muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7740, Karar No: 2014/9759, Tarih: 23.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7740 E.  ,  2014/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2009/393-2011/400

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S. Sigorta AŞ vekili, G. (G.) Sigorta AŞ vekili ve davalı M. Gıda Tur. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından grup sağlık poliçesi kapsamında sigortalı E. Ö.'ın sürücüsü olduğu araçla, davalılar Ş.. A..'nın maliki, Ş.. A..'nın sürücüsü ve G. Sigorta AŞ’nin trafik sigortacısı olduğu ... plakalı kamyonetin ve davalı M. Gıda Tur. Ltd Şti'nin maliki, muris Kenan Sert'in sürücüsü, S.. A..’nin trafik sigortacısı olduğu motosikletin karıştığı 08.07.2009 tarihli trafik kazasında sigortalı E. Ö.'ın yaralandığını, müvekkili tarafından tedavi giderlerinin ödendiğini ileri sürerek ödenen 29.020,44 TL'nin 11.08.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar da davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada kamyonet sürücüsü davalı Ş.. A..'nın %25, motosiklet sürücüsü davalıların murisi K. S.in %75 oranında kusurlu, sağlık sigortalı E. Ö.'ın kusursuz olduğu gerekçesiyle kusura göre 7.255,11 TL tazminatın davalılar Ş.. A.., Ş.. A.. ile G.. A..'den ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, kusura göre 21.765,00 TL tazminatın davalılar M. Gıda Tur.Ltd Şti, K. S. mirasçıları ve S.. A...'den 11/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. A... vekili, davalı G. (G.) Sigorta A.Ş. vekili ve davalı M. Gıda Tur. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı M. Gıda Tur. Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle ödenen tedavi giderlerinin rücuen tahsiline ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı M. Gıda Tur. Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle ödenen tedavi giderlerinin rücuen tahsiline ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal G.cesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal G.lik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal G.lik Kurumu tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve G.ce Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte söz konusu yasal düzenleme haksız fiil sorumluları (işleten ve sürücü gibi) yönünden her hangi bir ayrıksı düzenleme getirmemiş olduğundan bu kişiler yönünden tedavi giderlerine ilişkin sorumluluk devam edecektir.

Mahkemece, uzman doktor bilirkişiden alınan 06.04.2011 havale ek rapor gereğince davacı tarafından tahsili istenen özel hastane faturasının, tedaviye ve operasyona uygun olduğunun belirtilmesi karşısında söz konusu tedavi giderlerinin 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından Sosyal G.lik Kurumu'nun davaya dahil edilmesi ve davalılar S.. A... ile G. (G.) Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde verilen hükmün bozulması gerekmiştir. Bozma neden ve şekline göre, davalılar S.. A... ve G. (G.) Sigorta A.Ş.’nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı M. Gıda Tur. Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı S.. A... ve davalı G. (G.) Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S. Sigorta AŞ ve G. Sigorta AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.552,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı M. Gıda Tur. Ltd. Şti'den alınmasına 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/42231, Karar No: 2014/34489, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/42231 E.  ,  2014/34489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/42231

Karar No : 2014/34489

Tebliğname No : KYB - 2013/383542

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık M.. H..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50/1-f. maddesi gereğince temizlik sektöründe kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesine dair, Karaman 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 tarihli ve 2013/188-31 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2013 gün ve 383542 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-f maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/1. maddesinde ise "Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır." hükmüne yer verilerek, 2. fıkrasında da "Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kuruluşlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır." şeklinde düzenlemeye yer verilerek seçenek yaptırım olarak kamu yararına bir işte çalıştırılmanın şartlarının belirlenmiş olması karşısında, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın yazılı biçimde seçenek yaptırıma çevrilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık M.. H.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Karaman 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 tarihli kararıyla verilen kısa süreli hapis cezasının anılan Kanun'un 50/1-f maddesi gereğince temizlik iş kolunda çalıştırılma tedbirine çevrildiği, yüze karşı verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine infaz aşamasında, seçenek yaptırıma karar verilirken iş kolunun belirtildiği gerekçesiyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine karar verilirken, çalıştırılacak iş kolunun belirtilmesinin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” gereğince, taleple sınırlı olarak yapılan incelemede;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar, suç ve ceza politikası gereğince kanun koyucunun benimsediği bir cezalandırma ve infaz yöntemidir. Amacı; kişiye, işlediği suçun niteliği, cezasının azlığı ya da yaşı nedeniyle bir kısım özel imkânlar sunarak, ıslahı ve topluma kazandırılması açısından bir yandan sanığı, diğer yandan da mağduru ve toplumu korumaktır.

Kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre cezanın kişiselleştirilmesidir. Hâkim, kısa süreli hapis cezasının, hapis cezası olarak infaz edilmesi yerine, cezayı kişiselleştirerek daha etkili, caydırıcı ve ıslah edici olduğu kanaati ile cezayı seçenek yaptırıma çevirmektedir.

