muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/277, Karar No: 2021/600, Tarih: 02.12.2021

İstinabe suretiyle alınan beyanında; söz konusu olaydaki görevinin sadece endoskopi yapılmasıyla sınırlı olduğunu, hastanın önceki takip ve tedavisiyle ilgili görevinin bulunmadığını, hastanın ilaç kullanımı, bu kullanıma ne zaman son verileceği hususlarının kendi vazifesi olmayıp, poliklinik hekiminin takdirinde olduğunu, endoskopi sırasında gerek görüldüğünde biyopsi işlemi için parça alınacağına dair müsaade belgesinin imzalanıp imzalanmadığını kontrol ettiğinde imzalandığını gördüğünü, sözlü olarak kendisine herhangi bir talebin iletilmediğini, endoskopi sırasında şüpheli lezyonlar görmesi üzerine üç parça biyopsi aldığını, böylece hastanın kansere yol açabilen öncül lezyonunun tespit edildiğini, kesinlikle katılandan yanlış bir şekilde biyopsi almadığını, katılanda meydana gelen kanamanın kendi işleminden kaynaklandığını gösteren bir belge bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu raporunda da bu yönde bir görüşün olmadığını, katılandaki kanamanın nedeninin endoskopi raporlarında da belirtilen erozyon ve ülser belirtileri nedeniyle gerçekleştiğini, yaptığı biyopsiyle meydana gelen kanama arasında bağ bulunmadığını, “coumadin” adlı ilacın endoskopiden önce kullanımına son verilme işleminin görevi kapsamında olmadığını, zira bu ilacın kesilmeden de endoskopi yapılabileceğinin söz konusu Endoskop İşlemler Kılavuzunda belirtildiğini, INR değerinin aynı gün tespit edilmemesinin ihmal olduğu belirtilmiş ise de bu değerin endoskopiden bir hafta önce yapılmasının önerildiğini, katılanın da dört gün önce INR değerinin tespit edildiğini, endoskopiden bir gün sonra yapılan INR testinde hastanın değerlerinin tedavi dozunda çıktığını, bu nedenle endoskopiye engel bir durumun bulunmadığını, katılanın midesindeki kanamanın katılandaki eroziv gastrit rahatsızlığının bir sonucu olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...’nun 2000 yılında geçirdiği kalp ameliyatı sonrası kontrollerini Ankara GATA Kardiyoloji Servisinde yaptırdığı ve rahatsızlığı nedeniyle “coumadin” isimli kan sulandırıcı ilacı kullandığı, 2010 yılı Ekim ayı içerisinde tedavisi için GATA’ya gittiği, mide rahatsızlığı sebebiyle de 15.10.2010 tarihinde dahiliye servisinde doktor olan tanık ...Genç’e muayene olduğu, tanık ...'in katılana endoskopi yapılmasını önermesi üzerine 19.10.2010 tarihinde katılana gastroenteroloji uzmanı olan sanık ... tarafından endoskopi işleminin yapıldığı, işlem sırasında midede yer yer erezyonlar gözlemlendiği, eroziv alanlardan biyopsi ile alınan üç adet parçanın patolojiye gönderildiği, işlem sonrası katılanın evine gidip bir saat sonra yemek yiyebileceği ve sonrasında “coumadin” isimli ilacı kullanabileceğinin söylendiği, aynı gün hastaneden ayrılan katılanın ertesi sabah hâlsizlik, gaitadan kan gelmesi şikâyetleriyle GATA Acil Servisine başvurduğu, gastroenteroloji bölümüne sevk edilen katılanın kan değerlerine göre midesinde kanama şüphesi üzerine doktor olan tanık Ahmet tarafından saat 17.00 sıralarında yapılan ikinci endoskopi işleminde kanama odağı görülmemekle birlikte mide boşluklarını dolduran bir kanamanın tespit edildiği ve kanamanın durdurulmaya çalışıldığı, hastanede müşahede altında tutulan katılanın saat 23.00 civarında kan değerlerinin düşmesi sebebiyle doktor olan tanık ...tarafından yapılan üçüncü endoskopi işleminde midenin kanla dolu olduğu, kanamanın olduğu bölgenin yıkanması sonucunda açığa çıkmış bir damarda kanamanın bulunduğunun tespit edildiği, fışkırır tarzda olan bu kanamaya müdahale edilip katılanın işlem sonrası yoğun bakıma alındığı, ertesi gün yoğun bakımdan, 25.10.2010 tarihinde de hastaneden taburcu edilen katılanın şikâyeti üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan mide kanamasının sanığın gerçekleştirdiği biyopsi işleminden kaynaklandığına dair bir delil bulunmamakla birlikte sanığın katılanın kullandığı kan sulandırıcı “coumadin” adlı ilacın kullanımına son vermeden endoskopi ve biyopsi işlemi yaptığı, işlem öncesinde güncel INR değerini de tespit etmediği, bu şartlar altında 19.10.2010 tarihinde mide içerisindeki eroziv alanlardan üç adet biyopsi alıp eroziv alanlarda kanamalar meydana gelmesine neden olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullandığının iddia edildiği olayda;

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığa atılı eylemin suç oluşturmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; katılanın dilekçesinde ve katılanın kızları olan tanıklar ... ve Nurten'in aşamalardaki beyanlarında, katılanın “coumadin” isimli kan sulandırıcı ilacı kullandığını sanığa bildirildiklerini, sadece endoskopi işlemi yapılıp biyopsinin yapılmamasını söylemelerine rağmen biyopsi işleminin de yapıldığını ve buna bağlı olarak mide kanamasının gerçekleştiğini beyan etmeleri, sanığın, biyopsi yapılmamasına yönelik bir talebin olmadığını, tarih ve saat içermeyen “aydınlatılmış hasta onam formu” nun katılanın kızı tanık ... tarafından imzalandığını ve bu formda biyopsi yapılabileceğine dair ibarenin bulunduğunu savunarak suçlamayı kabul etmemesi, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporunda “coumadin” isimli ilacı kullanan hastalarda invaziv işlem yapılmadan önce bu tedaviye ara verilerek kısa etkili, düşük molekül ağırlıklı heparin tedavisine geçilmesi ve bu tedavinin de işlemin hemen öncesinde sonlandırılması gerektiği, kişiye “coumadin” kullanımı kesilmeden biyopsi yapılmasının tıp kurallarına uygun olmadığı hususu belirtilmekle birlikte sanığın kusurlu olup olmadığına dair bir açıklamanın yapılmaması, yargılama aşamasında gastroenteroloji uzmanı olan iki ayrı bilirkişi tarafından düzenlenen raporun ise aksi yönde olup katılanın kullandığı ilacın biyopsi işlemi öncesinde kesilmesine gerek olmayıp işlem öncesi ve sonrasına ilişkin INR değerleri dikkate alındığında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesi karşısında;

Katılanın kızları olan tanıklar ... ve Nurten'in, katılanın tanık ...'e muayene olmadan bir kaç gün önce GATA Kardiyoloji Bölümünde katılanın çektirdiği INR değerini tanık ...'e ve endoskopi işleminden önce sanığa gösterdiklerini beyan ettikleri, tanık ...ve sanığın da söz konusu belgeyi inceledikleri yönündeki ifadeleri de dikkate alınarak, öncelikle, INR değerini içeren söz konusu belge temin edilerek, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapor ile kovuşturma aşamasında gastroenteroloji uzmanlarınca tanzim edilen raporlar arasında çelişki bulunduğundan, ayrıca Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporu yeterince kanaat verici nitelikte olmayıp kardiyoloji ve gastroenteroloji uzmanlarının da söz konusu kurulda bulunmadığından dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek kardiyoloji ve gastroenteroloji uzmanlarının da katılımı ile oluşturulacak kurulca katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan mide kanamasının sanık tarafından gerçekleştirilen biyopsi işleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığının, bu işlemden kaynaklanmış ise endoskopi ve özellikle biyopsi işlemi öncesinde INR değerinin ölçülmesi hususunun zorunlu olup olmadığının, işlem öncesine ilişkin INR değerine ulaşılması hâlinde dosya kapsamında bulunan INR değerleri de incelenerek söz konusu değerin referans değer aralığında olup olmadığının ve endoskopi işlemi öncesinde “coumadin” isimli kan sulandırıcı ilacın kesilmesinin gerekip gerekmediğinin tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun önüne direnme yoluyla gelen bu dosyada, eksik inceleme ile karar verildiği yönündeki Yüksek Ceza Genel Kurulunun çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Bu itibarla; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun önüne direnme yoluyla gelen bu dosyada, eksik inceleme ile karar verildiği yönündeki Yüksek Ceza Genel Kurulunun çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; katılan ... sivil bir şahıs olup, GATA'da görevli sanık Dr. Binbaşı ... tarafından suç tarihinde katılana endoskopi yapıldığı, endoskopi yapıldığı tarihte katılanın 'coumadin' adlı ilacı kullandığı, endoskopi sırasında da katılanın midesinden parça alındığı, sonuçta katılanın mide kanaması geçirdiği olayda, Genelkurmay Askeri Savcılığınca katılanın şikâyeti üzerine yapılan soruşturma sonucu kanamanın biyopsi işlemine bağlı olmadığı eroziv mide rahatsızlığına bağlı olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, katılanın itirazı üzerine Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilerek sanık tabip binbaşı hakkında görevi ihmal suçundan açılan davada sanığın beraatine karar verilmiştir. Gerekçe olarak Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunca 30.12.2013 tarihinde konu ile ilgili düzenlenen raporda 'coumadin' kullanımı kesilmeden biyopsi yapılmasının tıp kurallarına uygun olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen askeri savcılık tarafından dinlenen bilirkişiler Doç. Dr. ..., mide içindeki yaralardan kaynaklı damarın açığa çıkması sonucu kanama gerçekleştiğini mütalaa ettiği, duruşmadaki beyanında Adli Tıp Kurumu raporunda, gastroenteroloji ve kalp uzmanının yer almadığını, bu yüzden Adli Tıp Kurumu raporuna katılmadığını beyan etmiştir.

Duruşmada ayrıca iç hastalıkları ana bilim dalı gastroenteroloji uzmanı Hacettepe Üniversitesinde görevli Prof. Dr. Seyfettin Köklü dinlenmiş, o da; hastada biyopsi sırasında bir sorun olmadığı, işlem öncesi formun imzalanmış olduğu, hastada ortaya çıkan sonucun hekimin ihmal veya kusurundan kaynaklanmadığını beyan etmiştir.

Sanık tarafından katılana endoskopi işlemi 19.10.2010 tarihinde yapılmış, parça alınmıştır, aynı tarihte de evine gönderilmiştir. Katılan hâlsizlik ve dışkıda kan şikâyeti üzerine ertesi gün 20.10.2010 tarihinde tekrar GATA'ya müracaat etmiş, Prof. Tbp. Alb. ... tarafından saat 17.00'de yapılan endoskopide kanama odağı görülmemekle birlikte mide boşluklarını dolduran bir kanama tespit edilip bu kanamanın durdurulması için müdahalede bulunularak işleme son verilmiştir.

Aynı gün kan değerlerinin düşmesi sonucu saat 23.00 civarında Dr. Tbp. Yrb. ...tarafından 3. kez endoskopi yapıldığı, bu sırada midenin kanla dolu olduğu, kanamaya müdahale edilerek durdurulduğu, 'coumadin' kullanımına son verildiği rapor edilmiştir.

