muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10504, Karar No: 2017/17201, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10504 E.  ,  2017/17201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18082, Karar No: 2006/21493, Tarih: 16.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18082 E.  ,  2006/21493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22356, Karar No: 2013/15491, Tarih: 25.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22356 E.  ,  2013/15491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5894, Karar No: 2024/1382, Tarih: 29.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5894 E.  ,  2024/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/384 E., 2023/723 K.

DAVA TARİHİ : 11.11.2019 - 29.11.2019

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü yeniden esas hakkında hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/647 E., 2021/725 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline ilgisiz olup, annesinin, evlilik birliğine, kadının giyimine, saç rengine müdahalesine sessiz kaldığını, kadına ait aracı sürekli olarak kullandığını, psikolojik şiddet uyguladığını, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, sürekli sosyal medyada vakit geçirdiğini, sık sık evliliğe uygun olmadığını söylediğini, arkadaşlarıyla yurtdışı tatillerine gittiklerini, cinsel birliktelikten kaçındığını, erkeğin ailesinin kadını dışladığını, erkeğin, kadının ailesi ile görüşmekten kaçındığını, kadına HPV virüsü bulaştırdığını, 2019 yılı Nisan ayından itibaren aile konutuna gelmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek (asıl) cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının, 2019 yılı Nisan ayında evi sebepsiz yere terk ettiğini, ailesinin maddî durumunun kötüleşmesini kabullenemediğini, evlilikten maddî çıkar beklentisi içinde olduğunu, HPV taşıyıcısı olduğunu ve müvekkiline bulaştırdığını, kıskanç davrandığını, evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini belirterek kadının davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, eşine karşı ilgisiz olduğu, kadına evlilik öncesi yeni yapılmakta olan ev bitince mobilya alınacağına dair söz verilmesine rağmen, geçici olarak oturdukları yerde kadının kardeşinin ikinci el mobilyalarıyla oturdukları, erkeğin ailesinin ekonomik sıkıntıya girmesi sonucu yeni eve taşınma durumunun olmadığı, kadının babasının yardımcı olma teklifinin de erkek ve ailesi tarafından olumlu karşılanmadığı, kadının, işten çıkmasının istendiği, çalışmadığı, modern giyinirken kıyafetlerine karışıldığı, kapalı giyinmeye başladığı, sarı saçlarını siyaha boyatmak zorunda kaldığı, kadının evlenmeden önce babası tarafından alınmış aracının erkek tarafından kullanılmaya başlandığı, erkeğin ev dışında bekar erkek arkadaşlarıyla vakit geçirdiği, erkeğin ağır kusurlu, kadının kusursuz olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının çalışmaya başlaması nedeniyle yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili özetle; HIV virüsünü erkekten kaptığını, bu konuda namus kavramı üzerinden müvekkile saldırıldığını belirterek kusur, tazminat miktarları ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki boşanma davası, kusur, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, erkeğin reddedilen tazminat talepleri ve tedbir nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının 26.07.2021 tarihinden itibaren asgari ücret seviyesinde işe başladığı, erkeğin ise aile şirketinde çalışıp adına kayıtlı taşınmazlar olduğu, erkeğin ekonomik gücü ile kadının gelir seviyesi arasındaki fark dikkate alınarak tazminat miktarlarına ve reddedilen yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadın yararına 150.000.00 TL maddî, 100.000.00 TL manevî tazminata, aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının sair, erkeğin tüm istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek her iki boşanma davası, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar, erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka takdirinin isabetli olup olmadığı, isabetli ise miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, erkek yararına tazminata hükmedilme koşulları gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı- karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunmuş ise de; toplanan delillerden kadının çalıştığı, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde kadın için yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere erkeğin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Ayşenur'a iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13680, Karar No: 2025/12309, Tarih: 21.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/13680 E.  ,  2025/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1085 E., 2020/561 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/24 E., 2019/218 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 3, 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3493, Karar No: 2012/6407, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3493 E.  ,  2012/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MURATLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı bulunduğu 81 nolu parsel üzerindeki iki dükkan ve iki normal katın davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek, müdahalenin menine ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, taşınmazı iyiniyetli olarak kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu bahçeli ev niteliğindeki taşınmazın davacı, davalı H. ve dava dışı 3.kişi adına 1/3'er paylarla  kayıtlı olduğu, diğer davalı M'in kayda dayalı hakkının bulunmadığı, taşınmazda zemin + 2 normal katlı binanın yer aldığı, zemindeki iki dükkanın davalı H. tarafından, dükkan üstündeki dairenin de diğer davalı M .tarafından kullanıldığı, bu katın üstündeki dairenin ise kaba inşaat halinde ve kullanılamaz durumda olduğu anlaşılmaktadır.

Davalılardan M.'in üstün bir hakkı olmaksızın taşınmazı kullandığı saptanarak mutlak olarak elatmasının önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Öte yandan, taşınmazın paydaşları arasında fiili kullanım biçiminin oluştuğu iddia ve ispat edilmiş değildir.

Bu durumda, paydaş olan  davalı H. hakkındaki elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olması kural olarak doğru ise de, davalı H.'in davacının payına vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, anılan davalı bakımından mutlak olarak elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; her bir davalının kullandığı bölümler yönünden ecrimisilin ayrı ayrı hesaplanması ve her bir davalı aleyhine davacının payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, taşınmazın tümü üzerinden belirlenen ecrimisilden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10158, Karar No: 2013/2134, Tarih: 12.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10158 E.  ,  2013/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu “motorlu araç trafik belgesinin” kriminal polis laboratuvarında incelenmesi sonunda düzenlenen ekspertiz raporunda, araç muayene bölümündeki “soğuk mühür izi” ile “hologramın” laboratuvar arşivinde bulunan orjinalleri ile karşılaştırıldıklarında uyumlu olmadıklarından araç muayene işleminin sahte olduğuna ve bu sahteliğin ilk nazarda dikkati çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetini haiz olduğuna ilişkin teknik tespitler karşısında tebliğnamedeki 1 no'lu; sanığın, araç muayene işleminin, tanık olarak dinlenen şahıs aracılığıyla aracın teknik muayenesi yapılmadan, belge üzerinden yaptırıldığına ilişkin kabulü karşısında mahkemenin, yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğuna dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden 2 no'lu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15022, Karar No: 2015/12498, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15022 E.  ,  2015/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “... Köyü .../...” adresinde çalıştığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının son ikametinin nüfusa kayıtlı olduğu yer olan ... olabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. ... Cad. No:440 B4/32 Merkez/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 20/1. maddesi uyarınca “Bir yerleşim yerinin değiştirilmesi yenisinin edinilmesine bağlıdır."

... İlçe Emniyet Müdürlüğü, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü, ... İl Emniyet Müdürlüğü, ... İlçe ... Komutanlığı, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü, ... İlçe ... Komutanlığı ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün çeşitli tarihlerdeki tutanaklarından kısıtlı adayının sürekli ikamet değiştirdiği, son olarak ... ... ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi olmakta olduğu anlaşılmıştır. Kısıtlı adayının ... adresi olan “... Mah. ... Cad. No:440 B4/32 Merkez/...” adresinden ayrıldıktan sonra yeni ikamet adresi edinmediği, en son ikamet adresinin bu adres olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1646, Karar No: 2020/1254, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1646 E.  ,  2020/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.