muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3844, Karar No: 2018/7959, Tarih: 19.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/3844 E.  ,  2018/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kredili hayat ... sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların murisinin Tire ...ndan ayrı ayrı tarihlerde üç kez kredi çektiğini, her seferinde kredi veren Tire ... Şubesi tarafından davalı ... AŞ'den prosüdürleri gereği ücret ve masrafları peşin alınarak ... Sigortası yapıldığını, muris ...'ın 01/06/2010 tarihinde vefat ettiğini, davalının vefat teminatı olarak ödenmesi gereken bankaya ve davacılara ödemediğini, üç adet ayrı ... ... Poliçelerinden kaynaklanan toplam 43.715,00-TL bedelin fazlaya ilişkin haklararın saklı kalmak üzere davalı ... şirketince ölüm tarihinden itibaren reeskont avans faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; poliçenin lehtarının borcu kadarının ... Tire-... şubesi, kalanının kanuni mirasçıları olduğunu, davacıların davada taraf olma sıfatı bulunmadığını, vefat eden sigortalının 10 yıldır kalp hastası olduğunu ve bildirilmeyen bu hastalıktan dolayı ölüm halinde ... şirketinin tazminat ödemekle sorumlu olmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile talep edilen 43.715,00 TL alacağın muris ...'ın vefatının sigortaya ihbar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat ... poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 12/05/2010, 01/07/2009 ve 13/02/2008 tarihleri için hayat ... sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra 01.06.2010 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Poliçelerin tanzim edildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun, ... sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1290. maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemizin yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; ... şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; ... şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Davacıların murisinin davaya konu ... sözleşmesi yapılırken doldurulan Birlik Hayat Sigortası Soru Formunun incelenmesinde murisin formu eksiksiz doldurduğu, diğer bir madde de Kalp, Kanser, AİDS tedavisi gördü mü? sorusuna hayır olarak cevap verdiği görülmüştür.

Yargılama sırasında, ... uzmanı, sigortacı bilirkişi ve doktor bilirkişi tarafından davacılar murisinin tüm tıbbi belgeleri incelenerek düzenlenen asıl ve kök raporda; davacıların murisi ...'ın 23.11.2007 tarihinden vefatına dek 59 kez sağlık kuruluşuna başvurduğu, başvurular incelendiğinde 31 kez acil tıp servisine 10 kez kardiyoloji servisine başvurduğu; EÜTF Hastanesi Kardiyoloji Servisi tarafından ... hakkında düzenlenmiş 27.03.2010 yatış-31.03.2010 çıkış tarihli epikrizde insülîn bağımlısı olmayan diyabetes mellitus, primer esansiyel hipertansiyon,

kronik iskemik kalp hastalığı, atrial fibrilasyon ve flutter, konjestif kalp yetmezliği tanılarının kayıtlı olduğunun görüldüğü; Şifa Hastanesi tarafından düzenlenmiş 21.05.2010 yatış tarihli müşahede evrakında, göğüs ağrısı şikayeti ile geldiği, koroner kalp hastalığı ve kalp yetmezliği tanısı aldığı, on yıl önce koroner anjiyo yapıldığı, yattığı süre içinde akut böbrek yetmezliği oluşarak vefat ettiğinin (Konjestif Kalp Yetmezliğine bağlı Kardiyopulmoner Yetmezlik) kayıtlı olduğu belirtilmiştir.

Yine söz konusu raporda ... hakkındaki tıbbı kayıtlar incelendiğinde ilk hayat sigortası poliçesini satın aldığı 13.02.2008 tarihinden önce kalp hastası olduğu ve ölümünün beyan edilmeyen bu hastalığından kaynaklandığının anlaşılmasına göre ölüm olayı ile beyan edilmediği görülen rahatsızlık arasında illiyet bağının mevcut olduğu göz önüne alındığında davalı ... şirketinin tazminat ödeme sorumluluğunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/947, Karar No: 2008/947, Tarih: 25.12.2008

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/947 E.  ,  2008/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 17.04.2008 gün, 2929-4978 sayılı ve 5.Hukuk Dairesinin 27.10.2008 gün 11694-13015 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, bedelsiz olarak yola terkedilen taşınmazın geri alınması için açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 5. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 5. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6419, Karar No: 2018/2164, Tarih: 28.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/6419 E.  ,  2018/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... İnş. Dan. ve Yat. Ltd. Şti. ile davalı-birleşen dosya davacısı ... arasındaki davadan dolayı .... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.06.2016 tarih ve 2013/450-2016/290 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ...ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Taraflar arasında imzalanan 03.08.2011 tarihli ... Belediyesi Pazaryeri yapım işine ilişkin ihale ve işlem dosyasının tamamı,

2-Hesap cetvelleri,

3-Düzenlenen ara ve yapılmışsa kesin hakediş tutanakları ve varsa itiraz dilekçelerinin dosyaya konulduktan sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13181, Karar No: 2019/3280, Tarih: 08.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13181 E.  ,  2019/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; ..... mahallesinde kain 115 ada 67, 68 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastrosuna tabi tutulduğunu, ancak uygulama kadastrosunun yanlış yapıldığını beyan ederek; tespitin iptaliyle, 115 ada 67 nolu 2B blok parselinin, komşusu 115 ada 68 nolu parselin sınırlarında kalan kısımlarının, Hazine adına kayıtlı olan 115 ada 67 nolu parsele dahil edilerek, Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 6292 sayılı yasaya göre yapılan düzeltmenin ve aynı tarihli yapılan uygulama kadastrosunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; davanın reddine, ...... mahallesi 115 ada 67, 68 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kanunun 22-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun ve aynı tarihte 6292 sayılı Kanunun 10. maddesine yapılan düzeltmenin yanlış yapıldığı iddiasına dayalı, tespitin iptali ve tapu kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ......köyü ormanlarının tahdidi ilk olarak; 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış ve 22.10.1947 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1991 yılında 3402 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmaları yapılmış, 2015 yılında ise Kadastro Kanununun 22-a maddesi kapsamında yenileme çalışması ve ayrıca aynı çalışma içersinde müşterek olarak 6292 sayılı Kanunun 10. maddesine istinaden orman mühendislerinin de Komisyona katılması ile düzeltme çalışmaları yapılmış 22.01.2015-20.02.2015 tarihleri arasında itirazsız yerlerde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14898, Karar No: 2013/10463, Tarih: 05.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14898 E.  ,  2013/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin feshinin geçersiz nedene dayandığını belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca pazarlama ve satış organizasyonunun yeniden yapılandırılması ve kronik iş dalı 1(bir) birime indirgenmesi neticesinde kadrosu kaldırıldığından istihdam fazlası olduğu gerekçesiyle geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31.maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde yaklaşık 11 yıl çalıştığı, iş sözleşmesinin alınan işletmesel karar uyarınca davacının istihdam fazlası olduğu gerekçesiyle feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup, davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 5 aylık ücreti oranında belirlenmesinin dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 24,30 TL. harçtan peşin alınan 21,15 TL. harcın mahsubu ile kalan 3,15 TL. harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 125,10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17851, Karar No: 2010/30069, Tarih: 14.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17851 E.  ,  2010/30069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Takip konusu bonoda lehtar olarak "...... Center" ibaresinin yeraldığı, bu haliyle lehtarın gerçek ya da tüzel kişi olup olmadığının belirlenemediği, ancak bononun arka yüzündeki lehtar isminin "............................... Day.Tük.Mal.San.Tic.Ltd.Şti." olarak kaşe ve imzasının bulunduğu ve tüzel kişiliğe haiz olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda önyüzündeki lehtar ünvanının eksik yazıldığı, arka yüzdeki ciro kaşesi ile bu eksikliğin  tamamlandığı ve takip konusu edilen bononun TTK.nun 688. maddesinde öngörülen tüm yasal unsurları taşıdığı anlaşıldığından borçlunun sair itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile senedin kambiyo senedi niteliğinde bulunmadığından bahisle takibin iptaline dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26517, Karar No: 2025/8176, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26517 E.  ,  2025/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1302 E., 2022/1046 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/33 E., 2021/260 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9430, Karar No: 2016/4945, Tarih: 07.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9430 E.  ,  2016/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından 15.12.2006 günlü celsede sanığın savunmasını yapan Av. .. yerine, mahkemece 08.02.2007 günlü karar duruşmasında ... Baro Temsilciliği'nce görevlendirilen Av. ...'in sanığa müdafii olarak atandığı, kararın bu müdafiin yüzüne karşı verildiği, gıyabında atanan müdafiiden haberi olmayan sanığın Av. ....'na vekalet vererek temyiz dilekçesini sunduğu gün olan 12.06.2007 tarihinin, kararı öğrenme tarihi olarak kabul edilip mahkemenin 14.06.2007 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İlk aşamalarda her iki sanıkça reddedilen atılı suçu mahkeme aşamasında kabul eden sanık ...'in beyanlarından, olayın oluş biçiminden ve tüm dosya kapsamından; sanıkların müştekiye ait internet cafeden playstation makinesini dikkat çekmeden çıkarabilmek için birlikte hareket etmek zorunda oldukları, diğer bir deyişle yalnızca sanık ...'in playstation makinesini dikkat çekmeden dışarı çıkarmasının mümkün olmamasının yanı sıra bu makinenin satımı esnasında da birlikte hareket ettikleri dikkate alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu birlikte işlemek iradesine sahip oldukları anlaşıldığından bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesiyle uygulama yapılması sırasında indirim oranının 1/6 yerine sehven 1/2 yazılması ise sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 15,50 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,