muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12621, Karar No: 2011/12518, Tarih: 11.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12621 E.  ,  2011/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2009 tarih ve 2009/348-2009/480 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11.10.2011 gününde davacılar avukatı ... ile davalı avukatları .... ve .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortak olduğu davalı şirketin aile şirketi niteliğinde bulunduğunu, büyük pay sahibi ortağın temsile yetkili müdür olduğunu, şirket müdürünün seçimi, süresi ve yetkileri içerikli gündem ile müvekkilleri toplantıya çağırdığını, müvekkillerin gündeme eklenmesini istediği hususların dikkate alınmadığını, oylama sırasında tartışma çıktığını, toplantı gerçekleşmeden karar alındığını, anılan kararın toplantı ve karar nisabını içermediğini, her ne kadar büyük ortak 8.000.000 TL sermayeli şirkette %70.82 oranında pay sahibi ise de, anasözleşmede bir ortağın bütün ortakların sahip olduğu oy sayısının 1/3 ünden fazlasına sahip olamayacağı yönünde hüküm bulunduğunu, dava dışı ortağın 2.666.000 YTL sermayeyi temsil ettiğini, karar için 4.080.000 YTL sermayeyi temsil eden olumlu oyun gerektiğini ileri sürerek, davalı şirketin 25.03.2009 tarih ve 83 numaralı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptaline ve yapılan 337.74 YTL masrafın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ortaklar kurulunun usulüne uygun toplandığını, toplantı ve karar nisabına uyarak karar aldığını, iddiaların yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin müdürünün çoğunluk oy sahibi olduğu, tek başına oluşturduğu gündem ile toplantının icra edildiği, anasözleşmenin 9. maddesi uyarınca esas sermayenin yarısından fazlasına sahip ortağın müdür seçimine ilişkin aldığı kararın, kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı bulunmadığı, yine anasözleşmenin 15. maddesinin değiştirilmeden önceki düzenlemesini aynen içerdiği ve bu hükmün uygulama kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limitet şirkete müdür atanması, süresinin belirlenmesi ve yetkilerinin tayinine ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limitet şirkete müdür atanması, süresinin belirlenmesi ve yetkilerinin tayinine ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davalı limitet şirketin üç ortaklı olarak 16.01.1990 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek tüzel kişilik kazandıkları, bu ortaklardan ...’nun ölümü sonrasında davacıların miras yoluyla ortak sıfatını kazandığı, 01.07.2007 tarihinden sonra altı ortaklı limitet şirket haline geldiği, yokluğu talep edilen ortaklar kurulu kararının, müdür atanması, süresinin belirlenmesi ve yetkilerinin tayinine dair karar olduğu hususları uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, davalı şirketin anasözleşmesinin 9. maddesinde TTK'nun 536/3. maddesine paralel olarak müdürlerin şirketin ödenmiş sermayesinin yarısından fazlasını temsil eden ortaklar kurulu kararı ile değiştirileceği, 15. maddesinde her ortağın oy hakkının sermayesine göre hesap edileceği, her 500.000 TL’nin bir oy hakkı vereceği, ancak bir ortağın bütün ortakların sahip olduğu oy sayısının 1/3 ünden fazlasına sahip olamayacağı, 17. maddesinde ise, anasözleşmede bulunmayan hususlar hakkında TTK hükümlerinin uygulanacağı, uyuşmazlık konusu kararın, %70.82 oranında pay sahibi dava dışı ortağın kararı ile alındığı ve geriye kalan payların davacılar ile dava dışı diğer ortağa ait olduğu yönleri de davalı şirketin ticaret sicili kayıtları ve dosya kapsamıyla sabittir.

Taraflar arasındaki çekişme, alınan kararın yok hükmünde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. TTK'nun 536/3 ve davalı şirket anasözleşmesinin 9. maddeleri uyarınca böyle bir kararın geçerli olabilmesi için, esas sermayenin hiç olmazsa yarısından fazlasını temsil eden ortakların müzakere edilen husus lehine oy kullanması gerekmektedir.

Taraflar arasındaki çekişme, alınan kararın yok hükmünde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. TTK'nun 536/3 ve davalı şirket anasözleşmesinin 9. maddeleri uyarınca böyle bir kararın geçerli olabilmesi için, esas sermayenin hiç olmazsa yarısından fazlasını temsil eden ortakların müzakere edilen husus lehine oy kullanması gerekmektedir.

Davalı şirket anasözleşmesinin 15. maddesinde, oy hakkının sınırlandırılması kapsamında, bir ortağın ancak bütün ortakların sahip olduğu oy sayısının 1/3 ünden fazlasına sahip olamayacağı yönünde düzenleme mevcuttur. Anılan düzenleme, davalı şirketin anasözleşmesinin 17. maddesinin atfı nedeniyle sözleşme hükmü haline gelen, tüzel kişilik kazandığı tarihte yürürlükte bulunan TTK'nun 537. maddesi ve hatta 559 sayılı KHK ile değişik hali karşısında geçerli ve ortakları bağlayıcı niteliktedir. Bu düzenleme, oy hakkından yoksunluğa dair bir sözleşme hükmü değildir. TTK'nun 537. maddesi uyarınca kanun koyucunun ortaklara verdiği oy hakkının sınırlandırılması yönündeki yetkinin kullanılmasına ilişkindir. Esasen, davalı anasözleşmesinin yasal değişikliklere intibak ettirilmediği dikkate alındığında, uyuşmazlığa sözleşme hükmü haline gelen ve davalının tüzel kişilik kazandığı tarihte yürürlükte bulunan TTK'nun 537. maddesinin uygulanacağı da çekişmesizdir. Bir an değişik halinin uygulanacağı düşünülse bile, eski metin gibi değişik metinde de oy hakkının kullanılmasıyla ilgili ortakların şirket anasözleşmesine hüküm koyabilecekleri ve yine oy hakkından yoksunluğa dair anasözleşme düzenlemesinin hükümsüz olacağı düzenlenmiştir. O halde, oy kullanılmasına dair anasözleşme hükmünün de kararın geçerliliği bakımından dikkate alınması gerekmektedir.

Bu durum karşısında, %70.82 oranında pay sahibi ortağın, anasözleşme hükmü karşısında toplam payların 1/3 ü oranında oy kullanmış kabul edileceği, bu ortak dışında diğer ortakların karara katılmadığı, değişiklik için gerekli esas sermayenin yarısından bir fazlasını temsil eden ortakların karar lehinde oy kullanmadığı, karar nisabı hesaplanırken oy sınırlamasına tabi ortağın kullanamadığı oyların da hesaba dahil edileceği, başka bir anlatımla, karar nisabının, fiilen kullanılan oylara göre değil, toplam sermayeye göre tespit edileceği, bu haliyle kararın yok hükmünde olduğu dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13539, Karar No: 2011/4256, Tarih: 12.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13539 E.  ,  2011/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu 3879 ada 1 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmaz üzerine bina yapmak için anlaştığı dava dışı yükleniciye yasal işlemlerin yürütülmesi için vekaletname verdiğini, vekaletnamede farkında olmadan satış yetkisi de verdiğini, yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, ancak taşınmazın 200/317 payını ortağı olan M.A.a onun da davalıya satış göstererek devrettiklerini, davalı yüklenici ve M. A.'ın birlikte hareket ettiklerini, yüklenicinin kazanmadığı hakkını devretmiş olması nedeniyle büyük zarara uğradığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı M.A.'dan iyiniyetle satın aldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının tapu kaydına güvenerek iyiniyetle satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.04.2011 Salı günü saat 9.35' de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup, son kayıt maliki olan Semra'nın taşınmazı edinmesinde iyiniyetli olduğu benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3879 ada 1 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın kayden davacıya ait iken 21.09.2007 tarihinde dava dışı Sunay'a 1 yıl içerisinde nitelikleri sözleşmede kararlaştırıldığı gibi bina yapmak üzere kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiği ve yapılacak inşaat karşılığı olmak üzere taşınmazdaki 202/317 payın yükleniciye isabet edeceği nedeniyle bu payın devri bakımından satış yetkisini de içerecek şekilde S.'a vekalet verdiği, S.'ın anılan 202/317 payı 24.10.2007 tarihinde kendi inşaat kalfası olan çalışanı M.'e sattığı, 30.10.2007 tarihinde de M.'in bu payı davalı S.'ya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde öngörülen süre içerisinde inşaatın ikmal edilmediği ve edilemeyeceğini görmesi ve öğrenmesi neticesinde yapılan pay devirlerinin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Davacı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde öngörülen süre içerisinde inşaatın ikmal edilmediği ve edilemeyeceğini görmesi ve öğrenmesi neticesinde yapılan pay devirlerinin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar. Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde, gerçekten de çekişme konusu edilen payın yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince gerçekleştirilecek bina sebebiyle yükleniciye temlik edilmesi koşulu ile dava dışı S.'a vekalet verildiği dosya kapsamı ile sabittir. Yine sözleşmede öngörülen süre içerisinde inşaatın yapılmadığı ve yapılamayacağı belirgin olmasına karşın S.'ın anılan payı yanında çalışan M.e satış göstermek suretiyle devrinin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirildiğinin kabulü gerekir. Esasen M. edindiği bu payı vekil S.'ın talimatı ile diğer davalı S.'ya satması da bu olguyu doğrular niteliktedir. Kaldı ki, taşınmazı edinen ve 2.el konumunda bulunan S.'nın ediniminde iyiniyetli olduğunun anlaşılması halinde ancak Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanabileceği tartışmasızdır.

Öte yandan, vekil S.ile davalı S.'nın eşinin ticari ilişki içerisinde bulundukları ve S.'ın davalı S.'nın kocasına olan borcundan dolayı S.'ın talimatı ile M.in alacaklının eşi S.ya temlik ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Oysa, mahkemece bu olgular gözetilmeksizin neticeye gidilmiştir. Kaldı ki, mahallinde keşif yapılarak taşınmazın akit tarihindeki gerçek değerleri de tespit edilmiş değildir.

O halde, yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde yapılan inceleme, araştırma ve değerlendirmenin hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26589, Karar No: 2013/34151, Tarih: 01.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26589 E.  ,  2013/34151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu dava dilekçesinde beirttiği sebeplerin yanısıra ihale ve ilan işlemlerinin elektronik ortama taşınmadığını belirterek ihalenin feshini talep etmektedir.

İİK.nun 126/4. maddesi uyarınca “Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır. Elektronik ortamda teklif verme, birinci ihale tarihinden yirmi gün önce başlar, ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer; ikinci ihalede ise elektronik ortamda teklif verme birinci ihaleden sonraki beşinci gün başlar, en az yirmi gün sonrası için belirlenecek ikinci ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer. Elektronik ortamda verilecek teklifler haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisinden az olamaz; teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat gösterilmesi zorunludur.”

Buna göre  satışa konu mala ilişkin verilerin Adalet Bakanlığı tarafından belirtilen  elektronik ortamda ilanı ve katılımcıların teklif verebilmesine hazır hale getirilip getirilmediğinin tespiti ile, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken; bu hususta bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Diğer yandan İİK’nun 134.maddesinin 2.fıkrası uyarınca “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı, feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”  Kabule göre mahkemece işin esasının incelenip talebin reddine karar verilmekle İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/711, Karar No: 2021/13961, Tarih: 10.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/711 E.  ,  2021/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması ve alacak istemine istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.04.2019 tarih 2019/2916-3803 sayılı kararı ile istinaf mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi’nde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; davacıya 14.03.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, husumet, yetki ve derdestlik itirazları ile zamanaşımı def’i itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davanın kısmen kabulü ile,

-01/04/2013 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,

-01/04/2013 tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylıklara ödeme tarihine kadar ay be ay faiz işletilmesine,

Aksi Kurum işleminin iptaline” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Uyulan bozma ilamı sonrası, “1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ... 3. İş Mahkemesi'nin 2013/1060 E., 2017/332 K.sayılı kararının kaldırılmasına,

2-Davanın reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davalı Kurumun kabulünde olan 5140 günlük sigortalılık süresinin dikkate alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma ilamımızda, davalı Kurum nezdinde kabul edilen sürelerin netleştirilmesi, ihtilaf halinde gerekli irdeleme ve tespit yapılması, ihyaya konu dönem yönünden gerekli ihya ödemesi yapıldıktan sonra ilgili sigortalılık süresinin değerlendirilmesi, ödenmediği takdirde bu süresinin tahsiste dikkate alınamayacağı hususları belirtilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma ilamımızda, davalı Kurum nezdinde kabul edilen sürelerin netleştirilmesi, ihtilaf halinde gerekli irdeleme ve tespit yapılması, ihyaya konu dönem yönünden gerekli ihya ödemesi yapıldıktan sonra ilgili sigortalılık süresinin değerlendirilmesi, ödenmediği takdirde bu süresinin tahsiste dikkate alınamayacağı hususları belirtilmiştir.

Bozma sonrası ikmal edilen belgeler nazarında Bölge Adliye Mahkemesince, “…kurumdan gelen ... tarihli yazı ekindeki hizmet döküm cetvelinde davacının (1981-15/03/2014 tarihleri arası) askerlik borçlanması dahil 4268 gün 4/a sigortalılığı kapsamında, 386 gün 4/b sigortalılığı kapsamında olmak üzere toplam 4654 gün hizmetinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Yine Kurumdan gelen yazı ekindeki hizmet döküm cetvelinde davacının askerlik borçlanması nedeniyle sigortalılık başlangıcının 07/07/1981 tarihine çekildiği görülmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, davacının sigortalılık başlangıcı askerlik borçlanmasıyla Kurum tarafından 07/07/1981 tarihine çekilmiş olup, mülga 506 sayılı Yasanın geçici 81. Maddesi uyarınca aylık bağlama koşulları 25 yıl sigortalılık süresi, 46 yaş ve 5075 gün prim ödeme gün sayısına tabi olup, Mart?2014 tarihi itibariyle yaş ve sigortalılık süreleri yerine gelmiş ise de, 5075 gün prim ödeme gün sayısı bulunmadığı, davacının talep tarihi itibariyle aylığa hak kazanamadığı ...” gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.