muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5243, Karar No: 2022/7640, Tarih: 21.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5243 E.  ,  2022/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen tavzih talebinin reddine ilişkin karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Fakılı köyünde yapılan kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan ve dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmaz bölümlerinin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.03.2015 tarihli ve 2014/662 Esas - 2015/282 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazların 24.11.2014 tarihli rapora ekli krokide sarı renk ve (1A) ile gösterilen 435,69 metrekarelik kısmının, (2) ile gösterilen 1.067,78 metrekarelik kısmının ve (3A) ile gösterilen 719,61 metrekarelik kısmının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, aynı raporda (1B) ve (3B) ile gösterilen kısımlara yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Onama Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/1322 Esas, 2020/3927 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Tavzih Talebi

Davacı tavzih dilekçesinde; Mahkeme kararının tapuda infazının yapılamadığını ileri sürerek, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin davacıya ait olduğunun tespitine denildikten sonra ''davacı adına tespit edilen taşınmazların parsel numaralandırılmasının yapılarak tapuda adına tesciline'' şeklinde tavzih kararı verilmesini ve hükmün infaza elverişli hale getirilmesini talep etmiştir.

4. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 25/01/2021 tarihli ve 2014/662 Esas, 2015/282 Karar sayılı ek kararıyla, hükmün tavzih yoluyla değiştirilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili tavzih kararının temyizi dilekçesinde, Mahkemece verilen tavzih talebinin reddi kararının usul ve yasaya aykırı olmakla birlikte hükmün infazını imkansız hale getirdiğini belirterek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Hükmün tavzihi HMK’nın 305. maddesinde;

“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” şeklinde düzenlemiştir.

6.2. İlgili Hukuk

Hükmün tavzihi HMK’nın 305. maddesinde;

“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” şeklinde düzenlemiştir.

Hâkim karar verdikten sonra kanun yollarına başvurulup bozulmadığı sürece kendiliğinden kararını değiştiremez. Bu kural, ilk derece mahkemeleri kadar üst derece mahkemeleri için de geçerlidir. Ancak bazı hâllerde hüküm açık olmayabilir, hükmün uygulanması aşamasında tereddütler ortaya çıkabilir ya da birbirine aykırı fıkralar içerebilir. İşte Kanun, açık olmayan, uygulama aşamasında tereddüt yaratan ya da çelişkili olan hükmün açıklanması, tereddüt ve çelişkilerin giderilmesi için "hükümlerin tavzihi" müessesini düzenlemiştir. Kesin hüküm ilkesi, mahkemenin verdiği karara geri dönüp değiştirmesine engeldir. Fakat, bir hükmün anlamının açık olmaması ya da çelişkili hüküm sonuçları içermesi nedeniyle hükmün gerçek anlamının saptanmasında güçlük çekildiği takdirde, tarafların hükmü veren mahkemeye başvurarak hükmün açıklığa kavuşturulmasını isteyebilecekleri genellikle kabul edilmektedir. Böylece, mahkeme verdiği hükmün gerçek anlamını ortaya koymaktan başka bir şey yapmayacağından, bundan kesin hükmün zarar görmesi söz konusu olmayacaktır. Genel ilkelerden çıkarılması mümkün olan bu tavzih olanağını HMK açık bir biçimde düzenlemiştir. HMK m. 305/1'e göre, hüküm yeterince açık değilse ya da icrasında kuşku uyandırıyor veya birbirine aykırı hüküm sonuçları içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını ya da duraksama veya aykırılığın giderilmesini isteyebilir (Postacıoğlu, İlhan E./Altay, Sümer: Medenî Usûl Hukuku Dersleri, İstanbul 2020, s.784).

6.3. Somut olayda su altında kalan taşınmazlara yönelik tescil hükmü kurulamayacağı gözetildiğinde hükmün değiştirilmesi niteliğindeki tavzih talebinin kabulü mümkün değildir.