Aynı gün kan değerlerinin düşmesi sonucu saat 23.00 civarında Dr. Tbp. Yrb. ...tarafından 3. kez endoskopi yapıldığı, bu sırada midenin kanla dolu olduğu, kanamaya müdahale edilerek durdurulduğu, 'coumadin' kullanımına son verildiği rapor edilmiştir.

Yerel Askeri Mahkeme tarafından, her iki bilirkişinin beyanları dikkate alınarak hastada ortaya çıkan istenmeyen durumun sanığın ihmal ve kusurundan kaynaklanmadığı yönündeki rapor ve beyanları doğrultusunda beraatine karar verilmiştir. Tebliğname onama talepli olmasına rağmen Askeri Yargıtay 2. Dairesi bilirkişilerin mütalaası ile Adli Tıp Kurumu raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılarak giderilmesi noksan soruşturma ile karar verildiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Yerel Mahkeme her iki bilirkişinin raporuna itibar ederek direnme kararı vermiştir. Olay tarihi, direnme kararındaki gerekçe, Adli Tıp Kurumu raporunda gastroenteroloji ve kalp uzmanı olmaması, daha da önemlisi bilirkişiler Doç. Dr. ... ve gastroenteroloji uzmanı Prof. Dr. Seyfettin Köklü'nün rapor ve beyanlarının birbirleri ve dosya ile uyumlu olması dikkate alındığında direnme kararı isabetlidir. Askeri Yargıtay 2. Dairesinin bozma kararı yerinde değildir. Yerel Mahkeme Genelkurmay Askeri Mahkeme kararının onanması gerektiği" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı görüşüyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 1203-1084 sayılı direnme kararına konu hükmünün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3269, Karar No: 2017/5130, Tarih: 14.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3269 E.  ,  2017/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Şantaj suçundan dolayı TCK'nın 107/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 06.03.2017 tarihli tevdi kararı uyarınca; sanık müdafiinin 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçesinde temyiz istemiyle birlikte yer verdiği eski hale getirme talebi ile ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlendiği belirlenerek; ayrıca, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık müdafiinin 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, yerel mahkemenin eski hale getirme talebinin temyiz talebi niteliğinde olduğuna ve sanık müdafiinin temyiz talebinin kabulüne ilişkin 16.08.2016 tarihli ve 2016/438 sayılı ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede:

İncelenen dosyada; 30.06.2016 tarihinde verilen hükümlerin sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği, 11.07.2016 infaz koruma başmemuru imzalı ve 15.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile tutuklama kararına itiraz eden ve 12.07.2016 tarihinde acele posta servisi ile gönderilip 13.07.2016 tarihinde mahkemeye ulaşan 13.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile de kararı temyiz eden sanığın, karardan sonra 13.07.2016 tarihli vekaletname ile atadığı müdafii tarafından 25.07.2016 hakim havale tarihli temyiz dilekçesi sunulduktan sonra, 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçe ile de, “Yukarıda esas ve karar numarası verilen mahkeme dosyasında müvekkil sanık yüze karşı verilen kararı cezaevinde tutuklu bulunması nedeniyle süresinde temyiz dilekçesini cezaevi yönetimine verilmek üzere gardiyana vermek istemesine rağmen gardiyan tarafından idari izin süresi içerisinde tatil olduğu gerekçesi ile dilekçesi alınıp kurum kayıtlarına girmeden müvekkilin acil demesi üzerine acele posta ile gönderilmiştir. Müvekkilin bulunduğu cezaevi şartları gözönüne alındığında gardiyan tarafından alınmayan temyiz dilekçesini kendisinin zorla kuruma teslim etmesi mümkün değildir. Gelinen aşamada müvekkilin ve müvekkil vekili olarak tarafımızca verilen temyiz dilekçesinin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini bilvekale saygı ile talep ederiz...” açıklamalarına yer verilerek eski hale getirme talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Temyiz istemine konu kararda, “...sanığın yüzüne karşı, müştekinin yokluğunda, yüzüne karşı karar verilenler yönünden tefhimden, yokluğunda karar verilenler yönünden tebliğden itibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilme koşulu ile zabıt katibine beyanda bulunmak sureti ile Yargıtay'a temyiz yolu açık olmak üzere ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususu ihtar olunarak verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı...” şeklinde, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve sanık müdafii tarafından bu konuda bir itiraz da ileri sürülmediğinden, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir.

