muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13946, Karar No: 2012/2490, Tarih: 22.02.2012

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman olmadığı belirlendiği takdirde bu kez, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Yasanın 30/1. maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, (miras bırakanı) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne ... ilçesi, ... köyü 109 ada 216 parsel sayılı taşınmazın orman bilirkişisi ... tarafından hazırlanan 15/05/2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen alanın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmının tespitinin iptali ile taşlık ve kayalık niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, katılan ...'in davasının reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 17/05/1947 tarihinde ilan çıkıp 17/08/1947 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ile, 1999 ila 2000 yılları arasında yapılıp kesinleşen 6831 sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması çalışmaları bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 22.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33725, Karar No: 2016/542, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33725 E.  ,  2016/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan döğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda, Dairemizin 2015/28046—28468 esas arası, 32933-32945 esas arası ve 32803, 32805 esas sayılı emsal dosyalarındada belirtildiği üzere, husumetin ... Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3222, Karar No: 2013/8960, Tarih: 15.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3222 E.  ,  2013/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalılardan ... A.Ş.de 02.01.1998 tarihinde çaycı olarak işe başladığını, 01.05.2003 tarihine kadar şirkette çalışan müvekkilinin 01.05.2003-10.06.2007 tarihleri arasında şirket sahibinin annesinin evinde, 10.06.2007'den sonra da kız kardeşinin evinde çalıştırıldığını, 26.10.2009 tarihinde de akaryakıt istasyonunda geceleri saat 23'den sabah 09'a kadar çalışacağı ve tuvalet temizliği yapacağı söylendiğini, küçük bebeği olması nedeniyle gece çalışamayacağını söylemesi üzerine de iş sözleşmesinin kötü niyetli ve haksız olarak feshedildiğini, ... A.Ş.de çalıştığı dönemde haberi olmaksızın diğer davalı ... A.Ş.den SSK bildirimlerinin yapıldığını bu durumu iş sözleşmesinin feshinden sonra öğrendiğini son ücretinin net 650.00.TL ve yemek yardımından yararlandığını iddia ederek ihbar, kıdem tazminatı ve kötü niyet tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının son olarak müvekkillerinden ... A.Ş.de çalışmış olduğunu, davanın yetki yönünden reddi gerektiğini, önceki işveren ... A.Ş.ye husumet tevcihi yasal olarak mümkün olmadığından hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, davacının fazla mesai, tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının zaman aşımına uğramış olduğunu, dava dilekçesinde ileri sürülen vakıalar doğru olmayıp davacının Levent-İst. adresinde faaliyet gösteren ... A.Ş.de işe başladığını, işyerinin Ağustos 2005 ayında Kemerburgaz'a nakledildiğini, 2006 yılında evlenip 2007 yılında çocuğu olan davacının evine daha yakın olan ... A.Ş.de işe alınarak 01.01.2008'den itibaren çalışmasını bu şirkette sürdürdüğünü, işveren değişikliğini fesihten sonra öğrendiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının çalıştığı işyeri şirkete ait benzin istasyonu olup çay ve temizlik işlerinde çalışan davacının gece çalıştırılmak istendiği iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının 15.11.2009 tarihinde işten ayrılıp 16-17-18-19 Kasım 2009 günlerinde işe gelmediğinden iş sözleşmesinin İş kanunun 25/II-g maddesine göre haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı iş yerinde kıdemli bir işçi olup işverenin emrinde götürülüp uzun süre ev işinde çalıştırılmış bir işçidir. Davacı tanıkları davacının 650,00 TL net ücret aldığını beyan etmişler ancak davacının ücreti yasal asgari ücret üzerinden bildirilmiştir. Dosyadaki delillerden davacının 650,00 TL net ücret + 100 TL yemek parası şeklinde çalıştığı sabit olduğu halde hesaplamanın 550 TL + 100 TL üzerinden yapılması hatalı olmuştur. Davacının tüm hak ettiği alacaklarının bu ücrete göre hesaplanması gerekirken aksinin kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2288, Karar No: 2018/6908, Tarih: 20.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2288 E.  ,  2018/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... ... 13. İş Mahkemesinden verilen 05/05/2015 günlü ve 2013/699 E. - 2015/257 K. sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E. - 2011/315 K., 10. H.D. 2013/13339 E. - 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalı ...’ın adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise adı geçen davalı tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde gerekli bilgi ve belgelere yer verilmemiştir. Açıklanan nedenle davalı ...’ın adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2250, Karar No: 2015/17287, Tarih: 14.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2250 E.  ,  2015/17287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/261538

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/580 (E) ve 2014/646 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan S.. Ç.. hakkında Bursa Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 20.03.2013 tarihli raporda belirtilen lezyonların, kendisindeki ürtiker olarak nitelendirilen rahatsızlığa mı bağlı olarak oluştuğu yoksa bu izlerin kaza neticesi mi geliştiği konusunda bir cilt hastalıkları uzmanından rapor alındıktan sonra, gerekirse ilk raporu tanzim eden uzman da dinlenerek neticesine göre bir hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16173, Karar No: 2014/2192, Tarih: 17.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/16173 E.  ,  2014/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/133621

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/210 (E) ve 2012/429 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklara yüklenen yağma eylemi için kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu savunman bulundurulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan yasanın 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar E.. S.. ve S.. S..'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6378, Karar No: 2018/4240, Tarih: 05.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6378 E.  ,  2018/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahte keşideci imzalı çeki müşteki Türkiye ... Bankası'na kredi çekerken teminat olarak verdiği ve sonrasında çekin çalınması nedeniyle hesap sahibi tarafından ödemeden men talimatı verildiğinin ortaya çıktığı ve katılanın alacağını alamadığı, sanığın böylece haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Bilirkişi raporunda; keşideci imzalarının çek hesabı sahibine ait olduğunun, arka yüzdeki ciranta imzasının ise sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi, sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanları, icra ve hukuk mahkemesi dosyaları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraate ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin; sanığın eyleminin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/182, Karar No: 2012/1698, Tarih: 12.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/182 E.  ,  2012/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Acarlar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Amasra Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2010 gün ve 119/59 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik, miras yoluyla intikal ve harici satın alma hukuksal nedenlerine dayanarak mevki ve sınırlarını açıkladığı, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılan yaklaşık 100 m2'lik taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı, taşınmazın davacının babasına ait olduğunu, ancak kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakıldığını açıklamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 19.09.2009 tarihli raporunda yeşil ile göstermiş olduğu 123,27 m2'lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, yapılan keşif, dinlenen yerel bilirkişi beyanları ve dosya kapsamına göre; kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan dava konusu taşınmaz bakımından davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından Hazine temsilcisinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.