muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9369, Karar No: 2018/4830, Tarih: 28.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9369 E.  ,  2018/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ...'e yaklaşık 32.000 TL değerinde elmayı satarak, karşılığında ...Bankasından verilmiş, keşidecisi ..., keşide yeri ..., keşide tarihi 28/04/2010 olan 17.350 TL bedelli suça konu çeki alıp malları teslim ettiği, katılanın çeki kabul etmeden önce asıl çek hesabı sahibi sanık ...'u telefonla arayarak çekin sağlam olup olmadığını sorduğunda çek sahibi sahibi sanığın çekin sağlam olduğunu söylediği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız olduğunun anlaşıldığı, sanık ...'un alınan savunmasında bahse konu çekin kendisine ait olduğunu, fakat diğer sanık ...'i tanımadığı, kendisine çek vermediğini, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını belirttiği, diğer sanık ...'in alınan savunmasında ise katılandan... isimli bir şahsın elma aldığını, aldığı elma karşılığında ise suça konu çeki katılana verdiği, bu surette sanıkların birlikte hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu somut olayda;

Sanığın aşamalarda alınan istikrarlı savunmasında suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığı, diğer sanık ...'i tanımadığını ve suça konu çeki vermediğini beyan etmesi, alınan bilirkişi raporunda da çekteki yazı ve imzanın sanık elinden çıkmadığının tespit edilmesi karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8549, Karar No: 2007/10112, Tarih: 25.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8549 E.  ,  2007/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine temsilcisi, davalı adına kayıtlı 22 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığını ileri sürüp, bu kısmın kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, ölü olduğundan tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı, davalının taraf ehliyetinin bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasa gereğince çekişmeli taşınmazın sicilinin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle, davada husumet kendisine tevcih edilen kayıt maliki  Mustafa Yılmaztürk'ün dava tarihinden önce ölü olduğu kayden belirlenmek suretiyle, 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı gereğince mahkemece davanın reddine karar verilmiş  olması doğrudur. Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacı Hazinenin isteği üzerine dava tarihinde ölü olduğu belirlenen kayıt maliki Mustafa'nın mirasçıları mahkemece kendilerine yapılan tebligat üzerine tayin ettikleri vekil aracılığı ile davayı takip etmişler, yargılama sonunda da  mahkemece isabetle dava reddedilmekle beraber, davayı vekille takip edenler yararına avukatlık ücretine hükmedilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, sonuç bölümünde  ölü kişi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gereğine değinen 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihatı Birleştirme Kararının gerekçesinde aynen "......ölen bir kimse hakkında açılan davaya bakılmasına, davacı tarafın isteği üzerine mirasçıların duruşmaya davalı  olarak çağrılmalarına, yahut ıslah yolu ile kendilerinin davalı sayılmasına mevzuatta yer verilmediğine" değinildikten sonra, mirasçılar hakkında ayrı bir dava açılmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. İçtihatı Birleştirme Kararı ile getirilen bu düzenleme kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece res'en gözetilmesi gereken bir kuraldır.

O halde, bu yasal düzenlemeler ışığında, somut olay değerlendirildiğinde, dava tarihinde ölü olduğu saptanan kayıt malikinin mirasçılarına davacının isteği  üzerine mahkemece tebligat çıkartılmasının yasal dayanağının bulunduğu söylenemeyeceği gibi mesnetsiz istek üzerine ve gereği olmadığı halde yapılan çağırıya yine gereksiz yere uyarak davayı takip edenlere davada taraf sıfatı verilemeyeceği ve taraf sıfatı kazanamayacakları tartışmasızdır.

Öyleyse, usulü dairesinde davada taraf olmayan veya taraf sıfatı bulunmayan kişiler yararına mahkemece avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi doğru değildir.

Öyleyse, usulü dairesinde davada taraf olmayan veya taraf sıfatı bulunmayan kişiler yararına mahkemece avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi doğru değildir.

Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince bu yöne hasren oy çokluğu ile BOZULMASINA, 25.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Davacı tarafından açılan taşınmazın kıyı kenar içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali davasında  davalı olarak gösterilen M... Y... dava açıldığı tarihte ölmüş olduğunun anlaşılması üzerine davacı Hazine temsilcisi mahkemeye verdiği 19.2.2003 tarihli dilekçesinde davalının mirasçılarının davaya dahil edileceğini,bunun için mahkemece öncelikle adı geçenin veraset ilamının çıkartılması amacı ile yetki verilmesini istemiş,mahkeme de bu istemi yerinde görerek davacıya veraset ilamının çıkartılması için yetki vermiştir.

Verilen bu yetki ile ölü kişinin veraset ilamı çıkartılmış ve bu kişilerin davaya dahil edilmesi için mahkemenin 22.10.2002 günlü celsesinde ara kararı verilmiş, daha sonra bu kişilerin tebligata yarar adresleri mahkemece araştırılmış bu durumu öğrenen mirasçılar kendilerine vekil tayin ettirmişler, mahkeme de 17.9.2003 günlü celsede avukatın davalılar vekili olarak duruşmaya kabulüne karar vermiş ve bu tarihten sonra mahkemede yapılan tüm yargılama aşamasında bu kişiler vekilleri aracılığı ile temsil edilmişler,keşifte de vekil sıfatı ile hazır bulunmuştur.Ancak sonuçta mahkemece ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı ve mirasçılarının da davaya katılamayacağı gerekçesi ile ve doğru olarak davanın taraf ehliyeti bulunmamasından dolayı 5.10.2005 tarihinde reddine karar verilmiştir.

Bilindiği gibi bazı istisnalar dışında ölü kişi aleyhine açılan davanın taraf ehilyetinin bulunmamasından dolayı reddi gerekmekte olup bu dava da ölü kişi aleyhine açılabilecek davalardan değildir ve bunun sonucu olarak da mirasçılarının davaya dahil edilmeleri Hukuk Muhakemeleri Usulü Yasasına aykırıdır. Ancak bu durum davacının yanlış talebi ve mahkemenin bu yanlış talebi kabul ederek davalı konumuna getirdiği kişilerin kendilerini vekille temsil ettirmeleri halinde yararlarına vekalet ücreti hükmedilmesine engel değildir.Usule uygun olmasa dahi diğer tarafın talebi ve  mahkemenin kararı ile taraf durumuna getirilmeye zorlanan kişinin mahkemede vekil aracılığı ile kendisini savunmasını engelleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır.Kişinin öyle veya böyle davada taraf durumuna getirilmesi halinde o davada gerçekten bulunması gerekip gerekmediği konusunda mahkeme dışı kişinin, karar vermesi ve buna göre dava ile ilgili masraf yapmaması ve  davaya girmeme konusunda karar vermesi, bunun sonucu olarak  da  vekil  tutmaması  gerektiği,  vekil   tutmanın  sorumluluğunun  kendisine  ait   olduğunu

söyleme olanağı yoktur. Çünkü sonuçta davada ne karar verileceği, davanın taraf ehliyetinden dolayı reddi gerekip gerekmediği hakimin yetkisinde olan bir konudur. Varsayalım ki, gerekmediği halde taraf durumuna getirilen kişi yargılama sırasında masraf yapmış ise örneğin keşif gideri yatırmış, tanık dinletmiş v.s. Bu durumda davanın taraf ehliyetinin bulunmaması nedeni ile ret edilmesinde davada ehliyetin olmadığı halde masraf yaptı diye bu giderlerin kendisine ödenmemesi söz konusu olacak mıdır? Yasal olarak bu giderlerin hepsinin bu kişiye ödenmesi keza yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretinin de ödenmesi gerekecektir.17.9.2003 tarihinde mirasçıların vekililinin duruşmaya kabulüne karar verilmiş ve o tarihten davanın sonuçlandığı 5.10.2005 tarihine kadar da vekil görevine devam etmiştir.

Sonuç olarak davada davacının istemi ve mahkemenin kararı ile taraf durumuna getirilen kişilere davanın reddi nedeni ile mahkemece avukatlık ücreti takdirinde bir usulsüzlük bulunmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2017/8727, Karar No: 2019/14740, Tarih: 12.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8727 E.  ,  2019/14740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı üçer defa)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, bir iş yeri kiraladıktan sonra katılanları ayrı ayrı arayıp, belirttikleri türden tekstil ürünü olup olmadığını sorarak, katılanların olduğunu söylemeleri üzerine ellerindeki ürünlerin tamamını adresini belirttikleri iş yerine getirmelerini söyledikleri, katılanların ayrı ayrı zamanlarda iş yerine getirdikleri malları beklemekte olan araçlara yükleyip paralarını yükleme sonunda vereceklerini belirterek, yükleme sırasında katılanların kısa süreli ayrılmalarını fırsat bilip iş yerini kilitleyerek ürünler ile uzaklaştıklarının iddia edildiği somut olayda,

5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiğinden hareketle, somut olayda; sanıkların, herhangi bir şirket yöneticisi olmadıkları veya şirket adına hareket etmediklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 6763 sayılı Yasa ile uzlaşma kapsamına alınan ve TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun temel şeklini oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1858, Karar No: 2009/2614, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1858 E.  ,  2009/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 6. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin dava dışı borçlu şirketin maliki olduğu taşınmaz üzerinde tesis edilen anapara ipoteğinden dolayı alacaklı olduğunu, taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ipoteğin üst sınır ipoteği olduğu gerekçesiyle asıl alacak kadar pay isabet ettirildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili uyuşmazlığın genel mahkemelerde çözümlenmesi gerektiğini, akit tablosunda kayıtsız şartsız bir para borcu ikrarının bulunmadığını, taşınmasın ihalesi sırasında hazır bulunan davacı vekilinin ihalenin feshini istememekle bu miktar kadar rüçhanlı alacağı bulunduğunu kabul ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince akit tablosunda önceki bir borcun ortadan kaldırılması ve yeni ödeme şeklinin taraflarca belirleneceği iradesinin bulunduğu, ipotek kaydının silinmesi için yapılan başvurunun mahkemece reddedildiği ve üçüncü kişinin borcu için tesis edilen ipoteğin üst sınır kadar teminat sağlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanca dayanılan ipoteğin akit tablosunda belli bir tutara kadar doğmuş ve doğacak borçların teminatını teşkil etmek üzere tesis edildiği değil, açıkça belirtilmiş ve miktarı gösterilmiş çeklerin bedellerine karşılık tesis edildiği yazılı olduğundan bu ipoteğin üst sınır (limit=maksimal) ipotek olmayıp, anapara (karz) ipoteği olduğu tartışmasızdır. Öte yandan davacı yanca İstanbul 8. Ticaret Mahkemesi’nde açılan 2000/669-490 E.K. sayılı davada talep, asıl borcun 80.000,-TL olduğu iddiasına dayalı ipotek tescilinin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğundan, bunun reddedilmesinin ipoteğin türüne etkili bulunmadığı tartışmasızdır.

Bu durumda mahkemece ipoteğin tesisi tarihinde yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanun-u Medenîsinin 790 ncı maddesinde sayılı fer’ilerin davacı yararına isabet ettirilmesi suretiyle sıra cetveli üzerinde düzeltme yapmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/371, Karar No: 2010/1213, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/371 E.  ,  2010/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tespit, tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 124 Ada 1 sayılı parselde bulunan evin kendisi tarafından yapıldığını iddia ederek değerinin tespiti ile adına tescilini, olmadığı takdirde iyiniyetle yapıldığı dikkate alınmak suretiyle temliken tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kabulüne, ... ilçesi ... mevkii 124 Ada 1 parselde kain taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı 81,36 m2 beyaz renkli ev ile 30 m2 mutfağın davacılara ait olduğunun tespitine, tescil isteğinin reddine” karar verildiği yazılmış, gerekçeli kararda ise “davanın kabulüne, ... ilçesi ... mevkii 124 Ada 1 parselde kain taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı 81,36 m2 beyaz renkli ev ile 30 m2 mutfağın davacılara ait olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyize getirmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11816, Karar No: 2018/1531, Tarih: 20.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11816 E.  ,  2018/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 1995 yılı Ekim ayından 31.03.2009 tarihine kadar 05.05.2005-01.06.2005 tarihleri arası hariç olmak üzere kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin eczane olduğu, ... işyeri sicil numarası ile tescil edildiği, 01.03.2003 tarihinden itibaren kanun kapsamında olduğu, davacıya ait hizmet cetvelinde 10.03.2009- 31.03.2009 tarihleri arasında davalı işyeri tarafından 22 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, nizalı döneme ilişkin sadece 2009/3-4 ve 5. ay dönem bordrolarının dosyaya getirtildiği, davacının 28.02.2002- 15.07.2003 tarihleri arasında askerlik görevini yerine getirdiği, davacı ve davalı tanıkları ile bordro ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarının alındığı, çelişkili beyanlarda bulundukları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden ve ihtilaflı döneme ilişkin bordro ve gerektiğinde komşu işyeri tanığı dinlenmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; ihtilaflı döneme ait dönem bordrolarını davalı kurumdan istemek, başkaca bordro tanıkları yada komşu işverenlerin bordrolarına, resmi kayıtlarına geçmiş çalışanları veya işverenleri ile davalı işverene ait eczanenin ilaç aldığı ilaç depolarının çalışanlarından davacının çalışmasına ilişkin bilgi sahibi olan kişileri tespit edip beyanlarına başvurmak ve tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, Eczaneler Ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca, Eczanelerde çalışan personelin, personel defterine kaydının mecburi olması karşısında, davacının davalı işverene ait Eczanenin personel defterine kayıtlı olup olmadığını araştırmak, davacının çalışan olarak adının Eczacılar Odasına, hastanelere, kolluğa vs. bildirilip bildirilmediği, bildirilmiş ise hangi tarihten itibaren bildirildiğini sormak, ilgili Eczaneler Odasından dava konusu döneme ilişkin nöbetçi listesi istenilerek davacının nizalı dönemde çalışmasının olup olmadığını tespit etmek, Eczaneler Ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 32. ve 33. maddeleri uyarınca Eczanelerde yılda en az iki defa teftiş edilmesi gerektiği gözönünde tutularak ihtilaflı dönemde davalı Eczanenin teftişine ilişkin raporları getirtmek, bu raporlarda davacının çalışmasına ilişkin herhangi bir kayıt olup olmadığını araştırmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine,

20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19881, Karar No: 2015/33159, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/19881 E.  ,  2015/33159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/106-2014/434

DAVA : Davacı, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde çalıştığını, hafta tatili, fazla mesai, alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı M. İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı M. Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederken davalı gösterilen M. İl Özel İdaresi Kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile bazı illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Erzurum İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.