muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2582, Karar No: 2023/6206, Tarih: 14.12.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından kadına yüklenen "erkeğin çalışma koşullarına müdahale ederek eşine ekonomik şiddet uyguladığı" ve "erkeğin köye gelmesini istemediğini, kök ailesi ile görüşmesini istemediğini dile getirerek kocasına karşı baskıcı davranışlar sergilediği" şeklindeki kusurların gerçekleşmediği, İlk Derece Mahkemesince kadına yüklenen diğer kusurların ve erkeğe yüklenen kusurun ise gerçekleştiği, toplanan delillerden erkeğin İlk Derece Mahkemesince yüklenen kusurunun yanında,"eşine ve çocuklarına ilgi göstermediği, Niğde'de yaşayan ailesinin yanına 2-3 günde bir gittiği, ortak çocuklar ile ilgili sorumluluklarını yerine getirmediği, evinin, eşinin ve çocuklarının zorunlu ihtiyaçlarını karşılamadığı, müşterek çocuğunun hastalığı ile ilgilenmediği, sadakatsiz olduğu vakıalarının gerçekleştiği, bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin kadına göre daha ağır kusurlu olduğu, kadın lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, ortak çocukların ve kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı, tazminatlar yönünden kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; ispatlanamayan karşı davanın reddi gerektiği, kadının tam kusurlu olduğunu, ortak çocuklar çoğunlukla davacı babada kalmakta olup ortak çocuklara verilen nafaka miktarlarını da kabul etmediğini ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, velâyet, nafakalar, tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, iştirak ve yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, iştirak ve yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların davalarının kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2011/10976, Karar No: 2012/21345, Tarih: 17.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10976 E.  ,  2012/21345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evliliğin Mutlak Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/25514, Karar No: 2013/2856, Tarih: 21.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25514 E.  ,  2013/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi nitleliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde, alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline ve dere yatağı kapsamında kalan kısmının terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın dere yatağı kenarında kalan bölmüne yol olarak el atıldığından terkin kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (yol olarak terkinine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11075, Karar No: 2010/1936, Tarih: 23.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/11075 E.  ,  2010/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada; Davacılar, bir kısım davalıların alacaklılardan ve kendilerine olan borçlarından dolayı paydaşı oldukları 15 parsel ile ilgili bir kısım davalı yüklenicilerle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak, muvazaalı olarak mal kaçırma amacıyla devirler yapıldığını ileri sürerek, muvazaalı devir ve temliklerin iptali ile eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Davalılardan, bir kısmı davayı kabul ettiklerini, tapunun eski hale getirilmesini istediklerini belirtmiş, bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlar, davalı G. ise birleşen davasında, hata ve hile hukuksal nedenine dayanarak M.'a intikal eden kayıtların iptal ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.2.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden G. K. vekili Av., temyiz eden asil H. K., N. B. ile yine temyiz eden K. G. vekili Avukat ....; E.T.geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden S., S. K., E. B., E. K. ile temyiz edilen M. S. vekili Av......, ., M., A. K., E. K.K., B. A. K., M.S. K., E. A., E.T.vs. vekili Av. .. .... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... ... ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalar, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, asıl davada "satışların iptaline", gerekçeli kararda ise "satışa ilişkin tasarrufların iptaline, İcra İflas Kanununun 203/1 maddesi uyarınca davaya konu teşkil eden taşınmazların üzerine davacıların cebri icra yolu ile haciz ve satışını talep edebileceğine" yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen tarafların vekilleri için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 23.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19152, Karar No: 2015/38117, Tarih: 05.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2011/19152 E.  ,  2015/38117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/44029

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2009

NUMARASI : 2006/109 (E) ve 2009/147 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Yakınan S.. S.. vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kamu davası açıldıktan sonra 1412 sayılı CMUK 366 ve devamı maddeleri hükümlerine göre, usulen mahkemeye başvurarak davaya katılmamış ve katılan sıfatım kazanarak temyiz yetkisini elde etmemiş olan yakınan S.. S.. vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Katılan!ar O.. Ö.., R.. Z.., E.. K.., K.. K.., V.. T.., E.. Y.., C.. Ç.. vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre,

katılanlar O.. Ö.., R.. Z.., E.. K.., K.. K.., V.. T.., E.. Y.., C.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6916, Karar No: 2024/561, Tarih: 05.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6916 E.  ,  2024/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1189 E., 2022/1197 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 E., 2021/647 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin miras bırakanı ...'nın 26.04.2019 tarihinde öldüğünü, miras bırakanın düzenlediği Artvin Noterliği 28.08.2018 tarih ve 6174 yevmiye numaralı vasiyetnamesinin Artvin Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/223 Esas sayılı dosyasında açılıp okunduğunu, itiraz olmaksızın kesinleştiğinden beyanla vasiyetnamenin tenfizini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar İnan Yalçınkaya ve ... duruşmadaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile miras bırakan ...'nın düzenlediği Artvin Noterliğinin 28.08.2018 tarih ve 6174 yevmiye numaralı vasiyetnamesi Artvin Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/223 Esas sayılı dosyasında okunarak kesinleştiğini, vasiyetnamenin iptali için taraflarca da dava açılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; vasiyetnamenin açılmasına ilişkin dosyadaki kesinleşmenin usulsüz olduğunu, mirasçıların vasiyete konu taşınmazı adlarına intikal ettirdiklerini, bu bakımdan vasiyetnamenin ifa kabiliyetinin bulunmadığını, Mahkeme kararının infaza elverişli olmadığını, taşınmazın değerinin yüksek belirlenmesi nedeniyle davalılar aleyhine yüksek yargılama gideri yüklendiğini, davalıların dava açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle aleyhe yargılama gideri de yüklenemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile vasiyetnameye konu taşınmazın 06.09.2019 tarihinde davacılardan ... Yalçınkaya'nın tapuya müracaatı ile davacılar da dahil olmak üzere miras bırakan Abbas Yalçınkaya’nın yasal mirasçıları adına intikalinin yapıldığı, bu haliyle vasiyetnamenin tenfizi davasının açıldığı 05.11.2019 tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazın miras bırakan adına kayıtlı olmadığı, vasiyetnamenin ifasını talep etmenin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davacıların dava konusu taşınmazın intikalini vasiyetnamenin gerçekleştirilmesi amacıyla yaptıklarını, vasiyetnamenin usulüne uygun olarak açılarak kesinleştiğini, davalıların vasiyetnamenin geçersiz olduğuna dair süresinde delil sunmadıklarını, davalıların istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri itirazlarının savunmayı genişletme yasağı kapsamında kaldığını, davalılar vekilinin karar tarihinden sonra vekaletname sunması karşısında vekalet ücreti hak etmediği halde Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm tesis edilerek davacılar aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar lehine bozulması istemi ile temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 599 uncu maddesi şöyledir;

"Mirasçılar, mirasbırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar.

Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar, mirasbırakanın aynî haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanırlar ve mirasbırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu olurlar.

Atanmış mirasçılar da mirası, mirasbırakanın ölümü ile kazanırlar. Yasal mirasçılar, atanmış mirasçılara düşen mirası onlara zilyetlik hükümleri uyarınca teslim etmekle yükümlüdürler."

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 600 üncü maddesi şöyledir;

"Vasiyet alacaklısı, vasiyeti yerine getirme görevlisi varsa ona; yoksa yasal veya atanmış mirasçılara karşı kişisel bir istem hakkına sahip olur.

Bu alacak, tasarruftan aksi anlaşılmıyorsa vasiyet yükümlüsünün mirası kabul etmesi veya ret hakkının düşmesiyle muaccel olur.

Vasiyet alacaklısı, yükümlülüğünü yerine getirmeyen vasiyet yükümlüsüne karşı, vasiyet edilen malın teslimini veya hakkın devrini; vasiyet konusu bir davranış ise, bunun yerine getirilmemesinden ... zararın giderilmesini dava edebilir."

Bu alacak, tasarruftan aksi anlaşılmıyorsa vasiyet yükümlüsünün mirası kabul etmesi veya ret hakkının düşmesiyle muaccel olur.

Vasiyet alacaklısı, yükümlülüğünü yerine getirmeyen vasiyet yükümlüsüne karşı, vasiyet edilen malın teslimini veya hakkın devrini; vasiyet konusu bir davranış ise, bunun yerine getirilmemesinden ... zararın giderilmesini dava edebilir."

3. 03.07.2005 ve 19.07.2005 tarihlerinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Yasa'nın “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8 inci maddesi gereğince asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

1. Dava, vasiyet alacaklısının yasal mirasçılara karşı vasiyetin yerine getirilmesi amacıyla açılan vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 600 üncü maddesi gereğince vasiyet alacaklısının hakkı yasal mirasçılara karşı ileri sürülebilen kişisel bir istem hakkını içerir. Vasiyet alacaklıları, miras bırakanın yasal mirasçılardan farklı olarak miras bırakanın külli halefi değil cüzi halefidir.

2. Yasal mirasçılar ise 4721 sayılı Kanun'un 599 uncu maddesi gereğince miras bırakanın külli halefi olarak, miras bırakanın ölümü ile mirasa konu tüm malvarlığını hiç bir işleme gerek kalmaksızın bir bütün halinde kazanırlar. Bu derhal geçiş kuralı külli halefiyetin bir sonucudur. Bu bakımdan yasal mirasçılar miras bırakanın ölümü ile vasiyet alacaklılarına karşı vasiyet borçlusu konumunda olup, vasiyet alacaklısı sadece yasal mirasçılara karşı alacak hakkını ileri sürebilir.

2. Yasal mirasçılar ise 4721 sayılı Kanun'un 599 uncu maddesi gereğince miras bırakanın külli halefi olarak, miras bırakanın ölümü ile mirasa konu tüm malvarlığını hiç bir işleme gerek kalmaksızın bir bütün halinde kazanırlar. Bu derhal geçiş kuralı külli halefiyetin bir sonucudur. Bu bakımdan yasal mirasçılar miras bırakanın ölümü ile vasiyet alacaklılarına karşı vasiyet borçlusu konumunda olup, vasiyet alacaklısı sadece yasal mirasçılara karşı alacak hakkını ileri sürebilir.

3. Dolayısıyla, yasal mirasçılar miras bırakanın külli halefi olduğundan, taşınmazın miras bırakan adına tapuda kayıtlı bulunması ile mirasçıları adına intikal ettirilmesinin hukuki sonuçları bakımından bir farkı bulunmamaktadır. Vasiyet alacaklılarının, vasiyet alacağını yasal miraçsılara ileri sürmesi için de taşınmazın miras bırakan yada mirasçılar adına kayıtlı olması yeterlidir. Mirasçıların adına oluşturulan tapu kaydının vasiyete konu olması nedeniyle vasiyetin yerine getirilmesine engel olmaz. Kaldı ki ölüm tarihi ile terekenin mirasçılara bir bütün halinde intikal etmesinden dolayı taşınmaza ölümle birlikte tüm mirasçılar elbirliği ortaklığı ile sahip olurlar. Buradaki intikal, kurucu nitelikte olmadığından taşınmazın sicil kaydının, ister yasal mirasçılar ister miras bırakan adına olsun yasal mirasçıların mülkiyetine bulunduğu kanun hükmü gereğidir. Bölge Adliye Mahkemesinin dava konusu taşınmazın miras bırakan adına kayıtlı olmadığı, vasiyetnamenin ifasını talep etmenin mümkün bulunmadığı gerekçesine katılma olanağı bulunmadığından işin esası hakkında karar verilmesi gerekir.

4. Diğer yandan, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olsa da eksik inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Nitekim, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olduğu, ifraz kararı verilebilmesi için 5403 sayılı Kanun gereği dava konusu taşınmazların niteliğinin tarla vasfında olduğu dikkate alınarak ifrazının mümkün olup olmadığı değerlendirilmeli, ifrazının mümkün olması durumunda bilirkişilerce ifraz krokisi hazırlanmalı ve ilgili kurumdan onay alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi de doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.