muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3721, Karar No: 2007/6832, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3721 E.  ,  2007/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât bedelinin ödenmemesi nedeniyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli ve inkâr tazminatının tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dosya kapsamı, şahit beyanları ve boyalı kumaşların izolesine ilişkin irsaliye ve kabul karşısında malların belli bir tarihte ihraç kaydıyla imâl edildiğinin kabulünün gerekmesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davada imalâtın kararlaştırılan tarihte teslim edilmemesi yüzünden davalının uğradığı bir zarar olup olmadığının ve davacı alacağından mahsubunun gerekip gerekmediğinin tespiti zorunludur. Davalı ayıplı mal teslimi iddiasında bulunmadığından imalâtın geç teslimi yüzünden davalının uğradığı zarar saptanmalıdır. Bu ise, uzmanlık gerektiren bir husus olup makine mühendisi, hukukçu ve mali müşavirin uzmanlığı dışındadır. O nedenle bu kişilerce verilen rapora itibarla belirlenen zararın alacaktan tenzil edilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş bir tekstil mühendisinden rapor alınarak ihracatın zamanında yapılamaması yüzünden davalının uğradığı bir zarar varsa miktarı saptanıp davacı alacağından düşülmesi ve alacağın yargılamayı gerektirmesi karşısında %40 inkâr tazminatı isteminin de reddedilerek davanın sonuçlandırılmasından ibarettir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmayarak işin uzmanı olmayan bilirkişi heyetinden alınan raporla hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan sebeplerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 500,00'er YTL duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak karşı tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/706, Karar No: 2018/1103, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/706 E.  ,  2018/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra memuru işleminin “şikâyet” yolu ile kaldırılması istemi ile yapılan yargılama sonunda Ankara 11. İcra (Hukuk) Mahkemesince şikâyetin reddine dair verilen 19.12.2013 gün ve 2013/964 E., 2013/1190 K. sayılı karar, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04.03.2014 gün ve 2014/3229 E., 2014/6057 K. sayılı kararı ile,

"…Alacaklının başvurusu, kesinleşen sıra cetvelinden sonra 23.08.2013 tarihinde dosyaya gelen üzerinde başka hacizlerin de bulunduğu son hakediş bedelinin kendisine ödenmesi talebini reddeden memur işleminin iptaline ilişkin olup mahkemece, sıra cetveli kesinleşip ödeme yapıldığından artık yeni bir sıra cetveli düzenlenemeyeceği, alacaklının bir alacağı olduğu talebi hakkında genel mahkemede dava açması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Özetle, İİK'nun 100. ve 140. maddeleri uyarınca, satış bedeli bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmez ise, icra müdürü sıra cetveli yapmak zorundadır.

Buna göre mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürünce sıra cetveli yapılmasına karar vermek gerekir iken uyuşmazlığa çözüm getirmeyecek biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir…"

gerekçesiyle ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem, kesinleşen sıra cetveline göre yapılan ilk paylaştırmadan sonra 23.08.2013 tarihinde dosyaya gelen ve üzerinde başka hacizlerin de bulunduğu diğer hak ediş bedelinin şikâyetçi alacaklıya ödenmesi talebinin reddine yönelik memur işleminin şikâyet yolu ile iptaline ilişkindir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem, kesinleşen sıra cetveline göre yapılan ilk paylaştırmadan sonra 23.08.2013 tarihinde dosyaya gelen ve üzerinde başka hacizlerin de bulunduğu diğer hak ediş bedelinin şikâyetçi alacaklıya ödenmesi talebinin reddine yönelik memur işleminin şikâyet yolu ile iptaline ilişkindir.

Alacaklı vekili dosyaya gelen önceki hak ediş bedelinin paylaştırılması için icra müdürlüğünce sıra cetveli yapıldığını, bu sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına bir miktar para ayrılarak geri kalan paranın ikinci sıradaki alacaklının takip dosyasına gönderildiğini, ancak ödemenin sıra cetvelinin yapılmasından sonra gerçekleştiğini ve bu nedenle faiz alacağının doğduğunu, icra dosyasına 23.08.2013 tarihinde ikinci defa para geldiğini, faiz alacağının talep edilmesi üzerine icra müdürlüğünün sıra cetveli ile ödeme yapıldığını gerekçe göstererek talebi reddettiğini, kendilerinin alacağının birinci sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra doğduğunu ileri sürerek Ankara 16. İcra Dairesinin 29.08.2013 tarihli kararının kaldırılmasını ve bakiye alacağın dosyaya gelen paradan ödenmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece sıra cetveli kesinleşip ödeme yapıldığından artık yeni bir sıra cetveli düzenlenemeyeceği, alacaklının bir alacağı olduğuna yönelik talebi hakkında genel mahkemede dava açması gerektiği gerekçesi ile şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Alacaklı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 140. maddesi gereği düzenlenen sıra cetveline karşı alacaklının süresinde şikâyet yoluna gitmediği; artan paranın 17. İcra Dairesi dosyasına gönderildiği, alacaklı vekilinin sıra cetvelini en azından parayı aldıktan sonra İİK’nın 16. maddesinde gösterilen sürede şikâyet etmeyip, dosyaya yeni para gelince tekrar talepte bulunmasının hukukun dolanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını alacaklı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: üçüncü kişi tarafından borçlu lehine oluşan ve icra dairesine gönderilen hak ediş tutarının paylaştırılması için yapılan ve kesinleşen sıra cetvelinden sonra, dosyaya gönderilen sonraki tarihli hak ediş tutarı için yeniden sıra cetveli yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle sıra cetveli kavramı üzerinde durulmalıdır.

Direnme kararını alacaklı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: üçüncü kişi tarafından borçlu lehine oluşan ve icra dairesine gönderilen hak ediş tutarının paylaştırılması için yapılan ve kesinleşen sıra cetvelinden sonra, dosyaya gönderilen sonraki tarihli hak ediş tutarı için yeniden sıra cetveli yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle sıra cetveli kavramı üzerinde durulmalıdır.

Bir icra takibinin kesinleşmesi üzerine icra dairesi, alacaklının talebi üzerine borçlunun para, mal ve diğer hakları üzerine haciz koyar ve bunları yine talep üzerine paraya çevirerek bedelini alacaklıya öder. Eğer aynı borçludan alacaklı olan birden çok kimse varsa paraların ne şekilde paylaştırılacağına ilişkin özel düzenlemeler İcra ve İflas Kanunu'nun 138 ve devamı maddelerinde yer almaktadır. Satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmemesi hâlinde icra müdürü, bir sıra cetveli düzenleyerek bu tutarı alacaklılar arasında paylaştırır (İİK m.140/I).

Sıra cetvelinde aynı derecede hacze iştirak etmiş olan (m.100, 101) bütün alacaklılar alacak miktarı ile gösterilir (Kuru, B.: İcra ve İflas Hukuku, C.2, İstanbul 1990, s.1526).

Hemen belirtmek gerekir ki her sıra cetveli, bedeli paylaşıma konu para, mal veya hak üzerinde haczi bulunan alacaklılar için hüküm ve sonuç doğurur. Sıra cetveli düzenlenirken satış tarihindeki hukuki ve fiili durum dikkate alınır (İİK m.138, 139, 140). Sıra cetveline yönelik dava veya şikâyetlerin sonuçlanmasına kadar (İİK m.142/a’daki istisna dışında) ödeme yapılmayacağından, alacaklıların takip konusu ettikleri alacaklara faiz işlemeye devam edecektir. Bu faizler satış tarihinden sonra doğduklarından, yapılan önceki sıra cetveline konu bedelden karşılanamaz; bunlar için alacaklının borçlunun başka bir malına haciz koydurması ve onun bedelinden alacağını tahsil etmesi gerekir. Zaten borçlunun başka bir para, mal veya hakkı üzerinde haciz varsa onun satışı cihetine gidilmelidir.

Aynı ilkeler çerçevesinde belirtilmelidir ki, her sıra cetveli ancak konusunu oluşturan bedelle sınırlı olarak hak durumunu belirler. Bir sıra cetvelindeki alacak tutarı, sıra ya da imtiyaz başka yerden kaynaklanan paranın paylaştırılmasına da esas teşkil etmez. Yeni sıra cetveli ancak bu yeni sıra cetvelinin yapılmasına esas olan para, mal veya hak üzerindeki rehin ya da hacizlere göre düzenlenir.

Aynı ilkeler çerçevesinde belirtilmelidir ki, her sıra cetveli ancak konusunu oluşturan bedelle sınırlı olarak hak durumunu belirler. Bir sıra cetvelindeki alacak tutarı, sıra ya da imtiyaz başka yerden kaynaklanan paranın paylaştırılmasına da esas teşkil etmez. Yeni sıra cetveli ancak bu yeni sıra cetvelinin yapılmasına esas olan para, mal veya hak üzerindeki rehin ya da hacizlere göre düzenlenir.

Bu yasal düzenlemeler ve ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında üçüncü kişiye gönderilen haciz ihbarnamesi neticesinde 29.06.2011 tarihinde icra veznesine giren paraya ilişkin olarak sıra cetveli yapılmasına karar verilmiş, dosya hesabı 07.09.2011 tarihinde 138.120,34 TL olarak çıkartılarak şikâyetçi alacaklıya ait 2011/7315 sayılı icra dosyası ilk sıraya alınmış ve “138.120,34 TL’nin 2011/7315 takip sayılı dosyasına, kalan 270.803,97 TL’nin ise ikinci sıradaki 17. İcra Müdürlüğünün 2011/8061 takip sayılı dosyasına gönderilmesine” karar verilmiştir. Sıra cetveline itirazın reddi kararının 04.09.2012 tarihinde kesinleşmesi üzerine eldeki dava alacaklısına sıra cetvelinin düzenlenmesinden yaklaşık 1 yıl sonra, kesintiler de yapılarak 06.09.2012 tarihinde 127.841,14 TL ödeme yapılmıştır.

Alacaklı vekili 03.10.2012 tarihinde bakiye alacağın tespiti talebinde bulunmuş, Ankara 16. İcra Dairesinin 17.10.2012 tarihli kararı ile talep reddedilmiştir. Ardından aynı üçüncü kişi tarafından 23.08.2013 tarihinde dosyaya 61.361,70 TL tutarında yeni bir hak ediş bedeli gönderilmiştir. Bunun üzerine alacaklı vekili 27.08.2013 tarihli dilekçe ile 06.09.2012 tarihinde kendilerine yapılan ödemenin 30.09.2011 tarihinde tebliğ edilen sıra cetvelinde yer alan hesaplamaya göre yapıldığı, dosya hesabının 06.09.2012 tarihine göre çıkartılmasını, çıkartılan hesaptan 06.09.2012 tarihinde kendilerine ödenen 127.841,14 TL nin mahsubunu ve bakiye tutara faiz işletilmesini talep etmiştir.

Ankara 16. İcra Dairesi 29.08.2013 tarihli kararı ile alacaklı vekilinin anılan talebini reddetmiştir. Şikâyetçi alacaklı vekili bu ret kararının kaldırılması için icra mahkemesine başvurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. (1086 sayılı HUMK’un 76.) maddesine göre hukuki nitelendirme hâkime aittir. Gerek icra dairesine sunulan ve gerek red kararının kaldırılması için mahkemeye verilen dilekçelerin değerlendirilmesinden şikâyetçinin talebinin, yukarıda anılan ve önceki sıra cetvelinin düzenlendiği tarihten itibaren dosya alacağına işleyen faizin, dosyaya sonradan gelen hak ediş tutarından ödenmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şikâyetçi alacaklının bu döneme ait faize hak kazandığı tartışmasız olduğu gibi (eğer üzerinde haczi varsa) dosyaya sonradan gelen hak edişin paylaştırılması için yapılacak sıra cetvelinden de bu alacağını almak hakkı bulunmaktadır.

Yukarıda gösterilen ilkeler çerçevesinde vakıaların sunulması taraflara, hukuki niteleme ve dolayısıyla istem dilekçesini yorumlamak hâkime ait olduğundan, alacaklının bu talebinin yeniden sıra cetveli yapılmak suretiyle bakiye alacağın tarafına ödenmesi olarak anlaşılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Hâl böyle olunca yerel mahkemece, dosyaya gelen sonraki tarihli hak ediş tutarının yeni bir sıra cetveli yapılmak suretiyle paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17274, Karar No: 2025/10784, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17274 E.  ,  2025/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/203 E., 2023/920 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2023/3 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1879, Karar No: 2021/511, Tarih: 27.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/1879 E.  ,  2021/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.01.2016 gün ve 2010/143 E. - 2016/26 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 23.01.2019 gün ve 2017/3500 E. - 2019/682 K. sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 29.10.2008 ve 03.11.2008 tarihli protokoller ile, davacının ... Kalkavan Özel Eğitim Taah.Turiz. Ltd. Şti.'de bulunan %50 hissesinin alım-satımı ve aynı şirketin işletiminde olan dinlenme tesislerinin 15.06.2009 tarihine kadar davacının işletiminde kalacağı hususunda anlaştıklarını, davacının protokoller ile üzerine düşen yükümü eksiksiz bir şekilde yerine getirmesine rağmen davacıya ödenmesi gereken alım-satım bedelinden 550.000,00 TL ödenmediğini ve davacıyı işletmeye sokmayarak buradan elde edeceği geliri almasını engellediklerini, ihtarname keşide edilmesine rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek davalıların ödemesi gereken alım satım bedelinden şimdilik 8.000.-TL'nin ve dinlenme tesislerinin işletme hakkının verilmemesinden kaynaklanan zarar nedeniyle şimdilik 2.000.-TL'nin ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının mevcut 4.000 hisseden 2.000 hissesini 50.000,00 TL karşılığında ... 1 Noterliğinin 03.11.2008 tarih ve 17805 yevmiye sayılı sözleşme ile davalıya devrettiğini, devir bedelinin banka aracılığıyla ödendiğini, 03.11.2008 tarihli protokolde davacının davalı adına hareket etmeye yetkili olacağına dair ibare bulunsa bile devirden sonra ortaklar tarafından alınan karar gereği bu taahhüdün kabul görmediğini, davacının şirkette hissesi kalmadığından müdürlük yetkisinin iptal edildiğini, kararın ortaklarca müştereken alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dinlenme tesislerinin 15.06.2009 tarihine kadar işletilmesi konusunda herhangi bir taahhüt verilmediğini, davacıya sadece temsil yetkisi verildiğini, gelir kaybına uğramasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dinlenme tesislerinin 15.06.2009 tarihine kadar işletilmesi konusunda herhangi bir taahhüt verilmediğini, davacıya sadece temsil yetkisi verildiğini, gelir kaybına uğramasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 29.10.2008 tarihli protokolde alıcı olarak dava dışı Nihat Yüksel ve davalı ...’in imzasının bulunduğu, diğer davalının şahit olarak protokolü imzaladığı, resmi sözleşmenin taraflarının farklı olduğu, bu nedenle 29.10.2008 tarihli protokole itibar edilmediği, resmi olarak noterde yapılan sözleşmede hisse devir bedelinin nakten ve tam olarak alındığının yazılı olduğu, resmi belgenin aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı, hisse devir bedeline yönelik alacak talebinin reddi gerektiği, dinlenme tesislerinin işletmesinin davacıya devredilmemesi nedeniyle uğranılan zarar istemine ilişkin yapılan yargılamada, 29.10.2008 tarihli protokolun geçersiz olduğu, 29.10.2008 ve 03.11.2008 tarihli protokollerde işletme devrine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, söz konusu işletmenin davaya konu şirkete ait olduğu ve protokol tarihi itibarıyla protokol taraflarının tek başlarına imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadıkları, davacı tarafın iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.