muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21574, Karar No: 2012/21220, Tarih: 05.10.2012

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının satış ve pazarlama müdürü olarak direkt genel müdüre bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen düzenleme gereği davacı işveren vekili yardımcısıdır. Davacının iş bölümünden dolayı sorumluluğunun sınırlandırılmış olması ya da işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunmaması varılan sonucu değiştirmez. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle; 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 358,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 05.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18744, Karar No: 2015/30092, Tarih: 01.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18744 E.  ,  2015/30092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili, takip borçlusu ..Belediyesi hakkındaki genel haciz yolu ile ilamsız takibin kesinleştiği, 6360 SY’nın geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan borçlu belediyeye ait borcun şikayetçi kuruma devredildiği gerekçe gösterilerek anılan Kanun uyarınca kurulan devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonundan bir karar alınmadan icra dosyası taraflarının usulsüz olarak değiştirilip haciz müzekkeresi gönderildiğini ileri sürerek haciz müzekkeresinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetçi kuruma devredilmiş borç miktarının açık ve net bir şekilde ilgili devir komisyonu kararı ile tespit edilmeden yazılan haciz müzekkeresinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve haciz müzekkeresinin iptaline karar verdiği anlaşılmıştır.

6360 Sayılı “On üç ilde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi altı ilçe kurulması ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun”un Geçici 1. Maddesinin 1. Fıkrasında “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” Yine aynı maddenin 3. Fıkrasında ise “1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulur” hükmü düzenlenmiştir.

Gaziantep Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün 14.07.2014 tarihli yazısında; takip dosyasında talep edilen elektrik borcunun sulama suyu, içme suyu, aydınlatma vb. gibi hangi tür elektrik kullanımından kaynaklandığı belirtilmediğinden, borcun hangi kuruma devredildiğinin belirlenemediği belirtilmiştir.

Gaziantep Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün 14.07.2014 tarihli yazısında; takip dosyasında talep edilen elektrik borcunun sulama suyu, içme suyu, aydınlatma vb. gibi hangi tür elektrik kullanımından kaynaklandığı belirtilmediğinden, borcun hangi kuruma devredildiğinin belirlenemediği belirtilmiştir.

Takip talebinde alacağın 800038.0 nolu abonenin elektrik kullanım bedelinden kaynaklandığı görülmekle, alacaklıdan 800038.0 nolu elektrik tüketim aboneliğine ait abone sözleşmesi getirtilerek elektrik borcunun hangi tür elektrik kullanımından kaynaklandığı tespit edildikten sonra, yukarıda anılan yasa hükmü uyarınca ... belediyesinden talep edilen bu elektrik borcunun hangi kuruma ve ne miktarda devredildiğinin devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararıyla tespit edilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3437, Karar No: 2020/1468, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3437 E.  ,  2020/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6040, Karar No: 2024/4142, Tarih: 11.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6040 E.  ,  2024/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/783 E., 2022/731 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2 maddesi gereğince beraatine karar verildiği, kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemiz tarafından 25.10.2017 tarihli kararıyla, ''tanık doktor ... 'ın anılan aletin ameliyat sırasında kullanma görevinin ve denetim sorumluluğunun olup olmadığına ilişkin araştırmanın yapılmadığı bu konu hakkında bilgi ve belgelerin getirtilmediğinin anlaşılmasına göre; doktor ... hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açılması sağlanıp açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilip,

