muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/277, Karar No: 2022/847, Tarih: 28.12.2022

. maddesi kapsamında aldatma ile alınan ifadeler olduğu, bu hususların 29.03.2022 tarihli duruşmada ve esas hakkındaki savunmada ayrıntılı biçimde ileri sürüldüğü hâlde mahkemece gerekçeli kararda tartışılmadığı, dosya kapsamına ve hukuka aykırı biçimde hükme esas alındığı, yüklenen suçun manevi unsuru itibarıyla da oluşmadığı, dava konusu yapının/örgütün 40-50 yıldır pek çok siyasi anlayış farklılıklarına sahip iktidarlar ve devlet kurumları ve bunun da etkisiyle geniş toplum kesimlerince desteklendiği, eğitim, sağlık, basın yayın, görsel medya ve iş dünyası gibi sektörlerde benzeri görülmemiş bir yaygınlığa eriştiği, Devletin 15 Temmuz 2016'da yapının illegal amaç ve yöntemlerini öğrendiği ve dava konusu yapıya bir terör örgütü yaklaşımı göstermeye başladığı, bu hâlde terörist örgüt olma olgusunun görünür hâle geldiği tarihin 15 Temmuz 2016 olduğunun Devletin ortaya koyduğu yaklaşımla da kabul edildiği, dava konusu yapının amaç ve yöntemlerine ilişkin Devletin öğrenemeyeceği ve harekete geçemeyeceği kadar hızlı gelişen bir değişikliğin Devlet için mazeret olurken üyesi olmakla suçlanmak itibarıyla kendisi için de ele alınması gerektiği, o hâlde üyesi kabul edildiği yapının/ örgütün devletçe dahi bilinmeyen bu amaç ve yöntemlerinin kendisi tarafından benimsenmek bir yana bilinmesinin dahi mümkün olmadığının açık olduğu, dolayısıyla dosyadaki delillerin hiçbirinin manevi unsurun mevcudiyetini kanıtlamadığı, delillerin üzerlerinden yapılacak bir manevi unsur tartışması için elverişli ve uygun dahi olmadıkları, hepsi de farklı cezaevlerinde, farklı yaş gruplarından, görüş ve haberleşme kısıtlamaları altında, meslekten ihraç tehdidi ve itirafçılığa bağlı olarak mesleğe dönme vaadi arasında sıkıştırılmış, hiçbir delil yokken yargı mensuplarına özgü soruşturma kurallarına aykırı biçimde darbeye iştirakle suçlanmış hâlde bulunan yargı mensubu itirafçıların hiçbirisinin üyesi olduklarını ikrar ettikleri örgütün terörist amaç ve yöntemlerini bildiklerini ve benimsediklerini, kendileri bilmese ve benimsemese bile ismen tasrih ederek veya etmeyerek başkalarının ve bu arada kendisinin de bildiğini ve benimsediğini söylemedikleri, 29.03

.03.2022 tarihli duruşmada ve esas hakkındaki savunmada bu hususları ayrıca ve açıkça ileri sürmelerine rağmen gerekçeli kararda manevi unsura ilişkin yasal prensiplerin hukuki durumuna uygulanmasından kaçınıldığı ve manevi unsura dair itirazlarının hiçbirine değinilmediği, dosya kapsamına göre yüklenen suça ilişkin manevi unsurun kanıtlanmadığı gözetilmeden, mevcut kabul edilen manevi unsurun delil dayanakları gösterilmeden ve itirazlar karşılanmadan gerekçe hakkına aykırı olarak verilen kararın hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğu, gerekçeli kararda eylemlerin yoğunluğu, sürekliliği ve çeşitliliğinden söz edildiği hâlde bu kabullerin her birine ilişkin dayanakların dosya kapsamı itibarıyla gösterilmediği, bizzat mahkemece Bylock yazışmaları ve ankesörlü arama gibi kabul edilmeyen onca sözde delil ve hükme esas alınmayan beyanlardaki anlatımlar çıkarıldıktan sonra dosya kapsamında kalan mevcut olguların mahkemenin kabulünü karşılamaya yetmediği, mahkemece bizzat yapılan eleme ile kabul edilen yoğunluk, çeşitlilik ve sürekliliğin ortadan kalktığının nazara alınmadığı, karar yerinde temel cezanın teşdiden tayinine ilişkin olarak yeterli, dosya kapsamına uygun ve tatmin edici bir delil gösterilmemek suretiyle gerekçe hakkının ve ceza tayininde ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği,

Sanık müdafisi temyizinde özetle; sanık Yargıtay üyesi olarak görev yapmaktayken usulüne uygun şekilde açılmış bir soruşturma ve suçüstü hâli olmamasına rağmen tamamen hukuka aykırı şekilde 16.07.2016'da gözaltı kararı verildiği ve 08.06.2021 tarihinde hiçbir yetkisi olmayan Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından tutuklandığı, gerekçeli kararda sanıkla ilgili değerlendirmelerin sadece 5 sayfadan ibaret olduğu, kararda lehe olan hiçbir hususa değinilmeyip tanık beyanlarının cımbızla çekilerek alındığı, sanığın lehine olan tanık beyanlarının neden değerlendirilmediğine yer verilmediği, hangi delilin hangi gerekçeyle diğerinden üstün tutulduğunun açıklığa kavuşturulmadığı, gözaltı kararı verildiği tarih itibarıyla Yargıtay üyesi olduğu hâlde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında ceza soruşturması yürütülüp sulh ceza hâkimliği tarafından yakalama kararı verildiği, böylece soruşturmanın tamamen hukuka aykırı olarak yürütüldüğü, sanık gibi yüksek yargı üyesi olan Alparslan Altan hakkında verilen AİHM'nin Altan/Türkiye kararında görüldüğü üzere sanık hakkında suçüstü hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, olayda suçüstü hâli bulunmadığından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ve Ankara Sulh Ceza Hâkimliklerinin görevli ve yetkili olmadıkları, isnat edilen suçlamaların gerçekleştiği tarihte sanık Yargıtay üyesi olduğundan şahsi suçların soruşturulması konusunda Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesinin uygulanmasının gerektiği, anılan maddenin 1. fıkrasına göre genel hükümler uyarınca soruşturma yapılması ağır cezayı gerektiren suçüstü hâliyle sınırlı olup hangi durumlarda suçüstü hâlinin mevcut olacağının Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2/j maddesinde belirtildiği, isnat edilen suçun temadi eden suçlardan olduğu, temadi durumunun fiili veya hukuki kesintiye uğradığı tarihe kadar devam ettiği ve yakalama tarihinin suçüstü hâli olarak kabul edilip soruşturmanın genel hükümlere göre yürütüldüğü ileri sürülmekte ise de mütemadi suçun bir ceza hukuku kavramı, suçüstü hâlinin ise ceza muhakemesi hukuku kavramı olduğu, suçüstü hâlinin yakalanma anında failin durumuyla ilgili bulunduğu, mütemadi suç kavramı ile suçüstü kavramının birbirinin yerine kullanılamayacağı, 04.06

.06.2021 tarihinde sanık evinde bulunduğu bir sırada gözaltına alındığı için suçüstü hâllerinden hiçbirisinin gerçekleşmediği, bu nedenle olayda suçüstü hâli bulunmadığından ve isnat edilen suçlamaların gerçekleştiği tarihte sanık Yargıtay üyesi olduğundan genel hükümlere göre soruşturma yapılmasının mümkün olmadığı, buna göre de Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının ve Ankara Sulh Ceza Hâkimliklerinin herhangi bir görev ve yetkilerinin bulunmadığı, bu konuda zamanında gerekli itirazları yapmış olmalarına rağmen hiçbir aşamada bunların dikkate alınmadığı, sanık hakkında mütemadi bir suç olan örgüt üyeliği gerekçesiyle suçüstü hâli uygulamasının Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2/j maddesine ve AİHS'ye aykırı olduğu, suçüstü hâli olmamasına rağmen suçüstü hâli varmış gibi işlem yapıldığından ve sonraki işlemlerin tamamı hukuka aykırı bir işleme dayandığından hiçbir geçerliliğinin olmadığı, soruşturmanın suç tarihindeki usule uygun olarak yeniden yürütülmesi gerektiği, sanık hakkında ifade veren bazı şahıslar hakkında da soruşturma usullerine uyulmaksızın ifadeleri alınmış olduğundan bu ifadelerin hiçbir geçerliliğinin bulunmadığı, kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri iddia edilen suçlarda Cumhuriyet savcılarının genel soruşturma yetkilerinin olmadığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/8. maddesinde yazılı doğrudan soruşturma yetkisinin 4483 sayılı Kanun ile diğer bazı kanunlarda yazılı izin sisteminin uygulandığı kamu görevlileri ile ilgili olup özel soruşturma ve kovuşturmaya tabi kamu görevlileriyle ilgisinin bulunmadığı, davayı görmek konusunda Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinin görevli olduğu, iddianamede ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sunulan 23.02.2022 tarihli esas hakkındaki mütalaada sanığın FETÖ silahlı terör örgütünün Yargıtay hücre yapılanmasında yer aldığının iddia edildiği, bu durumda silahlı terör örgütü üyeliği suçunun ancak Yargıtaydaki görevi sırasında işlenmiş olabileceği göz önüne alındığında Anayasa'nın 148 ve Yargıtay Kanunu'nun 46. maddeleri uyarınca bu davayı görmekle Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinin görevli olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle görevsizlik kararı verilerek dosyanın gerekli usul işlemleri tamamlanmak üzere Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmekteyken ilk derece mahkemesince karar verildiği, suçlamanın görevden doğmadığı veya görev sırasında işlenmediği iddia edilse bile yargılama mercisinin Yargıtay 3. Ceza Dairesi değil, Yargıtay Ceza Genel Kurulu olduğu, zira suç tarihinde yürürlükte olan mevzuattaki düzenlemelerin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun görevli olduğunu açıkça ortaya koyduğu, sanığa isnat edilen eylemlerin tamamının 16.07.2016 tarihinden öncesine ait olduğu, eylemlerin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Yargıtay Kanununun 46/5. maddesi uyarınca Yargıtay üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili olarak yargı yerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu olduğu, suç tarihinden sonra bu hüküm 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 5

.07.2016 tarihinden öncesine ait olduğu, eylemlerin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Yargıtay Kanununun 46/5. maddesi uyarınca Yargıtay üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili olarak yargı yerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu olduğu, suç tarihinden sonra bu hüküm 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesiyle yargılama mercisi Yargıtay ilgili ceza dairesi olarak değiştirilmiş ise de söz konusu KHK hükmü Anayasa'ya açıkça aykırı olduğundan iptalinin gerektiği, suç tarihinden sonra bir kimsenin yargılanacağı makamın değiştirilmesinin başta hukuk devleti ilkesi olmak üzere tüm evrensel hukuk ilkelerine, Anayasa'nın 2. maddesine ve diğer mevzuata aykırı olduğu, darbe teşebbüsünün ardından sanık hakkında 16.07.2016 tarihinde hayatın olağan akışına aykırı olarak ve çok hızlı bir biçimde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığı, suç tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre yargılama mercisi Yargıtay Ceza Genel Kurulu olduğu hâlde bu durumun işlendiği iddia edilen suç tarihinden uzun zaman sonra 02.01.2017 tarihli 680 sayılı OHAL KHK'sı ile değiştirildiği, bu KHK hükmünün Kararnamenin yayımlandığı ve yürürlüğe girdiği tarihten sonraki suçlara uygulanması gerektiği, yayımından ve yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay ve Danıştay üyelerinin işlediği iddia edilen şahsi suçların yargı mercisinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu, bundan sonra işlendiği ileri sürülen suçların yargı mercisinin ise Yargıtay ilgili ceza dairesi olacağı, yürürlük maddesine göre 5. maddenin KHK'nın yayımlandığı tarih olan 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe gireceği ancak bu tarihten önce işlendiği iddia edilen suçların Yargıtay Ceza Genel Kurulunda mı yoksa Yargıtay'ın ilgili ceza dairesinde mi görüleceğine ilişkin bir hüküm getirilmediği, anılan tarihten önce işlendiği iddia edilen suçların da ilgili Yargıtay ceza dairesinde görülmesi gerektiğine ilişkin bir KHK kuralı getirilmiş olsaydı, bu durumun Anayasa'ya aykırı olacağı, böyle bir kural bile bulunmadığı hâlde söz konusu tarihten önce işlendiği iddia edilen suçların da ilgili ceza dairesinde görüleceğini söylemenin tabii hâkim ilkesine aykırı olacağı, zira Yargıtay Ceza Genel Kurulunda yargılanmanın ilgili ceza dairesinde yargılanmaya göre daha güvenceli olduğunun açık olduğu ve KHK ile getirilen bu yeni düzenlemenin önceki olaylara uygulanmasının mümkün bulunmadığı, öte yandan eğer Yargıtay 3. Ceza Dairesi anılan KHK ile getirilen düzenleme sonucunda bu hükmün yürürlüğünden önce işlendiği iddia edilen suçların da hüküm kapsamında olduğunu düşünüyor ise Anayasa'ya aykırılık sorununun ortaya çıkacağı, itiraz yolu ile Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, 680 sayılı OHAL KHK'sının 5

. Ceza Dairesi anılan KHK ile getirilen düzenleme sonucunda bu hükmün yürürlüğünden önce işlendiği iddia edilen suçların da hüküm kapsamında olduğunu düşünüyor ise Anayasa'ya aykırılık sorununun ortaya çıkacağı, itiraz yolu ile Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, 680 sayılı OHAL KHK'sının 5. maddesinde yüksek yargı üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili yargılamalarının nerede yapılacağına ilişkin düzenlenmenin darbe teşebbüsünün bastırılmasıyla hiçbir alakasının bulunmadığı, olağanüstü hâlin ilan edilmesine neden olan olayların bastırılmasıyla ilgisi olmayan OHAL KHK'larının OHAL KHK'sı sayılması ve Anayasa'nın 148. maddesinde düzenlenen OHAL KHK'larının incelenemeyeceğine ilişkin hüküm dayanak yapılarak Anayasa'ya aykırılığının incelenememesi durumunun da söz konusu olmadığı, her ne kadar öyle adlandırılsa da OHAL konusu dışında kalması nedeniyle OHAL KHK'sı olarak değerlendirilemeyeceği, söz konusu hükmün ancak Anayasa'nın mülga 91. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir KHK olduğu, bu durumda KHK hem yetki yasasına dayanmadığı hem de konu itibarıyla KHK'ların kapsamı dışında kalan bir alanda düzenleme yaptığı için ilgili maddenin iptalinin gerektiği, hüküm geriye dönük olarak bir hukuk kuralını yok ettiğinden Anayasa'ya açıkça aykırı olduğu, zira isnat edilen suçun işlendiği tarihte yürürlükte olmayan bir OHAL KHK'sı düzenlemesi ile sanığın daha güvenceli bir yargı yerinde yargılanması hükmünün yok sayıldığı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin kanuni mahkeme olmadığı, bu mahkemenin yargılamayı gerçekleştirmesinin tabii hâkim ilkesine aykırı olduğu, ilk derece mahkemesinin kararında Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine eklenen OHAL KHK'sına dayanıldığı, söz konusu 680 sayılı OHAL KHK'sı ile Yargıtay Kanunu'nun 14/3. maddesine f bendinin eklendiği, bu OHAL KHK'sının 02.01.2017'de yürürlüğe girdiği ve aynen kabulünün ise 01.02.2018 tarihinde gerçekleştiği, mevzuat gereği OHAL KHK'larının 30 gün içinde TBMM tarafından kabul edilmesi gerekirken söz konusu KHK'nın tam 13 ay sonra kabul edildiği, bu nedenle 680 sayılı KHK'nın ilgili maddesinin yok hükmünde olduğu, Yargıtay Başkanlık Kurulunun Yargıtay Dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak görevli olduğu davalarda hangi dairenin hangi görevi yapacağını belirlemek yetkisinin bulunmadığı, sanığın Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yargılamasının gerçekleştirileceğini düzenleyen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.07.2017 tarih ve 245 karar sayılı ve 22.06.2021 tarih ve 196 sayılı kararlarının hiçbir geçerliliğinin olmadığı, ilk derece mahkemesinin kararında bunun idari nitelikte kurum içi iş bölümü olduğu belirtilmekte ise de bu kararla gerçekleştirilenin idari nitelikte kurum içi iş bölümü değişikliği değil, yargılama makamının değiştirilmesi olduğu, yargılama makamının ise idari nitelikte kurum içi iş bölümü yapıldığı iddiasıyla değiştirilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ceza dairelerinin başkan ve üyelerinden oluşurken Yargıtay 3

.06.2021 tarih ve 196 sayılı kararlarının hiçbir geçerliliğinin olmadığı, ilk derece mahkemesinin kararında bunun idari nitelikte kurum içi iş bölümü olduğu belirtilmekte ise de bu kararla gerçekleştirilenin idari nitelikte kurum içi iş bölümü değişikliği değil, yargılama makamının değiştirilmesi olduğu, yargılama makamının ise idari nitelikte kurum içi iş bölümü yapıldığı iddiasıyla değiştirilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ceza dairelerinin başkan ve üyelerinden oluşurken Yargıtay 3. Ceza Dairesinde görev yapacak üyelerin ise Birinci Başkanlık Kurulu tarafından belirlendiği, bir tarafta her an görev yaptığı dairenin değişme ihtimali olan Yargıtay 3. Ceza Dairesi varken diğer tarafta Yargıtay üyeliği sona ermesi mümkün olmayan Ceza Genel Kurulu Üyelerinin bulunduğu, bu durumda güvence bakımından bu hâkimlerin birbirine denk olduğunu belirtmenin mümkün olmadığı, bu sebeplerle sanığın hukuka aykırı şekilde daha güvencesiz bir yargı yerinde yargılamasının gerçekleştirildiği hususunda bir şüphe bulunmadığı, bu konudaki talepleri kabul edilmezse adil yargılanma hakkından yararlanmada ayrımcılık yapılmış olacağı için AİHS'nin 6 ve 14. maddeleri ile Anayasa'nın 37 ile 10. maddesinin ihlal edilmiş olacağı, tüm bu nedenlerle Yargıtay 3. Ceza Dairesi bu dava açısından kanunla kurulmuş mahkeme güvencesine sahip olmadığından Anayasa'nın 10, 37 ve AİHS'nin 6/1 ve 14. maddeleri ile AİHM kararları uyarınca kararın bozularak dava dosyasının kanuni hâkim güvencesine sahip Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi, isnat edilen suçun görev suçu olarak kabul edilmemesi durumunda ise ilk derece yargılamasını Yargıtay Ceza Genel Kurulunun gerçekleştirmesi gerektiği, gerekçeli kararda iddianamedeki eylem tanımında yer verilmediği ve esas hakkındaki mütalaada da yer almadığı gözetilmeden 18.07.2016 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada ... ...'e ait "Kırık Testi", "Kitap Sünnet Perspektifinde Kader", "Fasıldan Fasıla" ve "Bir Kırık Dilekçe" isimli kitapların ele geçirildiğinden söz edildiği, bu yayınların evde bulundurulmasına ne anlam verildiğinin kararda gösterilmediği ve yüklenen suça ilişkin delil olarak kabul edilip edilmediğinin de açıkça belirtilmediği, bu kitapların bulunmuş olmasının sanığın aleyhine değerlendirilemeyeceği, sanığın gerekçeli kararda belirtildiği üzere dosyada tapu kayıt örneği de yer alan kendi üzerine kayıtlı olan evinde yakalanmayı beklediği, bunun örgüt üyeliğinin delili olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, sanığın Kayseri Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaparken 25.02

.02.2011 tarihinde HSYK tarafından Yargıtay üyeliğine seçildiği, söz konusu seçimi gerçekleştiren kişi olmadığı gibi Yargıtay üyesi seçilen bir kişinin Yargıtay üyesi olmayacağını söylemesinin de mümkün ve mantıklı olmadığı, sanığın mesleğindeki başarısı nedeniyle Yargıtay üyesi seçildiği, sanıkla aynı tarihte Yargıtay veya Danıştay üyesi olarak seçilen birçok kişinin görevine devam ettiği, 2010 yılında HSYK'nın üye olarak seçtiği herkesi FETÖ ile irtibatlı olarak değerlendirmenin olanaklı olmadığı, sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığından üye olarak seçilmesini başkasının isteyip istemediğini kontrol etmek imkanına da sahip bulunmadığı, bu durumda HSYK'da örgüt mensuplarının çoğunluğu ele geçirdikten sonra üye seçilmiş olmasının aleyhine değerlendirilemeyeceği, ilk derece mahkemesi kararında sanığın örgütsel toplantılara katıldığı belirtilmekte ise de buna ilişkin tek bir tanık beyanı dahi olmadığı, tanık beyanlarında sadece sanığın birtakım dini sohbetlere katıldığının belirtildiği, tanıklardan ...'ın sanığın birkaç arkadaşıyla bir araya gelerek sohbet toplantısı yaptıklarına ilişkin beyanlarına ilk derece mahkemesi kararında yer verildiği, sanığın meslektaşlarıyla ve komşularıyla zaman zaman bir araya geldiği ancak bunların hiçbirinin örgütsel toplantılar olmadığı, nitekim tanık ...'ın da sanığın katıldığını iddia ettiği sohbetlerin örgütsel toplantı olmadığını belirttiği, tüm bunların sanığın örgüt üyesi olmadığını gösterdiği, sanığın tanıklardan ... ile 2005 yılında Türk Ceza Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle Adalet Bakanlığı tarafından organize edilen toplantılar sırasında tanıştığı, daha sonra Malatya Cumhuriyet Başsavcıvekili olarak atandığında sanığın şahsı ziyaret ettiği, sanığın adı geçenle irtibatının bundan ibaret olduğu, tanığın örgütsel toplantılara dair beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, tanık Habip Kılınç'ın belirttiğinin aksine sanığın ...'la hiçbir samimiyetinin olmadığı, şahsın dosya içerisine alınan ...'un yargılandığı dosyada verdiği ifadesinin gerçeğe aykırı ve çelişkilerle dolu olduğu, ...'un da mahkemede 04.11.2021 tarihinde verdiği beyanlarında sanığı doğruladığı, ayrıca ilk derece mahkemesince ifadesine başvurulmayan tanık Habip Kılınç'a sanığın soru sorma imkanı verilmediği ve sanıkla yüzleştirilmediği, buna rağmen gerekçeli kararda beyanlarına yer verilerek bunun sanık aleyhine değerlendirilmesinin hukuken olanaklı olmadığı, kararda tanık ..

...'un yargılandığı dosyada verdiği ifadesinin gerçeğe aykırı ve çelişkilerle dolu olduğu, ...'un da mahkemede 04.11.2021 tarihinde verdiği beyanlarında sanığı doğruladığı, ayrıca ilk derece mahkemesince ifadesine başvurulmayan tanık Habip Kılınç'a sanığın soru sorma imkanı verilmediği ve sanıkla yüzleştirilmediği, buna rağmen gerekçeli kararda beyanlarına yer verilerek bunun sanık aleyhine değerlendirilmesinin hukuken olanaklı olmadığı, kararda tanık ...'in sanığın örgüt mensubu olduğunu belirttiği hususuna yer verilmiş ise de bu kişinin beyanının somut bir bilgiye dayanmadığı, beyanının sanık aleyhine değerlendirilmesinin ve tanık beyanı olarak gerekçeli kararda yer verilmesinin dahi mümkün olmadığı, sanık hakkındaki beyanların neredeyse tamamının etkin pişmanlık kapsamında ifade veren kişilere ait olduğu, bu kişilerin tutuklanmama kaygısıyla verdikleri ifadelerinde kendilerini kurtarmak için farklı isimleri sıralarken sanığın da adını vererek asılsız isnatta bulundukları, başka tanık ifadeleriyle veya farklı somut delillerle desteklenmeyen bu tür beyanlara şüphe ile yaklaşılması gerektiği, bu beyanların hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delil kapsamında olduğu, beyan sahiplerinin dosya kapsamında tarafsız tanık olarak değerlendirilemeyeceği, zira etkin pişmanlık indiriminden faydalanma konusunda menfaatlerinin bulunduğu, sanık aleyhine verilen tanık ifadelerinin atf-ı cürüm mahiyetinde, hukuki ve somut verilerle desteklenemeyen soyut bilgilerden ibaret oldukları, bu kapsamda asılsız bu beyanlara dayanılarak sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğu, öte yandan iddiaların doğru olduğunun kabulü hâlinde dahi bu eylemlerin suç ya da terör faaliyeti olarak kabul edilmesinin suç ve cezaların geçmişe yürütülemeyeceği ilkesinin ihlalini oluşturacağı, dosyada yer alan teşhis işlemleri usulüne aykırı şekilde yapıldığı, yargılamada kullanılması ve buna dayanılarak sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğu, sanığın oğlunun sınav evlerinde eğitim gördüğü iddiasının tanık ...'ın beyanlarından kaynaklandığı, sanığının oğlunun da aynı kişinin beyanları sebebiyle yargılanmakta olduğu, kendisi de aynı suç kapsamında yargılanan bu şahsın etkin pişmanlık kapsamında verdiği ifadelerinin hiçbir geçerliliğinin bulunmadığı, zira bu şekilde ifade vermenin tanığa menfaat sağladığı, zira TCK'nın 221

...'ın beyanlarından kaynaklandığı, sanığının oğlunun da aynı kişinin beyanları sebebiyle yargılanmakta olduğu, kendisi de aynı suç kapsamında yargılanan bu şahsın etkin pişmanlık kapsamında verdiği ifadelerinin hiçbir geçerliliğinin bulunmadığı, zira bu şekilde ifade vermenin tanığa menfaat sağladığı, zira TCK'nın 221. maddesi uyarınca cezada indirim yapılacak olmasının bu şekilde beyanda bulunmasının sebebi olduğu, sanığın çocuğunun hâkimlik ve savcılık sınavına hazırlanmak için bir kurs merkezine gittiği, dosya içerisindeki hesap hareketlerinde de bu kurs merkezine yapılan ödemelerin görülebileceği, bu şahsın beyanlarının sanık aleyhinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, iddianamede de mütalaada da gerekçeli kararda da sanığa isnat edilen hiçbir eylem bulunmadığı, sadece bazı tanık ifadelerine yer verildiği, bu tanıkların hiçbirisinin de sanığın herhangi bir somut eyleminden söz etmedikleri ve sadece duyumlarının veya kanaatlerinin bulunduğunu ifade ettikleri, en üst düzeyde siyasal gücü ve tüm devlet istihbaratını ellerinde bulunduranların tespit ve teşhis edemediği bir terör örgütünü sanığın tespit ve teşhis edebilmesinin mümkün olmadığı, sanığın üyesi olduğu iddia edilen FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin olarak sanığa isnat edilen suçlamaların gerçekleştiği tarih itibarıyla kesinleşmiş bir yargı kararı bulunmadığı, sanık örgüt üyesi olmadığından gerekçeli kararda sanığın örgüt hiyerarşisinde nasıl bir konumda olduğu, altında veya üstünde kimlerin bulunduğu, kimlerden ne talimat aldığı, kimlere talimat verdiği gibi hususların hiçbirisinin belirtilemediği, sanığın örgüt üyesi olduğunu gösterir tek bir delilin dahi mevcut olmadığı, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşıldığı,