muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/421, Karar No: 2018/1848, Tarih: 08.05.2018

10.03.2017 tarihinde Sulh Ceza Hakimliğinde özetle; dosyada bulunan ifadesinin doğru ve kendisine ait olduğunu, tekrar ettiğini, örgütün dağ kadrosunda 16-17 gün kaldığını, bu süre içerisinde silah eğitimi aldığını, yemin törenine katıldığını, örgüt adına hiçbir eylemde bulunmadığını, silahlı ve silahsız eyleme katılmadığını, örgüt içerisinde resimlerde göründüğü tarihlerin 19.03.2014 ve sonrasına ait olduğunu, tam tarihini hatırlamamakla birlikte bu tarihlerde örgüte katıldığını, dosya içerisindeki kendisine ait resimlerin Diyarbakır Lice dağlık kesiminde çekilen resimler olduğunu, 2014 yılı Eylül ayında silahlı terör örgütünden ayrıldıktan sonra Balıkesir Üniversitesi Coğrafya bölümüne kayıt olduğunu,

Mahkemede, 17.07.2017 ve 12.09.2017 tarihli duruşmalarda da özetle; suçlamayı kabul etmediğini, örgüt üyesi olmadığını belirtmiştir.

Sanık hakkında 221/4-2. cümlesinin uygulanması için yakalanan sanık örgüt üyesi olma suçunu kabul etmiş olmalı, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili örgütteki konum ve faaliyetlerine uygun yeterli bilgi vermelidir.

Sanık ise atılı suçlamayı kabul etmemiş, örgüt üyesi olmadığını söylemiştir.

Ayrıca örgüte Mart 2014 tarihinde katılıp ideolojik ve silahlı eğitim aldığını ve örgütten 2014 yılı Eylül ayında ayrıldığını belirten sanık, tüm dosya kapsamına göre; örgüte katılma sürecinde ve örgütte bulunduğu süre içerisinde irtibat kurduğu örgüt üyelerine, yardım edenler ile bu dönemde gerçekleşen eylemlere ilişkin örgüt içindeki konum ve faaliyetleriyle uyumlu ve yeterli bilgi vermemiş, örgüte katılma kararını bir anda verilmiş bir karar gibi göstermeye ve tüm faaliyetlerini fotoğraflarla tespit edilen 15-20 günlük süreyle sınırlamaya çalışmış, katılmadan önce kaldığı yer, örgüte katılıncaya kadar geçen zamandaki karşılaştığı kişiler ve birlikte olduğu örgüt mensupları ile ilgili herhangi bir fotoğraftan da olsa teşhis dahi yapmamıştır. Bildirdiği eşkallerde ise teşhis ve tanımdan uzak genel ve muğlak ifadeler kullanmıştır. Kaldı ki, birlikte örgüte katıldığını belirttiği ... ve ... ile kampta beraber kaldığı Argeş kodu dahi teşhis etmemiş, bundan sonra da gerek bunları gerekse başkalarını teşhis edeceğine veya başka bilgiler vereceğine dair bir beyanda bulunmamıştır.

Diğer taraftan, kamptan ayrıldığını belirttiği Mart ayı sonundan örgütten ayrıldığını söylediği Eylül ayına kadar olan süre yönünden örgütsel faaliyetler ve irtibatlar hakkında hiçbir açıklama getirmemiş, kaldığı kampta dahil kamplarda kimsenin rütbe ve isimleri hakkında bilgi vermediklerini, eğitim aldıkları sırada kampta birbirlerine heval kelimesini kullandıklarını söylemesine rağmen Argeş (kod) ve... isminden bahsederek kendi içinde çelişkili beyanlarda bulunmak suretiyle ifadelerinde samimi olmadığını göstermiştir.

Atılı suçu da reddeden sanığın savunmasında salt “pişman” olduğunu söylemesi samimi ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yeterli değildir.

Atılı suçu da reddeden sanığın savunmasında salt “pişman” olduğunu söylemesi samimi ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yeterli değildir.

Açıklanan nedenlerle; somut olayda TCK’nın 221/4. maddesinin ikinci cümlesindeki koşullar gerçekleşmemiş olup, mahkemenin, örgüt üyesi olma suçunu kabul etmeyen, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili örgüt içindeki konum ve faaliyetiyle uyumlu ve yeterli bilgi vermeyen sanık hakkında hükmün gerekçe kısmında gerekçelerini göstermek suretiyle TCK’nın 221/4. maddesinin ikinci fıkrasını uygulamamasında isabetsizlik bulunmadığından, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ve hükmün ONANMASINA karar verilmesi gerektiği görüşüyle, sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2003/11600, Karar No: 2004/398, Tarih: 26.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/11600 E., 2004/398 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/11600 E., 2004/398 K.**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 193 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38. maddesi uyarınca davalı taraf üzerindeki tapusunun iptali ile davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38. maddesi uyarınca davalı taraf üzerindeki tapusunun iptali ile davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir, davanın Hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden bahisle, mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atma davaları, taşınmazın aynına ilişkin olması sebebiyle davaya bakmaya Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli olduğundan, hakem sıfatıyla görevli mahkemece davaya bakılmasından dolayı görevsizlik kararı verilmesi mümkün değildir. Mahkemece davanın esasına girilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18464, Karar No: 2017/22682, Tarih: 24.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/18464 E.  ,  2017/22682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davalıya ait akaryakıt istasyonunda asgari ücretle pompacı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işyerinde 24 saat çalışıp 24 saat dinlenerek çalıştığını, bunun da aralıksız 12 saat çalışmaya tekabül ettiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, hafta tatili ve bayramlarda çalıştığını, iş sözleşmesi devam ederken banka hesabına kıdem tazminatı adı altında ödemeler yapıldığını, bu ödemelerin her ay kullanılan avansların karşılığı olarak işverene iade edildiğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bakiye ücret alacağı, fazla çalışma alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının sözleşmenin feshi tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı sebeple feshedildiğini, kaldı ki davacının fesih sonrasında başka işyerinde çalışmaya başladığını, davacının ve diğer işçilerin kıdem tazminatlarının davalı işveren tarafından her yıl düzenli olarak ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karara karşı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur

Gerekçe:

1-Davacının taleplerinin somutlaştırılması konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı dava dilekçesinde toplam 6.631,56 TL fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuş , yargılama sırasında hangi kalem alacak için ne miktarda talepte bulunduğuna dair ayrıştırma yapmamıştır. Davacı vekili, 28.04.2015 tarihli ıslah dilekçesinde de, taleplerini ayrıştırmadan fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının 11.748,74TL olarak ıslahını talep etmiştir.

Mahkemece, hangi alacak kaleminden hangi miktarda talepte bulunulduğu hususu araştırılmaksızın, bilirkişi raporunda belirlenen rakamdan %20 indirim yapıldığı belirtilmek suretiyle, toplam 10.330,12 TL fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, hangi alacak kaleminden hangi miktarda talepte bulunulduğu hususu araştırılmaksızın, bilirkişi raporunda belirlenen rakamdan %20 indirim yapıldığı belirtilmek suretiyle, toplam 10.330,12 TL fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmedilen miktarın kesin olarak belirtilmesi yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Bu nedenle mahkemece önce davacıdan taleplerini ayrıştırması ve somutlaştırması istenerek, sonra infazda tereddütlere yer vermeyecek şekilde ve her bir alacak kalemi yönünden ayrı ayrı indirim uygulanmak suretiyle, talep edilen alacak hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2-Fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına uygulanan indirim oranı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarına göre davacının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre bir hafta 12 saat, diğer hafta 9 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmış olup, ayrıca ulusal bayram ve genel tatil günlerinin de yarısında çalıştığı kabul edilerek söz konusu alacaklar hesaplanmış, mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen toplam miktardan %20 indirim yapıldığı belirtilmiş ise de, gerçekte bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden %20’den daha az oranda indirim yapılmıştır. Kaldı ki, mahkemece takdir edilen %20 indirim dahi dosya kapsamına göre azdır. Bu sebeple, öncelikle taleplerin ayrıştırılması için davacıya süre verilerek, davacının beyanına göre, her bir bir alacak kalemi yönünden dosya içeriğine uygun miktarda indirim yapıldıktan sonra, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde ayrı ayrı karar verilmesi yönünden kararın bozulması gerekmiştir.

3-İş sözleşmesi devam ederken davacıya yapılan ödemelerin hesaplanan alacaklardan mahsubu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Borçlar Kanunu’nun 101. maddesine göre, “birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.”

Kanun’un 102. maddesinde ise, “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” şeklindedir.

Somut olayda, davalı taraf iş sözleşmesi devam ederken davacıya kıdem tazminatı ödediğini savunmuş; davacı ise kıdem-ihbar tazminatı açıklaması adı altında banka vasıtasıyla yapılan ödemelerin gerçekte her ay kullanılan avansların karşılığı olduğunu, her ay bu paraların işverene iade edildiğini, kendisine kıdem tazminatı ödenmediğini ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya yapılan ödemelerin, yapıldıkları aylara ilişkin ücret ve fazla çalışma alacağının karşılığı olduğu sonucuna varılmıştır. Mahkemece rapora itibar edilerek, davacının ücret alacağı talebinin reddine, fazla çalışma alacağı yönünden ise ödeme yapılan aylar dışlandıktan sonra diğer dönemler yönünden alacağın kabulüne karar verilmiştir. Böylece, davalı tarafça çeşitli zamanlarda “kıdem-ihbar tazminatı” açıklaması ile davacının banka hesabına yatırılan tutarlar, davacının ücret alacağı ile fazla çalışma alacağından mahsup edilmiş ise de, bu kabul şekli hatalı olmuştur. İş sözleşmesi devam ederken banka kanalıyla yapılan ödemelere ilişkin dekontlarda “kıdem ve ihbar tazminatı” açıklaması yer almakta olup, davalı tarafça da aynı yönde savunma yapılmıştır. Bu durumda anılan ödemelerin kıdem ve ihbar tazminatına mahsuben ödenen avans niteliğinde olduğu kabul edilerek, buna göre alacakların hesaplanması yapılması gerekir. Mahkemece davacının beyanına itibar edilmek suretiyle, ödemelerin ücret alacağı ve fazla çalışma alacağından mahsubu ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5268, Karar No: 2015/3625, Tarih: 04.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5268 E.  ,  2015/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 16 - 2015/247977

Mahkemesi : Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.11.2012

Numarası : 2012/100 - 2012/285

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın zihinsel ve ruhsal olarak rahatsız olduğuna dair sağlık kurulu raporu sunulması karşısında, suç tarihinde üzerine atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak derecede akıl hastalığı olup olmadığı hususunda ilgili uzman sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28802, Karar No: 2014/30472, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28802 E.  ,  2014/30472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/403-2014/433

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17304, Karar No: 2022/1948, Tarih: 12.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/17304 E.  ,  2022/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarih ve 2017/181 - 2019/43 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da hakkında re'sen bir müdafi görevlendirilmeyen sanığın, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanması yapıldığı dikkate alındığında, CMK'nın 101/7 maddesinin 2. fıkrası ve 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/11672, Karar No: 2010/15113, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11672 E.  ,  2010/15113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların türlerine göre,sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE.

I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek, sanık ... hakkında mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre,hükmolunan cezaların türleri ve miktarlarına göre,1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Aşamalarda atılı suçu kabul etmeyen sanık ...’ın hırsızlık suçuna katıldığına ilişkin diğer sanık ... ile dosyası ayrılan sanık ...’ın anlatımlarından başka kanıtlarla desteklenmeyen kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı; alarm sesi üzerine olay yerine gelen ve diğer iki sanığı yakalayan kolluk görevlilerinin tanık olarak verdikleri ifadelerde de,suça katılan üçüncü kişinin kim olduğunu göremediklerini,bu kişinin ... olduğunu diğer iki sanığın kendilerine söylediklerini belirtmiş olmaları karşısında; mahkumiyeti için yeterli kanıt bulunmayan sanık ...’ın beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.