muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16771, Karar No: 2020/5620, Tarih: 15.06.2020

3-Davalılar ... Gıda Top. Tem. Otom. İnş. Turz. Nakl. Teks. İth. ve İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... Gıda İnş. Tem. Paz. Tic. Ltd. Şti. ve ... Toplu Tem. Yemek Gıda Özel Güv. Toplu Taş. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. temyizi açısından;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... Gıda Top. Tem. Otom. İnş. Turz. Nakl. Teks. İth. ve İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalılar ... Gıda İnş. Tem. Paz. Tic. Ltd. Şti. ve ... Toplu Tem. Yemek Gıda Özel Güv. Toplu Taş. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasa'nın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasa'nın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599'uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsuru olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasa'nın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... şirketi ve ... şirketi son alt işveren olmayıp devreden işveren durumundadır. Buna göre ... şirketi ve ... şirketinin ihbar tazminatı alacağından sorumluluğu bulunmadığından bu şirketler yönünden anılan taleplerin reddine karar verilmesi gerektiği ve keza kıdem tazminatından sorumluluğunun da sadece kendi dönemleri ile sınırlı ve devir tarihindeki ücret seviyesi ile sınırlı olduğunun düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgili iadesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5424, Karar No: 2019/6540, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5424 E.  ,  2019/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davanın İstanbul 8. Tüketici Mahkemesince verilen 04/10/2018 tarih ve 2018/103-2018/605 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Ing Bank A.Ş., fer'i müdahiller TMSF ve OYAK vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin davalı bankanın teşvik ve yönlendirmesi ile Yurtbank AŞ. ye 5.827,56 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, mevduatının henüz vadesi gelmeden 21/12/1999 tarihinde BDDK tarafından banka yönetimine el konulması sonucunda parasının Yurt Security Off Shore Bank Ltd adlı paravan banka hesabına aktarıldığını ve sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile ödenmediğini beyanla müvekkili tarafından davalı bankaya yatırılan 5.827,56 TL mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tazmin ve tahsiline, paranın bankaya yatırıldığı tarihten itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesi ile; TMSF bünyesinde bulunan Yurt Ticaret ve Kredi Bankası AŞ. devir ve birleşme suretiyle Sümerbank AŞ. bünyesinde birleştirilen hisselerinin 09/08/2001 tarihinde OYAK'a devredildiğini, TMSF'nin hisseleri devir eder iken 09/08/2001 tarihinden önceki her türlü mali ve hukuki sorumluluğu kendi üzerine aldığını, müvekkili banka borcun tarafı olmadığından mahkemenin resen taraf değişikliğine hükmetmesi ve banka açısından davanın reddinin gerektiğini, müvekkili banka ile Egebank Off-Shore Bank Ltd.nin farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğunu, davanın öncelikle husumet yönünden reddinin gerektiğini, dava konusu paranın Off-Shore bankaya gönderilmesinin üzerinden dahi on yıldan fazla zaman geçtiğinden zaman aşımına uğradığından davanın reddinin gerektiğini, sadece TMSF nin davalı sıfatı olması gerektiğinden hisse devir sözleşmesinin 6.13. maddesi ve yürürlükte olan 5411 sayılı bankacılık kanunun 107.maddesinin 6. fıkrası ve eski 4389 sayılı bankalar kanunun 14. maddesinin 6. mıkrasının c bendi uyarınca alacaklı rızası aranmayacağından HMK 124/2 kapsamında mahkemenin resen taraf değişikliğine hükmetmesi, müvekkili banka açısından davanın husumetten reddine karar verilmesini, bu itirazlarının reddi halinde dava, süresi içinde açılmadığından zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini, aksi halde davanın esas yönünden reddi ile yargılama masrafları ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili cevap dilekçesinde özetle, açılan işbu davada verilecek kararda kurumun da etkilenme ihtimali bulunduğundan davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılma taleplerinin bulunduğu, davacı ile banka arasındaki ilişkinin bir havale ilişkisi olduğunu, Yurtbank A.Ş.’nin bankacılık faaliyetinin gereği olarak davacının talimatı doğrultusunda havale işlemini yerine getirdiğini, davacının talep ettiği alacağın kendi isteği ile Yurt Security Off-Shore Bank Ltd.’e havale edildiğini ve Yurtbank A.Ş.’den çıkarak Yurt Security Off-Shore Bank Ltd. Nezdinde bir alacak haline geldiğini, davacının Yurtbank A.Ş.’de hesabı bulunmadığından bankanın sorumluluğu ve ödeme yükümlülüğü olmadığını, kurumları nezdinde alacağın varlığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığını beyanla davanın reddine, yargılama gideri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil OYAK vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davalı yanın atıfta bulunduğu 18/06/2007 tarihli hisse devir sözleşmesinin Ing Bank A.Ş. ile değil, şirket merkezi yurt dışında bulunan İng Bank N.V. ile imzalandığını, bu sözleşme hükümlerinin müvekkili kurumu davalı yanın belirttiği şekilde bir taahhüt altına sokmadığını, ancak sözleşmenin hükümleri çerçevesinde tarafların karşılıklı hak ve borçlarının devam ettiğinin kuşkusuz olduğunu, bu bakından davalı yanın bu yöndeki iddialarını kabul etmediklerini beyanla davanın asıl muhatap olan TMSF ye tevcih edilmesine, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde ileride müvekkili kurumun hak kaybına ve zarara uğramasını önlemek üzere davaya davalı yan yanında feri müdahil olarak katılmalarına ve usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamı doğrultusunda davanın kabulü ile, 5.827,00 TL'nin 07/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı yasanın 2. maddesine göre belirlenen avans faizi ile birlikte davalı ...' dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı ING Bank A.Ş, fer'i müdahil TMSF ve fer'i müdahil OYAK vekilleri vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Ing Bank A.Ş, fer'i müdahiller TMSF ve OYAK vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Ing Bank A.Ş, fer'i müdahiller TMSF ve OYAK vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fer'i müdahil TMSF'nin harç alınmasına yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı Ing Bank'a iadesine, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3521, Karar No: 2019/9542, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3521 E.  ,  2019/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Bozma üzerine yapılan yargılamada, ruhsatsız olarak faaliyet gösteren fırının, 21.03.2012 tarihinde mühürlendiğinin, mühürleme işlemi sırasında sanık ...'ın hazır bulunduğunun, zabıta memurlarına, ruhsat devir işlemlerini yapamadığını, çalışmak zorunda olduğunu beyan ederek mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağını imzaladığının anlaşılması; sanığın kardeşi olan ...'ın, aynı mühür bozma tutanağına dayanarak yargılandığı Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1181 esas sayılı dosyasında, 28.05.2013 tarihli duruşmada tanık olarak dinlenen, temyize konu dosyanın sanığı olan ...'ın, vergi levhasının kardeşi üzerine olduğunu ancak fırını birlikte işlettiklerini, 21.03.2012 tarihli mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağınının düzenlendiği sırada kardeşi ...'ın iş yerinde olmadığını, tutanaklardaki imzanın kendisine ait olduğunu söylemesi karşısında; ruhsatsız olarak faaliyet gösteren fırının vergi levhası ... adına kayıtlı olmakla birlikte, sanık ... ve kardeşi ... tarafından birlikte işletildiğinin, sanığın, mühür bozma ve yeniden mühürleme işlemleri sırasında fırında hazır bulunduğunun anlaşılması nedeniyle sanık ...'ın üzerine atılı mühür bozma suçunun tüm unsurları itibarıyla oluştuğu ve mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 21.03.2012 tarihli mühürleme tutanağında ...'ın imzasının bulunduğu şeklindeki, dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15656, Karar No: 2012/2625, Tarih: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15656 E.  ,  2012/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin dava ve birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince birleştirilen dosyasının işlemden kaldırılmasına ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların dere mutlak koruma alanında kalan bölümlerine dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi ve bedellerinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapularının iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazların dere mutlak koruma alanında kalan kısımlarının iptal edilecek ve davalı idare adına tescil edilecek yüzölçümlerinin hükme esas alınan fen bilirkişi raporuna göre, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eksik ve karışık yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin "..." ibaresine kadar olan kısmının hükümden çıkarılmasına, yerine (... İlçesi ... Mahallesinde bulunan, fen bilirkişisi ... 16.02.2011 tarihli rapor ve krokisine göre; 6782 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... A harfi ile gösterilen 182,74 m2, 6783 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... B harfi ile işaretli 251,22 m2, 6783 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ... C harfi ile işaretli 284,04 m2, 6784 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... D harfi ile işaretli 131,21 m2, 6784 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ... E harfi ile işaretli 461,67 m2 kısımlarının) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/288, Karar No: 2014/2395, Tarih: 13.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/288 E.  ,  2014/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 03/10/2013 gün ve 2012/16529-2013/15659 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yargıtay onama kararında, dosyadaki yazılara, delillere ve gerektirici nedenlere göre yerel mahkeme kararının doğru olduğu, bu açıdan temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığı vurgulanmıştır. Mahkeme gerekçesinin benimsendiği açıklandığına göre onun yinelenerek yazılmasına gerek görülmemiştir. Belirtilen nedenler karşısında HUMK’nun değişik 440. maddesinde sayılanlardan hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 13/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Siyasi parti ve siyasetçilerin, özellikle iktidarda olanların eleştirilere katlanma konusunda daha hoşgörülü olmaları gerektiği şüphesizdir. Demokratik toplumlarda, yönetimin daima toplumun denetim ve gözetimine açık olması, işin tabiatı gereğidir. Muhalefette bulunan parti veya siyasetçilerin, iktidarı toplum adına denetleyip gözetlemeleri ve dolayısıyla eleştirmeleri ‘hak’tan öte görevleridir. Ancak siyasetin veya iktidarın da eleştirilere açık alanı sınırsız değildir.

Davaya konu basın açıklamasında, “…ülkemizin yıkım projesinin taşeronu, …ihanet ittifakının omurgası, …... ile ortaklaşa çalışan” gibi beyanlar, eleştirilen iktidar partisi, eleştiren de siyasetçi olmasına rağmen, ifade özgürlüğünün sınırlarını aşmıştır. Uygun miktarda manevi tazminat veya başka bir tazmin yolu takdir edilmelidir. Bu yüzden çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.13/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/7234, Karar No: 2015/11163, Tarih: 30.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/7234 E.  ,  2015/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/23714

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.12.2012

NUMARASI : 2012/594 Esas, 2012/901 Karar

SUÇ : Hürriyeti tahdit

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyize konu olaydan önce 03.06.2002 havale tarihli dilekçeyle Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2002/12690 soruşturma numaralı dosyasında tehdit edildiğinden bahisle müracatta bulunan mağdur, 26.09.2002 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği beyanında; 2002/12690 sırasında kayıtlı dilekçe ile altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, dilekçede isimleri geçen şahısların hiçbirini tanımadığını ve kimse hakkında şikayetçi olmadığını belirtmesinin dışında zorla alıkonulduğuna dair beyanda bulunmadığı, ancak 18.01.2003 tarihli Taksim Polis Merkezi Amirliği İnfaz Bürosunda alınan beyanında ise, Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2002/12690 sayılı dosyasındaki dilekçenin tarafına ait olduğunu belirtip, 17.09.2002 tarihinde gerçekleştiğini iddia ettiği temyize konu olayı anlatarak sanıkların tehditle kendisini araca bindirdikten sonra götürdükleri inşaatta on gün boyunca işkence yaptıklarını, ayakları ile bir parmağına çekiçle vurararak kırdıklarını söylerek şikayetçi olduğu, dosyada mevcut Türkiye Hastanesi'nin 25.01.2003 tarihli yazısında mağdurun sol ayak bileğinde bimalleoler eski kırık tespit edilip 27.09.2002 tarihinde ameliyat edildiğinin bildirildiği, ayrıca Türkiye Hastanesinin hasta müşahade ve muayene formunda ise mağdur M...'nın sol ayak bileğinde eski kırık olduğu, yatış tarihinin 27.09.2002 olduğu, anamnez kısmında düşme, özgeçmişi yazılı kısımda da 1988 yılında olmuş ibaresinin yazılı olması karşısında, sanığın aşamalarda atılı suçu kabul etmediğine yönelik savunması, tanık A...'nin soruşturma evresindeki beyanları ve tüm dosya kapsamı da birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve ceza hukukunun temel ilkelerinden olan “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre bozma kararının sanıkla aynı hukukî durumda bulunup hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık A.. Ç..'e CMUK'nın 325. maddesi gereğince TEŞMİLİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.