muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12668, Karar No: 2013/11795, Tarih: 17.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/12668 E.  ,  2013/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki, sanığın kendisinden haraç istediği, vermemesi üzerine de aracının kundaklanması olayından onbeş gün önce “canına ve malına dikkat et” diyerek tehditte bulunduğuna ilişkin anlatımının iddianameye konu edilmesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin, TCK'nın 148/1. maddesinde düzenlenen “yağma” suçunu oluşturabileceği, bu ihtimale göre yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 11. ve CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3321, Karar No: 2014/2028, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3321 E.  ,  2014/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2010/106-2012/976

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerine bağlı Mihmandar Koop. işyerinde 1999 tarihinden bu yana çalıştığını, Koop-İş sendikası üyesi olduğunu, davalı işveren tarafından mevsimlik işçi kadrosu ile çalıştırıldığını, mevsimlik işçi olarak kabulünün mümkün olmadığını, işverenin kadrolu, mevsimlik işçi ayrımı yaparak eşit davranma borcuna aykırı davrandığını, TİS 28. maddesi hükmü gereği normal gündeliklerin dışında genel tatil olarak ödenmesi gereken 3 gündelik ücretlerin de ödenmediğini, işverenden yasaya aykırı TİS hükmünden hareketle, uygulamadığı ücret zammı ve vardiya zammı alacağı bulunduğunu iddia ederek ücret zammı farkı, yıllık ücretli izin, vardiya zammı, genel tatil alacağı ve eşitsizlik zammının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; husumet ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının mevsimlik işçi olduğunu, dava dilekçesinde karşılaştırma konusu yapılanın mevsimlik işçiler ile sürekli çalışan işçiler arasında yapıldığını, bu işçilerin çalışma koşulları ve statülerinin farklı olmasının doğal olduğunu, davacının davalı birliği ibra ettiğini, davacının yaptığı işin mevsimlik olduğunu, bu nedenle yıllık izne de hak kazanamayacağını, TİS'in 58. maddesinde açıkça mevsimlik işçilere ücret zammı ile ilgili maddelerinin uygulanmayacağının belirlendiğini, vardiya zammının ise TİS'in 30/d maddesine göre sadece 23:00-07:00 vardiyasında çalışan daimi işçilere ödenen bir ödenek olduğunu savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vardiya zammı talep etmiş olup, TİS'e göre gece 23.00-07.00 saatleri arasında çalışan işçilere zamlı ücret ödenmesi kararlaştırılmıştır. Davacının TİS'te öngörülen bu süreler arasında çalıştığına ilişkin kayıt, tanık beyanı ve herhangi bir delil ibraz edilmediği halde vardiya zammı alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13582, Karar No: 2019/8499, Tarih: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13582 E.  ,  2019/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın kimden kaldığı ve ne şekilde adı geçen kişilere geçtiği konusu üzerinde durulmadığı, belirtildikten sonra, davacının hak iddia ettiği taşınmaz bölümlerinin davacıya babaannesinden kalıp kalmadığı, ...’ın mirasçıları arasında yöntemine uygun bir biçimde paylaşımın yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise davacının babası ...’a düşüp düşmediği, ...’a paylaşım sonucu düşmüş ise İbrahim’in mirasçıları arasında ve tüm mirasçılarının katılımıyla tereke paylaşımının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu bölümün davacı ...’a düşüp düşmediği hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, yöntemine uygun bir paşlaşım yapılmış ise hangi mirasçıya hangi parsellerin düştüğünün belirlenmesi, tapu kayıtlarının getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde göz önünde tutulması, davalıların dayandığı harici satış senetlerinin kapsamlarının keşfen belirlenmesi, iddia ve savunma doğrultusunda tüm delillerin toplanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyize konu 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 11.01.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen toplam 577.37 metrekarelik kısmın tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/128, Karar No: 2006/133, Tarih: 05.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/8-128 E.  ,  2006/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Şanlıurfa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

Günü :   29.11.2005

Taraflar arasındaki “tapu iptali tescil“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  Şanlıurfa  1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne   dair verilen   29.3.2005 gün ve  2003/435 E, 2005/222 K.  sayılı kararın incelenmesi  davalı   vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin  11.7.2005 gün ve 2005/4802 E. 5305 K.  sayılı ilamı ile, (...Davacı vekili, davaya konu 2338 parselin 42 yıl önce davacı tarafından imar ihya edildiğini, o tarihten beri davacının zilyet ve tasarrufu altında bulunduğunu; ancak, taşınmazın Karaköprü Belediye Başkanlığı tarafından Hazine aleyhine açılan tescil davası sonucunda Şanlıurfa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/377 esas ve 2002/1055 karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile davalı Belediye adına tescil edildiğini açıklayarak, davalı Belediye üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Karaköprü Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazın hükmen belediye adına tescil edildiğini, böyle bir yerin zilyetlikle kazanılmayacağını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Belediye temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazın 1962 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında taşlık olarak tespit dışı bırakıldığı, Karaköprü Belediye Başkanlığı tarafından Hazine aleyhine açılan ve Hakem sıfatı ile karara bağlanan Şanlıurfa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.10.2002 gün 2000/180 esas ve 2002/977 karar sayılı mülkiyetin tespiti davası ve buna bağlı olarak açılan ve Şanlıurfa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2002 gün 1999/377 esas ve 2002/1055 karar sayılı dosyası ile görülen tescil davası neticesinde Karaköprü Belediye Başkanlığı adına tapuya tescil edilmiştir. Bilahare imar çalışmaları sonucu bu parsel 3718 ve 3704 parsellere revizyon görmüştür. Davacının tescil talep ettiği yer iki parseli de kapsamaktadır.

Az önce bahsedilen Şanlıurfa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/180 esas, 2002/977 karar sayılı Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında görülen 21.10.2002 tarihinde kesinleşen hakem kararına göre dava konusu taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden bulunması, 775 sayılı Yasanın 3/1.maddesi gereğince mülkiyeti de Belediyeye geçtiğinden bahisle Belediye adına tesciline karar verilmiştir. Bu dosya üzerinden yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi H.. K..ve tanık M..D.. dava konusu yerin köylülerin hayvan otlattığı kıraç bir yer olduğunu, buraların hiçbir zaman özel mülkiyete konu olmadığını ifade etmişlerdir. Bu keşif sırasında dinlenen Ziraat Mühendisi A.. Ç..de aynı şekilde "... parselin sürülmemiş, yer yer kayalık, toprak kısımlarının yoğun bir şekilde küçük küçük yapıda taşlarla ve çakıllarla kaplı olduğunu, arazinin toprak üstü veriminin toprak işlemeye elverişli olmadığını ve parselin herhangi bir yerinin imar-ihya edilmediğini; taşlardan temizlenmediğini, ayrıca parsel üzerinde bitki örtüsünün de olmadığını, bu hali ile tarımsal faaliyetlere elverişli olmadığını..." beyan etmiştir. Bu açıklamalar ve deliller her ne kadar hakem sıfatı ile görülen davada davacı bakımından kesin hüküm sonuçlarını doğurmaz ise de taşınmazını niteliği bakımından güçlü delildir. Eldeki bu dosyada dinlenen ziraatçi bilirkişi N.. C..'ın 22.02.2004 tarihli keşfi müteakip hazırladığı 22.03.2005 tarihli raporunda taşınmazın niteliğini çok farklı bir biçimde tarif etmesi ve taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan üçüncü sınıf tarım arazisi bağ ve fıstık bahçesi olarak göstermesi açık bir çelişki olup bu rapora değer verilemez.

Gerek hakem sıfatı ile görülen davada dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanları ve gerekse Ziraat Mühendisi bilirkişi A.. Ç..'nin hakem sıfatıyla görülen davada hazırladığı rapor davacının bu yeri dava tarihinden 20 yıl önce imar-ihya etmediği ve zilyetlik suretiyle elinde bulundurmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye temsilcisinin temyiz itirazları yerindedir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalının  temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 5.4. 2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2975, Karar No: 2024/4334, Tarih: 06.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2975 E.  ,  2024/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/426 E., 2023/717 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 ... Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 5.085,78 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezinde bakım personeli olarak çalıştığını, dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı fark alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... ... ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını; ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... ... ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu, sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarına ilişkin şartlarının toplu ... sözleşmesi hükümleri esas alınmak suretiyle belirlendiğini, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/830 Esas, 2022/413 Karar ... kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmede asgari ücretin belirli oran fazlasına yönelik bir düzenleme bulunmadığı ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine atıf yapıldığı, dava konusu fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacak taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/4728 Esas, 2022/4219 Karar ... kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/4728 Esas, 2022/4219 Karar ... kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.....2023 tarihli ve 2023/6647 Esas, 2023/8733 Karar ... ilâmı ile; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre üçlü vardiya sisteminde çalışan ve fazla çalışma yapmayan davacının pandemi döneminde ... sağlığı ve güvenliği tedbirleri kapsamında 10 ve 15'er günlük nöbet düzeninde ve 12'şer saatlik ikili vardiya sisteminde çalıştığı, günlük 1,5 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde günde 10,5 saat çalıştığının kabulü gerektiği, günlük 11 saati aşmayan bu çalışmaların denkleştirme kapsamında kaldığı ve bu süreçte işçinin haftalık ortalama çalışma süresinin 45 saat olan normal haftalık çalışma süresini aşmadığı dikkate alındığında davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine eksik inceleme ile kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplu ... sözleşmesinden yararlanmadığı 01.11.2020-29.01.2021 tarihleri arasındaki dönemde hafta tatili ücretinin 4857 ... ... Kanunu (4857 ... Kanun) hükümlerine göre 1,5 yevmiye üzerinden hesaplanacağı açıklanmasına rağmen söz konusu dönem içerisinde kalan 09.11.2020-21.11.2020 tarihleri arasındaki hafta tatili çalışmalarının 2 yevmiye üzerinden hesaplanmasının çelişkili ve hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükmüne uyulan bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin alacaklarının ödenmediğini, fazla çalışma ücreti talebinin reddedilmesinin hatalı olduğunu, hesaplamaların hatalı olduğunu, ücretin davalı işveren tarafından ... taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın düşürüldüğünü belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Bakanlığın temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ile hafta tatili ücretinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2. Davalı Bakanlığın temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ile hafta tatili ücretinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... Kanun'un 41, 46 ve 63 üncü maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.