muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5475, Karar No: 2017/2968, Tarih: 02.03.2017

Somut uyuşmazlıkta davalıya ait mağazada kasiyer olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, görevi ifa ederken şirkete ait markanın yazılı bulunduğu yazlık ve kışlık kıyafetleri iş kıyafeti olarak giymenin zorunlu olduğu, inancı gereği başını kapattığı gerekçesiyle zorunlu olan bu işyeri talimatını yerine getirmemesi üzerine mevcut kıyafetinin veya başını kapatmasının işyeri kıyafeti giymesine engel olmadığının defalarca söylendiği ancak davacının buna rağmen işyeri kıyafeti giymediği bu nedenle asli görevlerinden biri olan işyeri kıyafetini giymemekte ısrar ettiği bu şekilde görevini yapmamakta direndiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanununun .25/II-h maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Yargılama sırasında davacı tanığı “ Ben davalı iş yerine 2014 yılı mayıs ayında satış danışmanı olarak işe girdim. Ve aralık ayında kendi isteğim ile iş yerinden ayrıldım. Benim iş verene açtığım davam yoktur. Davacıyı tanırım. Davacı 2013 yılından beri davalı iş yerinde kasiyer olarak çalışıyordu. Davacı bana mart ayında işten çıkartıldığını söyledi. Ancak neden çıkartıldığını söylemedi. Bende bilmiyorum. Davacının iş yerinde performansı yeterli idi. Tezgahtarlık dışında depo işlerinde de çalışıyordu. Davacı vekilinin sorusu üzerine tanık; davacı iş yerinde personel kıyafetlerine uygun bir şekilde giyiniyordu. Colins tişörtü vardı. Kıyafetten kastetdiğim buydu. Davacı da bunu giyiyordu. Davacı sonradan kapandı. Ve bununla ilgili şirket kendisine onay verdi. Kapandıktan sonra bu tişörtü giymedi. Kendisine kapanması ilgili onay geldiği için o da bu yüzden -giymedi, İş yerine bölge müdüründen gelen mailde davacıya kapanabilir diye söylenildi. Davalı vekilinin sorusu üzerine; davacı ile Marmara Park mağazasında yaklaşık 6-7 ay beraber çalıştık. Merkezden davacının kapanabileceğine dair bir onay geldi. Tişört giyemeyeceğine dair bir onay gelmedi. Davacı kapandığı için tişörtü giymek istemedi.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamına göre davacının 09.05.2013 tarihinde işe başladığı, davacı tanığınca beyan edildiği üzere davacının işe başladığında başının açık olduğu ve işyeri kıyafeti olan şirkete ait markanın yazılı olduğu tişörtü giydiği, ancak daha sonra dini inancı gereği kapandığı ve bundan sonra tişörtü giymediği, söz konusu kıyafeti giymesi konusunda işverence tutanaklar tutulup uyarılar yapıldığı ancak davacının tişörtü giymeyi reddettiği anlaşılmaktadır. Davacının vücudunu örten bir kıyafet giydikten sonra davalı şirkete ait markanın yazılı bulunduğu tişörtü giyip işverenin buna rağmen itirazda bulunduğu yönünde bir iddia ileri sürülmemiş ve bu konuda delil sunulmamıştır. Nitekim davalı tanığı da davacıya kısa kollu tişörtün altına uzun tişört giyebileceğini söylediklerini ancak davacının giymek istemediğini beyan etmiştir.

Davacı tanığınca da beyan edildiği üzere davalının davacının dini inancı gereği başını örtmesine uzun kollu giysi giymesine itirazı bulunmamaktadır. İtiraz noktası mağazada çalışan diğer personelin şirkete ait markanın yazılı olduğu tişörtü giymesine rağmen davacının bunu giymemesidir. Gerçekten tüm personel söz konusu iş kıyafetini giyerken davacının bunu giymemesi, müşteriler açısından davacının mağaza çalışanı mı müşteri mi olduğu noktasında duraksamaya yol açabileceği gibi, diğer personel bunu yerine getirirken davacının buna aykırı hareket etmesi çalışanlar arasında uyumsuzluğa, çalışma barışının bozulmasına da yol açabilecektir.

Davacının söz konusu davranışının işyerinde olumsuzluğa yol açtığı işyeri uygulaması haline gelen kıyafet giyme zoronluluğuna uyulmadığı açık olup fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Her ne kadar davalı taraf haklı feshe dayanmışsa da, davacının söz konusu işyeri kıyafetini giymesi asli görev kapsamında değerlendirilemeyeceğinden fesih haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte geçerli nedene dayanmaktadır. Davanın bu nedenle reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 02.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8883, Karar No: 2015/12733, Tarih: 18.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8883 E.  ,  2015/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/373229

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2009/87 Esas, 2011/117 Karar

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, rüşvet almak ve vermek

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçlardan zarar görmüş olan ve katılma talebi karara bağlanmayan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve vekilinin 05/07/2011 tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı ve aynı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği değişiklikler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar F.. S.., K.. K.., N.. T.., S.. T.. ve İ.. K.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar Leman ve S.. G.. hakkında rüşvet almak ve vermek suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Kars Doğum ve Çocuk Bakım Evi Hastanesi kadın doğum servisinde sorumlu ebe olarak görev yapan sanık Leman Algur'un 26/02/2007 tarih ve 441 protokol numarasıyla sağlık güvencesi olmadığı için ücretli olarak yatış işlemleri yapılan Sakine

Sanıklar Leman ve S.. G.. hakkında rüşvet almak ve vermek suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Kars Doğum ve Çocuk Bakım Evi Hastanesi kadın doğum servisinde sorumlu ebe olarak görev yapan sanık Leman Algur'un 26/02/2007 tarih ve 441 protokol numarasıyla sağlık güvencesi olmadığı için ücretli olarak yatış işlemleri yapılan Sakine

isimli hastanın yakını sanık S.. G..'nun başkasına ait yeşil kart ile taburcu işlemlerinin gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceğini M.. Y.. aracılığıyla Leman 'dan sorduğu, onun da 250 TL para verirse yapılabileceğini söylemesi üzerine S.. G..'nun Dilek 'a ait yeşil kartı Leman'a verdiği, birlikte F.. S..'nın görev yaptığı hasta kabul birimine giderek hasta kabul defterinde adı geçen hastanın yerine aynı tarih ve protokol numarası üzerine Dilek Kurdaş adlı yeşil kartlı hasta kaydının yapıldığı, hasta dosyasında bir kısım belgelere Dilek Kurdaş ismiyle çıkarılan barkodların yapıştırıldığı, bu şekilde ücretli hasta olarak hastaneye kayıt yapılan Sakine 'nun kaydının dosyada bazı yerler değiştirilip yerine yeşil kartlı Dilek adına barkodlar yapıştırılarak hem isim değişikliği yapıldığı hem de ücretli hastanın yeşil kart ile 28/02/2007 tarihinde taburcu edildiği, bunun karşılığında da S.. G.. tarafından 250 TL'nin M.. Y.. aracılığıyla Leman 'a verildiği, Mart ayının sonunda Dilek 'ın hamilelik nedeniyle polikliniğe müracaatı sırasında dosyası açık olduğundan kaydının yapılamadığı için tanık F.. D..'a yönlendirildiği, yapılan incelemede hamile olan hastanın kısa bir süre önce doğum yapmasının mümkün olamayacağından şüphelenilerek başlatılan incelemede ücretli hasta olarak hastaneye yatışı yapılan Sakine 'nun Dilek'a ait yeşilkart kullanılarak taburcu işlemlerinin gerçekleştirildiğinin ortaya çıkarıldığı anlaşılmakla, Leman'un görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle ücretli hasta olarak giriş yapılan Sakine'nun taburcu işlemlerini 250,00 TL karşılığında Dilek'a ait yeşilkart üzerinden gerçekleştirmek konusunda S.. G.. ile rüşvet anlaşması yaptıkları, anlaşma doğrultusunda taburcu işlemi yapıldıktan sonra paranın verildiği, bu şekilde rüşvet almak ve vermek suçlarının sübuta erdiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17278, Karar No: 2019/10249, Tarih: 12.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/17278 E.  ,  2019/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu , takip borçlusu şirketin bir kısım envantere kayıtlı mallarını ve hastane ruhsatını Ticaret ve Borçlar Kanunu hükümlerine uygun olarak satın aldığını, mahcuzlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz işleminin borçlu şirketin ticaret sicilde kayıtlı bulunan adresinde yapıldığını, haciz esnasında hazır bulunan şirket yetkilisinin beyanı üzerine şirketin üçüncü kişi tarafından devir alındığını, üçüncü kişinin borçlu şirket ile aynı iş kolunda faaliyet gösterdiğini, haciz mahallinde değişenin sadece tabelaların olduğunu, hastane ruhtasının, demirbaşların ve hekim kadrolarının davacı şirket adıyla faaliyetine devam ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı üçüncü kişi Özel ... Sağlık Hiz. A.Ş.nin envanter kayıtlarında sadece menkullerin adedinin ve miktarlarının yazıldığı, dava konusu menkullerin markalarının, cinslerinin, seri numaralarının ve demirbaş numaralarının yazılmadığı, kesilen faturalarda istihkak iddiasına konu haczedilen malların satılarak devir işleminin ispatlanamadığı, tarafların tacir olduğu, tarafların basiretli hareket etmeleri gerektiği gözönünde bulundurulduğunda üçüncü kişinin iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz mahalline ilişkin borçlu ve üçüncü kişi arasında 29.09.2014 tarihli devir sözleşmesi dosyaya sunulmuştur. Sözleşmenin hastane kadrosu, demirbaşlar, ruhsat devrini de kapsadığı anlaşılmaktadır.

Devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvazaalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır. Muvazaa iddiasının bulunmaması halinde alacaklının, tasarrufun iptali davası açarak alacağına kavuşma imkanı bulunduğu gibi, TBK ve TTK hükümlerine göre açılacak davalarda da devri yargılama konusu yapabilir.

Ayrıca, İİK'nin 44. maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK mad. 337/a) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Ayrıca, İİK'nin 44. maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK mad. 337/a) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Davalı alacaklı davacı üçüncü kişinin borçlunun devamı olduğunu iddia etse de üçüncü kişi ile borçlu arasında muvazaa olgusunu destekleyen herhangi bir delil dosyaya sunulmamıştır. Bununla birlikte üçüncü kişinin usule uygun tutulan defterlerinde mahcuza ilişkin olarak sunulan faturanın kayıtlı olduğu, devir sözleşmesi ile belirlenen bedelin ödendiği de sabittir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nin 366 ve HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11430, Karar No: 2021/4810, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/11430 E.  ,  2021/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ek karar; hükümlünün yeniden savunmasının alınması, infazın durdurulması ve temyiz hakkı verilmesi hususlarındaki 30.09.2020 tarihli dilekçesinin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi yollaması ile 1412 sayılı yasanın 315. maddesi uyarınca reddi

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, hükümlünün, yeniden savunmasının alınması, infazın durdurulması ve temyiz hakkı verilmesi hususlarındaki talebinin reddine ilişkin ek karar hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02/07/2010 tarihli hükmün Dairemizin 10/06/2014 tarih, 2006/699 Esas, 2010/488 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanması suretiyle kesinleşmesinden sonra, hükümlünün yeniden savunmasının alınması, infazın durdurulması ve temyiz hakkı verilmesi hususlarındaki talebinin reddine ilişkin ek karar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup; aynı kanunun 101. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle bu tür kararların temyizinin mümkün olmadığı dikkate alınarak, CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18040, Karar No: 2014/7625, Tarih: 27.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18040 E.  ,  2014/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/99222

Mahkemesi : İstanbul 14. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/12/2012

Numarası : 2010/4814 - 2012/4385

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan E.. Y..'ın kollukta verdiği ifadede; arkadaşı ile birlikte yolun karşısına geçmek istediğinde arkadaşının karşıya geçtiğini kendisinin de karşıya geçip kaldırıma çıkacağı esnada yokuştan yukarı çıkmakta olan belediye otobüsünün kendisine sağ taraftan çarptığını yere düştüğünü ve otobüsün arka tekerinin iki bacağının üstünden geçtiğini beyan ettiği, sanığın kollukta verdiği ifade de ise; "otobüs ile seyir halinde iken sokağın sonunda sağa sinyal yaktığını, dönüş yaptığı sırada çığlık sesi duyunca otobüsü durdurduğunu ve ayağını tutan kız çocuğu gördüğünü aşağı indiğinde kızın otobüse çarptığını ve buna bağlı olarak ayağından yaralandığını anladığını" beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde; olayda sanığın tali de olsa kusurunun bulunduğu gözönüne alınmaksızın sanığın olayda kusurunun bulunmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10637, Karar No: 2019/6451, Tarih: 22.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10637 E.  ,  2019/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık davalının, davacı şirkette yönetim kurulu üyesi ve genel müdür olarak çalıştığı dönemde şirketi zarara uğrattığı iddiasından kaynaklanmaktadır. (6102 sayılı TTK'nın 553. maddesi) Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan iş bölümü uyarınca Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nindir.

Her ne kadar, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’nun 5.4.2016 tarih, 2016/16001 Esas, 2016/13880 Karar sayılı ilamı ile dosya Dairemize gönderilmiş ise de, maddi hatanın giderilerek görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17023, Karar No: 2012/20814, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17023 E.  ,  2012/20814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizce dosya bir kısım davalılar vekilinin temyiz harcını yatırmamış olması sebebiyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilmiş ise de kararın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece tutulan tutanaktan, bir kısım davalılar vekilinden harç talep edilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda geri çevirme kararının gereği olarak HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken muhtıra tebliğinin yapılmadığı görülmüştür.

Bu itibarla, HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5979, Karar No: 2018/19639, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/5979 E.  ,  2018/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde işçi olarak çalışırken, ... Belediyesinin 5216 sayılı Büyükşehir Belediyeleri Yasası'nda 6360 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu tüzel kişiliğinin sona erdiğini, yine yasa gereği ... Valiliğince kurulan, devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunun kararı ile de müvekkilinin işi gereği bütün alacak ve borçları ile birlikte Büyükşehir Belediyesine devrolduğunu, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının itirazı üzerine, devredilen işçilerin alacak ve borçlarının 15/01/2015 tarihindeki yeni karar ile ... Belediye Başkanlığına devrolunduğunu ancak uzun yıllar ödenmeyen ücretlerin yine ödenmediğini, her ne kadar taraflar arasında sözleşme yapılmış ise de ödenen meblağlar hakkında ... Belediyesinden yeterli bilgi edinilemediğinden ayrıntılı olarak alacaklarını belirtmediklerini ileri sürerek, ikramiye, fazla çalışma, ücretli yıllık izin, sosyal yardım (aile ve çocuk) ve izin yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş kolu gereği hak ve alacaklarının müvekkili ... Belediye Başkanlığına devrolmadığını halen büyükşehir belediye başkanlığı sorumluluğunda olduğunu, davacının müvekkili kuruma alacaklarının ödenmesi için başvurduğuna ilişkin bir belge sunulmadığını, davacının taleplerinin açıkça yasaya ve usule aykırı olduğunu, davacının dava dilekçesinde ki iddialarının belirsiz olduğunu, herhangi bir sendika ismi de belirtilmediğini, hangi sendikaya tabi olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının fazla çalışma ücretine ilişkin taleplerini de kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Husumetin kime yöneltileceği taraflar arasında ihtilaflıdır.