muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14416, Karar No: 2025/6426, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14416 E.  ,  2025/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/501 E., 2022/177 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14882, Karar No: 2016/5712, Tarih: 01.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14882 E.  ,  2016/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında;

TCK'nın 142/1-a, 143, 31/3, 168/2, 62, 50/1-f ve 116/4, 31/3, 62, 50/1-f ve 152/1-a, 31/3, 168/2, 62, 50/1-f maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça sürüklenen çocukların ... İlköğretim Okulunun duvarından atlayarak okulun bahçesine girdikleri, binanın arka tarafında bulunan merdiven boşluğuna bakan pencereyi suça sürüklenen çocuk ...'in tornavida ile zorlamak suretiyle açtığı, daha sonra suça sürüklenen çocukların içeriye girdikleri, kapısı kilitli olan müdür yardımcısı odasının kilit kısmını yine suça sürüklenen çocuk ...'in elindeki tornavida ile açarak içeri birlikte girdikleri, hiçbir şey almadan geri çıktıkları, üst katta bulunan ve kapısı açık olan müdür odasına girerek kilitlenmemiş vaziyette duran çekmecedeki 120 TL'yi alarak her ikisi birlikte geldikleri gibi ... İlköğretim Okulunun binasının duvarından atlayarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda suça sürüklenen çocukların üzerilerine atılı nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediklerine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

İşyeri dokunulmazlığının birden fazla kişi tarafından birlikte ihlal edildiği dikkate alınarak, verilen cezanın, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TCK'nın 145. Maddesinin ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin her hangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4698, Karar No: 2014/12526, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4698 E.  ,  2014/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerinin birden fazla mağdureye yönelik bulunması itibarıyla, mağdure sayısınca fuhuş suçunun zincirleme olarak oluştuğu gözetilmeden, tek mahkûmiyet hükmü kurulması ve TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3481, Karar No: 2014/15856, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3481 E.  ,  2014/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/103-2013/345

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının şehir şebekesi kapsamında davalı idare tarafından tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı idare tarafından taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın haksız olarak elatıldığı kabul edilerek işin esası hakkından bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10565, Karar No: 2013/5200, Tarih: 09.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/10565 E.  ,  2013/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2012

Yanlar arasında görülen el atmanın önlenmesi  davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar  davalılar tarafından   yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 9.4.2013 Salı günü saat  9.27 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, çaplı taşınmazlara el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden;  taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi yoksa da, davacı tanıklarının beyanlarından taşınmazların yıllardır davalılar tarafından kiracı olarak kullanıldığı  anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 270. maddesi (Türk Borçlar Kanunu'nun 357.maddesi) uyarınca hâsılat kirası ile kiralayan, kiracıya bir ücret karşılığından ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerini terk borcu altına girer.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden;  taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi yoksa da, davacı tanıklarının beyanlarından taşınmazların yıllardır davalılar tarafından kiracı olarak kullanıldığı  anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 270. maddesi (Türk Borçlar Kanunu'nun 357.maddesi) uyarınca hâsılat kirası ile kiralayan, kiracıya bir ücret karşılığından ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerini terk borcu altına girer.

Bilindiği üzere, hâsılat kira sözleşmesinin mutlaka yazılı olması gerekmez, somut olayda olduğu gibi sözlü olarak da yapılabilir. Bu sözleşmeler belli süreli olarak yapılabileceği gibi süresiz de yapılabilir veya belli bir süre için yapılan sözleşmenin sonradan süresi belirsiz hale gelmesi de olanaklıdır. Hasılat kira sözleşmelerinin feshine ilişkin düzenlemeler ise Borçlar Kanunu'nun 285. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, özellikle sözleşmeyi sona erdiren fesih hakkı 285. maddenin 2. fıkrasında yer almıştır. Kira sözleşmeleri sözleşmede veya yasada öngörülen ihbar sürelerine uyularak taraflarca her zaman feshedilebilir. Ancak hemen belirtilmelidir ki zirai amaçlı hasılat sözleşmesinde fesih ihbarının aksine sözleşme hükmü bulunmaması durumunda mahalli örfe bakılarak ilkbahar ve sonbahar dönemleri içinde yapılıp yapılmadığının açıklıkla saptanması gerekir. Çünkü Borçlar Kanununun 285. maddesinde "Müddet hakkında akit veya mahalli adet ile hilafına bir hüküm  tayin edilmemiş ise iki taraftan her biri en aşağı altı aylık bir ihbar müddetine riayet şartıyla akdi feshetmek selahiyetini haizdir. Hilafına bir mukavele yok ise, zirai gayrimenkullerde mahalli adetçe cari ilk veya sonbahar mevsimleri için diğer bütün icarlarda her hangi bir zaman için feshin ihbarı caizdir." denilmiştir. Yasada belirtilen ilkbahar vadesi kiracının daha az masrafla taşınabilmesini, sonbahar vadesi ise hasılatını kaldırabilmesini temin için kabul edilmiştir.Bu açıklamalardan sonra dava konusu olay değerlendirildiğinde, zirai hasılat kirası nedeniyle kiracı olan davalılara noter vasıtasıyla çekilen ilk ihtarın 20.06.2011, ikinci ihtarın ise 29.08.2011 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın ise yasada öngörülen altı aylık ihbar müddeti  beklenmeksizin 03.11.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Bu durumda, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği gözetilerek, dava tarihinde yasada belirtilen feshi ihbar koşullarının oluşmadığı ve davalıların bu tarih itibariyle kiracı olduğu dikkate alınarak davanın reddi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulü doğru değildir. Kabüle göre de, alınan ziraat bilirkişi raporunda taşınmazda ekili olduğu bildirilen ayçiçeği bitkisinin hasat mevsimi hakkında bir açıklama bulunmadığından yetersiz rapora göre karar verilmeside isabetsizdir

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4873, Karar No: 2018/4051, Tarih: 30.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4873 E.  ,  2018/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK’nın 157/1, 168/2, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 207/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, TCK 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesinde ki düzenleme karşısında, sanıkların dolandırıcılık suçu ile birlikte özel belgede sahtecilik suçunuda işlediği anlaşıldığından, açıklanan nedenlerden dolayı temyiz kapsamında bulunan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Her iki sanık yönünden verilen kısa süreli hapis cezaları, seçenek adli para cezasına çevrilirken hüküm kısmında TCK 50/1-a maddenin yazılmamış olmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların birlikte müştekilere ait özel ... Fizik Tedavi Rehabilitasyon Merkezine geldikleri, burada işyeri sorumlusu olan müşteki ...'e ... isimli işyerinden geldiklerini ve yangın tüplerinin bakımını-değişimini yapacaklarını söyleyerek işyerindeki 4 adet 6 kg'lik yangın tüpü, 2 adet 5 kg'lik yangın tüpü ve 1 adet 10 kg'lık yangın tüpünü alarak işyerinden ayrıldıkları, 04.03.2011 tarihinde ise sanık ...'ün bahse konu yangın tüplerini yeniden müştekilere ait işyerine getirdiği, irsaliyeli faturayı müşteki ...'e verdiği, bahse konu yangın tüpleri üzerinde

... Ticaret ibareli etiketlerin bulunduğu, yapılan işlem ve irsaliyeli fatura karşılığında işyeri tarafından şüphelilere 500 TL para ödendiği ancak daha sonra yapılan kontrolde yangın tüplerine herhangi bir işlem yapılmadan geri getirildiğinin anlaşıldığı, müşteki ...'ün ... Ticaret yetkilisini telefonla aradığında böyle bir işlemin yapılmadığını öğrendiği, irsaliyeli faturanın adına düzenlendiği İstanbul ilinde faaliyet gösteren ... Grup Yangın Güvenlik Sistemleri isimli şirketin yetkilisi olan ... ... isimli şahıs ile yapılan telefon görüşmesinde de firmanın yangın tüpleri ile ilgili bu yöntemde bir çalışmasının olmadığının öğrenildiği, sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek sahte düzenlenmiş irsaliyeli fatura ile kendilerini ... Ticaret çalışanları olarak tanıtmak suretiyle müştekilere ait işyerinden yangın tüplerini bakım - değişim yapmak bahanesiyle alarak ücret tahsil ettiklerinin, iddia edildiği olayda,

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanıklar savunması, müşteki ve tanık beyanları ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ün bir sebebe dayanmayan ve sanık ... müdafiinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA;

2- Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, Sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

Sanıklar savunması, müşteki ve tanık beyanları ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Müştekinin zararının tamamını sanık ...’nun karşıladığı, sanık ...’ün zararı karşılamadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/10/2009 tarih ve 2009/6-132 Esas ve 2009/251 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği gözetilmeden sanık ... hakkında da TCK’nın 168/2 maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “60 gün” olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", “30 gün” “25 gün”ve 500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “2 gün” “1 gün” ve “20 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5821, Karar No: 2013/9738, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5821 E.  ,  2013/9738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında verilen beraet hükümlerinin ve sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

... ve ...'ün ... İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünde sosyal çalışmacı, ...'in müdür yardımcısı ve ...'nın İl Müdürü olarak görev yaptığı, ...'ün 12/12/2006 tarihinde ... ve ...'ya haksız yardım yapılmasına esas sosyal inceleme raporunu, ...'ün, 12/12/2006 ve 24/12/2007 tarihlerinde ... ve ...'ya, 06/12/2007 ve 26/11/2007 tarihlerinde ise ...'ya haksız yardım yapılmasına esas sosyal inceleme raporunu düzenledikleri, ...'nın 14/12/2006 ve 25/12/2007 tarihlerinde ... ve ...'ya haksız yardım yapılmasını kurum müdürü sıfatıyla onayladığı, ...'in 24/12/2007 ve 26/11/2007 tarihlerinde ..., ... ve ...'ya haksız yardım yapılmasına ilişkin olarak kurum müdür yardımcısı sıfatıyla kendisine havale edilen evrakı onaylayıp kurum müdürüne de imzalattığı gözetildiğinde hak sahibi olmayan kişilere yapılan yardımların usulsüz olduğu, sanıkların görevlerinin gereklerine aykırı olarak hareket etmek suretiyle kamunun zararına ve kişilerin haksız kazanç sağlamasına neden oldukları anlaşılmakla, ...'ün eyleminin TCK'nın 257/1. maddesine uyan görevi kötüye kullanma, ..., ... ve ...'in eylemlerinin ise aynı Kanunun 257/1, 43. madderine uyan zincirleme olarak görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de ;

Sanık ...'un bir suç işleme kararının icrası kapsamında hukuki kesinti olmaksızın değişik zamanlarda işlediği eylemlerin zincirleme suç niteliğinde olduğu nazara alınmadan ve suç işleme kararının nasıl yenilendiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden iki ayrı kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Suçu, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılan bu sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.