muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3133, Karar No: 2020/1286, Tarih: 12.02.2020

Davalı ... vekili, davada müvekkiline husumet düşmediğini, müvekkilinin davalı şirketin dışarıdan atanan müdürü olduğunu, dava konusu genel kurul kararlarında imzasının olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın şirkete karşı açılması gerekli ve yeterli olduğundan şirketin ortağı ve müdürü davalı ...’ün ve şirketin dışarıdan atanan müdürü davalı ...'un pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı, davalı şirket yönünden ise 06.06.2013 tarihli çağrısız olağanüstü genel kurul toplantı tutanağında davacı %50 pay sahibi ... adına atfen atılan imzanın sahte olduğu tespit edilmiş ise de, davaya konu edilen 06.06.2013 tarihli genel kurul kararına dayanılarak düzenlenen imza sirküleri gereğince, davacıya Türkmenistan’da şirketin işlerini yürütmesi için vekaletname düzenlendiği ve davacının bu vekaletnameyi kullanarak işlemler gerçekleştirdiği, davacının müdür seçimine ilişkin 06.06.2013 tarihli genel kurul kararlarını bilmediği yönündeki iddiasının, uzun süredir bu kararların uygulanmasına sessiz kalması ve hatta bu kararlara dayanılarak kendi adına çıkartılan vekaletnameleri kabul edip, kullanması nedeniyle TMK'nın 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği ve çelişkili davranış yasağına aykırılık oluşturduğu, diğer dava konusu 10.07.2014 tarihli genel kurul toplantısında ise davacı adına kaşe imza kullanıldığı, aslolanın genel kurul toplantılarında ıslak imza kullanılması olduğu, dava konusu genel kurula davacının bizzat katıldığı ve bu toplantı tutanağını kaşe imzası ile imzaladığına dair tanıkların bilgi ve görgüsünün olmadığı, davacının başka bir genel kurulda kaşe imzasının bulunmadığı, dolayısıyla davalı şirkette % 50 pay sahibi olan davacı ortağın 10.07.2014 tarihli genel kurul toplantısına katılmadığı, kaşe imzanın ise geçerli kabul edilmesinin söz konusu olmadığı, davacının bu toplantıda alınan kararları benimseyen herhangi bir işleminin de bulunmadığı gerekçeleriyle, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacının davalı şirket hakkındaki davasının ise kısmen kabulü ile, davalı şirketin 10.07.2014 tarihli genel kurul toplantısında alınan tüm kararların batıl olduğunun tespitine, 06.06.2013 tarihli genel kurulda alınan kararların batıl olduğunun tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; 06.06.2013 tarihli genel kurul toplantısının çağrısız olarak yapıldığı, çağrısız genel kuruldan söz edilebilmesi için ise, bütün pay sahiplerinin veya temsilcilerinin hazır bulunması ile pay sahiplerinin toplantıya ve karara itiraz etmemiş olmaları gerektiği, çağrısız genel kurulun unsurlarının bulunmaması halinde, alınan kararların yok hükmünde olacağı, ancak davaya konu edilen 06.06.2013 tarihli genel kurul kararına dayanılarak düzenlenen imza sirküleri gereğince, davacıya Türkmenistan’da şirketin işlerini yürütmesi için vekaletname düzenlendiği ve davacının bu vekaletnameyi kullanarak işlemler gerçekleştirdiği gözönüne alındığında, davacının müdür seçimine ilişkin 06/06/2013 tarihli genel kurul kararlarını bilmediği yönündeki iddiasının, TMK'nın 2. maddesine aykırılık oluşturacağı, 10.07.2014 tarihli kararın ise, çağrılı bir genel kurul kararı üzerine alınmadığı, çağrısız genel kurul toplantısının geçerli olabilmesi için de ortakların tamamının toplantıya katılmış olması gerektiği, davacının ıslak imzasının bulunmadığı, kaşe imzaya yönelik ilk derece mahkemesinin değerlendirmesinin yerinde olduğu, bu halde hem toplantı çağrı merasimine uyulmadığından, çağrısız genel kurulun yasal şartları bulunmadığı gibi alınan karar için TTK'nın 421/1. maddesi kapsamında esas sermayenin yarısından fazlasını temsil eden ortakların olumlu oyunun sağlanmadığı, ayrıca ilk derece mahkemesince kabul edilen dava konusu 10.07.2014 tarihli genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, butlanına kararı verilmesinin sonuca bir etkisinin olmadığı gerekçesiyle, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, limited şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince, davalı şirketin 06.06.2013 tarihli genel kurul kararı yönünden talebin reddine, 10.07.2014 tarihli genel kurul kararının ise batıl olduğunun tespitine dair verilen karar taraf vekillerince istinaf edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı bulunmadığı, ayrıca dava konusu 10.07.2014 tarihli genel kurul kararının yoklukla malül olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, butlanına karar verilmesinin sonuca bir etkisinin olmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 madde hükmü uyarınca, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 madde hükmü uyarınca, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince anılan husus nazara alınmaksızın yani yerel mahkeme hükmü kaldırılıp yeniden esas hakkında karar verilmeden, yazılı şekilde yerel mahkeme hükmünün diğer kısımları baki kalmak kaydıyla vefakat değişik gerekçe ile hüküm tesis edilmesi doğru olmamış ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3502, Karar No: 2020/7631, Tarih: 25.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/3502 E.  ,  2020/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan tahkim davası hakkında Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların mirasçısı ... 'nin çektiği krediye bağlı olarak kendisine hayat poliçesi tanzim edildiğini ve 14.10.2015'de hayatını kaybettiğini, davacıların ...'nin vefatına ilişkin kredi borcu tazminatının ödenmesi taleplerinin sigorta şirketi tarafından reddedildiğini belirterek 99.000,00 TL'lik tazminat bedelinin miras payları oranında başvuru tarihi 03.11.2015 tarihinden 8 gün sonra işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müteveffa sigortalının ölümü ile beyan edilmeyen şeker hastalığı arasında illiyet bağı olduğunu ve sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müteveffa sigortalının ölümü ile beyan edilmeyen şeker hastalığı arasında illiyet bağı olduğunu ve sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince 14.03.2016 tarih ve 2015/ H.26405-2016/4639 sayılı karar ile sigorta yapılmadan önce mevcut bulunan hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu kanaatine varılarak talebin reddine karar verilmiş; davacılar vekilinin İtiraz Hakem Heyetine yapmış olduğu itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından 05.08.2016 tarih ve 2016/İ.1120-2016/İHK-1988 sayılı karar ile davacılar vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce 16.11.2017 tarih ve 2017/936 E.-2017/1816 K. Sayılı ilamı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile "sigortalının hastaneye böbrek enfeksiyonu nedeniyle başvurduğunu, ölüm nedeninin septik şok(2gün) ve kronik obstruktif pyolonefrit(3gün) ve DM(şeker hastalığı-4yıl) olarak belirtildiği, teknik uzmanlık gerektiren illiyet bağı hususunda rapor alınması gerektiği" gerekçesiyle itiraz hakem heyeti kararının kaldırılmasına, beyan edilmeyen şeker hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağının varlığına yönelik eksik araştırma sonucu itiraz hakem heyetince karar verildiğinden bahisle bunun tespitine yönelik bilirkişi raporu alındıktan sonra karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine iadesine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 19.02.2020 tarih, 2018/227 Esas ve 2020/1720 Karar sayılı ilamı ile, hükmün "Delillerin yeterince toplanmaması durumunda bu eksikliği tamamlamak yönünde, uyuşmazlığın çözümü teknik bilgiyi gerektiren bu hususta, Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporu alınması gerekirken, davalı vekilinin istinaf talebinin anılan gerekçeyle incelenmemesi ve bilirkişi raporu alındıktan sonra karar verilmek üzere dosyanın itiraz hakem heyetine iadesine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle davalı yararına bozulmasına karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince 16.07.2020 tarih, 2020/1068 Esas ve 2020/1589 Karar sayılı ilamı bozma ilamına karşı direnilmiş ve direnme kararı da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin Bölge Adliye

1- Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin Bölge Adliye

Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi'nin 16.11.2017 tarih ve 2017/936 E. 2017/1816 K. Sayılı istinaf başvurusunun kabulü kararının, -buna bağlı olarak Dairemizin 19.02.2020 tarih, 2018/227 Esas ve 2020/1720 Karar sayılı bozma ilamı ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2020 tarih, 2020/1068 Esas ve 2020/1589 Karar sayılı direnme ilamı hükümsüz kalmakla- kaldırılarak davacılar vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup hakem heyeti tarafından yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Hakem heyeti dosyasında beyan edilmeyen hastalık ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespitinin şüpheye yer vermeyecek şekilde yapılmış olduğunu söylemek mümkün görünmemektedir. Kaldı ki, hastalık ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespiti, teknik bir uzmanlık gerektirmekte olup, dosyada illiyet bağının tespitine yönelik bu hastalıklar konusunda uzman tıp doktorlarından teknik rapor alınmadan karar verilmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

Buna göre, itiraz hakem heyetince sigortalının beyan edilmeyen şeker hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağının varlığına yönelik eksik araştırma sonucu karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na gönderilerek, dosya kapsamındaki tedavi belgeleri değerlendirilmek suretiyle, beyan edilmeyen hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti yönünden bilirkişi raporu alınmak suretiyle eksiklik giderildikten sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi'nin 16.11.2017 tarih ve 2017/936 E. - 2017/1816 K. sayılı ilamının KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalıya geri verilmesine 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4720, Karar No: 2018/5388, Tarih: 04.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/4720 E.  ,  2018/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1960 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında mezarlık vasfı ile sınırlandırılan taşınmaz ile yol vasfıyla tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1960 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında mezarlık vasfı ile sınırlandırılan taşınmaz ile yol vasfıyla tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, davacının talebi, 1960 yılında 5602 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında köy mezarlığı olarak sınırlandırılarak tescil harici bırakılıp, tapuya yahut özel siciline tescil edilmeyen 676 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 930.60 metrekarelik bölümü ile aynı raporda (B1) ile gösterilen ve tescil harici yolda kalan 290.60 metrekarelik taşınmaz bölümüne yöneliktir. Mahkemece, bu bölümlerin nitelikleri gereği zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu nitelikteki davaların Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine yöneltilmesi gerekir. Somut olayda davada Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilmiş ise de, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince aralarında ...İlinin de bulunduğu 14 ilde sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüş, bu illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış, geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca da tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı hükmü getirilmiş olduğu halde yalnızca ... Köyünün bağlı olduğu "... Belediyesi" tüzel kişiliğinin davaya dahil edilmesi ile yetinilmiş olup, ...Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadığı gibi; yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde düzenlenmiş olup özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların zilyetlik yolu ile kazanılabileceği belirtilmiştir. Kapanmış yollar, köy boşlukları metruk mezarlar ile imar-ihya edilmeli halinde, öncesi dere yatağı, taşlık, kayalık vs. Niteliğinde olan yerlerin özel mülkiyete konu olabileceği kuşkusuzdur. Ne var ki, Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümleri başında keşif yapılmış ise de keşif yerinde davacının bildirdiği tanıklar dinlenmediği gibi, mahalli bilirkişi de refakate alınmamıştır.

Sadece teknik bilirkişilerin katılımıyla taşınmazın vasfının belirlenmesi ve davacının iddiasına konu yerlerin tespiti ile yetinilmiş, hakimin gözlemi tutanağa geçirilmemiştir. Yapılan bu keşif sonrası teknik bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 30.06.2014 tarihli raporda, davaya konu taşınmaz bölümlerinin zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğu belirtildikten sonra, mezarlık olarak sınırlandırılıp tescil harici bırakılan 676 parsel içerisinde kalan 930.60 metrekarelik kısmın hiç bir zaman fiilen mezarlık olarak kullanılmadığı, mevcut mezarlığın duvarla çevrildiği, bu alanın mezarlık içerisine alınmadığı; yol boşluğu olarak tescil harici bırakılan 290.60 metrekarelik kısmın da fiilen yol olarak kullanılmadığı belirtilmiştir. Mahallinde yöntemine uygun şekilde keşif yapılmadığından çekişmeli taşınmaz bölümleri ile fiilen mezarlık olarak kullanılan 676 parsel arasındaki duvarın ne zaman ve kim tarafından yapıldığı hususu da tespit edilmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle dava, ilgili kamu tüzel kişisi olarak ...Büyükşehir Belediye Başkanlığına da usulüne uygun davetiye ile bildirilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler taraf tanıkları, fen, ziraat ve inşaat bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte taşınmaz bölümlerinin öncesinde vasfının ne olduğu; kimden kime kaldığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde bu çelişki duraksamasız giderilmeli, taşınmaza ilişkin gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle çekişmeli taşınmaz bölümleri ile fiilen mezarlık olarak kullanılan bölüm arasında bulunduğu belirtilen ve teknik raporda da gösterilen istinat duvarının kim tarafından ve ne zaman yapıldığı tespit edilmeli; ayrıca davacı tarafça bu bölümler ile mezarlık arasında, sonradan davacı tarafça doldurulduğu iddia edilen büyük bir kot farkının da bulunduğu; ve evveliyatında çukur olup dolgu yapılmak suretiyle ihya edildiği ileri sürüldüğünden davaya konu taşınmaz bölümlerinin imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun anlaşılması halinde ise; imar-ihyanın ne zaman başlayıp ne zaman tamamlandığı, tarımsal amaçlı kullanımın ne zaman başladığı ayrı ayrı sorulup saptanmalı; zemini iyileştirmek amacı ile değil de hiç bir şekilde tarım yapılması mümkün bulunmayan yere sadece dışarıdan toprak taşımak ve dolgu yapmak suretiyle arazinin düz hale getirilmesinin imar-ihya sayılmayacağı hususları da göz önünde bulundurulmalı; fen bilirkişisinden keşfi izlemeye ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli, komşu parsel kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü gösterir sınırlarını belirten ayrıntılı rapor ve kroki alınmalı, ayrıca davaya konu (B) ve (B1) bölümlerinin kuzeyinde yer alan (A) - (A1) ile güneyinde yer alan (C) - (C1) bölümlerinin de aynı hukuki nedene dayanan tescil davasına konu olduğu dikkate alınarak her üç dava birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın hüküm tesisi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/815, Karar No: 2021/6966, Tarih: 07.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/815 E.  ,  2021/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bolvadin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.07.2014 gün ve 2013/1908 soruşturma, 2014/450 esas, 2014/177 sayılı iddianamedeki anlatımına göre; Katılan ile sanık arasında alacak ve borç ilişkisi olduğu, sanığın, katılana ait ... numaralı gsm hattına ... numaralı telefon numarasından 27/11/2013 tarihi 22:40:21 saatindeki mesajında ''benim paramı bir aya kadar öde ve haydarın oraya bırak sana bırak sana bir ay müsade vermezsen ben yapacağımı biliyorum madem dürüsttün paramı ver hırsız'' şeklinde ve yine aynı gün 22:44:08’de ''paramı ver bir daha seni hatırlamayayım nankör insan'' şeklinde hakaret içeren mesajlar attığı, bu mesajın devamında da saat: 22:44:31 saatinde ''vallahi herkese hırsız olduğunu söylerim'' şeklinde hakaret, tehdit, şantaj içerikli mesajlar attığının tespit edildiği olayda; sanık ...’ın eylemlerinin sübutu halinde TCK’nın 149/1-h maddesinde düzenlenen gece vakti yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçu ile 125/1,43, 107/2 maddelerinde düzenlenen hakaret, şantaj suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi açısından sanığın kazanılmış hakkın korunmasına, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.