "evlilik için lazım gelen tüm mobilyaların bir paket halinde sunumu" hizmetinin verildiğini doğrudan ifade ettiği, yeni evleneceklere mobilyaların bir paket halinde sunumunu tanımladığı, bu nedenle 35/01 ve 35/08 hizmet sınıfları için KHK'nın 7/1-c ve d maddeleri uyarınca mutlak tescil engelinin gerçekleştiği ve başvurunun reddine ilişkin YİDK kararında sonucu itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığı, diğer taraftan "DÜĞÜN PAKETİ" ibaresinin davacı tarafından marka olarak kullanılmadığı, marka olarak kullanılan unsurların "MODA" ve "MODA LIFE" ibareleri olduğu, bu ibareler yanında promosyon belirten bir ibare olarak yer aldığı, dolayısıyla kullanımla ayırtedicilik sağlandığından söz edilemeyeceği ve KHK 7/son koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10464, Karar No: 2013/8890, Tarih: 02.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10464 E.  ,  2013/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2012 tarih ve 2011/456-2012/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacılar vekili, müvekkillerinin ...Sağlık Hizmetleri A.Ş'deki hisselerinin davalılara devretmeyi kabul ettiklerini, sözleşmede devir bedeli kararlaştırılırken hisse devir tarihi itibariyle şirket mizanında alacaklar hesabında ortaklarda olduğu yazılı olan miktarın stopajı ve diğer tüm vergilerin düşüldüğünü ve neticede hisse devir bedelinin 320.000,00 TL olarak belirlendiğini, ortaklar hesabında olan miktarın peyder pey satıcı ...'ya maaş olarak ödeneceğini, bundan doğan vergilerin sözleşme tarihinde devir bedelinden düşüldüğü için satıcılara ek bir yükümlülük getirmeyeceğini, doğacak vergilere de alıcının katlanacağını, davalıların 6111 sayılı Kanun'dan faydalanması ile hisse devir bedelinden düşen oranın affa giren kısmı kadar davalıların malvarlığında sebepsiz zenginleşme meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili, müvekkillerinin stopaj ve diğer tüm vergi borçlarıyla birlikte şirket hisselerini devraldığını, bununla birlikte hisselere bağlı olan hakların da bir bütün halinde müvekkillerine intikal ettiğini, hisse devri yapıldıktan sonra kanun çıkması ile oluşacak avantaj ya da dezavantajın devralan müvekkillerine ait olacağını, 6111 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin b bendinde ödemelerin ikişer aylık dönemler halinde azami on sekiz eşit taksitte ödeneceğinin, Yasa'nın 19. maddesinin a bendinde ise süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen taksitlerin ödenmemesi veya bir takvim yılında ikiden fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde bu kanun hükümlerinden yararlanma hakkının kaybedileceğinin belirtildiğini, buna göre müvekkillerinin bu yasadan faydalanıp

faydalanamayacaklarının henüz belli olmadığını, zira ödemelerin bu şekilde gerçekleştirilememesi halinde borcun eski haline döneceğini, davacıların iddia ettiği üzere müvekkillerinin mamelekine girmiş fazladan bir paranın mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; hisse devri sözleşmesinden sonra çıkan kanun ile bir kısım vergi borçlarının, gecikme zammı veya eklentilerinin ana para borcunun enflasyon oranında arttırılarak hesaplanmasıyla ödenmesi imkanı getirilmişse de koşullara uyulmak kaydıyla taksitle ödeme imkanına ulaşan davalıların ekonomik yarar sağlayacağı, ancak sözleşmede bu halde ne yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, BK'nın 183. maddesi uyarınca halin icabından veya hususi şartlardan mütvellit istisnaların maadasında, satılan şeyin nefi veya hasarının alıcıya intikal edeceği, davacıların sözleşmede bulunmayan hisse devir bedelinin arttırılmasına yol açabilecek nitelikteki davalarının haklı görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4035, Karar No: 2021/448, Tarih: 18.01.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/4035 E.  ,  2021/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği, mahkemece aldırılan Bilirkişi Raporunda takip dayanağı çekteki imzanın, itiraz eden borçluya ait olmadığının rapor edilmesi üzerine mahkemece imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istemin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çek incelendiğinde, düzenleyen olarak davacı ...'in adı ve altında imza bulunduğu görülmektedir.

Dosya içeriğinde bulunan alacaklının şikayeti üzerine davacı ve oğlu Ömer Bakiler hakkında ... 7. Ağır Ceza Mahkemisinin 2019/612 esas sayılı dosyasında görülen ceza davasının 13/02/2020 tarihli duruşmasında, davacı ...'in savunmasında; "... Sanık ömer ile müşteki benim çocuklarım olur. Benim sahibi olduğum bir şirketim vardır...ben 35 yıllık vergi mükellefiyim ancak şuana kadar hiç çek imzalamadım, bu konuda oğlum Ömer'e vekalet verdim. Ömer benim adıma çekleri imzalıyordu. Eşimin vefatından sonra oğlum ... ile miras konusunda aramızda anlaşmazlık çıktı......mirasımdan feragat etmesi karşılığında 500.000 TL çek vermeyi kabul ettim...Ömer benim bilgim ve rızam ile 250.000 ve 165.000 TL bedelli çekleri düzenleyerek ...'e vermiş. Çekleri Ömer imzalamış....ancak oğlum ... mirastan feragatı kabul etmedi. Aldığı çeklerden 165.000 TL olanı kendisine ödenmişti. Diğer çek ise ödenmedi. Oğlum ... bu çeki icraya verdi, ben çekleri inkar etmedim ancak icraya verildikten sonra ... mirastan feragat vermediği için onun aleyhine dava açtım ... " şeklinde beyanda bulunduğu, Ömer ise savunmasında; "çekler annemindir ben daha önce de annem adına babam hayatta iken de çek keşide etmiştim. Çalıştığımız inşaat malzemesi satan firma annemin üzerinedir. Biz 3 kardeş onun yanında çalışıyoruz. Annem bana bu hususta vekaletname de vermişti.......müşteki feragat vermediği için diğer 250.000 TL bedelli çeki ödemedim. ....annemin mallarına haciz gelince imzayı inkar etmek zorunda kaldık. Benim bu çekleri verdiğimden annemin haberi vardı. Ben babamın zamanında da aynı şekilde imza atıyordum o yüzden annemin yerine imza attım..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu bulgular karşısında takip dayanağı çekteki imzanın borçlunun oğlu...'e ait olduğu

taraflar arasında çekişmeli olmaktan çıkmıştır. Çekteki imzanın da işletme sahibi davacı ...'in bilgisi ve muvafakati doğrultusunda vekaleten atıldığı anılan beyanlarla sabit olduğundan ve ceza yargılamasındaki bu kabul HMK'nun 308. maddesindeki düzenleme uyarınca bağlayıcı olduğundan, davacı takip dayanağı çekten dolayı sorumludur.

O halde TBK'nun 40. maddesi kapsamında takibe dayanak çek başkası nam ve hesabına düzenlenen senet olup, HMK.nun 308.maddesi de dikkate alınarak borçlunun Ağır Ceza Mahkemesinde duruşma sırasında verdiği yukarıda açıklanan beyanı kabul anlamına geleceğinden temsil olunanı bağlayacağından, mahkemece borçlunun imza itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi ve ve bölge adliye mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi'nin 26.02.2020 tarih ve 2019/2576 E.-2020/460 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.09.2019 tarih 2018/999 E.-2019/764 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24184, Karar No: 2014/13554, Tarih: 02.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24184 E.  ,  2014/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ...'in, soruşturma aşamasındaki 08.12.2011 tarihli kolluk ifadesindeki “ ...tüfeğini çıkarıp bir el sağ ayağıma doğru ateş etti. Bu bana değmedi, bunun üzerine silahla şaka olur mu diye Halit'i uyardım, ikinci mermiyi bu sefer sol ayağıma ateşledi...” şeklindeki beyanı, olayda sanığın birden fazla kez (2.el) tüfeği ateşlemiş olması nazara alındığında sanığın eyleminin kasıtlı yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfındaki yanılgı sonucu yazılı şekilde taksirli yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın bilinçli taksirle gerçekleştirmediği kabul edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nin 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, sanığın eylemi neticesi yaralanan mağdurun kovuşturma aşamasında sanık hakkında şikayetçi olmaması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesi karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3) TCK'nin 54. maddesi gereğince sadece kasıtlı suçlarda müsadere hükmü uygulanabilecekken, taksirli suçtan mahkum olan sanığa ait tüfeğin müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.