muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/113, Karar No: 2011/207, Tarih: 11.10.2011

Soruşturma aşamasında yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre; maktüllere ateş edildiği ve mermilerin isabet ettiği sırada oturur durumda oldukları belirtilmiştir.

Sanıklar dışında olayın tek görgü tanığı olan, müşteki E... Ö...’ın, bozmaya konu kararda açıklandığı gibi, olayın sebebi ve sübutuna dair soruşturma aşaması ve duruşmadaki ifadelerinde genel olarak bütünlük bulunmakla birlikte kısmi çelişki de bulunmaktadır. Bu müşteki, olayın hemen akabinde aynı gün 25.03.2008 tarihinde kollukta el yazılı alınan ifadesinde, sanık İ.in kendisine yumrukla vurması üzerine, maktüllerin olaya müdahale etmek istediklerini, bunun akabinde sanık M...’nın maktüllere ateş ettiğini, söylemiştir. Bu ifadede maktullerin olaya müdahale etmek istediklerini söylemiş ise de, onların müdahale şekli hakkında bir açıklamada bulunmamış, vuruldukları sırada oturur konumda olduklarını belirten bilirkişi raporu mevcuttur.

Yine aynı müşteki, 27.03.2008 günlü ve detaylı kolluk ifadesinde, sanıkların odaya geldiklerinde ve kendisi İ.tarafından darp edilirken ve sanık M... ateş ederken, maktüllerin koltuklarında oturduklarını, yerlerinden kalkmadıklarını, sanıklara herhangi bir müdahalelerinin olmadığını, ifade etmiştir. Bu ifadesi bilirkişi raporunu ve olay sonrası mahallindeki bulgular ile vücuttaki yaraların yerleri ile ilgili raporları doğrulamaktadır.

Her hangi bir saldırı anında olay mahallinde bulunan kişilerin bedensel bir refleks gösterebileceği, ancak bunun müdahale etmek isteği olarak algılanması ya da müdahale edememe veya etmeme şeklinde değerlendirilmesi olağandır. Müştekinin ilk ifadelerinin buna göre değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki, otopsi raporu ve sonradan yapılan keşif ile bilirkişi raporlarına göre, maktüllerin oturur halde vuruldukları anlaşılmaktadır. Buna göre zaten silahla içeri girmiş olan sanık M...'nın durumunu gören maktullerin herhangi bir engellemede bulunamamaları hayatın olağan akışına uygundur. Tüm bu hususlar nazara alındığında maktullerin, müşteki E...'i darp etmeye çalışan sanık İ...'i engellemek istedikleri ve bunun için harekete geçtikleri (bunun üzerine yani İsmail'in müştekiyi rahat darp edebilmesi için sanık M...'nın maktulleri öldürdüğüne ilişkin) ne dair delil bulunmamaktadır. Mahkememizin bozma öncesi kabul ve uygulaması yerindedir. Bu durumda sanıkların eylemi TCK’nun 81/1. maddesine uyar.

Kaldı ki, herhangi bir tarafın kavgasına destek amacıyla, olaya aniden karışmak, ya da karışması muhtemel kişileri olay anında engellemek, onlara karşı suç işlemek, asıl failin eylemine iştirak, ya da şartları varsa bağımsız bir suç oluşturur. Çok taraflı ve iştirakçisi fazla olan, özellikle hayata ve vücut dokunulmazlığına karşı işlenen benzer suçlarda amaç suç ve araç suç ayrımı yapabilmek, ayrı bir kasıt belirleyebilmek mümkün görülmemektedir” gerekçesiyle direnilmiştir.

Kaldı ki, herhangi bir tarafın kavgasına destek amacıyla, olaya aniden karışmak, ya da karışması muhtemel kişileri olay anında engellemek, onlara karşı suç işlemek, asıl failin eylemine iştirak, ya da şartları varsa bağımsız bir suç oluşturur. Çok taraflı ve iştirakçisi fazla olan, özellikle hayata ve vücut dokunulmazlığına karşı işlenen benzer suçlarda amaç suç ve araç suç ayrımı yapabilmek, ayrı bir kasıt belirleyebilmek mümkün görülmemektedir” gerekçesiyle direnilmiştir.

Sanık M... Ş... yönünden re’sen temyize tabi olan hükmün sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının “bozma” istemli 14.04.2011 gün ve 59022 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılacağına ilişkin bir yasa kuralı bulunmadığından, 1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 318. maddesi uyarınca sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme yapılması isteminin reddine karar verildikten sonra, dosya üzerinde yapılan incelemede:

Sanıklar M...Ş... ve İ... A...’ın, maktüller S... G... ve İ... G...’i kasten öldürme suçlarından TCY’nın 81/1. maddesinin iki kez uygulanması suretiyle cezalandırılmalarına karar verilen olayda; Özel Daire ve yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların eylemlerinin TCY’nın 82/1-h maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunun nitelikli halini oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanıklar M...Ş... ve İ... A...’ın, maktüller S... G... ve İ... G...’i kasten öldürme suçlarından TCY’nın 81/1. maddesinin iki kez uygulanması suretiyle cezalandırılmalarına karar verilen olayda; Özel Daire ve yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların eylemlerinin TCY’nın 82/1-h maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunun nitelikli halini oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Bafra Belediye Spor’un Bafra’da oynadığı maçlarda stad içinde simit satışı yapan sanık İ... A...'ın, Bafra Spor’un Çorum Spor’la yapacağı maçın seyircisiz oynanacağı yönünde duyumlar alması üzerine, olay günü Bafra Spor Kulübü müdürü olan şikayetçi E... Ö...’ı telefonla arayarak “bu haftaki Çorum Spor maçı seyircisiz oynanacak diye duydum, böyle bir şey var mı, doğru mu” diye sorduğu, şikayetçi E...'in “henüz böyle bir şey yok” demesine rağmen maçın seyircisiz oynanacağını düşünen sanık İ..'in, “maç seyircisiz oynanmayacaksa ilan verin anons yaptırın, taraftarların haberi olsun” demesi üzerine, şikayetçi E...'in, sanık İ...'e hakaret edip telefonu kapattığı, bu duruma kızan sanığın, şikayetçi ile görüşmesinden hemen sonra akrabası olan sanık M... Ş...’i telefonla arayarak görüştüğü, görüşmenin hemen ardından minibüsle giderek sanık M...'yı işyerinin önünden aldığı, birlikte Bafra Belediye Spor Kulübü binasına geldikleri, şikayetçi E... ile maktüllerin bulunduğu odaya girdikleri, sanık İ...'in şikayetçi E...'e telefonda kendisiyle görüşenin kim olduğunu sorması üzerine, E...'in de görüşmeyi kendisiyle yaptığını söylediği, bu sırada sanık M...'nın, odanın kapısını kapatarak silahını çekip “kimse kıpırdamasın” dediği, sanık İsmail'in de şikayetçi E...'e saldırarak yumrukla vurmaya başladığı, şikayetçi E...’in de karşılık verdiği, maktüller S...G...ve İ... K...'un, şikayetçi E..'e saldıran sanık İ...'i engellemeye çalışmaları üzerine, sanık M...'nın, araya girmeye ve sanık İ...'e müdahale etmeye çalışan maktüllerden önce İ.e ateş ederek göğüs sol ve sol ön kol bölgesinden, ardından da S.'a ateş ederek göğüs bölgesinden yaraladığı, sonra da şikayetçi E...'e ateş ederek onu da yaralayıp sanık İ... ile birlikte odadan çıktıkları, sanığın oda içerisinde toplam 7 el ateş ettiği, sanık M.'nın araca bindikleri sırada yardım istemek için bina dışına çıkan E...'e tekrar 6 el daha ateş ederek sanık İ.'in kullandığı araçla olay yerinden uzaklaştıkları, olay sonrasında S... G... ve İ... K...’un öldüğü,

Anlaşılmaktadır.

Sanık M... Ş..... aşamalardaki savunmalarında, maktüllerin sanık İ... A...’a vurmaları üzerine maktüllere ateş ettiğini,

Sanık İ...A..., kulüp müdürü şikayetçi E... Ö... İle boğuşurken olayı engellemek için maktüllerin kendisine müdahale ettiklerini, bu sırada “kimse kıpırdamasın” sözünün ardından silah sesleri duyduğunu, arkasını döndüğünde sanık M... Ş...’i gördüğünü,

Anlaşılmaktadır.

Sanık M... Ş..... aşamalardaki savunmalarında, maktüllerin sanık İ... A...’a vurmaları üzerine maktüllere ateş ettiğini,

Sanık İ...A..., kulüp müdürü şikayetçi E... Ö... İle boğuşurken olayı engellemek için maktüllerin kendisine müdahale ettiklerini, bu sırada “kimse kıpırdamasın” sözünün ardından silah sesleri duyduğunu, arkasını döndüğünde sanık M... Ş...’i gördüğünü,

Şikayetçi E... Ö.... soruşturma aşamasında ve olaydan hemen sonra 25.03.2008 tarihli ifadesinde; sanık İ.... A...’ın kendisine vurması üzerine, maktüllerin olaya müdahale etmek istediklerini, bunun üzerine sanık M... Ş...’in maktüllere ateş ettiğini,

Soruşturma ve yargılama aşamalarında alınan diğer ifadelerinde ise olay sırasında maktüllerin koltukta oturduklarını, oturdukları yerden kalkamadıkları, olay sırasında sanık İ. A..’a yönelik herhangi bir müdahalelerinin olmadığını,

İfade etmişlerdir.

Kasten öldürme suçu 5237 sayılı TCY’nın 81. maddesinde “(1) Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde,

Suçun nitelikli halleri ise aynı Yasanın 82. maddesinde;

“(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

b) Canavarca hisle veya eziyet çektirerek,

c) Yangın, su baskını, tahrip, batırma veya bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle,

d) Üstsoy veya altsoydan birine ya da eş veya kardeşe karşı,

e) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Gebe olduğu bilinen kadına karşı,

g) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

h) Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla,

i) Bir suçu işleyememekten dolayı duyduğu infialle

j) Kan gütme saikiyle,

k) Töre saikiyle

İşlenmesi halinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCY’nın 82/1-h maddesinde, “bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak, işlenmesini kolaylaştırmak, ya da yakalanmamak için işlenmesi” kasten öldürme suçunun nitelikli hali olarak öngörülmüştür. Burada kasten öldürme “araç suç”, işlenmesi kastedilen diğer suç ise “amaç suç”tur. Anılan bentte, “amaç suç” açısından belirli bir suç açıkça öngörülmediğinden, bileşik suç sözkonusu değildir. Fail, diğer suçu gizlemek, işlenmesini kolaylaştırmak, yakalanmamak veya diğer suçun delillerini ortadan kaldırmak için birini öldürürse, amaç suç bağımsızlığını korur. Bu halde fail, her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılır. Bu bendin uygulanabilmesi için, amaç suçun tamamlanması gerekmediği gibi, suçun teşebbüs derecesinde, hatta hazırlık hareketleri aşamasında kalmış olmasının da önemi yoktur. Failin öldürme eylemini, “amaç” suçu gizlemek, suçun işlenmesini kolaylaştırmak, delillerini ortadan kaldırmak veya yakalanmamak için gerçekleştirilmesi yeterlidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık M.... Ş....’in, olay sırasında şikayetçi E... Ö.... ile kavga eden sanık İ.... A...’a maktüllerin vurması üzerine maktüllere ateş ettiği, sanık İ..’in ise, şikayetçi E... Ö.... ile boğuşurken maktüllerin olayı engellemek için araya girmeleri ve kendisine müdahale etmeleri nedeniyle sanık M....’nın “kimse kıpırdamasın” diyerek ateş ettiği yönündeki savunmaları, şikayetçi E... Ö...’ın sanık İ... A...’ın kendisine vurması üzerine, maktüllerin olaya müdahale etmek istedikleri, bundan sonra sanık M.... Ş....’in maktüllere ateş ettiği şeklindeki olayın hemen ardından alınan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık İ.. A..’ın şikayetçi E...’e yönelik kasten yaralama suçunu işlediği sırada, araya girmeye ve sanık İ.... A...’ın eylemine engel olmaya çalışan maktüller S.... G.... ve İ.... K....’un sanık M.... Ş.... tarafından tabanca ile ateş edilerek öldürüldüğünün anlaşılması karşısında, sanıkların eylemenin “bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme” suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu nedenle isabetli bulunmayan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına ve bozmaya uyulan kısmın Özel Dairece bu aşamada incelenmesinde bir yarar bulunmadığından dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 gün ve 101-141 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12107, Karar No: 2006/16217, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/12107 E.  ,  2006/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan 03.11.2000 tarihli sözleşme ile devekuşu satın aldığını ancak davalıların eksik mal teslim ettiklerini iddia ederek, eksik teslim edilen hayvan bedelinden 30.000.000.000 TL nın 01.07.2001 tarihinden ticari faizi ile davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, hükmedilen alacağın avans faizi ile tahsiline, gerekçeli kararda ise yasal faizi ile tahsiline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan ... ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 ... ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde 12.20 YTL.nın davacıya, 87.00 YTL.nın davalıya iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2737, Karar No: 2007/4075, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2737 E.  ,  2007/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DOSYA DAVALISI :Sile Mobilya Dekorasyon San.Tic.A.Ş

-K A R A R-

Davalı ... dava dilekçesinin tebliğ edilmemesi nedeniyle sürücü belgesi kayıtlarında bulunan iki adresede Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmış, karar ise adreslerden bir tanesine tebliğe çıkarılmış, bila tebliğ iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır. Davalı ... 'un sürücü belgesinde belirtilen diğer adresinede karar tebliğe çıkarılarak tebliğ edilememesi veya yeni adresinin tesbit edilememesi halinde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğe çıkarılması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/704, Karar No: 2024/8550, Tarih: 02.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/704 E.  ,  2024/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1440 Esas, 2023/1396 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/155 E., 2021/175 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "..." markasının 1994 yılından beri müvekkili adına tescilli olduğunu, ortalama tüketici tarafından Türkiye’de en çok bilinen ve tercih edilen markalardan biri haline geldiğini, müvekkilinin 2018/66107 sayılı, 29, 30 ve 32. sınıflara ilişkin “... YEMEK HAZIR” ibareli marka başvurusundan, davalı şirketin itirazı üzerine 29 ve 30. sınıfların çıkartıldığını, Yeniden İnceleme ve Değerledirme Kurulu (YİDK) kararına konu marka görselinde tarımsal ürünü simgeleyen buğday başağı varken davalı şirkete ait markalardan üçünde tavayı andıran bir görsel bulunduğunu, ... şekil markasında Y harfinin uzantıları ile yazılı bölümü çevrelediğini, görsellerin birbirine benzemediğini, müvekkilinin "..." markasının tescilinin davalı şirkete ait markalardan önceki tarihli olduğunu, müvekkilinin "..." ibaresi üzerinde müktesep hakkının olduğunu, buna dair emsal kararların bulunduğunu, "..." ve seri markalarının geçmişinin 1994 yılına dayandığını, 5 yıllık hükümsüzlük davası açma süresi geçmiş birçok markasının bulunduğunu, müvekkilinin geçmişten bu yana kırmızı ve koyu mavi/lacivert renkler kullandığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 2020-M-2028 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkiline ait "..." ibareli markanın ilk kez 1983 yılında tescil edildiğini, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davacı marka başvurusunda yer alan "yemek hazır" sözcüğünün tescili talep olunan sınıflar yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığını, davacı tarafın marka başvurusunun kapsamında yer alan emtiaların müvekkili marka emtiaları ile aynı olduğunu, davacının marka başvurusu ile müvekkilinin markalarına yanaşma kastı ve kötü niyetini ortaya koyduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının "... YEMEK HAZIR+şekil " ibareli marka başvurusu ile davalının (2013/49254) "şekil+... Pasta Evi" ve (2013/49248) "şekil+ ... mutfağı" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu; ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, dava konusu başvuru kapsamından çıkarılan mallar için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde davacının "... YEMEK HAZIR+şekil" ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "şekil+... Pasta Evi" ve "şekil+ ... mutfağı" ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, markaları karıştırabileceği, bu açıdan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulları oluştuğundan başvuru kapsamından çıkarılan mallar açısından YİDK kararının yerinde olduğu; davacının önceden tescilli ... ibareli markalarına dayanarak müktesep hak iddiasında bulunduğu, ancak başvuru markasında "..." kelimesi asli unsur olarak yer alsa da davacının önceki markalarından uzaklaşıp başvuruda kırmızı ve mavi renklerin hakimiyeti ile yarım ay şeklindeki buğday başağı şekil tasarım tercihinin davalının mesnet markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği, davacı açısından müktesep hak koşullarının oluşmadığı; her ne kadar bilirkişi raporunda "davacının adına tescilli 161404, 2010/02694, 2010/02693, 97/020148, 2007/04994, 2004/14928, 2005/01426 ve 2001/26441 sayılı markalarından kaynaklı olarak redde konu olan 29 ve 30. sınıftaki mallar bakımından müktesep hak koşullarının oluştuğu " şeklinde görüş belirtilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 282 nci maddesi de dikkate alınarak bu görüşe iştirak edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının "... yemek hazır+şekil" ibareli marka tescil başvurusu ile davalının "..." ibareli markaları arasında, başvuru markasının kapsamında yer alan ve uyuşmazlık konusu olan 29. ve 30. sınıf mal ve hizmetler yönünden, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik olduğu gibi, davacı şirketin önceki tarihli tescilli markalarının, işbu davanın konusu olan başvuru yönünden davacıya kazanılmış hak sağlamasının da mümkün olmadığı, zira davalı markasıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davacının başvurusuna konu markasında, önceki markalarında yer almayan şekilde "..." ibaresini "y" harfinin altından ve "a" harfinin üzerinden başlayan, ucu açık iki adet yay figürü ile çerçevelemesinin, ayrıca bu yayların ucundaki başak figürü ile tamamen ilgisiz şekilde, davalı markaları ile benzeyen lacivert rengin seçilmesi suretiyle davalının itirazına mesnet markalarında bulunan şekil unsurunun kullanılmasının, davacının başvurusunu davalının markalarına yakınlaştırdığı, dolayısıyla kazanılmış hak koşullarının da davacı şirket yararına oluşmadığı, nitekim aynı taraflar arasında görülen, davacı şirketin yine birinin ucunda başak figürü bulunan lacivert renkli iki yay şekli içerisine kırmızı harflerle yazılmış olan 2016/33403 numaralı ve "..." asıl unsurlu başka bir marka başvurusunun konu edildiği benzer bir uyuşmazlıkta da aynı gerekçelerle davacının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı kabulüyle verilen Dairenin 13.02.2020 tarihli ve 2018/2008 E., 2020/204 K. sayılı kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/1793 E., 2021/1644 K. sayılı ilamı ile onandığı, ilk derece mahkemesince aynı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 282, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.