muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1074, Karar No: 2017/2926, Tarih: 11.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1074 E.  ,  2017/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekillerince istenmiş ise de davacının temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı, davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararını katılma yoluyla temyiz eden davacının temyiz dilekçesini temyiz defterine kaydettirmediği gibi harcını da yatırmadığı, bu suretle temyiz süresinin dolduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı davasında davalının 16.11.2009 tarihli sözleşme ile 756.982,79 TL bedelli "... Makine İkmal Tesisleri Alt ve Üst Yapı Rehabilitasyonu" işinin yapımını üstlendiğini, sözleşme konusu işin 11.01.2011 tarihinde geçici kabulünün yapıldığını, ancak kusur ve eksikliklerin tespit edilmesi nedeniyle kesin kabulünün yapılmadığını, davalı tarafından yapılan çarkhane binasının çatısının bir bölümünün 18.04.2012 tarihinde meydana gelen fırtınada hasar gördüğünü, hasarın 19.04.2012 tarihinde tutanak altına alındığını, davalıdan eksik ve kusurların giderilerek sözleşme kapsamındaki işlerin kesin kabule hazır hale getirilmesinin istendiğini, ancak davalı şirketin herhangi bir cevap vermediğini bu nedenle söz konusu işin tekrar ihale edildiğini, ihale sonucunda başka bir yüklenici şirket ile 217.000,00 TL bedel üzerinden sözleşme imzalanıp yükleniciye 256.060,00 TL ödendiğini 08.11.2012 tarihinde geçici kabulün yapıldığını ve 19.11.2012 tarihinde de kesin hesaba bağlandığını belirterek 20.657,00 cezai şart ile birlikte toplam 276.717,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında sözleşme kapsamındaki imalâtları sözleşmeye uygun olarak tamamladıklarını, geçici kabulün yapılıp idareye teslim edildiğini, geçici kabul tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde kesin kabulün yapılması gerekirken idarenin bu süre zarfında kesin

Davalı savunmasında sözleşme kapsamındaki imalâtları sözleşmeye uygun olarak tamamladıklarını, geçici kabulün yapılıp idareye teslim edildiğini, geçici kabul tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde kesin kabulün yapılması gerekirken idarenin bu süre zarfında kesin

kabulü yapmadığını, davacının bildirdiği eksikliklerin toplamda 500,00 TL civarında olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davalının imalâtı fen ve tekniğe uygun yapmadığı, uyarıya rağmen davalı tarafından yenilenmediği bu nedenle davacının eksik ve kusurlu işleri başka bir yükleniciye yaptırması nedeniyle uğramış olduğu 256.060,00 TL zararını davalıdan isteme hakkına sahip olduğu ayrıca sözleşmenin 26/2. maddesi ve sözleşmenin atıf yaptığı Yapı İşleri Genel Şartnamesi'nin 41-(5-b) maddesine göre 91 günlük gecikme için 20.657,00 TL cezai şart talep edebileceği gerekçesiyle davanın 276.717,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmenin 26.2.1 maddesinde yüklenicinin işi süresinde bitirmediği takdirde sözleşme bedelinin “onbinde üçü (% 0,03)" oranında ceza uygulanacağı belirtilmiş, sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 44/6. maddesinde ise “Yüklenici teminat süresi veya yukarıdaki fıkrada söz konusu edilen süre sonunda, idarenin kabul edebileceği gecikmeler dışında, sözleşme ve şartname hükümlerine göre işi kesin kabule elverişli duruma getirmeyerek bir gecikmeye yol açmış ise, idare ya yükleniciye 41'inci maddede belirtilen şekilde ceza uygulayarak eksik ve kusurların giderilmesini bekler, ya da gecikme otuz günü geçerse ceza uygulamasına devam etmekle birlikte kusur ve eksiklikleri yüklenici hesabına kendisi giderir." hükmü bulunmaktadır. Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 41/5-b maddesinde de “Kabul komisyonunun tespit ettiği eksiklikler, belirlenen sürede yüklenici tarafından giderilmezse bu sürenin bitiminden sonra eksikliklerin giderilmesine kadar geçecek her gün için, giderilecek eksikliklerin durumuna göre sözleşmesinde günlük gecikme cezası olarak yazılan miktarın belli bir oranında günlük ceza uygulanır ve geçici kabul tarihi kusur ve eksikliklerin giderilmesi tarihine ertelenir. Ancak bu gecikme otuz günü geçtiği takdirde idare, yüklenici hesabına eksiklerin giderilmesini kendisi yaptırabilir. Bu takdirde de eksikler tamamlanıncaya kadar ceza uygulaması devam eder ve kabul tarihi ertelenir," hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda davalı tarafından yapılan işin 11.01.2011 tarihinde tamamlanarak geçici kabulün yapıldığı, bundan sonra 18.04.2012 tarihinde meydana gelen fırtınada çatının hasar gördüğü, davacı idare tarafından eksik kusurların giderilmesi için davalıya bildirimde bulunulduğu, bunun sonuçsuz kalması üzerine bu kısmın yeniden ihaleye çıkarılarak geçici ve kesin kabulün yapıldığı anlaşılmaktadır. Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 41/5-b maddesinde eksikliklerin giderilmesine kadar geçecek her gün için, giderilecek “eksikliklerin durumuna" göre sözleşmesinde günlük gecikme cezası uygulanacağı açıklanmıştır. Bu hükme göre belirlenecek cezanın eksik imalâtların tamamlama bedeli üzerinden oranlama yapılıp bunların tamamlanması için geçecek süre ile sınırlı olacağı açıktır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ikinci kez ihale edilen imalâtlar nedeniyle davacının 20.657,00 TL gecikme cezası isteyebileceği belirtilip bu imalâtların ne kadarlık sürede giderilebileceği açıklanmamış olduğu gibi belirlenen miktarın tüm sözleşme bedeli üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile hüküm altına alınan miktarın Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin hükümlerine uygun hesaplanmamış olduğundan mahkemece bilirkişilerden alınacak ek rapor ile yeniden ihaleye çıkarılarak tamamlanan imalâtların ne kadar sürede tamamlandığının denetime açık surette belirlenip bulunacak gün sayısı kadar ceza oranınında bunlar için hüküm altına alınan

276.717,00 TL'nin %0.03 (onbinde üçü) oranında günlük ceza miktarı hesaplattırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 3. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15521, Karar No: 2025/1817, Tarih: 06.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/15521 E.  ,  2025/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1590 Esas 2022/1347

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1337 Esas 2020/648 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının "..." isimli instagram hesabından, müvekkili şirkete ait Bursa'da faaliyet gösteren ... 1844 Restaurantı ile ilgili eleştiri sınırlarını aşan paylaşımlar yaptığını, restaurantın faaliyetlerinin kötülenmesine bağlı maddi zararının ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi zararının oluştuğunu, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili hakkında davacı şirketin şikayeti üzerine hakaret suçundan yapılan ceza soruşturması neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, müvekkilinin hakaret niteliğinde bir paylaşımının olmadığını, ... 1844 Restaurantı ile ilgili eleştiri hakkını kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının “zennup1844 bir çakallık efsanesi” başlıklı paylaşımı ile eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacı tüzel kişiliğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, davacı yararına bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ancak maddi zararın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline; maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından, davacı şirketin hizmet sektöründeki faaliyetlerinin sosyal medya aracılığıyla dikkat çekici mahiyette eleştirildiği, ''... 1884 bir çakallık efsanesi'' başlığı altında sarf edilen sözler ile davacı şirketin kişilik haklarına bir saldırı olmadığı, geniş müşteri kitlesine sahip işletmeye yönelik beğeni getirilmesi kadar eleştiri getirilmesinin de doğal olduğu, ''mafya babası'' ve ''tüccar ömür efendi'' şeklindeki sözlerin muhatabının da davacı işletme olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından eleştiri sınırlarının aşıldığını, karalama kampanyası yürütüldüğünü, müvekkili tüzel kişiliğin ticari itibarının zarar gördüğünü, gelir kaybına uğradığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, dava dışı ...'un şirketin kurucusu olduğunu, tüzel kişilikten ayrı şekilde değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, maddi ve manevi zararın ispatlandığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının "..." isimli İnstagram hesabından yaptığı paylaşımlar nedeniyle nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı ve maddi zarara uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının "..." isimli İnstagram hesabından yaptığı paylaşımlar nedeniyle nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı ve maddi zarara uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından sosyal medyada " ... 1884 bir çakallık efsanesi" başlığı altında sarf edilen söz ve ifadelerle eleştiri sınırlarının aşılmadığının; Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının; diğer bir paylaşımda sarf edilen sözlerin muhatabının ise davacı değil dava dışı şirket ortağı olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12351, Karar No: 2012/2778, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12351 E.  ,  2012/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik-iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ve diğer giderlerin 506 sayılı Kanunun 10.ve 26. maddeleri gereğince rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinde bulunan sigorta müfettiş raporunda, kazalanan şahsın, davalı şirkete ait tescilsiz süt ve süt ürünleri ticareti işyerinde çalıştığının kabulü ile yapılan değerlendime sonrası sigortalının hak sahiplerine iş kazası-meslek hastalığı sigortası kapsamında gelir bağlandığı, ancak davalı tafaça kaza anında müteveffanın kendilerinin çalışanı olmadığının ileri sürüldüğü, bu hususta açılan hizmet tespiti davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde mahkemece, öncelikle işveren ve varsa kusurlu üçüncü kişilerin, meydana gelen sigorta olayındaki sıfatları ile gerçek konumlarının ne olduğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmesi gereklidir. Somut olayda, mahkemece öncelikle yapılacak iş, hizmet tespiti davasının sonucunu beklemek, şayet davalının işverenliği anılan dava sonucunda belirlenirse, işbu davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 10. maddesi kapsamında değerlendirme yaparak sonuca varmaktır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8742, Karar No: 2017/17109, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8742 E.  ,  2017/17109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24113, Karar No: 2023/8923, Tarih: 27.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24113 E.  ,  2023/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Gece vakti yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan bir dava ve temyizi kabil bir karar bulunmadığı, bu nedenle bu suç yönünden zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2017 tarihli ve 2017/428 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 145 inci maddesi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

3. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/70 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 09.01.2019 tarihli ve 2017/3287 Esas, 2019/6 Karar sayılı ilâmıyla; İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında yağma suçundan, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı nedeni ile sonuç olarak 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Suça konu malın değeri az olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

2. İlk derece mahkemesince düşme kararı verilen yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olarak değerlendirilemeyeceğine,

İlişkindir.