muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6922, Karar No: 2012/3225, Tarih: 08.03.2012

Somut olayda, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji ABD Öğretim üyelerinin 03.07.2008 tarihli raporuna göre davacıya konulan tanı ve tedavilerin yerinde olduğu ve hastaya EPS yapılmasının gerekli olmadığına, bu nedenle davacıya ICD takılmasının yerinde olduğuna ilişkin tespiti nedeniyle davacıya takılan cihaz bedelinin ödenmesi gerektiği yönündeki mahkemenin kabulü yerinde ise de takılan cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya takılan cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından davcıya takılan cihazın başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen şirketten ithalat belgelerini getirtip ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30809, Karar No: 2014/8598, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30809 E.  ,  2014/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2010/343-2013/270

Taraflar arasındaki menfi tespit ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ezcazı olduğunu ve eczanesini 01.12.2009 tarihinde kapattığını, davalı kurum tarafından 85 adet reçetede 364 kupür ve 3 reçetede 12 adet sahte kupür bulunduğu gerekçesiyle cezai işlem yapıldığını, sahte kupürlere konu ilaçları ecza depolarından alması nedeniyle sahte olduğunu bilme imkanı olmadığını, proforma faturaların kendisinde olduğunu, ancak eczaneyi kapatması nedeniyle faturaları sunamadığını, ilaç depoları ile yazışma yapılması halinde bu ilaçları aldığının ortaya çıkacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla cezai şarta ilişkin 8.000 TL bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafından kuruma fatura edilen Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran ve Temmuz 2009 dönemlerine ait reçetelerde 364 adet sahte kupür tespit edildiğini, protokolün 6.3.19.maddesine göre işlem yapıldığını, sonrasında 38 adet reçetede 175 adet sahte kupür ve 3 adet reçetede 12 adet sahte kupür tespit edilerek işlem yapıldığını, yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu savunmuştur. Birleşen dava ile, eczacının kuruma fatura ettiği 85 adet reçetedeki 364 sahte kupür nedeniyle eczacıya 31.955,98 TL ödeme yapıldığını, davalının bu işlemi nedeniyle davalı hakkında protokolün 6.3.19. maddesine göre reçete bedelinin 10 katı olan 1.196.194,60 TL cezai şart uygulandığını belirterek; 1.196.194,60 TL cezai şartın tespit 2013/30809-2014/8598

tarihinden itibaren, 31.955,98 TL kupür bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş hüküm davalı ve birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

tarihinden itibaren, 31.955,98 TL kupür bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş hüküm davalı ve birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ile davalı arasında yapılan davalı kurum sigortalısı hastalara ilaç teminine ilişkin sözleşme kapsamında, davacı eczacı tarafından davalı kuruma fatura edilen reçete eklerinde yer alan ilaç küpürlerinin sahte olduğu gerekçesi ile davacı eczane hakkında sözleşmenin 6.3.19 maddesi uyarınca uygulanan cezai şarta konu işlemin yerindeliğine ilişkindir. Davacı eczacının davalı kuruma fatura ettiği reçetelerin ekindeki ilaç kupürlerinin, kurum tarafından incelenmesi sonucu sahteliğinden şüphelenilerek üretici firmalara gönderilmek suretiyle bu kupürlerin sahte olup olmadığı teyit edilerek, sahte olduğu tespit edilen kupürlere konu faturalar hakkında sözleşmenin 6.3.19. maddesine göre işlem yapılmış olup, söz konusu ilaç kupürleri hakkında üretici firmalar nezdinde gerekli incelemeler yapılarak bu kupürlerin sahte olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Birleşen davaya konu yargılama kapsamında alınan bilirkişi raporunda, kuruma fatura edilen reçeteler ekinde yer alan sahte kupürlere ilişkin olarak hazırlanan tabloya göre 85 adet reçetede yer alan 364 adet sahte kupürün sadece 6 çeşit ilaç üzerinde yoğunlaştığı ve bu ilaçların her birinin yüksek bedelli ilaçlardan oluşması nedeniyle toplam kupür bedelinin 119.619,46 TL'ye karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ayrıca asıl dosya kapsamında bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle bu rapor karara esas alınmış ise de; söz konusu rapor dosya kapsamı ile uyumlu bir araştırma ve incelemeye dayanmaması nedeniyle karara esas alınabilecek nitelikte bilimsel bir içerik taşımadığı, varsayımlara dayalı olarak sonuca gidildiği, bilirkişiler tarafından davacı eczacının ilaç deposundan ilaçları temin ettiğine dair savunması kapsamında ilaç alım faturalarının incelenmediği ve davalı kurum teftiş inceleme dosyasındaki delillerin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda dava konusu sahte kupürlerin yüksek bedelli ilaçlara ait olması nedeniyle uygulamada eczacılar tarafından bu tip ilaçların stokta fazla bulundurulmadığı hususu gözönünde bulundurularak, reçete tarihleri itibariyle davacı eczacı tarafından bu ilaçların hangi ecza deposundan hangi fatura karşılığı alındığına ilişkin kayıtları davacı eczacının ibraz etmesi sağlanmak suretiyle, faturalarla dava konusu kupürler karşılaştırılarak gerekli değerlendirme 2013/30809-2014/8598

Bu bağlamda dava konusu sahte kupürlerin yüksek bedelli ilaçlara ait olması nedeniyle uygulamada eczacılar tarafından bu tip ilaçların stokta fazla bulundurulmadığı hususu gözönünde bulundurularak, reçete tarihleri itibariyle davacı eczacı tarafından bu ilaçların hangi ecza deposundan hangi fatura karşılığı alındığına ilişkin kayıtları davacı eczacının ibraz etmesi sağlanmak suretiyle, faturalarla dava konusu kupürler karşılaştırılarak gerekli değerlendirme 2013/30809-2014/8598

yapılmadığı gibi davalı kurum tarafından yapılan teftiş kapsamında hazırlanan inceleme raporu da değerlendirilmemiştir. Nitekim davalı kurumun yaptığı teftiş kapsamında hazırlanan inceleme raporunda bir kısım hasta ve yakınlarının beyanlarına başvurulmuş olup, bu sahte kupürlere konu adına ilaç yazılmış olan hasta ve yakınlarının alınan beyanlarında söz konusu ilaçları davacıya ait eczaneden almadıklarına dair beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece öncelikle az yukarda açıklanan aksaklıklar tamamlanmak suretiyle yeniden bir bilirkişi heyeti oluşturularak yukarıda açıklanan hususlarıda kapsar şekilde tüm dosya ve ekleri incelenmek suretiyle denetime elverişli ve dosya kapsamı ile uyumlu bilirkişi raporu alınmak suretiyle denetime elverişli ve dosya kapsamı ile uyumlu bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı-birleşen davacı yararına BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4351, Karar No: 2024/1541, Tarih: 20.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/4351 E.  ,  2024/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/124 E., 2014/338 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kötü muamele suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çerkezköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşma ihtimaline binaen görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Güray ve Burhan müdafinin temyiz isteği; usulü hükümlere yeteri kadar uyulmadığına, lehe olan deliller toplanmadan karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, kilitli kapalı bir yer olmadığına, mağdur çocukların beyanlarının çelişkili ve şüpheli olduğuna, yeterli indirimlerin ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 75. Yıl İlköğretim Okulu'nda müdür olarak görev yapan sanık ...' ın, aynı okulda öğretmen olan sanık ...'a verdiği talimatla, sanık ...'ın, olay günü tartışan mağdur çocukları kazan dairesine götürdüğü ve barışmalarını isteyerek kazan dairesinde bıraktığı, kazan dairesinin kapısının açık olmasına rağmen mağdur çocukların kazan dairesinden çıkmadığı, sanıkların bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dava konusu olay, 75. Yıl İlköğretim Okulu'nda müdür olarak görev yapan sanık ...' ın, aynı okulda öğretmen olan sanık ...'a verdiği talimatla, sanık ...'ın, olay günü tartışan mağdur çocukları kazan dairesine götürdüğü ve barışmalarını isteyerek kazan dairesinde bıraktığı, kazan dairesinin kapısının açık olmasına rağmen mağdur çocukların kazan dairesinden çıkmadığı, sanıkların bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, 75. Yıl İlköğretim Okulu'nda müdür olan sanık ...'ın talimatıyla aynı okulda öğretmen olan sanık ...'ın, olay günü okulda tartışan mağdur çocukları, bahçe katında kapısının açık bırakılan kalorifer dairesine bıraktığı, barışıncaya kadar orada kalmalarını söyleyerek yanlarından ayrıldığı, mağdur çocukların öğretmeninin bu sözü üzerine olay yerinden ayrılmadıkları ve yaklaşık 20 dakika boyunca kalorifer dairesinde kaldıkları, sanık ...'ın daha sonra kalorifer dairesine gelerek mağdur çocukları çıkardığı olayda sanıkların eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen idaresi altında bulunan veya büyütmek, okutmak, bakmak, muhafaza etmek veya bir meslek veya sanat öğretmekle yükümlü olduğu kişi üzerinde, sahibi bulunduğu terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullanmak suretiyle kötü muamele suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli kararında sanıklar Güray ve Burhan müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, Başkan ...'ün değişik gerekçesi yönünden oy çokluğuyla ve sonucu itibarıyla oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Sayın çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık suç vasfının belirlenmesine ilişkindir. 75. Yıl İlköğretim Okulu'nunda öğrenci olan ve olay tarihinde okulda kavga eden 7 ve 8 yaşlarında bulunan mağdur çocukları, aynı okulda müdür olan sanık ...'ın talimatıyla, yine okulda öğretmen olan sanık ...'ın, zemin katta bulunan kalorifer dairesine bıraktığı ve barışıncaya kadar orada kalmalarını söyleyerek yanlarından ayrıldığı, yaklaşık 20 dakika boyunca kalorifer dairesinde kalan mağdur çocukların yaşları göz önünde bulundurulduğunda öğretmenlerinin kendilerine kızabileceği, okuldan atılabilecekleri düşüncesiyle, bu korku ve manevi baskı altında bırakıldıkları yerden çıkamadıkları, mağdurların bırakıldıkları kalorifer dairesinin öğrencilerin serbestçe girip çıkabilecek bir yer olmadığı, suç tarihi olan 25.11.2011 tarihi itibariyle kaloriferlerin çalıştığının düşünüldüğü nazara alındığında mağdurların, mütad olmayan, tehlikeli bir yerde bulundukları ve yaşları itibariyle rızaları dışında tutuldukları somut olayda sanıklara yüklenen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluştuğu açıktır. Ancak sanıkların mağdur çocukları, soruşturma başlamadan önce şahıslarına herhangi bir zarar vermeksizin kendiliğinden serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken sayın çoğunluğun sanıklara yüklenen kötü muamele suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozma düşüncesine katılmadığını saygı ile arz ederim. 20.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/2960, Karar No: 2019/12286, Tarih: 28.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2960 E.  ,  2019/12286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi işyerinde mekanik bakım elemanı olarak çalışmış, davalı işveren tarafından işletme üretim mühendisine saygısız tavır içinde olduğu ve bundan pişmanlık duymadığı belirtilerek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II d ve e bentlerine dayalı olarak iş sözleşmesi feshedilmiştir.

Davacı işçinin öğle dinlenme saatinde diğer işçilerle birlikte kullanılan boş bir odada dinlendiği sırada odaya üretim mühendisinin girdiği ve diğer bir çalışana iş ile ilgili bir şey söylediği, bu arada davacının sandalyede oturmaya devam ettiği ve ayaklarının sehpa üzerine uzatılmış vaziyette olduğu, üretim mühendisinin "birisi geldiğinde bu şekilde mi karşılıyorsunuz?" dediğinde, davacının da "birisi geldiğinde hazır ola mı geçmemiz gerekiyor, istirahat saatindeyiz" dediği dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle işyerinde halen çalışmaya devam eden ortak tanık anlatımından anlaşılmaktadır. Ortak tanık tarafından, odaya gelen üretim mühendisinin kendilerinin sorumlu oldukları amir olmadığı ve başka bölümün mühendisi olduğu açıklanmıştır.

Davacının dinlenme saatinde olduğu ve esasen sorumlu olmadığı üretim mühendisinin içeriye girmesi üzerine oturma şeklini değiştirmediği, üretim mühendisinin uyarısı üzerine de istirahat saatinde olduğunu belirterek "hazır ola mı geçeceğiz" şeklinde karşılık verdiği anlaşılmaktadır. Sözü edilen eylem, diğer bir işçiye sataşma mahiyetinde değildir. İşçinin ara dinlenmesini kullandığı anda ve ilgili bölümde gerçekleşmiş olup, doğruluk ve bağlılığa aykırılık da oluşturmaz. Davacının davranışları fesih için geçerli nedeni oluştursa dahi, haklı fesih ağırlığında değildir.

Mahkemece feshin haklı nedene dayanmadığının kabulü ile davaya konu ihbar ve kıdem tazminatlarının hüküm altına alınması yerinde olup, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.05.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Mahkemece feshin haklı nedene dayanmadığının kabulü ile davaya konu ihbar ve kıdem tazminatlarının hüküm altına alınması yerinde olup, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.05.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işçinin, dinlenme salonunda istirahatte olduğu bir anda makinalardan birisinde meydana gelen arızayı bildirmek üzere içeriye giren üretim mühendisini gördüğü halde, ayaklarını sehpanın üzerine uzatmış haldeki pozisyonunu değiştirmediği, derlenip toparlanmadığı, bu durumdan rahatsız olan üretim mühendisinin "İçeri birisi girdiği halde bu şekilde oturmaya devam etmeniz doğru mu?" şeklindeki sorusuna da "Sen içeri girdiğinde, istersen saygı duruşuna geçip, selam durayım." şeklinde cevap verdiği ve davacı işçinin iş akdinin bu sebeple feshedildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İş Kanunu'nun 25/2-d maddesinde haklı fesih nedeni olarak düzenlenmiş olan "işçinin başka bir işçiye sataşması" halinde bahsedilen "sataşma" kavramı hakaret, tehdit gibi durumlarla sınırlı olmayan daha geniş bir duruma işaret etmekte olup, amiri konumundaki kişinin yanına gelip kendisi ile konuştuğu esnada ayakların sehpadan indirilmemesi ve bu hususta kibarca uyarıldığında eylemde ısrar edilip bir de yukarıda açıklandığı şekilde cevap verilmesi hep birlikte değerlendirildiğinde "sataşma" niteliğindedir ve işveren fesihte haklıdır şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 28.05.2019
Yargıtay — Esas No: 2024/94, Karar No: 2025/13299, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/94 E.  ,  2025/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1541 E., 2022/1538 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/491 E., 2020/198 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.