muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/327, Karar No: 2011/9313, Tarih: 22.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/327 E.  ,  2011/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2009 tarih ve 2008/598-2009/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, müvekkili ile şirket ortakları arasında ailevi nedenlerle husumet doğduğunu, diğer hissedarların müvekkilini şirketten dışladıklarını, 05.10.2006 tarihinde yapılan toplantıda müvekkilinin var gösterilerek sermaye artırımı kararı alındığını, ancak müvekkilinin bu toplantıdan haberdar edilmediğini, söz konusu toplantının TTK'nun 538. maddesinde öngörülen şekilde yapılmadığı için usulsüz olduğunu, sermaye artırımı kararının ortakların mesuliyetini artıran kararlardan olduğunu, bu nedenle ittifakla alınmasının gerektiğini, sermayenin 50.000 TL'den 500.000 TL'ye yükseltilmesinin MK'nun 2. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, 05.10.2006 tarih 2006/1 sayılı sermaye artırımı kararı ile 06.06.2008 tarih 2008/1 sayılı sermaye hisse dağılım kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kurula katıldığını, tüm pay sahiplerinin hazır bulunması ve hiçbir ortağın itiraz etmemesi halinde TTK'nun 538/son maddesi gereğince çağrı yapılmasının gerekmediğini, davacının sermaye artırımı kararına muhalif kalmadığını, şirket sermayesinin artırımı kararının MK'nun 2. maddesine aykırı olduğu iddiasının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin anonim şirket olarak faaliyet gösterdiği, davacının şirket ortağı olduğu, 05.12.2006 tarihli genel kurulun TTK'nun 370. maddesi uyarınca toplandığı, şirket sermayesinin artırılmasına oybirliği ile karar verildiği, 06.12.2006 tarihinde yönetim kurulunun toplanarak başkan ve üye seçimini yaptığı, sermaye artışı dikkate alınarak ortakların taahhüt ettiği payların belirlendiği, davacının da bu yönetim kurulunda hazır bulunduğu, şirket tarafından alınan kararların 20.12.2006 tarihinde ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı, 25.04.2007 tarihinde şirketin tür değiştirerek limited şirket olduğu, yeni şirketin sermayesinin önceki gibi 500.000 TL olarak belirlendiği, 05.12.2006 tarihli sermaye artırımı kararının daha sonra düzenlenen esas mukavele ile benimsendiği, iptali istenen 06.06.2008 tarih 2008/1 sayılı kararın yönetim kurulu kararı niteliğinde bulunduğu, sermaye oranlarının belirlenmesine etkili olmadığı ve ortaklar kurulu kararına ihtiyaç gösterdiği, bu niteliği itibariyle iptal davasının konusu yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalı limited şirketin ortaklar kurulunun TTK'nun 538. maddesine aykırı olarak toplandığını ve şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini ileri sürerek 05.10.2006 ve 06.06.2008 tarihli kararların iptalini istemiştir. Ancak, davalı 10.04.2007 tarihine kadar anonim şirket statüsünde olup, bu tarihte nevi değiştirerek limited şirket statüsünü kazanmıştır. İptali istenen 05.10.2006 tarihli karar da davalının anonim şirket statüsünde olduğu dönemde alınan ve sermaye artışına yönelik yönetim kurulu kararıdır. Anonim şirketlerde, yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin karar verme yetkisi bulunmadığından, mahkemece de benimsendiği üzere davacının iptal isteminin 05.12.2006 tarihinde davalı şirketin genel kurulunda aynı konuda alınan karara yönelik olduğu kabul edilmelidir. Söz konusu genel kurul, TTK'nun 370. maddesi gereğince toplanmış olup, anılan madde uyarınca anonim şirketin çağrısız toplanabilmesi için şirketin tüm ortaklarının genel kurulda bulunmaları ve bunların herhangi bir itirazda bulunmamış olmaları gerekir. Bu şartlara uyulmaması halinde genel kurulda alınan kararlar batıl olacaktır. Somut olayda, davalı şirketin tüm ortaklarının katılımı ile genel kurulunun toplandığı ve iptali istenen kararı aldığı savunulmuş ve bu genel kurula davalının da katıldığını gösterir hazirun cetveli ibraz edilmiştir. Davacı, dava konusu kararın alındığı genel kurula katılmadığını ve dosyaya ibraz edilen hazirun cetvelinin altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece söz konusu hazirun cetvelindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, mahkemece iptali istenen 06.06.2008 günlü kararın yönetim kurulu kararı niteliğinde bulunduğundan iptal davasının konusu olamayacağı kabul edilmiş ise de, yasada limited şirketin organları arasında yönetim kurulunun sayılmadığı, bu durumda iptali istenen kararın ortaklar kurulu kararı olduğu kabul edilerek, buna göre alınan kararın iptalinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yönetim kurulu kararının iptal davasının konusu olamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenle da bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4779, Karar No: 2024/5429, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4779 E.  ,  2024/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede, ilk tesis kadastro çalışmaları 1973 yılında yapılıp kesinleşmiştir. Bu çalışmalarda taşınmaz, orman sınırı dışında olduğu ve kimsenin kullanımında olmadığı gerekçesiyle tespit dışı bırakılmıştır. 2020 yılında, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun (3402 Sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Bodrum ilçesi, ... Mahallesi, 232 ada 60 parsel sayılı taşınmaz hakkında 27.02.2020 tarihli kadastro tutanağı düzenlenerek, 276,11 m² yüzölçümüyle, tarla vasfı ile belgesizden Hazine adına tespit edildiği; tutanağın edinme sebebinde ... ... oğlu ...'ın 20 yılı aşkın zamandan bu yana nizasız ve aralıksız olarak kullandığı, natamam yapının 1995 yılında yapıldığı ve davacıya ait olduğu açıklanarak, beyanlar hanesine "Bu parsel üzerindeki natamam yapı ... ... oğlu ...'a (TCKN:...) aittir." şeklinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca muhdesat şerhi yazıldığı, kadastro çalışma sonuçlarının 05.11.2020 ila 07.12.2020 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi sınırları içinde orman kadastro çalışmaları ise ilk olarak 1966 yılında yapılıp kesinlemiştir. 09.11.2015 tarihinde ise evvelce orman olarak sınırlaması yapılmış olan yerlerde aplikasyon ve orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ile tüm bu ormanların 2/B uygulamasına başlanarak, 24.09.2018 tarihinde tamamlanmış ve 24.09.2018 de ilan edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi sınırları içinde orman kadastro çalışmaları ise ilk olarak 1966 yılında yapılıp kesinlemiştir. 09.11.2015 tarihinde ise evvelce orman olarak sınırlaması yapılmış olan yerlerde aplikasyon ve orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ile tüm bu ormanların 2/B uygulamasına başlanarak, 24.09.2018 tarihinde tamamlanmış ve 24.09.2018 de ilan edilmiştir.

Davacı vekilinin dava dilekçesinden özetle; Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi 232 ada 60 parsel sayılı taşınmazda 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi kapsamında tespit çalışması yapıldığını, taşınmazın 20 yılı aşkın süreden beri davacının nizasız ve fasılasız olarak zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, davacının taşınmazı imar ve ihya ettiğini, 1973 yılında yapılan ilk tesis kadastrosu çalışmaları sırasında orman tahdit hattının dışında kalan ve hiç kimsenin kullanımında olmayan yerlerden olduğunu, davalı Hazine adına yapılan kadastro tespitine itirazın kabulü ile taşınmazın müvekkil adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ve dava konusu Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi 232 ada 60 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "taşınmazın tarım dışı arazi özelliğinde olduğu, taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyetin ekonomik açıdan mümkün olmadığı, zemindeki kayalık yapının ancak iş makineleriyle ıslah edilebilir nitelikte olduğu, üzerinde en az 29 yıl önce yapılmış, tuğla ile örülü, sıvasız, natamam tek odalı bir yapı bulunduğu, yapının dağ yamacının düzleştirilerek, kayanın kırılarak, kırılmayan kısmın yapı içine alınarak yapıldığı, keşifteki beyanlarda yapının eskiden ahır olarak sonraları ise hayvan otları koymak için depo olarak kullanıldığı bildirilmiş ise de belirtilen şekildeki zilyetliğin mülkiyetin kazanımı için yeterli bir zilyetlik olmadığı, davacının davasına dayanak imar ihya ve tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl aralıksız, nizasız, malik sıfatıyla zilyetlik şartlarının gerçekleşmediği, kadastro tespit tarihi itibariyle davacı yararına TMK'nun 713/1 ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen mülkiyeti kazanım koşullarının oluşmadığı ve davalı Hazine adına yapılan kadastro tespitinde hata bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesindeki gerekçelere göre, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17367, Karar No: 2016/8775, Tarih: 12.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17367 E.  ,  2016/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, senede istinaden başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, senetteki keşide ve vade tarihi ile lehdar kısmının sonradan gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğini, borcun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davacı ile davalı ...'ın senedin tanzim tarihinde evli oldukları, davalı ...'ın senedi karı koca arasındaki güven ilişkisi nedeniyle ve davalı ...'ın işlettiği eczanenin işlerinde kullanılmak ve ecza deposuna verilmek üzere davacıya verdiği, davacının senedi ne ecza deposuna teslim ettiği ne de davalı ...'a iade ettiği, senedi saklayarak boşandığı eşi aleyhine kullanma yolunu tercih ettiği, senet tarihinde karı koca olan taraflar arasında alacak borç ilişkisinin bulunmadığı, diğer davalı ...'ın da davalı ...'ın sahibi bulunduğu eczanede çalıştığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zamanaşımına uğrayan bonoya dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Bono ve bononun zamanaşımına ilişkin hükümler 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 4. maddesinde taraflardan biri tacir olmasa bile bu Kanun'da düzenlenen hususlara ilişkin davaların ticari dava sayıldığı açıkça hükme bağlanmış olup, dava 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesi hükmünün yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra açılmıştır. Anılan Yasa hükmüne göre; ''Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.'' Görev, kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece yargılamanın her safhasında kendiliğinden gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, ticari davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olmadığı, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17588, Karar No: 2021/7335, Tarih: 10.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17588 E.  ,  2021/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOVANCILAR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararıyla birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına dair kararın aynı zamanda bilinen son adresi olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi kapsamında çıkarılarak "muhatabın tanınmıyor olması nedeniyle" tebligatın muhtara teslim edildiği, dolayısıyla Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kararının usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle TCK’nın 191/4. maddesinde yer alan, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanık hakkında düşme karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11408, Karar No: 2020/758, Tarih: 20.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11408 E.  ,  2020/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2676, Karar No: 2014/4686, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2676 E.  ,  2014/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/616

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.1.2000-31.12.2001 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak dinlenen tanık beyanlarının davacının çalışma süreleri yönünden net ve somut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 21.8.2000 tarihinden 2001/2. döneme kadar bir kısım çalışmalarının E..E.. Belediyesi Tanzim Satış Hizmetleri Gıda Sanayi ve Pazarlama AŞ tarafından, bir kısım çalışmalarının da diğer davalı T..Koll. Şti. tarafından bildirildiği, dinlenen bordro tanıklarının beyanlarından davacının bir süre Eyüp Belediyesinde sekreter olarak çalıştığının bildirildiği ancak işe giriş çıkış tarihlerinin net olarak ortaya konulmadığı gibi çalışmanın sürekli mi kesintili olduğu hususlarının da açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan çalışmanın belediye işyerinde sekreter olarak geçtiği iddiası karşısında, belediye başkanı, müdür gibi yetkili kişiler dinlenmeksizin sonuca gidildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, hizmet tespitine yönelik davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan araştırma genişletilerek, çalışmanın geçtiği yer Belediye olmakla, nizalı dönemde Belediye'de çalışmış şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerin dinlenip, gerekirse şirket kayıtları getirilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı tespit edilip, davacının çalışmasının sürekli olup olmadığı hususları da açıklığa kavuşturulup toplanan deliller doğrultusunda karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.03.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.

Ş