Dosya içeriğine, Mahkemece dayanılan yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde tavzih isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

V. SONUÇ

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan 25.01.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5150, Karar No: 2009/16257, Tarih: 27.10.2009

10. Hukuk Dairesi 2009/5150 E., 2009/16257 K.

**10. Hukuk Dairesi 2009/5150 E., 2009/16257 K.**

**- SAĞLIK HARCAMALARININ TAZMİNİ**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 63 ]

- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 69 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 35 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 185 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 187 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 202 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, hak sahibi oğlunun tedavisi için yapılan tüp bebek uygulamaları nedeniyle yaptığı 16.000,00 TL'nin davalı Kurum'dan tahsiline; ayrıca, oğlunun tedavisi için daha sonra yapılacak tüp bebek tedavisi giderlerinin de karşılanması gerektiğinin tespitine, birleşen dava ile de, çocuğu için yapılan 5.904,00 TL tedavi giderinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı, 1998 doğumlu oğlu Kaya'nın, MDS (Mylodisplastik Sendrom) hastalığının lösemiye dönüşmemesi için, uygun kök hücre vericisi kardeş doğmasına yönelik olarak yapılan tüp bebek uygulama masraflarının davalı Kurum tarafından karşılanması gerektiğinin tespiti ile; bu nedenle, dava tarihine kadar yapılan tüp bebek uygulamaları nedeniyle yaptığı 21.904,00 TL giderin davalı Kurum'dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacının (sigortalı) oğlu Kaya, MDS (Mylodisplastik Sendrom) hastası olup, ilaç tedavisi ve kan transfüzyonu uygulandığı halde, tedavisinin yapılamadığı; H... Üniversite Hastanesinin 28.07.2004 tarihli raporunda belirtildiği üzere, hastalığının lösemiye dönüşmemesi için en kısa sürede, kesin tedavi yöntemi olan kök hücre naklinin yapılması gerektiği, yapılan taramada uygun döner bulunamadığı, bunun için, tüp bebek yöntemi ile, pre-implantasyon genetik tanı yapılarak, HLA doku tipinin uygun olacağı kardeş doğmasının planlandığı ve buna yönelik denemelerin yapıldığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 33 ve 35. maddelerinde; sağlık yardımlarının, hastalık halinde, sigortalının geçindirmekle yükümlü bulunduğu hastanın, hekime muayene ettirilmesi, teşhis için gereken klinik ve laboratuar muayenelerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması, teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması hallerini kapsadığı belirtilmiştir. Yine; 5510 sayılı Yasa'nın finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri ve süresini düzenleyen 63. maddesinin, wb" bendinde, kişilerin hastalanmaları halinde ayakta veya yatarak, hekim tarafından yapılacak muayene, hekimin göreceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik muayeneler, laboratuar tetkik ve tahlilleri ile diğer tanı yöntemleri, konulan teşhise dayalı olarak yapılacak tıbbi müdahale ve tedaviler, hasta takibi ve rehabilitasyon hizmetleri, organ, doku ve kök hücre nakline ve hücre tedavilerine yönelik sağlık hizmetleri, acil sağlık hizmetleri, ilgili kanunları gereğince sağlık meslek mensubu sayılanların hekimlerin kararı üzerine yapacakları tıbbi bakım ve tedavilerin, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını temin etmek amacıyla Ku-rum'ca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde olduğu; anılan Yasa'nın 69. maddesinin wd" bendinde de, "Sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurum'ca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre nakli" yapılması durumunda katılım payı alınmayacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Yasa hükümleri ile, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'da aksine hüküm bulunmaması; tıbben, davacının hasta olan çocuğunun tedavisinde öngörülen tedavi kapsamında tüp bebek uygulamasının zorunlu bulunması ve insan sağlığının kutsallığı dikkate alındığında, mahkemenin, bu yolda yapılan harcamanın Kurum'ca karşılanması yolundaki hükmü yerinde görüldüğünden; davalı Kurum vekilinin, 18.360,00 TL alacağın tahsiline ilişkin hükme yönelik temyiz itirazının REDDİNE;

2- Dava açmanın maddi hukuk ve usul hukuku bakımından sonuçları, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 185, 187 ve 202. maddelerinde düzenlenmiştir. Usul hukuku bakımından bazı sonuçları kanunda açıkça yazılmış olmasına karşın, bazıları açıkça yazılı değildir. Yasada açıkça yazılı olmamakla birlikte, dava açılmasının usul hukuku bakımından doğurduğu sonuçlardan-biri de, "her davanın açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmasıdır." Hüküm, uyuşmazlığın başladığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar gerçekleşmiş olayları kapsar. Özel bir nedeni olmadıkça davadan sonraki olayları ve hakları kapsamaz, aksi halde Usulün 389. maddesinde-öngörülen ilkelere aykırı olur. Yerleşik Yargıtay İçtihatları da bu yöndedir.

Somut olayda; mahkemenin, davacının hasta çocuğu için, davanın açılmasından sonra yapılacak harcamalar yönünden de hüküm kurması, belirtilen nedenlerle, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan, "Ahmetin oğlu Kaya'nın MDS olan hastalığının lösemiye dönüşmemesi için en son çare olarak Tüp Bebek yolu ile HLA doku tiplemesi yapılması tedavinin zorunlu bir parçası olması nedeni ile, davacının Tüp Bebek yöntemi denemesi için masrafların Kurum'ca karşılanması gerektiğinin tespitine. Kurum'un aksine 28.09.2004 tarih ve 78234 sayılı işleminin iptaline," sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekli ile (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21085, Karar No: 2025/6259, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21085 E.  ,  2025/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/878 E., 2022/984 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/208 E., 2021/64 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18845, Karar No: 2014/32544, Tarih: 20.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18845 E.  ,  2014/32544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.05.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek 22.07.2008 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 22.11.2012 tarihli kararın, 5275 sayılı CGİK'nin 98, 101 ve 5728 sayılı Kanunun geçici 1. maddelerine göre, itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5187, Karar No: 2020/894, Tarih: 23.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/5187 E.  ,  2020/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Katılma İstemi Reddedilen : Elektrik Üretim AŞ Genel Müdürlüğü

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Kalelinin ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddi,

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümlere yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 18.04.2017 tarihli, 2017/1048 Esas, 2017/1361 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/191 Esas-2017/12 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun mahkumiyetine; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine; sanıklar ..., ... ve ...'nın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nin CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verildiği;

İstinaf istemi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 18.04.2017 tarihli, 2017/1048 Esas, 2017/1361 sayılı ilamı ile; katılma istemi reddedilen Elektrik Üretim AŞ Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf istemine yönelik yapılan incelemede, EÜAŞ Genel Müdürlüğü'nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle katılma isteminin reddine ilişkin kararın yerinde olduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun usulden reddine; mağdurlar ..., ...,... ve ... vekilinin katılma talebi ve istinaf başvurusu yerinde görülmediğinden usulden reddine; sanıklar ..., ..., ... vekilinin bu sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının; sanık ... vekilinin bu sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun; katılanlar ..., ..., ... ... vekilinin; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verildiği;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile bu sanıklar hakkındaki hükümlerin kesinleştiği;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusu bulunmadığından bu sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin kesinleştiği anlaşılmış;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile bu sanıklar hakkındaki hükümlerin kesinleştiği;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusu bulunmadığından bu sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin kesinleştiği anlaşılmış;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 18.04.2017 tarihli, 2017/1048 Esas, 2017/1361 sayılı ilamına yönelik katılanlar ..., ..., ...,... vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

EÜAŞ vekilinin ve mağdurlar ..., ... ... ... ve ... vekilinin, istinaf başvurularının usulden reddine dair karara yönelik itiraz taleplerinin bulunduğu; zira EÜAŞ vekilinin 26.05.2017 havale tarihli dilekçe ile istinaf başvurusunun usulden reddi kararına itiraz ettiğini belirttiği; itiraz üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından 18.07.2017 tarihli ve 2017/43 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği; 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b. maddesindeki ''Bölge adliye mahkemesine başvurunun süresi içinde yapılmadığının, incelenmesi istenen kararın bölge adliye mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının, başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması halinde istinaf başvurusunun reddine karar verilir. Bu kararlar itiraza tabidir.'' şeklindeki düzenleme gereğince, EÜAŞ vekilinin talebini değerlendirmeye ve itirazı incelemeye yetkili itiraz mercii olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/43 sayılı kararı ile EÜAŞ vekilinin itirazın reddine karar verilmesi ile, EÜAŞ vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 18.04.2017 tarihli, 2017/1048-2017/1361 sayılı kararının kesinleştiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki EÜAŞ Genel Müdürlüğü'nün katılma hakkının bulunması sebebiyle sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulması istemine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.