muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6588, Karar No: 2023/3794, Tarih: 20.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6588 E.  ,  2023/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca 2020 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında, 160 ada 1 ve 184 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 5.231.668,37 ve 77.652,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kanun ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro/tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden olduğu belirtilerek, mera vasfıyla, kamu orta malı olarak tespit edilmiştir.

2. Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesiyle; müvekkilleri olan davacıların kullanımında bulunan, dava evvel davacıların dedesi sonrasında babası tarafından kullanılmış olan Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 424 ile 428, 426 ile 532 ve 428 ile 131 parseller arasında kalan yerler ile 222 nolu parselin güneybatı ve güneydoğu kısımlarında kalan yerlerin tespit dışı bırakıldığını belirterek, bu yerlerin davacılar adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açtıktan sonra, yargılama sırasında davalarının 160 ada 1 ve 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bir kısmına ilişkin olduğunu belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişilerinin, dava konusu yerin davacılar tarafından kullanılmadığını, boş arazi şeklinde olduğunu, davacı tanıkları ..., ... ve ... .'ın ise, dava konusu yerlerin davacıların babası zamanında kullanıldığını ancak vefatından sonra 15 yılı aşkın zamandır kullanımsız kaldığını beyan ettikleri, yalnızca mahalli bilirkişi ...'un (B1) ve (B2) ile belirtilen kısımların davacı ve babası tarafından kullanıldığını, kalan kısımların kullanılmadığını, boş arazi olduğunu belirttiği, davacı tanığı ... ise, bir kısım alanın davacıların babasının vefatından sonra yalnızca bir defa ekin ekildiğini ifade ettiği, ancak bilirkişilerin müşterek raporunda, dava konusu taşınmazın imar ihyasının tamamlanmadığının, tarım toprağı vasfının oluşmadığının, 1953, 1980 ve 1992 uçuş tarihli hava fotoğraflarında ve 2008 - 2010 - 2016 - 2020 tarihli uydu görüntülerinde taşınmazın taşlık - kayalık yapıda olduğunun, keşif günü dahi doğal bitki örtüsü otlarla kaplı olup, taşlık ve kayalık halde bulunduğunun, üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığına ilişkin herhangi bir emare bulunmadığının, son 20 yıllık süreçte taşınmazda bölgeye uygun kültür bitkilerinin yetiştiriciliği uygulanarak tarımsal faaliyet oluşturulmadığının, imar - ihya ve ıslah çalışmalarının tamamlanmadığının belirtildiği, bu doğrultuda taşınmazların kullanıldığına ilişkin beyanlara itibar edilmediği ve buna göre davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine, dava konusu 160 ada 1 ve 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. Madde gereğince yapılan kadastro tespitindeki gibi işlem yapmak üzere mera niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarına ilaveten ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaz üzerinde zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleştiğini ve taşınmaza zilyet olduklarını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarına ilaveten ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaz üzerinde zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleştiğini ve taşınmaza zilyet olduklarını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazın genel arazi eğiminin klizimetre ile ölçülmesi sonucu % 16 - 18 olduğunun, 160 ada 1 parselin ise % 4 - 6 olduğunun belirlendiği, 1953, 1980 ve 1992 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın taşlık ve kullanımsız olduğunun görüldüğü, 2008 ve 2021 yılları arası uydu görüntülerinde ise kullanılmadığının, imar - ihya edilmediğinin açıklandığı, yerel bilirkişilerce de aynı hususların teyit edildiği, bundan ayrı 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazın eğiminin % 16 - 18 olup, 2017 yılında tahdit dışı kaldığı, imar ihya edilse bile tahdit dışı bırakıldıktan sonra 20 yıllık kazandırıcı zaman aşımı süresinin dolmadığı, bu haliyle İlk Derece Mahkemesi kararının davacının her iki talebi yönünden de usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un geçici 14, 16, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kanunu'un 1 nci maddesi uyarınca, kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorunda olup, taşınmazların kadastro tespitlerinin mera olarak yapılmış olması ve davanın reddine karar verilmiş olması karşısında, hüküm yerinde çekişmeli taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, taşınmazların Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun çekişmeli taşınmazlar hakkında doğru sicil oluşturulması açısından kamu düzenine ilişkin olduğu ve söz konusu yanlışlığın düzeltilmesinın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Kamu düzeni gereğince, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "Dava konusu Antalya İli ... İlçesi ... Mahallesi 160 ada 1 parsel ve 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu Geçici 8. Madde gereğince yapılan kadastro tespitindeki gibi işlem yapmak üzere mera niteliği ile ... adına Tapuya kayıt ve tesciline," cümlesinin çıkartılarak yerine, "Antalya İli ... İlçesi ... Mahallesi 160 ada 1 ve 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmalarına" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21423, Karar No: 2025/6382, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21423 E.  ,  2025/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1067 E., 2022/748 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/297 E., 2021/246 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22928, Karar No: 2016/4847, Tarih: 14.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22928 E.  ,  2016/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık ...'a yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık savunmaları, katılan beyanları ve olay tutanağından, sanıkların, haklarında trafik şube ekiplerince işlem yapılmasını beklemek amacı ile katılanların daveti üzerine itiraz etmeden karakol bahçesinde beklemeye başladıkları sırada sanık ...'in “ben kürt müyüm, pkk'lımıyım, beni yakalıyorsunuz, beni yakalarsanız yakalayın bana birşey olmaz, Cumhuriyet Savcısıda benim yanımda, diğer herkeste benim yanımda, zamanı gelince herşey yapılır, merak etmeyin” şeklinde söylediği sözlerin ve katılanların müdahale etmesi üzerine çıkan tartışmada sanık ...'ün katılan ...'i yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda eylemlerinin ne surette direnme niteliğinde bulunduğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3470, Karar No: 2011/1412, Tarih: 10.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3470 E.  ,  2011/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

...olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma ile toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi; varılan sonuç da davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Davacı, miras bırakan ... ... ile evli iken 22.05.2005 tarihinde eşinin öldüğünü ileri sürerek mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece, miras bırakan ile davacının evliliğinin mutlak butlan nedeniyle iptal edildiği, T.M.K‘nın 145/3 maddesi uyarınca davacının mirasçı olamayacağı gerekçesiyle ret kararı verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; miras bırakan ... ...’nun 22.05.2005 tarihinde vefat ettiği, miras bırakanın vasisi sıfatıyla oğlu ... ... tarafından 01.10.2004 tarihinde Karşıyaka Aile Mahkemesine evliliğin mutlak butlan sebebine dayalı olarak iptal davasının açıldığı, bu davada Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim dalına sevk edilen ... ...’nun 15.06.2003 tarihinde evlenmeye engel olacak derecede akıl sağlığının bozuk olduğuna ilişkin rapor verildiği ve bu rapor uyarınca da mahkemece 03.05.2005 tarihinde evliliğin iptaline karar verildiği, dosya temyiz aşamasında iken 22.05.2005 tarihinde ... ...’nun vefat ettiği, yerel mahkeme kararının 08.04.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 159. maddesinde evlenmenin butlanını dava etme ... mirasçılara geçmeyeceği ancak, mirasçıların açılmış bir davayı sürdürebilecekleri, dava sonucunda evlenme sırasında iyi niyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eşin, yasal mirasçı olamayacağı belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme uyarınca, miras bırakanın sağlığında evlenmenin iptali davasının açıldığı, yargılamanın devamı sırasında ölümü üzerine de mirasçılar tarafından davaya devam edildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece öncelikle evlenme akti sırasında davacının iyi niyetli olup olmadığına ilişkin delillerin ibrazı sağlanıp gerekirse bu konuda ihtisas sahibi bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik araştırma ve soruşturma ile ve deliller tam olarak toplanmadan hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3504, Karar No: 2024/5654, Tarih: 08.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3504 E.  ,  2024/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1804 Esas, 2023/328 Karar

HÜKÜM : Kararın kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/690 E., 2019/1025 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, meni, refi, maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin profesyonel konfeksiyon ürünlerinin satış ve pazarlanması ile iştigal etliğini, bu kapsamda “Hocehstmass” firmasının tek Türkiye satıcısı ve distribütörü olduğunu, davalı şirketin de aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin “Hoechstmass” firmasının ürünlerini piyasada kendisinden daha ucuz bir bedelle sattığı yönünde duyumlar aldığını, bunun üzerine İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1430 D. İş sayılı dosyası ile alınan bilirkişi raporunda, davalı şirketin “Toechstmass” markasına ait ürünlerin neredeyse bire bir aynısını Çin'de taklit olarak ürettirerek orijinal ürünmüş gibi piyasaya sürdüğünün tespit edildiğini, davalının haksız rekabete sebebiyet verdiğinden bahisle, taklit ürünlere el konulmasına ve imhasına, davalının haksız rekabet oluşturan eylemlerine son verilmesine, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 75.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini, mahkeme kararının yurt genelinde yayın yapan bir gazetede ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin anılan ürünleri satmadığını, tek kutu mezura olan ürünlerin kutusunda “SATILAMAZ” ibaresi bulunduğunu, ürünlerin Çin'deki bir fuardan alınan numuneler olduğunu, haksız rekabetin söz konusu olmadığını, dava konusu mezuraların iktisadi mallar olmadığını ve sürekli tüketim malzemesi olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin anılan ürünleri satmadığını, tek kutu mezura olan ürünlerin kutusunda “SATILAMAZ” ibaresi bulunduğunu, ürünlerin Çin'deki bir fuardan alınan numuneler olduğunu, haksız rekabetin söz konusu olmadığını, dava konusu mezuraların iktisadi mallar olmadığını ve sürekli tüketim malzemesi olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davalı taraf eylemlerinin davacı yan yönünden haksız rekabet oluşturduğu kanaati ile haksız rekabetin menine, söz konusu haksız rekabet teşkil eden eylemler nedeni ile hesap ve takdir edilen 30.713,43 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ispat edilememesi nedeni ile reddine, davalı uhdesinde bulunan mallara el konulması talebi yönünden davalının ... adresindeki ürünlere İzmir 1 ATM'nin 2015/1430 D. İş ve 2015/1430 K. sayılı ilamı ile el konulması yönünde karar verildiğinden bu adrese ilişkin talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bu malların yediemine teslim edilmiş olması halinde yeddiemin deposunda imhasına, bu adres dışında bir yer davacı tarafça beyan edilmediğinden ve dosya kapsamında da bulunmadığından el konulması yönündeki talebin yukarıdaki adres dışındaki yerlere ilişkin olmak üzere reddine, kararın kesinleşmesinden sonra TTK 61. madde ye göre masrafın davalı tarafından karşılanmak sureti ile kesinleşmiş karar özetinin yurt genelinde yayın yapan bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın maddi tazminata işletilen faiz türü yönünden hatalı olduğunu, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre ticari işlerde ve tacirler arası ilişkilerde ticari faiz uygulanacağını, kararın anılan yönden düzeltilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.,