muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7224, Karar No: 2014/13471, Tarih: 09.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/7224 E.  ,  2014/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 40. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/269-2012/209

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.09.2012 tarih ve 2011/269-2012/209 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.09.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin G. Acenteliğini dava dışı kişiden devraldığını, davalı borçlunun dönemine ilişkin kasa açıkları bulunduğunu, bunun Acentelik Sözleşmesi ve Eklerine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle müvekkilinin acentelik sözleşmesinin tek taraflı feshine ilişkin ihtarname gönderdiğini, müvekkilinin acentelik sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin acenteliği devraldığı dava dışı Ş. Ö.hakkında davacının başlattığı icra takibiyle ilgili derdest davanın bekletici mesele yapılması veya eldeki davanın bu davayla birleştirilmesi gerektiğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını, bilakis müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu, bu alacağını ihtarname ile davacıdan talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesinde davalı acente müşterisi tarafından verilen kıymetli evrakın karşılıksız çıkması halinde acentenin hesabına ilave edileceği ve acentenin hak edişinden kesileceğinin düzenlendiği, dava konusu acentelik sözleşmesi gereğince taraflar arasındaki anlaşmazlıklarda davacının ticari defter ve kayıtlarının kesin delil olacağı kararlaştırıldığından, davacıya ait ticari defterler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapora itibar edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın 37.026,78 TL asıl alacak ve 4.259,60 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 41.286,38 TL üzerinden iptaline, takibin devamına, hüküm altına alınan alacağın %40’ı olan 16.514,55 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, acentelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, acentelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı taraf, G. Acenteliğini devralan davalı hakkında yapılan denetimlerde kasa açıkları tespit edildiğini, 30.09.2009 tarihli ihtarname ile toplam açığın 28.443,63 TL olduğunu bildirilerek, sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, kasa alacaklarının tahsili için icra takibi başlatıldığını, takip konusu borca acentenin tahsil edemediği müşteri çekleri ve faturaları ile sözleşme gereği acenta tarafından ödenmesi gereken elektrik, su, telefon, ilan reklam vergi bedellerinin de dahil olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali isteminde bulunmuş, borç sebep ve miktarlarını kalem kalem bildirmemiştir. 37.026,78 TL asıl alacak için başlattığı icra takip talebinde ise borç sebebini "06.10.2009 kasa açığı tutanakları ve ekli faturalar, ihtarnameler, acentelik sözleşmesi ve devir protokolü" olarak göstermiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 06.10.2009 tarihli kasa açığı tutanaklarından hiç bahsedilmemiş, 06.10.2009 tarihli ihtarname esas alınarak, bu tarih itibariyle alacak miktarı belirlenmiş olup, 06.10.2009 tarihli ihtarnamede belirtilen alacak miktarı ile davalı defterlerinde görünen alacak miktarı farklı olduğu gibi bilirkişi raporunda alacak kalemleri de bu ihtarnamede belirtilen alacaklar ile karşılaştırılmamış, yine tespit edilen alacağın tek tek hangi nedenden kaynaklandığı ve ne miktarda olduğu da denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Bu durumda, davacı tarafın dava dilekçesindeki ve takip talebindeki alacak kalemleri açık olmadığından alacak kalemleri tek tek açıklattırılıp, birbiriyle karşılaştırılarak, icra dosyasına sunulan dayanak belgeler de gözetilerek, taraflar arasındaki ilişki açık hesap şeklinde olduğuna göre davalı defterleri üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak, varsa davacının acenteyi devraldığı dava dışı kişiye ait borç miktarı da tespit edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi incelemesi ve eksik araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11874, Karar No: 2023/2222, Tarih: 08.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/11874 E.  ,  2023/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/120 E., 2021/1676 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.01.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/10 E., 2019/567 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, 19.02.2015 tarihinde davalı işverene ait işyerinde CNC makinası ile çalıştığı sırada iş kazası geçirdiğini, halen net 1.500,00 TL ücret ile sigortalı olarak çalıştığını, % 45,2 oranında malul kaldığını, hayatını zor idame eder hale geldiğini belirterek, davalıdan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili; kusur tartışmasına girmeden önce davacının tüm tedavi masraflarının karşılandığını, kusurlarının bulunmadığını, davacının ihmalkar davrandığını, davacının tüm maddi zararlarının karşılandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisindeki deliller ve bilirkişi raporları uyarınca, "Davanın kabulü ile ;

Talep ile bağlı kalınarak, 235.004,48 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 19/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " dair hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " dair hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının tüm tedavi giderlerinin işveren tarafından karşılandığını, hastane, tedavi, ilaç, rehabilitasyon gibi sağlık harcamaları olarak 87.865,38 TL ödendiğini, kaza sonrasında davacının daha rahat olan kantar bölümünde iş yeri hekiminin görüşü doğrultusunda görevlendirildiğini, kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, makinenin sürekli arızalı olduğuna dair iddiaların asılsız olduğunu, kazanın meydana geldiği makinenin arıza vermesinin nedeninin davacının sorumlu olduğu makinenin temizliğini sürekli olarak yapmaması olduğunu, aksi kabul edilse dahi davacının bu konuda ihmalkar davrandığını, makineyi kapatıp müdahale etmesi gerektiğini, davacının bu şekilde davranması gerektiğini bilebilecek kıdem ve tecrübeye sahip olduğunu, ifa amacı ile yapıldığı belli olan ödemelerin tazminattan indirilmediğini, davacının sürekli iş göremezlik oranının %45,2 olarak kabul edilmesine rağmen bu oranın kesinleşmediğini, bilirkişinin raporunda kurumca bağlanacak gelirin değişebileceğinden bahsedildiğini, gerçek zarar için kurumca bağlanacak gelirin ilk peşin sermaye değerinin kesin olarak tespit edilmesi gerektiğini, hesap raporunda kusur oranı %70 olmasına rağmen pasif dönemde kusur oranının %80 olarak belirtildiğini, hesaplamanın yanlış olduğunu, sağlık harcamalarının da maddi zarar kavramına dahil olduğunu, tanık beyanlarının alınan kusur raporunda dikkate alınmadığını, tanıkların arıza durumunda işverenin müdahaleye izin vermediği ve bakım personeli çağrıldığına dair beyanlarının dikkate alınmadığını belirterek, kararın bozulması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, kusura ilişkin hükme esas alınan bilirkişi raporunun yerinde olduğu, sağlık ve tedavi ihtiyaçları için yapılan yardımların tazminatın ifası niteliğinde olmadığı, hesaplama tablosu yönünden açık bir istinafın bulunmadığı, maluliyet oranına yargılama safhasında itiraz edilmediği, maddi tazminata ilişkin ek raporun yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte, sürekli iş göremezlik oranına süresinde itiraz ettiklerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte, sürekli iş göremezlik oranına süresinde itiraz ettiklerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51, 54, 55, 56 ve 417 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/3013, Karar No: 2023/6757, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3013 E.  ,  2023/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/915 Esas, 2022/423 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2016/215 E. - 2018/72 K.

Taraflar arasındaki asıl davada markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat, karşı davada ise markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı/karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı/karşı davalı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin 14.02.1990 tarihinde "HAŞEMA" ibareli markasını tescil ettirdiğini, davalı/karşı davacının bu marka ile tesettürlü mayo satıp, tanıtım ve reklamını yaparak markayı haksız ve kötü niyetli olarak kullandığını, sattığı ürünlerin aşırı kalitesiz olduğunu tespit ettiklerini, bu kalitesiz ürünü sanki "HAŞEMA" markasının ürünüymüş gibi satarak tüketiciler nezdindeki müvekkilinin itibarına zarar verdiğini, haksız ve kötü niyetli kullanım sonrasında davacı/karşı davalı şirketin cirosunda %50'lik bir azalma meydana geldiğini belirterek markanın haksız kullanıldığının tespiti ve ihlalin önlenmesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100,00 TL kazanç kaybı tazminatı, 100,00 TL haksız kar kazancı ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini, hükmün ilan edilmesini talep etmiştir.

2.Davalı/karşı davacı karşı dava dilekçesinde özetle; arapça HŞM kökünden gelen ve sözlük anlamı "dini kurallar uyarınca erkeğin dizden bele kadar olan kısmım örten giysi" olan HAŞEMA kelimesinin ürünün adı olması nedeni ile 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendi gereği marka olarak tescil edilemeyeceğini belirterek markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davalı/karşı davacı karşı dava dilekçesinde özetle; arapça HŞM kökünden gelen ve sözlük anlamı "dini kurallar uyarınca erkeğin dizden bele kadar olan kısmım örten giysi" olan HAŞEMA kelimesinin ürünün adı olması nedeni ile 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendi gereği marka olarak tescil edilemeyeceğini belirterek markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı/karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; sattığı ürünlerin markasının "HAŞEMA" olmaması ve ürün etiketinde "tesettürlü mayo" yazması dolayısıyla markanın haksız kullanılmasının söz konusu olmadığını, yalnızca ürün tanıtımında HAŞEMA kelimesinin giysi türü olarak kullanıldığını ve amacının vasıf bildirmek olduğunu, haşemanın bir giysi türü olduğunu, sözlük anlamının "dini kurallar uyarınca erkeğin dizden bele kadar olan kısmını örten giysi" olması sebebiyle sektörde herkes tarafından kullanılan vasıf bildirici bir kelime olduğunu, bu kelimenin tek bir firmanın tekeline bırakılamayacağını, tazminat olarak hem kazanç kaybı hem de irketin elde ettiği kazancın birlikte talep edilemeyeceğini, bunlardan birinin seçilmesi gerektiğini, davacı/karşı davalı markasının tanınmış marka olmaması ve dava konusu markanın kötü ya da uygun olmayan şekilde kullanılması söz konusu olmadığı için itibar tazminatı şartlarının oluşmadığını ve talep edilen tazminatın fahiş miktarda olduğunu, davacı/karşı davalı ticari defterlerinin incelenerek elde edilen gelirde düşme olmadığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Sözlükte haşema kelimesinin karşılığının olmadığını, bu kelimenin kendileri tarafından üretilen ve açılımı ''Hakiki Şeriat Mayosu'' olan, dolayısıyla vasıf bildiren bir kelime değil kendileri tarafından oluşturulan bir marka olduğunu, davalı/karşı davacı tarafından ürünün erkek giysisi olduğu iddia edilmesine rağmen ürünlerin yaklaşık %85 inin kadınlara yönelik %15 inin ise erkeklere yönelik olduğunu belirterek karşı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Sözlükte haşema kelimesinin karşılığının olmadığını, bu kelimenin kendileri tarafından üretilen ve açılımı ''Hakiki Şeriat Mayosu'' olan, dolayısıyla vasıf bildiren bir kelime değil kendileri tarafından oluşturulan bir marka olduğunu, davalı/karşı davacı tarafından ürünün erkek giysisi olduğu iddia edilmesine rağmen ürünlerin yaklaşık %85 inin kadınlara yönelik %15 inin ise erkeklere yönelik olduğunu belirterek karşı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının HAŞEMA ibareli markası ile davalı ticaret unvanını markasal kullanımının karıştırılma ihtimali de dahil olmak üzere iltibasa neden olabileceği, davacının tescilli marka hakkına tecavüz oluşturabileceği, davacının markasının hükümsüzlük ve sicilden terkin şartlarının oluşmadığı, davalı tarafın ticari defterlerinin sahipleri lehine delil vasfına haiz olduğu, yapılan incelemelerde dava konusu markanın, bayan tesettür mayosu ürünlerinde kullanıldığı, dava konusu ürünlerin dava dışı ... Tek. İnş. Taah. Gıda Sem. İth. ve İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı şirketten satın alındığı, davalının 2015 ve 2016 yılında toplam 43.510 adet ürün satışından 20.114,79 TL faaliyet kârı elde ettiği gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulü ile davalının ''HAŞEMA'' ibaresinin markasal kullanımı ile davacı marka hakkına tecavüzün tespiti ve önlenmesine, davacı yanın yoksun kaldığı kazanca ilişkin hesap edilen 20.114,79 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı/karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı/karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya dayanak HAŞEMA markasının tanınmış marka olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi heyetinde tekstil sektöründe uzman bir bilirkişi bulunmadığı da göz önünde bulundurulduğunda, herhangi bir delil sunulmadan, markanın tanınmışlığına karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkil şirketin mağaza raflarındaki kullanımı da incelendiğinde, satılan giysinin türü olarak haşema ifadesine yer verildiğinin açıkça anlaşıldığını, markası kullanım olmadığını, ürünün market tanıtımı sırasında ürünün cinsini bildirmek amacıyla kullanıldığını, ürün etiketinde “tesettür mayo” ibaresinin kullanıldığını, dava konusu markanın tescil kapsamı incelendiğinde, kadın mayo, erkek mayo olarak bir ayrımın yapılmadığını, müvekkili şirketin bu kelimeyi kullandığı ürünlerin “kadın tesettür mayoları” olmasının dikkate alınmasının gerekçesinin anlaşılamadığını, bilirkişi heyetine, özellikle “mayo” sektöründe faaliyette bulunan bir bilirkişinin eklenerek inceleme yapılması talep edilmişse de, mahkemece bu taleplerinin yerinde görülmediğini, gerekçeli karardaki 5 yıllık hak düşürücü sürenin mevzuattaki mutlak red sebeplerine ilişkin olmadığını, kamu düzenine aykırı olduğu iddia edilen bir marka için açılan hükümsüzlük davasında hak düşürücü süre bulunmadığını, kararda, dava konusu markanın jenerik ad haline geldiğinde ilişkin iddialarının incelenmediğini, markanın, kullanıldığı mal veya hizmetle aynı türden mal ve hizmetlerin tümü için cins adı olarak yaygın bir şekilde kullanılmaya başlandığında, yaygın ad (jenerik ad) haline geldiğini, bu konuda inceleme yapılabilmesi için, bilirkişi heyetinde tekstil (mayo/tesettür mayo)sektöründe faaliyet gösteren bir bilirkişinin bulunması gerektiğini, dava dilekçesinde “2016 haziran döneminden başlamak üzere tüm yaz sezonu boyunca, davalı şirketin tüm şubelerinde satışı yapılan, tesettür mayo ürünlerinin HAŞEMA markalı ürünlermiş gibi satıldığı öğrenilmiştir.” şeklindeki ifadeden işbu dava konusunun 2016 yılına ilişkin satışlar olduğu anlaşıldığını, davacının 2015 yılına ilişkin herhangi bir talebi olmadığı halde, 2015 yılına ilişkin yapılan hesaplamanın tazminat tutarına dahil edilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda kar marjının yanlış hesaplandığını, kar marjını belirlemek için faaliyet karı/net satışlar oranının kullanılması gerektiğini, brüt oranı kullanıldığını, bu sebeplerle asıl davanın reddi, karşı davanın kabulüne karar verilmesi için kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç