muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1704, Karar No: 2020/4380, Tarih: 06.07.2020

Davalı vekili, yangın ile ilgili yapılan incelemenin teknik ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, yangın raporunu hazırlayan belediye ekiplerinin yangın nedenini kesin olarak belirtmediklerini ve varsayıma dayalı geçersiz bir rapor düzenlediklerini, müvekkili şirketin yangın öncesi ve sonrası ... firmasında yaptığı olay yeri incelemelerinde dava dışı firmanın makinenin kullanımında teknik standartlara ve iş güvenliğine aykırı kullanımlarının belirlendiğini ve bu aykırılıkların ... firmasına bildirildiğini, ayrıca boya ve kurutma kabini ile ilgili yapılan sözleşme sonrasında gerekli eğitim ve makina kullanımına ilişkin dökümanların müvekkili şirket tarafından ... yetkililerine verildiğini, teknik olarak yapılmaması gereken ve iş güvenliğine açık şekilde aykırı olan hususlar hakkında uyarılar yapıldığını, yangın sonrası olay yerindeki kamera kayıtlarının incelenmesinde iş güvenliğine aykırı taşlama işleminin yangından bir saat önce yapıldığı ve yangına bu işlemin sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, olay yeri incelemelerinde boya-kurutma sisteminin olay anında çalışmadığının belirlendiğini, geriye dönük olarak ... firmasından olay yerini gösterir kamera kayıtlarının istenmesini, periyodik bakım ve boya-kurutma kabini sisteminin nasıl kullanılması gerektiğine dair ayrıntılı bir sunumun ... firmasına gönderildiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun kurduğu sistemin imalatından doğan hatalara ilişkin olduğunu, kullanıcıların kendi kusurlarından ileri gelen veya yüklenici firma haricinde dışarıdan temin ettikleri ve uyarılara rağmen yerine getirmedikleri hususlardan dolayı herhangi bir hukuki sorumluluklarının bulunmadığını, ... firmasının kullanım hatalarından dolayı meydana gelen yangında müvekkili şirkete atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile 41.757,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktarın 35.388,00 TL'sine 10/07/2014 tarihinden itibaren, bakiyesine 15/08/2014 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, dair karar verilmiş, karara karşı davalı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, makine kırılması sigorta poliçesi kapsamında rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, makine kırılması sigorta poliçesi kapsamında rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirkete makine kırılması sigorta poliçesi kapsamında sigortalı işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle müvekkili şirketin ödediği tazminatın, yangının işyerinde bulunan ve davalı tarafça bakımı yapıldığını iddia ettiği boya hattına ait astar fırının içerisinde biriken tozların aniden yanması nedeniyle meydana geldiğini belirterek davalıdan rücuan tazminini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi heyetine yerinde inceleme yetkisi verilerek aldırılan 06.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda, yangının fırın içerisinde asılı olarak kalan toz parçacıklarının parlaması sonucu başladığı, tesisin davalı firma tarafından kurulduğu, bakımının da davalı tarafından yapıldığı, davalı firmanın yeterli ve gerekli bakımı gereği gibi yapmaması sonucu yangının meydana geldiği belirtilmiş; davalı vekilinin itirazı üzerine aldırılan 21.12.2016 tarihli ek bilirkişi raporunda davalının oluşan zarardan sorumlu olduğu, dosyada bulunan 11.09.2013 tarihli, 1.588,16 TL bedelli servis bedeli faturası ile 08.10.2013 tarihli altı adet filtreye ilişkin faturanın birlikte değerlendirilmesi sonucu, taraflar arasında yazılı bir bakım sözleşmesi bulunmadığı anlaşılmakta ise de, servis bedelinin ancak söz konusu kabinin bakımına ilişkin olabileceğinin düşünüldüğü, davalının söz konusu ekipmana sürekli olmasa dahi, yangın hadisesinden yaklaşık 2,5 ay kadar önce bir bakım hizmeti verdiğinin açık olduğu, bu tip makinenin olağan periyodik bakımının vasat işçilerce yapılmasının mümkün olmadığı, teknik servisçe periyodik bakım yapılmasının gerekli olduğu, tesisi kuran ve bakımını yapan davalı firmanın, gerek tesisin tehlike arzetmeyecek şekilde kurulumundan, gerekse de yine tehlike arzetmeyecek şekilde bakımından sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişiler tarafından hazırlanan 06.05.2016 tarihli kök rapor ve 21.12.2016 tarihli ek rapor hükme esas alınarak, meydana gelen yangının davalı firmanın yeterli ve gerekli bakımı gereği gibi yapmaması sonucu fırın içerisinde biriken toz partiküllerinin belirli bir parlama sıcaklığına geldikten sonra yanması sonucu meydana geldiği, davalının oluşan zarardan sorumlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne dair karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçelerle başvurunun esastan reddine dair karar verilmişse de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosyada yer alan davalı ... Makina İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. genel müdürü olduğu belirtilen Fahrettin Sarıkaya ile dava dışı ... Makina San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. firması yetkilileri arasında riziko tarihinden sonra yapılan yazışmalar, bu tarafların talebi ile düzenlenen 06.10.2015 tarihli makine mühendisi raporu, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davalı ... Makina İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. firmasının, Finansal Kiralama sistemi ile satın alınan ve davaya konu yangına sebep olduğu belirtilen boya hattına ait astar fırının üretici firması olduğu, düzenli olarak bakım yapmak konusunda taraflar arasında bir sözleşme yok ise de davalı şirket tarafından bakımının yapıldığına dair dosyada beyanların ve faturaların yer aldığı, bu haliyle davalı şirketin üreticisi olduğu fırının aynı zamanda bakımını üstlendiği anlaşılmaktadır.

