muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34407, Karar No: 2017/5456, Tarih: 11.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34407 E.  ,  2017/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin ancak "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda veya aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiil ile işlenmesi durumunda" uygulanmasının mümkün olduğu, somut olayda; sanığın okula ait eşyaların birden fazla kişiye ait olabileceğini bilebilecek durumda değilse de, okulun içindeki okul kantininden ve diğer odalardan (öğretmenler odası ve müdür odası) olmak üzere gerçekleştirdiği eylemlerde sanığın, Berna Yılmaz İlköğretim Okulu’na, okulun arka tarafında bulunan tuvalet penceresinden girerek, okul binası içerisinde bulunan kapısı açık hizmetli odasından duvara asılı bulunan oda anahtarlarını alarak, bu anahtarlardan biri ile kantinin kapısını açmak suretiyle kantinde bulunan bir kısım eşyaları ve bozuk paraları alması, daha sonra bu anahtarlardan biri ile öğretmenler odasının kapısını açarak okul öğrencilerine ait bir kol saati ile kilitli dolapta bulunan 110,00 TL okul parasını alması bilahare müdür odasının kapısını ise bu anahtarla açamaması nedeniyle kapı camını kırarak fotoğraf makinası ve 45,00 TL para alması şeklinde gerçekleşen olayda müştekilerin farklı olup, sanığın suç teşkil eden tek bir eyleminden de bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında müşteki sayısı kadar ceza verilmesi yerine, TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7455, Karar No: 2019/9656, Tarih: 30.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7455 E.  ,  2019/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesince verilen, borçlunun ihalenin feshi isteminin kabulüne ilişkin, 07.6.2017 tarihli karara karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 23.11.2017 tarih ve 2017/1406 E. - 2017/1602 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın temyizi ile Dairemizin 19.12.2018 tarih ve 2018/1511 E. - 2018/13828 K. sayılı ilamı ile kararın onandığı,davalı ... T.A.Ş tarafından onama kararının kaldırılması talebiyle karar düzeltme dilekçesi verildiği ve Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.02.2019 tarih ve 2017/49 E. - 2017/238 K. sayılı ek kararı ile, karar düzeltme kanun yolunun yürürlükten kaldırıldığı gerekçesiyle, karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği, davalı ... T.A.Ş tarafından söz konusu ek kararın bozulması talebi ile temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun kıyas yoluyla uygulanacak hükümler başlıklı 366. maddesinin göndermesi ile uygulanacak 346. maddesinde, ilk derece mahkemesinin istinaf dilekçesini hangi hallerde reddedebileceği düzenlenmiş olup, tarafların temyiz talebi üzerine Yargıtay'ın verdiği kararlara karşı yapılan başvurular hakkında ilk derece mahkemelerine değerlendirme yetkisi tanınmadığı görülmektedir.

Bu nedenle Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.02.2019 tarih ve 2017/49 E. - 2017/238 K. sayılı ek kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, davalı ... T.A.Ş’nin, Dairemizin 19.12.2018 tarih ve 2018/1511 E. - 2018/13828 K. sayılı onama ilamına yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesine geçildi;

HMK'nun Geçici 3. maddesinde; "Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur" hükmü yer almaktadır. Dolayısıyla, karar düzeltme yolu 1086 sayılı HUMK ile düzenlenen bir kanun yolu olup Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başlaması ile yürürlükten kalkmıştır. Bölge Adliye Mahkemeleri kararlarının temyizi üzerine Yargıtay tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davalı ... T.A.Ş.'nin karar düzeltme istemi incelenemez.

SONUÇ : 1-Yukarıda yazılı nedenlerle davalı ... T.A.Ş’nin karar düzeltmeye ilişkin dilekçesinin REDDİNE,

SONUÇ : 1-Yukarıda yazılı nedenlerle davalı ... T.A.Ş’nin karar düzeltmeye ilişkin dilekçesinin REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davalı ...Ş. vekili Av. ...'ın takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 30/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/395, Karar No: 2025/1130, Tarih: 05.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/395 E.  ,  2025/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren derece ve kademelerinin hatalı tespit edildiğini, fiilen büro görevlisi olarak çalışmasına rağmen kayıtlarda farklı işçi kadrolarında gösterildiğini ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsünde intibak işlemlerinin yanlış olduğunun ve çalıştığı süre boyunca büro görevlisi olarak çalıştığının tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya fark ücretlerinin ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının asıl kadrosunun düz işçi olduğunu, fiilen farklı işlerde görevlendirme suretiyle çalıştığını ve bu görevlendirmelerde kendi muvafakatinin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararı ile; davacının çalıştığı hizmet süresi ve fiilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu gerekçesiyle davacının çalıştığı süre boyunca fiilen büro görevlisi olarak çalıştığının tespitine, dava tarihi itibarıyla 13. derecenin 22. kademesinde olduğunun tespitine ve intibakının hatalı yapılması nedeniyle doğan fark alacaklarının bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 10.07.2023 tarihli kararı ile; davacının derece ve kademe tespitinin, davalı tarafça dosya kapsamına sunulan görevlendirme belgeleri ve fiilen yaptığı işi gösterir pozisyon cetvellerindeki farklı pozisyonlarda çalıştığı süreler gözetilerek yapılan tespitin ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, arabuluculuk son tutanak tarihi olan 13.01.2020 tarihinde 13. derecenin 22. kademesinde olduğu, arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında davaya konu edilen alacak yönünden arabuluculuk dava şartının gerçekleştirilmediği dikkate alınarak bu dönem yönünden davanın usulden reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının asıl kadrosu ve fiilen görevlendirme evrakına göre işçinin fiilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme sayılmayıp kendi kadrosu gibi hesap yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fiilen görevlendirme ile çalıştığı ünvana karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını,

2. Tespit hükmünün hukuki yarardan yoksun olduğunu,

3. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını,

4.Toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yeni derece ve kademesinin tespit edildiğini ve buna göre davacıya ödeme yapıldığını, davacının alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem yönünden arabuluculuk dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20790, Karar No: 2013/20394, Tarih: 10.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20790 E.  ,  2013/20394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından daha önce açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 09.06.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların 2005 yılından bu yana ayrı şehirlerde yaşadıkları, o tarihten beri ortak hayatın yeniden kurulmadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Ortak hayat, fiili ayrılık süresinde evlilik birliğinden doğan görev ve yükümlülüklerin karşılıklı olarak yeniden yerine getirilmeye başlanılması ile kurulmuş sayılır. Davacının boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra zaman zaman çocuğunu görmek amacıyla davalının yanına gelmesi, ortak hayatın yeniden kurulduğunu kabule yeterli değildir. Bu itibarla Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki boşanma sebebi gerçekleşmiştir. Davanın kabulü yerine yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/7266, Karar No: 2022/7774, Tarih: 14.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7266 E.  ,  2022/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.07.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 03.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili; tarafların birlikte maliki olduğu 18, 371, 549 ve 586 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın öncelikle aynen taksim, mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, 22.11.2011 tarihli celsede davacı tarafça takip edilmeyen davayı kendilerinin takip etmek istediğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, “Davanın usulden reddine” karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece 01.10.2015 tarihli celsede davayı takip ettiğini söyleyen bir kısım davalılar vekili Av. ...’e, açıldığı belirtilen isim tashihi dosyasının Esas numarasını bildirmek, bir kısım hissedarların mirasçılık belgesini sunmak ve yine bir kısım mirasçıları davaya dahil etmek üzere kesin süre tanındığı görülmüştür. Kesin sürelerin bir kısmı 2 hafta içinde, bir kısmı ise bir sonraki celseye kadar tamamlanmak üzere tanınmıştır. Davalı vekili 2 hafta süre tanınan işlemler için süresinde 15.10.2015 tarihli dilekçesini sunmuş, mirasçılık belgesi sunulmasına ilişkin ara kararın gereği olarak ise mahkemece yetki verilmediğinden celse arasında yetki talebinde bulunmuş, kendisine yetki verilmesi üzerine mirasçılık belgelerini teminen açtığı davaların Esas numaralarını bir sonraki celsede mahkemeye bildirmiştir. Mahkemece mirasçılık belgelerinin sunulmasına yönelik ara kararda yetki verilmediği, celse ertelenmesine neden olmadan ara kararların mümkün olduğunca yerine getirildiği gözetilerek usul ekonomisi gereği davaya devam edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde kesin süreye rağmen taraf teşkili sağlanmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5550, Karar No: 2016/2481, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5550 E.  ,  2016/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 103 ada 426 parsel sayılı 1912,07 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kargir ev ve narenciye bahçesi niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ...; 103 ada 426 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve çalılık niteliğindeki yerlerden olduğunu, zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve ... adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın orman niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş, davalı tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.09.2013 tarihli ve ... E. - ... K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın orman niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş, davalı tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.09.2013 tarihli ve ... E. - ... K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluştuğu, Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için salt eğiminin yüksek olmasının yeterli görülmediği, yüksek eğimli olmasının yanında, ayrıca; üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edildiği, bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda, bu şekilde bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle; taşınmaz başında üç orman ve bir fen bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması, klizimetre ile taşınmazın eğiminin doğru olarak belirlenmesi, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesi (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklindeki düzenleme gözönünde bulundurularak, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için; o yerin eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak orman bilirkişi raporunda tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi, ayrıca yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı ... dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi.....” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, yakın zamanda imar ve ihya edildiği, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceği, davacının vasıf değişikliği talebinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, yakın zamanda imar ve ihya edildiği, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceği, davacının vasıf değişikliği talebinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23394, Karar No: 2013/26434, Tarih: 24.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23394 E.  ,  2013/26434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, şikayetçi ... ele geçmeyen ve silahtan sayılan kürekle yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddesi gereğince tayini ve eylem için belirlenecek cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı bu nedenle dosyanın görevsizlik kararı verilerek görevli Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun BOZULMASINA, 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.