muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7352, Karar No: 2013/12168, Tarih: 24.12.2013

Ayrıca, dava konusu taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporlarında orman sayılmayan yerlerden ve tarım arazisi niteliğinde bulunduğu belirtildiği ve mahkemece hükmün gerekçe bölümünde de anılan parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlik şartlarının oluştuğu kabul edilmesine rağmen orman niteliğiyle tesciline karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe bölümü arasında çelişki oluşturulmuştur. Oysa, hükmün gerekçe bölümü, hüküm kurulmasına ilişkin delillerin tartışıldığı ve hükmün nedenlerinin belirtildiği bölüm olması nedeniyle hüküm bölümüne aykırı olamaz.

Bu nedenle, mahkemece dava konusu taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince hâkim tarafından hak sahiplerinin belirlenmesi ve malik hanesinin doldurulması için aynı Kanunun 5 ve 27. maddeleri uyarınca kadastro mahkemelerine devredildikleri gözönünde bulundurularak gerçek hak sahibinin belirlenmesine yönelik olarak eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde gerçek hak sahibinin belirlenmesine yönelik bir karar verilirken dava konusu 182 ada 4 parsele ilişkin dahili davalı ... tarafından sunulan 26.03.2012 tarihli dilekçe nazara alınmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin ve Hazine vekilinin 182 ada 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile, bu parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin ve Hazine vekilinin 182 ada 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile, bu parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin 182 ada 4 ve 182 ada 5 sayılı parsellere, Orman Yönetimi vekilinin 182 ada 5 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile bu parsellere ilişkin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/12/2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5697, Karar No: 2025/3096, Tarih: 24.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5697 E.  ,  2025/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/100 E., 2023/114 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-4808

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/294743

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 04.01.2021 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek belirsiz alacak olarak 8.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 238.378,52 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, kusur oranının tespiti gerektiğini, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 238.378,52 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, müterafik kusur durumunun araştırılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'e göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmelik'in 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmelik'in 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda Yönetmelik'in EK.3'de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20'nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmelik'in amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK'nın 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in uygulanma imkanının olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; başvuruda sunulu maluliyet raporunda davacının kazadan kaynaklı sürekli iş göremezliği tespit edilirken Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre tespit edilen oran uyarınca belirlenen tazminata hükmedilmiştir.Ancak varılan sonuç doğru olmamıştır.

Zira raporda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır.

Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle 04.01.2021 kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2012/5463, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi          2012/361 E.  ,  2012/5463 K.**

* KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* TASARLAYARAK ÖLDÜRME

* MAKUL CEZA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SANIĞIN, EŞİYLE ARALARINDAKİ GEÇİMSİZLİĞE SEBEP OL­DUĞUNU DÜŞÜNDÜĞÜ KAYINVALİDESİNİ ÖLDÜRMEYE KARAR VERDİĞİ, OLAY GÜNÜ YANINA TÜFEĞİNİ ALARAK MAKTULÜN EVİNE GİTTİĞİ, BALKONA TIRMANARAK EV HALKININ BİRARAYA GELMESİNİ BEKLEDİĞİ, BALKONDA BULUNDUĞU SIRADA ODAYA MAĞDUR MUSTAFA’NIN GİRMESİ ÜZERİNE TASARLADIĞI SUÇU İŞLEYEBİLMEK İÇİN ODAYA GİREREK MAĞDURA TÜFEĞİ DOĞRULTTUĞU, MAĞDUR MUSTAFA’NIN SANIĞA MÜDAHALE ETMESİ ÜZERİNE DE TÜFEK İLE BİRDEN FAZLA ATEŞ EDEREK MAĞDURU AĞIR ŞEKİLDE YARALAMASI NEDENİYLE HAYATİ TEHLİKE GEÇİRDİĞİ, VÜCU­DUNDAKİ KEMİK KIRIKLARININ HAYAT FONKSİYONLARINI AĞIR DERECEDE ETKİLEYECEK NİTELİKTE OLDUĞUNUN BELİRLENDİĞİ OLAYDA, EVE GELİRKEN MAĞDUR MUSTAFA’YI ÖLDÜRME YÖNÜNDEN BİR DÜŞÜNCESİ OLDUĞU SAPTANAMAYAN SANIĞIN BU MAĞDURA KARŞI EYLEMİNDE TASARLA­MANIN UNSURLARI OLUŞMADIĞINDAN ANCAK 5237 SAYILI TCK’NIN 82/1-H MADDESİ UYGULANABİLİR.

TEŞEBBÜS NEDENİYLE 13 YILDAN 20 YILA KADAR HAPİS CEZASI ÖNGÖREN 5237 SAYILI TCK’NIN 35. MADDESİ UYARINCA YAPILAN UYGULAMA SIRASINDA, ZARAR VE TEHLİKENİN AĞIRLIĞI BİRLİKTE DE­ĞERLENDİRİLEREK MAKUL CEZA BELİRLENMESİ GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

A) Sanığın mağdurlar Hüseyin ve Nuray’a ayrı ayrı silah tevcih ederek ölümle tehdit ettiği, iki ayrı suç oluştuğu anlaşılmakla, TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla tasarlayarak insan öldürme, mağdurlar Hüseyin ve Nuray’ı tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, mala zarar verme suçu yö­nünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bu­lunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, in­celenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik in­celemeye, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile müdahiller vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Maktul Nermin’i öldürme eyleminde TCK’nın 82/1-h madde/fıkra/ bendindeki suçun unsurları oluşmayıp sadece tasarlamanın unsurlarının oluş­tuğu gözetilmeksizin, sanığın 5237 sayılı TCK’nın “82/1-a” madde/fıkra/bendi yerine madde numarası da “82”olması gerekirken sehven “81”yazılmak suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 81/1-a-h maddesi uyarınca hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerek­tirmediğinden, hüküm fıkrasının ilgili bölümünün “5237 sayılı TCK’nın 82/1-a maddesi uyarınca sanığın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalan­dırılmasına” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nın 322. maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü ile tasarlayarak insan öldürme, mağdurlar Hüseyin ve Nuray’ı tehdit suçlarından kurulan kısmen re’sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-a) Mağdur Mustafa’yı öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanığın, eşi Nuray ile aralarındaki geçimsizliğe kayınvalidesi Nermin’in sebep olduğunu düşündüğünden öldürmeye karar verdiği, olay günü yanına tüfeğini alarak maktulün evine gittiği, balkona tırmanarak ev halkının biraraya gelmesini beklediği, balkonda bulunduğu sırada odaya mağdur Mustafa’nın girmesi üzerine tasarladığı suçu işleyebilmek için odaya girerek mağdura tüfeği doğrulttuğu, mağdur Mustafa’nın sanığa müdahale etmesi üzerine de tüfek ile birden fazla ateş ederek mağduru, sol el bilek ön yüzde 10x15 cm, sağ kol ön yüzde 20x15 cm.lik doku defekti (kas, tendon ve kemik dokunun ekspoze olduğu), sağ kol üst kısımda 10x15 cm.lik kirli açık yara ve bilateral uyluk ön yüzde sıyrıklar olacak şekilde yaraladığı, sağ humerus orta distal diafizer çok parçalı kırık, sol lunate ve sol capitate kırığı ile sağ radial ve unlar ve sağ brakial arter ile sol unlar arter hasarına neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

aa) Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 82/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, eve gelirken mağdur Mustafa’yı öldürme yönünden bir düşüncesi olduğu saptanamayan sanığın bu mağdura karşı eyleminde tasarlamanın unsurları oluşmadığı halde, uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 82/1-a-h maddesi uyarınca hüküm kurulması,

bb) Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul ceza belirlenmesi yerine oluşa uygun olmayacak şekilde alt sınırdan ceza tayin edilerek eksik ceza verilmesi,

b) Konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden;

Konut dokunulmazlığını bozma suçu silahla işlendiğinden, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-a, 62. maddesi uyarınca cezalandırılması ge­rektiğinin düşünülmemesi,

b) Konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden;

Konut dokunulmazlığını bozma suçu silahla işlendiğinden, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-a, 62. maddesi uyarınca cezalandırılması ge­rektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ve müdafii ile müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6670, Karar No: 2009/1874, Tarih: 11.02.2009

8. Ceza Dairesi 2007/6670 E., 2009/1874 K.

**8. Ceza Dairesi 2007/6670 E., 2009/1874 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASI

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 110 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

1- Dairemizce sürdürülen ve Yargıtay CGK. tarafından da benimsenen uygulamaya göre, silah niteliğinde bulunmayan kuru-sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 170/l-c. madde ve fıkrasında tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı gözetilerek, sanık B…

…. Y…

…. hakkında 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 36. maddesinin uygulanması ve kuru-sıkı tabancanın sahibine iadesi gerekirken yazılı biçimde mahkumiyet ve müsadereye karar verilmesi,

2- İddianamedeki anlatıma göre, sanık A…

….. S…

…. hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, sanık Cemil Özgül hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 11.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21574, Karar No: 2012/21220, Tarih: 05.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21574 E.  ,  2012/21220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının genel müdüre doğrudan bağlı satış ve pazarlama müdürü statüsünde çalıştığını, dolayısıyla işveren vekili olduğunu, bu nedenle iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını belirtilerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işçi alma ve çıkarma yetkisi bulunmadığı, yaptığı iş gereği işveren vekili konumunda olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.