muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/34208, Karar No: 2018/1671, Tarih: 06.02.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK ve yargılama hukukumuzda zorunlu dava arkadaşlığı dışında, bir kişinin dahili dava yolun ile davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması mümkün değildir. Sadece husumette yanılma halinde gerçek tarafa dava dilekçesi tebliğ edilir ve taraf teşkili sağlanır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir. Asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde ise, asıl işveren başlangıçtan beri gerçek işveren olduğundan, davanın tarafı asıl işveren olmalıdır. Alt işverenin bu anlamda işverenlik sıfatı bulunmadığından, taraf sıfatı olmayacaktır. Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde, sözleşmede taraf sıfat bulunmadığından, işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Davanın sadece asıl işverene karşı açılması halinde ise, husumetten yanılmaya göre durum değerlendirilmelidir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı, kısaca asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu iddia edildiğinde, husumetin tevcihinde hata kabul edilerek, alt işverene dava dilekçesi tebliğ edilerek, davalı taraf olarak davaya kabul edilmelidir. Davacı tarafın muvazaa veya asıl işveren alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesindeki koşulları kapsamında kalmadığı iddia edildiğinde ise, davaya asıl işveren bakımında devam edilmeli ve sonuçta muvazaa bulunmadığı, asıl alt işveren ilişkisinin yasaya uygun kurulduğu kabul edildiği takdirde, iş ilişkisinin tarafı olmayan asıl işveren yönünden feshin geçersizliği ve işe iade davasının husumetten reddi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yardımcı iş kapsamında alt işveren işçisi olarak çalıştığı, davacının son çalıştığı işveren olan ... şirketi ile davalı belediye arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi olduğu, davacı vekili muvazaa iddiasında bulunmadan davayı sadece asıl işveren belediyeye karşı açtığı anlaşılmakla yukarıdaki açıklamalara göre davacının son işvereni olan .... şirketine husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20867, Karar No: 2010/20686, Tarih: 06.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/20867 E.  ,  2010/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22.03.2010 gün ve 2010/3419 Esas - 2010/4632 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile ilamın çelişik fıkralar ihtiva etmesi nedeni ile tavzih yolu ile düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Talep; kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davası sonucunda, istekle bağlı kalınarak davanın kabulüne dair verilen kararın Dairemizce onanması sonucunda, ilamın çelişik fıkralar ihtiva etmesi nedeni ile tavzih yolu ile düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazlardan 822 parsel ile ilgili olarak, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak açılan tazminat davası sonunda mahkemece, 29500 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamına davalı idare tarafından el atıldığı kabul edilmek suretiyle taleple bağlı kalınarak 10.000,00-TL’ye hükmedip, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verildiği ve hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Dairemizce yapılan incelemede “822 parsel sayılı taşınmazın 14250 m²'lik kısmının ... Barajı mutlak koruma alanında, 15250 m² lik kısmının ise kısa mesafeli koruma alanında kaldığı, taşınmazın kısa mesafeli koruma alınanda kalan 15250 m²'lik bölümü yönünden, idarenin kamulaştırma zorunluluğu olmadığından bedeline hükmedilemeyeceği ancak mahkemece taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu hususun bozma nedeni yapılmadığı" belirtilerek hükmün onandığı anlaşılmıştır.

HUMK. nun 455-459. maddelerinde tavzih konusu düzenlenmiş olup, bir hükmün müphem olması veya birbirine çelişik fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükümdeki gerçek anlamın ortaya çıkartılması tavzih yolu ile mümkündür.

Yukarıda belirtilen Dairemizin 22.03.2010 gün ve 2010/3419-4632 sayılı ilamında dava konusu edilen 29500 m² yüzölçümlü 822 parsel sayılı taşınmazın 14250 m²'lik kısmı dışında kalan 15250 m²'lik bölümün bedeline hükmedilemeyeceğine karar verildiği halde, mahkeme kararında, 822 parsel sayılı taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline dair hüküm de kurulmuş olduğu gözetilip, Onama

ilamı ile bedelinin verilemeyeceği belirtilen kısım yönünden de mahkeme kararının tesciline ilişkin hüküm fıkrasında düzeltme yapılması gerekirken, Dairemizce böyle bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda davacı vekilinin 24.11.2010 tarihli tavzih talebinin kabulüne;

ilamı ile bedelinin verilemeyeceği belirtilen kısım yönünden de mahkeme kararının tesciline ilişkin hüküm fıkrasında düzeltme yapılması gerekirken, Dairemizce böyle bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda davacı vekilinin 24.11.2010 tarihli tavzih talebinin kabulüne;

