muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12121, Karar No: 2023/4635, Tarih: 25.09.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemece, "... Kadastro Mahkemesi 2013/117 Esas sayılı dosya altında görülmekte iken bozulmakla aynı mahkemenin 2017/161 Esas sayılı esasa kaydedilen dosya ile eldeki davada görülmekte olan aynı Mahkemenin 2013/119 Esas sayılı dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonucunda asıl dosya davacısı ... tarafından açılan ve dava dilekçesi eki krokinin A ve B harfleri ile gösterilen taşınmazlar yönünden orman tespitinin iptali talebi yönünden davanın reddine, 6831 sayılı Yasanın 2/b maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılması talebi yönünden davacının dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığından davanın reddine; birleşen dosya davacıları ... ve ... tarafından açılan ve dava dilekçesi eki krokide C harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden orman tespitinin iptali talebi yönünden davanın kabulüne, orman ve fen bilirkişiler tarafından ortak tanzim olunan 13.02.2015 tarihli (25.02.2015 havale tarihli) bilirkişi raporu eki krokide (Ek-1) A ve A-1 ile gösterilen kısmın orman tespitinin iptaline, terditli olarak açılan işbu davada diğer talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına; 6831 sayılı Yasanın 11/2. Maddesi gereğince hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak orman sınırlandırılmasına itiraz davalarında hasım ... olduğundan hazine yönünden açılan davanın husumetten reddine; asıl ve birleşen dosyalardaki davacıların adlarına tescil talebine ilişkin talebin eldeki dosyadan tefrik olunarak ayrı bir esas kaydına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl dosya davacısı ... mirasçıları ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

1. Asıl dosya davacısı ... mirasçıları vekili, çekişmeli bölümlerin müvekkillerinin hissedarı olduğu 172 parselle bir bütün halinde kullanıldığını, Mahkemece keşfin hatalı şekilde tesisi ile eksik ve yetersiz rapora sebebiyet verildiğini, dava konusu edilen (A) bölümünün keşfen incelenmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili, birleşen dosyada ... ve ... lehine tesis edilen orman sınırlarının daraltılması işleminin hukuka aykırı olduğunu, çekişme konusu edilen taşınmaz bölümünün eski belgelerden orman olduğunun sabit olduğunu, öte yandan davacıların bu tür yerlerde zilyetliğinin bir anlam ifade etmeyeceği hususunun Mahkemece gözden kaçırıldığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asıl dosya davacısı ... mirasçıları vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 225,45 TL'nin temyiz eden ... mirasçılarından alınmasına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Taraflarca 1086 Sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30044, Karar No: 2013/934, Tarih: 25.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30044 E.  ,  2013/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirkette 17.09.2007 tarihinden 31.10.2011 tarihine kadar belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden aylık net 900,00 TL ücret ile "sevkiyat şoförü" olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından hiçbir haklı veya geçerli sebep olmaksızın 31.10.2011 tarihinde zorlama ve baskı ile istifa dilekçesi alınmak suretiyle sona erdirildiğini, davalı işverenin davaya konu fesih işlemini yaparken yazılı olarak fesih bildiriminde bulunmadığı gibi müvekkilinin savunmasını dahi almadığını, yargılama sonucunda ortaya çıkacağı üzere müvekkilinin haksız ve mesnetsiz olarak işten çıkarıldığını belirterek, fesih işleminin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, davacının çalışmadığı süre için ücretinin ödenmesine, davacının işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın dava dilekçesinin yeni Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da belirtilen usule uygun olarak hazırlanmadığını, bu nedenle öncelikle usul yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin gerektiğini, davacının müvekkili şirkette hırsızlık yaptığını ve iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini, davacının hırsızlık yaptığının müvekkili şirket tarafından anlaşılması üzerine Savcılığa suç duyurusunda bulunulacak idiyse de davacının şirket yetkilisine başka bir yerde iş bulamayacağını bahane ederek ağlaması ve yalvarması üzerine suç duyurusu yapılmasından vazgeçildiğini, ancak davacının kötüniyetli olarak mevcut davayı açtığını, bu nedenle davacı hakkında suç duyurusunda bulunulacağını ve soruşturma dosyasının mahkemeye bildirileceğini, davacının kendi suçunu örtbas etmek için 31.10.2011 tarihinde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, müvekkili şirkette asgari 500 kişilik personel kadrosu çalıştırıldığını ve müvekkilinin sebepsiz yere hiçbir personeli işten çıkarmadığını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin süreli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 31.10.2011 tarihinde düzenlediği istifa dilekçesinde ailevi nedenlerinden dolayı kendi isteği ile işten ayrıldığını belirtmiştir. Davalı tanıkları da davacının kendi isteği ile istifa ettiği doğrulamaktadır. Davacı istifa dilekçesini baskı altında imzaladığını kanıtlayamamıştır. Davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 150,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27864, Karar No: 2015/28937, Tarih: 19.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27864 E.  ,  2015/28937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sendika yönetim kurulunun 29.05.2015 tarih ve 87 sayılı kararının 4. maddesinin ve bu madde ile çıkarılan "Büro Memurları Sendikası Mali İşler Yönetmeliğinin" iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, müvekkilinin davalı sendika genel başkanı olduğunu, sendika tüzüğünün 21. maddesine aykırı olarak diğer yönetim kurulu üyelerinin toplantıların her zaman yapıldığı salondan başka bir odada toplantı yaptıklarını ve bir takım kararlar aldıklarını, tüzük ile sendika genel başkanının açık olarak yetkili olmasına rağmen, korsan yönetim kurulu toplantısında sendika adına para çekme, havale için limit verme, hesaplar açma ve kapatma konusunda genel başkan yardımcıları Vecdi Yanbaz ve Hadi Erdoğmuş'un çift imza ile kanun ve tüzüğe aykırı olarak yetkili kılındığını, daha sonra genel başkana verilen mali yetkileri gasp edemeyen mevcut diğer yönetim kurulu üyelerinin “Büro Memur Sen Mali İşler Yönetmeliği” adı altında bir yönetmelik çıkardıklarını, anılan yönetmeliğin anayasa, kanun ve sendika tüzüğüne aykırı olduğunu, yönetmeliğin yetkili imzalar ve parasal sınırlar başlıklı 12. maddesinin (b) ve (c) bentleri ile 10. maddesinin (a), (b) ve (c) bentlerinin anayasa, kanun ve tüzüğe aykırı olduğunu ileri sürerek davalı sendika yönetim kurulunun 29.05.2015 tarih ve 87 sayılı kararının 4. maddesinin ve karardaki bu madde ile çıkarılan “Büro Memurları Sendikası Mali İşler Yönetmeliği” nin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacılardan Y.. Y..'ın uzun yıllardır başkanlığını sürdürdüğü sendikanın 5. olağan genel kurulunda yeniden başkan olarak seçilmiş ise de fikir ayrılıkları sebebiyle yönetimde tek başına kaldığını, sendika genel yönetim kurulunun, genel kuruldan sonraki en yetkili karar ve yürütme organı olduğunu, alınan kararların tüzük ve genel kurulun verdiği yetki kapsamında alındığını, ayrıca davacının, tüzüğün 22/g maddesinde yer alan genel başkanın görevlerinden olan “Sendika yönetim kurulunun vereceği görevleri yerine getirmek” hükmünü kasten yerine getirmediğini, sendika 5. olağan genel kurulunda yönetmelik çıkarılması hususunda yönetim kuruluna yetki verildiğini ve bu yetkiye dayanılarak söz konusu yönetmeliğin çıkarıldığını, her ne kadar davacı yönetmeliğin tamamının iptalini istemiş ise de, yönetmelik hükümlerinin tamamının mevzuata ve tüzüğe aykırı olamayacağının açık olduğunu, tüzük gereğince genel kuruldan sonraki en yetkili organının genel başkan değil yönetim kurulu olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 2/1-ğ maddesinde tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olarak tanımlanan sendikaların amacı, yine aynı maddede, üyelerinin ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak olarak ifade edilmiştir. Anayasamızın 51. maddesi ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun 3/f maddesi de aynı doğrultudadır. Sendikaların özgür oldukları oranda belirtilen amacı gerçekleştirebileceği kuşkusuzdur.

