muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6291, Karar No: 2024/11129, Tarih: 02.10.2024

1-Bank Asya'da hesap hareketlerinin rutin nitelikte olduğuna, talimatla para yatırmadığına, yatırılan paraların kredi kartı borcunun ödenmesi için yapıldığına,

2-Sgk ve sendika üyeliğinin delil niteliğinin bulunmadığına, lehe hususların dikkate alınması gerektiğine, AİHM kararlarını dikkate alınması gerektiğine,

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmişDairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de mevcut cari hesabı üzerinde yaptığı bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken olgu ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/311 Esas, 2019/1939 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17674, Karar No: 2009/26266, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17674 E.  ,  2009/26266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27119, Karar No: 2015/11908, Tarih: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27119 E.  ,  2015/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise; tüm yönlerden temyiz edilmekle temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiş, ön inceleme aşamasında da nafaka ve tazminat talebinde bulunmamıştır. Davalı, ayrıca cevap dilekçesi ve delillerini sunması için talebi üzerine verilen süreye rağmen süresi içerisinde sadece delil listesi sunmuş, herhangi bir talepte bulunmamıştır. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra 13.10.2014 tarihli davanın esasına ve tanık beyanlarına ilişkin dilekçesi ile yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davacı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Davalının bu talebi savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK.md.175), maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK.md.174/1-2) hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.06.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/35864, Karar No: 2013/35493, Tarih: 21.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35864 E.  ,  2013/35493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile mağduru yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine göre basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması, TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14333, Karar No: 2011/5043, Tarih: 19.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14333 E.  ,  2011/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-İncelenmesine gerek görülen, davalı şirketin ticaret sicilindeki adresinin ve dava tarihinden itibaren yetkililerinin kimler olduğunun Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odasından getirtilerek dosya arasına alınması,

2- Şirket aleyhine açılacak davalarda şirket temsilcisinin gösterilmesi zorunlu olmadığı gibi şirkete yapılacak tebligatlarda da şirket temsilcisinin gösterilmesi zorunlu değildir. Hükmün davalı şirkete daha önce şirket temsilcisi olmadığını belirten ...’ye doğrudan Tebliğat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür.

Tebligat Kanununun 35/son fıkrasında muhatabın daha önce tebliğ yapılan adresinin değiştirilmesi değil, değiştirildiği için tebliğ yapılamayıp, tebliğ evrakının iade edilmesine yol açan adres sebebiyle Tebligat Kanununun 35/2-3.fıkralarının uygulanması öngörülmüştür. Bu durumda; dava dilekçesinde gösterilen adres, 35/son maddede belirtilen kurum ve kuruluşlardan birine verilen adres ile aynı olduğu takdirde ve bu adrese çıkarılan tebligatın tebliğ edilemeden dönmesi halinde tebligat, Tebligat Kanununun 35/son fıkrası uyarınca Tebligat Kanununun 35/2-3 maddeleri hükümlerine göre yapılır. Bu durumda hükmün davalı şirketin Tekirdağ Ticaret ve Sanayi odasınca bildirilecek adresine yukarıda belirtilen ilke doğrultusunda yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/693, Karar No: 2024/8596, Tarih: 03.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/693 E.  ,  2024/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1359 Esas, 2023/1326 Karar

HÜKÜM : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2021/113 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, men'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan redddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin ... AVM'de bulunan satış mağazasında davacı şirketin tanınmış "..." markasını izinsiz olarak 35. sınıfta yer alan mağazacılık hizmetlerinde kullandığının tespit edildiğini, bu durumun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davalı yanın mağazacılık sınıfı olan 35. sınıfta "..." markasının kullanımını haklı kılabilecek herhangi bir tescilinin bulunmadığını, davacı şirket dışında hiç kimsenin "..." markasını mağaza ismi olarak tabelasında kullanma hakkının bulunmadığını, davacı şirketin 35.08 (yeni 35.05) sınıfındaki marka tescillerinin kapsamının 2011 yılı öncesindeki sınıf tebliğleri uyarınca bütün mal ve hizmetleri kapsadığını, davalı yanın 35. sınıfta tescilli herhangi bir "..." markası olmadığı gibi kendisi ile grup şirketi olduğu düşünülen dava dışı ... Mutfak Eşyaları Ltd. Şti.’nin de "..." ibareli marka tescillerinin çoğunlukla 08. ve 21. sınıfları kapsadığını, bu firmanın mağazacılık alanında hiçbir marka tescilinin bulunmadığını davalının mağaza tabelasında kullandığı markanın davacı şirket markasıyla neredeyse birebir aynı olduğunu ve iltibas yaratacak kadar benzediğini, davalının kullanımında kırmızı renk yerine altın rengi kullanılmasının da benzerliği ortadan kaldırmaya yeterli olmadığını, davalının kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini ve men'ini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının dava dışı ... Mutfak ... Ltd Şti'nin kardeş şirketi olduğunu ve dava konusu kullanımlarının kardeş şirketinin marka tesciline dayandığını, anılan şirket adına tescilli "..." ibareli markaları muvafakati ile yasal olarak kullandığını, davalının ... AVM’deki mağazasında "..." markalı ürün dışında herhangi bir marka altında ürün satmadığını, davalının yasal olarak kullandığı "... "markalarının 07, 08, 11, 21 sınıflarda tescilli olduğunu, davalının kullanımının davacı yanın 35/05 sınıfta tescilli markalarına tecavüz oluşturmadığını, bir marka altında üretilen malların satımı için ilgili emtia sınıfında yapılan tescilin yanı sıra bir de 35/05 alt grubunda tescil yaptırılması zorunluluğunun bulunmadığını, üretilen malın satımının 35/05 alt grubuna giren bir hizmet olmadığını, bir ticari işletme bünyesi içinde üretilen ürünlerin satılmasının, zaten işletmesel faaliyetin doğal sonucu olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; her ne kadar davalının dava konusu kullanımı ile davacının mesnet markalarının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi arasında benzerlik bulunsa da, davalının dava konusu kullanımın gerçekleştiği mağazasında sadece dava dışı grup şirketine ait "..." markalarının tescilli olduğu malları sattığını, başkaca markalı ürünlerin satılmadığını, davalının bu kullanımının davacı markalarının tescilli bulunduğu, 35/5 sınıf mağazacılık hizmeti olarak nitelenemeyeceğini, davacının dayanak markalarını davalı kullanımının gerçekleştiği ve grup şirketi olan dava dışı şirketin "..." markalarının koruma kapsamında bulunan züccaciye ürünlerinin satışında kullandığını da ispat edemediği, açıklanan nedenlerle somut olayda davalıya ait "..." ibareli markasal kullanımların, davacıya ait "..." ibareli markalarla iltibas tehlikesi oluşturmadığı, yine davacıya ait "..." markalarının tanınmışlığından haksız avantaj sağlama, onun itibarını lekeleme ya da ayırt ediciliğini zedeleme olgularından birinin somut olayda mevcut olmadığı, davalıya ait markasal kullanımların dava dışı grup şirketin muvafakati ile gerçekleştiği ve davaya konu mağazada yer alan "..." ibareli tabelanın aynı zamanda "..." ürün markalarının fonksiyonlarını yerine getirdiği, davalıya ait markasal kullanımların davacıya ait marka haklarını ihlal etmediği gibi haksız rekabet de oluşturmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının kardeş şirketi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmayan dava dışı şirket ... Mutfak Eşyaları Ambalaj İnşaat İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 8. ve 21. sınıf mallar yönünden tescilli "... "ibareli markaların sahibi olduğu, davalının dava konusu "..." ibareli kullanımlarının anılan dava dışı şirketin izni dahilinde bulunduğu, her ne kadar dava dışı kardeş şirketin "..." ibareli markaları 35 sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden tescilli olmasa da ticari bir malı üreten işletmenin ürettiği malı satmasının işin doğası gereği ve ticari faaliyetinin zorunlu bir sonucu olduğu, malı üreten işletmenin aynı zamanda o malı satmak için ayrıca 35. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden de markasını tescil ettirmesine gerek bulunmadığı, davalının tabelasında ve iş evraklarında "..." ibaresini kullandığı mağazasında, "..." markalı 8. ve 21. sınıfta yer alan malların satışını yaptığı, davacının dayanak markalarının ise 35. sınıfta yer alan genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli bulunduğu, anılan markalarını 8 ve 21. sınıf mallar yönünden kullandığının da iddia ve ispat edilmediği, diğer taraftan davalının dava konusu "..." ibareli kullanımlarının davacının dayanak markalarına da yaklaşmadığı bu itibarla dava konusu kullanımların davacının marka hakkına tecavüz ve haksız hakbet oluşturmadığı anlaşılmakla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5966, Karar No: 2020/2729, Tarih: 01.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5966 E.  ,  2020/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı ile ilgili tebliğ işleminin, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın bilinen en son adres yerine doğrudan MERNİS adresine yapılmasının usulsüz olmasının yanında; tebliğ edilen kararda, sanığa erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 12.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği için, kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.