muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12804, Karar No: 2014/17882, Tarih: 23.09.2014

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamaz. İstifa durumunda işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) ise çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız ortaya koyar.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ. Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Davacı işçi, davalı işveren tarafından psikolojik baskıya( mobbing) maruz kaldığını ve zorla kendisinden istifa yazısı alınmak suretiyle işten çıkarıldığını iddia ederken davalı ise davacıya yönelik istifaya zorlanması gibi psikolojik baskıya maruz kalmadığını savunmuştur.

Dosyaya bu yönde sunulan çeşitli tarihlere ait tutanaklar söz konusudur. Buna göre davacıdan ilk olarak forklift kazası nedeniyle savunma istenmiş, davacının söz konusu kazanın meydana gelmesi ile ilgili beyanları olduğu görülmüştür. Yani ilk tutanağa konu hususun mevcudiyeti söz konusu olup davalı işverence ileri sürülmüş soyut bir vaka değildir.

Dosyaya bu yönde sunulan çeşitli tarihlere ait tutanaklar söz konusudur. Buna göre davacıdan ilk olarak forklift kazası nedeniyle savunma istenmiş, davacının söz konusu kazanın meydana gelmesi ile ilgili beyanları olduğu görülmüştür. Yani ilk tutanağa konu hususun mevcudiyeti söz konusu olup davalı işverence ileri sürülmüş soyut bir vaka değildir.

İkinci tutanağa konu husus ise davacının takım liderliği görevini yerine getirmediği, sorumlu olduğu hatla ilgilenmek, iş yerinde uyumak ve iş yerine alkollü gelme sebeplerinden dolayı savunma istenmiş, davacı verdiği savunmasında takım liderliği görevini yerine getirmediği ve iş yerine alkollü geldiği iddialarını kabul etmemiş ancak işyerinde uyuma eylemi ile ilgili olarak maddı sıkıntılarından dolayı fabrika harici ek iş yapmak durumunda olduğunu, bu sebepten dolayı iş yerine uyumadan geldiğini, yemek molasında yemeğe çıkmayıp yarım saat uyumak için PF-5 hattına gittiğini ve tamamen istem dışı olarak yarım saat mola hakkı olmasına rağmen 1,5 saat uyuyakaldığını beyan ettiği görülmüştür. Yani davacıya isnat edilen bu bir kısım eylemlerden bir çoğunun davacı tarafından kabul edilmemesine rağmen iş yerinde uyuma fiilinin mevcudiyetini davacı da kabul etmiştir.

Üçüncü tutanağa konu bir çok husus dile getirilmiş ancak davacı bu isnatları kabul etmediğini belirterek avukatıyla görüşten sonra savunmasını vereceğini beyan etmiştir.

İstifa dilekçesi bu son tutanaktan sonra verilmiştir. Her ne kadar istifa dilekçesinde tanzim tarihi yok ise de dilekçe üzerinde işveren vekili olan Üretim Müdürü ... tarafından 22.11.2013 tarihinde işten ayrılması uygundur şerhi düşüldüğü ve 22.11.2013 tarihi atılarak imzalandığı görülmüştür.

Dinlenen davacı tanıklarının beyanları irdelendiğinde iş kazası ( yukarıda belirtilen forklift kazası) geçirdikten sonra hakkında tutanaklar tutulduğunu ve vardiya amirliğinden alınacağının söylendiğini, amirleri arasında bir olaya şahit olmadıklarını beyan etmişler, davalı tanıklarından Rana Köprülü ise davacıya baskı yapıldığına dair bilgisi olmadığını işten davacının istifa ederek ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece beyanları hükme esas alınan davalı tanığı ... ise, davacının iş kazası geçerdiğini, rapor almadığını, çalışmak istediğini, iş kazasından sonra işten çıkmak istediğini, tazminatlarını almak istediğini ancak üretim müdürünün bunu kabul etmediğini, üretim müdürü ile görüşmelerini kendisinin ayarladığını ancak baş başa görüştüklerinden bu konuşmanın içeriğini bilmediğini, davacının kendisine anlattığına göre üretim müdürünün kendisine tazminatlarının ödenmeyeceğini, işten çıkıp gitmesini söylediğini beyan ettiğini, tutanaklarda bahsedilen olaylardan sadece davacının planlanmış fazla mesaiye bir defa gelmediğinin olduğunu, bunun dışındaki tutanakta yer alan olaylara ilişkin somut bilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Söz konusu bu tanığın beyanları ile davacının hakkında tutulan tutanaklara ilişkin savunmaları birlikte değerlendirildiğinde davacıya isnat edilen bir kısım eylemlerin mevcudiyetinin bulunduğu, bir kısım eylemlerin ise somut olarak ispatına yönelik dosyada delil bulunmadığı ve davacının bu eylemleri inkara yönelik savunmasının yer aldığı dosya içeriğinden; yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere istifa dilekçesinin baskı ve davacının iradesinin sakatlanarak alındığı ve işyerinde işveren tarafından davacı işçiye yönelik sistemli ve ısrarlı şekilde mobbing kabul edilebilecek davranışlarda bulunulduğunun ispatlanamadığı, davalı işveren tarafından davacı hakkında bir kısım şikayet ya da ihbarlar üzerine tutanaklar tutulması ve davacıdan savunma alınmasının tek başına mobbing olarak kabulünün mümkün olamayacağı, işverenin iş barışını sağlamak, işyerinde ya da işletmede düzeni oluşturmak ve belli bazı kuralları uygulayarak üretimi sağlamak hakkı bulunmaktadır. Bu kapsamda davacının alınan savunmalarında da bir kısım eylemlerin varlığını kabul ettiği görüldüğü de dikkate alındığında tutanakların baskı aracı olarak kullanıldığının kabulü mümkün olmadığından davacının iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle kendisinin sonlandırdığı, istifasının mobbing, baskı ya da irade sakatlığı sonucu alındığının ispatlanamadığı sonucuna varılmıştır. O halde iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından istifa ile sonlandırılması karşısında artık işe iade davasının reddi gerekirken eksik değerlendirme ile istifa iradesinin geçerli olmadığından bahisle işveren feshi kabulü ile sonuca gidilip hüküm kurulması hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 102,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27024, Karar No: 2014/10456, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27024 E.  ,  2014/10456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/135303

MAHKEMESİ : Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2009

NUMARASI : 2009/388 (E) ve 2009/738 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Alınan ekspertiz raporunda özetle trafik belgesinin arka yüzünde 1 ve 2. “ARACIN MUAYENESİ” bölümlerinde basılı bulunan mühür izlerinin sahte mühürle oluşturulmuş oldukları, trafik belgesinin arka yüzünde 2. “ARACIN MUAYENESİ” bölümünde yapışık bulunan hologramın sahte olarak oluşturulmuş olduğunun açıklanması, araç muayenesinin sahte ve aldatma kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi ve araç olmadan muayene işleminin yapılamayacağını bilmesi gereken ve savunmasına göre de suç tarihinde aracı teslim etmeden tanımadığı bir kişiye ruhsat vermek suretiyle sahte muayene işlemi yaptıran sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine isabetsiz gerekçe ile beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13729, Karar No: 2012/13383, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13729 E.  ,  2012/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sırasında; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati hacize dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... ... ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçluların, dava konusu taşınmazlarını diğer davalılara satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep ve dava etmiş dava dilekçesi ile birlikte ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, icra dosyasının kesinleşmediği, takibe itiraz edildiği ve itirazın iptali davasının derdest olduğu gerekçesi ile ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Borçlunun aciz ya da iflasından önce yaptığı iptale tabi tasarrufları üç grup altında ve İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde düzenlenmiştir. Ancak bu maddelerde iptal edilebilecek bütün tasarruflar sınırlı olarak sayılmış değildir. Kanun, iptale tabi bazı tasarruflar için genel bir tanımlama yaparak hangi tasarrufların iptale tabi olduğu

hususunun tayinini hakimin takdirine bırakmıştır (İİK.md.281). Bu yasal nedenle de davacı tarafından İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerden birine dayanılmış olsa dahi mahkeme bununla bağlı olmayıp diğer maddelerden birine göre iptal kararı verebilir ( Y.H.G.K.25.11.1987 Tarih, 1987/15-380 Esas ve 1987/872 Karar sayılı ilamı ).

Somut olayda davalılar arasındaki akrabalık ilişkisi ve organik bağlar ileri sürülmüş ve davalı ... için de bedel farkının bulunduğu açıklanmıştır. İhtiyati haciz isteminin kabulü için davanın tüm şartlarının oluşmasını beklemek, davacının bu davadan elde edeceği sonucu da engelleyebileceğinden ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkemenin 10/09/2012 tarihli kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2578, Karar No: 2017/4883, Tarih: 02.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2578 E.  ,  2017/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2015 tarih ve 2014/1352-2015/856 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Bank A.Ş. vekili, fer'i müdahil TMSF vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...bank A.Ş’nin ... Şubesine 23.11.1999 tarihinde 2.700,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, banka personeli tarafından mevduatın off-shore hesabına aktarılmış gibi gösterildiğini, paranın henüz vadesi gelmemişken BDDK tarafından ...bank'a el konulduğunu, müvekkilinin mevduatının sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini, ...bank A.Ş. yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri 2.700,00 TL’nin 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili; davacının off-shore hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin Off Shore Bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili; davanın asıl muhatabı olan TMSF'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, ...bank A.Ş'nin ... Şubesine 01.10.1999 tarihinde 2.228,00 TL yatırdığı, davacının mevduat alacağının ...bank A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın ... Offshore Ltd'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, ...bank A.Ş'nin bir kısım yöneticilerinin Offshore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve davacının iradesinin açıkça fesata uğratıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.228,00 TL’nin 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil TMSF vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil TMSF vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde, temyiz dilekçesinin 15 günlük yasal temyiz süresinde olmakla birlikte, gerekli temyiz yoluna başvuru harcının yatırılmadığı ve dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği tespit edilmiştir. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Fer'i müdahil vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava, off shore hesaba yatırılan paranın istirdadı istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 28.10.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketicinin; “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi” ifade edeceği, 3/1-l maddesinde ise tüketici işleminin; “mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade edeceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 73/1 maddesinde de; tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya tüketici mahkemelerinin görevli olduğu hüküm altına alınmıştır. Buna göre, mahkemece, tüketici konumundaki davacı tarafından açılan işbu davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK 115/2 maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esası hakkında kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... Bank vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın res'en BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bank vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2894, Karar No: 2025/867, Tarih: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2894 E.  ,  2025/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/58 Esas., 2017/319 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık hakkında az ceza verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık hakkında az ceza verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.01.2015 günü saat 18.15 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, iki yönlü asfalt kaplama yolda, sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki 09 B 0055 plaka sayılı kamyonet ile Nazilli istikametinden Bozdoğan istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, seyir yönüne göre sol taraftan sağ tarafa geçmek üzere yola giren ve seyir şeridine kadar yürüyen yaya ...'e çarpması sonucu ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 20.04.2015 tarihli adli raporda: sürücü sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay mahallindeki kamyonet ile olay mahalline gelmeden evvel, her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de, yolun geçiş yolu olduğunu dikkate alarak her an bir yayanın yola girebileceğini ön görerek yola giren yayaya karşı etkili tedbir alabilmesi adına, far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol ederek hızını ayarlaması, teyakkuzla seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, seyir yönüne göre sağ taraftan yola giren ve seyir şeridine kadar yürümüş olmasına karşın zamanında fark edemediği yayaya aldığı fren tedbirinde etkisiz kalarak yayaya çarpmış olmakla tali derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, talimat mahkemesi aracılığıyla bilirkişi heyetinden alınan raporda; sanık ...'nin 2918 sayılı KTK’nın 52/1-b. maddesi uyarınca tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 12.100 TL yerine hesap hatası yapılarak 12.000 TL olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün beşinci fıkrasının çıkarılarak yerine ''Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17317, Karar No: 2013/12527, Tarih: 03.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17317 E.  ,  2013/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.