muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/196, Karar No: 2011/10096, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/196 E.  ,  2011/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafından icra takibine konu edilen beş adet bononun dava dışı ... Ltd. Şti. tarafından keşide edilmesine rağmen menkulleri aleyhine icra takibine geçildiğini belirterek müvekkilinin bu bonolardan dolayı borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonolardaki kaşe üzerinde imza olmaması nedeniyle şirketin sorumlu olamayacağı ve şirketin ortakları olan davacıların sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda takibe konu bonolardaki imzaların davacılara ait olduğu , bu durumun inkar edilmediği, keşideci şirket kaşesi üzerinde imza olmadığı, böylece keşideci dava dışı şirketin sorumlu olmayıp imza sahibi davacıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35925, Karar No: 2015/11180, Tarih: 30.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35925 E.  ,  2015/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nin 53/4 maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında TCK'nin 53/1. fıkra hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılarak, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4387, Karar No: 2018/20126, Tarih: 21.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4387 E.  ,  2018/20126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen sosyal ve ekonomik durum araştırması içeriğinde, sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde pskiyatrik tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda usulünce sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre,

a-Sanık hakkında kurulan 21.12.2006 tarihli ilk hükümde sanığa verilen cezaların ertelenmesine karar verildiği, hükümlerin sanık tarafından temyiz edildiği ve denetim süresinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığa verilen cezaların ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın, hakaret suçunu katılanın kendisine yönelik haksız eylemi üzerine gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret suçuna ilişkin daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesindeki özel tahrik hükmü yerine aynı Kanunun genel tahrik kurumunu düzenleyen 29. maddesinin uygulanması,

c-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 29. maddesi uygulanırken 28 gün yerine 23 gün hapis ve sonuç cezanın 460 TL yerine 380 TL adli para cezası olarak eksik belirlenmesi,

d-Hakaret suçunda, seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi nedeniyle TCK'nın 50/3 maddesi gereği seçenek yaptırıma çevrilirken, aynı Kanunun 50/2 maddesi gereği para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımların uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29754, Karar No: 2014/16853, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29754 E.  ,  2014/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/145275

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2010/111 (E) ve 2012/220 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ilk ifadesinde, sanığın temyize gelmeyen diğer sanık Ersin ile, alkol aldıkları bar içerisinde kendisini darp ettiğini, bardan çıktıktan sonra arkasından iki kişinin gelerek para istediklerini ve kendisini yeniden darp ettiklerini, bu esnada kaçarken düşerek ayağının kırıldığını, arkasından gelen şahıslardan birinin bar içerisinde kavga ettiği diğer sanık Ersin'i andırdığını belirttiği, kovuşturma aşamasında alınan ikinci beyanında kesin şekilde bar içerisinde kavga ettiği sanıklar ile arkasından gelerek darp eden şahısların aynı olduğunu belirttiği, sanıkların teşhise yarar fotoğrafları gösterilerek alınan 16/12/2011 ifadesinde ise bar içerisinde her iki sanığın kendisini darp ettiklerini fakat bar çıkışında kendisine saldıran ve ayağının kırılmasına sebebiyet veren eylemi gerçekleştiren şahısların T. A.ve F.M.isimli şahıslar olduğunu belirttiği, sanığın aşamalarda bar içerisinde sözlü münakaşa olduğunu fakat katılanın arkasından giderek atılı eylemi işlemediğini savunduğu görülmekle, katılanın beyanlarındaki çelişkinin giderilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile, kemik kırığı şeklindeki eylem bakımından mahkumiyete yeter delillerin ne olduğu da karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16356, Karar No: 2023/737, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16356 E.  ,  2023/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddenin birinci ve ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince 5.400 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık mahkemece verilen kararı temyiz etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24493, Karar No: 2015/31109, Tarih: 23.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/24493 E.  ,  2015/31109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/223920

MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/2 (E) ve 2012/286 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında, sahte çek düzenlediği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında suça konu çeki H.. T..' dan sattığı tüfekler karşılığı aldığını, gerektiğinde satışa ilişkin faturaları ibraz edebileceği şeklinde söylemesi ve Adli Tıp Uzmanı tarafından soruşturma aşamasında alınan çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanıktan iddia ettiği alışverişe ilişkin belgeler istenilmeden, suça konu çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzalar ile tanık H.. T..' a ait temin edilecek yazı, rakam ve imzalar ile çekteki yazı, rakam ve imzanın aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17102, Karar No: 2025/10423, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17102 E.  ,  2025/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1123 E., 2022/528 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/292 E.,2021/68 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/562, Karar No: 2023/1360, Tarih: 28.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/562 E.  ,  2023/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanmadan sonra açılan maddî ve manevî tazminat alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... ile evli iken kendisini aldattığını, bir çocuğu olduğunu, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’un (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi gereğince tarafların zina hukuksal nedeni ile boşandıklarını, davalı erkeğin davranışlarının aynı zamanda tazminata hükmedilmesini gerektiğini; diğer davalı Sabahattin’in ise oğlunun durumunu bilmesine rağmen bu evliliğe neden olmasından dolayı kusurlu olduğunu ileri sürerek davalılardan müştereken ve müteselsilen 10.000,00 TL.maddî ve 20.000,00 TL.manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı Sabahattin vekili, ilişkinin aile hukukundan kaynaklandığını, husumetinin olmadığını; davalı erkek vekili ise, boşanmanın gerçekleşmesinden 1 yıl sonra açılan ... bu davanın kötü niyetli olduğunu, boşanma davasında talep edilmeyen, saklı tutulmayan maddî ve manevî tazminat taleplerinin bu davada talep edilemeyeceğini ileri sürerek, Sabahattin yönünden husumetten, Uğur yönünden ise öncelikle süre yönünden mümkün değilse esastan reddi karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2016 tarih ve 2015/99 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararı ile “...tarafların boşanmalarına ilişkin ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/72 esas, 2014/43 karar sayılı ilamı içeriği ile telefon simkartı üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde verilen rapor içeriğine göre davalı ...'ün kusurlu olduğu ve yine özellikle tanık beyanlarından davalı ...'ün evlilik dışı ilişkisi olduğu ve bu ilişkiden bir çocuğunun bulunduğu, davacı ... Bülbül'ün bu olayları evlendikten sonra öğrendiği, davalı ...'un evlilik dışı ilişki yaşadığı kişi ile de daha sonra evlendiği, davacı ile evlilikleri esnasındaki söz konusu olaylar nedeniyle davalı ...'ün kusurlu olduğu anlaşılmakla, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tazminat isteyen davacının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, geçimsizliğe esas olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşıldığından tarafların sosyal ve ekonomik durumları tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı yararına uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın uygun bir maddî tazminat isteyebileceğini düzenlemiş olmakla toplanan delillerden maddî tazminat isteyen eşin boşanma sonucu en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği anlaşılmakla, diğer davalı Sabahatin Bülbül yönünden 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi gereğince husumet tevcih edilemeyeceği anlaşıldığından...” gerekçesi ile davalı Sabahattin yönünden davanın husumetten reddine, Uğur yönünden davanın kısmen kabulü ile kadın yararına 3.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili husumet nedeniyle reddi kararı ile; davalı ... tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.02.2020 tarih 2017/2830 Esas, 2020/334 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin davalı Sabahattin yönünden verilen husumetten ret kararının doğru olduğu, davalı ... yönünden yapılan incelemede ise olayların hukuki niteliğinin 4721 sayılı Kanun’un 174 üncü maddesinden kaynaklandığı, Mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, tarafların bu yöndeki itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla Aile Mahkemesi sıfatıyla bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda; "... tarafların boşanmalarına ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/72 Esas, 2014/43 Karar sayılı ilamı içeriği ile telefon simkartı üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde verilen rapor içeriğine göre davalı ...'ün kusurlu olduğu ve yine özellikle tanık beyanlarından davalı ...'ün evlilik dışı ilişkisi olduğu ve bu ilişkiden bir çocuğunun bulunduğu, davacı ... Bülbül'ün bu olayları evlendikten sonra öğrendiği, davalı ...'un evlilik dışı ilişki yaşadığı kişi ile de daha sonra evlendiği, davacı ile evlilikleri esnasındaki söz konusu olaylar nedeniyle davalı ...'ün kusurlu olduğu anlaşılmakla,TMK.nun 174/2.maddesi gereğince tazminat isteyen davacının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, geçimsizliğe esas olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşıldığından tarafların sosyal ve ekonomik durumları tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı yararına uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi, TMK. 174 maddesi birinci fıkrası gereğince mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın uygun bir maddî tazminat isteyebileceğini düzenlemiş olmakla toplanan delillerden maddî tazminat isteyen eşin boşanma sonucu en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği anlaşılmakla davacı yararına uygun miktarda maddî tazminata hükmedilmesi gerektiği, davalı Selahattin Bülbül yönünden davanın kesinleşmesi nedeniyle bu davalı bakımından yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına .... " şeklindeki gerekçesi ile kadın yararına 3.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, davalı Selahattin Bülbül yönünden davanın kesinleşmesi nedeniyle bu davalı bakımından yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacı ile evlenmeden önce bir ilişki yaşadığı ancak evlenmek niyetiyle taşındığında o ilişkisini bitirdiğini, sonradan önceki ilişki yaşadığı kadının hamile kaldığını öğrendiğini bunu da davacı ile paylaştığını, bu olayı bildiğini, aradan geçen zaman sonra ileri sürmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, ailesinin etkisinde kalarak bu davayı açtığını, davanın kabulünün hatalı oluduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk