muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/241, Karar No: 2021/204, Tarih: 06.05.2021

Savcılıkta; “Santa Maria” isimli iş yerinde garson olarak çalıştığını, hatırladığı kadarı ile o gün gece geç saatlerde mağdurun 4 arkadaşı ile birlikte geldiğini, bu grubun masası ile kendisinin ve diğer garson arkadaşı inceleme dışı sanık Ayşe Öztürk’ün (Koç) ilgilendiğini, ızgara ve değişik mezeler ile viski istediklerini, kendilerine bu şekilde servis yaptıklarını, bir süre sonra bir arkadaşlarının daha geldiğini, toplam 6 kişi yaklaşık iki saat kadar oturduklarını, hesap istendiğinde adisyonu götürüp masalarına bıraktıklarını, sonra içlerinden birinin adisyon fişini alıp kasaya gittiğini, orada hatırladığı kadarı ile kartla ödeme yaptığını, hesabın ne kadar olduğunu bilmediğini, zira işleri gereği hesapla ilgilenmediklerini, sadece servis işini yaptıklarını, olayın diğer detayları konusunda fazla bilgi sahibi olmadığını,

Mahkemede; bahse konu iş yerinde garson olarak çalıştığını, söz konusu grubun yanılmıyorsa 7 numaralı masaya oturduklarını, hesap alınması ve ödeme yapılmasıyla ilgisinin bulunmadığını, sadece servis yaptığını, hatırladığı kadarıyla mağdurun bara giderek kredi kartı ile ödeme yaptığını, söz konusu iş yerinde sadece servis yaptıklarını, para alma ya da kredi kartı çekme işlemlerinin kasada yapıldığını,

İnceleme dışı sanık ... (Koç) kollukta; “...a” isimli restoranda garson olarak çalıştığını, olay günü iş yerinde iken mağdurun yanında 5-6 kişilik bir grup ile birlikte geldiğini, arka masalardan birine oturduklarını, ancak kalabalık olmaları nedeniyle dolayı bir masaya sığmadıkları için başka bir masa daha getirilerek her iki masanın birleştirildiğini, hepsinin birlikte oturduklarını, diğer garson arkadaşı olan inceleme dışı sanık ... (Aysel) ...’ın (Dingiloğlu) yanlarına gidip isteklerini sorduğunu, önce aç olduklarını ve güzel bir yemek istediklerini söylediklerini, kendilerine menü getirildiğini, şahısların ilk olarak birer buçuk olmak üzere karışık ızgara istediklerini, istenen siparişin çok olması nedeniyle yardım için bahse konu grubun bulunduğu masaya gittiğini, yemekler hazır olunca inceleme dışı sanık ... (Aysel) ... (Dingiloğlu) ile birlikte yemekleri masaya getirdiklerini, yemekleri bittiğinde de masaya iki yetmişlik viski, meyve ve çikolata istediklerini, ayrıca sigaralarının olmadığını ve sigara aldırmak istediklerini söylediklerini, erkek garsonlarca sigara alındığını, birkaç kez kendilerine daha sonra dışarıda görüşme teklifinde bulunduklarını, bunu kabul etmediklerini, sarhoş olmaya başladıkları için ısrarlarını sürdürdüklerini, gecenin sonunda ise hesabı kredi kartı ile ödemek istediklerini ve POS cihazının yerini sorduklarını, ilgili şahsa kasayı gösterdiklerini, şahsın masadan kalkıp kasada bizzat kredi kartının şifresini girerek ödemeyi yaptığını, ayrılmalarına yakın şahısların yanlarına gelerek yine çıkma teklifinde bulunduklarını, kabul etmeyince de imalı imalı bakarak "Siz görürsünüz." diyerek gittiklerini, suçlamayı kabul etmediğini,

Savcılıkta; kolluk ifadesini aynen tekrar ettiğini, “Santa Maria” isimli iş yerinde garson olarak çalıştığını, olay tarihinde gece yarısından sonra şikâyetçinin bir arkadaşıyla beraber geldiğini, yaklaşık yarım saat oturduklarını, ardından 5-6 kişi daha gelmesi üzerine toplam 7-8 kişi olduklarını, yaklaşık 1,5 saat iş yerinde bulunduklarını, karışık pirzola ve benzeri yiyecekler sipariş edip ayrıca viski de içtiklerini, siparişleri kendisi ile tanık Ada’nın (Aysel) Andık’ın (Dingiloğlu) beraber aldıklarını, ancak kendilerine laf atmaları nedeniyle onların masasından ayrılması üzerine sadece erkek garsonların bu grupla ilgilenmeye başladığını, hesabı da bizzat kasaya giderek ödediklerini, ne kadar hesap çıktığını ve ne kadar ödeme yaptıklarını bilmediğini, patronlarının hesap işlerine kendilerini hiçbir şekilde karıştırmadıklarını, sadece siparişleri aldıklarını, siparişlerle ilgili kayıtları erkek garsonların yaptığını, hesabın alınması ile ilgili işlemleri kasayı tutan müdürün yaptığını, o gün kasada duran kişiyi net olarak hatırlamadığını, iş yerinde bildiği kadarıyla güvenlik kamerası olduğunu ancak o tarihte çalışıp çalışmadığı konusunda bir bilgisi bulunmadığını,

Mahkemede; bahse konu iş yerinde garson olarak çalıştığını, para tahsil etme yetkisinin bulunmadığını, sadece siparişleri masaya götürdüğünü, söz konu grubun hatırladığı kadarıyla 7 numaralı masaya oturduklarını, ödemenin POS cihazına şifre girilmesi nedeniyle kasada yapıldığını, söz konusu iş yerinde sadece servis yaptıklarını, para alma ya da kredi kartı çekme yetkilerinin bulunmadığını,

Mahkemede; bahse konu iş yerinde garson olarak çalıştığını, para tahsil etme yetkisinin bulunmadığını, sadece siparişleri masaya götürdüğünü, söz konu grubun hatırladığı kadarıyla 7 numaralı masaya oturduklarını, ödemenin POS cihazına şifre girilmesi nedeniyle kasada yapıldığını, söz konusu iş yerinde sadece servis yaptıklarını, para alma ya da kredi kartı çekme yetkilerinin bulunmadığını,

Tanık ... Mahkemede; zaman zaman kardeşi ile problem yaşadığını, kardeşinin bir kredi kartı kullanımı ile ilgili olarak hakkında dava açıldığından söz ettiğini, polis memuru olarak çalışmakta olduğu için kardeşinin işlettiği iş yerine de sıkça gitmediğini, kız kardeşlerinden de sanığın bir kredi kartı kullanılması nedeniyle suçlandığını öğrendiğini, ... adında bir kardeşi olduğunu, bu kişinin şikâyetçinin avukatı olan ...’i tanıdığını, Av. ...’in telefonunu öğrenip kendisine verdiğini, söz konusu kişiyi ağabeyi ...’a ait cep telefonundan aradığını, kardeşler arasında şikâyetçinin zararının karşılanması, dava bitmeden işin hâlledilmesi konusunun konuşulduğunu, hatırladığı kadarıyla temmuz ayı içerisinde sanık ...’ın iş yerine uğradığını, orada bulunduğu sırada bir şahsın geldiğini ve sanığı sorduğunu, kendisine “Hayırdır.” demesi üzerine bu kişinin kredi kartı olayı ile ilgili şikâyetçi olan şahıs olduğunu anladığını, mağduru iş yeri dışına davet ettiğini, zararının ne kadar olduğunu sorduğunu, 850 TL olduğunu söyleyince de cebinde bulunan 1.000 TL’yi çıkarıp verdiğini, ardından ödeme ile ilgili bir belge düzenlediklerini, belgeyi kendisinin yazdığını ve birlikte imzaladıklarını, Manisa'da polis memuru olarak çalıştığını, o gün öğlene yakın kardeşini görmediğini, gececi olduğu dönemde saat 19.00’da işe başladığını, ödemeyi yaptıktan sonra iş yerinden ayrıldığını, uzun süre sanık olan kardeşi ile görüşmediğini, bir gün kız kardeşlerinden biriyle konuşurken sanığın davasının sonuçlandığını ve ceza aldığını öğrendiğini, bunun üzerine “Nasıl olur, şikâyetçiye ödeme yapmıştık.” dediğini, ardından avukat ... ile bağlantı kurduğunu, niçin mahkemeye bilgi verilmediğini sorduğunu, bu konuşmalar olduğunda ödeme yapıldığı tarihten yaklaşık 8-9 aylık bir süre geçtiğini, avukatın son mahkemeye katılmadıklarını söylediğini, kardeşi ile konuştuğunda kararı temyiz ettiğini öğrendiğini, daha sonra da bildiği kadarıyla bu evrakın mahkemeye sunulduğunu, şikâyetçiyi cep telefonu ile aradığını ancak tam olarak ne zaman aradığını hatırlamadığını, 0 505 ... 85 36 nolu cep telefonunun kendisine ait olduğunu, çok uzun süreden beri bu telefonu kullandığını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; “Santa Maria” isimli restaurantın işletmecisi olduğunu, mağdurun olay gecesi saat 22.30 sıralarında 5-6 kişilik bir grup ile birlikte geldiğini, 1 numaralı masaya oturduklarını, garsonlara sipariş verdikleri yemekleri yediklerini, içecek olarak rakı aldıklarını, akabinde de yemekten sonra viski aldıklarını, gecenin ilerleyen saatlerinde ise yanlarına bir kişi daha geldiğini, bu şahsın da alkol almaya başladığını, masada içecek sigaraları olmadığı için kendi kredi kartı ile sigara aldırmak istediklerini, kendilerine sigara alınıp adisyona yazıldığını, iş yerinin kapanma saati geldiği söylenmesine karşın ilk önce hemen kalkacaklarını söylediklerini ardından da yanlarında bulunan misafirlere mahçup olmamak için talepte bulunmaları üzerine kendilerine 15-20 dakikalık bir süre verildiğini, süre sonunda bu şahıslara hesap gönderildiğini, biraz daha oturmak istediklerini söylemeleri üzerine yasa gereği kapatmaları gerektiğini ifade ettiklerini, ancak alkollü oldukları için ısrarla biraz daha kalmak istediklerini, bunun üzerine kısa bir süre daha verdiğini, gecenin ilerleyen saatlerinde hepsi birlikte sarhoş olduklarını, mağdurun hesabı ödemek isteyerek kredi kartını çıkardığını, masaya POS cihazı götürüldüğünü, kendilerine hesap miktarının tekrar söylendiğini, mağdurun ayağa kalkıp bara doğru hareket ettiğini, bara yanaşıp bizzat kendisi şifresini girip hesabı bu şekilde ödediğini, daha sonra grubun birlikte gittiklerini, o gün kapanma saatinde iş yerini kapatacakken kendilerinin ısrarı nedeniyle geç kapatmak zorunda kaldıklarını, ayrıca 6-7 kişilik bir grup olmaları nedeniyle hesabın bu şekilde çıkmasının normal olduğunu, çünkü karışık ızgara, salata, soğuk meze ve meyve yediklerini, ayrıca alkol aldıklarını, karışık ızgaranın adedinin kişi başı 35 TL olduğunu, hesapta herhangi bir yanlışlık olmadığını, dikkatini çeken diğer bir hususun da mağdurun olay gününden hemen sonra şikâyette bulunmayıp ilerleyen günlerde bulunması olduğunu, olaydan sonra iş yerinde çalışan kadınlarla konuştuğunda söz konusu şahısların masada iken mekandan çıkışta kadınları dışarıya davet ettiklerini ancak bunu kabul etmemeleri nedeni ile bu gruptaki şahısların bozulduklarını öğrendiğini, kesinlikle suçlamayı kabul etmediğini, iş yeri kameralarının olay tarihinde bakımda oldukları için çalışmadığını, bundan dolayı da kamera kayıtlarının olmadığını, hesabın 85 TL olmasının mümkün olmadığını, çünkü içtikleri bira sekiz adet olsa dahi bir adet birayı 5 TL'ye sattıklarından 40 TL hesap gelmesi gerektiğini,

26.10.2011 tarihinde Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, hesabın 85 TL değil 850 TL olduğunu, iş yerine gelen grubun ilk başta 4 kişi olduğunu, 22.30 sıralarında iş yerine geldiklerini, ardından yanlarına bir şahsın daha geldiğini, sonradan gelen şahsın gece yarısından sonra geldiğini, adisyon fişlerini iş yerinde müdür olarak çalışmakta olan amcası ...’ın düzenlediğini, mağdurun 8 biradan söz ettiğini ve hesabın 85 TL olduğunu söylediğini, 8 biranın 85 TL değil 45 TL olduğunu, söz konusu grubun 1 ya da 7 numaralı masaya oturduklarını, ancak kesin olarak emin olmadığını, hesabın 850 TL olduğunu ve bu bedele göre kredi kartı çekim işlemi yapıldığını, muhasebecisinin ... isimli şahıs olduğunu, torba yasa öncesinde iş yerinde vergi incelemesi yapıldığını, bu nedenle belgelerin tümünün muhasebecisinde olduğunu, muhasebecisinin bürosunun Alsancak Mahallesinde bulunduğunu, ancak açık adresini bilmediğini, söz konusu iş yerinde fazla durmadığını, suça konu adisyon fişini karakola verdiğini,

24.01.2012 tarihinde Mahkemede; iş yerine ilişkin belgelerin muhasebeciden geldiği konusunda herhangi bir bilgisinin olmadığını, söz konusu evrakın muhasebeciden geldikten sonra çıkan yangında yandığını daha sonra öğrendiğini, yangına Karşıyaka İtfaiyesi tarafından müdahele edildiğini ve yangın tutanağı düzenlendiğini, iş yerine ilişkin evrakın yandığının tespitine ilişkin herhangi bir dava açmadığını, tanık ...’yi o gece görmediğini,

04.06.2012 tarihinde Mahkemede; mağdurun kendisine gelerek herhangi bir talepte bulunmadığını, bu nedenle de ödeme yapmadığını, söz konusu şahısların şikâyetçi olmadan önce kendisinden para talep ettiklerini, ancak “Böyle bir olay olmadı, hesabınız ne ise o tutarda kredi kartı kullanıldı.” diyerek ödeme yapmadığını, yangın raporunun iş yerinde herhangi bir inceleme yapılmadan düzenlendiğini, sadece “Yangın çıktı mı?” şeklinde sorduklarını, başka da herhangi bir şey sormadıklarını, daha önce belirttiği gibi bir kısım belgelerin yanarak zarar gördüğünü, bununla ilgili muhasebecisine bilgi verdiğini, ancak herhangi bir tespit yaptırmadığını, suç tarihi itibarıyla elinde kalan belgeleri mahkemeye sunabileceğini, ayrıca 2011 yılı içerisinde iş yeri ile ilgili vergi denetimi yapıldığını ve ceza tahaakkuk ettirildiğini,

10.07.2012 tarihinde Mahkemede; suçlamaları kabul etmediğini, daha önceki savunmalarında belirtmiş olduğu gibi şahısların hesabı neyse o tutarda kredi kartı ile ödeme yapıldığını, şifreyi de bizzat ilgili şahsın girdiğini, aradan 3 gün geçtikten sonra fazla para alındığını ileri sürerek böyle bir şikâyette bulunduklarını, ilk olarak iş yerine gelip kendisinden para talep ettiklerini, yapılan işlerin doğru olduğunu söyleyince de gidip şikâyetçi olduklarını, suçsuz olduğunu ve beraatine karar verilmesini talep ettiğini,

02.12.2014 tarihinde Mahkemede; daha önceki yargılama aşamasında avukat tutmadığını, karar duruşmasında bizzat hazır bulunduğunu, mahkûmiyet kararı verilmesi sonrasında avukat tuttuğunu, temyiz dilekçelerinin avukatı tarafından verildiğini, karar duruşmasında şikâyetçiye ödeme yapıldığından haberdar olmadığını, tanık ...’ın kardeşi olduğunu, kendisiyle dargın olması nedeniyle konuşmadığını, bu nedenle mağdur ...’e ödeme yaptığından haberdar olmadığını, sonradan öğrendiği kadarıyla ağabeyinin bir gün iş yerine geldiğini, orada şikâyetçi ile karşılaştığını, 2012 yılında, karardan 2-3 ay sonra ise anne ve babasının ağabeyi ile birlikte yanına geldiklerini, konuşma sırasında anne ve babasına hakkında açılan davadan ve verilen karardan söz ettiğini, bunun üzerine ağabeyinin kendisine mağdura ödeme yaptığını söylediğini, aradan bir süre geçtikten sonra avukatının arayarak tebliğnamenin gönderildiğini söylemesi üzerine avukatı ile kardeşi ...'ın şikâyetçiye ödeme yapması durumunu paylaştığını, avukatının “Eğer elinizde ödeme yaptığınız ile ilgili belge varsa getirin.” dediğini, kendisine belgeleri götürdüğünü, bildiği kadarıyla bu aşamadan sonra da avukatının mahkemeye başvuru yaptığını,

Savunmuştur.

Pişmanlık, Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanunu’nun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması hâlinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunmasını veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları", bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359.). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu’nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık müessesesinin kanunlaşma sürecine değinilmesinde fayda bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın "Etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesinin ilk hâli;

"(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle gidermesi hâlinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.

(2) Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır." şeklinde düzenlenmiş iken Türk Ceza Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifinde anılan madde metni;

"(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde, üçte birine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde, üçte birine kadarı indirilir.

(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır.

(5) Bu madde hükümlerinin uygulanması halinde, hapis cezası ile birlikte adlî para cezasını gerektiren suçlardan dolayı ayrıca adlî para cezasına hükmolunmaz." şeklinde yeniden düzenlenip madde gerekçesi; "Yapılan değişiklikle malvarlığı aleyhine işlenen suçlarla ilgili olarak etkin pişmanlık yeniden düzenlenmiştir. Bu değişikliğe göre, cezada indirim yapılmasını gerektiren etkin pişmanlık sadece soruşturma evresiyle sınırlı tutulmamıştır. Kovuşturma evresinde de hüküm verilinceye kadar etkin pişmanlık gösterilmesi halinde bu nedenle cezada indirim yapılabilecektir.

Ayrıca, madde metnine eklenen yeni fıkra hükmüne göre; hapis cezası ile adli para cezasının birlikte yer aldığı suçlarda etkin pişmanlık gösterilmesi halinde adli para cezasına hükmedilmeyecektir. Dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma gibi malvarlığına karşı işlenen çeşitli suç tanımlarında hapis cezası ile birlikte adli para cezası öngörülmüştür. Bu suçlardan dolayı etkin pişmanlık gösterilmesi halinde, sadece hapis cezasına hükmolunacak ve cezada bu madde hükümlerine göre indirim yapılacaktır." şeklinde açıklanmıştır.

TBMM Adalet Komisyonunda yapılan görüşmeler sırasında Kanun Teklifine konu madde metninde bir kısım değişiklikler yapılması sonucunda 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi;

"(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde yeniden düzenlenmiş, Kanun Teklifinde yapılan değişiklik gerekçesi ise; "Türk Ceza Kanununun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan 'dolandırıcılık' ibaresinden sonra gelmek üzere metne, 'hileli iflâs, taksirli iflâs' ibareleri eklenmiştir. Ayrıca, Teklifle madde metnine eklenmek istenen beşinci fıkra etkin pişmanlıkta ceza miktarlarında yukarıdaki fıkralarda öngörülen oranlarda indirim yapılacağı için, ayrıca adlî para cezasına hükmedilmemesi yönündeki düzenleme uygun görülmeyerek metinden çıkarılmış ve 20 nci madde olarak kabul edilmiştir." şeklinde belirtilmiştir.

05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile yapılan değişiklikle de "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi metinden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkra ile de karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilerek madde son hâlini almıştır.

Öte yandan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 245. maddesine 19.12.2006 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle eklenen; “Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır." şeklindeki beşinci fıkra uyarınca bu suç yönünden de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 tarihli ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 tarihli ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 tarihli ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi hâlinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.