muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4148, Karar No: 2019/10679, Tarih: 04.11.2019

Sanığın, satışını yaptığı mallar karşılığında katılan ...'ın keşidecisi olduğu 1.248 TL bedelli çeki aldığı, çek bedelini "20.248 TL" olarak tahrip edip aidiyeti tespit olunamayan paraf imzası ile birlikte paraflatıp 12/11/2009 tarihli 20.248 TL bedelli tahsilat makbuzunu düzenleyerek katılan... Ecza Deposu’na gönderdiği, katılan eczacı ...'ya ait ... Eczanesine teslim edilmek üzere katılan şirketçe gönderilen 10/09/2009 tarihli 462698 seri nolu 3.200 TL bedelli faturadaki malları teslim etmeyerek 462698 seri nolu faturada teslim almak kaşesi üzerinde aidiyeti belirsiz imza attırarak bu faturayı katılan şirkete gönderdiği, müşteki eczacı ...'na teslim edilmek üzere katılan şirketçe 08/12/2009 tarihli 807657 seri nolu 18.000 TL bedelli faturayla gönderilen malları teslim edilmeyerek, malların teslim edildiğine dair 08/12/2009 ve 03/12/2009 tarihli 2 adet teslim belgesini düzenleyerek katılan şirkete gönderdiği, katılan eczacı ...'a teslim edilmek üzere gönderilen 10/09/2009 tarihli 462693 seri nolu 8.504 TL bedelli fatura ile 13/06/2009 tarihli 951544 seri nolu 3.200 TL bedelli fatura ve 12/06/2009 tarihli 252403 seri nolu 749 TL bedelli faturadaki malların teslimini yapmayarak, daha önceki alışverişlere ait borca mahsuben verdiği 542.84 TL bedelli çekin bedel kısmına "9" rakamı eklenerek 9.542,84 TL haline getirildiği, aynı şekilde 542 TL olan 12/11/2009 tarihli makbuz üzerinde oynama yaparak 9.542,84 TL haline getirerek, çek ve makbuzu katılan şirkete gönderdiği, katılan eczacı ... 'a teslim edilmek üzere gönderilen malların teslim olunmayarak, devam eden ticari ilişki nedeniyle borca mahsuben katılan ... ’ın verdiği 1.202, 69 TL bedelli çek "31.202 TL" haline getirildikten sonra, 31.202 TL bedelli makbuz ile birlikte katılan şirkete gönderdiği, katılan ... ile devam eden ticari ilişkiden ötürü kaynaklanan borca istinaden katılan ... 'ın düzenleyip verdiği, 6.859, 56 TL bedelli çekin "16.859,56" haline getirilerek, 16.859,56 TL bedelli tahsilat makbuzu ile birlikte katılan şirkete gönderdiği, yapılan sahtecilikten haberdar olan katılan ... 'ın şikayetçi olduğu, 27/03/2009 tarihinde 3. Şahsa ait kredi kartıyla toplam 8.300 TL'lik ödemede bulunulduğu,, bu şekilde sanığın zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında üzerinde atılı suçları işlemediğine dair savunmalarda bulunmuşsa da; katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanıkların anlatımları, ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporları ve dosya kapsamına göre; sanığın zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hükümlerin tesisi edildiği, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/875, Karar No: 2019/2235, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/875 E.  ,  2019/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5332, Karar No: 2016/4749, Tarih: 21.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5332 E.  ,  2016/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi kapsamında ayıplı iş bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, davanın davalı şirket yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar, davacı iş sahibi vekilince davalı şirket yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ...'nun 08.07.2015 tarihli raporunda sözleşmedeki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olmadığı, her ne kadar sözleşmede davalı şirket kaşesi yer almış ise de sözleşmedeki imzanın davalı ...'a ait olduğu, iş bedelinin davalı ... tarafından tahsil edildiği, sözleşme ilişkisinin davacı iş sahibi ile diğer davalı ... arasında kurulduğu kabul edilerek davalı şirket yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 08.10.2012 tarihli sözleşmede davalı şirket kaşesinin bulunduğu, 23.11.2012 tarihli sözleşmede ise davalı şirketin adı ve şirket yetkilisi olarak diğer davalı ...'ın isminin yer aldığı ve bu davalının ödemeleri aldığına ilişkin imzasının bulunması karşısında, davacı vekilinin 20.02.2016 tarihli ek temyiz dilekçesine eklediği ... C. Başsavcılığı'nın 2013/41574 soruşturma sayılı evrakı da incelenerek davalı ...’