muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6684, Karar No: 2023/6497, Tarih: 21.12.2023

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, "Arazinin mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesi" kenar başlıklı 724 üncü maddesine göre; "Yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa, iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini isteyebilir."

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724 üncü maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724 üncü maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724 üncü maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3 üncü maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bölge adliye mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12441, Karar No: 2013/15707, Tarih: 16.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12441 E.  ,  2013/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa irtifak tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, tecavüzlü kısmın ifrazının mümkün olmadığı anlaşıldığından bilirkişi raporunda kırmızı ile gösterilen 54 m2’lik alan üzerinde irtifak hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 725. maddesi gereğince açılan temliken tescil davalarında tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, taşkın inşaatı yapan kişinin iyiniyetli olmasıdır.

Taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisindenbeklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5624, Karar No: 2015/7335, Tarih: 18.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5624 E.  ,  2015/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/164327

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

NUMARASI : 2010/145 (E) ve 2011/130 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde güzellik salonunda müşteki D.. Ş.. ile sohbet edip çantasından cüzdanını çalan, D.. Ş.. adına düzenlenmiş kimlik belgesi ile kiraladığı aracı kullanarak müşteki S.. Ö..'a ait güzellik salonunda cep telefonu ve fotoğraf makinası çalan sanığı müştekilerin kollukta gösterilen suçlular albümünden teşhis ettikleri belirtilmekle teşhis edilen fotoğrafın getirtilerek dosyaya konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Müştekiler ile sanığın yüz yüze getirilmesiyle müştekilere canlı teşhis yaptırılması, mümkün olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli fotoğrafları getirtilip müştekilere teşhis yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dosyada mevcut rent a car sözleşmesindeki yazı ve imzanın sanığa ait olup olmadığı hususunda araştırma ve bilirkişi incelemesi yapılmadan, aracı kiraya veren tanık B.. E.. kovuşturma aşamasında beyanı alınıp sanıkla yüzleştirme yapılmadan veya fotoğrafı gösterilip teşhis işlemi yaptırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2233, Karar No: 2020/5368, Tarih: 01.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2233 E.  ,  2020/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar vermesine müteakip duruşma açmak suretiyle yargılamaya başlayıp, dava ile ilgili delilleri topladıktan sonra vermiş olduğu kararın; 5271 sayılı CMK’nin 319. ve 321/1. maddeleri kapsamı dışında olması nedeniyle itiraz yasa yoluna tabi olmayıp temyiz incelemesine tabi bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki iade görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra, yeniden yapılan yargılama sonunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde hükmün onaylanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 1-9. bentlerinde yer alan paragrafların hükümden çıkartılması, yerine "Yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile hükümlü ... hakkında Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarih, 2012/168 Esas ve 2014/162 Karar sayılı ilamı ile mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen ve

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.02.2017 tarih, 2016/6402 Esas ve 2017/817 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen hükmün ONAYLANMASINA," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Hükümlü hakkında, Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarih, 2012/168 Esas ve 2014/162 Karar sayılı ilamı ile 5 yıl hapis cezasına karar verildiği, hükümlünün akıl hastası olduğunu belirterek yargılamanın iadesi yoluna müracaat ettiği, mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği, duruşma açıldığı, Adli Tıptan rapor istendiği, suç tarihinde akıl hastası olmadığının belirlendiği, bunun üzerine mahkemece yeniden hüküm kurulduğu, Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2019 tarih, 2018/317 Esas ve 2019/213 Karar sayılı ilamı ile verilen yeni hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uygulanarak önceki hükümden farklı olarak "4 yıl 2 ay" hapis cezasına karar verildiği,

Bu konuda aleyhe temyiz olmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 323/2. maddesinin "(2) Yargılamanın yenilenmesi istemi hükümlünün lehine olarak yapılmışsa, yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır bir cezayı içeremez." hükmü ve yine aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'un 326/son, 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddeleri gereğince, sanık hakkında verilen "4 yıl 2 aylık" hapis cezasının kazanılmış hak oluşturmasına rağmen, hükmün "5 yıl" hapis cezası olarak düzeltilerek onanmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/11409, Karar No: 2014/12961, Tarih: 11.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11409 E.  ,  2014/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/423 Karar no:2013/1067

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olarak özgülenen taşınmazın, hak sahibi eş tarafından diğer eşin açık nzası alınmadan devredilmiş olması sebebiyle tapu iptal ve tescil ile konutun tapu kütüğüne aile konutu şerhi konulması isteğine ilişkin olup, mahkemece de bu şekilde vasıflandırılmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK.md. 194/1). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş, konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla ancak evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik ölümle veya boşanma yahut da iptal kararıyla sona ermiş ise, Türk Medeni kanunun 194. maddesinin “aile konutuna” sağladığı koruma da sona erer ve rıza alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır. Davacı ile konutu devreden eşi Abdurrahman'ın evliliği, Abdurrahman'ın 07.02.2014 tarihinde ölümü ile sona ermiş olup, ortada aile konutu kalmamıştır. Bu durumda dava konusuz hale gelmiştir. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.06.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/28076, Karar No: 2014/4135, Tarih: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28076 E.  ,  2014/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/125216

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/1278 (E) ve 2013/217 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15565, Karar No: 2017/25371, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15565 E.  ,  2017/25371 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11466, Karar No: 2023/3788, Tarih: 05.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11466 E.  ,  2023/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/55 E., 2015/247 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2015 tarihli, 2015/846 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli, 2015/55 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uayrınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanılar Müdafiinin Temyiz İsteği

Cezada alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığına, sanık ... yönünden nitelikli eylemin gerçekleşmediğine, salt mağdurenin beyanına dayanılarak verilen mahkumiyetin hatalı olduğuna, Anıl yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanılar Müdafiinin Temyiz İsteği

Cezada alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığına, sanık ... yönünden nitelikli eylemin gerçekleşmediğine, salt mağdurenin beyanına dayanılarak verilen mahkumiyetin hatalı olduğuna, Anıl yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'ın 2014 yılı Ekim ayında, mağdurenin ikamet ettiği sitede dış cephe kaplama işini yaptığı sırada mağdureyle tanışıp önce arkadaş sonra sevgili oldukları, Aralık 2014 ayının sonlarına doğru buluşarak gittikleri sanığın evine rızayla fiili livata yoluyla ilişkiye girdikleri, bir kaç gün sonra tekrar buluşup aynı eve gittikleri ancak bu sefer cinsel ilişkide bulunmadıkları, yaklaşık 20 gün kadar sonra sanık ...'dan mağdurenin telefonunu alan sanık ...'ın mağdureyi arayarak görülmek istediği, buluşarak sanık Ali'nin evine gittikleri, burada mağdurenin de isteğiyle fiili livata yoluyla cinsel ilişkiye girdikleri, beyan, sanık savunmaları ile muayene raporuna göre maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2.Sanıklar hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan dolayı kamu davası açılmışsa da kayden 01.01.2000 doğumlu görünen mağdurenin gerçekte 15.12.1999 doğumlu olduğu Tekirdağ Devlet Hastanesinin müzekkere cevabı ile anlaşılmış, mağdurenin beyanına göre sanık ... ile Aralık 2014 aynın ortalarında anal ilişkinin gerçekleştiği, mağdurenin Aralık ayı ortaları dediği için şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkla mağdurenin cinsel ilişkiye girdikleri tarihin sanık lehine değerlendirilerek mağdurenin on beş yaşını doldurduğu 15 Aralık 2014 tarihinden sonraki bir tarihte olduğunun kabülü gerekeceği, diğer sanık ... ile ilgili mağdurenin beyanına göre Ocak 2015 tarihinde telefonla tanıştığını ve buluşarak daha önceden gittiği sanık ...'ın evine gittiklerini, burada sanık ...'ın kendisiyle önce anal akabinde normal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, mağdurenin rızasının olmadığına dair iddiasının intikalin süresi, şekli, raporlar ile savunmalar karşısında soyut kaldığı, cinsel ilişkinin rızayla gerçekleştiğinin kabul edildiğinin görüldüğü; sanıkların mağdureye karşı eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında olduğunun sabit görüldüğü, sanıkların kastlarının yoğunluğu, suçun işleniş biçimi ve özellikleri dikkate alındığında cezaların şahsileştirilmesi ilkesine uygun olarak sanıklar hakkında teşdit hükümleri uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinin sanık ... yönünden 15.12.2014, sanık ... yönünden Ocak 2015 yerine gerekçeli karar başlığında 11.2014 tarihi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.