6356 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde de, sendikal hak ve özgürlüklerin, özgürlükçü ve demokratik toplum esasları temelinde düzenlendiği belirtilmiştir. Bu bağlamda, sendikal özgürlüklerin başında, sendikaların, kurulduktan sonra faaliyetlerinde ve yönetiminde serbest olabilmeleri hususunun geldiğini ifade etmek gerekir. Şüphesiz, yönetimde serbest olması gereken sendikanın, tüzüğünü, kendi iradesi ile belirlemesi gerektiği tabiidir. Ülkemiz tarafından 1993 yılında onaylanan, Uluslararası Çalışma Örgütü’nün, Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin 87 sayılı Sözleşmesi’nin 3/1. maddesine göre de “Çalışanların ve işverenlerin örgütleri tüzük ve iç yönetmeliklerini düzenlemek, temsilcilerini serbestçe seçmek, yönetim ve etkinliklerini düzenlemek ve iş programlarını belirlemek hakkına sahiptirler.”

Niteliği gereği demokratik kuruluş olması gereken sendikaların, kendi iradeleri ile tüzüklerini belirleme hakkı da, özgür ve serbestçe faaliyet de bulunmalarının ön şartı olan sendika içi demokrasi ilkesi ile sınırlıdır. Uluslararası sözleşmeler, hukukun genel ilkeleri ve demokratik hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayan düzenlemelerin, sendika içi demokrasiye zarar verecek olması sebebiyle, çağcıl hukuk düzenince korunması düşünülemez. Nitekim 87 sayılı ILO sözleşmesinin 3/2. maddesinde de, sendikaların tüzüklerini düzenleme hakkının, kanuna uygun şekilde kullanılması gerektiği ifade edilmiştir.

İnceleme konusu davada, sendika tüzüğünün 20. maddesinin (n) bendinde, sendikal çalışmalar için gerekli yönetmelikleri hazırlamak, yürürlüğe koymak, değiştirmek veya kaldırmak konusunda sendika yönetim kurulu görevli ve yetkili kılınmıştır. Yine sendika tüzüğünün 62. maddesi hükmünde de “Sendika tüzüğünde belirtilen yönetmelikler ile tüzükte açıklanmayan konularda gerekli görülen yönetmelikler sendika yönetim kurulunca hazırlanır ve yürürlüğe konur” düzenlemesi yer almaktadır. Buna göre, sendika yönetim kurulunun, yönetmelik düzenleme konusunda yetkili olduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, yürürlüğe girecek yönetmelik hükümlerinin, tüzük değişikliği niteliğinde olmaması ve ayrıca yukarıda ayrıntılı olarak belirtildiği üzere mevzuata da aykırı olmaması gerektiği tabiidir.

Sendika tüzüğünün 22. maddesinin (d) bendinde “Genel başkan vekili ile birlikte genel yazışmaları, konusuna göre de ilgili genel başkan yardımcısı ile birlikte diğer yazışmaları imza etmek”, aynı maddenin (f) bendinde de “Belgeye dayalı olarak bütçede yazılı temsil ödeneği gereğince harcamada bulunmak veya bu hükme dayalı olarak bu yetkisini diğer yönetim kurulu üyelerinin birisine devretmek” hususları genel başkanın görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Tüzüğün 24. maddesinin (a) bendinde “Sendikanın muhasebe işlerini kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri gereğince yürütmek ve dönem bütçelerinin uygulanmasını sağlamak”, (h) bendinde ise “Tahsil, tediye, mahsup ve sair muhasebe işlemlerine ilişkin belgeleri ve yazışmaları başkanla birlikte imzalamak” hususları da mali işlerden sorumlu genel başkan yardımcısının görevleri arasında sayılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında davacılar vekilinin temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davalı sendika yönetim kurulunun 29.05.2015 tarih ve 87 sayılı kararı ile “Büro Memurları Sendikası Mali İşler Yönetmeliği” nin düzenlenerek yürürlüğe girmesi kararlaştırılmıştır.

Dava konusu yönetmeliğin 10. maddesinin (a) bendinin son cümlesine göre “Harcamaların yapılabilmesi için Genel Merkez kararının alınması şarttır.” aynı maddenin (b) bendine göre de “Ancak, mücbir nedenlerle hasıl olan durumlarda veya genel merkez kararının alınamayacağı olağanüstü hallerde genel merkez yönetim kurulu üyelerinin her birinin asgari ücretin brüt tutar kadar doğrudan harcama yetkisi vardır. Genel Başkanın harcama yetkisi yüzde on fazla olacak şekilde belirlenir. Bu harcamalar ay sonunu müteakip 15 iş günü içerisinde muhasebe birimine teslim edilir. Muhasebe birimince teslim alınan belgeler bir listede tanzim edilir ve harcama yapan ilgisine imzalattırılarak genel merkezin onayını müteakip muhasebeleştirilir.” Yine aynı maddenin (c) bendine göre ise “Ayrıca genel merkez kararının alınamayacağı olağanüstü durumlarda genel merkez yönetim kurulunun maaş ve diğer özlük haklarının, sendikanın hizmet binasının idamesi (elektrik, su, doğalgaz, yemek ve temsil giderleri gibi yaşamsal kaynaklar) için ihtiyaç duyulan harcamalar genel başkan yardımcısı (mali işler) ile birlikte diğer genel başkan yardımcılarının birisinin imzası ile yapılabilir.”

Yönetmeliğin 12. maddesinin (c) bendine göre de “Açılan banka hesabı ile ilgili ATM (Para çekme Kartı) kartı Genel Başkan Yardımcısı (Mali İşler) tarafından alınır, bu kart önceden Genel Merkezce alınan kararlarla ilgili harcamalarda kullanılır.”

Yönetmeliğin 12. maddesinin (c) bendine göre de “Açılan banka hesabı ile ilgili ATM (Para çekme Kartı) kartı Genel Başkan Yardımcısı (Mali İşler) tarafından alınır, bu kart önceden Genel Merkezce alınan kararlarla ilgili harcamalarda kullanılır.”

Yukarıda ayrıntılı olarak ifade edilen ve sadece genel başkan ile mali işlerden sorumlu genel başkan yardımcısına yetki veren tüzük hükümleri nazara alındığında, yönetmeliğin 10. maddesinin (a) bendinin son cümlesi ile aynı maddenin (b) ve (c) bentleri ile 12. maddenin (c) bendi hükümlerinin, tüzük değişikliği niteliğinde bulunduğundan geçersiz oldukları tartışmasızdır.

Diğer taraftan, yönetmeliğin “Bununla birlikte, Genel Başkan veya Genel Başkan yardımcısının (Mali İşler) herhangi birinin olmaması durumunda asıl imza ile birlikte ikinci imza olarak diğer Genel Başkan Yardımcılarından birisinin imzası yeterlidir. Bu dönemde doğabilecek mali sorumluluktan imza sahipleri sorumludur” şeklindeki 12. maddesinin (b) bendi ise, somut gerekçelerle objektif olarak görevde bulunulamayacak zorunlu durumlarda uygulanacağından, tüzüğe aykırılık teşkil etmemektedir.

Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece “Büro Memurları Sendikası Mali İşler Yönetmeliği” nin, 10. maddesinin (a) bendinin son cümlesi ile aynı maddenin (b) ve (c) bentleri ile 12. maddenin (c) bendi hükümlerinin geçersiz olduklarının tespitine ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1640, Karar No: 2023/4640, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1640 E.  ,  2023/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/575 E. 2016/103 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/575 E. 2016/103 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.03.2021 havale tarihli ve 2016/144960 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdii olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/17065 esas 2023/2155 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ... 'nin cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü