muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25252, Karar No: 2014/6656, Tarih: 24.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25252 E.  ,  2014/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 TL. olarak değiştirmiştir.Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul vereddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.İnceleme konusu davada kabul edilen ve davacının temyizine konu tutar 234.24 TL. olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden;

A-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

B-Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davanın yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Kaçınılmazlıktan, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Mahkemece, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın bulunmadığını bildiren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, meslek hastalığında, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimalinin bulunması ve bu nedenle hastalığın oluşumunda belli bir oranda kaçınılmazlığın etken olduğunun kabulü zorunlu olup, hükme esas alınan rapor bu yönüyle hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, alanında uzman bilirkişi heyetinden, kusurun oran ve aidiyeti ve meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın etkisi konusunda rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1599, Karar No: 2016/4669, Tarih: 10.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1599 E.  ,  2016/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen bir bayanın müşteki ...‘in dükkanına geldiği, sanığın, 10 kg un almak için müştekiye 200 TL para verdiği, müşteki un bedeli olan 15 TL’yi 200 TL’nin içinden alıp sanığa 185 TL verirken, sanığın bu paranın 100 TL’sini aldığı, bu arada sanık ve yanındaki kadın tartışma yaratarak müştekinin dikkatini dağıttıkları, tartışmaya sinirlenen müşteki alış verişten vazgeçip, para üstünü verdiğini unutup sanığa tekrar 200 TL para verdiği, sanığın bu şekilde hileli davranışlarla müştekiyi hataya düşürüp, müştekiden 300 TL menfaat temin ettiği, böylece eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, eksik incelemeyle karar verildiğine, cezanın hesaplanmasında ve uygulamada yanlışlık yapıldığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9475, Karar No: 2012/13420, Tarih: 28.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9475 E.  ,  2012/13420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, iştirak nafakasının artırılması talebidir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; hüküm davalı vekili tarafından; dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesi ile temyiz edilmiştir.Mahkeme tarafları dinlemeden, onları, iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şekli olan davetiyenin davadaki önemi büyüktür.Yargılamanın sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp yargılamanın bir an evvel sonuçlandırılabilmesi için öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerekir. Bu da çıkarılacak davetiyenin Tebligat Kanunu ve Tüzüğü hükümlerine uygun olarak tebliği ile mümkündür.Somut olayda; dava dilekçesi davalıya Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ve yargılama davalının yokluğunda yapılıp sonuçlandırılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre; kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.Davada; dava dilekçesinin davalıya tebliği 35. maddeye göre ... Mh. ... Caddesi ... adresinde yapılmıştır. Ancak bu adres davalının MERNİS adresi olmadığı gibi davalıya daha önce bu adreste tebligat da yapılmamıştır. Davalının MERNİS adresi... Mh., ...Sk., .../..." olup, davacı da dava dilekçesinde davalının adresi olarak bu adresi göstermiştir. Davalının ekonomik-sosyal durumu araştırılırken Sosyal Sigortalar Kurumundan gelen müzekkere cevabında belirtilen adreste...Mh., ... Sk., .../..." adresidir.Somut olayda, davalı adına çıkartılan davetiye 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği halde, tebligatın yapıldığı adres davalının MERNİS adresi olmadığı gibi bu adres davalıya daha önce tebligat yapılmış eski adresi olmadığından sözü edilen tebligat usulsüz olup davalıya dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş ve taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davalının usulüne uygun şekilde duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesi gerekirken, yokluğunda yargılamaya devam edilerek, 6100 sayılı Yasa'nın 27.maddesine göre "Hukuki Dinlenilme Hakkı" tanınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece, davalının bilinen en son adresine davetiye çıkartılıp usule uygun şekilde tebliğ yapılarak taraf delilleri toplanıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15834, Karar No: 2019/2058, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15834 E.  ,  2019/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5284, Karar No: 2012/37577, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5284 E.  ,  2012/37577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkemenin 17.02.2002 tarih, 2002/441-357 E-K sayılı ilamında değişiklik yapılmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlüler hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun nedeniyle yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucunda kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Hükümlü ... hakkındaki kararın yapılan incelemesinde;

Hükümlünün yüzüne karşı verilen 22.02.2011 tarihli kararın, yasal süresi geçtikten sonra 02.03.2011 günü temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Hükümlü ... hakkındaki kararın yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un açıkça hükümlü lehine olduğunun anlaşılması karşısında; “yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Kanun’un 5 ve 6. maddeleri uyarınca ağır hapislerin hapis cezasına, ağır para ceza cezalarının ise, adli para cezasına dönüştürülmesi ile 5083 sayılı Kanun’un 2/3. maddesi uyarınca bir Türk Lirası’nın (1 TL) altında kalan tutarların atılması suretiyle aynen infazına karar verilmesi gerekirken, infazda duraksamaya ve karışıklığa neden olacak şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafı bütünüyle çıkartılıp yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un açıkça hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Kanun’un 5. ve 6. maddeleri uyarınca “ağır hapis” cezalarının “hapis cezalarına”, “ağır para cezalarının” ise, “adli para cezalarına” dönüştürülmesi ile sonuç adli para cezasının 20 TL.ye indirilmesi suretiyle önceki hükmün aynen infazına” denilerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/487, Karar No: 2024/10503, Tarih: 04.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/487 E.  ,  2024/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/217 E., 2023/327 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler sanık müdafii tarafından vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde yapılan değişiklik uyarınca sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilen sanık hakkında, aynı dosyada reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi karşısında, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmaması nedeniyle vekalet ücreti takdir edilemeyeceği gibi sanık müdafiinin, vekaletnameli avukat olmayıp baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi olduğu dikkate alındığında kanuni dayanağı olmaksızın idari işlem niteliğinde olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6214, Karar No: 2014/9784, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/6214 E.  ,  2014/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili, davacı gerçek kişiler vekili ve davalı ... Belik vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Kadastro sırasında Bağlıağaç Köyü 257 ada 19 sayılı parsel (50 m2) İbrahim Belik; 20 sayılı parsel (98 m2) ...; 258 ada 17 sayılı parsel (7844 m2) ...; 18 sayılı parsel (2974 m2) ...; 20 sayılı parsel (5336 m2) ...; 21 sayılı parsel (15692 m2) ...; 22 sayılı parsel (5230 m2) ...; 23 sayılı parsel (6937 m2 ) ... 24 sayılı parsel (6395 m2) ...; 29 sayılı parsel (140 m2) İbrahim Belik adına belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle tespit edilmiştir.

Davacı ... ..., ..., ... ve ... mirasçıları vekili, 05/03/2014 tarihli dilekçesinde ...ve ...'i hasım gösterdiği dava dilekçesinde özetle; 257 ada 19 ve 20; 258 ada 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24 ve 29 parsel sayılı taşınmazların kadastro sırasında eksik ölçülerek toplam 50.699 m2 olarak tespit gördüğünü, oysa, ....'ten kalan taşınmazların mirasçılar arasında 29/10/2000 tarihli senede göre paylaşıldığını ve toplam 70,000 m2 yüzölçümünde olduğu esasına göre taksim yapıldığını, buna göre oransal olarak belirlenecek hisse oranında taşınmazların taraflar adına ayrı ayrı tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Davacı Hazine vekili, 257 ada 19 ve 20 parsel sayılı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiasıyla dava açmış, her iki dava birleştirildikten sonra, Hazine vekili 258 ada 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24 ve 29 parsel sayılı taşınmazların da Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacıların ve müdahil Hazinenin davalarının kısmen kabulüne;

257 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile;

32/224 hisse ... oğlu 1949 doğumlu ...,

32/224 hisse ... kızı 1951 doğumlu ...,

32/224 hisse ... oğlu 1952 doğumlu ...

32/224 hisse ... kızı 1943 doğumlu ...,

32/224 hisse ... kızı 1960 doğumlu ...,

32/224 hisse ... oğlu 1964 doğumlu ...,

8/224 hisse ... oğlu 1960 doğumlu ...,

12/224 hisse... oğlu 1983 doğumlu ...,

3/224 hisse ... oğlu 1979 doğumlu ...,

9/224 hisse ..oğlu 2003 doğumlu ...'a ait olacak şekilde tapuya tesciline,

257 ada 20 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline,

258 ada 17 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 28/01/2014 tarihli ek raporu ve eki haritasında (S) harfi ile gösterilen 3379,51 m2 kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (R) harfi ile gösterilen 4465,04 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline,

257 ada 20 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline,

258 ada 17 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 28/01/2014 tarihli ek raporu ve eki haritasında (S) harfi ile gösterilen 3379,51 m2 kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (R) harfi ile gösterilen 4465,04 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline,

258 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, (G) ve (H) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (K) harfi ile gösterilen 2029,48 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 21 parsel sayılı taşınmazın (N), (L), (A) ve (M) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 9723,7 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 22 parsel sayılı taşınmazın taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 23 parsel sayılı taşınmazın (O) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (D) harfi ile gösterilen 4928,05 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline,

258 ada 24 parsel sayılı taşınmazın (E) ve (P) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (F) harfi ile gösterilen 3265,76 m2 kısmının taraflar adına miras payları oranında tesciline, 258 ada 29 parselin taşlık kayalık niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından reddedilen taşınmazlara; davacı gerçek kişiler vekili tarafından tüm taşınmazlara; davalı ... Belik vekili tarafından 257 ada 19, 258 ada 17 ve 29 sayılı parsellere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 1943 yılında 3116 sayılı kanuna göre yapılan orman kadastro çalışması ile 2006 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon çalışması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 1943 yılında 3116 sayılı kanuna göre yapılan orman kadastro çalışması ile 2006 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ziraat bilirkişi raporlarına göre; yüksek eğimli taşlık, çalılık, orman niteliğindeki taşınmazların bu nitelikleriyle Hazine adına tesciline; tarım arazisi niteliğinde olan taşınmazların ise (arada orman niteliğinde taşınmazlar bulunması nedeniyle mirasçılar arasında yapılan taksimin bozulduğu gerekçesiyle) ... Belik'in tüm mirasçıları olan davacı ve davalılar adına miras payları oranında tescile karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalı ... den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davacı gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/11/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10976, Karar No: 2012/12593, Tarih: 08.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10976 E.  ,  2012/12593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEVELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, Develi Belediyesi yönünden reddine, davalı A... Ö.... Yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile davalı A... Ö.... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Develi Belediyesi yönünden davanın reddine, davalı A... Ö....  yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.