muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9862, Karar No: 2023/10020, Tarih: 19.10.2023

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417.maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.Dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli kararında davacı lehine 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği ve bu tutarın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından, davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından davacı yönünden maddi tazminat talepleriyle ilgili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz istemiyle ilgili, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8098, Karar No: 2015/3920, Tarih: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8098 E.  ,  2015/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/318-2014/33

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davaya dayanak Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1333 esas sayılı takip dosyası dava dosyası arasında bulunmamaktadır. İncelenmesine gerek duyulduğundan belirtilen takip dosyasının ilgili icra müdürlüğünden aslının ya da eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir suretinin temin edilip getirtilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/574, Karar No: 2014/1436, Tarih: 18.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/574 E.  ,  2014/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KELES KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/11

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında D..Köyü 206 ada 2 parsel sayılı 5.332,68 ve 206 ada 3 parsel sayılı 3.880,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, aynı tapu kaydı nedeniyle ve tamamı 192 hisse hesabıyla 48 hissesi Zeynep Salır, 33'er hissesi Ş..A.. ve A..E..S.., 9'ar hissesi İ..S.., Ş.. S.., Kamile, Emine ve diğer Emine, 33 hissesi elbirliği mülkiyet olarak Eyyüp, Fatma, Firdevs adlarına tespit edilmiştir. Davacılar, harici satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında 206 ada 3 sayılı parsel yönünden vergi kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 206 ada 3 sayılı parselin tespit gibi tesciline,206 ada 2 sayılı parselin fen bilirkişisinin 22.05.2013 tarihli raporu ve ekli krokisinde (K) harfi ile gösterilen 481,29 metrekarelik kısmının aynı parsel numarası ile, (G) harfi ile gösterilen 473,41 metrekarelik kısmın aynı adanın son parsel numarası verilerek tespit gibi tesciline, (H) harfi ile gösterilen 1.692,67 m2'lik bölümü ile (L) harfi ile gösterilen 2.684,24 m2'lik bölümünün aynı ada son parsel numaraları ile davacıların miras payı oranında adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı M.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ve davalının 206 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kadastro hakimi infazı kabil sicil oluşturacak şekilde tescil hükmü kurmak zorundadır. Ne var ki, Mahkemece, dava konusu taşınmazın hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (L) ve (H) harfleri ile gösterilen bölümlerinde lehine tescil kararı verilen davacıların isimleri ve payları belirtilmediği gibi (K) ve (G) ile gösterilen bölümler yönünden de tespit maliki olan davalıların isimleri ve payları belirtilmemiştir. Kararın bu şekilde infazı mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca sözü edilen bölümlerde lehine tescil kararı verilen davacı ve davalıların isimleri ile paylarını duraksamaya yer vermeyecek şekilde gösteren infazı kabil hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu yön göz ardı edilecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

2- Davacıların 206 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davacıların dayandığı 193 tahrir nolu vergi kaydının dava dışı 206 ada 4 sayılı parseli kapsadığı, her iki parsel bir bütün halinde ise de 3 sayılı parselin yol ve kayalık sınırı itibarı ile gayrı sabit sınırlı olan vergi kaydının miktar fazlasını oluşturduğu, taşınmazın sınırında orman olması nedeniyle miktar fazlasının edinilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava konusu taşınmazın tespite esas alınan tapu kaydının kapsamında kaldığı kanıtlanamadığına ve davada Hazine taraf olmayıp, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından kadastro tespit gününe kadar davacı tarafın zilyet olduğu anlaşıldığına göre 206 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabülüne karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı M.. A.. ve davacı Y.. D..'a iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1606, Karar No: 2015/4738, Tarih: 07.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1606 E.  ,  2015/4738 K.**

* ÖLDÜRMEYE TAŞABBÜS

* HAKARET

* YARALAMA

* 6136 SAYILI KANUNA AYKIRILIK

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 129

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

**"İçtihat Metni"**

1-A-) Cumhuriyet Savcısının sanıklar aleyhine olan temyiz talebinin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B-) 28.05.2013 tarihinde hükmün katılan sanık M.. S.. ve müdafıinin yüzüne karşı tefhim edildiği, 30.05.2013 tarihinde sanık M.. S..'ın cezaevinden yazdığı dilekçe ile hapis cezasının tastik edilmesini istediği, katlan sanık M.. S.. müdafıinin 03.06.2013 tarihinde "müşteki sanık" sıfatıyla hükmü temyiz ettiği ve müdafıinin temyiz dilekçesinin katılan sanık M.. S..’a açıkça karşı çıkıp çıkmaması hususunda meşruhatla tebliğ edildiği, katılan sanık Mustafa'nın müdafıinin temyizine karşı çıktığına dair bir beyanda bulunmadığı, bu kapsamda sanık M.. S..'ın cezaevinden gönderdiği dilekçe ile cezasının onaylanmasına ilişkin istemi, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edildiğinden, müdafıinin temyizi nedeniyle M.. S..’ın "katılan" sıfatıyla sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi’nin kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar ile hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri, sanık Mahmut Sami'nin ise "sanık" sıfatıyla yaptığı temyiz itirazı nedeniyle, sanık Mahmut Sami hakkında mağdurlar Harun ve Hilmi'ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık Mahmut Sami hakkında mağdurlar İlyas, Harun ve Hilmi'ye yönelik zincirleme şekilde hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmü temyiz ettikleri anlaşılmakla,