Sanık müdafiinin eski hale getirme talebi anılan madde ve fıkra kapsamında değerlendirildiğinde; dilekçede belirtilen sebepler temyiz işleminin süresi içerisinde yapılmasına engel teşkil edecek nitelikte değildir. Zira, sanığın yüzüne karşı 30.06.2016 tarihinde karar verildiği, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süre sonu resmi tatil olan Ramazan Bayramının son günü olan 07.07.2016 tarihine denk geldiği, tatilin ertesi günü olan 08.07.2016 tarihi idari izin kapsamında ise de, bu günün resmi tatil olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından hükümlere karşı en geç 08.07.2016 tarihi mesai bitimine kadar temyiz yoluna başvurulması gerekirken, sanığın 11.07.2016 infaz koruma başmemuru imzalı dilekçesi ile tutuklama kararına itiraz ettiği ve 12.07.2016 tarihinde acele posta servisi ile gönderilip 13.07.2016 tarihinde mahkemeye ulaşan 13.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile de kararı temyiz ettiği, tutukluluğa itiraz dilekçesi 11.07.2016 tarihinde infaz koruma başmemurunca imzalanan sanığın, bu tarihten önce ve süresinde temyiz talebinde bulunmaya yönelik bir girişiminin ya da 08.07.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunmasına engel teşkil edecek nitelikte bir mazeretinin olduğuna dair dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle sanık müdafiinin eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan gerekçelerle sanığın, yüzüne karşı 30.06.2016 tarihinde verilen hükümleri, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13.07.2016 tarihinde, sanık müdafiinin de 25.07.2016 tarihinde temyiz ettiklerinin anlaşılması karşısında; temyiz istemlerinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2250, Karar No: 2019/1068, Tarih: 15.10.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2250 E.  ,  2019/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “sıra cetvelindeki sıraya itiraz” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda Isparta İcra (Hukuk) Mahkemesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 10.10.2013 tarihli ve 2013/321 E., 2013/449 K. sayılı karar şikâyetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 13.12.2013 tarihli ve 2013/8877 E., 2013/8016 K. sayılı kararı ile;

(...Şikayetçiler vekili borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde işçi alacaklısı olan müvekkillerinin imtiyazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili sıra cetvelilinin (cetvelinin) daha evvel görülen davalar sonunda verilen kararlara uygun biçimde düzenlendiğini, şikayetçilerin alacağının imtiyazlı sayılan dönemde doğmuş işçi alacağı niteliğinde olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itirazın alacakların işçi alacağı olduğundan bahisle esas ve miktara yönelik olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür; itiraz sadece sıraya ilişkinse şikayet yolu ile icra mahkemesinde ileri sürülür.

Somut olayda şikayetçilerin talebi alacaklarının işçi alacağı niteliğinde olduğu ve Yasa'nın tanıdığı imtiyaz nedeniyle ilk sırada yer alması gerektiği noktasında olup, itiraz sıraya yöneliktir. Bu istemin içeriğine göre alacağın niteliğinin belirlenmesi, esasa yönelik bir incelemeyi gerektirmeyeceğinden uyuşmazlığın çözüm yeri icra mahkemesidir. Açıklanan nedenle esas hakkında bir karar verilmek gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Talep, sıra cetvelindeki sıraya itiraza ilişkindir.

Şikâyetçiler vekili; borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde işçi alacaklısı olan müvekkillerinin imtiyazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.