muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7936, Karar No: 2010/11270, Tarih: 20.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7936 E.  ,  2010/11270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatih 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında Ağustos/2009 ayı bakiye 2057.-TL ve Eylül/2009 ayı 4114.-TL kira parasının toplamı 6171.-TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına asıl alacağının %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 08.09.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde 01.04.1977 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık kira parasının 225.000.-TL olarak belirlendiği kiranın en geç on gün içerisinde ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmüştür. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında tadilat yapıldığından Ağustos/2009 ayı kira bedelinin 1/2'sinin ödendiğini Eylül ayı kirası parasının ise muaccel olmadığını savunmuştur. Ağustos/2009 bakiye kira parasının ödendiği ispat edilmemiş, Eylül 2009 ayı kira parası ise muaccel olmamıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş Ağustos/2009 ayı bakiye kira parası olan 2057.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1168, Karar No: 2007/3189, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1168 E.  ,  2007/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce davalının yasal süre içinde satış talep edip, masraf avansını da pul olarak vermiş bulunması karşısında haczin düşmediği ve sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 59 ncu maddesi uyarınca bir talepte bulunan taraf, bununla ilgili masrafları peşin olarak verir. Anılan kanunun yönetmeliğinin 61 nci maddesine göre bu masrafların tahsilat makbuzu karşılığında ve dolayısıyla para olarak alınması gerekir. Masrafın yatırıldığı tarih talep tarihi sayılır. Bu nedenle talep tarihinde masraf avansının pul olarak verildiği yönündeki savunma, üçüncü kişiye (davacıya) karşı ileri sürülemez.

Mahkemece bu yön gözetilmeden davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26191, Karar No: 2014/10756, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26191 E.  ,  2014/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel Verileri Kaydetmek, Adil Yargılamayı Etkilemeye Teşebbüs

Hüküm : Beraat

Kişisel verileri kaydetmek ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 135 ve 136. maddelerinde düzenlenen “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi” ve “Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme” suçlarının konusunu oluşturan kişisel veri kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi, TCK'nın 135. maddesinde “Kişisel verilerin kaydedilmesi” başlığı altında, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, aynı Kanunun 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak tanımlanmış olup, eylemlerin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi halinin, TCK'nın 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörüldüğü,

TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun konusunu oluşturan özel hayat kavramı ise; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yaptıkları, gittiği yerler, kiminle niçin,nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, sadece içinde bulunulan fiziki çevrenin özelliklerine bakılmamalı, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler de göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, sanığın baroya kayıtlı avukat olduğu, adliye koridorunda, müştekisi olduğu Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/508 esas sayılı dava dosyasının duruşmasını beklerken, duruşmaya tanık olarak ifadelerine başvurulmak üzere çağrılan ve koridorda söz konusu dosyanın sanıkları....ve ....ile ....'nin resmi koruması olan polis memuru müşteki .... ile birlikte beklemekte olan müştekilerin, ses ve görüntülerini ele geçirilemeyen cep telefonu ile kayda aldığı, kayıt yapıldığını farkeden müşteki...'in konuşmak için sanığın yanına gittiğinde, sanığın, müşteki ...'e “sen benim düşmanlarımla neden birliktesin, sen onlarla birlikte onları koruyorsun, onlarla birlikteymişsin gibi izlenim veriyorsun. Seni Emniyet Müdürlüğüne sordum iyi adammışsın, onun için seninle ilgili işlem yapmadım” sözleri ile alenen baskı oluşturan kötü söylemlerde bulunarak tanıklık yapacak olan müştekileri etkilemeye çalıştığının iddia konusu edildiği olayda;

Dosya içeriğine, sanık savunması, müşteki...'in beyanları ve bilirkişi raporuna göre, sanıkla müşteki arasında iddia edildiği şekilde bir konuşmanın geçmediği, sanığın, polis memuru olan müştekiden, koruma görevini yapmasını, bunun dışında korumalığını yaptığı ....'nin dava takipçiliğini yapmamasını istediği, müştekinin de dava takipçiliği yapmadığını söylediği, bu mahiyetteki bir konuşmanın tanıklık yapacak olan müştekileri etkilemeye yönelik olmadığı, adliye koridorunu görüntüleyen kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanıkla müşteki...'in baş başa ayrı bir noktada konuşup görüştükleri, yakınlarında herhangi bir şahsın olmadığı, katılanların duyduklarını iddia ettikleri sözlerinde aralarında husumet bulunmayan ve konuşmanın muhatabı olan müşteki ... tarafından doğrulanmadığı anlaşıldığından sanığa atılı adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunun sabit olmadığı; sanığın adliye koridorunda müştekisi olduğu davada tanık olarak ifade vermek üzere beklemekte olan müştekiler ile dosyanın sanıkları ve sanıklardan ....nin koruması olan....'in cep telefonu ile ses ve görüntülerini kayda alması şeklindeki eyleminin sabit olması halinde TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği ancak cep telefonunun ele geçirilememiş olması sebebi ile kayıt yapılıp yapılmadığının tespit edilemediğinden atılı eylem sabit olmadığı gibi eylemin sabit görülmesi halinde dahi sanık tarafından tesadüfen elde edilen ses ve görüntülerin müştekilerin sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak ses ve görüntü olarak kabul edilemeyeceği, tarafların adliye koridorunda duruşma beklerken görüntülenmelerinin başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemedikleri, özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyet olmadığından özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun da yasal unsurlarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, gerekçede her ne kadar, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, gerekçesi yanlış olan hükmün sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunun sabit olmadığı, sanığa yüklenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçunun da kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin sübuta, atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5366, Karar No: 2019/6796, Tarih: 01.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5366 E.  ,  2019/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarih ve 2019/ 40450 sayılı yazısı ile; Terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama neticesinde, sanığın 24/06/2018 tarihinde yapılan 27. Dönem Milletvekili seçimlerinde İstanbul ilinden milletvekili seçilmesi nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının durmasına ilişkin Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/544 esas, 2019/1 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre sanığın 24/06/2018 tarihinde yapılan 27. Dönem Milletvekili seçimlerinde İstanbul ilinden milletvekili seçildiği ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Milletvekili Hizmetleri Başkanlığının 10/09/2018 tarihli ve 348391 sayılı yazısı ile karar tarihi itibarıyla görevinin devam ettiğinin anlaşıldığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2017 tarihli ve 2017/28446 esas sayılı iddianamesinde ayrıntıları belirtilen eylemleri gerçekleştirmek suretiyle terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediği iddiası ile kamu davasının açıldığı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Yasama Dokunulmazlığı" başlıklı 83/2. maddesinin; "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır." ve "Temel Hak ve Hürriyetlerin Kötüye Kullanılamaması" başlıklı 14. maddesinin de; " Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbiri, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz.Anayasa hükümlerinden hiçbiri, Devlete veya kişilere, Anayasayla tanınan temel hak ve hürriyetlerin yok edilmesini veya Anayasada belirtilenden daha geniş şekilde sınırlandırılmasını amaçlayan bir faaliyette bulunmayı mümkün kılacak şekilde yorumlanamaz. Bu hükümlere aykırı faaliyette bulunanlar hakkında uygulanacak müeyyideler, kanunla düzenlenir." şeklinde olduğu,

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 22/09/2016 tarihli ve 2015/8449 esas, 2016/4723 karar sayılı ilâmı ile de belirtildiği üzere, milletvekili seçimden önce Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamında suç işleyen milletvekilinin yasama dokunulmazlığından yararlanamayacağı, hangi suçların bu madde kapsamında olduğu tahdidi olarak sayılmadığından dolayı maddenin kapsamını belirleme görevinin uygulayıcıya ait olduğu, ülkenin bölünmez bütünlüğüne ve anayasal düzene yönelik suç oluşturan söylem ve eylemlerin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamındaki hakkın kötüye kullanılması niteliğinde görülmesi gerektiği, sanığın gerek İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2017 tarihli ve 2017/28446 esas sayılı iddianamesi, gerekse dosyada mevcut tutanaklardan "Bu suça ortak olmayacağız" başlıklı akademisyenler bildirisi olarak bilinen metni imzalamak suretiyle suç teşkil eden bu eylemi milletvekili seçilmeden önceki bir tarihte gerçekleştirdiği ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamındaki hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiği de nazara alındığında, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11/04/2019 gün ve 94660652-105-06-5151-2019-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2017 tarihli, 2017/145298 soruşturma, 2017/28446 esas ve 2017/5031 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; 11.01.2016 tarihinde terör örgütününün propagandasını yapmak suçundan, PKK/KCK Terör örgütü yürütme konseyi eş başkanı olduğu belirtilen ...ın 27.12.2015 tarihli basın açıklamasına ilişkin tespit tutanağı, 11.01.2016 ve 10.03.2016 tarihli PKK/KCK Terör Örgütüne destek mahiyetindeki basın açıklamalarına ilişkin tespit tutanakları, ifade ve sorgu tutanakları ile tutuklama müzekkereleri ve tüm soruşturma dosyası kapsamının delil olarak gösterilmek sureti ile 11.01.2016 tarihinde "Barış İçin Akademisyenler Barış İstemeye Devam Ediyor" veya "Bu suça ortak olmayacağız" başlıklı 1128 akademisyenin imzasıyla yayımlanan bildiride imzasının bulunması nedeni ile 3713 sayılı TMK'nın 7/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istenilmiştir.

İddianamede belirtildiği şekilde imzalanan bildiri şöyledir;

"Bu suça ortak olmayacağız! Em e nebin hevparen vî sûcî!

Bu ülkenin akademisyen ve araştırmacıları olarak bu suça ortak olmayacağız!

İddianamede belirtildiği şekilde imzalanan bildiri şöyledir;

"Bu suça ortak olmayacağız! Em e nebin hevparen vî sûcî!

Bu ülkenin akademisyen ve araştırmacıları olarak bu suça ortak olmayacağız!

Türkiye Cumhuriyeti; vatandaşlarını Sur'da, Silvan'da, Nusaybin'de, Cizre'de, Silopi'de ve daha pek çok yerde haftalarca süren sokağa çıkma yasakları altında fiilen açlığa ve susuzluğa mahkûm etmekte, yerleşim yerlerine ancak bir savaşta kullanılacak ağır silahlarla saldırarak, yaşam hakkı özgürlük ve güvenlik hakkı, işkence ve kötü muamele yasağı başta olmak üzere anayasa ve taraf olduğu uluslararası sözleşmeler ile koruma altına alınmış olan hemen tüm hak ve özgürlükleri ihlal etmektedir.

Bu kasıtlı ve planlı kıyım Türkiye’nin kendi hukukunun ve Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası antlaşmaların, uluslararası teamül hukukunun ve uluslararası hukukun emredici kurallarının da ağır bir ihlali niteliğindedir.

Devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı gerçekleştirdiği katliam ve uyguladığı bilinçli sürgün politikasından derhal vazgeçmesini, sokağa çıkma yasaklarının kaldırılmasını, gerçekleşen insan hakları ihlallerinin sorumlularının tespit edilerek cezalandırılmasını, yasağın uygulandığı yerde yaşayan vatandaşların uğradığı maddi ve manevi zararların tespit edilerek tazmin edilmesini, bu amaçla ulusal ve uluslararası bağımsız gözlemcilerin yıkım bölgelerinde giriş, gözlem ve raporlama yapmasına izin verilmesini talep ediyoruz.

Müzakere koşullarının hazırlanmasını ve kalıcı bir barış için çözüm yollarının kurulmasını, hükümetin Kürt siyasi iradesinin taleplerini içeren bir yol haritasını oluşturmasını talep ediyoruz. Müzakere görüşmelerinde toplumun geniş kesimlerinden bağımsız gözlemcilerin bulunmasını talep ediyor ve bu gözlemciler arasında gönüllü olarak yer almak istediğimizi beyan ediyoruz. Siyasi iktidarın muhalefeti bastırmaya yönelik tüm yaptırımlarına karşı çıkıyoruz.

Devletin vatandaşlarına uyguladığı şiddete hemen şimdi son vermesini talep ediyor, bu ülkenin akademisyen ve araştırmacıları olarak sessiz kalıp bu katliamın suç ortağı olmayacağımızı beyan ediyor, bu talebimiz yerine gelene kadar siyasi partiler, meclis ve uluslararası kamuoyu nezdinde temaslarımızı durmaksızın sürdüreceğimizi taahhüt ediyoruz. ”

Cumhuriyet Başsavcılığı iddianamede, söz konusu bildiri metinlerinin, ifade özgürlüğü ve eleştiri hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği; metnin öz itibariyle PKK’nın yayınladığı bildirilerden bir farkının olmadığı; insan haklarını savunmayıp insan haklarını ihlal eden PKK’nın müdafaasının ve propagandasının yapıldığını; bildiri başlığında, katliam, işkence ve sürgün gibi kelime veya kavramların bilinçli olarak seçilerek özellikle metin içerisinde kullanıldığını ve vurgulandığını, akademisyenlerin anlam itibariyle yaptıkları çağrışımların farkında olduklarını; bölgede yaşanan olayların sorumlusu ve faili terör olan örgütü PKK/KCK’nın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerinin meşrulaştırılmaya çalışıldığı yöntem ve ifadelerin teşvik edildiğini; metnin Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin terör eylemleri karşısında tedbir almasını önlemeye yönelik olduğunu; ülkede kaos yaratmayı amaçlayan mesajlar taşıdığı ve buna yönelik hedefler içerdiği; yine devletin, terör olaylarının yaşandığı bölgelerde beşeri ihtiyaçların karşılanmasını engellemeye yönelik politikalar izlemekle itham edildiği ve küçük düşürüldüğü; hükümet, ordu ve emniyet güçlerinin görevlerini yapmalarının engellenmek istendiği; yabancı devletlerin dikkatinin çekilerek Türkiye’nin iç işlerine müdahale ettirmeyi amaçlandığı; PKK/KCK jargon ve üslubuyla “devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı katliam gerçekleştirdiği ve bilinçli bir sürgün politikası uyguladığı” şeklinde tamamen gerçeklere aykırı iftiralar yöneltildiğini; bu vurguyla etnik ayrımcılık ve bölücülük yapıldığını; terör örgütü ile masaya oturması istenen Türkiye Cumhuriyeti’nin meşruiyetinin ve varlık sebeplerinin ortadan kaldırılmak istendiğini; bölgede şiddetin esas kaynağı olan PKK karşısında devletin şiddet uyguladığı şeklinde ters algı operasyonları yapmak istendiğini; ilan edilme sürecinden, zamanlamasından, yayınlanış şeklinden, duyurulmasından, akademisyenlerin açıklamalarından ve savcılıktaki ifadelerinden bildirinin PKK-KCK güdümlü, organize bir eylemin parçası olduğunu; bildiride toplumsal baskı, korkutma, yıldırma ve sindirmeye yönelik ifadeler kullanıldığını; bildirinin ulusal ve uluslararası düzeyde tehdit içerdiğini; soruşturmalar karşısında yayınlanan ikinci bildirinin ilki ile aynı karaktere sahip olduğunu; akademik nöbet ve sokak dersleri ile çözümü sağlamaya değil sorunu tırmandırmaya yönelik bir arayış içerisine girildiğini; yapılan propaganda ile kamuyonun ve üniversite gençliğinin işlenen suça ortak edilmek istendiğini; akademisyenlerin çatışma ve gerilim durumunda özel sorumluluk üstlenerek kin duygusunu yaymaya ve şiddeti kışkırtmaya destek verdiklerini; halkın birlik, beraberlik ve bütünlüğünü bozmayı hedeflediklerini, hazırlanan bildiri metninin ve eşzamanlı olarak gerçekleştirilen eylemlerin analizi ile bunların sabit görüldüğünü dolayısıyla bildiriye imza atan akademisyenlerin, PKK/KCK silahlı terör örgütünün sorumlusu ve faili olduğu şiddet olayları karşısında ulusal

suça ortak edilmek istendiğini; akademisyenlerin çatışma ve gerilim durumunda özel sorumluluk üstlenerek kin duygusunu yaymaya ve şiddeti kışkırtmaya destek verdiklerini; halkın birlik, beraberlik ve bütünlüğünü bozmayı hedeflediklerini, hazırlanan bildiri metninin ve eşzamanlı olarak gerçekleştirilen eylemlerin analizi ile bunların sabit görüldüğünü dolayısıyla bildiriye imza atan akademisyenlerin, PKK/KCK silahlı terör örgütünün sorumlusu ve faili olduğu şiddet olayları karşısında ulusal güvenliğini, toprak bütünlüğünü, kamu güvenliğini ve düzenini korumaya yönelik tedbirler alan Türkiye Cumhuriyeti'ni yaşanan olayların sorumlusu ve faili gibi lanse ederek PKK/KCK silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapıldığını iddia etmiştir