muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6729, Karar No: 2014/7924, Tarih: 12.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6729 E.  ,  2014/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/1082-2013/1464

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.09.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ortaklığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak, muhdesatın bir kısım ortaklara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün ortaklar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında ortaklara dağıtılır.

Somut olayda; mahkemece dava konusu ..ada .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "A" ile gösterilen evin ortaklardan M.. evlatları M.. ve M.. Y..a, "B" ve "C" ile gösterilen ahır ve deponun belirtilen ilkeler doğrultusunda oran kurulmuş ise de, hükümde satış bedelinin bilirkişi raporundaki oranlara göre dağıtılması, yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden sorumluluğun bilirkişi raporundaki oranlara göre yükletilmesi gerekirken, satış bedelinin tapu kaydındaki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin tapu kaydındaki payları oranında paydaşlara yükletilmesine karar verilmesi doğru değildir. Bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8372, Karar No: 2013/11442, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8372 E.  ,  2013/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri dahil edilmemelidir. Dosyada mevcut Gülşehir Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü verilerine göre bağın (üzümün) üretim gideri 157,63 TL iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 201,38 TL alınarak değerlendirme yapılmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, temyiz eden tarafın sıfatı da dikkate alınarak, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7093, Karar No: 2011/2496, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7093 E.  ,  2011/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Birleşen .../... E. sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı TMSF vekili Avukat ... ve davalı şirket vekili ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6183 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan istihkak isteminin kabulüne ilişkindir. Davalılar reddini savunmuş, mahkemenin, davanın kabulüne dair kararı, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 18.02.1998 tarihli interaktif kablo sistemini kurma ve işletme sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı, sözleşmenin 25. maddesi uyarınca, lisans düzenlenmesiyle tasfiye gerçekleşmiş sayılacağından davalı yüklenici tarafından gerçekleştirilen tesisin mülkiyetinin kendilerine geçtiğinden bahisle istihkak isteminin kabulüne karar verilmesini istemektedir. Davalı TMSF ise; tesisin, sözleşmenin 19. maddesi uyarınca mülkiyetinin diğer davalı yükleniciye ait olduğunu ileri sürmüştür. Mülkiyetin tesbitine ilişkin ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/327 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Eldeki davanın, görülmekte olan bu davanın sonucuna bağlı olduğu gözetilerek davanın sonuçlanmasının beklenmesi ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan 5411 Sayılı Yasa'nın 140. maddesi uyarınca davalı TMSF harçtan muaf olduğu halde ayrıca harç ödemekle sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda sözü edilen mülkiyetin tespitine ilişkin davanın sonuçlanmasını beklemek, kesinleştiğinde sonucuna uygun hüküm kurmak, kurulacak hükme göre de davalının harçtan muaf olduğu ve Avukatlık Yasası'nın 168. maddesinde 5904 Sayılı Yasa'nın 35. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilerek maktu vekâlet ücretiyle sorumluluğuna karar vermek olmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Telekomünikasyon San.Tic.A.Ş.'ye geri verilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4149, Karar No: 2018/3642, Tarih: 25.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4149 E.  ,  2018/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçlarından Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/1513 değişik iş sayılı toplama kararı ile 7 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 17/02/2015 tarihli ve 2015/158 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Kayseri İnfaz Hakimliğinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/398 esas, 2015/426 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/403 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/14723 esas, 2015/983 sayılı ilamında "Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/14257 esas, 2013/29604 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanunun 44/3-1. maddesinde firar fiili karşılığında hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanunun 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ... kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kuramlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kuramlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden b) firar edenlerin kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanısıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil edeceği" belirtilmiş olup, somut olayda hükümlünün içtimalı 6 yıl 3 ay hapis cezasını infaz etmekte iken Niğde İnfaz Hakimliğinin 08/01/2014 tarihli ve 2014/35 esas, 2014/34 sayılı kararı ile hapis cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verildiği, hükümlünün yükümlülüklerini ısrarla ihlal etmesi nedeniyle Kayseri İnfaz Hakimliğinin 03/06/2014 tarihli 2014/1543 esas, 2014/1547 sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin 6/b fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına karar verildiği, buna istinaden 14/06/2014 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, sonrasında kesinleşen 1 yıl ve 10 ay hapis cezalarının da infaza verildiği, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/1513 değişik iş sayılı kararı ile hapis cezalarının içtima edildiği, şartla tahliye tarihinin 26/05/2016 olduğu, denetimli serbestliğe konu cezanın şartla tahliye tarihi gerçekleşmeden, sonradan kesinleşen ve infaza verilen cezaların da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği üzere, kapalı ceza infaz kurumunda yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.06.2015 tarihli ve 94660652-105-38-3937-2015-12006/39082 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Kanunun 99. maddesindeki "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir." şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinde yer alan cezaların toplanması müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olması, kapalı infaz kurumuna iade kararının bu kararın verildiği ilam dışındaki 5275 sayılı Kanunun 107. maddesi gereğince şartla tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik toplamaya konu edilecek diğer ilamlar açısından açığa ayrılma yönetmeliği kapsamında "açığa ayrılmaya engel bir durum" teşkil edeceğine dair hükümlü aleyhine değerlendirme yapmayı gerektirir yasal bir düzenlemenin bulunmaması, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının denetimli serbestlik tedbiri ile infaz edilen ilama ilişkin olarak uygulanması gerektiği, hükümlünün sonradan kesinleşerek gelen ilam yönünden açığa ayrılma şartlarını taşıması halinde daha önce başka bir ilam nedeniyle verilen kapalıya iade kararının engel bir durum yaratmayacağı, bu yönde verilen Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/403 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığı, kanun yararına bozma istem yazısındaki firar ile ilgili açıklama ve yargı kararlarının somut olayla ilgisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/403 değişik iş sayılı kararına yönelik yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar: Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/403 değişik iş sayılı itirazın kabulüne ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesine bağlı Yüksek Adalet Bakanlığının KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/273, Karar No: 2010/659, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/273 E.  ,  2010/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.11.2008 tarih ve 2008/1364-2008/1364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, müvekkilinin karşı taraf borçluların keşidecisi ve lehdarı olduğu iki çek nedeniyle alacaklı olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, çeklerin bankaya ibrazından sonra ciro yolu ile çekleri devir alan alacaklının alacağı temlik almış olduğu gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

1- İstem, çeklerin keşidecisi ve lehdarı hakkında ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Aleyhine ihtiyati haciz istenenlerden keşideci olan şirketin hamiline düzenlediği çeklerin lehdarı ... tarafından bankaya süresinde ibraz edilip karşılığının çıkmadığının bankaca tespitinden sonra Veli’nin bir borcuna karşılık olmak üzere çekleri ihtiyati haciz isteyen alacaklı ...’a ciro ile devir ve temlik ettiği çeklerin arka yüzünden anlaşılmaktadır.

Mahkemece ibrazdan sonra yapılan ciro ile çekleri devir alan alacaklının ihtiyati haciz isteyemeyeceği sonucuna herhangi bir gerekçe gösterilmeden varılmıştır. Oysa ibrazdan sonra yapılan ciro TTK’nun 705 nci maddesi uyarınca alacağın temlikinin hukuki sonuçlarını doğurur ise de, çekin kıymetli evrak niteliği devam eder. Alacağın temliki yolu ile çeki temellük eden kişi, lehdarın tüm haklarına sahip olur ve kambiyo senetlerine mahsus takip yoluna başvurabileceği gibi, ihtiyati haciz de isteyebilir. Cironun temlik hükmü doğurması, alacaklının yetkili hamil olmasını engellemez, sadece borçlunun lehdara karşı ileri sürebileceği def’ileri hamile karşıda ileri sürebilmesini sağlar.

Hamiline yazılı bir çekin ibraz süresinin geçmesinden sonra teslim ile değil, ancak alacağın temliki veya ciro ile devir edilebileceğinin kabulü gerekir. TTK’nun 705 nci maddesinde yer alan hüküm, çekin tabi olduğu kambiyo hukuku devir şekline göre tedavül kabiliyetinin ibraz süresinin sonuna veya ödememe hususunun tespitine kadar mevcut olabileceğine işaret etmektedir. Teslim ile el değiştirme bu tür çeklerde ibraza kadar olup, ibrazdan sonra teslim alan meşru hamil değildir. İhtiyati haciz isteyen alacaklı teslim ile değil, ciro ile çeki devir almış olup, yetkili hamildir. İİK’nun 257 nci maddesine göre, vadesi gelmiş alacaklar için ihtiyati haciz istenebilmesinin koşulları alacağın muaccel olması ve rehinle temin edilmemiş bulunmasıdır. Mahkemece alacaklının yetkili hamil olduğu kabul edilip, talebinin sadece anılan koşullar bakımından değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hukuki dayanağı bulunmayan yazılı gerekçe ile alacaklının ihtiyati haciz talebinin reddi doğru olmamıştır.

2- Karadan sonra alacaklı vekili 12.10.2009 tarihli dilekçe ile borçlulardan Veli hakkındaki ihtiyati haciz talibinden vazgeçtiğini, mahkemeye bildirmiş olup, vazgeçme beyanının değerlendirilmesi ve karara bağlanması bakımından da kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün alacaklı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15698, Karar No: 2010/22229, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15698 E.  ,  2010/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6213, Karar No: 2011/9785, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6213 E.  ,  2011/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 155 ada 4 parsel sayılı 265,64 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın taşlık, kayalık ve çalılık niteliğinde olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmış, daha sonra 2001 yılında aplikasyon ve 2B madde uygulaması yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında yürürlükte bulunan 12/01/1940 tarihli yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bazı yerlerin fiili durumları gösterilerek orman sınırları içinde bırakıldığı anlaşılmış olup buna ilişkin harita bilirkişilerce uygulanmamıştır. Ayrıca davalı tarafça eklemeli zilyetliğe dayanıldığına göre muris ve diğer mirasçılar yönünden 3402 Sayılının 14. maddesinde düzenlenen yasal sınıra ilişkin araştırma yapılmamış, mirasçılar yönünden ortak muristen gelen başkaca taşınmazlara ilişkin açılmış başkaca dava olup olmadığı araştırılmadığı gibi aralarında bağlantı olması nedeniyle birleştirme hususu düşünülmemiştir.

O halde; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ile varsa 12/01/1940 tarihli yönetmeliğin 12. maddesi gereğince fiili durumları gösterilerek orman sınırları içinde bırakılan yerlere ilişkin harita ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 01.12.1940 tarihli orman tahdit ve tescil talepnamesinin 38. maddesi gereğince fiili durumu tespit edilerek orman sınırı dışında bırakıldığının tespit edilmesi halinde, taşınmazın bu şekilde 1948 yılında niteliğinin belirlenmesinin hak sahiplerinin geçerli bir tapusu varsa o tapuya dayanarak orman kadastrosuna itiraz davasına imkan vermek olduğu, aslında taşınmazın orman kadastrosu içinde bırakıldığı, orman kadastrosunun iptali için hak düşürücü süre içinde herhangi bir dava da açılmadığı gözönünde bulundurulmalı, 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2