muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/38281, Karar No: 2014/2415, Tarih: 17.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/38281 E.  ,  2014/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mutki Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/132

Hüküm süresi içinde davalı N.. A.. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Mutki İkizler Cumhuriyet Yatılı İlköğretim Bölge Okulu Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, bir kısım ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı N.. A.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacıya; dava dışı Okul Müdürlüğünün de davaya dahil edilmesi gerektiği aksi halde davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği ihtarı üzerine dahili davalı olarak davaya dahil edilen Mutki İkizler Cumhuriyet Yatılı İlköğretim Bölge Okulu Müdürlüğü temsilcisi; davacının çalıştığı yüklenici firmaya hakedişlerin ödendiğini, fakat firmanın işçilere ödeme yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı N.. A.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dosya içeriğine göre; davanın N.. A.. aleyhine açıldığı, ancak mahkemece 08.02.2013 tarihli muhtıra ile davacıya dava dışı Okul Müdürlüğünün de davaya dahil edilmesi gerektiği, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğinin ihtar

edilmesi üzerine davanın M.. M..ne tevcih edildiği ve adı geçen okulun dahili davalı olarak davaya dahil edildiği, mahkemece Okul Müdürlüğü hakkında da esastan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp, hukuk yargılamasında dahili davalı şeklinde bir düzenleme de olmadığından adı geçen Okul Müdürlüğü yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, esastan karar verilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki M.. M..nün tüzel kişiliği bulunmaması nedeni ile aleyhine açılacak davalarda Milli Eğitim Bakanlığı hasım gösterilmeli, dava Milli Eğitim Bakanlığına karşı açılmalıdır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden tüzel kişiliği olmayan ve hakkında usulüne uygun olarak dava açılmamış olan Okul Müdürlüğü aleyhine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.

3.Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.

Davacı taraf asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini iddia ederken, davalı taraf ise davacıya tüm ücret alacaklarının ödendiğini savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aile durumuna ilişkin dosyada bilgi bulunmadığı gerekçesi ile işçi lehine yorum yapılmış, gerçek durum araştırılmadan asgari geçim indirimi hesaplanmıştır. Mahkemece davacının aile nüfus kayıt örneği çıkartılarak, davacının evli ya da çocuklu olup olmamasına göre hak kazanabileceği asgari geçim indirimi tutarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor aldırılmalıdır. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4. İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda; davacının ücret alacağı belirlenirken çalıştığı süre boyunca hak kazanabileceği ücretler hesaplanmış, 2011 yılından itibaren bankaya yapılan toplama ödeme miktarları mahsup edilerek bakiyesi hüküm altına alınmıştır. Dava dışı M.. M.. temsilcisi, davacının çalıştığı yüklenici firmaya hakedişlerin ödendiğini, fakat firmanın işçilere ödeme yapmadığını savunduğuna göre, mahkemece asıl işverence yapılan ödemelere ilişkin hakediş belgeleri celbedilmeli, hakedişler ödenirken işçi ücretlerinin ödenip ödenmediği araştırılarak tespit edilmeli, dava dışı Okul Müdürlüğünden buna ilişkin tüm kayıt ve belgeler, davalı N.. A..' tan da ücret ödemesine ilişkin tüm kayıt ve belgeler celp edilmeli, toplanacak tüm deliller yeniden bir değerlendirme tabi tutularak davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/327, Karar No: 2019/9079, Tarih: 16.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/327 E.  ,  2019/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... tarafından yaralanan mağdur ...'nın, doktor raporuna göre, baş, boyun ve sol elinde kesici alet ile oluşturulduğu anlaşılan kesiler ile sağ ayak parmağında minör fraktürün bulunduğunun belirtilmesi, mağdur ...'ün aşamalarda bıçakla yaralanma olayını anlatmasına rağmen ayak parmağındaki yaralamadan hiç bahsetmemesi karşısında, mağdur ...'dan, ayağındaki parmak kırığının ne şekilde oluştuğunun sorularak, kemik kırığının bu kavga ile bağlantılı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre düzenlenecek rapor ışığında sanık ...'ın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'ın aşamalarda, mağdurlar ..., ... ve ...'nın bulunduğu eve girmediğini, tartışmanın evin önünde olduğunu beyan etmesi, mağdurlar ... ve Salih'in anlatımlarından da tartışmanın bahçede gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın sözkonusu eve girip girmediği hususunun tartışılıp açıklanması, eve girilmeden bahçede tartışmanın olduğunun kabulü halinde ise, konutu ve varsa eklentilerini gösterir fotoğraf veya kroki olmadığı gibi keşif de yapılmamış olması karşısında, rızaya aykırı olarak girilen yerin hukuki niteliği belirlenip, atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı, eylemin tamamlanıp tamamlanmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle adı geçen sanık hakkında gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanık ... hakkında düzenlenen, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarih ve 2007/642 - 834 esas karar sayılı ilamı getirtilip incelenerek, kesinleşme ve infaz tarihlerine göre TCK'nın 58. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmemesi,

4-Sanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma evresinde, evinde istirahat halinde iken alkollü olan sanığın gece vakti evinin önüne gelip olay çıkardığı savunması karşısında, sanık ...'ın şikayetçi ...'ı yaralama eylemiyle ilgili olarak, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9849, Karar No: 2016/1987, Tarih: 08.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/9849 E.  ,  2016/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, borçlunun işyerini eniştesi ...'a devrettiğinin öğrenilmesi üzerine, "..." adresinde ... tarihinde haciz yapıldığını, haciz esnasında ...'in istihkak iddiasında bulunduğunu, aynı adreste daha önce ... tarihinde yapılan haciz esnasında, borçlunun hazır bulunduğunu, ... adına vergi kaydının alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile danışıklı olarak oluşturulduğunu, ileri sürerek davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddine, menkullerin borçluya ait olduğunun tespitine, %15 tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haczin İİK'nun 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verildiğini ve ispat külfetinin davacıda olduğunu, akrabalık bağının tek başına yeterli olmadığını, haciz mahallinin borçlunun ikametgahı olmadığını, ödeme emrinin bu adreste tebliğ edilmediğini, müvekkilinin 19.08.2010 tarihinden itibaren adreste faaliyet gösterdiğini, işyerinde bulunan malların faturasının bulunduğunu, bedellerinin ödendiğini ileri sürerek davanın reddine, takip miktarının %15'ı oranında tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Talimat İcra Müdürlüğü'nce 31.01.2013 tarihinde yapılan haczin İİK'nun 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verildiği, talimat icra dairesinin haczin İİK'nun 99 veya 97.maddesine göre yapılmış sayılmasını belirleme yetkisi bulunmamakta ise de, bu işlemin taraflarca şikayet yoluyla iptal ettirilmediği, alacaklı vekilinin 06.02.2013 tarihinde, ... İcra Müdürlüğü'ne müracaat ederek, istihkak prosedürünün tamamlanmasını talep etmesi ve ... İcra Müdürlüğü'nün kararının tebliği ile dava açması, haciz tarihinden itibaren 7 gün içinde dava açılması külfetini ortadan kaldırmayacağı, 31.01.2013 tarihli haciz alacaklı vekilinin huzuru ile yapılıp eldeki dava 7 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra, 14.02.2013 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

-//-

Hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

-//-

Hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu haciz 31.01.2013 tarihinde yapılmış olup haciz sırasında hazır bulunan 3.kişi ... istihkak iddiasında bulunmuştur. Talimat icra müdürlüğünce istihkak iddiasının asıl İcra Müdürlüğü'nce değerlendirilmesi için dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine alacaklı vekili asıl icra müdürlüğü olan ... 4.İcra Müdürlüğü'ne, 31.01.2013 tarihinde dilekçe ile başvurarak, istihkak iddiası hususunda gerekli işlemin yapılmasını talep etmiştir. ... 4.İcra Müdürlüğü'nce haczin İİK 99. maddesine göre yapılmış sayılmasına, alacaklıya 7 gün içinde dava açmak için süre verilmesine ... tarihinde karar verilmiş olup bu karar alacaklı vekiline ... tarihinde tebliğ edilmiştir. Dolayısıyla Kanun'un öngördüğü, 7 günlük hak düşürücü süre kararın ilgiliye tefhimi veya tebliğinden itibaren başlayacağından, Mahkemece ... tarihinde açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek toplanan deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus dikkate alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4307, Karar No: 2020/1529, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4307 E.  ,  2020/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9121, Karar No: 2010/10240, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9121 E.  ,  2010/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.02.2008 gün ve 2007/628 - 2008/40 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.04.2010 gün ve 2010/3501 - 2010/3820 sayılı kararı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 18.06.2006 tarihli genel kurul gündemin 5. ve 6. maddeleri görüşülerek alınan kararların eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, ortaklara ek yükümlülük getirdiğini, kooperatif amacına aykırı işlerin yapılmasına ilişkin kararlar alındığını, bu nedenle kararların mutlak butlan ile malul olduklarını ileri sürerek, iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı maddelerin iptali için davacı tarafından açılmış dava olduğunu, bu nedenle derdestlik itirazı ile birlikte davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 18.6.2006 tarihli genel kurulun gündemin 5. maddesine ilişkin kararın mutlak butlan ile batıl olmayıp iptali kabil bir karar olduğu, ancak davacı tarafından hak düşürücü süre içinde dava açılmadığı, 6. maddeye ilişkin ise davacı tarafından bu maddenin iptali için açılmış bir dava olduğu gerekçesiyle 5. maddeye ilişkin istemin hakdüşürücü sürede açılmadığından reddine, 6. maddenin iptali isteminin ise derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacının HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14163, Karar No: 2025/6373, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14163 E.  ,  2025/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/870 E., 2022/187 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/9 E., 2021/269 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19649, Karar No: 2012/24628, Tarih: 15.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/19649 E.  ,  2012/24628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/18485, Karar No: 2017/11040, Tarih: 19.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18485 E.  ,  2017/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu çeklerdeki imzanın kendisi tarafından atılmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, takip borçlusunun, ...'yu ... Noterliği'nin 29.11.2012 tarih ve 29715 yevmiye sayılı vekâletnamesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 547. maddesi uyarınca ticari temsilci olarak atadığı, aynı yasanın 548/1. maddesi uyarınca ticari temsilci kambiyo taahhüdünde bulunmaya yetkili olduğundan imza inkârının ticari temsilci olan ... açısından da araştırılması gerektiği, borçlunun, imzaları alınmak üzere, ticari temsilci ...'yu hazır etmediği gibi, verilen kesin mehle rağmen bulunabileceği doğru adresini de bildirmemiş olduğundan bahisle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Takibe konu çekin keşide tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547/1. maddesinde, ticari temsilci; “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir” şeklinde tanımlanmıştır.

Ticari temsilcinin, temsil yetkisinin kapsamı, kanunda tam olarak belirlenmiştir. Bu haliyle ticari temsilcilik, sınırı kanunla çizilmiş iradi bir temsil yetkisidir. Ticari temsilci, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili olup açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (TBK 548).

Ticari temsilci, ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (TBK. 548/2).

İşletme sahibinin, ticari temsilci dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari temsilciye en çok benzeyeni ticari vekildir.

Ticari temsilci gibi ticari vekil de, TBK'nun 40 vd. maddelerinde düzenlenmiş temsilin, ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekâlet, ticari temsilcilik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.