muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/36072, Karar No: 2025/331, Tarih: 08.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36072 E.  ,  2025/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1087 E. - 2021/630 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/258 E..- 2020/155 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesinin 1. cümlesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6923, Karar No: 2022/7023, Tarih: 14.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6923 E.  ,  2022/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda, davacıya ait 764 parselin 22/2-a çalışması sonrasında yüzölçümündeki azalmanın taşınmazın içinde bulunan yolun bu taşınmazın yüzölçümünden düşürülmesi sebebiyle ortaya çıktığının bildirildiği, tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz içerisinde böyle bir yolun mevcut olmadığının tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 'sınırlandırma' başlıklı 15. maddesinin 6. bendindeki ‘Tapulama veya kadastrodan sonra açılan ve tapu sicilinde terk işlemi yapılmamış olan kamuya ait yol, dere, ark ve benzeri yerler sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı takdirde kamuya terki yapılır.’ hükmü ile aynı Yönetmeliğinin 'sınırlandırma krokisi' başlıklı 17. maddesinin 4. bendindeki ‘Tapulama veya kadastrodan sonra açılan ancak, tapu sicilinde terk işlemi yapılmamış ve ilgililerince muvafakat verilmemiş olan kamuya ait yol, dere, ark ve benzeri yerler ölçülerek, sınırları sınırlandırma ve ölçü krokisi ile yeni paftasında kesik çizgilerle gösterilir.’ hükmü uyarınca, tapulama veya kadastrodan sonra açılan yol, dere, ark ve benzeri yerlerin sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı tadirde kamuya terkinin yapılacağı belirtilmiş olup, davacı Hazine tarafından verilmiş bir muvafakat olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılamadığı; hal böyle olunca, Mahkemece, davacı tarafından çekişmeli taşınmazın kadastrodan sonra açılan yola muvafakatinin bulunup bulunmadığı hususunun tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6770, Karar No: 2019/17177, Tarih: 02.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6770 E.  ,  2019/17177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının hemşire olarak çalıştığını, davacının iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, ancak davacının çalıştığı sürelere ilişkin işçilik alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir .

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, her ne kadar davacı emeklilik nedeniyle ayrıldığını beyan etse de, iradesinin başka bir işyerinde çalışmak olduğunu, davacının 43 yaşında olup, emeklilik sebebiyle ve yaşını beklemek için işten ayrılmadığını, ödenmeyen sair işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sigortalı işten çıkış bildirgesinde ayrılış nedeni olarak işçi tarafından feshi (istifa) kodunun işaretlendiği, iş akdinin feshi hususunda ispat yükünün işverende olduğu, davalının başka bir yerde çalışmak amacıyla istifa etmesinin dosyada ispatlanamadığı, yasanın aradığı yaş hariç diğer emeklilik şartlarını taşıdığı, buna göre emeklilik nedenine dayalı istifası sebebiyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ve yıllık ücretli izin alacağı ile bir takım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Borcu sona erdiren belgelerin temyiz aşaması dahil tüm aşamalarda sunulabileceği, tüm Yargıtay dairelerince kabul edilmiş olup temyiz aşamasında sunulan yıllık izin belgeleri hakkında davacı tarafa diyecekleri sorularak değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2490, Karar No: 2023/8491, Tarih: 06.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/2490 E.  ,  2023/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Selçuk Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2014 tarihli ve 2014/522 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53, 54, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/131 Esas, 2014/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/1, 106/2-a, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/131 Esas, 2014/144 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/346 Esas 2020/3183 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık ... hakkında yakınan ...’ye karşı tehdit suçundan düzenlenen Selçuk Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2014 gün 2014/92 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’in yanında çalışan yakınandan günlük hasılatı isteyip bıçak tevcih edip tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine, ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/199 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci maddesi delâletiyle 106/2-a, 62/1, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine, ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/199 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci maddesi delâletiyle 106/2-a, 62/1, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın, mağdura bıçak göstermediğine, suçun sübut bulmadığına ve suçun maddi, manevi unsurları itibariyle oluşmadığına

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurun çalıştığı pizza dükkanının sahibi olduğu, mağdurun ise motorlu kurye olarak sanığın iş yerinde çalıştığı, 02.03.2014 günü dükkanda dağıtım için kullanılan motorun hacizli olması ve bağlanması nedeniyle sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, sanığın mağdurun elindeki bıçak ile tehdit ederek mağdurun üstünde bulunan fakat sanığın dükkanına ait paraların kendisine iadesini istediği mağdur ve sanık ikrarı neticesinde anlaşılmıştır.

2. Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/199 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararında, tanıklar E. G., L. C., suçtan zarar görenin aşamalardaki beyanlarından ve sanığın aşamalardaki tevil yollu ikrarları ile sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından suçun sübutuna dair ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak;

Sanık, mağdurun çalıştığı iş yerinin sahibidir ve suç tarihinde mağdurun üstünde iş yerine ait paralar bulunmaktadır. Mağdurun ise iş yerine ait suça konu paraları iade etme zorunluluğu vardır. Mağdurun, sanık tarafından istenmesine rağmen iş yerine ait olan malzeme bedellerini ödemek istememesi ve mağdurun iddiasına göre kendi alacak bedellerine mahsuben tutmak istemesi haksız harekettir ve bu durumda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan B paragrafında açıklanan nedenle ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/199 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4002, Karar No: 2017/817, Tarih: 14.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4002 E.  ,  2017/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kayyum tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar, kooperatif denetim kurulu raporları, bilanço ve gelir gider cetvellerinin genel kuruldan 15 gün önce kooperatif merkezine asılmadığını, inceleme yapılmasının engellendiğini, 26.01.2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında hazirun cetvelinde ortak numaralar yazılmayarak üyelerden gizlendiğini, bazı denetleme kurulu raporlarının ve kooperatif borçlarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, 26.01.2013 tarihli kooperatif genel kurul toplantısındaki yönetim ve denetim kurulunun ibrasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalıya usulüne uygun davetiyeye rağmen herhangi bir cevap dilekçesi vermediği, davanın inkarı yolunu savunduğu, 28.01.2015 tarihli celsede kayyum ...'ın kayyum olmayı kabul ettiği ve davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yasal mevzuata uygun yapılmayan genel kurul toplantısında alınan ve önceki yönetim ve denetim kurulunun faaliyet raporlarının, gelir ve gider cetvellerinin ibralarına ilişkin yerinde bulunmayan kararlar alındığından cihetle davanın kabulüne ve davalı kooperatifin 26.01.2014 tarihli genel kurulunda "Yönetim ve denetim kurulları faaliyet raporlarının, gelir ve gider cetvellerinin ibralarına " ilişkin alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kayyum temyiz etmiştir.

Dava, 26.01.2014 tarihli Genel Kurul’da alınmış Yönetim Kurulu ve Denetim Kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin kararın iptali istemine ilişkindir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53/1. maddesi uyarınca, bu tür iptal davalarının açılabilmesi için ortağın toplantıda hazır bulunup da, karara aykırı kalarak keyfiyeti tutanağa geçirtmesi gerekmektedir. Somut olayda söz konusu karara ilişkin oylama öncesinde, davacılardan ... söz alarak görüş bildirmişse de, yapılan oylama sonrasında davacıların muhalefet şerhlerini tutanağa geçirtmedikleri anlaşılmaktadır. İptale konu kararın yoklukla malul bulunması halinde muhalefet şerhi aranmaz ise de, iptale konu kararda böyle bir yokluk hali söz konusu olmadığından ve muhalefet şerhi davanın açılabilmesi için zorunlu ön koşul olduğundan, davacıların iptal isteminde bulunamayacakları gözetilmeksizin işin esasına girilerek ve bilirkişi raporu alınarak söz konusu ibra kararının iptaline karar verilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kayyum'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4062, Karar No: 2012/10037, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4062 E.  ,  2012/10037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de dikkate alındığında, hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Davanın konusu ve tarafları aynı olup ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de dikkate alınarak hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3915, Karar No: 2014/11014, Tarih: 03.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3915 E.  ,  2014/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanığın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, sanığın uyap sistemindeki mernis adresinin yurt dışı olduğu hususu da dikkate alanarak, kararın yurt dışındaki adresine usulüne uygun şekilde tebliğinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21216, Karar No: 2013/31072, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21216 E.  ,  2013/31072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın çantasının eczane içinden çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2302, Karar No: 2018/6626, Tarih: 22.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2302 E.  ,  2018/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08/01/2007 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... köyünde bulunan taşınmazda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartlarının davacı lehine oluştuğunu ileri sürerek taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu, 19/04/2012 tarihli Fen bilirkişi raporu ve ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 42.282,88 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TMK'nın 713. maddesi kapsamında tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastrosu 1971 yılında yapılmıştır. Dava tarihinden önce yapılmış ... kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları incelenmediğinden taşınmazın öncesi ve hukuki durumu belirlenmemiş; keza ... bilirkişi raporunda taşınmazın tarihi belirtilmeyen memleket haritasında ... bütünlüğü içinde olmadığı, ziraat bilirkişinin 07.05.2012 tarihli raporunda taşınmaz sınırlarının sabit olduğu, uzun yıllardır üzerinde ekonomik olarak zirai faaliyet yapıldığı belirtilmiş olmakla birlikte, iade üzerine düzenlenen müşterek bilirkişi raporunda dava konusu alanın sadece güney sınırında sürülmemiş kayalık alanda yaşlı meşe ağaçları olduğu, bu meşelik yer küçük bir alan olduğu tarıma elverişli olmadığının anlaşıldığının belirtilmesi karşısında gerçek kişi adına tesciline karar verilen taşınmazın tamamının zilyetlikle kazanmaya elverişli olup olmadığı hususunda tereddüt oluşmuş; bilirkişiler tarafından keşif sonucu düzenlenen raporlarının yeterliliği hususunda da şüphe oluşmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Medeni Kanunun 713. maddesinden kaynaklanan taşınmaz tescili istemine ilişkindir. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu yöntemince kanıtlanmalıdır.