muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2020, Karar No: 2017/1240, Tarih: 01.11.2017

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Özel Dairece, davacılar vekilinin temyiz itirazları reddedilerek davalı idare vekilinin temyiz itirazları bakımından karar bozulmuş; davacılar vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine de önceki bozma kararı kaldırılarak, bu kez karar yukarıda başlık bölümünde gösterilen gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, ecrimisile ilişkin (1) numaralı bozma kararına direnilmiş, vekalet ücretine ilişkin (2) numaralı bozma kararına ise uyulmuştur.

Mahkemece verilen karar taraf vekillerince temyize getirilmiştir.

I-Taraf vekillerinin ecrimisile ilişkin direnme kararına yönelik temyiz itirazları bakımından;

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık dava konusu taşınmazın davalı idarece el atılan bölümünün niteliğine göre, asıl ve birleşen davalarda ecrimisile hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Ne var ki Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında işin esasının incelenmesinden önce, ilk karar ile direnme kararı arasındaki gerekçe farklılığı karşısında, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp incelenmiştir.

Bilindiği üzere, direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi).

Eş söyleyişle, mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, arsa vasfındaki dava konusu taşınmazın ne şekilde kira geliri getireceğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle ilk hükümde ecrimisil istemlerinin reddine karar verilmiş olmasına karşın, direnme olarak adlandırılan yeni hükümde sık sık sel ve su baskınlarına maruz kalan bölgede taşınmazın fiilen dere yatağına dönüştüğü, davalı idarece afet ve selle genişleyen dere yatağına sedde (duvar) yapılarak müdahale edilmekle birlikte, davalının müdahalesi olmadan önce de doğal yollarla su altında kalarak kullanılmaz hale gelen dava konusu taşınmaz için davacıların ecrimisil talep edemeyeceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. Görüleceği üzere, son kararın gerekçesi ilk karara göre yasal sınırlarda genişletilmiş olmayıp, tümüyle değiştirilmiştir. Mahkemece ilk kararda tartışılıp değerlendirilmeyen, yeni bir gerekçe ile direnme olarak adlandırılan karar verilmiştir.

O halde temyize konu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, ilk kararda yer almayan tamamen yeni bir gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil Özel Daireye aittir.

Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

II-Taraf vekillerinin uyulan kısımla ilgili kurulan hükme yönelik temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece, bozma ilamının (2) numaralı bendinde yer alan bozma nedenine uyulmuş olmasına göre açık biçimde yeni hüküm niteliğindeki bu karara karşı da temyiz itirazlarını inceleme görevi Hukuk Genel Kuruluna değil Özel Daireye aittir.

O halde, kurulan bu yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için de dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (I) ve (II) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar vekili ile davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 01.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23587, Karar No: 2014/2476, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23587 E.  ,  2014/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 53/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62.maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 83 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair BURSA 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2012 tarihli ve 2010/3718 esas, 2012/1430 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.12.2013 gün ve 73380 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 gün ve KYB. 2013-383175 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11.maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabi olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu'nun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10.maddesinin (f) bendinde "26.09.1004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53.maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olmamak." şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukuki sonuç bağlandığı gibi, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi'nin (AİHS) 6.maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen,

"1.Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası haklarında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

"1.Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası haklarında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta amme intizamının veya milli güvenliğin veya ahlakın yararına veya küçüğün menfaati veya davaya taraf olanların korunması veya adaletin selametine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet davanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensupları ve halk hakkında tahdid edilebilir.

2.Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masun sayılır.

3.Her sanık ezcümle;

a-Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b- Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c- Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tayin için mali imkanlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d-İddia şahitlerini sorguya çekmek veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanması istemek,

e-Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak," şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi uyarınca "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır." düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla,

Somut olayda suç tarihinin 23.09.2010 olduğu, sanığa ceza verilen 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu'nun ise 11.06.2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 47.maddesi ile yükürlükten kaldırıldığı anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte olmayan mülga kanun uygulanmak suretiyle ceza tertibinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/76/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olabileceğinden, henüz hukuken varlık kazanmayan bir hükmün ne olağan ve ne de olağanüstü yasa yolu denetimine konu olması mümkün değildir.

CMK.nun 231/12.madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardaki mahkumiyet hükmünün olağan yasa yolu olan temyizen incelenmesi dahi mümkün değilken, henüz doğmamış bu hüküm içeriğindeki hukuka aykırılıkların, olağan denetim süreci sonlanmadan, olağanüstü kanun yararına bozma yoluyla denetlenebileceğini kabul etme olanağı bulunmamaktadır.

Kanun yararına bozma istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olmayıp, henüz hukuken sonuç doğurma niteliği kazanmamış olan mahkumiyet hükmü içeriğindeki hukuka aykırılıklara yönelik olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemini içerir ihbarnamesinin REDDİNE, 19.02.02014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19500, Karar No: 2010/5149, Tarih: 29.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19500 E.  ,  2010/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının geçiş güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 50'si oranında olacağı gözetilmeden, bu oranın daha az alınması suretiyle eksik bedel tespiti,

2-Taşınmaz üzerinde tesis edilen ve bedeli tesbit edilen irtifak alanı 1.442,58 m²olduğu halde gerekçeli kararda 1.456,41 m²'lik kısım üzerinde irtifak hakkı tesis ve tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9315, Karar No: 2019/1576, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9315 E.  ,  2019/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3677, Karar No: 2011/16751, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3677 E.  ,  2011/16751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan ... takımını 22.5.2009 tarihinde satın aldığını, bir süre sonra takımın kullanılmış ve defolu olduğunun kumaşlarında renk farklarının bulunduğunun anlaşıldığını, hakem heyetinin lehine verdiği karardan da sonuç alamadığını belirterek, ayıplı olan ürünlerin iadesi ile ödediği 2.100 TL.nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı , ürünlerde üretimden kaynaklanan ayıp ve hata bulunmadığını, davacının kanepenin sırt kısmındaki potluk şikayetinin yetkili servise yönlendirilerek giderildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı kanepe takımının ayıplı olduğundan bahisle ürünlerin iadesi ile ödediği bedelin tahsilini eldeki dava ile talep etmiştir. Davacının hakem heyetine müracaatı sonrasında verilen kararda davacının mağduriyetinin giderilmesine karar verildiği, ne var ki, ürünlerin değiştirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, üretimden kaynaklanan hata olmadığı, kullanımdan kaynaklanan eskime ve yıpranmanın bulunduğu gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

2011/3677-16751

Mahkemece, hükme esas alınan 25.8.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda, çek yatların birisinin alt orta ön ayağının görünür şekilde önde, diğerinin ise görünmez şekilde arkada olduğu, yüklük kısmındaki suntalamların renk farkının bulunduğu, bu hususun malların değiştirilmesini gerektirecek nitelikte olmadığı açıklanmış, 12.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda da , üretimden kaynaklanan belirgin bir arızanın bulunmadığı bildirilmiş, başkaca bir açıklama yapılmamıştır. Ancak hakem heyeti tarafından aldırılan 28.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda, şikayet konusu üçlü koltuğun aynı model ve kumaş olduğu halde, koltuğun ayak bazası ve kumaşın renk tonunun aynı olmadığı, odada karşılıklı kullanıldığında gruptan ayrı durduğu, bildirilmiştir. Anılan raporda, koltuk takımından üçlü koltuğun kumaşta renk tonu ve ayak bazasının farklı olduğu konusunda maddi bir tesbit yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde, konusunda uzman tekstil mühendisi ve mobilyacıdan oluşan bilirkişi vasıtasıyla, yukarıda açıklanan bilirkişi raporları arasındaki farklılığı giderecek şekilde ve maddi tesbite uygun ayrıntılı rapor alınarak, özellikle satın alınan koltuk takımının birbiriyle uyum içinde olmaları gerektiği gözetilerek, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14520, Karar No: 2010/17392, Tarih: 11.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/14520 E.  ,  2010/17392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde 12.10.2006 tarihinde zabıt mümziinin yer gösterimiyle yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişilerin raporunda, suça konu alanın eğiminin %20-25 olduğu, toprağın orman toprağı yapısında olup orman ağaç ve çalı artıklarının ayrışması sonucu oluşan humus bakiyesi bulunduğu, bu nedenle orman toprağı niteliğinde olduğu, erozyon karakteri taşıdığı, mevcut haliyle ormana bitişik olup ormanla bütünlük arzettiği, 1956 tarihli memleket haritasında açıklık alan olarak göründüğü, yerin batısının orman açıklığı olduğu belirtilmesine karşılık 12.4.2007 tarihinde yapılan zabıt mümziilerinin hazır bulunmadığı keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunlarında ise suça konu alanın eğiminin % 20 olduğu, toprağın orman toprağı olmadığı, humus bakiyesi taşımadığı, orman içi açıklık olmayıp açık alanlarla bütünlük arzettiği, açık alanların devamı niteliğinde olup kadimden beri ormansız açık alan olduğu, 1956 tarihli memleket haritasında yerin civarındaki açık alanlarda 3 adet dam yeri bulunduğu belirtilerek çelişki yaratılmasına göre dava konusu yere ait hava fotoğraflarının; bilirkişi raporlarında dava konusu yere ait memleket ve amenejman haritalarının arazi kadastrosu ile çalıştırıldığı belirtilmekle sahada arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi tarihte kesinleştiğinin ve buna göre suça konu yerin vasfının tesbiti ile arazi kadastrosuna ilişkin harita ve tutanakların da celbedilerek zabıt mümziilerinin de iştirakiyle mahallinde farklı (konusunda uzman harita mühendisi ve orman mühendisi) bilirkişilerden oluşturulacak heyet vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak en eski tarihli memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğrafları ve arazi kadastrosuna ait harita ile tutanakların mahalline birlikte uygulanarak suça konu yerin toprak yapısının, eğiminin, muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığının, suç tutanağı eki

kroki de dikkate alınarak civar taşınmazların vasfının, orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığının, halihazırda ziraat alanı niteliğinde olmakla birlikte evveliyatı itibariyle ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının kesin olarak belirlenip bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra geçerli bir mülkiyet belgesi ibraz edilmemiş olduğu da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3694, Karar No: 2019/11137, Tarih: 22.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3694 E.  ,  2019/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ...’un soruşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinde (inceleme dışı sanık) ... kendisini bıçakladıktan sonra yanındaki şahsın başına motosiklet kaskıyla vurduğunu, yine soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tanık ....’ın bağrışma sesleri gelen suç yerine baktığında iki şahsın bir şahsa bıçak salladığını gördüğünü belirtmesine, oluşa, “müştekiden alacaklı olan (inceleme dışı sanık)...'ın olay günü alacağını istemek için arkadaşı sanık ... ile müştekinin adresine gittikleri, apartman girişinde alacak verecek meselesinden dolayı tartıştıkları, bu tartışma esnasında sanık ...'ın adli emanete kayıtlı bıçakla müştekinin sağ kol medial bölgeye vurarak ulnar sinir hasarına, sanık ...'nin ise kaskla müştekinin sol femoral medial bölgesine vurarak kolundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına” neden olduğu şeklindeki kabule ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların fiil ve mağdurun üzerinde birlikte hakimiyet kurarak yaralama eylemini 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi uyarınca iştirak halinde gerçekleştirmeleri; sanığın TCK'nin 37/1. maddesi yollaması ile TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.