muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8094, Karar No: 2016/2594, Tarih: 23.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8094 E.  ,  2016/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Düşme

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.11.2009 tarihli iddianamesiyle, katılan tarafından sanıklar ... ve ...'yle birlikte iş yerinin muhasebeciliğini yapan sanık ...'a çalışmaya başlaması nedeniyle teminat amacıyla verilen boş senedin, aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmayan ve lehdar olarak yazılan sanık ... tarafından icra takibine konulması eyleminde; sanık ...'un fikir ve eylem birliği içerisinde açığa imza sahibi tarafından kendisine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip sahibinin rızası dışında zilyet olarak icra takibine koyması nedeniyle, iştirak halinde hareket ettikleri iddia olunmasına göre, sanıklara yüklenen eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesinde gösterilen suçu oluşturabileceği ve kovuşturmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yine kabule göre de şikayetin süresinde olduğu gözetilmeden düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18726, Karar No: 2016/270, Tarih: 13.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18726 E.  ,  2016/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21587, Karar No: 2015/23732, Tarih: 30.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21587 E.  ,  2015/23732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/03/2015

Numarası : 2014/917-2015/218

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4328, Karar No: 2023/4087, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4328 E.  ,  2023/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4642 E., 2022/4416 K.

DAVA TARİHİ : 15.03.2021

KARAR : Davalı vekililin istinaf başvurusunun miktardan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 39. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/210 E., 2022/449 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlıkla dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7,10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, gece çalışması ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, gece çalışması ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; konuya ilişkin yerleşik içtihatlara göre kadroya geçiş aşamasında işveren ile imzalanan ... sözleşmesinde, asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmemiş ise fark alacakların talep edilemeyeceği, kadroya geçiş aşamasında işveren ile imzalanan ... sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin açıkça öngörülmesi hâlinde fark alacakların talep edilebileceği, somut uyuşmazlıkta taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 inci maddesinde ücret ve ödeme şeklinin düzenlenmiş olduğu ve düzenlemede işçinin aylık brüt ücretinin asgari ücretin artış oranına ilişkin bir belirleme olmadığı, bu durumda davacının ücreti asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediğinden davacının ücret farkı, ikramiye farkı ile ilave tediye farkı alacaklarını talep edemeyeceği, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti alacaklarının mevcut ücrete göre eksik ödendiği, eksik ödenen bu ücretlerin ödendiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, dolayısıyla davacınınfazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti alacaklarına hak kazandığı, aldırılan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti taleplerinin kabulüne; ücret farkı, ikramiye farkı ile ilave tediye farkı alacağı taleplerinin ise reddi yönünde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğunu, davacının ücretinin kadroya geçirilmeden önce asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden belirlendiğini ve ayrıca hesaplamaların hatalı yapıldığını, fazla ödemelerin sadece ilgili aydan mahsubu gerektiğini, davacı işçinin pandemi sürecinde 10 ve 14 günlük periyotlar hâlinde kapalı sistem çalıştığını, buna rağmen hak kazanılan alacaklarının ödenmediğini, ücret farkı alacağının var olup olmadığının incelenmesinden bağımsız olarak davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ile gece zammı alacakları ve bu alacaklara ilişkin olarak davalı tarafından yapılan ödemelerin karşılaştırılarak aradaki farkın ödenmesi yönündeki taleplerinin karşılanmadığını, hükmün eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının ücreti ve ücrete bağlı sair işçilik alacaklarının mevzuat hükümlerine uygun olarak belirlenip kendisine ödendiğini, İlk Derece Mahkemesince sadece imzalı puantaj kayıtlarına göre belli dönemlerde ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti oluştuğu hususu belirtildiği ni, ancak hüküm altına alınan ve tespit olunan bu alacakların ne şekilde ve nasıl oluştuğuna yönelik açıklamalarda bulunulmadan gerekçesiz olarak karar verildiğini, kabul edilen faiz tür ve oranlarına ve faiz başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini, hakkaniyet indirimi yapılmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin davalıya ait Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezinde 01.04.2018 tarihine kadar alt işveren işçisi olarak çalışmaktayken 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrolarına geçirildiği, davalı işveren ile imzaladığı 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli ... sözleşmenin ücrete ilişkin 4 üncü maddesinde ücretin açıkça belli bir yüzdelik oran dâhilinde arttırılmasına yönelik hüküm bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmeye göre belli bir oran kararlaştırılmamış olması nedeniyle talep tarihinden itibaren ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen ücrete 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerindeki artışların yapıldığı, bu nedenle davacının eksik ücret ödenmesinden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunmadığı; Yargıtayın konuya ilişkin yerleşik içtihatlarına göre bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerektiği, bu durumda 24 saat çalışılan günler yönünden, haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edilip bunun 11 saati aşan 3 saatinin fazla çalışma olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çalışma düzeni Kurum iç yazışmaları ve vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olup 24 saat çalışılan günler yönünden fiili çalışmanın 14 saat olduğu kabul edilerek 11 saati aşan 3 saat fazla çalışma yönünden hesaplama yapılmış olmakla, vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olan çalışma düzeni kapsamında hesaplanan işçilik alacaklarının Yargıtay içtihatlarına ve dosya kapsamına göre davacı istinaf nedenleri dikkate alındığında yerinde olduğu, davalı istinafı yönünden İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan miktarın istinaf kesinlik sırının altında kaldığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar yönünden kesinlik nedeniyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelere ilaveten ücret farkından kaynaklanan fark alacaklar reddedilse bile talep edilen diğer alacakların işyeri belgelerine göre ayrı hesaplama gerektirdiğini, günlük 11 saati ve gece 7,5 saati aşan çalışmalar ile yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların ödenmesi gerektiğini, gece zammı yönünden öncelikle davacının saatlik ücretinin hesaplanması gerektiğini, daha sonra günlük 24 saatlik çalışmalarda 00.00-....00 saatleri arasına denk gelen 10 saatlik ücretinin hesaplanması ve bu 10 saatlik toplam ücretin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, eğer davacının vardiyası 22.00'de saatinde sona eriyorsa, 20.00-22.00 arası 2 saatlik ücretinin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, yani toplu ... sözleşmesi hükmü gereği davacıya 20.00-....00 saatleri arasındaki çalışması karşılığı ücretlerinin %10 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ile gece zammı ücreti alacaklarının hesaplanması konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3339, Karar No: 2021/6773, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3339 E.  ,  2021/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.04.2013 tarih ve 2013/125 Esas, 2013/169 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 09.11.2020 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını ve dosyanın Burhaniye’ye gönderilmesini talep etmiş, mahkemenin 11.11.2020 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sok. No:23/4 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı, İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.04.2013 tarih ve 2013/125 Esas, 2013/169 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alınmış ve vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından, Burhaniye adresinin vasinin yerleşim yeri adresi olduğunun, kısıtlının halen “... Mah. ... Sok. No:23/4 Pendik/İstanbul” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle vesayet dosyasının takibinde İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21084, Karar No: 2015/26122, Tarih: 01.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/21084 E.  ,  2015/26122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/530-2015/369

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı bünyesinde faaliyet gösteren Seyitömer Linyit İşletmesinde taşeron şirketler vasıtasıyla 2007 yılından 2013 yılı Haziran ayına kadar çalıştığını, bu tarihte özelleştirme sebebiyle iş akdinin feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işçileri olmadığını, ihale makamı olan kurum hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ile alt işveren arasında muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı EÜAŞ'a ait Seyitomer Linyit İşletmesinde çalışırken, işyeri 17.06.2013 tarihinde özelleştirilerek Ç.. A.. tarafından devralınmıştır. Davalı ile alt işverenleri arasındaki hukuki ilişkide muvazaa mevcut olmasa dahi, davalı EÜAŞ'ın asıl işveren olarak müteselsil sorumluluğu bulunduğundan, davalı özelleştirme öncesi kıdem tazminatından sorumludur. İş sözleşmesinin feshi, işyeri devrinden sonra, devralan işveren Ç.. A.. tarafından gerçekleştirilmiştir. Davalı EÜAŞ’ın kendi dönemindeki kıdem tazminatından sorumlu olabilmesi için devralan işveren olarak Ç.. A.. tarafından yapılan feshin kıdem tazminatı gerektiren bir fesih olması gerekir. Belirtilen şirket davanın tarafı olmadığından söz konusu feshin mahiyeti mevcut delillerden anlaşılamamaktadır. Mahkemece Çelikler şirketi tarafından özelleştirme sonrası yapılan feshin tazminat gerektirip gerektirmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.