muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5202, Karar No: 2022/7614, Tarih: 24.05.2022

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

../...

S/3

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

TCK'nın 272. maddesinde düzenlenen yalan tanıklık suçunun oluşması için; hukuka aykırı bir fiil nedeniyle soruşturma kapsamında tanık dinlemeye yetkili kişi veya kurul önünde gerçeğe aykırı olarak tanıklık yapılması ya da mahkeme veya yemin ettirerek tanık dinlemeye yetkili kişi veya kurul önünde gerçeğe aykırı olarak tanıklık yapılmasının zorunlu bulunması, başka deyişle hukuksal bir uyuşmazlığa konu bir olayla ilgili olarak bilgisini aktaran kişinin yasalar gereği “tanık” sıfatıyla dinlenilmesi gerekli olup, anılan suç, kendisinin katılmadığı olaylara ilişkin bildiklerini tanık dinlemeye yetkili merciler önünde açıklamaya zorunlu olan kimselerin yalan söylemesi veya gerçeği inkar etmesi yahut dinlendiği konudaki bilgilerini az veya çok söylememesi ile gerçekleşir. Suçun oluşumu için yasa koyucu yalan tanıklığın sadece ceza soruşturma ve kovuşturmalarında gerçekleşmesini aramamış, hukuk davalarında veya idari soruşturma yapan merciler önünde gerçekleşen yalan tanıklık da suç kapsamında değerlendirilmiş, ancak tanıklık yapılan makamın “mahkeme” veya “yemin ettirmeye yetkili kişi veya kurul” olması ise daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hal sayılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında; somut olaya gelince, Beykoz Anadolu Lisesi müdür yardımcısı ... hakkında İstanbul Valiliği İl Milli Eğitim Disiplin Kurulunca yürütülen soruşturma kapsamında tanık olarak dinlenen ...’ün, müşteki ...'nın, müdür yardımcısı lehine ifade vermesi yönünde ... isimli öğrenciye öğrencilere telkinde bulunduğu şeklinde beyanı üzerine müşteki .../....

S/4

hakkında disiplin soruşturması yapılarak kınama cezası verildiğinin iddia edilmiş olduğu gözetilerek, eylemin iftira suçunu oluşturmayacağı ancak; şüpheli ... ile aynı okulda öğrenci olan ...'ün ifadelerinin alınıp, müşteki ... hakkında İstanbul Valiliği İl Milli Eğitim Disiplin Kurulunun 09/05/2019 tarihli ve 420 karar numaralı kınama cezasını kapsayan idari soruşturma dosyasının ve idari işlemin iptali için açılan İstanbul 4. İdare Mahkemesi'nin 2019/1585 Esas sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, sonucuna göre yalan tanıklık suçu yönünden şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 13/12/2019 tarihli ve 2019/8250 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6303, Karar No: 2014/14254, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6303 E.  ,  2014/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57. maddesine göre; Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda ise; ilamın tebliği için davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a çıkartılan tebligatlar, adreslerinden ayrıldıkları ve yeni adreslerinin tesbit edilemediği belirtilerek bila tebliğ iade edilmiş, bunun üzerine davalıların adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eski adreslerine Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bundan ayrı, ilamın tebliği için davalılar ..., ..., ... ve ...'a çıkartılan tebligatlar, ölü oldukları belirtilerek bila tebliğ iade edilmiş, ancak davalıların ölü olup olmadıkları ve yasal mirasçılarının bulunup bulunmadığı tespit edilmeden, davalılara Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bu nedenle,

1- Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, yeni adresinin tesbit edilmesi halinde ilamın usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Ölü oldukları bildirilen davalılar ..., ..., ... ve ...'ın ölü olup olmadıklarının tespit edilmesi, ölü olduğu belirlenen davalılara ait veraset ilamlarının temin edilmesi ve yasal mirasçılarına ilamın usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4866, Karar No: 2018/1042, Tarih: 08.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4866 E.  ,  2018/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

...Orman Ürünleri Mobilya İnş. San ve Tic. Ltd. Şti. sahibi olan sanık ...'ın yanında çalışan ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e maaş alacağına karşılık suça konu 10.01.2010 keşide tarihli 1.400 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın savunmalarında suça konu çeki doldurulmuş ve imzalanmış olarak ... Giyim San. Tic. Ltd Şti. yetkilisi olduğunu söyleyen şahıstan sattığı mallara karşılık aldığını, çekin sahte olduğunu bilmediğini, çeki veren şahsın adının ...olduğunu, soyadını hatırlamadığını, açık kimlik bilgilerini bilmediğini, dükkanının yeni olması nedeniyle acemice davrandığını belirtmesi, 19.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise çekin ön yüzündeki yazı ve rakamların sanık...'in eli ürünü olduğunun ve çekin ön yüzündeki keşideci adına atılan imzanın sanık ...'ye ait imzalar ile uygunluk ve benzerlik göstermediğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu çek aslının ön ve arka yüzlerindeki yazı ve imzaların sanık ... ile...'e ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması, dosyada suça konu çekin verilmesine dayanak olarak 23.12.2009 tarihli ... Giyim San. Tic. Ltd Şti. adına düzenlenmiş fatura, 03.12.2009 tarihli sözleşme ve ... Giyim San. Tic. Ltd Şti.'ne ait kartvizitin bulunması, tanık olarak dinlenilen sanığın yanında çalışan ...'ın beyanında da sanığın 3-4 bilgisayar için pazarlık yaptığını, bu şahıslardan birinin 250 TL. nakit diğerini de çek olarak verdiğini duyduğunu, çek verdiklerini gördüğünü, ancak çekin miktarını görmediğini belirtmesi karşısında ise sanığın söz konusu işlemleri ticari defterlerine kaydedip kaydetmediğinin de araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14551, Karar No: 2018/9456, Tarih: 18.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/14551 E.  ,  2018/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nın haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 06.02.2013 tarihli tutanak ile hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, şirket çalışanı olduğunu, alacaklı şirket ile borçlu şirket arasında düzenlenen protokol ile sulh olduklarını, hacizli malların işverenin talimatı ile üretici firmaya iadesine karar verildiğini, düzenlenen bu protokole istinaden boçların ödendiğini düşündüğünü belirterek İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8337, Karar No: 2017/17074, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8337 E.  ,  2017/17074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2851, Karar No: 2013/7934, Tarih: 02.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/2851 E.  ,  2013/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinden çam kereste alan davalının, bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, taraflar arasında dava konusu fatura ile ilgili hiçbir ticari ve hukuki ilişki olmadığını, fatura içeriği malların davalı şirkete teslim edilmediğini, sevk irsaliyesinde ismi bulunan şahsın müvekkili şirket ile ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı tarafın, dava konusu çam kerestelerini davalıya satıp, teslim ettiğini kanıtlayamadığı, hatırlatılan yemin teklif hakkından vazgeçtiği, davacının icra takibi yapmakta kötüniyetli olduğu hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satılan mal bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı delil olarak fatura ve irsaliye sunmuştur. Davalı, akdi ilişkiyi inkar etmiş, irsaliye altındaki imza sahibinin çalışanı olmadığını savunmuş ve imzanın da o kişiye ait olmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece irsaliye altında imzası bulunan şahsın davalı çalışanı olup olmadığı konusunda daha ayrıntılı bir araştırma ve inceleme yapılarak gerektiğinde imzanın bu kişiye ait olup olmadığı yönünde imza sahibi de dinlenip, imza inkarı halinde imza incelemesi de yaptırılmak suretiyle deliller eksiksiz olarak toplanıp, hep birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken sadece SGK’nun cevabına dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8374, Karar No: 2010/15282, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8374 E.  ,  2010/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4743, Karar No: 2020/1535, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4743 E.  ,  2020/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2793, Karar No: 2019/8511, Tarih: 10.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2793 E.  ,  2019/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07/04/2010 gününde verilen dilekçe ile mirasta adi istihkak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili, davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, davacıların mirasçılığının ketmedilip sadece davalıların mirasçı olarak gösterildikleri ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/239- 266 Esas, Karar sayılı ilamına dayanılarak murise ait 5828 ada 2 parsel ve 6369 ada 14 parsel sayılı taşınmazların davalılarca satıldığını, davalılara ait ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/239- 266 Esas, Karar sayılı mirasçılık belgesinin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/366-1206 Esas, Karar sayılı ilamıyla iptal edildiğini, gayrimenkullerin satılması sebebiyle zarara uğradıklarını, bu zararın belirlenmesinde de sadece arsanın değerinin değil kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle ulaşabileceği değerin dikkate alınması gerektiğini belirterek 5828 ada 2 parsel için şimdilik 50.000,00TL, 6369 ada 14 parsel için şimdilik 25.000,00TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacıların mirasçı olmadığının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/239- 266 Esas, Karar sayılı ilamıyla belirli olduğunu, davalıların anılan verasete dayanarak 5828 ada 2 parsel sayılı taşınmazı ...’e sattıklarını, Şükrü’nün de dava dışı şirkete, şirketin de dava dışı kooperatife satması sonucunda taşınmazda kat karşılığı inşaatın yapıldığını, 6369 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise ... Eğitim Vakfı’na cami yapımı ve murisin adının verilmesi amacıyla Şükrü’ye devredildiğini, Şükrü’nün de ... ... Eğitim Vakfı’na bağışladığını, vakfın bu yer için davalılara bir bedel ödemediğini, davalıların kötüniyetli olmadıklarını, davanın tümden reddedilmesi gerektiğini, mahkeme aksi kanaatte ise de tapudaki satış bedelinin dikkate alınması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 6369 ada 14 parsel yönünden açılan davanın, davalıların herhangi bir gelir elde etmedikleri, bu taşınmazı ibadet (cami) yeri olarak bedelsiz olarak vakfa vermiş olduklarından herhangi bir zenginleşme olmadığı, davalıların herhangi bir gelir elde etmedikleri gerekçesiyle reddine, 5828 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın yanlış veraset ilamı ile miras hisseleri ketmedildiği, taşınmazdan elde etmiş oldukları gelir nedeniyle davalıların zenginleşmiş ve davacı tarafın hisselerine düşen miktarda haksız kazanç elde etmiş oldukları ve bu haksız kazancında davacılara iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle de kısmen kabulüne karar verilmiştir.