muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5480, Karar No: 2018/4831, Tarih: 19.04.2018

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Ülkemizde temel hak ve özgürlüklerin, dolayısıyla ifade ve basın özgürlüğünün de sınırlanmasında esas alınması gereken kurallar başta 13. maddesi olmak üzere Anayasa'da düzenlenmektedir. Buna göre temel hak ve hürriyetler;

- Özlerine dokunulmaksızın

- Yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak

- Ancak kanunla sınırlanabilir.

- Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.

Ancak olağanüstü hal, sıkıyönetim veya savaş halinde dahi kişilerin sert çekirdek hakları olan; yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığının bütünlüğüne dokunulamaz, kimse din, vicdan, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz ve bunlardan dolayı suçlanamaz, suç ve cezalar geçmişe yürütülemez, suçluluğu mahkeme kararı ile saptanıncaya kadar kimse suçlu sayılamaz.

T.C. Anayasası'nın "Düşünce ve kanaat hürriyeti başlıklı" 25. maddesinde;

"Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir.

Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.",

T.C. Anayasası'nın "Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti" başlıklı 26. maddesinde;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.",

T.C. Anayasası'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinde;

"Basın hürdür, sansür edilemez. Basımevi kurmak izin alma ve malî teminat yatırma şartına bağlanamaz.

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27 nci maddeleri hükümleri uygulanır..."

şeklinde ifade ve basın özgürlüğü kavramlarının içeriği, kapsamı, sınırları ve kullanılması düzenleme altına alınmıştır.

T.C. Anayasası'nın "Düzeltme ve cevap hakkı" başlıklı 32. maddesi;

"Düzeltme ve cevap hakkı, ancak kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde tanınır ve kanunla düzenlenir.

Düzeltme ve cevap yayımlanmazsa, yayımlanmasının gerekip gerekmediğine hâkim tarafından ilgilinin müracaat tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde karar verilir." ,

5187 sayılı Kanun'un "düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..." ve

"...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..." hükümlerini amirdir.

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay değerlendirildiğinde;

Akşam Gazetesinin 24/11/2016 tarihli nüsahasının 1. ve 13. sayfalarında yer alan "...ın FETÖ kriptosu" başlıklı haberde; Doğan Medya Grubu'nun Ankara temsilcisi olan başvuranın eskiden FETÖ/PDY örgütüyle iltisaklı olduğu bilinen kişilerle yaptığı görüşmelerin amacının ...'ın yargıdaki sorunlarını çözmek olduğu içerikli bir haber yapıldığı görülmektedir.

Şüphesiz ki, habere konu olayın gerçek olup olmadığı ile 5187 sayılı Kanun'un 14. maddesi kapsamında derhal giderilmesi gereken bir şeref ve haysiyete aykırılık olup olmadığı kavramları birbirinden farklıdır. Başvuranın, hakkında gerçeklere aykırı haber yapılmasından ötürü hukuk mahkemelerinde başvuru hakkı her zaman bulunmaktadır. Ancak başvuru ile acilen ortaya çıkarılması gereken durum, sadece yapılan haberle başvuranın şeref ve haysiyetinin ihlal edilip edilmediği ve hukuka aykırı bir fiil isnadıyla başvuran tüzel kişi hakkında yapılan ve acilen giderilmesi gereken haksız bir fiil isnadı olup olmadığıdır.

Yukarıda yazılı mevzuat ve emsal kararlardan hareketle, uyuşmazlığa konu haberde; kişilerin şeref ve haysiyetine saldırı olmadığı gibi, başvuran hakkında hukuka aykırı somut bir olgu isnadında bulunulmadığı, dolayısıyla haberin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde belirtilen bozma nedeni yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/12/2016 tarihli ve 2016/4659 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10783, Karar No: 2023/330, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10783 E.  ,  2023/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İhmali davranışla kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkiSinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/295 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi, 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ve 283 üncü maddesi de gözetilerek hükmün "İhmali davranışla kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken öncelikle 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi uygulandıktan sonra, aynı kanunun 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile ceza indirimine gidilmesi gerekirken, doğrudan 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile uygulama yapılması, sanığın, tanık ...'ün kiraladığı yulaf ekili tarlaya tanık ...'ün aracıyla gidip ekin tarlası içerisinde bir hareketlenme olduğunu görünce domuz olduğunu zannettiğinden bahisle 2 el ateş etmesi üzerine, yaralanan bir insanın bağırma sesini duyarak bir kişiyi vurmuş olabileceğini anladığı halde, herhangi bir şekilde ambulans ya da kolluk birimlerine haber vermeden tanık ...'ün kullandığı araçla hızlıca araziden ayrıldığı olayda; Sanık hakkında temel ceza uygulandıktan sonra 15 yıl ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile yapılan uygulama sırasında, sanığın başkasının hayatı ile ilgili tehlikeli bir durum oluşturan eylemi ve sonrasında kastının yoğunluğu ile ihmali davranışının ağırlığına göre üst sınıra yakın cezaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın 17 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/110 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 83 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/2247 Esas ve 2022/2184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. İddianamenin CMK'nın 225/1. maddesine aykırı düzenlendiğine,

2. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği, taksirli hareket ettiği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Sanık hakkında eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna,

4. Cezanın teşdiden belirlenmesinin hatalı olduğuna,

5. Sanık hakkında takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde kendine ait yulaf tarlasına av için akşam saatlerinde giden maktul ...' in ekin tarlasında domuz beklemeye başladığı, saat 23.00 sıralarında tarlanın içinden çıtırtılar gelmeye başlayınca ayağa kalktığı, silah sesi duyduğu, sol bacağından saçma taneleri ile yaralandığı, sabaha kadar orada beklediği, öğlen saatlerinde yola doğru sürünerek gittiği, yoldan geçen orman memurlarının ambulans çağırdığı ve hastaneye kaldırıldığı, 08.06.2020 tarihinde saat 10.30 sıralarında öldüğü otopsi raporunda ölümünün ateşli silah metalik cisim yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmalarından gelişen dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, bahse konu olayın gerçekleştiği tarlanın hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık Murat tarafından kiralanan tarla olduğu, olay tarihinde kiraladığı tarlaya, ekinleri yiyen domuzları vurmak için tanık ile sanığın birlikte gittikleri, tarlaya gittiklerinde saat 23.00 sıralarında sanığın ekinlerin arasında bir ses duyduğu ve domuz zannederek elindeki tüfek ile birden fazla kez ateş ettiği, akabinde bir kez bağırma sesi duyduğu, sanık ...' in bir kişiyi vurmuş olabileceğini tanık...a söylediği, tanığın bu durumu ikrar ettiği, sanığın tanıktan bağımsız olarak yardım çağırabilecekken yardım çağırmayarak, tanık Murat ile birlikte tanık...ın evine gelip bilahare kendi evine geçtiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Tanık...ın sanık anlatımı ile oluşa uygun düşen beyanı dosyada mevcuttur.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Tanık...ın sanık anlatımı ile oluşa uygun düşen beyanı dosyada mevcuttur.

4. 05.06.2020 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında olayın meydana geldiği yerde bulunan yulaf tarlasındaki otların bir kısmının yere yatık vaziyette bir kısmının ise dik vaziyette olduğu, tarla içinde üzerinde kan lekeleri olan bir çift kahve rengi ayakkabı olduğu ve ayakkabının etrafı saçla kapatılmış olan bahçenin kroki üzerinde gösterilen kenarına yaklaşık 14 metre kroki üzerinde gösterilen toprak yola ise 18 metre mesafede olduğu, bahse konu ayakkabıya yaklaşık 65 metre mesafede üzeri çam ağaçları dalları ile kapatılmış bez kılıf içinde üzerinde maktule ait Medein Russia ibareleri ile fişek yatağı kısmında 05057562 rakam ibareleri bulunan 12 kalibre av tüfeği ve 24 adet 12 kalibre av fişeğinin bulunduğunun tespit edildiği görülmüştür.

5. ... Adlî Tıp Kurumu'nun 05.10.2020 tarihli otopsi raporunda maktulün "Ölümünün ateşli silah metalik cisim yaralanmasına bağlı büyük damar (popliteal arter ve ven, arteria tibialis posterior) yaralanmalarından gelişen dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

6. Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'nun 21.04.2021 karar tarihli mütalaasında, "Maktulün 03.06.2020 tarihinde maruz kaldığı av tüfeği saçma tanelerine bağlı yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, yaralanma sonrası vakit kaybetmeksizin 112 acil servisinin çağırılması ya da hastaneye götürülerek uygun tedavinin başlanması durumunda maktulün kurtulma ihtimalinin bulunduğu, ölüm olayında av tüfeği saçma tanelerine bağlı yaralanması dışında başkaca ortak nedenin bulunmadığı," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ise de; 5237 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile yapılan uygulama sırasında, sanığın başkasının hayatı ile ilgili tehlikeli bir durum oluşturan eylemi ve sonrasında kastının yoğunluğu ile ihmali davranışının ağırlığına göre üst sınıra yakın cezaya hükmedilip sanık aleyhine istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü uyarınca sonuç cezada kazanılmış hak düzenlemesi gözetilerek 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken Kanun'un 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince doğrudan 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sonuca etkili görülmeyen bu hususun eleştirilmesiyle yetinilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İddianamenin CMK'nın 225/1. Maddesine Aykırı Düzenlenmesi