muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/330, Karar No: 2020/503, Tarih: 03.12.2020

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kasıtla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Taksirli hareket ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı bulunmaması hâlinde fail bu sonuçtan sorumlu tutulamayacaktır. Neticenin gerçekleşmesinde, mağdur veya başka bir kişinin taksirli davranışının da etkili olması durumunda, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi taksirin vasfını da değiştirmeyecektir. TCK'da taksirle işlenebilen suçlarda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabilecektir.

Taksir, TCK'da basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tabi tutulmuş, aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanarak, bu durumda taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar artırılacağı öngörülmüştür. Anılan fıkranın gerekçesinde; "Bilinçli taksiri basit taksirden ayıran özellik, fiilin neticesinin failce fiilen öngörülmüş fakat istenmemiş olmasıdır. Bilinçli taksir hâlinde hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacaktır. Böylece bilinçli taksir, iş kazalarını, trafikte meydana gelen taksirli suçları önlemek bakımından caydırıcı etki yapacak ve suçların önlenmesinde yarar sağlayacaktır." açıklamasına yer verilmiştir.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksirde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde, neticenin gerçekleşmesini istemeyen fail, hareketinin tipe uygun ve hukuka aykırı bir sonuca neden olabileceğini öngörmesine rağmen, hareketine devam ederek istemediği zararlı neticeyi meydana getirmektedir. Hukuka aykırı neticeyi öngördüğü hâlde gerçekleşmeyeceğine güvenen ve bu güvenle hareketini sürdüren failin söz konusu güveninin dayanağı; şans, bilgi, beceri, yetenek, tecrübe gibi çeşitli etkenler olabilir. Örneğin, sevk ve idaresindeki araçla trafikte seyri esnasında, kendi yönündeki araçlara kırmızı ışığın yandığını ve diğer istikametten gelen araç veya yayaların hareket etmeye başladığını görmesine rağmen şoförlük yetenek ve tecrübelerine güvenerek süratle yola girip yaya veya araçlara çarpan fail, gerçekleşen zararlı neticeyi öngörmesi ancak istememesi nedeniyle bilinçli taksirden sorumlu olacaktır.

Görüldüğü üzere, bilinçli taksirde meydana gelen netice, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten fiilinin kanunda suç olarak düzenlenen bir neticeye sebebiyet verebileceğini öngördüğü ve bu neticeyi istemediği hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hâli, bunu öngörmemiş bulunan kimsenin durumu ile bir tutulamayacağından ve neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek bir harekette bulunmamakla yükümlü olduğundan, "neticenin fail tarafından öngörülmesi" ölçü alınarak basit ve bilinçli taksir ayrımına gidilmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Adana Polis Özel Harekat Şube Müdürlüğünde görevli olan ve yaklaşık 8 yıllık polis memuru olan sanık ...’nün, 28.10.2005 tarihinde eşi ..., 7 yaşındaki kızı ...ve 3 yaşındaki oğlu ...’la birlikte üvey annesi ...’ın evine gittikleri, sanığın gece nöbetçi olması nedeniyle evden ayrıldığı, eşi ve çocuklarının üvey annesinin evinde kaldıkları, sanığın ertesi gün 29.10.2005 tarihinde sabah saatlerinde nöbetten çıkıp üvey annesinin evine gittiği, evde bulunan kardeşi ...’nün kapıyı açtığı, sanığın tabancasını üvey annesi...’in yattığı odadaki gardırobun üzerine koyduktan sonra bir süre uyuyup dinlendiği, saat 11.00 sıralarında uyanan sanık ...’in kardeşi ...’le gazetelere bakıp İddaa kuponu hazırladıkları, saat 15.30 sıralarında ...’nün, oğlu ...’a yemek yedirmek için salonda yer sofrası hazırladığı, 08.10.2002 doğumlu ...’da kalp rahatsızlığı bulunduğu, yemek yerken sorun çıkardığı, bu nedenle sanık ile eşi ...’nin bazen ...’a yemek yedirebilmek için sanığın tabancasını boş bir şekilde verip oynamasına izin verdikleri, olay günü de ...’ın yemek yememesi üzerine annesi ...’nin, eşi sanık ...’ten tabancasını istediği, ...’in tabancayı vermek istememesi üzerine ...’nin bu sefer de kayınbiraderi ...’den tabancayı getirmesini istediği, ...’in, gardırobun üzerindeki tabancayı alıp şarjörünü çıkardıktan sonra kontrol etmesi için sanığa verdiği, sanığın da tabancanın fişek yatağını kontrol edip boş olduğunu gördükten sonra tabancayla dolu şarjörü ayrı ayrı oğlu ...’ın önüne oynaması için koyduğu, bu sırada ...’in İddaa kupanlarını yatırmak üzere evden ayrıldığı, sanığın üvey annesi...’in de uyumak üzere odasına geçtiği, ...’nin salonda kurduğu yer sofrasında oğlu ...’a yemek yedirdiği, sanık ...’in ise tabancayı oğluna verdikten sonra salondaki kanepeye sırtı eşi ve çocuğuna dönük olacak şekilde uyumak için uzandığı, bu sırada tabancanın patlaması üzerine çıkan mermi çekirdeğinin ...’nin sol göğüs üst bölgesine isabet edip sırtından çıktığı, silah sesini duyan sanık ...’in hemen yerinden kalkarak önce yerde duran tabancayı eline alıp beline soktuğu, sonra da eşi ...’yi kucaklayarak kendi aracıyla hastaneye götürdüğü, ...’nin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı olarak iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda;

08.10.2002 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 3 yaşında olan ...’ın daha önce de yemek yemediği zamanlarda sanığa ait boş hâldeki tabancayla oynaması, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.11.2005 tarihinde yapılan uygulamalı keşif tutanağına göre ...’ın sehpa üzerine bırakılan sanığa ait tabancayı iki eliyle rahatlıkla kaldırıp göğüs hizasında doğrultabildiği ve mekanizması çekilmiş tabancanın tetiğine basabildiğinin anlaşılması, yine Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili İhtisas Kurullarınca düzenlenen raporlara göre, ...’ın fiziki gelişimi göz önüne alındığında kurulmuş ve horozu kaldırılmış hâldeyken tetiğin düşürülebilmesi için uygulanması gereken 2 kg’lık basınçla tetiğe basabilecek durumda olması, daha önce de 3 yaşındaki oğluna yemek yedirebilmek için boş hâldeki tabancasını oynaması için veren ve oğlunun tetik düşürebildiğini de bilen, 8 yıllık polis memuru olan ve suç tarihi itibarıyla da Özel Harekat Şube Müdürlüğünde görevli bulunan sanık ...’nün, tabancalarla ilgili önemli derecede bilgi ve tecrübeye sahip olduğu da göz önüne alındığında, tabancanın boş olmasına rağmen eşi veya oğlu tarafından şarjörün takılabileceğini öngörebilecek durumda olduğu hâlde içinde mermi bulunan dolu şarjörü de tabancanın yanında oğluna vermesi karşısında; istemediği neticenin meydana gelmesini öngörebilecek durumda olduğu anlaşılan sanığın, bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin usul ve kanuna uygun bulunan 20.10.2014 tarihli ve 422-541 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2015/14902, Karar No: 2015/17644, Tarih: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14902 E.  ,  2015/17644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesi gereğince boşanmış, müşterek çocuk ...'ın velayeti babaya verilmiş, karar 09.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Dosyanın incelenmesinden davalı babanın cezaevinde bulunduğu, kendisinin annesi ... velayeti altına bırakıldığı ve müşterek çocuk ...'m babaannesi ...tarafından bakıldığı anlaşılmakladır. Türk Medeni Kanunu'nun 348/1. maddesine göre ana babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi halinde hakim velayetin kaldırılmasına karar verir. Davalı babanın cezaevinde bulunması nedeniyle velayet görevini yerine getiremeyeceği anlaşılmaktadır. Uzman tarafından hazırlanan raporda da davacı annenin müşterek çocuğun bakım ve sorumluluğunu üstlenme konusunda yeterli motivasyona sahip olmadığı belirtilmiş, tanıklar da davacı annenin fuhuş yaptığını ve madde kullandığını beyan etmişlerdir. Bu nedenlerle davacı annenin de velayet görevini üstlenecek yeterlilikte olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; velayetin Türk Medeni Kanununun 348/1. maddesi gereği anne ve babadan kaldırılarak, çocuğa vasi atanmak üzere sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulmasına (TMK.md. 404/2) karar vermek gerekirken, davanın reddi şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/848, Karar No: 2023/4383, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/848 E.  ,  2023/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/83 E., 2021/2766 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/129 E., 2018/175 K.

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların mazbut Veziriazam Nevşehirli Damat ... Paşa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak evladı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, dava konusu vakfın galle fazlasının alınabilmesi için vakıf kurucusu ile kan bağının ispatlanması gerektiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların üst soylarının ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/126 Esas, 2013/15 Karar ... kararı ile dava konusu Veziriazam Damat ... Paşa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespit edildiği, vakfiyede vakıf evlatları açısından batın şartının bulunmadığı ancak bunun üst soylar sağ iken alt soyların galle fazlası alabilmeleri anlamına gelmediği gerekçesiyle, üst soyları sağ olan davacıların davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu Vakfa ait vakfiyelerde galle fazlasının evlada dağıtımı için batın şartı öngörülmediğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 ... Vakıflar Kanunu'nun (5737 ... Kanun) 75 ve 76 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu Vakfa ait iki ayrı vakfiye bulunduğu, Nevşehirli Damat ... Paşa ve eşi ... Sultan Vakfı'na (Darulhadis vakfı) ait 1141 H. (1729 M.) tarihli vakfiyenin galle fazlasının dağıtımına ilişkin bölümünde; "fazlai bakiyesi evlad ve ahvadları ve badelinkiraz eliyazü billahi teala uteka ve atikat ve uteka ve atikatlarının evladları ve evladı evlatları beyninde zükur ve inas ve karib ve baid ehaduhum ahari gerek hacbi hirman gerek hacbi noksan ile hacib olmamak üzre alesseviye tevzi ve taksim oluna" ifadelerinin mevcut olduğu, yine Nevşehirli Damat ... Paşa Vakfı'na ait tarihsiz vakfiyenin (Muşkara Vakfı, Nevşehir Vakfı) galle fazlasının dağıtımına ilişkin bölümünde; "gerek Darulhadis Vakfı ve gerek işbu Muşkara Vakfı'nın bilhasebi'l-ade zuhur eden masarif-i külliyelerinden bir hususa sarf için harameyn dolabında hıfz ve zabt olunan beşbin kuruştan küllen ve bazan masruf olan mertebeyi yine beşbin kuruşa tekailden sonra sahhalbaki vechi'l meşruh üzre bu iki vakfın fazla-i bakiyesi evlad-ı kiram-ı hazret-i vakıf-ı müşarünileyh beyninde zükuret ve unuset ve tertib-i butun itibarsız ale's-seviye taksim oluna..." şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, her iki vakfiyede de galle fazlasının evlada dağıtımı hususunda batın şartının öngörülmediği anlaşıldığına göre; vakfiyede böyle bir şart bulunmamasına rağmen, üst soyları sağ olan davacıların galle fazlasından yararlanamayacaklarından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteğinin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15960, Karar No: 2015/17325, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15960 E.  ,  2015/17325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ..... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1593, Karar No: 2023/1827, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1593 E.  ,  2023/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/793 E., 2022/1009 K.

DAVACI- DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI- DAVACI : ... vekili Av. ... vd.

DAVA TARİHİ : 13.12.2018- 18.01.2019- 16.01.2019

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen baba ile çocuk arasında boşanma kararı ile tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılması, mümkün olmazsa yeniden düzenlenmesi ve karşı dava olarak açılan çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve birleşen velâyetin değiştirilmesi davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı-davalı anne vekilinin açtığı kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü ile baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine; karşı davanın reddine ve birleşen velâyetin değiştirilmesi davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı baba vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı anne vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini ve boşanma kararı ile baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, babanın kişisel ilişki zamanlarında çocuğa özen göstermediğini, onu bahçe hortumu ile yıkayıp kulağına su kaçırdığını ve hastalanmasına sebebiyet verdiğini, çocuk ve sevgilisi ile birlikte aynı yatakta yattığını, çocuğun yanında alkol kullandığını, odaya kilitleme cezası verdiğini, yüzüne sigara dumanı üflediğini ve sözel şiddet uyguladığını iddia ederek çocukla baba arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını, kişisel ilişkinin kaldırılması uygun görülmez ise yatılı olmayacak şekilde yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP