muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4751, Karar No: 2014/7166, Tarih: 14.04.2014

Davacı banka vekili dava dışı S.. Gıda AŞ.'ne kullandırılan krediye davalıların 07.02.1997 tarihli sözleşme ile kefil olduklarını bildirmiş ve 16.236 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptalini istemiştir.

Davalılar 07.02.1997 tarihli sözleşmeden doğan bir borç bulunmadığını, davacı bankanın borçlu şirket ile yeni sözleşme imzalandığını ve bu sözleşmelere göre kredi verdiğini, ayrıca da 01.02.2010 tarihinde kredilerin teminatı olarak ipotek tesis edilmesine rağmen ipoteğin fek edilmesi sonucu kefillerin durumunun ağırlaştırıldığını ve kefaletin sona erdiğini beyan etmişlerdir.

Hükme esas alınan yetersiz bilirkişi raporuna göre davacı bankanın borçlu şirket ile 02.10.2002, 07.03.2003, 19.12.2006 tarihli davalıların imzasını taşımayan başka kredi sözleşmeleri imzaladığı ve bu sözleşmelere istinaden de kredi kullandırıldığı, ayrıca da 01.02.2010 tarihinde tesis olunan teminat ipoteğini daha sonra kaldırdığı belirtilmiştir.

Bu durumda öncelikle, talep ve dava konusu kredinin hangi sözleşmelerden doğduğunun tespiti gereklidir. Şayet davalıların imzasını taşıyan sözleşme ile kullandırılan kredi ödenmiş ve banka yeni sözleşme imzalayarak bu yeni sözleşmelere istinaden kredi kullandırılmış ise kefillerin bu yeni sözleşmelerde imzaları bulunmadığı için doğan borçtan sorumluluklarından söz edilemez.

Ancak borç davalıların imzalarını taşıyan sözleşmeden doğmuş ise bu halde teminat ipoteğinin fekkinin kefillerin durumunu ağırlaştırıp ağırlaştırmadığı üzerinde durmak gerekir. Çünkü kefillerin borcu ödemeleri halinde alacaklarını tahsil için ipoteğin kendilerine devrini talep hakları mevcuttur.

Hal böyle olunca mahkemece açıklanan hususlar gözetilerek konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp uygun sonuca göre bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmü temyiz eden davalılar S.. D.., H.. D.., H.. D.., Y.. D.. ve M.. D.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/491, Karar No: 2017/20137, Tarih: 05.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/491 E.  ,  2017/20137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ve ... Demir Çelik End. ve Liman İşl. Ltd. Şirketi, "Güvenlik Personelinin Dikkatine" hitaben, İç Haberleşme Formu başlıklı 26.12.2015 tarihli yazısında, ... Özel Güvenlik ve Eğitim Hizmetleri A.Ş. ile ... Grup arasındaki Güvenlik Hizmeti Sözleşmesinin 31.12.2015 tarihi itibarıyla sona ereceği, 01.01.2016 tarihinden başlamak üzere ... Koruma ve Güvenlik A.Ş. firması ile 1 yıllık sözleşme imzalandığını, 28 personelden yazıda ismi yazılan personelin çalışmaya devam edebileceği belirtilmiş olup, davacıya usulüne uygun yazılı fesih bildirimi yapılmadığının anlaşılmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının değiştirilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6125, Karar No: 2020/2946, Tarih: 07.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6125 E.  ,  2020/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 06/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 22.04.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 26.05.2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 18.06.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9366, Karar No: 2020/449, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9366 E.  ,  2020/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde bir kısım müdahiller vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, borca batık durumdaki müvekili şirketlerin, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması halinde bu durumdan kurtulacaklarını ileri sürerek iflaslarının 1 yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım müdahiller vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunduğu gerekçesiyle davacı şirketin iflaslarının 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım müdahiller vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Müdahil ... Kimyevi Maddeleri Ltd. Şti. vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragata yetkili olduğu vekaletnamesinden de anlaşılmaktadır. Bu itibarla temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz tirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle ... Kimyevi Maddeleri Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden ... Kimyevi Mad. Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne iadesine, aşağıda yazılı onama harçlarının diğer temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25677, Karar No: 2013/29680, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/25677 E.  ,  2013/29680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15842, Karar No: 2024/12563, Tarih: 10.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15842 E.  ,  2024/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/523 E., 2022/549 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı motorsiklette yolcu iken meydana gelen 25.08.2020 tarihli çift taraflı trafik kazasında yaralandığını, sigorta şirketine başvurudan sonuç alamadıklarını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2021/256382 sayılı dosyada şimdilik 100,00 TL geçici bakıcı gideri ile 2021/255902 sayılı dosyada 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 153.130,07 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 735,75 TL geçici bakıcı gideri zararı olmak üzere toplam 153.865,82 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kusuru kabul etmediklerini, sunulan maluliyet raporunun hatalı olduğunu hesaplamanın yeni genel şartlara göre yapılması gerektiğini, tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, temerrüt tarihinden yasal faize hükmedilebileceğini, davacı lehine vekalet ücretinin tam verilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne 2021/255902 sayılı dosyadan 153.130,07 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 2021/256382 sayılı dosyadan 735,75 TL geçici bakıcı gideri tazminatının 22.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kabulüne, sair itirazın reddine, Uyuşmazlık Hakem Kararının 3. maddesinde yer alan “18.467,36 TL vekalet ücretinin” ibaresinin, “5.100,00 TL vekalet ücretinin” şeklinde değiştirilmesine, diğer hükümlerin aynen devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun karara esas alınamayacğını, kusuru kabul etmediklerini, hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının müterafik kusurlu olduğunu, davacının hatır için taşındığını, davacı lehine vekalet ücretinin nispinin 1/5'i oranında verilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun karara esas alınamayacğını, kusuru kabul etmediklerini, hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının müterafik kusurlu olduğunu, davacının hatır için taşındığını, davacı lehine vekalet ücretinin nispinin 1/5'i oranında verilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri zararı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 52 nci maddesi uyarınca zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış (müterafik kusur hâli söz konusu) ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Müterafik kusura ilişkin savunma bir def’i olmadığından bu yönde bir savunma olmasa da resen dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davacının, sigortalı aracın sürücüsü 15 yaşındaki ... ehliyetsizdir. Kaza tespit tutanağında da bu husus belirtilmiştir. Davacının, araç sürücüsünün ehliyetsiz olduğunu bildiği hâlde bu araca kendi isteğiyle bindiği, yaralanması ile neticelenen kazanın meydana gelmesine, dolayısıyla muhtemel zararı doğuran fiile razı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla TBK’nın 52 nci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davalı taraf, davacının sigortalı araçta hatır için taşındığı savunmasında bulunarak, bu sebeple tazminattan indirim yapılmasını talep etmiş; İtiraz Hakem Heyeti tarafından, hatır taşımasına ilişkin delil bulunmadığı gerekçesiyle, davalı yanın bu savunmasına itibar edilmemiştir.Dosya kapsamında bir kısım Savcılık soruşturma evrakı bulunmakla birlikte, davacı ... ve yolcu olduğu aracın sürücüsü ...'ın ifadelerine rastlanmamıştır. Tire Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17.09.2021 tarihli iddianamede mağdur konumundaki Merdan ve Mert İbrahim'in ifadelerinin alındığı şüpheli ...'ndan şikayetçi olduklarını beyan ettikleri yazılmıştır.

Şu halde soruşturma dosyasının tamamı ve ceza dava dosyasının temini sağlanarak, kazada hatır taşıması olup olmadığının araştırılması, taşımanın hatır amacıyla yapıldığının anlaşılması halinde tazminattan hakkaniyete uygun indirim yapılması gerekirken (Dairemiz uygulamasına göre %20) eksik araştırma ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,10.12.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’e göre düzenlenen sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edildiği, aynı zamanda yönetmeliğin EK 2 ve EK 3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20’nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu, oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararı için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının tespiti ve buna bağlı olarak bedensel zararların belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in uygulanma imkanının olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı çocuğun maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Uygulama Hastanesi tarafından 25.08.2020 tarihli kaza nedeniyle düzenlenen 07.09.2021 tarihli raporda, davacı çocuğun kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 20 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmamış olup yukarıdaki açıklamalar ışığında raporun kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerekmektedir. Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davalının temyiz itirazı kabul edilerek davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğini düşündüğünden sayın çoğunluğun 1. bentteki temyiz itirazlarının reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2731, Karar No: 2015/2507, Tarih: 13.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2731 E.  ,  2015/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen kooperatif üyeliğinin iptali ve üyelik devrinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl davada Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften edinmiş olduğu mesken vasıflı taşınmazı, 22.02.2011 tarihinde ...'e sattığını, satış işleminin bir dilekçe ile 23.12.2011 tarihinde davalı kooperatife bildirildiğini, kooperatif tarafından dilekçeye karşı herhangi bir cevap verilmediğini, bu durumun kooperatif üyeliğinin iptali isteminin zımnen kabulü anlamına geldiğini, satış tarihinden itibaren tahakkuk edecek olan aidat vs. ödemelerin devralan ...'e ait olduğunun davalıya bildirildiğini, tüm bunlara rağmen davalı kooperatifin müvekkilinin üyeliğine son vermediğini ve müvekkili hakkında aidat borçları nedeniyle icra takibi yaparak borçların ödenmesini istediğini ileri sürülerek, müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinin 22.02.2011 tarihi itibariyle iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davacının üyeliğinin sona erdirilmesi yolunda kooperatif yönetimi tarafından alınmış bir kararın mevcut olmadığını, böyle bir kararın alınabilmesi için daireyi satın alan yeni malik ve davacının kooperatif yönetimine birlikte başvurarak yeni malikin daireyi satın aldığını ve kooperatife üye olmak istediğini beyan etmesi gerektiğini, ancak böyle bir beyan üzerine davacı eski malikin üyeliğinin sona erip yeni malikin üye olarak kabul edilebileceğini, eski malik davacının üyeliğinin devam ettiğini ve kooperatife ait tüm yükümlülüklerden sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili,...den edinmiş olduğu mesken vasıflı taşınmazı, 22.02.2011 tarihinde davalı ...'e sattığını, bu satış ile birlikte bahsi geçen kooperatif üyeliğinin de devredildiğini ileri sürerek, kooperatif üyeliğinin davalı ...'e 22.02.2011 tarihi itibariyle devredildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, açılan davaya bakma görev ve yetkisinin...eleri'ne ait olduğunu, müvekkilinin taşınmazı 22.02.2011 tarihinde davacıdan satın aldığını, ancak bu işlemin bir kooperatif hisse devir işlemi olmadığını, .../...

müvekkili tarafından davalı kooperatife üyelik başvurusunda bulunulmadığını ve müvekkilinin kooperatife üyeliği ile ilgili herhangi bir kararın da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili, 15.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin üyeliğinin taşınmazın satış tarihi itibariyle sona erdiğinin tespiti talebinin yerinde görülmemesi halinde dava tarihi itibariyle üyeliğinin sona erdiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

müvekkili tarafından davalı kooperatife üyelik başvurusunda bulunulmadığını ve müvekkilinin kooperatife üyeliği ile ilgili herhangi bir kararın da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili, 15.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin üyeliğinin taşınmazın satış tarihi itibariyle sona erdiğinin tespiti talebinin yerinde görülmemesi halinde dava tarihi itibariyle üyeliğinin sona erdiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14. ve kooperatif anasözleşmesinin 17. madde hükümleri çerçevesinde kooperatif üyeliğinin devri için üyeliği devreden ve devralan arasında düzenlenmiş devir sözleşmesinin bulunması ve birlikte her ikisinin kooperatif tüzel kişiliğine başvurması gerektiği, davacı üyenin bağımsız bölümünü davalı ...'e devrettiği, ancak her ikisinin kooperatif üyeliğinin devri konusunda bir sözleşme düzenlemedikleri ve davalı ...'in kooperatife üyeliği için kooperatife birlikte başvurmadıkları, davacının 2011 yılı içerisinde yapılan ödemelerden başka ödemesinin bulunmadığı, davacının hesabındaki ödemelerin ...'in hesabına virman edildiğini gösteren herhangi bir kayda rastlanmadığı, 2011, 2012, 2013 yıllarında gerçekleştirilen tüm genel kurul toplantılarına davacının davet edildiği ve hazirun cetvellerinde de kayıtlı olduğu; kooperatif üyesinin adına tahsis edilen bağımsız bölümü tapudan üçüncü kişiye devretmesinin kooperatif üyeliğinin devri sonucunu doğurmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.