muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2419, Karar No: 2022/13269, Tarih: 15.12.2022

2- Kabule göre de;

a- Suça konu uyuşturucu maddelerin sanıktan 16/09/2014 tarihinde ele geçirilmiş olması karşısında, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16/09/2014 yerine, 20/06/2014 olarak gösterilmesinde,

b- Suç tarihi olan 16/09/2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği dikkate alınarak, sanığa verilen ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yer alan ceza miktarına göre temel cezanın “1 yıl hapis” olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli, 2015/379 esas ve 2016/19 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2014 tarihli ve 2014/13629 soruşturma, 2014/98 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 18/02/2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması ve 23/06/2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2015 tarihli ve 2014/13629 soruşturma, 2015/3148 esas, 2015/2605 sayılı iddianamesi ile Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin

08/01/2016 tarihli, 2015/379 esas ve 2016/19 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

08/01/2016 tarihli, 2015/379 esas ve 2016/19 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

1- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, dolayısıyla 18/02/2015 ve 23/06/2015 tarihli eylemlerin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de;

a-) Suça konu uyuşturucu maddelerin sanıktan 16/09/2014 tarihinde ele geçirilmesi karşısında, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/09/2014” yerine “20/06/2014” olarak gösterilmesi,

2- Kabule göre de;

a-) Suça konu uyuşturucu maddelerin sanıktan 16/09/2014 tarihinde ele geçirilmesi karşısında, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/09/2014” yerine “20/06/2014” olarak gösterilmesi,

b-) Suç tarihi olan 16/09/2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği dikkate alınarak, sanığa verilen ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yer alan ceza miktarına göre temel cezanın “1 yıl hapis” olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi de kanuna aykırıdır.

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma” kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2.cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli, 2015/379 esas ve 2016/19 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

15/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13865, Karar No: 2015/1969, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13865 E.  ,  2015/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 402 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Kamulaştırılan taşınmazın üzerinde yapı bulunması halinde bu yapının değeri, değerlendirme tarihi itibarıyla Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre belirlenir. Belirlenen bu fiyattan varsa eksik imalat ve binanın yaşı itibarıyla yıpranma payı indirilerek değeri tespit edilir. Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapıların Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nca yayımlanan yapı yaklaşık birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değerleri bulunup varsa eksik imalat bedeli ve yıpranma payı düşüldükten sonra değerlerinin belirlenmesi gerekirken, emlak vergi kanununa göre değerinin uygun şekilde tespit edilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit ve tescil dosyasında belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5288, Karar No: 2012/8669, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5288 E.  ,  2012/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, genel kurul kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı birden fazla parselde kurulu ise sitede 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasasının 66. ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantılarını sağlamak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerinin ve davacılara ait tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Davaya konu iptali istenen 03.07.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının da içinde bulunduğu karar defterinin, bu karara ilişkin hazırun cetvelleri ile varsa toplantıya vekaleten katılanlara ait vekaletnamelerin ve kimin hangi bağımsız bölüm adına katıldığını gösterir cetvelin, ilgili yönetimden istenip dosya içine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21641, Karar No: 2023/7399, Tarih: 19.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/21641 E.  ,  2023/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/85 E., 2015/444 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması

suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/85 Esas, 2015/444 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında;

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 56.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığına, suç vasfına, taraflar arasında hukuki ihtilaf olduğuna, ceza miktarlarına, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığına, suç vasfına, taraflar arasında hukuki ihtilaf olduğuna, ceza miktarlarına, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ... Büro Sistemleri Endüstri ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan katılana (...)... Danışmanlık Elektronik San. Tic. Ltd. Şti isimli şirket sahibi olduğunu, şirketler arası danışmanlık hizmetini verdiğini, katılanın şirketi ile...Gıda San. A.Ş. (...) arasında ticari bağlantı kurabileceğini söylediği ve dosyada mevcut uydurma bir sözleşme ile güven telkin edip ... şirketinden...'e klima, cep telefonu, fotoğraf makinasi, kamera vb. toplam 221.228,81 TL bedelli malları katılan firmadan alarak... firmasına satacağını taahhüt ettiği, şikayetçi şirketten...'e verilmek üzere 40.889,12 TL bedelli malı teslim aldığı, bu mallara karşılık olarak da suça konu 11.250,00'şer TL bedelli üç tane çeki verdiği ve piyasadan kaybolduğu, daha sonra yapılan araştırmada verilen çeklerin keşidecisi tarafından doldurulup sanığa çalıştığı şirkete verilmek üzere emaneten verilen çekler olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanık hakkında tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık, şikayetçi firma ile tanışmadan önce ...Motif firmasında pazarlama koordinatörü olarak çalışırken müşteri firmalardan aldığı çekleri iş yerine teslim ettiğini, suça konu çekleri o döneme ait pirim ve maaş alacakları karşılığında aldığını, daha sonra kendisine ödeme yapılmaması ve uzun tarihli olması nedeniyle anlaşmazlık yaşadıklarını, sonra bir arkadaşıyla kendisinin... danışmanlık firması olarak iş yapmaya başladığını, şikayetçi firma ile çalıştıklarını, şikayetçi şirket sahibinden mal talebi olduğunda çekleri gönderip araştırma istediklerinden suça konu çekleri cirolayıp verdiğini, daha sonra ekonomik nedenlerden dolayı işlerini yürütemediğinden iş yerini kapattığını, çeklerin ödenmediğini dava açıldığında öğrendiğini, dolandırıcılık kastının olmadığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, sanığın,... Danışmanlık .. şirketi adıyla kendileriyle temas kurup aldığı mallar karşılığı suça konu çekleri kendi yanında ciro edip verdiğini, çekin tahsil aşamasında ...Motif şirketi yetkilisiyle görüştüklerinde şirketlerinde çalışan sanığın firmalarının çekini şahsi işlerinde kullandığından ödemeden men talimatı verdiklerini öğrendiklerini, zararlarının giderilmediğini beyan etmiştir.

3. Katılan, sanığın,... Danışmanlık .. şirketi adıyla kendileriyle temas kurup aldığı mallar karşılığı suça konu çekleri kendi yanında ciro edip verdiğini, çekin tahsil aşamasında ...Motif şirketi yetkilisiyle görüştüklerinde şirketlerinde çalışan sanığın firmalarının çekini şahsi işlerinde kullandığından ödemeden men talimatı verdiklerini öğrendiklerini, zararlarının giderilmediğini beyan etmiştir.

4. ...Motif Ltd Şti yetkilisi olan tanık M.A.İ., sanığın iş yerlerinde pazarlama bölümünde çalışırken çek keşidecisinden aldığı 10 adet çekin 7 sini verip suça konu olanları kendilerine bildirmeden şahsi olarak kullandığını öğrendiklerini, sanığın prim alacağına yönelik çek vermediklerini, çek arkasında bulunan şirket kaşesinin kendilerine ait olup olmadığını anlayamadığını, ancak üstündeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

5. Suça konu çekin verilmesine konu mallara ilişkin irsaliyeli faturalar, sanığın ... başlıklı, genel müdür olarak göründüğü kart vizit fotokopisi, 01.06.2012 tarihli sözleşme fotokopileri dosya içerisindedir.

6. Bilirkişi raporlarına göre, ... seri numaralı çekin arka yüzü üçüncü ciranta hanesindeki kaşe üzerindeki ciranta imzası, 7098958 seri numaralı çekin arka yüzü ikinci ciranta el yazısı ve imzası, üçüncü ciranta hanesindeki kaşe üzerindeki ciranta imzası,... seri numaralı çekin arka yüzündeki "... Tel 05...." ibareli el yazısı ve altındaki ciranta imzasının sanığa ait olduğu, ... seri numaralı çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazılarının ve keşideci imzasının, arka yüzdeki birinci, ikinci ve dördüncü ciranta el yazıları ve imzalarının, 7098958 seri numaralı çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazılarının ve keşideci imzasının, arka yüzdeki birinci ciranta el yazıları ve imzalarının,... seri numaralı çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazılarının ve keşideci imzasının, arka yüzdeki ikinci ciranta el yazıları ve imzalarının sanığa ait olmadığı, suça konu çeklerdeki ...Motif şirketi adına atılı imzaların şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edildiği görülmüştür.

7. Mahkemece, suça konu çeklerin duruşmada incelendiği, sanığın çek keşidecisi ...tarafından ...motif isimli sanığın çalıştığı şirkete borcu karşılığı verilen toplam 10 adet çekten 3 adet çeki göndermediği ve mal karşılığı şikayetçi şirkete verdiği, çekler arkasındaki ...Motif ... Ltd Şti'nin kaşe üzerindeki imzaların şirket yetkilisine ait olmadığı bilirkişi raporu ile sabit olduğundan sanık müdafiinin kovuşturmanın genişletilmesi talebi reddedilmiş, imzaların sanığa da ait olmamasının esasa etkili olmayıp katılan şirkete çekler verilmeden önce herhangi birisine imzalatılmasının doğal olduğu ve çekleri kullanıp menfaati elde edenin sanık olduğu dikkate alındığında tüm dosya kapsamıyla sübut bulan suçlardan, oluşan zarar ve çek sayısı gözetilerek temel cezalarda asgari hadden uzaklaşılarak mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanığın da kabulünde olduğu üzere... Danışmanlık Elektronik San. Tic. Ltd. Şti isimli şirket sahibi olduğunu söyleyerek menfaat temin ettiği olayda, gerçekte bu isimde bir şirket olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın eyleminin aynı zamanda tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığının tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi ve sanığa nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde "suçun işleniş şekli, suça konu miktara göre oluşan zarar gözetilerek takdiren ve teşdiden" denilmek suretiyle hapis cezası asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesine rağmen elde edilen menfaatin iki katına eşit olacak şekilde adli para cezası temel ceza gün sayısının belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/85 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.