muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/167, Karar No: 2008/237, Tarih: 23.12.2008

Tüm bu işlemler sürerken, katılan hastaneye sevk edilerek akli yönden rapor istenir; verilen raporda katılanın sağlıksız olmadığı belirtilir. 15 Nisan 2005 günlü ve 8632 sayılı bilgi edinme yazısında katılanın Hastaneye sevk yazısında Bakan adına sanığın imzasının olduğu anlaşılmaktadır.

Yine katılanın çalıştığı büronun kapısı kilitlenir ve çalışması engellenir; buna ilişkin tutanak tutulur (10.5.2005). Yani mahkeme kararı ile görevine dönen katılanın çalıştığı resmi büronun kapısı kilitlenerek görev yapması engellenir. Bu işlemin kim ya da kimler tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin dosyada açık bir bilgiye rastlanılamamıştır. Ancak resmi daire de bir amirin, mahkeme kararıyla görevine iade edilmesine karşın makam odasının kapısı kilitlenmiştir.

IV- DEĞERLENDİRME VE SONUÇ

Çok özetle, katılan hakkında görevden alma ve peşinden idare mahkemesinden alınan yürütmeyi durdurma ve idari işlemin iptaline ilişkin kararlara rağmen, bir kısmında sanığın imzası olmak üzere, katılan göreve mahkeme kararıyla iade edildiği halde, görevine başlatılır ve birkaç gün sonra ya farklı bir görev ya da geçici olarak Ankara dışında görevlendirme işlemleri yapılır ve yerine bir başkası vekâleten getirilir. Bu kısır döngü katılanın en sonunda emekli olmasına kadar devam ettirilir.

Sanığın bu işlemlerden baştan sona haberdar olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Sanığın bu haberdarlığı görevden alma ve başlatmaların bir kısmında açıkça; katılanın hastaneye sevki işleminde olduğu gibi, imzasından anlaşıldığı üzere, doğrudan olmuştur.

Sanık, Bakanlığın, Bakandan sonra en üst bürokratıdır. İdari işlemlerde usulde paralellik ilkesi gereğince, göreve kendi imzasının da dâhil olduğu Bakan oluru ile getirilen kamu görevlisinin aynı yöntemle görevine son verilmesi veya başka bir göreve atanması kadar doğal bir işlem olamayacağı gibi, yıllarca devam eden ve Bakanlığın dava edildiği bir olayda, katılanın görevi de dikkate alındığında, sanığın kendisine yakın çalışan bir görevli hakkında ne gibi bir işlem yapıldığını bilmemesi de mümkün değildir.

Kaldı ki, Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Karamame'nin (Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, R.G.:14.12.1983, Sayı:18251 Mükerrer) Müsteşar başlıklı 6 ncı maddesindeki düzenlemeye göre, ‘Müsteşar, Bakanın emrinde ve onun yardımcısı olup, Bakanlık hizmetlerini Bakan adına ve Bakanın direktif ve emirleri yönünde, Bakanlığın amaç ve politikalarına kalkınma planlarına ve yıllık programlara, mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenler ve yürütür. Bu amaçla Bakanlık Teftiş Kurulu hariç Bakanlığın bütün kuruluşlarına gereken emirleri verir ve bunların uygulanmasını takip ve temin eder.

Müsteşar, yukarıda belirtilen hizmetlerin yürütülmesinden Bakana karşı sorumludur’ düzenlemesi yer almaktadır.

Müsteşar, yukarıda belirtilen hizmetlerin yürütülmesinden Bakana karşı sorumludur’ düzenlemesi yer almaktadır.

Bu düzenleme, Müsteşarın bilgisi dışında Bakanlıkta hiçbir işlemin yapılamayacağını göstermektedir. İdari işlemlerde usulde paralellik ilkesi gereğince, bir idari işlem hangi yön¬temle yapılmış ise, yine aynı yöntemle geri alınır. İdare mahkemesi kararıyla katılanın görevine iade işleminde sanığın imzası ve Bakan oluru yer almakta olup, Konya'ya geçici görevlendirme işleminde de sanığın imzasının olması bunu göstermektedir.

Müsteşarlık yetki ve görevinde olması nedeniyle sanığın bu kadar uzun süren işlemlerden haberdar olmaması mümkün olmadığı gibi, akli melekelerle ilgili rapor alınması aşamasında sanığın imzasının olması da (15 Nisan 2005 gün ve 8632 sayılı Bakan adına sanığın imzasını içeren yazı) da suç işleme kastını ortaya koymaktadır.

Mahkeme kararları uygulanmak için verilirler. Mahkemelerin uygulanmayacak kararlar vermeleri düşünülemez. Bu nedenledir ki, yukarıda belirttiğimiz gibi, Anayasa ve yasada mahkeme kararlarına uygun davranılmasına yer verilmiştir. Anayasayla tanınan hakların korunması hukuk devleti ilkesinin gereğidir. Mahkeme kararları hak arama özgürlüğünün en büyük güvencesidir. Uygulanmayacak mahkeme kararının alınmasına gerek olmadığı açıktır. Mahkeme kararlarına uyulması zorunluluğu sadece ülkemizde değil, tüm çağdaş demokratik hukuk devletlerinde mevcuttur. Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 46 ncı maddesindeki düzenlemeye göre, üye ülkeler Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi(AİHM) karar¬larına uymayı taahhüt etmişlerdir. Nitekim taraf ülkelerin iç hukuklarında AİHM kararlarının iç hukukta gereğinin yapılması amacıyla çeşitli düzenlemeler getirdikleri anlaşılmaktadır. Ülkemiz de Anayasanın 90 ncı maddesindeki düzenleme gereğince Sözleşmelerin temel haklar bakı¬mından yasalara üstün olduğu benimsenmiştir. Ayrıca adli, idari ve askeri yargı düzenimizde AİHM kararları yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak kabul edilmiştir. (AİHM kararları iç hukukumuzda yeniden yargılama sebebi kabul edilmiştir. Bkz. 1086, m.445 vd.; 2577, m.53 vd.; 353, m.228 ; 5271, m.311 vd.)

AİHM bir kararında (AİHM, Parris/Kıbrıs, 56354/00, 4 Temmuz 2002 günlü karar), esasen iç hukuktaki işlemlerin Sözleşme ve eki protokollere uygunluğunu denetlemekle görevli olmasına karşın, iç hukuklardaki düzenlemelerin de kendileri bakımından önemli olduğunu belirtirken, AİHM ‘yerel hukukun ihlal edilen hükmünün niteliği ve kapsamını göz ardı edemez’ demiştir. Bu karar, iç hukuktaki düzenlemelere uygun davranılmasına işaret etmektedir. İç hukukumuzda mahkeme kararlarına uyulacağını kabul ettiğimiz halde, bu kararların etkisiz kılınmasını sağlayan mekanizmanın olmaması Sözleşme mahkemesi tarafından ihlal olarak kabul edilmektedir.

Olayımızda ilk derece mahkemesi çoğunluğunun kararında dile getirilen, ‘Ankara 8.İdare Mahkemesi tarafından yürütmenin durdurulması kararının verilmesi üzerine aynı yere tekrar geçici olarak yeni bir görevlendirme yapılmamıştır. İdare mahkemesi konuya idare hukuku ve Dairemiz ise ceza hukuku açısından baktığından, geçici görevlendirmenin yargı kararını etkilemek amacıyla yapıldığı yolundaki anılan mahkemenin değerlendirmesine katılınmamıştır’ gerekçesine iştirak etmek mümkün değildir. Çünkü sanığın eylemi, idare mahke¬mesinin kararlarının gereğini yapmamaktır. İdare mahkemesinin kararının doğru veya yanlış olduğunu takdir ancak, yukarıda aktardığım gibi, idari yargı düzeni içerisinde var olan yasa yolları ile belirlenebilir. Kuşkusuz idari yargı ile adli yargının görev alanları farklıdır; ancak buradaki husus, idari yargı tarafından verilmiş karara uyulmaması üzerine yeniden verilen idari yargı kararının gerekçesinde idarenin katılan hakkında mahkeme kararı doğrultusunda işlem yapmaması (geçici görevlendirme) suretiyle idare mahkemesi kararını etkisiz kılmanın yer almasıdır. Bu itibarla, hakkında yargılama devam eden sanığın eyleminin mahkeme kararına uymamak olması nedeniyle, ceza mahkemeleri idare mahkemesinin kararının gerekçesinden hareketle, bu kararların geçerliliğinin tartışılması sonucunu doğuracak biçimde gerekçe oluştu¬ramazlar. Ceza mahkemeleri, sanığın suçu işlemiş olup olmadığı noktasında gerekçelendirme yapmak durumundadırlar. Aksi takdirde idare mahkemelerinin verdikleri kararların içeriklerinin tartışmaya açılması söz konusu olur ki, bu durumda da anayasa ve ilgili idari yargılama yasasındaki amir hükümlerle çelişilir.

Bir başka deyişle, adli yargıda açılmış bir davada kuşkusuz adli yargı organının bağımsız değerlendirmesi söz konusudur. Ancak idari yargı kararının yerindeliğinin değer¬lendirilmesi mümkün değildir. Aksinin kabulü, adli yargıcın verdiği bir yakalama(5271, m.94 vd.) veya tutuklama (5271, m.l00 vd.) kararının, adli yargı yasa yolu kullanımı sırasındaki değerlendirme dışında, bir başka organ tarafından verilecek kararla yerindeliğinin tartışılması anlamına gelir. Oysa böyle bir uygulamanın kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin kararının onanması ve dolayısıyla bu noktadaki gerekçesinin de doğru olduğu yönündeki Yüksek Genel Kurul çoğunluğunun görüşüne katılmak mümkün değildir.

Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin kararının onanması ve dolayısıyla bu noktadaki gerekçesinin de doğru olduğu yönündeki Yüksek Genel Kurul çoğunluğunun görüşüne katılmak mümkün değildir.

Diğer yandan kamu görevlisi olarak çalışan katılanın, hakkında yapılan idari işleme karşı hak arama özgürlüğünü kullanmasına karşın (Anayasa, m.36), hakkında verilen mahkeme kararına uyulmamıştır. Ancak, 4483 sayılı yasanın getirdiği soruşturma yönteminin güven¬cesizliği de dikkate alındığında, sonuçta, sanığın beraati ile mahkeme kararına uyulmaması nedeniyle hiçbir kimse sorumlu tutulmamış olacaktır. Böyle bir durumda, eğer müsteşar olan sanığın sorumluluğu yoksa (ki bence var), idari birimdeki diğer sorumluların tespiti ile, bu sanık ile tespit edilecek sanıkların dava dosyalarının birleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirdi. Aksi takdirde, mahkeme kararının kim tarafından etkisiz kılındığı hususu tam değerlendirilmemiş ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi zedelenmiş olmaktadır.(4483 sayılı Yasadaki düzenlemeye göre, ‘Bu Kanun kapsamındaki suçların iştirak halinde işlenmesi durumunda memur olmayan, memur olanla; ast memur, üst memurla aynı mahkemede yargılanır’ m.10)

Oysa dosyadaki mevcut belgeler ile olayın oluş biçimi itibariyle yargı kararının gereğinin kasten yapılmadığı; kimi kararların gereğinin yapılmasına karşın kısa süre sonra yine aksine işlem yapıldığı ve sonunda katılanın hastaneye sevk işlemi yapılması karşısında, sanığın suç işleme kastının bulunduğu ortadadır.

Tüm bu nedenlerle, Anayasada, güvence altına alınmış hakların korunması için yargı yolunun kabul edildiği ve yargı kararlarının bağlayıcılığına yer verildiği halde, haklı bir nedene dayanmaksızın, defalarca verilen yürütmeyi durdurma ve iptal kararlarına rağmen, katılanın, mahkeme kararı doğrultusunda görevine başlatılmaması veya başlatılmakla beraber mahkeme kararını etkisiz hale getirme yönündeki yoğun ve uzun bir süreçte devam eden eylemleri nedeniyle sanığın 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 228 ve 80 nci maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği görüşüyle Yüce Genel Kurul çoğunluğunun görüşüne katılmadığıma ilişkin karşı oyumdur.” düşüncesiyle,

Bir kısım Kurul üyesi de benzer düşüncelerle, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin sanık hakkındaki beraat hükmünün bozulması gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.04.2008 gün ve 27-8 sayılı kararının ONANMASINA,

2-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2008 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 23.12.2008 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8756, Karar No: 2012/10262, Tarih: 13.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8756 E.  ,  2012/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.08.2008 tarihli 2008/230 Esas sayılı dosyasında davalı olduğuna ilişkin şerh bulunduğu anlaşıldığından dava sonuçlanmış ise karar suretinin, halen devam etmekte ise dava dilekçesinin bir suretinin evrak içerisine alındıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2305, Karar No: 2022/3280, Tarih: 21.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2305 E.  ,  2022/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.04.2019 gün ve 2018/159 - 2019/228 sayılı kararı onayan Daire'nin 30.11.2020 gün ve 2020/709 - 2020/5523 sayılı kararı aleyhinde davalı .... ve davalı HEBAK Kollektif Şirketi vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 41 ve 38. hizmet sınıflarında yer alan radyo ve televizyon programlarının yapımı ve yayını hizmetlerini de kapsayan, 2001 06780 ve 2009 18734 sayılı “Miss Turkey” ibareli markaların sahibi olduğunu, Fox TV (....) de yayınlanmakta olan “Miss Turkey” yarışması ile davalılar tarafından müvekkilinin marka haklarının ihlal edildiğini, 06.04.2011 tarihli ihtarnameye rağmen ihlalin devam etmekte olduğunu, davalılardan .... ve L’oreal Türkiye Kozmetik San. ve Tic. A.Ş'nin ihtara verdikleri cevapta, markanın kullanımında, Hebak Kolektif Şirketi- Özcan Sandıkçıoğlu ve Ortağı adına tescilli 174931 sayılı markaya dayandıklarını belirttiklerini, Hebak Kolektif Şirketi’nin anılan markası ile yapım ve yayın hizmeti sunma imkanının bulunmadığını, Hebak Kolektif Şirketi’nin 174931 sayılı “Miss Turkey” ibareli markasını http://www.missturkey.com.tr/ alan adındaki web sayfasında da müvekkiline ait hizmetler üzerinde kullanmakta olduğunun tespit edildiğini iddia ederek müvekkilinin marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine, “Miss Turkey” isimli programın yayınının durdurulmasına ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan .... vekili, müvekkil şirkette yayınlanan “Miss Turkey” güzellik yarışmasının 03.06.2011 tarihinde televizyonda final yayını yaptırılarak sona erdirildiğini, yayının davalılardan L’oreal’in sponsorluğu ve Hebak’ın organizatörlüğü ile gerçekleştirildiğini, kullanılan “Miss Turkey” markasının kullanım hakkının 11.01.2011 tarihli sözleşme ile Hebak’tan devralındığını, davacının da aslında uzun yıllardır tanınır hale gelen “Miss Turkey” markasının Hebak’a ait olduğunu bildiğini, davacının marka tescillerini davalıdan, 38. sınıfta 4 yıl, 41. sınıfta da 14 yıl sonra gerçekleştirdiğini, Hebak’a ait “Miss Turkey” markasının tüm Türkiye’de tanınır bir marka olduğunu, davacının bu tanınmışlıktan haksız kazanç elde etme gayesi içinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı markasının sadece güzellik yarışmalarının organizasyonuyla sınırlı olduğu, bu hizmet türünün aynı zamanda düzenlenen organizasyonun aynı tanıtıcı işaretle radyo veya televizyon programının yapılması ve yayınlanması hizmetlerini kapsamadığı, söz konusu hizmetlerin münhasıran davacı markasının tescili kapsamında bulunduğu ve “MISS TURKEY” ibaresinin davacıdan izin alınmaksızın televizyon programlarının yapımında ve televizyonda yayınlanması hizmetlerinde kullanılamayacak olduğu, davalıların televizyonda MİSS TURKEY ibaresini kullanarak yapmış oldukları programın yayın ve yapımına ilişkin hizmetlerin davacının 2001 06780 ve 2009 18734 sayılı tescilli markaları kapsamında kaldığı, davalılara ait 96/018621 sayılı marka kapsamında bulunmadığı, davalılara ait marka kapsamında sadece güzellik yarışmaları organizasyonu hizmetlerinin bulunduğu, ancak bu hizmetin güzellik yarışmaları için televizyon yayınlarını ve yapımlarını içermediği, davalıların televizyonda gerçekleştirdikleri güzellik yarışması ile ilgili eylemlerinin, davacının 2001 06780 ve 2009 18734 sayılı tescilli markaları kapsamında kalması nedeniyle markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle markaya tecavüz ve haksız rekabetin men’ine, her türlü basılı evrak, katalog, broşür, tanıtım evraklarında, her türlü ticari evrakta, reklamlarda, levhalarda vs. kullanımlarının önlenmesine, silinmesinin mümkün olanların silinmesine, silinmesi mümkün olmayanların imhasına, ticari amaçla bulunduruldukları her yerde el konulmasına dair verilen hükmün davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili ve Huzur Radyo A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. ve Hebak Kollektif Şirketi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. ve Hebak Kollektif Şirketi vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. ve Hebak Kollektif Şirketi vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4923, Karar No: 2017/9245, Tarih: 11.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/4923 E.  ,  2017/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortalığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz dilekçesinin HUMK madde 430 ve 435 uyarınca bulunması gerekli unsurları taşımadığı ve temyiz eden tarafın temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı anlaşılmakla davalı ...'nun temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekili yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz istemini içeren davalı ...' ya ait dilekçenin REDDİNE, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan bir kısım davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21,15 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6113, Karar No: 2007/8618, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6113 E.  ,  2007/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava pay cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince davacı alacağının kesinleşmiş sıra cetvelinde rüçhanlı alacaklar arasında gösterilmediği ve iptali istenen pay cetvelinin de kesinleşmiş sıra cetveline uygun biçimde düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı alacağının pay cetveline dayanak teşkil eden kesinleşmiş sıra cetvelinde altıncı sıraya alındığının anlaşılmış bulunmasına göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18723, Karar No: 2017/654, Tarih: 19.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18723 E.  ,  2017/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 23.03.2016 tarih, 2016/3573 E. - 8658 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair karar düzeltme talepleri yerinde değil ise de;

... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/74 E., birleşen 2011/77 E. ve birleşen 2011/78 E. sayılı dosyalarında borçlu ...nin, mahkemenin birleşen 2011/81 E. sayılı dosyasında ise şikayetçi ...’nun ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece 13.09.2011 tarihli karar ile 2011/74 E., birleşen 2011/77 E. birleşen 2011/78 E. sayılı dosyaları yönünden borçlu ...nin ihalenin feshi isteminin esastan reddedildiği ancak borçlu aleyhine para cezası verilmediği, dairemizin 25.06.2012 tarih 2012/9972 E. - 22163 K. sayılı ilamı ile icra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararın onandığı, davacı aleyhine para cezası hükmedilmesi gerektiğinden mahkeme kararının bozulduğu, borçlu ...nin karar düzeltme talebi üzerine dairemizin 16.01.2013 tarih, 2012/27711 E. - 2013/665 K. sayılı ilamı ile borçlunun karar düzeltme isteminin reddedildiği ve dairemizin ilamında; “Dairemizin 25.06.2012 tarih ve 2012/9972 E. , 2012/22163 K. sayılı bozma ilamının 2 nolu bendinde para cezası verilmesi gerektiğinden bahsedilen davacının, davası esastan reddedilen borçlu ... Deri Ürün.Teks.Ltd.Şti olduğu anlaşılmıştır” şerhine yer verildiği, mahkemece dairemizin bozma ilamına uyularak “1-İhalenin feshi ile ilgili karar kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-İİK 134/2 maddesi gereğince davacı ile bu dosya ile birleşen mahkememizin 2011/81 E sayılı dosyasındaki davacının feshi istenilen ihale bedelinin %10 u oranında para cezasına hükmedilmesine,” karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece yalnız borçlu ... Deri Ürün.Teks.Ltd.Şti aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece birleşen 2011/81 E. sayılı dosyasındaki başvurusu usulden reddedilen şikayetçi ... aleyine de para cezası hükmedilmesi isabetsiz olup, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Dairemizce kararın düzeltilerek onanması gerekirken, sehven onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 23.03.2016 tarih ve 2016/3573 E. - 2016/8658 K. sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.04.2013 tarih ve 2013/18 E. -31 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “2” nolu bendinin kaldırılarak yerine “Mahkememizin 2013/18E., birleşen 2011/77 E. ve birleşen 2011/78 E. sayılı dosyalarında, borçlu ... Deri Ürün. Teks. Ltd. Şti’den ihale bedelinin %10’u oranında para cezasının tahsil edilerek hazineye irad kaydına” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 19.01.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi