muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8853, Karar No: 2023/10294, Tarih: 26.10.2023

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

3-Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı şirket vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13850, Karar No: 2013/17948, Tarih: 14.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13850 E.  ,  2013/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yemek San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... Et ve Et Ürl. Tic. ve San. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2) ... vek. Av. ... 3) ... Tabldot Yemek Üretim ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 21. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 09.03.2012 gün ve 2011/90 E. - 2012/38 K. Sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı ... vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ve davalılardan ... vek. Av. ... ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 27.06.2013 tarihli geri çevirme kararında ... 14. İcra Müdürlüğünün 2008/18495 esas sayılı dosyasının gönderilmesi istendiği halde mahkemece adı geçen icra dairesinin 2008/18459 esas sayılı dosyasının örneğinin gönderildiği anlaşılmıştır. Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin yerine getirilmesi konusunda gerekli özen ve dikkatin gösterilmesi ile anılan ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2008/18495 Esas sayılı takip dosyasının eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3334, Karar No: 2011/4008, Tarih: 08.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3334 E.  ,  2011/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Retle sonuçlanan davayı açıp boşanma sebebi yaratan davacı koca tamamen kusurludur.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6506, Karar No: 2015/16605, Tarih: 15.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6506 E.  ,  2015/16605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, düzenleme tarihi bulunmayan bonoya dayalı olarak başlatılan ilamsız takibin kesinleşmesinden sonra; borçlu adına kayıtlı 23.05.2011 tarihinde haciz konulan taşınmazın satışının talep edildiği, icra müdürlüğünce satış talebinin kabulüne ancak; taşınmazın tapu kaydının celbi ve yeniden kıymet taktirinin yapılmasından sonra satış günü verilmesine karar verilmiştir.

Alacaklı tarafından, bu karar üzerine, 19.08.2013 tarihinde yeniden haciz talep edilmiş, icra müdürlüğünce istem doğrultusunda şikayete konu taşınmazın haczi için .... yeniden müzekkere yazılmıştır.

Borçlu tarafından 30.09.2013 tarihinde hacze konu edilen taşınmazın İİK’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi olduğunu belirterek icra mahkemesine haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu ve mahkemece ilk haciz işleminden sonra borçluya 103 davetiyesinin 23.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği ve bu tarih itibari ile yasal 7 günlük hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Meskeniyet iddiasına dayalı haczedilemezlik şikayeti, İİK.'nun 16/1. maddesi uyarınca yasal 7 günlük süreye tabidir. Ancak bu süre meskeniyet iddiasının haczin öğrenildiği tarihten itibaren başlar.

Somut olayda, taşınmaz üzerinde 2. kez, yeniden 19.08.2013 tarihinde haciz konulduğu anlaşıldığından; borçlunun haczedilmezlik şikayeti yönünden; kendisine bu hacizle ilgili olarak bir 103 haciz davetiyesi gönderilmiş ise; şikayet süresi bu tarihten itibaren başlar. Aksi takdirde öğrenme tarihi itibariyle şikayetin 7 günlük sürede yapılması gerekir. Borçlu tarafından 23.10.2013 tarihinde icra dosyasından fotokobi verilmesini talep etmiş ise de; ... tan başvurusunun 23.09.2013 tarihinde tarandığı dikkate alındığında borçluya 103 davetiyesi gönderilmemişse; bu tarihe göre haczedilmezlik şikayeti süresinde olacaktır.

O halde; mahkemece; yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın süre yönünden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4198, Karar No: 2014/6802, Tarih: 03.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4198 E.  ,  2014/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2011/200-2012/979

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 25/01/2010-21/12/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi B. K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 25.01.2010 ile 21.12.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacının yapmış olduğu işin tarım işi niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2. maddesine göre; bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için bir veya daha fazla işveren nezdinde eylemli biçimde hizmet akdine dayalı çalıştığının saptanması zorunludur. Hizmet akdinin unsurları ise belirli bir işverene “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarına göre çalışma esasına göre belirlenmiştir. “Bağımlılık” tan amaç bir işverenin göstereceği işi, emir ve talimatına göre yerine getirmek ve onun buyruğu altında bulunmaktır. Bu işin belli bir zaman kesiti içerisinde yerine getirilmesi ve yerine getirmek üzere hazır vaziyette beklemek; hizmet akdinin zaman unsurunu oluşturur. Ücretin varlığı ve biçimi hizmet akdinin zorunlu unsuru olarak kabul edilemez. Ancak, akdin kanıtlanması yönünden rol oynayabilir.

506 Sayılı Yasa'nın 3/1-A-b maddesinde de; özel sektöre ait tarım ve orman işlerinde ücretle ve sürekli olarak çalışanların sigortalı olabilecekleri öngörülmüştür.

Tarım işi; Yargıtay uygulamasında kabul edildiği üzere;üretim,bakım ve yetiştirmeye yönelik faaliyetleri kapsar.

Somut olayda, davacının davalı A.. E..e ait besi çiftliğinde sürekli olarak çalıştığını iddia ettiğine göre, mahkemece işin tarım işi niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davanın esasına girilerek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, resen seçilecek tanıkların çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

03/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1296, Karar No: 2016/8356, Tarih: 13.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1296 E.  ,  2016/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.01.2016 gün ve 2015-634/2258 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/02/2016 gün ve 2016/22842 KYB sayılı ihbarnamesi ile;

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.01.2016 gün ve 2015-634/2258 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/02/2016 gün ve 2016/22842 KYB sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2011 tarihli ve 2009/307 esas, 2011/189 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ...9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarihli ve 2011/327 değişik iş sayılı kararının “Dosya aslı, bağlantılı dosya olan ...11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2011/528 esas, 2015/252 sayılı kararını kapsayan dosya arasında Yargıtay’a gönderilmiş olduğundan onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tâbi olduğu kabul edilmekte ise de; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06/02/2014 tarihli ve 2013/33244 esas, 2014/1694 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde “ 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukukî sonuç bağlandığı gibi, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen,

"1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlâkın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet dâvanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensupları ve halk hakkında tahdid edilebilir.

2. Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3. Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek,

e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla,

Somut olayda sanık ... hakkında her ne kadar mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, mahkumiyete esas alınan mühürleme tutanaklarının incelenmesinde sanığın ... Cad. No: 116... adresinde yer alan inşaata ilişkin olarak 12/09/2008 tarihinde... Belediyesi tarafından yapı tatil tutanağı düzenlendiği ve tutanakta İmar Kanunu’nun 32. maddesine göre mühür işlemi tesis edildiği ifadesine yer verildiği, daha sonra 10/10/2008 ve 28/10/2008 tarihlerinde düzenlenen yapı tatil tutanaklarında ise mührün bozulduğu tespitine yer verildiği, ancak mühür bozmaya konu olan 12/09/2008 tarihli tutanakta imzası bulunan tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla alınan ifadelerinde sadece yapı tatil zaptını inşaat mahalline astıklarını beyan ettikleri, tanık ...’nun ise mühürleme işlemi yaptıklarını hatırlamadığını beyan ettiği, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, sanığın savunmasında yapı tatil tutanaklarından inşaat bittikten sonra haberi olduğunu ve mühürleme yapıldığından haberi olmadığını beyan ettiği, aynı inşaata ilişkin olarak yapılan başka bir yargılama sonucunda ...11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2011/528 esas, 2015/252 sayılı kararında “Her ne kadar sanık hakkında mühür bozma suçundan cezalandırılması içinde dava açılmış ise de, inşaatta yapı tatil zaptı ve mühür görmediği yolundaki sanığın savunması, 28/10/2008 ve 23/09/2010 tarihli her iki yapı tatil zaptını düzenleyen zabıt mümzisi tanık Baki Demir'in de inşaat mahallinde fiziki mühür yapmadıklarını belirtmesi ve tüm dosya içeriği karşısında bozulduğundan bahsedilecek bir mührün olmadığı, bu itibarla mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından” şeklinde ifadelere yer verilerek aynı biçimde meydana gelen mühür bozma eylemine ilişkin beraat kararı verildiği cihetle, kanun yararına bozma talebine konu olan inceleme konusu dosyada da mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi amacı ile itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2011 tarihli ve 2009/307 esas, 2011/189 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ...9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarihli ve 2011/327 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.