muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7207, Karar No: 2023/3457, Tarih: 20.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. " şeklinde düzenlenmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, " Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir." hükmünü içermektedir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkının bağımsız olarak veya birlikte kullanmak üzere, yetkili makam tarafından tahsis edilmiş olan veya böyle bir tahsis bulunmamasına karşın kadimden beri (öncesi belli olmayan bir zamandan beri), ilgili köy veya kasabalar tarafından mera olarak kullanılagelen ve hak sahiplerinin mevcut intifa hakları dışında üzerinde fiili ve hukuki tasarruflarda bulunamadıkları arazi parçasıdır. Bir yerin mera sayılabilmesi için bu amaçla bir köy veya kasabaya tahsis edilmesi, tahsis bulunmadığı takdirde, kadimden beri o yerin mera olarak kullanıla gelmiş olması gerekir. Bir yere hukuken mera vasfını verebilmek için bu iki unsurdan birinin bulunması gerekir (Cin, H.:... Hukukunda Mera Yaylak ve Kışlaklar, 2. Bası, ... 1980, s. 37 vd.)

Mera olarak tahsis edilmiş olan veya kadimden beri mera olarak kullanılagelen yerler alınıp satılamaz, üzerine bina yapılamaz, ağaç dikilerek koru, bağ ve bahçe tesis edilemez. Meraların sınırlarının daraltılıp genişletilmesi ve zamanaşımı ile özel mülkiyete geçirilmesi mümkün değildir. Meraların vasfı değiştirilemez ve ziraat arazisi hâline getirilemez. Tahsisli veya kadim mera olgusunun belirlenmesi usul ve şekil yönünden birbirinden farklıdır. Zira tahsisli ve kadim meraların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır. Tahsisli meralar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu hâlde, kadim meralar, başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar.

Bir yerin yetkili bir merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, evveliyatı itibariyle o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Ne var ki, yetkili merci tarafından bir yerin mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda gerçek kişinin o yerdeki zilyetliği sona ereceğinden mera olarak tahsisin yapıldığı tarih itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de kadim mera olduğunun anlaşılması hâlinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir (Hukuk Genel Kurulunun 30.10.1991 tarihli ve 1991/8-427 E., 1991/544 K.; 10.05.2006 tarihli ve 2006/8-240 E., 2006/292 K.; 14.11.2012 tarihli ve 2012/7-485 E., 2012/788 K.; 19.11.2014 tarihli ve 2013/8-1321 E., 2014/939 K. sayılı kararları).

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kadastro sonucunda, ... ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 417 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olduğu gerekçesiyle mera vasfıyla sınırlandırıldığı, askı ilanlarının 09.02.2009-10.03.2009 tarihleri arasında yapıldığı, askı ilan süresi içerisinde açılan davada ... Kadastro Mahkemesi'nin 12.12.2014 tarihli ve 2009/41 Esas, 2010/115 Karar sayılı kararıyla taşınmazın tespit gibi mera niteliği ile özel sicile yazılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 29.06.2015 tarihinde kesinleştiği, taşınmazın halen aynı vasıf ve yüzölçümle mahsus sicilde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. Davacılar çekişmeli taşınmazın bir bölümünün müvekkillerine ait olmasına ve kendilerine murislerinden silsile yoluyla intikal etmesine rağmen kadastro çalışmaları sırasında mera olarak sınırlandırılarak mahsus sicile tescil edildiğini belirterek tapu iptali ve tescilini talep etmiş ise de, toplanan delillerden çekişmeli taşınmazın mera vasfında olduğu, özel mülkiyete konu edilemeyeceği ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

4. Hal böyle olunca, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacılardan alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3521, Karar No: 2009/3495, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3521 E.  ,  2009/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun...Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğündeki istihkaklarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinin, para kasaya girmeden ve farklı meblağ üzerinden düzenlendiğini; öte yandan kendi hacizlerinin dikkate alınmadığını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince dava dışı borçlu şirketin girerek, istihkak alacağı edindiği ihalenin, müstakil muhasebesi bulunan il müdürlüğü tarafından yapıldığı, davacı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin, yanlış muhataba ulaştırıldığı ve kesinleşmiş sıra cetveline itiraz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davası açma süresi, sıra cetvelinin alacaklılara tebliğinden itibaren başlar (İİK.m.141, 142). Davacı bakımından sıra cetvelinin kesinleştiğinin kabulü doğru değildir. Öte yandan Denizli Huzurevindeki istihkaktan haberdar olan Genel Müdürlüğün İstanbul’daki il müdürlüğündeki istihkaktan haberdar olmadığına dair beyanı yasaya ve oluşa aykırı olup, davacının sıra cetveline dahil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32916, Karar No: 2018/21441, Tarih: 10.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/32916 E.  ,  2018/21441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, psikolojik rahatsızlığının olduğu ve hakkında akıl hastalığına ilişkin düzenlenmiş raporları olduğunu belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınmasının gerektiği gözetilmeden, alınan eski raporlarına dayanılarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2-Akıl hastalığı nedeniyle ceza ehliyeti bulunmadığı kabul edilen sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin kanıtlar gösterilip tartışılarak eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin saptanması, eylem gerçekleştirilmemiş veya kanıtlanamıyor ya da suç oluşturmuyorsa beraatine, eylem kanıtlandığı ve suç oluşturduğu takdirde ise akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması gerekirken, mevcut deliller tartışılıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-TCK'nın 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın ... Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesindeki koruma ve tedavisinin devamına karar verilmesi,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

LG
Yargıtay — Esas No: 2024/11216, Karar No: 2024/10667, Tarih: 26.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/11216 E.  ,  2024/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 Esas, 2022/892 Karar

DAVA TARİHİ : 08.05.2013

KARAR : Kabul

KARAR DÜZELTME

TALEP EDEN : Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Kemalpaşa ilçesi, Yenmiş köyü 271 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın çok değerli olduğunu, 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.10.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/892 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 18.04.2024 tarihli ve 2023/8545 Esas, 2024/4612 Karar sayılı kararıyla, bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararının (1) numaralı bendinde yer alan ''davacı kurum'' ifadesinin çıkartılması yerine ''Hazine ''kelimesinin yazılması suretiyle kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı idare vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen metrekare birim bedelinin hakkaniyete uygun olduğunu, iş bu dosyada belirlenen bedelin ise fahiş olduğunu, bu nedenle kararın kaldırılarak yerel mahkeme kararının müvekkil idare lehine bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olduğunu, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranının hatalı belirlendiğini, davalı ...'nın vekâletinin sunulduğunu, adı geçen davalı yönünden kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılarak yerel mahkeme kararının müvekkil idare lehine bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ncı maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle düzeltilerek onanmış olup davacı Hazine vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir.

3. Dosya kapsamında yapılan incelemede; Av. ... tarafından verilen temyiz dilekçelerinde temyiz eden olarak davalı ... isminin belirtildiği, adı geçen davalının Av....'i 12.03.2014 tarihli düzenleme şeklinde vekâletname ile vekil tayin ettiği, ilgili vekâletnamenin dosya içerisinde fiziki olarak bulunmadığı, ancak UYAP sistemine 27.04.2022 tarihinde kaydedildiği, yargılama sırasında adı geçen davalının 25.05.2020 tarihinde vefat ettiği, bozma sonrası mirasçılarının davaya dahil edildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, Mahkemece davalı vekiline vekâletnameyi ibraz etmesi konusunda süre verilmediği de gözetilerek, müteveffa ...'nın payı yönünden Mahkemenin 15.12.2020 tarihli ve 2019/437 Esas, 2020/708 Karar sayılı ilamında belirtilen tutar üzerinden kamulaştırma bedeli belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi kararın bozulmasını gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine,

2. Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/892 Karar sayılı kararının BOZULMASINA,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine,

2. Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/892 Karar sayılı kararının BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 2.331,00 TL para cezasının davacı idareden tahsiline; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Davalılar ... vd.den alınan peşin harç ve karar düzeltme harçlarının iadesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17826, Karar No: 2015/20138, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17826 E.  ,  2015/20138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/228322

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/443 (E) ve 2013/180 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların etkin pişmanlık göstererek zararı karşılamak istediklerine dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2005/1422, Karar No: 2005/1829, Tarih: 28.02.2005

20. Hukuk Dairesi 2005/1422 E., 2005/1829 K.

**20. Hukuk Dairesi 2005/1422 E., 2005/1829 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- KESİNLEŞMİŞ ORMAN KADASTROSU

- ZİLYEDLİKLE ORMANDAN TOPRAK KAZANMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

- 3573 S. ZEYTİNCİLİĞİN ISLAHI VE YABANİLERİNİN AŞILATTIR... [ Madde 1 ]

- 3573 S. ZEYTİNCİLİĞİN ISLAHI VE YABANİLERİNİN AŞILATTIR... [ Madde 2 ]

- 4785 S. ORMAN KANUNUNA BAZI HÜKÜMLER EKLENMESİNE VE BU ... [ Madde 1 ]

- 4785 S. ORMAN KANUNUNA BAZI HÜKÜMLER EKLENMESİNE VE BU ... [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...... Köyü 108 ada 38 parsel sayılı 123.660,36 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fıstıklık olarak vergi kaydı ile ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın sınırlarının sabit olmadığı, orman ve mera niteliğinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir. Somut olayda; Hazine orman iddiası ile dava açtığına göre, çekişmeli taşınmazın orman sayılan ya da orman toprağı sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman planının taşınmaz yerine uygulanması suretiyle çözüleceği açıktır. Mahkemece, uzman orman yüksek mühendisi aracılığı ile resmi belgelere dayalı olarak usulünce bir inceleme yapmadan taşınmaz üzerindeki müşahade ve incelemesini yapan ziraat teknisyeni raporuna göre karar verilmiştir.

Dayanılan, 07.07.2003 tarihli Ziraat Teknisyeni Hilmi Gökçek tarafından hazırlanan raporda, çekişmeli 108 ada 38 parsel sayılı taşınmazın batıdan doğuya, güneyden kuzeye doğru % 35-4 yaş arasında halen üzerinde meyveli durumda sakız ağaçlarından aşılanmış antepfıstığı olduğu, sürgünleri alınmış yabani antepfıstığı ağaçları ve sakız ağaçları olduğu, yükselen eğimle kayalık, taşlık bir arazi yapısı olduğu ve bahçe niteliğinde FISTIKLIK ve SAKIZLIK olduğu belirtilmiştir.

Esasen; Çam, Ladin, Gürgen, Meşe gibi asıl orman ağaçları yanında, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, kavak, söğüt, kızılağaç, akasya, okaliptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, mezdeki sakızı, adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür. Bu gibi yerler yerleriyle birlikte orman sayılır. Sahipli yani tapulu olmak koşuluyla fıstık çamları ve palamut meşelikleri 4785 Sayılı Yasanın 2/B maddesinde ve yine 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddesinde istisnai olarak, aşılı ve aşısız zeytinliklerle, 6777 Sayılı Yasada açıklanan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin istisnaları olup orman sayılmazlar. Ne var ki; istisnanın ana koşulu ...sahipli arazide... kavramı olup, bu tapu kaydı olan ve kayıttaki nitelik dahi aynı olan taşınmazı ifade eder. Dayanılan 28.05.1968 tarihli 147 numaralı vergi kaydı fıstıklık niteliğinde ise de, vergi kaydı yasanın kastettiği amaçta sahiplik belgesi olmayıp zilyetliği kanıtlayan ve doğrulayan bir belgedir. 28.02.1995 tarihinde yürürlüğe giren 4086 Sayılı Yasayla değişik 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Kanunun 1 ve 2. maddesindeki imar, tahsis ve ihya koşulları, 6777 Sayılı Yasayla Sakız ve Nevileriyle, Harnupluklara da teşmil olunmuştur. Bu nedenle, ilerde doğması muhtemel hak sahiplerinin belirlenebilmesi için mahkemece, 3573 Sayılı (4086 Sayıl Yasa ile değişik), 6777 Sayılı Yasaya göre Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca ilgililerine bir tahsis yapılıp yapılmadığı öncelikle araştırılmadığı gibi, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verilemez.