muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7612, Karar No: 2024/25171, Tarih: 21.11.2024

Sanığın başka bir suçtan dolayı yapılan soruşturma kapsamında alınan 27.01.2015 tarihli ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın uyuşturucu madde kullandığını gösterecek herhangi bir adli rapor veya ele geçen uyuşturucu madde bulunmaması nedeniyle sanığın bu eyleminin sabit olmadığı nazara alındığında; 15.03.2015 tarihinde hırsızlık suçundan yakalanan ve bu suç nedeniyle yürütülen soruşturma sırasında 16.03.2015 tarihli savcılık ifadesinde uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu, çaldığı takım elbiseyi satarak uyuşturucu madde almayı amaçladığını beyan ederek soruşturma aşamasında resmi makamlar tarafından haber alınmadığı aşamada sanığın uyuşturucu kullandığını belirterek kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği

anlaşıldığından hakkında TCK'nın 192/2. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de, 15.03.2015 tarihli suç nedeniyle verilen 01.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, Ankara Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü olarak bulunan sanığa tebliğ edildiği, tebligat metninin ".... Kararını okudum ve bir suret almak suretiyle tebellüğ ettim" şeklinde olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki 'ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır' şeklinde düzenleme karşısında, kararın sanığa okunup anlatılmadığı, bu şekilde yapılan tebligat usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/272 Esas, 2017/4859 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

C. Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2016/189 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2156, Karar No: 2010/8567, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2156 E.  ,  2010/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17996, Karar No: 2020/12642, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17996 E.  ,  2020/12642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin “sanık müdafiine tebliğinden” itibaren başlayacağı bildirilerek, yanılgıya sebebiyet verildiğinden; 27/09/2019 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen kararı, 07/10/2019 tarihinde tebellüğ eden sanık müdafiinin 08/10/2019 günlü temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23667, Karar No: 2011/4014, Tarih: 21.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23667 E.  ,  2011/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17318, Karar No: 2010/3212, Tarih: 29.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/17318 E.  ,  2010/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç tarihinde yakınan Hakan’ın el ve ayaklarını iple bağlamaya çalıştığı sırada direnen yakınanın koluna, çantasından çıkardığı silahtan sayılan sopa ile vurarak direncini kırıp, iple el ve ayaklarından bağlayarak yağmaladıktan sonra yakınanın kafasına taş ile vurarak basit şekilde yaralaması şeklinde gerçekleştirdiği eylemin birbütün halinde, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) bendindeki yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, aynı Yasanın 148/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1264, Karar No: 2020/603, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1264 E.  ,  2020/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2138, Karar No: 2010/8540, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2138 E.  ,  2010/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara, dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6208, Karar No: 2013/9670, Tarih: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6208 E.  ,  2013/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kayıt düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi   raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,  tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, subut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 406 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olan davacının Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/131 E., sayılı ortaklığın giderilmesine ilişkin davada kendisine verilen 07.09.2011 tarihli yetkiye istinaden taşınmazın diğer paydaşı H.Ö..in baba isminin A.olduğu halde hiç yazılmadığını, G..Ö..n adının nüfusta G..Ö..olduğunu, H..Ö..in adının nüfusta H..A..Ö..olduğu, F.., H.., G., G..ın baba isimlerinin tapu kaydında B.. yazılmasına karşın nüfus kaydında B.olduğu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, kaydın dayanağı olan kadastro tutanaklarında taşınmazın 3/18 hissesi Adile adına kayıtlı iken ölümü ile oğlu H. ve kendinden önce ölen oğlu K.. evlatları B..P.ve Ş.'ye bıraktığı, B.1973 yılında vefatı ile karısı H.Ö.ile evlatları Y., F.H. G.ve G.bıraktığı, Yakup'un da 1979 yılında bekar olarak öldüğünden bahsedilerek bir kısım hisselerin bu kişiler adına tespit ve tescil edildiği, tutanakta bu kişilerin yerleşim yerinin İzmir olarak belirtildiği, B.Ö.'e ait nüfus kaydından baba adının K.l olduğu, 1916 doğumlu olup 1973 yılında vefat ettiği, H. Ö. eşi olup F.Y., G.H.A.ve G.isimli çocuklarının bulunduğu, Y.'un 1980 yılında bekar olarak vefat ettiği ve eşi H. Ö..n baba adının A. olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden alınan yetkiye istinaden açılan davanın görülmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, açılan davadan haberdar olmalarında hukuki yararları bulunan taşınmazın paydaşı kayıtta ismi ve baba adı düzeltilen kişilerin davadan haberdar edilmeksizin davanın sonuçlandırılması doğru değildi

Hal böyle olunca, tapu kaydındaki bilgilerinde düzeltme yapılması istenen kişilerin,  ölmüş iseler mirasçılarının, dava dilekçesi tebliğ edilmek suretiyle davadan haberdar edilmesi, duruşmaya geldikleri taktirde beyanlarının alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9901, Karar No: 2022/9014, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9901 E.  ,  2022/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AMASYA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17/11/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilerek durma kararı verilmesi yerine sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1529, Karar No: 2019/4042, Tarih: 08.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1529 E.  ,  2019/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 08/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29125, Karar No: 2012/16107, Tarih: 17.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29125 E.  ,  2012/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ... 'nın Finike Devlet Hastanesi KBB uzmanından aldırılan 15.05.2008 tarihli raporunda mağdurun yüzünde sabit eser olduğunun bildirildiği, adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olamayacağı, sanığa isnat edilen eylemin TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddeleri kapsamında kaldığı ve yargılama görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu, bu nedenle davaya bakma, delilleri takdir etme ve sanığın hukuki durumunun tayini için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3784, Karar No: 2024/8417, Tarih: 27.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3784 E.  ,  2024/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/231 Esas, 2024/7 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul kısmen ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen marka hükümsüzlüğü davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı adına Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde bir çok mal ve hizmet sınıfında tescilli ve "GARANTİ" ibareli tanınmış markalarının olduğunu, davalı şirket adına tescil olunan 2010/01980 ve 2010/01982 numaralı Garanti unsurlu "... ..." ve "GARANTİ ...+şekil" markaları ile müvekkilinin GARANTİ ibareli markalarının benzer olduğunu, davalı markalarındaki esas unsurun Garanti ibaresi olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalı markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak müvekkili markalarına ayırt edilemeyecek kadar benzediğini, davalı markalarının davacı markaları ile 11 inci sınıf haricine aynı mal ve hizmet sınıflarını kapsadığını, tüketicinin farklı işletmeler olduğunu bilse dahi müvekkili ile davalı arasında idari - ekonomik bir işbirliği olduğu yanılgısına düşeceğini ileri sürerek davalı şirket adına tescilli 2010 01980 sayılı "... ..." ibareli ve 2010 01982 sayılı "GARANTİ ...+şekil" ibareli markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin yeterince somutlaştırılmadığını, 01446 numaralı ... ibareli davalı markasının tanınmış marka olduğunu, davalı markaları ile davacı markalarının arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markaların şekil, tertip ve fonetiğinin farklı olduğunu, davalının markalarının asli unsurunun ... ibaresi olduğunu, markaların farklı alanlarda kullanıldığını, Garanti ibaresinin tek bir firmanın tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI