muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10009, Karar No: 2014/14997, Tarih: 13.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10009 E.  ,  2014/14997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı ... İnş. Turz. Gıda Hayvancılık Otomotiv Mob. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd.Şti.'de işçi olarak çalışırken sözkonusu şirketin kasasından müvekkiline ait boş senetleri alıp doldurmak suretiyle müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin davacıya verdiği borç para nedeniyle davacı tarafın dava konusu senetleri müvekkiline verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; taraflar arasındaki ihtilafın davacı ... tarafından imzalanan 04/05/2011 tanzim tarihli, 15.000-TL bedelli ve 07/02/2011 tanzim tarihli, 50.000-TL bedelli senetlerden kaynaklandığı, senetlerin kambiyo senedi niteliğinde bulunduğu, kambiyo senetlerinin TTK'da düzenlenen kıymetli evraklardan olduğu ve kıymetli evraklardan kaynaklanan davaların da TTK'nun 4.maddesi gereğince mutlak ticari dava olduğu, mutlak ticari davalara bakma görevinin ise Ticaret Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddiyle mahkemenin görevsizliğine, yöntemince HMK'nun 20. maddesi gereğince taraflardan birinin kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde mahkemeye dilekçe ile başvurması halinde, dosyanın görevli ve yetkili Samsun nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10990, Karar No: 2017/24108, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10990 E.  ,  2017/24108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7457, Karar No: 2015/31852, Tarih: 07.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7457 E.  ,  2015/31852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/332631

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2011/641, 2013/562

KATILAN SANIKLAR : S.. Ğ.., N.. Ğ.., H.. A.., A.. K.., A.. Ö..

KATILANLAR : N.. S.., Y.. S..

SUÇ : Mala zarar verme, basit kasten yaralama, hakaret

A.. Ö.. hakkında, hakaret suçundan üç kez verilen beraat kararları da temyiz edilmiş olmasına rağmen, bu temyiz istemlerinin tamamıyla ilgili tebliğnamede bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; belirtilen hükümlerle ilgili ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11015, Karar No: 2010/2010, Tarih: 22.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11015 E.  ,  2010/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2008 tarih ve 2007/24-2008/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette ortak iken 03.04.1987 tarihli noterde düzenlenen devir sözleşmesi ile hissesini dava dışı ...’na devrettiğini, bu devrin tescili için ticaret sicil müdürlüğüne yaptığı müracatın pay devrinin pay defterine kaydedilmedikçe tescilinin söz konusu olmayacağından bahisle reddedildiğini ileri sürerek, 03.04.1987 tarihli hisse devir senedinin onayı ve pay defterine kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket anasözleşmesinin 6. maddesine göre, şirket pay senetlerinin nama yazılı olacağı, nama yazılı hisse senetlerinin devri TTK’nun 416/2. maddesinde düzenlenmiş olup nama yazılı hisse senedinin devrinin BK’nun 167-172. maddeleri uyarınca alacağın temliki hükümlerine tabi olacağı, alacağın temliki konusunda yazılı sözleşme yapılıp hisse senedinin fiilen karşı tarafa tesliminin gerektiği, şirket pay defterine işlenmedikçe bu devrin 3. kişiler yönünden hüküm ifade etmeyeceği, davacının hissesinin devri noterde düzenlenen sözleşme ile kararlaştırılmış ise de anasözleşmede öngörülen nama yazılı pay senetlerinin düzenlenip davacıya teslim edilmediği ve pay senetlerinin sözleşme ile ya da sonrasında davacı tarafından dava dışı devri alan kişiye teslim edilmediği için TTK’nun 416/2. maddesine göre nama yazılı pay senetlerinin devrinin yapılmadığı, bu devir işleminin pay defterine kaydının mümkün olmadığı, davacıya ait nama yazılı hisse devrine ilişkin 03.04.1987 tarihli devri sözleşmesi yasanın aradığı şekil ve geçerlik koşulunu taşımakla birlikte TTK’nun 416/2. maddesi uyarınca üretilip davacıya teslim edilmesi gereken nama yazılı pay senetleri üretilmediği ve dava dışı devir alan kişiye fiilen teslim edilmediği, pay devri konusunda alınmış bir yönetim kurulu kararı bulunmadığı için ortada yasaya uygun pay devri bulunmadığı, TTK’nun 417/2. maddesi uyarınca yasaya uygun olmayan pay devrinin şirket pay defterine işlenmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, anonim şirket hisse devrine dair sözleşmenin onaylanması ve pay defterine kaydı istemine ilişkindir. Mahkemece, hisse devrine ilişkin 03.04.1987 tarihli devir sözleşmesinin geçerli olduğu ancak, TTK’nun 416/2. maddesi uyarınca üretilip davacıya teslim edilmesi gereken nama yazılı pay senetleri üretilmediği ve dava dışı devir alan kişiye fiilen teslim edilmediği, pay devri konusunda alınmış yönetim kurulu kararı bulunmadığı için ortada yasanın aradığı anlamda pay devrinin olmadığı, TTK’nun 417/2. maddesi uyarınca yasaya uygun olmayan pay devrinin de şirket defterine işlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davalı şirketin anasözleşmesinin 6. maddesine göre, hisse senetleri nama yazılı olacaktır. TTK’nun 416. ve 417. maddeleri hükmü uyarınca, nama yazılı pay senetlerin devri için, bir temlik beyanı veya senedin arkasında tam bir cironun yapılması, ayrıca senet üzerindeki zilyetliğin devir ve teslimi gerekir. Bu koşulların yerine getirilmemesi halinde yapılan devir işlemi geçersizdir. Fakat, anonim ortaklığın çıplak paylarının devri, biçime bağlı olmayıp, BK.nun 162 ve devam maddelerine göre alacağın temliki suretiyle mümkündür. Şirket tarafından henüz pay senedi ihraç edilmemiş ve ilmühaber dahi çıkarılmamış olması, anonim şirkette pay devrine engel teşkil etmez. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere 03.04.1987 tarihli devir sözleşmesi geçerli olup, “TTK’nun 416/2. maddesi uyarınca üretilip davacıya teslim edilmesi gereken nama yazılı pay senetlerinin üretilmediği ve dava dışı devir alan kişiye fiilen teslim edilmediği için ve pay devri konusunda alınmış yönetim kurulu kararı bulunmadığı için pay devrinin yasaya uygun olmadığı” gerekçesi yapılan açıklamalar karşısında doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca, böyle bir dava, öncelikle davacıya ait payı devraldığı ileri sürülen ...’nun hukuki durumunu ilgilendirdiğinden adı geçenin taraf olmadığı bir davanın bu şekliyle görülüp, sonuçlandırılması mümkün değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacı vekiline mehil verilerek adı geçen hakkında dava açılmasının sağlanması, bundan sonra anılan dosyanın işbu dava dosyası ile birleştirilmesi suretiyle yapılacak yargılama sonucunda oluşan duruma göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14735, Karar No: 2019/1989, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14735 E.  ,  2019/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24045, Karar No: 2018/350, Tarih: 16.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24045 E.  ,  2018/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/01/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Şirkette 05/08/2006-29/11/2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak sürekli çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedilerek ihbar ve kıdem tazminatının ödenmediği, haftanın 7 günü ile dini ve milli bayramlarda çalıştığı gibi yıllık izinlerinin de kullanmadığını, bunlara ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, müvekkiline davalı işverence bütün haklarının ödeneceği söylenerek ibraname imzalattırıldığını, bu ibranameye rağmen alacak ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının işten çıkartılmadığını, işi bizzat kendisinin bıraktığını, müvekkilini ibra ederek istifa ettiğini, ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerin parasını aldığını, fazla çalışma iddiasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu, şoförlerin günde 8 saatten fazla çalışamayacaklarını, takograf kayıtlarının delil olamayacağını, süre ihlalinden dolayı davacının ceza alıp almadığının maliye müdürlüğünden sorulması halinde davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının ortaya çıkacağını, davacının günde en fazla 5 saat şoförlük yaptığını kalan saatlerde istirahat ettiğini, davacının 20 U 6218 plakalı aracı kullanmış olup bu aracın kaydı istendiğinde tüm çalışma saatlerinin ortaya çıkacağını, davacının çalıştığı süre boyunca her hafta bir gün mutlaka izin kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalıya ait Şirkette 05/09/2006 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin 07/04/2011 tarihinde feshedildiği, davalı işyerine verdiği ibra belgesi ile çalışmış olduğu Şirketten başka bir firmada çalışmak için istifa ettiğini bildirdiği, istifa dilekçesinin davacının iddiasının aksine iradeyi fesat eden nedenlerle alındığına ilişkin bir delilin bulunmadığı, davacı tanıklarının davacıdan önce işyerinden ayrılıp anlatımlarının duyumlara dayanması nedeniyle bu konudaki beyanlarına itibar edilmeyeceği, istifa yolu ile iş sözleşmesinin feshetmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı, davacının fazla çalışma ücreti, hafta sonu tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretlerinin ödendiğini ispat yükü davalı tarafa ait olmasına rağmen bu durumun davalı tarafından ispatlanamadığı bu alacak kalemlerinin bilirkişi tarafından usulüne uygun olarak hesaplandığı, davacı vekilinin davasını İstanbul 16. İş Mahkemesi aracılığı ile yaptırılan bilirkişi incelemesine göre ıslah ettiği, bu raporun diğer raporlara göre hüküm kurmaya daha elverişli olduğu, davacının huzurda davalı vekilinin yemin teklifini kabul ederek özellikle fazla çalışma olgusu bakımından teklif edilen tüm hususlarda yemini eda ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışmıştır. Hükme dayanak bilirkişi raporunda tanık beyanları ve Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili yönetmeliklere dayanılarak, davacının haftanın 7 günü 9 saat çalıştığı kabul edilip haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Tanık beyanları fazla çalışma iddiasını ispatlamaya elverişli değildir. Davacının mahkeme huzurunda eda ettiği yemininde “… bir gün içerisinde yemek ve çay molası verilmeksizin aralıksız 9 saat araç kullandığı …” şeklinde beyanda bulunmuştur. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nce incelemesi yapılan emsal 2014/26900 E. sayılı dava dosyasında davacının 7 gün 9 saat çalıştığı kabul edilerek haftalık 10,5 saat fazla çalıştığı kabul edilmiş, mahkeme kararı da bu yönden kesinleşmiştir. Her iki dava dosyasında da davacıların pozisyonu aynı olduğu gibi beyanı hesaplamaya esas alınan tanığın da aynı olduğu görülmüştür. İşbu davada davacının hafta tatili ücreti de hüküm altına alınmıştır. Açıklanan bu delil durumu karşısında davacının haftanın 7 günü, günlük 9 saat çalıştığı ve 7 nci gün çalışmasından hafta tatili alacağı olarak hesaplanan 7,5 saatin tenzili ile de haftalık 10,5 saat fazla çalışması yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun olacaktır. Yanılgılı değerlendirme ve hatalı hesap tarzına itibarla fazla çalışma alacağının yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 16/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2024/13788, Karar No: 2025/14381, Tarih: 12.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/13788 E.  ,  2025/14381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1025 E. - 2024/586 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/212 E. - 2023/211 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM: 5271 sayılı 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde mahkemenin uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına dair gerekçenin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.