muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10789, Karar No: 2024/4757, Tarih: 27.06.2024

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık hakkında ihmali davranışla kasten adam öldürme suçundan iddianame düzenlendiği, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesince eylemin taksirle bir kişinin ölümüne yol açmak suçunu oluşturduğu tespiti ve sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun reddedildiği, sayın çoğunlukça iddianamede vasıflandırılan suç yönüyle eksik inceleme bulunduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiş ise de eksikliğin TCK'nin 83. maddesindeki suça mümas olduğu, oysa sanığa atılı eylemin ancak TCK'nin 83/2-b maddesindeki suça mümaselet edebileceği, bu suçun oluşması için ise sanığın önceki davranışının başkalarının hayatı ile ilgili tehlikeli bir durum oluşturması gerektiği, sanığın kasıtlı veya kusurlu herhangi bir hareketinin bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun maktule ait olduğu gözetildiğinde sanığın gerçekleştirdiği bir davranış bulunmaması sebebiyle TCK'nin 83/2-b maddesinde bahsedilen şekilde garantörlük sıfatı bulunmadığı anlaşıldığından Yerel Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunu reddeden Mahkeme kararının da yerinde olduğu kanaatiyle onama kararı verilmesi gerektiği cihetiyle verilen karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/4864, Karar No: 2025/3156, Tarih: 07.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4864 E.  ,  2025/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/362 Esas, 2024/773Karar

HÜKÜM :Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 E., 2021/450 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı şirket vekili duruşmalı, davalı Kurum vekili duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait "..." markalarının tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin 2018/59442 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, bu başvuruya yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen yerinde görüldüğünü ve bir kısım malların başvuru kapsamından çıkarıldığını, başvurunun tümden reddi için bu karara yapılan itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden de başvurunun reddinin gerektiğini, markaların benzer olduğunun davalı Kurum'un da kabulünde bulunduğunu, her ne kadar davalı şirket adına 97/020675, 98/019473, 2000/28662 sayılı tescilli markalar mevcut ise de davalının, bu markaların kapsamına giren emtiayı genişletmeye çalıştığını, bu nedenle müktesep hak kurumundan yararlanamayacağını, ayrıca davalının, önceki tarihlerde tescilli markalarının görselini de değiştirdiğini, davacı markalarındaki "..." ibaresinin yazım stiline ve dalgalı şekline çok yakın bir kullanım seçtiğini, davalının bu markalardan sonra tescil ettirdiği markalarının aleyhine davacı tarafından açılan hükümsüzlük davalarının da müvekkili lehine sonuçlandığını, davacı markalarının tanınmışlığı nedeniyle farklı emtia sınıflarına giren mal ve hizmetler açısından da korunacağını, davalının, müvekkilinin tanınmış markalarının ününden haksız şekilde faydalanma amacıyla ve önceki tarihlerde tescilli markalarının tescil kapsamı dışına çıkarak, dava konusu markayı tescil ettirmek istemesinin davalının kötüniyetini gösterdiğini ileri sürerek YİDK’in 23.12.2020 tarih ve 2020-M-8909 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davalının züccaciye sektöründe "..." markası altında faaliyet gösterdiğini, davacının ise ev tekstili sektöründe faaliyet gösterdiğini, taraf markaları arasında iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunmadığını, ayrıca davacının markalarının 20, 22, 23, 24, 25, 26 ve 27. sınıflara giren tekstil ile ilgili ürünler için tescilli olduğunu, davalı başvurusunun ise 08 ve 21. sınıf giren mallarda tescil edilmek istendiğini, taraflar arasında yargıya intikal etmiş uyuşmazlıkların hiçbirinde taraf markalarının kapsamına giren bu emtianın benzer bulunmadığını, davacının markalarının sadece sektörel anlamda tanınmış olduğunu, bu tanınmışlığın, uyuşmazlık konusu olan mallarda davalının önceki tarihlerde tescilli "..." ibareli markalarından ... müktesep hakkının önüne geçemeyeceğini, davacının davasına dayanak yaptığı 2006/23061, 2006/03814, 2001/02637, 159110, 149293, 115619, 85779, 2005/32261, 2007/23015, 96858, 121867 ve 2009/66400 sayılı markaların kullanılmadığını, dolayısıyla bu markaların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü uyarınca yapılacak incelemeye dahil edilmemesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, YİDK kararında geçen davacının "..." ibareli bazı markalarının kullanım ispatına konu olup davacı tarafça SMK'nın 19/2 maddesi kapsamında davaya konu edilen mallar/hizmetlerde bu markaların kullanıldığının ispat edilemediği, bu markalar yönünden SMK'nın 6/1 maddesindeki koşulların oluşmadığı, kullanım ispatına tabi olmayan "..." ibareli markalar açısından ise dava konusu başvurunun kapsamındaki mallar ile bu markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığı, dolayısıyla bu markalar yönünden de SMK'nın 6/1 maddesi anlamında bir tescil engelinin olmadığı, davalı tarafın daha önceden 8. ve 2l. sınıftaki bazı mallar için 1990 yılından itibaren "..." ibareli tescilli markalarının bulunduğu, bu husus gözetildiğinde, davacının tanınmış olduğu iddia edilen mesnet markalarından haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususlarının kanıtlanamadığı, SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı, başvurunun kötüniyetli yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru kapsamında bırakılan mallarla, davacının itirazına mesnet olan ve tescil tarihleri ile başvuru tarihi arasında beş yıllık süre geçmediği için kullanmama define tabi olmayan markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik olmadığı, emtia benzerliği koşulu gerçekleşmediğinden, SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının, başvuru kapsamında bırakılan mallar yönünden oluşmadığı, davacı markalarının ev tekstili sektöründe tanınmış olduğu, ancak başvuru kapsamında kalan mallar yönünden SMK'nın 6/5 maddesindeki hallerin ortaya çıkacağının ispat edilemediği, bu itibarla SMK'nın 6/5 maddesi anlamında bir tescil engelinden de söz edilemeyeceği ancak tarafların markalarında kullanmak istedikleri ibarelerin SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzer bulunduğunun hem davalı Kurum'un, hem de mahkemenin kabulünde olduğu ve fakat davalı şirketin "..." ibareli 1997/023675, 1998/19473 ve 2000/28662 sayılı markaları varken yeni marka tescillerine yöneldiği, bu sırada özellikle 1998/19473 sayılı "..." ibaresiyle birlikte "Dünya Küresi şeklini" de içeren markasını yenileyerek, davacının gri, kırmızı ve beyaz renklerle oluşturulmuş ve tanınmışlık kazanan markalarına yanaştıracak biçimde düzenlemeye başladığı, özellikle "..." ibaresinin yazılı bulunduğu kırmızı kuşağın dalgalı biçimini de aynen işaretine yerleştirdiği, işbu davanın konusu bulunan davalının 2018/59442 sayılı marka tescil başvurusunun konusu işaretin de aynı mahiyette olduğu, yani davacının gri, kırmızı ve beyaz renklerle oluşturulmuş ve tanınmışlık kazanan markalarına yanaştıracak biçimde düzenlendiği, "..." ibaresinin yazılı bulunduğu kırmızı kuşağın dalgalı biçiminin de yalnızca kırmızı renk yerine altın rengi kullanılarak yerleştirildiği, davacının marka başvurusuna itiraz aşamasında da açıkça başvurunun haksız rekabete yol açacağını ve davalının tesadüfen söz konusu markayı seçmesinin imkansız olduğunu belirterek kötüniyet gerekçesine dayandığı, davalının markasının tesciliyle ilgili temelindeki bu sakatlık nedeniyle, istem konusu tüm mal ve hizmetler yönünden, başvurusunun tesciliyle ilgili itirazın reddine dair YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 07.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18050, Karar No: 2021/23, Tarih: 04.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/18050 E.  ,  2021/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 18.10.2011 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 30.12.2011 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 28.05.2015 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15743, Karar No: 2012/41681, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15743 E.  ,  2012/41681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, 05.12.2006 tarihinde ihtiyaç kredisi çekip yolda yürümekte olan müşteki ...'nın yanına gelerek önce kapalı çarşıyı sorup, ardından Kütahyadaki akrabasının cenazesine gitmek için 12.000 Euro değerindeki saatini bozduracağını belirtip sarı renkli bir saat gösterdiği, müştekiye senin üzerinde kaç para var saati sana vereyim diyerek hileli sözlerle kandırıp müştekinin üzerinde bulunun 2.000 TL'ye değersiz saati sattığı, sanığın 20.12.2006 tarihinde bu defa çalıştığı işyerine ait 1.900 TL' yi yaya olarak bankaya götürmekte olan müşteki ...'in yanına yaklaşarak önce Mısır çarşısını ve otogarı sorup ardından ailesinin caddenin üst tarafında beklemekte olduklarını paraya ihtiyacı olduğunu peçeteye sarılı olarak gösterdiği çok değerli saatini satacağını belirttiği müştekinin almayacağını belirtip oradan uzaklaşarak polise haber verdiği, polisin kendilerini görüp kaçmaya çalışan sanığı üzerinde diğer müştekiye sattığı saat ile aynı olan saatle yakaladığı anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11166, Karar No: 2014/19378, Tarih: 23.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11166 E.  ,  2014/19378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 01/04/2014

Numarası : 2012/227-2014/165

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davalı nezdinde 15.5.2006 ve 6.12.2011 tarihleri arasında itfaiye ve 112 Acil işlerinde işçi kadrosu ile çalışırken 6111 sayılı Yasanın 166.maddesi uyarınca ihtiyaç fazlası olarak dava dışı kuruma atanan davacı işçinin davalı kurumda çalışması karşılığı ödenmemiş maaş, fazla mesai ücreti ve ikramiye (ilave tediye) alacaklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı fazla çalışma yaptığını takdiri delil olan tanık beyanları ile ispatlamış, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda da tanık beyanları gözetilerek fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.

Davacının çalışma süresi, yaptığı iş ve çalıştığı işyerinin özellikleri ile fazla mesainin takdiri delil olan tanık beyanları ile ispatlandığı ve izin, hastalık gibi nedenlerle devamlı fazla çalışma yapılamayacağı gözetilerek hesaplanan fazla mesai ücretinden önemli oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.

Anılan yön gözetilmeksizin karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 23/10/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2854, Karar No: 2013/1181, Tarih: 14.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/2854 E.  ,  2013/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet teklif etmek

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/12/2011 gün, 2011/8-377 Esas, 2011/301 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanık müdafiin yüzüne karşı verilen kararın temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağı ve kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimdeki eksikliklerin sanık müdafii açısından yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağının anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi uyarınca, 04/03/2010 günü yüze karşı verilmiş olan karara yönelik temyiz isteminin tefhimden itibaren bir hafta içerisinde yapılması gerekmekte iken, sanık ...'ın temyiz süresinden sonra verdiği 22/09/2010 günlü dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5828, Karar No: 2025/769, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5828 E.  ,  2025/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/127 E., 2023/2383 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/239 E., 2021/358 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince müdahil Hazinenin davasının kısmen kabulüne, davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın müdahil-davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı müdahil-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, Şile ilçesi ... mahallesi çalışma alanında bulunan 146 ada 1 parsel sayılı, fındıklık vasıflı, 1.559,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komisyon kararı ile Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesine taşınmazın davacı ...'ın zilyetliğinde olduğu şerhi yazılmıştır.

Davacı ... vekili, İstanbul ili Şile ilçesi ... mahallesi 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazı müvekkilinin yaklaşık 30 sene evvel köy senedi ile dava dışı ... 'den satın aldığını ve malik sıfatıyla kullandığını belirterek, taşınmazın yapılan kadastro tespitinin iptali ile müvekkili adına tespit ve tescilini istemiştir.

Hazine vekili, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhin silinmesine yönelik olarak davaya müdahil olmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın (A) ile gösterilen kısmında davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle bu bölüme ilişkin olarak davanın kabulüne, davacı (A) ile gösterilen alan dışında talep ve davası olmadığını beyan ettiğinden, müdahil Hazinenin davasının kısmen kabulüne; davacı ...'ın davasının kabulüne, dava konusu İstanbul ili Şile ilçesi ... mahallesi 146 ada 1 nolu parselin bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 853.23 m² kısma ilişkin komisyon kararının iptaliyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 706.13 m² kısma ilişkin komisyon kararının iptaliyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, müdahil-davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair verilen karar müdahil-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 21.02.1991 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Arazi kadastro çalışmaları ise 1972-1973 yıllarında yapılmıştır.

Bilindiği üzere, öncesi boş (hali) ya da ham toprak olan taşınmazların 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun şekilde ve malik sıfatı ile kullanılması halinde zilyedince iktisabı mümkün olmakla beraber evveliyatı taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin imar ve ihya edilmeksizin iktisabı olanaksızdır. Bu nedenle de, tescili istenilen yerlerin önceki niteliğinin belirlenmesi zorunludur. Somut olayda çekişmeli taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık gibi imar-ihya gerektiren yerlerden mi, yoksa hali veya ham toprak mı olduğu hususunun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gereğince, imar-ihyaya muhtaç olan taşınmazların onaylanmış imar planı kapsamında kalması halinde onay tarihine kadar imar-ihyasının tamamlanmış ve devamında 20 yıllık zilyetlik süresinin doldurulmuş olması halinde kişiler adına tesciline karar verilebileceği tartışmasızdır. Esasen bu yön İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde bulunmakta olup eldeki dosyada çözümlenmesi gereken husus, taşınmazın öncesinin imar-ihyaya muhtaç olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Zira aynı madde kapsamı uyarınca, öncesinde imar-ihyaya muhtaç bulunmayan, boş (hali) arazilerin zilyetlikle tasarruf edilmeye başlanması ve sürdürülmesi halinde 20 yıllık zilyetlik süresinin imar planının onaylandığı tarihe göre değil, duruma göre ihdas, dava, tespit tarihine göre belirlenmesi gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi kapsamında imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmediği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı bulunduğu halde, taşınmazın bu imar planı kapsamında kalıp kalmadığı hususunun net olarak ortaya konulmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma nedeni Kadastro Müdürlüğünden sorularak, yöreye ait en eskisinden itibaren tüm memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları Mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise Mahkeme karar örnekleri ve 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı ilgili yerlerden getirtilmelidir.