Tarafların talebi ile düzenlenen 06.10.2015 tarihli makine mühendisi raporunda, fırın ünitesinin hemen yanında yaklaşık 1,5 metre mesafede imal edilen çelik konstrüksiyonların olduğu, bu malzemelerin burada taşlama sistemi ile temizlendiğinin belirtildiği ve çadır ile bölünen bölgede de boyama için ayrılan yerin zemininde örtü serili olduğu ve boya kalıntılarının yapılan incelemede tespit edildiği, fırın ünitesi çalışır kullanılırken burada boyama yapılması durumunda brülör ve havalandırma fanları üzerine yapışan boya zerrecikleri ile tutuşma riskinin oluşacağı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu yangının gerçekleştiği tarihten önce de yangının meydana geldiği bölgede taşlama işleminin yapılıp yapılmadığı, taşlama işleminin riziko tarihinden önce de yapıldığının tespit edilmesi halinde oluşabilecek zararlar konusunda fırının imalatçısı ve aynı zamanda bakımını yapan davalı şirketin dava dışı ... Makina San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. firması yetkililerini riziko tarihinden önce de uyarıp uyarmadığı ve alınan bilirkişi raporlarında bahsi geçen yangına sebep olduğu belirtilen bölgede boya birikmesi işleminin ne kadar zamanda oluşabileceği, bu birikme süresine göre dava dışı ... Makina San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. firması yetkililerinin davalı şirketten bakım talep edip etmediklerinin araştırılması için dosyada daha önce rapor hazırlayan bilirkişilerden farklı, konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararının BOZULMASINA, HMK 373/1. maddesi gereğince istinaf mahkemesinin davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Makina San. İnş. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, 06/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14330, Karar No: 2025/3186, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14330 E.  ,  2025/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1942 E., 2024/1859 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 E., 2023/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'in 23.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile Kurum tarafından belirlenen %12,1 meslekte kazanma gücü kaybı oranına ilişkin itirazının kabulü ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı sigortalı vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne, davalı ...'in 23.06.2007 tarihli iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 03.11.2015 tarihinden itibaren %10 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

"Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 28.06.2011 tarihli raporunda, maluliyet ve kontrol gerekmediği, Yüksek Sağlık Kurulunun 21.10.2011 tarihli raporunda maluliyet gerekmediğine, İstanbul Sosyal Güvenlik Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 24.07.2015 tarihli raporunda artma kaydıyla %12,1 olduğu, kontrol gerekmediği, Yüksek Sağlık Kurulunun 08.01.2016 tarihli raporunda 03.11.2015 tarihi itibarıyla artma kaydıyla %12,1 olduğu kontrol muayenesi gerekmediği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 03.09.2018 tarihli raporunda davacının E cetveline göre maluliyetinin %10 oranında, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 26.09.2019 tarihli raporunda davacının kaza tarihinden itibaren E cetveline göre maluliyetinin kaza tarihinden itibaren %10 oranında olduğu, Kurumun 16.03.2011 tarihli tahkikat raporunda olayın iş kazası olduğu, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı ilamı ile sigortalı işçinin açtığı maluliyet oranının tespiti davasında, Kurumca maluliyet gerekmez denmesi üzerine Adli Tıp Kurumunun 17.02.2014 tarihli raporunda maluliyet olmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve verilen kararın 08.07.2014 tarihinde tarafların temyiz etmemesi üzerine kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı da gözetilerek, davalı ...'in 23.06.2007 tarihinde davacı işyerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranı Kurum tarafından artma kaydıyla %12,1 olarak tespit edilmiş ise de Adli Tıp Kurum 3.İhtisas Dairesinin ve çelişkiyi giderici Adli Tıp 2.Üst Kurulunun raporlarından davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10 olduğu ve her ne kadar Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca sürekli iş göremezlik başlangıcı olarak kaza tarihi belirtilmiş ise de davacı işveren tarafından dava dilekçesinde davalı sigortalı Köksal'ın iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 03.11.2015 tarihi itibarıyla artma kaydıyla %12,1 olarak belirlemesine itiraz ve dava ettiği, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen ilamı doğrultusunda sürekli iş göremezlik başlangıcının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtildiği üzere 03.11.2015 tarihi olduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediği” gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın 23.06.2007 tarihinde gerçekleştiğini, sigortalının kaza tarihinden 11 yıl sonra olduğu muayeneye istinaden bildirilen bu oranın kabulünün mümkün olmadığını, davalı ...’in fonksiyonel bir araz kaybının bulunmadığını, maluliyetinin olmadığı yönünde daha önceden alınan Adli Tıp Kurumu raporu bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, Adli Tıp Kurumu kararının eksik verilmiş olup, hangi tarih itibari ile %10 luk orana ulaşıldığının, iyileşme olup olmadığının belirtilmediğini, Adli Tıp Kurumu heyetinde sigortalının asıl şikâyetlerini ilgilendiren dal olan Fizik Tedavi Rehabilitasyon uzmanının yer almadığını, raporların bu yönüyle eksik olduğunu, Üst Kurulun sigortalıyı fiziksel muayeneye çağırmadığını, sadece dosya üzerinden inceleme yaptığını, EMR, EMG gibi testlere dayanmadığını, sadece dosya kapsamı ile elde edilen bulgulara göre, SİÖ oranı tespitinin mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davadaki talebin, Kurum tarafından belirlenen %12,1 meslekte kazanma gücü kaybı oranına itiraza ilişkin olup davacının itirazı kısmen kabul edildiğine göre davacının davasında kısmen haklı olduğunun ve yargılama giderleri yönünden kısmen kabule göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacının tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki "Davanın kabulüne" ibaresinin silinerek yerine "Davanın kısmen kabulüne" ibaresinin yazılmasına,

