muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10138, Karar No: 2016/1345, Tarih: 09.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/10138 E.  ,  2016/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu, katılan vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtaya temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek yanıltılması nedeniyle katılan vekilinin gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde vermiş olduğu dilekçesinin süresinde yapılmış temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6480, Karar No: 2012/29791, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6480 E.  ,  2012/29791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacının ise ihbar tazminatı, ve avans alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ücretin düzensiz ve geç ödendiğini, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını ve işyerinde müdür olduğu halde itibar edilmediğini, çalışma koşullarının olumsuz olduğunu iddia ederek ... sözleşmesini kendisi feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret ve izin ücreti, alacaklarının davalıdan tahsilinin istemiştir.

Davalı işveren, davacının 1.000 TL ücretle çalıştığını ve kendisine ödenenlere göre talep ettiğinden daha fazla avans borcu olduğunu iddiaların gerçek olmadığını koşulları oluşmayan alacak taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosyadaki belge ve bilgilere bilirkişi raporuna göre işverenin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda hükme esas alınan hesap raporunda, ücret, meslek odasının belirlediği 3.500,00 TL ile davalı iddiası gibi 1.000,00 TL esas alınarak seçenekli olarak alacaklar hesaplanmıştır. Davacının emekli mühendis ve müdür olarak işyerinde çok uzun süreden beri çalışmasına göre davalının iddia ettiği ücretten daha fazla bir ücretle çalışması gerektiği bilinecek durumdadır. Kaldı ki banka hesap ekstresine göre davacıya yapılan son dönem ödemeleri 1.000,00 TL üzerinde ve en son ayda 1.730,00 TL ödendiği görülmektedir. Davacı elden ayrıca para ödendiği iddiasında bulunmadığına göre, mahkemece banka hesap ekstreleri dikkate alınmak suretiyle belirlenecek ücrete göre hesap yapılması gerekirken yüksek ücrete göre hesaplanan alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1386, Karar No: 2015/6870, Tarih: 13.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1386 E.  ,  2015/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/09/2014 tarih ve 2014/60-2014/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının mudilerinden dava dışı ....'nin sahibi olduğu çek defterinden 9508476 ve 0207570 no'lu çeklerin yetkili hamili olduğunu, bu kapsamda çekleri davalının yasal sorumluluğunu tahsil etmek için ibraz ettiğinde çekteki imzanın şubelerindeki imza ile örtüşmemesi nedeniyle ödeme taleplerinin reddedildiğini, hesap mudilerinin çek üzerine sahte imza attığı düşüncesi ile yaptıkları şikayette çeklerdeki imzanın mudinin vekaletnamesine sahip olan kişiye ait olduğunun kesinlik kazandığını, davalının sorumluluğunda olan tutarı öderken mudisine ulaşıp çeklerdeki imzanın doğru olup olmadığını kontrol etmek zorunluluğunun bulunduğunu, davalı bu zorunluluğu yerine getirirken çeklerdeki imza yetkili kıldığı vekiline ait olmasına rağmen bu hususu tespit etmeden kolay yolu seçerek ödeme talebini reddettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin ödeme ret tarihi olan 31.12.2012, 1.045,00 TL'nin ödeme ret tarihi olan 21.2.2013 tarihinden itibaren işleyecek 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 3/7-b maddesi uyarınca günlük binde 3 gecikme cezası ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeklerin karşılıksız olduğu için değil, keşideci imzası tutmadığı için ödenmediğini, dolayısıyla müvekkilinin 5491 sayılı Yasa'nın 3/3 maddesi uyarınca ödemekle yükümlü olduğu bir tazminatın bulunmadığını, dava dışı keşidecinin bazı çekler üzerinde bulunan imzaların kendisine ait olmadığını ve imzasının bulunmadığı çekleri ödememelerini söylediğini, müvekkilinin kendisine bildirilen muhtemel bir suistimal ya da dolandırıcılık durumuna ilişkin tedbirli davranmak zorunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 3/3 maddesi gereğince muhatap bankanın süresi içerisinde ibraz edilen ve karşılığı bulunmayan her bir çek yaprağı için çeklerin ibraz tarihleri dikkate alındığında 1.000,00 TL ve 1.045,00 TL ödemekle yükümlü olduğu, dava konusu çeklerin süresinde ibraz edildiği ve karşılıklarının muhatap bankaca ödenmediği dikkate alındığında, davacı hamil tarafından her bir çek yaprağı için muhatap bankadan talepte bulunulabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.045,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26096, Karar No: 2025/8073, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26096 E.  ,  2025/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/815 E., 2022/1223 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3459, Karar No: 2019/8650, Tarih: 07.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/3459 E.  ,  2019/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili davada, davanın taraflarının müteveffa Yusuf Bilgin’in mirasçıları olduğunu, murislerinin ölümünden sonra, ...... Köyü ....Mevkii 25.000 metrekare alanlı 43 parsel numaralı tarla; ...... köyü 22.600 metrekare alanlı 496 parsel numaralı zeytinlik; ...... Köyü 13.000 metrekare alanlı 493 parsel numaralı taşınmazların mirasçılarına intikal ettiğini, tarafların bu taşınmazların hisse devri, anlaşma ve taksimi amacıyla 04.01.2001 tarihli ve yazılı anlaşma tutanağı imzaladığını, bu tarihten beri ise anlaşma tutanağına konu taşınmazları anlaşmada belirtilen paylaşım çerçevesinde kullandıklarını, anlaşma tutanağında imzası olan ...’nin sonradan vefat etmesi nedeniyle onun mirasçılarının davada taraf gösterildiğini açıklayarak bahsi edilen 43, 493 ve 496 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve taksim sözleşmesindeki gibi hisseler oranında davacıların adlarına tescile karar verilmesini, davalılardan bahsi geçen sözleşmenin içeriğinde anlaşmaya aykırı davranmaları nedeniyle, anlaşma gereğince paylaşım için gerekli tapu işlemlerinden kaçınılması halinde kaçınan taraf yönünden ödenmesine karar verilen ceza-i şart niteliğindeki 5.000,00 TL miktarlı tazminatın, herbir davalıdan ayrı ayrı tahsili suretiyle toplam 20.000,00 TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekili ise savunmasında davacı tarafın davaya dayanak yaptığı anlaşma tutanağının muris ...’nin mirasçılarının tümünün imzasını taşımadığından geçerli olmadığı, mirasçılardan müteveffa ...’nin sözkonusu anlaşmaya katılmadığını, belgede ona izafe edilen imzanın sahte olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tapu İptali ve tescil talebinin kabulüne; tazminat talebinin ise reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mirasçılar arasında miras taksim sözleşmesine dayanan tapu iptali- tescil ve tazminat istemine ilişkindir

1. Bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, tapu İptali ve tescil talebinin kabulüne; tazminat talebinin ise reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mirasçılar arasında miras taksim sözleşmesine dayanan tapu iptali- tescil ve tazminat istemine ilişkindir

1. Bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, tapu iptali ve tescil talebine konu taşınmazlardan 43 numaralı parselin 22000/25000 hissesinin ve 496 parsel numaralı parselin ise tam hissesinin malikinin muris ... olduğuna, 493 parselin tam hissesinin ise Gülsüm Bilge adına kayıtlı olduğuna, dosyadaki veraset ilamına göre ...’nin 25.07.1986 tarihinde vefat ederek geriye mirasçı olarak Eşi ..., çocukları ve ...’yi bıraktığına, Nüfus kayıtlarına göre bunlardan ...’nin 08.11.1997’de,... 18/05/1996’da ve ...’nin ise 07.06.2003’de vefat ettiğine, dosyada bulunan ve davacı tarafın taleplerine dayanak yaptığı 04.01.2001 tarihli, ‘hisse devir ve anlaşma ve taksim tutanağıdır’ başlıklı belgede ..., ..., ..., ..., ..., nın ve hazirun sıfatıyla Avukat .....nın imzalarının bulunduğuna, miras taksim sözleşmesinin yapıldığı 04.01.2001 tarihinden dava tarihine kadar Mahkemenin belirlediği gibi dava konusu taşınmazların taraflarca sözleşmeye uygun şekilde kullanıldığı, anılan miras taksim sözleşmesinin geçerli olduğu anlaşıldığına göre, bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece reddedilen kısım olan 20.000,00 TL. miktarındaki tazminat talebi yönünden davada kendilerini vekille temsil ettiren bir kısım davalılar ..., ... ve ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmaması doğru değildir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30482, Karar No: 2017/12175, Tarih: 06.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/30482 E.  ,  2017/12175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından aralarında imzalanan 2009 tarihli protokol gereği ceza-i işlem uygulandığını, protokolün 6.3.3 maddesi gereği hakedişlerinden 7.209,78 TL mahsup edildiğini, işlem haksız olduğundan iptali gerektiğini ayrıca dava açılmadan önce yürürlüğe giren ve lehe olan 2012 protokolünün uygulanmasını için kuruma başvurduğu halde bu talebinin reddedildiğini iddia ile 7.209,78 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, uygulanan ceza-i işlemin iptali ve mahsup edilen cezanın faizi ile birlikte tahsili talebine ilişkin olup, davacı, sahibi olduğu eczane ile davalı kurum mensuplarına ilaç temin ettiğini, davalı tarafından kendisine haksız olarak 7.209,78 TL ceza uygulandığını beyanla işlemin iptaliyle mahsup edilen paranın faizi ile iadesini istemiş, davalı ise sözleşmenin ilgili maddelerinin haklı olarak uygulandığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, yargılama sırasında vefat eden hastaya ait iki ayrı reçetedeki imzaların farklı olduğu, hastanın müfettiş nezninde verdiği ifade tutanağı altındaki imzanın bu imzalardan da farklı olduğu, imza nitelik olarak basit olmayıp, hastanın ölmeden önce verdiği son ifadede ilaçları almadığını söylediği de dikkate alınarak davalı kurum tarafından uygulanan cezanın yerinde olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı, yargılama sırasında 2012 protokolünün uygulanmasınıda talep etmiş olup mahkemece bu doğrultuda da değerlendirme yapılması gerekmektedir. 2012 yılı eczane protokolüne ek protokolün 7.maddesi ile 1.2.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve ceza-i şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle ceza uygulanmış olan işlemler konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.' hükmü getirilmiştir. Bunun yanında 2012 protokolü ile birlikte 2016 da yürürlüğe giren protokolünde ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerindede durulmalıdır. Mahkemece, tüm bu hususlar üzerinde durulmamıştır. O halde mahkemece, tarafların tüm delilleri incelenerek, 2012 ve 2016 protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10017, Karar No: 2016/10306, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10017 E.  ,  2016/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 23.maddesi uyarınca ... İli ... İlçesi ... Köyü 302 parsel sayılı taşınmazın geri alımı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Kanununun 23.maddesinin 4. fıkrasında aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek ilgili maddenin diğer düzenlemelerinin buna göre uygulanacağının belirtildiği, aynı amaç doğrultusunda kamulaştırılan taşınmazların bir kısmında kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılması durumunda 23. madde doğrultusunda davacıların geri isteme hakkının doğmayacağı, davalı idarenin karar aldığı .... Toplu Konut Projesi kamulaştırma işlemi kapsamında .... Köyünden toplam 543 parselin kamulaştırıldığı, aynı hukuki sebebe dayalı olarak aynı taleple farklı parseller için açılan ve Dairemizce daha önce incelenerek karara bağlanan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/276 Esas-2015/62 Karar sayılı ve 2014/277 Esas-2015/63 Karar sayılı dosyalarında yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporlarında davaya konu kamulaştırma işlemi doğrultusunda yapılmış olan dosyalarda davalı konumda bulunan taşınmazların 1200 m batısında .... konutları, 450 m doğusunda ... Konutlarının bulunduğunun belirtildiği, dosyadaki yazışmalar üzerine gönderilen bilgi ve belgelerden kamulaştırma kararı doğrultusunda birtakım işlemlerin yapılmış olduğu anlaşıldığına göre açılan davanın kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılmış olması gerekçesiyle reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu 23.maddede öngörülen bir ve beş yıllık hak düşürücü sürelerin dolmuş olması sebebiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıda açıklanan gerekçeyle, gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.