muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6085, Karar No: 2018/10711, Tarih: 22.10.2018

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir. 5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev de görür.

Yukarıdaki genel açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay değerlendirildiğinde;

AİHS'nin 10/2. maddesi, ifade özgürlüğünün hangi durumlarda sınırlandırılabileceğine ilişkindir. Buna göre ifadenin sahibine ve dolayısıyla basına özgürlük tanıdığı gibi bir takım görev ve sorumluklular da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması;

- Ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması,

- Kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi,

Yukarıdaki genel açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay değerlendirildiğinde;

AİHS'nin 10/2. maddesi, ifade özgürlüğünün hangi durumlarda sınırlandırılabileceğine ilişkindir. Buna göre ifadenin sahibine ve dolayısıyla basına özgürlük tanıdığı gibi bir takım görev ve sorumluklular da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması;

- Ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması,

- Kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi,

- Sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması,

- Gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi,

- Yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması amacıyla, gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlama veya yaptırımlara tabi tutulabilir.

Uyuşmazlığa konu olayda, mahkemece verilen düzeltme ve cevap metni yayımlanması kararının, sözleşmede yer alan "kişilerin şöhret ve haklarının korunması" tanımından bağımsız ele alınarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Kişilerin şöhret (itibar) ve haklarının korunması nedeniyle ifade ve basın özgürlüğünün sınırlandırılması, AİHM'in başta Axel Springer AG/Almanya davası olmak üzere, emsal kararlarında;

- Basında yer alan haber veya yazının, genel kamu yararı güden bir tartışmaya katkıda bulunup bulunmadığı,

- Söz konusu edilen kişinin toplumda ne kadar iyi tanındığı (ünlülük derecesi) ve kişi hakkında aktarılan konu (mesleği/özel hayatı),

- Kişinin daha önceki davranışlarının yapılan habere katkısı ve toplumun algısına etkisi,

- Bilgiyi elde etmek için toplumca (sıklıkla) kullanılan yöntem(ler),

- Aktarılan haberin içeriği, aktarma biçimi, doğruluğu ve toplum üzerindeki etkileri,

- Haber nedeniyle basına uygulanan yaptırım türü (orantılılığı), gibi kriterlerin bir arada değerlendirilmesi suretiyle ortaya konulmaktadır. Buna göre, mahkeme içtihatlarında

genellikle, sıradan insanların kamu görevlilerine göre, kamu görevlilerinin ise kamuya mal olmuş sanatçı, iktidar (hükümet) ve siyasetçilere göre daha fazla korunmaya ihtiyacı olduğu kabul edilmiştir. Ancak siyasetçi dahi olsa, bazı durumlarda kişi haklarına getirilen bu korumanın basına sınırsız bir özgürlük vermediği de unutulmamalıdır (Von Hannover/Almanya).

Takvim gazetesinin 20.07.2015 tarihli nüshasının 1. Sayfasında, hakkında yolsuzluk iddiası bulunan bir belediye başkanıyla başvuran kişinin eskiden birlikte çektirdiği bir fotoğrafın altında ilgili belediye başkanı hakkındaki şikayetlerde menfaat karşılığı takipsizlik kararı verdiği iddia edilen bir savcının suç oluşturduğu iddia edilen eylemleri, devam eden 12. sayfadaki haberde ise aynı belediye başkanı için Yargıtay'da görülen dosyalarda menfaat karşılığı lehe karar verildiği, bu kararları veren daire başkanının başvuran kişinin yeğeni olması nedeniyle bir rezidansın başvuran kişiye verildiği ve belediyenin sergi salonlarındaki resim sergileri nedeniyle başvuran kişiye belediye bütçesinden haksız menfaat temin edildiği gibi suçlamalar yer almaktadır.

Basın özgürlüğü, şüphesiz kaynak gösterme yükümlülüğü olmaksızın, siyasetçiler veya kamu görevlileri hakkında, meslek veya görevlerinden dolayı ortaya çıkan yolsuzluk iddiaları hakkında haber yapma özgürlüğünü de içermektedir. Ancak siyasetçilerin özel hayatlarına ilişkin haberlerde dahi mutlak ve sınırsız olmayan basın özgürlüğü, siyasetçi olmayan sıradan insanların meslekleri, kazancı veya haklarında başlatılan soruşturmalar dolayısıyla yapılan haberlerde kişilerin itibarını zedelememek, masumiyet karinesine gölge düşürmemek ve kişilerin temel haklarını ihlal etmemek gibi yükümlülüklerle de donatılmıştır. Kanun yararına bozmaya konu edilen somut olayda, bir yargı mensubunun yeğeni olması dolayısıyla, başvuran kişinin yolsuzluğa aracılık ettiği ve bizzat yolsuzluk yaptığı iddiasıyla yapılan haberin, başvuran hakkında henüz ortada somut bir delil veya açılmış bir kamu davası yokken, başvuranın kişilik haklarını, masumiyet karinesi ihlal ettiği, isim ve fotoğrafının bu haberle birlikte açıkça yayımlanmasının ise kişinin temel hak ve özgürlüklerine aykırı olduğu gerekçesiyle verilen düzeltme ve cevap metni yayımlanması kararının; başvuran kişinin, haberin asıl muhatabı olan belediye başkanı, hakim veya savcılar gibi bir ünlülük derecesinin, siyasetçi veya kamu görevlisi gibi bir vasfının olmaması karşısında, adı geçen gazetenin basın özgürlüğünü AİHS'de yer alan kişinin şöhret ve haklarının korunması meşru nedeniyle ve AİHM kararlarındaki kriterlere uygun olarak sınırlandırdığı, dolayısıyla muhatabının itibarını toplum önünde zedeleyen bir haber olarak yorumlanması gereken bu haberin basın özgürlüğü kapsamında yorumlanamayacağı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9842, Karar No: 2010/1070, Tarih: 01.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9842 E.  ,  2010/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2004 tarih ve 2003/148-2004/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... İnş. Tur. San. Ltd. Şti’nin ortağı olduğunu, davalıların da şirkete ortak olduklarını, müvekkilinin anasözleşme ile şirkete müdür olarak atandığını, görev süresinin 3 yıl olup 2002 yılında dolduğunu, ortaklar arasında husumet bulunduğunu, pay ve paydaş çoğunluğu sağlanamadığı için yeni bir şirket müdürü atanamadığını, şirket adına açılması gereken davaların açılamadığını, MK’nun 427/4. maddesinde bir tüzel kişinin gerekli organlarından yoksun olması halinde yönetim kayyımı atanacağının düzenlendiğini, şirket ortakları arasında Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/133 E. sayılı dosyası ve icra dosyaları derdest olup bu dosyaların ortaklar arasındaki husumeti ortaya koyduğunu ileri sürerek, MK’nun 427/4 ve 431/2. maddeleri uyarınca ... İnş. Tur. San. Ltd. Şti’ne kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/133 E. sayılı dosyasının derdest olduğu, yine şirket ortakları arasında derdest olan icra takip dosyalarının bulunduğu, ... İnş. Tur. San. Ltd. Şti’nin 1998 yılında kurulduğu, 17.02.1999 ve 19.02.1999 tarihlerinde alınan kararlar dışında şirketçe karar alınmadığı, şirket müdürü seçilen davacının 3 yıllık görev süresinin 2003 yılında sona erdiği ve yerine yeni müdür atanmadığı, şirketin hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığı, gerekli organlarından yoksun kaldığı, yönetiminin başka yollardan sağlanamadığı, davacının iddialarında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile MK’nun 427/4 ve 431/2. maddeleri uyarınca ... İnş. Tur. San. Ltd. Şti’ni yönetmek üzere Yusuf Ziya Şen’in kayyım olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/431, Karar No: 2011/8219, Tarih: 21.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/431 E.  ,  2011/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/229112

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2008 gün ve 6/92 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın mağdurdan olan alacağı hukuki ihtilaf konusu olmakla tahrik sayılamayacağı, mahkemece de mağdurdan sanığa yönelen, haksız tahrik kabul oluşturan eylemin hakaretten ibaret olduğu ve sanığın mağduru basit tahrik altında öldürmeye teşebbüs ettiği kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında haksız tahrik nedeniyle cezanın 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesi uyarınca asgari hadden indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanığın mağduru, sol omuzda 2 tane, sol elde 2 tane, sol kolda 2 tane, sağ ön göğüste ve ensede birer tane olmak üzere toplam sekiz ayrı yerinden tabanca ile yaraladığı, sol kolda radial sinir paralizisi ve sol el 5. parmak falanksIarında fraktüre neden olan yaralanmaları nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebep1erin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8047, Karar No: 2014/23387, Tarih: 20.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8047 E.  ,  2014/23387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2004/198-2013/244

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının davalı idare tarafından tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı idare tarafından taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın haksız olarak el atıldığı kabul edilerek işin esası hakkından bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23427, Karar No: 2021/9534, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23427 E.  ,  2021/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9630, Karar No: 2024/3208, Tarih: 26.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/9630 E.  ,  2024/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/533 E., 2022/301 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen meslek hastalığından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde çalışmaktayken meslek hastalığına tutulduğundan bahisle 83.078,38 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2014 tarih ve 2013/86 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararıyla; davacının rahatsızlığının davalı iş yerinde oluşmadığı, yine davacının maluliyetinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen 22.12.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarih ve 2017/1009 Esas, 2018/7357 Karar sayılı kararı ile Üsküdar 1. İş Mahkemesinin 2008/416 Esas sayılı dosyasında "davacının iş yerinde gerçekleşen dava konusu hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitine" karar verildiğine, anılan dosya Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğine göre, Mahkemece davacının rahatsızlığının davalı iş yerinde oluştuğunun ispatlanamaması, davacının maluliyetinin bulunmaması nedenlerine dayanarak davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğundan bahisle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu 08.03.2022 tarihli kararla meslek hastalığının oluşumunda davalı işveren .... Ltd. Şti.’nin %70 oranında kusurlu, davacının kusursuz olduğu, hastalığın ortaya çıkmasında %30 oranında da kötü tesadüf veya kaçınılmazlık olgusunun rolünün bulunduğu, davacının tespit edilen %5,10 sürekli iş göremezlik oranının davalı aleyhine usuli kazanılmış hak oluşturduğu kabulünden hareketle davacı lehine 75.578,38 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme'nin yukarıda belirtilen 08.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme'nin yukarıda belirtilen 08.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemece, tazminata esas alınacak bilirkişi raporundaki hesaplamalardan hangisinin ne gerekçe ile hükme esas alındığının belirtilmediğini, Sağlık Bakanlığı Meslek Hastanesinin 08.07.2005 tarihli 237 sayılı raporunda davacının ellerde ağrı ve uyuşma şikayetlerinin Aralık 2002'de başladığının belirtildiğini, davacı işçinin müvekkili şirkette çalışmaya başladığı tarihin ise 10.04.2003 olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davacı işçinin rahatsızlığının belirtilerinin müvekkil şirkette çalışmaya başladığı tarihten önce dahi var olduğunun bu raporda ortaya konulduğunu, davacının müvekkili şirkette çalıştığı süreden önce nerede çalıştığı, iş dışındaki hayatının bilinmediğini, davacının müvekkili şirketteki çalışması ile oluşan rahatsızlık arasında uygun illiyet bağı kurulmadığını, davacının sürekli maluliyetini gerektiren bir rahatsızlığı olmadığı gibi, tazminat taleplerine dayanak oluşturan herhangi bir maddi-manevi zararı olduğunun da kanıtlanamadığını, bu nedenle Mahkemece kurulan hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen %5,1 maluliyet oranının sayın Mahkeme açısından hiçbir bağlayıcılığı olmamasına rağmen, sırf davacının bu konudaki hukuka aykırı ve dayanaksız talepleri dikkate alınarak bilirkişi raporları tanzim edilip hüküm kurulduğunu, yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla da sabit olduğu üzere, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından alınan kararların ve belirlenen maluliyet oranlarının yalnızca Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden mutlak surette bağlayıcı olduğunu, yargılama aşamasında ilgililerce Kurul kararına itiraz edildiği takdirde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili kürsü konseylerinden rapor alınması gerektiğini, raporlar arasında belirlenen çelişkilerin ise Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek kesin olarak karara bağlanacağını, davaya konu rahatsızlık hakkında da yargılama sürecinde birçok rapor alındığını, Adli Tıp Genel Kurulu raporu da dahil olmak üzere son üç raporda da davacının sürekli maluliyetini gerektirecek bir durumu olmadığının kesin olarak ortaya konulduğunu, dosyada mevcut 18.07.2007 tarihli kusur raporunda davalı işverenin %70 kusurlu olduğunun saptandığını, ancak hesap raporunda mevcut kusur raporu hiçe sayılarak davalı müvekkiline isnat edilecek kusur oranının %91,00 olarak belirlendiğini, dosyada mevcut raporlardaki hesaplamalar seçenekli olmasına rağmen, neden bu seçeneğin tercih edildiğinin Mahkemece açıklanmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 439 uncu maddesi.

3. Değerlendirme