muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21363, Karar No: 2025/6316, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21363 E.  ,  2025/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/947 E., 2022/674 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/197 E., 2021/305 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5980, Karar No: 2025/282, Tarih: 13.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5980 E.  ,  2025/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/77 E., 2024/160 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle bozma ilamının sanığa okunmadan karar verildiğine, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığına dair Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen raporun, bu kurumda uzun süredir tedavi görmesi nedeniyle esas alınması gerektiğine, mağdurenin beyanını tamamen değiştirdiğine, suçlamaların asılsız olduğuna dair beyanının hükme esas alınarak kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19154, Karar No: 2015/7356, Tarih: 05.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19154 E.  ,  2015/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 51, 51/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkum edilen sanık hakkında, trafik düzeninin gerektirdiği aykırılıktan mahkum olduğundan bahisle TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. bendin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/408, Karar No: 2011/4924, Tarih: 27.04.2011

1. Hukuk Dairesi 2011/408 E., 2011/4924 K.

**1. Hukuk Dairesi 2011/408 E., 2011/4924 K.**

**- TEMLİK

- YIKIM KARARI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı mülkiyeti Hazineye ait 365 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki balıkçı barınağının intifa hakkının Bakanlar Kurulu kararıyla davalı Belediyeye devredildiğini, davalının Balıkçı Barınakları Yönetmeliği, Kıyı Kanunu ve buna ilişkin uygulama yönetmeliğine aykırı olarak tesisler oluşturup amacı dışında çay bahçesi, lokanta, kahvehane ve betonarme yazıhaneler olarak kullandığını, 3. kişilere kiraya verildiğini ileri sürüp, yapıların tamamının yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı Belediye, yönetmeliğe aykırı tesis yapmadığını, ancak ihtiyaç fazlası yerleri sosyal ihtiyaçların karşılanması için kiraya verdiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, "... mahkemece 13.12.1996 tarih 22846 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan (Balıkçı Barınakları Yönetmeliği)ndeki kıstaslara göre hükme elverişli olacak şekilde ve nitelikte bir araştırma ve inceleme yapılmamış olduğu; yerinde yapılacak keşif sonrası ilgili yönetmelik hükümleri dikkate alınmak suretiyle bilirkişi heyetinden rapor alınıp, düzenlenecek rapor değerlendirilerek mesi gerektiği " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Ş…

….. D…

….. İ…

…..'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yıkım isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında uyuşmazlığın niteliği belirtilerek, izlenmesi gereken yol açıkca belirtilmiş, Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; niza konusu 365 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapuda Hazine adına kayıtlı olduğu, üzerinde yer alan balıkçı barınağının intifa hakkının 6237 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre 17.02.1965 gün 6/5686 Sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Tekirdağ Belediyesine verildiği; davalı Belediye'nin temyiz dilekçesine ekli Tekirdağ Valiliği'nin 25.2.2009 gün, 4009/ 855 sayılı yazı içeriği ve eklerinden, hüküm tarihinden sonra intifa hakkının davalı Belediyeye tanınmasına ilişkin 17.02.1965 gün 6/5686 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararının, 19.11.2008 gün, 2008/14470 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlükten kaldırıldığı, bu nedenle, balıkçı barınağının Ulaştırma Bakanlığınca, Balıkçı Barınakları Yönetmeliğinin 8. maddesi uyarınca kiraya verme işlemleri tamamlanıncaya kadar, işletme ve idaresinin geçici olarak Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı Tarım İl Müdürlüğüne devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanında doğal bir sonucudur.Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, Mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorularak, sonucuna göre işlem yapılması gerektiği tartışmasızdır.

Diğer taraftan, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, davacı hazine tarafından, davalı Belediye'nin çekişmeli taşınmazdaki yapıları kiraya verdiği kişiler aleyhine el atmanın önlenmesi ve yıkım isteği ile açtığı davanın Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/ 32 esasında kayıtlı ve derdest olduğu görülmektedir.

Bu durumda, eldeki davada verilecek yıkım kararının, sözü edilen 2010/32 esas sayılı davadaki kişilerin hak ve hukuklarını etkileyeceği açıktır.

Hal böyle olunca, öncelikle yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davada yeralmasının sağlanması, ondan sonra eldeki dava ile Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/ 32 esas sayılı dava dosyasının HUMK'nun 45. Maddesi gereğince birleştirilmesi, ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16912, Karar No: 2014/2504, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16912 E.  ,  2014/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/469-2013/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın tüm tedavül tapu kayıtlarının mülkiyet, edinme sebepleri ve tüm şerhleri de içerir şekilde ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmesinden,

2- Kamulaştırma işleminin davacıdan önceki maliklere tebliğine ilişkin dosyada bilgi var ise de bunu doğrular belge yoktur.

Tebligat yapılıp yapılmadığı davalı idareden sorularak, yapılmış ise; tebliğ mazbatasının onaylı örneğinin ilgili Noterlikten veya tebliğ tarihini gösterir belgelerin davalı idareden getirtilmesinden,

İlanen tebligattan önce, 2942 sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı Vergi, Tapu ve Nüfus Müdürlükleriye, zabıta marifetiyle haricen adres araştırması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin olarak yazılan müzekkere ile alınan müzekkere cevaplarının davalı idareden istenilmesinden,

3- Ziraat Bankasına bloke edilen kamulaştırma bedelinin davacılara ödenip ödenmediğinin ilgili banka şubesinden ve şubenin bağlı olduğu bölge müdürlüğünden sorulup ödeme yapılmış ise buna ilişkin belgelerin getirtilmesinden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.06.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7985, Karar No: 2022/10978, Tarih: 21.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7985 E.  ,  2022/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava ve birleşen dava hizmetlerin aidiyeti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak asıl davada bir kısım taleplerin kabulüne birleşen davanın bir kısım talebin reddine, bir kısım talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/61, Karar No: 2006/168, Tarih: 23.01.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/61 E.  ,  2006/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2005 tarih, 22148/21177 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 23.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1524, Karar No: 2019/2314, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1524 E.  ,  2019/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1237, Karar No: 2014/20215, Tarih: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1237 E.  ,  2014/20215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/21015

MAHKEMESİ : Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

NUMARASI : 2008/76 (E) ve 2010/280 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıkların katılan tarafından düzenlenen bononun bedel kısmının rakam ve yazı ile gösterilen bölümlerinde tahrifat yapmak suretiyle, üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan davada, dosyada mevcut 13.02.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporuna göre, senedin miktar haneleri üzerinde yapılmış olan sahtecilik işlemlerinin ilk bakışta dikkati çeker nitelikte olduğu, ancak iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığı hususunun mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi ve 10.06.2008 tarihli duruşmada mahkemece suça konu senet üzerinde yapılan gözlemde, "50 bin ibaresinin senede sonradan eklendiğinin anlaşılabildiği" şeklindeki tespitlere yer verilmesi karşısında, denetime olanak verecek şekilde senet aslının dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden ve iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu da kararda tartışılıp değerlendirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16241, Karar No: 2013/19913, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16241 E.  ,  2013/19913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli emanetin 2010/14 sırasında kayıtlı eşya hakkında mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ikamet ettiği apatman dairesinin üst katında bulunan ve katılan tarafından avukatlık bürosu olarak kullanılan daireden gürültü geldiğini ileri sürüp, uyarıda bulunmak üzere üst kata çıkarak kapıyı çalması, tanık ...'nın kapıyı açıp katılanı da çağırmasını müteakip sanığı gören katılanın onu dinlemeden ve onunla konuşmadan kapıyı kapatmasına sinirlenip çelik kapıya bir tekme atıp oradan ayrılması eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda;

Sanığın sinirle attığı tekme neticesi çelik kapıda, suç tanımında sayılan hususlardan hiç birinin gerçekleşmemesi dolayısıyla ortada bir zararın sözkonusu olmaması nedeniyle atılı suçtan "beraatine" karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21375, Karar No: 2025/6315, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21375 E.  ,  2025/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/623 E., 2022/1102 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/475 E., 2021/66 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.