muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2527, Karar No: 2019/8120, Tarih: 26.12.2019

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 19/12/2010 tarihli zararlandırıcı olaydan dolayı hakkında davanın reddine karar verilen davalı ...'nin davacılara karşı sorumluğunun doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarıyla, somut uyuşmazlık için önem arz ettiğinden işveren niteliği konularının açıklanmasında fayda vardır.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre; bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye “işçi”, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara “işveren”, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye ise “iş ilişkisi” denir.İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye “asıl işveren-alt işveren ilişkisi” denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o iş yeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün hale gelecektir.Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu müteselsil niteliktedir. Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır;

a)İş yerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır.

b)Bir başka işveren, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve işçi çalıştırmalıdır.

c)İşverenlik sıfatının, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanılmış olması aranacaktır.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır;

a)İş yerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır.

b)Bir başka işveren, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve işçi çalıştırmalıdır.

c)İşverenlik sıfatının, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanılmış olması aranacaktır.

d)İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir iş yeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e)İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f)Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi ya da yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Birlikte istihdam, grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı iş yerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ve işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır.İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. (M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; hakkında davanın reddine karar verilen davalı ... ile sigortalının işvereni, dava dışı Arça Temizlik Ltd. Şti. arasında belediye bünyesindeki cadde, pazar yeri ve sokakların temizlenmesi konusunda sözleşme düzenlendiği, aynı şekilde davalı Belediye ile Her Enerji Teknolojileri San. Tic. A.Ş. arasında Belediyeye ait çöp ayrıştırma tesisinin kurulması ile Molu çöp depolama sahasının işletilmesi ve rehabilitasyonu amacı ile anlaşma yapıldığı, davalı Belediyenin asıl işlerinden olan çöp toplama, depolama ve rehabilitasyon işini başkaca bir tüzel kişiliğe vermesinin Belediyeyi asıl işverenlik sıfatından ve bunun doğal neticesi olarak da sorumluluktan kurtarmayacağı, asıl işveren olarak alt işverenin (taşeronun) ve bu alt işverenin istihdamlarının kusurlarından birlikte müteselsilen sorumlu olduğu ve hüküm altına alınan tazminatlardan davalıların birlikte sorumlulukları yoluna gidilmesi gerektiği gözden kaçırılarak, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Neticeten adı geçen davalının hüküm altına alınan tazminat tutarlarından kusuru bulunmasa dahi aleyhine hüküm kurulan diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözardı edilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1

.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8610, Karar No: 2015/8620, Tarih: 22.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8610 E.  ,  2015/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32627

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/343 (E) ve 2012/451 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2419, Karar No: 2021/3609, Tarih: 04.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/2419 E.  ,  2021/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 23. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... 1. İş Mahkemesinin işe iade kararını havi dosyasının temyizi nedeniyle Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin kararı sonrası sunulan, yargılama aşamasında sunulmaması nedeniyle hukuken incelemesi yapılamayan ve evvelce itirazı mümkün olmayan Organizasyon Şemasının bilgisi haricinde hazırlandığının ve işveren vekili olmaması sebebiyle fiili duruma aykırı olarak düzenlendiğinin bu nedenle Organizasyon Şemasının görev ve sorumluluk alanını - gerçeği yansıtmadığının ve sahte olduğunun - hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle 2011 tarihli Wall-Era organizasyon şemasının fiili durumu yansıtmadığı hususunun tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçi açmış olduğu bu davada, iş sözleşmesinin feshedildiği 18.02.2011 tarihinde Organizasyon Şemasının görev ve sorumluluk alanını - gerçeği yansıtmadığının ve sahte olduğunun - hükümsüzlüğünün tespiti talebiyle tespit davası açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda işveren tarafından düzenlenen organizasyon şemasının davacının işyerindeki yetki ve sorumlulukları itibariyle gerçeği yansıtmadığı, organizasyon şemasında yer aldığı konumdaki görev tanım ve yetkilerinin davalı tarafından somut ve denetime elverişli şekilde ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Davacı işçinin daha önce fesih bildirimine itiraz ile işe iadeye dair dava açtığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kabul kararı üzerine Yargıtay tarafından verilen karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davacı işçinin işveren vekilinin yardımcısı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair kesin olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin açmış olduğu diğer bir davada fazla mesai ücreti isteğinin de işyerinde üst düzey yönetici konumunda çalıştığı ve mesaisini kendisinin belirlediği gerekçesiyle isteğin reddine dair hüküm kurulduğu ve bu kararında Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin açmış olduğu diğer bir davada fazla mesai ücreti isteğinin de işyerinde üst düzey yönetici konumunda çalıştığı ve mesaisini kendisinin belirlediği gerekçesiyle isteğin reddine dair hüküm kurulduğu ve bu kararında Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Daha önce açılan davaların konusu dikkate alındığında, iş bu dava için kesin hüküm oluşturması mümkün değil ise de; kesinleşen her iki davada da davacının işveren vekilinin yardımcısı konumunda ve üst düzey yönetici pozisyonunda çalıştığı olgusu kesinleşmiş olup her iki karar çerçevesinde yapılan tespitler iş bu dava bakımından kuvvetli delil niteliğindedir.

Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 106/2 maddesine göre davacının iş bu davayı açmakta güncel ve hukuki yararı da bulunmamaktadır.

Kesinleşen kararların unsur etkisi ve iş bu davada kuvvetli delil olma vasfı ile hukuki yarar yokluğu sebebiyle davaya konu tespit isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabule dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurularını esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3966, Karar No: 2016/2574, Tarih: 22.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3966 E.  ,  2016/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında: CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ...'nun mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, bir olay nedeniyle birden fazla kişinin sorumlu tutulmasının kanuna aykırı olduğuna, sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, katılan vekilinin, ise sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Katılan vekilinin sair temyiz iddialarının reddine ancak;

Olay tarihinde, sanık ...'ın genel müdür, sanık ...'in cankurtaran, sanıklar ... ve ...'nun ise teknik eleman olarak çalıştıkları ... Otel'de müşteri olarak bulunan 11 yaşındaki Melanıe Rachel Stark'ın yüzme havuzuna bağlanan kaydıraktaki suyun devir daimini sağlayan emiş pompasının 41x40 cm ebatlarında mazgalı kırık deliğine ayağının sıkışması sonucu boğularak ölümü ile sonuçlanan olayda her ne kadar otelin genel müdürü olan sanık ...'ın kusurunun bulunmadığı nedeniyle beraatine karar verilmiş ise de; ölüme neden olan kırık mazgalın olayın hemen sonrasında kırık olduğunun tespit edilip değiştirildiği gözetildiğinde otelin genel müdürü olan sanık ...'ın kazanın gerçekleştiği havuzun bakım ve onarımı için alanında uzman, teknik yeterliliğe sahip eleman görevlendirmediği, havuzun denetiminin yeteri gibi yapılmadığı, dolayısıyla otelin işleyişinden ve güvenlik önlemlerinin alınmasından sorumlu genel müdür sıfatı ile yetersiz personel istihdam eden sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, isabetsiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3336, Karar No: 2023/6906, Tarih: 09.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/3336 E.  ,  2023/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2422 E., 2018/2324 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükmün, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, 05.04.2018 tarihli ve 2017/4305 Esas, 2018/1212 ... bozma kararı üzerine;

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu 06.11.2018 tarihli ve 2018/2422 Esas, 2018/2324 ... kararı ile, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli, 2017/13 Esas, 2017/98 ... ilamı 5271 ... Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 ... ... Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 ... Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.08.2020 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak,

1. Yargıtay bozma ilamında oy çokluğuyla ByLock dışındaki delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığının belirtilmiş olmasına, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve bozma sonrasında sanık aleyhine başkaca delil elde edilmemesine rağmen, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığı gözetilmeksizin mahkumiyet hükmü verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren okulda okumanın yahut çalışmanın müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

4. Sanığın örgütle iltisaklı yayına abone olduğunu kabul etmediğine ve bu husustaki savunmasının aksini ispatlayacak bir delilin bulunmadığına,

2. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren okulda okumanın yahut çalışmanın müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

4. Sanığın örgütle iltisaklı yayına abone olduğunu kabul etmediğine ve bu husustaki savunmasının aksini ispatlayacak bir delilin bulunmadığına,

5. Tanıkların mahkemedeki beyanları itibarıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair bilgilerinin olmadığını beyan ettiklerine ve mahkemedeki beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine,

6. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

7. Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasının usule ve kanuna aykırı olduğuna,

8. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma İlamı Üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 ... Kanun'un 219 uncu maddesi uyarınca düzenlenmesi gereken 06.11.2018 tarihli duruşma tutanağına göre, sanığın Yargıtay bozma ilamı sonrasında SEGBİS aracılığıyla esas hakkındaki savunmalarının alınmış olmasına rağmen, ses ve görüntü kayıtlarının dönüştürülmesine ilişkin bir tutanağın ya da ses ve görüntü kaydının bulunduğu CD veya başka bir materyalin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu kayıtların çözümünün yaptırılması lüzumu,

2. Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas ve 2017/370 ... kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas 2017/3 ... kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY'nin cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütü niteliğinde olduğu, söz konusu kararda; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetildiğinde,