muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6342, Karar No: 2025/3754, Tarih: 09.05.2025

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 26.04.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 26.04.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

6. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen ve kesinleşen 5 yıl hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.02.2024 tarihli ve 2024/1-1083 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazına 15.02.2024 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, şartla tahliye tarihinin 04.09.2026, bihakkın tahliye tarihinin ise 05.05.2028 olarak belirlendiği, hükümlü vekilinin, 21.02.2024 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesini talep etmiştir.

7. Hükümlünün infaza konu cezasının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan almış olduğu 5 yıl hapis cezası olup, kasten öldürme suçunun 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinde düzenlenen ve 7242 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olması nedeniyle, şartla tahliye tarihine bir yıl kala denetimli serbestlik tedbirinden yararlanmasının mümkün olduğu görülmektedir.

8. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir.

Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, cezasının infazı amacıyla 15.02.2024 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınan ve şartla tahliye tarihi 04.09.2026 olup, denetimli serbestlikten şartla tahliye tarihine ancak bir yıl kala yararlanması mümkün olan hükümlünün bu madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı, hükümlünün 31.07.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmaması nedeniyle, düzenlemenin kapsamı dışında olup, bu düzenlemeden yararlandırılmak suretiyle erken denetimli serbestliğe ayrılmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

9. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan düzenlemenin geçici bir düzenleme olduğu ve maddede kabul edilen tarih itibariyle diğer öngörülen şartları da taşıyan hükümlüler ile ilgili sınırlı bir uygulama alanının olduğu kabul edilerek, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına yönelik talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3559, Karar No: 2020/7918, Tarih: 16.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/3559 E.  ,  2020/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

...

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında işçilere yapılan ödemeler nedeni ile rücuen alacak istemi kapsamında Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla ) tarafından görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir.

Dava dosyası 2797 Sayılı Yargıtay Yasa‘ sının 6644 Sayılı Yasa ile değişik 60. Maddesi uyarınca oluşturulan Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu‘ nun 27.03.2019 tarih ve 2019/ 399 E. 2019/ 293 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi yapılması için Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun aldığı Yargıtay İş Bölümüne ilişkin kararda Dairemizin ihtisas alanı “ İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku” , temel görevi ise “ İş Hukuku “ olarak belirlenmiştir.

Bu iş bölümüne göre Dairemiz İş Mahkemeleri yada Asliye Hukuk Mahkemelerinin İş Mahkemesi sıfatı ile verdiği kararların temyiz incelemesi ile görevli olduğu, HİİK. nun kararı ile Dairemize gönderilen dava dosyasında ise karar Asliye Hukuk Mahkemesince iş mahkemesi sıfatıyla verilmesine rağmen konu itibariyle kararın temyiz incelemesi görevi Dairemize ait değilsede, 2797 Sayılı Yargıtay Yasa‘ sının 6644 Sayılı Yasa ile değişik 60. Maddesi uyarınca oluşturulan Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu‘ nun kararları kesin olup, temyiz incelemesinin zorunlu olarak Dairemiz tarafından yapılması gerektiğinden,

Temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkil firma, davalının işletmecisi olduğu ... Ekmek Fabrikası Mehmet Akgül isimli işletmeyi 025/01/2004 tarihinde devraldığını, bu devir öncesinde belirtilen ekmek fabrikasında çalışan ... ve ... isimli işçilerin işçiliklerinin devir sonrasında da devam ettiğini, 19/03/2005 tarihine kadar çalıştıklarını ve bu tarihten sonra müvekkil firma ile ilişkilerinin kalmadığını, devamında belirtilen işçilerce müvekkil firma aleyhine kıdem ve ihbar tazminatı talepli davalar açıldığını, Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/417 2012/246 K ve 2010/421 E -2012/335 karar sayılı kararları neticesinde müvekkili firmanın belirtilen işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödemek durumunda kaldığını, işçilerden ... için 4.682,01 ve ...için ise 5.996,46 TL kıdem tazminatlarını, işten ayrıldıkları süre olan 19/03/2005 tarihinden itibaren işleyen ve mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ödendiğini, müvekkili firmanın belirtilen işletmeyi 02.01.2004 tarihinde devralmış olup, ilgili işçilerin bu devir tarihinden önceki çalıştıkları döneme ait kıdem tazminatına ilişkin sorumluluğunun 4857 Sayılı iş Kanununun 6, Maddesi gereğince devreden işverene ait olacağını, bu vesileyle davalı tarafa belirtilen işçilerden ... yönünden devir sebebiyle sorumluluğu konusunda Seydişehir Noterliğinin 21.3.2013 tarih ve 02674 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalının devrettiği işletmesinin devrinden önceki 8 yıl 4 aylık çalışılan kısmı için ve devir tarihinde işçinin almakta olduğu ücret olan 423,00 TL üzerinden toplam 3,525,00 TL'nin mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ödemesinin ihtar edildiği, davalı belirtilen ödemede bulunmadığı gibi ihtarnameyede bir cevap vermediğini, yine davalıya belirtilen işçilerden ...yönünden devir sebebiyle sorumluluğu konusunda Seydişehir Noterliğinin 11.04.2013 tarih ve 03359 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalının devrettiği işletmesinin devrinden önceki 10 yıl 11 ay 25 günlük çalışılan kısmı için ve devir tarihinde işçinin almakta olduğu ücret olan 423-TL üzerinden top lam 4.646,00 TL ‘nin mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ödemesi ihtar edildiğini, davalı PTT yolu ile 17.4,2013 tarihinde vermiş olduğu cevapta, ilgili işçinin kendi işletmisini devretmeden önce çalışmış olduğu süreye ve devre ilişkin herhangi bir itirazda bulunmayıp sadece bu bedellere İlişkin sorumluluğu bulunmadığından bahisle herhangi bir ödeme yapmayacağını beyan ettiğini, bu sebeplerle davalı taraftan fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak suretiyle ...'e ödenen kıdem tazminatı için 3.525,00 TL ve ...'a ödenen tazminatı için de 4,646,00 TL olmak üzere toplam 8.171,00 TL 'nin işçilerin iş akitlerinin sona erme tarihi olan 18.5,2005 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsil için iş bu davayı ikame etmek zarureti doğduğunu, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 8

...'e ödenen kıdem tazminatı için 3.525,00 TL ve ...'a ödenen tazminatı için de 4,646,00 TL olmak üzere toplam 8.171,00 TL 'nin işçilerin iş akitlerinin sona erme tarihi olan 18.5,2005 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsil için iş bu davayı ikame etmek zarureti doğduğunu, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 8.171,00 TL rucüen alacağın işçilerin işten ayrıldıkları tarih olan 19/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacının işletmekte olduğu işyerinde çalışmakta olan 2 şahsın haksız ithamlarla iş akdinin feshine dayalı açılmış bulunan kıdem tazminatı istemine ilişkin davaya sebebiyet verenin davalı müvekkil olmadığını, davacı yan davaya dayanak yaptığı ... ve ...isimli iki işçisinin iş akdini haksız olarak feshettiğini ve böylelikle dava açılmasına bizzat kendisi sebebiyet verdiğini, kıdem tazminatının, feshe bağlı bir hak olmakla birlikte asıl olarak fesih nedenine bağlı olduğunu, kıdem tazminatı işyerinin devri tarihinde doğmuş ve ödenmesi gereken bir hak olmadığından devreden işverenin eyleminden de kaynaklanmadığını, diğer yandan davalı müvekkilinin varsa ki kıdem tazminatı yönünden sorumluluğu işçisine karşı olup devralana karşı bir sorumluluğu da bulunmadığını, öncelikle ilgili yasa işçinin ve 3. şahısların devir ile mağdur olmaması için düzenlendiğini, bu nedenle de devreden ve devralan açısından birbirlerine rücu hakkı için bu yasa maddesine dayanılamayacağını, davacı yan devir ile aslında devir sözleşmesi gereği davalının ödemesi gereken bir miktarı ödediğini ispat etmekle yükümlü olduğunu, bu nedenle de devralan taraf işyerinin aktifi ve pasifini devraldığını devraldığı işyerine ilişkin pasifin devir anlaşmasına aykırı olduğunu ispat davacı tarafça ortaya konması gerekli olduğunu, 4857 sayılı yasanın 6 maddesinde belirtildiği üzere 2 yıllık süre ile sınırlamasının mevcut olduğunu, yukarıdakinin aksine bir yorum düşünüldüğünde devir halinde devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işverenin birlikte sorumlu olduğunu ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır hükmü dahi hem süre açısından hem de bu iki şahsın 3. şahsa karşı sorumluluğu bulunduğu yönünde değerlendirilmesi gerektiğini, davacı tarafından iş akitlerinin haksız nedenlerle feshi ile feshin geçersiz olması mahkemenizin ilgili esaslı dosyalarında yapılan bir tespit olduğunu, bu tespitler neticesinde Mahkemece verilen ilam doğrultusunda kıdem tazminatı ödemesi yapılmış ve iş bu karar Yargıtay onayından geçerek kesinleştiğini, ilgili davada davalı müvekkilinin her ne kadar taraf sıfatı olmasa dahi davacı taraf davanın davalı müvekkile de yöneltilmesi ve davaya dahil edilmesi isteminde bulunulduğunu, fakat bu talepleri yerinde görülmeyerek bu kararın kesinleştiğini, dolayısıyla taahhütname başlıklı (ek) yazı içeriğinden de anlaşılacağı üzere taraflar arasında adi ortaklık bulunduğunun aşikar olduğunu, bu nedenle de tek ortağa karşı dava açılamayacağını, adi ortaklığı oluşturan kişilerin ayrı ayrı davalı gösterilmeleri gerektiğini, bu halde davanın usulden reddi gerektiğini, belirtilen nedenlerle davacı tarafın her iki işçi için ödediği kıdem tazminatının dayandığı 4857 sayılı yasanın 6

. maddesi gereğince talep edilmesi hem süre yönüyle he yukarıda izah edilen nedenlerle mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemesince, 4857 sayılı yasanın 6. maddesi düzenlemesi gereğince işyeri devri söz konusu olan durumlarda devreden işverenin devirden sonra da çalışmaya devam eden işçilerin kıdem tazminatlarından işyerini devrettikleri andaki ücret üzerinden ve devrettikleri ana kadar olan kısmından sorumlu oldukları, bu nedenle devralan davacı işverenin ... ve ...isimli işçilere ödemiş olduğu kıdem tazminatının devreden davalı işverenin sorumlu olduğu kısım açısından rücu hakkının bulunduğunu, bu gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili ve dahili davalılardan ... mirasçıları ile ... mirasçıları tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, somut davada iş mahkemelerinin görevli olup olmadığı ve görevsizlik kararı verilirken yetkili mahkemenin de belirlenip belirlenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, dava tarihine göre yürürlükte olan 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. Maddesini esas alarak belirleyecektir.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. Maddesine göre  İş Mahkemeleri; 5953 sayılı Kanuna Tabi Gazeteciler, 854 sayılı Kanuna Tabi Gemiadamları, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa veya 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına, idari para cezalarına itirazlar ile 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamındaki uyuşmazlıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumu veya Türkiye İş Kurumunun taraf olduğu iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklara, diğer kanunlarda iş mahkemelerinin görevli olduğu belirtilen uyuşmazlıklara ilişkin dava ve işlere bakar.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-c bendi gereğince görev dava şartıdır.

Dosya içeriğine göre; uyuşmazlık işçilere yapılan ödemeler nedeni ile rücuen alacak istemine ilişkin olup davanın tarafları arasında hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan bir uyuşmazlık olmadığı anlaşıldığından, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile davanın görülmesi gerekirken iş mahkemesi sıfatı ile bakılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10442, Karar No: 2014/13967, Tarih: 29.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10442 E.  ,  2014/13967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının hizmet dökümünde 26/4/2007-7/5/2007 arasında çalışması görülen 1079352 sicilli işyerinin, ünvanını, ortaklarını, temsil ve ilzama yetkili kişilerini, işyeri adresini, var ise ünvan değişikliklerini, iştigal alanlarını, özellikle de her iki davalı ile olan ilişkisini, davalılara ait veya davalıların taşeronuna ait bir işyeri olup olmadığını gösteren belgelerin SGK'ndan ve Ticaret Sicil Memurluğu'ndan ve ayrıca mutlaka her iki davalıya yazı yazı ile istenip celbedilerek gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkamesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13346, Karar No: 2009/14095, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/13346 E.  ,  2009/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün temyiz edene tebliğine dair belgede tebliğ tarihinin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligat ... aracılığıyla yapılmış ise, ... Müdürlüğünden tebliğ tarihinin sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi; kalemde memur eliyle tebligat yapılmış ise, kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5142, Karar No: 2011/4334, Tarih: 14.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5142 E.  ,  2011/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2008 tarih ve 2004/852-2008/633 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.04.2011 gününde davalı avukatı ... geldi, davetiye tebiğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1334 paya karşılık 33.350,00 YTL ile pay sahibi olduğunu, şirket adresinin değiştiğini, bu nedenle davacının kiralanan taşınmazın tadilat ve donanımı için gerek fiziki gerekse maddi katkıda bulunduğunu, yüzlerce hasta muayene ettiğini, ameliyatlar yaptığını, önceleri kendi muayenesinde tedavi ettiği hastaları şirkete kar sağlamak için şirkette tedavi ettiğini, şirketin Emekli Sandığı ile fizik tedavili hastaların tedavisi konusunda anlaşma yaptığından karlı hale gelince diğer ortakların tavırlarının değiştiğini, huzursuzluk çıkarttıklarını, şirketin cihazlarının başka hastanelere taşınarak ameliyatlar yapıldığını, davacının klinikten ayrıldığını, yetkili müdür ve diğer hissedarın şirketin gerçek karı ve gelirini gizlediklerini, davalı şirketin hissedarlarının davacının kendi hastalarının muayenelerini ve tedavilerini kendilerine yönlendirdiklerini, şirketin hissedarları olan Kayhan Turan ve Betül Turan'ın baskıları ile şirketten ayrıldığını, davalı şirkete ait tıbbi malzeme ve aletlerin fiziki durumlarının tespiti hususunda Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/1102 D.İş sayılı dosyasında tespit yapıldığını, şirketin yüksek kar ettiğini ancak diğer hissedarlarca gizlendiğini ileri sürerek 2003 ve 2004 yılı karından fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 YTL'nin davalı şirketten faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.