muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/266, Karar No: 2012/1790, Tarih: 02.10.2012

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istemli 03.02.2012 gün ve 209471 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

18.10.2007 tarihinde saat 17.00 sıralarında Jandarmaya yapılan ihbarda, Eskişehir- Ankara karayolu üzerinde Organize Sanayi Bölgesi'nde faaliyet gösteren A…. akaryakıt istasyonunda Osman isimli bir kişinin beyaz Şahin marka …………..plakalı otomobil ile beklediği, araç içerisinde ecstasy hap bulundurduğunun bildirilmesi üzerine, belirtilen adreste görevliler tarafından yapılan araştırmada akaryakıt istasyonunda söz konusu aracın yeni yıkanmış ve park edilmiş olduğu, yanında da sanığın bulunduğunun tespit edildiği,

Görevliler tarafından araç içerisinde yapılan aramada ve sanığın üst kontrolünde ihbara konu uyuşturucu hapların bulunamadığı, araç çevresinde yapılan araştırmada aracın bulunduğu yere yaklaşık 25-30 metre uzakta bulunan, üst üste yığılmış bordür taşlarının altına konulmuş gazete kağıdına sarılı şekilde 290 adet hapın bulunarak el konulduğu, sanığın evinde yapılan aramada ise  suç unsuruna rastlanılmadığı,

Bursa Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen 20.11.2007 tarih ve 329 sayılı raporda, toplam 118,9 gram ağırlığında olan 290 adet hapın uyuşturucunun etken maddesi olan 28,4 gram MDMA içerdiğinin saptandığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık kolluk görevlileri E…, K… ve İ….; ihbar sonucunda O…. adlı şahsın aracı ile olay yerinde ecstasy tabir edilen hap satacağı veya devredeceği şeklinde bilgi edinilmesi üzerine adrese gittiklerini, benzinlikte anılan araç dışında başka bir aracın bulunmadığını, şahsın arabasında ve üzerinde suç konusu ile ilgili bir şey bulmadıklarını, sadece şırınga ve kelebek bıçak bulduklarını, olay  yerine gelirken benzinlikten uzaklaşan motosiklet görmediklerini, sanığın arabasını da yıkadığını öğrendiklerinde, arabanın yıkandığı mahalde arama yaptıklarını, söz konusu olan uyuşturucu hapları gazete kağıdına sarılı ve bordur taşlarının altında saklanmış vaziyette araçtan yaklaşık 30 metre uzaktaki alanda bulduklarını, istihbari bilgiyi kimin verdiğini bilmediklerini söylemişlerdir.

Sanık kollukta; “Ben 18.10.2007 günü saat 17.00 sıralarında Eskişehir sanayi bölgesinde bulunan E…. Sanayi Sitesinde faaliyet gösteren B… Giyim fabrikasında işçi  olarak çalışmak amacıyla iş görüşmesi yapmak için gidecektim. Eskişehir- Ankara karayolu üzerinde bulunan A… isimli akaryakıt istasyonuna ait araç yıkama yerine gelerek kendime ait ….. plakalı Şahin marka aracımı yıkadım. Dinlenmek için aracımın yanında beklerken, bulunduğum yerin karşısındaki petrol kısmına motosikletli iki kişi geldi.  Motosikleti tam olarak  seçemedim ve üzerindeki kişileri de tanımıyorum, birisi motosikletten aşağıya indi ve yolun karşısına geçerek benim bulunduğum benzinliğin yan tarafındaki boş araziye geldi. Bulunduğum yerden geçerken bana bakarak geçti ve diğer karşı tarafta kalan motosikletli kişi gelerek bana bakarak, geçen şahsı alarak gitti, aradan 10 dakika sonra da Jandarma araçları geldi, görevli Jandarmalar hakkımda bir ihbarın olduğunu ve aracımda uyuşturucu madde bulundurduğumu söylediler. Ben de aracımda uyuşturucu madde bulundurmadığımı, üzerimi ve aracımı arayabileceklerini söyledim, arama yaptılar, uyuşturucu madde bulamadılar. Bulunduğumuz yerin çevresinde de araştırma yaptılar, görevlilerden birisi elinde bir poşetle geldi ve içindekilerin bana ait olup olmadığını sordu, ben de içerisinde ne olduğunu sordum, bana uyuşturucu hap olduğunu, ben de bunların bana ait olmadığını, buldukları yere benim koymadığımı söyledim. Ben uyuşturucu madde satışı yapmıyorum ve kullanmıyorum, bulunan bu uyuşturucu maddelerden de bir bilgim yoktur” biçiminde, mahkemede de ek olarak ve özetle; “Suçlamayı kabul etmem, ele geçen maddeler kime aittir bilmem, hapların bulunduğu benzin istasyonunda ben tesadüfen bulunuyordum. B. Turizm'de çalışan B’nin yanına giderken arabamın motorundan ses gelince benzinlikte durdum, motorun soğumasını bekledim, o arada arabamı yıkadım, benzinliğe gireli 15-20 dk. olmuştu. İfadelerimde bahsettiğim motosikletin plakasını görmedim, benzinlikte beni tanıyan kimse yoktur, neden benim ismim, kullandığım arabanın rengi ve plakası ve bulunduğum yer belirtilerek istihbari bilgi verilmiş bilemem, bana komplo kurulmuş olabilir, arabamdaki enjektörü bir şey için almıştım, neden aldığımı hatırlamıyorum, şeker hastalığım falan yoktur”  şeklinde savunma yapmıştır.

5237 sayılı TCY’nın “uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3. fıkrası “Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır”  biçiminde düzenlenmiş olup, anılan madde uyarınca bir mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli kanıt elde edilmiş olması gerekmektedir.

Latince “in dubio pro reo” olarak ifade edilen ve masumiyet (suçsuzluk) karinesinin bir uzantısı olan “şüpheden sanık yararlanır ilkesi” ceza yargılaması hukukunun evrensel nitelikteki önemli ilkelerinden birisidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, teorik de olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. İhtimallere dayanan gerekçe ile hüküm kurulamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Her ne kadar ihbara konu edilen haplar sanığın bulunduğu yerin 30 metre yakınında ele geçirdilmiş ise de; sanığın evinde, aracında ve üzerinde yapılan aramalarda herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamış olup, ele geçen uyuşturucu maddenin de sanığa ait olduğunu gösterir istihbari bilgi dışında, sanığın yüklenen suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlediği hususu kuşku boyutunda kalmaktadır. Mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için suçun her türlü  şüpheden uzak bir şekilde sabit olması gerekmekte olup, aksi durumda, günümüzde kabul görmüş evrensel bir ilke olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, sanığın beraatına hükmolunmalıdır.

Bu itibarla, sabit olmayan atılı suçtan sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği yönündeki Özel Daire bozma kararı isabetli olup, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi; “suçun sabit olduğu” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2010 gün ve 179-36 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2012 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 02.10.2012 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1717, Karar No: 2025/1799, Tarih: 08.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1717 E.  ,  2025/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1149 E., 2024/258 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kınık Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/211 E., 2021/138 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ..., karşı taraftan davalı vekili Avukat ........ geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 402 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının, sınırdaş olan 402 ada 3 parsel sayılı taşınmazı 24.10.2019 tarihinde satın aldığını, davalının söz konusu taşınmazı 500.000,00 TL bedel ile satın aldığını, satış bedelinin yüksek gösterildiğini, 5403 sayılı Kanun'un 8/i maddesi gereğince davacının ön alım hakkını kullanmak istediğini belirterek; davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; satış bedelinin resmi senette gösterilen bedel olduğunu, asıl Toprak Koruma Yasasından faydalanması gereken kişinin müvekkili olduğunu, çünkü üretim yapmakta ve araziyi işlemekte ve işletme kurmakta olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğünün üzerinde alana sahip olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesince zorlama gerekçeler ile davanın reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmaz dikili tarım arazisi olarak değerlendirilmiş ise de, bilirkişi raporunda sulu tarım arazisi niteliğinde olduğunun bildirildiğini, çelişkili kararlar verildiğini, arazi büyüklüğüne göre değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 5403 sayılı Yasa'nın 8/i maddesi uyarınca açılan ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 5403 sayılı Yasa'nın 8/i maddesi uyarınca açılan ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunla, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda değişiklik yapılmış ve Kanuna “Ön Alım Hakkı” kenar başlıklı 8/i maddesi eklenmiştir.

Bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca, tarımsal arazilerin satılması hâlinde sınırdaş tarımsal arazi maliklerinin de ön alım hakkına sahip olduğu; tarımsal arazi, sınırdaş maliklerden birine satıldığı takdirde, diğer sınırdaş maliklerin ön alım haklarını kullanamayacağı; ön alım hakkına sahip birden fazla sınırdaş tarımsal arazi malikinin bulunması hâlinde, tarımsal bütünlük arz eden sınırdaş arazi malikinin ön alıma konu tarımsal arazinin mülkiyetinin devrini talep edebileceği ve ön alım hakkının kullanılmasında Türk Medenî Kanun'u hükümlerinin uygulanacağı hükmü yer almaktaydı.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun (5403 sayılı Kanun);

a) "Amaç" kenar başlıklı 1. maddesi şöyledir:

"Bu Kanunun amacı; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemektir."

b) "Tanımlar" kenar başlıklı 3. maddesinin ilgili bölümleri şöyledir:

"...

h) (Değişik: 30/4/2014-6537/3 md.) Asgari tarımsal arazi büyüklüğü: Üretim faaliyet ve girdileri rasyonel ve ekonomik olarak kullanıldığı takdirde, bir tarımsal arazide elde edilen verimliliğin, söz konusu tarımsal arazinin daha fazla küçülmesi hâlinde elde edilemeyeceği Bakanlıkça belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğünü,

ı) (Değişik: 30/4/2014-6537/3 md.) Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü: Bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak il ve ilçelerin ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerini,

...

İfade eder."

6537 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (6537 sayılı Kanun) ile değişik 5403 sayılı Kanun'un 8. maddesi 3. fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..."

"Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..."

Sınırdaş tarım arazisi maliklerine ön alım hakkı veren 8/i maddesinin ikinci fıkra hükmü, 15 Mayıs 2014 tarihli ve 29001 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiş; 28.10.2020 tarihli ve 7255 sayılı “Gıda, Tarım ve Orman Alanında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun”un 20. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. 7255 sayılı Kanun 4 Kasım 2020 tarihli ve 31294 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

Bu tespitlere göre sınırdaş tarım arazisi maliklerine ön alım hakkı veren 5403 sayılı Kanun'un 8/i maddesinin ikinci fıkra hükmü, 15 Mayıs 2014 ila 4 Kasım 2020 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır.

6537 sayılı Kanunla getirilen kısıtlamalar, malike ait yetkilerden biri olan tasarruf yetkisine önemli kısıtlamalar getirmekte, bu kısıtlamalarla tarımsal alanların bölünmesinin önüne geçilmesi ve tarımsal verimin artırılması amaçlanmaktadır.

Kanun koyucu, belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğünün altındaki parsellerin satışa konu edilmeleri halinde, satın almada öncelik hakkını komşu parsel malikine tanımak suretiyle, belirlenen miktarın altındaki tarım arazilerinin komşu parsellerle birleştirilmesini ve asgari tarımsal arazi büyüklüğüne kavuşturulmasını hedeflemiştir.

Somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesince 5403 sayılı Kanun'un 8/3. maddesinde dikili tarım arazilerinde asgari büyüklük 0,5 hektar (5.000 m²) olarak düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın 5403 sayılı Kanun’un 8. maddesinde belirtilen asgari tarımsal arazi büyüklük miktarı ile hedeflenen miktarın çok üzerinde olduğu, hatta Kanun'un 8/A maddesinde belirtilen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğünün (10.000 m²) de üzerinde olduğu anlaşıldığından, bu taşınmaz hakkında ön alım hakkının kullanılması için haklı bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, dava konusu taşınmaz dikili tarım arazisi olarak nitelendirilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan 04.02.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu 402 ada 3 parsel sayılı taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu, keşif tarihi itibarıyla taşınmazın tamamının sürülü olduğu ekili ve dikili tarımsal ürün bulunmadığı belirtilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmenin bilirkişi raporu ile çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece yapılması gereken dava konusu taşınmazın niteliği Gıda Tarım Hayvancılık Müdürlüğünden de sorularak bilirkişiler tarafından duraksamaya yer olmayacak şekilde belirlendikten sonra davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Yargıtay duruşma vekâlet ücreti olan 28.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15543, Karar No: 2022/3379, Tarih: 17.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/15543 E.  ,  2022/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın hükümden önce 05.01.2020 tarihinde ölmesi nedeniyle müdafilik görevi sona erdiğinden, Av. ...'ın temyize hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 17.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4336, Karar No: 2020/1532, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4336 E.  ,  2020/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6330, Karar No: 2018/357, Tarih: 17.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6330 E.  ,  2018/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2016 tarih ve 2015/296-2016/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş.’ye 07/12/1999 tarihinde 3.000,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, henüz vadesi gelmemişken 21.12.1999 tarihinde ... tarafından ... A.Ş’ye el konulduğunu, müvekkilinin parasının sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini, ... A.Ş yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri sürerek toplam 3.850,00 TL’nin bankaya yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davacının ... hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin ... Bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili, davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalı bankaca davacıların paralarının hesaben ... dışına gönderilmiş gibi bir işleme tabi tutulmak suretiyle ... Merkez Şubesi bünyesinde kalmasının sağlandığı, off shore hesabına gönderilmiş gibi işleme tabi tutulan paraların aslında fiilen gönderilmediği, sorumluların bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkum oldukları, konusu suç teşkil eden eylem nedeniyle davalı bankanın ve şirketin haksız kazanç elde ettiği, davacının zarara uğratıldığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile, 3.000,00 TL'nin ilk hesabın açıldığı 07/12/1999 tarihinden itibaren davanın konusuna ve tarafların sıfatına göre avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve fer’i müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalı ...Ş'nin külli halefi olduğu ... A.Ş.’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak ... Bank Ltd. hesabına gönderildiği iddiasına dayalı olarak açılmış alacak istemine ilişkindir.