muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/73, Karar No: 2023/1411, Tarih: 11.05.2023

II. CEVAP

1. Davalı ...; ... Hazır Beton Şirketinde pompa operatörü olarak çalıştığını, tehlikeli ve çok tehlikeli işlerde pompa operatörlüğü yapabileceğine dair sertifikası olup güvenli çalışma şartlarını oluşturabilecek donanıma sahip olduğunu, inşaatın sahibi aynı zamanda müteveffanın abisinin pompanın inşaat alanının ortasına kurulmadığı takdirde beton dökme işlemine son vermesini ve kendileri ile çalışmayacağını belirtmesi üzerine pompayı inşaat alanının ortasına kurmak zorunda kaldığını, inşaatın ortasına pompanın kurulması üzerine ilk mikser betonun boşaltıldığını, ikinci mikserin henüz yarısındayken elektrik akımının pompanın bom kısmını çekmesi sonucu büyük bir ses çıktığını, sesin duyulması ile ivedi bir şekilde pompayı çektiğini, bunun üzerine müteveffanın yere yığıldığını, atfı kabil herhangi bir kusurunun bulunmadığını, elektrik direkleri ve telleri müteveffanın abisine ait tapulu arazinin içerisinde olup, bu direkler ve teller tamamen usule ve mevzuata aykırı bir şekilde arazi içerisinde bulunduğundan kazanın meydana geldiğini, asıl kusurun diğer davalıya ait olduğunu, davacıların daha önce ... Hazır Beton şirketine karşı açtığı maddi ve manevi tazminat davası sonucunda arabulucuk görüşmeleri sonrası müteselsil sorumluluk kapsamında şirketten istenen maddi ve manevi tazminatı aldıklarını, ... Hazır Beton Şirketi ile olan müteselsil sorumluluk kapsamında istenen tazminat miktarının ödendiğini, bu şekilde tekrar tazminat istemenin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket; müteveffaya iş güvenliği eğitimi verilmediğini, işe giriş sağlık raporunun olmadığını, kişisel koruyucu donanımların sağlanmadığını, meydana gelen kazadan işi yapan işverenin sorumluluğunun bulunduğunu, beton dökme pompasının idaresinde bulunduğu diğer davalı ...'ın hiç bir tedbir almadan gelişigüzel çalışma yaptığı kamera görüntüleri ve olay yeri fotoğraflarından tespit edildiğini, bu durumda işverenle birlikte sorumluluğun ... Beton Şirketi ile diğer davalı ...'a ait olduğunu, müteveffanın abisi tarafından 24.06.2019 tarihinde dağıtım şirketine verilen dilekçede direklerin ya da hattın can ve mal güvenliği açısından tehlike arz ettiğine dair ibare ile inşaatın ne zaman yapılacağına dair bir bilginin yer almadığını, meydana ölüm ile dağıtım şirketinin elektrik dağıtım faaliyeti arasında doğrudan illiyet bağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 17.02.2021 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak; müteveffanın abisi Kasım Akın'ın ve davalı ...'ın ayrı ayrı %35, ... firmasının %25, müteveffanın %5 oranında kusurlu olduğu, davalı şirketin kusurunun bulunmadığının belirtildiği, bu rapor doğrultusunda alınan aktüerya bilirkişisi raporuna göre yapılan hesaplama sonucu davanın kısmen kabulü ile davacılardan baba ... için 38.517,41 TL, anne Salihata için 77.648,21 TL, eş Melek için 419.218,22 TL, çocuk Cemre için 49.121,60 TL, çocuk Yasin için 61.787,56 TL, çocuk Eslem için 63.419,81 TL olmak üzere toplam 709.712,81 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, davalı şirket aleyhine açılan davanın reddine, davacılardan ... ve Salihata için ayrı ayrı 10.000'er TL, davacı ... için 15.000 TL, davacılar Cemre, Eslem ve Yasin için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; davanın şirket yönünden reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığınca Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesince alınan raporlarda ve Erzurum'dan alınan iki bilirkişi raporunda davalı şirket %10 kusurlu iken son raporda davalı şirkete kusur verilmediğini, dosya arasında bulunan 4 adet bilirkişi raporunda davalı şirket kusurlu iken 5 inci raporda kusurlu bulunmadığını, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden davalı şirket yönünden davanın reddedildiğini, davalı şirkete yazılan müzekkereye verilen cevapta 12.07.2017 ve 28.05.2018 tarihinde bakım ve onarım yapıldığını ancak bir sonraki periyodik bakımın kazadan ve son bakım tarihinden tam 2 yıl sonra ancak deplase işlemi şeklinde yapıldığını, düzenli periyotlarla bakım yapılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun elektrik direklerine ait fotoğraflar ile keşif mahallinde dinlenen tanık beyanları hiç dikkate alınmadan hazırlandığını, kaza anında elektrik direkleri inşaat sahası olan arazinin içinde olduğu halde kazadan sonra direklerin yaklaşık 6 metre geriye çekildiğini, direklerin üstünde asılı bulunan ve en altta bulunan 3 adet elektrik iletkeni kazadan sonra mevcut yerlerinden daha yukarılara çıkarılıp bağlandığını, dağıtım şirketlerinin elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliği gereği bakım ve özen borcunu gerektiği şekilde yerine getirip getirmediğini, olabilecek tehlikeleri düşünerek gerekli düzenlemeleri yapıp yapmadığının irdelenmesi gerektiğini, buna ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 13.11.2019 tarihli 2018/7589 E., 2019/9124 K. sayılı ilamının içtihat niteliğinde olduğunu, davalı şirketin kusuru bu kadar aşikar iken Mahkemenin bu davalı yönünden davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırılık oluşturduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, toplanan delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesinin kararı gerekçesinin ve yerinde olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda desteğin ölümünden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

2. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, Türk Borçlar Kanunu tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

3. Türk Borçlar Kanunu'nun 71 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur." Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki illiyet bağının kesilmiş olmasıdır.

4. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

5. Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

5. Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

6. Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Uygun illiyet bağı ancak, üç halde kesilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusurudur.

7. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5 inci maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

8. Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."

9. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27 nci maddesine göre; "Tesislerinve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir." düzenlemeleri yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, 28.06.2019 tarihinde müteveffanın abisine ait arsada yürütülen inşaat çalışmalarında davacıların desteğinin beton dökme borusunu tuttuğu sırada borunun arazide bulunan elektrik direklerine çarpması sonucu meydana gelen kazada elektrik çarpması nedeniyle yaralanıp kaldırıldığı hastanede 06.07.2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 17.01.2021 tarihli bilirkişi raporunda, arsa sahibi tarafından direk ve enerji nakil hattının inşaat sahası içerisinden kaldırılması için 24.06.2019 tarihinde müracaat edildiği, arsa sahibine cevabın 02.07.2019 tarihinde bildirilerek deplase işleminin program dahilinde yapılacağının belirtildiği, mevcut durumda enerji nakil hattının yatay ve düşey mesafelerinin Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğine uygun olduğu, inşaat beton döküm aşamasında enerji kesilmesi talebinde bulunulmadığı, davalı şirketin arsa sahibine deplase edileceği bilgisi vermesi ve beton döküm aşamasında ise enerji kesilmesi yönünde bir girişimi olmadığından mevcut hattın inşaat başlanılmadan önce yönetmeliğe uygun olmasından dolayı olayda davalı şirketin kusurunun olmadığı mütalaa edilmiş, 10.07.2020 tarihli bilirkişi raporunda da direklerin geçiş güzergahında, direklerin dikildiği arazinin kamulaştırmasının yaptırılmadığı belirterek %10 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun davalı şirket yetkililerince düzenlenen tutanağın nazara alınarak hazırladığı, direklerin geçiş güzergahında direklerin dikildiği arazinin kamulaştırmasının yaptırılıp yaptırılmadığı hususuna değinilmediği ve davalı ... şirketinin kusursuz sorumluluk kapsamında yer alan tehlike sorumluluğuna ilişkin hiçbir değerlendirmeye yer verilmediği, bu yönüyle bilirkişi raporunun dava konusu olay içeriğine uygun ve hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlilikte olmadığı anlaşılmıştır.

4. Bu kapsamda davalı ... şirketinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği gereği bakım ve özen borcunu gereği gibi yerine getirip getirmediği, olabilecek tehlikeleri düşünerek gerekli denetimleri yapıp yapmadığı, ilgili Yönetmeliğe göre, davalı ... şirketi yönünden bir ihlal söz konusu olmasa dahi ağır özen yükümlüğü gereği meydana gelen olaydaki sorumluluğunun değerlendirilmesi gerekecektir.

5. O halde İlk Derece Mahkemesince, davalı ... şirketinin meydana gelen olayda kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumlu olduğu gözetilerek, davalı ... şirketi açısından tehlike sorumluğuna ilişkin değerlendirmeler içeren, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/679, Karar No: 2010/1697, Tarih: 10.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/679 E.  ,  2010/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanığın ...... mevkiinde bulunan 302 nolu parsele, ...........köyü'ne ait yol ve dere yatağına, ve köyaltı mevkiinde bulunan yol ve dere yatağına tecavüz suçlarından beraatine, köy tüzel kişiliğine ait meraya tecavüz suçundan hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanığın beraatine ilişkin hükümlerin istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanığa 299 nolu mera parseline tecavüzden dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş katılan temsilcisi ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/102, Karar No: 2013/1033, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/102 E.  ,  2013/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kazancılı Köyü 159 ada 4 parsel sayılı 2478,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kargir bir katlı ev ve fındık bahçesi niteliğiyle 159 ada 1 ilâ 8, 11 ilâ 13 nolu parsellere uygulanan 10.10.1947 tarih 70 cilt, 121 sahife, 36 sıra, 07.03.1966 tarip 193 cilt, 41 sahife, 53 sıra, 12.01.1968 tarih 208 cilt, 74 sahife, 76 sıra, 07.11.1975 tarih, 263 cilt, 74 sahife, 34 sıra, 12.01.1968 tarih, 208 cilt, 76 sahife, 82 sıra, 19.10.1978 tarih, 286 cilt, 50 sahife, 104 sıra sayılı tapu kayıtları dayanak alınarak ... adına tesbit edilmiştir. Yargılama sırasında ... mirasçılarına karşı husumet yaygınlaştırılmıştır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; temyize konu dosyada görüşüne başvurulan orman mühendisi bilirkişi ... ... Kul tarafından 16.07.2007 havale tarihli raporda, çekişmeli taşınmaz üzerinde orman ağacı niteliğinde olmayan, dikimle getirilen, bakım yapılarak yetiştirilen ve meyve veren kültür bitkilerinden olan 25-30 yaşlı fındık plantasyonları ile kaplı olduğu, ayrıca, kestane cinsi orman ağaçlarının dağınık şekilde bulunduğu humus bakiyesi gibi teknik bulgulara rastlanmadığı, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarında yeşil renkli orman alanında kaldığının belirtildiği, yine temyiz aşamasında aldırılan 26.07.2012 havale tarihli ek raporunda ise, davalı parsel ve etrafında geniş yapraklı orman ağaçları rumuzunun görüldüğü, meyve bahçesi rumuzuyla gösterilen yerin davalı parsele uzak olduğu rapor edilmiş ise de, çekişmeli parsel ile sınır komşusu bulunan 159 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan 2007/12 esas 2008/111 karar sayılı temyiz istemi sonucu Dairece 03.03.2011 gün 2011/652-2058 sayı ile onanan dosya ile daha önce Dairece temyiz incelemesi yapılan 159 ada 1, 7, 12, 13, 28 ve 29, 160 ada 3, 161 ada 1, 2 ve 9 ile 162 ada 7 sayılı parseller hakkında Orman Yönetimince açılan davalar arasında rapor veren Orman Yüksek Mühendisi Bilirkişiler Prof. Dr. Ertuğrul Bilgili, Doç, Dr. Şağdan Başkaya ve ... Ayaz tarafından düzenlenen raporlarda memleket haritalarındaki yeşil rengin meyve ağaçlarından kaynaklandığı ve memleket haritasında meyve ağacı sembolü bulunduğundan parsellerin orman sayılmayan alan olarak nitelendirildiği anlaşılmakla, çekişmeli taşınmazın niteliği ve özel mülkiyete elverişli bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ve yakın veya bitişik parseller hakkında bir birbiri ile çelişecek şekilde hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

O halde, mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.