1-Dairemizin 22.03.2010 gün ve 2010/3419-4632 sayılı onama ilamının (karar) başlıklı bölümünden sonra gelen 4. paragrafına (Ancak) kelimesi eklenip, 4. paragraftan sonra gelecek şekilde ve ayrı bir paragraf olarak (Dava konusu edilen 822 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı kısa mesafeli koruma alanında kalan ve bedeline hükmedilemeyecek olan 15250 m²'lik kısmının tapu kaydının davacı üzerinde bırakılıp, mutlak koruma alanında kalan 14250 m²'lik bölümünün davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, 822 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydını tümü ile iptal edilerek idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden (tapu kaydının iptali ile) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine “... Barajı mutlak koruma alanında kalan 14250 m²'lik bölümünün davacı adına olan tapu kaydının iptali ile" ibaresinin yazılmasına ve cümlenin sonuna (kalan miktarın davacı üzerinde bırakılmasına) cümlesinin yazılmasına,

2-İlamın son paragrafından “ONANMASINA” kelimesinin çıkartılmasına, yerine “DÜZELTİLEREK ONANMASINA” kelimelerinin yazılmasına ve Dairemizin 22.03.2010 gün ve 2010/3419-4632 sayılı ilamının bu şekilde TAVZİHİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12511, Karar No: 2019/1773, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12511 E.  ,  2019/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9531, Karar No: 2009/3827, Tarih: 16.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/9531 E.  ,  2009/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2008

Davacı,  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece maddi zarar hesabı ATK raporunda belirlenen %23 oranına göre yaptırılıp SGK.ca %20 oranına göre  bağlanan gelirin en son peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle karşılanmayan zarar miktarının tespit edilmesi hatalı ise de bu yönün davalılarca temyiz nedeni yapılmamış olmasına ve temyiz nedenlerine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, iş kazası sonucu oluşan beden güç kaybı nedeniyle davacının uğramış olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi sistemine ilişkindir.

Dava açılmadan önce, işveren sorumluluk sigorta poliçesi nedeniyle General  Sigorta A.Ş tarafından makbuz,  ibraname ve temlikname ile davacıya 18.000,00 YTL  ödendiği, ve  yapılan ödemelerin maddi tazminata karşılık olduğu anlaşılmaktadır. Kazadan sonra yapılan bu ödemenin maddi zarardan indirilerek karşılanmayan maddi zararın bulunması gerekir

Kural olarak işçiye yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında  açık  oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz  niteliğinde  kabul  edilebilir.  Bu  durumda  ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa, yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı ve yapılan ödemenin düşülmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;  davacıya yapılan 18.000.00 YTL.'lik ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; ödeme tarihindeki, gerçek zararın hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davalı tarafın; ödeme yapılan tarihe göre; zararını karşılandığı oranda indirim yapmak daha sonra kalan miktara hükmetmek, ödeme tarihindeki zararın tamamen karşılandığı veya açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara  iadesine,16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7509, Karar No: 2014/4019, Tarih: 10.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7509 E.  ,  2014/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2011/238-2012/480

