muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2133, Karar No: 2023/4726, Tarih: 07.09.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 26.09.2022 tarih, 2021/4537 E. ve 2022/6294 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalılar vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; asıl dava yönünden onanan kararın düzeltilmesi gerektiğini, maddi hatanın usuli müktesep hakkın istisnasını oluşturduğunu, davacı alıcı müvekkillerinin 14.09.2005 tarihli sözleşmedeki iradesinin,... Faktoring A.Ş. hisselerini hisse devir tarihinden önceki mali, idari ve cezai sorumlulukları şahsen satıcılarda kalacak şekilde, şirketin mali imkan ve sorumluluklarını gördükten sonra bedeli karşılığında satın almak, davalı satıcıların iradesinin ise şirket hisselerini şirketin mali imkan ve sorumluluklarını satıcılarla paylaşıp taraflarca mutabık kalındıktan sonra 287.500,00 euro bedelle alıcının talep ettiği sorumluluklar kendi üzerlerinde kalacak şekilde satmak olduğunu, 27.10.2005 tarihli kesin hisse devir sonucu doğuran sözleşmenin yukarıdaki iradelere bağlı şartlar korunarak imzalandığını, tarafların iradelerinin 14.09.2005 tarihli sözleşmenin 4-B maddesindeki devir taahhüdünden vazgeçtiğinin açık bir şekilde anlaşıldığını, ...’in Ekim 2005 tarihinden Eylül 2006 tarihine kadar 1 yıl boyunca müvekkillerinden hiçbir yazılı talepte bulunmadığını, birleşen davayı müvekkillerinin açtığı davadan sonra açmasının, devri talep edilen alacakların devir alınan şirkette kaldığını gösterdiğini, tüm bu hususlar gözetildiğinde birleşen dava yönünden tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken kısmen de olsa kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, Yargıtay’ın bozma ilamlarının da aynı ölçüde hatalı olduğunu, bu sebeple yerel Mahkeme kararının maddi hata sebebiyle usuli müktesep hak kuralının istisnası olarak temyiz incelemesinde ele alınmasını ve davanın reddi gerekirken kısmen kabul kararı verilen yerel Mahkeme kararlarının tümüyle bozulması gerektiğini, yerel Mahkeme kararında davada taraf olmayan kişiler bakımından sonuç doğurabilecek nitelikte yanlış değerlendirmeye dayalı gerekçe yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, işbu davada sadece ... hissesi yönünden karar verilmiş olup Mahkemenin bunun dışına çıkarak hisse devredenlerin talep edebilecekleri iddia olunan meblağ ile ilgili karar gerekçesinde açıklama yapmasını gerektirecek hiçbir sebep olmadığını, bu konuda başka bir davanın derdest olduğunu, yerel Mahkemenin temlik alan yönünden karar vermesinin doğru olmadığını, davanın bu yönden reddi gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkili ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek yerel Mahkeme kararının asıl ve birleşen dava yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 14.09.2005 tarihli hisse devir sözleşmesine aykırılık nedeni ile doğan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 440 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirisini ihtiva etmeyen aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Yargıtay, karar düzeltme talebi üzerine, 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları hükümlerine göre yerel Mahkeme hükmünü düzelterek onayabilir. Mahkemece verilen karar Dairemizce yazılı gerekçeyle onanmış ise de, hakkaniyet gereği 1/2 oranında indirim yapılarak belirlenen tazminat miktarı 272.275,00 TL'dir. Davalı ... hakkında açılan davada 90,76 TL hüküm altına alınmış olup bu durumda hakkaniyet indirimi dışında reddedilen 272.184,24 TL üzerinden anılan davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz onama kararı kaldırılarak kararın bozulması gerekir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

2.Karar düzeltme istenilen Dairemiz ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasına (9) numaralı bend olarak "Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca reddedilen 272.184,24 TL üzerinden davalı ... lehine hesaplanan 27.502,89 TL nispi vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde ilgililere iadesine,

07.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6647, Karar No: 2021/848, Tarih: 21.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6647 E.  ,  2021/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki hükmü 17.06.2015 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşılmakla Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğine yönelik sanık ... hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20104, Karar No: 2020/13114, Tarih: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20104 E.  ,  2020/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dosyada sunulan 15/05/2013 tarihli bilirkişi raporunda ana taşınmaz ile iki yanında bulunan eklentilerin farklı tarihlerde yapılmış olduğu, ana yapının 2003 yılından önce, eklentilerin ise 2003 yılından sonra yapılmış olduğunun belirtilmesi, 18/09/2018 tarihli bilirkişi raporunda ise ana yapının ve eklentilerinin 2002 tarihinden önce yapılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, bilirkişi raporları arasında hükme esas alınanın diğerinden hangi nedenle üstün tutulduğu ayrıntılı somut verilerle açıklanması ve gerekli görülmesi halinde bilirkişi raporları arasındaki görüş farklılığının hangi nedenden kaynaklandığı, hangisinin hükme esas alınacak teknik özellikleri taşıdığı hususlarında ayrıntılı ek rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suçun oluştuğunun kabulü durumunda ise, hükümden sonra 18/05/2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/324, Karar No: 2013/2763, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/324 E.  ,  2013/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2010 gün ve 2009/579 Esas, 2010/57 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, sanığın, boşandığı eşi olan mağdurenin annesinin evine gelerek mağdureyi zorla arabaya bindirdiği, arabanın çalışmaması üzerine, araçtan indirerek kolundan tutmak suretiyle 100 metre kadar sürükleyip taksiye bindirmek için yola çıkardığı sırada, tanıkların haber verdiği polislerin gelmesi ile sanığın olay yerinden kaçarken yakalandığının anlaşılması karşısında, sanığın işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı, cebir ve şiddet kullanarak gerçekleştirdiği eyleminin cinsel amaç taşıdığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkrası ile ceza tayini, 5. fıkrasının uygulanmaması ve eylemin tamamlandığı gözetilmeden cezadan 35. maddesi ile indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kânunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Hürriyeti tahdit eyleminin cinsel amaçla yapılması halinde TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanacaktır. Cinsel amaç kaba şehevi duyguların tatminine yönelik bir amaçtır. Olay evlenmek amacıya kaçırmaya teşebbüs olayıdır. Olay sırasında herhangi bir cinsel hareket de vuku bulmuş değildir. Evlilik kurumu içinde cinsellik bulunmasına rağmen, evlilik cinsellikten ibaret değildir. Bu nedenle bilhassa evlenmek amacıyla bu suçun işlendiği ancak tecavüzün gerçekleşmediği olaylarda cinsel amaçtan dolayı cezayı artırmak yasal ve adil olmayacaktır. Yasadaki amaç mutlak bir amaçtır. TCK 109/5 deki artırım maddesinin uygulanabilmesi için bu amacın mutlak ve tartışmasız olması gerekir. Bu nedenlerle sanıklar hakkında TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanmamalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2014/3199, Karar No: 2014/5906, Tarih: 02.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3199 E.  ,  2014/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 17 parsel sayılı 45985,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1936 tarih 5 ve 6 tahrir nolu vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, kavaklık niteliğinde ... adına tesbit edilmiştir.Davacı Hazine, taşınmaza uygulanan vergi kaydı miktar fazlasının, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Birleşen dosyada davacılar ... ve ... taşınmazın kendilerine ait olduğu iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece, davacılar ... ve ... 'in davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, krokide (A) harfi ile gösterilen 596 m2'lik kısmın taşlık ve kayalık olması nedeniyle tapulama harici bırakılmasına, geri kalan kısmın davalılar ... ve arkadaşları adına tapuya tesciline karar verilmiş; davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 12.04.2007 gün ve 2007/1240 E. - 2007/1311 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Dava ve temyize konu taşınmazın kuzey sınırında eylemli biçimde orman bulunduğu uzman bilirkişi haritasında gösterilmiştir. O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için usûlüne uygun şekilde orman araştırması yapılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne,

Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 153 ada 17 parsel nolu taşınmazın tespitinin iptaliyle, fen bilirkişisinin 19/06/2013 havale tarihli raporunun ekindeki krokiye göre (A) harfi ile gösterilen 12.000 m2'lik kısmın aynı ada parsel numarası ve tespitteki vasıf ve mahiyette tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline; (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen 45985,13 m2'lik kısmın aynı ada son parsel numarasından sonraki parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacının dayandığı 1936 tarih ve 5 tahrir nolu 12.000 m2 yüzölçümlü vergi kaydı kapsamında kaldığı ve bu bölümde davalılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, (E) harfi ile gösterilen bölüm ise orman sayılmayan yerlerden olmakla birlikte vergi kaydı miktar fazlası olup, sınırdaki ormandan açıldığı, (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin ise eski tarihli belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, (A) harfi ile gösterilen 12000 m2'lik kısım çıktıktan sonra, parselin geri kalan (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen kısmı 33.985,13 m2 olduğu ve hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda da bu şekilde hesaplandığı halde, hüküm yerinde 45.985,13 m2 denilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. bendinin (b) fıkrasının 3. satırında yer alan "...45985,13" ibaresi kaldırılarak, yerine "...33.985,13" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16748, Karar No: 2017/9889, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16748 E.  ,  2017/9889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1580, Karar No: 2019/2336, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1580 E.  ,  2019/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1424, Karar No: 2018/3982, Tarih: 09.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1424 E.  ,  2018/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarih ve 2018/16950 sayılı tebliğnamesi ve ekindeki Adalet Bakanlığının 26.02.2018 tarihli “Kanun yararına bozma yoluna gidildiği” konulu yazılarında;

“Nitelikli dolandırıcılık, 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet ve suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçlarından, şüpheliler ... ve diğerleri hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.07.2017 tarihli ve 2017/3209 soruşturma, 2017/8805 esas, 2017/1594 sayılı iddianamenin iadesine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/81 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2017 tarihli ve 2017/869 değişik iş sayılı kararını müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden düzenlenen 05.09.2017 tarihli ve 2017/46071 soruşturma, 2017/10716 esas, 2017/1967 sayılı iddianamenin iadesine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/138 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2017/1113 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince 18.07.2017 tarihli iade kararında iddianamenin derdest olan 2015/312 esas sayılı dosya ile birleştirilmek üzere gönderildiği ancak devam eden dava dosyasının kapsamlı oluşu ve karar aşamasında olduğu dikkate alındığında bu talebin tek celsede duruşma ile davanın makul sürede bitirilmesi prensiplerine ters düştüğünü, mağdurların iddianamede gösterilmediğini ve olayların mevcut delillerle ilişkilendirilmediği gerekçeleri iddianamenin iadesi sebebi olarak gösterilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 174/4. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.” amir hükmüne aykırı olarak 05.07.2017 tarihli iddianamenin iadesine ilişkin karara yapılan itirazın reddine dair karar verilmesini müteakip, iade kararında belirtilen eksiklikler giderilmeden yeniden iddianame düzenlendiği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." düşüncesiyle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2017/1113 D. İş sayılı kararının kanun yararına bozulması talep edildiği tespit edilmiştir.

I-OLAY