muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/395, Karar No: 2014/28, Tarih: 04.02.2014

Duruşmada ise; olay sabahı kahvaltı sırasında bir ses duyduğunu, ablasının çatıdaki merdivenden düştüğünü gördüğünü, sanığın ablasını ittiğini görmediğini, amcasının eşinin ve çocuklarının kendilerine iyi davrandıklarını beyan ettiği, soruşturma aşamasındaki ifadeleri okunup sorulduğunda; öğretmenlerin kendisini döverek, "polise öyle anlatacaksın, devletten sana yardım alacağız" dedikleri için o şekilde ifade verdiğini belirttiği,

Hakkındaki beraat hükmü kesinleşmiş bulunan ve incelemeye konu olmayan sanık H.. A..'un; trafik kazası neticesinde amcası, yengesi ve oğlunun vefat ettiğini, bir oğlu ile kızının yaralandığını, bir süre tedavi gördüklerini, akrabalarının velayetlerini almadığını, babasının velayetlerini almayı düşündüğünü söyleyip, kendilerine maaş bağladığını, ardından akrabalarının ilgisinin arttığını, birlikte yaşadıkları sürece kavga etmediklerini, kendisini kötü hissetmemesi için ölenle birlikte banyo yaptığını, kazada bir gözünü kaybettiğini, birkaç kez ip atlarken takılıp düştüğünü veya direğe çarptığını, babasının kendisini doktora gösterdiğini, diğer gözünde yarı oranında görme kaybı tespit edildiğini, olaydan bir gün önce doğum günü olması nedeniyle arkadaşlarının kendisine bir kazak aldığını, neden tanımadığın kimselerden hediye alıyorsun diye kızdığını, daha sonra odasına gittiğini, ölenin kendisine hediyeye çok kızıp kızmadığını sorduğunu, kızmadığını söylediğini, akşam annesi ve babasının, ablasının nişanlısına gittiklerini, kendilerinin televizyon seyredip aynı odada yattıklarını, sabah saçını taradığı sırada gürültü duyduğunu, evin içinde çatıya çıkan merdivenin iki basamağının tam tutturulmamış olduğunu, gürültü üzerine birinin düşebileceğini düşünerek odadan çıktığında öleni merdivenin başında, yüzü yere gelecek, ayakları da yerde olacak vaziyette gördüğünü, annesine seslendiğini, annesi, babası ve ardından ablalarının geldiklerini, erkek kardeşleri ile ölenin kardeşinin mutfakta kahvaltı yaptıklarını, servisi geldiği için annesinin ısrarıyla okula gittiğini, ölenin gözlerinin görmemesi nedeniyle yemek yiyemediğini ve iyi hissetmediğini, bu yüzden zayıf olduğunu, ölen ve kardeşine kötü davranıp yemek vermedikleri hususlarının doğru olmadığını beyan ettiği,

Hakkındaki beraat hükmü kesinleşmiş bulunan ve incelemeye konu olmayan sanık F.. A..'un; ölenin kayın biraderinin kızı olduğunu, annesi ve babasının üç yıl önce bir trafik kazasında vefat ettiğini, bakımını kendilerinin üstlendiğini, olay sabahı okula gitmesi için kendisini kaldırdığını, kahvaltı hazırladığı sırada bir gürültü ve çığlık duyduğunu, sesin geldiği salona geçtiğinde ölenin merdivenin altında baygın yattığını gördüğünü, ambulansı aradıklarını, kızlarının kendisini dövdükleri ve ölümüne sebep oldukları hususlarının doğru olmadığını söylediği,

Sanık L.. A..'un; ölenin trafik kazasında vefat eden amcasının kızı olduğunu, kardeşi ile birlikte iki yıl aynı evde yaşadıklarını, kazada bir gözünü tamamen kaybettiğini, diğerinde de görme kaybı bulunduğunu, öleni ve kardeşini dövmediklerini, ölümünde kusuru olmadığını, olay sabahı yatağını topladığı sırada gürültü duyduğunu, salona çıktığında öleni salondan çatıya çıkan merdivenin birinci basamağında baygın yatarken gördüğünü, annesi ve babasının geldiklerini, hemen ambulans çağırarak kendisini hastaneye götürdüklerini, daha sonra kardeşlerinden, ölenin kendilerinden habersiz kitap almak için çatıya çıktığını, gözünde problem olduğu için merdiven boşluğuna düştüğünü öğrendiğini, ölenin çatıya kendisi ya da aileden birisinin yardımı ile çıkarıldığını, suçlamaları kabul etmediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Türk Ceza Kanununun "Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama" başlığını taşıyan 87. maddesinin 4. fıkrası; "kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" şeklinde hüküm içermektedir. Fıkranın gerekçesinde de; "neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, genel hükümler kitabında yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler burada da geçerlidir" açıklamasına yer verilmiştir.

Öte yandan ceza muhakemesinde maddi gerçeğe ulaşmada kullanılan delillerden birisi de beyandır. Beyan; tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir. Özellikle tanık anlatımı, yargılamaya konu eylem hakkında bilgisi bulunan üçüncü kişilerin beyanı olması, soruşturmayı esaslı bir surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi durumunda, hâkimin vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibarıyla önemli bir sübut vasıtasıdır. Vicdani delil serbestisi sisteminin geçerli olduğu ceza muhakemesi hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan tanık anlatımının, dosyada varlığını koruyan diğer tüm deliller gibi hâkim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Annesi, babası ve bir kardeşini dört yıl önce geçirdikleri trafik kazasında kaybeden, aynı kazada küçük kardeşi ile birlikte yaralı olarak kurtulan, bu kazadan dolayı, yüzünde platinler takılı olan, bir gözünde tamamen, diğerinde yarı oranında görme kaybı bulunan ölenin, kardeşi ile birlikte velayetini üstlenen amcasının yanında kaldıkları ve amcasının çocukları ile aynı okulda öğrenimlerine devam ettikleri, kendisinden dört yaş büyük olan sanığın ise amcasının kızı olduğu, olay tarihinde maktulün doğum günü olması münasebetiyle okul arkadaşlarının kendisine aldıkları hediyeyi eve getirmesi üzerine, "neden başkalarından hediye alıyorsun" diye azar işittiği, sanığın sopa ile kafasına vurduğu, baygınlık geçirmesi üzerine götürüp yatırdığı, sabah kendisine gelememesi üzerine, tam da öğretmenine yazdığı mektupta sözünü ettiği gibi merdivenden düştüğünden bahisle hastaneye kaldırıldığı, beş gün komada kaldıktan sonra vefat ettiği, otopsi raporunda; "ölümün künt kafa travmasına bağlı beyin doku hasarı neticesi meydana geldiği", adli tıp raporunda; "lezyonların niteliğine göre sert ve künt bir cismin direkt vurulması ile oluşabilecekleri gibi, şiddetli düşme veya düşürülme sırasında meydana gelebileceği" açıklamasına yer verildiği, bu olaydan bir yıl üç ay sonra kimliğini açıklamak istemeyen bir kişinin emniyete yaptığı ihbar üzerine soruşturmaya yeniden başlandığı, ölenin küçük kardeşinin soruşturma aşamasında vekili ile psikolog bilirkişi huzurundaki oluşa ve dosya kapsamına uygun beyanlarının, özellikle ölenin okul arkadaşı ve öğretmeni olan tanık anlatımları, adli raporlar ve ihbar tutanağıyla doğrulandığı, ölenin kardeşinin bu olayın ortaya çıkmasından sonra amcasının yanından alınıp yetiştirme yurduna yerleştirildiği, mahkemede soruşturma aşamasındaki beyanının doğru olmadığını, öğretmenlerin zorlaması ile o şekilde ifade verdiğini belirttiği, beyanında adı geçen öğretmenlerinin bu hususu doğrulamadığı gibi, tanığa baskı yapmalarını gerektirecek bir durum da bulunmadığı, kaldı ki yerel mahkemece mahkumiyet hükmünün yalnızca ölenin kardeşi olan tanığın soruşturma aşamasındaki beyanına değil, dosyada bulunan diğer delillere de dayandırıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin, dosya içeriğine uygun, olayı temsil edici ve mahkûmiyete yeterli bulunduğu anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı kasten yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunu işlediği sabit olup, yerel mahkemenin bu yöndeki mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin Özel Daire kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve oniki Kurul Üyesi; "sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda, her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla beraatına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

çıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu itibarla, itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve oniki Kurul Üyesi; "sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda, her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla beraatına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

çıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2014 günü yapılan ilk müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 04.02.2014 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17862, Karar No: 2015/13006, Tarih: 10.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17862 E.  ,  2015/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/90221

Mahkemesi : Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 05/12/2013

Numarası : 2013/352 - 2013/833

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/02/1939 tarih ve 43/28 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere, kamu davasına katılma hakkına sahip olan ve usulüne uygun bir biçimde yaptığı istemle başvurmuş olan kişinin, duruşmanın sonuna kadar hazır bulunarak talepleri tutanağa geçirildiği ve gösterdiği deliller dinlenildiği takdirde, davaya katılma isteminin eylemli olarak kabul edilmiş sayılacağı, bu nedenle, davaya katılma istemi hakkında mahkemece verilmiş açık bir karar olmamakla birlikte, hazine vekilinin tutanaklara “katılan vekili” olarak yazılmış olması karşısında, katılmadan kaynaklanan hakların kullanımına engel bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, ayrıca katılma kararı verilmesine gerek görülmemiştir.

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 11/04/2012 tarih ve 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunun 408. maddesi ile değişik 65. maddesinin (a) ve (b) fıkralarının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, Anayasa'nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun 66. maddesinin 3. fıkrası gereğince iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe girmesinin de karar altına alındığı, 13/10/2012 tarih ve 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi kararının, 13/10/2013 tarihinde yürürlüğe girmesi beklenirken, 2863 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği;

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 27/03/1990 tarih ve 711 sayılı kararı ile tescil edilip, aynı Kurul'un 16/06/2000 tarih, 4666 sayılı ve Koruma Bölge Kurulu'nun 31/05/2010 tarih, 4114 sayılı kararları ile sınırları güncellenen Olympos Antik Kenti 2. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, 22/09/2011 tarihi itibariyle maliki olduğu pansiyonun arka bahçesindeki 4 x 8 m ebatlı sahada, kayalık alanı kırdırarak izinsiz kazı ve düzeltme çalışması yaptırdığı, sit sınırlarının güncellendiği 31/05/2010 tarih ve 4114 sayılı kurul kararı, taşınmazın bulunduğu Yazır Köyü'nde muhtarlıkça halka duyurulduğu gibi, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde 14/07/1999 ve 29/06/2011 tarihli sit şerhlerinin mevcut olduğu, kaldı ki, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporlarına göre, üzerinde müdahale gerçekleştirilen alanın 6 x 16 m ebadına ulaştığı, dolayısıyla sanığın, bölgenin niteliğine vakıf olduğu halde izin almaksızın sit alanına fiziki müdahale gerçekleştirdiğini kabulde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla; sanık tarafından yapılan müdahale nedeniyle 2. derece arkeolojik sit alanının zarar görüp görmediği arkeolog bilirkişi görüşü alınmak suretiyle saptanarak, zararın varlığı halinde 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-1. cümlesi; zarar mevcut değilse, taşınmazın bağlı olduğu idari birimde koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılıp, anılan büronun suç tarihi itibariyle faaliyette olmaması halinde aynı Kanunun 65/1-2. cümlesi; faaliyette olması halinde 65/4 maddesi uygulanmak suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak ve Anayasa Mahkemesi iptal kararının 13/10/2013 tarihinde yürürlüğe girdiğine dair yanılgılı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4373, Karar No: 2018/6544, Tarih: 10.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4373 E.  ,  2018/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-j-son, 52/2-4, 53 ve 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’a ait çek yapraklarının boş bir şekilde 31.01.2007 tarihinde aracından çalındığı, sanığın bu çek yapraklarından birini ele geçirerek, 56.250 TL olarak keşide ettiği veya ettirdiği, sonrasında bu çeki kullanarak katılan bankadan kredi kullandığı, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

a- Sanığın savunmasında, suça konu çekin alınan ürün karşılığında... İnşaat Dekorasyon tarafından kendilerine verilmesi gerektiğini, aradan zaman geçtiği için hatırlamadığını, 220 çalışanı olan büyük bir şirketinin bulunduğunu, gelen çekleri ciro ederek bankaya verdiklerini, çekleri muhasebede çalışan elemanların aldığını, çekin kim tarafından şirkete verildiğini bilmediğini, söz konusu çeki alması gereken kişinin....isimli kişi olması gerektiğini, ancak bu husustan da emin olmadığını beyan etmesi, tanık...'ın da beyanında, 2005-2007 yılları arasında sanığın işyerinde genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, sanığın genel müdür olduğunu, suça konu çeki kendisinin Nihat Polat isimli tefeci bir şahıstan aldığını, daha sonra sanığa verdiğini, çekin fotokopisini bankaya faksladıklarını, bankaca çekin sağlam olduğu bildirilince kredi kullandıkları bankaya teminat olarak verdiklerini beyan etmesi, suça konu çekteki ciro imzasını sanığın kabul etmesi, bilirkişi raporunda çekin ön yüzündeki keşideci imzasının sanığın eli ürünü olmadığının belirtilmesi ancak çekin ön yüzündeki yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bir inceleme yapılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, tanık Sezai Aydın'dan Nihat Polat isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgileri sorulup, Nihat Polat'ın kimlik ve adres bilgisinin tespiti halinde Nihat Polat'ın celbi ile olayla ilgili olarak beyanının alınması, yine çekin ön yüzündeki yazıların ve imzanın Nihat Polat'ın ve ya sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılması, ayrıca, suça konu çek karşılığında yeni bir kredinin mi kullandırıldığı yoksa çekin önceden kullanılan krediye sonradan teminat olarak katılan bankaya verilip verilmediğinin tespiti, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5515, Karar No: 2019/1367, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5515 E.  ,  2019/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11654, Karar No: 2023/3896, Tarih: 21.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11654 E.  ,  2023/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Tekirdağ ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, temyize konu edilen tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 1022 parsel sayılı ve 6.100,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 112 ada 391 sayılı parsel olarak ve 6.109,90 metrekare yüzölçümüyle ve özel sicilinde kayıtlı bulunan mera vasfında eski 1241 parsel sayılı ve 261.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 112 ada 398 sayılı parsel altında ve 2.381,20 metrekare yüzölçümüyle tespit edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kendi taşınmazına sınır olan davalı mera parselinin bir kısmının yıllardır yol olarak kullanıldığını ancak uygulama kadastrosu sırasında davalı parselin içerisinde bırakıldığını açıklayarak çelişmeli kısmın yol olarak tescilini talep etmiş; yine davacı vekili keşif esnasındaki beyanından A kısmının müvekkili adına tesciline, B kısmının ise yol olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazlara ilişkin uygulama kadastrosu çalışmalarının kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle;

1. Davacı ... tarafından davalılar Hazine, ..., ... ile ... aleyhine karşı dava konusu taşınmazlardaki A harfli kısma ilişkin olarak açılan uygulama kadastro tespitinin iptaline yönelik davanın reddine, dava konusu Tekirdağ ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan (eski 1241 parsel) yeni 112 ada 398 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastro tutanağında belirtilen nitelik ve yüzölçümü ile tespit gibi tesciline, dava konusu Tekirdağ ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan (eski 1022 parsel) yeni 112 ada 391 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastro tutanağında belirtilen nitelik ve yüzölçümü ile tespit gibi tesciline,

2.Davacı tarafından davalılar Hazine, ..., ... ile Tekirdağ İl Tarım ve Orman Müdürlüğüne yönelik bilirkişi raporundaki krokilerde (eski 1241 parsel) yeni 112 ada 398 parseldeki "A" harfli kısmın tapu kaydı kapsamında kaldığına bağlı mülkiyet iddialı (tapu iptal ve tescil) tescil talebi ile "B" harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek yol veya yol boşluğu olarak bırakılmasına ilişkin talep yönünden davanın görev yönünden usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik incelemeye dayalı hatalı hüküm kurulduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davacı vekilinin fen bilirkişi raporunda taşınmazın A ve B olarak belirlenen kısımlarına yönelik temyiz itirazları incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen görevsizlik kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir. Bu karar 6100 sayılı Kanun’un 362/1-c maddesi gereğince temyizi kabil olmayan kararlardandır. Açıklanan bu sebep ile davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin uygulama kadastrosunun hatalı olarak yapıldığı yönündeki temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR