muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19433, Karar No: 2010/1975, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19433 E.  ,  2010/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirket tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 18.11.2008 tarihli dilekçesiyle Yalova ... İlçesi ... mevkiinde bulunan 4322, 4323, 4324 sayılı parsellerin kısmen kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını, devlet ormanlarının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceğini, taşınmazların bu bölümlerinin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptalini ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini, davaların el atmalarının önlenmesini istemiştir. Maliye Bakanlığı ve ... ve Orman Bakanlığını temsilen Hazine avukatı 08.06.2009 tarihli dilekçesiyle, ... İlçesi ... mevkii 4322, 4323, 4324 sayılı parsellerin kısmen 6831 Sayılı Yasanın 2/B Maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, bu bölümlerin tapu kayıtlarının iptalini ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davaların KISMEN KABULÜNE, 23.02.2009 tarihli müşterek bilirkişi krokisinde çekişmeli ... 4322 sayılı parselin (F) ile gösterilen 2,61 m2, 4323 sayılı parselin (E ) ile gösterilen 53,25 m2, 4324 sayılı parselin (D ) ile gösterilen 13,87 m2 bölümlerinin ifrazıyla tapu kayıtlarının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, davalı şirketin bu bölüme el atmasının önlenmesine, 4322 sayılı praselin aynı bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 297,39 m2, 4323 sayılı parselin (B) ile gösterlien 246,75 m2, 4324 sayılı parselin ( C ) ile gösterilen 286,13 m2 bölümünün ifrazen tapu kayıtlarının iptaline ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan ve kesinleşmiş 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu mevcuttur. Daha sonra 1982 yılında yapılıp ilan edilen ancak itirazlar incelenmediği için kesinleşmeyen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulaması, 1988 yılında başlanıp 1990 yılında tamamlanıp, 22.02.1991 ila 29.08.1991 tarihlerinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşmiş olan. Aplikasyon sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

209/19433-2010/1975

209/19433-2010/1975

Çekişmeli 4322, 4323, 4324 sayılı sırasıyla 300 m2, 300 m2 ve 300 m2 yüzölçümündeki parseller 18.05.1989 tarihli satış ile davalı şirket adına kayıt edilmiş olup, ... birliğinde 1957 yılında yapılan genel kadastroda, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Doğru adına tesbiti 05.02.1958 ila 06.03.1958 tarihlerinde yapılan askı ilanı sonunda itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilen, 14750 m2 yüzölçümündeki 661 sayılı parselin, 08.11.1988 tarihinde ifrazıyla oluşmuştur.

... birliğinde 1945 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda dava konusu parseller, ... DEVLET ORMANI sınırları içinde bırakılmış, 22/2/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayala yasanın 2/B madde uygulaması işlemi sırasında ise 23.02.2009 tarihli bilirkişi krokisinde çekişmeli 4322 sayılı parselin (A) ile gösterile 297,39 m2, 4323 sayılı parselin (B) ile gösterilen 246,75 m2 ve 4324 sayılı parselin (C) ile gösterilen 286,13 m2 bölümlerinin 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, aynı bilirkişi krokisinde 4322 sayılı parselin (F) ile gösterilen 2,61 m2, 4323 sayılı parselin € ile gösterilen 53,25 m2, 4324 sayılı parselin (D) ile gösterilen 13,87 m2 bölümünün orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği, 1957 yılında yapılan arazi kadastrosunda ise taşınmazın, daha önce yapılan orman kadastrosu sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan, hata sonucu ikinci kere kadastrosu yapılarak, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kişiler adlarına özel mülk olarak tespit ve yolsuz olarak tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uygulanması sonucu dava konusu parsellerin 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, daha önce yapılan orman kadastrosunun sınırları içinde olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026. (E.M.Y. 934-İsviçre M.Y. 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanama olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı, başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y.931-İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, yörede çalışan makiye ayırma komisyonu yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmadığı gibi, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışmadığı, uygulanabilir bir harita çizmediği, eylemli ve yüksek eğimli devlet ormanlarını da makiye ayırdığı bu nedenle yaptıkları çalışmalara değer verilemeyeceği, kaldı ki, Orman Genel Müdürlüğünün 16.01.1960 gün ve 235 sayılı genelgesi uyarınca, İstanbul Orman Baş Müdürlüğünün 09.08.1962 gün ve 10.11.00-3/778 sayılı emri gereği yapılan çalışmada makiye ayrılan yerlerin yeniden incelendiği, ve 24.12.1962 günlü raporun düzenlendiği, bu raporda makiye ayrılan sahalarda sathi erezyonun görüldüğü, sahadanın %30-50 eğimli, 20-40 yaşlarında meşe kayın, kestane ve ıhlamur ağaçlarından oluşan eylemli orman alanı olduğu, son maki talimatnamesine öre muhafaza karakteri taşıdığı, bu yerlerin orman rejimi dışına çıkarılmaması gerektiği, 6831 Sayılı Yasanın 1-J kapsamına girmediği, önceden maki olarak ayrılan 388 hektarlık iki parça alanın maki olmayıp orman olarak mütala edilmesi gerektiği, ... tevzii komisyonunca tevziye tabi tutulan bu alanda ıslah ve değişiklik yapılması imkanı

2009/19433-2010/1975

2009/19433-2010/1975

bulunmadığı kaydıyla 02.01.1963 tarihinde onanmak suretiyle, yörede yapılan makiye ayırma işlemenin iptal edildiği gözetilerek, davacı ... Yönetimi, katılan ... ile ... ve Orman Bakanlığının davalarının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına, her ne kadar çekişmeli parsellerin 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirlenen sırasıyla (A), (B) ve (C ) ile gösterilen bölümlerinin eylemli devlet ormanı olduğu, orman niteliğini kayıp etmediği saptanmışsa da, bu bölümler 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri ile Orman Kadastro yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince yeniden orman olarak sınırlandırılabileceği gibi, orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceğine, davalı taşınmazı satın alırken ödediği bedeli, sebepsiz zenginleşme kurallarına göre eylemli orman olan bu yeri kendisine satanlardan geri alabileceğine göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5367, Karar No: 2013/9631, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5367 E.  ,  2013/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... geldi. Davacı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira bedelleri ve site aidatının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davalının davacıya ait işyerinde 1.6.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı kiracının 3.4.2009 tarihinde kiralananı tahliye ettiğini,2009 ocak kirası ve site aidatını ödememesi üzerine site aidatlarının davacı tarafından ödenmek zorunda kaldığını,alacakların tahsili amacıyla ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/17285 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazının iptaline,takibin devamına ve icra tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, aynı alacak için daha öncede takip yapıldığını,alacağın zamanaşımına uğradığını, kira sözleşmesi 5 yıl süreli ise de sözleşmenin 6.maddesinde 2 ay önceden yazılı bildirim ile kiracının fesih hakkı kararlaştırıldığını, davalının 2.2.009 tarihli ihtar gönderip 6.madde gereğince akdi feshettiğini bildirdiğini, kiralananın tahliye edilip anahtarın kargo ile gönderildiğini,davacıdan depozito bedelinden kira parasının mahsubu ile bakiyenin iadesinin istendiğini, davacıya verilen 10.000 USD depozito bedelinin varsa ödenmeyen kira borçlarına mahsup edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 2009 yılı Ocak ayı kirası ile aidat borcunun ödenip ödenmediği hususunda olduğu,davalının davacıya ayrıca bir depozito ödediği kanıtlanamadığından davacıya ödendiği ihtilaf konusu olmayan 12.500 TL ödemenin depozito ücreti olarak ödendiğinin kabulü ile takip konusu 2009 yılı Ocak ayı kirası ve aidat borcunun ödendiği kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1.6.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği,aylık kiranın 12.500 TL olduğu,kiraların her ayın birinci günü ödeneceği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, ... 4.icra müdürlüğünün 2010/17285 esas sayılı dosyasında başlattığı icra takip dosyasında 12.8.2010 tarihli takip talebi ile,2009 yılı Ocak ayı kira parası+gecikme faizi+ site aidatından oluşan toplam 37.845,38 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde,kira paralarının havale ile banka hesabına ve iki adet çek ile ödendiğini, ayrıca kiralama sırasında verilen 10.000 USD depozito bedelinin borca mahsup edilmesini, mahsup

halinde alacaklı hale geleceklerini belirterek borca ve takibe itiraz etmiştir. Her ne kadar mahkemece davalı kiracının 10.000 USD depozito parasının davacı kiralayana verildiği kanıtlanamadığı kabul edilmiş ise de bu doğru değildir. Zira imzası inkar edilmeyen 1.6.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin 3.maddesinde acıkça “...kiracıdan 10.000 USD güvence parası alındığı...” yazılmıştır. Bu yazılı belgenin aksi ancak yazılı belge ile kanıtlanabileceğinden ve davacı kiralayan depozito alınmadığına ilişkin yazılı bir delil sunamadığından 10.000 USD depozito bedelinin davacı kiralayana verildiğinin kabulü gerekir. Ancak kira sözleşmesinin 3.maddesinde “... kiralananın temiz ve bakımlı şekilde boşaltılması halinde güvence parasının kiracıya iade edileceğinin...” kararlaştırılması ve taraflar arasında dava konusu 2009 yılı Ocak ayı dışında kalan (tahliye tarihine kadar olan) kira paralarının da ihtilaflı olduğu gözönüne alındığında depozito bedelinin takip konusu Ocak ayı kira parasına mahsubu istenemez. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözönüne alınarak davalı tarafça yapılan ödemeler ile talep edilebilecek alacak miktarı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesinin 3/2 maddesinde “...kira ödemelerinde gecikme halinde aylık %10 gecikme faizi ödeneceği...” kararlaştırılmış,bu madde uyarınca davacı kiralayan tarafından gecikme faizi talep edilmiştir.

Ancak 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.

Ancak 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.

Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir."6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Bu durumda mahkemece, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve görülmekte olan davalara da uygulanması gereken az yukarıda açıklanan Kanun hükümleri uyarınca inceleme ve araştırma yapılarak sonucu dairesinde karar verilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5939, Karar No: 2021/2609, Tarih: 02.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5939 E.  ,  2021/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17/09/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/03/2021 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmaya gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, miras payının devri sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların kardeş olduğunu 26.01.2007 tarihli harici sözleşme ile davalının muris .. (...)'dan geçen tüm taşınmazlardaki miras payını sattığını, ancak bu güne kadar tapuları devretmediğini bildirerek, dava dilekçesinde sayılan tüm parsellerde davalı adına olan payların iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imza itirazına ilişkin hakkını saklı tutarak açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş çekişme konusu bir kısım taşınmazlarda ... (...)'dan davalıya düşecek miras hisselerinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 01.11.2016 tarihli 2016/3561 Esas- 2016/9046 Karar sayılı ilamı ile "...dava konusu taşınmazlarda ... (...)'dan davalıya düşecek miras hisselerinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş mahkemece davalıya murislerinden düşecek hisseler hesaplanmadığı gibi kararda gösterilmemiştir. Hükmün 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen açıklıkta kurulmadığı görülmektedir. Bu şekilde kurulan hüküm infaza elverişli, yasanın emrettiği şekilde yazılmış bir hüküm olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

HMK’nın “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi uyarınca;

" Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."

Hukuki dinlenilme hakkının temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."

Hukuki dinlenilme hakkının temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bu unsurlardan ilki ve eldeki uyuşmazlıkla ilgili olanı “bilgilenme hakkı” dır. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerek karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hak sahibinin kendisi ile ilgili yargılama ve yargılamanın içeriği hakkında tam bir şekilde bilgi sahibi olması sağlanmalıdır. Tarafın bilgi sahibi olmadığı işlemler, belge ve bilgiler yargılamada esas alınamaz. Bilgilenmenin şekli bakımından, hukuki dinlenilme hakkına uygun davranılmalı, ilgilinin bilgilenmesi şeklen değil, gerçek anlamda sağlanmaya çalışılmalıdır.

Kanunda belirtilen haller dışında, deliller davaya bakan mahkeme huzurunda, mümkün olduğunca birlikte ve aynı duruşmada incelenir. Bu kural doğrudanlık ilkesinin bir sonucudur. Zorunlu hallerde ( HMK197/2 ) başka yerde bulunan ve mahkemeye getirilemeyen deliller o yerde istinabe yoluyla toplanabilir.

Somut olayda dava miras payının devri sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.Davacı 26.01.2007 tarihli basit yazılı sözleşme kapsamına dayalı olarak istemde bulunmaktadır. Davalı süresi içerisinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde 26.01.2007 tarihli basit yazılı sözleşmenin dava dilekçesi ile birlikte kendisine tebliğ edilmediğini belirterek sözleşmedeki imzaya itiraz hakkını saklı tutmuştur. Mahkemece 16.06.2015 tarihli ara kararı doğrultusunda 26.01.2007 tarihli sözleşme suretinin davalıya 12.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği davalının 13.10.2015 tarihli dilekçeyle süresinde 26.01.2007 tarihli sözleşme altında yer alan imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Davalının sözleşme kendisine tebliğ edilmediğinden cevap dilekçesiyle yargılamanın başından beri itiraz hakkını saklı tutması ve süresi içinde imza inkarında bulunmasına rağmen mahkemece davalının imza itirazı incelenmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Mahkemece, imza inkarında bulununanın daha önce atılmış imzalarının bulunduğu evraklar temin edilmeli, huzurdan kendisinden usulüne uygun olarak imza örnekleri alınmak suretiyle imza incelemesi yaptırılması, ondan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonunda yazılı bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/852, Karar No: 2014/3008, Tarih: 08.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/852 E.  ,  2014/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/173106

MAHKEMESİ : Şırnak Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/02/2012, 2011/154 (E) ve 2012/66 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; fiil üzerinde birlikte hakimiyet kuran sanıklar Baran, Y.. B.., Mesut ile Y.. M.., M.S., M.S.ve Fırat'ın, TCK'nın 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmalarında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Baran, Y.. B.. ve Mesut’un, mağdur Y.. M..’u; sanıklar Y.. M.., Mehmet Selami, M. S. ve Fırat'ın mağdur Baran’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Baran müdafiinin sübuta, sanıklar Y.. M.., Fırat, M.S. M. S.müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen, sanıklar Mesut ve Y.. B.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Baran, Y.. B.. ve Mesut ile Y.. M.., M. S., M. S. ve Fırat arasında iki grup halinde meydana gelen silahlı kavgada ilk haksız davranışın kimden kaynaklandığının anlaşılamaması nedeniyle, tüm sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık Baran müdafii, sanıklar Y.. M.., Fırat, M. S. M. S. müdafii ile sanıklar Mesut ve Y.. B.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.