muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/300, Karar No: 2022/70, Tarih: 08.02.2022

Dosyanın gönderildiği ... 19. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 19.09.2017 tarih ve 614-739 sayı ile; sanığın TCK’nın 191/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince 04.11.2019 tarih ve 822-5802 sayı ile;

"Bozma ilamına uyulduğu ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, 'kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır.' hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa ... Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 09.09.2009 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.12.2019 tarih ve 68205 sayı ile;

"...Sanık hakkında suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış bir başka dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunmadığı, hükümden önce yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine olmadığı, hakkında ilk defe tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerine uymayan sanık hakkında yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya uygun olduğu, Yerel Mahkemenin kararının onanması gerektiği, bu bağlamda Özel Daire bozma kararının hukuka uygun olmadığı..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince 22.06.2020 tarih ve 7376-3129 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince 22.06.2020 tarih ve 7376-3129 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten önce verilip infazına başlanılan, tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin kararın infazı amacıyla yapılan çağrı yazısının tebliğine rağmen başvuruda bulunmayan sanığa, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce bu hususta ikinci bir tebligat yapılmasına gerek olup olmadığının, bu bağlamda ısrar şartının aranmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin olup Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasından sonra sanığın 17.04.2021 tarihinde öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle bu hususun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Kriminal Polis Laboratuvarının 19.02.2008 tarihli raporuna göre; sanıktan ele geçirilen 2 gram ağırlığındaki maddenin kenevir bitkisi parçaları olduğu, söz konusu maddeden net 0,7 gram esrar elde edilebileceği, net 0,06 gram ağırlığındaki krem renkli toz maddenin ise eroin içerdiği,

Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2008 tarihli ve 3800-991 sayılı iddianamesiyle; TCK'nın 191/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 18.11.2008 tarih ve 280-1022 sayı ile; sanık hakkında TCK'nın 191/2-3-4 ve 5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, söz konusu kararın itiraz edilmeksizin 19.12.2008 tarihinde kesinleştiği,

Kesinleşen bu kararın infaz edilmesi amacıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, 07.08.2009 tarihinde ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğüne gönderildiği, söz konusu kurum tarafından 2009/865 sırasına kaydı yapılan dosyada sanığın bildirdiği adresine, 10 gün içerisinde şube müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği, haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmaksızın gelmemesi durumunda kaydın kapatılarak dosyanın mahkemesine iade edileceği ve hakkındaki kamu davasına devam olunarak ceza verileceği ihtaratını içeren 09.09.2009 tarihli çağrı yazısının 17.09.2009 tarihinde tebliğ edildiği,

Sanığın, çağrı yazısının tebliğine rağmen 10 günlük yasal süre içerisinde başvuruda bulunmaması üzerine ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce, 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun 5. maddesinin ikinci fıkrası ile Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 121. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kaydının 30.09.2009 tarihinde kapatılmasına karar verildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının aynı tarihli yazısı ile de tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara uymadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 191. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yargılamaya devam edilmesinin talep edildiği,

Yargılamaya devam eden ... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 25.01.2010 tarih ve 1420-136 sayı ile; sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 06.06.2016 tarih ve 5660-5563 sayı ile; 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin sanık yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Dosyanın gönderildiği ... 19. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 19.09.2017 tarih ve 614-739 sayı ile; sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince 04.11.2019 tarih ve 822-5802 sayı ile; “...... Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 09.09.2009 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, söz konusu bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

UYAP’tan edinilen güncel nüfus kaydına göre; sanığın 17.04.2021 tarihinde öldüğü bilgisine ulaşıldığı,

Anlaşılmıştır.

UYAP’tan edinilen güncel nüfus kaydına göre; sanığın 17.04.2021 tarihinde öldüğü bilgisine ulaşıldığı,

Anlaşılmıştır.

TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir.

Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) bilişim sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve yerel mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanığın, mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasından sonra ve bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının Ceza Genel Kurulunca incelenmesinden önce, 17.04.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 822-5802 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 614-739 sayılı hükmünün, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanığın, Özel Dairenin bozma kararından sonra ve bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının Ceza Genel Kurulunca incelenmesinden önce, 17.04.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesi zorunluluğu nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2040, Karar No: 2012/3028, Tarih: 05.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2040 E.  ,  2012/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

Hüküm : 1- 765 sayılı TCK'nın 193/2, 59, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1350 TL APC) 2- 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1200 TL A.P.C) 3- Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm kesinleşmediği halde kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de bu suçtan her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.10.2009 tarih 2008/33792 Esas 2009/39151 Karar sayılı ilamıyla temyiz isteğinin reddine karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiği anlaşıldığından anılan suçtan yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığa atılı 765 sayılı TCK'nın 193/2. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1990, Karar No: 2013/19003, Tarih: 03.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1990 E.  ,  2013/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ....... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../.../2010 gününde verilen dilekçe ile sıra cetveline itiraz istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 09/04/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/.../2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ....... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosya kapsamından, davacının dava dışı borçlular aleyhine başlattığı ... .... İcra Müdürlüğünün 2008/20399 no'lu icra dosyasının dosyamız arasında bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, ... .... İcra Müdürlüğünün ....... no'lu icra dosyasının eklenmek üzere, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1633, Karar No: 2011/2122, Tarih: 07.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/1633 E.  ,  2011/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/05/2007 gün ve 48/226 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurun aralarında anlaşmazlık bulunan sanıkla yolda karşılaştığında "seni görünce sinirlerim bozuluyor, gözüme görünme" şeklinde sözler söyleyip sataşması üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın bıçakla, mağduru hayati önemi bulunan batın bölgesinden, transvers kolon yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde bir isabetle vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

a) Yara durumu ve meydana gelen zararın ağırlığına göre, sanık hakkında 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza verilmesi,

b) Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sanığın kastının bulunmadığına, vasfa ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15698, Karar No: 2016/7455, Tarih: 13.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15698 E.  ,  2016/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5121, Karar No: 2014/8656, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5121 E.  ,  2014/8656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/52664

Görevi kötüye kullanma ve 5253 sayılı Dernekler Kanununa muhalefet suçundan şüpheliler O.. Y.., İ.. K.., R. S., M. Ö., S. A., N.Y., M. T. T., M. Ö., H. G., F.V. Y., H. K., A. A., H. B. G., V. Ö., İ. G. ve N. Ş. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/05/2013 tarihli ve 2012/469 soruşturma, 2013/953 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müştekiler tarafından yapılan itirazların; müşteki S. K. yönünden kabulüne dair mercii Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2013 tarihli ve 2013/22 değişik iş sayılı ve müşteki P. A. yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 11/11/2013 tarihli ve 2013/876 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/01/2014 tarih ve 2014/2401/7287 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2014 tarih ve 2014/52664 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173/1. maddesinde yer alan, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, şikâyetçilerin açık bir hakkı zedelenmediği cihetle itiraz haklarının bulunmadığı, nitekim Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14/06/2010 tarihli, 2009/16787 esas, 2010/7000 sayılı ve Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14/02/2012 tarihli ve 2011/67253 esas, 2012/7894 sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere, toplumdaki demokratik düzenin sağlanması açısından adalet hizmetinin verilmesinin, Devletin temel görevi olduğu, Devlete ait olan adaletin gerçekleşmesi görevinin halka karşı bir görev olmakla birlikte, Devletin adalet mekanizmasını harekete geçirmesini istemek konusunda her vatandaşın genel bir talep hakkı olmayıp, vatandaşın bu konuda hak sahibi olması için özel bir düzenlemeye ihtiyaç bulunduğu, ceza muhakemesi hukukunda da bu hakkın ancak suçtan zarar görene tanınmış olduğu dikkate alındığında, itirazın bu yönden reddi yerine, yazılı gerekçelerle itirazın kabulüne ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.07.2008 tarih ve 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere bir olayda suçtan zarar göreni belirlerken, sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kovuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde kişiye suçtan zarar gören niteliği tanımak gerektiği ifade edilmiş ise de devletin, egemenlik hakkından doğan cezalandırma görevi bulunmaktadır. Toplumdaki demokratik düzenin sağlanması açısından adalet hizmetinin verilmesi, devletin temel görevlerindendir. Devlete ait olan adaletin gerçekleşmesi görevi halka karşı bir görev olmakla birlikte, Devletin adalet mekanizmasını harekete geçirmesini istemek konusunda her vatandaşın genel bir talep hakkı olmayıp, vatandaşın bu konuda bir hak sahibi olması için özel bir düzenlemeye ihtiyaç vardır. Ceza muhakemesi hukukunda da bu hak ancak suçtan zarar görene tanınmış olup, somut olay bakımından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın anılan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına karşı itiraz yetkisi ancak suçtan zarar görene aittir.

Somut olay açısından, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın anılan kararına karşı başvuruda bulunan S. K., işlendiği ileri sürülen görevi kötüye kullanma ve dernekler kanununa muhalefet suçları nedeniyle açık bir hakkı zedelenmediği cihetle, suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından, vaki isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olup, mercii kararının bu yönden bozulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına vaki başvurunun, müşteki S. K. suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığı gözetilerek reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 30.05.2013 tarih ve 2012/469 soruşturma, 2013/953 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'nın 29.07.2013 tarih ve 2013/22 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 05/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.