muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/559, Karar No: 2023/563, Tarih: 01.11.2023

B. Sanık Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümlerde Haksız Tahrikin Uygulanma Şartlarının Bulunup Bulunmadığı

1. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlığa İlişkin Görüşler

Tahrik kelimesi, sözlüklerde hareket hâlinde olmayan bir şeyi harekete geçirme, kımıldatma, kışkırtma olarak tanımlanmıştır. (Türk Dil Kurumu Güncel Sözlüğü, Kubbealtı Lugati).

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14).

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı Kanun'da yer alan ağır – hafif tahrik ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun yek diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan şüpheden sanık yararlanır prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktul ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması hâlinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamından anlaşılan olayın gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Suç tarihinden önce sanıkla maktul ... arasında yaklaşık 24.000 TL alacak verecek meselesi bulunmakla birlikte olay saatine kadar telefonla görüştükleri anlaşılan sanık ve maktul ... arasında öldürmeye varacak bir husumet olduğunun ispatlanamadığı, sırf alacaktan kaynaklı bu hususun, Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihadı uyarınca sanığın maktulleri öldürmesini gerektirecek bir husumet veya haksız bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, suçun işlendiği sırada ise, sanığın, maktullerin araçlarıyla kendi aracının önünü keserek durdurdukları şeklindeki savunmasının, olayın meydana geldiği menfezin üzerindeki 12 metre genişliğindeki yolun iki aracın yan yana geçebilmesine elverişli olması, kamera kayıtlarına göre sanığın, maktullerin önünden tali yola girdiğinin görülmesi, telefon görüşmelerine göre; sanığın, maktullerin kendisini takip etmelerini istediğinin, maktullerin o gün gece vakti sürekli kendilerini arayan sanıkla buluşarak sanığın peşinden gittiklerinin ve sanığın maktullere; "Beni sonrasında eve bırakın" dediğinin anlaşılması nedeniyle inandırıcı olmadığı, dolayısıyla sanığın gidilecek yeri bildiği ve aracını bırakıp maktullerle birlikte dönmeyi düşündüğünün kuvvetle muhtemel olduğu, başka bir köye satmak amacıyla bırakacağı aracın içinde bir tabanca ve bir adet av tüfeğini neden bulundurduğuna bir açıklık getirmeyen sanığın aşamalarda farklılık gösteren savunmalarında olayın başlangıcı ve devamına dair çelişkiye düştüğü, bu anlamda maktul ...'ın sanığa doğru henüz pikabından inmeden ateş ettiğine dair savunmanın olaydan sonra bulunan pikapta hiçbir isabet bulunmamasıyla; sanığın pikaptan boşluğa atlayarak yerde yuvarlanıp aracın arkasına geçen maktul ...'a doğru av tüfeği ile ateş ettiği sırada ...'ın da sanığa doğru ateş ettiği yönündeki savunmanın ise maktul ...'ın kullandığı ileri sürülen tabancadan çıkan tek merminin Jetta marka aracın tavanından girip orta direkte saplanıp kalmasıyla çürütüldüğü, maktullerin her ikisinin de ellerinden alınan tüm svaplarda atış artığına rastlanmasının, sanığın maktulleri yoldan menfezin altına doğru taşımasından kaynaklanmış olabilmesi sebebiyle bu hususun, maktullerin sanığa doğru ve hatta sanıktan önce ateş ettiklerini tek başına doğrulayan bir delil olarak kabul edilemeyeceği, olayın akışı sırasında sanığın kendisine ateş eden maktul ...'ın atışlarından bir yandan kaçarken bir yandan da maktullerin kaçarak hem maktul ...'a hem de maktul ...'a ikisini de en az üçer atış isabet alacakları şekilde öldürmesinin dosya kapsamıyla uyuşmadığı, ve yine olaydan sonra terk edilmiş vaziyette bulunan Jetta marka aracın şoför koltuğunda ve kapısında kan ve doku örnekleri elde edilmesinin, uzmanlık raporuna göre yakın atış mesafesinden vurulduğu anlaşılan maktul ..

...'ın atışlarından bir yandan kaçarken bir yandan da maktullerin kaçarak hem maktul ...'a hem de maktul ...'a ikisini de en az üçer atış isabet alacakları şekilde öldürmesinin dosya kapsamıyla uyuşmadığı, ve yine olaydan sonra terk edilmiş vaziyette bulunan Jetta marka aracın şoför koltuğunda ve kapısında kan ve doku örnekleri elde edilmesinin, uzmanlık raporuna göre yakın atış mesafesinden vurulduğu anlaşılan maktul ...'ın aracın şoför koltuğunda iken vurulduğunu gösterdiği, aracın sol ön ve sağ arka camının parçalanmış olması nedeniyle de sanığın, aracının önüne kıran maktullere ait aracın arkasından veya araçların arasından ateş ettiği iddiasının da gerçeği yansıtmadığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın olayın akışına dair anlatımlarının dosya kapsamıyla uygun olmadığının, bu nedenle sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve temyiz isteminin esastan reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın maktullere yönelik eyleminde haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

C. Sanık Hakkında Maktul ...'a Yönelik Hırsızlık Suçundan Usulüne Uygun Kamu Davası Açılıp Açılmadığı ve Hırsızlık Suçunu Sabit Olup Olmadığı

İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlığa İlişkin Görüşler

Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. CMK’nın 170. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır.

Anılan maddenin 4. fıkrası; "İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır" şeklinde düzenlenmiştir.

CMK’nın 225. maddesinde;

"(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CMK’nın 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun duraksamaya yer vermeyen kararlarına göre, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan söz edilmesi, o olay hakkında dava açıldığını göstermez. İddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan, bağımsız olarak açıklanması gerekir. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir. Öğretide davasız yargılama olmaz ve yargılamanın sınırlılığı olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Hukuki Değerlendirme

Hukuki Değerlendirme

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2016 tarihli iddianamesinde; sanığın, maktul ...'ın olay sırasında yanında bulunan 9 mm çapındaki tabancayı da yanına alarak olay yerinden uzaklaştığı anlatımına yer verilerek sevk maddesinde TCK'nın 142/2-a ve 143/1 maddeleri gösterilmek suretiyle nitelikli hırsızlık suçundan CMK'nın 225. maddesinde belirtilen usule uygun kamu davasının açıldığı, sanığın suça konu tabancayı, maktul ...'ın tabancasıyla birlikte suçu işledikten hemen sonra, maktullerin akrabalarının kendisine karşı kullanmalarını önlemek ve satmak amacıyla aldığını tüm aşamalarda ikrar etmesi ve suça konu tabancanın soruşturma aşamasında sanığın annesi tanık Meryem tarafından evin önüne bir torba içinde bırakılması üzerine bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığa atılı kişinin ölmesinden yararlanılarak ve gece vakti hırsızlık suçunun işlediğinin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve temyiz isteminin esastan reddine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2031-2401 sayılı direnme kararının gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, sanık hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından ve maktul ...'a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2- Dosyanın, CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden oybirliğiyle, 01.11.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede eksik araştırma hususundaki ön sorun yönünden oy birliğiyle, haksız tahrike yönelik uyuşmazlık konusu yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1255, Karar No: 2021/1333, Tarih: 09.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1255 E.  ,  2021/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/4. maddesi gereğince 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk idaresindeki motosikletle, meskun mahalde, gündüz vakti, iki yönlü, asfalt kaplama bağlantı yolunda seyrederken, olay yerine geldiğinde, gidiş yönüne göre sağda bankette beklemekte olan yayaya çarpmasıyla, hızını yolun durumuna göre ayarlamayarak, asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından sosyal yönden inceleme yaptırılması ve mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle 23-24 yaş aralığında olduğu, belirtilen eksikliğin telafisinin suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle imkansız bulunduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, hapis cezasına çevrilerek hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6742, Karar No: 2020/343, Tarih: 22.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6742 E.  ,  2020/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin sıra cetvelindeki sıraya şikayete yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 24. İcra Müdürlüğünün 2006/3586 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 23.10.2015 tarihli sıra cetvelinin; bedeli paylaşıma konu birden fazla taşınmaz bulunması nedeniyle ayrı sıra cetvelleri yapılması gerekmesi, şikayet olunanın ilk haczi ayakta iken yeniden haciz koydurmasının hukuka aykırı olması, ilk hacizden sonra yapılan satış talebine ilişkin avansın yatırılmaması nedeniyle ilk hacizlerin de düşmüş olması nedenleriyle iptali gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin gayrimenkuller üzerindeki hacizlerin satış anı itibari ile geçerli olup olmadığını denetleme yetkisinin bulunmadığı, dosya kapsamına göre gayrimenkuller üzerinde işlenmiş hacizlerin geçerli olduğunun kabulü gerektiği, mevcut hali ile sıra cetvelinin yasal usule uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçluya ait 7 adet taşınmazın satıldığı ve tek sıra cetveli düzenlendiği anlaşılmaktadır. Her taşınmazın farklı alacaklıları olduğu gibi hacizleri de farklıdır. Mahkemece, icra müdürlüğü tarafından her taşınmaz bedeli hakkında ayrı sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğinin değerlendirilmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemelerin önüne gelen, sıra cetvelinde sıraya ilişkin, şikayetlerde; bedeli paylaşıma konu şey üzerindeki hacizlerin geçerli olup olmadıklarını denetleme yetkisi bulunmakta olup, mahkemenin aksi yöndeki gerekçesinde de isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48932, Karar No: 2019/4569, Tarih: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/48932 E.  ,  2019/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün mağdur ... vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15 yaşını dolduran mağdur ...’ın vekil huzurunda alınan beyanında, mağdur ve vekilinin şikayetçi olmadıkları ve davaya katılma istemediklerini beyan etmeleri nedeniyle yöntemince kamu davasına katılmadığı ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ... vekilinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında kurulan birden fazla kişi tarafında birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Tanık ...’ın soruşturma aşamasında, 28.07.2011 günü kahvehanede bulunduğu sırada sanık ...’ın ve Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi’nde yargılanarak TCK'nın 106/1-2. cümlesi uyarınca hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ...’ın, kendisine “...’a söyle ayağını denk alsın” dediğini, kovuşturma aşamasında talimatla alınan beyanında “kahve önünde ...'a söyle ayağını denk alsın" sözünü yalnızca ...'ın söylediğini, Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi’nde tanık sıfatıyla alınan beyanında ise... ve ...'ın birlikte “ ...hanım ...'a söyle duyduklarımız hoşumuza gitmedi ” şeklinde aşamalardaki çelişkili beyanları dışında, sanık ...’ın 28.07.2011 tarihinde katılan ...’ı tehdit ettiğine dair her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığı, 29.07.2011 günü sanı...’ın katılan ...’a “Akıllı ol, ayağını denk al sonun kötü olur” şeklinde sair tehditte bulunduğu diğer tarafsız tanık anlatımları ile sabit olmasına rağmen, hangi gerekçelerle hangi delillere üstünlük tanındığı, birlikte tehdit suçunun ne şekilde iştirak iradesi ile işlediği açıklanıp tartışılmadan, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanık ... hakkında 28.07.2011 ve 29.07.2011 tarihli eylemler nedeniyle TCK'nın 106/2,c,43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

2) (1) nolu bozmaya uyularak sanığın eyleminin sair tehdit suçu kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 5237 sayılı TCK'nın 106/1-son cümle maddesinde düzenlenen sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında yer aldığı ve uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmasında zorunluluk bulunması,

2) (1) nolu bozmaya uyularak sanığın eyleminin sair tehdit suçu kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 5237 sayılı TCK'nın 106/1-son cümle maddesinde düzenlenen sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında yer aldığı ve uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmasında zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.