muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3592, Karar No: 2020/1107, Tarih: 05.02.2020

CMK'nın 286/2-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmayıp,... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince cezanın artırılmasından dolayı kazanılmış hak nedeniyle aynı cezaya hükmedilse dahi hükmün temyiz edilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık ...’in, kendisinden ayrılan kız arkadaşı mağdur ...’ye tepki olarak, mağdurla beraberken çektirdikleri birlikteliklerini gösteren özel fotoğrafları, 14.12.2015 ve 17.01.2016 tarihlerinde, mağdurun çalıştığı rehabilitasyon merkezinin bahçesine saçtığı iddialarına dayalı olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.03.2016 tarihli ve 10.03.2016 tarihli iddianamelerin düzenlendiği, sanığın mağdura yönelik en son eylemini 17.01.2016 tarihinde gerçekleştirdiği ve bu tarihin ise 09.03.2016 olan ilk iddianame tarihinden önce olması nedeniyle hukuki kesinti oluşmamasından dolayı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin suç vasfına ve ek savunma verilmeden hüküm kurulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İlk derece mahkemesince özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı sanık hakkında ayrı ayrı hükmedilen ve 10 ay 25 gün hapis cezalarından çevrilen sanığın iki kez 6.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükümlere yönelik mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından yalnız sanık lehine istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle sonuç ceza miktarlarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, CMK’nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın ayrı ayrı hükmedilen ve 10 ay 25 gün hapis cezalarından çevrilen 6.500,00 TL adli para cezaları üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 20 ay 50 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle cezanın türü ve miktarı açısından kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının B harfiyle gösterilen bölümünün kazanılmış hakka ilişkin 4. paragrafındaki; “İstinaf kanun yoluna yerel cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine müracaat edildiğinden, yeniden verilen hüküm, önceki hüküm ile belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından, CMK'nın 283 madde gereğince sanığın cezasının daha önce yerel mahkemece verilmiş olan 20 AY 50 GÜN HAPİS CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE,” ibarelerinin, “İlk derece mahkemesince özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı sanık hakkında ayrı ayrı hükmedilen ve 10 ay 25 gün hapis cezalarından çevrilen sanığın iki kez 6.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükümlere yönelik mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından yalnız sanık lehine istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle sonuç ceza miktarları sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, CMK’nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın ayrı ayrı hükmedilen ve 10 ay 25 gün hapis cezalarından çevrilen 6.500,00 TL adli para cezaları üzerinden yapılmasına,” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK,... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli, 2017/3034-2018/264 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne” ilişkin kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15693, Karar No: 2010/22207, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15693 E.  ,  2010/22207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9282, Karar No: 2016/9318, Tarih: 02.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9282 E.  ,  2016/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay gecesi saat 04.22 de sanığın idaresindeki otomobille, polis merkezi önünde alkol uygulamasında görevli ekipleri görüp uygulama noktasından kaçmak amacı ile geri manevra ile sağ şeritte seyri sırasında, aracının sol arka stop lambası ile sağda kenarda beklemekte olan polis memurunun motosikletinin sol önüne çarpması şeklinde meydana gelen olay akabinde yine saat 04.22 de yapılan ölçümde 0.52 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, sanığın, almış olduğu alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair dosya kapsamında bir delil ve dışa yansıyan davranışları ile ilgili olumsuz bir tespit bulunmadığı, meydana gelen kazanın, sanığın manevraları düzenleyen genel kurallara uymamasından kaynaklandığı da dikkate alınarak, yasal unsurları oluşmayan atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması;

2-Kısa kararda 9.00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2868, Karar No: 2013/4590, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2868 E.  ,  2013/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Daha önce dava konusu yerde 3194 sayılı İmar Kanununun 4. maddesi uyarınca imar planı veya 2981 sayılı Yasa uyarınca ıslah-imar planı çalışmasının bulunup bulunmadığı varsa hangi aşamada olduğunun ilgili belediyeden sorulması ve varsa buna ilişkin belgenin getirtilmesi için dosya mahalline iade edilmiştir. Gelen cevabi yazıda 3194 sayılı İmar Kanununun 4. maddesi gereği imar planının yapılmış olduğu, ancak kesinleşip kesinleşmediği belirtilmemiştir. Bu nedenle 3194 sayılı İmar Kanununa göre yapılmış olan imar planının kesinleşip kesinleşmediği merciinden sorulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16505, Karar No: 2023/11922, Tarih: 04.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/16505 E.  ,  2023/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/183 E., 2023/149 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmû temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli ve 2020/1863 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/107 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararıyla, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturma ihtimaline binayen mahkemenin görevsizliğine, Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/461 Esas, 2022/572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 ttarihli ve 2023/183 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurunun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca sanık hakkında ilk derece mahkemesinin hükmûnün 1-e Maddesinde yer alan;"e)Sanık ...'in Besni Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/390 Esas, 2021/268 Karar sayılı ilamı kesinleştikten sonra ve tekerrür süresi içerisinde bu suçu işlediği, Besni Asliye Ceza Mahkemesi'nin hükmü ile sanığın mükerrerliğine karar verilmiş olması ve sanığın bu suçun tekerrür süresi içerisinde işlemiş olması sebebi ile sanığın cezasının TCK'nın 58/6-7. Maddeleri uyarınca 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," dair bölümünün hükümden çıkartılarak, yerine;"e)Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/105 esas, 2016/177 karar sayılı ilamı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58/6-7 maddesi gereğince sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanmasına," şeklinde, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hüküm düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun vasfının yanlış değerlendirildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan hükûm kurulması gerektiğine,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın lehine hüküm verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 13.00 sıralarında mağdur ... Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada mağdurun yanında 23 .. ... plakalı nar çiçeği renginde toros marka bir aracın durduğu aracın ön yolcu kısmında oturan sanığın araçtan inip mağdurdan cep telefonunu istediği mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine sanığın çakı bıçağını mağdurun karnına dayararak tekrar telefonu istediği, mağdur "Neden" diye tekrar sorduğunda bu sefer bıçağı mağdurun boyuna dayayarak tekrar telefonu istediği, mağdurda korkup 2500,00 TL değerinde olan Xiaomi Redmi NOTE 9 Pro 128 GB mavi renkli cep telefonu sanığa verdiği, sanığın mağdurun üzerini aradıktan sonra sanığın araca binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın yanına gelen araç içerisinde bulunduğu belirtilen tanıklar T.G. ve V.K.' nın ilk derece mahkemesinin gerekçesinde de belirtildiği şekilde aşamalarda, kendi içinde, birbirleriyle ve sanığın ifadesiyle çelişki oluşturacak şekilde beyanda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanık, "mağdurdan rızası ile suça konu cep telefonunu aldığı" şeklinde savunma bulunarak üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın yanına gelen araç içerisinde bulunduğu belirtilen tanıklar T.G. ve V.K.' nın ilk derece mahkemesinin gerekçesinde de belirtildiği şekilde aşamalarda, kendi içinde, birbirleriyle ve sanığın ifadesiyle çelişki oluşturacak şekilde beyanda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanık, "mağdurdan rızası ile suça konu cep telefonunu aldığı" şeklinde savunma bulunarak üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

5. Mağdurun, sanık tarafından zararının kovuşturma aşamasında karşılandığını beyan ettiği 21.12.2022 tarihli Duruşma Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suçun Vasfının Yanlış Belirlendiğine, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi Uyarınca Sanık Lehine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın zilyedinin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Cebir veya tehdit, ''Yaşam hakkı, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı hakkı'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır.

Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamasına elverişli olması gerekir.

Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Mağdurun aşamalardaki tutarlı, özde birbiriyle uyumlu beyanları, sanığın yanında olduğu belirtilen tanıkların çelişkili beyanları, sanığın tevil yollu ikrarları karşısında, suçun kesin delillerle sanık tarafından Olay ve Olgular bölümünün 1 numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Mağdurun aşamalardaki tutarlı, özde birbiriyle uyumlu beyanları, sanığın yanında olduğu belirtilen tanıkların çelişkili beyanları, sanığın tevil yollu ikrarları karşısında, suçun kesin delillerle sanık tarafından Olay ve Olgular bölümünün 1 numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2023/183 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun' un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6418, Karar No: 2022/7838, Tarih: 07.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6418 E.  ,  2022/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.04.2021 tarih ve 2018/450 E. - 2021/231 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin önceden davalılara ait olduğunu, davalıların, şirketteki hisselerinin tamamını 07.12.2013 tarihinde yapmış oldukları şirket devir sözleşmesiyle dava dışı ... ve ... 'e sattıklarını ve yapılan satış işleminin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, zikredilen şirket devir sözleşmesinin 3-4 ve 5. maddeleri uyarınca, devirden önceki tüm borçların davalılara ait olduğunu, halihazırda, müvekkili olan şirket aleyhine açılmış ve devirden önceki sebeplerden kaynaklanan icra takibi ve davalar bulunduğunu, bu davalar ve icra takiplerinden kaynaklanacak olan borçlardan taraflar arasında akdedilmiş bulunan şirket devir sözleşmesi gereğince davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 60.000,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın aktif ve pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini, davacı taraf 07.12.2013 tarihli sözleşmeye dayanarak alacak talebinde bulunmuşsa da, sözleşmenin geçersiz olduğunu zira sözleşmeyi şirket adına imzalayan ...'in şirket hisselerini tek başına devretmeye yetkili olmadığını, şirket hisselerinin devri, 16.12.2013 tarihinde noterde gerçekleştirilen limited şirket pay devri sözleşmesiyle gerçekleştirildiğinden daha önce yapılan 07.12.2013 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunu, 16.12.2013 tarihli sözleşmede alıcının, şirketi, bütün hukuki ve mali yükleriyle birlikte almayı kabul ettiğini bu nedenle müvekkilinin devirden önceki borçlardan sorumlu olmadığını, 16.12.2013 tarihli noter senedinin sahteliği ispat edilinceye kadar davacı aleyhine kesin delil niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, tam üçüncü kişi yararına sözleşmelerde üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabilmesinin mümkün olduğu, eksik üçüncü kişi yararına sözleşmelerde ise bunun mümkün olmadığı, yine üçüncü kişi yararına sözleşmelerde kural olarak üçüncü kişinin bizzat talepte bulunamayacağı, bunun aksi, yani üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabileceğinin ya sözleşmede açıkça yazılı olması, ya tarafların sözleşmede açıklanan iradelerinden bu durum tespit edilebilmesi ya da bu konuda bir örf veya adetin bulunması gerektiği, dava konusu sözleşmede ise bu konuda açık bir hüküm bulunmadığı, sözleşmenin maddelerinden, tarafların üçüncü kişi davacı şirkete bizzat talepte bulunabilme hakkını vermek iradesinde olduğunun da anlaşılamadığı, bu konuda ticari hayatta bir örf veya adetin de bulunmadığı, hal böyle olunca, dava konusu hisse devir sözleşmesinin tam üçüncü kişi yararına sözleşme olarak kabul edilmesi ve davacı şirketin bu sözleşmeye dayanarak kendisi adına talepte bulunabilmesinin de olanaklı olmadığı, bu nedenle davacı şirketin aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif dava ehliyet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.