muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15373, Karar No: 2023/6024, Tarih: 03.07.2023

3. Sanık ... Yönünden

Sanık ...'un 23.09.2019 tarihinde arama emrine istinaden evinde yapılan aramada ele geçen esrar ve metamfetamini satmak için bulundurduğunun ve 25.04.2019 tarihinde sanık ...'te ele geçen metamfetamini birlikte satmak için bulundurduklarının; uyuşturucu maddelerin cinsi, miktarı, ele geçiriliş şekli ve ele geçirildikleri yer, olay ve fiziki takip tutanağı, sanığın ikrarı, sanık ...'in beyanları, sanığın ev aramasında hassas terazi ele geçirilmiş olması, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, bu suretle sanığın her iki eylemi zincirleme suç hükümleri kapsamında işlediği gerekçesiyle temel cezasında 1/4 oranında artırım yapılarak mahkûmiyetine karar verilmiş, uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu söylemesi ve kollukta bilinmeyen uyuşturucu maddelerin yerini göstermek suretiyle suç unsurlarının yakalanmasına yardım ve hizmet ettiği anlaşıldığından cezasından takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak etkin pişmanlık hükümleri uygulanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık ... Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık ... Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde gözaltı, tutuklanma ve tahliye tarihlerinin gösterilmemesi hususu eleştirilip, sanığın 25.04.2019 tarihli olayda sanık ...'un suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet etmesine rağmen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin; sanık ... yönünden "25.04.2019", sanık ... yönünden "23.09.2019" ve sanık ... yönünden "25.04.2019 ve 23.09.2019" olarak yazılması gerekirken yalnızca "22.09.2019" olarak yazılması ve yine hüküm fıkrasında sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin "21.03.2017" yerine "21.03.2020" olarak yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

B. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması yerinde değil ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması yerinde değil ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

C. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında ve sanıklar ... ile Ahmet hakkında uygulanan etkin pişmanlık hükümleri ile indirim oranının hukuka aykırı olmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiriler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/755 Esas, 2021/912 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1990, Karar No: 2010/4955, Tarih: 21.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1990 E.  ,  2010/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 110/415 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 1518 ada 46 parselin müvekkilinin murisi tarafından 1981 yılında satın ve devralındığını, satın alındığı tarihten dava tarihine kadar kullanıldığını, tapu kaydında malik olarak gözüken Gülsüm’ün tapu kaydından kim olduğunun anlaşılamadığı gibi uzun yıllar önce öldüğünü açıklayarak TMK.nun 713/2. maddesi uyarınca tapu kaydının iptaliyle müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, kayıt malikinin mirasçısız ölmesi üzerine taşınmazın Hazineye intikal ettiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığı görüşünden hareketle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1518 ada 46 parsel, vergi kaydı, miras yoluyla intikal, taksim ve devirlere dayalı olarak 17.01.1966 tarihinde ölü Gülsüm adına tesbit edilmiş, tutanağın 18.07.1966 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kaydı oluşmuştur.

Dava, TMK.nun 713/2. maddesi uyarınca tapu kaydından malikin kim olduğunun anlaşılamaması ve 20 yıl önce ölmüş olması nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Kural olarak, tapulu bir taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanunun açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK.nun 713/2. maddesindeki düzenlemelerdir. Anılan maddede, “aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya 20 yıl önce ölmüş, ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanaklarına göre kayıt maliki Gülsüm’ün kadastro tutanağındaki bilgilerden kim olduğu anlaşılan bir kişidir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun belirlenmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK. 10.04.1991 tarih 1991/8-51 Esas 194 Karar). Tapu kaydından malikin kim olduğunun anlaşılamaması koşulu davacı yönünden gerçekleşmemiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanaklarına göre kayıt maliki Gülsüm’ün kadastro tutanağındaki bilgilerden kim olduğu anlaşılan bir kişidir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun belirlenmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK. 10.04.1991 tarih 1991/8-51 Esas 194 Karar). Tapu kaydından malikin kim olduğunun anlaşılamaması koşulu davacı yönünden gerçekleşmemiştir.

Kayıt malikinin 20 yıl önce ölmesi nedenine gelince; mahalli bilirkişi ve şahitler davacı tarafından 20 yıldan fazla süre tasarruf edildiğini, miras ve taksim yoluyla davacıya kaldığını bildirmişler ise de, ziraatçı uzman bilirkişi; taşınmazın %35-40 eğimli, taşlık kayalık bir yapıda olduğunu, üzerinde meşe, cehri, alıç vb. çalı formunda bitki örtüsü bulunduğunu, zilyetlikle iktisap sağlayıcı imar ihya görmediğini, uzun yıllardır doğal halinde durduğunu ve 80-90 yıldan fazla süredir tasarruf edilmediğini açıklamıştır. Bu açıklamalara göre, davacının taşınmaz üzerinde iktisap sağlayıcı ekonomik amacına uygun zilyetliği bulunmamaktadır. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün esasının ONANMASINA,

Davacı vekili, hükmü avukatlık ücreti yönünden de temyiz etmiştir. Dava dilekçesinde dava değeri 10.000 TL olarak gösterilmiş, yargılama sırasında taşınmazın değeri belirlenmemiştir. Mahkemece davalı Hazine lehine 2400 TL vekalet ücreti tesbit ve tayin edilmiştir.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3.kısmında gösterilen oranlar nazara alınarak avukatlık ücreti belirlenmesi gerekirken, davalı Hazine lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün avukatlık ücretine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12457, Karar No: 2013/16403, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12457 E.  ,  2013/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nn 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381. maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda "4.266,66-TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” denildiği halde gerekçeli kararda "2.000,00-TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” denilmek suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26373, Karar No: 2015/19199, Tarih: 14.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/26373 E.  ,  2015/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Bayındır Belediyesine bağlanan ... Belediyesinde çalışırken 6360 sayılı yasa kapsamında 30.04.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi ... kadrosuna nakledildiğini, tüm çalışma dönemini kapsayan toplu iş sözleşmelerinde her yıl için; sendika ikramiyesi, bayram ikramiyeleri, izin harçlıkları, hizmet yılı ikramiyeleri, ücret zamları, iyileştirme zamları, öğrenim yardımları ve ödenmeyen diğer sosyal ve ekonomik haklar ile 6772 sayılı Yasa gereği hak ettiği her yıl için ayrı ayrı ödenmesi gereken ilave tediye alacaklarının tüm vaatlere rağmen henüz ödenmediğin bildirerek TİS de düzenlenen sosyal haklara ilişkin alacaklar ile ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı işçinin ... İli ve İlçeleri Devir Tasfiye Komisyonu kararı ile 30.03.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine nakledildiğini, 6360 sayılı yasanın geçici 1.maddesinin 3.fıkrasında konunun açıklandığı, buna göre "1.maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli her türlü taşınmaz ve taşınır malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgilisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibariyle uygulamaya konulur" hükmüne göre davacının kadrosu hak, alacak ve borçları ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, ... olarak dava konusu borçla ilgili bir ilgilerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ... personeli olduğu, yine ... Valiliğinden gelen yazı cevabından anlaşıldığı üzere 6360 Sayılı Yasanın geçici 1.maddesi gereğince davacı personelin her türlü hak, alacak ferileri ile birlikte 12.03.2014 tarihli komisyon kararıyla ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne devredilmiş olduğu, personelle ilgili dönemsel borçlara dair ayrı bir kararın bulunmadığı, 6360 sayılı kanunun geçici 1.maddesinin uygulanması gerektiği ve 6360 Sayılı Yasanın geçici 1.maddesi gereğince davalı tarafa yöneltilecek husumet bulunmadığı, davacı tarafın çalışmış olduğu ... Belediyesi kapandıktan sonra davacının tüm personel işlerinin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiği, her ne kadar ... Belediyesi Bayındır Belediyesine devrolunmuş ise de davacının her türlü hak alacak ve ferileri ile birlikte ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne devredilmiş olduğu gerekçesi ile husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece re’sen dikkat edilmesi gereken bir olgudur ve mahkemenin, taraf teşkilini sağlaması, gerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun, gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun amir hükmü gereğidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 04.03.2009 gün ve 2009/9–52–105 esas, karar; 14.04.2010 gün ve 2010/21–200–216 esas, karar sayılı ilamları). Bu husus kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gerektiğinden, usulü kazanılmış hakkın da istisnasıdır.

Somut olayda davacının ... İli ve İlçeleri Devir Tasfiye Komisyonu kararı ile 30.03.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine nakledildiği tarafların kabulündedir. Diğer yandan davacının dava konusu alacakları kimden talep edebileceği ve buna bağlı olarak husumetin kime yöneltilmesi gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacının çalıştığı ... Belediyesinin 6360 sayılı Yasa kapsamında kapatıldığı ve yine davacının aynı yasada belirtilen usul çerçevesinde ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne tüm hak, alacak ve borçları ile devredildiği 12.03.2014 tarihli ... İli ve İlçeleri Devir Tasfiye Komisyonu kararından anlaşılmaktadır. Davacı yönünden yapılan bu işlemler 6360 sayılı yasanın uygulanmasından kaynaklı olup, davacı davasını açarken Yasayı hatalı şekilde yorumlamış ve husumeti yanlışlıkla davalıya yöneltmiştir. Husumet bir dava şartı olup, davacı kanunun uygulamasından kaynaklı olarak bu hususta yanılmış olmakla yapılacak iş, 6100 sayılı HMK 116/2. maddesi gereği davacıya davasını ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne yöneltmesi için süre verilmeli ve dava ve düzeltme dilekçesi ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8377, Karar No: 2018/1463, Tarih: 13.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8377 E.  ,  2018/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yediemin sanığın, çalıştığı işyeri sahibine ait hacizli malları muhafaza etme ve aynı yerde iade ile yükümlü kılındığı, tekrar haciz için işyerine gidildiğinde aralarında hacizli malların da olduğu eşyaların taşınmış olduğunun tespit edildiği, haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını, haciz tarihinden sonra işyerinden ayrıldığı dönemde işyeri sahibinin hacizli malları götürdüğünü savunduğu sanığın hacizli mallar üzerinde gerekli muhafaza görevini yerine getiremeyeceğini İcra Müdürlüğü'ne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ihmalinin, TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı ve ön ödemeye tabi olan bu suçtan usulünce sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7862, Karar No: 2025/2826, Tarih: 18.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/7862 E.  ,  2025/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1455 E., 2023/319 K.

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2022/69 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı Banka vekili tarafından vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden; davacı kadın vekili tarafından ise duruşma istemli olarak hükmün tamamı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 03.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ...Ş. vekili Avukat ... ... geldi. Başka gelen olmadı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince ipoteğin kaldırılması davasında, cebri icra sonucunda dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Bankaya geçtiği, bu suretle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davanın açıldığı tarih itibariyle davacının haksız olduğu belirtilerek yargılama giderlerinin davacı kadın üzerinde bırakılmasına ve davalı Banka lehine nispi vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, karar davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince, "davanın konusuz kaldığına yönelik karar verilmesine yer olmadığına" şeklindeki hükme ilişkin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilirken, "vekâlet ücreti ve yargılama giderleri" yönünden ise haklılık durumunun araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için 6100 sayılı Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uayrınca kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın ve davalı Banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.