muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22944, Karar No: 2015/31785, Tarih: 10.11.2015

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Somut uyuşmazlıkta fesih tarihinde davacı danışman olarak görev yaptığı gibi dosya içerisindeki organizasyon şemasına göre davacı şirketin işveren vekili düzeyinde ceosunun olduğu, ona bağlı işveren vekili yardımcısı konumunda operasyon ve satış direktörü bulunduğu , davacının ise şemaya göre bölge müdürüne bağlı kulüp genel müdürü olduğu; işletmeyi bütünüyle sevk ve idare etmediği, iş yerine işçi alma çıkarma yetkisinin bulunmadığı ve bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, yukarıda açıklandığı üzere iş güvencesinden yararlandığı anlaşılan davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı Yasa' nın 17, 18. maddeleri uyarınca davranışlarından kaynaklanan sebeplerle feshedildiği, ancak aynı Yasanın 19/2 maddesi uyarınca savunması alınmadığı, bu nedenle yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken işveren vekili olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6- Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 511,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

7. Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, gider avansından kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,

8. Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. si uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

9. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9908, Karar No: 2015/54, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9908 E.  ,  2015/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 17.06.2009 tarihli raporunda, yapılan tetkikler sonunda cinsel istismara ilişkin beyanlarının güvenilir olarak değerlendirildiği, yine Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu’nun 14.05.2010 tarihli muayene kaydında, mağdurenin ifadelerinin tutarlı ve güvenilir olduğunun düşünüldüğünün belirlendiği, ancak aynı kurulun 25.08.2010 tarihli raporunun sonuç kısmında, mağdurenin ifadelerinin kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirtildiği, sosyal hizmet uzmanınca tanzim olunan 16.04.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda, mağdurenin olayın oluşuna ilişkin beyanlarında çelişkilerin olmadığı, olayı anlattığı kişilerle yapılan görüşmelerde olayın seyriyle ilgili eşdeğer ifadelerin olduğu, bunun da ifade edilen olayın gerçekleştiği yönündeki izlenimi kuvvetlendirdiğinin belirtilmesi karşısında, mağdure beyanlarına itibar edileceği anlaşılmakla, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları karşısında sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Reyhan vekili, katılan Ünver ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24554, Karar No: 2025/8116, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24554 E.  ,  2025/8116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/883 E., 2022/1114 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/386 E., 2022/180 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15217, Karar No: 2022/1985, Tarih: 10.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/15217 E.  ,  2022/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın soruşturmada olay günü saat 21:00 sıralarında müştekinin evine girip bir adet LCD televizyonu aldığını beyan ettiği olayda, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkati alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 21.12’de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma eylemlerinin gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5804, Karar No: 2021/12460, Tarih: 21.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5804 E.  ,  2021/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... Örten geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 04.11.1996-30.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence geçersiz şekilde feshedildiğinin, davacı tarafından açılan ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen işe iade davası sonucu ile tespit edildiğini, banka uygulamasında çalışanlara ayrıca özel bir emeklilik yapıldığını, emeklilik sandığından emekli maaşı bağlanırken Garanti Bankası tarafından 15 yıl ve üzeri hizmeti olanlara bir defaya mahsus emekli ikramiyesi verildiğini, bu durumun banka yetkilisi tarafından müvekkiline gönderilen maillerde de ifade edildiğini, banka yetkilisi tarafından müvekkiline 01.07.2016 tarihi itibari ile emekli maaşanın bağlanacağını ve aynı tarihte ikramiyesinin de ödeneceğinin bilgisinin verildiğini, ancak müvekkiline emekli ikramiyesi verilmediğini, müvekkilinin toplam 14 yıl 11 ay 27 gün çalışma süresinin olduğunu, emekli ikramiyesine 3 gün kala iş akdinin feshinin dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceğini ileri sürerek, emeklilik ikramiyesinin davalıdan tahsilini, mümkün olmadığı takdirde davacının emeklilik için maaşından her ay kesilen ücretlerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, davacının davalı işyerinde 04.11.1996-30.06.2011 tarihleri arasında 14 yıl 7 ay 27 gün çalıştığı,davalı sandık tarafından davacının 15 yılı doldurmadığı gerekçesiyle emekli ikramiyesi verilmediği,davacının çalışma dönemi boyunca emeklilik nedeniyle ücretinden kesilen prim tutarlarının 62.776,73 TL olduğu ve davacının talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının emekli ikramiyesine hak kazanıp kazanmadığı ve buna ilişkin olarak kesildiği belirtilen primlerin iade edilip edilmeyeceği noktasındadır.

Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 2017/108 esas sayılı dosyasının UYAP kayıtlarında bulunan bilgi ve belgeler ile tüm iş bu dava dosya kapsamı incelendiğinde;

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının emekli ikramiyesine hak kazanıp kazanmadığı ve buna ilişkin olarak kesildiği belirtilen primlerin iade edilip edilmeyeceği noktasındadır.

Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 2017/108 esas sayılı dosyasının UYAP kayıtlarında bulunan bilgi ve belgeler ile tüm iş bu dava dosya kapsamı incelendiğinde;

Davacı, 04.11.1996-14.12.2001 arası 5 yıl 1 ay 10 gün Osmanlı Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı' na tabi olarak Osmanlı Bankasın'da, 15.12.2001-30.06.2011 arası 9 yıl 6 ay 15 gün davalı Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfına tabi olarak Garanti Bankasında çalışmış ve 01.07.2016 tarihinde emekli maaşının bağlandığı anlaşılmaktadır.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/723 Esas sayılı dosyası ile verilen kararla, Osmanlı Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı ile davalı Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı 10.10.2002 tarihli resmi senet nazara alınarak birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleşmeye esas 10.10.2002 tarihli Noter tanzimli resmi senette ise, Osmanlı Bankası A.Ş’nin tüm hak, alacak, borç ve yükümlülükleriyle Türkiye Garanti Bankası A.Ş’ye devri suretiyle birleştirilmesi öngörülmüştür.

Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı statüsünü belirleyen Vakıf senedinin “Emekli İkramiyesi” başlıklı 93.maddesi ;

“A-Sürekli iş göremezlik geliri, malullük veya emekli aylığı bağlanan sigortalılara bu statüye tabi hizmet sürelerinin en az 15 yılı Türkiye Garanti Bankasında geçmiş olması şartıyla;

Hizmet süresi 20 yıla kadar olanların gelir ve aylıklarına esas tutulan ortalama aylık kazançlarının ¼ ' ü oranında,

20 yıldan fazla olanların ½' si oranında,

Türkiye Garanti Bankasında geçen her tam fiili hizmet yılı için bir defaya mahsus emekli ikramiyesi adı altında ödeme yapılır..” hükmünü içerirken, Aynı Vakıf Senedinin “Sigorta Primleri Oranları” başlıklı 78.maddesinin E alt bendi;

E-Ek sigorta primler:

Bu senedin 93 ncü maddesi gereği Emekli İkramiyesi ödemelerini karşılamak üzere aşağıdaki şekilde ek sigorta primleri alınır…” hükmünü içermektedir.

Görüleceği üzere Vakıf senedinin 93’üncü madde hükmünde, Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfından Emekli İkramiyesine hak kazanabilmek için, emekli aylığı bağlanan sigortalıların bu sigortalılık statüsüne tabi hizmet süresinin en az 15 yılının Türkiye Garanti Bankasında geçmiş olması gerektiği gibi, aynı Vakıf Senedinin 78’inci madde hükmü uyarınca da, bu sigortalılardan ek sigorta priminin de tahsil edilmiş olması gerekecektir.

Görüleceği üzere Vakıf senedinin 93’üncü madde hükmünde, Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfından Emekli İkramiyesine hak kazanabilmek için, emekli aylığı bağlanan sigortalıların bu sigortalılık statüsüne tabi hizmet süresinin en az 15 yılının Türkiye Garanti Bankasında geçmiş olması gerektiği gibi, aynı Vakıf Senedinin 78’inci madde hükmü uyarınca da, bu sigortalılardan ek sigorta priminin de tahsil edilmiş olması gerekecektir.

Öte yandan Osmanlı Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı Vakıf Senedinde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malüllük, yaşlılık, ölüm, isteğe bağlı sigortalılık v.s düzenlenirken, üyelerine, davalı vakıftaki gibi emeklilik ikramiyesi ödeneceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, bu emeklilik ikramiyesini karşılayacak şekilde ek sigorta prim ödemesine de yer verilmemiş ve davacıdan bu kapsamda bir ek sigorta prim tahsili de yapılmamıştır.

Diğer yandan, Osmanlı Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı’nın davalı Türkiye Garanti Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı’na devri ile birleşmelerini düzenleyen 10.10.2002 tarihli Noter tanzimli resmi senet içeriğinde dahi, devredilen Vakıf üyeleri yönünden, davalı Vakfı emeklilik ikramiyesi ödeme yükümlülüğü altına alacak veya bu sorumluluğu gerektirecek bir düzenlemeye de açıkça yer verilmemiştir.

5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun yersiz ödemelerin geri alınması başlıklı 96. maddesi ; “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.

Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” şeklinde düzenlemiştir.

Ayrıca davalı vakfın vakıf senedinin yersiz olarak alınan primlerin geri verilmesine ilişkin 82. maddesinin “ Yanlış ve yersiz olarak alınmış olduğu anlaşılan sigorta primeri sandıkça alındıkları tarihlerden on yıl geçmemiş ise,hisseleri oranında işverene ve sigortalılara geri verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak,davacının ödediği primlerin iadesine ilişkin olarak şartların gerçekleşmediği ve bu nedenle primlerin iadesine hak kazanmadığı,emeklilik ikramiyesine ilişkin de talebin yerinde olmadığı anlaşılmakla,davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.