Davacı S.. S.. vekili Avukat P.. M.. tarafından, davalı E.. İ.. vd aleyhine 18/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı H.. İ..'ın tüm, davalı-karşı davacı E.. İ..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-karşı davacı E.. İ..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı, evli olan dava dışı M.. D.. ile ilişki yaşadığı dedikodusunun davalı-karşı davacı E.. İ.. tarafından çıkarıldığını, davalı H.. İ..'ın ise kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini belirterek, ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davacı ile dava dışı M.. D.. arasında ilişki olduğunu ve M.. D..'in eşi tarafından yakalandıklarını, müvekkili H.. İ..'ın davacıya hakaret etmediğini, istenen tazminat miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiş; davalı-karşı davacı E.. İ.., davacı-karşı davalı S.. S..'nın kendisine karşı sair tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacı-karşı davalı S.. S.. ile davalı-karşı davacı E.. İ.. arasında meydana gelen sair tehdit eylemi nedeniyle İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda davalı-karşı davacı E.. İ..'ın şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verildiği, kararın 12.04.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı-karşı davacı E.. İ..'ın ceza davasında şikayetinden vazgeçmesi sırasında tazminat hakkını saklı tutmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı S.. S..'nın kendisine yönelik sair tehdit eylemi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunamayacağı belirtilerek, bu konudaki istem reddedilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı-karşı davacı E.. İ..'ın ceza davasında şikayetinden vazgeçmesi sırasında tazminat hakkını saklı tutmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı S.. S..'nın kendisine yönelik sair tehdit eylemi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunamayacağı belirtilerek, bu konudaki istem reddedilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 73/7. madde ve fıkrasında ''Kamu davasının düşmesi, suçtan zarar gören kişinin şikâyetten vazgeçmiş olmasından ileri gelmiş ve vazgeçtiği sırada şahsî haklarından da vazgeçtiğini ayrıca açıklamış ise artık hukuk mahkemesinde de dava açamaz.'' hükmüne yer verildiği, bu durumda ceza davasında davalı-karşı davacı E.. İ..'ın şikayetinden vazgeçtiği ancak şahsi haklarından açıkça vazgeçtiğine yönelik beyanı bulunmadığı anlaşıldığından, ceza davasından vazgeçmesi şahsi haklarından vazgeçmesi olarak yorumlanamaz. Bu nedenle sair tehdit eylemi nedeniyle istenen manevi tazminatın bu gerekçeyle reddi doğru değildir. Şu halde, söz konusu eylemin değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz talebinde bulunan davalı-karşı davacı E.. İ.. yararına BOZULMASINA, davalı H.. İ..'ın tüm, davalı-karşı davacı E.. İ..'ın diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı-karşı davacı E.. İ..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10167, Karar No: 2022/7071, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10167 E.  ,  2022/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların şoförleri ve muavini olarak çalıştıkları şehirler arası otobüs ile yakıt almak için benzin istasyonuna girdikleri, pompa görevlisinden mazot doldurmasını istedikleri, yakıt verilmesi sırasında sigara içen sanıklar ... ve ...'i mağdurun uyarması nedeniyle tartışma çıktığı, bunun üzerine mağdurun yakıt vermeyi kestiği, sanıkların otobüse binerek otobüse yüklenen yakıtın ücretini ödemeden kaçtıklarının ileri sürüldüğü olayda; sanık ...’in yakalama üzerine alınan ifadesinde olay yerinde olmadığını arkadaşları ile yemek yediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'nın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında sanık ...'in olay yerinde olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmediği dikkate alındığında, sanık ...'in mağdur ve tanıklara teşhis ettirilmesi, sanığın ifadesinde belirttiği arkadaşlarının tanık olarak dinlenilmesi ve gerekirse sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonunun HTS bilgilerinin çıkartılarak cep telefonunun sinyal verdiği baz istasyonu bilgileri getirtilerek tüm bu hususlar tespit edildikten sonra sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'in suçunun sübuta ermesi halinde, sanık ... ile birlikte diğer sanıkların, ... Petrol isimli iş yerinden aldıkları 13,880 Litreye tekamül eden yakıtın bedeli olan 62,46 TL’yi tamamen veya kısmen ödeyip ödemedikleri hususu ihtilaflı olduğundan, sözkonusu 62,46 TL nazara alınarak TCK’nın 145 maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/310, Karar No: 2021/5169, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/310 E.  ,  2021/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Tunçbilek Termik Santralinde dış tesislerde tablocu olarak çalışmakta iken 22/06/2015 tarihinde hizmet sözleşmesinin fesih edilmesi sonucu işinden ayrıldığını, müvekkilinin davalı Kurumun asli ve sürekli işlerinde, ana üretim merkezinde davalı Kurum tarafından temin edilen malzemeler ile davalı Kurumun personeli ile birlikte davalı Kurum yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığını, taşeronların değişmesine rağmen müvekkilinin ve arkadaşlarının değişmediğini, hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ve ucuz işçi teminine yönelik olduğunu, müvekkilinin çalıştığı bölümde vardiyalı çalışıldığından vardiya tazminatı alacağının da olduğunu belirterek taban ücret, yevmiye farkı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, taban ücret yevmiye, işgüçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının muhatabının asıl işveren konumundaki müteahhit firma olduğunu, davacıya tüm ödemelerin mevzuat çerçevesinde yapıldığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını, talebin İş Kanunu'nun 2.maddesi ile çeliştiğini ve hukuki bir temele dayanmadığını, çalışanlarla ilgili bütün kanuni ve hukuki yükümlülüklerin yüklenici firmanın sorumluluğunda olduğunu, davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını, iş akdinin müvekkili kurum tarafından feshedilmediğini, davaya konu işin asli ve sürekli iş olmadığını, yardımcı iş niteliğinde olduğunu, müvekkili kurumun davacının asıl işvereni olmayıp ihale makamı konumunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :