muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5432, Karar No: 2022/1982, Tarih: 03.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5432 E.  ,  2022/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... ... 1. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez bir kısım davalılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü/mahallesi çalışma alanında bulunan 155 ada 4 parsel sayılı taşınmaz davalılar adına paylı mülkiyet üzerine tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili davalılar adına zilyetlikle kazanım şartlan oluşmadan dava konusu taşınmazın davalılar adına tespit edildiğini belirterek, tespitin iptali ile taşınmazın vekil edeni Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 155 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına yapılan tespitinin iptali ile taşınmazın kadastro tutanağında yazılı diğer kayıtlarla Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu defa bu karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22459, Karar No: 2014/11960, Tarih: 30.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22459 E.  ,  2014/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi (Üsküdar 3. Aile)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2014 günü temyiz eden davacı ... vekili Av.Muharrem Beçe ve karşı taraf davalılardan Eksper Gıda Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. vekili Av.Kemal Güngör geldiler. Diğer davalı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutu olan taşınmaz üzerine, davalı eşi tarafından diğer davalı şirket lehine kendi rızası alınmadan ipotek tesis edildiğini ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince ipoteğin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece “aile konutu olan taşınmaz üzerine alacak verecek meselesinden dolayı davacının bilgisi dahilinde ipotek konulduğu, mal kaçırmak kastıyla hareket edilmediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. İpoteğin davacı eşin bilgisi dahilinde konulmuş olması açık rızanın varlığı için yeterli kabul edilemez. Ne var ki ipotek tesisine ilişkin işlemden önce tapu kütüğünde "aile konutu" olduğuna dair bir şerh bulunmadığına göre, davalı şirketin ipoteğe ilişkin kazanımı iyiniyetli olması halinde korunur ( TMK. md. 1023). Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. İyiniyetin varlığı asıl olduğuna göre, ipoteğe ilişkin kazanımda davalı şirketin kötü niyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü, bunu iddia edene düşer (TMK. md. 6). Davacı, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu gösteren bir delil getirememiştir. Açıklanan sebeple davanın reddi sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.(HMUK.md.438/son)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp Eksper Gıda'ya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.30.05.2014

Dava, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine aykırı olarak diğer eşin açık rızası alınmadan aile konutu üzerine davalı şirket lehine konulan ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkin olup, mahkemece; “ipotek tesisinden davacı eşin haberinin olduğu, davacının bilgisi dahilinde ipotek tesis edildiği” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Taşınmazın “aile konutu” olarak özgülendiği ve halen dahi bu vasfını devam ettirdiği tartışmasızdır. Konut üzerinde hak sahibi olan davalı kadının, kardeşinin ortağı olduğu dava dışı Düzey Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin borcunun teminatını teşkil etmek üzere konut üzerine, eşinin açık rızasını almaksızın 4.9.2008 tarihinde ipotek tesis ettirdiği anlaşılmaktadır. İşlem tarihinde taşınmazın tapu kaydında “aile konutu” olduğuna ilişkin bir şerhin bulunmadığı doğrudur. Böyle bir durumda, lehine ipotek tesis edilenin iyiniyetli olması halinde kazanımı korunur. (TMK. m. 1023) Lehine ipotek tesis edilen iyiniyet iddiasında bulunabilecek durumda ise, durum böyledir. Olayda, lehine ipotek tesis edilen davalı şirket, ticaret şirketi olup, tacirdir. Her tacir ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür. (eTTK. m. 20/2, 6102 s.TTK. m. 18/2) Bu yükümlülüğü alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın fiili ve hukuki durumunu bilmeyi de gerektirir. Bu özeni göstermeyen, iyiniyet savında bulunamaz. (TMK. m. 3/2) Davalı şirket, ipotek tesisine esas olmak üzere işlemden önce konutta ekspertiz incelemesi yaptırmış ve konutun “aile konutu” olarak kullanıldığını görmüştür. Kendisiyle işlem yapan davacının “evli” olduğunu da bilmektedir. Bu bakımdan, basiretli hareket etme yükümlülüğü de dikkate alındığında, “iyiniyetli olduğu” yönündeki savunmasına değer verilemez. Vakıa ve karinelerden kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın, kötüniyetli olduğunu diğer tarafın ispat etmesine de lüzum yoktur. Davacının, yapılan işlemden haberdar olması, açık rızası alınmadan yapılan işleme geçerlilik kazandırmaz. Çünkü Kanun, örtülü rızayı veya rızanın varlığına delalet eden bir takım davranışları yeterli görmemiş, “açık rıza” aramıştır. Bu sebeple, davanın kabulü ile ipoteğin iptaline karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/5089, Karar No: 2021/1457, Tarih: 18.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5089 E.  ,  2021/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.02.2019 tarih ve 2016/155- 2019/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve asıl davada davalı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu olan davalının başlattığı icra takibine konu senedin cebir ve tehdit ile imzalatıldığını, müvekkilinin yaşı itibarıyla anlama ve idrak etme yeteneğinden de yoksun olduğunu ileri sürerek, takip konusu senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, davalının müvekkili aleyhine başlattığı icra takibine konu senedin dava dışı oğlu olan ve davalının babası olan ... tarafından boş olarak, cebir ve tehdit ile imzalatıldığını, müvekkilinin alzheimer hastası olduğunu, davalıya senet verilmesini gerektirir bir ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek, takip konusu senet nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve birleşen dosya davalısı, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ve birleşen dosya davalısı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının asıl dava davalısının annesi birleşen dava davalısının babannesi olduğu, uzun yıllar yalnız yaşadığı alzheimer tipi demans ve anksiyete bozukluğu bulunduğu, 2007 yılında asıl dava davalısı oğlu tarafından alıkonulduğu ve manevi baskı ve cebir ile birçok belgenin imzalattırıldığı, dava konusu bonoların da bu dönemde imzalatıldığı bedelsiz oldukları gerekçesiyle, davacının asıl ve birleşen dava dosyasındaki davalılara borçlu olmadığının tespiti talep edildiği, davacının yaptığı şikayetler üzerine Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan soruşturmaların takipsizlikle sonuçlandığı, yine Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/233 E. 2013/514 K. sayılı dosyasında davalı ve davadışı ... hakkında beraat kararı verildiği, suçlamaların mahiyeti itibarıyla konusu suç teşkil eden konularda yemin teklif edilemeyeceğinden yemin deliline dayanılmasının da söz konusu olamayacağının anlaşıldığı, davacının dayandığı ve ibraz ettiği delillerin takip dayanağı 22.06.2007 düzenleme, 01.06.2009 ödeme tarihli 90.000.- TL bedelli senet ve 20.06.2007 düzenleme, 20.06.2011 ödeme tarihli 150.000.- TL bedelli senedin cebir ve tehdit neticesinde alındığı, bedelsiz olduğunun iddia edildiği, kambiyo senedi niteliğinde ve sebepten mücerret bulunan bonolara karşı borçlu bulunmadığının yazılı delillerle ispatı gerektiği ancak senedin davacıya zorla imzalattırıldığı iddiasının tanıkla ispatı mümkün olmasına karşın tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı duyumlarını beyan ettikleri bu haliyle ispat yükü üzerinde olan davacının sunduğu delillerin davasını ispatlamaya elverişli olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve asıl davada davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve asıl davada davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve asıl davada davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 29,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalıdan alınmasına, 18.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava;

1)Bolu 1. İcra Müdürlüğünün 2012/273 sayılı dosyasında takibe konu borçlusu davacı, alacaklısı davalı ... olan 22.06.2007 tanzim, 01.06.2009 ödeme tarihli 90.000.00 TL bedelli bono,

2) Aynı İcra Müdürlüğünün 2012/5511 sayılı dosyasında takibe konu borçlusu davacı, alacaklısı ... olan 20.06.2007 tanzim, 20.06.2011 ödeme tarihli 150.000.00 TL bedelli bono nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava;

1)Bolu 1. İcra Müdürlüğünün 2012/273 sayılı dosyasında takibe konu borçlusu davacı, alacaklısı davalı ... olan 22.06.2007 tanzim, 01.06.2009 ödeme tarihli 90.000.00 TL bedelli bono,

2) Aynı İcra Müdürlüğünün 2012/5511 sayılı dosyasında takibe konu borçlusu davacı, alacaklısı ... olan 20.06.2007 tanzim, 20.06.2011 ödeme tarihli 150.000.00 TL bedelli bono nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemenin 23.12.2014 tarih ve 2012/25 esas, 2014/532 karar sayılı davanın kabulüne ilişkin kararın davalılarca temyizi üzerine Dairenin (Kapatılan 19. H.D) 2015/4678-17561 sayı ve 24.12.2015 tarihli kararı ile "davalı ... hakkında yapılan ceza soruşturması sonucunda açığa imzanın kötüye kullanılması ve dolandırıcılık suçlarından Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/233 esas sayılı dosyasında davacının katılan sıfatıyla yer aldığı, sanık hakkında beraat kararı verildiği, ancak henüz kesinleşmediği T.B.K 74 maddesi gereğince ceza mahkemesince saptanacak maddi vakıaların hukuk hakimini bağlayacağından ceza dosyası sonucunun beklenmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş,

Yerel mahkemece bozmaya uyularak sonucu beklenen ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi üzerine bu kez dava konusu bonoların davacıya zorla imzalatıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin vaki temyizi üzerine yerel mahkeme kararı çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Dairenin bozma ilamında belirtilen ceza dosyasında davalı ...'in delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiş ve ceza mahkemesi kararı bu şekilde kesinleşmiştir.

Ceza mahkemesinin beraat gerekçesine göre bu halde ceza mahkemesi kararının, maddi vakıa yönünden hukuk hakiminin bağlayıcı bir tarafı bulunmamaktadır

Bu durumda, hukuk hakiminin uyuşmazlığı çözmek için ceza dosyasındaki delillerde dahil olmak üzere dosya içeriğinde bulunan tüm delilleri objektif bir biçimde de takdir ederek sonucuna göre karar vermesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, dava konusu bonoların davalı oğlu tarafından kendisinden boş imzalatılmak suretiyle cebir-tehdit altına alındığını iddia etmekte

Davalı ..., bononun kendisine davacı annesi tarafından miras paylaşımındaki adaletsizliğin giderilmesi için bağışlama vaadi ile verildiğini,

Diğer davalı da, dava konusunu bononun babaannesi olan davacı tarafından öğrenim masrafları için verildiğini savunmaktadırlar.

Dava konusu bonoların tanzim tarihinde davacı 77 yaşında olup yalnız yaşamakta, bazen davalı oğlunun, bazen de davadışı oğlu ...'in yanında kalarak hayatını idame ettirmeye çalışmaktadır.

Davalı ile davadışı kardeşi ... arasında miras ihtilafından kaynaklanan ve ceza dosyalarına konu olmuş uyuşmazlıklarda bulunmaktadır.

Diğer davalı da, dava konusunu bononun babaannesi olan davacı tarafından öğrenim masrafları için verildiğini savunmaktadırlar.

Dava konusu bonoların tanzim tarihinde davacı 77 yaşında olup yalnız yaşamakta, bazen davalı oğlunun, bazen de davadışı oğlu ...'in yanında kalarak hayatını idame ettirmeye çalışmaktadır.

Davalı ile davadışı kardeşi ... arasında miras ihtilafından kaynaklanan ve ceza dosyalarına konu olmuş uyuşmazlıklarda bulunmaktadır.

Davacı, bir kısım mallarını uhdesinde tutarak büyük bir çoğunluğunu 4 çocuğu arasında eşit olarak pay ettiğini, ancak davalı oğlunun bu paylaşıma rıza göstermeyerek kendisinden manevi cebir ve zorlama ile boşa imza aldığını beyan etmekte, davalı ise kendisine miras paylaşımında az yer verildiğini, bu haksızlığın giderilmesi için dava konusu bononun verildiğini bildirmektedir.

Davacının tüm aşamalardaki istikrarlı anlatımlarından, olayların akışından, tanıklar ..., ...ve ...'un yeminli anlatımlarından dava konusu bonoların, davacının mevlid töreni için gittiği tanık ...'in evinden davalı oğlu tarafından alınarak davalının evine götürülmesi ve davalı oğlunun evinde iken manevi cebir altında boşa imzalatılmak suretiyle alındığı, daha sonra her iki belgenin aynı daktilo ile doldurularak bono haline getirildiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/201 esas, 2011/209 karar sayı ve 17.05.2011 tarihli taraflar arasındaki kesinleşmiş kararı da davacı iddiasını desteklemektedir.

Davalı, ...'de 1994 doğumlu olup bononun, lehine düzenlendiği tarihte henüz 13 yaşındadır. Öğrenim giderleri için bononun düzenlendiğini bildirmekle birlikte, halen başka taşınmazları olan davacının torununa taşınmazı bağışlama veya nakit para verme yolu dururken, bono ile borçlanması hayatın olağan akışına aykırıdır. Kaldı ki bu bononun da, davalı ...'un babası olan diğer davalı tarafından manevi cebir ile davacıdan alındığı sabittir.

Açıklanan nedenlerle, her iki bononun da miras paylaşımı nedeniyle manevi cebir altında davalı ... ... tarafından davacı annesinden boşa imzalatılmak suretiyle alındığı, daha sonra davalının her iki bonoyu da aynı daktilo ile doldurduğu, bonoda lehdar olarak kendisi ile kızını gösterdiği, bonoların, davacının iradesi sakatlanarak manevi cebir altında alındığı tüm dosya içeriği ile sabit olduğundan dava kabul edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin yerel mahkeme kararını onayan çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2008/20707, Karar No: 2010/1997, Tarih: 08.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20707 E.  ,  2010/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.9.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174.maddesi gereğince istenen maddi ve manevi tazminat ile aynı Kanunun 175. maddesi uyarınca talep edilen yoksulluk nafakası boşanmanın eki niteliğinde olup ayrıca harca tabi değildir. İsteğin karar verilinceye kadar davanın her safhasında yazılı veya sözlü olarak yapılması yeterlidir. Boşanmaya neden olan olaylarda mahkemenin de kabulünde olduğu gibi eşine şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. maddenin (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmAk üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18692, Karar No: 2018/9964, Tarih: 27.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/18692 E.  ,  2018/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Aydın Adli Tıp şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda, sanığa Adnan Menderes üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 13/06/20108 tarihli ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin 17/07/2006 tarihli raporları ile mental reterdasyon tanısı konulduğunu, yapılan muayenesinde öz bakımının yetersiz olduğu, sorulara amaca yönelik cevaplar verdiği, soyut düşünce ve zekanın sığ olduğu tespiti ile TCK'nun 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağını belirten rrapor ile cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporu arasındaki çelişkinin sanığın tüm sağlık raporları ve muayene evrakları ile Adli Tıp Kurumuna gönderilerek alınacak rapor ile giderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrasına göre, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanun maddesinin 1. fıkrası (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden ve sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12706, Karar No: 2014/17060, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12706 E.  ,  2014/17060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

Davalı... A.Ş. nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan ... plaka sayılı aracın 08.11.2005 tarihinde davalı... Genel Müdürlüğü'ne ait halk otobüsü ile karıştığı kaza sonucu...Genel Müdürlüğü'ne ait halk otobüsünde yolcu olarak bulunan...'ın vefat etmiş olduğu kazaya ilişkin olarak davacılara ödeme yapılmış olup olmadığının davalı ... A.Ş.'den sorularak,... A.Ş. nezdinde düzenlenen tazminat dosyasının ve davacılara ödeme yapılmış ise ödemeye ilişkin banka dekontlarının celp edilerek dosya içerisine konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.