muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/56, Karar No: 2021/89, Tarih: 16.02.2021

O hâlde, açıklanan nedenlerle mahkemece verilen ek karar bozulmalıdır,…” gerekçesiyle ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin Gönderme Kararı:

14. Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2018/1139 E., 2020/466 K. sayılı kararı ile, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat belgesindeki imzanın davalı vekiline ait olup olmadığı noktasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, alınan bilirkişi raporu ile imzanın davalı vekiline ait olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle dosyanın direnme kararına ilişkin temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

15. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan eser sözleşmesi uyarınca bilirkişi raporu ile belirlenen ve mahkemece hükme esas alınan iş bedelinin hesaplanmasında BK’nın 366. maddesinin doğru uygulanıp uygulanmadığı, alınan bilirkişi raporunun hesap şekli itibariyle denetime elverişli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

16. Öncelikle eser sözleşmesine ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar vardır.

17. Dava tarihinde yürürlükte olan ve uygulanması gereken BK’nın 355. maddesinde eser sözleşmesi: “İstisna bir akittir ki onunla bir taraf diğer tarafın vermeyi taahhüt ettiği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder”

Şeklinde tanımlanmış;

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 470. maddesinde de eser sözleşmesi aynı doğrultuda ve fakat daha açık bir ifade ile “yüklenicinin bir eser meydana getirmesi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme” olarak nitelendirilmiş, sözleşmenin tarafları yüklenici ve iş sahibi olarak isimlendirilmiştir.

18. Sözleşmeye ilişkin bu temel unsurlar yanında her sözleşme türünün kendine özgü unsurları bulunmaktadır. Eser sözleşmesinin de kendine özgü olan iki temel unsuru vardır. Bunlar eser ve bedeldir. Bu sözleşme ile bir taraf (yüklenici) istenen özellikle sonucu (eser) meydana getirmeyi, diğer taraf (iş sahibi) ise bu çalışma karşılığında ivaz ödemeyi (bedel) üstlenmektedir. İş sahibinin ödeme borcu BK’nın 364. maddesi uyarınca teslim zamanında muaccel hale gelir.

19. BK’nın 366. maddesine göre; evvelce kararlaştırılmamış veya takribi bir surette kararlaştırılmış olan bedel, yapılan şeyin kıymetine ve müteahhidin masrafına göre tayin edilir. Bu itibarla, taraflar arasındaki yazılı olmayan (sözlü) eser sözleşmesi ilişkisi bulunması hâlinde, yüklenicinin iş sahibinden talep edeceği alacak yapılan işin rayiç piyasa bedeli olacaktır.

20. Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı yüklenici şirket davalı iş sahibine ait Denizli Forum Çamlık Alışveriş Merkezi'nde bulunan DRY Center Mağazasının iç dekorasyon, elektrik tesisatı ve müteahhitlik işlerinin yapımını üstlenmiştir.

20. Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı yüklenici şirket davalı iş sahibine ait Denizli Forum Çamlık Alışveriş Merkezi'nde bulunan DRY Center Mağazasının iç dekorasyon, elektrik tesisatı ve müteahhitlik işlerinin yapımını üstlenmiştir.

21. Yerel mahkemece yargılama aşamasında alınan 30.06.2009 tarihli bilirkişi raporunda, işin maliyeti 14.305,50TL, %25 müteahhitlik kârı 3.576,37TL, %18 KDV 3.218,74TL olmak üzere toplam 21.106,61TL olarak hesaplanmıştır.

22. Taraflar arasında yapılmış yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak akdî ilişkinin varlığı her iki tarafın da kabulünde olup, uyuşmazlık iş bedelinin saptanması noktasında toplanmaktadır.

23. Mahkemece 30.06.2009 tarihli bilirkişi raporu ve 28.02.2011 tarihli ek rapor hükme esas alınarak davalı iş sahibi tarafından yapılan 14.000TL ödeme mahsup edilerek, geri kalan 7.100,61TL'ye hükmedilmiştir. Oysa hükme esas alınan rapor içeriği hesap şekli itibariyle usul, yasaya ve yönteme uygun değildir.

24. Bilirkişi raporu incelendiğinde, davacı tarafından kullanılan malzemelerin bedelinin birim fiyatlar dikkate alınarak hesaplandığı, tespit edilen bedele Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı’nın 09.08.2001 tarihli yazısı ve 29.03.2004 tarihli Sayıştay kararı uyarınca, %25 müteahhitlik kârı ve %18 KDV eklenerek hesaplama yapıldığı görülmekte olup, BK’nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre iş bedelinin hesaplanmadığı anlaşılmaktadır. Serbest piyasa fiyatları ile hesaplama yapılır iken tespit edilen bedelin içerisinde yüklenici kârı ve KDV'nin dâhil olduğu hususu dikkate alınmalıdır.

25. O hâlde yapılması gereken iş, mahallinde keşif yapılıp konunun uzmanı teknik bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan rapor alınarak BK’nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre iş bedeli tespit edilmeli, belirlenen bedele ayrıca yüklenici kârı ve KDV eklenmemelidir.

26. Belirlenen iş bedelinden davalı iş sahibi tarafından yapılan 14.000TL mahsup edildikten sonra taleple bağlı kalınarak, usulü kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

27. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan ve yukarıda gösterilen ilâve nedenlerle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

28. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilâve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilâve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440-III/1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.02.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17389, Karar No: 2010/20235, Tarih: 09.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17389 E.  ,  2010/20235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ... İcra Müdürlüğünün 2009/275 S. dosyasında 550 TL borçlu olduğunun tespiti, demir kepenk ve boy aynalarının iadesi, olmazsa bedeli 1650 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davacının kiracı olarak kullanmaya başladığı davalıya ait dükkanın demir kepenklerini yaptırdığını, davalının kiradan mahsubu kabul etmediğini, ayrıca 10. ayın kira bedelini elden ödemesine. 11. ayın kirasını bankaya yatırmasına rağmen davalının bu aylar kirası ve aralık ayı kira alacağı için verilen senetleri ÇTV borcunu bahane ederek iade etmediğini, yalnızca Aralık ayı için 550,00Tl.sı kira borcu bulunmasına rağmen 3 aylık kira alacağı için senetle icra takibi başlattığını belirterek, müvekkilinin ... İcra Müdürlüğünün 2009/275 S. dosyasında yalnızca 550,00Tl.sı borçlu bulunduğunun tespitine, demir kepenkler ile davalının deposuna geçici olarak bırakılan ve verilmeyen iki adet aynanın aynen iadesi, mümkün olmazsa bedellerinin ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalıya kira borcu bulunduğunu, davacının kullandığı ticarethanenin güvenliği için kepenkleri yaptırdığını ve kira bedelinden mahsup ettiğini, boy aynalarının duvara yapışık vaziyette olduğunu, davacının her zaman sökerek götürebileceğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının demir kepenk bedeli 400,00TL.+ 8 adet boy aynası bedeli 520,00 TL olmak üzere toplam 920,00 TL alacağına karşılık, kiraya konu dükkanın ÇTV miktarı 953,56TL.sı borcun davalı tarafından ilgili idareye ödendiği, bu hali ile 33,00TL davacının davalıya borcu bulunduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, iki ayrı talep vardır: 1.talep davalıya ekim ayı kirası 550,00 TL’nın elden ödenmesi, kasım ayı kira bedeli olan 550,00 TL’nin 150,00 TL alacak mahsup edilerek kalan 400,00 TL’nin ise davalının banka hesabına yatırılması nedeniyle yalnızca aralık ayı kira borcu 550,00 TL borçlu olduğu halde 3 aylık kira bedeli olan 1650,00 TL alacağın tahsili için bono ile ... İcra Müdürlüğünün 2009/275 S. dosyasında başlatılan takipte iki aylık kira bedelinin ödendiğinin ve 550,00 TL borçlu olduğunun tespiti, 2. talep, davalıya ait kiralananında kalan davacı kiracının yaptırdığı demir kepenk ve davalının deposuna emanet bırakılan aynaların aynen davacıya iadesi veya bedelinin tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, kararda asıl ve yardımcı taleplerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HUMK.md.388/son).

Somut olayda, davacının ekim ayı kirasının elden ödendiği, 150,00 TL cari hesap alacağı bulunduğu, kalan kira borcunun 550,00 TL olması nedeniyle icra takibinde 1100,00 TL borçlu olmadığının tespiti talepleri konusunda, davacıya Ekim ayı kirasının elden ödenmesi ve 150,00 TL cari hesap alacağı bulunduğu konusunda yemin hakkıda hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davalının ödediği ÇTV adres itibarıyla kiralanana ait olmayıp, davalının ikametgahına ait olmakla bu husus üzerinde durularak, belediyeden kiralanan için yapılan ödemelerin hangi tarihte, kim tarafından, ne miktar yapıldığı araştırılmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi de doğru değildir.

Bunların dışında, kira bedeli karşılığı verilen bonoların ancak ödenmeyen kira alacağı için teminat teşkil ettiği ve varsa ödenmeyen kira alacağı kadar davacının borçlu olduğuna karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, ÇTV alacağı için takibe konulduğunun kabul edilmesi ve bu davada mahsubu cihetine gidilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17082, Karar No: 2011/10188, Tarih: 29.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/17082 E.  ,  2011/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Mağdura ait raporların incelenmesinde 22.01.2004 tarihli geçici raporda; sol birinci kesici diş kırığı, her iki göz çevresinde ekimoz, burun sırtında deformasyon, kranrografide maxilla fraktürü, BBTde frontal sinüste fraktür oluşturacak şekilde yaralandığı, Söke Devlet Hastanesi KBB uzmanının raporunda ise maxilla fraktür, nazal fraktür geçirmiş olan hastanın 20 gün iş ve güçten kalıp hayati tehlike geçirdiği ve hayati tehlikesinin kalmadığı, aynı hastanenin beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından verilen raporda olay günü direkt grafilerinde mandibula fraktürü dışında özellik bulunmadığı noröşürijikal yönden hayati tehlike geçirmediğinin bildirilmesi karşısında raporlar arasında çelişki bulunduğu gibi maxilla kırığının bilinen emsal uygulamalara göre 15 gün iş ve güçten kalmayı gerektirdiği yazılı olmasına göre tedaviye esas kayıtları ve varsa röntgen filmlerinin getirtilip iş ve güçten kalma süresi ve hayati tehlike geçirip geçirmediği konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adlî sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

3- Yargılama giderlerinin sanıklardan “paylarına düşen miktar” itibariyle tahsili yerine “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz İtirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4525, Karar No: 2025/2999, Tarih: 19.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4525 E.  ,  2025/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/332 E., 2018/503 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığına, menfaat çatışması olan taraf avukatı tarafından temsil edildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kusur tespitine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin trafik kazasında kardeşi ...'ı kaybetmiş olduğuna, müvekkili açısından en büyük acı ve ceza kardeşi ...'ı trafik kazasında kaybetmiş olduğuna, müvekkilinin kardeşini kaybettiğinden büyük acı ve ıztırap içinde olduğuna, bu durumun mahkemece göz önüne alınmamış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmasız iki yönlü yolda, seyri sırasında olay yerine geldiğinde kurallara aykırı biçimde, aracı kullanırken cep telefonu ile uğraşarak, dikkatini yola vermesi gerekirken cep telefonuyla oynayarak dikkatinin dağılmasına neden olduğu, aracın özelliğine göre hızını ayarlayarak yolun kendine ayrılan sağ şeritten seyretmesi gerekirken sanığın şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymama ve aracın hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmama kurallarını ihlal etmek suretiyle yoldan çıktığı, ardından tekrar yola girerek takla attığı olayda; araç içinde yolcu olarak bulunan ... ile sanığın kardeşi ...'ın öldüğü, şikayetçi olan katılanlar ... ve ...'ün ise yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve sanık ...’in idaresindeki aracı kullanırken cep telefonu ile uğraştığının katılanlar ... ve ... beyanlarından anlaşıldığı, katılan beyanlarına göre sanığın cep telefonu ile ilgilenmesinin bir anlık olmadığı, ölen ... tarafından sanığın uyarıldığı, buna rağmen cep telefonuyla uğraşmaya devam ettiği, sanığın dikkatini cep telefonuna yoğunlaştırması sebebiyle iki kez uyarılmak durumunda kaldığından eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ve sanık hakkında TCK'nın 85/2, 22/3.maddelerine göre sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

KARŞI OY:

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda, araç kullanırken cep telefonu ile uğraştığı ve aracın hakimiyetini kaybettiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi tarafından bilinçli taksir ile öldürme suçundan TCK 22/3 madde uygulanarak karar verilen temel ceza 1/3 oranında artırılmış, bu karar Bölge Adliye Mahkemesi tarafındanda yerinde görülerek istinaf talebi reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde heyet çoğunluk görüşü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama görüşüne iştirak etmemekteyiz.

Şöyle ki;

Sanığın direksiyon başında telefonla uğraştığını beyan eden kişiler sanığın aracında yolcu olarak bulunan ve kaza sonucu yaralanıp dosyanın müştekisi ve katılanı olan mağdurlardır. Bu mağdurlar beyanlarında sanığın direksiyon başında telefonla uğraştığını beyan etmişlerdir.

Sanık ise savunmalarında telefon ile direksiyon başında uğraşmadığını, karşı yönden gelen bir aracın uzun farlarının gözünü alması sonucu kaza yaptığını beyan etmektedir.

Yargılama aşamasında sanığın cep telefonu üzerinde kaza saatinde mesajlaşma yapılıp yapılmadığı, telefonun kullanımda olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılmamıştır.

Bu durumda dosyanın tarafı ve katılanı olan yaralanan kişilerin iddiası dışında sanığın savunmasının aksine direksiyon başında telefonla ilgilendiği konusunda herhangi bir delil dosyada bulunmamaktadır. Bu iddia dışında delil olmadığından şüphe oluşmuştur.

Öncelikle temin edilebilirse sanığın olay tarihinde kullandığı telefon üzerinde inceleme yaptırılması ve bilinçli taksir uygulaması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Eğer telefon incelemesi mümkün değil ise bu durumda şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2015/26695, Karar No: 2016/4190, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26695 E.  ,  2016/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1336 esas, 2015/691 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

.... ... 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, ..., ... ... ... tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, ... ... söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.