muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/207, Karar No: 2021/468, Tarih: 12.10.2021

Mahkemede; mağdureyle arkadaşlık ilişkisinin yaklaşık 2 hafta sürdüğünü, fazla samimi olmadıklarını, mağdureyi yaklaşık 3 yıldır görmediğini, mağdurenin neden böyle bir beyanda bulunduğunu bilmediğini, böyle bir beyanda bulunması için herhangi bir sebebin de bulunmadığını,

Savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurenin Kollukta; suça sürüklenen çocuk ...'la tanıştıktan 15-20 gün sonra aralarında duygusal bir ilişkinin başladığını, 2007 yılı Ocak ayında suça sürüklenen çocukla oturdukları esnada suça sürüklenen çocuğun, kendisine meyve suyu ısmarladığını, içtikten bir müddet sonra kötü hissettiğini, suça sürüklenen çocuğun, bu hâlde tek başına eve gidemeyeceğini söyleyerek onu ablası olan tanık Havana’nın evine bırakmayı teklif ettiğini, ablasının eviyle suça sürüklenen çocuğun evinin birbirine yakın olduğunu, birlikte yola çıktıklarını, suça sürüklenen çocuğun, annesinin evde olduğunu söyleyerek evlerinde oturmayı teklif ettiğini, kabul etmesi üzerine birlikte suça sürüklenen çocuğun evine gittiklerini, evde sadece suça sürüklenen çocuğun annesi tanık ...’nin olduğunu, birlikte meyve yiyip konuştuklarını, sonrasında kendinden geçtiğini, kendine geldiğinde evin salon kısmında çırılçıplak bir vaziyette olduğunu, suça sürüklenen çocuğu da aynı şekilde gördüğünü, ağlamaya başlaması üzerine suça sürüklenen çocuğun "Korkma. Ben seninle evleneceğim." diyerek alnından öptüğünü, o esnada suça sürüklenen çocuğun annesinin evde olmadığını, sonrasında suça sürüklenen çocuğun, kendisini evine bıraktığını, ailesinden korktuğu için bu olayı söyleyemediğini ve suça sürüklenen çocukla ilişkilerine devam ettiklerini, birkaç kez kendi isteğiyle yine suça sürüklenen çocuğun evinde onunla cinsel birliktelik yaşadığını ancak cinsel ilişkiyi istemediği zamanlarda suça sürüklenen çocuğun olayı ailesine anlatmakla tehdit ettiğini ve bu şekilde mecburen suça sürüklenen çocukla cinsel ilişkiye girdiğini, bu ilişkilerinin yaklaşık 2,5 ay sürdüğünü, 2007 yılı Ocak ayında suça sürüklenen çocuğun, kendisinden ayrıldığını, istinabe olunan Mahkemede alınan beyanında ise; Kolluk beyanından farklı olarak evde suça sürüklenen çocuk ve annesiyle birlikte sohbet ettiklerini, hâlsizliğinin devam ettiğini, o esnada sırada suça sürüklenen çocuğun annesinin sigara almak için markete gitmek üzere evden ayrıldığını, daha da kötüleştiğini ve vücudunun gevşemeye başladığını, suça sürüklenen çocuğun, kendisini dudaklarından öperek üzerini çıkarmaya başladığını, orada bulunan sehpayı çekerek oturma grubunu açtığını, pantolonunu ve külotunu çıkarttığını, direnemediğini, ses çıkardığını ancak bu sesin evde duyulamayacak şekilde olduğunu, suça sürüklenen çocuğun üst giysilerini çıkartmadığını sadece pantolonunu ve külotunu dizine kadar sıyırdığını, kollarından tutarak öpmeye başladığını, ses çıkartamadığını, o esnada suça sürüklenen çocuğun cinsel organını kendisinin cinsel organına soktuğunu, birkaç kez sokup çektiğini, canının yandığını, acıyla bağırdığını ancak kimsenin gelmediğini, cinsel organından kan geldiğini ve ağlamaya başladığını, bağırması üzerine suça sürüklenen çocuğun geri çekildiğini, sonrasında suça sürüklenen çocuğun, alnından öperek "Helalimsin

." dediğini, üzerini giyinip ablasının evine gittiğini, ablasına bir şey anlatamadığını, bu ilişkilerinin bu şekilde 2-2,5 ay boyunca devam ettiğini ve ilişki süresince 7- 8 defa cinsel ilişkiye girdiklerini, bu ilişkilerinin hepsinin vajinal yoldan gerçekleştiğini, eski sevgilisiyle barışan suça sürüklenen çocuğun bu nedenle kendisinden ayrıldığını iddia ettiği; sanığın ise aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, mağdureye cinsel bir eylemde bulunmadığını savunduğu olayda;

Mağdurenin Kolluk beyanında kendinde olmadığı gerekçesiyle cinsel eyleme ilişkin detaylı bir anlatımda bulunmamasına rağmen Mahkeme beyanında eylemi daha da genişleterek ayrıntılara yer vermesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, mağdurenin olayın 2007 yılında yaşandığını belirtmesine karşın intikalin 04.05.2010 tarihinde gerçekleşmesi ve olay tarihiyle intikal arasında geçen sürenin uzun olmasını haklı gösterecek bir delilin de dosya kapsamında bulunmaması, olay sonrasındaki süreçte mağdurenin birden çok kişiyle cinsel ilişki yaşaması nedeniyle hymendeki yırtığın gerçekleşebileceği, aradan geçen 3 yılı aşkın zaman nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmasına, sebebiyet veren eylemin belirlenmesinin mümkün olmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı eylemlerini gerçekleştirdiğini gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddianın şüphede kalması ve bu şüphenin de suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanması gerektiğinden, suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla isabetli bulunmayan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 36-100 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuğa atılı eylemin sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15959, Karar No: 2017/25367, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15959 E.  ,  2017/25367 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2290, Karar No: 2011/6108, Tarih: 19.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2290 E.  ,  2011/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak adam öldürmek suçundan TCK.nun 81,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan uyarlama talebinin reddine dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/06/2010 gün ve 79/125 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalktığından, yargılama gideri, vekalet ücreti ve tazminat ile ilgili yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Hükümlü ... hakkında adam öldürme suçundan 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31 ve 33. maddeleri ile 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 Sayılı TCK.nun 59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15731, Karar No: 2012/26221, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/15731 E.  ,  2012/26221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/3, 75/1, 5237 sayılı TCK'nın 53, 54/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mevcut adli sicil kaydına göre, sabıkalı olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede, “5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin değerlendirme yapılması” yönüyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde saat 16:00 sıralarında, Bilecik İli, Osmaneli İlçesi, mezarlık mevkiinde jandarmanın önleyici hizmet devriyesi yaptığı esnada, sanığı dedektörle arama yaparken yakaladıkları, dosya içerisinde mevcut, Bilecik İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün 05.04.2007 tarihli yazısı ile müze müdür vekilinin raporuna göre mezarlıkların 2863 sayılı Kanunun 6. maddesine giren taşınmaz kültür varlıkları olduğunun bildirildiği anlaşılmış ise de;

Suça konu yerin korunması gerekli kültür varlığı kapsamında kalıp kalmadığının tespiti açısından üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olan yerlerden olup olmadığının suçun oluşumu açısından tartışmasız olarak tespit edilmesi gerekirken davanın tarafı durumundaki müze müdür vekilinin, mezarlıkların kültür varlığı olduğuna ilişkin, ancak suç yerinin tam olarak bu kapsamda kalıp kalmadığı yönünde görüş içermeyen raporu esas alınmak suretiyle, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

1-) Dedektör ile araştırma yapma suçunun unsurlarının gerçekleşebilmesi için, o yerin kültür varlığı ya da tescil edilerek koruma altına alınmış yerlerden olması gerektiği, söz konusu yerin kültür varlığı olmasının artırım nedeni olmayıp, suçun gerçekleşme şartı olduğu, ayrıca 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinde müsadere ve müzeye teslimin düzenlendiği, söz konusu maddede 1/3 artırım öngörülmediği halde, bu madde gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2-) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9957, Karar No: 2016/478, Tarih: 19.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9957 E.  ,  2016/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2014 tarih ve 2011/292-2014/518 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.01.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işlettiği eczanenin kurumlara ait hastaların getirdiği ilaç reçetelerine yapıştırılan ilaç kupürlerine ilişkin liste ve faturaların birinin koli içine konularak, birinin koli üzerine yapıştırılmak, birininde ilgili kuruma verilmek üzere düzenlendiğini, ikisi müvekkiline, biri eşinin eczanesine ait bu tür toplam üç kolinin davalı ecza deposunun elemanı dava dışı ... tarafından ...’na gönderilmek üzere teslim alındığını ve önce davalının ecza deposuna götürüldüğünü, ecza depolarının ilaç verdiği eczanelere kolaylık ve aynı zamanda promosyon düşüncesiyle bu tür yardım yaptıklarını, davalının cevabı ihtarda kolilerin taşındığını kabul ettiğini, 3 koliden büyükçe olan bir kolinin parasının hesaba yatmaması üzerine yaptıkları araştırma sonucunda ... Bölge Müdürlüğü’ne teslim edilmediğini, diğer iki kolinin teslim edildiğinin öğrenildiğini ileri sürerek, müvekkiline ait kolinin karşılığı olan 182.271,22 TL tutarında oluşan zararın 16.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma şirketi olmayan müvekkili şirket ile davacı arasında taşıma sözleşmesi yapılmadığını, şirket çalışanlarının bireysel inisiyatifleri ile iki koli davacıdan alınıp, ... İl Müdürlüğü’ne teslim edildiğini, üçüncü bir kolinin teslim alınmadığını, şirket çalışanlarının böyle bir hakları ve yetkilerinin bulunmadığını, davanın koliyi teslim almışsa çalışana açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, mülga 6762 TTK'nın 763. maddesi uyarınca arızi taşımalarda da aynı Kanunun taşımaya ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, her ne kadar davalı tarafça davaya konu kolinin, kendi çalışanına teslim edilmediği savunulmuş ise de aynı zamanda davalı çalışanına

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, mülga 6762 TTK'nın 763. maddesi uyarınca arızi taşımalarda da aynı Kanunun taşımaya ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, her ne kadar davalı tarafça davaya konu kolinin, kendi çalışanına teslim edilmediği savunulmuş ise de aynı zamanda davalı çalışanına

teslim edilen diğer iki kolinin ... İl Müdürlüğü'ne teslim edildiği, ayrıca dinlenilen tanıkların da kolinin teslim edildiğini beyan ettikleri, bu haliyle söz konusu kolinin davalı çalışanına teslim edildiği sonucuna varıldığı, davalı çalışanına teslim edilen ve içinde reçeteler ile ilgili belgelerin bulunduğu kolinin alıcısına teslim edilmeden kaybolduğu, reçeteler kendisine teslim edilmeyen ... İl Müdürlüğü'nün davacı eczacıya ödeme yapmadığı gibi reçete asılları sunulmadan ödeme yapılmasının da mümkün bulunmadığı, oluşan zarardan davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 182.271,22 TL'nin 29.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesinin ihlal edildiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi gereklidir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir olması, sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun ve ayrıca gerekçenin de hüküm fıkrasına uyum içinde olması gerekmektedir.

Somut olayda, kararın gerekçe kısmında, davalı şirketin 06.10.2006 tarihinde temerrüte düştüğü ve davacının bu tarihten itibaren temerrüt faizi talep edebileceği açıklanmış olmasına rağmen hüküm fıkrasında, hükmolunan alacağın 29.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının temerrüt tarihine ilişkin olarak gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye yol açıldığından çelişki içermeyen ve gerekçe ile hüküm fıkrasının uyuştuğu yeni bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/34686, Karar No: 2015/1497, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34686 E.  ,  2015/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki ... idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... ... İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.