muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10266, Karar No: 2016/3892, Tarih: 11.04.2016

Bu durum karşısında, uyuşmazlığa konu hesabın iştirak halinde mülkiyete konu olduğu, hak sahiplerinden birinin kendi payına ilişkin açtığı davanın dinlenemeyeceği dikkate alınıp, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı .... vekili ve fer’i müdahil ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle feri müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekili ve fer’i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı .... vekili ve fer’i müdahil ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1332, Karar No: 2015/6463, Tarih: 06.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1332 E.  ,  2015/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2013/422-2014/306

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/11/2014 tarih ve 2013/422-2014/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı B. Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'ne ait doğal gaz borusuna, davalı S. İletişim Hizm. A.Ş. adına sondaj çalışması yapan B.S.T.C Uluslarası Yatay Sondaj İnş. Peyzaj Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin çalışanı olan B. G. tarafından zarar verildiğini, bu nedenle sigortalısına 15.519,98 TL ödediğini ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S. İletişim Hizm. A.Ş. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, B.S.T.C San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müvekkilinin taşeronu olan G. Telekominikasyon Mimarlık İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti.'nin taşeronu olduğunu, müvekkili ile dava dışı taşeronu şirket arasında yapılan sözleşmenin anahtar teslimi şeklinde yapıldığını, meydana gelen hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı S. A.Ş. ile G. Telekom Ltd. Şti. arasında akdedilen F. Kablolu Erişim Şebekeleri Tesisi Yüklenici Çerçeve Sözleşmesinin 4. maddesinde sözleşme konusunun yüklenici G.Şirketi tarafından götürü bedel usulü anahtar teslimi olarak ifa edileceğinin, aynı sözleşmenin 14. maddesi uyarınca da, davalının talimatlarına uyulması koşuluyla birlikte tüm kontrol ve denetimin yüklenici tarafından yapılacağının düzenlendiği, bu itibarla tüm yetki ve sorumluluğun sözleşmeyi taşerona devreden yüklenici G. Ltd. Şti.'ne ait olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla davalı S. A.Ş'nin alt işveren tarafından işin yaptırıldığı B.S.T.C şirketi üzerinde denetim ve kontrol yükümlülüğünün bulunmadığı, işin anahtar teslimi suretiyle verilmesi sonucu ilişkilerinin koptuğu ve dosya konusu zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davalı S. A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yangın sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın davalı S. A.Ş. yönünden reddine karar verilmiştir. Ancak, her ne kadar dava konusu zararın oluşmasına sebebiyet veren iş davalı S. A.Ş. ile taşeronu dava dışı G. Telekominikasyon Mimarlık İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen F. Kablolu Erişim Şebekeleri Tesisi Yüklenici Çerçeve Sözleşmesi ile anahtar teslimi suretiyle dava dışı G. Ltd. Şti.'ne verilmiş ise de, anılan sözleşmenin özellikle 7, 8.9, 14.1, 14.2 maddeleri ile diğer maddeleri birlikte değerlendirildiğinde sözleşme kapsamı itibariyle davalı S. A.Ş.'nin kontrol ve denetim yükümlülüğünün devam ettiği anlaşıldığından mahkemece aksi yönde bir değerlendirme ile anılan davalının dava dışı taşeronunu denetleme ve kontrol yükümlülüğünün bulunmadığı ve bu itibarla da hasardan sorumlu olmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26518, Karar No: 2025/8097, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26518 E.  ,  2025/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1265 E., 2022/996 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2021/384 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21819, Karar No: 2011/2761, Tarih: 24.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21819 E.  ,  2011/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ekonomik sıkıntıda olduğunu ileri sürerek davalı ...'in ödemekte olduğu 100 TL yardım nafakasının 500 TL'ye çıkarılmasını ve diğer davalılardan aylık 500 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davacının çocukları olduklarını, asgari ücretle çalıştıklarını bildirerek, yersiz olan davanın reddini, diğer davalı kardeşlerde davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısa kararda 3.fıkrada "Davalı ... ... hakkındaki davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile dava tarihinden itibaren aylık 150.00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine" şeklinde karar karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda bu davalı hakkında herhangi bir hüküm tesis edilmemiştir. Bu şekilde hüküm kurmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki doğurmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4865, Karar No: 2008/5769, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4865 E.  ,  2008/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, davacının maliki olduğu ve genel yola bağlantısı bulunmayan 149 ada 33 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait aynı ada 6, 7, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktirin genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denmektedir.

Davacıya ait taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığı mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu incelenen paftasından görülmektedir. Mahkemece; orman vasfı ile Hazine adına kayıtlı 149 ada 40 parsel sayılı taşınmazın krkokide mavi ile işaretli bölümünden 2 metre genişliğinde bir

yolun mevcut olduğu ve davacıya ait 33 parsele kadar ulaşan bu yolun genel yola da bağlantısı olduğu belirtilerek, geçit ihtiyacının bu şekilde giderilebileceği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Zorunlu geçit hakkı anacak tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinden kurulabilir. Ancak tapuda kayıtlı olsa da çeşitli nedenlerle üzerinden zorunlu geçit kurulamayacak

yolun mevcut olduğu ve davacıya ait 33 parsele kadar ulaşan bu yolun genel yola da bağlantısı olduğu belirtilerek, geçit ihtiyacının bu şekilde giderilebileceği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Zorunlu geçit hakkı anacak tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinden kurulabilir. Ancak tapuda kayıtlı olsa da çeşitli nedenlerle üzerinden zorunlu geçit kurulamayacak

yerlerde vardır. Örneğin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki özel mülkiyete konu olamayacak ormandan geçit hakkı verilemez. Orman üzerinde var olan ağaç örtüsü kaldırılmış olsa bile toprağı itibariyle orman sayılır. Orman içinde birileri tarafından izinsiz ihdas edilen yolun gerek ihtası sağlayan ve gerekse buradan geçecek olan diğer kişilere bu zemini yol olarak kullanma hakkı vermez. Mahkemece her ne kadar orman arazisi içindeki fiilen kullanılan yoldan geçit verilmemiş ise de, davacı bu yolu kullanmak zorunda bırakılmış ve genel yola bu yolu kullanmak suretiyle ulaşılabileceği belirtilmiştir. Davacı, orman arazisini kullanırken her an bu yere elatmanın önlenmesi istemiyle karşı karşıya kalabilir. Ancak, Devlet ormanı içinde resmi mercilerce açılmış ve umumun kullanmasının engellenmediği bir yol varsa bundan yararlanma olanağının düşünülmesi yanlış olmaz. Ama durum ilgili yerlerin görüşü alındıktan sonra değerlendirilmelidir. Mahkemenin yol olarak kabul ettiği mavi ile boyalı 2 numaralı seçenek fiilen kullanılan yol olup, kadastro paftasında yol olarak gösterilmemiştir. Kamununun kullanımına tahsis edilmemiş bir yandan gelip geçilmesi o yere yol vasfını kazandırmaz. Mahkemece davacının mutlak yol ihtiyacında olduğu dikkate alınarak yeniden uzman bilirkişi veya kişilerin katılımı ile keşif yapılmalı, belirlenen alternatifler dışında yeni alternatiflerde araştırılarak bilirkişi veya kişilerden bu yönde rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçelerle dava reddi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 04.05.1978 tarih 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince davalının davanın açılmasından önce ölmesi halinde davanın reddi gerektiği, mirasçılara karşı dahi davanın teşmiline olanak bulunmadığı kuralına rağmen 31 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı ...'in dosyadaki veraset ilamına göre 16.04.2007 tarihinde açılan bu davadan önce 04.04.2007 tarihinde ölmüş olmasına rağmen ... hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken mirasçıların dahili dava yolu ile davaya katılması doğru değildir. ... mirasçılarına karşı ayrı bir dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmesinden sonra karar vermek

gerektiğinden yazılı şekilde tesis edilen hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9759, Karar No: 2017/16937, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9759 E.  ,  2017/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki .... ilçesi, ... mahallesi, 414 ada 1 parsel sayılı taşınmaza taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde yöntem itibarı ile isabetsizlik bulunmadığı gibi; enerji nakil hattı geçen bölümü davacının kullanması nedeniyle ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi de doğrudur. Ancak;

Paylı mülkiyetli olarak davacılar ile birlikte dava dışı kişiler adına kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazın üzerinde çok sayıda yapı olduğu yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile sabit olduğundan, öncelikle; dava konusu taşınmazdaki davacılara (murislerine) ait yapı belirlenerek bu yapı enerji nakil hattı tesis edilmeden önce yapılmış ise yapının iç ve dış özellikleri, yapımında kullanılan malzemeler belirlenip, bunlara göre yapı sınıfının tespit edilmesi ve daha sonra içme suyu, elektrik, atık su tesisatı gibi bir yapıda olması gerekli unsurların tam olarak bulunup, bulunmadığına göre yapıdaki eksik imalat oranı belirlenip, bina değerinden indirim yapılmak suretiyle (tüm bu unsurlar bilirkişi raporunda denetime imkan verecek şekilde ve açıkça yazılmak suretiyle) davacılara ait yapı değerinin hesaplanmasından sonra arsa değerinden davacılar payına isabet eden tutara bu yapı değeri ilave edilerek bulunan değere, dava konusu parselin geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak belirlenen irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının yansıtılması suretiyle değer belirlenmesi ve pilon alanı net olarak fen bilirkişisine tespit ettrilip pilon bedelinden davacılar payına isabet eden tutarın da hesaplanacak değere eklenmesi için rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazda irtifaka konu 2.716,20 m² kısımda davacılar payı oranında davalı idare lehine irtifak hakkı tesis ve tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken bu alanının tapu kaydının iptaline karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmazda irtifaka konu 2.716,20 m² kısımda davacılar payı oranında davalı idare lehine irtifak hakkı tesis ve tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken bu alanının tapu kaydının iptaline karar verilmesi,

4)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 128 m² pilon alanı bedelininde hesaplandığı, dosyadaki fotoğraflardan ve fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokiden pilonun da taşınmazda bulunduğunun anlaşıldığı halde pilon ile ilgili tescil hükmü kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/308, Karar No: 2021/5168, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/308 E.  ,  2021/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Tunçbilek Termik Santralinde dış tesislerde tablocu olarak çalışmakta iken 22/06/2015 tarihinde hizmet sözleşmesinin fesih edilmesi sonucu işinden ayrıldığını, müvekkilinin davalı Kurumun asli ve sürekli işlerinde, ana üretim merkezinde davalı Kurum tarafından temin edilen malzemeler ile davalı Kurumun personeli ile birlikte davalı Kurum yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığını, taşeronların değişmesine rağmen müvekkilinin ve arkadaşlarının değişmediğini, hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ve ucuz işçi teminine yönelik olduğunu, müvekkilinin çalıştığı bölümde vardiyalı çalışıldığından vardiya tazminatı alacağının da olduğunu belirterek taban ücret, yevmiye farkı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, taban ücret yevmiye, işgüçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının muhatabının asıl işveren konumundaki müteahhit firma olduğunu, davacıya tüm ödemelerin mevzuat çerçevesinde yapıldığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını, talebin İş Kanunu'nun 2. maddesi ile çeliştiğini ve hukuki bir temele dayanmadığını, çalışanlarla ilgili bütün kanuni ve hukuki yükümlülüklerin yüklenici firmanın sorumluluğunda olduğunu, davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını, iş akdinin müvekkili kurum tarafından feshedilmediğini, davaya konu işin asli ve sürekli iş olmadığını, yardımcı iş niteliğinde olduğunu, müvekkili kurumun davacının asıl işvereni olmayıp ihale makamı konumunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :