muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2896, Karar No: 2013/7677, Tarih: 09.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2896 E.  ,  2013/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 14.11.2007 tarihli dilekçesiyle, .... Mevkii 213 ada 1 parsel sayılı 1208,57 m² yüzölçümündeki taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılacak yerlerden olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve .... Köyü 213 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapusunun kısmen iptali ile çekişmeli taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 255,86 m² yüzölçümündeki bölümünün ifrazı ile son parsel sayısı ve Orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine tarafından taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1944 yılında yapılan ve 1949 yılında ilân edilen 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılarak 22.03.2002 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1944 yılında yapılan ve 1949 yılında ilân edilen 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılarak 22.03.2002 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu krokide (B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve bu bölüm yönünden adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; karar tarihinden sonra, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve aynı Kanunun 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı gerçek kişi aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi karar tarihinden sonra yürürlüğe giren kanun maddesine aykırı ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 5, 6 ve 8. bentlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına ve davacı Hazine yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 09/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2133, Karar No: 2010/8541, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2133 E.  ,  2010/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6970, Karar No: 2013/4251, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6970 E.  ,  2013/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6970-4251 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hükmün gerekçesinin;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı ilamı).

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar .../..

2013/6970-4251 S.3

hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gerekçeli kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken Anayasal ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/141, Karar No: 2020/1972, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/141 E.  ,  2020/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30710, Karar No: 2019/1289, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30710 E.  ,  2019/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9104, Karar No: 2013/2414, Tarih: 26.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9104 E.  ,  2013/2414 K.**

* TESPİT HARİCİ YERLER

* KAPANMIŞ YOL

* HAZİNENİN MÜLKİYET İLİŞKİSİNİN BULUNMAMASI

* İMAR KANUNU (3194) Madde 17

* TAPU KANUNU (2644) Madde 21

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden M.. Tuğsuz V.S. Vekili ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine vekili; tespit harici yerlerden iken davalı Belediye adına ihdasen 1423 sayılı parsel olarak tescil edilen taşınmazın 17.08.2005 tarih ve 10 sayılı Belediye Encümen Kararı ile imar uygulamasına alınarak davalılar K.. B.. ve F.. K.. adlarına 150 ada 4 sayılı imar parselinin oluşturulduğunu, bilahare muvazaalı temlikler sonucu davalı M.. Can’ın da paydaş hale geldiğini, ancak yapılan ihdas ve satış işlemleri sonucu oluşan kayıtların yolsuz tescil niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, 150 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı K.. B.. vekili ve davalı M.. T.. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların başlangıçta tespit harici yerlerden olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacakları, davalı Belediye Başkanlığı tarafından yapılan imar uygulaması sonucunda davalılara yapılan devirlerin yolsuz tescil niteliğinde olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de, mahkemenin kabul ve değerlendirmesi dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Genel kadastro sırasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölge taşlık ve kayalık olarak tespit dışı bırakılmışken, K.. B..nın 13.08.1998 tarih ve 193 sayılı kararı ile önce ihdasen Hazine adına tescil edilip, bilahare yapılan imar uygulaması sonucu imar yolu olarak bırakıldığı, K..Belediye Encümenin 10.08.2005 tarih 09 sayılı kararı ile kapanan imar yolu olarak 1423 parsel numarası ile K.. Belediyesi adına ihdasen tescil edildiği ve bu parselin 17.08.2005 tarih 10 sayılı Encümen Kararına istinaden imar uygulamasına tabi tutularak 150 ada 4 sayılı imar parseline gittiği anlaşılmaktadır. Hazine tarafından 22.02.2008 hakim havale tarihli dilekçe ile dava açılmıştır. Hemen belirtilmelidir ki, 1423 sayılı parselin imar uygulaması öncesi kapanmış yol niteliğinde olduğu dosya kapsamıyla sabittir. Bilindiği gibi, bu nitelikteki yerlerin 3194 sayılı Yasanın 17. maddesi hükmü uyarınca Belediye adına tescili öngörülmüş ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 21. maddesi hükmü de kapanmış yolların içinde bulunduğu tüzel kişi adına tescili gerektiğini düzenlemiştir. Somut olayda; dava konusu taşınmazın imar öncesinde Hazine ile bir mülkiyet bağlantısı yoktur. Hal böyle olunca, Hazinenin çekişmeli taşınmazla mülkiyet ilişkisi bulunmadığından son imar uygulaması sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının iptalini isteyemeyeceği gözetilerek davacı Hazine tarafından açılmış davanın reddine karar vermek gerekirken, yukarıda yazılan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde, temyiz edenlere iadesine 26.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9124, Karar No: 2008/9106, Tarih: 08.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9124 E.  ,  2008/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, mesken abonelik sözleşmesine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 08.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15058, Karar No: 2013/9045, Tarih: 16.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15058 E.  ,  2013/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3678, Karar No: 2015/8204, Tarih: 06.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3678 E.  ,  2015/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2013

Numarası : 2012/235-2013/360

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. K.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı S.. K.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı S.. K..'ne yükletilmesine, 06/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3768, Karar No: 2015/894, Tarih: 26.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3768 E.  ,  2015/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/189-2013/763

Davacı R.. E.. vekili Avukat Ali tarafından, davalı İ.. B.. aleyhine 16/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı tarafından yapılan basın açıklamalarında kullanılan sözler nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunulmuş; mahkemece, "...Bütün Türkiye'yi bölücü başı elinde oyuncak etmiştir. Bu haliyle Erdoğan birebir olmasa da masal kahramanı pinokyoyu andırmaktadır. Son on yılda Türkiye'de bir Tayyip ağzı oluştu. Tayyip ağzı annelere dil uzatma seviyesizliğine düşer...Erdoğan müptelası, şerefsizlik yaftasını göğsüne asan, küstah, aymaz, yalancının kıralı, müfterinin daniskası, terörist yanlısı....karanlığın sesi, çukurda, edepsiz, yalancı, emanete ihanet eden, münafık, arsız, vatana ihanet eden ve çirkef..." ifadelerinin, siyasi eleştiri kapsamı dışında olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçeleriyle yazılı biçimde karar verilmiştir.

Davacı, iktidar partisinin Genel Başkanı ve Başbakan; davalı ise, bir muhalefet partisinin Genel Başkan Yardımcısı sıfatını taşımaktadır. Dava konusu basın açıklamaları, davacının işlem, eylem ve beyanları nedeniyle yapılmıştır.

Anayasa'nın 25. maddesi uyarınca: “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.”

Anayasa'nın 90. maddesine göre usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi de kanun hükmünde sayılmaktadır.

AİHS'nin 10. maddesinde: “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir....” hükmü bulunmaktadır.

AİHM'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında: “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu; 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız yada farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil; ama, ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya