muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11655, Karar No: 2013/21889, Tarih: 11.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/11655 E.  ,  2013/21889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın “kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50.maddesinin 2. fıkrasında “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez ” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiş ise de; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanık hakkında tehdit suçundan tayin olunan 1 ay hapis cezasının aynı Kanunun 50/3.maddesi gereğince 50/1.fıkrasında yer alan adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın temyiz dilekçesinde, suç tarihinden önce ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında; sanığın iddiası araştırılıp, TCK'nın 32. maddesi gereğince “ suç tarihinde işlediği eylemin anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı” saptanarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın adli sicil kaydına göre koşulları oluştuğu halde, TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12835, Karar No: 2007/458, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/12835 E.  ,  2007/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, abonesi olduğu telefonunu davalı ...’a devir ettiğini ve nakil sözleşmesi imzaladığını, davalı ...’ın bu telefonu diğer davalı ...’a onun da davalı ...’a devir ettiğini ve telefonun davalıların kullanımında olduğu halde, konuşma ücreti 3.019 YTL.nın Telekom tarafından kendisinden tahsil edildiğini ileri sürerek, alacağın tahsili için yapılan takibe haksız itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ..., kullanılan dönem için borcun ödendiğini savunmuşlar, davalı ... da, kendisine telefon devir edilmediğini, borcunun olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, isbatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının abonesi olduğu telefonun 30.6.2000 tarihli nakil belgesi ile Mezarlık sokak B.karıştıran Lüleburgaz adresine naklinin yapıldığı, takibe konu alacağın Haziran 2002-Kasım 2002 dönemine ait olduğu hususları dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece, taraflar arasında kullanıma dair bir anlaşmanın bulunmadığı, davacı iddiasının isbatlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Davacı, ödemek zorunda kaldığı konuşma ücretinin davalıların kullanımına ait olduğunu ileri sürmüş, bu beyana karşılık davalı ... , davacının telefonun kullanımı için kendisine izin verdiğini, ancak hiç kullanmadan diğer davalı ...’a devir ettiğini ileri sürmüş, davalı ... da, kasım 2001 tarihine kadar olan kullanım ücretini kendisinin ödediğini, savunmuştur. Davalı ... ve ... telefonun devir edildiği hukuki olgusunu kabul etmişler ancak bedelin ödendiğini savunmuşlardır. Buna göre, mahkemece davacıya ait telefonun nakline ilişkin tüm belgeler ile fatura bilgileri Telekomdan istenmeli, nakil adresinin davalıların adresi ile ilgisi araştırılmalı, davalılardan ödemeye ilişkin delilleri sorularak, araştırma ve inceleme yapılarak, davaya konu dönemlerde kimin kullanımında olduğu saptanmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 22.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/578, Karar No: 2025/1439, Tarih: 14.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/578 E.  ,  2025/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/468 E., 2023/701 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile dava dışı ... İnşaat A.Ş. arasında Küçükçekmece Şube Müdürlüğü mesuliyet sahası içindeki su, kanalizasyon ve yağmur suyu bakım, yapım ve rehabilitasyon işine ilişkin 20.03.2006 tarihinde sözleşme imzalandığını, ... İnş. A.Ş'nin ihale konusu işi 25.04.2006 tarihli sözleşme ile müvekkili şirketin taşeronluğu kapsamında sürdürdüğünü, müvekkili şirketin taşeronluk sözleşmesi ile üstlendiği işleri eksiksiz yerine getirdiğini ve bu süreç içerisinde ... İnş. A.Ş. ile davacı şirket arasında 04.01.2007 tarihinde alacağın temliki sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalı ile ... İnş. A.Ş. arasındaki 20.03.2006 tarihli sözleşmeden doğmuş ve doğacak ... İnş. A.Ş. alacaklarının 16.000.000,00 TL tutarındaki bölümünün davacıya temlik edildiğini, söz konusu temlik sözleşmesinin davalı İSKİ tarafından 11.03.2008 tarihinde kabul edildiğini, davacı tarafından yapılan işlere ait hakediş bedellerinin bir kısmının şirket hesaplarına davalı tarafından temlik sözleşmesi uyarınca ödendiğini, ancak 26.03.2009 tarihinden sonra muhtelif gerekçelerle kesilmeye ve eksik ödenmeye başlandığını, son hakedişlerden doğan alacaklardan 521.711,50 TL'lik kısmının davacıya ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'sinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.10.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 415.927,37 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı ... İnş. A.Ş'nin tahakkuk etmiş alacağı olmadığından temlik alacaklısı olan davacıya ödeme yapılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.11.2013 tarihli kararı ile davalı nezdinde temlik eden ... İnş.A.Ş'nin hakedişlerinden kaynaklı alacaklarının bulunduğu, davalının temlik alanın bu alacak hakkı doğduktan sonra ve temlik tarihinden sonra temlik edenin bir kısım borçları nedeniyle kesilen miktarları ödemekten kaçınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 415.927,37 TL’nin 22.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Mahkemenin 21.11.2013 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce, temlik tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 167. maddesi hükmünce borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def'ileri temellük edene karşı da ileri sürebileceği, davalının, temlik eden ... A.Ş'ye ödeyemeyeceği, başka anlatımla hakedişinden kesmesi gereken tutarları davacıya ödemesinin beklenemeyeceği, mahkemece temlik edenin borçludan alacaklı olup olmadığı, yapılan kesintilerin dayanakları, davalı ile dava dışı ... A.Ş. arasında imzalanan 20.03.2006 tarihli sözleşmeyle bu sözleşme uyarınca düzenlenen hakedişler, sözleşmenin eklerine göre (YİGŞ 39 ve 40. maddeler) hakedişlere itiraz edilip edilmediği, hakedişlerin kesinleşip kesinleşmediği incelenmeden hükme varılması doğru olmadığı belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

