muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6165, Karar No: 2017/209, Tarih: 26.01.2017

Somut olayda, davacının alacaklısı olduğu ... ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/18362 Esas sayılı takip dosyasından dava dışı borçlu aleyhine başlatılan ve ... adet bonoya dayalı olarak yapılan ... takibinde ödeme emrinin borçluya 02.....2011 tarihinde ../..

S.....

tebliğ edildiği, takibin ........2011 tarihinde kesinleştiği ve bedeli paylaşıma konu araç üzerine haczin ....02.2012 tarihinde konulduğu, satışın ise 07.08.2014 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı alacaklının haciz tarihi itibariyle ... yıl içerisinde haczine konu mahcuz hakkında satış talebinde bulunmadığı ve gerekli avansı yatırmadığından mahcuzun satışı tarihinde haczinin ayakta olmadığı ve davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın HMK'nın 114/...-h ve 115/.... maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

...-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

...-Kabule göre, sıra cetveline yönelik şikayetlerde ... Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve ... müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için ... müdürüne (İİK'nın .... madde hükmüne kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi, hükümde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, davanın kabulü halinde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/.... maddesi uyarınca davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeyi karşılamayacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davacıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22498, Karar No: 2017/25643, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22498 E.  ,  2017/25643 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9453, Karar No: 2005/7941, Tarih: 29.09.2005

16. Hukuk Dairesi 2005/9453 E., 2005/7941 K.

**16. Hukuk Dairesi 2005/9453 E., 2005/7941 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- MAR İHYA

- ORMAN ARAŞTIRMASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 15 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü.

Kadastro sırasında 112 ada 67 parsel sayılı 15918.99 metrekare yüzölçü-mündeki taşınmaz satın alma, vergi, kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı M.Baha adına tesbit edilmiştir. Davacılar İsmet ve 6 arkadaşı ile Fatih ve 3 arkadaşı, yasal süresi içinde özel parselasyona göre taşınmazın değişik kısımlarını satın aldıkları iddiaları ile, davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddialarına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda diğer davacıların davasının reddine, Hazine'nin davasının kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin 28.9.2004 tarihli bilirkişi raporunda "B" ile gösterilen kısmının davacı Hazine, "A" ile gösterilen kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine, diğer davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1 - Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, teknik bilirkişi İbrahim tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 28.9.2004 tarihli kroki ve raporda "B" harfi ile gösterilen 770.15 metrekare miktarındaki bölümün imar ihyasının tamamlanmamış olup zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleşmediğini belirlenmiş bulunması nedeniyle tarafların bu bölüme ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölüm yönünden (ONANMASINA),

2- Hazine vekili ile diğer davacılar vekili Avukat Okan'ın aynı krokide "A" harfi ile gösterilen 15148.85 metrekare tutarındaki yere ilişkin temyizlerine gelince, Mahkemece bu bölümün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle ilgisinin olmadığı, zilyetlikle mülk edinme şartlarının davalı taraf yararına gerçekleştiği ve taşınmazın imar mevzuatına göre ifrazının mümkün olmaması nedeni ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun değişik 15. maddesinin uygulama imkanının bulunmadığı, bu nedenle davalının, Hazine dışındaki davacıların davasını kabul etmesi amme intizamını bozucu nitelikte olup değer verilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, uygulama ve inceleme hükme yeterli olmadığı gibi değerlendirme de dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve vergi kaydına dayanılarak davalı adına tesbit edilmiştir. Mahkemece vergi kaydı getirtildiği halde mahalline uygulanıp kapsamı belirlenmemiştir. Vergi kaydı lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edebilir. Bu nedenle mutlaka uygulanıp kapsamının belirlenmesi gerekir. Kaydın kapsamının belirlenip değerlendirilmemesi doğru bulunmamaktadır. Ayrıca tüm komşu parsellerin onaylı tutunak suretleri ile dayanağı olan belgeler, dava dosyaları getirtildiği halde kayıt uygulamasında, arazinin niteliğinin belirlenmesinde bu kayıtlardan yararlanılmaması da isabetli değildir. Bunlardan ayrı olarak yargılama sırasında yapılan keşiflerde bilgisine başvurulan Ziraat Mühendislerinin raporları birbirleri ile çelişmektedir. 31.5.2003 tarihli keşifte görev alan Ziraat Mühendisi Ayşe, "Emek ve para sarf edilerek imar ihya yapıldığını ve üzerinde meyve fidanlarının olduğunu ve kültür arazisi görünümünde" bulunduğunu bildirmiştir. Taşınmazın başında 24.4.2004 tarihinde icra olunan keşifte görev alan Ziraat Yüksek Mühendisi Hüsnü, 26.4.2004 tarihli ayrıntılı raporda "8-10 yıldır sürülüp ekilmeyen taşınmazın mer'a görünümünde olduğunu, üzerinde taş ve kayaların bulunduğunu, 10 yıl önce imar ihyaya başlanmış olup imar ihyanın tamamlanmadığını" ifade etmiştir. Aynı taşınmaz başında 5 ay sonra ve 25.9.2004 tarihinde görev alan Ziraat Yüksek Mühendisleri Nejat, Mahir ve Özgün 23.10.2004 tarihli raporlarında önceki raporlardan bahsedilmekle beraber o raporlardaki bilgileri doğrulayan veya yanlışlığını gösteren hiçbir gerekçe belirtmeden taşınmazın bir bölümünün imar ihyasının tamamlandığı ve tarım arazisi olduğu bildirilmiştir. İlk bilirkişi raporundaki meyve fidanları ile ikinci bilirkişi raporundaki taşlık ve kayalıktan, mer'a görünümünün ne sebeple kaybolduğundan bahsedilmemiştir. Raporlar arasındaki çelişki bilimsel verilere dayanılarak giderilmedikten sonra bu raporlara dayanılarak karar verilemez. Dosya kapsamından ve fotoğraflardan taşınmazın imar ihya'ya konu olduğu, Devlet ormanına da çok yakın bir yerde bulunduğu anlaşılmaktadır

. İlk bilirkişi raporundaki meyve fidanları ile ikinci bilirkişi raporundaki taşlık ve kayalıktan, mer'a görünümünün ne sebeple kaybolduğundan bahsedilmemiştir. Raporlar arasındaki çelişki bilimsel verilere dayanılarak giderilmedikten sonra bu raporlara dayanılarak karar verilemez. Dosya kapsamından ve fotoğraflardan taşınmazın imar ihya'ya konu olduğu, Devlet ormanına da çok yakın bir yerde bulunduğu anlaşılmaktadır. İmar ihyanın mülkiyete esas olabilmesi için taşınmazın öncelikle orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesindeki diğer şartların gerçekleşmiş olması gerekir. Mahkemece usulüne uygun orman araştırması yapılmadan karar verilmesi de açıkça yasaya aykırılık teşkil etmektedir. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Öncelikle bölgede kesinleşmiş orman tahdidin bulunup bulunmadığı merciinden sorulup varsa orman tahdit harita ve mazbataları, kesinleşmiş orman tahdidi yoksa 1/25.000 ölçekli memleket haritası, hava fotoğrafları, amenaj-man planları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde uzman ziraat ve orman mühendisleri kurulu aracılığı ile keşif icra olunmalıdır. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında vergi kaydı, ormanla ilgili belgeler uygulanıp kapsamları belirlenmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın niteliği, intikali, tasarrufu, imar ihyanın başlama ve şayet bitmiş ise bitiş tarihi hususunda ayrıntılı ve maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, uzman Ziraat Mühendisleri kurulu ile orman mühendisleri kurulundan arazinin niteliği ile ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, Ziraat Mühendisleri kuruluna önceki raporlar ayrı ayrı okunup, mübayenetin sebebi sorulup giderilmesi istenmeli, mahkemece taşınmazın konumu, ihya durumu, üzerindeki bitki örtüsü, sınırları ile ilgili olarak edinilecek gözlem zapta yazılmalı, araştırma sonunda taşınmazın zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olduğu ve iktisap şartlarının davalı yararına gerçekleştiği belirlendiği takdirde davalının kabul beyanının kendisini bağlayacağı, kabulün kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı nazara alınarak şartları varsa 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun değişik 15. maddesi gereğince müstakilen, aksi halde hisseli olarak satın alanların hisselerinin adlarını tescil edileceği düşünülüp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 29.9.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27919, Karar No: 2018/10300, Tarih: 08.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/27919 E.  ,  2018/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 17/01/1996 yılında "şef garson" olarak çalışmaya başladığını, 30/04/2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, çalışma günlerinin haftada 6 gün olduğunu, sabah 09:00 gece 01:00 arasına çalıştığını, haftada bir gün izin kullandığını, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, davacının ücretinin cironun %10'ü üzerinden hesaplandığını, davacının ayrıca bahşiş aldığını, ortalama aylık gelirinin net 2.000,00 TL. olduğunu, 3 öğün yemeğinin de karşılandığını, 4 garsondan kim yıllık izin kullanırsa, diğerlerinin haftalık izin kullanmadıklarını, bu nedenle yaz aylarında 2-3 ay yıllık izin kullanmadan çalıştığını, müvekkiline 07/05/2013 tarihinde işyeri muhasebecisince bir takım kağıtlar imzalatılarak elden 10.000,00 TL. ödeme yapıldığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı iş yerinde şef unvanlı dört garson ve yardımcılarının günün değişik saatlerinde nöbetleşe çalıştıklarını, davacının köyünde ev yaptırdığını ve artık çalışmak istemediğini söylemesi üzerine 4 ay sonra 30/04//2013 tarihinde istifa dilekçesi verdiğini, iyi düşünüp düşünmediğinin kendine sorulması akabinde istifada kararlı olduğunu söylediğini, davalıların davacının makul bir ödül ile işten ayrılmasının istediklerini, davacının istifa dilekçesini mali müşavire verdiğini, hazırlanan ibranameyi imzalandığını, davacı dilekçesindeki iddiaların aksine, işverenler tarafından hizmet sözleşmesinin feshedilmediğini, davacıya 10.000,00 TL. geçmiş yıllarda iş yerine sarf ettiği emeğinin karşılığı olarak ödendiğini, fazla çalışma yaptırılmadığını, iş yerinde çalışanlardan birinin erken gelmesi halinde, bu çalışma süresinin diğer günlerde geç gelme şeklinde diğer çalışanlarla dengelendiğini, yıllık izinlerinde sıralı şekilde kullanıldığını, davacının ihbar önellerine uymayarak işten ayrıldığını, yazılı fesih iradesinin de istifa olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak işyerinde 17 yıl 3 ay gibi uzunca bir çalışması olan davacının işçilik alacaklarını ortadan kaldıracak şekilde hiç bir gerekçe göstermeksizin istifa etmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından ve yine iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiğinin ispat yükü kendisine ait olan işverenlikçe bu olgunun kanıtlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazandığı, davalı işverence davacıya kıdem tazminatına olarak ödenen 10.000,00 TL.’nin kıdem tazminatı alacağından mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerinde şef garson olarak yüzde usulü çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde çalışan işçi fazla mesai yaptıkça buna bağlı olarak ücreti de artmaktadır. Bu durumda fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken % 150 zamlı hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Mahkemece davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları %50 indirim uygulanarak kabul edilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Netice itibariyle; Mahkemenin tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına indirim yapması yerinde ise de; karineye dayalı yapılan %50 indirim oranı fahiş olup, hakkın özünü etkiler mahiyette olup, taktiri indirim daha makul oranda yapılmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5276, Karar No: 2015/23417, Tarih: 21.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5276 E.  ,  2015/23417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/128206

MAHKEMESİ : Uludere Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

NUMARASI : 2005/427 (E) ve 2010/90 (K)

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık L.'e yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.