muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15347, Karar No: 2020/1914, Tarih: 15.06.2020

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat mühendisi bilirkişi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen hesap cetveli, ölçü cetveli, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34364, Karar No: 2025/10412, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/34364 E.  ,  2025/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/576 E., 2022/671 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/691 E., 2020/236 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3589, Karar No: 2010/9562, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3589 E.  ,  2010/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... vs. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup Iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar ... vs. vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme ases alınan bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan Belediye Başkanlığının yazısında, dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde bulunduğu; yol, ulaşım, aydınlatma ve çöp toplama gibi belediye hizmetlerinden yararlandığı ve meskun mahalde olduğu belirtilmiştir. Bu niteliklerine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle, taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken, taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümünün yüzölçümü, geometrik durumu ve öncesinde de karayoluna cepheli oluşu dikkate alındığında kalan kısımda değer azalışı ve artışı olamayacağının gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar ... vs. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9640, Karar No: 2008/633, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9640 E.  ,  2008/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.2.2007 gün ve 809-75 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemece verilen 28.5.2007 tarihli ek kararın davalı tarafa tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge yoktur. Tebliğ belgesinin eklenmesi, yok ise gerekli tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi geçtikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19777, Karar No: 2012/14710, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19777 E.  ,  2012/14710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat (Ticari Nit. Kam. Sözleşmesinden kaynaklı) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15954, Karar No: 2022/10377, Tarih: 17.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15954 E.  ,  2022/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DÜZCE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 - 2012/36 esas ve 2013/33 sayılı kararı ile sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirdiğinden bahisle TCK’nın 191/5. maddesi gereğince kamu

davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12720, Karar No: 2017/668, Tarih: 08.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12720 E.  ,  2017/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08/04/2015 tarih ve 2014/202-2015/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket adına yapılan ibareli marka başvurusunun tarafından yapılan inceleme sonucunda, 2002/31200 sayılı bareli marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle kısmen reddedildiğini, bu karara müvekkili tarafından itiraz edildiğini ve itirazın arafından reddedildiğini, e yapılan itirazda da belirtildiği üzere müvekkilinin başvurusu ile redde mesnet markanın benzer olmadığını, ayrıca kapsadıkları hizmetlerin de farklı olduğunu, bu sebeple de kararının iptali gerektiğini iddia ederek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun ayılı kısmi ret kararının iptaline, müvekkiline ait marka başvurusunun reddedilen hizmetler için Resmi Marka Bülteni'nde yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; açılan davanın yerinde olmadığını, kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; artistanbul ibareli davacı markası ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında “aynı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmadığı; mal ve hizmet sınıfından aynı /aynı tür olma şartı casino hizmetleri yönünden gerçekleşmiş olsa da işaretler 7/1-b anlamında ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca yapılacak değerlendirmede karşılaştırılan markalar arasındaki benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek düzeyde olması gerektiği, davacı markası ile redde mesnet marka arasında ilk görüşte oluşan mutlak bir benzerlikten söz edilemeyeceği, markalar arasında iltibasa mahal

.../...

verebilecek benzerliğin bulunup bulunmadığı hususunun da KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca, başvurunun ilana çıkarılması ve redde dayanak marka sahibinin itirazına açılarak değerlendirilmesi gerekirken mahkemece, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibas değerlendirmesi yapılacak benzerliğin, KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında mutlak ret kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7261, Karar No: 2014/14932, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7261 E.  ,  2014/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2012/161-2014/114

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, elektrik teknisyeni olarak görev yaptığını, TİS hükümlerinden kaynaklanan bakım tazminatı alacağının ödenmediğini iddia ederek bakım tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fiilen bakım, arıza onarım işlerinde çalışmadığından bakım tazminatı talep edemeyeceğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının bakım tazminat talebinde haklı olduğu gerekçesi ile istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Davacı vekili davacının elektrik teknisyeni olduğunu ancak TİS hükümlerine göre hakettiği halde bakım tazminatının ödenmediğini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının fiilen elektrik bakım, onarım ve arıza işinde çalışmaması nedeni ile bakım tazminatı talep edemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece önce elektrik mühendisi bilirkişiden rapor alınmıştır. Bu raporda davacının davalı kurumda Tesis Müdürlüğünde elektrik teknisyeni ünvanı ile tesis kontrolörlüğü yaptığı, davalının ihalesini yaptığı şehir ve kırsal kesimlerdeki alçak ve orta gerilim şebekeleri içinde yer alan direkler, enerji iletim hatları, aydınlatma işleri, trafolar ve kesici ölçü kabinleri gibi işlerin kontrolörlüğü, tespiti ve yönetmeliklere uygun olup olmadığını denetlemek, rapor etmek görevlerini fiilen yaptığı, yaptığı bu kontrolörlük görevi gereği alçak ve orta gerilim şebekelerindeki direklere çıktığı, izolatörlere yapılan iletken bağlantılarını kontrol ettiği, yapımı biten tesislerdeki trafolara enerji verdirdiği, yeri geldiğinde bizzat müdahale etmek durumunda kaldığı, yaptığı görevler itibari ile 12,13,14 dönem TİS'lerdeki görev tanımına giren bakım tazminatı ödenmesi gerektiği belirtilmiştir. Hesap bilirkişi de bakım tazminatı hesabı yapmıştır.