muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3468, Karar No: 2021/488, Tarih: 12.01.2021

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasında iş sözleşmesinden kaynaklı muvazaalı bir ilişkinin bulunmadığı, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davacının muvazaaya dayalı taleplerinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve yasaya uygun bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

...'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.Yapılacak araştırmada; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak şimdiki gibi hüküm kurulmalıdır. 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise ilave tediye ve ücret farkına ilişkin alacakları hüküm altına alınmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13564, Karar No: 2019/1840, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13564 E.  ,  2019/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/141, Karar No: 2019/3791, Tarih: 07.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/141 E.  ,  2019/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf aralarında bulunan sözleşme gereğince, edimini ifa ettiğini, sözleşme bedelinin 102.000,00 TL olduğunu, 59.160,00 TL ödeme yapıldığını, halen 61.200,00 TL alacağı bulunduğunu belirterek 5.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, daha sonra ıslahla talebini 57.700,00 TL’ye çıkarmıştır.Davalı taraf ise; sözleşmenin ... ile yapıldığını, davacı şirketin bu davayı açamayacağını, yapılan işin ayıplı yapıldığını, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce yapılan tespit neticesinde ayıp bedelinin 153.000,00 TL olarak belirlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüyle 57.700,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, verilen karar yasal süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüyle 57.700,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, verilen karar yasal süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 06.06.2018 tarihli sözleşme imzalanmış, davacı temlik eden ...’ın yüklenici, davalının iş sahibi olduğu sözleşmede toplam bedel 102.000,00 TL götürü bedel olarak kararlaştırılmıştır. Götürü bedelli sözleşmelerde bakiye alacak miktarının talep edilmesi halinde yüklenici tarafından yapılmış imalâtın eksik ve ayıplar dikkate alınarak yapılması gereken tüm imalâtlara göre fiziki oranın bulunması, bulunacak oranın sözleşme bedeline oranlanarak bulunacak bedelden yapılmış ödemelerin mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Somut olayda davalı tarafından 59.160,00 TL ödeme yapıldığı da ihtilâfsızdır. Bu durumda mahkemece bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile davacı yüklenici tarafından yapılmış bulunan imalâtın eksik ve ayıplar dikkate alınarak yapılması gereken tüm imalâtlara göre fiziki oranın bulunması, bulunacak oranın sözleşme bedeline oranlanarak bulunacak bedelden yapılmış olan 59.160,00 TL ödemenin mahsup edilerek sonucura göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya uygun olmadığından davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu yönlerden davalı yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17829, Karar No: 2015/4909, Tarih: 08.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17829 E.  ,  2015/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2009/531-2014/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Banka'dan alınmış olan müvekkiline ait boş çek yapraklarının çalındığı konusunda davalı Banka'ya bilgi verildiğini, sonrasında sahte imzalar ile piyasaya sürülen çekin davalı ... tarafından davalı Banka'ya ibraz edilmesi üzerine çekin arkasına imzaların uyuşmadığına dair şerh konulmuş olmasına rağmen, davalı Banka tarafından müvekkiline bu konuda herhangi bir bildirimde bulunulmadığını, çeke dayalı olarak müvekkili aleyhine başlatılan takibin açılan menfi tespit davası sonucu iptal edildiğini ileri sürerek, menfi tespit davasında yapılan masraflar karşılığı olarak şimdilik 15.000 TL maddi, ticari itibarının sarsılması nedeni ile 15.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Banka vekili, müvekkilinin sahte imza ile sunulan çekin ödenmesini engellediğini, bu aşamadan sonra müvekkilinin herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığını, eylem ile zarar arasında illiyet bağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Banka tarafından davaya konu çekin ödemesi yapılmamış ise de, çekin bankaya ibraz edildiği hususunun davacıya bildirilmemesi ve çeke el konulmaması sebepleri ile davalı Bankanın, sahte çekin bilerek kullanılması sebebi ile de davalı ...'nın kusurlu olduğu gerekçesi ile davacının yapmak zorunda kaldığı seyahat masrafı ve vekalet ücreti toplamı olmak üzere 8.660,36 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı Bankanın kusurlu eylemi nedeniyle zarara sebebiyet verdiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı, uhdesinde iken çalınan çekin 3. şahıs tarafından davalı Bankaya ibraz edildiğini ancak davalı Banka tarafından çeke el konulmadığı gibi, çekin bankaya ibraz edildiği yönünde müvekkiline herhangi bir bildirimde de bulunulmadığını ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Ancak, 3. şahsın çeki bankaya ibraz etmesi halinde bankanın, çekteki imza ile hesap sahibinin imzasının birbirine benzememesi halinde çeke el koyma yönünde kanuni bir sorumluluğu bulunmadığı gibi, alınan bilirkişi raporundan da böyle bir çekin ibrazı halinde hesap sahibine bildirimde bulunulması şeklinde bir bankacılık teamülünün bulunduğu da anlaşılmamaktadır. Kaldı ki, çekteki imza ile hesap sahibinin imzası benzemese dahi, 3. kişinin bu çeke dayalı icra takibi yapabilmesi veya alacağını dava yolu ile talep edebilmesi de mümkündür. Davalı Banka, yasanın öngördüğü şekilde gerekli imza karşılaştırmasını yaparak, imzaların benzemediğinin anlaşılması üzerine ödeme yapmayarak çeki 3. şahsa iade etmiştir. Bu durumda, davalı Bankanın hukuki sorumluluğunu gerektiren bir durum olmadığı gözetilerek, davalı Banka yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın banka yönünden kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı Banka yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı Banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı Banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/132, Karar No: 2020/1971, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/132 E.  ,  2020/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6996, Karar No: 2012/12463, Tarih: 04.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/6996 E.  ,  2012/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik TCK’nın 252. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç niteliğine etkisi bakımından rüşvete konu kumar oynanması için yer ve imkan sağlama ve mühür bozma suçlarından dolayı yapılan soruşturma sonucu araştırılmadan yazılı şekilde hükme varılması,

Sanık müdafiin ek temyiz dilekçesinde sunduğu, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 18/02/2010 tarihli raporda sanıkta BTA PSİKOZ ve muhakeme bozukluğu bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığı araştırılıp yöntemince raporla saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanığın 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4074, Karar No: 2019/1554, Tarih: 18.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4074 E.  ,  2019/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'a velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/11/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Kız Meslek Lisesinde öğrenciyken staj yaptığını, staj ücretinin ödenmediğini belirterek staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının staj ücreti alacağı hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinde “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” denilmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 11/12/2015 tarihli müzekkere cevabında; davacının, kendi okulunda staj yaptığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda davacının işletmelerde meslek eğitimi görmemiş olmasına göre; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 18/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34846, Karar No: 2013/28844, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34846 E.  ,  2013/28844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.