muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1031, Karar No: 2024/8536, Tarih: 11.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1031 E.  ,  2024/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1212 E., 2023/2072 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2021/114 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını kadının iddialarını kabul etmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadının davasının reddine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davalı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialaranın kabul etmediklerini erkeğin kusurlu davranışları ile nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek, erkeğin davasının reddini istemiş, birleşen davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacı birleşen davalı erkeğin dayandığı vakıaların yeterince ispatlanamadığı, davalı birleşen davacı kadının dayandığı, evlilik birliğinin yükümlülüklerini davalıya yükleme, yeterli zaman ayırmama, telefonlarına şifreler koyma, sabahlara kadar mesajlaşma, Mart 2018 den itibaren eve gelmeme, telefonunu kapatarak kendisine ulaşılmasını engelleme, müşterek çocuğun yanında E. ile ilişkisi olduğunu kabul etme, hastalığında ilgilenmeme, müşterek haneyi terk, başka bir kadınla yakınlaşma, fiziksel şiddet, vakıaları ispatlanmış olup evlilik birliğinin devamı davalı birleşen davacı kadından beklenemeyecek derecede temelden sarsıldığı, boşanma aşamasına gelinmesinde davacı birleşen davalının tam kusurlu olduğu, hiç kimsenin kendi kusurlu davranışlarından bir hak elde etmesinin mümkün olmadığı, davalı kadının davanın reddini istemesinin kötü niyetli olmadığı, bu nedenlerle asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği, birleşen dava yönünden ise birleşen davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerektiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan erkek eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, esas davanın reddi, birleşen davanın kabulü, kadın lehine verilen nafaka ve tazminat hükümleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur gerekçesi, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafaka miktarları ile ara karar ile verilen tedbir nafakası hakkında hükümde yeniden karar verilmemesi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur gerekçesi, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafaka miktarları ile ara karar ile verilen tedbir nafakası hakkında hükümde yeniden karar verilmemesi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre; mahkemece erkek aleyhine belirlenen ve gerçekleşen; evlilik birliğinin yükümlülüklerini davalıya yükleme, yeterli zaman ayırmama, telefonlarına şifreler koyma, sabahlara kadar mesajlaşma, Mart 2018'den itibaren eve gelmeme, telefonunu kapatarak kendisine ulaşılmasını engelleme, müşterek çocuğun yanında E. ile ilişkisi olduğunu kabul etme, kadının hastalığında ilgilenmeme, müşterek haneyi terk, başka bir kadınla yakınlaşma, fiziksel şiddet uygulama maddî vakıalarının bizzat görgüye dayalı, somut ve samimi davalı-davacı tanık beyanları ve telefon kayıtları ile sabit olduğu, erkek aleyhine belirlenen bu vakıalar yanında, eve 2-3 gün gelmediği, bir meslektaşı ile girdiği gönül ilişkisini tüm uyarılara rağmen sonlandırmayıp öğretmenlik kariyerini düşürdüğü, bu sebeple idarecisi ve hissedarı olduğu okuldan istifa etmek zorunda bırakıldığı maddî vakıalarının da davalı-davacının somut, bizzat görgüye dayalı ve samimi tanık beyanları ise ispat edildiği halde erkeğe kusur olarak yüklenmemesi doğru görülmediği, kadına atfı mümkün hiç bir kusur ispat edilemediği, zira davacı-davalı tanık beyanlarının bir kısmının sebep ve saiki açıklanamayan soyut ifadelerden, bir kısmının duyumlardan, bir kısmının ise geçimsizliği ispata elverişli olmayana beyanlardan ibaret olduğu, gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğuna ilişkin kusur belirlemesinde bir usulsüzlük görülmemiş ise de, kusur gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, her ne kadar ara karar ile verilen tedbir nafakasının ayrıca hükümde gösterilmemesinin kadın aleyhine hukuki sonuç doğurmayacağı Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları ile sabit ise de, tereddütleri gidermek amacıyla yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu husus hakkında dairece karar verilmesi ve tedbir nafakasının hükümde de gösterildiği, Mahkemece davacı-davalı erkeğin esas davasının reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu, kadının istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir nafakasına, kadın lehine 125.000,00 TL maddî ve 125.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer, erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen davası, kadının kabul edilen davası, kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulünün ve erkeğin davasının reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7640, Karar No: 2010/13718, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7640 E.  ,  2010/13718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7539, Karar No: 2016/1820, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7539 E.  ,  2016/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/03/2015 tarih ve 2014/189-2015/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 06.02.1995 – 19.02.2002 tarihleri arasında vekili bulunduğu şirketin sorumlu müdürü olarak çalıştığını, davalının işten ayrılmasını takiben yapılan vergi incelemesi neticesinde şirketle ilgili maliye ve muhasebe işlemlerinin yasalara uygun gerçekleştirilmediği, defter ve belgelerin düzenli olmadığı, vergi beyannamelerinin zamanında verilmediğinin tespit edilerek şirket aleyhine vergi cezalarının tahakkuk ettirildiğini ve şirketin zarara uğratıldığını, vergi ziyaı cezası, KDV ödememekten doğan gecikme faizleri, usulsüzlük ve çeşitli diğer cezalar tahakkuk ettirildiğini ve müvekkili şirketçe bu cezaların ödendiğini, bu işlemlerin davalının müdür olarak çalıştığı döneme ait olduğunu ileri sürerek, 8.322,53 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde taleplerin net olmadığını, müvekkilinin davacı şirketteki görevini eksiksiz ve özenle yaptığını, vergi cezası, gecikme faizi ve usulsüzlük cezalarından sorumlu tutulamayacağını, cezaların müvekkilinin istifasından sonra oluştuğunu, kaldı ki bir döneme ait vergilerin bir yıl sonra ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalının şirket müdürü olarak görev yaptığı tarihlerde, davacı şirketin 1999 yılına ilişkin hesaplarının vergi incelemesine tabi tutulması sonucu vergi cezası ödemek zorunda kaldığı, davalının müdür sıfatıyla ortaklık işlerini yönetim ve temsili nedeniyle bu durumdan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 7.842,70 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 401,73 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29013, Karar No: 2013/20113, Tarih: 10.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29013 E.  ,  2013/20113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde ... adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen ... adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55. maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda temyiz dışı sanık ...'ın yokluğunda verilen karar, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderilmiş, ancak “muhatabın adresten ayrıldığı” belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığı gibi Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55. maddelerinde açıklanan şekil esaslarına da uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemi geçersizdir.

Bu halde sanık ...'ın 6099 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine eklenen 2. fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adresine usulüne uygun tebligat yapılarak verildiği takdirde temyiz

dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2019/11211, Karar No: 2023/5721, Tarih: 05.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11211 E.  ,  2023/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/976 E., 2015/539 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulundukları, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli ve 2014/976 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına ve delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın, sanığın yetkilisi olduğu şirket ile yaptığı alışverişinden dolayı önceden doğan borcuna karşılık suça konu Akbank İzmiryolu/Bursa şubesine ait 26.03.2014 keşide tarihli, 10.000 TL bedelli çeki tanık Y.T'ye verdiği, onun da sanığa getirdiği, teslim ettiğinde sanığın çekin üzerindeki keşide tarihini tanık Y.T'nin yanında değiştirdiği ve tahsil için factoring şirketine verdiği, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmasında, suça konu çekin keşide tarihini değiştirip değiştirmediğini tam olarak hatırlamadığı, firmada çok çalışan olduğu şeklinde savunmada bulunmuştur.

3. Katılan ... aşamalarda alınan beyanında, iddianamedeki iddiaların doğru olduğunu, sanığın suça konu çeki düzelttiğine dair faks gönderdiğini beyan etmiştir.

4. Tanık Y.T., aşamalarda alınan beyanında, sanığın yetkilisi olduğu şirkette kimyager olarak çalıştığını, suça konu çeki katılandan alıp sanığa getirdiğini, teslim ettiğinde sanığın çekin üzerindeki keşide tarihini yanında değiştirdiğini beyan etmiştir.

3. Katılan ... aşamalarda alınan beyanında, iddianamedeki iddiaların doğru olduğunu, sanığın suça konu çeki düzelttiğine dair faks gönderdiğini beyan etmiştir.

4. Tanık Y.T., aşamalarda alınan beyanında, sanığın yetkilisi olduğu şirkette kimyager olarak çalıştığını, suça konu çeki katılandan alıp sanığa getirdiğini, teslim ettiğinde sanığın çekin üzerindeki keşide tarihini yanında değiştirdiğini beyan etmiştir.

5. Adli tıp ve adli belge inceleme uzmanından alınan 31.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekin keşide tarihinde ay bölümünde "3" rakamının farklı mürekkep renginde kalem ile sırası dahilinde olmayacak şekilde üzeri karalanarak altına "01" yazılıp imzalanarak değiştirilmiş olduğu, değişiklik yanındaki imzanın ...'ün eli ürünü olmadığı, kaligrafik özellikler taşımaması nedeni ile Feyzyullah Akgün, ... ve Y. T. eli ürünü olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılamadığı ve çekte tarih bölümünde değişiklik olsa da bu değişikliğin yanında imza bulunduğu gözönüne alındığında çekin aldatma niteliğinin bulunduğu rapor edilmiştir.

6. Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından katılanın yetkilisi olduğu şirket adına fatura alacağından kaynaklı İzmir 20. İcra Müdürlüğünün 2014/2937 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlattığı, factorıng şirketine ibrazından sonra iptal edildiğinin sanık müdafii tarafından bildirildiği tespit edilmiştir.

7. Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından katılanın yetkilisi olduğu şirkete 02.01.2014 tarihinde çekin keşide tarihinin değiştirildiğine yönelik fax çekildiği, buna ilişkin fotokopinin dosyaya sunulmuş olduğu tespit edilmiştir.

8. Suça konu çek ile ile ilgili olarak mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmemiş ise de; alınan bilirkişi raporunun sorgusunda sanığın yüzüne karşı okunmuş olduğu ve herhangi bir itirazının bulunmadığı tespit edilmiştir.

9. Mahkemece, tanık Y'nin keşide tarihindeki değişikliği sanığın yaptığını açıkça beyan ettiği, 31.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda çekin tarih bölümündeki 01 şeklindeki değişikliğin sanık , müşteki veya tanık Yücel tarafından yapılıp yapılmadığı konusunda değerlendirme yapılamadığının belirtildiği, tanık Y.'nin beyanı, sanığın kaçamaklı ikrarı gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

9. Mahkemece, tanık Y'nin keşide tarihindeki değişikliği sanığın yaptığını açıkça beyan ettiği, 31.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda çekin tarih bölümündeki 01 şeklindeki değişikliğin sanık , müşteki veya tanık Yücel tarafından yapılıp yapılmadığı konusunda değerlendirme yapılamadığının belirtildiği, tanık Y.'nin beyanı, sanığın kaçamaklı ikrarı gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın, sanığın yetkilisi olduğu şirket ile yaptığı alışverişinden dolayı borcuna karşılık suça konu Akbank İzmiryolu/Bursa şubesine ait 26.03.2014 keşide tarihli, 10.000 TL bedelli çeki tanık Y.T'ye verdiği onun da sanığa getirdiği, teslim ettiğinde sanığın çekin üzerindeki keşide tarihini tanık Y.T.'nin yanında değiştirdiği ve tahsil için factoring şirketine verdiği, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; Türk Ticaret Kanunu'na göre, çek kıymetli evrak mahiyetinde bir kambiyo senedidir ve hukuki niteliği itibarıyla bir havaledir. Bu havalenin yazılı şekilde yapılması, belli şekil şartlarını içermesi ve kayıtsız şartsız bir ödeme yetkisi biçiminde olması gerekir. Diğer kambiyo senetlerinde olduğu gibi çekte de sıkı sıkıya yekle bağlılık esası geçerlidir. Zorunlu unsurlardan birinin bile eksiklikliği çekin bu niteliğini ortadan kaldırır. Çekin zorunlu unsurları, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 692-693 üncü maddelerinde gösterilmiştir (6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 780, 781). 3167 sayılı Çek Kanunu'nun 3 üncü maddesi de dikkate alındığında çekin: a) Banka tarafından mevzuattaki tanıma uygun şekilde bastırılmış çek yaprağı olması; b) Bu çek yaprağının, "Çek" kelimesini; c) Hesabın bulunduğu muhatap banka şubesinin adı ve keşidecinin hesap numarasını; ç)Kayıtsız şartsız bir bedelin ödenmesi için havaleyi; d)Keşide gününü ve keşide yerini ihtiva etmesi zorunludur. Bu kapsamda, mülga 6267 sayılı Kanun'un 707 nci maddesi; "Çek, görüldüğünde ödenir. Buna aykırı herhangi bir kayıt yazılmamış hükmündedir. Keşide günü olarak gösterilen günden önce ödenmek için ibraz olunan bir çek ibraz günü ödenir." hükmünü içermektedir. Anılan madde hükmüne göre, çekte gerçek keşide tarihine göre ileri bir tarihin atılabileceği, ancak bu halde de, çekin ibraz tarihinde ödenmesi gerektiği benimsenmiştir. Tüm bu anlatılanlar ışığından, lehtar ve aynı zamanda birinci ciranta olan sanığın 26.03.2014 olan keşide tarihini 26.01.2014 olarak değiştirmek suretiyle ibraz tarihini öne almasından ibaret eyleminde, sahteciliğin "faydasız sahtecilik" olarak nitelendirilmesi gerektiği dolayısıyla atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,