muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7129, Karar No: 2018/5519, Tarih: 12.04.2018

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

İddianameye konu sözler, söylendiği yer ve zaman unsurları da dikkate alındığında, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı ve beraat kararının yerinde olduğu değerlendirilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; Dairemizin 05/10/2017 gün ve 2015/40305 Esas, 2017/10371 Karar sayılı onama kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Yasanın 99/3 maddesiyle 5271 sayılı CMK nun 308. maddesine eklenen 3. fıkra hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın, suç tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olan katılan ... hakkında, sözcüsü olduğu sivil toplum örgütü niteliğindeki oluşumun yürüyüşü sonrası yaptığı konuşmadaki, ''değerli dostlar, malumunuz iki üç ay öncesinde... Devlet Hastanesinin açılışına geleceğini söylemişti, şaşırtmadı bizi gelemedi, neden şaşırmadık? Çünkü hainler korkak olur.'' şeklinde ve muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte olan ifadelerinin hakaret suçunu oluşturması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/3209, Karar No: 2020/8823, Tarih: 09.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/3209 E.  ,  2020/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MUŞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanığın 24/10/2014 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğine göre yapılan incelemede:

24/10/2014 tarihinde müdafiisinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 18/11/2014 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden suça sürüklenen çocuğun, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

B- Sanık müdafiinin 05/11/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteğine göre yapılan incelemede:

24/10/2014 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 05/11/2014 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanık müdafii tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 05/11/2014 tarihli ret kararının ONANMASINA,

09/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6301, Karar No: 2011/9537, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6301 E.  ,  2011/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 155 ada 46 parsel sayılı 321,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece; davanın kabulüyle 155 ada 46 parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman tahdidi ile 01.02.2001 tarihinde ilan edilen 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve 10.10.2008 tarihinde ilan edilen 6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 9. maddesi gereğince yapılan aplikasyon, ölçü ve çığım hesaplamalarından kaynaklan yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmaz ve etrafının 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda 29.05.1948 tarihli orman kadastro tutanağında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin orman iç parseli olarak sınırlandırıldığı ve bu iç poligon içinde kalan arazinin "% 50 yabani zeytinlik, % 10 çalılık ve % 40 basit karışık baltalık devlet ormanı ile kaplı olduğu belirtilerek o tarihte yürürlükte bulunan 01.12.1940 tarihli orman tahdit ve tescil talepnamesinin 38. maddesi gereğince fiili durumu tespit edilerek orman sınırı dışında bırakıldığı, taşınmazın bu şekilde 1948 yılında niteliğinin belirlenmesinin hak sahiplerinin geçerli bir tapusu varsa o tapuya dayanarak orman kadastrosuna itiraz davasına imkan vermek olduğu, aslında taşınmazın orman kadastrosu içinde bırakıldığı, orman kadastrosunun iptali için hak düşürücü süre içinde herhangi bir dava da açılmadığı, taşınmazın üzerinde üzerinde uzun yıllar tarım yapılmadığı, taşınmazın ham toprak özelliğini taşıdığı ve maki türü orman bitki örtüsü ile kaplı olup bu ağaçların yakın zamanda kesilip temizlendiği ve yakıldığı, halen maki türü bitkilerin kök dal ve parçalarının bulunduğu, taşınmazın taşlık kayalık olduğubildirilmiş olup davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözönünde bulundurularak 1948 yılında kesinleşen orman sınırı içinde bırakılan taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı gerçek kişi aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 4., 5. ve 6. bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16

. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 4., 5. ve 6. bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile değiştirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2108, Karar No: 2020/4980, Tarih: 15.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2108 E.  ,  2020/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 90, 1022, 1574, 1994, 2186, 2492, 2880, 3004, 3335 ve 3698 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalı, davaya bir diyeceklerinin olmadığını; bir kısım davalı ise davacının 2008 parsel sayılı taşınmazda yapılan tadilata katkısının olmadığını beyan ederek, ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava konusu 1022 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan incelemede;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda; dava konusu 1022 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki Mestan oğlu Hüseyin Aytürk’ün davada taraf olarak yer almadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, adı geçen kayıt maliki sağ ise kendisi, ölü ise temin edilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle dava konusu 1022 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Diğer taşınmazlar yönünden yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Diğer taşınmazlar yönünden yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; 1022 parsel sayılı taşınmaz yönünden bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer taşınmazlar yönünden bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA; taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5550, Karar No: 2012/8457, Tarih: 20.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5550 E.  ,  2012/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/205509

MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/12/2009, 2008/92 (E) ve 2009/444 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, vesaireye, katılan vekilinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A- Sanığın, bıçakla şiddetli bir şekilde mağdur Ömer boyun bölgesine vurarak, kas, sinir ve damar kesisi nedeniyle mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yutma ve çiğneme özellikleri ile konuşma özelliğinin kısmen yitirilmesi sonucu kalıcı hasar oluşacak nitelikte yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngeren 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

B- Sanığın adli sicil kaydında yazılı Karşıyaka 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2000 tarih ve 845/749 sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 15.11.2000 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, infaz tarihinin saptanması ve tekerür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşülnülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7394, Karar No: 2014/19490, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7394 E.  ,  2014/19490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/322419

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

NUMARASI : 2008/191 (E) ve 2010/87 (K)

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

Meram Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Numune Hastanesinde görevli olan doktor sanıklar A.. Ü.., C.. A.., H.. E.., U.. Ö.. ve B.. A..'nın, Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Kuruluşlarınca onaylanan listede ismi bulunmayan ve hastaların büyük bir kısmı için kullanılmadığı anlaşılan, kullanılanların ise ithalatçı firma tarafından 75 Euro'dan ithal edilip 490 Euro'dan fatura edilerek fahiş fiyatlarla satıldığı belirlenen Collatamp isimli ilacı reçeteye yazarak katılan kurumun zararına sebebiyet verdiklerinin iddia olunduğu olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için öncelikle SGK tarafından yapılan idari soruşturma raporuna ekli listede(ek-31) isimleri bulunan ve söz konusu malzemeyi kullandıkları tespit edilen hastaların tanık sıfatıyla dinlenmesi, karşılarında adları yazılı olan sanık doktorlar tarafından muayene ve tedavi edilip edilmedikleri, belirtilen malzemenin kendilerinde kullanılıp kullanılmadığının sorularak adı geçen bu hastaların tüm tetkik ve tedavi evraklarının alanında uzman bilirkişi heyetine tevdii ile reçetelere yazılan malzemenin hastalıklarıyla, tetkik ve tedavileriyle uyumlu olup olmadığı, kullanılmasının zorunlu bulunup bulunmadığı ve reçeteler üzerindeki imza ve yazıların kimin el ürünü olduğu hususlarında rapor aldırılması, malzemeyle ilgili rutin uygulama ile prosedürün nasıl olduğu ve ilgili kurumlar tarafından kullanılmasının yasaklanıp yasaklanmadığının belirlenmesi, evrakı tefrik edilen sanıklar K.. S., N. Ö.ve G. G. hakkındaki dosyanın akıbetinin araştırılması, mümkün olması halinde inceleme konusu dosyayla birleştirilmesi, aksi halde bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneğinin dosya içine alınmasından sonra, reçetelerdeki malzemenin hiç kullanılmaması veya böyle bir hastalıklarının olmadığının anlaşılması halinde resmi belge niteliğindeki reçetelerin sahte olduklarının kabulü ile; eylemlerin 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde yaptırıma bağlanan “memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı hususu da gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15229, Karar No: 2013/13162, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15229 E.  ,  2013/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01.10.2013 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araçla, davalının maliki olduğu aracın çarpışması sonucu müvekkiline sigortalı aracın hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 08.01.2010 tarihinde 72.469,50 TL ödediğini, davalının kusuruna isabet eden 54.352,13 TL için başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda tüm kusurun davacıya sigortalı araç sürücüsünde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalının Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3088 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı kasko sigortacısının, sigortalısına yaptığı ödemenin diğer araç sürücüsü ve maliki olan davalıdan rücuen tahsili amacıyla başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali isteminden ibarettir.

Davaya konu Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3088 sayılı takip dosyasında asıl alacak 54.352,13 TL üzerinden takip tarihine kadar işlemiş faiz 5.394,45 TL olarak belirtilmiş, mahkemece de asıl alacak ile bu faiz miktarının toplamı olan 59.746,58 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir. Oysaki, davacının ödeme tarihinden, takip tarihine kadar işlemiş yasal faiz miktarı 5.320,55 TL olup, mahkemece fazladan 73.90 TL'ye hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. Paragrafında yer alan "Davacının açmış olduğu davanın KABULÜ ile davalının 59.746,58 TL itirazının iptaline takibin bu miktar üzerinden devamına" cümlesinin hükümden çıkarılarak, yerine "Davanın kısmen KABULÜ ile; Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3088 sayılı takip dosyasında davalının 54.352,13 TL asıl alacak yönünden yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa 08.01.2010 ödeme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine " cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 1.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.