3.İlk Derece Mahkemesi kararındaki (2) ve (3) numaralı bentlerin tamamı silinerek yerine "2- Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 269,85 TL harç ile peşin alınan 31,40 TL harcın toplamı olan 301,25 TL harcın, davalı SGK harçtan muaf olduğundan davalı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydına; peşin alınan 31,40 TL harcın davacıya iadesine,"

4. İlk Derece Mahkemesi kararındaki (4) numaralı bendin tamamı silinerek yerine "3-Davacı tarafından yapılan 1.935,70 TL yargılama giderinin 967,85 TL'sinin davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, geri kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına"

5. İlk Derece Mahkemesi kararındaki (5) numaralı bendin tamamı silinerek yerine "4-Karar tarihi itibariyle yürürlükteki tarife uyarınca 17.900,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 17.900,00 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14799, Karar No: 2012/19119, Tarih: 10.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14799 E.  ,  2012/19119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmı üzerinde bulunan 3 adet söğüt ağacının bedelinin verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tarla kirası, beklenmeyen giderler ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilemeyeceği gözetilmeksizin dahil etmek suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22004, Karar No: 2013/2224, Tarih: 07.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/22004 E.  ,  2013/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/282115

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

NUMARASI : 2009/397 (E) ve 2009/1014 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması ve uygulanmamasının kazanılmış hak teşkil etmeyecek olması, hakimin taktir hakkının da bulunmaması karşısında, 20.03.2008 tarihli önceki kararda uygulanmasına karar verilmemiş olan bu maddenin hüküm açıklanırken 28.07.2009 tarihli kararda uygulanmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağı ile ilgili mahkemesince bir değerlendirme yapılması amacıyla duruşma açıldığında, artık önceki hüküm varlığını yitirmiş olup, yeniden hüküm verme zorunluluğu doğmuş olduğu ve sonraki hükmün önceki ile aynı olması bunun yeni bir hüküm olma özelliğini ortadan kaldırmayacağı gözetilerek gerekçeleri de belirtilmek suretiyle yeniden hüküm kurulması ve daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde önceki hükmün açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22944, Karar No: 2015/31785, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22944 E.  ,  2015/31785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 21. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2015/44-2015/276

Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davalı şirkette Fitnes Müdürü olarak işe başladığını, Genel Müdür olarak çalışmakta iken iş akdinin davalı tarafından 07/01/2015 tarihinde hiçbir haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçi alımı ve çıkarılması konusunda herhangi bir yetkisi bulunmadığını, davalı yanca yapılmış olan iş akdinin feshinin geçerli bir nedene dayanmadığı gibi iş akdinin feshi hususunda kanun koyucu tarafından belirlenmiş olan emredici hukuk kurallarına aykırı olarak yapıldığını feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, ayrıca işe başlatılmaması halinde en az 8 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ve çalıştırılmadığı dönemler için 4 aylık ücretinin davalı işverenden alınarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, , davacının işveren vekili yardımcısı sıfatına sahip olması ve bunun sonucu olarak iş güvencesi hükümlerine tabi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.