Her ne kadar Kocaeli Gölcük Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen muayene evrakında katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtilmiş ise de, dosya arasında mevcut katılanın yaralanmasına ilişkin fotoğrafların incelenmesinde, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğuna dair tereddüte düşüldüğünden, katılanın yaralanmasının niteliği hakkında yeniden rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumları birlikte değerlendirilerek sorumluluklarının tespiti '' gerekliliği karşısında bozma karar verildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında zamanaşımından düşme kararı, hakkında dava açılan ve dosyayası iş bu dosya ile birleştirilen sanık ... hakkında ise taksirle yaralama suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ... hakkında soruşturma izni alınması gerektiği görüşü ile bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık ...'nin kusurlu olduğuna, hatalı değerlendirme ile beraat kararı verildiğine, sanık ... hakkında ise zamananaşımı koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıkların savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları, adli raporlar, kollukça düzenlenen tutanaklar, keşif, bilirkişi raporu, uzman mütalaası, adli tıp raporları, Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulunun 17.11.2022 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın, 22.06.2012 günü Derince Tahsin Özbek Hastanesi'nde sezeryan ile doğum yaptığı, doğum sonrasında sağ bacağında yanık oluşması sebebiyle ameliyatta görev yapan sağlık personeli sanık ... ve ameliyat sorumlusu hekim sanık ... hakkında taksirle yaralama suçu işlediği iddia edildiği, yapılan incelemede alınan ATK şube ve ATK ihtisas raporlarına göre yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun bildirildiği, her ne kadar sanık ... hakkında katılanın sezeryan ameliyatı sırasında koter plağının gevşek uygulaması nedeniyle meydana gelen yanık olayında gerekli tedbirleri almadığından asli kusurlu bulunduğu iddiasıyla atılı suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; dosyaya celbedilen belgelere göre kullanılan koter cihazının rutin bakım ve kontrollerinin yaptırılmış olduğu, mahkememizce yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre; koter cihazının çalışır durumda olduğu, 23.03.2012 tarihinde 6 ay geçerli olmak suretiyle UKM Kalibrasyon firmasına kalibre ettirildiği, çalışmaya uygun olduğu, etiketini ve sertifikasını almış olduğu, kalibrasyon sertifikasının mevcut olduğu, 22.06.2012 tarihli yaralanma olayı öncesi ve sonrasında herhangi bir arıza yada tamir amacıyla bakım ve tamir yapılmadığının belirtildiği, yaralama olayından sonra da 6 aylık kalibrasyon tarihinin sona ermesinin ardından 10.11.2012 tarihinde bir yıl geçerli olmak üzere MEDKAL kalibrasyon laboratuvarına kalibre ettirildiği ve çalışmaya uygun olduğuna dair etiketin ve sertifikasını almış olduğu, deney raporunun da dosyaya konulduğu, koter cihazının ameliyat esnasından kullanılıp kullanılmayacağına ameliyatı yapan doktorun karar verdiği, aldırılan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporunda normal şartlarda rutin kontrolleri yapılan bir cihazda somut olaydaki gibi bir yanığın oluşmasının beklenmediği, bu tür aletlerin idare tarafından rutin kontrollerinin ve bakımlarının yaptırılması gerektiği, ancak rutin kontrole rağmen bu tür teknik cihazların müdahale sırasında arızalanabileceği, sağlık çalışanlarının bu yanık nedeniyle sorumluluğunun kullanılan koter cihazının rutin kontrol ve bakımlarının gerekli şekilde yapılmaması halinde oluşacağı, dosya içeriğinden rutin kontrol ve bakımının yapıldığının anlaşıldığı, Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulunun 17.11

.11.2022 tarihli raporuna göre, dosya içerisindeki belgelerden ilgili cihazın rutin kontrollerinin yapıldığının anlaşıldığı, dolayısıyla sağlık hizmetini sağlık personeli aracılığı ile yürüten idarenin organizasyon hatasının bulunmadığı, koter plağının ameliyathane hemşiresi tarafından kişiye yerleştirildiği, ancak ameliyatın sorumluluğunun ameliyatı yapan hekimde olduğu, dosya içerisindeki ifadelerde koter plağı kollanımına ait çelişkili ifadeler olması nedeni ile bu hususun adli tahkikat ile mahkememizce aydınlatılması gerektiği mütalaa edildiği, olayda katılanın yaralanmasının sebebinin ortaya konulması amacıyla teknik konuda uzman mütalaasına ihtiyaç duyulduğundan Kadın doğum uzmanı bilirkişi görevlendirilerek, bilirkişi duruşmaya çağrılarak olay hakkında ve olayda kullanılan cihaz hakkında görüşünün sorulmuş, bilirkişi Op. Dr. Hakan Demirel'e göre ameliyat ekibini oluşturan hekim, hemşire, yardımcı sağlık personelince ameliyatın endikasyona uygun şekilde yapıldığı, cihazlarıın kontrollerinin, bakımlarının yapılmasına rağmen ameliyat esnasında koter cihazının 3 parçasından birinin ya da birkaçının arızalanabileceği, bunlara bağlı olarak, koter plağının ameliyatın seyrinde tamasının bozulabileceği, bu komplikasyonun koter plağının steril örtüler altında olması nedeniyle ameliyat esnasında fark edilmesinin mümkün olmadığı kanaatini bildirdiği anlaşılmakla, buna göre sanık ...'nin üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında Taksirle Yaralama suçu nedeniyle TCK'nın 89/1, 53. maddelerine göre cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmışsa da; kesen son sebep olan savunmasının alındığı tarih dikkate alındığında TCK'nın 66/1-e maddesine göre atılı suç açısından öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Sanık ... Hakkında Verilen Düşme Kararına Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

TCK'nın 67/2-a maddesi gereğince zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın savunmasının alındığı 29.01.2013 tarihli duruşmada hakim karşısında verdiği beyanı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş olup, Mahkemece, olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olduğundan bahisle taksirle yaralama suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı tabidir. 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresi ile birlikte ayrıca suç tarihi olan 20.062012 itibaren, TCK'nın 67/4 maddesinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin de inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14086, Karar No: 2025/6966, Tarih: 04.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/14086 E.  ,  2025/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/560 E., 2018/621 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/329 E., 2018/1 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : TCK’nın 299/1-2, 62, 50/1-a, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanun'larda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gelen Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum" dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir

toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.