muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7869, Karar No: 2021/5165, Tarih: 25.02.2021

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; ... 1. Asliye(iş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15827, Karar No: 2011/3884, Tarih: 30.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/15827 E.  ,  2011/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7.4.2005 gün ve 2001/1027-2005/366 sayılı hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5.10.2005 tarihli yazısı ile, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla iade edildiği, sanığın haberi olmaksızın atanan savunmanın katılımıyla yeniden yapılan yargılama sonucu 27.3.2006 gün ve 2005/1703 – 2006/275 sayılı kararla yeniden hüküm kurulması nedeniyle önceki hükmün geçerliliğini yitirdiği ve 27.3.2006 günlü hükme yönelik bir temyiz başvurusu da bulunmadığı anlaşılmış ise de;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7-56 sayılı kararında açıklandığı gibi, kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılmış bulunan tefhim veya tebliğin, kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağının ve bu nedenle sanığa kararın tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında;

1-) Sanığa 27.3.2006 günlü kararın, başvurabileceği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamayla birlikte tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklenerek,

2-) Sanığın temyizi durumunda da, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1906, Karar No: 2017/4502, Tarih: 25.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1906 E.  ,  2017/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile davalı ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki ödeme emrinin iptali davası hakkında, ... 9.İş Mahkemesi’nce verilen 27.02.2017 günlü ve 2016/344 E – 2017/58 K sayılı hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının talebi, hükmün dayandağı gerekçeye göre, davaya konu prim borçlarının ait olduğu dönem itibariyle ... Bes. Gıda ve Turz.San.Tic.Ltd.Şti. şirketinin müdür, yetkili ve ortaklarını gösterir ve şirketin devredildiğine dair sicil kayıtlarının ve ticaret sicil gazetesi örneklerinin ilgili ticaret sicili müdürlüğünden, dava konusu prim borçlarına ilişkin davalı kurum inceleme raporlarının ise kurumdan getirtildikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3831, Karar No: 2016/18547, Tarih: 17.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3831 E.  ,  2016/18547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan salon ve yemek odası takımı aldığını, eve teslim edilirken ürünlerin kusurlu olduğunu gördüğünü, firmaya başvurmasına karşın müdahalede bulunulmadığını ileri sürerek fatura tutarı 6750 TL nin faizi ile davalıdan tahsilin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın KABÜLÜ İLE; davacının davalıya ödediği 600,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı firmadan alınan ürünlerin ayıplı olduğu iddiası ile açılmış bedel iadesi istemine ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)'un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır. Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Mahkemece, dava konusu ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış düzenlenen rapor doğrultusunda karar verilmiş ise de; ayıbın açık ayıp mı gizli ayıp mı olduğu hususunda yeterli bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusu ürünler üzerindeki ayıpların açık ayıp mı gizli ayıp mı olduğu hususu tespit edilmeli, bu yönde ek rapor yahut gerekmesi halinde yeniden rapor tesisine gidilerek ihbar süreleri de dikkate alınmak kaydı ile sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Aksi kanaatle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24276, Karar No: 2025/8238, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24276 E.  ,  2025/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/651 E., 2022/453 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/240 E., 2021/82 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42026, Karar No: 2013/6486, Tarih: 19.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42026 E.  ,  2013/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olamayacağı, suça sürüklenen çocuğun, mağduru silahtan sayılan neşter ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminin TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı ve yargılama görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu, bu nedenle davaya bakma, delilleri takdir etme ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş,  o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan  hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14194, Karar No: 2011/10843, Tarih: 26.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14194 E.  ,  2011/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu kara, itirazın iptali istemine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1495, Karar No: 2019/4688, Tarih: 09.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1495 E.  ,  2019/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında iletim sistemi kullanım anlaşması imzalandığını, davacının davalı tarafından düzenlenen aylık faturalar ile iletim sistemi kullanım bedelini ödediğini, davalı tarafça 16.9.2013, 10.07.2013, 11.7.2013, 16.8.2013, 23.10.2013 tarihli yazıları ile ; "iletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin verecekleri kapasif reaktif enerjiye oranının mevzuata uygun olmaması" nedeniyle geriye dönük toplam 10 adet fatura düzenlendiğini, toplam 107.825,65 TL cezai yaptırımın uygulandığını, fauralara itiraz edilmekle beraber ihtirazi kayıtla ödeme yapıldığını, davacının çektiği endüktif reaktif enerjinin kapasitif reaktif enerjiye oranının mevzuata uygun olduğunu, bu konuda davalı tarafça yapılan tespitin bulunmadığını, ihbar yapılmadığını, ayrıca ihlalin olması halinde o ayki faturaya yansıtılması gerektiğini, sonradan ihlale ilişkin fatura düzenlenemeyeceğini, asıl borç ifa edilmiş olduğundan feri nitelikteki ceza koşulunun da sona erdiğinin kabulü gerektiğini, bir ihlal varsa elektrik şebekesinden kaynaklanacağını, davacının kusuru bulunmadığını belirterek, davalı tarafından düzenlenen 10 adet fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile fatura bedellerinin istridatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile sistem kullanım anlaşması imzalandığını, davacının kurulu gücü ile taahhüt etmiş olduğu kadar enerji çekmek borcu altına girdiğini, tarafların aynı zamanda Elektrik iletim Sistemi Arz Güvenirliği ve Kalitesi Yönetmeliğine uymakla yükümlü olduğunu, yönetmeliğin 11. maddesinde reaktif enerji kullanım oranlarının belirlendiğini, bu oranların aşılması halinde yaptırım uygulanacağının hüküm altına alındığını, aşımların gün içinde saatlik hesaplandığını, bir gün için bir aşımın dikkate alındığını, ay sonunda kaç gün aşımla karşılaşıldı ise bu gün sayısı ile o ay ki sistem kullanım bedelinin %0.5 sinin çarpılmasının gerektiğini, sözleşmenin 9. maddesinde yer alan uyarı şartının davaya konu ihlal için uygulanamayacağını, hangi ihlallerin uyarı gerektirdiğinin maddenin devamında yer aldığını, davacı tarafça sayaç değerlerinin internet üzerinden takibinin yapılabileceğini, asıl borç ile dava konusu cezanın ilişkili olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında sistem kullanım anlaşması imzalandığı, bu anlaşmaya istinaden cezai faturalar düzenlendiği ve bedellerinin ihtirazi kayıtla davacı tarafa ödendiği, bu faturaların davacıya her hangi bir ihtar veya uyarı yapılmaksızın ve sistem kullancısının refakati de olmadan düzenlenmiş olduğu, taraflar arasındaki anlaşma ve bu konudaki yasal düzenlemeler uyarınca yapılması gereken bildirim koşuluna davalı tarafça uyulmadığı gibi sözleşmeye aykırılığın ve ihlalin giderilmediğine ilişkin davalı tarafça yapılmış bir tespitin de mevcut olmadığı ve davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ihtirazi kayıtla davalıya ödenen 107.825,65 TL nin talep uyarınca dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu faturalar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25399, Karar No: 2017/7053, Tarih: 20.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25399 E.  ,  2017/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelemesinden; davacılar vekili her ne kadar temyize cevap konulu dilekçe vermiş ise de talep sonucunda mahkeme kararının kısmen düzeltilerek onanmasını talep etmekle söz konusu dilekçe katılmalı temyiz dilekçesi olup havalesi yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bir makbuza dosya içinde rastlanmamıştır.

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi taktirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/319, Karar No: 2012/36, Tarih: 10.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/319 E.  ,  2012/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyetine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/03/2007 gün ve 2005/99 Esas 2007/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İki adet bilirkişi ücretleri toplamı 1200 TL. iken, sadece bir bilirkişi ücreti 600 TL.'ye hükmedilmesi suretiyle yargılama giderinin eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, katılan vekilinin 06.03.2006 tarihli dilekçesinde belirttiği; 21.06.2003 tarih ve 13695 no'lu tahsilat makbuzunun ikinci sureti sanığın oğlu ... adına 25 TL iken, birinci suretinin ise ... adına 210 TL olduğu yönündeki iddia ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5174 sayılı TOBB Kanununun 76. maddesi uyarınca; "Odaların nakdi varlıkları ve belgeleri aleyhine işlenen suçlarda görevli personele Devlet memurları hakkındaki cezaların uygulanacağı," 74. madde uyarınca da Oda genel sekreterinin yetki ve görevleri arasında "harcama yapma, personele sicil verme ....” yetkilerinin bulunduğu gözetilerek; sanığın ... Sanayi ve Ticaret Odasında 1978-14.07.2004 tarihleri arasında genel sekreter olarak tek başına görev yaptığı, suç tarihinin başlangıcı 01.01.2001 tarihine kadar çalıştığı sürede, oda üyelerine karşı güven telkin ettiği, tüm maaş bordrolarını kendisinin düzenlediği, suç tarihleri 01.01.2001-15.06.2004 arasında haziran 2004 tarihi itibariyle 3. derece 2. kademe 1110 gösterge ile maaş alması gerekirken, 3. derece 8. kademe 6400 gösterge ile maaş aldığı, TOBB Personel Yönetmeliğin 14. maddesi ve Oda meclisinin 09.05.1995 tarihli kararı uyarınca: