muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/176, Karar No: 2023/532, Tarih: 18.10.2023

Mahkemede; sanıklar...ve ...’in defalarca denizin kenarındaki ebeveynleri, çocuklarına refakat etmeleri konusunda uyardıklarını, olay sırasında denizin içinde kenarda katılan ... ile birlikte olduğunu, bu esnada yanında bulunan katılan ...'ın; “Eyvah! ...'i (...) emanet getirmiştim.” dediğini ve ona çok üzüldüğünü, kendi çocuğu için “Eyvah!” demediğini, hatta kendi çocuğu da öldüğü hâlde emanet getirdiği ölen ... için daha çok çırpındığını,

Tanık Fatma; Toplum Merkezi tarafından yapılan etkinliğe kızı, gelini ve torunlarıyla birlikte katıldığını, olay günü belediye otobüsüne binerek yola çıktıklarını, sanık ...’ün sürekli olarak herkesin çocuklarına sahip olması gerektiği ve denizin dalgalı olması hâlinde denize girilmeyeceği yönünde uyarılarda bulunduğunu, tesisin bulunduğu yere gittiklerinde denizin hafif dalgalı olduğunu, torunları ve kızının da denize girmek istediklerini, diğer çocukların da soyunup denize gittiklerini, gelininin, çocuklarını kıyıda oynattığını, kızının denizde kıyıdan uzaklaştığını görerek ona; “Kıyıya gel!” diye bağırması üzerine, kızının söz dinleyip geri döndüğünü, ancak denizde, deniz yatağına binen ve yataktan asılan çocuk grubuyla simitte olan bir çocuğun bulunduğunu, daha sonra aniden gelen bir dalganın dalgakıranı aşarak deniz yatağını ters çevirdiğini, akabinde simitteki küçük çocuğun ve deniz yatağındaki çocukların açık denize doğru sürüklendiklerini, yaklaşık yarım saat sonra kurtarma ekiplerinin geldiğini,

Tanık ...; Toplum Merkezi tarafından yapılan etkinliğe annesi, yengesi ve yeğenleriyle birlikte katıldığını, sanık ...’ün otobüste sürekli olarak herkesin çocuklarına sahip olması gerektiği ve denizin dalgalı olması hâlinde denize girilmeyeceği yönünde uyarılarda bulunduğunu, denizin hafif dalgalı olduğunu, denize girdiği sırada annesinin uyarısı üzerine denizden çıktığını, denizde deniz simidi içinde küçük bir çocuk ile kırmızı renkli deniz yatağı üstünde 13-14 yaşlarında 4 kız çocuğunun daha bulunduklarını, bu çocukların kıyıdan 3-4 metre kadar açılmış olduklarını, ancak çocukların annelerinin yanlarında olmadıklarını, annelerin denizin 10 metre kadar ilerisindeki kayalıkların üzerinden çocuklara baktıklarını, gelen dalganın simitteki çocuk ile yatağın üzerindeki çocukları açık denize doğru sürüklediğini, sanık ...’ün sürekli uyarıda bulunduğunu ve çocukları kurtarmak için çok gayret sarfettiğini,

Tanık ...; Toplum Merkezi tarafından yapılan etkinliğe oğlu ile birlikte katıldığını, sanık ...’ün otobüste sürekli olarak herkesin çocuklarına sahip olması gerektiğini, bir şey olursa mesuliyet kabul etmeyeceklerini ifade ettiğini, kampta bazı annelerin çocuklarına sahip çıktığını, bazılarının ise çocuklarını serbest bıraktıklarını, çocukların denize koşması üzerine sanık ...’ün, çocukların önüne geçip onları toparlayarak anneleri ile birlikte girmeleri gerektiğini söylediğini, birkaç çocuğu denizden çıkarıp kenara götürdüğünü, annelerine; “Çocuklarınıza sahip çıkın.” dediğini, çocukların sahilde kıyıya çok yakın yerde denize girdiklerini, kendisinin diğer kadınlarla çam ağaçlarının altında denize 50-100 metre mesafede oturduğu sırada denizin birden kabardığını, ardından; “Çocuklar boğuluyor” diye bağıranların olduğunu, daha sonra kurtarma ekiplerinin geldiğini,

Tanık Yeter Ercin; olay günü Toplum Merkezi tarafından yapılan etkinliğe tek başına katıldığını, saat 10 sıralarında toplum merkezi önüne gelen otobüse binerek kampa hareket ettiklerini, sanık ...’ün hem otobüse binmeden önce hem de otobüste sürekli olarak; “Çocuklarınıza dikkat edin, deniz dalgalı görünüyor” diye defalarca uyarıda bulunduğunu, piknik alanına indiklerinde denizin hafif dalgalı, havanın ise çok rüzgarlı olduğunu, ancak bazı çocukların ve kadınların mayolarını giyerek denize girdiklerini,

Tanık ...; olay günü Toplum Merkezi tarafından yapılan etkinliğe 18 yaşındaki kızı ile birlikte katıldığını, piknik alanına gittiklerinde kızının denize girdiğini ancak kendisinin girmediğini, denize giren kadın ve çocukların dalgakıranın iç tarafında kenarda bulunduklarını, sanıklar...ve ...’in sürekli olarak çocuk ve kadınları bilgilendirerek kıyıdan biraz uzaklaşanları uyardıklarını, kendisinin de defalarca çocukları bu konuda uyardığını, gezi sırasında da hem otobüste hem de kampa gittiklerinde sanık ...’ün sürekli olarak kadınları ve çocukları deniz konusunda dikkatli olmaları, kıyıdan uzaklaşmamaları, çocukların evebeynlerin yanından ayrılmamaları konusunda bilgilendirdiğini, kızıyla birlikte denizin kenarında oturduğunu, denizin hafif dalgalı olduğunu, sanık ...’ün, çocukların kenarda oynamaları ve denize girmemeleri yönünde sürekli uyarıda bulunduğunu, arkadaşı ile birlikte dalgakıranın üzerine çıktıkları sırada birkaç çocuğun dalgakıranın ağzından denize doğru sürüklendiğini görerek kızına; “Ambulansı ve polisi ara” diye bağırdığını, ambulans ve kurtarma ekiplerinin hemen geldiğini, olayın çok ani olduğunu, ilk dalganın akabinde çok büyük dalgaların geldiğini, kurtarma çalışmaları sırasında ise denizin coştuğunu,

Tanık Sonnur Aydoğan; Samsun Toplum Merkezinde çalıştığını, olay günü kendisinin de pikniğe katıldığını, pikniğe katılan her çocuğun annesinin olduğunu, sadece ölen ...’e akrabası olan katılan ...’nın refakat ettiğini, olay yerinde katılımcıların değişik alanlarda gruplar hâlinde oturduklarını, sanık ...’ün aileleri; çocukların başında olmaları, denize girerken kendilerine refakat etmeleri konusunda otobüste ve piknik yerinde uyardığını,

Tanık ...; Toplum Merkezi Müdürlüğünce yapılan piknik organizasyonuna kız kardeşi ve onun 4-5 yaşlarındaki iki çocuğu ile birlikte katıldığını, bazı çocukların deniz kenarından uzakta olmaları nedeniyle sanıklar...ve ...’in, aileleri, çocuklarına sahip çıkmaları yönünde uyardığını,

Tanık Muradiye Deniz; Toplum Merkezi Müdürlüğünce yapılan piknik organizasyonuna 17 yaşındaki kızı ile birlikte katıldığını, sanıklar ... ve Gül’ün sürekli çocuklara sahip çıkılması konusunda aileleri uyardığını,

Tanık Pınar Arslan; altı yıldır Toplum Merkezinde öğretmen olarak görev yaptığını, olay yerinde kendisinin de olduğunu, katılan ...’nın denizin kıyısında bulunduğunu, bu arada kendisine kızını ve ölen ...'i zorla yataklarından kaldırıp getirdiğini söylediğini ve ...'in ölümüne sebebiyet verdiği için üzüldüğünü,

Tanık ... kollukta; Toplum Merkezi Müdürlüğünce yapılan piknik etkinliğine çocukları, ablası katılan ... ve onun çocukları ile birlikte katıldıklarını, katılan ...’ın çocuklarının havuza girmek istediklerini ancak havuzda su olmaması nedeniyle giremediklerini, daha sonra çocukların denize girmek istediklerini, kendisinin ve ablası katılan ...’ın buna izin vermediklerini, ardından birkaç kadın ve çocuğun denize gitmesi üzerine katılan ...’ın kızı ölen ... ve kendi kızının da deniz kenarına gittiklerini, ablası katılan ... ile deniz kenarına çocuklara bakmaya gittiklerinde çocukların deniz kenarında yürüdüklerini gördüklerini, geri döndüğü sırada bir çığlık duyması üzerine tekrar denize doğru baktığında kızı ile yeğeni olan ölen ...’ın suyun içinde olduklarını ve açık denize doğru sürüklendiklerini gördüğünü, çocukların kurtarma ekipleri gelene kadar yaklaşık yarım saat denizin içinde kaldıklarını, kızını ve diğer çocukları denize sokan kişinin sanık ... olduğunu sonradan öğrendiğini,

Tanık ... kollukta; 15 yaşında olduğunu, Toplum Merkezi Müdürlüğünce yapılan piknik etkinliğine annesinden izin alarak, sanıklar ...nezaretinde gittiğini, tesisteki havuzun boş olması nedeniyle adı geçen sanıkların denize girip kendilerini de denize çağırdıklarını, sanıklara denize dalgalı olduğu için giremeyeceklerini söylemelerine rağmen onların; “Biz buraya her hafta devamlı geliyoruz ve denize devamlı giriyoruz, bir şey olmaz” dediklerini, bunun üzerine arkadaşı ile birlikte denize girdiğini, kendilerine yüzme bilip bilmediklerinin sorulmadığını, gözünü sonradan hastanede açtığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; Toplum Merkezinin açılışından bu tarafa yaklaşık sekiz yıldır yapılan çalışmaları başarıyla sürdürdüklerini, Toplum Merkezinin ekonomik ve sosyal yoksunlukların yoğun olarak yaşandığı Ondokuzmayıs Mahallesinde bulunduğunu, Mahalledeki aile reislerinin çoğunun mevsimlik inşaat işçisi olarak çalışan eğitim ve kültür düzeyleri düşük, alt gelir grubuna mensup insanlar olduklarını, söz konusu Mahalledeki ailelerin ve bireylerin ekonomik ve sosyo-kültürel seviyelerinin yükseltilmesine yönelik destek programları, kadınlara yönelik mefruşat, dikiş gibi beceri kursları, 16 yaş altındaki çocuklara yönelik müzik ve tiyatro kursları, kent yaşamıyla bütünleşmelerini sağlamak amaçlı eğitim seminerleri ve konferansları düzenleyip tiyatro ve sinema programları ile gezi ve piknikler düzenlettirilmesi gibi çok çeşitli faaliyetleri kadrolu olarak bir sosyal çalışmacı ve bir çocuk eğiticisi ile birlikte sürdürdüklerini, değişik program ve projelerde gönüllü katılımcılar ile halk eğitim öğreticilerinin desteklerini aldıklarını, 29.07.2008 tarihinde sanıklar...ve ...’in, kadınların deniz kenarına pikniğe gitmek için talepte bulunduklarını söylemeleri üzerine 01.08.2008 tarihinde 10.00 - 16.00 saatleri arasında yapılması planlanan etkinlik için 45 kişilik büyük otobüs talep ettiklerini, bu talebin uygun görülmesi üzerine durumdan sanıklar...ve ...’i haberdar ettiğini ve adı geçen sanıkların Toplum Merkezi ile irtibatı bulunan aileleri sözlü olarak piknik konusunda bilgilendirerek pikniğe katılacak ailelerin isimlerini kaydettiklerini, isim listesinin tamamlanmasını bekledikleri için 31.07.2008 Perşembe günü mesai bitimine yakın 16.00 - 17.00 saatleri arasında durumu İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne faks ile bildirdiğini, telefon ederek İl Müdürlüğü yetkililerine bilgi vermediğini, İl Müdürünün izinli olduğunu bildiğini ancak sekreterinin de izinli olduğunu bilmediğini, sekreter izinli de olsa İl Müdürlüğündeki görevlilerin faksı kontrol etmesi gerektiğini düşündüğünü, tüm etkinlikler için gerekli olan onay talebini içeren yazıyı etkinlikten bir gün önce faks ile gönderdiklerini, çok sık etkinlik yaptıkları için ayrıca bir telefon görüşmesi yapmadıklarını, etkinliklerin tümüne yakınında ellerinde bir izin onayı olmadığını, söz konusu iznin sonradan geldiğini, bu taleplerini bir bilgilendirme olarak düşündüklerini, sayısız etkinlik yaptıklarını, her yıl birkaç kez deniz kenarında piknik düzenlediklerini ve genellikle izin onayı ile ilgili bu prosedürü takip ettiklerini, İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün 01.08.2008 Cuma sabahı söz konusu onayı alacağı ve her zaman olduğu gibi akabinde de kendilerine fakslayacaklarını, evrak asıllarının ise araç temininde ulaştırılacağı düşüncesiyle saat 10.30'da izin kaygısı duymaksızın geziye katılacaklarını beyan eden kadınların çocuklarıyla birlikte sanıklar ..

.08.2008 Cuma sabahı söz konusu onayı alacağı ve her zaman olduğu gibi akabinde de kendilerine fakslayacaklarını, evrak asıllarının ise araç temininde ulaştırılacağı düşüncesiyle saat 10.30'da izin kaygısı duymaksızın geziye katılacaklarını beyan eden kadınların çocuklarıyla birlikte sanıklar ...refakatinde olay yerine hareket ettiklerini, aynı şekilde olay tarihinden bir hafta önce de aynı yere 30 kişilik bir grupla pikniğe gidildiğini ve Valilikten aynı şekilde onay alındığını, programa katılanların ağırlıklı olarak piknik amaçlı gittiklerini, katılan ebeveynlerin denize girmeyi tercih etmeyen ancak çocuklarını bundan yararlandırmayı amaçlayan kişilerden oluştuğunu, ildeki tüm kuruluşların personelinin ve çocuklarının da sıklıkla bu kamptan yararlandıklarını, hatta diğer şehirlerden gezi amaçlı gelen personelin ve çocuklarının da bu kampı kullandıklarını, sanıklar...ve ...’in hava ve denizin genel durumunu göz önünde bulundurarak çocuk ve kadınların denize girmemeleri, çocukların denize bırakılmaması konusunda sürekli uyarıda bulunduklarının pikniğe katılan kişilerce kendisine söylendiğini, anılan tesisin önünde dalgakıran bulunduğunu, bununla birlikte tesisin kurulu olduğu bölgede denize girilmesinin yasak ve tehlikeli olduğuna dair herhangi bir uyarı yazısı ve tabelanın bulunmadığını, bahse konu tesiste can güvenliği konusunda gerekli tedbirlerin alınması sorumluluğunun Samsun Valiliği ve ilgili yerel yönetimlere ait olduğunu, katılımcıların tamamının, ya yetişkin olması ya da yetişkin bir yakınları refakatinde etkinliğe katılmış çocuklar olmaları nedeniyle sözlü olarak uyarıldıklarını, yalnızca bölge halkını kapsayan bir etkinlik düzenlendiğinden İl Müdürlüğünün haberdar edilmesi amacıyla yazılı olarak bilgi verildiğini, bu tip etkinliklerde onay belgesine ihtiyaçlarının olmadığını,

Sanık ...; 2002 yılından itibaren Samsun Toplum Merkezinde görev yaptığını, Toplum Merkezinin hizmetlerinden yararlanan özellikle kadın ve çocukları, çalışmaya başladığından beri pikniğe götürdüklerini, bu yıl kurumlarına ait Dereköy Beldesindeki deniz kenarında bulunan kampa pikniğe gittiklerini, her gittiklerinde mümkünse denize girmemeleri, girmeleri hâlinde ise açılmamaları ve çocuklara sahip çıkmaları konusunda katılımcı aileleri uyardıklarını ve kesinlikle annesi yanında olmayan çocuğu etkinliğe götürmediklerini, defalarca uyarmalarına rağmen özellikle çocukların çok hevesli olmaları nedeniyle annelerinin refakatinde denize girdiklerini, olay günü söz konusu kampa giderken de kamptayken de hem kendisinin hem de sanık ...’ün kadınları ve çocukları defalarca “Dikkatli olun, denize girmeyin” diyerek uyardıklarını, ancak çocukların denize girmelerine engel olamadıklarını görünce bu kez annelerine; “Çocuklarınızın yanında olun, kıyıda oynasınlar, açılmalarına izin vermeyin” şeklinde ikâzda bulunduklarını, onların denize girdiğini gördüklerinde ise göz kulak olmak ve açılmalarını önlemek için kendilerinin de denize girdiklerini, ilgili mercilerden alınması gereken onay ile müdürlerinin ilgilendiğini, geziden bir gün önce yani 31.07.2008 tarihinde de müdürleri sanık ...’ın gezi için İl Müdürlüğüne onay yazısını faksladığını söylediğini, kendisinin de bu nedenle olay alındığını düşündüğünü, ayrıca etkinlikle ilgili Valilikten izin alınması konusunun idarenin işleyişi ile ilgili bir husus olduğunu, müdürleri olan sanık ... tarafından verilen sözlü talimat üzerine etkinliğe görevli olarak katıldığını, sanık ...’ın kendisine ve diğer sanık ...’e etkinlik süresince katılımcılara, çocuklarına göz kulak olmaları gerektiği ve çocukları yanlarında olmaksızın denize sokmamaları konusunda uyarıda bulunmaları hususunda talimatlar verdiğini, kendilerinin de bu yönde katılımcı kadın ve çocuklara uyarılarda bulunduklarını, olay günü pikniğe kızlarını da götürdüğünü, kendisinin de kızları, diğer çocuklar ve kadınlar ile birlikte dalgakıranın ön tarafında bellerine kadar ancak gelen suya girdiklerini, o sırada altı yaşlarında bir çocuğun simitle denize girdiğini, annesinin de hemen yanında olduğunu, ancak bir anda gelen akıntı ile dalgakıranın açık tarafından denize doğru sürüklenen çocuğun iki elini de sallayarak; “Kurtarın beni!” diye bağırmaya başladığını, o anda denizde hemen yanlarında bulunan yaşları 12-16 arasında değişen 4-5 çocuğun bu çocuğa doğru atıldıklarını, ölen çocuklardan..

...’ın simide ulaştığını ancak çocukla birlikte akıntıya kapılarak dalgakıranın arka tarafından sağ tarafına doğru sürüklendiğini, akıntının diğer dört çocuğu da açık denize sol tarafa doğru sürüklediğini, o saate kadar küçük zararsız dalgalar varken birdenbire art arda büyük dalgaların geldiğini, baş örtülerini birbirine bağlayarak simitteki çocuğu kurtarmaya çalıştıklarını ancak başaramadıklarını, o sırada aynı kampa dışarıdan pikniğe gelmiş olan gençlerin denize dalarak kız çocuklarından birisini dışarı çıkardıklarını, olay yerine gelen dalgıçların da simitteki çocuğu kurtardıklarını, sahil boyunca denize girilmesinin yasak olduğunu gösteren bir tabela olmadığını, amaçları denize girmek olmadığı için yüzmeye yönelik önlemler alma gereği de düşünmediklerini, pikniğe giden kadın ve çocukların en fazla bellerini geçmeyecek alanda suyla oynadıklarını, söz konusu olaydan önce sahil kenarındaki insanları açık denize sürükleyen, çeken akıntı konusunda bir bilgisinin olmadığını, etkinlikten iki gün önce sanık ... tarafından hava sıcaklığına internetten bakıldığını, rüzgâr durumuna bakılıp bakılmadığını hatırlamadığını,

Sanık ... soruşturma evresinde Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Teftiş Kurumu Başmüfettişi tarafından alınan ifadesinde; Samsun Toplum Merkezinde, açıldığı 2001 yılından itibaren çalışmaya başladığını, bu süre içerisinde bir sürü eğitim ve etkinlikler düzenlediklerini, sosyal, kültürel ve eğitsel faaliyetlerin planlanması ve yürütülmesini müdür vekilleri sanık ...’ın bilgi ve denetiminde yerine getirdiklerini, olay yerine daha öncede gittiklerini, bir haftada organize edilen bir program olduğu için katılanların netleşmesi amacıyla perşembe akşam üzerine kadar beklendiğini, 45-50 civarında kadın ve çocuğun katılacağının bildirildiğini, katılımcıların çoğunun kadın olduğunu, çocuk sayısının 15 olduğunu, katılacaklar belli olunca etkinlik çerçevesinde 01.08.2008 tarihinde 10.00 - 17.00 saatleri arasında Ondokuzmayıs İlçesi Dereköy Beldesi sınırları içerisinde bulunan Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne ait kampa, kendisi ve sanık ... gözetiminde piknik düzenlenmesine onay verilmesi talepli yazıyı hazırlayıp sanık Süleyma’a imzalattığını, sanık ...’ın da 31.07.2008 tarihinde öğleden sonra onay talebini içeren yazıyı İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne faksladığını, olay günü otobüsle 46 kişi saat 10.30’da kampa hareket ettiklerini, onay yazısı gelmeden hareket ettiklerinin doğru olduğunu ancak İl Müdürlüğünün onayının her halükârda alınacağını bildiklerini, bu işlemlerin rutin olduğunu, yol boyunca tek tek otobüste dolaşarak, kampta ise yine tek tek annelere; “Çocuklarınıza sahip çıkın, ellerini bırakmayın, bize güvenmeyin”, çocuklara ise; “Çocuklar! Annelerinizden ayrılmayın” dediğini, kampa girince piknik malzemelerini ağaçların altındaki yerlere yerleştirdikten sonra hep birlikte sahile indiklerini, denizin kenarında herkesin oynadığını, bazı kadın ve çocukların denize ayaklarını soktuklarını, bazılarının ise denize birkaç metre girmekle birlikte yüzmediklerini, bir ara 6-7 yaşlarında bir kız çocuğunun plastik deniz simidinin içerisinde dururken dalganın çocuğu hareket ettirmeye başladığını görüp bağırarak sahile koşmaya başladığını; “112 acil servise haber verin” diye bağırarak çocuğu kurtarmak için denize atıldığını, ancak dalganın kendisini de içeriye doğru çektiğini, çocuğu kurtaramayacağını düşünerek kendisini geri çektiğini, bu sırada söz konusu çocuğu kurtarmak isteyen 4-5 çocuğun denize koştuklarını ve dalganın bu çocukları da dalgakıranın açık bölümünden içe doğru sürüklediğini, etrafta bulunanların yardım etmeye başladıklarını, akabinde kurtarma ekipleri ile çok sayıda ambulansın geldiğini, olay yerinde denize girilip girilemeyeceğini belirten bir işaret görmediğini, denizin geçen haftadan beri dalgalı olduğunu ve kampa indikleri ilk dakikalardan itibaren; “Bugün deniz dalgalı, yüzülebilecek gibi değil, yüzmeye kalkışmayın, çocuklarınıza da dikkat edin.” diyerek uyarılarda bulunduğunu, çeken akıntı konusunda herhangi bir bilgisinin bulunmadığını,

Mahkemede; her çocuğun başında velisinin bulunduğunu, velisi olmayanın da çocuğunu yakın bir akrabasına emanet ettiğini, olayda ölenlerden sadece ...’in, akrabası olan katılan ...'ya emanet edildiğini, hatta Toplum Merkezi’ne gelip pikniğe katılmak istediğini ifade ederek bu isimleri yazdıranın da adı geçen katılan olduğunu, etrafı görmek için dalgakıranın üzerinde bulunduğu sırada birden yüksek ses duyup çocukların boğulduğu alana baktığını, ölen ...’ın simitle denizde bulunan çocuğa uzanmaya çalıştığını gördüğünü, üzerinde simit olan çocuğu kurtarmak için denize daldığını ancak dalgaların yükseldiğini, aynı zamanda etrafa da yardım çağırmaları konusunda uyarıda bulunduğunu, denizin kenarında dalga kıranlar olduğu için büyük dalgaların çocuklar için tehdit olmadığını düşündüklerini,

Savunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde kanunda tanımlanmış haksızlık olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlâl edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda ayrıca aranması gereken unsurlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.