muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14410, Karar No: 2014/31963, Tarih: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14410 E.  ,  2014/31963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/668-2014/46

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 23/05/2011-20/02/2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte mali işler direktörü olarak özverili bir şekilde çalıştığını, sürekli fazla mesai yapmak durumunda kalıp, şirketin finans, muhasebe, bütçe ve raporlama sistemini kurumsal bir düzene koyduğunu, sebepsiz yere, gerekçe gösterilmeden davalı işverenlikçe İş Kanunun 17. Mad. Uyarınca iş akdinin sona erdirildiğini, işe iade davalarının açılmalarını önlemek için işçi sayısının 30'un altında tutulmaya çalıstığını, davalı şirket ile ortakları aynı olan aralarında sıkı irtibat olan aynı çatı altında faaliyet gösteren grup şirket olduğunu, müvekkilinin zaman zaman diğer şirketlerinde işlerini yaptığını, sebepsiz olarak işten çıkarılan müvekkilinin işe iadesini, işe başlatılmama halinde 4 aylık brüt ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe iade talebinin 4857 Sayılı Kanun uyarınca gerekli koşulları taşımadığından kabulünün mümkün olmadığını, davacının 6 aydan fazla kıdeminin bulunduğunu ve belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığını, ancak fesih tarihinden itibaren 1 ay içinde açılması gereken davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının işveren vekili konumunda olduğunu, davalı şirkette 30 işçinin çalışmadığını, davacının çalıştığı dönemde kendisine teslim edilen bilgisayar içindeki bilgilerin silinmiş olarak teslim ettiği, çalısma döneminde oluşturduğu bütçe ve raporları teslim etmediği, kendisi ve işi ile ilgisi olmayan belge ve bilgileri şirket dışına çıkardığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davalı işyerinde mali işler direktörü olarak çalışan davacının iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili olduğunu iddia etmiş, buna ilişkin bir kısım belgeler sunmuştur. Örneğin bir personele izin verme belgesinde davacının belgeyi genel müdür veya vekili olarak imzaladığı görülmektedir. Davacı da dava dilekçesi ekinde Üsküdar 16. Noterliğince verilen 21.05.2012 tarih 19036 yevmiye numaralı vekaletnameyi sunmuştur. Vekaletname içeriği incelendiğinde davacının işverene ait tüm işyerlerini yürütme, şirket adına ticari mal alma satma ve şirketi temsil etme, işçi alma ve çıkarma yetkisi verildiği görülmektedir. Anılan yetkiler davacının iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili olarak kabulü için yeterlidir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 16.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4304, Karar No: 2024/5242, Tarih: 13.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4304 E.  ,  2024/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/488 E., 2023/2359 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/106 E., 2023/93 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Muş Merkez ... Köyünde 01.01.2000 ile 25.01.2012 tarihleri arasında ... imam olarak geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davacının kurumlarınca bir görevlendirmesinin olmadığını, işveren olmadıklarını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Muş Merkez ... Köyünde 01.01.2000 ile 25.01.2012 tarihleri arasında ... imam olarak geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davacının kurumlarınca bir görevlendirmesinin olmadığını, işveren olmadıklarını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları, ... Köy Muhtarlığı'na, İl Müftülüğü'ne, İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne, Jandarma Komutanlığı'na yazılan müzekkere cevapları ve davacının anlatımları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, dosya içerisine alınan ... Köyü Muhtarlığı Karar Defteri incelendiğinde, davacının ... Köyü ... Mezrası'nda ... imam olarak görev yaptığı, ... imamlık görevinin 25.01.2012 tarihi itibariyle sona erdiği, dinlenen dönem muhtar, aza ve öğretmenlerinin beyanlarında, davacının 2000 yılı başlarından itibaren yaklaşık 12-13 yıl kadar kesintisiz olarak ara vermeksizin ... Köyü ... Cami'sinde ... imam olarak görev yaptığının anlaşıldığı, davacının ücretinin köy halkı tarafından karşılandığı, bu hususun tanık beyanlarıyla da ... olduğu, yapılan kolluk araştırması ile davacının ... Köyü ... Cami'sinde kesintisiz olarak 12 yıl süre ile ... imamlık yaptığının anlaşıldığı, yerine getirilen ... imamlık görevinin ... nezdinde değil, ... bünyesinde gerçekleştirildiği kanaatine varılmakla ...'na aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle usulden reddine karar verildiği, davacının köy muhtarının belirlediği yer olan ... Cami'nde ... imamlık yaptığı, izin kullanırken ya da şehir dışına çıkarken köy muhtarına haber verdiği, muhtarlar ve azaların beyanlarında; davacının ... imamlık yaptığı köyde öncesinde imam kadrosu bulunmaması, sonrasında ise imam kadrosu bulunmasına rağmen köyde lojman olmadığı için ... tarafından köye imam görevlendirilmediğini, davacının çalıştığı dönemde çok iyi hizmet ettiğini, köy camisini onardığını, taziye evi yaptırdığını, Kuran-ı ... kursu açtırdığını beyan etmekle bağımlılık ve zaman unsurlarının oluştuğu gerekçesi ile, "... aleyhine açılan davanın HMK 114/1-d ve HMK 115/2 uyarınca pasif husumet ehliyeti bulunmaması nedeniyle usulden reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, davacının 02.02.2000-25.01.2012 tarihleri arasında ... Köyü'nde ... imamlık yaptığı ... olmakla bu dönemdeki hizmetinin asgari ücret üzerinden tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, tanık beyanları doğrultusunda belirtilen tarihler arasında davacının kesintisiz çalıştığına ilişkin kabulün usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanık beyanlarının çelişkili ve gerçeğe aykırı olduğunu, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, eylemli ve fiili çalışmanın gereken şekilde tespit edilmediğini, hizmet akdi şartlarının da oluşmadığını, Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu ifade etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları, müftülük kayıtları, köy karar defteri kayıtları ile davacının ... imam olarak 02.02.2000-25.01.2012 tarihlerinde ... Köyünde çalışma olgusunu ispatlaması, çalışma kesintisiz olduğundan dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçmediğinin anlaşılması karşısında Mahkemenin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle feri müdahilin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davacının hizmet akdine bağlı çalışmasına dair yasal koşulların oluşmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı kanunun 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14079, Karar No: 2012/22358, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14079 E.  ,  2012/22358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 8.9.2005 tarihli sözleşme ile Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığından 495 ada 11 parsel D:1-A 2 Blok 6 nolu bağımsız bölümü satın aldığını ancak kullanım sırasında bir takım gizli ayıpların ortaya çıkması nedeniyle tespit dosyası ile eksiklerin tespit edildiğini bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL tazminatın davalı idareden alınarak kendisine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Kısmen Kabulüne, 2.973,42 TL ayıplı imalatların giderilmesi için alınacak tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4. maddesi çerçevesinde ayıp sebebiyle bedel iadesine ilişkindir. Bu halde, mahkemece davaya konu taşınmaz üzerinde, konusunda uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yapılmalı, ayıpların tüketici hatasından mı üretimden mi kaynaklandığı bulunmalı, üretimden kaynaklandığı değerlendirilir ise ayıbın gizli ya da açık ayıp mahiyeti belirlenmeli, neticesine göre tüketicinin ayıbı yasada belirlenen sürede ihbar edip etmediği tespit edilmelidir. Somut olayda, davacı davalı firmadan satın aldığı taşınmazın ayıplı olduğunu iddia etmiş ve bu yönde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporu minat miktarları da mevcuttur. Açık ayıplardan ötürü tazminat istenebilmesi, 4077 Sayılı Kanunun 4/2 maddesine göre süresinde ayıbın ihbar edilmesi mükellefiyetine bağlıdır. Davacı tarafından bu ihbar mükellefiyetinin süresinde yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumca Mahkemece taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, bahsi geçen ilkeleri ve taraf itirazlarını karşılar yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp, davacının yerine getirilmesini istediği ayıplardan hangisinin açık hangisinin gizli ayıp olduğu belirtilip açık ayıplar dolayısıyla taleplerin reddedilmesi, gizli ayıplar nedeniyle davacının apartmandaki hissesi de göz önünde bulundurularak talep edilebilecek tazminat miktarı belirlenip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 9.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4768, Karar No: 2017/8659, Tarih: 21.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/4768 E.  ,  2017/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.11.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.08.2014 günlü hükmün Yargıtayca, incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosyada görülen eksiklik nedeniyle evrak mahalline iade edilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya tekrar Dairemize gönderilmiş olmakla içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 117 ada 179 parsel ve 130 ada 14 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesini dava ve talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti hususunda dava açtıklarını muhdesatların kök muris ölü ait olduğunun tespitine karar verildiğini, bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 130 ada 14 parsel, 117 ada 179 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, bulunan 130 Ada 14 ( eski 389 ) parsel sayılı taşınmazdaki fındık ağaçlarının ve 117 Ada 179 ( eski 208 ) parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 68 adet fındık ağacı, 5 adet ceviz ağacının ölü Kimlik Numaralı tarafından yaptırıldığının Mahkemesi'nin 2012/16 Esas 2013/1026 Karar sayılı ilamı kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazlar üzerindeki muktesadlardan elde edilecek gelirin ölü mirasçılarına verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Karar sayılı dosyasında 130 ada 14 parsel sayılı taşınmazlardaki fındık ağaçlarının ve 117 ada 179 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 68 adet fındık ağacı 5 adet ceviz ağacının mülkiyetinin ölü Halil Eren'e ait olduğunun tespitine, bu hususların beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş, bu karar 15.05.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece infaza tereddüt oluşturacak şekilde 130 Ada 14 ( eski 389 ) parsel sayılı taşınmazdaki fındık ağaçlarının ve 117 Ada 179 ( eski 208 ) parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 68 adet fındık ağacı, 5 adet ceviz ağacının ölü tarafından yaptırıldığının Mahkemesi'nin 2012/16 Esas 2013/1026 Karar sayılı ilamı kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazlar üzerindeki muktesadlardan elde edilecek gelirin ölü mirasçılarına verilmesine karar verilmiş, ancak yukarıda belirtildiği şekilde muhdesat oranlaması yaptırılmamıştır. Bu durumda mahkemece yapılması gereken yeniden keşif yaparak bilirkişiye dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit ettirilerek, bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle tespit ettirilmeli satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar dikkate alınarak yapılmalı, muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden karar bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece usulüne uygun olarak hüküm kurulması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak biçimde yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6264, Karar No: 2013/10817, Tarih: 11.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6264 E.  ,  2013/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümle, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.04.2010 tarihinde haciz işlemi yapılarak sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen hacizli mallar için muhafaza haczine gidildiğide yerinde bulunmadığı 09.08.2011 tarihli tutanakla tespit edilmiş ise de; İİK'nın 106 ve 110. maddeleri gereği hacizli taşınır malların satışının hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde satışının istenmemesi halinde haczin başka bir işleme gerek kalmaksızın kalkacağı ve bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı dikkate alınarak İcra ve İflas Kanuna göre icra muamelesi ve süreyi durduran halin gerçekleşip gerçekleşmediği hususu ile hacizli malların yeni adresinde mevcut olduğunu beyan eden sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olap olmadığı da araştırılıp belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu tibarla yernide görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.