muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15945, Karar No: 2015/17310, Tarih: 30.09.2015

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16747, Karar No: 2018/15900, Tarih: 01.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16747 E.  ,  2018/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, katılana yönelik söylemiş olduğu "Vallahi yakarım o dükkanı" ile ''Hakkımı almadan yakanı bırakmayacağım'' şeklindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan, takibi şikayete bağlı sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi gereğince sanığa mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan Kasten Yaralama suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp

./..

.2.

yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SY
Yargıtay — Esas No: 2011/1450, Karar No: 2011/5979, Tarih: 18.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1450 E.  ,  2011/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kullar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 154/167 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine vekili ile Kullar Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekilleri dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 11000 m2 yüzölçümlü taşınmazın vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, içerisinde armut ağaçlarının yer aldığını, armut ağaçlarının ve taşınmaza ektiği ürünlerin gelirlerinden yararlandığını, miras bırakan ...’ün 1948 yılında vefat ettiğini, yapılan rızai taksim sonucu 1750 m2’lik yerin vekil edenine düştüğünü belirterek dava konusu yerin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin köy merası olduğunu, köy boşluğu niteliğinde görülen bu yerin futbol sahası olarak kullanıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, teknik bilirkişiler Ümit Kılcı ve ...’ın 22.3.2010 tarihli raporlarına ekli krokide A harfi ile işaretli 1459 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile armut bahçesi niteliğiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı taraflarından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım ve imar-ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince tescil davasıdır.

Keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi ...31.3.2010 tarihli raporunda; taşınmaz üzerinde teraslama yapıldığını, tahmini 50-55 yaşlarında 7 adet armut ağacı yetiştirilmek suretiyle tarım arazisi olarak kullanıldığını, 10 yaşlarında 1 adet armut çögürü ile 1 adet zeytin ağacı bulunduğunu, yaklaşık olarak 10-12 yaşlarındaki delice üzerinde üç yıllık aşılanmış zeytin ağacı olduğunu, taşınmazın geriye kalan kısımlarında hiçbir şekilde tarımsal üretim amacıyla kullanımının söz konusu olmadığını ve arazinin işlenmediğini, taşlık ve kayalık olduğunu tespit ettiğini açıklamıştır. Taşınmazın belirlenen bu niteliğine göre dava konusu yerin imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihyaya ilişkin tüm olumlu ve olumsuz koşulların tespit edilmesi zorunludur. Bunun dışında Hazine savunmasında dava konusu yerin köyün merası; köy muhtarı ise, bu yerin köy boşluğu olduğunu ileri sürdüklerine göre somut olayda kadim ve tahsisli mera araştırmasının da yapılması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2012/7926, Karar No: 2014/1378, Tarih: 29.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7926 E.  ,  2014/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/309519

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2008/671 (E) ve 2010/530 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 28/09/2010 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32095, Karar No: 2015/3644, Tarih: 05.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32095 E.  ,  2015/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın işyerinde çıkan kavga nedeni ile müşterileri ile yaşadığı arbede esnasında elindeki sopa ile olaya müdahale eden kolluk görevlilerine ait aracın arka camını kırarak kam malına zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın inkara yönelik savunması ile bu savunmayı destekleyen tanık beyanları ve kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanakta sanığın elindeki sopa ile ...'e vurmak isterken yanlışlıkla polis aracının camını kırdığının belirtilmesi karşısında kasten işlenebilen kamu malına zarar verme suçunun unsurlarının oluştuğuna yönelik sanığın savunmasının aksinini ispatlar herhangi bir delil elde edilmediği gözetilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7714, Karar No: 2014/702, Tarih: 04.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7714 E.  ,  2014/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/296-2013/442

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkil bankanın müflis İzmir ... Fabrikaları A.Ş.'den alacaklı olduğunu, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.07.2008 tarih ve 2007/618 Esas, 2008/454 Karar sayılı ilamı ile borçlu şirket hakkında iflâs kararı verildiğini, 70.655.937,56 TL nakit ve 1.197.953,40 TL gayrinakit alacaklarının iflâs masasına kaydedildiğini, ancak daha sonra iflâs kararının bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda 02.12.2010 tarih ve 2009/722 Esas, 2010/610 Karar sayılı ilam ile yeniden iflâs kararı verildiğini, bu kez 02.12.2010 tarihi itibariyle alacağın iflâs masasına kaydı için yapılan başvurunun bozmadan önce düzenlenen sıra cetvelinin geçerliliğini koruduğundan bahisle reddedildiğini, ancak Yargıtay bozma kararı ile birlikte iflâsın açılmasının neticelerinin sona erdiğini, bu nedenle ret kararının hatalı olduğunu ileri sürerek, 70.655.937,56 TL nakit ve 1.197.953,40 TL gayrinakit alacaklarının masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; iflasın açılmasından sonra 10.03.2009 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçi bankanın talep ettiği alacak miktarının tamamının kabul edilerek kaydedildiği, sonrasında Yargıtay tarafından Ticaret Mahkemesi'nce verilen iflas kararının bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda 02.12.2010 tarihinde yeniden iflasın açılmasına karar verildiği, bunun üzerine düzenlenen şikayete konu 16.03.2012 tarihli ek sıra cetvelinde, şikayetçi bankanın 120.586.870,27-TL alacak kayıt talebinin 48.911.449,31-TL'sinin rüçhanlı, 824.530,00-TL'sinin şarta bağlı olarak kabul edildiği, 70.655.937,56-TL rüçhanlı alacak ve 1.197.953,40-TL şarta bağlı alacağın ise, daha önce kesinleşen sıra cetveli ile kabul edilmiş olduğundan reddedildiği, daha önce yapılan 10.03.2009 tarihli sıra cetvelinin geçerli kaldığı, işbu sıra cetvelinin ek olarak düzenlendiğinin belirtildiği, 10.03.2009 tarihli sıra cetveli kesinleşmiş olup, 16.03.2012 tarihli şikayete konu sıra cetvelinin ek sıra cetveli olarak düzenlendiği, şikayetçinin alacağın sırasına ya da miktarına bir itirazı bulunmadığı, şikayete konu sıra cetvelinde bir miktar alacağının reddedilmiş olmasının reddedilen kısmın daha önce düzenlenen ve geçerliliğini koruyan sıra cetveline kaydedilmiş olmasından kaynaklandığı, şikayetçinin herhangi bir hak kaybının olmadığı, talep ettiği tüm alacak miktarının sıra cetvelinde ve ek sıra cetvelinde kabul edildiği, İflas Müdürlüğü işleminde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1727, Karar No: 2024/7000, Tarih: 02.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1727 E.  ,  2024/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1081 E., 2023/222 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/545 E., 2022/74 K.

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin vakıf evladı olduğunu iddia ettikleri üst soyları ... oğlu ...'den dolayı .../...'te kurulu ve tescilli bulunan Mazbut Rakka Valisi ... Paşa Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; vakfın vakfiyesinde kız erkek ayrımı yapılmadığı, vakfın utekasından olup aynı zamanda mütevellisi olan ve 1929 yılında vefat eden binbaşı ... Bey ile davacının murisi ...'in kimlik bilgilerinin uyumlu olduğu, davacının murisi ... ...'nın kız evlat olması rağmen galleye müstehak vakıf evladı olarak kabul edildiği gerekçesiyle davacının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş; hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Mazbut vakıf; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde, bu Kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulan ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanun'un 6 ve 7 nci maddelerinde ise mazbut vakıfların ... tarafından yönetilip temsil edileceği, Kanunun (5737 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla, bu Kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır. Uygulamada bu dava, vakıflarda evladiye davaları, vakıf evladı ya da galleye müstehak evlat olduğunun tespiti davası şeklinde isimlendirilmiştir. Belirtmek gerekir ki vakıf evladı kavramı daha çok, vakfedenin çocukları ya da alt soyundan gelenler için kullanılan bir kavram olup, vakfedenin akrabaları ya da vakıftan yararlanan ismi ile belirtilmiş kişileri kapsamamaktadır.

Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma hakkı olan, yani vakfeden ile soy bağı olan ya da soy bağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda, galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Davacı ile vakfeden arasında soybağı kuruluyor ise davacının vakfın evladı olduğu, vakfiyede öngörülen galle fazlası için öngörülen şartların davacı yönünden mevcut olması halinde ise galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğuna karar verilmesi gerektiği, başka bir deyişle vakfiyede galle fazlası için öngörülen şartların davacı yönünden mevcut olmaması halinde sadece vakıf evladı olduğunun tespiti ile yetinilmesi gerekecektir.

Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir. Dolayısı ile idarenin (... veya Mülhak Vakıf Yönetiminin) tek taraflı olarak evlat listesine yaptığı dayanaksız bir kayıt yeterli olmayıp, açıkça galle fazlasını almaya hak kazanıldığını gösterir bir mahkeme ilamına dayalı olarak vakıf evlat listesine eklenen kişiler, daha sonra açılacak vakıf evlatlığı davalarında kesin hüküm olmasa da güçlü delil olarak değerlendirilebilecektir.

Bu genel açıklamalar sonrası eldeki davada; vakfiyede, "Hayatda olduğumca vakf-ı mezkurun gallesini kendim tasarruf ve tamir ve termim ve bi-iradetillahi Teala dâr-ı bevâri terk ve dar-ı karara rıhlet ve intikal eyledikden sonra evladı ve evlad-ı evladı batnen ba'de batnin ve karnen ba'de karnin tasarruf ve müddet-i tasarruflarında evladımın aslahı mütevelli ve gailesinden ta'mir ve termim ve fazlasını zükur inası âkil ve baliğ ve fevt olanlarının hisseleri hayatda olanlarına intikal ve mutasarrıf olub el-iyazu billahi Teala evlad ve evladım ba'de'l-inkıraz utekamdan halen hazinedarım ... Bey ... ve silahdarım ... bin ... ve ... ve ... ve ... ve ... ve ... ve yirmi neferden mütecaviz ma'lumu'z-zat ve mahsuru'l-aded-i sair utekamdan eyledikleri inde'l-iktiza vech-i şer'î üzre müsbet olanlar tasarruf ve malik olub i'tak eylediklerim dahi vakf-ı mezburede dahil olub nevbet-i tasarruflarında utekamdan aslahı mütevelli olub gallesinden ta'mir ve termim ve fazlasını ekil ve tasarruf eyleyeler ve asıl utekalarım fevt ve münkariz oldukdan sonra oğulları ve oğullarının oğulları batnen ba'de batnin ve karnen ba'de karnin tasarruf edüb kezalik aslahı mütevelli ola el-iyazu billahi ... oğulları dahi ba'del-inkıraz zikr olunan vakf zevcem ...-zat ... merhum ... hazretlerinin medine-i mezburede bina ve vakf eyledikleri mekteb-i şerifin evvelen ta'mir ve termim ve fazlasından mekteb-i mezburda ta'allüm üzre olan sibyana beher sene yüzer akçe mütevellisi yedi ile verilüb fazlasını muallim-i sıbyan olanlar mutasarrıf olub her gün ba'de'l-asr gerek sıbyan gerek muallim üçer İhlas-ı ... tilavet ve sevabını ruh-ı Resulullah aleyhü's-selama ihda eyleyeler" şeklinde ifade edilerek galle fazlasına yönelik vâkıfın evladları açısından kız erkek ayrımının yapılmadığı ne var ki utekaların fürûsu yönünden oğul kavramının kullanılarak kız çocuklarının kapsam dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan idari karar ile vakfedenin iradesine aykırı karar alınması da vakfedenin iradesini ortadan kaldıramayacağından, davacının galle fazlasına hak edemeyeceği anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince, davacının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğu yönündeki istemin reddi ile sadece vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerledirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi