muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14086, Karar No: 2025/6966, Tarih: 04.03.2025

toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, Devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9009, Karar No: 2015/30467, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9009 E.  ,  2015/30467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/380552

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/215 (E) ve 2014/344 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 02.11.2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11716, Karar No: 2018/1974, Tarih: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11716 E.  ,  2018/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/02/2016 tarih ve 2014/1391-2016/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının .../03/2007 tarihinde Hereke istasyonunda davalı işletmeye ait trene binmekte iken aniden hareket etmesi sonucu ayağının basamağa sıkışıp sürüklenerek tren ile peron arasına düştüğünü ve sağ ayağı diz üstünden, sol ayağının ise bilekten koptuğunu, bu konuya ilişkin olarak davacı vekili ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/901 karar sayılı dava dosyası ile dava açtığını davalı işletmenin %... oranında kusurlu bulunduğunu aynı mahkemenin davacı ...'ın meslekte kazanma kaybının %58 olduğunu dosyanın kesinleştiğini, davacının her iki bacağının diz üstünden kesilmesi nedeni ile ömür boyu protez kullanması zorunlu olduğunu bu protez nedeniyle uğradığı maddi zarardan dolayı davalı işletmenin sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik ....000,00 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin kamu iktisadi kuruluş olduğunu, davanın idari yargı mercilerinde tam yargı davası şeklinde açılması gerektiğini, davacının olayda %100 kusurlu olduğunu, istenilen protez bedelinin fahiş olduğunu, protez bedelinin olay tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi talebini de kabul etmediklerini, yasal faiz olması gerektiğini ve dava tarihinden başlaması gerektiğini savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının, davalıya ait trende meydana gelen kazadan dolayı ömür boyu protez takacak durumda olmasından dolayı, davalı TCDD’nin sorumlu olduğu, davalının haksız eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.072,44TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2018/14914, Karar No: 2019/78, Tarih: 07.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14914 E.  ,  2019/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın davalı ... ... yönünden husumetten reddine diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/06/2018 tarihli ve 2018/2380 Esas, 2018/14264 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 2748 ada 19 parsel üzerinde bulunan dükkan vasıflı taşınmazın 88/288 hissesinin malikleri olan ... isimli şahısların kim olduğu bilinmediğinden İstanbul Defterdarının kayyım olarak atandığını, idarece yapılan tahkikatta dava konusu taşınmazın ... ve ... ... tarafından kullanıldığının tespit edildiğini, 06.08.2008 tarihinde tebligat gönderildiğini ancak ödeme yapılmadığını ...’in de 07.05.2006 tarihinde vefat ettiğini, geriye ... ... hariç diğer davalıları mirasçı bıraktığını, bu nedenle işgalin başlangıç tarihi olan 01.01.2006 tarihinden 31.10.2008 tarihine kadar toplam 35935 YTL ecrimisilin davalılardan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... vekili; dava konusu taşınmazın 1964 yılından beri ... tarafından kullanıldığını ve davalının taşınmazı ...’den kiraladığını, ölene kadar kira bedelini ...'e ödediğini, öldükten sonra da ...’in eşi ...’e ödediğini, davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... ve ...; davayı kabul etmediklerini, dedeleri ...’in 186/288 hissesi olduğunu ve vefat ettiğini, vefattan önceki kısmın davalılardan istenemeyeceğini, dükkanın ... ... tarafından kiracı olarak kullanıldığını, kirayı da ...’e ödediğini, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar vekili; davalıların, muris ...’in 07.05.2006 tarihinde ölümünden sonra 09.02.2007 tarihinde intikal işlemini yaptırdıklarını, davalıların dava açıldığında paydaş olduklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazın davalıların kardeşi ve oğlu olan ... tarafından 25 yıl önce kiralandığını ve ölümünden sonra da diğer davalı ... ...’e kiralandığını, Hazine hissesi için davalı ... ...’in ve öncesinde ise ...’in ecrimisil ödediğini, 88/288 hissenin kullanımının ... ... de olduğunu davalılar 2007 de hissedar olup ihtar da yapılmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda davalı ... ... kiracı olduğundan kendisine pasif husumet tevcih edilemeyeceğinden bu davalı hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın 24.735,63TL üzerinden kısmen kabulüne bu miktarın işgalin başladığı tarihten itibaren yasal kademeli faizi ile birlikte her bir davalıdan hisseleri nispetinde alınıp davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Bu karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.11.2012 tarih ve 2012/17959 Esas ve 2012/22730 Karar sayılı ilamı ile dava açılırken yatırılması gereken peşin harç ve ilam harcının tamamlatılması gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma sonrası Mahkemece harç tamamlatılmış olup davalı ... ... hakkında pasif husumet ehliyeti yokluğundan açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 01.01.2006 tarihi ile 31.10.2008 tarihleri arasında davalıların söz konusu yeri işgal etmesi sebebiyle bilirkişilerce hesaplanan 24.735,63TL ecrimisil bedelinin işgalin başlangıç tarihinden itibaren her yıl veya dönemin tahakkuk tarihleri olan sonlarından başlayarak hesaplanacak yasal kademeli faizi ile birlikte davalılardan hisseleri nispetinde tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili ve bir kısım davalılar olan ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce yapılan inceleme sonunda 25.06.2018 tarih 2018/2380 esas ve 2018/14264 karar sayılı ilam ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. İlama karşı bir kısım davalılar olan ..., ..., ... vekili süresi içerisinde karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Dava ; ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan geciktirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK’un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteminin reddine,

2. Bir kısım davalıların sair karar düzeltme taleplerine gelince; faizin başlangıç tarihi yönünden Mahkemece “ ... işgalin başlangıç tarihinden itibaren her yıl veya dönemin tahakkuk tarihleri olan sonlarından başlayarak hesaplanacak yasal kademeli faizi ile birlikte davalılardan hisseleri nispetinde tahsili ile davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmişse de 6100 Sayılı Kanun'un 26. maddesi gereği talep aşılmıştır. Şöyle ki; davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi “...ecrimisil alacağının faizi ile birlikte davalılardan tahsili” şeklinde olduğu halde yukarıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Ayrıca hükmün bu haliyle infazı da mümkün değildir. Bu nedenle hükmün 2. bendindeki “ ... işgalin başlangıç tarihinden her yıl veya dönemin tahakkuk tarihleri olan sonlarından başlayarak” bölümünün çıkarılmasına yerine “dava tarihi itibariyle” ibaresinin konulması gerekmektedir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin yukarıda (2.) bentle ilgili karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/I-4. maddesi gereğince KABULÜNE, Dairemizin 25.06.2018 tarihli 2018/2380 esas 2018/14264 karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. bendindeki “ ... işgalin başlangıç tarihinden her yıl veya dönemin tahakkuk tarihleri olan sonlarından başlayarak” şeklinde olan cümlesinin çıkarılmasına yerine, “dava tarihi itibariyle” ibaresinin eklenmesine yerel mahkeme hükmünün 1086 Sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, bir kısım davalılar vekilinin sair yönlere ilişkin karar düzeltme talebinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeplerle REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 07.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/7331, Karar No: 2015/23458, Tarih: 02.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7331 E.  ,  2015/23458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/290749

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/427 (E) ve 2013/172 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Dairemizin 2009/12395 E, 2012/1209 sayılı ilamında, tanıklar S. K. ve S. Ç.'nın dinlenilmeleri ve sonucuna göre TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında tatbik edilip edilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek önceki mahkumiyet kararının bozulmasına karar verildiği, bozma kararına uymasına rağmen mahkemenin ilgili tanıklara tebliğat çıkartmadığı ve bunlar dinlenmeden yeni bir karar verdiği görülmekle;

Tanıklar S. K. ve S. Ç.nın tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve ilk haksız hareketin kimden geldiği yönünde yeterli araştırma yapılıp, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmamış olması,

2)Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının sonucu olarak hakkında TCK'nin 53. maddesinin tatbik edilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9446, Karar No: 2023/2411, Tarih: 06.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9446 E.  ,  2023/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin iptali şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile şikayetçi borçlu yönünden takibin iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu şikayet dilekçesinde; alacaklı tarafından iş kazasından kaynaklanan rücuen tazminat alacağına ilişkin Ör. 4-5 ilamlı takipte, takibe dayanak Ankara 33. İş Mahkemesinin 2016/912 E.-2019/312 K. sayılı ilamında taraf olarak yer almadığını gibi aleyhine hüküm de kurulmadığını, bu nedenle hakkında takip başlatılamayacağını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; dayanak ilamda taraf olarak ..., ...ve... ... Ltd. Şti.'nin yer aldığını, şikayetçi şirketin sehven dosya borçlusu olarak gösterildiğini, bu durumun maddi hatadan kaynaklandığını ve talepleri üzerine şikayet tarihinden sonra icra müdürlüğünce ilamda yer alan... ... Ltd. Şti.'nin borçlu olarak takibe eklenmesine karar verildiğini savunarak konusuz kalması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; dayanak ilamda taraf olarak ..., ...ve... ... Ltd. Şti.'nin yer aldığını, şikayetçi şirketin sehven dosya borçlusu olarak gösterildiğini, bu durumun maddi hatadan kaynaklandığını ve talepleri üzerine şikayet tarihinden sonra icra müdürlüğünce ilamda yer alan... ... Ltd. Şti.'nin borçlu olarak takibe eklenmesine karar verildiğini savunarak konusuz kalması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından şikayetçi borçlu hakkında Ankara 33. İş Mahkemesi'nin 2016/912 E. 2019/312 K. sayılı ilamına dayanak icra takibi başlatıldığı, takip dayanağı ilamın incelenmesinde; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu, davalının ..., ... ... Limited Şirketi ve ...isimli gerçek ve tüzel kişiler olduğu, ilamda aleyhine hüküm kurulan kişinin... Tecrit ... Ltd. Şti. olduğu, şikayetçi...İzolasyon ... Ltd. Şti.'nin ilamda yer almadığı ve hakkında hüküm kurulmadığı, ilamda yer almayan ve hakkında hüküm kurulmayan gerçek veya tüzel kişilere karşı takip başlatılamayacağı, icra müdürlüğünce davalı alacaklı tarafından şikayetçi hakkında hazırlanan takip talebine uygun icra emri düzenlendiği, davalı alacaklı taraf değişikliği talebinde bulunduğunu beyan etmiş ise de; icra müdürlüğünce... ... Ltd. Şti.'nin takibe eklendiği, ancak şikayetçi borçlunun halen takipte taraf olarak yer aldığının bildirilmesi karşısında, hakkında hüküm kurulmayan şikayetçi hakkında başlatılan takipte HMK’nın 124. maddesine dayanılarak taraf değişikliği yapılmak suretiyle dayanak ilamda aleyhine hüküm kurulan kişiye icra emri gönderilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı, şikayetçi borçlu hakkında başlatılan takibin halen mevcut olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne, Ankara 1. İcra Müdürlüğünün 2020/8942 Esas sayılı icra takibinin şikayetçi borçlu yönünden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; şikayetçi şirketin sehven dosya borçlusu olarak gösterildiğini, bu durumun maddi hatadan kaynaklandığını ve talepleri üzerine şikayet tarihinden sonra icra müdürlüğünce ilamda yer alan... ... Ltd. Şti.'nin borçlu olarak takibe eklenmesine karar verildiğini, davanın konusuz kaldığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç