muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2389, Karar No: 2014/27692, Tarih: 23.12.2014

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, herhangi bir davranışın zararlandırıcı sigorta olayında sorumluluğa neden olabilmesi için sonuç ile arasında uygun illiyet bağı bulunmalıdır. Dosya kapsamına göre, davalı Talat tarafından saman kırma makinesinin uzun süre önce satın alınarak kullanıldığının, iş güvenliği tedbirlerini alma ve özellikle bu tedbirlere uyulması için gerekli eğitim ve denetim yetki ve sorumluluğunun işverene ait olduğu, işverenin geniş ölçüde gözetim ve denetim, işçilerini tehlikelere karşı bilinçlendirme, iş disiplinini sağlama yükümlülüğünün bulunduğunun, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilişkin kararın, kesinleşmiş mahkumiyet kararı olarak kabul edilemeyeceğinin belirgin bulunması karşısında; üretici Nevzat’ın mevzuata aykırı olduğu ileri sürülen eylemleri ile ölüm olayı arasında uygun illiyet bağının ve kusurunun bulunmadığının gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde yapılacak iş; olayın oluşuna göre, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar vermekten ibarettir.

2- 5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce iş kazası meslek hastalığı ve hastalık meydana gelmiş ise, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken her türlü masraflar ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ödettirilecektir.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, davanın, işveren Talat’a karşı 5510 sayılı Yasa'nın 21 ve 23. maddelerine dayalı olarak açılmış olmasına, 23. maddenin uygulama önceliği bulunmasına rağmen bu hususta değerlendirme yapılmamıştır.

O halde yapılacak iş; davanın yasal dayanaklarından olan ve kusursuz sorumluluk halini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 23. maddesine ilişkin araştırma yapılmalı; bu maddeye göre sorumluluk şartlarının mevcudiyeti halinde, gerçek zarar hesabı yapılmasına gerek bulunmadığı gözetilmeli; şartlar mevcut değilse, 21. maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunduğu gözetilerek gerçek zarar tavan hesabı yaptırılıp, ilk peşin

değerle karşılaştırılması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarına karar verilmelidir.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktarın; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, sorumluların toplam kusur karşılığından oluştuğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı T.. D.. avukatları ile davalı N.K..'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6810, Karar No: 2016/2394, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6810 E.  ,  2016/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 13-14.07.2013 tarihinde alınan 6/1, 6/2 ve 17 sayılı kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat itifakı kurulup kurulmadığı, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasasının 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı tapu müdürlüğünden sorularak buna ilişkin tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planının, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait 13.07.2013 tarihi itibariyle tüm bağımsız bölümleri gösterir tapu kayıtları ile yönetim planlarının,

2-13-14.07.2013 tarihli toplantılara katılanları da gösterir şekilde hazırun cetvelinin, ayrıca kat maliki yerine vekaleten katılan varsa bunların vekaletnameleri ile site kat malikleri kurulu karar defterinin ve toplantıya çağrı belgelerinin onaylı örneğinin yönetimden,

3-Davalının yönetici seçildiğine dair kat malikleri kurul kararının yönetimden,

Getirtilerek dosyaya eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10763, Karar No: 2021/16353, Tarih: 11.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10763 E.  ,  2021/16353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hırsızlık suçundan tayin olunan hapis cezalarının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Müştekinin tadilat yapılan iş yerinden, klima boruları ve elektrik kablolarının sökülmesi şeklindeki eylemde hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanıkların TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. 27.06.2015 tarihli tutanağa göre, sanıkların ele geçen suça konu eşyaların bir kısmının, nereden çaldıklarını göstermek sureti ile henüz müracaatı olmayan müştekiye iadesinin sağlandığı, müştekinin 25.11.2015 tarihli duruşmada “ben kimseden şikayetçi değilim, şikayetimden vazgeçiyorum” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Dosyada yer alan 03.02.2009 tarihli raporda, sanık hakkında “mental retardasyon” tanısı konulduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35563, Karar No: 2012/7033, Tarih: 06.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/35563 E.  ,  2012/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ödenmeyen gıda yardımı, sosyal yardım paketi, akdi ikramiye risk zammı, öğrenim yardımı ve izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Kaynaklar Belediyesi'nde çalışmakta iken bu Belediye’nin kapatılması sonucu davalı ...’ye nakledildiğini, davalı ...’de 01.03.2008-28.02.2010 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi’ne taraf olan Türkiye Genel İş Sendikası'na 01.04.2009 tarihinde üye olduğunu, üyeliğinin 27.04.2009 tarihinde işverene bildirildiğini, ancak işverenin yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi’ndeki sosyal haklardan kendisini yararlandırmadığını ileri sürerek, sözleşmeden doğan alacaklarının yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

5747 Sayılı “Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un, geçici 2. maddesinin 6. fıkrası gereği tüzel kişiliği kaldırılan Kaynaklar Belediyesi’nden, Belediyelerine devrolan işçi personelin, devir tarihinden sonra yetkili Sendikaya üye olduklarını ve yetkili olan ... Türkiye Genel Hizmetler İşçileri Sendikası tarafından Sendika üyeliklerinin bildirildiğini ancak 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun Ek.2 maddesinin üçüncü fıkrasında;"...Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi ücret ile diğer mali ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer mali haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da işçilerden farklı yeni mali ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz…" denilmekte olduğunu, belirtilen mevzuat hükümleri gereği Belediyelerine, Kaynaklar Belediyesi’nden devir olan işçilerin yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlanmalarına imkan bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bir kısım alacakların kabulüne karar verilmiş izin alacağı yönünden, her ne kadar TİS' in 57.maddesinde kullanılan izin ücretlerinin % 65 zamlı ödenmesinin kabul edilmiş ise de, devir tarihine kadar 5 yıla yakın kıdemi olan davacının hak kazandığı önceki yıllara ilişkin kullandığı izinlerinin ücretlerinin zamsız olarak ödenmiş olması gerektiği, zamsız bu uygulama nedeniyle davacının artık davalı belediyede yürürlükte olan TİS' nin 57.maddesi hükmünden 5216 Sayılı Yasanın Ek-Madde 2/3. fıkrası hükmü uyarınca faydalanamayacağı gerekçesi istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 5747 sayılı Kanun uyarınca kapatılan belediyeden davalı ...’ye devrolan davacının devirden sonra üyesi olduğu sendikanın taraf olduğu ve davalı ... işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi uyarınca zamlı izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisinde davalı Kurumun, davacının Belediye’de çalışmaya başladıktan ve sendika üyesi olduğu tarihten sonra izin kullandığına ilişkin yazısı olmakla birlikte davacının kullandığı bu iznin hangi yıla ait olduğu anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle öncelikle işçinin Kaynaklar Belediye’si ile davalı ...’de geçen toplam hizmet süresi bulunup, önceki Belediye de kullandığı izinler belirlenip, davacının ... Belediyesi’nde çalışmaya başladıktan sonra kullandığı iznin hangi döneme ait olduğu tespit edilmelidir.

Toplu İş Sözleşmesinden yararlanılmayan dönemler için İş Kanunu’na göre yıllık izin süreleri belirlenmeli ve izin ücreti hesaplanmalıdır.

Kullanılan bu izin Kaynaklar Belediyesi’ndeki çalışma döneminde hak kazanılıp, devrolunan Belediye işyerinde kullanılan izin ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir. Şayet Kaynaklar Belediyesi’ndeki önceki çalışma süresine, devirden sonra ... Belediyesi’nde geçen çalışma süresinin ilavesi ile bu işyerinde hak kazanılan izin ise; TİS nin ilgili maddesi uyarınca izin ücretinin hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/1159, Karar No: 2020/676, Tarih: 06.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1159 E.  ,  2020/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.05.2016 gün ve 787-221 sayılı karar davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.10.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Devir protokolleri kapsamında yer alan 1008, 1009 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlarda taraflar arasında yapılan devirleri gösterir güncel tapu kayıtlarının (özellikle resmi senet, tapu kütük sureti, vekaletname, varsa imar kayıtları v.s.) ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek (denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) evrakına eklenmesi, geri çevirmeyle istenilen kayıtların dosya arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince bizzat denetlenerek gereksiz yazışmalara sebebiyet verilmemesi, aksi taktirde keyfiyetin Hakimler ve Savcılar Kuruluna bildirileceği ihtaratı da dikkate alınmak suretiyle anılan eksikliğin tamamlanmasından sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26708, Karar No: 2020/93, Tarih: 13.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26708 E.  ,  2020/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde muavin olarak çalıştığını, ücret alacakları ödenmediğinden iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro, sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Somut uyuşmazlıkta; davacı ... şirkete ait şehirler arası çalışan otobüslerde muavin olarak çalışmış olup yargılama esnasında dinlenen davacı tanıklarından ... “Günde 2 kez ... ya gidip gelinir, çünkü seferler bu şekilde ayarlanır, personel olmadığı için bu şekilde çalışılır. ... 'ya giderken ... otobüsü 8.30'da hareket eder, saat 10:30-11:00'da orada olur, 11:00-12:30 arası otobüs temizlenir, sefere hazırlanır, 12:30'da tekrar ... 'e hareket edilir, 14.30-15:00 gibi ... te olunur. Sonra otobüs tekrar temizlenir ve iş bitince eve gidilir. Ancak sıra defterine bakılır, yeni bir servis varsa ona gidilir . Ancak bunun için sabit bir şey veremem, belli olmaz lakin ayda bir veya iki kezdir. ... a ise saat 08:30 da buradan çıkılır, saat 14:00'de istanbul da olunur. 2-3 saat araç temizlenir, servise hazırlanır, dinlenilir, yemek vakti kalırsa yemek yenilir, sonra saat 16.30 da peronda olunur, 17:00'de hareket edilir. Saat 23:30-24:00'da burada olunur. Geldikten sonra araç temizlenir. Bayramlarda ise 3. Sefere bile gidilir. “ şeklinde, ... “Sefer saatine göre davacı ... iline giderdi, işe gidip saati bundan dolayı belli olmaz, dönüş saati de belli olmazdı. ... ya saat 05.00'da gidilirse 2 sefer yapılırdı, ancak ... a gidildiğinde ve ... iline diğer seferlerde tek sefer yapılırdı. “ şeklinde, Davalı tanıklarından ... “ davacı muavinlik yapıyordu, part time çalışıyordu, davacı 1 sene kadar çalıştı, part time dan kastım davacının çalıştığı aracın sürekli değil belirli aralıklarla sefere gidip gelmesidir, davacı ortalama 5 gün gidip geliyordu, 2 gün dinleniyordu, “ şeklinde ... ise “Davacı ... ve ... illerine gidip gelirdi. Davacı ... iline hangi sıra denk gelirse giderdi, bir kez de iki kez de gittiği olurdu, ancak bazen de hiç gitmezdi. Ancak bu ayda kaç güne denk gelir söyleyemem.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının haftada 4 gün ..

... ise “Davacı ... ve ... illerine gidip gelirdi. Davacı ... iline hangi sıra denk gelirse giderdi, bir kez de iki kez de gittiği olurdu, ancak bazen de hiç gitmezdi. Ancak bu ayda kaç güne denk gelir söyleyemem.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının haftada 4 gün ... ‘ya sefer yaptığı seferlerin mola süreleri hariç 5 saat sürdüğü , 2 gün tek 2 gün çift sefer yaparak 30 saat mesai yaptığı, 3 gün ise mola süreleri hariç 11 saatten ...’a tek sefer yaparak 33 saat mesai yaparak toplam 63 saatten 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ne var ki, Mahkemece dinlenen tanıkların beyanları yazılı şekildeki gibi hesaplama yapmaya elverişli değildir. Bu itibarla Mahkemece taraf tanıkları yeniden dinlenerek, davacının hangi aralıklarla ... ve ...’a sefere gittiği, aynı gün içerisinde ...’ya 2 kez sefere gidip gitmediği, gitmiş ise bu durumun haftada veya ayda kaç gün olduğu, seferlerin ortalama kaçar saat sürdüğü gibi davacının çalışma düzeni ile ilgili hususlar tanıklara ayrıntılı olarak yeniden sorularak davacının çalışma düzeni açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada yeniden değerlendirilmek suretiyle, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı yönünde bir karar verilmelidir. Ayrıca davacının fazla çalışma ücreti talebinden başka hafta tatili ücreti talebi de bulunduğundan, hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmaları bakımından fazla mesai alacağı hesaplanması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Anılan yönler düşünülmeden karar tesisi bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.