muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/150, Karar No: 2008/192, Tarih: 15.07.2008

…..”

” gerekçesi ile; “

“sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 449/1 ve 59. maddeleri uyarınca 30 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, mahsuba, 765 sayılı Yasanın 31. ve 33. maddelerinin uygulanmasına, müsadereye, yargılama giderine..”

” hükmedilmiş olup, hükmün sanık müdafii ve Yerel Cumhuriyet Savcısı tarafından (sanık lehine) temyiz edilmesi üzerine Yargıtay’a gelen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.06.2005 gün ve 183740 sayı ile; 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirmesi yapılması için mahalline iade edilmiştir.

İade üzerine yapılan duruşmalı yargılama sonunda Ermenek Ağır Ceza Mahkemesince 21.03.2006 gün ve 4-12 sayılı ek karar ile; “

“…. (ilk hükümdeki gerekçe aynen tekrar edildikten sonra) …

….Bu durumda sanığın eylemini “

“Olası kast”

” altında işlediğinin kabulü ile 5237 sayılı TCY nın 82/1-d, 21/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalan¬

¬dırılmasına, 5237 sayılı Yasanın 29, 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına, mahsuba, hak mahrumiyetine, müsadereye..”

” hükmedilmiş, hükmün sanık müdafii ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından (sanık lehine) temyiz edilmesi üzerine de Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.10.2007 gün ve 591-7379 sayı ile; “

“Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; sanık, annesi ve akıl hastası olduğu anlaşılan maktul kardeşi ile birlikte, ilçe dışında, etrafı ağaç ve bahçelerle çevrili olan evde yaşadığı, aralarında dosyaya yansıyan bir ihtilaf olmadığı, öğretmen olan sanığın, olay günü okuldan eve dönüşünde, ayakkabılarını çıkartmak için girdiği odanın penceresine gerilmiş bulunan eski, yıpranmış naylonun arkasından hareket eden cismi, depoladıkları erzaklara zarar veren sincaplardan sanarak, aniden verdiği kararla daha önceki gibi tüfekle ateş etmek istediği, yıpranmış naylon arkasındaki cisme dikkatlice bakmadan ateş etmesi üzerine dışarı tarafta bulunan maktulün, kafasına aldığı isabetle öldüğü olayda, kasten ya da olası kasıtla ateş edildiğini gösteren bir kanıt olmadığı gibi sanığın kardeşi olan, bakımını üstlendiği maktulü öldürmesi için bir neden de olmadığı, eyleminin taksirle insan öldürme suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi…

…” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilirken; Daire üyelerinden M.Y....., “

…” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilirken; Daire üyelerinden M.Y....., “

“19.03.2004 günü yapılan keşifte; sanığın, av tüfeği ile öldürülene 3.70 metre uzaklıktan ateş ettiği kabul edildiği takdirde, ateş eden kişinin, ateş edilen kişi önceden tanıdığı bir kişi ise onu tanıyabildiği mahkemece saptandığı; Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 3 Ekim 2003 günlü ve 2274 karar sayılı raporunda atış sırasında öldürülen ile av tüfeği namlu ucu arasındaki uzaklığın 1-1,5 metre arasında olduğu, sanık ile öldürülenin kardeş oldukları, tüfeğin namlu uzunluğu, namlu ucu ile öldürülen arasındaki 1-1,5 metrelik uzaklık dikkate alındığında; Cumhuriyet Savcısınca 21.10.2002 günü olay yerinde yapılan tespit sırasında, “

“pencereden hışırtı sesi geldi, sincap geldiğini düşünerek ateş ettim”

” diyen, daha sonraki savunmalarında ise, “

“pencerede sincaba benzer bir şey gördüm ve ona ateş ettim”

” diyerek çelişkiye düşen sanığın, aksi ispatlanamayan savunmaya göre, sürekli olarak kendisine sataşan, bağırıp çağıran, olaydan bir gün önce de hayvanlara bakma nedeniyle kendisiyle tartışan öldürülene hayati bölgelerini hedef alıp ateş ederek öldürdüğü anlaşıldığından, tahrik karşısında kasten kardeşini öldürmek suçundan cezalandırılması ve bu nedenlerle de hükmün bozulması gerektiği düşüncesindeyim.”

”; S.Z.İ.......ise, “

“Somut olayla ilgisi bakımından çağdaş ceza hukukunun kimi temel ilkelerine değinmek gerekmiştir. Bu bağlamda şunlar söylenebilir: Yanılgı, eksik ya da yanlış bir bilginin (algılamanın) doğurduğu kanıyı içerir. Bu bağlamda eylemsel yanılgı dış dünyada bir algılama yanlışını içerir. Örneğin, bir insana hayvan sanılarak ateş edilip öldürülmesi gibi.

5237 sayılı TCK’nun 30/1. maddesinde: “

“Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır”

” hükmüne yer verilmiştir. Bu yasal düzenleme, eylemsel yanılgıyı göz önünde tutmuş bulunmaktadır. Buna göre esaslı bir şekilde yanılgıya düşen kimse bu yanılgısından yararlanacaktır. Kusursuz sorumluluk olmaz ilkesi gereğince kusur varsa eylem başka bir suçu oluşturuyorsa bu suç tanımı uyarınca ceza verilebilecektir. Örneğin, av hayvanı sanarak bir insana ateş edip öldüren kişinin esaslı yanılgısından yararlanarak adam öldürme suçundan sorumlu tutulmayacak, ancak dikkatsiz ve özensiz davranma eyleminden dolayı kusurlu olması nedeniyle taksirle adam öldürme suçundan sorumlu tutulabilecektir. Yeni TCK’nun 21. maddesinde kast suçun yasal tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek işlenmesi olarak tanımlandığına göre taksirli suçtan sözedilmek için eylemin hiçbir şekilde istenmemiş olması gerekir.

Eylemin istenilen kişiden başka birisine karşı işlenmiş olması durumunu ayrıca irdelemek konumuza ışık tutacaktır. Kişide yanılma esaslı bir yanılgı olmayıp sanık maddi ve manevi unsuru gerçekleşen kasten öldürme suçundan cezalandırılabilecektir. 5237 sayılı TCK’nun 30/2. maddesinde de öngörüldüğü üzere, "bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır" hükmü karşısında, bu yanılgısından dolayı ağırlaştırıcı nedenlerden sorumlu tutulamayacak, ancak hafifletici nedenlerden yararlanabilecektir. Örneğin, bilmeden kardeşini öldüren sanık, öldürmenin nitelikli hali olan kardeşi öldürmek suçundan değil kasten öldürmenin basit şekline göre cezalandırılabilecektir.

Öte yandan, “

“şüpheden sanık yararlanır/in dubio pro reo”

” ilkesi, öğretide ve uygulamada görüş birliğiyle benimsenen, ceza yargılama hukukunda geçerli, suçun kanıtlanmasına ilişkin bir kuraldır. "Suçluluk sabit olmazsa, mahkûmiyet olmaz" kuralı, suçluluğu hiçbir duraksamaya yer vermeden kanıtlanamayanların cezalandırılmasını önler. Kuşkusuz bu kural, suçun cezasını ağırlaştıran nitelikli hallerinin uygulanabileceği durumlar için de geçerlidir.

Bu açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

H.... A.. B....... adlı kişi, kardeşi sanık tarafından av tüfeğiyle vurularak öldürülmüştür. Savunma, bu suçun eylemsel yanılma sonucunda taksirle işlendiği yönünde kurgulanmıştır.

Bu durumda çözümlenmesi gereken sorun, sanığın eylemini gerçekleştirirken esaslı bir yanılgıya düşüp düşmediği ve şahısta yanılıp yanılmadığına ilişkindir.

Sanık tüm aşamalarda duvara tırmanan, pencereden kuyruğunu gördüğü sincap türü bir hayvana ateş ettiğini savunmuştur. Tanık olarak ifadesine başvurulan annesinin olayı doğrudan görmediği anlatımlarından anlaşılmaktadır.

Sanık, öldürülen ve anneleriyle birlikte yaşadıkları bağ evinin içinden, “

“şeffaf naylon”

” kaplı penceresinden bahçede bulunan maktule av tüfeğiyle ateş ederek öldürmüştür. Olay gündüz meydana gelmiştir. Öldürülenin derecesi saptanmayan zekâ geriliği vardır. Çoğunlukla bahçelerinde evcil hayvanların bakımıyla ilgilenmektedir. Alınan rapora göre başına isabet eden, çapları belirlenemeyen saçma tanelerinin yarattığı beyin dokusu harabiyeti sonucu ölmüştür. Atışın uzaklığı en çok bir buçuk metre olarak belirlenmiştir. Sanığın göz kusurunun bulunmadığı hekim raporuyla açıkça saptanmıştır. Öğretmen olan sanığın babası olaydan uzun bir süre önce belirlenemeyen kişilerce öldürülmüştür. Sanık eşinden boşanmıştır. Sorunlu bir yaşamı vardır. Olayın geçtiği, ıssız bir yerde bulunan inşaat halindeki bağ evinde güvenlik açısından kuşkulu ve tedirgin yaşadığı söylenebilir. Sanıkla öldürülen arasında hayvanların bakımı konusunda geçen basit tartışmalar dışında öldürmeyi gerektirecek boyutta bir düşmanlığın varlığı ortaya çıkarılamamıştır.

Olay yerinde yapılan keşifte sanığın bulunduğu konumdan, “

“şeffaf naylon”

Olay yerinde yapılan keşifte sanığın bulunduğu konumdan, “

“şeffaf naylon”

” kaplı pencereden öldürülenin bulunduğu yerde duran cismin insan olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde seçilebildiği görülmekle birlikte, bilirkişi raporunda bu insanın kim olduğunu ayırtetmesinin zor olduğunu belirtilmiştir. Bu saptama esas alındığında sanığın dışarıda duran herhangi bir insanı görerek ve bilerek (kasten) ateş etmekle birlikte, bu kişinin kardeşi olduğunu bildiği kanıtlanamamış, kuşkulu kalmıştır.

Sanık, pencerenin duvarla birleştiği üst kısmında yukarıya tırmanan sincabın kuyruğuna ateş ettiğini söylemiştir. Oysa öldürülenin başı pencerenin alt kısmına bakıldığında görülebilecek konumdadır. Öğretmen sanığın eğitimi gereği algılama yeteneği gelişmiş olması karşısında açıklanan nesnel koşullara aykırı, cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına hukuksal değer tanınamaz.

Yukarıda da açıklandığı gibi, sanığın belirlenemeyen bir güdüyle pencereden gördüğü bir insana bilerek isteyerek (kasten) ateş ettiği kanıtlanmıştır. Ne var ki, hedef olan kişinin kimliğinin net olarak seçilememesi karşısında öldürdüğü kişinin kardeşi olduğu konusunda yanıldığı varsayılarak, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince basit nitelikli insan öldürme suçundan sorumlu tutulması gerekir.

Bu nedenlerden dolayı eylemin taksirli öldürme suçunu oluşturduğuna ilişen sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.”

” şeklindeki gerekçelerle karşıoy kullanmışlardır.

Bunun üzerine Ermenek Ağır Ceza Mahkemesince 08.01.2008 gün ve 27-1 sayı ile; “

“ (önceki gerekçe tekrar edilerek) …

….Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCY nın 82/l-d,21/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Yasanın 29, 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına, başkaca indirim ve artırıma gerek bulunmadığına, mahsuba, hak mahrumiyetine, Ermenek Cumhuriyet Başsavcılığının 2002/76 emanet sırasında kayıtlı 12 lik DK 742298 seri nolu 5 atar otomatik siyah renkli av tüfeği ile bu tüfeğe ait bir adet Mirage marka 12 lik siyah renkli boş kovanların TCK nun 36. maddesi gereğince zoralımına, yargılama giderine…

…….”

” hükmedilmek suretiyle önceki hükümde ısrar edilmiştir.

Hüküm; sanık müdafii tarafından bozma kararına uyulması gerektiğine, vs.ye; yerel Cumhuriyet savcısı tarafından da, taksirle öldürme yerine olası kastla öldürme suçundan hüküm verilmesinin isabetsizliğine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2008 gün ve 73725 sayılı tebliğnamesi; bozma kararı paralelinde ve bozma isteklidir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulu’nda duruşmalı temyiz incelemesi yapılamayacağından, sanık müdafiinin bu yöndeki istemi reddedilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2008 gün ve 73725 sayılı tebliğnamesi; bozma kararı paralelinde ve bozma isteklidir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulu’nda duruşmalı temyiz incelemesi yapılamayacağından, sanık müdafiinin bu yöndeki istemi reddedilmiştir.

Sanık S....... B.......’nın, 21.10.2002 tarihinde kardeşi olan H.... A.. B.......’yı av tüfeği ile vurarak öldürmesi tarzında gerçekleşen olayla ilgili olarak suçun sübutuna ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında ortaya çıkan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık suç vasfının belirlenmesi ile ilgilidir.

Zira, sanığın evin içerisinden av tüfeği ile ateş etmek suretiyle, pencerenin önündeki kardeşini vurmaktan ibaret eylemi; Yerel Mahkemece “

“olası kastla öldürme”

”, Özel Daire çoğunluğunca “

“taksirle öldürme”

”, Özel Daire üyelerinden M.Y..... tarafından “

“tahrik altında kasten kardeşini öldürme”

”, Özel Daire üyelerinden S.Z.İ.......tarafından ise “

“tahrik olmaksızın kasten öldürme”

” olarak nitelendirilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının görüşü ise Özel Daire çoğunluğu ile aynıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi:

Dosya incelendiğinde; olayın Ermenek İlçe Emniyet Müdürlüğüne ait 155 numaralı telefona 21.10.2002 günü saat 17.15 sıralarında sanık tarafından bildirildiği anlaşılmaktadır.

Kolluk görevlileri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından düzenlenen olay yeri tespit tutanaklarına göre; olay yeri, sanık ve maktulün babası H.... B.......’ya ait olan müstakil evdir. Ev, bağlık bahçelik bir alanda bulunmaktadır. Etrafta başka ev yoktur. Eve dış kapıdan girildiğinde sol tarafta, tabandan 1 metre yükseklikte ve kapıya 65 cm uzaklıkta, 70-80 cm ebadında, 60 cm. derinliğinde ve daha çok dehlize benzeyen bir pencere bulunmaktadır. Pencerenin dış tarafı ortasından tahta ile tutturulmuş bir naylon parçası ile kapatılmıştır. Pencerede gerili olan naylon kirli olmakla birlikte, içeriden bakıldığında dışarısı, dışarıdan bakıldığında da içerisi bulanık olarak görülebilmektedir. Hava şartları itibarıyla dışarısı aydınlıktır. İçeriden bakıldığında dışarıdaki insan figürü kolaylıkla tespit edilebilmektedir. Maktul, evin giriş kapısı önünde, dışarıda, ayakları kapıya daha yakın şekilde ve elbiseli olarak yatmaktadır. Evin içerisinde oda kapısına dayalı biçimde bir av tüfeği durmaktadır. Yine evin içerisinde ve dış kapıya yakın bir yerde de 12 mm. çaplı av tüfeği kartuşu bulunmuştur. Pencerede bulunan naylon üçgen şeklinde yırtılmıştır. Evin giriş kapısı önünde kime ait olduğu anlaşılamayan 2 adet düğme bulunmuştur. Ayrıca evin içinde salonun ortasında bir çift lastik ayakkabı ile oda kapısı önünde ve boş kartuşun yanında başka bir çift ayakkabı ile terlikler bulunmaktadır.

Olay yerinden ele geçirilen tüfeğin içerisinde fişek bulunmamaktadır. Yapılan ilk incelemede yeni atış yapıldığına ilişkin bulgulara rastlanmış, ayrıca sağlam olduğu belirlenmiştir.

Ölü muayene ve otopsi zaptında; maktulün 1.70 boyunda, 70 kg. ağırlığında ve 1962 doğumlu olan H.... A.. B....... olduğu belirlenmiştir. Yine maktulün, sağ frontal bölgesinde sağ kaşın üzerinden başlamak üzere paryetal kemiği de içine alan ve beyin dokusunun dışarıya çıkmasına neden olan parçalanma mevcuttur. Beyin parçaları 1 metre uzağa kadar dağılmış vaziyettedir. Ölüm sebebi de, av tüfeği yaralanmasına bağlı beyin harabiyetidir. Başka darp cebir izi tespit edilememiştir. Maktulün üzerinde kahverengi bir kazak ve altında sütlü kahve renginde tişört bulunmaktadır. Ayağında ayakkabı bulunduğuna dair bir belirleme yoktur. Daha sonra kafatasının incelenebilmesi amacıyla 16.01.2003 tarihinde mezar açılmış ve kafatası alınarak Adli Tıp Kurumuna gönderilmiştir. Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’ndan alınan 03.10.2003 tarihli raporda; “

“…Kişinin ölümü av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı beyin dokusu harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiştir. Cesedin başından 10 adet deforme olmuş saçma tanesi elde edilmiştir. Zamanında otopsi yapılarak giriş deliği cilt cilt altı bulguları araştırılmamış olmakla birlikte gönderilen resimlerin incelenmesinde görülen giriş deliğinin özelliklerine göre atışın toplu giriş mesafesi içinden (1-1,5 metre) yapılmış olacağı, olay sırasında ölen ile av tüfeği namlu ucunun 1-1,5 metrelik mesafe içinde bulunduğunun kabulü halinde olayın oluşu ile cesetteki bulguların ve yaralama sonrası düşme yerinin olayla uygunluk gösterdiği..”

” şeklindeki belirlemelere yer verilmiştir.

Sanıkta nasıl meydana geldiği tam olarak anlaşılamayan darp ve cebir izleri mevcuttur: Bu bağlamda, sol kaş yanında 0.5 cm. çapında, sağ dudak üstünde içte küçük sıyrık, sol kol dirsek altında ve kol sırtında içe bakan yerde doku erozyonu ve sıyrıklar bulunmaktadır. Bununla birlikte, sol bacak dış kısmında yer alan operasyona bağlı skar ile yürümede duraksamaya neden olan sol femur başı kırığının bu olayla ilgisi yoktur.

Sanığın üzerine kayıtlı olan Sarsılmaz Marka otomatik tüfeğin numarası DK 74... dir.

Sanığın üzerine kayıtlı olan Sarsılmaz Marka otomatik tüfeğin numarası DK 74... dir.

Bilirkişinin suçun taksirle işlendiği yönünde kanaat bildirmiş olduğu 30.04.2003 tarihli keşif sonuçlarının tatmin edici bulunmaması nedeniyle yerel mahkemece 19.03.2004 tarihinde yeniden keşif yapılmış ve bu keşifte; olay sırasında pencerede takılı olan naylon getirtilip, sanık tarafından getirilen diğer naylon parçası ile birlikte olay sırasındaki hale uygun olarak yerine takıldıktan sonra maktul ile aynı boyda olan A.. Ş.... manken olarak kullanılmıştır. Manken şahıs, maktulün bulunduğu yerde değişik pozisyonlarda durdurulmuş ve hareket etmesi istenilmiş, bunun sonucunda ise yapılan tüm uygulamalarda manken şahsın siluet olarak rahatlıkla görülebildiği, kendisini daha önceden tanıyan mahkeme ekibince tanınabildiği tespit edilmiştir. Keşif sonunda düzenlenen ve 29.03.2004 tarihinde mahkemeye sunulan bilirkişi raporunda; “

“…Sanığın ateş ettiği yer ile pencere arası 2.21 metre, namlu ucu ile pencere mesafesi 1.85 metre, pencere ile maktulün arasındaki mesafe 80-120 cm. olarak ölçülmüştür. Bu durumda, dışarıda sabit duran ve hareket eden manken şahsın kim olduğu, naylon eskimiş ve tozlu olduğundan tam olarak belirlenememektedir. Ancak manken şahsın 60 cm lik belden üst kısmı insan silueti olarak görülmektedir. Temiz naylon ile bakıldığında daha net görünmektedir. Tüm uygulamalarda bir insan ile hayvan ya da sincap görüntüsü birbirinden ayırt edilebilmektedir.”

” şeklindeki tespitlere yer verilmiştir.

Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilimdalı’ndan alınan 23.02.2004 tarihli heyet raporunda; sanık S....... B.......’nın her iki göz muayenesinin de normal olduğu, sağ ve sol gözün görme keskinliğinin 8/10 düzeyinde olduğu ve tashihle tama çıktığı belirtilmektedir. Aynı heyetin 05.04.2004 tarihli raporunda da, hastanın 3-4 metre mesafedeki cisimleri görmesini engelleyecek nitelikte hastalığının bulunmadığı yazılıdır.

Dosyada maktul H.... A..’nin çeşitli tarihlerde ruh ve sinir hastalıkları uzmanına muayene olduğuna ve kendisine ilaç yazıldığına ilişkin belgeler bulunmaktadır.

Sanıkla maktulün kardeş oldukları nüfus kaydından açıkça anlaşılmakta olup, sanık sabıkasızdır.

Sanık S....... B....... olay yerine gelmiş olan polis memurlarına verdiği mülakatta; “

“ ..Saat 16.30 sıralarında eve geldiğini, evde annesi H..... ile konuştuklarını, annesinin kendisine, oğlum bu seneki cevizleri hep sincaplar götürdü, şunlara bir çare bulalım dediğini, cevizlerin evin içinde olduğunu, kendisinin de üzerine kayıtlı ruhsatlı av tüfeğini alıp evin içinde sincap beklemeye başladığını, yerden yüksekliği 1 metre olan naylonla kaplı pencereden bir ses duyduğunu, bunu da sincap zannederek bir el ateş ettiğini, çıkıp baktığında kardeşinin vurulmuş olduğunu görünce yanlışlıkla kardeşini vurduğunu anladığını ve jandarmayı aradığını, kardeşinin akli dengesinin yerinde olmadığını ve kardeşi ile aralarında bir problem bulunmadığını…

…” söyledikten sonra kolluktaki 21.10.2002 tarihli savunmasında; “

“..Ben öğretmenim, olayın geçtiği evde annem H..... ve kardeşim H.... A.. ile ikamet ederim. Kardeşimle aramızda bir problem yoktur. Ancak kardeşim sürekli sinirsel rahatsızlığı olduğunu söyler. Bugün saat 16.15 te okuldan geldim. Ayakkabılarımı değiştiriyordum. Annem bu sincaplar cevizleri bitirdi, bunların bir çaresine bak derdi, ben de üzeri naylon kaplı pencere önünde kırmızı renkli bir şey gördüm ve hemen evin içinde bulunan odadan tüfeği kaptım ve pencere istikametine bir el ateş ettim, ateş etmemle birlikte ağır bir nesnenin yere düştüğü sesi çıktı ve merakla dışarı çıktığımda öz kardeşimin vurulmuş olduğunu gördüm, panikledim, gürültüye annem alt taraftaki bahçeden geldi, durumu görünce bağırıp çağırmaya başladı, ardından da komşumuz G..... Ü.... geldi. (Sorular üzerine:) Olay anında evde benden başka kimse bulunmuyordu ve tüfekte de önceden fişek olduğunu biliyorum, fişek normal av fişeği idi. Kardeşim ile dün yani 20.10.2002 günü hayvanlara bakmama yüzünden bir sürtüşmemiz olmuştu, olay günü aramızda herhangi bir kavga olmadı. Cevizlerin sincaplar tarafından götürüldüğünü annem bana sürekli söylerdi, ancak bugün söylemedi, sadece bana daha önceden söylemiş oldukları aklıma geldi, ben de tüfekle ateş etme gereği duydum. Tüfeğim ruhsatlıdır. Evde dururdu ve sadece ben kullanırdım. Benim ateş ettiğim yer salonun ortası diyebileceğim yerdir. Buradan biraz çapraz durumda bulunan cama içeriden bakıldığında dışarıyı göremez durumda iken naylondan kırmızımsı bir renk görünce ateş ettim, ben tamamen sincap olarak ateş ettim. Ancak sonradan bunun kardeşim olduğunu anlayınca yetkili makamlara bildirdim. Ben kardeşimi o durumda görünce, ayağımda da sorun bulunduğundan beton zemine düştüm, bendeki darp cebir izleri o şekilde oluştu.”

” demiştir. Cumhuriyet savcısı huzurunda ve olaydan hemen sonra olay yeri tespit tutanağının düzenlenmesi sırasında verdiği 21.10.2002 tarihli savunmada ise (avukat yok); “