muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8836, Karar No: 2010/15287, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8836 E.  ,  2010/15287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9127, Karar No: 2013/19174, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9127 E.  ,  2013/19174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, müvekkilinin davalıya ait İzmir Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünde 23.08.1993 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 31.07.2012 tarihine kadar yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, 01.09.2007 tarihinden itibaren yapmış olduğu işin karşılığının 6.sınıf olması sebebi ile davacıya bu sınıfa ait ücretin ödenmesi gerekirken, kadrosunun üretim işçisi olarak gözükmesi sebebi ile ücretinin 4.sınıf üzerinden ödendiğini, aynı işi yapan kadrosu yazıcı-hesapçı olarak görünen diğer çalışanların 6.sınıf karşılığı ücret aldıklarını ileri sürerek, fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 23.08.1993 tarihinde 2.sınıf üretim işçisi olarak göreve başladığını, 1995/Mart ayında müdüriyet olurları ile 3.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirildiğini, 1998/Eylül döneminden itibaren yapılan sınav ve başarısı sonucu 4.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirilerek akdin feshedildiği 31.07.2012 tarihine kadar ücretlerinin ödendiğini, herhangi bir eksik ödeme söz konusu olmadığını, davalının 2011 tarihinden itibaren özelleştirme kapsamına alındığını ve sürekli küçülmeye gittiğini, işçi statüsündeki istihdam fazlalığı nedeni ile 4/C kapsamında diğer kamu kurumlarından istihdam edilmek üzere bir kısım işçilerin iş akitlerinin feshedildiğini, böyle bir durumda davalı kurumdan sınıf ve unvan yükseltme sınavlarının açılmasının beklenemeyeceğini, TİS’te yazıcı, hesapçı unvanlı

işçilerin ücret sınıfının 3, 4 ve 5 olarak tespit edildiğini, davacıya 4.sınıf üzerinden ücret ödenmesinden sözleşmeye aykırılık bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunun zamanaşımı savunması gözönüne alınarak hazırlandığı ve sınıf değerlendirmesinin de yerinde olduğu raporun dosyaya ve kayıtlara uygun olduğu hüküm kurmaya yeterli bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davalı işyerinde yazıcı-hesapçı olarak çalışması nedeniyle ücretin 6.sınıf üzerinden ödenmesi gerektiğini belirterek fark ücret ve alacak talebinde bulunmuş, davalı ise davacının 4.sınıf üretim işçisi kadrosu ile çalıştığını, ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, işçi azaltılmasına gidildiğinden sınıf ve unvan yükseltme sınavlarının açılmasının beklenemeyeceğini, yazıcı-hesapçı kadrosunda da ücret sınıfının 3, 4 ve 5 olarak tespit edildiğini, davacıya 4.sınıf üzerinden ücret ödenmesinde usulsüzlük olmadığını savunmuştur.

Davacı ve davalı tanıkları davacının yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, davacının emsallerinin ücretinin 6.sınıf ücret aldığını beyan etmişlerdir.

Davacı ve davalı tanıkları davacının yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, davacının emsallerinin ücretinin 6.sınıf ücret aldığını beyan etmişlerdir.

Davalı işyeri kayıtlarında davacının 4.sınıf üretim işçisi olduğu gösterilmiştir. Ancak tanık beyanları ve dosyadaki belgelerden davacının personel bölümünde çalıştırıldığı anlaşılmaktadır.

TİS’ne göre yazıcı, bilgisayar ve hesap işlerinde çalışanların III-IV-V ve VI. sınıf ücretlerini alabileceği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işyeri kayıtlarına göre 14.09.1998 tarihinde 4.sınıf üretim işçiliğine intibakının yapıldığı, davalı işyerinde sınav açılsaydı davacının 1999/Eylül ayında 5.sınıf, 2000/Eylül ayında 6.sınıf olabileceği kabul edilerek ve davalının zamanaşımı def’i de dikkate alınarak alacaklar hesaplanmıştır.

Dosyada mevcut deliller itibariyle sonuca varmak mümkün değildir.

Mahkemece, davalı işyeri kayıtları üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi hangi tarihten itibaren yaptığı tespit

edilmeli, yaptığı işin karşılığı TİS deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli, buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8528, Karar No: 2014/18920, Tarih: 06.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8528 E.  ,  2014/18920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/248125

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

NUMARASI : 2007/605 (E) ve 2008/1722 (K)

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunun müştekiye ait aracın kapı camı kırılarak gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme eylemi ile ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunduğunun gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve sanık hakkında Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından farklı iki tarihte düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunması karşısında; sanık hakkında düzenlenen tıbbi belgeler ve raporlarla birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek suç tarihi itibariyle ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Suça konu camları kapalı, kapıları kilitli araçtan gerçekleşen hırsızlık suçunun TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

b-İhbar üzerine olay yerine gelen kolluk güçlerinin sanığı suça konu aracın bulunduğu sokak içerisinde yakaladığı, kesintisiz takibin söz konusu olmadığı ve suça konu teyp başlığının bulunamadığının anlaşılmasına göre, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeyerek, kalkışma hükmünün uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. G.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 06/11 /2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/174, Karar No: 2018/14888, Tarih: 10.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/174 E.  ,  2018/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ertelenmiş mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25.08.2014 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2432, Karar No: 2021/6326, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2432 E.  ,  2021/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d-e, 62/1-2, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenlemenin yürürlükten kaldırıldığı gözetilmekle işbu mahkemenin 09/06/2016 tarihli, 2015/335 esas, 2016/568 karar sayılı kararının, Dairemiz 08/09/2020 tarihli, 2019/6638 esas, 2020/4385 karar sayılı ilamıyla temyiz incelemesi yapılarak ''Basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan'' bahisle bozulduğu, CMK 251 ve devamı maddelerinde Basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hakimin tercihine bırakıldığı değerlendirildiğinde bozma üzerine işbu mahkemenin yeniden yargılama yaparak 2020/403 esas sayılı dosyasının 30/11/2020 tarihli tensip zaptında, bu hususun tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin vücudundaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını altıncı derecede etkileyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, hak ve nesafet kuralları gözetildiğinde ölçülü şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığı ve sürücü belgesinin geri alınması tedbirine de ceza ile orantılı şekilde başvurulduğu anlaşılmakla, mahkemece hükmedilen ceza tayini fazla görülmediğinden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın yeterli olmadığı, iki yönlü asfalt kaplama caddede sağ şeritte seyrederken, kaza mahalline geldiğinde, aracının sağ ön far kısmı ile gidiş yönüne göre soldan sağa doğru geçmekte olan yayaya çarpmasıyla, sanığın tali kusuruyla bir kişinin vücudundaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını altıncı derecede etkileyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceği ihtarına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

2-)Katılanın isteği üzerine baro tarafından vekil atanmasından dolayı 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 13. maddesi gereğince Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2020 Yılı tarifesine göre tespit edilecek zorunlu vekillik ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 4080-TL vekalet ücretinin, katılanın kendisini bir avukat ile temsil ettirdiği gerekçesiyle sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 9. fıkrası çıkartılarak yerine ''Katılanın isteği üzerine baro tarafından vekil atanmasından dolayı 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 13. maddesi gereğince Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2020 Yılı Tarifesine göre tespit edilecek zorunlu vekillik ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 6. maddesindeki ''edileceğinin'' ibaresinden sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15849, Karar No: 2019/8930, Tarih: 03.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15849 E.  ,  2019/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalılardan ...'a gerekçeli karar, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ve vekillikten istifa dilekçesinin TK'nın 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/1 maddesi “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” 35/2 “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerden sonra Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi, tebliğ yapılacak muhatabın mernis adresi bulunmaması koşuluna bağlanmıştır.

Somut olayda davalı ...'e gerekçeli karar tebliği yapılan adrese yargılama sırasında istifa dilekçesi tebliğe çıkarılmış olup çıkarılan tebligat iade gelmiş aynı şekilde mahkemece karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesini içeren tebligat da iade geldikten sonra davalıya 35. maddeye göre tebligat yapılmıştır. Sonuç olarak davalıya bu adreste kanunun gösterdiği şekilde usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığı için 35. maddeye göre tebligat yapılamaz. Üstelik davalının UYAP sisteminde mernis adresi de mevcut olduğuna göre açıklanan Yasa hükmüne göre TK 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Buna göre; davalı ...'e adres kayıt sistemindeki son adresine istifa dilekçesi, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi ve cevap süresinin geçmesinin beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine

GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7774, Karar No: 2021/8754, Tarih: 24.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7774 E.  ,  2021/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 26.10.2010 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 27.02.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 21.04.2016 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1511, Karar No: 2019/2311, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1511 E.  ,  2019/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28504, Karar No: 2015/39665, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28504 E.  ,  2015/39665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/343846

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2011

NUMARASI : 2009/458 (E) ve 2011/253 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngürülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olması,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili 3000 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle miktarına bakılmaksızın temyizi kabil olması nedeniyle temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-İddianame anlatımında sanık S.. G.. hakkında katılan S.. Ö..'e hitaben “seni öldürürüm” demek suretiyle tehdit ettiğinden bahisle dava açılmış olmasına ve sanığın müşteki Y..'a yönelik tehdit eyleminden dolayı açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, oluşa uyulmayan kabül ile çelişkiye yol açılması,

b-Kabüle göre de;

Sanık S.. G..'in katılana hitaben söylediği iddia olunan “seni öldürürüm” biçimindeki sözlerin duruşmada dinlenen tarafsız tanıklarca doğrulanmaması karşısında, katılan S.. Ö..'ün soyut beyanı dışında hangi delillere dayanıldığı gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. G..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7466, Karar No: 2010/15632, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7466 E.  ,  2010/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.