5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin 1. fıkrasında kısa süreli hapis cezası yerine uygulanabilecek seçenek yaptırımlar altı bent halinde düzenlenmiştir.

(f) bendindeki düzenleme; “Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırmaya” çevrilebilir, şeklindedir.

“Kamuya yararlı işte çalıştırma” tedbirinin ne şekilde infaz edileceği; 5275 sayılı Kanun'un 105. maddesinde; “(1) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

(2) Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır.….” biçiminde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 109. maddesinde ise; 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejimin tüzükte gösterileceği yazılıdır.

Anılan tüzük 06.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe girmiştir. Tüzüğün 51. maddesinin 6. fıkrası da İnfaz Kanunu'nun 105. maddesi ile aynı doğrultudadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığa kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezası, mahkemece temizlik işkolunda çalıştırılma tedbirine çevrilmiştir.

Anılan tüzük 06.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe girmiştir. Tüzüğün 51. maddesinin 6. fıkrası da İnfaz Kanunu'nun 105. maddesi ile aynı doğrultudadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığa kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezası, mahkemece temizlik işkolunda çalıştırılma tedbirine çevrilmiştir.

Kamuya yararlı iş kollarının tespiti ve ihtiyaç bulunan alanlara hükümlülerin orantılı bir şekilde dağıtılması, bölge, işkolları ve hükümlü sayısı gibi faktörlere göre detaylı bir planlamayı gerektirdiğinden, bu hususun Denetimli Serbestlik ve Yardım merkezleri Müdürlüklerinin organizasyonu ve infaz hakimliklerinin denetiminde belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, İnfaz Kanunu’nun 105/2. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde çalıştırılacak iş kolunun gösterilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık M.. H.. hakkında, Karaman 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23/10/2013 tarih ve 2013/188-31 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki takdire ilişkin olmayan hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafında yer alan “temizlik iş kolunda” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/157, Karar No: 2008/194, Tarih: 27.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/20-157 E.  ,  2008/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Milas Kadastro Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.10.2004 gün ve 2002/11-2004/108 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 29.9.2005 gün ve 6275-11202 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında ..Köyü ..ada ..parsel sayılı 29413.15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, öncesi 119 ve 120 numaralı zeytincilik parseli olup, dava dışı .. ada .., ..ve ..sayılı parseller ile bir bütün olduğundan söz edilerek zeytinlik niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/6 şar pay oranıyla E..L.. E.., N..E.. E.., G..K.., Y.. G.., H.. S.. ve T..T.. Ö...adlarına tesbit edilmiştir. Davacı, Hazine çekişmeli parselin öncesinin yabani zeytinlik (delicelik) olup tahsis bulunmadığı, imar ihya edilmediği ve zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden de olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin tesbitinin iptaline Cihan Sarıman tarafından düzenlenen 27.10.2003 günlü krokide (b, b1, b2 ve b3) ile gösterilen toplam 23416.86 m2 bölümün tesbit gibi davalılar, aynı krokide (a) ile gösterilen 3312.81 m2 bölümün 115 ada 24 sayılı parsel olarak, (c) ile gösterilen 1473.92 ve (c1) ile gösterilen 1209.59 m2 toplam 2683.43 m2 yüzölçümüyle ve ayrı parsel sayısıyla Hazine adına tapuya tesciline, (a) bölümü üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının davalı gerçek kişilere ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1986 yılında yapılıp 06.04.1988 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1986 yılında yapılıp 06.04.1988 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanaklar ve harita ile eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafı ve amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporları, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile çekişmeli parselin öncesinin zeytinlik olarak nitelendirildiği, eğimin % 8 olduğu, taşınmazın (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin taşlık ve kayalık olduğu toprak işlemesinin yapılmadığı, (b, b1, b2, b3) bölümlerinden oluşan ve (C) ile gösterilen bölümünde ise, 30 yaşlarında dağınık (düzenli olmayan) mahsuldar zeytinler bulunduğu, taşınmazın kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı, zeytin parselasyonunda 119 ve 120 sayılı zeytin parseli olarak belirlendiği, S..., N.. ve İ.. H.. tarafından davalıların murisi İ..E..satıldığı, davalılar tarafından zeytinlik olarak kullanıldığının belirlendiği gerekçesiyle (A) ve (B) ile gösterilen bölümlere ilişkin davanın kabulüne, (C) ile gösterilen bölüme ilişkin davanın ise reddine karar verilmiştir.

1) Çekişmeli taşınmazın ziraat uzmanı bilirkişi raporunda (A) ve (B) ile fen elemanı bilirkişi krokisinde ise (a) ile gösterilen 3212.91 m2, ( c ) ve (c1) ile gösterilen toplam 2683.43 m2 bölümlerin imar ihya görmediği toprak işlemesi yapılmadığı belirlendiğine göre davalı gerçek kişilerin bu bölümlere ilişkin tüm temyiz itirazların reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Gerçektende, 1954 yılında 3573 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan zeytin parselasyonunda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ...ve ..numaralı zeytin parseli olarak belirlenmiş, S.., N.. ve İ.. H... Y.. tahsis istemiyle başvurusu üzerine, 03.07.1963 tarihli zeytin tevdiat raporunda ..ve ..sayılı parsellerde dekara ..ila ..delice düştüğü, bu zeytin parsellerindeki ağaçların % 20’sinin pırnal, % 5’inin ardıç, % 10’unun akça kesme, % 5’inde ise, diğer maki elemanlarının bulunduğu belirlenmiş, Tarım Bakanlığının 20.04.1964 tarihli ve 156 sayılı yazısıyla, Anayasanın 37 ve 131. maddeleri gereğince tahsis edilemeyecek yerlerden olduğundan söz edilerek, tahsis talebinin reddine karar verilmiştir.

Delicelikler ve yabani zeytinliklerin orman ağacı olduğu, orman içindeki bu gibi yerlerin ancak 26.01.1939 tarih, 3573 sayılı “Zeytinciliğin Islah ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Yasa” hükümlerine göre yetkili makamlarca tahsis edilip koşullarının yerine getirilmesi ve o kişi adına tescili konusunda yetkili makamlarca karar verilmesi ya da verilen bu karar uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yerin orman sayılmayacağı yasa gereğidir. Şöyle ki; Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki 3573 Sayılı Yasanın 2. maddesinde “Devlet ormanları içinde bulunan ve aşılı hale getirilecek olan bütün yabani zeytinlik sahaları ile Devlet ormanları dışında kalan Devlete ait boş arazideki yabani zeytin sahaları ziraat vekaletince tespit ve ilan olunur” denilmektedir. Aynı Yasanın 3, 4 ve 5. maddelerine göre tahsis ve yasanın öngördüğü koşullara uygun ıslah ve ihya edilmedikçe, kişiler lehine mülkiyet hakkı doğmayacağı açıklanmaktadır.

Dava konusu taşınmazın 3573 Sayılı Yasa gereğince ..ve ..numaralı zeytin parseli olarak belirlenip tahsis edilmediği anlaşılmaktadır. Aslı orman ve orman toprağı olan ve yasa gereğince tahsis edilmeyen yerin aşılanmak suretiyle zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılması davalılara bir hak sağlamaz. Aslı orman olup her hangi bir nedenle orman dışında bırakılan taşınmazın 05.11.2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırı içine alınabilir ya da Hazine tarafından orman olarak tahsis edilebilir. Orman kadastrosunun kesinleştiği 06.04.1988 tarihinden sonra 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi de dolmamıştır. Bu nedenlerle, davanın tamamının kabulüne karar verilmesi gerekirken 27.10.2003 günlü krokide (b, b1, b2 ve b3) ile gösterilen bölümlere ilişkin davanın da reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.2.2008 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3364, Karar No: 2023/7591, Tarih: 21.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3364 E.  ,  2023/7591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/567 Esas, 2021/1711 Karar

Unvanı: ''Microblading Academy'' Doo Beograd) vekili

Avukat ...

DAVALILAR : 1-Phıbrows Academy Kozmetik Güzellik Bakım Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

: 2-Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali, marka hükümsüzlüğü, ticaret unvanı terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Kararın davalı Phibrows Academy Kozmetik Güzellik Bakım Hiz San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hibrows Academy Kozmetik Güzellik Bakım Hiz San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin güzellik, bakım ve kozmetik sektöründe dünyanın önde gelen kuruluşlarından biri olduğunu, İnstagram sosyal paylaşım sitesinde “phibrows\_turkiye” kullanıcı adı ile Türkiye’de faaliyette olduğunu, eğitim seminerleri düzenlediğini, müvekkilinin “PHIBROWS 1.618” ibareli markasının tescili için yaptığı marka başvurusunun, davalı şirkete ait redde mesnet marka gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca 44. sınıftaki hizmetler için resen reddedildiğini, müvekkili markasının redde mesnet gösterilen markadan çok daha önce kullanılıp tescil edildiğini, PHIBROWS markasının ... hak sahibinin müvekkili olduğunu, davalı şirkete ait markanın müvekkili şirket markası ile aynı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzer bir şekilde ve müvekkili şirketin faaliyet gösterdiği alanda tescil ettirdiğini, davalı şirektin markasının bu hali ile müvekkili markası ile karıştırılacağını, bağlantı kurulabileceğini, tanınmış marka statüsünü sulandırılacağını, davalı markasının ve ticaret unvanının, iltibasa ve haksız rekabete sebebiyet vereceğini, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek “PHIBROWS 1.618” ibareli marka tescil başvurularının kısmen reddine ilişkin 28.12.2017 tarih ve 2017-M-11183 sayılı TÜRKPATENT YİDK kararının iptalini, davalı adına tescilli 2016/63325 sayılı “PHIBROWS” ibareli markanın hükümsüzlüğünü, davalı şirketin ticaret unvanının terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP