muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5, Karar No: 2015/8441, Tarih: 07.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5 E.  ,  2015/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/314257

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

NUMARASI : 2008/199 (E) ve 2010/272 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargılama aşamasında başka yer cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunan sanıklar T.. A.., S.. P.. ile M.. Y..'ın talimatla savunmaları alınırken duruşmalardan vareste tutulma taleplerinin bulunduğu anlaşılmakla, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

A-Sanıklar M.. Y.., T.. A.. ve S.. P.. hakkında müşteki A.. Y.., katılanlar E.. D.. ve İ.. B..'a karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. Maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar M.. Y.., S.. P.. ve T.. A..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık O.. A.. hakkında katılanlar E.. D.. ve Ç.. Ç..'a yönelik hırsızlık eylemleri ile sanıklar M.. Y.., T.. A.. ve S.. P..'nin katılanlar H.. Y.., Ç.. Ç.. ve S.. U..'ya yönelik hırsızlık eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık O.. A..'ın 15/04/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık O.. A..'ın 15/04/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Katılanlar H.. Y.., Ç.. Ç.. ve S.. U..'nun çeşitli tarihlerde araçlarının dış kısmında bulunan cantlarının yedek lastikleri ile birlikte çalındıkları, 01/11/2007 tarihinde Nevşehir ilinde yapılan soruşturma kapsamında karar tarihinden sonra ölen sanık O.. A..'ın evinin bahçesinde yapılan aramada 127 adet cantın ele geçirildiği, dosya içerisindeki 06/11/2007 tarihli tutanak içeriğine göre, müştekileri Kırşehir de bulunan cantlarında ele geçtiği, listede 43, 41, 6, 34, 37, 42. sıralarda yer alan cantların katılanlardan çalınan cantlar ile üzerindeki bilgilerin tuttuğu, ancak sbop yanı seri numaralarının tutmadığının belirtildiği, katılanların duruşmada bir takım kişilerin cantlarını aldıklarını, kendilerinin alamadıklarını belirtikleri ve sanıkların da aşamalarda Kırşehir ilinde gerçekleştirilen cant hırsızlıklarını işlediklerini kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar M.. Y.., T.. A.. ve S.. P..'nin katılanlara ait cantları ve yedek lastikleri çaldıklarına dair delillere nasıl ulaştığını karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklamadan, katılanların beyanları ile çelişki yaratacak şekilde yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3-Tüm dosya kapsamı itibariyla katılanlardan çalınan eşyaların değerinin az olduğunun anlaşılması karşısında; TCK'nın 61. maddesinde belirtilen nedenler değerlendirme ölçüsü olarak alınarak temel cezanın buna göre belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırından uzaklaşılmasını gerektirir somut gerekçeler gösterilmeden, soyut gerekçelerle dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde altı sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi,

4- Sanıklar T.. A.. ve S.. P..'nin tekerrüre esas alınan ilamların henüz katılanlar H.. Y.. ve Ç.. Ç..'a yönelik eylemleri gerçekleştirdikleri 06/03/2007 tarihinde kesinleşmediklerinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 58/1. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. A.. müdafii ile sanıklar M.. Y.., T.. A.. ve S.. P..'nin temyiz nedenleri yerinde görülmekle hükümlerin kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4372, Karar No: 2022/3607, Tarih: 10.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4372 E.  ,  2022/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

üküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3-6-7, 53/6. maddeleri

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın olay günü saat 12:23 sıralarında sevk ve idaresindeki 34 plaka sayılı otomobili ile yerleşim yeri içerisinde bölünmüş yolda Kule istikametine seyri sırasında ışıklı kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı ışık yanmaktayken geçiş yaparak aracının ön kısmıyla, sol tarafından kendisine yeşil ışığın yanmasıyla harekete geçen sürücü ...’nun sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı ve bu otomobilin savrularak ışıkta beklemekte olan başka bir araca çarpması neticesinde, Kadir’in otomobilinde bulunan ..., ... ve ...’in yaralanmalarına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin kabul edildiği olayda;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, oluşa ve olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığı ile sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan 10 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki hükmün 11. parağrafından sonra gelmek üzere "TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26994, Karar No: 2013/12179, Tarih: 30.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26994 E.  ,  2013/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/31027, Karar No: 2013/38335, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/31027 E.  ,  2013/38335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21726, Karar No: 2015/33893, Tarih: 08.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21726 E.  ,  2015/33893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/439-2014/348

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederken davalı gösterilen Erzurum İl Özel İdaresi Kanun'la kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur

6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile bazı illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Erzurum İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4105, Karar No: 2017/11005, Tarih: 27.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4105 E.  ,  2017/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu aracın müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu, müvekkilinin sağ ayağında subtotal amputasyon olduğu, ameliyat edilerek flep konduğu, sağ diz, ayak bileği ve ayak parmaklarında büyük fonksiyon azalması ve tahribat olduğunu, iş ve güç kaybına uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 02/06/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat alacağının 120.939,82 TL ıslahı ile bu talebin 140.939,82 TL olarak hüküm altına alınmasını ve 20.000,00 TL.'sinin dava tarihinden itibaren 120.939,82 TL sinin ise ıslah tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını, ceza davası sonucunun beklenmesi ve sürekli işgöremezlik oranının ... tarafından tespiti gerektiğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, hatır taşıması ve hakkaniyet indirimi ile ... şirketlerinin ödemelerinin mahsup edilmesini gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan ...A.Ş. vekili, %75 kusura tekabül eden 42.642,19 TL.nin davacı ...'a 14/08/2012 tarihinde ödendiğini beyan etmiştir.İhbar olunan ... ... A.Ş. vekili, dava konusu kazada meydana gelen zarar sebebi ile davacıya zararın kusur oranına düşen kısmı olarak 14.214,00 TL.'nin 25/01/2013 tarihinde ödendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 60.788,13 TL maddi tazminatın 20.000,00 TL'sinin dava tarihinden (05/08/2013) itibaren işleyecek, bakiye 40.788,13 TL'sinin ıslah tarihinden (02/06/2014) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden (20/05/2011) itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.882,62 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1901, Karar No: 2021/2169, Tarih: 09.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/1901 E.  ,  2021/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli 220 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden, dava konusu taşınmazın dört sınırı itibariyle ormanla çevrili olduğundan taşınmazda zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması zorunlu olduğu halde bu yönde araştırma ve inceleme yapılmadığı, yine taşınmazın içerisinde halen kayalık-taşlık bölümler olduğu halde, ziraatçi bilirkişi raporunda bu yerin tamamen tarım arazisi olduğundan söz edilmiş olması nedeniyle oluşan çelişki üzerinde durulmadığı belirtilerek, yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının Orman İdaresinden sorulup, yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması, bundan sonra mahallinde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı hususlarının sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın eğiminin, niteliğinin, toprak yapısının ve bitki örtüsünün ne olduğunu, taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü ve taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen rapor alınması ve bundan sonra toplanan deliller uyarınca karar verilmesi; dava konusu 221 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise, taşınmazların sınırında dere bulunduğu, ancak jeolog bilirkişi raporunda taşınmazların dere yatağında bulunup bulunmadığına ilişkin net bir belirleme yapılmadığı, yine ziraatçi bilirkişi raporunda her ne kadar taşınmazların tarım arazisi olduğu belirtilmişse de, taşınmazlarda ne şekilde tarımsal faaliyette bulunulduğunun belirlenmediği, taşınmazların niteliğini ve kullanım durumunu belirlemede hava fotoğraflarından da usulünce yararlanılmadığı açıklanarak, mahallinde yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı hususlarının sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazların eğimini, niteliğini, toprak yapısını ve bitki örtüsünün ne olduğunu, taşınmazlarda ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü ve taşınmazların kullanım durumunu kesin olarak belirleyen rapor alınması ve bundan sonra toplanan deliller uyarınca karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ...’ün davalarının kabulüne, dava konusu 220 ada 1, 221 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların isimleri ve payları açıkça gösterilmek suretiyle davacıların murisi olan ..

. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ...’ün davalarının kabulüne, dava konusu 220 ada 1, 221 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların isimleri ve payları açıkça gösterilmek suretiyle davacıların murisi olan ... mirasçıları adına tesciline, 3402 sayılı Yasa’nın 19/2 maddesi uyarınca dava konusu 221 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesine, taşınmaz üzerindeki ev ve meyve ağaçlarının davacılardan ...’e ait olduğunun şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.