muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13189, Karar No: 2024/15271, Tarih: 26.11.2024

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri.

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3518, Karar No: 2015/16386, Tarih: 07.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3518 E.  ,  2015/16386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/250-2014/416

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında, taşınmazın tamamında meydana gelebilecek değer kaybı oranının % 3 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6167, Karar No: 2020/4001, Tarih: 07.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6167 E.  ,  2020/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 43. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 06/05/2013 tarihli yazısının dayanağı uyuşturucu madde metaboliti tarama sonuçları ile 03/03/2014 tarihli yazısında belirtilen tedaviye uyumsuzluğa ilişkin tetkik ve muayene sonuçlarının aslı veya onaylı suretleri denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmadan, tedbirin ihlal edildiği kabul edilerek eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11738, Karar No: 2014/1114, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11738 E.  ,  2014/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2013 tarih ve 2011/775-2013/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yetkilisi olan ...'nun, müvekkili şirketin eski ortağı ve müdürü olduğunu, ortaklık süresi içerisinde davalı şirketinin ... Şubesi'ni oluşturduğunu ve kendisini yetkili müdür olarak seçtirdiğini, davalı şirket yetkilisi Müştak...'nun davacı şirketin eski ortağı ve müdürü olması sebebi ile şirket içi tüm bilgilere sahip olduğunu, müşteri ve çalışanlarla yakın ilişki içinde olduğundan, iyi niyet kurallarına aykırı davranışları ile müşteri ve çalışanları yeni şirketine çektiğini, müvekkilinin müşteri portföyündeki müşterilere davacıyı kötülediğini ve artık davacı şirket ile çalışmamaları yönünde söylemlerde bulunduğunu, müvekkilinin şirketin hem maddi hem de manevi yönden zarara uğradığını ileri sürerek, haksız rekabet içeren eylemlerinin tespitini, haksız rekabetin önlenmesi, haksız rekabet neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılarak eski hale iade edilmesini, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 20.000 TL'lik maddi zararın karşılanmasını, davacının imajının, ticari itibarının zedelenmesi sebebi ile 10.000 TL'lik manevi tazminat ödenmesini, TTK'nın 61. madddesi uyarınca hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı şirketin davacının iddia ettiği gibi Müştak...'nun ortaklıktan ayrıldıktan sonra kurulmadığı, 1986 yılından beri faaliyette olduğu, davacı şirketin ise bu tarihten sonra 2003 yılında kurulduğu ve Müştak...'nun yetkili müdür olarak atandığı ve 2011 yılına kadar bu görevine devam ettiği, her iki şirketin de 2008 yılından bu yana ve 2011 yılı da dahil olmak üzere zarar ettiği, davalının davacı şirketi kötüleyici, onurunu zedeleyici söylemde bulunduğu ve müşterileri kendi şirketine taşıdığı yönündeki iddiaların ispatlanamadığı, kaldı ki davacı şirketin kuruluş aşamasında davalı şirketin aynı iş kolunda davacının faaliyet göstermesine müsaade ettiği gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9603, Karar No: 2023/16438, Tarih: 01.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9603 E.  ,  2023/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının davadan önce 01.12.2014 tarihinde ... sözleşmesinin son bulduğu ve verilen hükmün ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 5.671,56 TL, reddedilen ve davacı tarafından temyize konu edilen toplam miktar ise 22.578,89 TL olup belirtilen miktarlar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7067, Karar No: 2016/2238, Tarih: 09.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7067 E.  ,  2016/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Karar başlığına resmi belgede sahtecilik olarak yazılan suç tipinin mahallinde açığa imzanın kötüye kullanılması olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8383, Karar No: 2020/2972, Tarih: 20.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8383 E.  ,  2020/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ilçesi ... Köyü 227 ada 3 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın üzerindeki yapı; enerji nakil hattı tesis edildikten sonra yapıldığından, irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasında yapı bedelinin dahil edilmesi doğru değil ise de, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,davalı idareden aşağıda kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14533, Karar No: 2019/1950, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14533 E.  ,  2019/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1458, Karar No: 2019/6665, Tarih: 07.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1458 E.  ,  2019/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal, Kasten öldürmeye teşebbüs, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında;

a)TCK’nın 309/1, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 54 maddeleri gereğince mahkumiyet,

b)TCK’nın 149/1-a-c-g-h, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5 maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez mahkumiyet,

c)TCK’nın 109/2-3-a-b, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5 maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez mahkumiyet,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın 19.03.2015 tarihli duruşmaya Bakırköy ... ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirterek duruşmaya katılamayacağını bildirdiği, sanık müdafiinin ise 10.12.2015 tarihli duruşmada sanığın TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesini talep etmesi karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış bulunup bulunmadığı konusunda ... Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle talebin reddine karar verilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin istifa etmesi üzerine baro tarafından sanığa müdafii tayin edildiği, ancak sanığın hüküm duruşmasında, avukatının değiştirilmesini isteyerek kendisinin avukat tutacağını ve 15 gün süre verilmesini talep ettiği anlaşılmakla; sanığın daha önce böyle bir talepte bulunmaması ve isteğe bağlı müdafilik talebinin zorunlu müdafilikten önce değerlendirilmesinin gerektiği, sanığa makul bir süre tanınarak talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5932, Karar No: 2018/5568, Tarih: 03.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5932 E.  ,  2018/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güneş Gazetesi’nin 17/08/2015 tarihli nüshasının manşetinde, 1. sayfasında ve 5. sayfasında “Bu ihanet değil de nedir”, “Paralel hakim serbest bıraktı” ve “Paralel yapıdan büyük hukuk skandalı” başlığı ile yayımlanan haberler nedeniyle ilgilisi ... tarafından yapılan vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulüne dair Korkuteli Sulh Ceza Hakimliğinin 17/09/2015 tarihli ve 2015/190 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/11/2015 tarihli ve 2015/511 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 15/11/2017 gün ve 4979 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/11/2017 gün ve KYB - 2017/65552 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerektiği, somut olayda ise başvuru evrakına ek olarak sunulan belgelerden tebliğ evrakının 09/09/2015 tarihinde işyerinde yetkili çalışanı Av ... imzasına tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla tebligat evrakının denetime olanak verecek şekilde aslı getirtilerek, tebligatın neden sorumlu müdür yerine yetkili çalışana tebliğ edildiği, bu kapsamda tebligatın usulüne uygun olup olmadığı araştırılmadığı gibi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: