muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3792, Karar No: 2023/10162, Tarih: 03.10.2023

Bu durumda; 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 30/23 maddesinde kanunda hüküm bulunmayan hallerde HUMK hükümlerinin sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen uygulanacağı HMK'nın 431. maddesinde hakem heyetinin bilirkişi seçimine karar verebileceği düzenlenmiş olduğuna göre, İtiraz Hakem Heyetince; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporu da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre rapor alınıp sonucuna göre esasın incelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18078, Karar No: 2018/25053, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18078 E.  ,  2018/25053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Güngör) vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... ’ün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... ’ün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; tüm tarafların ve tanıkların beyanları ile dosyaya sunulan davalılar arasındaki 01.01.2013 tarihli kira sözleşmesi ile yine davalılar arasındaki kiralama sözleşmesi ve 01.01.2013 tarihli Maliye Bakanlığı Yoklama fişinden de görüldüğü üzere davalı ... ’ün işyerini diğer davalı ...’a 01.10.2013 tarihinde devrettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Buna göre; kıdem tazminatından ve feshe bağlı olmayan ücret alacaklarından devralan davalı sorumluluğunun tüm süre yönünden son ücretten, devreden işverenin sorumluluğunun ise kıdem tazminatı ile feshe bağlı olmayan alacaklar yönünden devir ettiği tarihteki süre ve ücret miktarı ile sınırlı olduğu gözetilerek müştereken-müteselsilen sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karara verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla çalışma ücreti alacağı ile birlikte hafta tatili ücreti alacağını da talep etmiş ve mahkemece her iki alacağın kabulüne karar verilmiştir. Hükme dayanak bilirkişi raporunda ise, davacının haftalık fazla çalışma süresi, tanık anlatımlarına göre davacının haftanın 7 günü ara dinlenme düşüldükten sonra günde 10,5 saat çalıştığı esas alınmak suretiyle belirlendiği ifade edilmiştir. Ancak, davacının haftanın 7. günündeki çalışması ile ilgili olarak, zaten hafta tatili alacağı da hesaplanmış olduğundan bu durumun fazla çalışma ücreti hesaplamasında mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi açısından göz önünde bulundurulması gerekir. Fazla çalışma ücreti yönünden yapılması gereken iş; haftalık 6 günlük çalışma süresine ilişkin fazla çalışmanın yanısıra hafta tatili günündeki çalışmanın 7,5 saatin üzerindeki kısmının fazla çalışma olarak dikkate alınması gerekmektedir. Bu hususlar dikkate alınmadan fazla çalışma ücretine ilişkin olarak hüküm kurulmuştur.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24522, Karar No: 2014/3069, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24522 E.  ,  2014/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6.İş Mahkemesi

Tarihi :20.11.2013

No :2013/147-2013/565

Dava, Kurum kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıt bilgilerine uygun olarak düzeltilmesi ve aidiyeti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm; Dairemizin 16.10.2012 gün 2011/16654 Esas 2012/19471 Karar sayılı İlamı ile; “davacının, 6815089 sigorta sicil numarasına ait hizmet cetvelindeki çalışmaların bulunduğu dönemde, öğrenci olup olmadığı, öğrenci olması halinde hem öğrenimine devam edip hem de çalışıp çalışmadığı yöntemince araştırılmalı; 6815089 sigorta sicil numarasına ait hizmet cetvellerindeki 50573.35.01 ve 7907.35.01 işyeri sicil numaralı işyerleri ile, 6815089 sigorta sicil numarasına ait Kurum şahsi dosyasında bulunan işe giriş bildirgelerindeki 50572.33.01 ve 9675.33 işyeri sicil numaralı işyerlerinin nitelikleri, kapsam durumları, vergi, ticaret sicil memurlukları ve meslek odaları kayıtlarından araştırılarak belirlenmeli; söz konusu işyerlerine ilişkin dönem bordoları, işyerleri dosyaları celbedilmeli; bildirilen çalışma dönemlerinde tarafları yakından tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve çalışma arkadaşları ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler, aynı yerde çalışması bulunan bordo tanıkları gerekirse re’sen saptanarak, bilgi ve görgülerine başvurulmalı; başta, 21.09.1978 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesindeki imza ile, bordrolarda bulanan imzaların, davacıya aidiyeti usulünce saptanmalı; böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir ...eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir...” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Bu tür aidiyet davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için, işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadadır. Vazgeçilemez ve devredilemez nitelikteki temel haklardan olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik aidiyet davalarının kamu düzenine ilişkin davalardan olduğu gözetilerek, davacının iddiasının gerçekliğinin resen araştırma ile saptanması gereklidir.

Bu tür aidiyet davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için, işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadadır. Vazgeçilemez ve devredilemez nitelikteki temel haklardan olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik aidiyet davalarının kamu düzenine ilişkin davalardan olduğu gözetilerek, davacının iddiasının gerçekliğinin resen araştırma ile saptanması gereklidir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerine uygun olarak yargılama yapma ve karar verme yükümlülüğü doğar. 6815089 sigorta sicil numaralı sigortalıya ait kurum şahsi dosyasında bulunan 21.09.1978 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesindeki imza incelemesi yaptırılmaksızın, 7907.35.01 ve 9675.33 işyeri sicil numaralı işyerlerinden bildirilen işe giriş bildirgelerindeki işe giriş tarihleri dönemini kapsayan çalışmaları bulunan anılan işyerleri bordrolarına kayıtlı tarafları yakından tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve çalışma arkadaşları ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişilerin re'sen saptanarak, davacı dışında başka H.. Ö.. isminde çalışan olup olmadığı tespit edilmeden karar tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Mahkemece, 21.09.1978 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesindeki imza aidiyeti hususunda ehil bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, 7907.35.01 ve 9675.33 işyeri sicil numaralı işyerlerinden bildirilen işe giriş bildirgelerindeki işe giriş tarihleri dönemini kapsayan çalışmaları bulunan anılan işyerleri bordrolarına kayıtlı tarafları yakından tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve çalışma arkadaşları ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişilerin somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7449, Karar No: 2018/13009, Tarih: 24.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7449 E.  ,  2018/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı...sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının yaz aylarında günde üç saat, kış aylarında ise günde iki saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; kararın, davacının yaz aylarında günde üç saat, kış aylarında ise günde iki saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine Mahkemece aldırılan ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda yaz ayları olarak haziran, temmuz ve ağustos ayları; kış ayları olarak ise kasım, aralık, ocak ve şubat ayları kabul edilerek dava konusu fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Davacı vekili anılan rapora itiraz etmiş ve tanıkların...yerinde yaz ve...sezonu olarak çalışıldığını ve...sezonunun dört ay sürdüğünü beyan ettiğini belirterek kalan sekiz ayın yaz sezonu olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının itirazı üzerine aldırılan bilirkişi raporunda, kış ayları dört ay ve yaz ayları sekiz ay olarak kabul edilerek hesaplama yapılmışsa da Mahkemece bu hesaba itibar edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren işyerinde yaz ve...sezonu şeklinde çalışıldığı anlaşılmakla birlikte, yaz ve...sezonlarının hangi ayları kapsadığı denetlenememektedir. Belirtilen sebeple, tanıklar da yeniden dinlenerek, özellikle işyerinin nasıl bir işyeri olduğu ve AVM içinde olup olmadığı da sorulmalı, belirtilen yaz ve...sezonlarının hangi ayları kapsadığı açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra belirtilecek olan yaz sezonu için günde üç, kış sezonu için ise günde iki saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Davacı itirazına rağmen ve yaz ve...sezonu ayları belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4037, Karar No: 2010/5051, Tarih: 29.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4037 E.  ,  2010/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları 5 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız kullandıklarını, diğer paydaş davalı S.ın yeri davalı A.K.Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.ne kiraya vermek suretiyle çekişme yarattığını, pay ve paydaş çoğunluğunu içermeyen kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürüp elatmanın önlenmesine, yapıların yıkımına, kira sözleşmesinin iptaline ve çekişmenin giderilmesine karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davalı S. hakkındaki davalarından feragat etmişlerdir.

Davalı S., dava konusu taşınmazda paydaş olup herhangi bir tasarrufunun bulunmadığını, diğer davalılar ile kira sözleşmesi yapmadığını, çekişmeli yerle babasının ilgilendiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar, davayı kabul etmediklerini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı S. aleyhine açılan davadan feragat edildiği, diğer davalıların taşınmazı yapılanmak suretiyle haksız kullandıkları, pay ve paydaş çoğunluğu içermeyen kira sözleşmesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar A.U.ve A.K. Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla,duruşma günü olarak saptanan 22.12.2009 Salı günü saat 9.20 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Yıldızhan tarafından çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kira sözleşmesinin iptali isteklerine ilişkin olarak açılmış, bilahare davalı S. hakkındaki davadan feragat edilmiş, birleşen dava ise, A. A.ve Y.tarafından aynı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olarak açılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 137 ada 5 parsel sayılı taşınmazın Y.A.ve S. Ö. adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı iken, davalı S.’ın payını birleşen davanın davacısı A.A.E.’e; asıl ve birleşen davanın davacısı Y.ın ise 2823/5000 payını dava dışı D. A.E.e satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı Y.’ın aktif dava ehliyetinin sona erdiği kuşkusuzdur.

Öte yandan, her ne kadar davalılar S.ile A. K.Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında bir kira sözleşmesi düzenlenmiş ise de, sözleşmenin düzenlendiği tarihte davalı S.’ın taşınmazdaki payı gözetildiğinde 26.05.1955 tarih, 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Türk Medeni Kanununun 691. maddesi hükmü uyarınca pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan yapılan kira sözleşmesine değer verilmeyeceği de açıktır.

Bu durumda, davacı Y.’ın aktif dava ehliyetinin sona erdiği kuşkusuzdur.

Öte yandan, her ne kadar davalılar S.ile A. K.Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında bir kira sözleşmesi düzenlenmiş ise de, sözleşmenin düzenlendiği tarihte davalı S.’ın taşınmazdaki payı gözetildiğinde 26.05.1955 tarih, 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Türk Medeni Kanununun 691. maddesi hükmü uyarınca pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan yapılan kira sözleşmesine değer verilmeyeceği de açıktır.

Hal böyle olunca; aktif dava ehliyeti kalmadığından asıl dava ile birleşen davanın davacısı Y.bakımından reddine, birleşen davanın sadece davacı A.A. bakımından kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davalılar A.U.ve A. K.Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. nin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5522, Karar No: 2019/1371, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5522 E.  ,  2019/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.