muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6686, Karar No: 2022/2403, Tarih: 24.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6686 E.  ,  2022/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.02.2021 tarih ve 2020/341 E- 2021/186 K. sayılı kararın davalı temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.06.2021 tarih ve 2021/712 E- 2021/736 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; iş mahkemesinde açılan davada verilen ara karar ile Nisa Makine Deri Aksesuar Tekst. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyası için dava açmak üzere taraflarına süre verildiğini belirterek Nisa Makine Deri Aksesuar Tekst. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı; terkin işlemlerinin usulüne uygun olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, davanın zaman aşımına uğradığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava dışı şirketin usulüne uygun olmayan şekilde terkin edilidiği ve bu sebeple davalının yargılama giderlerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Nisa Makine Deri Aksesuar Tekstil Turizm İnşaat Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin Ankara 13. İş Mahkemesi'nin 2019/140 Esas sayılı dava dosyası ve işlemleri ile sınırlı olmak üzere ihyasına karar verilmiş, karara karşı davalı kurum vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; TBB Kanunu uyarınca Ticaret Odası kaydının silinmesi nedeniyle ticaret sicilinden terkin olunan şirketlerin ihyasının TTK'nın Geçici 7. maddesinde sayılan tadadi hallerden olmadığından terkin işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu, bu sebeple 5 yıllık sürede açılması şartının bulunmadığı, davalı ...'nün 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesinde öngörülen usul ve şartlar gerçekleşmeden ihyası istenen şirketi ticaret sicilinden re'sen terkin ettiği, davacının dava dilekçesinde iş mahkemesi dosyasıyla sınırlandırma olmaksızın şirketin ihyasına karar verilmesini talep ettiği gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Ankara ...'nün 210374 sicil nosunda kayıtlı iken terkin edilen Nisa Makine Deri Aksesuar Tekstil Turizm İnşaat Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına, karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin tescil ve ilan için Ankara ...'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3251, Karar No: 2019/4987, Tarih: 05.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3251 E.  ,  2019/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vek. Av ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 13.06.2019 gün ve 2018/1049 esas ve 2019/847 karar sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece davacının temyiz dilekçesinin ve istinaf mahkemesi kararının davalıya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış olup, bu adrese daha önce usulünce yapılmış tebligat bulunmadığı gibi bu adresin neye göre tespit edildiği anlaşılamamıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.” hükmü düzenlenmiş olup, 28. maddesinde de “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır.” hükmü bulunmaktadır. UYAP sisteminde davalının yurt içi ikametgah adresi olarak görünen “Merkez, Sivas” adresine tebligat yapılmasına dair dayanağın tespit edilmesi, dayanak yoksa davalının mernis adresinin araştırılarak, tespiti halinde bu adrese, tespit edilememesi halinde Tebligat Kanunu’nun 28. maddesine göre ilanen tebligat yapılması gerektiği hususları dikkate alınarak, davalıya gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz ve cevap süresi beklendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40395, Karar No: 2018/24741, Tarih: 19.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/40395 E.  ,  2018/24741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : ... 24. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalılar vekilleri tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin dava dışı Türkiye Elektrik İletim A.Ş’den ihale ile aldığı yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde ... Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak, değişik tarihler arasında ve değişik illerde çalıştığını, yevmiye ile çalıştıklarını, yapılan işin zor ve nitelikli olması nedeniyle davacının ücretinin yüksek olduğunu, işveren belgelerinde ücretlerinin eksik gösterildiğini, bir kısım ücretinin ödenmediğini, ...’nın asıl işveren, ...’un alt işveren olarak alacaklarından sorumlu olduğunu, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, hafta tatili ve ubgt günlerinde çalışılmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, akdin davalılar tarafından haksız ve geçersiz feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ile ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili; davacının kendi işçileri olmadığını, işçilerin yüklenici şirketin işçisi olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, ücretinin yazılı kayıtlarda görünen miktar olduğunu, tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haklı olmadığını, iddia edilen çalışma gün ve saatlerinin dayanaksız olduğunu, davacının yıllık izin alacağı talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, ... tarafından taahhüt edilen enerji nakil hattı direklerinin “alt montaj, üst montaj ve iletken çekimi” işlerinin yapımının muhtelif tarihlerde imzalanan alt yüklenici sözleşmesi ile anahtar teslimi olarak şirket tarafından üstlenildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, davacının tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının başka firmalar nezdinden de aralıklarla çalıştığını ve çalışmaların bir yıllık süreyi tamamlamadığını, davacının herhangi bir nedenle fazla çalışmasının bulunmadığını, diğer firmalar bünyesinde çalışmaları bakımından bir yıllık süresi bulmadığından yıllık izin ücreti talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta sonu ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı tarihler arasında ve farklı bölgelerde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosyada dinlenen tanık beyanlarından çalışma saatlerinin doğu ve batı bölgelerinde yaz ve kış farklılık gösterdiği, mevsim şartlarına göre bazı aylar çalışma yapılmadığının ifade edildiği görülmektedir. Doğu ve batı bölgelerinde çalışma sürelerinin mevsim şartlarına bağlı olarak farklılık gösterdiği bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca yaz ve kış döneminde aynı sürelerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının, yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı bölgelerde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın her yerde aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Doğru sonuca ulaşabilmek için davacının çalışma yaptığı tarihlerde nerelerde çalışma yaptığı taraflardan da sorulmak sureti ile ve gereken yerlerden varsa belgeler getirtilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek tespit edilmeli, davacının çalışma yaptığı yerlerde çalışma yaptığı tarihlerdeki hava durumu ve mevsim koşulları gözetilmeli ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6263, Karar No: 2020/3386, Tarih: 25.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6263 E.  ,  2020/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 2014/174 esas 2016/590 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 2017/431-2017/366 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket tarafından işletilen hastanede bademcik ameliyatı olduktan sonra hemşire tarafından yapılan hatalı enjeksiyon sonucunda siyatik sinir zedelenmesi oluştuğunu, bu nedenle bedensel zarar oluştuğu gibi maddi ve manevi zarara da uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlekte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, ... personeline ve talimatı veren ilgili hekime her hangi bir kusur izafe edilemeyeceğine yönelik adli tıp kurumu raporu ile Üniversite öğretim görevlileri tarafından oluşturulan bilirkişi kurulundan alınan rapor hükme esas alınarak ravanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

SONUÇ: Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/473, Karar No: 2005/530, Tarih: 28.09.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/15-473 E.  ,  2005/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi |

| **Günü** | : | 16.12.2004 |

| **Sayısı** | : | 530-678 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “*Tasarrufun iptali* ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 9.10.2003 gün ve 2002/274 E, 2003/706 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 18.06.2004 gün ve 2004/1713 E, 3439 K. sayılı ilamı ile,

*(...**Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.*

*Davanın açıldığı Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesince davacının Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu olması ve fon kapsamında kalan bankalara ilişkin davalarda Asliye 1.Ticaret Mahkemesinin görevlendirilmesi sebebiyle devir kararı verilmiştir.*

*Gerçekten, 4389 sayılı Bankalar Yasası’nda değişiklik yapan Yasanın 14.maddesinin 5.fıkrasının (d) bendinde fona devredilen bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılan davaları görmekte belli mahkemeler görevlendirilmiştir. İlk mahkemenin devir kararı vermesi bu sebebe dayalıdır.Ancak, hemen belirtilmelidir ki bu devir kararı teknik anlamda bir yetkisizlik kararı olmayıp yasadan kaynaklanan zorunluluk sebebiyle verilen bir karardır.İlk mahkemenin devir kararı teknik anlamda yetkisizlik kararı sayılamayacağından, burada HUMK.nun 193.maddesindeki 10 günlük sürenin uygulanma olanağı da yoktur.*

*Mahkemece dava dosyası kendisine devredildiğinden devreden mahkemenin yerine geçerek davayı kaldığı noktadan devam edilerek bir hükme varılması gerekirken, devir kararı nitelendirilmesinde yanlışa düşülerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya uygun düşmemiştir.*

*Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,**28.9.2005 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17908, Karar No: 2013/19781, Tarih: 30.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17908 E.  ,  2013/19781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yolcu kapsamında bulunmayan muavin olan sanık ...'ün Gümrük Müsteşarlığının Yolcu İşlemlerine İlişkin Usul ve Esasları Açıklayan 1 Seri Numaralı Tebliğinin 23 .maddesi uyarınca sadece zati ve hediyelik eşya muafiyetinden yararlanabileceği, aynı gün Ülke'den giriş ve Ülke'ye çıkış yapması sebebiyle hediyelik eşya getiremeyeceği ve muafiyet kapsamında getirebileceği eşyadan fazla eşya getirmesinin kaçakçılık fiilini oluşturacağı, muafiyetten yararlanamayan muavinin başkaları adına muafiyetten yararlanmış gibi göstererek yurda kaçak eşya sokmasının kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve diğer sanıkların hukuki durumunun da bu hale göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin; sanıkların eyleminin 5607 sayılı Yasanın 6/1.maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Yasanın 3/1.maddesinde yazılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar ittihazı,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53787, Karar No: 2014/3374, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53787 E.  ,  2014/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/247-2011/550

DAVA :Davacı, bakım tazminatı ile tazminatın işlemiş olan faiz alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde ETİB mesul teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı ile işlemiş faiz alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fiili olarak tesis kontrol teknisyeni olarak çalıştığı ve bakım işinde çalışmadığından bakım tazminatına hak kazanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ETİB başteknisyeni unvanına sahip olduğundan bakım tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde fiilen bakım işinde çalışmayan davacının toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bakım tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Doysa içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının etib mesul başteknisyeni olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım ve arıza işlerinde çalışmayıp Kırşehir İşletme Müdürlüğünde yüksek gerilim altında bulunan sayaçlarının okunması görevinde çalıştığını belirtmiştir. Doysa içindeki görev kağıtlarında dilekçe kontrolü ile eğitim işlerinde çalışma yaptığı belirtilmiştir. Yine davacı tanıkları da davacının sayaç değişikliği, sayaçların bağlantısını yapma, akım trafoları testini yapma (oran testi yapma), aylık belli periyodlarda iller arası enerji alışverişi için gerekli olan endeks (sayaç okuması) okumasını yapma ve protokolleri düzenleme işinde çalıştığını açıkça beyan etmiştir. Davalı işyerinde uygulanan İTİS’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ETİB Başteknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup, bakım onarım işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı İTİS’in uygulandığı Menderes EDAŞ da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının ETİB teknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından, ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar dairemizce onanmıştır (Dairemizin 12.3.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K.).

Davacının kadro unvanının ETİB mesul teknisyeni olmasına karşın fiilen arıza, onarım ve bakım işinde çalışmadığı anlaşıldığından mahkemece davacının bakım tazminatı ile işlemiş faiz alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.