muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2001/110, Karar No: 2001/141, Tarih: 14.02.2001

İşyerinin genel müdür vekili olan davacının işyerinin selameti için işverenin menfaatlerini koruyabilmek amacıyla iyiniyetli olarak askeri birlik ve ibadet yerlerine çimento, kömür ve hurda malzeme yardımında bulunduğunun kabulü gerekir. Davacı bu yardımları yaparken tutanaklarla durumu tesbit ettirmiş, gizli bir eylemde bulunmamıştır. Bu bağışlar nedeniyle bir menfaat temin ettiğide iddia edilmemiş, bu konuda hiçbir kanıtta sunulmamıştır. Genel müdür vekili olan davacının işyeri üst düzey yöneticisi olarak, işyerinin menfaatini gözeterek kamu kuruluşlarına, işyerinin kapasitesine göre çok cüzi sayılacak bağışlarda bulunması doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayacak bir eylem olarak kabul edilemez. Bu tür bağışlara yönetim kurulunun yetkili bulunduğuna dair bir belgede dosyaya sunulmuş değildir.

Yukarıda açıklandığı gibi işverenin feshi 1475 sayılı Yasanın 17/2-d maddesine uygun düşmemektedir. Zira fesih en ağır cezadır. Yıllarca en ufak bir cezaya maruz kalmayan davacının ard niyete dayanmayan, menfaat teminine matuf olmayan anarşinin yoğun olduğu olağanüstü bölgede bulunan işyerinin itibarını ve güvenini korumaya matuf olduğu gözlenen davranışlarının en ağır ceza ile tecziyesi yasal düzenlemeye uygun düşmediği gibi adalet ilkeleri ile de bağdaştırılamaz. Eylem bir cezayı gerektirse bile bu fesih olmamalıdır.

İşverenin haklarını kullanırken adil davranması gerekir. M.K.2.maddesi hükmü gereği her kes haklarını kullanmakta hüsniniyet kaidelerine riayetle mükelleftir. Bir hakkın sırf gayri izrar eden suistimalini kanun himaye etmez.

Açıklanan bu nedenlerle davacının ihbar ve kıdem tazminat isteklerinin kabulü gerekirken, mahkemece yazılı şekilde reddi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 14.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17020, Karar No: 2017/3237, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17020 E.  ,  2017/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14212, Karar No: 2023/11121, Tarih: 14.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14212 E.  ,  2023/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2013/218 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2013/218 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.09.2022 tarihli ve 2020/10264 Esas, 2022/9405 Karar sayılı kararı ile; ".. yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a)Gerekçeli kararın başlık kısmına "10.04.2012" olan suç tarihinin, maddi hata sonucu "26/03/2012" olarak yazılması,b)Sanıklar Erkan ve Sezgin hakkında, 31.05.2012 tarihinde işledikleri iddia edilen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 06.06.2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2014 tarih ve 2013/121 2014/172 sayılı kararı ile sanık ... yönünden TCK'nın 188/3, 4, 39/2-c, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.240 TL adli para cezasına; sanık ... yönünden TCK'nın 188/3, 4, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezasına hükmedildiği ve söz konusu hükümlerin temyiz edilmeksizin sanık ... yönünden 08.09.2014 tarihinde; sanık ... yönünden ise 04/09/2014 tarihinde kesinleştiği; temyize konu dosya yönünden ise sanıklar hakkında, 10.04.2012 tarihli eylem nedeni ile “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan, 13.05.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, bu haliyle belirtilen suç tarihleri arasında hukuki kesintinin oluşmadığı ve suç tarihleri arasındaki süre de nazara alınarak hüküm verilerek kesinleşen ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2014 tarih ve 2013/121 - 2014/172 sayılı dosyasının getirtilerek bu dosya içine konulması ve incelenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanıkların hukukî durumlarının belirlenmesi, belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması, c)Hükümden sonra 24.11.2015 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242

sayılı Kanunla yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

sayılı Kanunla yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli, 2022/312 Esas ve 2023/79 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 1. Sanık ... hakkında, suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 6 gün adli para cezasından, kesinleşen hükümde yer alan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezasının mahsubu ile 4 yıl 8 ay 7 gün ek hapis cezasına hükmedilmesine, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkı gözetilerek, neticeten bozma öncesi belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına ve hak yoksunluklarına ; 2. Sanık ...'in suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 6 gün adli para cezasından, kesinleşen hükümde yer alan 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezasının mahsubu ile 1 yıl 6 ay 22 gün ek hapis cezasına hükmedilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, sanıklarda iştirak iradesi bulunmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine, 2. Eylemin "Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;

Dosya kapsamında yer alan iletişimin tespiti kararları ve tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları, uzmanlık raporları ile sanıkların aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde;

Bozma sonrasında incelenmek üzere dosya içine konulan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/172 Karar sayılı dosyasında sanıklar hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümler yönünden yapılan değerlendirmede, 31.05.2012 tarihinde sanık ...'in, diğer sanık ... aracılığı ile tanıştığı temyiz dışı sanık Suat'tan temin ettiği 3 paket halinde 152,8 gram

Bozma sonrasında incelenmek üzere dosya içine konulan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/172 Karar sayılı dosyasında sanıklar hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümler yönünden yapılan değerlendirmede, 31.05.2012 tarihinde sanık ...'in, diğer sanık ... aracılığı ile tanıştığı temyiz dışı sanık Suat'tan temin ettiği 3 paket halinde 152,8 gram

metamfetamin ve üzerinde taşıdığı 2 paket halinde 1 gram eroini araçla naklederken yakalandığı olayda; sanık ... hakkında suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezasına; sanık ... hakkında ise suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezasına hükmedildiği tespit edilmekle; temyize konu ve kesinleşmiş dosyalardaki suç ve iddianame tarihlerine göre, eylemler arasında hukukî kesintinin bulunmadığı, suç tarihleri arasındaki süre dikkate alındığında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği;

Temyize konu 10.04.2012 tarihli olayda, hakkında ayrıca "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dava açılıp hüküm kurulan dava dışı Samet'te 1.920 gram toz esrarın ele geçtiği; dosyada yer alan iletişimin tespiti tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları göz önüne alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü onanarak kesinleşen temyiz dışı sanık Erol'un sanık ...'dan üçüncü kişilere satmak için talep etmesi üzerine, sanık ...'ın, uyuşturucu madde tedarik etmek için hakkındaki mahkûmiyet hükmü onararak kesinleşen temyiz dışı sanık Mehmet ile irtibat kurduğu, temyiz dışı sanık Mehmet'in, uyuşturucu madde tedarikçisi olan sanık ... ile bağlantı kurduğu, satış bedelini Erkan ve Erol'a bildirdiği, aralarındaki anlaşmayı sağlayarak alışveriş için 09.04.2012 tarihinde sanıklar Erkan, Sezgin ve temyiz dışı sanık Erol'un buluşmalarını sağladığı, yapılan fiziki takipte temyiz dışı sanık Erol'un buluşmadan sonra elinde görülen krem renkli üzerinde yeşil çiçek motifi bulunan orta boy poşetin, bir gün sonra 10.04.2012 tarihinde yapılan fiziki takip sırasında, önce temyiz dışı sanık Erol'un, ardından sanık ... ve temyiz dışı sanık Erol'un otobüse bindirmek üzere otogara götürdükleri dava dışı Samet'in elinde görüldüğü ve aynı gün yapılan aramada esrarın söz konusu poşet içinde ele geçtiği anlaşılmakla, sanıklar Erkan ve Sezgin'in temyiz dışı sanıklar ve dava dışı Samet ile iştirak halinde "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediklerinin sabit olduğu;

31.05.2012 tarihli eylem nedeniyle kesinleşen hükümler ve 10.04.2012 tarihli eylem dikkate alınarak bozma sonrası kurulan hükümlerde;

31.05.2012 tarihli eylem nedeniyle kesinleşen hükümler ve 10.04.2012 tarihli eylem dikkate alınarak bozma sonrası kurulan hükümlerde;

Sanık ... yönünden, suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyuşturucu miktarına ve aynı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre alt sınırdan ceza tayin edildiği, kesinleşen hükümde suç konusunun eroin olması nedeni ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 1/2 arttırım yapıldığı, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla eylem işlendiğinden zincirleme suç hükümlerine göre

1/4 oranında arttırım ve ardından 1/6 oranında takdiri indirim yapıldığı, belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 6 gün adli para cezasından, kesinleşen hükümdeki 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası mahsup edildiğinde, 4 yıl 8 ay 7 gün ek hapis cezasına hükmedildiği, söz konusu cezanın, aleyhe temyiz olmadığından sanığın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakları korunarak bozma öncesi belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine karar verildiği,

Sanık ... yönünden suç tarihi itibari ile lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyuşturucu miktarına ve aynı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere öre alt sınırdan ceza tayin edildiği, kesinleşen hükümde suç konusunun eroin olması nedeni ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 1/2 arttırım yapıldığı, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla eylem işlendiğinden zincirleme suç hükümlerine göre 1/4 oranında arttırım ve ardından 1/6 oranında takdiri indirim yapıldığı, belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 6 gün adli para cezasından, kesinleşen hükümdeki 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezası mahsup edildiğinde, 1 yıl 6 ay 22 gün ek hapis cezasına hükmedildiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli kararın başlık kısmında suç tarihlerinin "10.04.2012" yerine, "2012 yılı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ... hakkında bozma ilamına uyularak kurulan hükümde belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 6 gün (1 gün karşılığı 20,00 TL'den 120,00 TL) adli para cezasından, kesinleşen hükümdeki 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası mahsup edildiğinde belirlenen 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası (5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası) uyarınca, aleyhe temyiz olmadığından, sanığın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakları korunarak, bozma öncesinde verilen "4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası" olarak infazına karar verilmesi gerekirken, "4 yıl 2 ay hapis" cezası olarak infazına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanıklar arasında iştirak iradesinin varlığına ilişkin takdirinde bir

isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli ve 2022/312 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13563, Karar No: 2019/1839, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13563 E.  ,  2019/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7003, Karar No: 2008/9778, Tarih: 08.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7003 E.  ,  2008/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.