muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9866, Karar No: 2012/11749, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9866 E.  ,  2012/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2010/670-2011/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılarca müvekkili aleyhine dava dışı limited şirketin hisselerinin devrini öngören protokole dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, TTK'nun 520/4. maddesi uyarınca limited şirket hisse devir sözleşmesinin hüküm ifade edebilmesi için yazılı olmasının ve imzaların noterlikçe tasdik olunmasının gerektiğini, aksi halde böyle bir sözleşmenin ilgililer hakkında dahi hüküm ifade etmeyeceğini, ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte davalıların yok hükmündeki bu protokolün dahi gereklerini yerine getirmediklerini ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davalıların kötüniyet tazminata mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar vekili, icra takibine dayanak protokol ile dava dışı limited şirketin hisse devrine yönelik olarak tarafların sorumluluklarının belirlendiğini, bu protokolün hisse devir sözleşmesi olmadığını, davacının söz konusu protokolün kendisine yüklediği taahhütleri yerine getirmekten kaçınmaya çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nun 520/4.maddesi uyarınca limited şirketlerde pay devri veya devir vaadi hakkındaki sözleşmelerin yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmediği, bu maddede düzenlenen koşulların geçerlilik koşulu olup her iki koşulun birlikte gerçekleşmesi halinde hisse devrinin yapılabileceği, bu şartları taşımayan söz konusu protokol hükümlerinin geçersiz bulunduğu, geçersiz sözleşmeye dayalı alacak talep edilemeyeceği, diğer yandan dosyaya sunulan tarihsiz protokolden sonra yapıldığı tarafların kabulünde olan limited şirket hisse devir sözleşmeleri ile anılan protokole konu dava dışı limited şirket hisselerin dava dışı ...'e devredildiği ve devir bedellerinin tahsil edildiği, davalıların hisselerinin dava dışı ...'e devir edilmeleri ve bedellerinin alınması nedeniyle dahi davalıların protokole dayalı davacıdan bir alacak talep edemeyecekleri, davalılarca icra takibinin kötüniyetli yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Ankara 32 İcra Müdürlüğünün 2009/17321 sayılı takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatına ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8.948,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14668, Karar No: 2015/20667, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14668 E.  ,  2015/20667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/387-2013/190

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan................. gün ve ................... Esas - ................. Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davaı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazları HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerdan hiç birisine uymadığından yernade değildir. Ancak;

İmar planında dere yatağı ve yol olarak ayrılması nedeniyle davacı idare tarafından kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili olarak, mülkiyet bedelinin tespiti ve taşınmazların idare adına tescili istemiyle açılan davada mahkemece talebin kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce incelenmesinden sonra, bozma kararının yazılması sırasında maddi hata sonucu bozma ilamında irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile ilgili ifadelerin yer aldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin ...................................... sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

davacı idare ve davalılardan .................vekilleri ve davalı...................kendi adına asaleten, müvekilleri ........................... adına vekaleten temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal incelemesi sonucu yapılan karşılaştırma denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelere dayandığı gibi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle emlak vergisine esas arsa m2 birim değeri 106,00TL/m2, emsal taşınmazın ise 30,00 TL/m2 olarak bildirilmiş olup, emsal taşınmazın bilirkişi kurulunca daha değerli kabul edilmiş olması nedeniyle, rapor inandırıcı bulunmadığından söz konusu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal incelemesi sonucu yapılan karşılaştırma denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelere dayandığı gibi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle emlak vergisine esas arsa m2 birim değeri 106,00TL/m2, emsal taşınmazın ise 30,00 TL/m2 olarak bildirilmiş olup, emsal taşınmazın bilirkişi kurulunca daha değerli kabul edilmiş olması nedeniyle, rapor inandırıcı bulunmadığından söz konusu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın, kısmen dere yatağında kısmen de yeşil alanda kaldığının belirtilmiş olması karşısında, mahkemece taşınmazın dere yatağı ve yeşil alan olarak kamulaştırılan bölümleri ayrı ayrı belirlenerek dere yatağında kalan kısımların tapudan terkinine, yeşil alan olarak ayrılan bölümün ise davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca acele el koyma nedeniyle hüküm altına alınmış olan bedel çıktıktan sonra kalan kamulaştırma bedeline 17.10.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare, davalılardan ...................vekillerinin ve kendi adına asaleten, müvekilleri ....................... adına vekaleten temyiz eden............temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince, BOZULMASINA davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37217, Karar No: 2016/3093, Tarih: 22.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/37217 E.  ,  2016/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Beraat

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, aralarında zeytin bahçesinin mülkiyeti nedeniyle husumet bulunan katılana hitaben, katılanın kardeşi tanık ... aracılığıyla "kanunen dahi ona verseler ben ona vermeyeceğim, erkekse gelsin, iyiliğinden olmazsa koca bıçağın demirinden olur." biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2020/2558, Karar No: 2020/2964, Tarih: 24.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2558 E.  ,  2020/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/10/2001 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/09/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dilekçesinde, ...’ın davalı olarak gösterilmemesine karşın gerekçeli karar başlığında davalı gösterilmesi mahkemesince her zaman düzeltilebilir bir hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, kurum zararı sebebiyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Lisesinde mutemet ve memur olarak görev yapan davalı ... Değer'in görev yaptığı süre içerisinde ek ders ücret bordrolarını sahte olarak düzenleyerek Malmüdürlüğü'ne verdiğini, gerçek olan belgeleri ise okuldaki dosyasında sakladığını, 01/01/1998 tarihinden, 02/03/2001 tarihine kadar toplam 49.980.33 TL'yi zimmetine geçirerek hazineyi zarara uğrattığını, ita amiri ve tahakkuk memuru olan diğer davalıların denetim ve gözetim sorumluluğunun bulunduğunu belirterek uğranılan hazine zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 07/05/2013 tarihinde, davanın davalı ... Değer yönünden kabulüne, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizin 24/09/2014 gün, 2013/16271 esas ve 2014/12165 karar sayılı ilamı ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan ceza yargılamasında görevi ihmal sebebiyle mahkumiyetlerine karar verildiği dikkate alınarak kurum zararından sorumlu oldukları, gerekli özen ve dikkati göstermemelerinin ancak indirim sebebi olarak değerlendirilebileceği belirtilerek bozulmasına hükmedilmiş, bu kere mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukukumuzda hakkaniyet, Borçlar Kanunu’nun 43 (TBK.51) maddesinde düzenlenmiş, bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hallerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hakimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Somut olayda, Dairemiz bozma ilamında, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... bakımından kurum zararından sorumlulukları olduğu ve fakat gereken dikkat ve özen yükümlülüğünün ihmal edilmiş olmasının indirim sebebi olarak değerlendirilmesi gerekliliği vurgulanmasına karşın bu hususta mahkemece bir değerlendirme yapılmamıştır. Şu halde, yukarıdaki açıklama da dikkate alınarak adı geçen davalılar bakımından BK’nun 43’üncü maddesi (TBK.51) gereği uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi de yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu durumun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalılardan ..., ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalılar ..., ... ve ... hakkında davanın kısmen reddine dair hüküm kurulmuş olmasına ve davalıların kendilerini vekille temsil ettirmelerine karşın adı geçen davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ndeki ilgili maddeler dikkate alınarak vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle ..., ..., ..., ... ve ... lehine, (3) nolu bentte açıklanan sebeple ..., ... ve ... lehine BOZULMASINA, temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan sebeple reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9152, Karar No: 2016/8337, Tarih: 28.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9152 E.  ,  2016/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK 157/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ve 160 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın kasiyer olarak görev yaptığı markete giderek, katılana almış olduğu sigara bedelini alması için 200 TL para verdiği, daha sonra parasını geriye alıp “Ben sana bozuk para vereyim” deyip 2 TL para verdiği, ardından katılana “Neden bağırıyorsun ?” diyerek çıkışmak suretiyle kafasını karıştırdığı ve “200 TL para vermiştim paranın üzerini ver” diyerek bağırdığı, sıra bekleyen diğer müşterilerin önünde gerilen ve kafası karışan katılanın da para üstü olarak 193 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da parayı alarak ortadan kaybolduğu iddia olunan olayda;

Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "10 GÜN", "8 GÜN" ve "160 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3671, Karar No: 2014/6824, Tarih: 24.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3671 E.  ,  2014/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Medeni Kanunun 713. maddesi uyarınca açılan tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 11/06/2013 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.06.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av.... ile diğer taraftan Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan 25 – 30 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının vekil edenleri yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacı vekil edenleri adına tescilini istemiştir.Davalı ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliğine yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın ormanla ilişkisinin bulunduğunu, orman araştırmasının yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini ve taşınmazın Hazine adına tescilini savunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi... tarafından düzenlenen 14.05.2008 havale tarihli raporda (B) harfiyle gösterilen 5508 m² yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüyle birer pay oranında davacılar, aynı krokide (A) ve (C) harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümlerinin ise Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin verilen karar, davalı Hazine vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından 21.09.2010 gün 2010/2630-4232 sayılı karar ile (A) harfli bölüm yönünden onanmış, (B) ve (C) harfli bölümler yönünden bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [...teknik bilirkişinin raporunda (A) harfiyle gösterilen ve Hazine adına tesciline karar verilen taşınmaz bölümüne ilişkin imar ve ihya ile zilyetlik koşulları gerçekleşmediğinden, bu bölüme ilişkin verilen kararın onanması,

Bilirkişinin raporunda (C) harfiyle belirlenen taşınmaz bölümünün daha önce 657 sayılı parsel numarasıyla tarla olarak tesbit ve tescil edilen parsel içinde kaldığı, bu taşınmazın tapulama mahkemesinin 07.11.1958 tarih, 1957/176 - 1958/507 sayılı kararı gereğince hükmen orman olduğu, davacılar tarafından 657 sayılı parsele karşı açılan herhangi bir dava ve istekleri olmadığı halde krokide (C) harfiyle gösterilen ve 657 sayılı parsel içinde kaldığı teknik bilirkişilerin raporlarıyla saptanan taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesinin HUMK.'nun 74. maddesine aykırı olduğundan 657 sayılı parsel içinde kaldığı anlaşılan bu taşınmaz bölümüne yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi, Dava konusu ve kabulüne karar verilen (B) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümü az yukarıda açıklandığı gibi 1958 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında “çalılık niteliğiyle” tesbit dışı bırakıldığı, bu yerin aynı zamanda makilik alan olduğu, taşınmazın orman sınırına yakınlığı, çalılık ve makilik niteliğiyle tesbit dışı bırakılmış olması gözetilerek orman ve makilik alanlarla ilgili araştırma ve incelemenin yapılması, çifte tapunun oluşumunun önlenmesi için teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi de eklenmek suretiyle kabulüne karar verilen ve (B) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının tapu sicil müdürlüğünden sorulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek (B) harfiyle ilgili bölüm hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi...] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra; dava konusu taşınmazın, orman kadastrosunun kesinleştiği 1987 yılına kadar orman niteliğinde bulunduğu, orman sınırı dışına çıkarıldığı 07.03.1987 tarihinden dava tarihine kadar 20 yıl zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle fen bilirkişi Hüseyin Onuş tarafından düzenlenen 01.03.2013 tarihli rapor ve eki krokisinde (B) harfi ile gösterilen 5508 m² bölüme yönelik davanın reddine ve bu taşınmazın Hazine adına tesciline, aynı bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.