muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28887, Karar No: 2013/22199, Tarih: 24.10.2013

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir sebebe dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir sebebin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli sebep olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işyerinde tıbbı tanıtım temsilcisi unvanıyla görev yapan davacı işçinin iş sözleşmesi, hedeflenen sayı ve nitelikte doktor ve eczane ziyaretlerini gerçekleştirmemesiyle mesleki açıdan yetersiz kalması sebebiyle feshedilmiştir. Mahkemece, davacının hazırlanan gelişim planları ile belirlenen sayıda ve frekansta doktor ve eczane ziyareti yapmadığı gerekçesiyle, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmişse de, davacıya verilen hedefin objektif olarak belirlenip belirlenmediği hususu araştırılmamıştır. Davacıya verilen hedefin, sorumlu olduğu bölgenin genişliği, trafik durumu gibi hususlar dikkate alınarak, emsal işçi ile karşılaştırma da yapılarak, objektif olarak belirlenip belirlenmediği, alanında uzman bilirkişi incelemesi marifetiyle tespit edilerek sonuca göre bir karar verilmelidir. Anılan sebeple, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5095, Karar No: 2024/1125, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5095 E.  ,  2024/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/296 Esas, 2023/294 Karar

SUÇLAR : Parada sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ...'in parada sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; resmi belgede sahtecilik suçundan ise 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; suça konu paraların ve sürücü belgesinin müsaderesine karar verilmiştir. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.06.2023

tarihli kararıyla sanığın savunma hakkı ihlal edildiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; resmi belgede sahtecilik suçundan ise 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sahte paralar ile sahte sürücü belgesinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu ikrar etmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, müdafii tayin edilmeden mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının ihlal edildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın iki adet sahte paranın birini tedavüle sürmek, diğerini tedavüle sürmek amacıyla bulundurmak ve sahte sürücü belgesi düzenlettirip kullanmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık; sahte paraları tedavüle sürmek amacıyla Salih isimli birisinden aldığını ve sahte belgeyi de kendisinin düzenlettirip kullandığını beyanla atılı suçları kabul etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın iki adet sahte paranın birini tedavüle sürmek, diğerini tedavüle sürmek amacıyla bulundurmak ve sahte sürücü belgesi düzenlettirip kullanmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık; sahte paraları tedavüle sürmek amacıyla Salih isimli birisinden aldığını ve sahte belgeyi de kendisinin düzenlettirip kullandığını beyanla atılı suçları kabul etmiştir.

3. Türkiye Cumhuriyeti ... Edirne Şubesinin 13.07.2015 tarih ve 290 sayılı raporuna göre; paralar sahte ve aldatma kabiliyetini haizdir. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.07.2015 tarihli raporuna göre; dava konusu sürücü belgesi sahte ve aldatma kabiliyetini haizdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçu ikrar etmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, müdafii tayin edilmeden mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının ihlal edildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemlerinin değerlendirilmesinde;

a. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; suç işleme konusundaki ısrarı ile kastının yoğunluğu birlikte değerlendirildiğinde mahkemesince takdiren adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde isabetsizlik görülmemiştir.

b. 23.12.2015 tarihli duruşmada sanığa kendisine baro tarafından müdafii tayin talep hakkı olduğu bildirilmiş; ancak sanık müdafii tayin talep etmemiş olduğundan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen zorunlu müdafii sebepleri de olayda bulunmadığından bu konudaki temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

c. Sanığın sahte paraları tedavüle sürmek için satın aldığına ve sahte sürücü belgesini kendisinin düzenlettirip kullandığına dair ikrarı ile sahtelik raporları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ancak tekerrüre esas alınması gereken ilamın Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/53 Esas, 2010/523 Karar sayılı ilamı olduğunun gözetilmemesi ve sahte paraların 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin fıkradaki "Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/30 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararı ile 2 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/53 Esas, 2010/523 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 4 ay hapis" yazılması ve sahte paralar ile sahte sürücü belgesinin müsaderesine karar verilen 5 inci fıkraya "sahte paraların 5320 sayılı Kanun'un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2040, Karar No: 2019/15898, Tarih: 16.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2040 E.  ,  2019/15898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosya içerisinde mevcut ve olaya ilişkin görüntü kaydını içerir CD hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve gerekçeli kararda görüntü kaydı değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Katılan hakkında Necip Fazıl Şehir Hastanesi Göz Hastalıkları Uzmanı tarafından düzenlenen 17.04.2014 tarihli raporda, kati raporun olay tarihinden itibaren 6 ay sonra verilebileceği ve yine aynı hastanenin Beyin Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 17.04.2014 tarihli raporunda kati raporun kafa travmasına bağlı gelişebilecek geç komplikasyonlar nedeniyle 20 gün sonra verilmesinin uygun olduğu belirtildiği halde, belirtilen süreler sonunda kati rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre katılanın yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati rapor aldırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9505, Karar No: 2019/1607, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9505 E.  ,  2019/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15665, Karar No: 2015/21049, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15665 E.  ,  2015/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7980, Karar No: 2023/8483, Tarih: 17.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7980 E.  ,  2023/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2009/248 E., 2009/1144 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

Gümrük İdaresi vekilinin temyizine ilişkin olarak; atılı suçun mahiyeti gereği, sanıkların eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı kanun) muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır.

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine ilişkin olarak; sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı

Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden:

Atılı suçun mahiyeti gereği, sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır.

B. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden:

B. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden:

Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.10.2009 tarihli sanık ... hakkında savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden:

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden:

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, nakil araçlarının sahibine İADESİNE, üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 17.10.2023 tarihinde karar verildi.