muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10426, Karar No: 2025/6809, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/10426 E.  ,  2025/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/273 E., 2022/166 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/ 219 E., 2020/187 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM: 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/7 yollaması ile 314/2, 220/7, 3713 s.y 5/1, TCK 62, 53, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5016, Karar No: 2014/20598, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5016 E.  ,  2014/20598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay tarihinde daha önce tanımadığı ve yol kenarında beklemekte olan katılanın yanına bir araç ile gelen sanığın, katılanı, gitmek istediği yere kadar bırakabileceğini söyleyerek aracına aldığı, sohbete sırasında, ''ağabeyinin kaza yaptığını, yoğun bakımda yatmakta olduğunu, iyileşmesi amacıyla adak adadıklarına'' dair yalan söyleyerek bu duruma inanan katılana, elinde bulunan ve hiç bir değeri bulunmayan Peru parasını gösterip,1000 euro olduğunu belirttikten sonra katılandan 700 TL para alıp karşılığında elindeki değersiz parayı vermek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, katılanın beyanlarına, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/821, Karar No: 2019/2215, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/821 E.  ,  2019/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5070, Karar No: 2020/2188, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5070 E.  ,  2020/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22145, Karar No: 2016/2516, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22145 E.  ,  2016/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/81-2015/260

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın üzerinden TEİAŞ Genel Müdürlüğü'ne ait enerji nakil hattı geçirildiği dikkate alınarak, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi yönünden bilirkişi kurulundan ek rapo alınarak belirlenecek oran nispetinde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17071, Karar No: 2014/5460, Tarih: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17071 E.  ,  2014/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanık ...'ın yokluğunda verilen karar, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderilmiş, muhatabın adresinden ayrıldığı belirtilerek tebligat evrakının iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu adreste sanığa daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, 35.maddeye göre yapılan tebligat işlemi de geçersiz olduğu anlaşılmakla; yokluğunda verilen hükmün sanık ...'a, bilinen son adresine, tespit edilememesi halinde ise "mernis" adresine usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13451, Karar No: 2015/7233, Tarih: 30.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13451 E.  ,  2015/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.01.2002, 06.02.2004, 14.10.2005 ve 24.08.2007 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı istenmesi üzerine asıl ve birleştirilen davalarda bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalılar ... v.d. vekili ile davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 207 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını, 211 sayılı parselde fiilen kullandığı yol olduğunu ileri sürerek, geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Birleştirilen davalar ile husumeti 211 parselin diğer paydaşlarına ve genel yola bağlantısını sağlayacak seçeneklerdeki parsel maliklerine yöneltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece 207 parsel yararına 211 parselden geçit kurulmuş, Dairemizce, taşınmazın genel yola kesintisiz bağlantısını sağlayacak biçimde geçit kurulması gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyularak, yeniden 211 parselden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ..... ve arkadaşları vekili, davalı Hazine vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Bir kısım 207 parsel maliki davalılar ..... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, paftadan davacının paydaşı olduğu 207 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu ve geçit ile yükümlendirilen 211 parsel sayılı taşınmazın sınırlarında genel yol bulunmadığı anlaşılmaktadır. Fen bilirkişilerinin düzenlediği 14.12.2004 ve 16.07.2013 günlü raporların eki krokilerde 207 parsel sayılı taşınmazın kesintisiz olarak genel yola bağlanabileceği seçenekler gösterilmiştir. Geçit kurulan 207 sayılı parselin sınırlarında paftasında işaretli olmayan eylemli olarak kullanılan yollar bulunmaktadır. Ancak, bu yollar paftasında işaretli olmadığından üzerinden geçtiği parsel maliklerinin onayına bağlı olarak kullanılmakta, maliklerinin onayının sona ermesi halinde kullanılma olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle, mutlak geçit ihtiyacı içerisindeki 207 parselin ana yola bağlantısını sağlayan bir geçit hakkı kurulması gerekir. Aksi durumda yasayla amaçlanan sonuca ulaşılma olanağı bulunmamaktadır. Dolayısıyla, 207 parsel sayılı taşınmaz yararına genel yola bağlantı sağlanmadan, başka bir anlatımla, Dairemiz bozma kararının gereği yerine getirilmeden sadece 211 parselin geçit ile yükümlendirilmesi geçit hakkının kesintisiz olması gerektiği ilkesine uygun değildir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Hazine vekili ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7398, Karar No: 2011/3051, Tarih: 29.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/7398 E.  ,  2011/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine, iadeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklardan ...'nin yokluğunda diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın müdafiilerinin yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yokluklarında karar verilenler için tefhimden, yüzlerine karşı hüküm kurulanlar için tebliğden başlayacağı ve temyiz yöntemi belirtilmeyerek yasa yoluna başvuru yöntemi eksik gösterildiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 2007/161-177 sayılı kararında da açıklandığı gibi, yasa yolu, mercii, süresi ve yöntemini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla adı geçen sanığa ve sanıklar müdafiilerine usulüne uygun olarak tebliğinden sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36, Karar No: 2020/357, Tarih: 09.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/36 E.  ,  2020/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 214-230

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Bolu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.11.2015 tarihli ve 214-230 sayılı hükmün, sanık müdafisi, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.11.2016 tarih, 16477-19515 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi H. Canan;

"Sanık ...'nın mağdur ...'e yakın mesafeden, hayati nitelikte bel bölgesini hedef alarak tabanca ile ateş etmesi, sonrasında atışa devam ederek ikinci atışı yapması, bu sırada tanık ...'in kendisine müdahale ederek elindeki silahı almaya çalışması nedeniyle ikinci atışında hayati bölgeye isabet ettirememiş olması nedeniyle olayda öldürme kastıyla hareket ettiği anlaşıldığından hükmün bozulması gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.12.2016 tarih ve 428747 sayı ile;

“...1- Eylemde kullanılan vasıtanın cinsine baktığımızda;

Yargıtay kararlarına göre sanığın tabanca veya av tüfeği gibi öldürücü nitelikte olan ateşli bir silahla etkili mesafeden mağdurun, baş, göğüs ve karın, sırt, bel gibi hayati önem arz eden bölgelerinden birine ateş edilmesi hâlinde bu eylem öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturur. Bu tip olaylarda kullanılan vasıta ateşli silah olduğu için hayati bölgeye bir kez isabet etmesi öldürmeye teşebbüs için yeterli görülmüştür. İşbu olayda ateşli bir silah olan tabanca kullanılmıştır.

2- Yaranın isabet ettiği bölgenin nahiyesine baktığımızda;

Kurşunlardan birisi katılanın bel bölgesine isabet etmiştir. Bu bölge hayati organların bulunduğu karın boşluğunun arkası olduğu için hayati tehlike arz eden bir bölgedir. Diğer kurşun ise tanık ...'in sanığa müdahalesi nedeniyle katılanın sol eline eline isabet etmiştir.

3- Vücuda ika edilen darbenin adedine baktığımızda;

Yukarıda arz edildiği gibi katılanın beline ve sol eline iki kurşun isabet etmiş, bele isabet eden kurşun, böbrek yakınlarında iç kanamaya ve katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olmuştur.

4- Darbelerin tekrarı yönünden, mani engel bulunup bulunmadığı;

Tanıklar ... ve ...'nın açık beyanlarından anlaşıldığı gibi ilk atıştan sonra tanık ... sanığa müdahale etmiş, bu nedenle sanık ikinci atışında hayati bölgeye isabet kaydedememiş, sanık eylemine kendi elinde olmayan bir nedenle (tanığın müdahalesi) son vermek zorunda kalmıştır.

5- Sanığın olaydan önce ve olaydan sonraki davranışları;

4- Darbelerin tekrarı yönünden, mani engel bulunup bulunmadığı;

Tanıklar ... ve ...'nın açık beyanlarından anlaşıldığı gibi ilk atıştan sonra tanık ... sanığa müdahale etmiş, bu nedenle sanık ikinci atışında hayati bölgeye isabet kaydedememiş, sanık eylemine kendi elinde olmayan bir nedenle (tanığın müdahalesi) son vermek zorunda kalmıştır.

5- Sanığın olaydan önce ve olaydan sonraki davranışları;

Sanık ile katılan arasında tarla sulama meselesi nedeniyle anlaşmazlık bulunmaktadır. Olaydan önce katılan ile kavga etmiş, tanık beyanlarına göre karşılıklı küfürleşmişlerdir.

Tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, sanığın kastının katılanı öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle TCK'nın 81/1 ve 35. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu düşünülmektedir.” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.01.2016 tarih, 18351-551 sayı ve oy çokluğuyla; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu mu yoksa kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

20.09.2015 tarihinde saat 23.30'da düzenlenen olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında; saat 23.10 sıralarında Ulu Caddesinde bulunan Dayının Yeri isimli meyhanede silahla yaralama olayı olduğunun öğrenilmesi üzerine olay yerine gidildiği, ... isimli kişinin yaralı hâlde olduğu ve sağlık ekipleriyle birlikte ambulansa yerleştirildiği, yapılan görüşmede ...'in, kendisini ...'nın yaraladığını beyan ettiği, çevrede yapılan araştırmalar sonucunda ...'nın Belediye Parkı civarında yakalandığı, yapılan kaba aramada üzerinden KILINÇ 2000 LIGHT marka, horozu kurulu vaziyette, namlusunda atışa hazır fişeği bulunan tabanca ile tabancaya takılı şarjör ve içerisindeki 5 adet fişeğin muhafaza altına alındığının belirtildiği,