ın şirket adına işlemler yapıp yapmadığının, gerekirse şirket ticari defterleri de incelenmek suretiyle tespit edilmesi, ...’ın bu şekilde şirket adına işlemler yaptığının anlaşılması halinde, olaya uygulanması gereken TBK'nın 46 ve devamı maddeleri uyarınca yetkisiz temsil hükümlerine göre değerlendirme yapılıp sonuca varılması gerekirken eksik inceleme neticesinde, davacı ile davalı şirket arasında akdî ilişkinin bulunmadığı gerekçesi ile husumetten red kararı verilmesi doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5749, Karar No: 2023/803, Tarih: 13.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5749 E.  ,  2023/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasının reddine dair verilen karar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, Yeni Işık köyü çalışma alanında yapılan kadastro çalışması sonucu davalı Hazine adına tespit ve tescil edilen 117 ada 36 parsel sayılı taşınmazda uzun süredir zilyetliğinin bulunduğunu belirterek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, eklemeli zilyetlikte ise kendisine kadar olan geçişleri ispat yükümlülüğü olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ve 2018/498 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararıyla; davacının taşınmaz üzerindeki tasarrufunu zilyetliğe dayandırdığı, ... fotoğraflarının incelenmesi sonucu dava konusu taşınmazda tarımsal amaçlı kullanım olmadığı ve taşınmazın kısmen taşlık kayalık, kısmen ham toprak vasfına sahip olduğunun anlaşıldığı, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğini ispata elverişli yazılı bir delil de sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı istinaf dilekçesinde; taşınmazda uzun süredir zilyet olduğunu, mahkemece delillerin hatalı değerlendirildiğini, zilyetlikle kazanım şartlarının lehine gerçekleştiğini ve davalı Hazine lehine vekalet ücretine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı istinaf dilekçesinde; taşınmazda uzun süredir zilyet olduğunu, mahkemece delillerin hatalı değerlendirildiğini, zilyetlikle kazanım şartlarının lehine gerçekleştiğini ve davalı Hazine lehine vekalet ücretine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/518 Esas, 2020/597 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen ve harçlandırılan değeri üzerinden karar tarihindeki AAÜT’ye göre doğru hesaplama ile vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ziraatçı bilirkişi raporu, ... fotoğrafları üzerinden alınan rapor ve keşif esnasında çekilen fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde, davacının çekişmeli taşınmazda kazanımı sağlayacak bir zilyetliğinin bulunmadığı anlaşılmakta olup bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporları karşısında, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına da itibar edilmesi mümkün olmadığından kazanım şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davacının yerinde görülmeyen istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19727, Karar No: 2018/12134, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19727 E.  ,  2018/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2016 yılı esas alınmak suretiyle İlçe Tarım Müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3683, Karar No: 2014/3543, Tarih: 05.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3683 E.  ,  2014/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında ...1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 12.09.2013 tarihinde 2013/433 esas ve 2013/676 karar sayı ile verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın yüksek güvenlikli ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinde en az 3 ay süre ile koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin hükmün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.04.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkemece TCK'nın 31. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kalan akıl hastalığı nedeniyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın TCK'nın 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine yatırılmak suretiyle en az 3 ay süreyle koruma ve tadevi altına alınmasına hükmolunmuştur.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

«Ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde olduğu ve temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu gözetilmeden, itiraz yolu açık olmak üzere karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de, CMK.’nun 264/2. maddesi nazara alındığında, sanık müdafıinin yüzüne karşı verilmiş olan karara karşı tefhim tarihinden itibaren süresi içerisinde yapılmış bir itiraz da bulunmadığından, hükmün kesinleşmiş olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

1- ...1. Sulh Ceza Mahkemesince hükme dayanak yapılan ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13/05/2010 tarihli ve 9803 numaralı sağlık kurulu raporunun, sanığın işlemiş olduğu bir başka suçtan dolayı düzenlenmiş olduğu, inceleme konusu uyuşturucu madde kullanma suçunun ise 05/04/2013 tarihli olduğu, kaldı ki, sağlık raporunda sanığın halen sosyal şifa bulduğu, toplum açısından tehlikeliliğinin önemli ölçüde ortadan kalktığının ve belirli aralıklarla muayenesi yapılmak suretiyle taburcu olabileceğinin bildirilmiş olması karşısında, sanığın 2013 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu madde kullanmak eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda alınacak rapor ile tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, başka bir mahkemece başka suç nedeniyle alman rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 57/1. maddesi uyarınca mahkemesince, akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerektiği, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası ile ilgili olarak, yerleştirildiği kurumunun sağlık kurulunca gerekli tıbbi kontrol ve tedavilerinin anılan maddenin diğer fıkraları uyarınca yerine getirilerek rapor tanzim edileceği, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince de, tıbbı kontrol ve takip için raporda verilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmelerinin sağlanacağı gözetilmeden, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde yüksek güvenlikli ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine yatırılmak sureti ile en az 3 ay süreyle koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir. » denilerek, belirtilen hükmün bozulması istenmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen 12.09.2013 tarihli hükmün, sanıkla birlikte duruşmaya girmeyen ve sanığın atandığından haberi olmadığı zorunlu müdafii Av....'a tefhiminin, kendisine müdafii atandığından haberdar olmayan sanık açısından hukuki sonuç doğurmayacağı, hükmün sanığa varsa vasisine tebliğ edilmesinin gerektiği, buna göre hükmün usulüne uygun biçimde sanığa bildirilmemiş olması nedeniyle kesinleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin (1). fıkrası uyarınca, ancak temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ya da hükümler hakkında kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesi karşısında; bu aşamada yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30917, Karar No: 2015/8826, Tarih: 10.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30917 E.  ,  2015/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/314660

MAHKEMESİ : Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2012/64 (E) ve 2012/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm, her ne kadar sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de kararda temyiz başvuru başlangıcı olarak "tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceği" belirtilerek kararın yanıltıcı bilgi içermesi nedeniyle sanığın temyiz sürelerini geçirmesinde kusurunun bulunmadığı ve sanık müdafiinin, CMK'nin 40/2 ve 231/2 maddeleri gereğince hükmü süresinde temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralamaya ilişkin muayenenin olaydan altı ay sonra yapılması gerekirken bu süre geçmeden Konya Numune Hastanesinde düzenlenen 06/10/2011 tarihli rapor hükme esas alınarak eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8594, Karar No: 2023/1258, Tarih: 03.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8594 E.  ,  2023/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1211 E., 2022/1342 K.

DAVA TARİHİ : 12.10.2009

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/466 E., 2021/670 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1993 yılından bu yana Konya'da Kerem Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurum ile1994 yılından bu yana ilaç satımı konusunda sözleşme imzaladığını, davalı Kurum tarafından 28/09/2009 tarihinde tebliğ edilen yazıda, davalı ... zarara uğratmak amacıyla sahte reçete fatura edildiği gerekçesiyle 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.13 maddesi gereği sözleşmenin 2 yıl süreyle ayrıca eczane çalışanlarının dahli ile eylemin gerçekleşmesi nedeniyle de aynı protokolün 6.3.15 maddesi gereği 2 yıl olmak üzere toplamda 4 yıl süreyle sözleşmenin feshedildiğinin ve sahte reçete bedeli olan 6.266,25 TL ile protokolün 6.3.19 maddesi gereği 10 kat cezai şart bedeli olan 62.662,55 TL'nin ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, reçetelerde doktor imzası, mührü ve belirli şartların bulunması halinde ilaçların hastalara verildiğini, eczanelerin reçetenin sahteliğini kontrol etme imkanın olmadığını, çalışanlarının sahte reçete düzenlenmesinde her hangi bir dahillerinin olmadığını ileri sürerek, davalı Kurumun 4 yıl süreyle sözleşmenin feshine ve reçete bedeli ile para cezası talebine ilişkin işleminin haksız olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin savunma dilekçesinde; davacının eczacılık mesleğine yakışmayacak şekilde mesul olduğu eczaneyi sahipsiz bıraktığını ve eczane işlerinin kalfa ve çıraklar tarafından yürütüldüğünü, bu nedenle davaya konu sahtecilik ve usulsüzlüklerin yaşanmasına sebebiyet verdiğini, huzur evinde görevli Kurum doktorunun görevi dışında olmasına rağmen huzurevi sakinleri dışında hasta muayene ettiğini, eczanede çalışan kalfa Mustafa Saksağan'ın getirdiği karnelere doktorlar birlikte harekete ederek sahte reçete düzenlendiği ve bunların fatura edildiğini, ayrıca görevli mahkemenin 5510 sayılı Yasa'nın 101 inci ve 103 üncü maddeleri gereği İş Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI