muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15549, Karar No: 2015/11373, Tarih: 22.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15549 E.  ,  2015/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/3,1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle yasal şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmiş olduğundan tebliğnamedeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması konusunda olumlu veya olumsuz değerlendirme yapılmadığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup, kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 209 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın adli para cezası olması nedeni ile yasal olarak TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin adli sicil kaydı bulunmayan ve denetim süresi içinde yeniden suç işlediğine ilişkin dosyada kayıt bulunmayan sanık hakkında “denetim süresi içerisinde pişmanlık göstermeyerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra yeniden kasıtlı bir suç işlemesi dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememize olumlu bir kanaate varılamadığından” şeklindeki gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

2-) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinin (d) fıkrası çıkartılarak yerine “ Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın adli para cezası olması nedeni ile yasal imkansızlık nedeni ile TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,”ibaresinin yazılması ve (g) bendindeki “5275 sayılı CGTİHK’nin 106/3” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4.” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5794, Karar No: 2015/9588, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5794 E.  ,  2015/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/205092

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.06.2014 (Asıl karar), 15.10.2014 (Ek karar)

NUMARASI : 2014/101 Esas, 2014/385 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yokluğunda hüküm verilen ve başka bir suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca 14.07.2014 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, 02.10.2014 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2014 günlü Ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/352, Karar No: 2019/7018, Tarih: 11.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/352 E.  ,  2019/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/05/2017 tarih ve 2011/352 E. - 2017/170 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/10/2018 tarih ve 2018/293 E. - 2018/1020 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'un 2001 yılında müvekkili şirketteki hisselerini dava dışı ...'e devrettiğini, yeni müdür atanması ile birlikte eski müdür olan davalının imza ve temsil yetkisinin kaldırıldığını, bu kararın Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, müvekkil şirkete davalı bankaya ait post cihazının bağlandığını ve şirkete hesap açıldığını, davalı bankanın davalı ...'un müvekkili şirketi temsil yetkisi olmamasına rağmen müvekkiline ait hesaplardan davalıya ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 140.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı banka vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, davalı ...'un hissesini devrettiği ve devamında şirket müdürlüğü yetkisinin kaldırıldığına ilişkin müvekkiline hiçbir bilgi ve belge sunulmadığını, taraflar arasındaki bankacılık hizmet sözleşmesi gereğince bu durumun davacı şirketin sorumluluğunda olduğunu, davacı şirketin hesap hareketleri ile para çekme ve takip noktasında bütün işlerini davalı ...'un gerçekleştirdiğini, hesap hareketlerine bakıldığında pos cihazından geçen paraların çoğunun ATM'den çekildiğinin görüleceğini, ATM kartının da banka nezdinde şirket yetkilisi olan davalı ...'a teslim edildiğini, 2009 yılına kadar işlemlerin bu şekilde devam ettiğini, 2009 yılında şirkete yeni atanan müdürün bu durumu beyan ederek belgelemesi üzerine yeni müdürün bilgilerinin sisteme tanımlandığını, bu tarihten sonra da yeni müdüre ödemeler yapıldığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şahısça, cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Davalı şahısça, cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı ...'un şirketteki hisselerini 2001 yılında devrettiği, bu tarihten sonra dava dışı ...'in davacı şirkete müdür olarak atandığı, bu durumun 2002 yılında Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı, 2006 yılında davacı şirkete ait banka hesaplarının açılışında şirketin kuruluşundaki ...'un yetkili olduğuna ilişkin ticaret sicil kayıtlarının dayanak yapıldığı, şirkete pos cihazı alındığı, davalı banka ticaret sicil kayıtlarında yapılan değişiklikleri takip ederek buna göre işlem yapma yükümlülüğünde ve tescil ve ilanı sicil gazetesine zorunlu olan hususlar yönünden sicile tescilden sonra tescilin herkes tarafından kural olarak bilindiği var sayılsa da davalı ...'un 2006 yılında geçerli olmayan yetki belgesi ile şirkete hesap açıldığı ve pos cihazı alındığı, bu pos cihazının davacı tarafından 5 yıl boyunca kullanıldığı, bu nedenle davacının pos cihazının ... tarafından açılan hesaba bağlı olduğunun bilinmediği iddiasının iyi niyet kurulları ile bağdaşmadığı, davacı şirketin 5 yıl boyunca hesapları ve ödemeleri araştırmayarak basiretli tacir gibi davranmadığı, davalı ...’un ise 2006 yılında şirket yetkilisi olmamasına rağmen davalı bankada şirket adına hesap açtırdığı, şirkete pos cihazı temin ettiği, alınan bilirkişi raporu ile pos cihazının bağlı olduğu hesaptan davalı ...'un 117.925,00 TL para çektiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davalı banka hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 117.925,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6902, Karar No: 2017/833, Tarih: 15.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6902 E.  ,  2017/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 22.02.2016 gün ve 2015/6582 Esas, 2016/959 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şiıkayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili kurum tarafından 6183 sayılı Yasa çerçevesinde takip yapılarak borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, hacizli taşınmazın satışından elde edilen bedelin tüm alacaklıların alacaklarını karşılamaması nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde ipotek alacaklısının alacağı ödendikten sonra bakiye miktar için paylaşım yapıldığını, müvekkili kurumun cetvelde 5 ve 6. sıralarda yer aldığını, kurum alacağının imtiyazlı olması sebebiyle sıra cetvelinde 1. sırada yer alan şikayet olunan alacağı ile garameten paylaşım yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkiline ait imtiyazlı alacağın 1. sırada yer alması ve 100. madde bilgileri dikkate alınarak satış bedelinden pay verilmesi gerektiğini ileri sürerek, 19.02.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin süresinde olmadığını, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini, cetvelde şikayetçi kurum payının mevzuata uygun şekilde hesaplandığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 142. maddesi gereğince cetvel suretinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin şikayetçi kuruma 21.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 06.03.2014 tarihli şikayetin yasal sürede olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 22.02.2016 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10844, Karar No: 2024/1221, Tarih: 27.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/10844 E.  ,  2024/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tesitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı ... vekili, davalı Orman İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Karacakılavuz Mahallesi çalışma alanında, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek-5 inci maddesine göre yapılan kadastro sırasında, tapuda davacı adına kayıtlı bulunan 3053 parsel ... taşınmazın da içinde bulunduğu alan 114 ada 1 parsel olarak 20.754,44 m2 yüzölçümüyle orman vasfında Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; tapuda müvekkili olan adına tapuda kayıtlı bulunan Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Karacakılavuz Mahallesi 3053 parsel ... taşınmazın, yapılan kadastro çalışmasında 114 ada 1 parsel içerisinde orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptalini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davaya re'sen dahil edilen davalılar ... ve ...'nın davacı tarafından dilekçe ile davaya dahil edilememeleri ve tarafların sehven davaya dahil edilmeleri nedeniyle davada taraf olmadıklarından haklarında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının dava konusu Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Karacakılavuz Mahallesi Bağlarbeli Mevkiinde bulunan yeni 114 ada 1 parsel ... taşınmazın bir kısmı olan eski 3053 parsel ile ilgili olarak açtığı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 114 ada 1 parsel ... taşınmaz ile ilgili olarak yapılan kadastro tespitinin iptaline, 114 ada 1 parsel ... taşınmazın 25.04.2019 tarihli bilirkişi kurulunun müşterek raporunda ve buna ekli krokilerde "A ve C" harfi ile gösterilen toplam 13.723,734 m2'lik bölüm olan orman alanın tamamı aynı 114 ada 1 parselde kalmak suretiyle orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 114 ada 1 parsel ... taşınmazdan ifraz edilen 25.04.2019 tarihli bilirkişi kurulunun müşterek raporunda ve buna ekli krokilerde "B" harfi ile gösterilen 7.030,712 m2'lik bölüm olan tarla vasıflı alanın tamamı 3053 parsel numarası altında tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen 3.970,118 m2'lik bölüme ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı ... vekili ve davalı Orman İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 766 ... Tapulama Kanunu (766 ... Kanun) uyarınca kadastrosu yapılan 3053 ... parselin bu kadastronun kesinleşmesinden sonra 2016 yılında 3402 ... Kanun gereği ikinci kez kadastro tabi tutularak 114 ada 1 parsel nolu taşınmaz kapsamında tutanak düzenlendiği, Kanun gereği, ikinci kadastronun bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olup diğer tarafların istinaf taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davaya mahkemece re'sen dahil edilen davalılar ... ve ...'nın davacı tarafından dilekçe ile davaya dahil edilememeleri ve tarafların sehven davaya dahil edilmeleri nedeniyle davada taraf olmadıklarından haklarında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nun Orman İdaresi ve Hazine aleyhine açmış olduğu davanın kabulüne, dava konusu Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Karacaklavuz Mahallesinde bulunan 114 ada 1 parselde, 25.04.2019 havele tarihli bilirkişi kurulu raporuna ekli, (A) ve (B) harfleriyle gösterilen sırasıyla 3.970,12 m2 ve 7.030,71 m2 yüzölçümündeki bölümlerin kadastro tespitinin mükerrerlik nedeniyle iptaline, bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide (C) harfiyle gösterilen 9

...'nun Orman İdaresi ve Hazine aleyhine açmış olduğu davanın kabulüne, dava konusu Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Karacaklavuz Mahallesinde bulunan 114 ada 1 parselde, 25.04.2019 havele tarihli bilirkişi kurulu raporuna ekli, (A) ve (B) harfleriyle gösterilen sırasıyla 3.970,12 m2 ve 7.030,71 m2 yüzölçümündeki bölümlerin kadastro tespitinin mükerrerlik nedeniyle iptaline, bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide (C) harfiyle gösterilen 9.753,61 m2 yüzölçümündeki bölümün ise tespit gibi 114 ada 1 parsel nosuyla orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazine, Orman ve Su İşleri Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15170, Karar No: 2016/2589, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15170 E.  ,  2016/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalıya ait aracın davacı ...... tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalandığını, davalının sevk ve idaresinde bulunan aracın inişe eyimle yolda vurdurarak çalıştırma tabir edilen şekilde çalıştırılmaya çalışıldığı sırada, davalının direksiyon hakimiyetini kaybederek araçtan dışarıya atlaması sonucu sürücüsüz kalan aracın ilerleyerek dava dışı 3. Kişiye ait araca çarpması sonucu zarar görenlere 7.689,00 TL hasar bedelinin ödediğini, ZMMS sigortası genel şartlarının B/4-a maddesinde belirtilen koşulların olayda gerçekleştiğini belirterek 7.689,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ZMMS sigortası genel şartlarının B-4/a maddesindeki halin olayda gerçekleşmediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 6.889,00-TL 'nin ödeme tarihi olan 21/08/2013 tarihinden itibaren değişen oranda avans faiz uygulanmak suretiyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya yönelik istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

Kara Yolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4/a maddesinde "Tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise," sigortacının işletene rücu hakkının bulunduğu kabul edilmiştir.

Somut olayda davalının, sevk ve idaresindeki davacı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı çalışmayan aracını, eğimli yolda vurdurmak suretiyle çalıştırmak istediği sırada, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi, akabinde araçtan atlaması ve sürücüsüz seyreden aracın yoldaki araçlara çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında uyuşmazlık dava konusu sigortalı aracın çalıştırma yönteminin, Kara Yolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4/a maddesinde düzenlenen ağır kusur nedeniyle davacı sigorta şirketine ödemiş olduğu zararı sigortalısına rücu etme imkanını tanıyan koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda toplanmaktadır.

H.G.K.nun 2013/11-756-743 sayılı ilamında belirtildiği şekilde, kasıt, hukuka aykırı sonucun bilerek ve isteyerek meydana getirilmesidir. Ağır kusur ise aynı durum ve koşullar altında her mantıklı insanın göstereceği basit dikkat ve özenin gösterilmemesidir. Dava konusu olayda davalının aracını vurdurma ile eğimli arazide kendiliğinden hareket etmesiyle başka araçlara çarparak hasarlanmalarını sağlama kastı olmayacağı gibi, vurdurma ile aküsü biten aracın eğimli yolda ilerletilerek çalıştırılmasının trafikte tehlike yaratabileceği bilinmesi gereken bir durum olmakla, bu işlem günlük hayatta araç sahiplerince herhangi bir kazaya sebebiyet vermeden de yapılabildiğinden, her mantıklı insanın göstereceği basit dikkat ve özenin gösterilmemesi durumu söz konusu olmayıp, davalının olayda ağır kusuru bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece dosyada mevcut, ayrıntılı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli uzman bilirkişi raporuna göre davalının kasti bir hareketi veya ağır kusuru bulunmadığından davacı sigorta şirketinin zarar gören aracın kasko sigortacısına ödediği hasar tazminatını Kara Yolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4/a maddesine göre sidortalı davalıdan rücuen talep etmekte haklı olmadığından, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.