muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3152, Karar No: 2011/6939, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3152 E.  ,  2011/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. A.Ş. Vek.Av..... ile müdahiller 1-... Mak.İth.İrl. Dış Tic.Ltd.Şti. vs. aralarındaki iflasın ertelenmesi davası hakkında Kemer Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.2.2009 gün ve 59-74 sayılı hükmün bir kısım müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53,VIII hükmü uyarınca, “Gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden Hâkim veya Reis, vazifeli memurlar ile Kalem Şefi veya Muavini mesuldür.” Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “adil yargılanma hakkı”na ilişkin 6’ncı maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların süresinde temyiz incelemesi için Yargıtay’a eksiksiz ve düzenli bir şekilde gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına değin tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır.

Bu temel ilke ve değerlendirme çerçevesinde; temyiz istemleri üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi sırasında düzenlenmesi zorunlu olan dosya gönderme formu hazırlanmadığı gibi, dosya içeriğindeki belgelerin ne tarih ne de konu itibarıyla bir düzeni bulunmayıp, dosya içerisinde de birden fazla temyiz edilebilir nitelikte karar bulunması nedeniyle hangi kararın kimler tarafından temyiz edildiğinin tespiti mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433,III hükmü uyarınca Yargıtay’a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyaların dizi pusulası ile Yargıtay’a gönderilmesi ve anılan kanun hükmünün uygulanmasında gerekli özenin gösterilmesi, aksi davranışların devamının ilgililerin sorumluluklarını gerektirebileceği üzerinde durulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24620, Karar No: 2025/8309, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24620 E.  ,  2025/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/336 E., 2022/1121 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/340 E., 2020/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1399, Karar No: 2011/5909, Tarih: 17.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1399 E.  ,  2011/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil, Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım

Davacılar-karşı davalılar ... ve ... ile davalı-karşı davacı Hazine ve davalı ... Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 384/386 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş ise de; duruşma talebinin değer yönünden reddine karar verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı tescil harici bırakılan taşınmazın imar ihya ve zilyetliğe dayanarak davacı ... adına tescili ile davacı ... ile diğer davacı ... arasındaki icar sözleşmesi gereği yapılan tesisler hakkındaki yıkım kararının durdurulmasını talep etmiş, 29.04.2010 tarihli yargılama oturumundaki imzalı beyanında müvekkilinin davadan vazgeçtiğini ve davayı takip etmediklerini bildirmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğunu, dolgu yapılarak arsa haline getirildiğini ileri sürerek davanın reddine, taşınmazın Hazine adına tescili ile davacıların müdahalelerinin önlenmesi ve kal isteğinde bulunmuş, davacı tarafın davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine davayı takip edeceklerini açıklamışlardır.

Mahkemece, davacı- karşı davalı ... ile davalı–karşı davacı Hazinenin tescil davalarının reddi ile Hazinenin müdahalenin önlenmesi ve kal taleplerinin kabul edilmesi üzerine; hüküm, davacılar-karşı davalılar vekili ile davalı- karşı davacı Hazine vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu taşınmazın 1953 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı, taşınmaz üzerinde bulunan balık çiftliğinin dere yatağına dolgu yapılarak oluşturulduğu keşifte dinlenen yerel bilirkişi tarafından açıklandığına ve halen dere yatağı vasfını muhafaza ettiği keşif sonrası verilen 26.05 2010 tarihli jeolog bilirkişinin raporunda belirlendiğine göre, davacılar- karşı davalıların ve davalı- karşı davacı Hazinenin tescil taleplerinin reddi ile davacılar-karşı davalıların taşınmaza yaptıkları müdahalelerinin önlenmesine ve kal’e karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından hükmün esasının ONANMASINA,

Davacılar-karşı davalılar vekilinin vekalet ücreti yönünden yapmış olduğu temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinde dava değeri 7.000 TL olarak gösterilmiş ve harç bu miktar üzerinden yatırılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonunda inşaat mühendisi bilirkişi taşınmazın değerinin 9.500 TL, yapıların değerinin ise 36.180.42 TL olduğunu bildirmiş, ancak bu miktar üzerinden harç tamamlattırılmamıştır. Kural olarak taşınmazın gerçek değeri üzerinden Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Gerçek değer yargılama aşamasında belirlenmiş ise, Harçlar Kanununun 30 ve 32. maddeleri hükmü uyarınca işlem yapılması icap eder. Mahkemece davalı aleyhine dava dilekçesinde yazılı harcı yatırılan miktar üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılmadan ve harç tamamlanmadan Avukatlık ücretinin dava dilekçesindeki değer yerine keşifte belirlenen  değer  üzerinden tespiti doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar-karşı davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 678,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2034,90 TL'nin temyiz eden davacılar-karşı davalılardan alınmasına 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10366, Karar No: 2011/7787, Tarih: 09.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10366 E.  ,  2011/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 03.05.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davacılar vekili Av. Av. ... ile karşı taraf davalılardan ..., ... ve ... geldiler. Diğer davalılar gelmediler. Dahili davalılardan ..., ..., ... ve ... adlarına çıkarılan duruşma tebligatlarının adres yetersizliği sebebiyle tebliğ edilemediği ve bila tebliğ iade edildiği anlaşıldı. Davacı-davalılar vekili 04.05.2011 tarihli dilekçe ile duruşma isteminden vazgeçtiğinden, duruşma isteminin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip, evrak incelendi, gereği düşünüldü.

1-Dahili davalı ...'e karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair belgeye dosyada rastanmamıştır. Usulüne uygun olarak tebliği,

2-Karar ve temyiz dilekçesini ihtiva eden davetiye dahili davalı ...'a daha önce tebligat yapılan ... adresine gönderilmiş, tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine aynı adrese doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, daha önce bu adreste usulüne uygun tebliğ yapılmış olması gerekir. Tebligatın yapıldığı adreste daha önce davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. Bu durumda Yasanın 35.maddesi gereğince tebligat geçersizdir. Kararın ve temyiz dilekçesinin dahili davalı ...'a ... usulüne uygun olarak tebliği,

3-Dahili davalı ... ...'na daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat dosyada bulunmadığı halde ...'de belirtilen adrese ... yerine ... yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu 35.maddeye göre karar ve temyiz dilekçesi tebliği de usulsüzdür. Kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği,

4-... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/718 esas sayılı dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden, celbedilerek dosyaya eklendikten sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.09.05.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/17565, Karar No: 2024/13080, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/17565 E.  ,  2024/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1627 E.- 2020/770 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarih ve 2019/128 E.- 2019/299 K. sayılı karar

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2436, Karar No: 2024/7867, Tarih: 23.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2436 E.  ,  2024/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/925 E., 2023/150 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/98 E., 2022/26 K.

Taraflar arasındaki Kadastro Komisyon kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Bodrum ilçesi, Kızılağaç Mahallesi, 335 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında 30.01.2020 tarihli kadastro tutanağı düzenlenerek, 4.920,84 m2 yüzölçümlü, tarla vasfı ile belgesizden Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde, taşınmazın 3. derece doğal sit sınırı içinde kaldığı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ...'a ait olduğu yönünde şerh verilmiş, kadastro komisyonu tarafından resen tutanak düzenlenmesi suretiyle taşınmazın ... adına zeytinli tarla vasfı ile tespit edilmesine karar verilmiş, Hazine tarafından tespite itiraz edilmesi nedeniyle, 19.12.2020 tarihli Kadastro Komisyonu kararı ile, itirazın reddine, taşınmazın davalı adına zeytinli tarla niteliği ile tespitine karar verilmiştir.

Kadastro çalışma sonuçlarının 25.12.2020 ila 25.01.2021 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilmesi üzerine davacı Hazine vekili 23.01.2021 tarihli dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın davalı adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu, parselin genel itibarıyla taşlık, kayalık, makilik olup zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve tanık beyanları uyarınca, dava konusu taşınmaz yönünden imar ihya şartlarının oluşmadığı, davalının malik sıfatıyla zilyetliğinin olmadığı, çekişmeli taşınmazın orman muhafaza karakteri taşıdığı gerekçesi ile davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazın 19.12.2020 tarihli kadastro komisyon tutanağının iptali ile 4.920,84 m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisabı mümkün olmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı açıklanarak, davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamı uyarınca dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede tapulama çalışmalarının 1972 yılında kesinleşmesine, dava konu yerin bu çalışmalarda orman olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına, 1965 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre yapılan ve kesinleşen orman kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına, 2019 yılında taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesine göre kadastro çalışmaları yapılmasına, 3402 sayılı Kanun'un 14 ile 17 inci maddesinde aranan şartların davalı yararına gerçekleşmediğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11318, Karar No: 2022/2523, Tarih: 21.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11318 E.  ,  2022/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Her ne kadar, ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 2018/1436 Esas, 2019/437 Karar sayılı 02.04.2019 tarihli kararıyla, ... Kadastro Mahkemesinin 26.03.2018 tarihli ve 2013/128 Esas, 2018/13 Karar sayılı hükmünün kanun yolu incelemesinin ... tarafından yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiş ve akabinde İlk Derece Mahkemesince dosya temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderilmiştir.

Temyiz istemine konu dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/24 Esasında ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemli olarak açıldığı, bu davanın davalıları tarafından daha sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/39 Esasında ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali ve terditli olarak tenkis istemli dava açıldığı, kadastro çalışmaları esnasında tutanağın malik hanesi boş bırakılırken sehven 2007/39 Esasından bahsedildiği, daha evvel ... (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 20.05.2015 tarih ve 2014/39627 Esas, 2015/16154 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesine konu olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/39 Esas (devirle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/235 Esas) sayılı dava dosyasında Kadastro Mahkemesine devir kararının olmadığı, bu davanın halen ... (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin bozması sonrası ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/815 Esasında müstakil bir dava olarak devam ettiği, Kadastro Mahkemesine devrine karar verilen dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/24 Esaslı dosyasının olduğu (devirle Kadastro Mahkemesi 2009/4 Esas, devirle ... Kadastro Mahkemesi 2012/9 Esas ve devirle ... Kadastro Mahkemesi 2013/28 Esas numarasını almıştır), dolayısıyla Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen ... Kadastro Mahkemesinin 2013/128 Esas, 2018/13 Karar sayılı dava dosyasında daha evvel temyiz incelemesi yapılmadığı ve bu sebeple 6723 sayılı Kanun ile değişik geçici 3/2 ile HMK'nin 373/4. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla;

... Kadastro Mahkemesinin 26.03.2018 tarihli ve 2013/128 Esas, 2018/13 Kararının istinaf incelemesine tabi olması gerektiğinden, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesine gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2022 tarihinde oy birliği karar verilmiştir.