muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1211, Karar No: 2023/6276, Tarih: 18.10.2023

2. Sanıkların tevilli ikrar içeren savunmaları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumunun 16.04.2021 tarihli otopsi raporu, telefon inceleme ve görüntü inceleme tutanakları, olay yeri inceleme raporu, kriminal raporlar, sanıklara ait nüfus ve adli sicil kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı, belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Cumhuriyet savcısının; sanıklar ... ve... lehine haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine, Sanık ... ve müdafiinin; atılı suçu işlemediğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktulün ölümüne neden olan eylemin sanıklar ... ve... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, maktulün sanık ...'e küfür ettiğinin sanık ... tarafından doğrulanmadığı, silahın da...'e ait olduğunun sanıkların beyanları ile sabit olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, en fazla yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğine, sanık ... Yeşilova müdafiinin; beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, suç vasfının en fazla yardım eden olarak kabul edilmesi gerektiğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Sanık ...'ın darp eylemine karıştığına dair yeterli delil bulunmadığı, sanığın maktulü tanımadığı, sanıkların birbirleri ile uyumlu beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık ...'ın sadece şoförlük yaparak olay yerine diğer sanıkları getirdiği ve olay sırasında dışarıda arabada beklediği, darp eyleminden sonra sanıkların çağırması üzerine içeriye girdiği ancak ne getirme öncesinde ne de getirme esnasında sanık ...'in alacağından haberdar olmadığı, olay yerine giderken bir tahsilat amacıyla gittiğine ve diğer sanıkların eylemlerine maddi ve manevi bir yardım sağladığına dair yeterli delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önüne alınarak beraat etmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ... ve müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, suç vasfının en fazla kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

3. Sanık ... ve müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, suç vasfının en fazla kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Sanık ... ve ...'ın maktulden olan alacaklarını istemek amacıyla olay günü sanık ...'ın kullandığı araçla maktulün işyerine gittikleri, sanıkların tevilli ikrar içeren savunmalarından anlaşıldığı üzere...'in maktulün yüzüne iki kez yumruk attığı, sanık ...'ın da ele geçmeyen demir bir boru ile maktulün kafasına vurduğu, işyerinin kepenklerine vurulması üzerine korkarak olay yerinden kaçarak uzaklatıkları, işyerinden ayrılırken maktulün kendinde olduğu, tanıklar tarafından yaralı bulunarak hastaneye kaldırıldığı ve kaldırıldığı hastane de yaklaşık olaydan 2 ay sonra vefat ettiği, Adli Tıp Kurumunun 16.04/2021 tarihli raporu ile kişinin ölümünün künt kafa tramvasına bağlı yüz kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği, olayda; sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı alacaklarını tahsil etmek amacıyla darp ettikleri ancak yaralanma nedeniyle maktulün öldüğü eylemin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanık ... hakkında kasten öldürme, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ... müdafiinin; yağma suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... Yeşilova müdafiinin; atılı tüm suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma eylemleri öncesinde, maktule yönelik bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymaya zorunlu kılma şeklinde bir tehdit ve cebir kullanmamış olmaları, maktulü etkisiz kıldıktan sonra parasını veya malını almaya çalıştıklarına dair bir delil bulunmaması karşısında, sanıklardan... ve ...'ın alacaklı oldukları maktulden alacaklarını istemek amacıyla olay yerine gittikleri ve bu amaçla maktulü yaraladıklarının kabulüyle, TCK'nin 150 nci maddesi gereğince sadece yaralanma suçundan sorumlu tutulmaları gerektiği, unsurları oluşmayan yağma suçundan sanıklar ... ve ...'ın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanıklar ... Hakkında Kasten Öldürme, Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme ve Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

V. KARAR

Sanıklar ... Hakkında Kasten Öldürme, Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme ve Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (2), (3), (4) numaralı bendlerinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli, 2022/1488 Esas, 2022/1410 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma sebebi gözetilerek sanık ...'un atılı suçlardan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ...'nın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9997, Karar No: 2023/7799, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9997 E.  ,  2023/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/688 E., 2023/763 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2023 tarihli ve 2022/271 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/688 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, mahkemece aldırılan raporların suça sürüklenen çocuk lehine olduğuna, eylemin nitelikli şekilde gerçekleştiği hususunda şüphe bulunduğuna, eylem kabul edilse bile sarkıntılık düzeyinde kaldığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin birden fazla gerçekleşmiş olmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuk eylemini tehdit ile gerçekleştirdiğinden 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, cezada artırım yapılması gerekirken indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin birden fazla gerçekleşmiş olmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuk eylemini tehdit ile gerçekleştirdiğinden 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, cezada artırım yapılması gerekirken indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Toplanan deliller ve yapılan yargılama neticesinde; 02.08.2022 akşamı, bisikletlerini bırakmak için oturdukları binanın sığınağına 2016 doğumlu ...'la beraber inen, içeriye girince kapattığı kapıdaki boşlukları dışarıdakilerin görüşünü engellemek maksadıyla bezlerle örten, ...'dan tenasül uzvunu ağzına almasını isteyen, bu arzusu yerine getirildikten sonra serdiği halının üzerine ...'ı yüzüstü yatırıp pantolonunu indiren, tenasül uzvunu ...'ın kalçasına yaslayıp bir süre sürtünen ve kıyafetlerini düzeltip ayağa kalktıkları sırada ... ...'ın içeriye girmesiyle birlikte kaçarak sığınağı terk eden ...'in eylemi, aşağıda belirtilen delil ve gerekçelerle bu şekilde kabul edilmiştir.

Kabule Dayanak Yapılan Deliller;

Diğer bütün eylemlerini kabul eden ...'in, oral münasebetin gerçekleşip gerçekleşmediği ile eyleme rıza gösterilip gösterilmediği hususlarında ...'a muhalefet ettiği,

İnkar etmediği Savcılık ifadesinde, "...cinsel organımı ... ...'ya gösterdim. Kendisinden cinsel organıma dokunmasını istedim. Kendisi bir kez dokundu." diyen ...'in, oral münasebete işaret eden bir fiilden bahsettiği,

Henüz 6 yaşında olan ...'ın, ilk ifadesinden itibaren oral münasebeti tasvir edebilmesinin ve olaydan sonra ağzını çalkalama ihtiyacı hissetmesinin, bu fiilin sübutü açısından önem arz ettiği,

Hal böyle olunca, ... tarafından oral münasebetin başlangıcına dair bir fiilden bahsedilmesi, ...'ın yaşıtlarına nazaran oral münasebeti bilip tasvir edebilmesi ve ...'ın olaydan sonra ağzını çalkalama ihtiyacı hissettiğinin belirlenmesi birlikte değerlendirildiğinde; ...'e ait tenasül uzvunun, ...'ın ağzına tamamen ithal edildiği noktasında tam bir vicdani kanaate erişildiği,

Ancak, geçmişte de benzer eylemlerine maruz kaldığı için çekindiğini belirttiği ... ile birlikte sığınağa giren, sığınak kapısının önünde çocuklar bulunduğunu bilmesine rağmen bağırarak yardım istemeyen ve vücudunda veya ağzında herhangi bir travmatik bulgu tespit edilmeyen ...'ın, eylemin tehdit altında gerçekleştirildiği noktasındaki ithamlarına değer atfedilmediği,

Ayrıca, oral ilişkinin niteliği düşünüldüğünde; zorla gerçekleştirilmek istenmesi halinde tenasül uzvunun ciddi hasar görebileceğini öngören failin, bu riske rağmen eylemi icra etmesinin mümkün görülmediği,

...'ın, eylemin tehdit altında gerçekleştirildiğine yönelik ithamlarda bulunmasının sebebi olarak ise, ... ...'a yakalanmış olmasının gösterilebileceği ve ailesi ile çevresine karşı duyduğu korku ve ayıplanma endişesinin mahsulü olarak eylemin zorla gerçekleştirildiğini dillendirmiş olabileceği,

...'ın, eylemin tehdit altında gerçekleştirildiğine yönelik ithamlarda bulunmasının sebebi olarak ise, ... ...'a yakalanmış olmasının gösterilebileceği ve ailesi ile çevresine karşı duyduğu korku ve ayıplanma endişesinin mahsulü olarak eylemin zorla gerçekleştirildiğini dillendirmiş olabileceği,

Yine, Beden Muayenesine dair adli tabip mütalaası ile ...'ın, "...pipisini popoma sokmamıştı." şeklindeki anlatımı dikkate alındığında, ters ilişkiye dair ithama değer atfedilmediği,

Bu noktada güvenilirliği yitiren ...'ın, eylemin geçmişte de tekerrür ettiğine dair ithamları bulunmaktaysa da, somut hiçbir veriyle desteklenmeyen bu yöndeki anlatımların, sübut için yeterli kabul edilmediği,

Eylemin gerçekleştirildiği sığınağa ait kapının önünde ... ve ... adlı çocukların bulunduğuna yönelik ifadeler bulunmaktaysa da; ... ... tarafından dahi içerisinin görülemediği idrak edildiğinden ve bu nitelikteki bir yargılama için küçüklerin duruşma salonuna getirilmeleri uygun görülmediğinden, sübuta tesiri bulunmayacağı değerlendirilen çocukların tanıklığına lüzum görülmediği... " şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/688 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36186, Karar No: 2015/7208, Tarih: 18.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36186 E.  ,  2015/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/10/2010 - 31/03/2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte lojistik koordinatörü olarak çalıştığını, aylık net 1.400,00 TL maaş, 300,00 TL yemek parası ve ayrıca yıllık 300,00 TL prim aldığını, ayrıca işyeri tarafından sağlanan servisi kullandığını, davacının %46 oranında engelli olup, işverenlikte engelli kadrosunda çalıştığını, ancak davalı işverenliğin 20/03/2013 tarihli yazı ile işyerinde ekonomik daralmaya gidildiği gerekçesiyle davacıyı işten çıkardığını, oysaki davacı işten çıkarıldıktan sonra engelli kadrosu ve diğer kadrolara başka işe alımlar yapıldığını, davalı işverenliğin davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın ... Lojistik Genel Koordinatörlüğüne açıldığını ve davanın 4857 sayılı iş kanunu gereğince 1 aylık sürede açılmadığını, bu nedenle davanın süre ve husumet yönünden reddinin gerektiğini, davacı ile davalı şirket arasında düzenlenen "İkale Sözleşmesi" ile iş sözleşmesinin karşılıklı olarak 31/03/2013 tarihinde sona erdirilmesi konusunda mutabık kalındığını, davalı şirketin ikale sözleşmesine göre üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini ve bu sözleşmenin kıdem ve ihbar tazminatlarını içeriyor olması ile işçinin yararını gözettiğini, iş sözleşmesi ikale sözleşmesi uyarınca sona erdiğinden feshin tek taraflı olmadığını, fesih bildiriminde belirtildiği üzere, işveren şirketin küresel çaptaki ekonomik kriz nedeniyle bazı tasarruf tedbirleri uyguladığını, davacının da bu tasarruf tedbirleri sebebiyle şirkette gidilen küçülmeye bağlı olarak işten çıkarıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, taraflar arasında ikale sözleşmesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildikten sonra iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesinin birlikte imzalandığı, bu sözleşmenin işveren feshini ortadan kaldırmadığı, iş sözleşmesinin ikale ile sona ermediği, işveren şirketin, küresel çaptaki ekonomik kriz nedeniyle bazı tasarruf tedbirleri uyguladığı, davacının da bu tasarruf tedbirleri sebebiyle şirkette gidilen küçülmeye bağlı olarak işten çıkarıldığı, davalı işverenin fesih sebebine göre feshin geçerli olduğunu ispatlayamadığı anlaşılmakla hatalı değerlendirme ile davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan ( 323.35 ) TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 18.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1364, Karar No: 2017/3904, Tarih: 03.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1364 E.  ,  2017/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı keşif yapıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığa ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen katılan kurumun zararını ödediği, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinde düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının

TCK'nın 168/5. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince gönderilmesine, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.