muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13807, Karar No: 2024/2870, Tarih: 06.03.2024

İddialarıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkeme tarafından 02.05.2019 tarihli ara yakalama eylemine ilişkin her ne kadar olay yeri yakınlarından sinyal alınmışsa da sanığın yakalanamadığı, 25.06.2019 ve 03.07.2019 tarihlerinde gerçekleşen eylemlere ilişkin sanığın olaya dahil olduğu tape kayıtlarından diğer sanık beyanlarından ve sinyal kayıtlarından sabit olduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatının "müdafii" yerine "vekil" olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un ikinci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırılığın ve 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen netice ceza miktarının günlüğü 20,00 TL hesabıyla yapılmasına karşılık 40,00 TL olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu, delillerin 'değerlendirme ve kabul' kısmında sanık hakkında 02.05.2019 tarihli iddia ile alakalı kabule yönelik hüküm kurulmamış ise de, dava zamanaşımı süresi içinde İlk Derece Mahkemesi tarafından duruşma açılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında karar verilmesinin mümkün olduğu, 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı CGTİK'nın 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi infaz sırasında resen gözetilebileceği, farklı zaman dilimleri içinde, yenilenmiş suç iradesiyle farklı göçmen gruplarının yurt dışına çıkarılmasına yönelik eylemlerin gerçek içtima hükümlerine tabî olduğu gözetilmeksizin aynı kasıtla farklı zamanlarda işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması aleyhe istinaf bulunmadığından sadece eleştirilmekle yetinildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, göçmenlerin beyanları, olay, yakalama, teşhis, fiziki takip, kamera inceleme ve iletişimin tespiti tutanakları, tape kayıtları, inceleme dışı bir kısım sanıkların ikrar içeren savunmaları karşısında, sanığın üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunun sübuta erdiğinin kabulü ile mahkumiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiriler dışında, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11074, Karar No: 2023/2171, Tarih: 10.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11074 E.  ,  2023/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 8263 parsel (yeni 1232 ada 1 parsel) parsel sayılı taşınmaz, ham toprak vasfı ve 31.996,79 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ili ... ilçesi ... Mahallesine bulunan 1232 ada 1 parsel (eski 8263 parsel) sayılı taşınmaza kırık yıldan fazla bir zamandır malik sıfatı ile zilyet olduğunu, davacının 1984 yılında taşınmazı temizleyerek tarım arazisi haline getirdiğini, ancak taşınmazın bulunduğu alanda 1994 yılında yangın çıktığını ve denize kadar tüm alanın yandığını, davacının diktiği ağaçların ve inşaa ettiği yapıların zarar gördüğünü ileri sürerek, dava konusu taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesi mümkün olmayan yerlerden olduğunu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 17 inci maddesinde belirtilen şartları taşımadığını, 11.03.2008 tarihinde mahallinde yapılan tespitte taşınmazın boş olduğunun tespit edildiğini, imar ihyanın tamamlanmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2018 tarihli ve 2016/48 Esas, 2018/581 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın oldukça geniş bir alanı kapladığı, zeminin yer yer kayalık olduğu, genelinde çam ağaçları ve çalılık benzeri bitkilerle kaplı olduğu, belirli ve küçük bir kısmında taştan yapılmış baraka benzeri bir yapı ve yapıyı çevreleyen alçak duvarlar bulunduğunun anlaşıldığı, taşınmazda imar ihyanın tamamlanmadığı, davacı tarafça sürdürüldüğü iddia edilen zilyetliğin hayvancılık ve hayvan otlatmaktan ibaret olduğu, buna göre anılan faaliyetin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi anlamında ekonomik amaca uygun zilyetlik ve imar ihya niteliğinde kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçelerinde; davacının dava konusu taşınmaza 40 yıldan fazla süredir malik sıfatıyla zilyet olduğunu, taşınmazı temizleyip, emek ve masraf sarf ederek tarım arazisi haline getirdiğini, dinlenen tüm tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından da taşınmazın davacı tarafından kullanıldığının anlaşıldığını, 1994 tarihinde çıkan yangında taşınmaz üzerindeki yapıların ve ağaçların zarar gördüğü, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2019/489 Esas, 2019/958 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3493, Karar No: 2025/3309, Tarih: 12.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3493 E.  ,  2025/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/446 E., 2024/922 K

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/341 E., 2022/340 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davada; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurumun 28.09.2017 tarihli yazısıyla gerçeğe aykırı reçete kaydı yapılarak Kuruma fatura edildiği gerekçesiyle 37.216,20 TL ceza uygulanmasına, ceza ve reçete bedelleri toplamı olan 3.634,29 TL’nin faiziyle birlikte müvekkilinden geri alınmasına karar verildiğinin bildirildiğini, müvekkilinin sahte reçeteyi ya da içeriğini teslim etmediği reçeteyi Kuruma fatura etmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, işleme konu reçetelerdeki ilaçların tamamının hastalara teslim edildiğini, ... . adlı hastanın SUT’un kür protokolüne göre verilmesi gereken ilaçların elektronik veri tabanına girişinde uzman hekim onayı ve doz hataları yapıldığının iddia edildiğini, bu ilaçların kalp damarla ilgili ilaçlar olduğunu hastaya acilen verilmesi gerektiğini, uzman hekim raporu eksik gibi muğlak bir ifadeyle Ator isimli ilacı içeren çok sayıda reçete hakkında kesintiye gidilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının 2016 tarihli Eczane Protokolünün (4.3.6) numaralı maddesine göre ceza kestiğini, davalının tespit ettiği eylemlerin bu maddede atıf yapılan fiillerin hiçbirisine uymadığını, işleme konu tüm reçetelerin hekimler tarafından düzenlendiğini ve hastalar tarafından hastane şartlarında kullanıldığını, kullanıldığına dair hastane kayıtlarının bulunduğunu, Kurumu zarara uğratan bir durumun mevcut olmadığını, buna rağmen reçete bedelinin 10 katı ceza uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, protokolün davalı tarafından tek taraflı olarak hazırlandığını, müzakere edilmediğini ve hükümlerinin genel işlem şartı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davalının 28.09.2017 tarihli yazısıyla bildirilen 40.859,49 TL’nin faiziyle müvekkilinden alınmasına dair işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada; davalının 21.12.2018 tarihli yazısıyla 6 adet diyabet hastasının reçetesinin bilgisayar sistemine hatalı giriş yapılarak reçete bedelinin ödenir hale getirildiği gerekçesiyle 40.251,40 TL ceza uygulanmasına, ceza ile birlikte reçete bedeli olan 2.012,57 TL'nin faiziyle müvekkilinden alınmasına ve sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshedilmesine karar verildiğini, işleme konu reçetelerin tamamının şeker hastalarına ait olduğunu Lantus adlı ilacın bu hastalığın tedavisinde kullanıldığını, müvekkilinin ekranda Tip 2 şeker hastalığını seçmesi gerekirken sehven Tip 1 şeker hastalığını seçtiğini, ilacın her iki tip için de kullanıldığını, bu hatanın kurumu zarara uğratmadığını ileri sürerek, 21.12.2018 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili asıl davada, davacının itiraz yolunu tüketmediği için davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, 28.09.2017 tarihli kurum işleminin yerinde olduğunu, 3.680,47 TL reçete bedelinin 12.10.2017 tarihinde, 37.716,20 TL ceza bedelinin 13.11.2017 tarihinde eczanenin alacağından mahsup edildiğini, eczane hakkında incelemenin devam ettiğini ve aynı şekilde 46 adet reçete daha tespit edildiğini, bunlarla ilgili 20.07.2018 tarihli yazının davacıya tebliğ edildiğini, davacının savunmasında reçete eksikliklerinin doktor tarafından unutulduğunu, artık reçetelerin tarafından kontrol edildiğini beyan etmek suretiyle cezai işleme konu fiili ikrar ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davada; 21.12.2018 tarihli işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı vekili birleşen davada; 21.12.2018 tarihli işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Sosyal Güvenlik kurumun 28.09.2017 tarihli ve 99313279-030.02.-E4890737 sayılı yazısı gereği Kurumun uyguladığı (5.3.9) hükmü gereği toplam 40.859,49TL cezai şart uygulandığı, belirtilen işleme gerekçe olarak, eczane tarafından karşılanan 6 adet reçetenin girişinde hata tespiti edilmiş olduğu, denetime tabi tutulan tüm ilaçların sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli resmi hekimler tarafından yazıldığı ve hastalar tarafından da davacının eczanesinden temin edildiği, dolayısıyla dava konusu işlemde tedaviden beklenen yarar yönünden herhangi bir hata, suiistimal veya sahtecilik bulunmadığı, kullanılan ilaçların hastalar tarafından teslim alınmasından dolayı da bir kamu zararının söz konusu olmadığı gerekçesiyle; asıl davanın kabulüyle Sosyal Güvenlik kurumun 28.09.2017 tarihli ve 99313279-030.02.-E4890737 sayılı yazısı gereği 40.859,49 TL cezanın işleyecek faiziyle birlikte geri alınması kararının iptali ile davacının borçlu olmadığının tespitine, birleşen davanın kabulüyle Sosyal Güvenlik kurumun 21.12.2018 tarihli ve 93313279-030.02.-E.17534898 sayılı yazıyla bildirilen sözleşmenin feshine ve 42.263,97 TL cezanın şartın işleyecek faiziyle birlikte geri alınması kararının iptali ile davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kurum tarafından davacı hakkında, reçetede yazılı olmayan teşhislerin sisteme reçetede yazılıymış gibi kaydedildiği gerekçesiyle 28.09.2017 tarihli yazısı kapsamında 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.9.) maddesi gereğince uyarılma, (6.17) maddesi delaletiyle (5.3.9) maddesi gereğince 37.216,20 TL ceza ve (4.3.6.) maddesi gereğince de 3.643,29 TL reçete bedelinin tahsili için kurum alacaklarından mahsubuna karar verildiği ve yine birleşen davada, davalı Kurumun 21.12.2018 tarihli yazısı kapsamında 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.9) maddesi gereğince fesih, (6.17) maddesi delaletiyle (5.3.9) maddesi gereğince 40.251,40 TL ceza ve (4.3.6) maddesi gereğince de 2.012,57 TL reçete bedelinin tahsili işleminin uygulandığı, tüm dosya kapsamı ve özellikle alınan bilirkişi raporuna göre; davacı eczacının iddiası doğrultusunda, reçeteyi yazan doktorların teşhis-endikasyon eksikliklerinin eczacı tarafından hastalara reçetedeki ilaçları verebilmek için provizyon sistemine girerken reçetede sehven yanlış girilen teşhis kodlarının doğrulanması fiili nedeniyle kurum zararının bulunmadığı tespitini içeren raporun denetime uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, reçetelerin hastane protokol kayıtları bulunan gerçek reçeteler olduğu, Kurumun yapılan yanlışlık nedeniyle zararının bulunmadığı, dava konusu işlemde tedaviden beklenen yarar yönünden herhangi bir hata, suiistimal ve sahtecilik bulunmadığı, kullanılan ilaçların hastalara teslim edilmiş olduğu bu nedenlerle kurum işleminin yerinde olmadığı, Mahkemece usul ve yasaya uygun şekilde davanın kabulüne karar verilerek kurum işleminin iptali ile davacı tarafça davalı kuruma ödenen bedellerin iadesine karar vermek suretiyle taraflar arasındaki muarazanın giderildiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının itiraz yolunu tüketmediğinden dava açmasında hukuki yararının bulunmadığını, ceza ile reçete bedellerinin davacının alacaklarından mahsup edildiğini, bilirkişi raporlarının teknik değerlendirmeden çok subjektif yorumlar içerdiğini, hüküm kurmaya elverişli olmadıklarını, detaylı değerlendirme yapılmadığını, protokolün (5.3.9) numaralı maddesinde sahte reçete kaydı yapılması halinde uygulanacak yaptırımların belirtildiğini, uyuşmazlıkta teşhis eksikliği bulunmadığını, davacının olmayan teşhisi girdiğini, davalının sehven gereğe aykırı reçete kaydı girdiğini kabul ettiğini, bu şekilde ödenmemesi gereken reçetenin ödenir duruma getirildiğini, bu durumun 02.03.2020 tarihli ek raporda ortaya konduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlık, gerçeğe aykırı reçete kaydı yapıldığı gerekçesiyle para ve fesih cezası uygulanmasına ve ödenen reçete bedellerinin iadesine ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan karardaki gerekçeye ve özellikle davacının cezai işlemlere konu reçeteleri tarafların arasındaki Protokol hükümlerine uygun olmayan teşhis kodlarıyla SGK'nın elektronik veri tabanı olan MEDULA sistemine işlediği, bunun sonucunda ancak yeniden yazdırılması ve/veya düzeltilmesi gereken reçete bedellerinin ilgili hekimler tarafından düzeltilmeden veya yeniden yazılmadan yazılmış gibi işlem yapıldığı tespit edilerek Protokolün (5.3.9) numaralı provizyon sistemine gerçeğe aykırı reçete kaydı yapmak fiiline ilişkin cezai hüküm uygulanmış ise de; söz konusu reçetelerin sahte olmadığı, reçetelerdeki ilaçların hastalar tarafından kullanıldığı, esasında davacının reçetelerdeki teşhis eksikliğini fark ettiğinde Protokolün "Reçete İadesi" başlıklı bölümünün (3.3.1) ve (3.3.2) maddelerine göre reçetenin ilgili doktor tarafından düzeltilmesi için reçeteleri iade etmesi gerekirken bunu yapmayarak teşhis eksikliklerini reçeteyi veri tabanına girerken resen düzelttiği, fiilin gerçeğe aykırı reçete kaydı girme niteliğinde olmadığı, bu nedenle söz konusu cezai şartın olaya uygulanmasının hatalı olduğu bilirkişi raporuyla da belirlendiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2390, Karar No: 2013/27462, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2390 E.  ,  2013/27462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması, hükmedilen hapis cezasının ertelenmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Dosya kapsamına göre; katılan ...'ın, cinsel yakınlık boyutuna varacak şekilde arkadaşlık ilişkisi içerisine girdiği sanıkla arkadaşlıklarının sona ermesinden bir müddet sonra, tarihi tespit edilemeyen bir gün, otel odasında, sanığın cep telefonuyla, rızasına aykırı olarak çekimi yapılan çıplak görüntülerini, 2009 yılı Aralık ayında, arkadaşı ...'nün bilgisayarında gördüğünü belirterek 08.03.2010 tarihinde sanıktan şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma sonucunda, katılanın fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini kaydeden sanığın, bu görüntüleri, onun bilgisi dışında, üçüncü kişilerin elektronik posta adreslerine göndermek suretiyle TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın arkadaşı tanık ...'nün, şikayete konu görüntülerin, sanığın da tanıdığı ... isimli arkadaşı tarafından elektronik posta adresine gönderildiğini beyan etmesi, tanık ...'ın, soruşturma aşamasında, bir kafede oturduğu sırada, aynı yerde bulunan sanık ve arkadaş grubunun kendi aralarındaki konuşmalarından, yakın arkadaşı ...'ın görüntülerinin bulunduğu CD'nin başkalarına dağıtıldığını işittiğini; kovuşturma aşamasında, iddiaya konu görüntüleri katılanın bilgisayarında gördüğünü, daha önce de, sanığın, “yakında ...'ın bombasını patlatacağım” şeklinde sözler sarf ettiğini arkadaş ortamındaki konuşmasından duyduğunu ifade etmesi, sanığın ise tanık ...'nün beyanında geçen “...” isimli kişiyi tanımadığına, tanık ...'ın ve hakkında ileri sürülen iddiaların doğru olmadığına dair savunması karşısında,