muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13512, Karar No: 2010/4982, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13512 E.  ,  2010/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2008 tarih ve 2007/393 - 2008/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında dava dışı ... Oto Ltd. Şti.'nin hisselerinin devrine dair sözleşme yapıldığını, sözleşmede hisse devir bedeli olarak her bir davalıya 5.000,00 TL ödendiği yazılı olmasına rağmen aslında 15.000,00 TL ödendiğini, hisse devrinin ise gerçekleşmediğini ileri sürerek, hisse devir sözleşmelerinin iptali ile şimdilik her bir davalıdan 5.000,00 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiş, 31.01.2006 tarihli dilekçe ile hisse devir bedellerinin esasen 15.000,00 TL olmayıp 5.000,00 TL olduğuna dair davacı yana yemin teklif etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkeli bakımından 5.000,00 TL'nı ödemeye hazır olduklarını, hisse devir işlemlerinin tamamlanmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı yan gerçek hisse bedelinin 15.000,00 TL olduğunu belirterek kalan kısım için yemin teklif etmiş ise de bu istemin saklı tutulan fazlaya ilişkin haklara yönelik olduğu, fazlaya ilişkin istemin ıslah veya ayrı bir dava konusu yapılmadığı belirtilerek yemin isteminin reddine karar verildiği, davalı kabulü nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile hisse devir sözleşmelerinin feshine, her bir davalıdan 5.000,00 TL'nın tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13055, Karar No: 2016/3660, Tarih: 02.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13055 E.  ,  2016/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ......... vek. Av. ..., ........ arasındaki tazminat davası hakkında ...... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/03/2015 gün ve 2014/394 E. 2015/58 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı .......... vek. Av. ......’in ibraz ettiği dosyadaki vekaletin 15/03/2015 tarihine kadar süreli olduğu, belirtilen vekile karar tebligatının 21/04/2015 tarihinde yapılmış ve temyizin anılan vekil tarafından 04/05/2015 tarihinde yapılmış olduğu anlaşılmakla, adı geçen vekile yeni bir vekaletname verilmiş ise sunulması, aksi halde hükmün davacıya tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14112, Karar No: 2012/16991, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14112 E.  ,  2012/16991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 2001 tarihinden itibaren sigortalı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalılığının ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

6270 sayılı Yasa'nın 13.maddesi ile 5510 sayılı Kanunun geçici 7 nci maddesine "24/7/2003 tarihli ve 4956 sayılı Kanunun 48 inci maddesi ile değişik, mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmü 2/8/2003 tarihi öncesi için de uygulanır." fıkrası eklenmiştir.

5510 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci madde ile kadın sigortalılara ilişkin uyuşmazlıkların çözümü amaçlanmış ise de düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte mevcut uyuşmazlıkların kendiliğinden çözüldüğü söylenemez. Mahkemece, davacı tarafa yasal düzenleme doğrultusunda Kuruma başvurmak üzere uygun bir süre verilerek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucu beklenmeden yasal düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte uyuşmazlığın çözüme kavuştuğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacı tarafa Kuruma başvurmak üzere süre vererek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucunu beklemek ve davacının 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunup bulunmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24413, Karar No: 2023/7173, Tarih: 12.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24413 E.  ,  2023/7173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/400 E., 2020/312 K.

HÜKÜM : Nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2020 tarihli ve 2016/400 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu kapsamında kaldığı ve bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu, dava ve duruşmalara katılan olarak kabûlüne karar verildiği halde anılan kurum vekili tarafından 24.04.2019 tarihli dilekçe ile davaya katılma hakkından feragat edildiği anlaşılmakla bu haliyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesine uygun katılma talebinde bulunmayıp katılan sıfatını kazanmayan suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği suçta kullanılan nakil aracı hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19602, Karar No: 2024/363, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19602 E.  ,  2024/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1055 E., 2023/3606 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/55 E., 2022/651 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13547, Karar No: 2014/8800, Tarih: 06.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13547 E.  ,  2014/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2010/51-2012/327

K.. Ş.. ve D.. E.. ile Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 31.05.2012 gün ve 51/327 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar K.. Ş.. ve D.. E.., birleştirilen dava dosyalarındaki dava dilekçelerinde, özetle; satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak, 107 ada 72 ve 116 ada 1 parsellere ait tapu kayıtlarının iptaliyle 1/2'şer oranında adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine vekili ve Orman Genel Müdürlüğü vekili ayrı ayrı, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar tarafından davalı Orman İdaresi aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle Reddine, Maliye Hazinesi aleyhine açılan davaların Kabulüne, 116 Ada 1 Parsel ve 107 Ada 72 Parsel sayılı taşınmazların tapularının iptali ile taşınmazların 1/2 hisse oranında ayrı ayrı davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hükmün, kabule ilişkin bölümü, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacılar tarafından davalı Orman İdaresi aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle Reddine, Maliye Hazinesi aleyhine açılan davaların Kabulüne, 116 Ada 1 Parsel ve 107 Ada 72 Parsel sayılı taşınmazların tapularının iptali ile taşınmazların 1/2 hisse oranında ayrı ayrı davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hükmün, kabule ilişkin bölümü, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma sonrasında yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda; dava konusu taşınmazların 3. derece arkeolojik ve 3.derece doğal sit alanı içinde kaldığı ve taşınmaz üzerinde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlığı bulunmadığı belirlendiğine göre; uyuşmazlık konusu taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve TMK'nun 713. maddesinin aradığı şartlar oluştuğu takdirde zilyetlikle edinilmesine engel bir durum bulunmamaktadır. Ne var ki hükmüne uyulan Dairemizin 12.11.2009 gün, 2009/4314 Esas ve 2009/5444 Karar sayılı bozma ilamı kapsamında ve HUMK'nun.366. maddesi hükmü uyarınca; 27.04.2012 günlü keşif yerinde fotoğrafçı bilirkişi Musa Bakar tarafından çekilerek, dosyasına ibraz edilen dava konusu taşınmazları ve çevresini gösterir fotoğraflardan anlaşılacağı üzere; taşınmazlar ve etrafının tarımsal faaliyet yapılmaya uygun bulunmayan, insan elinin yeterince değmediği, çok yoğun bir biçimde ağaç ve tabii yöresel ot bitki dokusuna sahip, yer yer taşlık ve hatta kayalık bir yapı gösterdiği anlaşılmaktadır. Ziraat Mühendisi T. Y. da 24.05.2012 tarihli raporunda; nizalı taşınmazların üzerinde çok eskiden beri kısıtlı imkanlarla, yerel şartlarda tarım yapılan yerlerden olduğunu ve dava konusu taşınmazların üzerinde tarım tekniği açısından işlemeli tarım yapmaya uygun yerlerden olmadığını mütalaa etmiştir. Uzman ziraatçi bilirkişi raporu, mevcut fotoğraflarla birbirini doğrulumaktadır. Fiili duruma ve bilirkişi raporlarına uymayan ve en az 100 yıldan beri tarım arazisi olarak davacılar tarafından tasarruf edildiğine ilişkin denetimden uzak soyut yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilerek davanın kabulü isabetli olmamıştır. Sonuç itibariyle eknonomik anlamda tarım arazisi olma özelliği taşımadığı anlaşılan dava konusu taşınmazlara yönelik iş bu davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin, temyiz itirazları, açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26213, Karar No: 2015/438, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26213 E.  ,  2015/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece, tarafların yüzlerine karşı verilen kısa kararda “İtirazın KABULÜ ile, Asıl alacağın 10.000 TL'lik kısmı ve bu kısma işlemiş faize ilişkin takibin İPTALİNE” karar verilmesine karşı, gerekçeli kararda “İtirazın KABULÜ ile; Asıl alacağın 1000 TL'lik kısmı ve bu kısıma işlemiş faize ilişkin takibin İPTALİNE” karar verildiği, bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.