muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12484, Karar No: 2012/13876, Tarih: 29.11.2012

Somut olayda; davalıların murisi ...vekili aracılığı ile yapılan 09.12.1993 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile murisi...‘in vefatı ile intikal eden 29 parsel sayılı taşınmazdaki miras hak ve paylarını davacıya satmayı vaat etmiştir. 29 parsel sayılı taşınmazın ... kaydında üst muris...’in 1/2 payı bulunmaktadır. Bu haliyle satışı yapılan pay elbirliği ortaklığı hükümlerine tabidir. Bilindiği gibi 4721 sayılı TMK'nun 644. maddesi gereğince ancak malik...’in mirasçılarından biri elbirliği ortaklığının paylı mülkiyete dönüştürülmesini isteyebilir. Ancak, mahkemece mirasçı olmayan davacı tarafa 4721 sayılı TMK'nun 644. maddesi gereği dava açmak için yetki verilmiş ve davacı tarafından... Sulh Hukuk Mahkemesinde 29.3.2006 tarihinde açılan dava sonucunda 29 parsel sayılı taşınmazda murisin 1/2 payının paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Artık ortada elbirliği ortaklığının paylı mülkiyete çevrilmesine dair kesinleşmiş bir hüküm bulunmaktadır. Bu kararı ve kararla oluşan yeni mülkiyet durumunu yok saymak mümkün değildir. Bu nedenle sözleşmenin ifa kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru değildir.

Ancak; 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Açıklanan nedenle, satışı vaat edilen payın, paylı mülkiyete çevrildiği kabul edilerek, satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin ... İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Satış vaadi sözleşmesine konu payın arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; tapuda müşterek malik olan ... ve ... kendi paylarının satışını vaat etmedikleri gibi satış vaadinde bulunan ...’in mirasçısı da olmadıklarından kendilerine husumet düşmeyen bu davalılar hakkında açılan davanın esastan değil husumet yokluğundan reddi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3662, Karar No: 2016/6025, Tarih: 05.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/3662 E.  ,  2016/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yağma, yaralama (yağmadan dönüşen)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; Olay günü yakınan ...'ın çarşıya alışveriş yapmak için gittiği sırada; sanıklar ..., ... ve ...'nin yakınanı bir süre takip ettikleri, yakınan ikametinin önüne geldiğinde sanık ...'nin arkadan yakınana yaklaşarak sağ kalçasından uzuv kaybı oluşacak şekilde bıçakla yaralayıp kolundaki çantasını kulpundan tutarak almaya çalıştığı, ancak yakınanın direnmesi sonucunda çantayı alamayıp sanıklar ..... birlikte olay yerinden kaçtıkları olayda; yağma suçunun yol kesmek suretiyle işlendiğinin kabulü için eylemin yalnızca yol üzerinde gerçekleşmiş bulunması yeterli olmayıp, suçun mağdurunun yoldan geçmesini beklemek suretiyle önceden tasarlayıp, maddi engeller koymak veya tehditle geçişi engellemek ve/veya tertibat alarak yolun kesilmiş olması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 149/1-a,c, maddeleri ile hüküm kurulması gerekirken yol kesmenin şartları oluşmadığı halde, TCK'nın 149/1-d maddesine hükümde yer verilmesi,

2-) Sanık ... hakkında yakınana yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, sanık hakkında bu suçtan iddianame düzenlettirlip kamu davası açtırılmadan, ek savunma ile yetinilerek hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 05.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/21211, Karar No: 2015/9764, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21211 E.  ,  2015/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALPAŞA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/143-2013/380

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu Y. K. Mahallesi 5008 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kullanım kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kadastro tutanağı örneği ile yapılmış ise güncelleme çalışmasına ilişkin tüm bilgi ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içerisine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9076, Karar No: 2022/9317, Tarih: 26.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9076 E.  ,  2022/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ..., Ege Sağlık Tesisleri Ve Eğitim ... A.Ş., ..., ...., ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş., ... ... Sağlıkhizmetleri A.Ş., ..., ... ... Sağlık ... Tic.Ltd.Şti., ... Özel Sağlık Tesisleri San. Ve Tic. A.Ş., ... B.V., Universal ... Group Sağlık Hiz.Tic.Ve San.Ltd.Şti., Universal İnşaat San.Ve Tic.A.Ş., ..., ...., ... Hastaneleri Sağlık Yatırım A.Ş., ... Sağlık ... San. Ve Tic.Ltd.Şti., ... Sağlık ... San.Ve Tic.Ltd.Şti.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ..., ..., ... ... Sağlık ... Tic. Ltd .Şti., Universal İnşaat San.Ve Tic. A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/05/2016 tarih ve 2013/244 Esas, 2016/450 Karar nolu kararının asıl ve birleşen davada davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile birleşen davada davalılar Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş., ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 14/02/2022 tarih ve 2022/827 E.-2022/1076 K. sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin asıl ve birleşen davada davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile birleşen davada davalılar Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş., ... ve ... vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

1) Asıl ve birleşen davada davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile birleşen davada davalı ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. itirazlarının incelenmesinde;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (... H./ ... M./ ... M./ ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan asıl ve birleşen davada davalı şirket ile birleşen davada davalı şirket ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Birleşen davada davalı ... ile ...’nun itirazlarının incelenmesinde ise;

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, birleşen dava davalılarının yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı ile birleşen dava davalılarının yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 26/09/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1640, Karar No: 2012/2788, Tarih: 23.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/1640 E.  ,  2012/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 01.12.2011 gün ve 8126-13512 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve 2010 Eylül ayı kirası 03.09.2010 tarihinde 4.316,40.-TL, 2010 Ekim ayından 12 günlük kira 1.531,62.-TL, 15.12.2010 tarihinde alacaklının hesabına ödendiği anlaşılmış olup, icra müdürlüğünce infazda dikkate alınacağının anlaşılmasına göre dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi karar düzeltme istemi 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiç birine de uymadığından İİK.nın 366.ve HUMK.nın 442.maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 200.00.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20629, Karar No: 2015/5647, Tarih: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20629 E.  ,  2015/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

ESAS-KARAR NO : 2012/281-2014/218

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek eş tarafından boşanma davasının reddi , kusur belirlemesi, nafaka ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 26.07.2012 tarihinde açılmıştır. Dava dilekçesinde ve ön inceleme duruşmasında nafaka talep etmeyen davalı-davacı kadın tahkikata geçilmesinden sonra 03.04.2014 tarihli duruşmada 1000, 00TL nafaka talebinin olduğunu bildirmiştir.

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/l).Tahkikat aşamasında nafaka ve tazminat talebinde bulunulması iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı-davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi olmadığı gibi; davacı-davalının talebin genişletilmesine açık muvafakati de bulunmamaktadır. O halde; davalı-davacının yoksulluk nafakası (TMK.md. 175/1) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına kararı" verilecek yerde, yazılı şekilde davalı-davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1 .bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/4069, Karar No: 2012/44, Tarih: 16.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4069 E.  ,  2012/44 K.**

* KISA KARAR VE GEREKÇELİ KARARIN ÇELİŞMESİ

* GEREKÇELİ KARARIN KISA KARARA ÇELİŞİK YAZILMASI

* KOOPERATİF AİDAT BORCUNUN ÖDENMEMESİ

* SÖZLÜ YARGILAMA

* İTİRAZIN İPTALİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 376

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 388

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 389

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 141

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 186

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 298

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalının aidat borçlarını ödememesi nedeniyle 3.385,00 TL asıl alacak, 7.723,96 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.108,96 TL’nın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının aidat borcunun 3.385,00 TL olduğu, davacının faiz isteyebilmesi için faiz oranını davalının kabul etmesi gerektiği, takip talebi ile istenen aylık % 20 gecikme faizini davalının kabul etmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, itirazın asıl alacak üzerinden iptaline, davacının faiz isteminin reddine, asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve HUMK'nun 376. maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada yasanın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. Öte yandan, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesi "gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz" hükmünü içermektedir.

İşte bu gibi hallerde, HUMK'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 21.07.2010 tarihli kısa kararla davanın kabulü ile faize ilişkin istemin reddine karar verilmişken, gerekçeli kararda davanın kabulü ile takibin devamına, davacının faiz isteminin reddine karar verilmiş, ancak kısa kararda bulunmayan bir ilave ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına da karar verilmek suretiyle, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki ortaya çıkarılmıştır. Bu hal, HUMK'nun 388. maddesine aykırı olduğu gibi, 6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine de aykırıdır. Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, 2 no'lu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/774, Karar No: 2015/1906, Tarih: 27.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/774 E.  ,  2015/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirket ile sanık arasında 09/04/2008 tarihinde yapılan ariyet sözleşmesi gereğince, aynı tarihte ... barkod no.lu derin dondurucunun katılana teslim edildiği, bu tarihten sonra katılan şirket ile sanık arasında 25/03/2009 tarihinde yapılan ariyet sözleşmesi uyarınca, aynı tarihte ... ... ... no.lu derin dondurucunun da sanığa teslim edildiği, bir süre sonra bölge çalışanlarının siparişini almak üzere, sanığın işyerine gittiklerinde, katılan şirkete ait derin dondurucuların yerinde olmadığını tespit ettikleri, sanığın teslim ettiğini savunmasına rağmen teslime dair bir belge sunmamış olduğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "25X20=500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3995, Karar No: 2015/6595, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3995 E.  ,  2015/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/55140

MAHKEMESİ : Siverek Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2007/153 (E) ve 2011/170 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, bilişim sistemine görme

SUÇ TARİHİ : 15/03/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisine başka bir hesaptan para geleceğini söyleyerek şikayetçi A.. T..’den akrabası A.. T..’e ait olan ve emaneten kullanmakta olduğu bankamatik kartını aldığı, daha sonra 15.03.2007 tarihinde şikayetçi S.. K..’a ait MSN hesabına hukuka aykırı olarak girerek bu kişiye ait arkadaş listesinde bulunan şikayetçi S.. H.. ile yazışma yaptığı, bu yazışmada kendisini asıl hesap sahibi olan S.. K.. gibi takdim ederek para istediği, şikayetçi S..’ın da bir arkadaşı vasıtasıyla, sanığın belirtmiş olduğu A.. T..’e ait bankamatik kartına 250 TL para gönderdiği, sanığın bu suretle şikayetçi S..’ı yanıltarak haksız menfaat temin ettiği,

Aynı şekilde 21.03.2007 tarihinde bu defa şikayetçi L.. K..’nın MSN hesabına hukuka aykırı şekilde girerek birlikte iş yaptığı mağdur A.. Ş..’dan 10.000 TL para talep ettiği, mağdur A..’ın para temin etme cihetine gittiği, ancak sanığın yazışmalardaki üslubu ve ısrarı üzerine şüphelenen mağdur A..’ın şikayetçi L..’ı araması üzerine durumun anlaşıldığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu suretle sanığın mağdur A..’ı yanıltarak haksız menfaat temin etmeye teşebbüs ettiği kabul olunan olayda;

Sanığın mağdurlar S.. ve A..’a yönelik eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık, mağdurlar L.. ve S..’a yönelik eylemlerinin ise bilişim sistemine girme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,