muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/479, Karar No: 2023/2946, Tarih: 06.06.2023

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, davacının, tarafların müşterek evini terk etmesinin nedeni dilekçelerinde beyan ettiği şekilde gerçekleşmediğini, kaıdnın kendi çocuğunu ...'da bıraktığı, tarafların müşterek hanesine getirmediğini, bu nedenle de sürekli olarak erkeğe duygusal şiddet uyguladığını, kendi kızına müvekkilimden ev almasını istediğini, erkek evlilik nedeniyle ve davacının banka borcunu kapatması nedeniyle zaten maddî olarak çok fazla ödeme yaptığını, bu nedenle de ev almak için maddî olarak imkanının bulunmadığını söyleyince kadının evde kavga çıkarttığını, ailesine haber vererek ailesinin ...'a gelmesini sağladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eski eşi ile birlikteliğini devam ettirmesi ve kadının, eski eş ile birlikte yaşamaya zorlanması vakıası ile ilgili görgüye dayalı tanık beyanı bulunmuyor ise de; erkek tanığı İsmet Arslan'ın erkeğin eski eşi ile bulunduğu mevkide ev tuttuğunu beyan ettiği, böylece doğu kültüründeki ikinci eş olarak yaşam tarzının yaygın olduğu dikkate alındığında kadının iddiasıyla uyumlu olduğu, ayrıca kadının fiziksel şiddete maruz kaldığına yönelik herhangi bir görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığı, ancak dosyada mevcut olan ... ... Devlet Hastanesi 28.09.2018 tarihli genel adli muayene raporuyla fiziksel şiddete maruz kaldığının anlaşıldığı, şiddete konu eylem açısından ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarih ve 2018/388 Esas-2019/131 Karar sayılı ilamı ile erkek aleyhine mahkumiyet kararı verilerek kesinleştiği, kadının boşanma davası açmakta haklı olduğu ve kusursuz olduğu, erkeğin ise kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın için yasal faizi ile birlikte 5.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 500,00 TL tedbir ve 300,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile nafaka miktarının çok düşük olduğunu, davalının ...'da taşınmazı olduğunu ayrıca at yarışlarından iyi gelir elde ettiğini belirterek maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile nafaka miktarının çok düşük olduğunu, davalının ...'da taşınmazı olduğunu ayrıca at yarışlarından iyi gelir elde ettiğini belirterek maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; boşanma kararını kabul ettiklerini bu nedenle boşanma kararının kesinleştirilmesini, ancak nafaka ve tazminata ilişkin hükümleri kabul etmediklerini, kadın tanıklarının çelişkili ve duyuma ilişkin beyanda bulunduklarını, tarafların bir yıl bile evli kalmadan kadının evi terk ettiğini belirterek kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma kararı istinaf edilmediğinden kararın boşanma hükmü yönünden kesinleştiğini, Mahkemece yapılan kusur belirlemesinin maddî gerçeğe uygun ve yerinde olduğu, kadın lehine tedbir nafakasına karar verilmesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, kusur dereceleri, kadının boşanma ile yoksulluğa düşmesi, mevcut ve beklenen menfaatlerinin yüzünden zedelenmesi, kişilik haklarının ihlal edilmesi karşısında kadın lehine yoksulluk nafakasına, maddî ve manevî tazminata karar verilmesinin doğru olduğu, ancak miktarlarının hakkaniyet gereğince az olduğu, ayrıca kadın vekili dava dilekçesinde maddî ve manevî tazminata faiz işletilmesini talep etmemesine rağmen, Mahkemece tazminatlara kararın kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle aylık 600,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilerek kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, erkeğin tazminatlara faiz işletilmesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, tarafların diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; evli kaldığı süre erkeğin hem fiziksel hem de psikolojik şiddetine maruz kaldığını, bu hususun Mahkeme de de ispatlandığını, Mahkemede bu hususun kararında tespit edildiğini, ancak belirlenen tazminat ve yoksulluk nafaka miktarının çok düşük olduğunu, müvekkilin kendisine yeni bir hayat kurmaya çalıştığını, erkek yüzünden işinden olduğunu belirterek maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3498, Karar No: 2007/3824, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3498 E.  ,  2007/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 200 ada 9 parsel sayılı 1.709,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, ifraz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu ve tespit gününe kadar davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki çekişme, dava konusu taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğini kazanıp kazanmadığı ile tarım arazisi niteliğini kazanmışsa davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17.maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluşup oluşmadığı hususlarındadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, çekişmeli taşınmaza komşu 200 ada 8, 10, 11 parsel tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamaktadır. Çekişmeli taşınmazın tespitine dayanak 1937 tarih 1541 tahrir nolu vergi kaydı komşu 7, 8 ve 11 parsellerin de tespitine dayanak olup keşifte vergi kaydı sağlıklı bir biçimde uygulanmamış, kayıt kapsamı ve hudutları ... Bilirkişisi raporunda gösterilmemiştir. Uzman jeolog ve ziraatçı bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlandığı ve çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de, uzman bilirkişi raporları hüküm için yeterli olmadığı gibi, mütalaalarıda raporlarının eki fotoğraflarda görülen taşınmazın niteliği ile çelişmektedir. Dosyadaki tasdiksiz fotoğraflar eğimi ve taşlık kayalık özellikleri itibariyle taşınmazın imar ihya ile iktisaba elverişli olmadığı intibaını uyandırmaktadır. Eksik ve yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşifte ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanarak taşınmazın tarım arazisine dönüşüp dönüşmediği hususlarında komşu parsellerle mukayeseli incelemeyi içerir ayrıntılı ve hüküm için yeterli rapor alınmalıdır

. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşifte ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanarak taşınmazın tarım arazisine dönüşüp dönüşmediği hususlarında komşu parsellerle mukayeseli incelemeyi içerir ayrıntılı ve hüküm için yeterli rapor alınmalıdır. Ayrıca; tarafların göstereceği tanıklar ile tespit bilirkişileri beyanlarından da yararlanılarak tespite dayanak vergi kaydının kapsamı belirlenmeli ve çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi hususlarında olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı bir sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkiler giderilmeli, keşfi yapan Hakim ve keşfe katılan fenni bilirkişi tarafından, fotoğrafların taşınmaza aidiyetinin saptanabilmesi ve denetlenebilmesi için gerekli önlemler alınmalı, fotoğraflar ile taşınmaz bölümleri arasında irtibat sağlayacak şekilde fenni bilirkişiden açıklamalı rapor istenilmeli, uzman ziraatçı bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile ... bilirkişinin krokisi arasında da gerekli bağlantının kurulmasına özen gösterilmeli, böylece taşınmazın öncesi, niteliği, zilyetlik şekli ve süresi hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde araştırılıp incelendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16779, Karar No: 2013/16657, Tarih: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16779 E.  ,  2013/16657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 09/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... Çevre Koruma Altyapı Tesislerini Yapma ve İşletme Birliği’ne (...) irtifakla verilen katı atık düzenli depolama tesisinde, davalılarca gerekli güvenlik tedbirlerinin alınmamış olması nedeniyle çıkan yangının, ormana sirayet etmesi neticesinde uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, zararlı sonucun meydana gelmesinde yalnızca davalı şirketin kusuru olduğundan bahisle şirket yönünden davanın kabulüne, ... ve diğer davalılar yönünden reddine karar vermiştir.

Davalı ..., 08/09/1997 gün, 97/993 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kurulan bir mahalli idare birliğidir. Davalı birliğin amacı, birliği oluşturan belediyelerin yapmakla görevli oldukları, fakat maddi ve teknik imkânlarının yetersizliği nedeniyle tek başlarına yerine getiremedikleri, çöp toplama ve bertarafı, içme ve kullanma suyu temini, kentsel altyapı gibi bir kısım kamu hizmetlerini yapmaktır. Davalı birlik, 5272 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı eski Belediye Kanunu uyarınca kurulmuştur. 11/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu hükümleri uyarınca da faaliyetini sürdürmeye devam etmektedir.

Mahalli idare birlikleri, birlik tüzüklerinin kesinleşmesinden sonra, Bakanlar Kurulu’nun izni ile kurulur ve tüzel kişilik kazanır. Gerek 1580 sayılı eski Belediye Kanununun 138. maddesinde, gerekse 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanununun 3/b maddesinde; birliğin kamu tüzel kişisi olduğu açıkça düzenlenmiştir. Bu nedenle mahalli idare birlikleri kamu kurumu niteliğindedir. Davalı birliğin eylem ve işlemleri de kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Davada ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Mahkemece, bu davalı yönünden, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; ...’de birlik genel sekreteri olarak görev yapan davalı ...’ın, görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; bu davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, bu davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/541, Karar No: 2018/5805, Tarih: 27.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/541 E.  ,  2018/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2014/929-2015/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iki ortaklı ... Turizmdeki 74 pay ve 37.000,00TL. değerindeki hissesini noter huzurunda 06.04.2011 tarihinde bütün aktif ve pasifiyle diğer ortak olan davalı ...'a aynı bedelle devrettiğini, 05.04.2011 tarihinde davalı ...'la yaptıkları sözleşme gereğince şirkette davacıya ait kalan 500 Liralık (%1) hissenin ödemeler yapıldıktan sonra davalı ... tarafından devir alınacağının kararlaştırıldığını, sözkonusu hisse devrinin Ticaret Sicil Müdürlüğünde ilan ve tescil ettirilmediğini ayrıca geriye kalan 500 Liralık hisseyide almadığını, anılan sebeplerle davacının davalı şirketteki hisse devrinin tespiti ile geriye kalan 500 Liralık (1 payın ) hissesinin de davalı ...'a verilmiş kabul edilerek ortaklığının sona erdiğinin tespitini talep etmiştir.

Davalı ... kendi ve şirket adına verdiği cevap dilekçesinde; şirketin hisselerini devir aldığını ancak ekonomik sıkıntılardan dolayı tescili yaptıramadığını, en kısa zamanda tescili yaptıracağını mahkemenin bilgisine sunduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davacı ile davalı ... arasında 06.04.2011 tarihli sözleşme ile şirket hisse devir sözlşemesinin yapıldığı, 6103 sayılı ... yürürlük ve uygulama şekli hakkında Kanunun .... maddesi gereğince 6762 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6762 sayılı ... 520. maddesi gereğince devrin şirket hakkında ancak şirkete bildirildiğinde ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade edeceği, davalı şirket esas sözleşmesinde de daha ağır bir şartın öngörülmediğini, taraflar arasında şitrket devir sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme iki tarafın kabulünde ise de ibraz edilen davalı şirketin pay defterine kaydedilmediği anlaşıldığından 6762 sayılı ... 520. maddesi gereğince unsurları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, limited şirket ortaklığının devredilmesine bağlı olarak şirket ortağı olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı gerçek kişi arasındaki devir sözleşmesinin akdedildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı ...'nın 520/1. maddesi, limited şirketteki payın devrinin şirkete karşı ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade edeceğinden söz etmekte olup bu husus düzenlemenin açıklığı karşısında devrin münhasıran şirkete karşı ileri sürülmesi ile ilgili kabul edilmek durumundadır. Nitekim anılan maddenin son fıkrasında, pay devrine ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılmaması ve imzanın noterce onaylanmamış bulunması halinde (devir sözleşmesinin) ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyeceği hükme bağlanmış olup söz konusu hükmün mefhumu muhalifi uyarınca devrin yazılı şekilde yapılarak imzanın noterce onaylanmış olması halinde ilgililer (devreden ve devralan) arasında hüküm ifade etmesi gerektiğinin amaçlandığı anlaşılmaktadır. Bir başka söyleyişle, devir sözleşmesinin yasada tanımlandığı biçimde gerçekleştirilmesi halinde ilişkinin tarafları bakımından geçerli ve bağlayıcı nitelikte olduğu açıktır. Davalı ... da savunmasında, ekonomik sıkıntı nedeniyle devir sözleşmesinin pay defterine ve Ticaret Siciline tescilini sağlayamadığından bahisle aleyhine açılan davaya açıkça karşı çıkmamıştır.

Hal böyle olmakla, davalı gerçek kişi aleyhine açılan davanın kabulü gerektiği düşüncesindeyim. Bu nedenle, Dairemiz çoğunluğunun her iki davalı aleyhine açılan davanın reddine dair kararın onanmasına yönelik kararına tümüyle katılamıyorum.