muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10461, Karar No: 2022/3891, Tarih: 02.03.2022

Somut olayda, davacı yolcu konumundadır. Soruşturma dosyasındaki ifade tutanaklarından davacı ile davalı nezdinde sigortalı bulunan araç sürücüsünün arkadaş oldukları anlaşıldığından olayda hatır taşıması bulunduğunun kabulü ile tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların, haksız fiilin tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzük'üne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 15/04/2019 tarihli iki adli tıp uzmanı ile bir beyin ve sinir cerrahisi anabilim dalı uzmanı tarafından hazırlanan raporunda Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %47 sürekli maluliyetin tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesinde;

" (1) Özürlü sağlık kurulu; iç hastalıkları, göz hastalıkları, kulak-burun-boğaz, genel cerrahi veya ortopedi, nöroloji veya ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanlarından oluşur.

(2) Özürlü sağlık kurulu raporu vermeye yetkili sağlık kurumunda, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekiminin bulunması halinde, bu uzmanın özürlü sağlık kurulunda yer alması zorunludur.

(3) Değerlendirilecek özür, birinci fıkrada sayılan uzmanlık dallarının dışında ise ilgili dal uzmanının da kurulda bulunması şarttır. Kurulda bulunan hekimler birbirlerinin yerine karar veremezler.

(4) Eğitim ve araştırma hastanelerinde özürlü sağlık kuruluna şefler, bulunmadıkları zaman şef yardımcıları veya şeflerin görevlendirecekleri uzman hekimler girerler. Kurulun başkanı, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen hastanelerin baştabibi veya baştabibin görevlendireceği şef veya ana bilim dalı başkanıdır.

(4) Eğitim ve araştırma hastanelerinde özürlü sağlık kuruluna şefler, bulunmadıkları zaman şef yardımcıları veya şeflerin görevlendirecekleri uzman hekimler girerler. Kurulun başkanı, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen hastanelerin baştabibi veya baştabibin görevlendireceği şef veya ana bilim dalı başkanıdır.

(5) Asker hastanelerinde, baştabip yardımcısı veya baştabibten sonraki en kıdemli uzman hekim; asker eğitim hastanelerinde ise baştabip tarafından görevlendirilecek diğer üyelerden kıdemli bir öğretim üyesi kurula başkanlık eder.

(6) Sadece bir organ ya da sistemi ilgilendiren özürü bulunanlar için özürlü sağlık kurulu, o özürü ilgilendiren branştan üç uzman ile oluşturulabilir. Bu kurulun başkanlığını ilgili şef ya da anabilim dalı başkanı yürütür." sağlık kurulu heyetinin nasıl oluşturulacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, olay tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyet belirlenmiş olmasına karşın yönetmeliğin 6. maddesi kapsamında davacının yaralanması dikkate alınarak heyette olması gereken uzman hekimler bulunmadan iki adli tıp uzmanı ile bir beyin ve sinir cerrahisi anabilim dalı uzmanı tarafından maluliyet durumunun değerlendirildiği ve buna ilişkin davalı vekilinin itirazların da gerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti gerekse İtiraz Hakem Heyeti tarafından reddedildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde; davalı vekilinin itirazlarına göre olay tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde davacının yaralanması da dikkate alınarak heyette olması gereken uzman doktorların kontrolünde maluliyetin belirlenmesi gerekmektedir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

4-Sigortacılık yasası 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16'ncı maddesinin 13'üncü fıkrasına "(13)(Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazının REDDİNE, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34057, Karar No: 2016/13590, Tarih: 08.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34057 E.  ,  2016/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

UYAP kayıtlarında o yer C.savcısının temyiz dilekçesinin 22.01.2014 gününde havale edildiği anlaşılmakla temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Şikayetçi ... hakkında 09.03.2011 tarihli geçici raporda, sağ el 2. parmak metekarp proksimalde fissür tarzında fraktür gözlendiği, ... Devlet Hastanesi ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen 21.03.2011 tarihli kesin rapora göre; sağ el 2. metekarp yaralanmasının yumuşak doku travması olarak değerlendirildiği, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği, yine aynı hastane beyin ve sinir cerrahisi uzmanının kesin raporuna göre; yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği, bu şekilde raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, şikayetçiye ait tüm film, grafi, rapor ve tedavi evrakları en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3080, Karar No: 2006/7766, Tarih: 12.06.2006

10. Ceza Dairesi 2005/3080 E., 2006/7766 K.

**10. Ceza Dairesi 2005/3080 E., 2006/7766 K.**

**- ÇEK BEDELİNİN YABANCI PARA İLE BELİRLENMESİ

- YABANCI PARA İLE ÖDEME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 83 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 1 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 16 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 714 ]

**"İçtihat Metni"**

3167 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık Cem'in yapılan yargılaması sonucu, mahkumiyetine ilişkin (Karşıyaka Dördüncü Asliye Ceza Mahkemesi) nce verilen 10.10.2003 tarih ve 2001/281 esas, 2003/658 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 15.02.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı; dosya İncelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlar Kanunu'nun 83/2, Türk Ticaret Kanunu'nun 714 ve 1567 sayılı Kanun ile bu Kanuna dayanılarak çıkartılan Bakanlar Kurulu Kararları gereğince, yabancı para cinsinden keşide edilen çeklere ilişkin olarak 4814 sayılı Yasa ile değişik 3167 sayılı Yasanın 16/1. maddesinde öngörülen ağır para cezasının belirlenmesinde, suça konu çekin ibraz tarihinde Merkez Bankasınca belirlenen efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak miktarın ağır para cezası olarak tayini gerekirken yazılı şekilde yabancı para birimi üzerinden hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

a- 4814 sayılı Kanunla değişik 3167 sayılı Kanunun 16/3. maddesinde öngörülmediği halde, sanığın çek keşide etmekten de yasaklanmasına karar verilmesi,

b- 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 4667 sayılı Yasanın 77. maddesi ile değişik 164/son maddesi yanlış yorumlanarak, avukatlık ücretinin katılan yerine davanın tarafı olmayan "katılan vekili" lehine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 12.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14297, Karar No: 2014/1690, Tarih: 21.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14297 E.  ,  2014/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/62737

MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2011/159 (E) ve 2011/402 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddine ilişkin 06/12/2011 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağduru yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, maddesi gereğince tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2854, Karar No: 2017/5492, Tarih: 26.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/2854 E.  ,  2017/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın "şizofreni hastası olduğuna" ilişkin beyanı karşısında, sanığın şizofreni veya başka bir akıl hastalığı nedeniyle tedavi görüp görmediğinin araştırılması, varsa önceye ait tedavi evrakları ve raporları da getirtilerek dava dosyası ile birlikte uzman bir kurum veya kuruluşa gönderilerek, "suç tarihinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, bu fiile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; sanık hakkında kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20258, Karar No: 2018/6364, Tarih: 05.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20258 E.  ,  2018/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının yetkili hamil olduğu çekleri davalı bankaya süresinde ibraz etmesine rağmen davalının çek üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığı gerekçesiyle her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktarı davacıya ödemediğini, imzaların keşideci ...’a ait olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bankaların çek üzerindeki keşideci imzasının hesap sahibine ait olup olmadığını kontrol etmekle yükümlü olduğunu, davalının takibe konu çekler üzerinde yaptığı incelemede keşideciye ait olduğu iddia edilen imzaların hesap sahibine ait olmadığının tespit edildiğini belirterek davanın reddine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davaya konu çekler ve çeklerin arkasında bulunan banka kaşeleri incelendiğinde çek hamili olan davacının çek asıllarını muhatap bankaya ibraz ettiği, ancak davalının keşideci imzasının tutmadığı gerekçesiyle sorumlu olduğu bedeli ödemediği, keşideci ...’ın duruşmada çeklerdeki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, bankanın sorumluluk bedellerini ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline, alacak likit olmayıp borçlunun kötü niyetli olduğu ispat edilemediğinden davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6630, Karar No: 2024/4491, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6630 E.  ,  2024/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/610 E., 2023/942 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/915 E., 2020/541 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların 17.03.2018 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının olmadığını, erkeğin bağımlılık derecesinde alkol problemi olduğunu, aldığı alkolün etkisi nedeni ile koridorlarda uyuduğunu, yemek masalarında kustuğunu, çişini evin herhangi bir yerine yaptığını, çocuk olması için hastane kontrolünü kabul etmediğini, sabıkalı olduğunu daha sonra öğrendiğini, darp ettiğini, annesine gittiğinde dönmemesini istediğini, sağlığının etkilendiğini ve zona olduğunu, takıları vermediğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın lehine aylık 4.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının erkek için "neyi var ki onun bir kuru maaşı var ben onu zengin sanıyordum,..ben onu kafamda bitirdim, onunla işim bitti, istemiyorum" dediği, kadının birlik görevlerinden kaçınmak ve haksız maddî taleplerde bulunmak için evi terk ettiğini, evliliğin 3. haftasında çocuk için baskı yaptığını ve aceleye getirmeye çalıştığını, kadının ikinci, erkeğin ise ilk evliliği olduğunu, kadına karşı yanlış hareketi olmadığını, kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunarak yaşadıkları küçük yerde dedikoduya sebep olarak erkeği zor durumda bıraktığını, toplum içinde hakaret ettiğini, ailesine kötü davranarak hakaret ettiğini, ev işi yapmadığını, lüks taleplerinin olduğunu, gelirini gizlediğini, evliliğe ne maddî ne de manevî bir katkısının olmadığı gibi erkeği ve erkeğin ailesini de evin yükümlülükleri için kullandığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına ve erkek lehine 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin aşırı derecede alkol aldığı, bu alkolün etkisi ile evde ve kadının olduğu ortamlarda irade dışı davranışlarda bulunduğu, tanıkların yanında kadına hitaben, "aptal mısın, mal mısın" sözleriyle kadına hakaret ettiği, kadının evlilik kurumunun önemle parçalarından olan çocuk istemesine rağmen, erkeğin çocuk istemediği ve erkeğin ekonomik koşullar nedeni ile işten çıkartıldığı, kadının ise alınacak aracı beğenmediği, kafasında evliliği sildiğini söylediği, evlilikte yaşadığı sıkıntılar nedeni ile zona geçirdiği, çalıştığı hususunun kanıtlanamadığı, toplanan deliller ışığında evlilik birliği temelinden sarsılmasında kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu, tarafların sosyal ekonomik durumları, gelir durumları ve mal varlıkları nazara alınarak kadının yoksulluğa düşeceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu, kadına ait bir iş yeri yolmadığı, uzun yıllar ağır şartlarda ablasının yanında kuaför olarak çalıştığı, kadının kendine ait bir evi olmadığı, adına olduğu iddia edilen ev de üç kız kardeşin babalarından kalan birikimlerle ortak aldıkları ev olduğu, erkeğin kusur durumu ve mal varlığı dikkate alındığında takdir edilen tazminat ve nafaka miktarlarının çok düşük olduğu, karşı dava reddedildiği halde erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu ileri sürülerek kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları ile vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; karşı tarafın iddialarını ispat edemediğini, delillerin takdirinde hataya düşülerek hatalı kusur belirlemesinin sonucu, kadın lehine maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu, erkeğin alkolün etkisi ile irade dışı davranışlarda bulunduğu iddiasının ispat edilemediğini, kadının yeminsiz dinlenen öz kardeşinin beyanı ile erkeğe hakaret vakıasının yüklenmesinin doğru olmadığını, asıl hakaret edenin kadın olduğunu, dosyadaki deliller, tanık beyanları, karşı taraf adına kayıtlı taşınmazları dikkate alarak taşınmazları ve geliri olan yoksul konumunda olmayan karşı tarafın nafaka taleplerinin reddine karar vermesi gerekirken kabul etmesi hatalı olduğu, tam kusurlu kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hukuka uygun olmadığı ileri sürerek kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç