muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9709, Karar No: 2022/13242, Tarih: 27.10.2022

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 13.maddesidir. Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle veya görevi nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş veya çalışma konusu nedeniyle işyeri dışında,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının,görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Emziren kadın sigortalının, çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtlaişin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan haller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir.

Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

İş kazasının unsurları üzerinde de kısaca durmak gerekirse, şöyle sıralanabilir; kazaya uğrayan 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılmalı; bu sigortalı bir kazaya uğramalı ve uğranılan kaza 5510 sayılı Kanunun yukarıda ayrıntısı açıklanan 13. maddesinin fıkrasında sayılan hal ve durumlardan birinde meydana gelmeli; sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmeli; bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır.

Eldeki dava dosyasında, 01.08.1991 doğumlu olan davacının 26.12.2016-30.06.2018 tarihleri arasında geçen hizmetinin davalı işyerince Kuruma bildirilmiş olduğu, davacının ... 14.09.2017 tarihinde bel ağrısı şikayeti ile gittiği, 22.01.2018 tarihli hastahane kaydında “hasta olan davacının yakınlarından alınan bilgiye göre davacının daha önceden THNP nedeniyle opere edildiğinin” belirtildiği, davacının davalı işyerinde iş kazası geçirdiği yönünde Kuruma yapmış olduğu başvurusu sonucu Kurum tarafından 14.09.2018 tarih ve 213 sayılı ünite/komisyon kararı ile davacının sunmuş olduğu belgelere göre 5510 sayılı 13. maddesi kapsamında iş kazası tespitinin yapılamadığının davacıya bildirildiği, davacının tedavi gördüğü hastahane kayıtlarının getirtildiği, buna göre 02.02.2011-02.10.2018 tarihleri arasında davacının bir çok hastahaneye giriş-çıkış kaydının bulunduğu, duruşmalarda davacı ve davalı bordrolu tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, meydana gelen olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca iş kazası tanımı kapsamında sayılması için bunun sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ve ruhen zarara uğratması gerekir. Davalı işyerinde paketleme bölümünde çalışan davacının kaza olayı tarihinde ağır kaldırma sonucu bel ağrısı şikayeti ile hastahaneye gittiği, davacıda omurga kırığı olduğunun ilgili sağlık kuruluşunca sonradan tespit edildiği anlaşılmakla Mahkemece kaza olayının iş kazası olduğuna karar verilmiş ise de davalı işyerinde olay tarihinde herhangi bir düşmenin, çarpmanın gerçekleştiği yönünde herhangi bir iddiada bulunulmadığına göre, paket taşırken bel kırığı oluşup oluşmadığı hususunun tıbben belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu doğrultuda Mahkemece yapılması gereken iş, davacının kaza olayı tarihinden önceki ve sonraki ortopedi ve travmatoloji, beyin ve sinir cerrahisi, fiziksel tıp ve rehabilitasyon bölümlerindeki tedavilerine ilişkin tüm tedavi evrak ve raporları dikkate alınarak paket taşıma ile bel kırığı oluşması arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığı, davacının olaydan önceki hastahane kayıtları ile belirlenen hastalıklarının bel kırığına neden olup olmayacağı yönünde uzman bir doktordan rapor alınmalı, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12322, Karar No: 2019/1751, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12322 E.  ,  2019/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5206, Karar No: 2020/2294, Tarih: 10.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5206 E.  ,  2020/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Denetimli serbestlik dosyası evrak asılları dosya içinde bulunduğundan tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile ilk uyarılı başvuru davetiyesinin sanığın kollukta beyan ettiği bilinen son adresi yerine MERNİS adresinde tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan, 15/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13600, Karar No: 2014/736, Tarih: 16.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13600 E.  ,  2014/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davmanın reddine dair verilen 12.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2009/380 esas 2010/240 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ise de Dairemizin 2010/12923 esas 2010/13883 karar sayılı bozma ilamı ile 10 sayılı parselin kuzeyinde bulunan kadastral yola bağlanabilecek geçit alternatiflerinin araştırılması gerektiği ve 9 ile 10 sayılı parsellerin malikleri olan davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından gerektiğinde davaları tefrik edilerek her iki taşınmaz lehine farklı güzergahlardan geçit tesis edilebileceğinin gözönünde bulundurularak alternatiflerin buna göre belirlenmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda davanın kabulüne karar verilerek 9 ve 10 sayılı parseller lehine, 20 sayılı parsel üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiş ancak bu kez Dairemizin 2012/6827 esas 2012/7558 karar sayılı ilamı ile kurulan geçit güzergahının dere ve tespit harici yerlerden geçerek kesintisizlik ilkesinin ihlal edildiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmuş, ancak kesintisizlik ilkesine uygun bir alternatif belirlenemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 2012/6827 esas 2012/7558 karar sayılı ikinci bozma ilamında mahkemece kurulan geçitin dere ve tespit dışı bırakılan yerden geçtiği belirtilmiş ise de bu durumun maddi hatadan kaynaklandığı, kurulan geçitin tespit harici yerden değil derenin üzerinden geçtiği anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki bilirkişi rapor ve krokisine göre davacıların mutlak geçit ihtiyacı içinde oldukları, bozma ilamı doğrultusunda uzman bilirkişilerden alınan ek rapora göre dava konusu taşınmazdan kadastral yola ulaşılabilmesi için dereden geçilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı masrafını karşılamayı kabul ettiğine göre dere üzerinden köprü kurularak ve devamında 20 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/6001, Karar No: 2018/14608, Tarih: 17.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6001 E.  ,  2018/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Çeyiz Eşyasının İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma, velayet, nafaka, 80.000 TL manevi tazminat ve eşyaların iadesi talebi ile 25.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, ancak TMK 174/1 kapsamında maddi tazminat talebinde bulunmamıştır. Davacı kadın tarafından yasal süre geçtikten sonra 31/03/2016 tarihli son celsede TMK 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

"İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri de serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Bu durumda; davacı kadının ilk kez 31.03.2016 tarihli celsede TMK 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminat talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. O halde; davacı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi tazminat istemi hakkında davalı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre davacı kadının maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, isteğin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/12770, Karar No: 2024/16674, Tarih: 04.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/12770 E.  ,  2024/16674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1299 E., 2020/685 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/14 E., 2019/310 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39957, Karar No: 2015/25840, Tarih: 02.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/39957 E.  ,  2015/25840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/208764

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2013/88 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu ve akıl hastalığı nedeniyle kanun yararına bozmaya konu olabileceği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dairemizde görülen 2014/24617 ve 2014/17526 esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2014 tarihli rapor ile bu dosyaya Ahi Evran Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne ait rapor fotokopisi ibraz etmesi ve raporda, "sanrısal bozukluk, cezai ehliyeti yoktur, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç.. ile katılanlar R.. A.., S.. B.. ve S.. B..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6595, Karar No: 2006/9116, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6595 E.  ,  2006/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 12.2.1997 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazda kiracı iken, sözleşmenin ... şartlar bölümünün 7.maddesine göre 6.2.2001 tarihinde tahliye ettiğini bildirerek, iade edilmeyen 4150 DM depozito bedelinin tahsili için başlattığı icra takibine yönetilen itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi ile karşı davasında; 2001/Ocak-Şubat ayları kira alacağı ile, hor kullanma ve taşınmazdaki hasar tazminatı ile kiraya verememekten dolayı mevcut kira alacağı olmak üzere toplam 10.000 YTL'nin davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davada takibin 1.568.958.050 TL üzerinden devamına ve % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline, karşılık dava yönünden 724.720.580 TL hor kullanma tazminatı ile, 255.079.420 TL elektrik tesisatı tazminatı, 3.284.666.666 TL kira alacağı olmak üzere 4.264.270.000 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıya ait taşınmazda 12.2.1997 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu kira sözleşmesinin hususi şartların devamı başlıklı tarihsiz sözleşmenin 7.maddesi uyarınca sözleşme bitimini beklemeden ... taraflı fesih hakkını kullanarak 6.2.2001 tarihinde taşınmazı tahliye ettiği halde, depozitonun ödenmediğini bildirerek eldeki davayı açmıştır.

2-Davacı davalıya ait taşınmazda 12.2.1997 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu kira sözleşmesinin hususi şartların devamı başlıklı tarihsiz sözleşmenin 7.maddesi uyarınca sözleşme bitimini beklemeden ... taraflı fesih hakkını kullanarak 6.2.2001 tarihinde taşınmazı tahliye ettiği halde, depozitonun ödenmediğini bildirerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise davanın reddini talep etmekle beraber, karşı davasında hor kullanma tazminatı, ödenmeyen Ocak-Şubat 2001 kiraları ile taşınmazı kiraya verememesi nedeniyle 2001 yılı Kasım ayına kadar ki kiraların davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece davacının ödemediği Ocak-Şubat 2001 yılı kirası ve hor kullanma tazminatı ile kiraya verilememe süresi olarak 2 ... kira bedelinden sorumlu olduğu gerekçesi ile karşı davada kira, hor kullanma ve kira kaybının tahsiline karar verilmiştir. Davacının dava dilekçesine ekli kira sözleşmesinin eki olan, hususi şartlar başlıklı sözleşmenin 7.maddesinde "kira sözleşmesinin süresinin bitimi beklenmeksizin, elektrik, su, telefon borcu bırakmadan, sözleşmede belirtilen demirbaşlarını sağlam teslim etmek kaydı ile herhangi bir tarihte ... taraflı olarak fesh edebilir." hükmünü taraflar kararlaştırmışlardır. Davalı taraf hususi şartlar başlıklı belgeye karşı herhangi bir itirazda bulunmamıştır. Davacı sözleşmenin bu hükmüne göre 6.2.2001 günlü protokolle taşınmazı tahliye ve teslim etmiştir. Taşınmazda davalı karşı davacı tarafından 8.11.2001, 12.9.2001 tarihlerinde, tahliyeden çok sonra mecurda tesbit yaptırılarak açılan bu dava ile erken tahliye nedeniyle kira kaybıda istenilmiştir. Davalı karşı davacı ödenmeyen Ocak-Şubat 2001 kirası ile hor kullanma tazminatı, tamir için gerekli süreye ilişkin kira kaybını isteyebilirsede, kiracıya kira dönemi içinde ... taraflı fesih hakkı tanındığından, erken tahliye nedeniyle kira kaybı isteyemez. Davacının erken tahliye nedeniyle yeniden kiraya verebileceği süreye ilişkin 2 aylık kira bedelindende sorumlu tutulması doğru değildir. Mahkemece bu kalem istek yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacı-karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 6.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.