muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2599, Karar No: 2019/9909, Tarih: 10.12.2019

Bozma ilamına uyan mahkemece bu defa; bilirkişi raporlarının içeriği, yönetmelik ve EPDK Kurul kararları dikkate alındığında davacının tek bir tüzel kişi durumunda kullanıcı olduğu, davalı tarafından düzenlenen faturaların EPDK tarafından onaylı ulusal tarifelere uygun olarak düzenlendiği ve davacının kayıp/kaçak ve dava dilekçesinde talep ettiği kalemleri talep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, karar davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1) Dava konusu uyuşmazlık; davacı ... bölgesinin dava konusu edilen 01/05/2012-30/04/2013 tarihleri arasında iletim sistem kullanıcısı olup olmadığı ve bu bağlamda dava konusu dönemde yürürlükte olan mevzuat hükümleri uyarınca kayıp-kaçak bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, dava dışı ... ile 02.03.2004 tarihinde dağıtım sistemine bağlantı anlaşması yaptığını, bu bağlamda iletim sistem kullanıcısı olduğunu ve kendisinden dağıtım bedeli alınamayacağına ilişkin muhtelif yargı kararlarının olduğunu, yine katılımcılarına elektrik verebilmek amacıyla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan OSB Dağıtım Lisansı almış bulunduğunu, bağlantı durumunda bir değişiklik olmadığını, enerji ihtiyacını ...’a ait bir dağıtım merkezinden değil dava dışı ... ait bir trafo merkezinden karşılandığını, bu nedenle yönetmelik ve kurul kararları çerçevesinde davalı ... şirketinden satın almış olduğu elektrik enerjisi nedeniyle kayıp-kaçak bedelinin alınmaması gerektiğini ileri sürerek, davaya konu dönemde ödemiş bulunduğu kayıp-kaçak bedelinin istirdadını talep etmiştir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinde; davacı ile dava dışı ... arasında 02.03.2004 tarihli sistem kullanım anlaşması imzalandığı, bu anlaşmada “Niğde 2. AHM’de devam eden davanın sonucuna göre bağlantı noktası ve mülkiyet sınırının yeniden tespitine” ilişkin bir ibareye yer verilmiş olmasına rağmen, sözleşmeye konu bu davanın ne olduğu yönünde mahkemece herhangibir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Yine, bozma sonrası mahkemece Niğde OSB’nin ölçüm noktasının tespiti maksadıyla mahallinde keşif yapılmış ve (... tesisat numarası) keşif sorası elektrik mühendisi tarafından tanzim olunan 26.07.2018 tarihli rapor ile “... tesisat numaralı elektrik abonesinin kullanmış olduğu enerji sarfiyatını ölçüm noktası ... TK (KÖK) indirici merkez (154\34.5 KW) binasına bağlı olduğu” belirtilmiş olmasına rağmen, davaya konu dönemler için Niğde OSB’ne enerji sağlayan tesisler ile ilgili herhengibir projenin mevcut olmadığı, dolayısıyla OSB’nin enerji ihtiyacını hangi trafodan karşıladığı, bu trafonun nereye bağlı olduğu (iletim mi, dağıtım mı) ve enerji alınan bu tesislerin mülkiyetinin kime ait olduğu, bu tesislerin ... ve ... arasında imzalanan işletme hakkı devri sözleşmesi uyarınca davalıya devredilip devredilmediği hususunun araştırılmadığı görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı Niğde OSB’nin bor trafo merkezi içindeki davalı şirket kullanımında olan baraya bağlı olduğu, davacının davaya konu fatura dönemlerinde iletim şalt sahalarının dağıtım şirketinin kullanımındaki OG baralarına özel hattı ile bağlı tek bir tüzel kişi durumundaki kullanıcı sıfatını taşıdığı, Yargıtay bozma ilamındaki mevzuat gözönüne alınarak yapılan inceleme ve değerlendirmelerle davacıya ait faturaların EPDK tarafından onaylanmış ulusal tarifede 2 nolu yani dağıtım sistemi kullanıcıları iletim şalt sahalarının dağıtım şirketinin kullanımındaki OG baralarına özel hattı ile bağlı tek bir tüzel kişi durumundaki kullanıcılar kısmındaki birim fiyatlar üzerinden tahakkuk etmesi gerektiği, davacı OSB’nin davaya konu dönemdeki bağlantı noktası ve ilgili mevzuat gereğince tüm dağıtım sistemi kullanıcıları tarafından ödenen kayıp\kaçak bedelini ödemesi gerektiği yönünde görüş belirtilmiş ise de; dosyada mevcut muhtelif yargı kararlarında (davacı ile dava dışı ... ve ... Müessese Müdürlüğü arasında görülen Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003\565 Esas, 2004\548 Esas ve 2006\206 Esas sayılı dosyalar ve bu dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında) davacının enerji ihtiyacını, mülkiyeti ve işletmesi kendisine ait olan enerji nakil hattı ve bağımsız bir fiderden sağladığı ve bu kapsamda iletim sistem kullanıcı olduğu yönünde tespitlere yer verilmiş olduğundan hükme esas alınan bilirkişi raporu bu bağlamda eksik olup, hüküm vermeye yeterli değildir.

Buna göre, mahkemece;

a) Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanan 02.03.2004 tarihli sistem kullanım anlaşmasında “Niğde 2. AHM’de devam eden davanın sonucuna göre bağlantı noktası ve mülkiyet sınırının yeniden tespitine” ifadesinde geçen dava dosyasının araştırılarak dosyaya temini,

b) Davacı Niğde OSB’ye enerji sağlayan tesisler ile ilgili projenin dosyaya temini sağlanarak, OSB’nin enerji ihtiyacını hangi trafodan karşıladığı, enerjinin iletim tesisinden alınıp alınmadığının yani iletim sistemine doğrudan bağlantı yapılıp yapılmadığının (iletim mi, dağıtım mı?) ve enerji alınan bu tesislerin dava konusu dönemler itibariyle mülkiyetinin kime ait olduğunun, (davacı ile dava dışı ... ve ... müessese müdürlüğü arasında görülen Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003\565 Esas, 2004\548 Esas ve 2006\206 Esas sayılı dosyaların da dosyaya temini sağlanarak) araştırılması,

c) Bu tesislerin ... ve ... arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca davalıya devredilip devredilmediğinin yine davacı OSB’nin iletim sistem kullanıcısı olduğu 01.05.2013 tarihindeki fiziki ve mülkiyet durumu ile dava konusu edilen dönemler arasındaki fiziki ve mülkiyet durumu arasında bir değişiklik olup olmadığının,

c) Bu tesislerin ... ve ... arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca davalıya devredilip devredilmediğinin yine davacı OSB’nin iletim sistem kullanıcısı olduğu 01.05.2013 tarihindeki fiziki ve mülkiyet durumu ile dava konusu edilen dönemler arasındaki fiziki ve mülkiyet durumu arasında bir değişiklik olup olmadığının,

d) Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanan sistem kullanım anlaşmasının, iletim sistem kullanıcısı olmaya engel teşkil edip etmediği; yine 212 sayılı Kurul Kararı uyarınca davacının dağıtım sistem kullanıcısı olarak kabul edilebilmesi için 5. maddedeki “mülkiyeti üretici ve tüketiciye ait olan hatların ...’a devredilmesi” şartının sağlanıp sağlanmadığının araştırılması,

Sonrasında, davaya konu dönemde yürürlükte bulunan Organize Sanayi Bölgelerinin Elektrik Piyasası Faaliyetlerine İlişkin Yönetmelik Hükümleri, 18.09.2003 tarih ve 212 sayılı Kurul Kararı, 28.05.2004 tarih ve 323 sayılı Kurul Kararı, 29.12.2010 tarihli ve 3002 sayılı Kurul Kararı ile belirlenerek 31.12.2010 tarihli ve 27802 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Mülga "21 Dağıtım Şirketi için Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar" ve ilgili mevzuat hükümleri, yine davacının dava dışı ... ile imzalamış olduğu "Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşması", "Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşması" ve dava dışı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan almış bulunduğu OSB Dağıtım Lisansı hep birlikte değerlendirilmek suretiyle, davacının iletim sistem kullanıcısı olup olmadığı ve bu bağlamda dava konusu dönemde yürürlükte olan mevzuat hükümleri uyarınca kayıp-kaçak bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı hususlarında taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişilerden ek rapor aldırılması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11654, Karar No: 2023/3936, Tarih: 01.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11654 E.  ,  2023/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/108 E., 2022/281 K.

Taraflar arasındaki ilama aykırılık şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinde istenilen faiz alacak kalemlerinden; Emine Hatun Ayten yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmınım iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.700,00 TL faizin 11.496.56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 143.100,00 TL faizin 42.286,25 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 100.813,75 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 73.500,00 TL faizin 23.092,53 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 50.407,47 TL olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu şikayet dilekçesinde; davalı alacaklılar tarafından başlatılan Ör. 4-5 ilamsız takipte, takibe dayanak ilamda ayıplı ve eksik imalat nedenine dayalı tazminata hükmedildiğini, takip talebinde yasal faiz oranının uygulanması talep edilmesine rağmen işlemiş faiz tutarının bu oranın (ve hatta ticari faiz oranının) çok üzerinde uygulanarak fahiş hesaplandığını, bunun ilama ve taleple bağlılık kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı alacaklılar cevap dilekçesinde; takibe dayanak ilamda ticari faize hükmedildiğini, takip talebinde işleyecek faiz oranı olarak yasal faiz talep edildiğini, takip tarihine kadar uygulanan faiz oranının ticari faiz olup, uygulanan oran ve miktarın ilama uygun olduğunu, takip talebinde ve icra emrinde ticari faiz hakkını saklı tutmadıklarından şikayetçi borçlu tarafından sunulan emsalin somut olaya uygun olmadığını, takip Uyap sistemi üzerinden başlatıldığından sistemin cevaz verdiği şekilde faiz oranına ilişkin kısmın doldurulduğunu, kaldı ki talep edilen faiz oran ve miktarının ilama aykırı olduğu kanaati halinde de icra emrinin iptaline değil düzeltilmesine karar verileceğini savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe dayanak teşkil eden ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/869 E. - 2022/120 K. sayılı ilamında alacak kalemleri yönünden ticari faiz istenmesine karar verildiği, takip talebinde ya da icra emrinde yıllık kanuni faiz yazmasının ticari faiz yerine yıllık kanuni faizin tercih edildiği anlamına gelmeyeceği, nitekim hesaplama yapılırken yıllık kanuni faizden daha fazla hesap çıkartıldığı, takip talebine ve icra emrine yıllık kanuni faiz yazılmasının maddi hata olarak kabul edilmesi gerektiği, bu kapsamda hesap uzmanı bilirkişiden alınan bilirkişi raporunda ''... alacaklı tarafın icra emrinde asıl alacak kalemlerine ilamda hüküm altına alındığı üzere ticari faiz üzerinden faiz istediği yönünde hukuki değerlendirme yapılması halinde, ek tabloda belirtildiği üzere, tüm asıl alacak kalemlerine dava tarihinden takip tarihine kadar işlemesi gereken ticari faiz miktarı icra emrinde talep edilen faiz miktarlarından yüksek olduğu için faiz kalemlerinde düzeltilecek miktarın bulunmadığı...'' hususunun belirtildiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; takibe konu ilamda alacak kalemleri için ticari faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de davalı alacaklılar tarafından takip talebi ve icra emrinde yasal faiz talep edildiği, taleple bağlılık ilkesi gereğince bu oran üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ticari faiz yerine yasal faiz talep edilmesinin maddi hata olarak değerlendirilemeyeceğini, bilirkişi raporunun yasal faiz esas alınarak sonuca gidilen kısmın karara esas alınması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak şikayetin kabulü ile icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe konu ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/869 E. 2022/120 K. sayılı ilamında, davalı alacaklılar lehine hükmedilen eksik - ayıplı iş bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verildiği, davalı alacaklıların takip talebinde ve icra emrinde asıl alacak kalemlerine, dava tarihinden itibaren işlemiş yıllık adi kanuni faiz talep ettikleri, ilamda, faiz ve faizin başlangıcı konusunda bir hüküm bulunmaması halinde karar tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceği, her ne kadar takibe konu ilamda hükmedilen alacakların ticari faizi ile tahsili hüküm altına alınmış ise de; 3095 Sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunda ve sair literatürde “ticari faiz” adı altında bir faiz türü bulunmadığı, kaldı ki, davalı alacaklılar tarafından takip talebinde asıl alacak kalemlerine ilişkin işlemiş faiz oranı olarak adi kanuni faiz oranının talep edildiği, faiz hesabının bu talebe uygun olması gerektiği, mahkemece aldırılan denetime elverişli raporun bu oran üzerinden yapılan hesaplamaya ilişkin kısmının hükme esas alınarak icra emrinde yer alan işlemiş faiz kalemlerinin düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinde istenilen faiz alacak kalemlerinden; Emine Hatun Ayten yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmınım iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.700,00 TL faizin 11.496.56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 36.750,00 TL faizin 11.546,56 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 25.203,44 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 143.100,00 TL faizin 42.286,25 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 100.813,75 TL olarak düzeltilmesine, ... yönünden talep edilen 73.500,00 TL faizin 23.092,53 TL kısmının iptali ile faiz alacağının 50.407,47 TL olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu ve davalı alacaklılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu ve davalı alacaklılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi’nce tüm şikayet nedenlerinin kabul edilerek icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesine rağmen kısmen kabul şeklindeki hüküm tesisi ile davalı alacaklılar lehine vekalet ücretine, kendisi aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönüyle bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı alacaklılar temyiz dilekçesinde; takibe dayanak ilamda her bir alacaklı lehine ayrı ayrı hükmedilen tazminat miktarlarının, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile şikayetçi borçludan tahsiline karar verildiğini, takip tarihine kadar işlemiş faiz olarak ilama uygun ticari faiz uygulamak suretiyle takip başlattığını, takip sonrası işleyecek faiz oranı olarak yasal faiz talep ettiğini, bu talebin takip tarihi ve icra emrinde açıkça yer aldığını, takip öncesi için yasal faiz talebinin bulunduğu yönündeki gerekçenin hatalı olduğunu, takip talebinde ve icra emrinde ticari faiz hakkını saklı tutmadıklarından şikayetçi borçlu tarafından sunulan emsalin somut olaya uygun olmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğunu, takip talebi UYAP sistemi üzerinden doldurulduğunu, takibe konu ilam doğrultusunda hükmedilen dava tarihinden itibaren işlemiş olan ticari faiz için ayrı bir seçenek buton bulunmadığını, bu sebeple faiz oranlarının açıkça belirtilemediğini, işlemiş faiz kaleminin yasaya ve ilama uygun şekilde hesaplanarak takip talebine eklendiğini, ilamda faizlerin başlangıç tarihinin dava tarihi olarak yazıldığını, basit bir hesaplama sonucu talep edilen faiz oranının ticari faize denk geldiğinin anlaşılabileceğini, kaldı ki takip talebine hem takibe konu ilamın hem de faiz hesabına ilişkin hesaplama ayrıntılarının eklendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilama aykırılık şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu^nun 16. Maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, taraflar yönünden usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90'ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1239, Karar No: 2015/5092, Tarih: 16.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1239 E.  ,  2015/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Balıkesir 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.11.2014

Numarası :2013/376-2014/570

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, kendisine ait B..K.. ile Balıkesir ili ile Ç.. Köyü arasında bulunan tren yolu üzerindeki elektrik direklerinin dikileceği kayalık zeminde çalışma yaptığını, iş bitiminde normal sürede yapılan iş için 8.500,00 TL, fazla mesai olarak yapılan iş için saati 40,87 TL'den olmak üzere KDV ile birlikte toplam 10.656,95 TL bedelli fatura keserek davalı şirkete yolladığını, ancak davalı tarafın bu meblağı ödemediği gibi faturayı da iade ettiğini, bunun üzerine Balıkesir 3. İcra Müdürlüğü’nün 2013/6722 Esas sayılı dosyasıyla ilamsız icra takibi başlatıldığını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptâline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiş, davalı iş bedelinin KDV dahil 8.500,00 TL olarak kararlaştırıldığını, buna rağmen 10.656,95 TL bedelli fatura kesildiğini, anlaşmaya aykırı düzenlenen faturaya dayalı talepte bulunulamayacağını belirterek davanın reddine savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 sayılı TBK 470 vd. maddelerde düzenlenen eser sözleşmesinden doğmaktadır. Eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Davacı yüklenici davalı iş sahibidir. TBK 481. maddeye göre eserin bedeli önceden belirlenmemiş veya yaklaşık olarak belirlenmişse bedel, yapıldığı yer ve zamanda eserin değerine ve yüklenicinin giderine bakılarak belirlenir. Dairemizin bu konudaki yerleşmiş içtihatları ve doktrinde kabul edildiği üzere bundan anlaşılması gereken, işin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayicine göre bedelin belirlenmesidir.