muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1597, Karar No: 2024/1930, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1597 E.  ,  2024/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/168 E., 2021/212 K.

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılama sırasında gözaltına alındıktan sonra tutuklu kalan ve beraatine karar verilen sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141/2. maddesine aykırı şekilde tazminat hakkı bulunmadığına karar verilmek suretiyle kanuna aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''Her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmiş ve sanığın hazırlıkta gözaltı ve akabinde tutukluluk şeklinde şahsi hürriyeti bağlayıcı süreleri oluşmuş ise de, sanığın suçu işlemediği sabit olmadığından, diğer bir deyişle suçluluğu yönünde kuvvetli deliller olup, suçu işlediği yönünde kesin yeterli delil elde edilememiş olduğundan dolayı sanığın anılan süreler nedeniyle tazminat isteyebileceği bir durum bulunmadığına,'' şeklindeki paragrafın çıkarılmasına, yerine ''5271 sayılı Kanun'un 141/2. maddesi gereğince beraat eden sanığa tazminat haklarının bulunduğunun bildirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12329, Karar No: 2024/9653, Tarih: 14.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12329 E.  ,  2024/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/664 D. İş, 2022/664 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/ İtirazın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.03.2018 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın davacıya çarpması neticesinde davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak 4.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 200,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplamda 5.000,00 TL talep etmiş, talebini 44.386,61 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının olmadığını ve, maluliyet raporunun usule uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne 44.186,61 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 10.08.2021 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı sigorta kuruluşundan tahsili ile başvurana ödenmesine, geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, kazanın oluşunda plakası tespit edilmeyen aracın kusurlu olduğunun ispatı gerektiğini, davacı tarafın tek ve asli kusurlu olduğunu, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faizin nazara alınması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, usulüne uygun başvuru yapılmadığını, usulüne uygun başvuru yapılmadığından sigorta şirketinin temerrüde düşmüş sayılmayacağını ve bu sebeple faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini, vekaletname çıkarma bedeline hükmedilmemesi gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vekalet çıkarma ücretinin yargılama giderinden sayılmayacağı ve davacıya verilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vekalet çıkarma ücretinin yargılama giderinden sayılmayacağı ve davacıya verilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın oluşunda plakası tespit edilmeyen aracın kusurlu olduğunun ispatı gerektiğini, davacının tarafın tek ve asli kusurlu olduğunu, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faizin nazara alınması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, usulüne uygun başvuru yapılmadığını, usulüne uygun başvuru yapılmadığından sigorta şirketinin temerrüde düşmüş sayılmayacağını ve bu sebeple faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan yaya olan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20/2/2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dosya içindeki maluliyet raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9210, Karar No: 2019/3842, Tarih: 01.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9210 E.  ,  2019/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 27.03.2019 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı tarafından sigortalanan işyerinin bulunduğu AVM'de çıkan yangın sonucu davacı işyerinde hasar meydana geldiğini, davalıya yapılan başvuru üzerine 24.647,76 TL. tazminat ödenmişse de bu bedelin gerçek zararı karşılamadığını, davacı işyerindeki hasarın 67.431,69 TL. olduğu davacıya bildirilmiş olmasına rağmen anılan bedelin altında ödeme yapıldığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 1.000,00 TL. tazminatın 13.09.2012 tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçede yer alan özel şart gereği açıkta bulunan hertürlü muhteviyat teminat dışı olduğundan, davacının AVM dışındaki teras bölümünde oluşan hasar bedelini talep hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; taraflar arasında imzalı iki ayrı poliçede de açıkta bulunan muhteviyatın teminat dışı olduğunun düzenlendiği, davacı işyerinin açıktaki terasında oluşan hasar bedelinin poliçedeki özel şart gereği talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; taraflar arasındaki poliçenin tanzim tarihi ve riziko tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nun 1423/2. maddesi gereği, poliçede yer alan açıktaki muhteviyatın teminat dışı olduğuna ilişkin özel şarta 14 gün içinde itiraz etme hakkı bulunan davacının, bu kayda herhangi bir itirazda bulunmamış olması nedeniyle, poliçedeki özel şartın geçerli olmasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5324, Karar No: 2014/5575, Tarih: 05.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/5324 E.  ,  2014/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/212707

Mahkemesi : Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2012

Numarası : 2011/790 - 2012/663

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece adlî para cezasının alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Sanığın güvenlik görevlisi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen klimayı muhafaza altına almak için adrese gidildiğinde işyerinin kapatılmış olması nedeniyle hacizli malların yerinde bulunamadığının 20.09.2011 tarihli tutanak ile belirlenmesi karşısında sanığın eyleminin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzun kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2582, Karar No: 2023/6206, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2582 E.  ,  2023/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/95 E., 2023/86 K.

...

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/458 E., 2022/579 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının müvekkiline karşı aşırı şüpheci ve her daim kıskanç tavırlar sergilediğini, her kavgada müvekkiline karşı "şerefsizsin sen" diyerek hakaretlerde bulunduğunu, kadının uyku probleminin olduğunu, müvekkilinin akşam işten geldiğinde çoğu zaman sıcak yemek yemediğini, tarafların evliliklerinin ilk 7 yılını istanbul ilinde yaşadıklarını dördüncü çocuklarının doğması ile birlikte müvekkilinin maddî sıkıntı çekmesi üzerine Niğde iline taşındıklarını, kadın müvekkilinin ailesini istememesi ve sevmemesinden dolayı Niğdeye köye gelmek istemediğini, kadının sürekli İstanbul iline dönmek istediğini, dönmek istemesinin sebebi müvekkilinin ailesini sevmemesi olduğunu, erkeğin müvekkilinin ailesi ile görüşmesini istemediğini, müvekkilinin işinin köyde olduğunu, kadının evde kavga sırasında müvekkiline bıçak çektiğini, en ufacık bir kavgada "kendimi balkondan aşağı atarım" dediğini, müvekkilinin köyde işdeyken kadının müvekkilinin köydeki ailesinin evine gelerek evin önünde müvekkiline saldırdığını, müvekkilinin ailesinin ayırmaya çalıştığını, kadının müvekkilinin kız kardeşine de saldırdığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin tedbiren ve hükümle beraber babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin evliliklerinin başından beri çalışmış ancak bir düzen tutturamadığını, hep anlayış gösterdiğini, müvekkilinin peş peşe dünyaya getirdiği çocukların bakım ve gözetimini sağlamakla meşgulken erkek "çalışıyorum" diyerek çocukları sorumluluğunu almadığını, erkeğin her gün dışarıya çıkarak kazandığı parayı da dışarıda yediğini, eve bakmadığını, başka kadınlarla sosyal medya üzerinden cinsel içerikli konuşmaları olduğunu, müvekkilinden habersiz 4 çoçuğu da alarak Niğde iline taşındığını, ortak çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin evliliğinin sona ermesi nedeniyle ortak çocukların giderlerini göğüslemek durumunda kaldığını, köyde yaşamaya zorladığını, ailesinin müdahaleleri olduğunu, erkek ile koparmaya çalıştıklarını, ekonomik, fiziksel, psikolojik şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, aşağıladığını, ailesi ile birlikte fiziksel şiddet uyguladığını ileri sürerek asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için aylık ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadın tarafından ibraz edilen 18.10.2021 tarihli delil dilekçesi ekindeki kayıtlar ve CD'nin dökümünün yapılması üzerine dosya arasına alınan 28.02.2022 havale tarihli teknik bilirkişi raporundaki mesajlaşma kayıtlarının kimler arasında geçtiği ve zamanı anlaşılamadığından, sosyal medya hesabına ilişkin görüntü kayıtlarından da bu hesabın kime ait olduğu anlaşılamadığından, kadına ait darp fotoğraflarından da fotoğrafın elde edildiği zaman anlaşılamadığından kusur belirlemesinde Mahkemece değerlendirmeye alınmadığı, tanıkların taraflardan ya da üçüncü şahıslardan duyumlarına dayalı olan anlatımlarına, soyut nitelikteki anlatımlarına, zaman belirtmeyen sebep ve saiki açıklamayan nitelikteki anlatımlarına, çelişkili beyanlarına, evlilik birliğinin devam etmesiyle affedilen en azından hoşgörü ile karşılanan olaylara ilişkin anlatımlarına, dilekçeler aşamasında usulünce bildirilmeyen olaylara ilişkin anlatımlarına kusur belirlemesinde itibar edilmediği; taraflar arasında evlilik birliğinin 26.09.2013 tarihinde kurulduğu, bu evlilikten 2013 doğumlu ..., 2014 doğumlu ..., 2018 doğumlu ..., 2020 doğumlu ... isimlerinde ortak dört çocuklarının bulunduğu, kadının tartışma esnasında erkeğe şerefsiz demekle hakaret ettiği, erkeğe vurarak fiziksel şiddet uyguladığı, erkeğin çalışma koşullarına müdahale ederek eşine ekonomik şiddet uyguladığı, gece olağan dışı geç saatlerde yatarak gündüzleri ise bakmakla yükümlü olduğu çocukları bulunsa da olağana aykırı geç saatlerde uyanarak bakım ve ilgisine muhtaç ortak çocukları ihmal ederek evlilik birliğinin tarafına yüklediği çocuklara özen gösterme yükümlülüğünü ihlal ettiği, erkeğe ve kök ailesinden kız kardeşine fiziksel şiddet uyguladığı, erkeğin köye gelmesini istemediğini, kök ailesi ile görüşmesini istemediğini dile getirerek eşine karşı baskıcı davranışlar sergilediği; erkeğin ise tartışma esnasında kadına vurarak fiziksel şiddet uyguladığı, tarafların geçimsizlikte eşit kusurlu oldukları, ortak çocukların anne yanında kalıyor olmaları, alıştıkları düzenin korunması gerektiği, dosya kapsamında aldırılan sosyal inceleme raporuna göre de yaşı küçüklerin velâyetinin anneye verilmesinin çocuklarn menfaatine olacağının bildirildiği bu hale göre velâyetlerin anneye verilmesinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklardan ... için aylık 600,00 TL, ... için 500,00 TL, ... için 400,00TL, ... için 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 650,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadının istemiş olduğu maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde; erkeğe yüklenen kusurun gerçekleşmediğini, kadının tam kusurlu olduğunu, ispatlanamayan karşı davanın reddi gerektiğini, kadının ortak çocuklardan ...'i dava tarihinden itibaren, ...'ı ise yaklaşık bir hafta önce müvekkiline verdiğini, kadının velâyet görevini yerine getiremediğinden ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesi gerektiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, velâyetler ve nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde; aldırılan teknik bilirkişi raporunun kusur belirlemesinde dikkate alınmamasının hakkaniyete aykırı olduğunu, gerekirse telefon üzerinde inceleme yapılması gerektiğini, erkeğin tam kusurlu olduğunu, şiddete ilişkin soruşturma dosyası, darp ve hastane raporlarının istenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü gerektiğini, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabul edilmesi ile hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakası miktarlarının artırılması gerektiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç