muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10996, Karar No: 2023/11164, Tarih: 10.07.2023

2. Davalı vekili; davacının alacaklarının ödendiğini, ara dinlenme süresi ile fazla çalışma oluşmadığını, bununla birlikte üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığından fazla çalışma bulunmadığını, davacının çalıştığı sürelerin tamamı gece çalışması olmadığını, alacaklardan indirim yapılması gerektiğini, denkleştirme uygulandığını ve tüm işçilere hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta davacının kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacıya asgari ücret veya asgari ücretin belli bir oranı üzerinden ödeme yapılmasına yönelik herhangi bir orana yer verilmediği, buna göre davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanamadığı, dosya kapsamına göre davacının fazla çalışma iddiasını işverenlikçe ibraz edilen puantaj kayıtları ile ispatladığı, davacının nöbet sistemiyle çalıştığı dönemler için fazla çalışma ücretinin günlük 3 saat üzerinden hesaplandığı, bu hesaplamanın yerinde olduğu, ödemelerin dikkate alındığı, davalı Kurum tarafından sunulan işyeri kayıtlarına göre hesap yapıldığından indirim yapılmamasının yerinde olduğu, davacının 2021 yılı Ocak ayı dönemine ilişkin yevmiyesinin bilirkişi tarafından davalının sunduğu ücret ve fark ücret bordrolarına göre tespit edildiği, hesaplamalara dayanak ücret miktarında hata saptanmadığı; ancak Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi hükmünün 31.10.2020 tarihine kadar geçerli olduğu ve davacının talebinin bu sözleşme dışında başka bir toplu ... sözleşmesine dayandırılmadığı da dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti hesabında 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem için 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerine göre değerlendirme yapılması ve fazla çalışma ücretinde zamlı saat ücretinin %50 fazlası olarak kabul edilmesi gerekirken buna uyulmadığı, hüküm altına alınan diğer alacak kalemlerinde arabuluculuk son tutanak tarihi ve puantaj kayıtları doğrultusunda yeniden değerlendirme yapıldığı, alacaklara işletilen faiz başlangıcı yönünden temerrüt tarihinin arabuluculuk son tutanak tarihi olduğu, gece zammı alacağına uygulanacak faiz türünün en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi olması gerektiği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32, 34, 41 ila 47, 63 ve 69 uncu maddeleri.

3. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7808, Karar No: 2012/12553, Tarih: 12.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7808 E.  ,  2012/12553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bu nedenle, binaya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek bulunan değeri, zemin bedeline dahil edilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken, binanın tüm bedeline ve ayrıca, yıkılacağı kabul edilen ev için de, tamir bedeli altında bir ilave yapılmak suretiyle yasal olmayan gerekçe ile fazlaya hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1’ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3) İrtifak ve pilon yerinin ... adına tescili yerine, yazılı şekilde ... adına tesciline karar verilmesi,

4) Kabule göre de; ıslah dilekçesi harçlandırılmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13225, Karar No: 2015/25335, Tarih: 21.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13225 E.  ,  2015/25335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2015

NUMARASI : 2014/550-2015/48

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı senet aslının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13288, Karar No: 2019/1798, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13288 E.  ,  2019/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/59, Karar No: 2018/534, Tarih: 15.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/59 E.  ,  2018/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 637-110

Hırsızlık suçundan sanık ...'nun beraatine ilişkin Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.06.2009 tarihli ve 204-549 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 06.06.2013 tarih ve 8554-17587 sayı ile;

"...Müştekinin, sanığı olay günü fotoğraftan teşhisi ile, usulüne uygun canlı teşhisi ve buna ilişkin beyanı ile sanığı tanımayan müştekinin sanık hakkında iftirada bulunmayı gerektirir herhangi bir nedeni de bulunmaması karşısında, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunduğu gözetilmeden, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 27.02.2014 tarih ve 637-110 sayı ile;

"...Sanığın atılı suçu işlediği konusunda 1944 doğumlu ve olay tarihi itibarıyla yaklaşık 70 yaşında olan katılanın soyut iddiasından başka delil bulunmamaktadır. Katılan olay tarihinde cebinde 250,00 TL parasının olduğunu, dolmuşa bindiğini, dolmuştan inince pantalonun ön cebini kontrol ettiğinde parasının yerinde olmadığını anlayıp dolmuştan indiğini, şüphelendiği şahsın araçta yanına oturan kişi olduğunu, bu kişinin başka bir araca binerek gittiğini, aracı durdurup şahsı minibüsten aşağıya çektiğini, ancak elinden kurtularak kaçtığını, bu kişinin de sanık olduğunu fotoğraflardan ve aynı zamanda canlı olarak teşhis ettiğini beyan etmiştir. Katılan sanığın yalnızca yanına oturduğunu, indikten sonra şüphelendiğini beyan etmiştir. Oturduklarında sanığın cebine doğru hamle yaptığını veya başka bir eylemde bulunduğunu belirtmemiştir. Bu hâliyle sanığın suç işlediği konusunda şüpheden başka delil yoktur. Bu konuda katılanın soyut iddiası söz konusudur. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar vermek gerektiğinden aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Kaldı ki, Yargıtay bozma ilamında katılanın sanık hakkında iftirada bulunmasını gerektirir bir nedeninin olmaması, fotoğraftan ve canlı teşhis ettiği belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine karar verilmesi belirtilmiş ise de, bu değerlendirme de yerinde görülmemiştir. Böyle olması durumunda sanığın yerinde her kim olursa olsun şikâyetçinin teşhisini yeterli görüp mahkûm etmek yoluna gidilecektir ki bu ceza hukukunun evrensel ilkeleri ile bağdaşmaz." gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2014 tarihli ve 141826 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 650-1258 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 13.02.2017 tarih ve 346-1158 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'ün, 19.01.2009 tarihinde dolmuşta yolculuk yaptığı sırada sol cebinde bulunan 250 TL'sinin çalındığı yönündeki müracaatı üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının, şikâyetçiye fotoğraf teşhisi yaptırılması ve PVSK'nın ek 6. maddesindeki usule uygun şekilde teşhis tutanağının hazırlanması yönündeki 19.01.2009 tarihli talimatı doğrultusunda düzenlenen aynı tarihli fotoğraf teşhis tutanağında; katılanın, hırsızlık olayını gerçekleştiren şahsın, 30-35 yaşlarında, siyah saçlı, 1.65-1.70 cm boylarında, yaklaşık 65-70 kilo ağırlığında erkek bir şahıs olduğunu beyan ederek sabıkalılar albümünden gösterilen fotoğraflardan sanığı teşhis ettiği bilgilerine yer verildiği,

Sanığın 22.01.2009 tarihinde yakalanması üzerine yaptırılan çoklu teşhis işleminde, katılan tarafından canlı olarak da teşhis edildiği belirtilerek buna ilişkin canlı teşhis tutanağının tanzim edildiği,

Anlaşılmıştır.

Katılan kollukta; Ünye'de ikamet ettiğini, eşinin tedavisi için On Dokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne geldiklerini, hastanedeki işlerinin bitmesi nedeniyle aynı gün saat 14.00 sıralarında otogara gitmek için dolmuşa bindiğini, Atakum'da bulunan İş Bankasını geçtikten sonra yanına oturan 30-35 yaşlarında, esmer, kısa saçlı, bıyıksız, siyah takım elbise giyen şahsın dolmuştan indiğini, bu şahıstan şüphelenerek pantolonunun sol ön cebini kontrol ettiğini, cebinde bulunan 250 TL'nin olmadığını görmesi üzerine şahsın ardından kendisinin de hemen dolmuştan indiğini, şahsın yol kenarında beklediğini görerek ona doğru yaklaştığını, kendisini gören şahsın başka bir minübüse bindiğini, bu minibüsü durdurarak şahsı minübüsten aşağıya doğru çektiğini, elinden kurtulan şahsın yaya olarak kaçtığını, etraftan yardım istediğini ancak kimsenin yardım etmediğini, üzerini tekrar kontrol ettiğinde pantolonunun sağ arka cebinde bulunan siyah renkli cüzdanının da olmadığını fark ettiğini, yakaladığı ancak elinden kaçırdığı şahsı görürse tanıyabileceğini,

Mahkemede; dolmuşta gittiği sırada yanındaki koltuğa oturan sanığın, bir süre sonra dolmuştan indiğini, şüphelenerek on metre kadar sonra kendisinin de sanığın arkasından indiğini, ceplerini kontrol ettiğinde cebindeki 250 TL ile cüzdanının olmadığını fark ettiğini, sanığı başka bir dolmuşa binerken yakaladığını, ancak sanığın kendisine bıçak çekerek elinden kurtulduğunu, sanığı hem fotoğraftan hem de canlı olarak teşhis ettiğini,

Bozma sonrası 06.11.2013 tarihli oturumda; dolmuşun en arkasında oturduğu sırada sağ ve sol tarafına iki kişinin daha oturduğunu, sanığın sol tarafında oturduğunu, sanığın sol cebinde bulunan 250 TL'yi, sağ tarafına oturan şahsın ise cüzdanını çaldığını,

Tanık.....; sanığın eşi olduğunu, Gürcü olması nedeniyle kendilerine özgü bir takım özel günlerinin bulunduğunu, olay tarihinin de özel bir güne rastladığını, bu nedenle sanığın evden dışarı çıkmadığını, komşuları.....'ün de kendileri ile birlikte olduğunu,

Tanık .....; tanık Zoıa'yı önceden tanıdığını, 19 Ocak 2009 tarihinin Gürcülerin ölen yakınlarını anmak günü olması nedeniyle evde olduklarını,

Tanık......; sanığın karşı komşusu olduğunu, sanığın eşinin, çocuğuna baktığını, olay günü sanığın eşinin ölmüş yakınları ile ilgili özel günleri olduğunu, kendisini de çağırdıklarını, evlerine gidip müzik sistemi ile ilgilendiğini, saat 19.00'a kadar sanığın evinde bulunduğunu, bu zaman içerisinde sanığın hiç dışarı çıkmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık kollukta; iki aydır evden dışarı çıkmadığını, hırsızlık olayına karışmadığını,

Savcılıkta; yapılan teşhisi kabul etmediğini, suç tarihinde evde olduğunu, eşinin ve baldızının Gürcü olması nedeniyle her yılın 19'unda ölü günü tertip ettiklerini, bu nedenle evde hazırlık yapıldığını, iki aydır evden dışarı çıkmadığını, daha önce de fotoğraf teşhisi sonucunda yağma suçu ile suçlandığını, bunun gibi haksızlıklara uğradığı için evden çıkmamaya başladığını, katılanın eşgal bilgilerini verdiği şahsın kendisi olmadığını, hiç takım elbise giymediğini, 95 kilo olduğunu,

Mahkemede; bel fıtığı ameliyatı olduğunu, bu nedenle katılanın belirttiği şekilde kaçmasının mümkün olmadığını, katılanın parasını alan şahsın kısa saçlı ve siyah gözlü olduğunu beyan ettiğini, halbuki kendisinin yeşil gözlü olduğunu, saçlarının da olmadığını, polislerin kendisi ile husumetli olduğunu bu nedenle suçlandığını,

Savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mahkemede; bel fıtığı ameliyatı olduğunu, bu nedenle katılanın belirttiği şekilde kaçmasının mümkün olmadığını, katılanın parasını alan şahsın kısa saçlı ve siyah gözlü olduğunu beyan ettiğini, halbuki kendisinin yeşil gözlü olduğunu, saçlarının da olmadığını, polislerin kendisi ile husumetli olduğunu bu nedenle suçlandığını,

Savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanın dolmuşta yolculuk yaptığı sırada cebinde bulunan 250 TL'sinin çalındığı olayda; her ne kadar sanık, katılanın kendisini kısa saçlı ve 65-70 kilo şeklinde tarif ettiği, ancak saçlarının olmadığı, 95 kilo olduğu, ayrıca suç tarihi olan 19.01.2009 tarihinde Gürcü olan eşinin ölüleri anma günü nedeniyle eşi ile birlikte evden dışarı çıkmadığını savunmuş ise de, suç tarihinin, Gürcülerin ölen yakınlarını anma günü olmadığı gibi dosya içinde mevcut ve kimlik tespitine elverişli olan fotoğrafta sanığın seyrek olmakla birlikte saçlarının olduğunun görülmesi, sonradan değişmesi ya da değiştirilmesi mümkün olan kilo, saç rengi, göz rengi gibi fiziki özelliklerin, hırsızlık olayının meydana geliş şekli de gözetildiğinde, katılan tarafından kesin bir şekilde tarif edilememesinin mümkün olması ve sanığa iftira etmesi için herhangi bir neden bulunmayan katılanın, olaydan hemen sonra verdiği ve aşamalarda da özde değişmeyen birbiriyle uyumlu anlatımlarında, dolmuşta bulunduğu sırada eşgal bilgilerini verdiği bir şahsın yanına oturduğunu, bir müddet sonra da dolmuştan indiğini, şüphelenmesi üzerine cebini kontrol edip parasının yerinde olmadığını fark edince kendisinin de dolmuştan inerek şahsı takip ettiğini, ancak başka bir dolmuşa binen şahsı yakalayamadığını, bu şahsı görürse tanıyabileceğini beyan etmesi, hemen akabinde de Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda usulüne uygun olarak yaptırılan teşhislerde dolmuşta yanına oturan şahsın, sanık olduğunu tereddütsüz bir şekilde teşhis etmesi karşısında, sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, katılanın beyanlarına üstünlük tanınmak gerektiği, buna göre sanığın, katılanın üzerinde taşıdığı 250 TL para ile cüzdanını çekip almak suretiyle atılı nitelikli hırsızlık suçunun sübut bulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla yerel mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla yerel mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurul Üyesi ...; "Sanık ... hakkında, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; beraat kararına hükmedilmiş, anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.06.2013 tarih ve 2013/17587 karar sayılı ilamı ile; sanığın yüklenen suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; mahkûmiyeti yerine beraatine karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkeme tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda direnme kararı verilmesi üzerine Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin 13.02.2017 tarih ve 2017/1158 karar sayılı ilamı ile direnme yerinde olmadığından, dosya Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun, direnme kararının yerinde olmadığına dair kararına aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında; Yerel Mahkemece verilen beraat hükmünün bozulmasına dair kararda, sanığa isnat edilen eylemin sübutu konusunda Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle sanığa isnat edilen eylemin sübuta erip ermediğinin toplanan deliller ışığında yeniden irdelenerek benzer olaylardaki yargı kararlarından yararlanılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Toplanan delillerin irdelenmesi:

1-) Sanık bütün aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini beyan eylemiştir.

2-) Müşteki ise aşamalarda kısmi değişiklikler olsa da, sanığın yanına oturduktan bir süre sonra araçtan indiğinde şüphelendiği için ceplerine baktığında, bir miktar parası ile birlikte, arka cebinde bulunan kredi kartı ile nüfus cüzdanının bulunduğu cüzdanın çalındığını fark ederek aşağı inip başka bir araca binmek isteyen sanığı yakaladığını, ancak sanığın elinden kurtularak kaçtığını beyan eylemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere bindiği araçta yanında oturan şahıstan şüphelenen müştekinin parasının ya da cüzdanının bu kişi tarafından alınmaya çalışıldığını gördüğüne dair herhangi bir beyanı mevcut değildir. Olayın aynı zamanda tek tanığı konumundaki müştekinin, sanıktan şüphelenmesine rağmen parası ile cüzdanının hangi süreçte çalındığına dair bir bilgisinin bulunmadığı dosya içeriğinden net bir şekilde anlaşılmaktadır. Dolayısıyla suça konu para ve eşyaların sanık ile aynı araca binmeden önce kaybedilme ya da başkası tarafından çalınması ihtimali de mevcuttur. Zira, müştekinin araca binerken çalınan para ve eşyaların cebinde olduğuna dair herhangi bir beyanı mevcut değildir.

Bu aşamadan sonra müştekinin araca binerken para ve eşyalarının cebinde olup olmadığı hususunun araştırılmasının da sonuca etkili olamayacağı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.