muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17346, Karar No: 2012/26005, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17346 E.  ,  2012/26005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu şirketin icra müdürlüğünün yetkisine itiraz ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, kesin hüküm nedeniyle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır .

Takip dosyasının incelenmesinde, alacaklının, borçlular S.A.K.İ.Tic.ve San.Ltd.Şti. ve S.A.T. G.San.Tic.A.Ş. hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başladığı, ödeme emrinin S.A. K. İ. Tic.ve San.Ltd.Şti.'ne 26/08/2011, S. A. T. Gıda San.Tic.A.Ş.'ne ise 19/09/2011 tarihinde tebliğ edildiği, S. A. K. İ.t Tic.ve San.Ltd.Şti. yönünden 20/09/2011 tarihinde yetki itirazında bulunulduğu, Ankara 4.İcra Mahkemesinin 15/11/2011 tarih ve 2011/1011 K-1121 K.sayılı kararı ile yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlu vekili itiraz dilekçesinde, ödeme emrinin 19/09/2011 tarihinde tebliğ edildiğini beyan etmesine rağmen, itiraz eden olarak S.A.. K. i.t Tic.ve San.Ltd. Şti.'ni belirterek bu şirkete ait vekaletnamesini ibraz etmiş ise de, daha sonra 14/10/2011 tarihli dilekçesinde, yetki itirazında bulunan borçlunun S. A.T. Gıda San.Tic.A.Ş. olduğu halde sehven S. A..K. İ. Tic.ve San.Ltd.Şti.'nin yazıldığını, itiraz dilekçesinde belirtilen 19/09/2011 tarihinde ödeme emrinin S. A. T.Gıda San.Tic.A.Ş.'ye tebliğ edildiğini ve bu şirket yönünden itirazda bulunulduğunu bildirerek HMK.nun124/3.maddesi gereğince, maddi hatadan kaynaklanan taraf değişikliği talebinde bulunmuş ve anonim şirkete ait vekaletnamesini de ibraz etmiştir. Gerek itiraz dilekçesinde belirtilen ödeme emri tebliğ tarihi gerekse Ankara 4.İcra Mahkemesine daha önce S. A. K. İ. Tic.ve San.Ltd.Şti. yönünden yetki itirazında bulunulmuş olması dikkate alındığında, itiraz eden borçlu şirketin maddi hata ile başvuru dilekçesinde yanlış gösterildiğinin, diğer bir anlatımla, HMK.nun 124/3.maddesi gereğince S. A. T.Gıda San.Tic.A.Ş. yönünden yetki itirazında bulunulduğunun kabulü gerekir. Mahkemece karar başlığında da itiraz eden olarak anılan şirket gösterilmiştir. O halde, mahkemece, borçlu ......San.Tİc.A.Ş. yönünden yetki itirazının esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm nedeniyle itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26870, Karar No: 2025/8387, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26870 E.  ,  2025/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2021/1429 E., 2022/1156 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/127 E., 2021/430 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6438, Karar No: 2010/12413, Tarih: 28.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6438 E.  ,  2010/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16291, Karar No: 2018/10239, Tarih: 24.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16291 E.  ,  2018/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacılar ile davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar ile davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ... ilçesi, 30 Ağustos mahallesi, 10024 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davacılar ile davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ...'ndan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davalı ... ... Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı harcın bir kısım davacılara istenildiğinde iadesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3262, Karar No: 2013/18790, Tarih: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3262 E.  ,  2013/18790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 25.11.2011 tarihinde açılmış, davalı-davacı kadın cevap ve birleşen dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamıştır. Tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası talebini ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1). Davalı-davacı kadının , cevap ve birleşen dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa tahkikat duruşmasında ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Aynı oturumda hazır bulunan davacı-davalı kocanın bu isteğe açık muvafakati yoktur. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebi bu davada artık incelenemez. Bu durumda, yoksulluk nafakası talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı yararına yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6102, Karar No: 2010/10515, Tarih: 07.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6102 E.  ,  2010/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık 14 parça taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin 326/2 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölünmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 Sayılı Kanunla değişik 8.maddesi uyarınca Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık (Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı) tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri-özel ürün arazileri-dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırıldığı, yine yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirleneceği ve belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal arazilerin, miras hukuku bakımından “bölünemez eşya” niteliğini kazanacağı ve tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne “şerh” verileceği,

Belirlenen parsel büyüklüğünün:

Belirlenen parsel büyüklüğünün:

Mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her neşekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin (elbirliği veya paylı) mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği, bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun özgülemeye ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu durumda, öncelikle aynen bölünmesi istenen taşınmazın Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin ve yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün Tarım ve Köy işleri Bakanlığı İl veya İlçe müdürlüğünden sorulup zirai yönden aynen taksiminin mümkün olup olmadığı konusunda görüşü alındıktan sonra, uygun görüş bildirilmesi halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye hudutları dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölünmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu olan ve satışına karar verilen 326 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 231446 m² ve 11 parsel sayalı taşınmazın 286248 m2 olduğu tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır, bu taşınmazlar hakkında ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş ise de bu parseller hakkında yukarıda belirtilen esaslar göz önünde tutulmadan yapılan inceleme ve bu eksik inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece uzman bilirkişiler vasıtasıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda taşınmazların Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ve İmar Kanunu ve ilgili mevzuatı çerçevesinde toprak yapısı, miktarı, yola cephesi ve paydaşların hisseleri de göz önüne alınarak aynen taksim edilip edilemeyeceği üzerinde durularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle 10, 27, 322/2, 323/1, 9, 33, 7, 57, 6, 31, 356/1, 358/2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu taşınmazlara yönelik kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle 326/2 ve 11 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu taşınmazlara yönelik kısmının BOZULMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 7.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6326, Karar No: 2020/2226, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6326 E.  ,  2020/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7231, Karar No: 2013/29356, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/7231 E.  ,  2013/29356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanık ...’ın yokluğunda verilen karar, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderilmiş, muhatabın adreste tanınmadığı belirtilerek tebligat evrakının iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu adreste sanığa daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, 35.maddeye göre yapılan tebligat işlemi de geçersizdir.

Açıklanan nedenlerle sanık ...’ın temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek ve sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 12.08.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından, reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2015/1153, Karar No: 2015/2495, Tarih: 11.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1153 E.  ,  2015/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın kurbanlık satışı yapan mağdurlardan yer parası adı altında haksız para almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi ...’nın kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-2008 yılı kurban bayramında ... mülkiyetinde olan ...ilçesi ... Mahallesi 37908 Ada, 1 Parselde kayıtlı boş arazinin kurban satış ve kesim alanı olarak ayrıldığı, sanık ...'ın sonradan vefat eden ağabeyi ... ile birlikte kurbanlık satış alanını belediyeden kiraladığını söyleyerek kurbanlık satışı için gelen ve bu yerde çadır kuran 89 ayrı mağduru kandırarak çadır kirası adı altında para almak suretiyle her bir mağduru ayrı ayrı dolandırdığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.