muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19408, Karar No: 2024/2162, Tarih: 14.02.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... Enerji Doğalgaz Dağıtım Endüstri ve Tic. AŞ (... Şirketi) ile dava dışı ... Şirketi arasında 14.10.2011 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşme konusu ve kapsamının ... bölgesinde kurulması planlanan 3 adet RMS C regülatörünün yüklenici ... Şirketi tarafından sözleşme ve eklerinde belirtilen şartlar dâhilinde anahtar teslimi olarak tasarımı, malzemelerin temini, üretimi, gereken testlerin yapılarak eksiksiz ve çalışır vaziyette araç üstünde üretim tesisinde işverene teslim edilmesi olduğu, yüklenicinin yükümlülükleri arasında istasyonu ... bu sözleşme eklerine uygun biçimde malzeme ve işçilik hatalarında ari şekilde çalışır vaziyette teslim etmek olduğunun yer aldığı, dava dışı yüklenici ... Şirketinin 14.10.2011 tarihli sözleşme ile taaahhüt ettiği yükümlülüğünü yerine getirmeyerek dava konusu zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, yine davacı ... Şirketinin endüstriyel doğalgaz sayacın üretimini müteakiben fabrika kabul muayenesi yaptırmadığı, müşteri ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınan iki aylık ... tüketimine karşılık gelen güvence bedelini müşteriye kesilen ilk faturalarla kıyaslamadığı ve bir anlamda kontrol etmediği, dava konusu sayaç devreye alındıktan sonra kontrolünü yaptırmadığı ve elektronik hacim düzeltme cihazlarının (korrektör) çalışma durumuna bir müdahale gerekip gerekmediği hususlarını irdelemediği, buna göre dava konusu zararın meydana gelmesinde kusurlu bulunduğu, davalı ...'un görev tanımında doğalgaz mekanik sayacın ve buna bağlı elektronik hacim düzelticinin doğru ölçüm yapıp yapmadığı hususunda bir görevinin olmadığı, devreye alma tutanağında yer alan mekanik sayaca ilişkin endeks, basınç, sıcaklık, marka tipi çağı gibi bilgilerin doğruluğunu kontrol ettiğinin anlaşıldığı, davalı ...'nın hem zaman hem görev alanı yönünden meydana gelen zarar ile illiyet bağının bulunmadığı, sonuç olarak davalıların dava konusu zararın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; müvekkil Şirketlerin dava konusu olayda hiçbir kusuru bulunmadığını, tüm denetim yükümlülüğünü yerine getirdiklerini, davalıların ... sözleşmesinden ... özen borcuna aykırı davranarak müvekkili Şirketleri zarara uğrattıklarını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; dava konusu zarardan davalı işçilerin sorumluluğunun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; dava konusu zarardan davalı işçilerin sorumluluğunun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51, 114, 396 ve 400 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15427, Karar No: 2025/6322, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15427 E.  ,  2025/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/619 E., 2022/716 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/212 E., 2021/12 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4818, Karar No: 2015/6363, Tarih: 22.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4818 E.  ,  2015/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/284760

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/05/2014, 2014/36 (E) ve 2014/187 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. K..'ın mağdur C... Ç....'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile mağdurun arkadaş oldukları, olay günü düğün yerinde karşılaştıkları, sanığın aralarındaki kuş meselesini konuşmak üzere mağduru dışarıya davet ettiği, burada başlayan tartışma sırasında yanında taşıdığı çakı bıçağı ile sol pnömotoraksa neden olacak şekilde mağduru göğüs bölgesinden yaraladığı olayda;

1) Mağdurdaki yaralanmanın herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmaması, mağdur ile sanık arasında husumet bulunmaması, sanığın karanlık kavga ortamında bıçağı rastgele savurması ve engel hal olmaksızın eylemine kendiliğinden son vermesi karşısında sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığı, eylemin yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2491, Karar No: 2017/9047, Tarih: 06.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2491 E.  ,  2017/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin usulüne uygun yapılan tebliğ ile duruşmaya davet edildiği, hükmün açıklandığı 12/01/2017 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafinin duruşmaya gelmediği ve suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde 25 yaşında bulunduğu, hükmün suça sürüklenen çocuğun yüzüne karışı müdafinin yokluğunda açıklandığı, yasal sürenin tefhimden itibaren işleyeceği görüşü ile yapılan incelemede;

Yüze karşı verilip, 12/01/2017 tarihinde tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 26/01/2017 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11145, Karar No: 2023/955, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11145 E.  ,  2023/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın hakkındaki korunma kararı kaldırılan Jale K. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı kurum vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum 16.05.2012 tarihli dava dilekçesinde özetle; ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde bakım ve korunma altında bulunan on sekiz yaşından küçük Jale K.'nın annesinin yanında kaldığını, tekrar kurum bakımına dönmek istemediğini, kurum bakımını benimsemediğini, kuruluşa tesliminden kısa bir süre sonra annesi tarafından izinli alındığını, daha sonra tekrar kuruluşa dönmediğini beyanla, yaşı küçük ... hakkında Soma 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.01.2011 gün ve 2011/9 Esas, 2011/3 Karar sayılı ilamı ile verilen bakım ve sağlık tedbiri kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava hasımsız olarak açılmıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ... ili, Soma ilçesi, Kum köy nüfusuna kayıtlı ... ve ... kızı, 1995 ... doğumlu Jale K. hakkında mahkemenin 11.01.2011 gün ve 2011/9 Esas, 2011/3 Karar sayılı ilamı ile 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`nun ( 2828 sayılı Kanun) 26 ncı ve 24 üncü maddesinin (c) bendi ile 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca bakım, 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sağlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Jale K.'nın halen annesi ile birlikte yaşadığı, kurum bakımına dönmek istemediği, Jale'nin annesi Ayşe K.'nın kızını sahiplendiği, tekrar kurum bakımına göndermek istemediğini beyan ettiği, Jale'nin kurum bakımını benimsemediği, annesi tarafından izinli olarak alındığı, tekrar kuruma dönmek istemediği, sosyal hizmet uzmanı tarafından yapılan incelemede de; annesi Ayşe K. ile birlikte yaşamasının uygun olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, talebin kabulüne, ... ili, Soma ilçesi, Kum köyü nüfusuna kayıtlı ... ve ... kızı, 1995 ... doğumlu Jale K. hakkında mahkemenin 11.01.2011 tarih, 2011/9 Esas, 2011/3 Karar sayılı ilamı ile verilen 2828 Sayılı Kanun'un 26 ncı ve 24 üncü maddesinin c bendi ile 5395 Sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca bakım, 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sağlık tedbirinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, hakkındaki korunma kararı kaldırılan Jale K. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 12.09.2022 gün ve 2022/7575 Esas, 2022/6894 Karar sayılı kararıyla, 2828 sayılı Kanun uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik isteğin, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgili olduğu, bu nedenle davanın; hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, sözü edilen yasanın 24 üncü ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerektiği, somut davada, korunma kararının davacı kurumun başvurusu üzerine kaldırıldığı, çocuğun yasal temsilcisine husumet yöneltilmediği gibi, kararın yasal temsilciye tebliğ de edilmediği, taraf teşkili sağlanmadan, hukuki dinlenilme hakkı tanınmadan verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, hakkında korunma kararı alınmış olan Jale K. ergin olduğuna göre, davanın hakkında korunma kararının kaldırılması istenen Jale K.`ya yöneltilmesi, onun da göstereceği deliller varsa toplanıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerektiği, taraf teşkili sağlanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı kurum vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; 03.05.2012 tarihinde ailenin ikamet adresinde yapılan sosyal incelemede bizzat Jale K.'nın, annesinin yanında olduğunu, tekrar kurum bakımına dönmek istemediğini beyan ettiğinin ve kuruluşa tesliminden kısa süre sonra annesi tarafından izinli alındıktan sonra geri dönmediğinin görülmüş olduğunu, tüm bu olaylar karşısında hukuki dinlenilme hakkının ihlalinin söz konusu olmayıp, ortada çocuğun korunma ve bakım altına alınmasını gerektirecek herhangi bir sebebin kalmadığını, bu durum sosyal inceleme raporlarıyla da ortadayken usule ve kanuna uygun verilen yerel mahkeme kararının bozulmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2828 sayılı Kanun uyarınca çocuk hakkında daha önce verilen korunma kararının kaldırılması istemine ilişkin olup, davanın hasımsız olarak görülüp görülemeyeceği Dairenin 12.09.2022 tarihli ve 2022/7575 Esas, 2022/6894 Karar sayılı ilamında düzeltilmesi gereken bir yanlışlığın bulunup bulunmadığı, davacı kurum vekilinin karar düzeltme talebinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi, 2828 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 26 ncı maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun 5 inci ve 7 inci maddeleri ile geçici 1 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 660,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21466, Karar No: 2008/1471, Tarih: 13.02.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/21466 E., 2008/1471 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/21466 E., 2008/1471 K.**

**- KARŞILIKLILIK İLKESİ

- YABANCILARIN MİRASÇILIK DURUMU**- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 17 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 35 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. K. m. 17).

Miras bırakan, Türk vatandaşı olup, 21.09.2004 tarihinde vefat etmiş, mirasçı olarak kendisinden önce 1993 tarihinde vefat eden oğlu Abdullah'tan olma torunları davalı Gülnar ile davacı M.Sabit ve Shajidan'ı bırakmıştır. Mirasçılardan M.Sabit ve Shajidan'ın miras bırakanın ölüm tarihinde Çin Halk Cumhuriyeti uyruğunda oldukları anlaşılmaktadır.

Miras, ölenin milli hukukuna tabidir. Türkiye'de bulunan taşınmazlar hakkında Türk Hukuku uygulanır (2675 s. MÖHUK m. 22/1). Yabancı uyruklu gerçek kişiler karşılıklı olmak ve kanuni sınırlamalara uyulmak şartıyla Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde taşınmaz edinebilirler (2644 sayılı Tapu Kanunu m. 35). Kanuni miras yoluyla edinmede de aynı koşul ve sınırlamalar aranır. Bu bakımdan, mirasçılar arasında yabancı uyruklular bulunduğuna göre, bu mirasçıların uyruğunda oldukları Çin Halk Cumhuriyeti ile Türkiye arasında kanuni miras yoluyla taşınmaz mülkiyeti edinmede, miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık bulunup bulunmadığı Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü vasıtasıyla Dışişleri Bakanlığı'ndan araştırılması ve ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15004, Karar No: 2015/16135, Tarih: 19.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15004 E.  ,  2015/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/36-2014/912

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan Ö.. L... Ve ........San. ve Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

İlam ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği için davalı ............ Limited Şirketine çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, davalı şirketin resmi kayıtlardaki adresleri araştırılmadan, daha önce aynı adrese tebligat yapıldığından bahisle Tebligat Kanununun 35/1 maddesine göre tebligat yapılmıştır.

Bu itibarla, davalı ........... Limited Şirketine yapılan tebligat usulsüz olduğundan, davalı şirketin resmi kayıtlardaki adreslerinin araştırılması ve davalının bu adreslerine Tebligat Kanununun 35/4 maddesi uyarınca tebligat yapılması ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.