muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7622, Karar No: 2022/16616, Tarih: 22.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7622 E.  ,  2022/16616 K.**

**"İçtihat Metni"**

5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun’un 20. maddesine aykırılıktan kabahatli Securitas Güvenlik Hizmetleri A.Ş. hakkında 5.683,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliğinin 03/09/2021 tarihli ve 2021/254 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/11/2021 tarihli ve 2021/5674 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İSTANBUL ANADOLU 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/11/2021 tarihli ve 2021/7111 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.07.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2022 tarihli ve KYB. 2022/100773 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/7. maddesinde yer alan “İdarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idarî para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz. Bu fıkra hükmü, nispi nitelikteki idarî para cezaları açısından uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5188 sayılı Kanun'un 20/g maddesi kapsamında verilecek idari para cezalarının yeniden değerlendirme oranında artırılarak uygulanması gerektiği, somut olayda, kabahatlinin 2019 yılında personel bildiriminin geç yapılması sebebiyle hakkında İstanbul Valiliğinin 03/09/2021 tarihli idari yaptırım kararı ile işlem yapıldığı nazara alındığında, kabahat fiilinin işlendiği 2019 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranına göre hesaplama yapılarak 3.677,40 Türk lirası idari para cezası belirlenmesi gerekirken, idari para cezasının 2021 yılı tarifesinde belirlenen 5.683,00 Türk Lirası olarak uygulanması ile fazla ceza tayinine neden olunduğu gözetilmeden, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbarnamede, kabahat fiilinin işlendiği 2019 yılı için yeniden değerleme oranına göre yapılan hesaplama uyarınca idari para cezası miktarının 3.677,40 TL olacağının belirtilmesine karşın, 2019 yılı için yeniden değerleme oranına göre yapılan hesaplama uyarınca idari para cezası miktarının 4.249,00 TL olduğu anlaşılmakla;

İhbarnamede, kabahat fiilinin işlendiği 2019 yılı için yeniden değerleme oranına göre yapılan hesaplama uyarınca idari para cezası miktarının 3.677,40 TL olacağının belirtilmesine karşın, 2019 yılı için yeniden değerleme oranına göre yapılan hesaplama uyarınca idari para cezası miktarının 4.249,00 TL olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar kısmen yerinde görüldüğünden İSTANBUL ANADOLU 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 12/11/2021 tarihli ve 2021/7111 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre; İstanbul Valiliği' nin 03/09/2021 tarihli ve 2021/254 sayılı idari yaptırım kararında belirtilen idari para cezası miktarının 4.249,00 TL' ye indirilmesine ve idari para cezasının 4.249,00 TL olarak infazına, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12454, Karar No: 2024/1479, Tarih: 19.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12454 E.  ,  2024/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/58 E., 2023/34 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/13 E., 2021/700 K.

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 26.11.1996 tarihinde eczane işletmecisi olarak ... ili Pendik ilçesinde faaliyet gösteren ... Eczanesinde mesleki faaliyetine başladığı ve halen devam ettiği, davacının tesadüfen 26.11.1996 ile 04.10.2020 tarihleri arasındaki çalışma sürelerinin Kurumda var olması gereken kayıtlarının bulunmadığını öğrendiği, davacının ilgili döneme ilişkin prim ödemelerinin 04.10.2000 tarihinden sonra davalı Kurumun ödeme planı doğrultusunda gerçekleştirdiğini ve herhangi bir prim borcu kalmadığını beyan ederek davacının mesleki faaliyetine emeklilik ile son vermek için Pendik Sosyal Güvenlik Kurumuna gittiğinde gereken kıdem şartının gerçekleşmediğinin kendisine ifade edildiği, bunun üzerine 13.10.2020 tarihinde davalı Kurumun Pendik Sosyal Güvenlik Merkezine ilgili döneme ait hizmet tespitinin yapılması, prim ödemelerinde eksikliğin varlığı halinde eksik olan kısmı ödeyeceğini ilişkin başvuruda bulunduğu, davacının Kuruma başvurmasına rağmen davalı Kurumdan 60 günlük kanuni süre zarfında herhangi bir cevap gelmediği iddiasıyla davacının 26.11.1996 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 26.11.1996 tarihinde başlayan Pendik Vergi Dairesi mükellefiyet kaydına ve 28.03.2001 tarih 14613 sayılı giriş bildirgesine göre 04.10.2000 tarihi itibari ile Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapıldığı ve 21.06.2001 tarih 13896 sayılı yazı ile tescil bilgisinin verildiğinin anlaşıldığı, 619 nolu Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 1 inci maddesinde “1479 sayılı Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu kanun hükmünde kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalık hak ve mükellefiyetlikleri bu kanun hükmünde kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar” ve 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'yi yeniden düzenleyen 02.08.2003 tarih 4956 sayılı Kanun gereği Bağ-Kur tescil başlangıcı 04.10.2000 tarihinden geriye götürülemediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 29.08.1970 doğumlu olan davacının 26.11.1996 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğu, 28.03.2001 tarihinde ibraz ettiği Bağ-Kur giriş bildirgesine istinaden 04.10.2000 tarihi itibariyle tescilinin yapıldığı, davacının Kuruma yaptığı başvurunun reddedildiği, davacının işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının ilk prim ödemesini 31.08.2001 tarihinde yaptığı, talebe konu dönemlerin yasal boşluk dönemi içerisinde kaldığı ve bu nedenle davacının vergi kayıtlı olduğu sürelerde Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiği, Kurumun Bağ-Kur tescilini 04.10.2000 olarak başlatmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davacının 26.11.1996 - 04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayıl Kanun kapsamınca Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 4956 sayılı Kanun'un Ek Geçici 18 inci maddesinin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihinden itibaren 6 ay içinde Kuruma yapılmış herhangi bir başvuruya ilişkin iddia veya talep bulunmadığı gibi dosya kapsamında toplanan belgelerde de 02.08.2003 tarihinden itibaren 6 ay içinde 04.10.2000 tarihi öncesindeki Bağ-Kur primlerinin ödenmesine ilişkin Kurum'a yapılmış herhangi bir başvuru bulunmadığı, sigortalılık koşullarının bulunmadığı, davacının müracaatının 13.10.2020 tarihinde olması nedeniyle davanın zamanaşımına uğradığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespite konu dönemde başkaca sigortalılığının bulunmadığı, 6552 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra açılan eldeki davada 5521 sayılı Kanun'un 7 nci (7036 sayılı Kanun'un 4) maddesi gereğince başvuru koşulunun yerine getirildiği, 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesinin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar davacının kayıt ve tescilinin yapılması, prim ödemesinin bulunması ve yasal koşullarının varlığı nedeniyle hüküm altına alınan dönemde sigortalı sayılmasının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7420, Karar No: 2008/2054, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7420 E.  ,  2008/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen davalar üç ayrı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

11.05.2005 tarihli sıra cetveline yönelik davada davacı vekili, davalı ... alacağının zamanaşımına uğradığını, haciz tarihindeki alacağına faiz işletilmesinin mümkün olduğunu, oysa hacizden sonra doğan alacaklara pay ayrılamayacağını; diğer davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde haczinin bulunmadığını;

27.12.2005 tarihli sıra cetveline yönelik davada, davalı ... Dairesinin önceki sıra cetvelindeki alacağını çekmemesi nedeniyle bu sıra cetvelinde gecikme faizi hesaplanmasının doğru olmadığını; davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın imtiyazı bulunmadığını ve alacağının zamanaşımına uğradığını;

13.07.2006 tarihli sıra cetveline yönelik davada davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı alacağının fazla hesaplandığını ve imtiyazlı olmadığını ileri sürerek her üç sıra cetvelinin de iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl davanın kısmen kabulüne, davalı alacaklarının öncelikli olmadığına, ... Vergi Dairesi’nin alacağının 31.533,44 YTL. olarak kabulüne, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın 48 nci sıraya alınmasına ve bu kuruma düşen paranın paylaştırılmasına; birleşen davalarda sıra cetvelinin iptaline davalı alacaklarının icra müdürünce hesaplanmasına ve artan paranın dağıtılmasına karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... alacağının 31.553,44 YTL. olarak belirlenmesi karşısında, bu davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- a) Dava dışı borçluya ait farklı malların satışından sonra üç ayrı sıra cetveli düzenlenmiştir. Kural olarak her bir sıra cetveli kendi içinde değerlendirilmeli ve tarih sırasına göre, alacakların tahsili sonrasında kalan tutarlar, diğer sıra cetvelinde dikkate

alınmalıdır. Sıra cetveli ihale tarihi dikkate alınarak düzenlendiğinden (İİK.m.138, 140), sonraki gecikmeler nedeniyle taraf alacaklarına faiz işletilmesi kural olarak mümkün değildir.

b) Davalı alacaklarına İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi anlamında tanınmış bir imtiyaz (satış tarihi itibariyle) bulunmamakta ise de, bu alacakların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak haklarının bulunduğunun gözden kaçırılması doğru değildir.

b) Davalı alacaklarına İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi anlamında tanınmış bir imtiyaz (satış tarihi itibariyle) bulunmamakta ise de, bu alacakların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak haklarının bulunduğunun gözden kaçırılması doğru değildir.

c) Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi bulunan alacaklılar dikkate alınmak suretiyle düzenlenir. Taşınmaz üzerinde haczi bulunmayan davalı hakkındaki davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, adı geçene sıra cetvelinde yer verilmesi yönünde hüküm kurulması hatalıdır.

d) Sıra cetveline itiraz davasının sonucundan sadece dava açan alacaklı yararlanır. Bu itibarla davanın kabulü halinde davalıya ayrılan payın öncelikle yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacı alacağının ödenmesi için ayrılmasına, arta kalan para olursa bunun davalıya bırakılmasına yarar şekilde hüküm kurulması gerekir (kıyasen İİK.m.235).

e) Mahkemece bilirkişi incelemesine karar verildiğine göre, bundan sonraki hesapların icra müdürüne bırakılmayıp, uyuşmazlığı nihai olarak çözmeye yarayacak şekilde bir rapor aldırılması gerekir.

Bu durumda mahkemece seçilecek bir bilirkişi ya da oluşturulacak bir bilirkişi kurulundan, önceki bilirkişi raporuna yönelik itirazlarla, bozma kararında belirtilen hususlar da dikkate alınmak suretiyle yeniden rapor alınmalı, davalı alacakları haciz tarihi itibariyle belirlenerek bunlara satışa kadar işletilecek faiz hesaplattırılmalı, tahsilatlar ve bedeli paylaşıma konu mallardaki hacizlerle yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler de dikkate alınarak bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2101, Karar No: 2009/3876, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2101 E.  ,  2009/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali ile takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2622, Karar No: 2023/2572, Tarih: 15.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2622 E.  ,  2023/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1872 E., 2022/2493 K.

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 22.02.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/45 E., 2021/55 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan ...'in, müvekkiline ait işyerinde 29.01.2003 ile 20.09.2016 tarihleri arasında çalıştığını, adı geçen davalının müvekkiline ait işyerinde tek bir işi olmadığını, görevinin, kendisine verilen işleri yapmak olduğunu, bu işlerden birinin de vakum makinasında montaj operatörlüğü olduğunu. sözkonusu makinenin, devamlılık arz eder şekilde çalışan/çalıştırılan bir makine olmadığını, siparişe, üretime ve sevkıyata dayalı olarak ihtiyaç duyulduğunda çalıştırıldığını, üstelik bu makinada sadece adıgeçen davalı değil, diğer personellerin de çalıştığını, makinede çalışanlara, iş ile ilgili gerekli eğitimlerin verildiğini, çalışma sırasında koruyucu aparatlar kullandırıldığını, bu makinada çalışanlarda meslek hastalığı oluşumunun mümkün olmadığını, adı geçen davalının, diğer çalışanlar gibi düzenli olarak senede bir yapılan sağlık taramasından geçirildiğini, bu taramalarda, son zamanlar dışında akciğerlerinde herhangi bir hastalık çıkmadığını, adı geçen davalının, sözkonusu hastalığının müvekkili yüzünden olduğu gerekçesine dayalı olarak ... 6. İş Mahkemesi’nde 2017/440 E. sayılı dosya ile maddi ve manevi tazminat davası açtığını, davanın dayanağının huzurdaki davaya konu olan SSK kararı olması ve bu kararın iptalinin anılan davanın sonucunu etkileyecek olması sebebi ile kararın iptalini istemekte müvekkilinin menfaati bulunmakta olduğunu, davalı SSK tarafından alınan hatalı kararın iptali talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; 5521 sayılı Kanun'un 7/3 üncü maddesi ile “31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talepleri hariç olmak üzere, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat edilmesi zorunludur. Diğer kanunlarda öngörülen süreler saklı kalmak kaydıyla yapılan müracaata altmış gün içinde Kurumca cevap verilmezse talep reddedilmiş sayılır. Kuruma karşı dava açılabilmesi için taleplerin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması şarttır.” amir hükmünü içermekte olduğunu, bu itibarla davacının öncelikle dava konusu husus hakkında müvekkili kuruma müracaat etmesinin zorunlu olduğunu, Yasa gereği kuruma dava açılabilmesi için davacının böyle bir müracaatı ve bu müracaatın reddedilmesi veya reddedilmiş sayılmasının gerektiğini, hal böyle iken dava şartı oluşmadan açılan işbu davanın reddinin gerektiğini, diğer davalı olan kurum sigortalısı ...’in yapılan muayeneler ve tıbbi incelemeler neticesinde meslek hastalığına tutulduğu ve % 10,10 oranında maluliyet oranının kesinleşmiş olduğunu, bu hususun tekrar dava konusu yapılmasının kabul edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin2002 yılının 8. ayından itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını, ancak sigortasının 29.01.2003 tarihinde başlatıldığını, bu çalışmasının iş akdinin sona erdiği 20.09.2016 tarihine kadar kesintisiz olarak sürdüğünü, müvekkilinin, işe başladığı andan itibaren vakum makinesinde montaj operatörü olarak çalıştığını, davacının iddia ettiği gibi müvekkilinin bu işinin sürekli olmadığının doğru olmadığını, müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren sürekli bu makinede çalıştığını, yalnızca, sipariş yoğunluğuna göre kısa süreli olarak, matkap, karbüratör montajı gibi başka işlerde çalıştırılmışsa da bunların da oldukça tozlu ve gürültülü işler olduğunu, müvekkilinin bu koşullardaki, uzun süren çalışma saatlerinin, yaptığı işin niteliği ve biçimi nedeniyle, akciğerlerinde meslek hastalıkları oluşturduğunu, müvekkilinin bu rahatsızlıklarının davacı iş yerinde çalışmakta iken başladığını, zaman zaman akciğer rahatsızlıkları nedeniyle hastanede dahi yattığını, bu şekilde ağır sağlık sorunları olan müvekkilinin ciğerlerinde, sağlık taramalarında bir rahatsızlık çıkmaması veya işverenin bu durumdan haberdar olmamasının mümkün olmadığını, müvekkilinin sağlık problemleri nedeniyle, davalı iş yerinde çalışmakta iken, 29.01.2016 tarihinde ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’ne başvurduğunu, Meslek Hastalıkları Hastanesi’nden verilen 03.03.2016 tarihli epikriz raporu ile müvekkilinin işyeri çalışma koşullarından kaynaklanan astım ile pulmoner nodül rahatsızlığı bulunduğu ve tozsuz, dumansız, kokusuz, kimyasal olamayan bölümde çalışmasının uygun olacağının tespit edildiğini, sağlık problemleri devam eden müvekkilinin tekrar ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’ne başvurduğunu ve 08.03.2016 tarihinde alınan rapor ile; ilk raporda belirtilen meslek hastalıklarında iyileşme olmadığı, müvekkilin astım ve pulmoner nodül rahatsızlığı bulunduğunun yinelendiğini, müvekkilinin hastalığının meslek hastalığı olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile davalı Kurumun, 27154750506 T.C. kimlik numaralı sigortalı ...'de meslek hastalığı olduğuna ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri