muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29637, Karar No: 2014/1077, Tarih: 20.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29637 E.  ,  2014/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/117439

MAHKEMESİ : Biga Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

NUMARASI : 2008/451 (E) ve 2010/483 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur hekim Y.. S..’nın, sanık S.. T..’nın kavga sırasında kendisine hakaret ettiğini iddia etmesine karşın, tanık H.. A..’ın acil servis girişi önünde sigara içerken küfür ettiğini söylemesi, diğer tanıklar S.. Y.. , Ş.. S.., Y.. K.. ve E.. Ö..’in acil servis önünde küfür eden kişinin, temyiz incelemesi dışında olan sanık G.. T.. olduğunu ifade etmeleri, olay tutanağında sadece G.. T..’nın hakaret ettiğinden bahsedilmesi, sanık S.. T..’nın ise savunmasında, acil servis önünde G.. T..’nın, kendisine çarpan araç sürücüsüne küfür ettiğini savunması karşısında; mağdur ile tanıkların anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Hakaretin alenen işlenmiş olması nedeniyle hükmolunan cezanın TCK’nın 125/4. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-1 yıl hapis cezasının 1/6 oranında indirimi sırasında sonuç olarak 10 ay hapis cezası yerine 304 gün hapis cezası verilerek fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak, aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4124, Karar No: 2020/8546, Tarih: 16.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/4124 E.  ,  2020/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/02/2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 698 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davacının hissesinin sadece toprak hissesi olduğunu ve davacının taşınmazın imal ya da eksikliklerin giderilmesi konusunda herhangi bir katkısının bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazdaki hissesini sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 698 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Ortaklığın giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının, satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a) Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a) Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince, somut olayda; mahkemece, hem paylı hem de elbirliği mülkiyet hükümlerine konu taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilirken satış bedelinin paydaşların “tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında” hesap edilerek belirlenen payları üzerinden paylaştırılması gerekirken, bilirkişi raporuna atıf yapılarak satış bedelinin paylaştırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1. bendindeki "bu oranlar dahilinde hissedarlara" ibaresinin hüküm sonucundan çıkartılarak yerine "hissedarların tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında hissedarlar" ibaresinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28911, Karar No: 2014/19618, Tarih: 13.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28911 E.  ,  2014/19618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/352708

Mahkemesi : Gediz(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/05/2013

Numarası : 2012/423 - 2013/310

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Boşanma davası devam etmekte olan sanığın, şahsi münasebet kurması için bakım ve gözetiminde bulundurduğu oğlu olan mağdurun, olay tarihinde evin bahçesinde top oynadığı sırada kafasını kale direğine çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışı dolayısıyla kusur olarak izafe edilebilecek norma aykırı bir fiili bulunmadığından yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde TCK'nın 22/6. ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/776, Karar No: 2019/2198, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/776 E.  ,  2019/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/538, Karar No: 2021/351, Tarih: 08.07.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/538 E.  ,  2021/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 112-123

Silahlı terör örgütünün yöneticisi olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.07.2019 tarih ve 112-123 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 16.10.2019 tarihli ve 98778 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütünün yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları halinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamında ileri sürülen temyiz nedenleri incelendiğinde;

a)Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 09.07.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 10.07.2019, müdafilerinin ise 09.07.2019 ve 11.07.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b)Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; nedenlerini belirtmek suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c)Gerekçeli kararın sanığa 31.07.2019, sanık müdafilerine ise 29.07.2019 ve 31.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık ve müdafilerinin sundukları 01.08.2019, 02.09.2019 ve 03.09.2019 tarihli ek temyiz dilekçelerinde özetle; suç tarihinde Yargıtay üyesi olan sanığın evinde olduğu esnada gözaltına alındığı, suçüstü hâlinin bulunmadığı ve mütemadi suçun söz konusu olmadığı, tabi olduğu Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesinin görmezden gelinerek özel soruşturma usulünün uygulanmadığı, bu nedenle yetkisiz savcılık tarafından soruşturmaya başlandığı, Sulh Ceza Hâkimliği'nin de görev ve yetkisinin olmadığı, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek için CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği, AİHM'in ... hakkında verdiği kararın dikkate alınmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 161/8. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı, gözaltı ve arama işlemlerinin CMK'daki hükümlere uygun yapılmadığı, tutuklama kararının yeterli gerekçe içermediği, kararın verildiği esnada dosyada aleyhe hiçbir delilin bulunmadığı, şablon ifadelerin kullanıldığı, mahkumiyet hükmü de dahil olmak üzere hukuka aykırı şekilde tutukluluğun devamına karar verildiği, soruşturma aşamasında gizlilik kararı nedeniyle dosyaya erişmenin mümkün olmadığı, avukat yardımından yararlanma hakkının engellendiği, Yargıtay üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili olarak yargılama yapma görevinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu olmasına rağmen suç tarihinden sonra çıkarılan KHK ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirilmesinin tabii hâkim ilkesine aykırı olduğu, bununla birlikte sabit Ceza Genel Kurulunun hükmü temyizen inceleme yetkisinin olmadığı, bu yetkinin Yargıtay Kanunu'na göre sabit olmayan normal Ceza Genel Kuruluna ait olduğu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, ... tarafından 2013 yılında bazı Yargıtay üyeleriyle yaptıkları toplantılar sonucunda sanığın da yer aldığı bir listenin oluşturulduğu, ayrıca FETÖ ile mücadele için kurulan ... Derneğine üye olunduğu, bu kapsamda olan mahkeme başkan ve üyelerinin CMK'nın 30. maddesine göre çekinmeleri talebinin reddedildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, Başsavcıvekili, Başsavcı Yardımcısı ile yardımcılarının Yargıtay Kanunu'nun 27 ve 28. maddelerine göre iddianame düzenleme görev ve yetkisinin bulunmadığı, iddianamenin CMK'nın 170. maddesindeki şartları taşımadığı, hükmün yeterli gerekçeyi içermediği, savunmalarda ileri sürdükleri hususların karşılanmadığı, lehe delillere yer verilmediği, ayrıca tanık dinletme talebinin kabul edilmediği, duruşma heyetinin sürekli değiştiği, heyete kıdemsiz üyenin başkanlık ettiği, 17.04.2019 tarihli duruşmanın mazeret vermesine rağmen müdafinin yokluğunda yapıldığı, duruşmalarda savunma esnasında sürekli olarak zaman baskısı kurulduğu, dosyanın tamamına erişim imkanı tanınmadığı ve dijital materyal kullanma fırsatı verilmediği, dava açıldıktan sonra da soruşturmaya devam edilip iddianamenin kapsamı dışına çıkılarak yeni araştırmalar yapıldığı, tanıkların yeni ifadeleri alınıp dosyaya gönderildiği, talimatla dinlenen tanıkların beyanlarının naip hâkim tarafından alındığı, ... ve ..