muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5031, Karar No: 2011/5778, Tarih: 11.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5031 E.  ,  2011/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmazın 19.12 m2’lik kısmına komşu parsel maliki davalının bina yapmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının bir müdahalesinin bulunmadığı gibi tevhit kararından önce davalının binasını yapıp tamamladığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmazın davacıya, üzerinde bina bulunan 2 nolu parselin ise kayden davalıya ait olduğu, davacının taşınmazı üzerine yapılanmak amacıya müracaat ettiği belediyenin, 1 nolu parselin imar durumuna göre tescilli ticaret koşullu alanda kalmakta olup 2 parsel ile tevhit edilmesi ve yola terkinden sonra yapılaşabileceğini bildirmesi üzerine davacının husumeti davalıya tevcih etmek suretiyle açtığı davada, Bornova 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/926 esas 2000/823 karar 10.10.2000 tarih sayılı kararı ile belediye yazısında olduğu gibi krokisinde 19.12 m2 olarak gösterilen bölümün 2 parsel ile tevhidine, diğer kısmın sicil kaydının iptali ile yola terkinine ve davacıyı tevhit edilen yeni parselde 1/10, davalıyıda 9/10 oranında paydaş kılmak suretiyle verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar anılan karar infaz edilmemiş ise de; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 705. maddesi hükmü uyarınca tevhit parselin mülkiyetinin paylı olarak taraflara ait olacağı sabittir.

Öyleyse, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 688. ve devam eden maddelerinde öngörülen paylı mülkiyet hükümleri gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı tartışmasızdır.

Her ne kadar anılan karar infaz edilmemiş ise de; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 705. maddesi hükmü uyarınca tevhit parselin mülkiyetinin paylı olarak taraflara ait olacağı sabittir.

Öyleyse, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 688. ve devam eden maddelerinde öngörülen paylı mülkiyet hükümleri gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Nevarki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19601, Karar No: 2024/362, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19601 E.  ,  2024/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1054 E., 2023/3605 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2022/650 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1767, Karar No: 2012/8182, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1767 E.  ,  2012/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan Orman Yönetimi ve Hüsrev Kapdan ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.06.2008 gün ve 2008/6678-8661 sayılı bozma kararında özetle: "Kadastro sırasında Kösebucağı, ..... mahallesi 145 ada 114, 115, 116, 42, 48, 54 ve 55 parsel nolu taşınmazlar Mayıs 326 tarih 27 nolu tapu kaydı ile kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi ve Hazine, taşınmazların orman olduğu iddiasıyla;....., murisi ......'dan kaldığı ve taksimle 54 ve 55 parsellerin kendisine düştüğü iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece,.....'ın davasının kabulüne, Yönetimin davasının reddine ve dava konusu 145 ada 54 ve 55 parsellerin ...... adına, 42, 48, 114, 115 ve 116 parsellerin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar ..... Kaptan vekili ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı Mustafa’dan kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, miras bırakanın ölümünden sonra ya da önce terekenin mirasçılar arasında paylaşılıp paylaşılmadığı ve uyuşmazlığa konu taşınmazların hangi tarafa isabet ettiği konusundadır. Mahkeme paylaşımın varlığından hareketle hüküm kurmuşsa da bu konuda dosyaya yansıyan beyanlar arasında çelişki bulunduğu gibi mahkemece Mustafa’nın tüm mirasçılarını gösteren nüfus kayıtları ya da veraset ilamı getirtilmemiş tüm mirasçıların katılımı ile yapılan bir taksim bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Paylaşıma dayanan taraf paylaşımın varlığını, tarihini, tüm mirasçıların veya yetkili temsilcilerinin katıldığını, kime hangi taşınmazın verildiğini, kadastro kanununun bölgede uygulandığı tarihe kadar paylaşımın bozulmadığını ispatlamakla yükümlüdür. 3402 sayılı Yasanın 15. maddesine göre harici paylaşım belgelerle, bilirkişi ve tanık sözleriyle ispatlanabilir.

Bundan ayrı olarak Orman Yönetimi ve Hazinenin iddialarının araştırılması bakımından yapılan araştırma uygulama sonucu hükme esas alınan 16.06.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazlardan 115, 42 ve 48 parsel numaralı taşınmazların eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli alanda kalmaktaysa da bunun fındık bahçesi niteliğinde olduğu, hava fotoğraflarında ise ziraat alanı olarak göründüğü bu nedenle orman sayılmayan yer oldukları açıklanmışsa da incelendiği bildirilen harita ve hava fotoğraflarının tarihleri raporda yazılmamış, yeşil rengi oluşturan bitki örtüsünün ne olduğu konusunda ziraat uzmanından rapor alınmamıştır. Daha önce 01.06.2002 tarihinde yapılan keşif sonunda uzman bilirkişi Halit Şen tarafından hazırlanan raporda ise 42, 48, 114, 115 ve 116 parsel numaralı taşınmazların hem memleket haritasında, hem de hava fotoğraflarında orman olduğu üzerlerinde 30 ila 110 yaş arası 0.7 kapalılıkta meşe gürgen ağaçları ile toprakta humus tabakasının bulunduğu ve çevre ormanla aynı toprak özelliğinde olduğu açıklanmıştır. Bu durumda taşınmazın bitki örtüsü, toprak yapısı ve sonuçta orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda çelişki doğmuştur. Her ne kadar son alınan rapor 3 kişilik bilirkişi tarafından hazırlanmışsa da incelenen harita ve fotoğrafların tarihinin yazılmaması, kurulda ziraat uzmanına yer verilmemesi ve kesinleşmeyen orman kadastro haritasına göre da taşınmazların konumunun açıklanmamış olması nedeniyle bu rapor da denetime imkan tanımamaktadır.

Bir diğer yönde çekişmeli taşınmazlar öncesi itibarıyla 145 ada 20 ila 66, 113 ila 197 parsellerle bir bütün olup, kadastro sırasında tümüne Mayıs 326 tarih 27 numaralı 5 dönüm yüzölçümlü tarla niteliğinde, sınırları Doğuda Kıran yolu, Kuzeyde Tarik, Batıda Odun yolu, Güneyde Kestane Tepesi okuyan tapu kaydı revizyon görmüştür. Tapu kaydı sınırları itibarıyla değişir nitelikte olup, taşınmazlar 113 numaralı geniş orman parseline sınırdır, yörede kesinleşen orman tahdidi bulunmamaktadır. Hal böyleyken kaydın revizyon gördüğü tüm parsellere ait tutanaklar getirtilmemiş, kayıt kapsamı belirlenmemiştir.

O halde; mahkemece, öncelikle taraflardan taksim konusundaki delilleri sorulması, gerektiğinde ortak muristen kalan dava dışı taşınmazlara ait tutanaklar getirtilerek kimin adına tespit edildiği araştırılması, uzun süreli kullanımın harici paylaşımın karinesi olduğu, paylaşımda eşitliğin zorunlu olmadığı, mirasçılar arasında pay devrinin geçerli olduğu ve tapusuz taşınmazlar menkul hükmünde olduğu için zilyedliğin devrinin yeterli olduğu başka bir şekil şartının aranmayacağı düşünülmesi, Orman Yönetimi ve Hazinenin iddiaları bakımından davacının dayandığı tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilmesi, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanması; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmesi; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek ve kesinlişmeyen orman kadastro haritasına göre de konumu gösterilmek suretiyle, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması; dayanak tapu kaydı yaşlı ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler aracılığıyla zemine uygulanması; bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanması; bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve

inandırıcı bilgiler alınması; tapu kaydının dava konusu taşınmazlara uyup uymadığı belirlenmesi; uygulama, fen bilirkişi tarafından düzenlenecek krokide gösterilmesi; tapu kaydının değişir sınırlı olduğu gözönünde bulundurularak miktarı ile geçerli kapsam belirlenmesi, revizyon parsellerinden tespiti kesinleşmiş olanların yüzölçümü gözönüne alınması, tapu kaydının miktarı ile uyduğu bölümlerin eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğrafında açık alan olarak bulunduğunun ve orman olmadığının ve gerçek kişiler yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması halinde, davanın kabul edilmesi, tapu kaydı taşınmaza uysa bile taşınmazın memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman olarak gözükmesi halinde, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasaya göre devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtlarının hukukî değerlerini yitireceğinden davanın reddedilmesi, bu şekilde elde edilecek delillere göre karar verilmesi" şeklindedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davaların kısmen kabulüne, çekişmeli 145 ada 42, 48, 54, 114, 115 ve 116 parsellerin tamamı ile 55 parselin (A) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına; 55 parselin (B) bölümünün Hüsrev Kapdan adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve Hüsrev Kapdan ile davalı ... Kaptan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve eski tarihli resmî belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu çekişmeli taşınmazlardan 145 ada 42, 48, 54, 114, 115 ve 116 parsellerin tamamı ile 55 sayılı parselin (A) bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek orman niteliğiyle Hazine adına; 55 sayılı parselin (B) bölümünün ise, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve miras bırakanın sağlığında yapılan taksim sonucu davacı Hüsrev Kaptan'a isabet ettiği belirlenerek davacı adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 29/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.