muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22545, Karar No: 2012/3592, Tarih: 15.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22545 E.  ,  2012/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000.00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Vekili Av. ...'a çıkartılan gerekçeli karar tebligatının bizzat mahkeme kaleminde 06.11.2011 tarihinde Pazar günü yapıldığı, temyiz harcının yatırıldığı ve temyiz dilekçesinin havale edildiği 12.12.2011 tarihi itibariyle temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı anlaşılmış, ancak mahkeme kaleminde resmi Pazar Tatili gününde tebligat yapılmış olmasının ve posta yoluyla başkaca tebligat yapılıp yapılmadığının yeniden araştırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Sözü geçen araştırmanın yapılması, posta yoluyla tebligat yapılmış ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması, ya da kayıtlar üzerinde tebliğ tarihinin saptanması, bu belirlemeye göre temyizin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde bir karar verilmesi, aksi halde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7010, Karar No: 2021/6913, Tarih: 07.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7010 E.  ,  2021/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.11.2019 tarih ve 2019/243 E. - 2019/378 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan genel nakdi gayri nakdi kredi sözleşmesini diğer davalının müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, ödemelerin aksaması üzerine hesap kat ihtarnamesi keşide edildiğini, akabinde 100.000,00 TL asıl alacak üzerinden başlatılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmeden doğan borcun fazlasıyla ödendiğini, davalı şirketin borçlu olmadığı gibi alacaklı durumunda olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin davacı bankadan ticari kredi kullandığı, diğer davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğu, borçlunun borcunu ödediğini ispat edemediği, kredinin ticari olmasından dolayı asıl borçlu ile birlikte kefile de müracaat edilebileceği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak, davanın kabulüne, borçlu davalıların Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8035 esas sayılı takip dosyasında yaptıkları itirazın iptaline, takibe 100.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %54 faiz işletilmesine, asıl alacak üzerinden %20 oranında hesaplanan 20.000,00 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararlarının niteliği ile hangi hususları kapsayacağına ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde, dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde mahkeme kararlarının nasıl yazılacağı, kararda hangi hususların yer alacağı açıkça gösterilmiştir. Hükümler, davayı esastan halleden ve taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır (6100 sayılı HMK madde 294). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 445. maddesinde dava ve yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hallerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yönetilmesine Dair Yönetmelik'in "Hükmün Korunması" başlıklı 214. maddesinde de elektronik ortamda hazırlanan hükmün, hükme katılan hâkimler ve zabıt kâtibi tarafından güvenli elektronik imza ile imzalanarak UYAP veri tabanında saklanacağı, ayrıca hükmün çıktısının hükme katılan hâkimler ve zabıt kâtibi tarafından imzalanıp mahkeme mührüyle mühürlenerek karar kartonunda muhafaza edileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, davanın fiziki dosyası içerisinde bulunan kısa kararda, “1- Davanın kısmen kabulü ile,

Borçlu davalıların Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/8035 esas sayılı takip dosyasında yaptıkları itirazın kısmen iptaline,

Takibe 100.000,00 TL asıl alacak 171.600,00 TL işlemiş faiz, 8.580,00 TL BSMV olmak üzere toplam 280.180,00 TL üzerinden devamına, davacının fazlaya ilişkin işleminin reddine,

....” şeklinde hüküm oluşturulduktan sonra mahkemece UYAP çıktısı üzerinden düzeltme yapılarak “1-Davanın taleple bağlı kalınarak kabulü ile borçlu davalıların Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2011/8035 esas sayılı takip dosyasında yaptıkları itirazın iptaline, takibe 100.000,00-TL asıl alacak (171.600,00 TL işlemiş faiz, 8.580,00 TL BSMV olmak üzere toplam 280.180,00 TL) üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine” şeklinde karar verilmiştir. Ancak aynı celsenin UYAP versiyonunda ise kısa kararın düzeltmeden önceki yukarıda belirtilen hali yer almaktadır. Kısa kararın düzeltme yapılan fiziki dosyadaki haliyle ise gerekçeli karar düzenlenmiştir. Bu durumda, hukuken geçerli olanın UYAP kaydı olduğu gözönüne alındığında, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki olduğu anlaşılacaktır. Hükmün sarih olması gerektiği hususu gözetilmeden açıklanan şekilde çelişkili hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bundan başka somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, takibe itirazın iptalini talep etmiş, 16.04.2015 tarihli celsede ise “asıl alacağımızın 100.000,00 TL’si üzerinden davamızın kabulüne karar verilsin” beyanında bulunmuşlardır. Buna rağmen, yukarıda belirtildiği gibi geçerli kabul edilen UYAP’ta kayıtlı kısa kararda, mahkemece talep aşımı oluşturacak şekilde, davanın kısmen kabulü ile faiz ve BSMV kalemleri bakımından da hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7810, Karar No: 2018/1736, Tarih: 19.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7810 E.  ,  2018/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Yeniden yargılama sonucu mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” ve “örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçlarından; açılan dava üzerine, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda 08.02.2008 tarihinde 2005/188 esas ve 2008/33 karar sayı ile her iki suçtan mahkûmiyet hükümleri kurulduğu; “örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan re'sen de temyize tabi olan hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.04.2009 tarihli 2008/18905 esas ve 2009/6131 sayılı kararı ile “örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına, “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılmaması nedeniyle bozulmasına, karar verildiği,

Hükümlü müdafiinin yeniden yargılama talebi üzerine Mahkemece “örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçuna ilişkin yeniden yargılama talebi kabul edilerek duruşma açıldığı ve sanık hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinde 08.02.2008 tarihli “örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen hüküm ortadan kaldırılarak sanık hakkında belirtilen suçtan etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle 14.03.2017 tarihinde 2016/266 esas 2017/37 sayılı karar ile yeni bir mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

Ceza Mahkemelerince verilen hükümlerin hüküm tarihi itibarıyla kanun yolu incelemelerinin usulünün belirlenmesine ilişkin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8. maddesi hükmü “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir. “Örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu ile ilgili olarak dosyayı temyizen inceleyen Dairemizce verilen düzeltilerek onama kararı ile hüküm kesinleşmiştir. Bu itibarla sanık hakkında olağanüstü kanun yollarından biri olan yeniden yargılama talebinin kabulü üzerine yapılan yargılama yeni bir yargılama niteliğinde olmakla Bölge Adliye Mahkemelerinin kurulduğu 20.07.2016 tarihinden sonra verilen mahkûmiyet hükmünün kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle; yeniden yargılama sonucu verilen 14.03.2017 tarihli hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf incelemesine tabi olduğu anlaşılmakla, merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, sanık müdafiinin 04.01.2018 tarihli dilekçesinde yer alan salıverilme talebi ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılacağından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9753, Karar No: 2016/1563, Tarih: 11.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9753 E.  ,  2016/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde müştekiye ait hediyelik eşya dükkanına gelerek alışveriş için fiyat sorduğu, alacağı şapka bedeli olarak 200,00 TL uzattığı, müştekiyi oyalayarak kafasını karıştırıp en sonunda alışverişten vazgeçtiği ve para üzerini eksik olarak geri verip 200,00 TL'yi de alma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b madde bendine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararınının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALALEFET ŞERHİ

Sanığın yanında başka bir kadınla birlikte ve birinin kucağında bebek olmak üzere mağdurun işyerine geldiği, önce alışverişten vazgeçip verdikleri 200,00 TL tutarındaki parayı geri aşmak, sonra tekrar tamam diyerek parayı uzatarak mağdurun dikkatini dağıttıkları, mağdur para üstü olarak 185,00 TL verdiğinde 50,00 TL eksik verdin diyerek bu tutarı da ./...

aldıkları, bu kez elli lira yerine 10 TL verildiğini söyleyerek 10,00 TL vermek suretiyle yeniden 50,00 TL aldıkları, sonrasında alışverişten tekrar vazgeçtikleri, mağdurun 200,00 TL parayı geri verdiği, sanıkların da 185,00 TL miktarındaki parayı iade ettikleri, işyerinden ayrıldıkları, sanığın yan taraftaki dükkanda sahte 500 Avro bozdurmak istediğini öğrenen mağdurun kasasını kontrol ettiğinde 200-250,00 TL kadar parasının eksik olduğunu fark ettiği beyanında bulunduğu anlaşılmaktadır.

