muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14171, Karar No: 2023/8107, Tarih: 30.10.2023

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasında “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin ... ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü ... ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru ... arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (... ve Kılıç/ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ve mahkemenin kabulü değerlendirildiğinde, sanığın 23.05.2015 tarihli paylaşımının yapılma şekli amacı ve içeriği gözetildiğinde bu paylaşımın terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden ya da şiddete çağrı niteliğinde olmadığı ancak, mahkemece bölge adliye mahkemesi kararına yanlış anlam yüklenerek iddianamede dava konusu edildiği halde 26.08.2014 ve 10.03.2016 tarihli paylaşımlarının terör örgütü propagandası bulunduğu anlaşılmakla, bu paylaşımların kabule alınması gerektiği halde, Bölge Adliye Mahkemesi ilamının yanlış yorumlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

Suç tarihinin paylaşım yapılan tarih olan "23.05.2015" yerine İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "10.03.2016" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2017/2570 Esas, 2018/17 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1064, Karar No: 2011/2680, Tarih: 11.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/1064 E.  ,  2011/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız  feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlamama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının geçici işçi olarak çalıştığını, işçi vizesi dolduğundan  iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde kadrolu işçi olarak çalıştığından  iş sözleşmesinin feshedilmesinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne

karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının davalıya ait işyerinde 15.3.1999 – 17.6.2009 tarihleri arasında  çalıştığı, iş sözleşmesinin işçi vizesi süresi bittiği gerekçesi ile İş Kanunun 17.maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

21.4.2007 tarih ve 26500 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4.4.2007 tarih ve 5620 sayılı Kanunun 2. maddesinin ( 1 ) fıkrasının ( c ) bendinde kapsama dahil geçici işçilerden; “Bu Kanunun 1inci maddesinin ( c ) bendinde belirtilen kurum ve kuruluşlarda çalıştırılanlardan, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen görevlerde çalışmakta olup, bu görevlere ilişkin olarak norm kadro çerçevesinde ihdas edilmiş kadro unvanlarına atanabilmek için gerekli olan şartları taşıyanlar istekleri halinde aynı fıkra hükümlerine uygun olarak sözleşmeli personel statüsüne, norm kadro çerçevesinde ihdas edilmiş kadro unvanlarına atanabilmek için gerekli olan şartları taşımayanlar ile durumuna uygun boş kadro olmayanlar sürekli işçi kadrolarına geçirilir” kuralına yer verilmiş; 2. maddesinin ( 2 ) fıkrasında ise “Bu Kanunun 1 inci maddesi kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda çalışan geçici işçilerden bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla; bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı bağlanmasına hak kazanmış olanlardan bu tarih itibarıyla kadınlarda 56, erkeklerde 58 yaşını doldurmuş olanlar, sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmezler,  bunların  iş  sözleşmeleri  tüm  yasal  hakları ödenmek suretiyle sona

erdirilir” hükmü öngörülmüştür. Anılan Kanunun 3.maddesinin ( 1 ) ve ( 2 ) fıkralarına göre bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir.

erdirilir” hükmü öngörülmüştür. Anılan Kanunun 3.maddesinin ( 1 ) ve ( 2 ) fıkralarına göre bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir.

5620 sayılı Kanun uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi için 2006 yılı içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam 6 ay veya daha fazla süreyle geçici işçi olarak çalışmış olmak gerekir.

Somut olayda davacı geçici işçi olmadığı için vize süresinin bittiğinden bahisle iş sözleşmesinin feshedilemeyeceğini ileri sürerken, davalı belediye davacının geçici işçi kadrosunda çalıştırıldığını savunmuştur. Buna göre uyuşmazlık, davacının geçici işçi statüsünde çalıştırılıp çalıştırılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının işyeri sicil dosyasındaki yazışmalarda geçici işçi kadrosunda çalıştırıldığı belirtilmiştir. Bununla birlikte, işyerinde 1999 yılından beri çalıştırıldığı anlaşılan davacı işçinin geçici işçi olduğunun kabulü tereddütlere yol açmaktadır. Sağlıklı bir sonuca varmak bakımından davacı işçinin çalıştığı dönemde işverenin sürekli işçi kadrosu ile geçici işçi pozisyonu durumunun araştırılması, geçici işçi çalıştırılması için vize vermekle görevli olan İçişleri Bakanlığı ve Mardin Valiliği gibi kurumlardan davacının geçici işçi statüsünde olup olmadığının, geçici işçi kadrosunda uzun bir süre aralıksız çalıştırmasının duruma etkisinin sorulması  ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9845, Karar No: 2012/14126, Tarih: 04.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9845 E.  ,  2012/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, TMK'nın 328 ve 364. maddeleri gereğince açılan yardım nafakası talebine ilişkindir.Davada; 1988 doğumlu üniversite öğrencisi davacı; giderleri için aylık 500,00 TL nafakanın davalı babasından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, Mahkemece, daha önce açılmış ve kesinleşmiş karar ile davacı lehine yardım nafakasına hükmolunduğu için yeniden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdüğü maddi olaylar, sonuç ve istemlerle bağlıdır. Tarafların dayandığı kanun hükümleri ile ve onların nitelendirmeleriyle bağlı değildir. Bunun doğal sonucu, hakim kanunları doğrudan doğruya uygulayarak iddia ve savunmadaki sonuç ve istemleri karara bağlamakla yükümlüdür. Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirmesini yapmak ise hakime aittir. Diğer taraftan bir uyuşmazlık dava ile mahkeme önüne getirildikten sonra artık kamu yararı alanına girmiş sayılır ve davanın hızlı şekilde sonuçlandırılmasında taraflar kadar toplumun da yararı bulunmaktadır. Bu nedenle hakimin davayı mümkün olduğu kadar çabuk, düzenli ve ekonomik şekilde sonuçlandırma yükümlülüğü bulunmaktadır. Bunun için hakim, tarafların hangi hususlarda çekişme içinde bulunduklarını iyi tespit etmelidir. Somut olayda; davacı, davalıdan yardım nafakası talep etmektedir. Her ne kadar davacı vekili duruşmadaki beyanında; daha önce açtıkları davanın tedbir nafakası, halihazırdaki davanın yardım nafakası davası olduğunu ve nafaka artırım davası olmadığını ifade etmiş ise de; dosya içerisinde bulunan ... Aile Mahkemesi'nin 2007/20 E., 2007/828 K. sayılı kararının tetkikinden; 23.11.2007 tarihinde davacı lehine aylık 150.00 TL yardım nafakasına hükmedildiği, kararın temyiz incelemesi sırasında nafakanın aylık 200,00 TL olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece, daha önce açılan davanın yardım nafakası talebi olduğu; huzurdaki davanın da daha önce hükmedilen yardım nafakasının artırılması talebi niteliğinde olduğu hususu değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.O halde Mahkemece yapılacak iş; davayı yardım nafakasının artırılması talebi olarak değerlendirip; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarını, nafaka alacaklısının ihtiyaçlarını tam olarak araştırmak suretiyle; paranın alım gücünü ve nafakanın niteliğini de gözönüne alarak daha önce takdir edilen 200,00 TL yardım nafakasında hakkaniyete uygun bir artırım yapmak olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06

.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11057, Karar No: 2024/11394, Tarih: 11.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/11057 E.  ,  2024/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/161 E., 2021/81 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil araçlarının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin Kanun değişikliği nedeniyle davaya katılma hakkının Gümrük İdaresinde olduğundan bahisle, katılma talebini geri aldığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine ilişkin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, açıklanan ve re'sen göz önüne alınacak sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz istemi, ele geçen motorini kendi ihtiyacında kullanmak amacıyla aldığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, dosyada usulüne uygun verilmiş bir arama kararının bulunmadığına, ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğuna, Kanun'un 3/18 maddesinin uygulanması gerektiğine, katılan kurum adına dilekçe yazım ücreti yerine vekalet ücreti verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, açıklanan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

A.Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin Kanun değişikliği nedeniyle davaya katılma hakkının Gümrük İdaresinde olduğundan bahisle, davanın Gümrük İdaresine bildirilmesi talebine havi 30.04.2013 tarihli dilekçesi ile katılma talebini geri aldığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, temyiz talebinin reddi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, .... Karayolu üzerinde 14.02.2013 günü kırmızı renkli kapalı kasa kamyonet ile kaçak akaryakıt sevkiyatı yapılacağı ve bu araca gri renkli bir doblo aracın öncülük edeceği bilgisinin alınması üzerine, oluşturulan kontrol noktasına saat 21.00 sıralarında ihbarda belirtilen özelliklere sahip iki aracın önlü arkalı gelmekte olduğunun görülmesi üzerine, ilk olarak dosyanın temyiz dışı sanığı sanık ...'ın adına kayıtlı olan ve bu sanığın sevk ve idaresindeki .... plaka sayılı araç durdurulmuş, ardından diğer sanık ...'ın yönetimindeki olay sırasında ...'ın yanında bulunan sanık ...'a ait .... plaka sayılı kapalı kasa kamyonet durdurularak, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığından alınan 14.02.2013 tarihli arama kararına istinaden her iki araçta yapılan aramada, .... plaka sayılı kamyonetin kasasında 50 adet jelikan içerisinde toplam 2500 litre ulusal marker seviyesi geçersiz motorin ele geçirilmiş, öncü olduğu değerlendirilen araçta ise herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamıştır. Sanıklar suça konu ürünlere ilişkin taşıma irsaliyesi, fatura ve başkaca herhangi bir belge ibraz edememişlerdir. Sanık ... aşamalarda ele geçen motorinin kendisine ait olduğunu, aracında kullanmak amacıyla aldığını beyan etmiş, diğer sanıklar suçlamaları kabul etmemişlerdir.

Ele geçen kaçak eşyaya yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın maddi durumu iyi olmadığı için ödeme yapamayacaklarını söylediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilirken "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi"nin gösterilmemesi ve 30.04.2013 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebini geri alan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekâlet ücreti verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

A.Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilirken "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi"nin gösterilmemesi ve 30.04.2013 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebini geri alan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekâlet ücreti verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

A.Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında suça konu kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin paragrafa "akaryakıtın" ibaresinden sonra gelmek üzere "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve hükümden katılan Kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7469, Karar No: 2024/3399, Tarih: 30.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7469 E.  ,  2024/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2661 Esas, 2022/1270 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/559 E., 2019/645 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA