muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2956, Karar No: 2018/20981, Tarih: 20.11.2018

3) Davalı ... Makine İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebi açısından yapılan inceleme sonucunda;

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacının davalı Bakanlığa bağlı Bakım ve Rehabilitasyan Merkezinde hasta bakım görevlisi olarak çalışırken 21/10/2015 tarihinde hasta çocuklardan birinin altını ıslattığı, davacı ile dava dışı diğer bakım görevlisinin çocuğun altını değiştirip oynaması için diğer çocukların yanına bıraktıkları, davacı beyanına göre, çocuğun diğer çocuklara vurması üzerine dava dışı diğer bakım görevlisinin su sebilinden sıcak su doldurup çocuğun ense kısmına serptiği yine davacının beyanına göre, davacının tepkisi üzerine aynı yere soğuk su döküp peçete koyduğu ve bir şey olmadığını söylediği, daha sonra ilgili çocuğu banyo yaptıran farklı bir bakım görevlisinin çocuğun sırt üstü bölgesindeki yanık izini fark edip durumu yetkililere haber verdiği anlaşılmaktadır.

Davacı konuya ilişkin savunmasında, olayı anlatarak çocuğu kendisinin yakmadığını, tepkisi üzerine diğer bakım görevlisinin suyun ılık olduğunu beyan ettiğini, belirtmiştir.

Açıklanan olay nedeniyle açılan ceza davası sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1243 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararı ile davacı hakkında kasıt yokluğundan beraat kararı, verilirken diğer bakım görevlisi hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Davacı konuya ilişkin savunmasında, olayı anlatarak çocuğu kendisinin yakmadığını, tepkisi üzerine diğer bakım görevlisinin suyun ılık olduğunu beyan ettiğini, belirtmiştir.

Açıklanan olay nedeniyle açılan ceza davası sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1243 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararı ile davacı hakkında kasıt yokluğundan beraat kararı, verilirken diğer bakım görevlisi hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1243 Esas, 2016/362 kararında olayın mağduru çocukta orta düzeyde bilişşel gelişimde gecikme olduğu ve çocuğun ruhsal olarak kendini savunabilecek durumda olmadığı açıklanmış olup bakım görevlisi olarak görev yapan davacı, kendisini koruyamayacak durumda olan çocuğa karşı işlenen suçu yetkililere haber vermediği gibi tıbbi müdahale imkanı da tanımayarak durumu gizlemiş, ortaya çıktıktan sonra da dava dilekçesindeki anlatıma göre "mesai arkadaşını ihbar etmemek!?" önce diğer bakım görevlisinin söylemesini beklemiş fakat O'nun söylememesi üzerine yetkili müdüre olayı anlatmıştır. Davacının davranışı yukarıda açıklanan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) hükmü kapmasında doğruluk ve bağlılığa uymayan davranıştır. Bu nedenle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmakta olup İlk Derece Mahkemcesince yerinde olmayan değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince "atfedilen fiile karşı feshin ağır yaptırım olduğu" gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun redine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile

1. Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL harçtan peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,7 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak, 20.11.2018 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

K A R Ş I O Y

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak, 20.11.2018 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

K A R Ş I O Y

Davacı işçi dava dilekçesinde özetle; davalı-asıl işveren olan ...'ne bağlı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi .../...'daki işverene ait işyerinde diğer davalı alt işveren olan ... Makine İnş San.Tic.Ltd Şti bünyesinde hasta bakım elamanı (bakıcı anne) olarak ... yıla yakın süre ile çalıştığını, iş sözleşmesinin 06.11.2015 tarihinde herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, feshe ilişkin olarak davalı işveren tarafından 21.10.2015 tarihinde yaşanan olayın gösterildiğini, olay tarihinde kendisi ile birlikte S. K. isimli diğer bakıcı annenin mesaide olduklarını, H.A. isimli çocuğun altına tuvaletini yaptığını, kendisinin çocuğu tuvalete yolladığını, temizliğin ardından diğer çocukların yanına gönderildiğini, H.A'nın diğer çocuklara vurmaya başlaması nedeniyle bakıcı anne S.K.'nin su sebiline yönelerek sebilden su doldurduğunu ve H.A'ya doğru serptiğini, suyun H.A'nın ensesine geldiğini, kendisinin S.K.'ya neden yaptığını, yanarsa ne olacak diye sorduğunu, bunun üzerine S.K.'nın suyu ılıklaştırdığını söylediğini, daha sonra S.K'nın sebilden soğuk su doldurarak ensesine döktüğünü ve daha sonra ıslak peçete ile bastırdığını, S.K'nın kendisine herhangi bir kızarıklık olmadığını söylediğini, daha sonra bakım personeli N.A.'nın H.A.'nın üstünü değiştirirken sırt bölgesinde hafif yanık şeklinde kabarıklar gördüğü ve bu durumu yetkili bakıcı anneye bildirdiğini, yetkili müdür tarafından bu durumun sorulduğunu, kendisinin mesai arkadaşını satmamak için S.K.'nın kendisinin söylemesini beklediğini, söylememesi üzerine kendisinin yetkili müdüre olayı anlattığını, iş sözleşmesini 06/11/2015 tarihinde feshettiklerini, savunma istemi talebinde "bakıma ve korunmaya muhtaç çocuklara gereken saygı ve ilgiyi göstermediği, şirketin güvenini kötüye kullanarak doğruluk ve bağlılığa davranışlarda bulunduğu amirleri tarafından uyarılmasına rağmen yapmakla ödevli bulunduğu görevlerini hatırlatmasına rağmen yapmamakta ısrar etmesi gibi" soyut nedenler olduğunu, feshin geçerli nedene dayanmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Piramit şirketi cevap dilekçesinde özetle; davacının koruması altında olan çocuklardan birine diğer bakıcı anne S. K.'nin sıcak su serptiğini gördüğü halde durumu derhal gerekli yerlere bildirmediği, dava dışı işçi S. K. ile durumu gizlediği, mağdur çocuğun durumunu gizleyerek, çocuğun mağduriyetinin artmasına neden olduğu ve iş yerinde davalı firmaya ve davalı kuruma karşı olan güveni kötüye kullandığı gerekçesiyle yapılan feshin haklı nedene dayandığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi, bakımevinde kalan çocuklardan biri üzerine su atılması olayının diğer bir çalışan tarafından yapıldığı, davacının olay anında diğer çalışana tepki gösterdiği, diğer çalışanın suyu ılıklaştırdığını ve çocukta bir kızarıklık olmadığını söylemesi üzerine durumu bildirmediği, bir kaç gün sonra yapılan soruşturma sırasında yetkililere olayları samimiyetle anlattığı, davacının işten haklı veya geçerli nedenle çıkarılmasını gerektirecek ölçüde kusurunun olmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne davacının eski işine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, davalı kurum müdürünün 03.11.2015 tarihli yazısında, koruma altındaki çocukların bakımının yapılması için gerekli özenin gösterilmediği belirtilmiş olsa da olayın uyarı cezasını gerektirdiği, yüklenici ile yapılan sözleşmenin 36/16. maddesinin de konuyla ilgili olmadığı, feshin ağır bir sonuç olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararı yerinde görülerek, davalıların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde her iki davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının diğer işçinin sebilden su alarak çocuğun üzerine atma olayına iştirak etmediği, aksine tepki gösterdiği, diğer işçinin suyun ılık olduğunu ve herhangi bir kızarıklık olmadığını söylemesi üzerine yetkililere haber vermediği, olayın üzerinden birkaç gün geçtikten sonra başka bir çalışanın yanık izlerini fark etmesi üzerine samimiyetle işveren yetkililerine allattığı dosya içeriği ile sabit olmuştur. Davacının olayı aynı gün bildirmemesinin nedeni çocuğun olay sebebiyle hiçbir zarar görmediği düşüncesine dayalıdır. Davacı işçi eylemi gerçekleştiren diğer işçinin amiri konumunda da değildir. Yanık izlerinin görülmesi üzerine olayı yetkililere bildirmiştir.

Davacı işçi ve olayın tarafı olan diğer işçi hakkında ceza davası açılmış, sanık S.K.'nın basit yaralama suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Davacı hakkında suçu bildirmeme suçundan açılan davada ise "suç kastı ile hareket etmediği" gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Ceza mahkemesi gerekçeli kararında, davacının başta suçu bildirmemesinin suçu saklama kastıyla olmadığı, dört gün sonra da durumu bizzat müştekiye anlattığı hususları belirtilmiştir.

Beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza mahkemesinin suç kastı olmadığı yönündeki gerekçesi ile davacının suçu gizleme kastının olmadığı yönündeki tespitleri, hukuk yargılaması bakımından da vakıanın ve maddi olayın belirlenmesi noktasında son derece önemlidir.

Olaya dair 22.10.2015 tarihli tutanak, grup sorumlusu, sağlık memurları ve bakıcı anneler tarafından imzalanmış ve bakıcı annelere daha dikkatli olmaları gerektiği yönünde uyarıda bulunulduğu açıklanmıştır. Tutanakta davacının sorumluluğundan hiç söz edilmemiştir.

Davalı asıl işveren kurum müdürünün yazısında çocuklara gerekli özenin gösterilmemesi sebebiyle yüklenici sözleşmesinin 36.16. maddesi uyarınca değiştirilmesinin alt işverenden istenildiği bildirilmiştir. Davalılar arasındaki sözleşmede sözü edilen madde, yüklenici tarafından işin görülmesi sırasında enerji ve malzeme tasarrufuna dikkat edilmesi gerektiğini belirtmekte olup, somut olayla ilgisizdir. Aynı sözleşmenin 36.17. maddesinde ise çalışanların işyeri iş disiplinine uyması gerektiği belirtilmiştir.

Davalı taraf tanık deliline başvurmamış, davacı tanığı ise olayın ardından birkaç gün sonra çocuğun sırtında bir TL boyutunda kabarıklık görünce durumun anlaşıldığını, birkaç gün sonra kendileri hakkında da olayı bildikleri halde sakladıkları yönünde tutanak tutulduğunu, grup amirine olayın derhal bildirildiğini açıklamıştır.

Davacı işçi yaklaşık ... yıl süreyle işyerinde çalışmakta olup daha önce başka bir ceza aldığı dosya içeriği ile kanıtlanamamıştır. Feshe dayanak yapılan olayda ise davacı işçi bakıma muhtaç çocuğa sıcak su atılması şeklindeki anlık olaya derhal tepki göstermiş, diğer bakıcı annenin suyun ılık olduğunu ve kızarıklık olmadığını söylemesi üzerine durumu yetkililere bildirmemiştir. Olayın daha ağır yönleri açığa çıkınca da durumu derhal yetkilere anlatmıştır. Ceza davasında verilen karar ile de olayı gizleme kastının olmadığı kesinlik kazanmıştır.

İşverene olayın derhal bildirilmemesine bağlı olarak belli zararların ortaya çıktığı veya çocuğun tedavisinde olumsuzlukların yaşandığı da kanıtlanamamıştır. İlk derece mahkemesi ile Bölge adliye mahkemesinin vakıalarla ilgili tespitleri yerinde olup, her iki yargılama sonunda varılan hukuki sonuç da isabetlidir.

Böyle olunca davacı işçiye daha dikkatli olması yönünde uyarı cezası verilmesi gerekirken, eylem ile orantısız şekilde fesih yoluna gidilmesinin haklı ve geçerli bir nedeni bulunmamaktadır. Bölge adliye mahkemesi kararının açıklanan nedenlerle yerinde olduğu ve onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun feshin haklı nedene dayandığı yönündeki kararına katılamıyorum. 20.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2014/9993, Karar No: 2014/31470, Tarih: 03.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/9993 E.  ,  2014/31470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/68429

MAHKEMESİ : Büyükçekmece(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2011/382 (E) ve 2011/1802 (K)

SUÇ : Görevi ihmal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahalle muhtarı olan sanığın, yeterli araştırma yapmadan, gerekli dikkat ve özeni göstermeden gerçeğe aykırı şekilde Nüfus Cüzdanı Talep Belgesi düzenlemekten ibaret eyleminin, Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, görevi ihmal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. K..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi göz önünde alınarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1115, Karar No: 2009/2182, Tarih: 20.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1115 E.  ,  2009/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2005 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ...vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, aktif dere yatağının beton santral atıklarının deşarj edilmesi suretiyle oluşan aletmanın giderilmesi ve atıkların giderilme bedeli 3500 YTL’nin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı gerçek kişiler aktif dere yatağına elatmaları olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dere yatağına elattığı saptanan ... Beton İnşaat Tekstil A.Ş’nin hukuka aykırı elatmasının önlenmesine, istekle bağlı kalınarak 3500 YTL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı gerçek kişiler temyiz etmiş, Dairemizin 07.12.2006 günlü ilamıyla karar bozulmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde 1288.16 m2 olarak ölçülen yere vaki müdahalenin önlenmesine 3500 YTL atıkların kaldırılması bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare ile davalı gerçek kişiler temyiz etmiştir.

Mahkeme karar başlığında davanın “İş Mahkemesi sıfatıyla” görüldüğü yazılı ise de bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı ve mahkemece düzeltilmesi olanaklı bulunduğundan düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde 1288.16 m2 olarak ölçülen yere vaki müdahalenin önlenmesine 3500 YTL atıkların kaldırılması bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare ile davalı gerçek kişiler temyiz etmiştir.

Mahkeme karar başlığında davanın “İş Mahkemesi sıfatıyla” görüldüğü yazılı ise de bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı ve mahkemece düzeltilmesi olanaklı bulunduğundan düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

1-Hükmüne uyulan Dairemizin 07.12.2006 tarihli ilamında; elatmanın Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi ... Beton İnşaat Tekstil A.Ş tarafından gerçekleştirildiği, bu şirketi yargı yerinde ve diğer işlemlerinde kanuni temsilcileri temsil edebileceğinden şirketi temsile yetkili kişilerin saptanarak davanın onların huzuruyla görülmesi gereğine değinilmiştir. Her ne kadar mahkemece ticaret sicili memurluğundan ... Beton İnşaat Tekstil A.Ş’yi temsile yetkili kişilerin kimler olduğu sorulmuş ve şirket yetkililerinin ..., adlı kişiler olduğu yanıtı alınmış ise de bu kişilerin şirketi münferiden veya birlikte temsile yetkili olup olmadıkları yönü üzerinde durulmamıştır. Kuşkusuz bunlardan birisi şirketi temsile yetkili ise yargı yerinde şirketi o kişi, birlikte temsile yetkili iseler tamamının huzuruyla şirket temsil edilebilir. O yüzden mahkemece ... Beton İnşaat Tekstil A.Ş’nin kimler tarafından temsil edildiği imza sirküleri sağlanarak belirlenmeli, şirketi temsile yetkili kişilere tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra çekişmenin esası üzerinde durulmalıdır. Aksi halde tüzel kişi olan şirket davada taraf durumunu almış kabul edilemeyeceğinden aleyhine hüküm kurulamayacağından mahkemece HUMK.nun 73. maddesi hükmüne aykırı şekilde davada usulünce taraf durumunu almayan şirket aleyhine hüküm kurulamaz.

Mahkemece HUMK.nun 73. maddesi hükmüne aykırı şekilde davada usulünce taraf durumunu almayan şirket aleyhine hüküm kurulması doğru değildir.

Kabul şekline göre de; davalılar ... ve ...’ın elatmaları olmadığından bunlar hakkındaki davanın reddi yerine bu davalıların da elatmaları varmış gibi müdahalelerinin önlenmesine ve yargılama giderleriyle sorumlu tutulmalarına karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-HUMUK.nun 417. maddesi hükmü gerğince yargılama giderlerinin davada haksız çıkan taraftan tahsili veya her iki tarafta kısmen haksız çıkmışsa paylaştırılması gerekir. Eldeki uyuşmazlıkta, davacı idarenin davası kabul edildiğinden yargılama giderlerinin davalı yana yükletilmesi yerine davacı tarafından karşılanmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle davacı idare yararına bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalılar, 2 bent gereğince de davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5913, Karar No: 2015/1484, Tarih: 16.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5913 E.  ,  2015/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanıklar müdafii Av. ..'in duruşmalı inceleme talebinin CMK'nun 318. maddesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .. ve .. mağdur .. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların, mağduru sol yan interkostal aralıktan 1-1,5 cm hayati tehlike oluşturacak tek bıçak darbesiyle yaraladığı, sadece bu yara nedeniyle minimal hemotoraks saptanıp tüp takılmadığı, herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, darbenin şiddeti, sanıkların engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemlerine son vermesi hususları dikkate alındığında, ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu ve TCK'nun 3 ve 61. maddeleri uyarınca nitelikli kasten yaralama suçundan neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabul ve uygulamaya göre ise; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5254, Karar No: 2024/69, Tarih: 09.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5254 E.  ,  2024/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/7 E., 2022/298 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyularak Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın birleşen dava yönünden davacı ile asıl dava yönünden davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece asıl dava yönünden Mahkeme kararının onanmasına, birleşen dava yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen dava yönünden davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; 26.07.1996 - 30.11.2011 tarihleri arasında davalının evinde 16 yıl boyunca yemek, temizlik, ütü, çamaşır yıkama gibi bütün işlerini yaptığını, iş sözleşmesinin gerekçe gösterilmeksizin ve hiçbir alacağı ödenmeden sonlandırıldığını, her gün 09:00’dan, 17:00’ye kadar, son 7 yıl da her gün 19:00’a kadar çalıştığını, en son aylık ücretinin net 1.180,00 TL olduğunu, resmi bayramlarda çalıştığını, ramazan bayramında 1 gün, kurban bayramında ise 2 gün izin kullandığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 300,00 TL ihbar tazminatı, 200,00 TL fazla mesai ücreti alacağı, 100,00 TL yıllık izin ücreti alacağı ve 100,00 TL resmi ve dini bayram ücreti alacağı olmak üzere toplam 1.700,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini arttırmıştır.

2. Birleşen davada davacı vekili; 26.07.1996 - 30.11.2011 tarihleri arasında davalının evinde 16 yıl boyunca yemek, temizlik, ütü, çamaşır yıkama gibi bütün işlerini yaptığını, iş sözleşmesinin gerekçe gösterilmeksizin ve hiçbir alacağı ödenmeden sonlandırıldığını, davasının belirsiz alacak davası olarak kabulü ile belirlendiğinde bedel arttırımı yapmak üzere 23.197,58 TL net kıdem tazminatı, 2.594,62 TL net ihbar tazminatı, 4.772,25 TL net yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı vekili; bilirkişi raporunun tebliği üzerine davadan haberdar olduğunu, dava dilekçesinin kendisine veya çalışanına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini, zamanaşımı itirazının olduğunu, davacının evlerinde hiçbir zaman maaşlı çalışmadığını, ihtiyaç olunca gündelik temizliğe geldiğini, tanıklardan ...’un davacının damadı olduğunu, diğer tanığın da kendilerine karşı davası olduğu için beyanlarına itibar edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.