2.Mahkemece bozmaya uyularak verilen 17.01.2019 tarihli kararıyla; bozmadan önceki bilirkişi raporunda haksız kesinti tutarı 415.920,37 TL olarak tespit edilmiş ise de, 28 no'lu hakedişten "İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2006/13293 dosya sayılı hasar borcu" açıklaması ile yapılan 2.322,27 TL kesinti ile ilgili davacının hak iddia edemeyeceği, davalının hakedişlerden yaptığı ve belgelendiremediği 413.605,10 TL tutarında kesintinin davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 413.605,10 TL’nin 22.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin 17.01.2019 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmediği, mahkemece yapılması gereken işin; davacıya dava ettiği kesintilerin yapıldığı hakedişlerin hangileri olduğu sorulup açıklattırılarak ve mevcut değilse bu geçici veya kesin hakediş tutanakları davalı iş sahibinden istenerek bilirkişi kurulundan söz konusu hakedişlere sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. ve 40. maddelerine göre kesinti yapılıp yapılmadığı ve hakedişlerin yüklenici aleyhine kesinleşip kesinleşmediği konusunda ve hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek davanın sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmasına, davacı ile dava dışı ... A.Ş. arasında temlik sözleşmesinin bulunduğu, temlik borçlusu tarafından yapılan kesintilerin belgelendirildiği, dava dışı ... A.Ş. tarafından itirazda bulunulmaması nedeniyle kesintilerin kesinleştiği, davacının temlik aldığı alacağın kesintiler sebebiyle eksik bırakılan kısmının ödemesini davalıdan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hiçbir hakedişin süresinde ve tam ödenmediğini, davalı idarenin hakedişleri yükleniciye tebliğ ettiğini kanıtlayamadığını, hakedişlerin tebliğ edilip edilmediği, işin başlangıcından itibaren ödenen hakedişlerin hangi tarihte ödendiği hususunun talep etmelerine rağmen araştırılmadığını, hakedişlerle ilgisi olmayan nakit teminat kesintilerinin işin geçici ve kesin tesliminden sonra iadesi gerekirken işin geçici ve kesin kabulünün yapılmış olmasına rağmen iade edilmediğini, nakit teminat kesintilerinden dolayı iade edilmesi gereken tutarın 164.126,76 TL olduğunu, 328.570,20 TL haksız kesinti ile birlikte toplam 492.696,96 TL alacakları bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı iş sahibi ile dava dışı şirket arasında düzenlenen eser sözleşmesi kapsamında temlik edilen alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2341, Karar No: 2013/5926, Tarih: 16.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2341 E.  ,  2013/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında hakkında usulüne uygun olarak katılma kararı verilen ...'in müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, hacizli menkulleri satış yerine götürmesi gerektiğini bilmediğini, tebligatı ise eşinin almış olabilecğini beyan eden sanığın, mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10724, Karar No: 2017/17226, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10724 E.  ,  2017/17226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11654, Karar No: 2014/5275, Tarih: 10.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11654 E.  ,  2014/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.03.2013

No : 2013/368-2013/107

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan harcamalardan oluşan Kurum zararının, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1–5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Davaya konu somut olayda, sigortalının, 2000–2007 yılları arasında davalı işveren yanındaki çalışmalarından önce, 1999–2000 yılları arasındaki aynı nitelikte çalışmalarının varlığı karşısında, Mahkemece, öncelikle sigortalının belirtilen işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, meslek hastalığının oluşmasında herhangi bir etkisinin olup olmadığı tüm işyerleri bakımından ayrı ayrı belirlenmeli,meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da, işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda kusurun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alınmalı; kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi gözetilmeli, meslek hastalığında, işverenlerin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali dikkate alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2-Diğer taraftan, meslek hastalığına tutulan sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin iş kazasına uğrayan sigortalıya 07.04.2008 onay tarihi tarihi itibariyle % 23 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığı, işvereni itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.11.2010 tarihli kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin değişmeksizin %0 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.