muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10816, Karar No: 2013/15480, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10816 E.  ,  2013/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yenipazar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kocanın temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına, 2-Davalı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Dava kamu hukuku adına Cumhuriyet savcısı tarafından davanameyle açılan akıl hastalığı sebebine dayalı evlenmenin mutlak butlanına (TMK md. 145/1) karar verilmesine ilişkindir. Kamu adına mutlak butlan sebebine dayalı olarak dava açan Cumhuriyet savcısının bu davanın duruşmalarına katılması zorunludur (HMK md. 70). Mahkemece bu yön nazara alınmadan Cumhuriyet savcısının yokluğunda yargılamaya devamla hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir (HUMK md. 439/2).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, davalı kocanın temyizinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.06.2013 (Salı

KARŞI OY YAZISI

Dava, mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali (TMK. Mad. 145/3) istemiyle aynı Kanunun 146/1. maddesindeki yetkiye dayanılarak Cumhuriyet savcısı tarafından açılmıştır.

Mahkemece duruşma günü davayı açan Cumhuriyet savcılığına usulüne uygun tebliğ edilmemiş ise de, Cumhuriyet savcısı 09.11.2010, 28.12.2010, 08.03.2011 ve 31.03.2011, tarihli duruşmalara katılmış, daha sonraki duruşmalara katılmamıştır. Hal böyleyken mahkemece davalıların katılımıyla yargılamaya devam edilmiş ve 27.09.2011 tarihli oturumda tarafların yokluğunda davanın kabulüne karar verilmi Mahkemenin, davanın davacısı sıfatında bulunan Cumhuriyet savcısının duruşmalara katılımını sağlamak gibi bir görevi bulunmamaktadır. Mahkemenin görevi duruşma gününü davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ etmektir.

Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu hukuk davasının duruşmasında hazır bulunmak zorundadır. Karardan sonra yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanununun 70. maddesinde de “Cumhuriyet savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde, hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır” hükmüne yer verilmiştir. Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu bir hukuk davasının duruşmasına gelmezse, davalı/davalılar, dosyanın işlemden kaldırılmasını (HMUK md. 409/1, HMK md. 150/1) veya tahkikata Cumhuriyet savcısının yokluğunda devam edilmesini isteyebilir.

Cumhuriyet savcısı tarafından davaname ile açılan evliliğin iptali davaları nüfus davası olarak nitelendirilemeyeceğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 30/d bendi kapsamında da değildir.

Cumhuriyet savcısı tarafından davaname ile açılan evliliğin iptali davaları nüfus davası olarak nitelendirilemeyeceğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 30/d bendi kapsamında da değildir.

Cumhuriyet savcısının açtığı hukuk davasının duruşmalarına gelmemesinin müeyyidesi, davalı/davalılar tarafından takip edilmesi halinde Cumhuriyet savcısının yokluğunda görülmesi veya taraflarca takip edilmemesi halinde ise dosyanın işlemden kaldırılmasıdır. Mahkemenin, duruşmaya gelmeyen Cumhuriyet savcısını duruşmaya getirmek için zor kullanma yetkisi söz konusu değildir. (Prof. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001 sh. 856)

Taraflarca takip edilmeyen davanın o tarihte yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/1 maddesi gereğince işlemden kaldırılması ve yasal süre içerisinde yenilenmemesi halinde açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ve hükmün bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/14396, Karar No: 2024/8529, Tarih: 11.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14396 E.  ,  2024/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/428 Esas, 2018/25 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarihli ve 2017/428 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.05.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35868 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35868 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“...Somut olayda, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kabul edilerek “düşme” kararı verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince davanın durmasına karar verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüphelinin 09.10.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2016 tarihli ve 2016/112816 Soruşturma, 2016/5183 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın tebliğine ilişkin dosya arasında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin tedbir esnasında yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2017 tarihli ve 2016/112816 Soruşturma, 2017/14591 Esas, 2017/11473 sayılı iddianamesi ile İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Şüphelinin tedbir esnasında yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2017 tarihli ve 2016/112816 Soruşturma, 2017/14591 Esas, 2017/11473 sayılı iddianamesi ile İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.01.2018 tarihli ve 2017/428 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının ''Her ne kadar sanık ... ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcıılığının 24/04/2017 tarih 2017/14591 Esas 2017/11473 sayılı iddianame ile İzmir denetimli serbestlik müdürlüğünün 13/04/2017 tarih 2017/64 DS sayılı ve 9681 nolu kararı ile sanığın verdiği adreste oturmadığı ve tebligatın adres bırakmadan ayrıldığından bahisle bila tebliğ dönmesi üzerine Tebligat kanunun 35 maddesine göre mernis adresi olmadığından tebligat çıkarıldığı ve 10 gün içinde denetime müracaat etmediğinden bahisle yeniden 23/03/2017 tarihli tebligat çıkartıldığı bu tebligatın da verilen süre geçtikten sonra müracaat etmediğinden dolayı denetime uymamaktan ısrar ettiğinden bahisle Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılması üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.04.2017 tarih 2016/112816 CBS soruşturma dosyası ile dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verilerek dava açıldığı anlaşılmış ise de sanığın hazırlık aşamasında vermiş olduğu ... Mah. 545/6 Sok. No:3B/B Konak İzmir adresinden adres bırakmadan ayrıldığı, mernis adresinin de bulunmadığı halde sanığa adres araştırılması yapılmadan oturmadığı bilinen adresine tebligat kanunun 35. maddesine göre tebligatlar yapılarak denetime uymamada ısrar ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, sanık mahkememizce alınan savunmasında vermiş olduğu adresin ... Mah. 3246 Sok. No:4 Bozyaka Karabağlar İzmir adresinde oturduğu, telefonun 0537 \*\*\*\*\*\* 01 olduğu sanığın bu adresine herhangi bir tebligatın yapılmadığı, oturmadığı sabit olan adreslere tebligatlar yapılarak adres araştırması yapılmadan usulüne uygun denetim kararı tebliğ edilmeden dava açıldığı, sanığın savunması, denetim dosyası, iddia ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın denetime ihlal ettiğinden bahisle kovuşturma şartı gerçekleşmeden dava açıldığı, bu dava yönünden kovuşturma şartının gerçekleşme ihtimali bulunmadığı anlaşıldığından... '' gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.05.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2016 tarihli ve 2016/112816 Soruşturma, 2016/5183 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı takiben, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların usulüne uygun olmadığı ve bu nedenle dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiş ise de, kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince "davanın durmasına" karar verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi, Kanun'a aykırı kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarihli ve 2017/428 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17625, Karar No: 2015/14873, Tarih: 17.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17625 E.  ,  2015/14873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2013/129-2014/888

Davacı N.. M.. vekili Avukat A..İ.. ve diğeri tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 08/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, D.. F.. öğretim üyesi olduğunu, bir başka öğretim üyesi ile birlikte M.. M.. açılan bir davaya hukuki mütalaa verdiklerini, davalı avukatın haklarında Y.. , D.. Ü.. ve H..D.. şikayette bulunduğunu, şikayet dilekçesinde kullandığı ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, avukat olarak takip ettiği Y.. M.. dava dosyasına sunulan mütalaanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yararına hazırlandığı tarafın eşinin davacının görev yaptığı üniversitede yardımcı doçent olması nedeniyle hatır için yazılmış olabileceğini, hakimi etkileme amacı taşıdığını, davanın mütalaanın aksine sonuçlandığını ve onandığını, dava konusu dilekçelerdeki beyanlarının savunma hakkı içinde değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden beyanlarda bulunması nedeniyle bu beyanların savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, ceza mahkemesi kararı da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile .. TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının hazırladığı hukuki mütalaa nedeniyle davalı avukatın davacı hakkında şikayet dilekçeleri verdiği görülmektedir. Söz konusu şikayet dilekçelerinde kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı içerdiği iddiasıyla davalı hakkında şikayette bulunulmuştur. Hakaret suçundan açılan kamu davası sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, maddi anlamda kesin hüküm teşkil eder nitelikte bir hüküm olmadığından hukuk yargıcı yönünden ortada bağlayıcı nitelikte bir ceza mahkemesi kararı bulunmamaktadır.

A.. 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davalının avukat olarak takip ettiği bir dosyaya davacı öğretim üyesi tarafından hukuki mütalaa verildiği, dosyanın bu mütalaanın aksine karar çıktığı ve onandığı, davalı avukatın söz konusu mütalaayı hukuka aykırı görmesi nedeniyle davacı hakkında şikayette bulunduğu, söz konusu şikayet dilekçelerinde davalının sarf ettiği düşüncelerinin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi A.. S.. 10. maddesi, Anayasa'nın 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu yolundaki tespiti yerinde olmuştur. Şu aşamada hükmedilen manevi tazminat miktarı konusunda görüş bildirmeksizin Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 17/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2014/9535, Karar No: 2014/8854, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9535 E.  ,  2014/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/1031-2014/23

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin haklı nedene dayalı olarak yapıldığından davanın reddini karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde belirtildiği şekilde yazılı olarak yapılmadığı gibi fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması koşulu aranmaz.

Somut olayda; cevap dilekçesinde işçinin yetersizliği ve kurumun zarara uğraması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiği belirtilmiştir. Davalı tarafından feshin haklı nedene dayalı olarak yapıldığı iddia edildiği gözetilmeden feshin yazılı olarak yapılmadığı, fesih sebebinin açık ve kesin olmadığından bahisle davanın kabulü hatalı olmuştur.

2-Mahkemece, davalının iddia ettiği haklı sebeple fesih gerekçeleri dikkate alınarak hesap işlerinde ve kurumun iştigal konularında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetinden gerekiyorsa keşifte yapılarak davalı kurumun zararı olup olmadığı ve bu zararın oluşmasında davacıdan kaynaklanan kusurun bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli rapor alınması ve edinilecek kanaate göre tüm deliller yeniden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13929, Karar No: 2012/1202, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13929 E.  ,  2012/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 23/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11110, Karar No: 2023/6528, Tarih: 02.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11110 E.  ,  2023/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/375 E., 2022/767 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 16.03.2022 tarihli bozma kararından sonra yapılan 22.12.2022 tarihli karar duruşmasında alınan ifadesi esnasında müdafi talep etmediğini beyan ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2-3. maddesi gereğince de zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, ancak mahkemesince sanığın yüzüne karşı verilen kararın bozma öncesi sanığın talebi üzerine barodan atanmış olan sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafiin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gibi sanığın 22.12.2022 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.