muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4181, Karar No: 2024/880, Tarih: 08.02.2024

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; başvuruya ve itiraza mesnet tasarımlar arasında kulp profilleri, kıvrımları ve tutamakları, alt ve üst tabla bombeleri, açma kapama düğmelerinin konumları, ayakların yan ve önden görünümleri bakımından farklılıkların oluştuğunu, genel izlenimler bakımından belirgin bir farklılık bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; ürünlerin genel görünümlerinin ve kullanıcıda bıraktığı genel izlenimin farklı olduğunu, taklit ve kopyalama iddiasının gerçeği yansıtmadığını, kendi tasarımının ayırt edicilik özelliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/01949 numaralı tescilli tasarımın davacının gösterdiği deliler karşısında ... ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; konuyla ilgili çelişkili raporlar bulunduğu halde bu çelişkinin giderileceği bir raporun alınmadığını, çok benzer başka bir tasarıma ilişkin YİDK kararının iptal edildiğini, genel görünüm kıstasının incelenmediğini, bilirkişi raporunda tespit edilen farklılıkların genel görünüme etkisinin olmadığını, gözle bile bakıldığında tasarımların benzerliğinin anlaşıldığını, tost makinelerinde seçenek özgürlüğünün bulunduğunu, illa dikdörtgen olmasının dahi gerekmediğini, davalının müvekkilinin kendine has ... renklerde üretime geçtiğini, kötü niyet akıllı taklit itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada mevcut bilirkişi raporunda söz konusu ürünlerin benzer ve farklı yönlerinin açıklandığı, bu kapsamda, taraf ürün ayaklarının yere bastığı yüzeyler, her iki ürün kolunun kullanım şekli ve kesiti, arka blok bağlantı kısmı dışında kol çizgisinin yan görünüşü açısından ürünlerin benzerlik taşıdığı, ancak ürün üst bloğunu hareket ettirmeye yardımcı kol üzerinde konumlanan plastik parça, davacı ürününde arkaya doğru oval bir formda ve üzerinde tutmaya referans veren kıvrımlı bir yapıya sahipken davalı ürününde karşı ürüne oranla düz ve ... bir geometri kullanıldığı, davacı ürününde bu plastik parça kesitinin alttan görünecek şekilde yer alırken davalı ürününde ise metal kolu kaplayacak şekilde konumlandığı, kontrol düğmesinin her iki üründe hem konumlandırma pozisyonu ve ona zemin oluşturan yüzey hem de düğmesi ile birbirinden farklılık arzettiği, davalı ürününün metal kolunun alt blokla bağlantısının alttan ... yükselen bir elemana ve düz bir form ile sağlanırken, davacı ürününde kolun yukarıdan kavisli bir şekilde ... kıvrılması ile elde edildiği, davalı ürünün ayak yapısı yandan incelendiğinde önden arkaya 2 tekrarla kavis alarak yanda boşluklar oluşturarak ortada kalan bölümde kumanda düğmesine bir ... oluştururken, davacı ürününde boşluğun önde bırakıldığı, arka kısımda kumanda düğmesi için bir yüzey oluşturulduğu, dava konusu tasarımın, ... ve bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimin, ayırt edici niteliğe sahip olduğu kanaatine varıldığı, davaya konu tasarım tost makinesine ilişkin olduğundan, bir alt blok ve üzerinde ısıtılmış plaka ile onun üzerinde yer ... ve kaldırılıp indirilebilecek üst blok bulunmasının zorunlu olduğu, bu alt ve üst blokların ... bir geometrik yapısına sahip olmalarının da doğal görüldüğü, piyasada tost makinelerinin genel olarak daire veya kare/ dikdörtgen şeklinde tasarlandığı, o halde davaya konu ürünlerin, anılan yönlerden benzer olmalarının dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini etkilemeyeceği, dava konusu tasarımın, kulp, ayak, kontrol düğmesi ve metal kolun, alt blokla bağlantısı yönlerinden davacının itirazına mesnet tasarımlardan farklılık taşıdığı, seçenek özgürlüğü ve dava konusu tasarımın akıllı taklit olduğu yönündeki itirazlarının yerinde görülmediği, kötü niyetinin ispatlanamadığı, zira, dava konusu tasarım, davacının itirazına mesnet tasarımlar karşısında ... ve ayırt edici olup, taklit bir tasarımdan söz edilemeyeceği, davacının dayandığı bilirkişi raporlarınına konu tasarımların, dava konusu tasarım ile aynı olmadıkları, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ek raporda teknik itirazlarının hiç birinin cevabı tasarım hukuku kapsamında karşılanmadığını, bilirkişi heyeti oluşumuna itirazların gerekçesiz reddedildiğini, tasarımların birebir aynılık içerdiğini, aynı tasarımla ilgili tespit raporlarının değerlendirilmediğini, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, emsal raporların dikkate alınmadığını, davalı tasarımına çok benzer bir tasarımın daha önce dava dışı başka kişilerce tescil edilmek istendiğini, açtıkları davalar sonucu YİDK kararının iptal edildiğini, raporlarda seçenek özgürlüğü noktasında çelişik değerlendirmeler yapıldığını, kötü niyet irdelemesinin bile yapılmadığını, genel görünüm kıstasının raporlarda incelenmediğini, bilirkişi raporunda tespit edilen farklılıkların genel görünüme etkisinin olmadığını, ayak ve kol tutma yerindeki ... farklılıkların raporun her iki ürünün yanyana konulduğu sayfasından bile açıkça görüldüğü gibi genel görünüme etki etmeyeceğini, ürünlerin önden görünümleri, şekil ve büyüklükleri, yay bağlantıları, şekilleri ve duruşları, ... bağlantı ve arka dayanama stop noktaları, yüksekliğe ilişkin ayarları, ayakların yapısı, şekli ve konumlandırılması, müvekkilin yekpare kulp faydalı model özelliğinin tost makinasına kattığı kulpun görünüşleri, düğmelerin ve vidaların tasarımdaki yerlerinin birebir aynılık içerdiğini, bunun dışındaki ... farklılıkların ise tasarımı genel görünüm itibariyle farklılaştırmaya yetmediğini, gözle bile bakıldığında tasarımların ne kadar birbirine genel izlenim olarak benzer olduğunun görüldüğünü, bilirkişi raporunda bulunan farklılıkların yanlış yorumlandığını, ayak yapısı ve tutma kollarında ... farklılıklar olduğu kabul edilmekle birlikte asıl sorunun ve incelenmesi gerekenin bu farklılıkların tüketicinin alımına yanılgısına etkileyip etkilemeyeceği olduğunu, davalının rengine ve geometrik biçimine kadar tasarımını müvekkiline benzettiğini, tost makinalarında genel geometrik formun illa dikdörtgen olması gerekmediğini, gerekçede akıllı taklit itirazlarına yer verilmediğini, davalının kötü niyetle hareket ettiğini, tasarımın tasarım kimliğini birebir kopyalayarak literatürde akıllı taklit olarak anılan taklit biçimini gerçekleştirdiğini, müvekkilinin yayı bağlayabilmek için döküm modeline kablo muhafazası olan yayı bağlamak için bir çıkıntı yaptığını, bu çıkıntının bile milyonlarca değişik şekilde yapılabilme ihtimali varken davalının birebir kopyaladığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 55, 56, 77, 78 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ve endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 6769 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi gereğince tasarımın başvuru veya rüçhan tarihinden önce aynısının kamuya sunulmamış olması, yenilik, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimin tescilli tasarım için başvuru veya rüçhan tarihinden önce, tescilsiz tasarım için tasarımın kamuya ilk sunulduğu tarihten önce, kamuya sunulmuş herhangi bir tasarımın aynı kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimden farklılık taşıması, ayırt edicilik niteliğe haiz olması gerekir. Tasarımlar sadece ... ayrıntılarda farklılık gösteriyorsa aynı kabul edilir. Davaya konu tasarım ise davacının dayanak tasarımları karşısında ... ayrıntılarda farklılık arzetmekle birlikte genel görünüş itibariyle benzerlik taşımaktadır. Bilirkişi heyetince farklılık olarak nitelenen hususlar ayırt edicilik sağlamayan ... ayrıntılar kapsamında kalmaktadır. Bu bakımdan davalı ...'ın tasarım başvurusunun yenilik ve ayırt edicilik niteliği taşıdığından söz edilemeyeceğinden Mahkemece davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7265, Karar No: 2014/10846, Tarih: 02.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7265 E.  ,  2014/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2012/1270-2014/113

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine, 260 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların satış bedelinin maliklerine payları oranında ödenmesine, 260 ada 9 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinin S.. P..'e %75,16'sının, H.. Ü..'e %10,34'ünün, Ş.. Ü..'e %4,58'nin, D.. Ü..'e %4,58'nin, L.. A..'ya %5,17'sinin, A.. S..'e %5,17'sinin ödenmek suretiyle satış bedelinin paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davallar A.. S.., L.. A.. ve H.. Ü.. vekili ile S.. P.. vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararı davalı S.. P..'e usulüne uygun olarak 05.04.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 15.04.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. HUMK’nun 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalılar A.. S.., L.. A.. ve H.. Ü.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; paydaşlığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhtesatın bir kısım paydaşlara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılır.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olayda; 260 ada 7, 8, ve 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesi istenmiş olup mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm 9 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olayda; 260 ada 7, 8, ve 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesi istenmiş olup mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm 9 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava konusu 260 ada 9 parsel sayılı taşınmaz 376,18 m2 yüzölçümlü, arsa vasfıyla tapuda kayıtlı olup üzerindeki binanın paydaş S.. P..'e ait olduğu hususunda tapuda şerh bulunmaktadır. 28.04.2000 tarihli imar uygulaması sonucu oluşan taşınmaz üzerinde bulunan binanın bir kısmı yolda kalmaktadır. Bu durumda mahkemece binanın dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazda kalan kısmının taşınmazda meydana getirdiği değer artışı tespit edilerek satış bedelinden bu değer artışı oranında davalı muhdesat sahibine pay verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek tamamı dava konusu taşınmaz üzerinde imiş gibi değer tespiti ile yazılı şekilde oran kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; muhdesatın taşınmazın toplam değerine oranı %70,16 olduğu halde %75,16 olarak belirtilmesi, davalı vekiline takdir edilen vekalet ücretinin davacıya ödenmesine karar verilmesi, davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı tarafından yapılmış gibi hüküm kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle S.. P.. vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar A.. S.., L.. A.. ve H.. Ü.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6222, Karar No: 2020/2330, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6222 E.  ,  2020/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenip bu cezanın da günlüğü 20 TL’den olmak üzere adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak netice cezanın 22.800 TL olarak hesaplanması gerekirken; 22.700 TL şeklinde belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini ve suçun bilinçli taksirle işlendiği hallerde sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonetle gündüzün şehir içindeki bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben yanmakta olan kırmızı ışığa rağmen duraklamadan kavşağa girmesiyle, kavşağa sağından kendisine hitaben yanmakta olan yeşil ışıkta giren mağdur ... idaresindeki aracın sol ön kısmına kendi aracının sol ön kısmıyla çarptığı, devamla orta refüjde bulunan trafik ışıklarına çarptığı, çarpmanın etkisiyle trafik ışığının karşı yönde kırmızı ışıkta beklemekte olan bir başka aracın üzerine devrilerek maddi hasara yol açtığı, mağdur ...’ın aracında bulunan 1 kişinin kaza sonucu tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği, sanığın ise meydana gelen kazada tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve illiyete yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25287, Karar No: 2025/8247, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25287 E.  ,  2025/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/810 E., 2022/1254 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/137 E., 2021/137 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/107, Karar No: 2008/120, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-107 E., 2008/120 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-107 E., 2008/120 K.**

**- KABAHATLER KANUNU**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;