muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10545, Karar No: 2015/1015, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10545 E.  ,  2015/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Öncelikle sanık tarafından işlediği kabul edilen suçla ilgili zamanaşımı süresi açısından uygulanacak lehe kanun belirlenmelidir. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 66/1-d maddesinde düzenlenen 15 yıllık aslî zamanaşımı süresinin geçerli olduğu ve bazı hallerde bu hükümlerin 765 sayılı TCK.na göre daha lehe olduğu görülmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda sağır ve dilsizliğin kusur yeteneğine etki edeceği kabul edilmek suretiyle 33. maddeyle buna ilişkin bir düzenleme yapılmıştır. Sözü edilen maddenin gerekçesinde; "Sağır ve dilsizin ceza sorumluluğunun belirlenmesinde, suç oluşturan fiili işlediği sıradaki yaşı, ölçü alınmıştır. Böylece, sağır ve dilsizlerle ilgili olarak, yaş küçüklüklerinin sorumluluk rejimine paralel bir düzenleme yapılmıştır. Ancak, sağır ve dilsizlerin algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği daha geç gelişebileceği düşüncesiyle, ayrı bir yaş grubu sınıflandırması yapılmıştır.

Fiili işlediği sırada yirmi bir yaşını doldurmuş olan sağır ve dilsizler açısından yaşın ceza sorumluluğu üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığı kabul edilmiştir. Ancak, bu kişilerin işledikleri fiil açısından algılama veya irade yeteneğinin olup

olmadığı yönünde ortaya çıkabilecek sorunla ilgili olarak, akıl hastalarına ilişkin sorumluluk rejiminin göz önünde bulundurulması gerekmektedir." ifadelerine yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK.nın 33. maddesi yirmibir yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler bakımından yaş küçüklüğüne ilişkin sorumluluk rejimine göre düzenleme yapılmıştır.

Buna göre, TCK.nın 33. maddesi ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde fiili işlediği sırada;

On beş yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler hakkında, on iki yaşını doldurmamış olan çocuklara ilişkin hükümlerin,

On beş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler hakkında, on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin,

Buna göre, TCK.nın 33. maddesi ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde fiili işlediği sırada;

On beş yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler hakkında, on iki yaşını doldurmamış olan çocuklara ilişkin hükümlerin,

On beş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler hakkında, on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin,

Onsekiz yaşını doldurmuş olup da yirmi bir yaşını doldurmamış olan sağır ve dilsizler hakkında, on beş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin,

Yirmi bir yaşını doldurmuş olan sağır ve dilsizler açısından yaşın ceza sorumluluğuna her hangi bir etkisinin bulunmadığı kabul edilmiş, ancak fiili işlediği sırada yirmi bir yaşını doldurmuş olan sağır ve dilsizlerin işledikleri fiil açısından algılama ve irade yeteneğinin bulunmadığının tespit edilmesi halinde, TCK.nın 32. maddesinde yer alan akıl hastalarına ilişkin hükümlerin,

Uygulanacağı benimsenmiş bulunmaktadır.

Dosyada yer alan nüfus kaydına göre, 28.12.1976 doğumlu olup, suç tarihinde 20 yaşı içerisinde bulunup sağır ve dilsiz olan sanık hakkında anılan Kanunun 33. maddesi uyarınca 15-18 yaş grubundaki çocuklara ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği, TCK.nın 66/2. maddesine göre 15-18 yaş aralığındaki sanıklar için atılı suçla ilgili kanun maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin üçte ikisinin hesaplanması gerektiği, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre suçun 15 yıllık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olup suç tarihi Eylül-Ekim 1996 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin dolduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının DÜŞMESİNE, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11146, Karar No: 2010/12198, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11146 E.  ,  2010/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 684. ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Eldeki davada davacı iyiniyetli olduğunu iddia etmiş, iddiasını davalı belediye görevlililerinin kendisine yanlış yer göstermelerine dayandırmış ise de, tahsis tarihinde çapa bağlanmış olan taşınmazın davalının kendinden beklenen özeni göstermesi halinde tahsis edilen taşınmaz olmadığını tespit etme imkanı bulunduğundan davacının yiniyetli olduğu kabul edilemez. Açıklanan nedenle davacı iyiniyetli yapı maliki olmadığından davanın reddine karar verilecek yerde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1256, Karar No: 2019/10059, Tarih: 18.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/1256 E.  ,  2019/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesine göre en ağır cezayı içeren Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/839 Esas 2008/241 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2009/543 Esas, 2010/530 Karar sayılı ilamının eses alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nn 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığa yükletilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dair ulaşılan çözümü, haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçun, sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, anlaşıldığından sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz talebinin esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6399, Karar No: 2017/7215, Tarih: 30.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/6399 E.  ,  2017/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanığın 06.08.2006 keşide tarihli 4.900 TL bedelli suça konu sahte çeki kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın suça konu çeki kendisinin vermediğini ve üzerine atılı suçu kabul etmediğini savunmuş olması ve 11.11.2009 tarihli ekspertiz raporunda da çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ve keşideci imzası, arka yüzü ciranta hanelerindeki el yazıları ve imzaların sanığa ait olmadığının tespit edilmiş olması karşısında; sanığın suça konu çeki kullandığına dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5898, Karar No: 2021/8, Tarih: 11.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5898 E.  ,  2021/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu dosyada; davacı 07.09.1998 ile 09.02.2011 tarihleri arasında Gölbaşı Atatürk İlköğretim Okulunda hademe olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan araştırma ve inceleme neticesi davacının sürekli çalışması olmadığı,bazı işlerde yevmiye usulü çalıştırıldığı ve iş bittiğinde parasının ödendiği,taraflar arasında hizmet akdi kurulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden,davacının davalı işveren tarafından kuruma bildirilen çalışması bulunmadığı, okul aile birliği işletme defterinde davacıya 18.05.2007 tarihinde ihata duvarı işçiliği,10.09.2007 tarihinde okul bahçesi beton işçiliği, 22.08.2008 tarihinde WC, kapı, lavabo onarımı işleri karşılığı ödeme yapıldığı, bunun dışında davacıya yapılan ücret ödemesine ilişkin kayıt bulunmadığı, ancak tespiti istenen dönemin bir kısmında 2002 yılından itibaren okulda öğretmen olarak görev yapan tanığın davacının belirli dönemlerde kalorifer yaktığı,sınıf temizlediği, okulun boya badana ve bakımı ile ilgili işlerini yaptığını beyan ettiği, yine okulda tespiti istenen dönemde müdür yardımcısı olarak görev yapan tanığın ,davacının belli aralıklarla okulda çalıştığını, odun kırma, kömür taşıma, kanalizasyon onarımı gibi işlerle ilgilendiğini, devamlı çalışması olmadığını beyan ettiği, genel olarak tanıkların davacıyı okulda gördüklerini ifade etmelerine rağmen ,çalışmanın niteliği konusunda tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilemediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı sabit görülmekle birlikte, davacının davalı işyerinde işin niteliğine göre çalışma durumunun tam zamanlı mı kısmi zamanlı mı olduğu yönünde irdeleme ve belirleme yapılmaksızın ve çalışma başlangıç ve bitiş tarihleri açıklığa kavuşturulmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular ışığında davanın somutlaştırılması yükümlülüğü çerçevesinde mahkemece, davacının çalışma şeklinin nasıl olduğu, gün içinde hangi işlerle uğraştığı, başka yerlere çalışmaya gidip gitmediği, tanıkların kalorifer yakma işinin nisan ile kasım aylarında devam ettiğine ilişkin beyanına göre davacının bu sürelerde işyerine gitmeye devam edip etmediği, hizmet akdi kapsamında ne gibi işlerle uğraştığı hususlarında beyanı alınarak ve eksik hususlar davacıya açıklattırılarak dava konusu somutlaştırılmalı, okulda tespiti istenen dönemde çalışmış öğretmen, müdür, müdür yardımcısı ve hizmetliler arasından kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, çalışma olgusu sabit ise de çalışmanın mevsimlik ve kısmi süreli olduğu anlaşıldığından, başlangıç ve bitiş tarihleri ve çalışma şekli tam olarak belirlenerek, davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekillinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16285, Karar No: 2025/8132, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/16285 E.  ,  2025/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1304 E., 2022/688 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/70 E., 2021/254 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12132, Karar No: 2013/16751, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12132 E.  ,  2013/16751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 09.03.2012 günlü kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 25626 ada 1 parsel sayılı anataşınmazda kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulup kurulmadığı sorularak bütün bağımsız bölümleri ve maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

2-İptali istenen 09.03.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına çağrı için kat malikleri adına çıkarılan çağrı belgelerinin, çağrı davetiyesinin davacılara tebliğine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin, toplantı gündeminin ve hazırun cetveli ile kat malikleri kurulu toplantısında vekil ile temsil edilen kat malikleri varsa vekaletnamelerin yönetimden,

Temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.