muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12640, Karar No: 2019/7511, Tarih: 04.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12640 E.  ,  2019/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nin 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte belgenin maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanaklarının ortadan kaldırılması ya da belgenin tamamen yok edilmesi gerekeceği, somut olayda sanığın nüfus cüzdanındaki kimlik bilgileri üzerinde herhangi bir kazıntı ya da silinti yapmadan belgedeki orjinal fotoğraf üzerine farklı fotoğraf yapıştırmak suretiyle tahrifat yaptığı belgeyi kullanmaktan ibaret eyleminde; 5237 sayılı TCK'nin 205. maddesinde düzenlenen suçun değil, unsurlarının oluşması halinde aynı Yasanın 204/1. maddesindeki suçun oluşacağı, dosya arasında bulunan suça konu belge aslının heyetimizce incelenmesinde nüfus cüzdanındaki fotoğraf değişikliğinin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkat çekecek nitelikte olması nedeni ile, aldatma kabiliyetinin olmadığının anlaşılması karşısında unsurları itibariyle oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan beraati yerine, "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek" suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/377, Karar No: 2010/2436, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/377 E.  ,  2010/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... ile ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 150 ada 1 parsel sayılı 197,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, kısa kararda “tespitin iptali ile ... ... kızı ... adına tapuya kayıt ve tesciline,” gerekçeli kararda ise “kadastroca yapılan tespitin aynen bırakılmasına” karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davacı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 11.05.2009 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda çekişmeli taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptali ile ... ... kızı ... adına tesciline karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında çekişmeli taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin “aynen bırakılmasına” karar verilmek suretiyle hüküm karıştırılmış ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi ve 10/4/1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması zorunludur. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması usul ve yasaya aykırıdır. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine gerek olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 750.00 TL. vekalet ücretinin, aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren tarafa verilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6984, Karar No: 2011/7315, Tarih: 06.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6984 E.  ,  2011/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat

Hüküm : 500 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 20.09.2005/88-98 gün ve sayılı kararında belirtildiği üzere davacı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca belirlenen vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayini ve reddedilen tazminat miktarı üzerinden davalıya da dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dilekçe yazım ücreti ile ilgili kısmın ve davalıya da dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine "1.250 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1620, Karar No: 2015/390, Tarih: 15.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/1620 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

..

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2012/497-2013/339 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/01/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av.......... ile davalı vekilleri Av. .....ile Av......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... Bilir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,......'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 46.738,67 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, 24.07.2006 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinden önce istenilen tüketim bedeli ile ilgili dava dışı tüketici tarafından alacak davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da davanın kabul ile sonuçlandığı, ilamda belirtilen alacağın yargılama giderleriyle birlikte 46.738,67 TL olarak davacı tarafından ödendiği, hükmolunan vekalet ücreti ile ilgili takip tarihine kadar faiz istenebileceği, hisse devir sözleşmesinde yukarıda belirtildiği gibi işletme devir sözleşmesindeki hükümler saklı tutulduğundan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesine göre ödenen yargılama giderinden davalı sorumlu olduğundan, dava tarihinden itibaren davalı temerrüde düşürülmediğinden ödenenin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte

davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 46.738,67 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 46.738,67 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.395,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 136,00 TL temyiz başvuru harcı ile 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23178, Karar No: 2025/10839, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/23178 E.  ,  2025/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/541 E., 2022/275 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/36 E., 2021/46 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3423, Karar No: 2022/14501, Tarih: 14.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3423 E.  ,  2022/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yönünden karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise görevli ve yetkili mahkemenin Gaziantep İdare Mahkemesi olduğuna dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; dava dilekçesinin davalılar ... ve ... yönünden yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın bu davalılar yönünden de esastan incelenmesinin usul ve yasaya uygun olmadığına değinilerek hüküm bozulmuş, davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü’nün temyiz itirazları ise esastan incelenerek reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yönünden karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili ve görevli Gaziantep İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yönünden ise karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesap ve takdir olunan 19.236,35 TL nispi vekalet ücretinin davacı lehine takdiri ile davalı ... Müdürlüğünden tahsiline ve davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davalı OSB vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yönünden karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiş olup, hükümde mükerrer olarak davalı aleyhine tekrar vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince hüküm düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 1/ (B)-(C) ve (D) bentlerinin çıkartılmasına, hükmün davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yararına bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü'ne geri verilmesine 14/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4258, Karar No: 2022/5003, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4258 E.  ,  2022/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Manisa Asliye Ticaret ve Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Manisa 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nce, davanın reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce 21/01/2019 tarihli, 2017/2709 E. 2019/519 K. sayılı kararıyla eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Manisa 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nce, Hakimler Savcılar Kurulu’nun 08/07/2021 tarih ve 568 sayılı kararı ile Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi 01/09/2021 tarihinde faaliyete geçtiğinden, mahkemede derdest Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılan ticari dava ve işlerin bu mahkemede görülmesi gerektiğinden dosyanın Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına karar verilmiştir.

Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, 14/02/2011 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 9. maddesi gereğince, TTK'nun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce açılmış davalara uygulanmayacağının belirtilmesi ve bu davanın TTK'nun yürürlüğe girdiği tarihten önce 23/02/2012 tarihinde açılmış bulunması ve dava tarihi itibariyle bu davaya Asliye Hukuk Mahkemelerinin bakmakla görevli olması gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, davanın mutlak ticari dava olduğu, aynı adliye içinde Ticaret Mahkemesi’nin kurulmaya başlaması ile Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılan ve mutlak ticari dava olan bu davalara artık 01/09/2021 tarihinden sonra halen bu sıfatla bakmaya devam etmek görev ve yetki gaspı olacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hakimler ve Savcılar Genel Kurulu’nun 07/07/2021 tarihli ve 608 sayılı kararıyla 01/09/2021 tarihi itibariyle Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi’nin faaliyete geçirildiği, davanın 23/02/2012 tarihinde açıldığı, 07/07/2021 tarihli ve 608 sayılı kararda derdest dosyaların devredileceği yönünde bir ibare bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Manisa 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18357, Karar No: 2012/18390, Tarih: 09.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18357 E.  ,  2012/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/19931

MAHKEMESİ : Batman Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2009

NUMARASI : 2009/17 (E) ve 2009/248 (K)

SANIK : F.. R..

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ve soruşturma aşamasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen arkadaşı A.Y.ile birlikte boş olan Batman Tekel İl Binasına girip 4 adet kapıyı sökerek çaldıklarının iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini, arkadaşı A.Y.üç tekerlekli el arabasıyla kapıları taşırken gördüğünü kendisinden yardım istediğini, el arabası ile yolda giderken polisler tarafından yakalandıklarını belirtmesi karşısında, öncelikle sanığın atılı suçu işleyip işlemediği tartışılarak suçun sübut bulmaması halinde sanığın beraatine, suçun sabit olması halinde ise sanık hakkında alınan 08.06.2007 tarihli Batman Devlet Hastanesi pikiyatri uzman doktor raporunda geriye dönük olarak bir değerlendirme yapmanın mümkün olmadığı, 09.05.2008 tarihli raporda ise, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamada ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesi, mahkemenin daha sonra uzman psikologtan aldığı 22.06.2009 tarihli raporda ise, sanığın farik ve mümeyyizlik durumuna ilişkin bir değerlendirme yapılamayacağı ancak eğitim tedbirinin uygulanmasının uygun olacağının belirtilmesi karşısında sanığın suç tarihinde işlediği bina içinde hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise, bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, suçun sübutuna yönelik değerlendirme yapılmadan ve yetersiz

doktor raporuna dayanılarak sanığın işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı konusunda mahkemede şüphe oluşması şeklindeki gerekçeyle eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasının alındığı 18.03.2009 tarihli duruşma tutanağının 1.sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMUK.nun 219.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.