muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8418, Karar No: 2009/10579, Tarih: 23.06.2009

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1954 tarihli ... fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen ... fotoğrafı , memleket haritası ve amenajman planı , taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisle ri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir ... elemanı aracılığıyla gerekirse aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri ... dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmazlar ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla orman dan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtü sü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili, bilimsel verileri bulunan, yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraf lar alınarak dosyaya eklenmeli, komşu parsellerin konumuna göre çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı yasanın 17/2

... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili, bilimsel verileri bulunan, yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraf lar alınarak dosyaya eklenmeli, komşu parsellerin konumuna göre çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı yasanın 17/2. maddesine göre orman içi açıklık olup olmadığı tartışılmalı, asıl taşınmaz orman veya orman içi açıklık değilse,tespite esas alınan vergi kayıtlarının kapsamları belirlenmeli,kapsam belirlenirken aynı kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlardan tespitleri kesinleşenlerin yüzölçümleri göz önünde bulundurulmalı, buna göre kayıt miktar fazlası bulunup bulunmadığı ve varsa zilyedlikle kazanılıp kazanılamayacağı tartışılmalı, taşınmazların bir bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş olması ve davalı tarafın temyizinin olmaması nedeniyle Orman Yönetimi lehine gerçekleşen usulü kazanılmış hak dikkate alınmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17864, Karar No: 2011/521, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17864 E.  ,  2011/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27958, Karar No: 2013/28425, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/27958 E.  ,  2013/28425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2012

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ücreti, hafta sonu ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili,  davacının asıl işveren Sağlık Bakanlığı Fatih Devlet Hastanesi’nde alt işveren konumundaki diğer davalı şirketlere bağlı olarak çalıştığını, 09/03/2004 tarihinde temizlikçi ve çamaşırhane görevlisi olarak işe başladığını, 31/12/2009 tarihine kadar davalı hastanenin çamaşırhanesinde çalıştığını, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, 31/12/2009 tarihinde hiçbir sebep sunmaksızın iş sözleşmesine son verildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti fazla mesai ve tatil çalışmalarının  karşılığı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı hazine vekili, davacının davalı müvekkili Kurumun bir çalışanı olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı Kuruma hizmet veren diğer davalı firmanın çalışanı olup en son çalıştığı şirket tarafından iş sözleşmesinin sonlandırıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı  ..... Temizlik Turizm İnşaat Çelik Otomasyon San ve İç ve Dış Tic Ltd Şti vekili, davacının yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta sonu fazla mesai ücretleri talepleri yönünden zaman aşımı defiinde bulunduklarını, davacının davalı şirketten önce çalıştığı şirketlerde varsa işçilik haklarından sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda  davanın kısmen kabulü ile mütalaasına başvurulan hesap bilirkişi raporuna itibarla davalı    .... Temizlik Turizm

İnşaat Çelik Otomasyon San ve İç ve Dış Tic. Ltd. Şti, hakkındaki davanın kabulüne  diğer davalılar hakkındaki davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı  ..... Temizlik Turizm İnşaat Çelik Otomasyon San ve İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili  tarafından temyiz edilmiştir.

I-Davacı temyizi yönünden;

Dosya içeriğine göre davacının  davalı Sağlık Bakanlığı’na  ait hastanelerde çalıştığı,  bu  şekilde davlı bakanlığın asıl işveren olduğunun kabulü ile 4857 sayılı İş kanununun 2/6. maddesi gereğince asıl işverenin  işçilik alacaklarından alt işverenle birlikte sorumlu olduğu  gözetilmeden, itibar edilen  bilirkişi raporunda da  asıl işveren sıfatı ile davalı bakanlığın  sorumlu olduğuna dair tespite aykırı  olarak  karar yerinde gerekçe  gösterilmeden davalı  bakanlık hakkındaki  reddine karar verilmesi  hatalıdır.

II -Davalı  ...... Temizlik Turizm İnşaat Çelik Otomasyon San ve İç ve Dış Tic Ltd Şti’nin temyizi  yönünden;

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanunun 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanunun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine  göre  davacının çalışma süresi içinde   davalı  .... temizlik Turizm İnşaat Çelik Otomasyon San ve İç ve Dış Tic. Ltd Şti işyerindeki çalışması  öncesinde diğer  davalı şirketlerde  çalıştığı anlaşılmaktadır.  Mahkemece  hükme esas alınan  raporda 4857 sayılı Kanunun 6/3 maddesinde devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlandığı,  devir  tarihinden itibaren  dava tarihi itibariyle  iki  yıldan fazla  süre  geçtiği gerekçesiyle  sadece  son alt işveren  olan davalı ...... Temizlik  şirketinin  sorumlu olduğu kabul edilerek   hesaplama  yapılmıştır.  Mahkemece  davalı şirketler arasında  İş Kanunun 6. maddesi anlamında   işyeri devri olup olmadığı  yönünde bir araştırma yapılmadan  eksin  inceleme ve araştırma ile   yazılı   şekilde karar  verilmesi  hatalıdır.

Öncelikle  davacının  dava konusu ettiği  döneme ilişkin   davalı şirketlerden ve asıl işverenlikten  işyeri devrinin tespitine esas  olacak tüm  kayıt ve  belgeler  getirtilerek sonra  davalı şirketler arasında işyeri devri olup olmadığı  belirlenmeli,  işyeri devrinin bulunduğunun tespiti halinde  kıdem tazminatından 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, kıdem tazminatından işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olduğu  gözetilerek kıdem tazminatından  sorumlu oldukları  miktarlar   belirlenerek  kıdem tazminatı  isteği hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkeme kararının yöntem ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece çalışma gün ve sürelerine ilişkin yeterli ve somut araştırma yapılmadığı, soyut ifadelere dayanılarak karar verilmesinin isabetli olmadığı farklı gerekçesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 06/12/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/4887, Karar No: 2013/1023, Tarih: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4887 E.  ,  2013/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDUR SANIK : ...

MAĞDURLAR : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK 81/1, 35/2, 62, 53/1 maddeleri uyarınca

8 sene 4 ay hapis üç sanık hakkında ayrı ayrı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; bir gün önce yaşanan tartışma nedeniyle mağdur ve arkadaşlarının piknik yaptıkları yere gelen sanıklardan ...'un satırla, ... 'nın bıçakla, ...'ın da samuray kılıcı olarak tabir edilen ele geçirilemeyen kesici aletle eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek mağdura çok sayıda vurdukları, mağdurun "sol kolda bir tanesi derin kas dokusu şeklinde 2-3 adet, sağ kolda kemiğe kadar inen 2 adet derin kesi, sağ inguinal bölgede 5 cm derinliğinde hemorojik kesi, sırtta omuzdan kalçaya doğru boydan boya 50 cm uzunluğunda derin kesi ve sol humerusta hayat fonksiyonlarına 4 derece etkileyecek nitelikte kırık" oluşturur şekilde yaralandığı, mağdurun yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda; mahkemenin kabul ve gerekçesine göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...,... ve ...'un mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

.../...

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin meşru savunma koşullarının ve haksız tahrikin varlığına, vesaireye, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç niteliğine, ceza miktarına, vesaireye, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2987, Karar No: 2015/10994, Tarih: 15.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2987 E.  ,  2015/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/217-2014/750

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacının B... Üniversitesi'nde U... F... Bölümü .... Sınıf öğrencisi olduğunu,anne ve babasının Konya'da yaşadığını,davacının ise eğitimine İstanbul 'da devam ettiğini,davacının herhangi bir geliri olmadığını,davalının ise S...Üniversitesi İ... ve İ... B... Fakültesi'nde öğretim üyeliği yaptığını sosyal ekonomik durumunun oldukça iyi olduğunu belirterek 2.500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiş,20.05.2013 tarihli dilekçesinde;mahkemece 1.000 TL olarak belirlenen tedbir nafakasının 750 TL olarak yeniden belirlenmesini,davalının davacıya ödeyebileceği azami miktarın 750 TL olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 1.000 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba kız oldukları; davacının B...Üniversitesi'nde U... F..Bölümü.... Sınıf öğrencisi,,davalının öğretim görevlisi olup aylık ortalama 7.500,00 TL gelirinin olduğu, kendine ait evde ikamet ettiği,aracının olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2621, Karar No: 2024/3232, Tarih: 07.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2621 E.  ,  2024/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/435 E., 2024/556 K.

HÜKÜM: Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Malatya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/109 E., 2021/40 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; tapu iptali ve tescil davasında, bir kısım davalılar vekilinin cevap dilekçesi ile diğer davalı ...'ın ise ön inceleme duruşmasına gelerek davayı kabul ettiğini beyan ettiği gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve ön inceleme duruşmasından sonra kabul olduğu için davalılar aleyhine tam vekalet ücretine hükmedilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekilince vekalet ücreti bakımından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; davalılarca ön incelemeden sonra kabul beyanında bulunulduğu ve davalılar aleyhine tam vekalet ücreti hükmedilmesinin yasa ve usule uygun olduğu gerekçesiyle bir kısım davalılar vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde bir kısım davalılar vekilince vekalet ücreti bakımından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalılarca ön incelemeden sonra kabul beyanında bulunulduğu, yükleniciyi tapuları devralma hususunda ihtar çekerek temerrüde düşürmedikleri gözetildiğinde bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8397, Karar No: 2012/9110, Tarih: 09.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8397 E.  ,  2012/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, mutlak butlanla geçersiz işleme dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16166, Karar No: 2013/2092, Tarih: 08.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16166 E.  ,  2013/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dairemizin 27.03.2012 gün ve 2010/5181 E,2012/4753 K sayılı ilamına karşı davalılardan ...,...,...,... vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuş,....01.2013 tarihli dilekçe ile bu defa ...,... ve ... vekilince karar düzeltme isteminden feragat dilekçesi sunulmuşsa da davalılardan ...adına yapılmış bir feragat beyanı bulunmamaktadır.Bu durumda davalılar vekiline ... adına yapılmış bir feragat beyanı olup olmadığı sorularak dosyanın bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.