muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6201, Karar No: 2018/1201, Tarih: 05.02.2018

.000,00 TL kazanmakta iken hastalığı ve tedavisi süresince çalışamadığıın ve bu nedenle asgari 50.000,00 TL maluliyeti sebebiyle de asgari 100.000,00 TL zarara uğradığını, tedavi masrafı olarak asgari 10.000,00 TL harcama yaptığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere çalışamadığı süre için şimdilik 5.000,00 TL, maluliyeti sebebiyle 100,00 TL, tedavi gideri olarak şimdilik 4.900,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 10.000,00 TL maddi ve bir başka türlü telafisi mümkün olmadığından 100.000,00 TL 'de manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmin ve tahsili ile tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tedavi sırasında yapılan hatalar sonucu uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir. Mahkemece, dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 23.09.2011 tarihli ve Adli Tıp Genel Kurulu'nun 04.02.2015 tarihli raporunda, meydana gelen durumun komplikasyon olduğu belirtilerek, davalılara kusur atfedilmediğinden,mahkemece bu rapor gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. İşbu raporlarda, hastada gelişen durumun komplikasyon olduğu belirtilmiş ise de, raporu düzenleyen kurulda davacının şikayetlerine ilişkin konusunda uzman doktorların bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında 1 gastroentrolog ve 2 genel cerrah da bulunan, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davacı hastanın şikayetleri, hastalığın seyri de dikkate alınarak dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12543, Karar No: 2014/6809, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12543 E.  ,  2014/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2005/495-2013/6

.

Davacı M.. K.. vdl vekili Avukat D. K. tarafından, davalı D. Haber ve Görsel Yay. A.Ş vdl aleyhine 18/11/2005 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Avukat N.A. ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat B. T. Köroğlu geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirketin sahibi olduğu Kanal D televizyonunun 24/05/2005- 27/05/2005 günlü ana haber bültenlerinde, 25/05/2005 günlü "Bu Sabah" isimli programda ticari itibarlarına zarar verici, gerçek dışı ve kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte yayınlar yapıldığını, iki şirketinde akaryakıt kaçakçılığı yaptığının, resmi görevlilere rüşvet verildiğinin söylenerek suç isnadında bulunulduğunu, kendilerinin halkın husumetine maruz bırakıldığını iddia ederek uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, dava konusu edilen haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğunu, toplumsal ilgiye haiz olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberlerin Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 06/04/2005 tarihli bir rapora dayanmakta oluşu itibariyle güncel olduğu, akaryakıt kaçakçılığı gibi Türkiye'nin önemli vergi kaybı yaşadığı bir hususu kamuoyuna duyurması itibariyle kamu yararı ve ilgisinin bulunduğu anlaşılmakla birlikte haberin özü ile sunuş biçiminin dengeli olmadığı, konunun Çukurova Grubuna endekslenmeye çalışıldığı rakip bir grubu ve patronunu kötülemeye odaklandığı anlaşıldığından ayrıca haberde kullanılan ifadelerin 06/04/2005 tarihli inceleme raporunda yer almaması nedeni ile gerçeğe aykırı olduğundan davanın F.. A.. dışındaki davalılar yönünden bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Anayasamızın 25. maddesi uyarınca “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.” Anayasamızın 90. maddesi ile usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi de kanun hükmünde sayılmaktadır. AİHS nin 10. maddesinde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir....” hükmü bulunmaktadır.

Davalılar bir yayın kuruluşunun sahibi, yönetim kurulu başkanı ve haberi hazırlayan kişilerdir. 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkındaki Kanunun 1. maddesinde “Bu Kanunun amacı; ifade ve haber alma özgürlüğünün sağlanması, Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun kuruluşu, teşkilâtı, görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir” hükmü düzenlenmiştir. Görüldüğü gibi yayın kuruluşları bireylerin ifade ve haber alma özgürlüğünün sağlanması amacı ile kurulmuştur. Yayın kuruluşları yayın hizmetlerini kamusal sorumluluk anlayışıyla yerine getirirler.

AİHM'si 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan « bilgi » ya da « düşünceler » için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, « demokratik toplumun » onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya konulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/01/2005 tarih ve 2003/21154 sayılı yazısı ve ekindeki fezlekede belirtilen Türkiye'deki rafinerilerden gümrüksüz olarak transit gemilere verilmek üzere alınan akaryakıtın bu gemiler yerine iç piyasanın kullanımına sunulmak suretiyle akaryakıt kaçakçılığı yapıldığı iddiaları nedeni ile yapılan soruşturma sırasında talep edilen bilgi ve belgeler uyarınca Denizcilik Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı konunun araştırılması için müfettiş görevlendirmiş, müfettiş tarafından hazırlanan 06/04/2005 tarihli raporda, Mersin Liman Jurnali ile Mersin Liman Başkanlığının il emniyet müdürlüğüne verdiği cevapların birbiri ile örtüşmediği, inceleme sırasında bu farklılık belirtilerek yeniden sorulduğunda bu kez daha önce gelmediği bildirilen gemilerin bu kez geldi diye cevap verildiği, konunun Gümrük idarelerince de araştırılmasının gerekli olduğu, Emniyet Genel Müdürlüğünün interpol aracılığı ile konu hakkındaki yapmış olduğu araştırmaya verilen cevapta,.....SEBA M isimli geminin sahibinin ifadesine göre söz konusu geminin 31/01/2001 tarihinde Cezayir karasularında bulunduğu, adı geçen Türk şirketinden akaryakıt almadığı, MARC isimli geminin 12/03/2002 tarihinde Mersin Limanından fuel oil aldığı ancak satın aldığı şirketin A&B Pazarlama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. nin değil B. TRADİNG SA olduğunun belirtildiği, fezlekede belirtilen diğer gemiler hakkında ise yazıda belirtilen tarihler arasında ya akaryakıt satın almadıkları ya da A&B şirketinden değil Baytur adlı şirketten satın aldıklarını ifade ettikleri, incelemeye konu gemilerin bazılarının yakıt türünde bazılarının

miktarında farklılıklar olduğu, bu farklılığın tespit edilmesi üzerine sondaj usulü ile yapılan incelemede 23 geminin daha incelendiği yine bazılarının yakıt miktarında bazılarının ise türünde farklılıklar saptandığı, interpol aracılığı ile yapılan araştırmaya verilen cevapta bazı gemilerin kayıtlarda gözüken şirket yerine Baytur Trading SA adlı şirketten yakıt aldıklarını beyan ettikleri görüldüğünden söz konusu şirketin belirtilen adresinde araştırma yapıldığı, söz konusu adreste Anadolu Uluslararası Ticaret Taşımacılık A.Ş adlı şirketin bulunduğu, B. Trading SA adlı şirketin Cenova da faaliyet gösterdiğinin öğrenildiğini, internet üzerinden yapılan araştırma neticesinde A.Uluslararası Ticaret Taşımacılık AŞ ve B. Trading SA isimli şirketlerin Çukurova Holding A.Ş'nin grup şirketleri olduğunun belirlendiği, gümrük müdürlüğü rakamlarına göre 2000 yılında Mersin Limanından gümrüksüz olarak gemilere satılan akaryakıt miktarının 108.490.507 ton olmasına karşın, 2004 yılı sonunda bu rakamın 21.920,615 tona düştüğü, rapordaki tespitlerimiz, interpol aracılığı ile yapılan araştırma sonuçları itibari ile fezlekede belirtilen iddiaların doğru olma ihtimalinin bulunduğu, akaryakıt kaçakçılığının gelmeyen gemilere akaryakıt verilmiş gibi gösterilmesi yöntemi yerine limana gelen gemilere akaryakıt satışı yapılmış gibi kayıt düşülmesinin daha yüksek bir olasılık olduğu kanaatine varıldığı bilgileri yer almaktadır.

Şu durumda, dava konusu yayınların güncel ve toplumsal ilgiye haiz olduğu, davacı şirketlerin isimlerinin inceleme raporunda geçtiği, Çukurova Holding A.Ş grup şirketleri olduklarının da tespit edildiği, rapor sonunda akaryakıt kaçakçılığı yapıldığı iddialarının gerçek olması olasılığının bulunduğunun belirtildiği anlaşıldığına göre görünür gerçekliğe uygun olduğu, basın-yayın kuruluşlarının somut gerçekliği araştırma yükümlülüklerinin bulunmadığı, haberlerin kamusal sorumluluk anlayışıyla yayınlandığı, toplumsal bir menfaat söz konusu olduğu, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında, dava konusu haberlerin ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, ifade özgürlüğüne sınırlama getirmek için meşru bir amaç ve demokratik toplum yönünden bir gereklilik bulunmadığı sonucuna varılmış olup, davanın bu nedenle reddi gerekirken kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir. Ayrıca davanın manevi tazminat istemine ilişkin olması gözetildiğinde hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir nitelikte olduğu düşünülmeden HMK 266. maddesine aykırı biçimde bilirkişi görüşüne başvurulması da doğru olmayıp usul ve yasaya aykırı bulunan kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/4920, Karar No: 2022/6449, Tarih: 06.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4920 E.  ,  2022/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, süresi içerisinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 178,38 metrekare yüzölçümünde olup, müvekkili adına kayıtlı olduğunu, müvekkilinin bu taşınmaz üzerindeki binayı zeminiyle birlikte 13.01.1984 tarihinde ......’dan, binanın çevresini ise 10.02.1988 tarihinde ....’dan satın aldığını ve binayı ile çevresindeki taşınmazı satın aldığı tarihten beri kullandığını, müvekkilinin satın aldığı ve kullandığı yer yaklaşık 350,00 metrekare yüz ölçümünde olmasına rağmen kadastro tespiti sırasında taşınmazın 146 ada 2 parsel numarasıyla ve 178,38 metrekare yüz ölçümüyle müvekkili adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın kalan kısmının ise karayollarına bırakıldığını, oysaki bu yerde ... tarafından herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmadığını ileri sürerek, Hazine adına karayollarına terkedilen taşınmaz bölümünün, müvekkili adına kayıtlı 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenerek müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davalı ... vekili müşterek cevap dilekçesinde özetle; eldeki davada karayolları adına kayıtlı bir taşınmaz bulunmadığı için vekil eden ... aleyhine husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, kaldı ki dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının da oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Dereli Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.03.2012 tarihli, 2009/181 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararıyla; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıklarının beyanları, bilirkişi raporları, kamulaştırma evrakı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazların, hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri olduğu, nizalı taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma planının dışında kaldığı ve bu taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle,

Davanın kabulüne, 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 45,59 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 16,34 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 75,03 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 89,78 metrekarelik bölümlerin davacı ... adına kayıtlı 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenerek, taşınmazın 405,12 metrekare yüzölçümlü olarak davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davanın kabulüne, 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 45,59 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 16,34 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 75,03 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 89,78 metrekarelik bölümlerin davacı ... adına kayıtlı 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenerek, taşınmazın 405,12 metrekare yüzölçümlü olarak davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. İlk Bozma Kararı

Karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 tarihli, 2012/12591 Esas, 2013/19554 Karar sayılı kararıyla; “ Davanın, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak, TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkin olduğu, Mahkemece, kazanma koşulları ve süresinin davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmaz bölümleri kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan yerlerden olup, ..... Köyü sınırları içerisinde bulunduğu, bu nedenle TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca kanuni hasım durumunda bulunan Hazine ile birlikte kamu tüzel kişiliği niteliğindeki Çamlı Köyü Tüzel Kişiliğine de dava yöneltilmeden işin esasına girilerek hüküm kurulmuş bulunmasının doğru olmadığı, o halde mahkemece öncelikle davanın TMK’nın 713/3. fıkrası gereğince ..... Köyü Tüzel Kişiliğine yöneltilmesi, davaya katıldıkları taktirde tanık ve delillerini bildirmesi için kendilerine süre ve imkan tanınması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen İlk Karar

Dereli Sulh Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin 15.09.2014 tarihli, 2014/13 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca Çamlı köyünün davaya dahil edildiği, TMK’nın 713. maddesi uyarınca yasal ilanların yaptırıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma planının dışında kaldığı ve nizalı taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle,

Davanın kabulüne, 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 45,59 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 16,34 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 75,03 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 89,78 metrekarelik bölümlerin davacı ... adına kayıtlı 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenerek, taşınmazın 405,12 metrekare yüzölçümlü olarak davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... temsilcisi tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

5. İkinci Bozma Kararı

.2017 tarihli, 2015/7547 Esas, 2017/4824 Karar sayılı kararıyla; “Mahkemece, teknik bilirkişilerin raporuna ekli krokide (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma planının dışında kaldığı ve bu bölümlerde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; taşınmazlar dere yatağında olmasına karşın mahallinde yapılan keşfe jeolog bilirkişisinin dahil edilmediği, taşınmazın hangi bölümünün hangi tarihten beri tarımsal amaçlı zilyetliğe konu olduğunun kesin olarak belirlenmediği, bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin inşaat yapılmadan önceki niteliği ve üzerindeki zilyetlik durumunun ne olduğunun tespit edilmediği, bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin hangi tarihte doldurulduğu, taşınmaz kenarında bulunan derenin ne zaman ıslah edildiğinin belirlenmediği, kamulaştırma haritasının denetime elverişli şekilde uygulanmadığı ve uyuşmazlığın çözümünde hava fotoğraflarından yararlanılmadığı belirtilerek, doğru sonuca varılabilmesi için, dava tarihi olan 2009 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafı olup olmadığının özellikle sorulması, varsa hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve en son tarihli uydu fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve refakate alınacak 3 kişilik jeolog bilirkişi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi kurulu ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin inşaat yapılmadan önceki niteliğinin ne olduğu, bu bölümlerin kim tarafından ne zamandan beri ne olarak kullanıldığı, bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin hangi tarihte doldurulduğu, taşınmaz kenarında bulunan derenin ne zaman ıslah edildiği, hangi bölümün hangi tarihten itibaren tarımsal amaçlı zilyetliğe konu olduğu hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması; jeolog bilirkişi kurulundan taşınmazın sınırındaki dereden kazanımının olup olmadığı, dereye müdahalesinin bulunup bulunmadığı, dere etki alanında kalıp kalmadığı, hangi bölümün hangi tarihten itibaren tarımsal amaçlı zilyetliğe konu olduğu, ıslah planı varsa uygulanmak sureti ile derenin ne zaman ıslah edildiği hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, jeodezi ve fotogrametri mühendisi vasıtasıyla hava fotoğrafları ve en eski uydu fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ayrı ayrı net olarak ortaya konulması, fen bilirkişisinden kamulaştırma haritası ve kadastro paftasını çakıştırır ve keşfi denetime elverişli rapor düzenlemesinin istenilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı yararına

jeodezi ve fotogrametri mühendisi vasıtasıyla hava fotoğrafları ve en eski uydu fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ayrı ayrı net olarak ortaya konulması, fen bilirkişisinden kamulaştırma haritası ve kadastro paftasını çakıştırır ve keşfi denetime elverişli rapor düzenlemesinin istenilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur