muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1149, Karar No: 2017/2029, Tarih: 20.12.2017

Türk Hukukuna ticari mümessillik ile ilgili düzenleme ilk kez 1926 tarihli mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) ile girmiştir.

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 449. maddesinin birinci fıkrasında ticari mümessilin tanımı; “ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak bilvekâle imza vazetmek üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir" şeklinde yapılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547. maddesinin birinci fıkrasında ise ticari mümessil; “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Ticari mümessillik; bir sözleşme olmayıp, tek taraflı bir hukuki işlemle verilen temsil yetkisini içerir. Buna bağlı olarak, ticari mümessillik işletme sahibinin iradesine dayanır. Dolayısıyla burada söz konusu olan temsil yetkisi kanuni değil, iradi temsil yetkisidir.

Ticari mümessilin temsil yetkisinin kapsamı kanunda tam olarak belirlenmiştir. Bu hâliyle ticari mümessillik, sınırı kanunla çizilmiş iradi bir temsil yetkisidir. Ticari mümessil, iyi niyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili olup açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (BK m.450; TBK m.548).

Ticari mümessillik ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (BK. m. 449/2; TBK. m. 542/2).

Ticari mümessil, işletme sahibini temsile yetkili bir kişi olmanın yanı sıra, aynı zamanda ticari işletmenin belirli yetkilere sahip idarecisi niteliğini de taşır. Örneğin bir bankanın genel müdürü, hukuki bakımdan bankanın ticari mümessilidir; ancak idari bakımdan da, yürütme organının bir parçasıdır.

Nitekim ticari mümessilliğin bu yönü, ticari mümessili tarif eden BK m. 449/l'de "...işlerini idare ..." ibaresiyle vurgulanmıştır.

Ticaret şirketleri organları aracılığıyla idare ve temsil edildiğinden, ticari mümessil tayin etme yetkisi de organlarına aittir.

Ticaret şirketlerinde idare ve temsil yetkisine sahip organlar, her ticaret şirketinin türüne göre değişiklik gösterir. Ancak şu hususu belirtmek gerekir ki, ticaret şirketlerinin tümünde ticari mümessil şirket ana sözleşmesiyle de tayin edilebilir.

Ticaret şirketleri organları aracılığıyla idare ve temsil edildiğinden, ticari mümessil tayin etme yetkisi de organlarına aittir.

Ticaret şirketlerinde idare ve temsil yetkisine sahip organlar, her ticaret şirketinin türüne göre değişiklik gösterir. Ancak şu hususu belirtmek gerekir ki, ticaret şirketlerinin tümünde ticari mümessil şirket ana sözleşmesiyle de tayin edilebilir.

Mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) 539/II. (6102 sayılı TTK 616/1-b) ve 545. (6102 sayılı TTK 631/1) maddelerine göre, limitet şirketlerde, şirket sözleşmesinde aksine hüküm olmadıkça, ticari mümessil tayinine genel kurul yetkilidir. Buradan anlaşılacağı üzere, ticari mümessil doğrudan şirket sözleşmesiyle tayin edilebileceği gibi, şirket sözleşmesinde kararlaştırılması şartıyla bu yetkinin şirketi idare ve temsile yetkili müdürlere bırakılması da mümkündür.

İşletme sahibinin ticari mümessil dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari mümessile en çok benzeyeni ticari vekildir.

Ticari mümessillik gibi ticari vekâlet de, BK’nun 32 vd. (TBK 40 vd.) maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekâlet, ticari mümessillik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

BK m. 453/ I ve II'ye göre, “Ticari vekil, ticari mümessil sıfatını haiz olmaksızın bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından müessesenin bütün işleri veya muayyen bazı muameleleri için temsile memur edilen kimsedir.

Bu salahiyet, müessesenin mutad olan muamelelerinin cümlesine şamildir. Şu kadar ki ticari vekil kendisine sarih mezuniyet verilmedikçe istikraz edemez ve kambiyo taahhütlerinde ve muhakeme ve murafaada bulunamaz.” hükmünü içermektedir.

Aynı husus TBK 551. maddesinde ise “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekâlet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekâlet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Ticari mümessil, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez (BK. m. 453/2; TBK m. 551/2). Oysa ticari mümessil, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari mümessilin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken (BK m. 449/II-III); ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, davacı şirketin ticari mümessili Tayfun Sökmen tarafından 18.08.2008 tarihli vekâletname ile Mehmet Sökmen’e bir takım yetkiler verilmiş bulunmaktadır.

Dosya içerisindeki 18.08.2008 tarihli vekâletname incelendiğinde; Mehmet Sökmen’e bono düzenleme konusunda özel bir yetki verilmemiştir.

Ayrıca Mehmet Sökmen’in şirket ortaklar kurulu tarafından verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi de bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Borçlu şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, tebligat tarihinden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/25, Karar No: 2005/53, Tarih: 24.05.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/6-25 E., 2005/53 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/6-25 E., 2005/53 K.**

**- HUKUKİ EHLİYET**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık Ahmet Münir A.......'nun TCY.nın 342/2 ve 59. maddeleri uyarınca 3 sene 4 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCY.nın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına ilişkin A..... 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.1.2004 gün ve 69-17 sayılı hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.11.2004 gün ve 7561-12941 sayı ile;

"Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu'nun 12 Temmuz 2000 tarihli raporuna dayanak yapılan raporların düzenlendiği tarihlerde muris F.Zehra A.......'nun Bayındırlık Bakanlığı'nda yüksek mimar olarak görev yapıp 1.10.1981 tarihinde kendi isteği ile emekli olması, suça konu vasiyetname ve vekaletnamenin düzenlendiği 26.05.1995 tarihinde de adıgeçenin Dr.Abdullah V..... Ö..... tarafından düzenlenen raporda ve belgeleri düzenleyen yeminli Noter Katibi Fevzi D..... ile tutanak tanıkları Emine F....... M..... ve Mehmet Faruk A.........'nun tutanaklara geçen gözlem ve anlatımlarında, hukuki ehliyete sahip olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın suça konu belgenin düzenlendiği tarihte muris F.Zehra A.......'nun hukuki ehliyete sahip olmadığını bildiğine ilişkin yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise bu karara karşı 4.2.2005 gün ve 105336 sayı ile;

"Mevcut delillerin kararda etraflıca tartışıldığından söz edilemez ise de, mahkûmiyet kararı verilmesine yetecek ölçüde tartışıldığı kanaatindeyiz.

Şöyle ki;

Yerel Mahkeme 02.04.2003 tarihli celsede, Asliye ve Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen karar örneklerini, veraset belgelerini, vasiyetnamenin iptali, vasi değiştirilmesi ve yeni vasi atanmasına ilişkin kararları, Adli Tıp Kurumundan verilen raporu, sanık Abdullah V..... Ö..... tarafından düzenlenen raporları, vekaletnameleri ve diğer belgeleri okumuş ve bunların okunduğunu tutanağa geçirmiştir.

Yerel Mahkeme mahkûmiyet kararının gerekçesinde de şu olgulara yer vermiştir.

"Yakınan Mehmet İsmet A.......'nun gösterdiği tanıklar iddiayı, sanıkların gösterdikleri tanıklar ise savunmayı doğrular şekilde anlatımda bulunmuşlardır.

F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyetinin bulunmadığı Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun düzenlediği 12.07.2000 tarihli 2352 sayılı raporla belirlenmiştir. Olay öncesinde Fransız L..., A..... Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği ve A..... Numune Hastanesinde tedavi gören F. Zehra A....... hakkında adı geçen hastanelerden alınan raporlarda benzer görüşlere yer verilmiştir.

Muris F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyetinin bulunmadığı, doktor raporları ile kesinlik kazanmıştır."

F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyetinin bulunmadığı Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun düzenlediği 12.07.2000 tarihli 2352 sayılı raporla belirlenmiştir. Olay öncesinde Fransız L..., A..... Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği ve A..... Numune Hastanesinde tedavi gören F. Zehra A....... hakkında adı geçen hastanelerden alınan raporlarda benzer görüşlere yer verilmiştir.

Muris F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyetinin bulunmadığı, doktor raporları ile kesinlik kazanmıştır."

Sanığın muris F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyete sahip olduğunu bilip bilmediğine gelince;

Çok uzun süren hastalığı süresince kardeşi ile yakından ilgilenen sanığın onun hukuki ehliyete sahip olduğunu bilmediğini kabul etmek hayatın olağan akışına uygun olmayacaktır. Nitekim yerel mahkeme de bu durumu "Murisin kardeşi Ahmet Münir A.......'nun F. Zehra A.......'nun hukuki ehliyetinin bulunmadığını bilmemesi düşünülemez" şeklindeki gerekçe ile kararında açıkça belirtmiştir.

Dosyaya da yansıyan sanık Ahmet Münir A.......'nun avukatı vasıtasıyla vasi atanması ile ilgili davada ibraz ettiği bir dilekçede Ahmet Münir A.......'nun öz kardeşiyle yakından ve kardeşlik duyguları çerçevesinde içten ilgilendiği, bakımını sürekli yerine getirdiği ve o yüzden vasi atanmasının uygun ve gerekli bulunduğu ifade edilmiştir. 14.07.1995 tarihli bu dilekçe, mahkemeye suç tarihinden (26.05.1995) sonra verilmişse de, muris F. Zehra A.......'nun 1-2 ay içerisinde hastalığa yakalanması söz konusu olmayacağına göre, adı geçen murisle yakından ve kardeşlik duyguları çerçevesinde ilgilenen ve bakımını sürekli yerine getiren sanık Ahmet Münir A.......'nun kardeşinin hastalığını bilmemesinin de olanaksız olduğunun kabulünü zorunlu kılmaktadır.

Ayrıca, murisin, akli melekelerinin yerinde olduğunu belirleyen ve sanık olup hakkındaki dava ölümü nedeniyle ortadan kaldırılan Dr. V..... Ö.....'un 26.05.1995 tarihli raporunu müteakip ve kısa süre sonra (bir buçuk ay) A..... 16. Hukuk Mahkemesince yapılan 17.07.1995 tarihli keşifte bilgisine başvurulan Uzman Dr. Savaş E.......'ın "peşinen hastanın hakimlikçe dinlenmesine mahal yoktur. Kesin kanıya varabilmek için adı geçenin sağlık kurulunca muayenesi uygundur yolundaki mütaalası ve aynı mahkemeye sunulan A..... Numune Hastanesinin 25.07.1995 tarihli ve 15285 sayılı (hastalığı süreklidir, hakimlikçe dinlenilmesinde yarar yoktur, vasi tayini gerekir" yolundaki raporu sanık Ahmet Münir A.......'nun murisin hukuki ehliyete sahip olmadığını bildiğine ilişkin deliller içerisinde zikredilebilir.

Kaldı ki, yargılamada dinlenen tanıklar Dr. Hüseyin Nafiz A......., Şefik Ozan Özgü, Nurgül Kamile A......., Gülnaz Ozan Özgü, Saadet A......., Yakıp Şen, Aysel Bağ, Nazım Yüksel ve Aysel Çehreli de yargılama sırasında murisin hastalığının aşikar surette belli olduğunu açıkça ifade etmişlerdir.

Kaldı ki, yargılamada dinlenen tanıklar Dr. Hüseyin Nafiz A......., Şefik Ozan Özgü, Nurgül Kamile A......., Gülnaz Ozan Özgü, Saadet A......., Yakıp Şen, Aysel Bağ, Nazım Yüksel ve Aysel Çehreli de yargılama sırasında murisin hastalığının aşikar surette belli olduğunu açıkça ifade etmişlerdir.

Yukarıda açıklanan hususlar karşısında sanık Ahmet Münir A.......'nun bekar, bakıma muhtaç ve ablası olan muris F. Zehra A.......'nun akıl hastalığıyla malul olduğunu bildiği ve bu durumdan yararlanarak satmış olduğu taşınmazın bedelini dahi kendi hesabına aktararak müdahili mirastan mahrum etmeyi amaçladığı anlaşılmaktadır."görüşü ile itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme konusu olayda;

Yerel Mahkeme; "sanık Ahmet Münir A.......'nun hukuki ehliyeti bulunmayan kızkardeşi Fatımatüz Zehra A.......'nun hukuki ehliyete sahip olduğuna ilişkin doktor raporu aldığını, ardından kızı Ayşegül yararına el yazılı vasiyetname yazdırdığını, daha sonra murisi rapor ve vasiyetname ile birlikte A..... 4.Noterliğine götürüp düzenleme şeklinde kapalı vasiyetname düzenlettiğini, ayrıca düzenlenen bir diğer vekaletname ile de taşınmazlarının tasarrufu konusunda kızkardeşi Zehra A.......'nun kendisine yetki vermesini sağladığını, buna dayanarak taşınmazların bir bölümünü düşük bedelle sattığını kabul ederek sanık Ahmet Münir A.......'nun sahtecilik suçundan cezalandırılmasına" karar vermiş,

Özel Daire bu hükmü; "sanığın, suça konu belgenin düzenlendiği tarihte muris F.Zehra A.......'nun hukuki ehliyete sahip olmadığını bildiğine ilişkin yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtların kararda gösterilip tartışılmadığı" gerekçesiyle bozmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise; "murisle yakından ve kardeşlik duyguları içinde ilgilenen ve sürekli bakımını yerine getiren sanığın, kardeşi Zehra'nın hastalığını bilmemesinin olanaksız olduğu" görüşüyle itiraz yasayoluna başvurmuştur.

Görüleceği üzere Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanığın suça konu vekaletname ve vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte müteveffa kardeşi Zehra'nın hukuki ehliyete sahip olmadığını bildiğine ilişkin yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtların kararda tartışılıp tartışılmadığı müteveffanın anılan işlemlerin yapıldığı tarihlerde tasarruf ehliyetine sahip olmadığının açıklıkla belli olup olmadığı ve sanığın bu hususu bilerek resmi mercileri aldatacak biçimde hareket edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre;

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre;

A.....'da bekar olarak yaşayan Fatımatüz Zehra A....... Bayındırlık Bakanlığında mimar olarak 25 yılı aşkın süreyle çalıştıktan sonra 8.7.1981 tarihinde kendi isteği ile emekli olmuştur. Ablası Şerife U....... ise 5.2.1994 tarihinde vefat etmiş, geride mirasçı olarak eşi Mustafa Rahmi U......., kızkardeşi Fatımatüz Zehra A....... sanık Ahmet Münir A....... ile yeğeni olan katılan Mehmet İsmet A....... kalmıştır. Ancak Şerife U.......'nın 20.9.1962 ve 9.12.1976 tarihinde el yazısı ile yazıp notere tevdi ettiği vasiyetnamelerin Sulh Hukuk Hakimliğince açılması üzerine, A....., İstanbul ve Sakarya'daki taşınmazlarını eşi Mustafa'ya, onun ölümü halinde ise kardeşleri Fatımatüz Zehra ve sanık Ahmet Münir A.......'ya bıraktığı anlaşılmış, bu kez yeğeni Mehmet İsmet A......., vasiyetnamelerin iptali ve mahfuz hissenin tenkisi hususunda, lehlerine mal vasiyet edilen kişileri hasım göstermek suretiyle dava açmıştır.

O tarihte 70 yaşında olan Fatımatüz Zehra A....... bazı yakınlarına, yeğeni Mehmet İsmet A.......'nun bu davranışına içerlediğini, esasen kendisi öldükten sonra malın onlara kalacağını, ancak ablasının vasiyeti aleyhine iptal davası açması nedeniyle bundan böyle mirasından pay almasını istemediğini söylemiş, ardından A..... 4.Noterliğinde düzenlenen 26.5.1995 tarih ve 17841 yevmiye sayılı vekaletname ile İstanbul'daki taşınmazlarının satış dahil diğer yollarla tasarrufu konusunda ağabeyi sanık Ahmet Münir A.......'yu vekil olarak yetkilendirmiş, yine aynı gün tüm taşınmazlarını sanığın kızı olan Ayşegül Sırilles'e bıraktığına ilişkin el yazılı vasiyetname tanzim edip, Ruh ve Sinir Hastalıkları Uzmanı Dr. V..... Ö.....'un düzenlediği, "Zehra A.......'nun akli melekelerinde bir bozukluğa rastlanmadığı, mevcut durumu ile medeni ve özlük haklarını kullanabileceği, fiili ve kavli tasarrufta bulunabileceği" yolundaki bilgileri içeren rapor ile birlikte eve gelen noter yeminli memuruna tanıklar Emine F....... M..... ile Mehmet Faruk A......... huzurunda teslim etmiştir. Bunun üzerine noter görevlisi tarafından aynı gün ve 17840 yevmiye sayılı "Düzenleme Şeklinde Kapalı Vasiyetname" başlığı ile bir belge düzenlenmiş, bu belgede Fatımatüz Zehra A.......'nun "Sağlık Grup Başkanlığınca onaylanmış bulunan doktor raporuna göre yasal ehliyeti haiz bulunduğu" belirtildiği gibi, belgeyi düzenleyen yeminli noter katibinin gözlemi de "okuryazar ve vasiyette bulunmaya ehil olduğu" şeklindeki bir ibare ile ifade edilmiş, ayrıca tanıkların benzer gözlemlerine de belgede yer verilmiştir.

Sanık Ahmet Münir A....... da bu vekaletnameye dayalı olarak, 6.6.1995 tarihinde İstanbul Ümraniye'deki bir arsayı satmış, bedeli olan 1.200.000.000 lirayı da Koçbank A..... Şubesinde kendisi ve eşi adına açılmış bulunan hesaba yatırmıştır.

Sanık Ahmet Münir A....... da bu vekaletnameye dayalı olarak, 6.6.1995 tarihinde İstanbul Ümraniye'deki bir arsayı satmış, bedeli olan 1.200.000.000 lirayı da Koçbank A..... Şubesinde kendisi ve eşi adına açılmış bulunan hesaba yatırmıştır.

Noter işlemlerinden 1,5 ay kadar sonra katılan Mehmet İsmet A....... vekilinin 17.7.1995 günlü dilekçe ile A..... 16. Sulh Hukuk Mahkemesine başvuruda bulunarak, Fatımatüz Zehra A.......'nun hacir altına alınmasını istemesi üzerine Mahkemece aynı tarihte Fatımatüz Zehra A....... muayene ettirilmiş, psikiyatri uzmanı bilirkişi beyanında; Zehra A.......'nun mahkemece peşinen dinlenilmesine gerek bulunmadığını, kesin kanıya varabilmek için adıgeçenin Sağlık Kurulunca muayenesinin uygun olduğunu bildirmiştir. Bunun üzerine vasiyetnamenin düzenlenmesinden iki ay kadar sonra bu kez A..... Numune Hastanesi Sağlık Kurulundan rapor aldırılmıştır. 25.7.1995 gün ve 15285 sayılı bu raporda; "senil demans (bunama) tanısı konularak, adıgeçenin akli yeteneğinin yetersiz olduğu, kendi işlerini yapacak güce sahip bulunmadığı, sürekli yardıma muhtaç olduğu, başkalarının emniyetini tehdit etmeyeceği, kapatılmasının gerekmediği, hastalığının sürekli olduğu, hakimlikçe dinlenilmesinde yarar bulunmadığı ve vasi tayini gerektiği" belirtilmiştir. Ardından A..... Barosuna kayıtlı bir avukat Zehra A.......'ya vasi tayin edilmiş, ayrıca açılan davalara yönelik açıklamaları sırasında sanık Ahmet Münir A....... ve vekillerinin, İstanbul'daki taşınmazın Zehra A.......'nun emekli maaşının kişisel bakımına yetişmemesi nedeniyle satıldığını, bu paranın onun masrafları için harcanmak üzere bankaya yatırıldığını beyan etmeleri üzerine, bu para vesayet hesabına aktarılmış, faiz geliri ile mahcurun ihtiyaçları karşılanmıştır. Bu arada katılan ayrıca A..... C.Başsavcılığına başvuruda bulunarak, sanık Ahmet Münir A....... ve eşinin Zehra A.......'dan aldıkları vekaletname ile arsasını satıp parasını kendi hesaplarına aktarmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerini iddia ederek şikayette bulunmuş ise de, A..... C.Başsavcılığı 28.02.1996 tarihinde, "vekaletnamenin düzenlendiği sırada adıgeçenin akli dengesinin bozuk olduğu hususunda kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, toplanan kanıtlar karşısında eylemin hukuki nitelik arzettiği" gerekçesiyle takipsizlik kararı vermiş, itiraz edilmeyen bu karar kesinleşmiştir. Yaklaşık 3,5 yıllık süreçte, bir kısmının görevden affını istemeleri, bir kısmının ise yeterli bakım ve ihtimamı göstermemesi nedeniyle bir kaç vasi değiştirilmiş, nihayetinde Fatımatüz Zehra A....... 19.01.1999 tarihinde 75 yaşında, bekar ve çocuksuz olarak vefat etmiştir. Çıkartılan veraset belgesine göre, müteveffa Zehra'nın mirasçısı olarak erkek kardeşi sanık Ahmet Münir ile yeğeni katılan Mehmet İsmet kalmıştır.