muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5724, Karar No: 2021/12341, Tarih: 18.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5724 E.  ,  2021/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı işveren vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, Mahkemenin, bordro tanıklarının beyanları ve dosya kapsamındaki diğer delillerle kanıtlanan 2000 yılı sonrası çalışmaların tespitine dair kararı isabetli bulunmuş ise de, 2000 yılı öncesindeki dönem yönünden davacının çalıştığına dair kanaat edinmeye yeterli bordro tanığı dinlenmediği, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı işyerinin 01.07.1997-2000 dönem bordrosunda kayıtlı sigortalılar ve bu dönemde okulda görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve memurlar resen tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmeli, beyanları arasında çelişki var ise giderilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı Anadolu Öğretim ve Eğitimcilik A.Ş.'ne iadesine, 18.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12814, Karar No: 2025/11943, Tarih: 22.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/12814 E.  ,  2025/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/539 E., 2020/314 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/102 E., 2019/28 K.

SANIK : Ahmet Nacar

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19720, Karar No: 2015/26308, Tarih: 02.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19720 E.  ,  2015/26308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/198-2014/222

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre ise, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Öte yandan aynı Kanun'un 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, ihalenin feshi isteminin reddine hükmedildiği halde, gerekçeli karar da davanın kabulüne ve ihalenin feshine hükmedildiği ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında oluşturulan bu çelişkinin tavzih yoluyla giderilmesi mümkün değildir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8195, Karar No: 2020/973, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8195 E.  ,  2020/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6985, Karar No: 2010/12535, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6985 E.  ,  2010/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18625, Karar No: 2010/846, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18625 E.  ,  2010/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ...

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.09.2008 gün ve 2008/6583-11281 sayılı bozma kararında özetle: “ Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazın, müşterek bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ve (E) ile gösterilen bölümlerinin kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında bırakıldığı, davacı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle bu bölümlere ilişkin davanın kabulüne, dava dışı 441 ve 445 sayılı parsellerde kalan bölümler yönünden açılan davanın ise reddine karar verildiği,.

Jeolog bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmazın alivyonel özellik gösterdiği, taşınmaz ve geniş çevresinin çakıllı alivyonel malzemeler ile kaplı olduğu, bu örtü kalınlığının yer yer 20 metre olduğu, taşınmaz ve çevresinin yer aldığı ... ovasının Doyran, Karaman ve Boğaçay’ın taşıyarak getirdiği malzemelerden oluştuğu, yöredeki çayların taşkın etkisinin olmadığı, geçmişte yapılan set ve ıslah çalışmaları ile taşkın tehditinin önlendiği, taşınmaz ve çevresinin ... yatağı vasfında olmadığı bildirilmişse de, aynı yere ilişkin açılan tescil davaları nedeniyle daha önce incelemesi yapılan bir çok dava dosyasında yer alan ve Devlet Su İşleri Şube Müdürlüğünün, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, Antalya Batı Antalya Emlak Müdürlüğüne yazdığı 09.01.1998 tarih B 15 1 DSİ 1 13 03 00/124.1/16/295 sayılı yazısı suretinde “... ... Mahallesi sınırı içerisinde bulunan Çandır Çayı seddelerinin 1967 ila 1970 yılları arasında inşa edildiği, aradan geçen zaman içerisinde ihtiyaca göre ... yatağı ıslahı kapsamı içerisinde bakım ve onarım çalışmalarının yapıldığı...” bildirildiğine göre çekişmeli taşınmazın halen taşkın tehditi altında olan ... yatağı olduğu, taşkından korumak için yapılan seddenin geçici tarzda olduğu, ... ıslah projesinin başlamadığı ve asıl seddelerin henüz yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, halen ... yatağı özelliğini sürdüren taşınmazda imar ihya işleminin tamamlandığının kabul edilemeyeceği, diğer taraftan; Orman Bilirkişisi tarafından düzenlenen orman sınır hattına irtibatlı krokinin yeterince orman sınır noktası içermediğinden denetimi olanak tanımadığı, eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafı

-2-

2009/18625-2010/846

-2-

2009/18625-2010/846

ve amenajman planı uygulanmadığından taşınmazın öncesinde devletleştirilen orman alanlarından olup olmadığı saptanmadığı gibi, 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda paftasında devlet ormanı olduğu işaretlenerek tapulama dışı bırakılan, bir bölümü kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde bırakılan, toprak yapısı ve fiziksel özellikleri ile kuzey ve batısındaki devlet ormanı ile aynı özellikleri taşıyan çekişmeli taşınmazın tamamının, 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek 1977 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği 16.11.1978 tarihine kadar orman sayılacağının tartışmasız olduğu, üzerindeki orman bitki örtüsünün yok edilmiş olmasının durumu değiştirmeyeceği, Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2004 gün ve 2004/8-242/292 sayılı kararında da değinildiği gibi, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu yapılıp orman sınırları dışında bırakıldığı 16.11.1978 tarihine kadar orman sayılacağı, 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesinin 05.11.2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değiştirildiği ve "...evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların ... orman kadastrosu, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır" hükümleri getirildiği, kadastro paftasında orman olduğu bildirilerek tespit harici bırakılan taşınmazın her zaman orman sanırları içine alınabileceği,, 3402 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi gereğince, il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmazlar imar ihya yoluyla kazanılamayacağı, Kabule konu çekişmeli taşınmaz bölümlerinin bir an için kesinleşen orman sınırları dışında bırakıldığı kabul edilse dahi, Taşınmazın ormana sınırı dışında bırakıldığı 16.11.1978 tarihinden, imar palanı sınırları içine alındığı 1983 yılına kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin de geçmediği, aynı bütünden geldiği anlaşılan çekişmeli taşınmazın sınırında bulunan dava dışı taşınmazlarla ilgili, Yargıtay tarafından da onandıktan sonra kesinleşen tescil hükmünün, dava konusunun farklı olması nedeniyle, somut olayda davanın tarafları yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı gibi, çekişmeli taşınmazın (A) ve (E) ile gösterilen bölümleri üzerindeki seranın ... ... ve eşi tarafından kullanıldığı, ... ın isen davacının damadı olduğu, ve çekişmeli taşınmaz için ... ... adına 1995 ila 2000 yılları arasında ecrimisil tahakuk ettirildiğine göre, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin malik sıfatıyla sürdürüldüğünden de söz edilemeyeceği, açıklanan nedenlerle dava konusu edilen taşınmazın tümüne ilişkin davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, bu kez davaların REDDİNE, Hazinenin tescil isteminin kabulüne, ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen krokide (A) ve ( E ) ile gösterilen bölümlerin davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosunda tapulama harici bırakılmış taşınmazın, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, Medeni Yasanın 713 maddesi gereğince tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde 1941 yılında askı ilanı yapılarak 1942 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 18.07.1977 tarihinde yapılarak 16.11.1977 tarihinde askıya çıkartılan ve dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması, 1988 ve 1989 yıllarında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen, aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve sonuçları 03.05.1956-04.06.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.Bu çalışmada çekişmeli yer tapulama dışı bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece bozma kararı gereği işlem yapılarak davacı gerçek kişinin davasının reddi ve davalı hazinenin tescil istemini kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, kesinleşen bozma kararında ... yatağı olduğu kabul edilen taşınmazın, mahkemece niteliği dahi belirtilmeden Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bendin hükümden tamamen çıkartılarak,

-3-

2009/18625-2010/846

bunun yerine bir numaralı bent olarak “1-Davacı gerçek kişinin davasının REDDİNE, Hazinenin tescil isteminin kabulüne, ... Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen rapor ve krokide (A) ve (E) ile gösterilen taşınmazların Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tapunun beyanlar hanesine ... yatağı olduğunun yazılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.01.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13560, Karar No: 2014/3676, Tarih: 27.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13560 E.  ,  2014/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2012/437-2013/190

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2013 tarih ve 2012/437-2013/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2013 tarih ve 2012/437-2013/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 11.03.1998 tarihinde aile şirketi olarak kurulduğunu, ortaklıklarından Servet Öztürk'ün %34, S.. Ö..'ün % 33, S.. Ö..'ün ise %33 şeklinde olduğunu, söz konusu aile şirketinin yaklaşık 10 yıldan fazla birlikte ticari faaliyetine devam ettiğini, Gaziosmanpaşa 7. Noterliği'nin 27.08.2008 tarih ve 15820 yevmiye nolu limited şirket hisse devir sözleşmesi ile S.. Ö..'ün hissesini S. Ö. ve C. Ö.'e devrettiğini, yine Gaziosmanpaşa 7. Noterliği'nin 27.08.2008 tarih ve 15821 yevmiye nolu limited şirket hisse devir sözleşmesi ile S.. Ö..'ün şirket hisselerini S. Ö. ve K. Ö.'e devrettiğini, hisse devir sözleşmesinden sonra müvekkili şirket ile davalılar arasında sözleşmeler ile doğmuş ve doğacak borçlardan sorumluluk sözleşmeleri akdedildiğini, Ek-l'deki sözleşme ile müvekkili şirketin "A. Mah. C.Alışveriş Merkezi B-05 Bayrampaşa / İSTANBUL" adresindeki restoranı tüm demirbaş ve ekipmanları ile işbu sözleşme tarihinden önceki ve bundan sonraki tüm borcu ile devir alan davalı A. Kuyumculuk Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne devrettiğini, Ek-3b deki sözleşmede ise müvekkili şirketin kat karşılığı yapmış olduğu inşaat sözleşme tarihinden önceki ve sonraki tüm borç ve alacakları ile davalılardan S.. Ö..'e devrettiğini, sözleşmenin genel hükümler başlıklı 2. maddesinde de açıkça bunun belirtildiğini, söz konusu her iki sözleşmenin tarihinin 18.09.2008 olduğunu, yani taraflar arasında akdedilen hisse devir sözleşmesinin tarihinden sonra olduğunu, davalıların izah edilen şekilde tüm borç ve yükümlülükleri ile birlikte restoranı ve inşaatı devir almalarından sonra müvekkili şirkete vergi incelemesi başlatılmış olup, söz konusu inceleme neticesinde tahakkuk eden vergi aslı, cezaları, özel usulsüzlükleri hepsi incelendiğinde davalılarca devir alınan restoran ve inşaat faaliyetleri sebebiyle alınan faturalardan kaynaklandığını, ödenen bu cezalar toplamının 86.937.95TL olduğunu; bu bedelin ödenebilmesi için T. F. Katılım Bankası A.Ş. Sultançiftliği/İst. Şubesi'nin 05.05.2009 tarihinde kredi tahsilat planına istinaden 18.282,10 TL. dosya masrafı ve faiz ödediklerini, bu nedenle toplam 110.110,42 TL ödemek zorunda kalındığını, davalıların sorumluluğunda olan ve yine davalılarca ödenmesi gereken ödemeleri müvekkili şirketin ödemek zorunda kalmış olduğundan 110.110,42 TL’nin ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, incelemede adı geçen şirketlerin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla kurulmuş paravan şirketler oldukları, sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge düzenlendiği tespit olunan mükellefler hakkında yapılan tespit sonrasında toplam 86.937,95 TL vergi cezasının davacı şirketçe ödendiğinin tespit olunduğu ve vergi suçuna iştirak eden şirket müdürleri S. Ö. ve S.. Ö.. ile şirket ortağı olan S.. Ö..'ün birlikte hareket ettikleri ve haksız olarak zenginleştikleri, davacı taraf ödediği bedeli kredi kullanarak ödediğini beyan etmiş ve kredi masraflarını talep etmiş ise de, bu kredinin cezaların ödenmesi için kullanılıp kullanılmadığı tespit olunamadığı gibi daha önceden davalılara herhangi bir ihtarda bulunulmadan ödemenin yapılmış olması karşısında davacının bu talebinin kabul görmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 86.937,95 TL’nin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket müdürü S.. Ö.. bakımından şirket yöneticisinin sorumluluğuna ilişkindir.

Sorumluluk davasının yönetici olmayan diğer ortaklarca açılması gerekmektedir. Dava, şirket müdürü tarafından açılmış bulunduğundan, dava koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, HMK.’nın 54. maddesi uyarınca, bu davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi hakkında yönetici olmayan diğer ortakların muvafakatlerinin alınması veya vekaletnamelerinin ibrazı ve ortaklar kurulu kararının sunulması amacıyla davacı vekiline önel verilmesi, dava koşulları oluşturulduktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.