muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31548, Karar No: 2015/683, Tarih: 15.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31548 E.  ,  2015/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 26.06.2012 tarih,2011/174 E. ve 2012/377 K. sayılı kararı ile davalı ....’nin fesih ve tasfiyesine karar verilmiş, mahkemece verilen bu karar, adı geçen davalı şirket ve ihbar olunan ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz harç ve giderlerini şirketin gayrifaal olması nedeni ile ödeyemeceklerini bildiren davalı şirket ile ihbar olunanın adli yardım talebinde bulunmaları üzerine; Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10.02.2014 Tarih, 2014/934 Esas ve 2014/2137 Karar sayılı kanun yoluna ilişkin adli yardım isteminin reddine dair verdiği kararın itirazen incelenmesi davalı şirket ve ihbar olunan tarafından istenilmiş, dosya HMK’nun 337. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

1- İtiraz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; H.M.K.'nun 337/2. maddesindeki kararına itiraz edilen mahkemenin itirazı incelemesi için itiraz merciine dosyayı göndereceği yönündeki düzenleme nazara alındığında adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların itiraz incelemesinin dosya üzerinden yapılabileceği anlaşıldığından duruşma talebinin oybirliği ile reddine karar verildi;

a) İhbar olunan ...’nun itiraz dilekçesinin incelenmesinde:

Adli yardım talebinin reddine dair kararın itiraz edene 14.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde itiraz dilekçesinin HMK’nun 337/2 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçirildikten sonra 22.04.2014 tarihinde verildiği anlaşılmakla itiraz dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE),

b) Davalı ....’nin süresinde olduğu anlaşılan itirazlarının incelenmesinde:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz. (Dairemizin 2014/5679 E., 2014/9662 K. Sayılı 02.04.2014 tarihli içtihadı).

Konuya ilişkin HMK’nun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Konuya ilişkin HMK’nun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ....’nin ticari şirket olması nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakkı bulunmadığı gibi ; aksi kabul edilse dahi adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde yer alan belgeler tek başına adli yardım talebinde bulunan davalı tüzel kişinin ödeme gücünden yoksun olup olmadığı hususunda kanaat uyandırmaya yeter nitelikte de değildirler. Bütün malvarlığına elkonulmadığı sürece şirketin tasfiyesine karar verilmiş ve gayri faal olması dahi aynı hususun kanıtlandığını göstermeyeceğinden davalı vekilinin Anayasa’ ya aykırılık iddiası da dahil, dilekçesinde bildirdiği diğer itirazlarının tamamının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ....’nin yerinde görülmeyen itirazının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak (REDDİNE), 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Davalı... tarafından.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 26.06.2012 tarih,2011/174 E. ve 2012/377 K. sayılı kararının adli yardım talebi ile temyiz edildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10.02.2014 tarih, 2014/934-2137 sayılı adli yardım isteminin reddine ilişkin kararına adı geçenin itiraz etmesi nedeniyle HMK’nun 337. maddesi uyarınca itiraz hakkında yapılan inceleme sonucunda, Dairemizin 15.01.2015 tarih ve 2014/31548 esas, 2015/683 sayılı ilamı ile adli yardım talebinde bulunan davalı...’nin ticari şirket olması nedeniyle HMK’nun 336/2.maddesi hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakkı bulunmadığı gibi; aksi kabul edilse dahi adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde yer alan belgeler tek başına adli yardım talebinde bulunan davalı tüzel kişinin ödeme gücünden yoksun olup olmadığı hususunda kanaat uyandırmaya yeter nitelikte de olmadığı, bütün malvarlığına elkonulmadığı sürece şirketin tasfiyesine karar verilmiş ve gayri faal olmasının dahi aynı hususun kanıtlandığını göstermeyeceği nedeniyle davalı vekilinin Anayasa’ ya aykırılık iddiası da dahil, dilekçesinde bildirdiği diğer itirazlarının tamamının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adli yardım talebinin reddine dair karar itiraz eden davalı... yetkilisi.....’nun 24.02.2015 tarihinde Dairemize verdiği dilekçe ile Anayasa Mahkemesi’nin 27.01.2015 tarih ve 2014/313 başvuru numaralı kararını sunarak, yeniden inceleme, eski hale getirme ve tavzih talep ettiği, olmazsa Anayasa Mahkemesine yapılacak başvurunun sonucunun beklenmesini istediği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2.maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine verilen karar kesindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2.maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine verilen karar kesindir.

Hükmün tavzihi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305.maddesinde düzenlenmiş olup, anılan maddenin 1.fıkrasına göre, tavzih yoluna ancak, hüküm yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde başvurulabilir. Dairemizin kararı ise açık olup, tavzihi gerektirir bir husus yoktur.

Öte yandan HMK. nun 378/1.maddesinde yargılamanın iadesi talebinin kararı veren mahkemece inceleneceği düzenlenmiş olup, yargılamanın yenilenmesi talebinin, adli yardım talebinin reddine dair kararı veren Yargıtay 11.Hukuk Dairesince incelenmesi gerekir.

SONUÇ: 1-Davalı.....’nin tavzih talebinin ve itirazının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak (REDDİNE),

2- Yargılamanın yenilenmesi talebi yönünden karar verilmek üzere dosyanın HMK. nun 378/1.maddesi uyarınca Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7316, Karar No: 2006/10624, Tarih: 12.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7316 E.  ,  2006/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu M. S. K. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlulardan M. S. K. takip konusu çeklerde ciranta konumunda olup istenen %03 komisyondan (606.00.YTL.) sorumlu tutulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu M. S. K. vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7560, Karar No: 2014/15554, Tarih: 01.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7560 E.  ,  2014/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/106-2014/51

Uyuşmazlık, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 18.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 18.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36288, Karar No: 2015/9548, Tarih: 10.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36288 E.  ,  2015/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına ... ile karşı taraf adına ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, yaş koşulu dışında diğer emeklilik şartlarını gerçekleştirmesi sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatının tahsili için yaptığı ilamsız icra takibine davalı şirketin itirazının iptaline, icra takibinin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hukuka aykırı olarak elde edilmiş olan delillerin dikkate alınamayacağı, davacının davalı şirkette çalışmakta iken davalı şirketin rakibi başka bir şirkete davalı şirketin ticari önem taşıyan bilgilerini ifşa ettiğine yönelik bir belge bulunmadığı, davacının iş sözleşmesini yasal koşullara haiz olması nedeniyle sonlandırdığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tarafından davalı şirkete gönderilen 24.04.2012 tarihli fesih bildiriminde, 15 yıldan beri sigortalı olma ve 3600 gün prim ödemiş olma koşullarını yerine getirmiş bulunduğundan, iş sözleşmesini, ihbar süresi sonu olan 18.06.2012 tarihinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun geçici 6. maddesi ile yürürlükte olan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi birinci fıkrasına göre feshettiği bildirilmiş olup, hak etmiş olduğu kıdem tazminatı ve diğer yasal haklarının hesaplanarak tarafına ödenmesi talep edilmiştir.

Davalı şirket tarafından, ihbar öneli süresinde davacıya keşide edilen Ankara 4. Noterliği'nin 14.06.2012 tarihli başka bir fesih bildiriminde ise, "emekli olmak niyetiyle 18.06.2012 tarihiden geçerli olmak üzere iş akdinizi feshettiğiniz ve ihbar süresi sonunda kıdem tazminatınızın tarafınıza ödenmesini talep ettiğiniz 24.04.2012 tarihli başvurunuzun işvereni aldatmak maksadıyla yapıldığı ve hizmet akdiniz devam ederken işverene sadakat borcunuzu ihlal eden, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunuz tespit edildiğinden 14.06.2012 tarihiden itibaren geçerli olmak üzere 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-(e) maddesi gereğince iş akdinizin işveren tarafından haklı nedenle ve derhal feshedildiğini bildiririz." şeklinde açıklamada bulunulmuştur.

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde, davacı ile aynı tarihte bir başka çalışanın da aynı gerekçeyle iş sözleşmesini feshetmesi ve piyasadan alınan duyumlar nedeniyle oluşan kuşku sonucu, davacının ve diğer çalışanın kullandıkları şirket bilgisayarının incelenmek üzere bağımsız bir denetim şirketine gönderildiğini, sunulan raporun değerlendirilmesi sonucu davacının iş sözleşmesinin 14.06.2012 tarihli ihtarnamesi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(e) maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, bilgisayar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen elektronik posta çıktılarından, şirket çalışanlarından oluşan ve davacının da dahil olduğu bir grubun davalı şirketin rakibi konumunda bulunan şirket yetkilileriyle 10.02.2012 tarihinde irtibata geçtiklerinin, bu şirketle çalışmaya hazır olduklarını açıkladıklarının, davacının rakip şirketteki yeni yapılanmada pozisyonunun genel müdür yardımcısı olarak belirlendiğinin, davalı şirketle davacı arasındaki iş sözleşmesi devam ederken davacının anılan rakip şirket ile sözleşme imzaladığının, davacıya işten ayrılması karşılığında bu şirket tarafından 34.000,00 USD hoş geldin ödemesi yapılması konusunda anlaşmaya varıldığının, davacının davalı şirketteki yükümlülüğü devam ederken rakip firma hesabına çalışmaya başladığının anlaşıldığını, ayrıca davacının davalı şirket çalışanlarından birine ve şirket müşterilerine gönderdiği 10.05.2012 tarihli elektronik postada patlayıcı madde sektöründe çalışmaya devam edeceğini açıkladığını, davacının fesih başvurusu esnasındaki iradesinin emeklilik yaşını beklemek olmadığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunmuştur.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Fikri ve Sınai Haklar Soruşturma Bürosunun 2013/39729 nolu soruşturmasında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda, müşteki (davalı) firmanın bağımsız denetim firmasına yaptırdığı şirket bilgisayarları içeriğinden, şüphelilerin elektronik ileti içeriklerini delil olarak gösterdiği anlaşılmış ise de, bu içeriklerin herhangi bir mahkeme kararı olmaksızın temin edilen deliller olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 134. maddesi gereği hukuka aykırı elde edilen delil olduğu, müşteki firma iddialarında yer alan ve yukarıda izah edilen eylemlerin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 55 ve 62. maddesinde tarif edilen suç tanımlamasına uymadığı belirtilmiştir. Mahkemece, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin anılan karar dikkate alınarak, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının görevi gereği işverenin işlerini yürütmesi için kendisine verilen bilgisayar üzerinde davalı şirketin inceleme yaptırdığı anlaşılmaktadır. İşverenin kendisine ait bilgisayar ve e-posta adresleri ile bu adreslere gelen e-postaları her zaman denetleme yetkisi bulunmaktadır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 13.12.2010 tarih ve 2009/447 esas, 2010/37516 karar sayılı kararı). Kaldı ki, davacı işçinin özel işleri için işverenin izni olmadan bilgisayarı kullanması kabul edilemez. Bu nedenlerle, davalı işverenin bilgisayarı incelettirmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/39729 soruşturma nolu dosyası ile davacı ve davalı şirkette çalışan iki kişi hakkında ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgeleri açıklamak suçundan 25.12.2013 tarihinde kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu da görülmektedir.

Ayrıca, fesih bildirimi ise karşı tarafa ulaştığı anda hüküm ifade etmekte ve iş sözleşmesi sona ermektedir. Fesih bildirimi ile karşı tarafa önel verilmişse ihbar öneli sonunda iş sözleşmesi son bulmaktadır. İhbar öneli içinde tarafların hak boçları devam eder. Hal böyle olunca, somut olayda, davacı işçinin 24.04.2012 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin sona ermediği, ihbar önelinin sonu olan 18.06.2012 tarihine kadar devam ettiği kabul edilmelidir. Davalı işveren, iş sözleşmesi sona ermeden 14.06.2012 tarihli fesih bildirimi ile davacının iş sözleşmesini haklı nedenle ve derhal feshettiğini bildirmiştir. Bu durumda, mahkemece, ceza soruşturmalarına ilişkin dosyalar da celp edilerek, davalı işverenin fesih nedenlerinin yerinde olup olmadığı hususunda, aralarında haksız rekabet (ticaret hukuku) ve bilgi işlem alanında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınması, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22284, Karar No: 2017/25607, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22284 E.  ,  2017/25607 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/722, Karar No: 2014/24885, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/722 E.  ,  2014/24885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aydıncık İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbar üzerine, olay yeri olan .... ilçesi, ... köyü, ... mevkiine giden kolluk görevlilerinin, Söngüt dere yatağının 20 metre mesafesinde bulunan kayalık dibinde 90 cm genişliğinde mağara şeklinde kazılmış kazı yerinin olduğunun tespit edildiği, içerisinde kazı sesleri ile konuşma seslerinin duyulması üzerine, içerisinde bulunan kişilere seslenildiği ve dışarı çıkmaları sağlandığı, kazı yerinden çıkan sanık ... ile mahkumiyetlerine karar verilip, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ...ve ...'un üzerlerinin topraklı ve kirli halde yakalandıkları, kolluk görevlilerince kazı yeri içerisine inilmede kullanıldığı anlaşılan ip marifetiyle kazı yerinin içerisine inildiği, kazının tünel şeklinde toplamda 10 metre uzunluğunda ve 90 cm genişliğinde olduğu, son kısımda kazma, kürek gibi suç aletlerinin bulunduğu ve toprağın ıslaklığından yeni kazılmış olduğunun tespit edildiği, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, Aydıncık Kaymakamlığı'nın 31.12.2010 tarihli yazısında bölgenin sit alanı olmadığının belirtildiği, olay yerinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılan korunması gerekli bir yer olduğuna dair bir iddianın bulunmadığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerinde, davaya konu kazıyı kendilerinin kazmadığını, daha önce kazıldığını ve kendilerinin merak ettiklerinden bu mağara içerisine girip yarım saat kadar kaldıklarını beyan etmiş iseler de; sanıkların yakalanış şekilleri, yakalandıkları esnada kıyafetlerinin kirli ve topraklı halde oluşu, olay yerinde kazma, kürek, ip ve kova gibi suç aletlerinin bulunması karşısında, sanıkların savunmalarının hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, tüm bu nedenlerle, kararı temyiz incelemesine gelen sanık ...'ın, haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklar ile birlikte, fikir ve eylem birliği içerisinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla, koruması gerekli olmayan bir yerde izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suçta kullanıldığı anlaşılan suç aletlerinin müsaderesine karar verildiği halde, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,