muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20795, Karar No: 2025/6268, Tarih: 03.03.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3882, Karar No: 2010/11278, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3882 E.  ,  2010/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara dava dışı vekili ... aracılığıyla ... Koll. Şti.’deki hisselerini sattığını, davalıların satış bedeli olan 165.000 USD’nı ödemediklerini ileri sürerek bu paranın tahsiline karar verilmesini istemiş; 24.04.2006 tarihinde verdiği ıslah dilekçesi ile de, davaya konu hisse senetlerinin satışı için dava dışı ...’e vekaletname vermiş olmasına rağmen devir işlemlerini vekil olmayan ...’ün gerçekleştirdiğini, hisse devir işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek şirket ortaklığının devam ettiğinin tespitine, bu talebinin kabul edilmemesi halinde 14.150,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, hisse senetlerinin satış bedellerinin noterde devir işlemleri sırasında ödendiğini ve zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak devrin gerçekleştiği tarih itibariyle zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 14.12.2005 gününde açtığı davasında aralarındaki akdi ilişkiye dayanarak davalılardan alacak isteminde bulunmuş; daha sonradan 24.04.2006 gününde verdiği ıslah dilekçesiyle de satış işlemini gerçekleştiren vekilin yetkili vekil olmadığından, hisse senetlerinin hata, hile ve muvazaalı bir şekilde elinden alındığından bahisle hisse devir işleminin iptali ile şirket ortaklığının devam

2010/3882-11278

Davacı, 14.12.2005 gününde açtığı davasında aralarındaki akdi ilişkiye dayanarak davalılardan alacak isteminde bulunmuş; daha sonradan 24.04.2006 gününde verdiği ıslah dilekçesiyle de satış işlemini gerçekleştiren vekilin yetkili vekil olmadığından, hisse senetlerinin hata, hile ve muvazaalı bir şekilde elinden alındığından bahisle hisse devir işleminin iptali ile şirket ortaklığının devam

2010/3882-11278

ettiğinin tespitine, bu talebinin kabul edilmemesi halinde 14.500 YTL hisse bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Uyulmasına karar verilen Dairemizin 4.3.2009 gün ve 2008/12163 esas-2009/2802 karar sayılı bozma ilamı ile “…Davanın zamanaşımı yönünden reddi, tarafların aynı şirketin ortağı olduğu kabul edilerek BK. 126/4 maddesi gereğince verildiği anlaşılmakta ise de, davacı ve davalıların aynı şirketin ortağı olduğu anlaşılamamaktadır. Taraf ve Yargıtay denetimi açısından şirket ortaklığı konusunda ilgili yerlerden gerekli belge ve bilgiler celp edilerek, şayet ortaklık ilişkisi mevcut ise şimdiki gibi, değil ise zamanaşımının süresi 10 yıl olduğu gözetilerek işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken…” belirtilmiştir. Dosyaya getirtilen ... Ticaret ve Sanayi Odası’nın 25.8.2009 tarihli cevabi yazısı ile hisse devir tarihi itibariyle şirket ortaklarının ... ile ... oldukları anlaşılmıştır. Öyle olunca hisse devrine ilişkin işlemin ortaklar arasında gerçekleşen devir işlemi olmadığı, önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanarak işin esasına girilmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar vermelidir. Aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1821, Karar No: 2018/4345, Tarih: 02.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1821 E.  ,  2018/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşılıklı boşanma ve ziynet alacağına dayalı davada mahkemece verilen davacı-davalı erkeğin boşanma davasının reddine, davalı-davacı kadının boşanma ve ziynet davalarının kabulüne ilişkin hüküm ve mahkemenin daha sonra verilen maddi hatanın düzeltilmesi adı ile verdiği ek karar davacı-davalı tarafından tüm kararlar yönünden, temyiz edilmiş, ziynete dayalı alacak davasına ilişkin temyiz peşin harcının ve ek karara yönelik temyiz başvuru ve maktu temyiz peşin harcının alınmadıkları tespit edilerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine Dairemizce iadesine karar vermek gerekmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, iade kararı sonrasında mahkeme tarafından temyiz harçlarına yönelik muhtıra tebliğine rağmen davacı-davalı erkek tarafndan eksik temyiz harçları yatırılmamış, davacı-davalı vekili Av. ...'ın 07.03.2012 tarihli dilekçesiyle muhtırada bildirilen temyiz harçlarını yatırmayacağını bildirmiş, ancak mahkeme tarafından bildirime uymamanın hukuki sonucu hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Davacı-davalı erkek vekili 17.01.2018 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiğini bildirmiş ise de, feragatın hukuken geçerli sonuç doğurabilmesi, usulüne uygun geçerli bir temyizin varlığına bağlı olup, usulen geçerli bir temyizin varlığından söz edebilmek içinde temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından eksiksiz yatırılmış olması gereklidir. O halde mahkemece yapılacak iş ziynete dayalı alacak davası ve ek karar yönünden Hukuk Usulü Muhakemeler Kanununu'nun 434/3 maddesine göre tebliğ edilen muhtıranın sonucuna göre olumlu veya olumsuz bir karar vermek, kararı davacı-davalıya tebliğ etmek, temyiz sürelerini beklemek ve daha sonra dosyayı Dairemize geri gönderilmekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen eksiklik giderildikten sonra Dairemize geri gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2018 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2021/9284, Karar No: 2022/6075, Tarih: 23.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9284 E.  ,  2022/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 16.12.2013 tarihli dava dilekçesiyle, Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesi Çakallı Çullu Köyünde bulunan sınırlarını bildirdiği iki adet taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek, Türk Medenî Kanunu'nun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazların adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile dava konusu Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesi Çakallıçullu Mahallesi Kurucaova mevkiinde bulunan, fen bilirkişisinin 25.11.2014 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.592,53 m², (B) harfi ile gösterilen 3.718,90 m², (C) harfi ile gösterilen 578,58 m², (D) harfi ile 8.610,91 m², (E) harfi ile 7.037,45 m² ve (F) harfi ile 2.931,42 m² alanlık tarla niteliğindeki taşınmazların TMK’nin 713. maddesi gereğince davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Türk Medenî Kanunu'nun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, A harfi ile gösterilen 4.592,53 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, 1961 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında, 1947 yılında ... oğlu ... tarafından bağ dikilmek suretiyle işgal edildiği, ancak zilyetlik süresinin dolmadığı açıklanarak, 11 parsel numarasıyla, 4.600 m2 yüzölçümlü olarak, bağ vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, zilyedi tarafından tespit maliki Hazine aleyhine açılan tespite itiraz davası neticesinde Türkoğlu Tapulama Mahkemesinin 16.04.1970 tarihli ve 1970/26 Esas,1970/42 Karar sayılı ilamıyla, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği; B harfi ile gösterilen 3.718,90 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, yine 1961 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında, 1947 yılında ... oğlu ... Kasta tarafından bağ dikilmek suretiyle işgal edildiği, ancak zilyetlik süresinin dolmadığı açıklanarak, 12 parsel numarasıyla, 3.720 m2 yüzölçümlü olarak, bağ vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, zilyedi tarafından tespit maliki Hazine aleyhine açılan tespite itiraz davası neticesinde Türkoğlu Tapulama Mahkemesinin 30.04.1970 tarihli ve 1970/27 Esas,1970/53 Karar sayılı ilamıyla, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği; D harfi ile gösterilen 8.610,91 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, 1961 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında, 1947 yılında ... oğlu ... tarafından bağ dikilmek suretiyle işgal edildiği, ancak zilyetlik süresinin dolmadığı açıklanarak, 35 parsel numarasıyla, 8.600 m2 yüzölçümlü olarak, bağ vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, zilyedi tarafından tespit maliki Hazine aleyhine açılan tespite itiraz davası neticesinde Türkoğlu Tapulama Mahkemesinin 21.10.1971 tarihli ve 1970/51 Esas, 1971/23 Karar sayılı ilamıyla, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği; E harfi ile gösterilen 7.037,45 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, 1961 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında, 1947 yılında ... oğlu ... ... tarafından bağ dikilmek sureti ile işgal edildiği, ancak zilyetlik süresinin dolmadığı açıklanarak, 36 parsel numarasıyla, 7.480 m2 yüzölçümlü olarak, bağ vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, zilyedi tarafından tespit maliki Hazine aleyhine açılan tespite itiraz davası neticesinde Türkoğlu Tapulama Mahkemesinin 21.10.1971 tarihli ve 1970/52 Esas, 1971/69 Karar sayılı ilamıyla, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği; C harfi ile gösterilen 578,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile F harfi ile gösterilen 2

.480 m2 yüzölçümlü olarak, bağ vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, zilyedi tarafından tespit maliki Hazine aleyhine açılan tespite itiraz davası neticesinde Türkoğlu Tapulama Mahkemesinin 21.10.1971 tarihli ve 1970/52 Esas, 1971/69 Karar sayılı ilamıyla, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği; C harfi ile gösterilen 578,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile F harfi ile gösterilen 2.931,42 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ise, arazi kadastro çalışmalarında kayalık ve taşlık olarak tapulama harici bırakıldığı ve orman mühendisi bilirkişi raporunda, dava konusu tüm taşınmazların 1956, 1988 ve 2002 tarihli memleket haritalarında orman sayılan alanlar içerisinde kaldığının, taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarının 2002 yılında yapılıp sonuçlarının 30.09.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleştiğinin ve taşınmazların orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu mevkide tapulama çalışmalarının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Tapulama Kanunu'nun 2. maddesinde, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile aynı nitelikte olan sahipsiz kayalar, tepeler, dağlar ve Orman Kanunu uyarınca orman sayılan yerlerin, tapulamaya tabi tutulmayacağı ve bu gibi yerlerin tapulama harici bırakılacağı hüküm altına alınmıştır.

Buna göre, hükme esas fen bilirkişi raporunda A, B, D ve E harfleri ile gösterilen dava konusu taşınmazların, Türkoğlu Tapulama Mahkemesinde görülen tespite itiraz davaları neticesinde orman sayılan yerlerden (orman vasfında) oldukları belirlenmesine rağmen, o tarihte ormanların tescile tabi olmaması nedeniyle, orman olarak tapulama harici bırakıldıkları anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 5. Bölümünde yer alan "Belge ve Bilgilerin Toplanması" başlığı altında düzenlenen 20. maddesinde, Orman kadastro komisyonlarının, işletme müdürlüklerinden çalışma alanları ile ilgili isteyecekleri bilgi ve belgeler gösterilmiş olup, anılan maddenin (h) bendinde, mülkiyet anlaşmazlığının orman sayılıp sayılmama yönünden tetkik ve hâlli mahkemeye intikâl etmiş yerlere ait kesinleşme şerhi bulunan mahkeme kararları, bilirkişi raporları, harita ve krokileri kapsayan bilgi ve belgelerin de işletme müdürlüklerinden istenileceği ifade edilmiş olup, anılan Yönetmelik hükmü uyarınca, bir taşınmazın orman vasfında olup / olmadığının tespitine ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının, orman kadastro çalışmalarında dikkate alınması gerektiği açıktır.

Yine söz konusu Yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde, devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin, Orman kadastro komisyonlarınca devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı belirtildikten sonra; maddenin 2. fıkrasında, (g) bendine göre orman rejimine girmiş olan sahaların, herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının, bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı; 3. fıkrasında da, bu gibi yerlerin orman sınırları dışında kaldığı tespit edildiğinde orman sınırları içine alınarak haritasına işleneceği, arazide orman sınırlarının buna göre düzeltileceği ve tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasında da durumun etraflıca izah edileceği hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda A, B, D ve E harfleri ile gösterilen çekişmeli taşınmazların, Türkoğlu Tapulama Mahkemesinde görülen tespite itiraz davaları neticesinde orman vasfında olduklarının belirlendiği, ne var ki, o tarihte yürürlükte bulunan 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca ormanlar tescile tabi olmadığından tapulama harici bırakıldıkları, mahkeme kararıyla orman olduğu belirlenen dava konusu bu taşınmazların, 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca orman kadastrosu sırasında orman olarak sınırlandırılması gerektiği, her hangi bir şekilde sınırlama dışında bırakılmalarının taşınmazların orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 169/2. maddesi uyarınca, ormanların zamanaşımı ile mülk edinilmelerinin mümkün olmadığı gözetilerek, bu taşınmazlar yönünden orman vasfında oldukları ve zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyecekleri gerekçesiyle; fen bilirkişi raporunda (C) ve (F) harfleriyle gösterilen taşınmazlar yönünden ise, bu taşınmazların arazi kadastro çalışmaları sonucunda kayalık ve taşlık olarak tapulama harici bırakıldıkları, orman mühendisi bilirkişi raporuna göre 1956, 1988 ve 2002 tarihli memleket haritalarında orman sayılan alanlar içerisinde kaldıkları, taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarının 2002 yılında yapılıp sonuçlarının 30.09.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleştiği ve taşınmazların orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldıkları, öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen bu taşınmazların, yörede yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe kadar bu vasıflarını koruyacakları, bu nedenle orman sınırları dışında bırakılmalarına ilişkin orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceği gözetilerek, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten, dava tarihine kadar taşınmazlar üzerinde davacı lehine kazandırmayı sağlayacak zilyetlik süresinin dolmadığı ve bu haliyle davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazanım koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3787, Karar No: 2021/7978, Tarih: 12.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3787 E.  ,  2021/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 28.02.2003-09.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, önceleri yiyecek içecek müdürü iken 06.02.2004 de emekli olduğunu, çalışmayı sürdürdüğünü, 22.11.2005 den itibaren ise genel müdür sıfatıyla çalışmaya devam ettiğini, 09.05.2013 de ekonomik sebepler ve yeniden yapılanma gerekçesi ile işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, şirketin otel işlettiğini, davacının da burada başladığını 22.11.2005 de işe girip, asgari ücret ile otel personeli olarak başlayan işin daha sonra genel müdür olarak devam ettiğini, davacının şirketi 94.775 TL zarara soktuğunu bu nedenle ve yeniden yapılandırma nedeniyle ihbar süresi tanınıp işten çıkarıldığını, haklı sebep olduğundan kıdem tazminatı istenemeyeceğini, çalışanların parmak tanıma sistemine tabi olmasına rağmen davacının bu sistemi kullanmadığını, fazla mesai yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozma sonrası birleşen davanın da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı dava dilekçesi ile haksız olarak işten çıkartıldığını, ancak haklarının kendisine ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının şirketi zarara soktuğunu bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, ayrıca davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk karar davacının üst düzey personel olarak çalışması nedeni ile fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı ve yıllık izin süresinin hatalı hesaplanması nedenleri ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2015/25313 Esas 2018/4022 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Davalı temyiz aşamasında bankaya yatırılan bir kısım ödemelerin davacının kullandığı ev kredisine mahsuben yatırıldığı iddiası ile alacak davası açmış bu dava asıl dava ile bozma sonrasında birleştirilmiştir.

Davalı temyiz aşamasında bankaya yatırılan bir kısım ödemelerin davacının kullandığı ev kredisine mahsuben yatırıldığı iddiası ile alacak davası açmış bu dava asıl dava ile bozma sonrasında birleştirilmiştir.

Birleşen dava ile davacı işveren davalı işçinin ev kredisine ilişkin bir kısım ödemeleri yaptığını, bu ödemelerin davalı işçiden tahsili gerektiğini iddia etmiş, davalı işçi ise davacının maaşına karşılık yapılan bir kısım ödemelerin işverence geri istenmesinin hukuka aykırı olduğunu savunmuştur. Mahkemece birleşen alacak davası bakımından zamanaşımı defi değerlendirilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacının işyerinde genel müdür olarak 5.580,65-TL ücret ile çalıştığı, ücretinin bir kısmının bankaya yatırıldığı, bir kısmının ise elden ödendiği Yargıtay denetiminden geçmiş olup, bu noktada bozma yapılmadığı açıktır.

Davacının kredi borcunun bulunduğu da dosya kapsamından anlaşılmaktadır, ancak söz konusu ödemelerin kredi borcuna mahsuben ödeneceğine dair bir delil ileri sürülemediği gibi ilk davada da aylık ücret belirlenirken bu şekilde bir iddia ileri sürülmemiştir. Mahkemece birleşen davanın reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2- Mahkemece asıl davada kabul edilen alacak bakımından davacı lehine 11.146,72-TL, reddedilen alacak bakımından davalı lehine 6.912,67-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.