a-) Sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi'nin mağdur M.. S..’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

b-) Sanık Mahmut Sami hakkında mağdurlar İlyas, Harun ve Hilmi'ye yönelik zincirleme şekilde hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmü temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafıinin bu hükümlerin gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-) Sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi'nin mağdur M.. S..'a yönelik hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık Mahmut Sami'nin mağdurlar Harun ve Hilmi’ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

2-) Sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi'nin mağdur M.. S..'a yönelik hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık Mahmut Sami'nin mağdurlar Harun ve Hilmi’ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

A-) Sanık Mahmut Sami'nin mağdurlar Harun ve Hilmi'ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü sanık Mahmut Sami ile arkadaşı M.. S..'ın araba ile caddede gezdikleri sırada yolda yürümekte olan mağdurlar Harun ve Hilmi ile onların arkadaşı İlyas'ı gördükleri, sanık ile mağdurlar arasında trafiğin akışı konusunda tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık Mahmut Sami ile mağdurların birbirlerine hakaret etmeleri üzerine kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında mağdurların sanığa yumrukla vurup onu basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaralamaları üzerine sanık Mahmut Sami'nin de mağdurları basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaraladığı olayda; İlk haksız haraketin kimden geldiğinin belirlenememesi ve tarafların birbirlerine yönelik hakaret ve basit düzeyde yaralama eylemlerinden ibaret haksız eylemleri nedeniyle sanık hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mahmut Sami'nin mağdurlar Harun ve Hilmi'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi'nin mağdur M.. S..'a yönelik hakaret suçlarının karşılıklı olduğu kabul ve takdir kılınarak TCK.nun 129/3 ve CMK.nun 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mahmut Sami müdafıinin sübuta, TCK.nun 50,51 ve CMK.nun 231. maddalerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye ilişen, katılan Mustafa vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar İlyas, Harun ve Hilmi'nin mağdur M.. S..'a yönelik hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık Mahmut Sami’nin mağdurlar Harun ve Hilmi'ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2496, Karar No: 2020/1275, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2496 E.  ,  2020/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6988, Karar No: 2010/12537, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6988 E.  ,  2010/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12774, Karar No: 2023/3393, Tarih: 22.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12774 E.  ,  2023/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/243 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/16253 Esas, 2021/928 Karar sayılı kararı ile;

"1) Mağdur hakkında 01.10.2013 tarihli ... Adli Tıp Kurumu tarafından verilen adlî muayene raporunda ''her iki kaş üzerinde tıbbi örtü, alında, burun sırtında lineer seyirli cilt sıyrıkları, burunda ödem, her iki göz altında mor renkte ekimoz, hematom, her iki skapula üst kısımlarda bordo renkte ekimozlar, nasal fissür izlendiği' nin belirtilmesine karşın yüzde oluşan bu yaralanmanın niteliği hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı bu haliyle söz konusu raporun yetersiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adlî Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesinin (5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak) duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun, sanığa hakaret içeren kelime kullanmasından ibaret olduğunun kabulü karşısında, TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun, sanığa hakaret içeren kelime kullanmasından ibaret olduğunun kabulü karşısında, TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı nedeniyle netice cezanın 7 ay 23 gün olarak belirlenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde ... isimli şahsın ... Mahallesi ... Sokak adresinde terzilik yaptığı, mağdur ...'in ...'i telefonla aradığı ...'in mağdura ait işleri yapmayacağını söylediğinden bahisle telefonda tartıştıkları, bunun üzerine Memet'in bir süre sonra ...'in ... yerine geldiği, bu sırada işyerinde sanık ...'un dikiş makinalarının tamiri işi için bulunduğu, mağdur ...'in burada ...'e yönelik hakaret içerikli sözler söylediğinden bahisle sanık ile mağdurun tartışmaya başladıkları, bu sırada tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın mağduru adlî muayene raporunda

belirtilen biçimde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçlarından uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Mağdura ait adlî muayene raporları ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Düzeltme Yönünden

Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 7 ay 23 gün olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve Kanun maddesinin belirtilmemesi ile hapis cezasıyla mahkumiyetin doğal sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmaması Kanun'a aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayini ile uygulamanın yerinde olduğu belirlenmiş, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin varlığı ve derecesi yerinde görülmüş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün mahsus yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 8 ay 22 gün hapis cezasının 7 ay 23 gün hapis cezası üzerinden infazına ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.

Karşılaştırıldı.MSB/CAK(TH/CS)