muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3199, Karar No: 2024/8035, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3199 E.  ,  2024/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1945 E., 2022/1630 K.

KARAR : Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın ve Hazinenin karşı tescil talebinin reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/54 E., 2022/205 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nun 353/(1)-b-2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın ve Hazinenin karşı tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 21.08.1964 tarihinde ilan edilen tesis kadastrosu çalışması ile 21.10.2005 tarihinde ilan edilmek suretiyle yasal süresi sonunda kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili Manavgat ilçesi Kısalar Mahallesindeki 121 ada 26 parselin kuzeyinde, 121 ada 24 parselin doğusunda kalan yerin doğusunda yer alan yaklaşık olarak 5.000 m²lik yerin müvekkili tarafından 30 yılı aşkın bir süredir aralıksız ve davasız malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığını, davaya konu taşınmazın müvekkili tarafından 30 yılı aşkın bir süre önce imar ve ihya edildiğini, ekilip dikilir tarım arazisi haline getirdiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde müvekkili açısından Medeni Kanunda öngörülen zilyetliğe dayanan kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle malik olma koşullarının oluştuğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde başka kişilerin zilyetliği veya hakkının bulunmadığını, dava konusu taşınmazın ormanla veya başka bir kamu kurum ve kuruluşu ile de bir ilgisinin olmadığını, bu nedenle taşınmazın müvekkilin adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, davanın reddi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi gereğince taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili kuruma husumet yönlendirilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, davanın reddi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi gereğince taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili kuruma husumet yönlendirilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2016/325 Esas, 2020/42 Karar Sayılı ilamı ile; davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/588 Esas, 2021/1083 Karar sayılı ilamı ile; davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/(1)-a-6 ncı maddesi uyarınca kaldırılmasına, işin esasına yönelik istinaf nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, kaldırma ilamı sonrası yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile; davanın kabulüne ve Antalya ili Manavgat ilçesi Kısalar Mahallesi sınırları içerisinde bulunan 31.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen toplam yüzölçümü 3.809,54 m² alanlı taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; çekişmeli taşınmazın halen derenin etki alanından kurtulmadığı ve taşkın sahası içerisinde kaldığının anlaşıldığı, derenin etki alanı ve taşkın sahası içerisinde kalan dava konusu taşınmazın, bu hali ile 4721 sayılı Kanun'un 715 inci maddesi kapsamında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun ve aynı Kanun'un 999 uncu maddesi gereğince Hazine adına dahi özel mülkiyete konu olamayacağını tescil harici bırakılması gereken yerlerden olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken; dosya kapsamına uygun olmayan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın ve Hazine'nin karşı tescil talebinin reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesi tarafından verilen karara katılmalarının mümkün olmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından hükme esas alınan 06.01.2019 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın bir bütün olarak eski ve şimdiki haliyle aktif dere sahası içerinde kalmadığı, zemin özelliği bakımından diğer çevre parsel taşınmazların zemin özelliği ile aynı olduğu kanaatine varıldığını, bu durumun dahi tek başına taşınmazın tescilinde sakınca olmadığını gösterdiğini, dava konusu taşınmazın dere yatağı veya dere yatağından kazanılmış yerlerden olmaması sebebiyle yerel mahkeme tarafından verilen hükmün yerinde olduğunu, taşınmazın üzerinde müvekkilinin narenciye bahçesi bulunduğunu ve taşınmazın tarıma elverişli olduğunu, eski tarihli haritalarda ziraat alanı olarak nitelendirildiğini, bilirkişi raporunda açıkça olağanüstü yağış durumları sonucunda taşkın olabileceği ve bu durumun çevredeki diğer taşınmazlarda da meydana gelebileceği kanaatiyle bu sonuca ulaşıldığını, bu sebeple bu durumun taşınmazın taşkın sahası içerisinde kaldığı şeklinde yorumlanmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda taşkın gören yerlerin dere yatağı olmadığının da vurgulandığını, bilirkişi raporunda Google 2003 ile Google 2018 hava fotoğrafları ve 1995 tarihli memleket haritası ile 2011 tarihli memleket haritasının karşılaştırıldığını ve derenin yatak değiştirmediği kanaatine varıldığını, taşınmazın doğusunda yer alan derenin yatak değiştiren aktif bir dere olmadığını, dava dosyası incelendiğinde süreklilik arz eden bir yatak değiştirme veya taşkın durumundan söz edilemeyeceğinden yerel mahkeme kararının yerinde olduğunu, istinaf kararında raporlarda çelişki olmadığından bahsedilse de istinaf mahkemesi tarafından ikinci Jeoloji raporunun hatalı yorumlandığını, ikinci raporda ilk jeoloğun hataya düştüğü kısmın açıkça gösterildiğini, taşınmazın dere yatağı olduğunu gösterir hiçbir somut delil bulunmadığını, ikinci raporda bahsedilen sel taşkınlarının olağanüstü yağışlar sebebiyle çevre parseller de dahi görünen bir durum olduğunu ve taşınmazın dere yatağında olup olmamasından kaynaklı olmadığını, zira bilirkişi raporunda bu durumu "Olağanüstü yağışlara bağlı taşkına maruz kalması dere yatağı olduğunu göstermez." şeklinde açık bir dille ifade edildiğini, iki rapor arasında bariz bir çelişki olduğunu, ilk raporun açık bir şekilde hatalı olduğunu, hükme esas alınan ikinci jeolog raporunun hukuka uygun olduğunu, istinaf kararında gösterilen bozma gerekçesinin somut gerçekleri yansıtmadığını ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2185, Karar No: 2015/8210, Tarih: 12.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2185 E.  ,  2015/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2010/312-2014/1115

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2010/312-2014/1115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin davalının taşeron olarak aldığı nakliye işlerini gerçekleştirdiğini, davalının bu nedenle düzenlenen toplam 77.222,06 TL'lik fatura bedellerini ödemediğini ileri sürerek, bu meblağın 10.02.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunmuş, karşı dava ile müvekkilinin davalıya iş makinası kiraladığını, davalının 91.500 TL + KDV'den oluşan kira bedelini ödemediğini ileri sürerek, bu meblağın temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davalının davacıya 72.222,06 TL borçlu olduğu, birleşen davada davacının 88.927,50 TL alacaklı olduğu, davalı-karşı davacının takas def'inde bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın takas def'i nedeniyle reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, 16.705,44 TL'nin 12.07.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, bakiye nakliye alacağı, birleşen dava araç kiralama sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Asıl dava yönünden, davacı tarafça düzenlenen fatura tutarında ihtilaf bulunmamakta olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı tarafça ne kadar ödeme yapıldığı ve buna göre davacının ne kadar alacağı kaldığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, taraflarca ibraz edilen ticari defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, ancak muavin defter kayıtlarındaki işlemlerin tamamı için dayandıkları belge ibraz edilmediğinden, hükme esas alınan raporda fatura tutarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davacı tarafın kendisine 128.613,94 TL tahsilat yapıldığı yönünde kabulünün bulunduğu, buna göre asıl dava yönünden davacının 72.222,06 TL alacağı bulunduğu yönündeki bilirkişi görüşüne

itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak dosya kapsamında davacı tarafın bu yönde bir beyanı bulunmadığı gibi, mahkemece alınan 16.11.2012 havale tarihli ilk bilirkişi raporunda da davacı tarafça dosyaya sunulan muavin defter dökümüne göre davalı tarafça 2008 yılında 96.613,94 TL ve 2009 yılında 27.000 TL olmak üzere toplam 123.613,94 TL ödeme yapıldığına ilişkin kayıt bulunduğu anlaşılmaktadır. Yine hükme esas alınan bilirkişi raporunun dava ve talepler bölümünde davacı tarafça 72.222,06 TL'nin tahsilinin talep edildiği yönünde maddi hata yapıldığı ve bu hatanın tüm raporda devam ettirildiği görülmektedir. Bu itibarla, asıl dava yönünden yanılgılı bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin ödeme şekli bölümünde Ç. A.Ş.'nin hakediş ödemesini müteakip hesabın görüleceği ve tahsilat alınacağı, ödemenin yapılan masraflar düşüldükten sonra yarı yarıya olacağı, Z. T.ya aylık 1.000 TL ücret ödeneceği ve bunun da masraflara ilave edileceği öngörülmüştür. Bu düzenlemeden sözkonusu borcun dava dışı Ç. A.Ş. tarafından ödeme yapılmasından sonra muaccel olacağı anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece, söz konusu alacağın muaccel olup olmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmadan ve ödemeden düşüleceği kararlaştırılan masraflar dikkate alınmadan, davacı tarafın dava dışı Ç.'tan alacağı olduğunu beyan ettiği 177.855,02 TL'nin ikiye bölünmesi suretiyle birleşen davada davacının alacağını belirleyen bilirkişi görüşüne itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı-.birleşen davada davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14733, Karar No: 2010/16639, Tarih: 14.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/14733 E.  ,  2010/16639 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... adına Av.... ile 1-... adına Av.... 2-..., ihbar olunan ... adına Av.... aralarındaki dava hakkında ... 5.İş Mahkemesinden verilen 05/02/2008 günlü ve 98/90 sayılı hükmün, davalılardan ... Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımızda gıyabi hükmün davalı ...’e tebliğ edilmesi gereği üzerinde durulmuş, yapılan araştırma sonucunda davalının ....’da ikamet ettiği ve adresinin tespit edildiği, ancak tespit edilen adresine gıyabi hükmün tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Yabancı ülkede bulunan Türk vatandaşlarına tebliğ yöntemini düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanununun 25/a Maddesinde ; “Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu halde bildirimi....veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir” öngörülmüştür.

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı ...’e yukarıda açıklandığı şekilde ve tekrar geri çevirmeye mahal vermeksizin yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ...’in temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3697, Karar No: 2017/8864, Tarih: 14.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3697 E.  ,  2017/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK 231/11. maddesi uyarınca açıklanması ile TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 25.05.2010 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 53/6. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2011 tarihli, 2010/549 esas, 2011/158 sayılı kararının itirazın reddi üzerine 11.05.2011 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Tekirdağ (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2014 tarihli, 2011/793 esas, 2012/365 sayılı kararı ile 02.09.2011 tarihinde işlediği sabit görülen basit yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2-3-a, 29, 62, 51. maddeleri gereğince verilen 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak sanığın savunması alınıp, 04.03.2011 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli, 2014/793 esas, 2014/881 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin, katılan vekilinin ise suçun bilinçli taksirle işlendiğine ve cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin, katılan vekilinin ise suçun bilinçli taksirle işlendiğine ve cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı Kanununun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hükümde önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkana sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50. veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Tekirdağ (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 2-b, 62, 53/6. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 3 ay 22 gün hapis cezası sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 2-b, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince sanığa verilen 5 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.