İzmir 1. Çocuk Mahkemesi'nin dosyada mevcut 2006/394-2008/128 sayılı kararında sanığın başka bir mağdura karşı 2006 yılında aynı yöntemle (tımakçılık suretiyle) işlediği hırsızlık suçundan mahkum olduğu, bu karar ve adli sicil kaydı değerlendirildiğinde kendini bu alanda beceri sahibi kıldığı görülmektedir.

Anlaşılıyor ki sanık mağdurun dükkanına girdiği andan ayrıldığı ana kadar özel beceriye ihtiyaç duyan, herkesin başaramayacağı, yetenek, eğitim, uzmanlık gerektiren bir plan uygulamış, mağdurun eşya üzerindeki dikkat, gözetim, denetim gibi önlemlerini bertaraf etmeye yönelik ve davranışlar gerçekleştirilmiştir.

Anlaşılıyor ki sanık mağdurun dükkanına girdiği andan ayrıldığı ana kadar özel beceriye ihtiyaç duyan, herkesin başaramayacağı, yetenek, eğitim, uzmanlık gerektiren bir plan uygulamış, mağdurun eşya üzerindeki dikkat, gözetim, denetim gibi önlemlerini bertaraf etmeye yönelik ve davranışlar gerçekleştirilmiştir.

TCK'nın 142/2. maddesinin (b) bendinde, biri “kişinin elindeki veya üstündeki eşyayı almak”, diğeri “eşyayı özel beceriyle almak” suretiyle iki tür nitelikli hal düzenlenmiştir.

Eğer özel beceriyi (hususi mahareti), eldeki ve üstteki eşyaya bağlarsak çok gereksiz bir ibare olacaktır. Böyle bir kabul, Kanun Koyucunun bentte açıkça anlaşıldığını düşündüğümüz iradesine aykırıdır. Çünkü mağdurla temas halindeki eşya alındığında nitelikli halin uygulanması için özel beceriye ihtiyaç olmayacaktır.

Kaldı ki bendin gerekçesindeki “Yankesicilik ve kişisel çeviklik İle işlenen hırsızlık halleri bendin kapsamına girdiği gibi, bir hayvanı alıştırmak suretiyle ve ondan yararlanılarak işlenen fiiller hakkında da bendin uygulanması sağlanmıştır.” denilerek bendin yalnızca üstteki veya eldeki eşyayı kapsamadığı ortaya konulmuştur. “Benzer durumu, TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c), ikinci fıkrasının (a), (d), (f) ve (h) bentlerinde de görüyoruz ve bu şekilde uyguluyoruz.

Uyuşmazlık konusu bentte (142/2-b) bu uygulamadan ayrılmanın dayanağı yoktur.

Açıklanan nedenlerle mahkemenin hükmü doğru nitelikli hâl üzerinden kurduğu, hükmün diğer hususlar sebebiyle düzeltilerek onanması gerektiği gerekçesiyle, sayın çoğunluğun bozma yönündeki kabulüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/17522, Karar No: 2023/228, Tarih: 19.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/17522 E.  ,  2023/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/275 E., 2015/112 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/275 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 35.0000 TL adli para cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

2-Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2019 tarihli ve 2015/151143 numaralı nitelikli dolandırıcılık suçundan eksik inceleme nedeniyle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın vasisinin temyiz istemi, sanık hakkındaki hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, suça konu 20.10.2013 keşide tarihli, 21.000,00 TL bedelli sahte çeki cirolamak suretiyle almış olduğu para karşılığında katılan ...'na verdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında ... ve ağabeyi Lemi Çalıkuşu ile arasında alacak verecek meselesi olduğunu, kendilerinden faizle borç para aldığını, sonrasında katılan ...'in suça konu çeki boş olarak getirdiğini, kendisinin de doldurarak katılana verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

1.Sanığın, suça konu 20.10.2013 keşide tarihli, 21.000,00 TL bedelli sahte çeki cirolamak suretiyle almış olduğu para karşılığında katılan ...'na verdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında ... ve ağabeyi Lemi Çalıkuşu ile arasında alacak verecek meselesi olduğunu, kendilerinden faizle borç para aldığını, sonrasında katılan ...'in suça konu çeki boş olarak getirdiğini, kendisinin de doldurarak katılana verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

3.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 05.11.2013 tarihli uzmanlık raporunda; söz konusu çekin sahte oluşturulduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu, inceleme konusu çekin arka yüzündeki "..." içerikli ciranta yazısının, mukayese yazılarına atfen ...'nun elinden çıktığı, diğer yazıların ise ...'nun elinden çıktığını gösterir aralarında uygun ve yeterli kaligrafik bulguların tespit edilemediği bildirilmiştir.

4.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.07.2014 tarihli uzmanlık raporunda; tetkik konusu çekin ön yüzündeki yazılar ve arka yüzündeki "..." içerikli 1. Ciranta yazısı ile bu yazı altında bulunan 1. Ciranta yazısı imzasının, mevcut mukayese yazı ve imzalarına atfen ...'ın elinden çıktığı, inceleme konusu çekin ön yüzündeki keşideci imzası ile arka yüzünde atılı bulunan ... adına atılı bulunan ciranta imzasının ...'ın elinden çıktığını gösterir aralarında uygun ve yeterli kaligrafik bulguların tespit edilemediği bildirilmiştir.

5.09.02.2015 havale tarihli PTT yazısında, sanığın katılana 15.07.2013 tarihinde 370,00 TL, 16.07.2013 tarihinde 280,00 TL, 17.07.2013 tarihinde 250,00 TL gönderdiği belirtilmiştir.

6. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/275 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;21 bin TL meblağlı 20.10.2013 keşide tarihli İNG bankasına ait çekin sahte olarak düzenlenmiş olduğu ve çekin aldatma kabiliyetine haiz olduğu, tetkik konusu çekin ön yüzündeki yazılar ve arka yüzündeki "..." içerikli 1. Ciranta yazısı ile bu yazı altında bulunan 1. ciranta yazısı imzasının, mevcut mukayese yazı ve imzalarına atfen ...'ın elinden çıktığının uzmanlık raporu ile tespit edildiği, katılanın sanık ile aralarındaki ticariyi ilişkiye istinaden suça konu çeki sanıktan aldığını ve ciro ederek bankaya sorduğunda çekin sahte olduğunu öğrendiğini beyan ettiği, sanığın aşamalarda suçlamaları inkar ettiği ve katılan ...'in zararlarını PTT yoluyla giderdiğini beyan ettiği, PTT ye yazılan müzekkere cevabında sanığın katılan ...'e gönderdiği 3 adet havalenin suç tarihinden önce olduğu anlaşılmakla; sanığın sahte üretilmiş çeki ciro ederek katılan ...'e ticari ilişki karşılığında verdiğinden resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından eylemine uyan ve sabit olan TCK nun 204/1,62,53-158/1-f,62,52, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması gerekçesiyle mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Katılan ...'nun alınan beyanında "... Bir lokantada çalışırken bu lokantaya müşteri olarak gelip giden ... isimli şahıs ile tanıştım kendisi benim SGK dan sigorta prim borçlarımı halledip emekli işimi yapacağını söyledi ve ben kendisine 20 bin TL para verdim ve kendisi bana "Bana güvenmiyorsan sana bir çek var üzerimde bu çeki sana vereyim" dedi bende kabul ettim ve parama karşılık olarak güven kazanmak için bana İNG bankasına ait 20.10.2013 tarihli 21 bin TL lik bir çek verdi ve arkasını kendisi ismini yazıp imzaladı ve bende bu şahıstan yaklaşık olarak 15-20 gündür haber alamayınca bu çeki bankaya götürüp paramı kurtarmak istedim...." şeklindeki beyanı karşısında, sanık tarafından katılana verilen çeklerin önceden doğan borç kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla bu hususta bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın vasisinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/275 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararında sanık vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık vasisinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.