muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27372, Karar No: 2014/36227, Tarih: 01.12.2014

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 118.00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19330, Karar No: 2010/1838, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19330 E.  ,  2010/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve Alime Uysal tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.10.1995 gün ve 2780-12358 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 146 ada 3 parsel (53500 m2) hakkında açılan davada kısmen kabüle karar verilmişse de, uzman olmayan orman mühendis muavini tarafından keşif günündeki bulgulara göre düzenlenene raporun hükme yeterli olmadığı, eski tarihli resmi belgeler incelenerek uyuşmazlığın çözümlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin 23.06.2009 tarihli raporda (A1), (A2) ve (A3) işaretli toplam 30.257 m2 bölümünün ve (B1) ve (B2) işaretli toplam 7844 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, (C1), (C2) işaretli toplam 15397 m2 bölümünün davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve Alime Uysal tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel kısmen orman alanı içinde bırakılmıştır. Ariazi kadastrosu 20.12.1988 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 17/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14645, Karar No: 2013/3418, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14645 E.  ,  2013/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B çalışmaları 11.12.2006 tarihinde 6 aylık askı ilânına çıkarılmış, davacı vekili 11.06.2007 tarihli dava dilekçesinde, ekdeki haritada komisyonca belirtilmiş bulunan OS noktaları arasına kırmızı hatla gösterdikleri bölümün müvekkilinin senelerdir zilyetliğinde olan ve tamamen kültür arazisi durumunda olduğunu belirterek orman tahditine itiraz etmiştir. Yargılama devam ederken çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosu çalışmaları başlamış, dava konusu, 198 ada 1, 8, 9, 11, 12, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56, 210 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 nolu parseller ve 211 ada 1 nolu parseller hakkında davalı olduklarından bahisle malik hanesi açık olarak tutanak tanzim edilip mahkemeye gönderilmiş, mahkemece kadastro tutanağında zilyet olarak gösterilen gerçek kişiler davaya dahil edilmiş, taşınmazların çokluğu nedeniyle parseller tefrik edilerek ayrı esaslara kaydedilmiş, tüm parsellerin keşifleri yapıldıktan sonra dosyalar yine bu dosyada birleştirilip, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, .... İli, ..... İlçesi, ... Köyü ... Mevkii 210 ada 3 ve 5 ile 198 ada 45 parsellerin tarla vasfıyla davacı ... adına, 198 ada 32, 34, 36 ve 54 parsel nolu taşınmazların orman vasfıyla, 210 ada 2 ve 7, 198 ada 49 ve 52 parsellerin kayalık vasfıyla Hazine adına, 198 ada 33 parselin çeşme vasfı ile köy tüzel kişiliği adına, diğer davalı parsellerin zilyetlikleri ispatlanan dahili davalılar adlarına tarla vasfıyla tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık askı ilân süresinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2006 yılında ilân edilen ancak eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen 6831 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Yörede genel arazi kadastrosu 2011 yılında yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık askı ilân süresinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2006 yılında ilân edilen ancak eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen 6831 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Yörede genel arazi kadastrosu 2011 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, temyize konu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu, bu taşınmazlardan 198 ada 33 parselin çeşme vasfında, diğer parsellerin zilyetlikle kazanabilecek tarım arazisi olduğu, adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 28/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6896, Karar No: 2025/446, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6896 E.  ,  2025/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2691 Esas, 2022/1296 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/594 E., 2019/378 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ''...'' markasının müvekkili adına 14.06.2001 tarihinde itibaren tescilli olduğunu, müvekkilinin Sağlık Bakanlığı'ndan almış olduğu izinle “... 500 mg omega 3 balık yağı” ve yine “... special 750 mg omega 3 balık yağı” üretip kendisine ait özel dizaynlı karton kutularda sattığını, müvekkili tarafından “...” markalı ürünün tanınmış hale getirildiğini, müvekkiline ait ürün kutularındaki özel dizayn da taklit edilerek davalı ... Kimya Tic. Ltd. Şti.’nin(...) üretim yerinde üretilen ürünlerin diğer davalı ... Sağlık Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.(... Sağlık) tarafından ... muadili olduğu iddiasıyla piyasaya sürüldüğünü, davalıların müvekkiline ait karton ambalaj dizaynını da izinsiz olarak kullanmak suretiyle yanlış ve yanıltıcı reklam malzemesi ürettiklerini, davalıların üretip satışını yaptıkları “...” markalı ürünlerin reklam ve broşürlerinde müvekkiline ait “...” markalı ürünlerin bilinirliğinden yararlanmak için “... muadili” ibaresiyle müvekkilinden izinsiz şekilde ticari olarak kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğunu, eşit, denk gibi anlamlara gelen muadil kelimesinin davalılarca kullanımının da tüketiciyi yanıltıcı bir ibare olduğunu, zira üretim standartları ve Sağlık Bakanlığı ruhsatının müvekkiliyle aynı olmadığını, öte yandan, davalıların satışa arz ettiği üründe “takviye edici gıda” ibaresini kullanmasının da haksız rekabet oluşturduğunu zira Takviye Edici Gıdaların İthalatı, Üretimi, İşlenmesi ve Piyasaya Arzına İlişkin Yönetmeliğin ilgili hükümlerine uygun bir ürün olmamakla birlikte, 10/5. madde gereği Bakanlık onayının da bulunmadığını ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine, davaya konu ürünlerin ve tanıtım malzemelerinin imhasına, üretimde kullanılan hammadde ve yardımcı maddeler ile makine ve araçlara el konulmasına, masrafı davalıdan alınarak hükmün ilân edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bahsi geçen ürünün sadece üreticisi olduğunu, diğer davalı ile aralarındaki fason üretim sözleşmesi kapsamında üretim yapıldığını, ürünün ambalajlama ve doğrudan satış aşamalarında müvekkilinin yer almadığını, ürünün reklamı ile ilgili sorumluluğun marka sahibine ait olduğunu, broşürlerde ürünün muadil olduğuna dair hiçbir ibare bulunmadığını, markaya yönelik iltibas bulunmadığını, ürünler üzerinde takviye edici gıda ibaresinin yer almasının haksız rekabet oluşturmadığını zira Yönetmelik kapsamında bu ibarenin kullanılmasının mümkün olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Sağlık vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin ''...'' markası için marka başvurusu yaptığını, ilan tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde davacının itirazının bulunmadığını, buna rağmen davacının haksız rekabet iddiasında bulunmasının tamamen kötüniyetli olduğunu, davacının ürünü ile müvekkilinin ürününün ambalajları arasında benzerlik veya iltibas bulunmadığını, davacının ürün ambalajı bakımından tasarım tescil belgesine sahip olmadığını, kaldı ki her iki ürünün tasarımının desen, dizayn ve renklerinin farklı olduğunu, bu nedenle markalar arasında görsel bir benzerlik kurulmasının mümkün olmadığını, ayrıca ''... muadili'' ibaresi kullanılarak bir tanıtım yapılmadığını, ilgili Yönetmelik gereği 2016 yılı sonuna kadar izin ve ruhsat sorununun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait omega 3 balık yağı içeren ürünün ''...'' markası ile tescil edilmiş olup piyasaya bu şekilde sürüldüğü, davalılar arasındaki fason üretim sözleşmesi kapsamında davalı ... tarafından diğer davalı ... Sağlık’a ''...'' markalı omega 3 balık yağı ürününün üretiminin yaptırıldığı, davalı ... Sağlık tarafından marka tescili için TÜRKPATENT’e tescil başvurusu yapıldığı ve marka tescilinin de yapılmış olduğu, alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, ürünler arasında ambalajları bakımından iltibas içeren ve tüketiciyi yanıltabilecek nitelikte benzerlik bulunmadığı, ambalajların dizaynı, rengi, yazı fontları bakımından ayırt edici nitelikte farklılıklar bulunduğu, bu nedenle ürünlerin tüketici nezdinde farklı olarak algılandıklarının kabulünün gerektiği, ''takviye edici gıda'' ibaresi kullanımının iltibas veya haksız rekabet teşkil ettiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığı, ancak davacı tarafça da dosyaya sunulmuş olan davalıya ait ürünün tanıtım broşüründe davacı adına tescilli markaya atfen "... muadili" ibaresi kullanımının tüketici nezdinde yanıltıcı ve haksız rekabet oluşturacak nitelikte olduğu, haksız rekabetin tespit edilen niteliği gereği davaya konu ürün ve tanıtım malzemelerinin imhası, üretimde kullanılan yardımcı madde, makina ve araçlara el konulması, hükmün ilânı koşullarının oluşmadığı ve bu nedenle davalı ... Sağlık aleyhine açılan davanın kısmen kabulünün gerektiği; diğer davalı ...’nın fason üretim sözleşmesi kapsamında sadece dava konusu ürünün üretimini yaptığı; satış, pazarlama, ambalajlama, tanıtım, reklam ve marka gibi konularda hakkının ve sorumluluğunun bulunmadığı, sorumluluğun belirtildiği üzere sadece marka sahibi olan diğer davalı ... Sağlık’a ait olduğu gerekçesiyle, davalı ... Kimya Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın reddine; davalı ... Sağlık Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne; davalının dava konusu "..." ürününün tanıtım broşüründe "... muadili" ibaresini kullanmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile tanıtım broşüründe "... muadili" ibaresini kullanmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılardan ...'nın üretim tesislerinde üretilen ... markalı ürünlerin üretim şekli, satışa arz edilişinde kutu tasarımları ve davacının ürününe atfen "... muadili" ile "takviye edici gıda" ibareleriyle pazarlanması eylemlerinin haksız rekabete sebep olup olmadığı, olmuşsa gelinen aşamada haksız rekabetin önlenmesine yönelik taleplerin haklılığı noktasındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12031, Karar No: 2014/1149, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12031 E.  ,  2014/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SOMA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2009/913-2013/210

Taraflar arasında görülen davada Soma Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/02/2013 tarih ve 2009/913-2013/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar S.. C.. ve S.. C.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı emtianın davalıların murisi tarafından temin edilen araç ile taşınmakta iken kamyonda çıkan yangın sonucu hasarlandığını ileri sürerek sigortalıya ödenen 4.740,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. C.. ve S.. C.. vekili ile davalı İ.. C.., davanın süresinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan davanın malın tesliminden ya da teslim edilmesi gereken tarihten itibaren 1 yıl zarfında açılması gerektiği, bu süre içinde muris aleyhine açılan davanın taraf ehliyeti yönünden reddine karar verildiği, davacının da bu karar tarihinden itibaren 818 sayılı Borçlar Kanununun 137. maddesi gereğince 60 günlük ek süre içinde mirasçılar aleyhine dava açtığı, zamanaşımı süresinin dolmadığı, davanın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.740,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 19.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar S.. C.. ve S.. C.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar S.. C.. ve S.. C.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesi uyarınca sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçeyle zamanaşımı definin reddine karar verilmiş ise de, 818 sayılı Borçlar Kanununun 137. maddesi (dava veya def'i, vaziyet eden hakimin selahiyeti olmaması veya kabil ve şekle müteallik bir noksan veya vaktinden evvel ikame edilmiş olması sebebiyle reddolunmuş olup da arada zamanaşımı müddeti hitam bulmuş ise alacaklı hakkını talep etmek için 60 günlük munzam bir müddetten istida eder) hükmünü haizdir. 2009/777 esas sayılı önceki dava, tamiri kabil ve şekle müteallik bir noksan sebebiyle değil, husumet bakımından reddedilmiştir. Kanunda evvelki davanın husumet bakımından reddedilmiş olması durumu, 60 günlük sürenin uygulanmasını gerektiren sebepler arasında sayılmamıştır. 137. madde taraflar değişmeden, hakimin yetkili olmaması, tamiri kabil şekle müteallik bir noksanlık bulunması, vaktinden evvel açılması sebebiyle davanın reddi halinde, bu arada tamamlanan zamanaşımı süresinin alacaklı aleyhine bir sonuç doğurmamasını hedef tutmaktadır. Yanlış hasım gösterilerek açılan dava Borçlar Kanununun 133. maddesinin 2. bendi uyarınca, gerçek hasma karşı zamanaşımını kesen bir sebep değildir. Bu itibarla davalıların zamanaşımı defiileri kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken zamanaşımı defi nazara alınmadan işin esasına girilmesi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar S.. C.. ve S.. C.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5253, Karar No: 2012/7258, Tarih: 19.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/5253 E.  ,  2012/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece açılan itirazın iptâli davasının reddiyle birlikte kısa kararda asıl alacak miktarı üzerinden hesaplanacak %40 icra inkâr tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir. Sonradan oluşturulan gerekçeli kararda ise %40 tazminata yer verilmemiş olduğundan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana gelmiştir.

10.04.1992 gün ve 714 sayılı İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul kararına göre kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni oluşturacağından ve bozmadan sonra yerel mahkemece önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.