muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/840, Karar No: 2018/8635, Tarih: 05.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/840 E.  ,  2018/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2014 tarihinde verilen dilekçeyle devir protokolü ve imar mevzuatında kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 24.01.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmasına dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacı idarenin şehir planında hizmet alanı olarak ayrılmış olan 855 ada 1 ve 2. parsel sayılı taşınmazların kadastro parseli ve tarla niteliğinde olduğunu, şehir içinde toptancı hal tesisleri için işi mahiyetine uygun şartlarda ve bedelde uygun bir yer bulunamadığı için geçici olarak fiilen şehrin ihtiyacı olan toptancı hali olarak kullanıldığını, davaya konu olan taşınmazların 6360 sayılı yasa gereğince ... Valiliği Devir Tasfiye ve paylaştırma Komisyonunun 19/03/2014 tarih ve 58 sayılı kararı ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devrine karar verildiğini, taşınmazların 02/05/2014 tarihinde 4520 yevmiye numarası ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı adına tahsisen devir olarak tescil edildiğini, ... 'nın davacı idareye bağlanmasıyla gerekli imar planı revizyonlarının yapıldığını ve toptancı hal yerinin belirlendiğini, ... Valiliği Devir ve Paylaştırma komisyonunun, devir işlemlerini yapıp dava konusu kararı alırken 6360 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunun Geçici 1. Maddesinin 3. ve 8. bendi ile diğer ilgili maddelerindeki hükümlerini nazara almadığı, tüm bu hususlar ile davalı idare adına kayıtlı olan ... İlçesi ... Mahallesi 885 ada 1. ve 2. parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazların hukuken geçerli tescil sebebine dayandığını, yolsuz bir tescilden bahsedilemeyeceğini, devrin dayanağının ... Valiliği Devir Tasfiye ve paylaştırma Komisyonunun 19/03/2014 tarih ve 58 sayılı kararı olduğundan idari işlemin iptali için idari yargıya dava açılması gerektiğini, hal tesisisin sadece bu ismi taşıyan alana inşa edileceği ve bu şekilde kullanılacağına dair bir yasa hükmünün bulunmadığını, belediyece hizmet alanı olarak planlanan alana toptancı hali yapılması ve işletilmesinin yasaya uygun olduğunu, 3194 sayılı yasanın 18. maddesi kapsamında yapılacak imar uygulaması neticesinde taşınmazların imar planındaki kullanımına uygun nitelikle imar parseli olarak düzenlenmesi ve tescilinin mümkün olduğunu, haksız, yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini belirtmiştir.

Yargılama devam ederken, ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 29/03/2016 tarih ve 56 sayılı Kararı ile dava konusu taşınmazların davacı idareye ait olduğuna karar verilmiştir. Güncel tapu kayıtlarına göre dava konusu taşınmazların 26/04/2016 tarihinde davacı idareye tahsisen devredildiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken maktu karar ve ilam harcı peşin harçtan çıkarılarak geriye kalan 122,30TL harcın ve 64.488,91TL tamamlama harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan masrafın kendi üzerine bırakılmasına, 2016 yılında yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 95.985,25TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, yapılan açıklamalar ve davalı belediyenin tapu kayıt maliki olması nedeniyle aleyhine dava açılmasına sebebiyet verdiğinin sabit olduğu, dava konusu taşınmazların davacı ... iadeside gözetildiğinde, sonuç itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğunun anlaşıldığı, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olduğu kabul edilen vekalet ücretinden davanın açılış tarihi itibariyle davacının haklılık durumu da gözetildiğinde, davanın açılmasına sebebiyet veren davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine dair hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararıyla önce davalı sonra davacı adına tashihen devir gördüğü, taraflar arasında mülkiyet ihtilafının bulunmadığı, davacının talebinin kamusal güce dayalı işlemden kaynaklanan devrin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil olduğu, yargılama aşamasında davanın konusuz kaldığı da gözetildiğinde vekalet ücretinin maktu olarak davalıdan alınıp davacıya verilmesi yönünde karar verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince de davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılıp nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4010, Karar No: 2014/5626, Tarih: 08.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4010 E.  ,  2014/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan... ...’ın, ceza üst sınırı 7 yıldan fazla olan suçtan yargılandığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. ve Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddeleri uyarınca Konya Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesi talebinin kabulüne dair Konya İnfaz Hâkimliğinin 03.01.2014 tarihli ve 2014/10 esas, 2014/10 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2014 tarihli ve 2014/35 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Anayasa Mahkemesince 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-7-b-c maddelerinin iptal edildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinin ve 02.09.2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin halen yürürlükte olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinde yer alan " (4) Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme ile 02.09.2012 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin yer alan "Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz

hâkimliğinin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/18262 soruşturma, 2009/8609 esas, 2009/380 iddianame numarası ile kamu davası açıldığı, nitelikli dolandırıcılık suçunun alt sınırının üç yıl, üst sınırının yedi yıla kadar hapis cezası olduğu, bu durumda hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın ret edilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 11.03.2014 tarih ve 2014/4844/17808 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 tarih ve 2014/99049 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun kararlarına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğu, Dairemizin görev alanındaki suçlarla doğrudan ilişkili olmayan ve özel kanun niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ve bu kanun gereğince çıkarılan tüzük ve yönetmeliklerden kaynaklanan dava ve işlere ilişkin kararlara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6598, Karar No: 2011/16371, Tarih: 05.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6598 E.  ,  2011/16371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.01.2010 tarih ve 2010/109 - 2010/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Bakırköy 11. Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçe ile müvekkilinin davalıya ait yolcu uçağından indiğinde bagajlarının kendisine teslim edilmediğini, zararının karşılanmadığını ileri sürerek, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ticari bir işletme olduğundan görevli mahkemenin Ticaret Mahkemeleri olduğunu savunarak, iş bölümü itirazında bulunmuştur.

Bakırköy 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22/10/2009 tarihli kararıyla iş bölümü itirazını kabul ederek taraf vekillerinin yüzüne karşı gönderme kararı verdiği, davacı vekilinin 21/12/2009 tarihli dilekçe ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, TTK’nun 5. ve HUMK’nun 193/2-3. maddeleri gereğince iş bölümü nedeniyle verilen gönderme kararlarının kesin olduğu, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için belirlenen 10 günlük başvuru süresinin karar yüze karşı verilmişse karar tarihinde başlayacağı, 22/10/2009 tarihli görevsizlik kararının davacı vekilinin yüzüne karşı verildiği, davacı vekilinin gönderme talebini içeren dilekçesini 10 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 21/12/2009 tarihinde verdiği gerekçesiyle HUMK’nun 193/2-3-son maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9575, Karar No: 2015/23857, Tarih: 16.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9575 E.  ,  2015/23857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, hırsızlık yapmak amacıyla ... hanım İlköğretim Okulu'na müdür odasının bahçeye açılan kapısını zorlayarak girdiği, içerideki bilgisayar ve yazıcıları götürmek için hazırladığı sırada görevli polis memurları tarafından yakalandığı somut olayda;

İddianamede TCK'nın 142/1-a, 143,35/2,53,58,63. maddelerinin sevk maddeleri olarak gösterilip eylemin hırsızlık suçu olarak nitelendirilmesi, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından ek savunma verilmiş olması karşısında Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, hırsızlık suçunun temyiz incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6636, Karar No: 2015/5050, Tarih: 16.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6636 E.  ,  2015/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma (Kaçmaya imkan sağlama)

Hüküm : TCK'nın 294/8, 62, 51/1-3-7-8 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 51/7 maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, “ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir” şeklinde uyarı yapılması gerekirken, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, “ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği” şeklinde ihtarda bulunulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeple BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 51/7. maddesi ile ilgili bendinin çıkarılarak yerine 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, “ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8457, Karar No: 2022/2335, Tarih: 24.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8457 E.  ,  2022/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Dairemizce oybirliği ile verilen 09.12.2020 gün ve 2020/3932 - 2020/6873 sayılı karara Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından direnilmesi üzerine, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/09/2021 tarih, 2021/202 - 2021/516 sayılı direnme kararı, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 4. fıkrası uyarınca dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 09.12.2020 gün ve 2020/3932 - 2020/6873 sayılı kararı ile ''olay tarihinde sanık ...'in idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü yolda, gündüz vakti saat 14:30 sıralarında seyri sırasında, aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş yönüne göre sağında kalan elektrik direğine çarpması sonucunda aracın spin atıp burnunun geldiği yönü gösterir şekilde kaldırımdaki elektrik direğinden 6 metre uzaklıkta durduğu, sanık ... ve araçtaki iki yolcunun araçtan inerek çarptıkları elektrik direğinin bulunduğu taraftaki ağaçlık alana geçip yardım bekledikleri sırada, yolun kenarına gelip beklemekte olan yaralılara su götürerek yardımda bulunmak isteyen ...’nun, o yönde yaralılara doğru yürüdüğü sırada araba çarpması sonucu sallanan elektrik direğindeki fincanından kurtulan elektrik telinden geçen elektrik akımının ölenin vücudundan geçmesi nedeniyle solunum ve dolaşım yetmezliğinden dolayı öldüğü olayda; sanığın eylemi ile ölüm arasında nedensellik bağı bulunduğu gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi'' şeklinde bozma kararı verildiği, mahkemenin 09.09.2021 tarihli kararı ile 03.12.2015 tarihli eski kararında direndiği, aynı gerekçelerle sanığın beraatine karar verdiği olayda;

6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; mahkemenin direnme hususundaki görüşleri değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5961, Karar No: 2010/11621, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5961 E.  ,  2010/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19774, Karar No: 2015/28418, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19774 E.  ,  2015/28418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 22/02/2010-31/12/2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde bakım onarım işlerinde alt işveren olarak çalıştığını, çalışmasının kesintisiz olduğunu ve alt işverenlerin değişmesine rağmen münhasıran yaptığı iş ve işyerinin değişmeksizin çalışmasını sürdürdüğünü, davacının son olarak ....nin işçisi olarak çalışmakta iken sözleşmesinin sona ermesi ve ihaleyi başka bir firmanın kazanması sonucunda bir kısım işçiler ile birlikte yeni taşeron firma tarafından çalıştırılmaması sonucu iş akdinin sona erdirildiğini, işyerinde geçerli bir alt işveren ilişkisi bulunmadığından davacının başından beri asıl işveren davalının işçisi konumunda olduğunu, davalı işverenin yazılı fesih bildiriminde iş akdi feshi nedeni ile hiçbir fesih nedeni dahi bildirilmediğini, 4857 sayılı Kanunun 21. maddeye göre hizmet akdinin feshinde geçerli bir sebep gösterilmediğini ve bulunmadığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili; davacının davalı ....'ın işçisi olmadığını, bağlı olduğu firmalarla ... arasındaki ilişkinin 4857 sayılı yasanın 2. maddesi gereği asıl işveren alt işveren ilişkisi sayılamayacağını, ....nın davalı işyerinde üstlendiği temizlik hizmetlerinin yardımcı iş sayılamayacağını, asıl işin teknolojik nedenle uzmanlık gerektiren bir parçası da olmadığını, ...nın işinin ve işyerinin farklı ve bağımsız olduğunu, benzer olaylarda davalı ile işçilerin kayden bağlı oldukları firmalar arasında müteahhitlik sözleşmesi olduğu gerekçesiyle davaların ... lehine reddedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan .... vekili; Davcının ... merkezli bir firma olan ...nın işi üstlendiği ihale dönemi öncesinde de davalı yanında çalıştığını, davacının .... tarafından seçilerek işe alınmadığını, salt asıl işverenin talimatıyla işe alındığını, yönetim hakkının sürekli davalı ..... tarafından kullanıldığını, ...nın ihale kapsamı dışında herhangi bir faaliyetinin olmadığı, davacıyı istihdam edecek herhangi bir işyeri olmadığını, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunu, bu nedenle davacının .... işçisi sayılması gerektiğini savunarak davanın kendileri yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: