muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33287, Karar No: 2015/20861, Tarih: 18.02.2015

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi, yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye ve zafiyete düşülmemesi gerekir.

Suça sürüklenen çocukların ifadelerinde, katılana sinkaflı sözler söylediklerini ikrar ettikleri, olayın tanık ... beyanıyla doğrulandığı, karar gerekçesinde de suça sürüklenen çocukların hakaret suçundan cezalandırılmaları gerektiği belirtilmesine rağmen, kararda çelişki oluşturacak şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5642, Karar No: 2015/4031, Tarih: 08.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5642 E.  ,  2015/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı B.. Tel. Tur. Pet. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı T.. D.. arasındaki davadan dolayı Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.05.2014 gün ve 2011/123-2014/125 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Pendik İcra Müdürlüğü'nün (İstanbul Anadolu 9. İcra Müdürlüğü'nün) 2011/1249 takip sayılı dosyasının,

2-Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/83 Değişik iş sayılı dosyanın eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26719, Karar No: 2018/5334, Tarih: 07.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/26719 E.  ,  2018/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 23/06/2009 tarihli ön satış sözleşmesi ile davalı şirketin inşa edeceği binadan daire satın aldığını, tapu devrinin 28/12/2009 tarihinde inşaat devam ederken verildiğini, bu süreç içerisinde dairedeki eksikliklerin bir kısmının tamamlatıldığını ancak bina bütününde, ortak alanlarda ve daire içindeki eksikliklerin devam ettiğini belirterek eksik işlerin tamamlanabilmesi ve satın alınandaki değer kaybından dolayı 20.000,00 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.197,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, sözleşmede ve eki teknik şartnamede belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairenin tapu devrinin davacıya yapılmadığını, davacının bankalarla sorunu olduğunu bildirdiğini, bu nedenle tapu devrinin ... isimli kişiye yapıldığını, ancak davacının, ...'la birlikte daireyi gezmesi sonucu teslim tesellüm belgesinin imzalandığını, bu nedenle ancak gizli ayıplardan sorumlu tutulabileceğini, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacı, daireyi 15/07/2011 tarihinde ...'dan tapu devri ile satın aldığını, ...'un bankadan kredi çekmesine yardımcı olması nedeniyle ilk etapta tapu devrinin onun adına yapıldığını, her ne kadar dairenin ilk satışı kendisine yapılmasa da başından beri kendisinin oturduğunu belirtmiştir. Mahkemece, gizli ayıp, açık ayıp ve eksik ifa yönünden talebin kısmen kabulü ile diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davacının, daireyi resmi olarak 15/07/2011 tarihinde satın aldığı ve bu tarihten daha önce oturmaya başladığı, 09/05/2012 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Davacının, daireyi resmi olarak 15/07/2011 tarihinde satın aldığı ve bu tarihten daha önce oturmaya başladığı, 09/05/2012 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesine (818 sayılı 198. maddesi) göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıya, satın aldığı dairenin fiilen hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ortak alanlarda ve daire içerisindeki açık ayıplı, gizli ayıplı ve eksik imalatlı işlerin maliyetleri belirlenmiş ve gizli ayıp, açık ayıp ve eksik imalatın dava tarihi itibari ile toplam bedeline hükmedilmiş ise de; eksik işlerin, açık ayıptan ayrı olarak değerlendirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Eksik işlerin yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16419, Karar No: 2018/19460, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/16419 E.  ,  2018/19460 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Sanık ..., ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iddianamesiyle hırsızlık suçlamasıyla açılan kamu davası sonucunda ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2016 tarih ve 2016/365 esas, 2016/755 karar sayılı hükmüyle sanıkların 5237 Sayılı Yasanın 142/2-f, 168/2,62,53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı üçer kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilip bu mahkumiyet hükmü sanıklar müdafiileri tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizin 14/11/2018 gün, 2017/175 Esas, 2018/15939 Karar sayılı ilamıyla; sanıklar hakkında sanıkların olay tarihinde tek bir fiille, birden fazla mağdura karşı hırsızlık suçunu işledikleri anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-b-f maddesinden bir kez ceza verilip TCK'nın 43/2. maddesi ile artırım yapılması ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinden bahisle oy çokluğuyla bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.12.2018 tarih ve 2-2016/401177 sayılı yazısı ile özetle, sanıkların eylemlerinin üç ayrı suç oluşturduğundan kararın Düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.12.2018 tarih ve 2-2016/401177 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 14/11/2018 gün, 2017/175 Esas, 2018/15939 Karar sayılı Bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI :

Mahkemenin 29/06/2016 gün 2016/365-755 esas karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ..., ..., ...'in mağdurlar ..., ..., ...'nın üzerinden para, döviz, altın ve yabancı tanıtma kartını alarak hırsızlık suçunu işlemeleri ve kovuşturma aşamasında zararlarını gidermeleri nedeniyle her bir mağdura yönelik olmak üzere ayrı ayrı üçer kez TCK'nın 142/2f, 168/2, 62 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,

KARŞI OY YAZISI :

Mahkemenin 29/06/2016 gün 2016/365-755 esas karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ..., ..., ...'in mağdurlar ..., ..., ...'nın üzerinden para, döviz, altın ve yabancı tanıtma kartını alarak hırsızlık suçunu işlemeleri ve kovuşturma aşamasında zararlarını gidermeleri nedeniyle her bir mağdura yönelik olmak üzere ayrı ayrı üçer kez TCK'nın 142/2f, 168/2, 62 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,

11/04/2016 günü saat 20:10 sıralarında jandarmaya ihbar geldiği, ... mahallesi yol ayrımında Suriyeli şahısların arkadan gelen kimliği belirsiz şahıslar tarafından yağmalandığının belirtildiği, olay yerine gidildiği mağdurlardan ...'nın türkçe bildiği, arkalarından eski kasa Mercedes aracın sellektör yaptığını, önde çakarlarının yandığını görünce yolun sağına yanaşarak durduklarını, araçtan üç kişinin indiğini, üstlerini aradıklarını, ...'nun bankamatik kartı, TL para, arabanın anahtarı ile anahtarlıkta takılı 15 gr altın, ...'nın üstünden 5400 ABD doları, TL para, kendisine ait pasaport ile sürücü belgesini yabancı tanıtım kartını aldıklarını, ...'in ensesinden tutarak geldikleri arabaya götürdüklerini ve ayrılarak gittiklerini belirttiği, bir süre sonra olay yerine ...'nin geldiği, üzerinde altını bulunmayan arabanın anahtarını getirdiği, buna dair tutanağın tutulduğu,

...'in elinde el feneri özelliği de olan elektro şok aletinin bulunduğu kişi olarak mağdurlarca teşhis edildiği, diğerlerinin de teşhis edildiği,

...'in elinde el feneri özelliği de olan elektro şok aletinin bulunduğu kişi olarak mağdurlarca teşhis edildiği, diğerlerinin de teşhis edildiği,

...'ya araç alımı ile ilgili ...'nun ...'dan Hatay'a gitmek üzere yardım talep ettiği, ...'nın kabul ettiği, Suriye uyruklu ...'in ...'yu arayarak iki adet araba olduğunu bildirdiği, mağdurların 11/04/2016 günü saat 18:30 -19:00 sıralarında Antakya'ya geldikleri, ...'le buluştukları, ...'in kullandığı aracı bir süre takip ettikleri, ...'in arabasını park ederek mağdurların aracına bindiği, araçlara bakmaya gittikleri, ancak aracın kazalı olduğunu öğrenmeleri üzerine almaktan vazgeçtikleri, başka araç sorduklarında ...'in 20 dakika mesafede başka araç olduğunu belirttiği, ... yoluna devam ettikleri, bu sırada ...'in telefonla birini arayarak "nerdesin, eve geldin mi, çık yukarıya" dediği, ... kavşağından itibaren bir aracın mağdurların aracını arkadan takip ederek selektör yaktığı, sürekli takip ettiği, bir süre sonra kırmızı mavi renginde polis lambasına benzer ışık yaktığı, bu sırada ...'in "burada çok fazla polis ve mit var, arkamızdaki muhtemelen polistir durun" dediği, bunun üzerine yolun kenarına yanaşarak durdukları, ...'in "siz araçta kalın ben bunlara bir bakayım derdi nedir?" dediği, ...'nın "biz de inelim" dediği ve araçtan indikleri, takip eden aracında durduğu araçtan üç erkek şahsın indiği, araçlarının kapısını açarak anahtarını aldıkları, kimlik diyerek araçtan indirdiklerininde belirtildiği, elinde eletroşok özelliği bulunan el feneri ile ...'nin aracın içini kontrol ettiği, mağdurlardan ellerini yukarı kaldırmalarını istedikleri, mağdurların ellerini kaldırdıkları, üzerlerinin arandığı, ...'nun ziraat bankası bankamatik kartı, 2500 TL, AFAD kimliği, üzerinde 15 gram altın olan kontağa takılı anahtarı, ...'nın AFAD kimliğini, ...'nın pasaport, 5400 dolar,1500 TL, Suriye sürücü belgesi, CT marka ... hattı takılı cep telefonunu aldıkları, ...'in ise üzerini aramadıkları, ...'in ensesinden tutarak kaçak kaçak diyerek ...'i de yanlarına alıp geldikleri araba ile uzaklaştıkları olayda, olayın akşam karanlığında meydana geldiği, 19:10 da güneşin battığı, ...'ın olay yerinde olduğu, ...'in diğer sanıklarla olayın başından beri işbirliği içinde olduğu, arkadan gelen aracın çakarlarının yakmasını da fırsat bilerek burada mit ve polis var arkadan gelen araç polis olabilir dediği, ...'nin elinde fener özelliği de bulunan elektro şok aletinin olduğu, mağdurların Suriye uyruklu olduğu, polis olduğu izlenimini vererek, ellerini kaldırtarak araç anahtarı ve üç mağdurun üzerinde para, döviz,kimlik, araç üzerinde anahtar ile takılı olan altını aldıkları, 29/06/2016 günlü son celse de katılanlar vekilinin zararlarının karşılandığını, şikayetten vazgeçtiklerini beyan etmesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesinin sanıklar lehine uygulandığı,

Olayın yağma boyutuna varmadığı hırsızlık olarak değerlendirilmesi durumunda ...'in beyanı, arkadan gelen aracın çakarlarını yakması, mağdurların yabancı uyruklu olması, ...'nin elinde elektroşok aletininde bulunması, mağdurların söylenenlere uymaları dikkate alındığında sanıkların eyleminin 142/2b-f madde ve fıkrasına uyduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/06/2013 gün 13-7/535 sayılı kararı ve bu yönde verilmiş birçok kararında belirtildiği üzere üç ayrı mağdurdan ayrı ayrı eşya çalınması nedeniyle tek bir fiilden bahsedilemeyeceği, 3 mağdura yönelik 3 ayrı fiil olduğu, mağdur sayısınca hırsızlık suçunun oluşacağı,

İki ayrı bendin uygulanması nedeniyle TCK'nın 61. maddesi nedeniyle alt sınırdan ayrılınması gerekeceği ve yine mağdur ...'nın üzerinden 5400 Amerikan doları ile 1500 TL para alınması nedeniyle suç tarihi itibariyle 5000 TL nin üzerinde eşya çalınması nedeniyle de bu mağdura yönelik verilecek ceza da TCK.nun 61. Madddesi gereğince alt sınırdan ayrılınması gerekmekte ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı sonuç itibariyle mahkemenin kararının herbir mağdura yönelik hırsızlık suçundan cezalandırma yoluna gitmesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları doğrultusunda olduğundan isabetli olup sanık ...'a yönelik tebliğnameye uygun olarak, diğer sanıklar açısından ise tebliğnameye aykırı olarak onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun birden fazla mağdura yönelik hırsızlık eyleminde TCK'nın 43/2 maddesinin uygulanması ve mahkeme kararının bu nedenle bozulmasına dair görüşüne karşıyız. 26/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2009/19830, Karar No: 2010/1977, Tarih: 08.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19830 E.  ,  2010/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10.Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının 31.3.2006 tarihinde işlediği ileri sürülen hırsızlık suçundan 25.12.2006 tarihinde cezalandırılmasına karar verildiği ve bu olaylardan sonra tarafların ... ... Mahallesine taşınarak 17.10.2007 tarihine kadar evlilik birliğini devam ettirdikleri anlaşılmaktadır. Davacı-davalı koca tarafından bu olay affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmıştır. Davalı-davacı kadının hakaretlerine karşılık, davacı-davalı kocanın da hakaret etiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, sevmiyorum dediği ve eşine baskı yaptığı, boşanmaya neden olan olaylada davacı-davalı kocanın daha ziyade kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan taRafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık oLmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/4845, Karar No: 2017/14826, Tarih: 16.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/4845 E.  ,  2017/14826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan hakkında düzenlenen Karaman Devlet Hastanesinin 04.03.2014 tarihli geçici raporda, hayati tehlikesinin bulunduğu, aynı kuruma ait 14.04.2014 tarihli kati raporda ise, operasyon sırasında hayati tehlikesinin bulunduğu hastanın pos. op. takipte hayati tehlikesinin ortadan kalktığı, ortopedi ve nöroşirurji açısından ise personeal sinir yaralaması sonucu düşük ayak oluştuğu bildirildiğinden; katılana ait tüm film, grafi hastane evrakları ve mevcut raporlar ile birlikte Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine gönderilerek mevcut yaralanma nedeniyle katılanın "hayati tehlike geçirip geçirmediği, duyularından veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına ve yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanıp yaralanmadığının" tespiti yönünde aldırılacak raporun sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; sanığın silahtan sayılan aletle yaptığı eylem sonucu katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığına dair Karaman Devlet Hastanesinin 14/04/2014 tarihli raporu karşısında; TCK'nin 86/1. maddesi ile belirlenen temel cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi ile yarı oranında arttırılması, bu cezanın TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat arttırılması, bulunan cezanın 5 yılın altında olması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereği 5 yıl hapis cezasına yükseltilmesi gerekirken eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.