muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12563, Karar No: 2025/3184, Tarih: 19.02.2025

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında somut olayda, siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların özel kişilere nazaran daha geniş olması karşısında, sanığın eyleminin, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasetçilere yönelik ağır ve sarsıcı eleştiri niteliğinde kaldığı anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, suça konu paylaşımın tümü dikkate alındığında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13622, Karar No: 2014/15437, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13622 E.  ,  2014/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/1133-2014/30

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin gerçekte ve fiilen asıl işveren ana şirket İSG Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve işletme A.Ş. olan işyerinde evrak üzerinde diğer davalı İSG Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’de çalışmakta iken hiç bir geçerli sebep olmaksızın sırf sendikal nedenlerle bildirimli olarak 01.10.2012 tarihli yazı ile iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, işverenin işyerinin kapanmasını gerekçe göstermelerine rağmen asıl nedenin sendikal neden olduğunu, işverenin salt işyerindeki sendikal örgütlenmeyi tasfiye etmek ortadan kaldırmak ve işe iade hükümlerini bertaraf etmek için işyerini kapatmayı amaçladığını, daha önce çıkarılan işçilerin mahkemeye başvurmaları sonucunda işten çıkarmaların sendikal nedenlerle olduğunun tespit edildiğini işverenin bunun üzerine işyerini kapatma yoluna gittiğini, kapatma yolunda alınan işletmesel kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı tarafın müşteri kaybı gerekçesinin yerinde olmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye karar geçecek süre için 4 aylık ücret ve diğer hakları tutarında ücretin tahsiline, işe iade kararının uygulanmaması halinde işe başlatmama tazminatının davacının 3 yıllık brüt ücreti olarak belirlenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Hava Limanı Yer Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının iş akdinin feshedilmesinin sebebinin müvekkil şirketin iş hacminin %90 lık kısmını oluşturan P..’un yer hizmetleri anlaşmasını feshetmesi üzerine iş hacminin daralması ve yeni müşteri arayışının başarısız oluşu üzerine iş yerinin kapatılması karar verilmesi sebebiyle istihdam olanağı kalmayan işçilerin iş akdine son verilmek zorunda kalındığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 17. ve 29. maddelere göre feshedildiğini, feshin gerekçesinin sendikal nedenlerle olmadığını, davacının başka işyerlerinde değerlendirilmesi için özel istihdam bürolarına başvurduklarını, 31.08.2012 tarihli yönetim

kurulu kararı ile yetkilendirme belgesi iptal edilen müvekkil şirketin yer hizmetleri faaliyetinin kapatıldığını, davacının iş sözleşmesinin işyerinin kapanması sonucu feshedildiğini, davacı tarafın davaya dayanak teşkil ettiği belirttiği evrak ve belgelerin geçmiş döneme ait ve davacının iş sözleşmesinin feshinden önceki olaylara ilişkin olduğunu beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

kurulu kararı ile yetkilendirme belgesi iptal edilen müvekkil şirketin yer hizmetleri faaliyetinin kapatıldığını, davacının iş sözleşmesinin işyerinin kapanması sonucu feshedildiğini, davacı tarafın davaya dayanak teşkil ettiği belirttiği evrak ve belgelerin geçmiş döneme ait ve davacının iş sözleşmesinin feshinden önceki olaylara ilişkin olduğunu beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. vekili, müvekkil şirketin havaalanı yer hizmetleri vermesinin mevzuat uyarınca mümkün olmadığını, her şirket kendi faaliyet alanı içinde kendi işçileri ile faaliyetlerine devam ettiklerini, davacı ile müvekkil şirket arasında sözleşme bulunmadığını, davacının muhatabının diğer davalı şirket olduğunu, müvekkil firmanın davacının işvereni olmadığını, müvekkil şirket ile diğer davalı arasında müteselsil sorumluluğu doğuracak ilişkinin bulunmadığını bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedene dayanmamakla birlikte geçersiz olduğu gerekçesiyle davacının davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş. bünyesinde işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davasını İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım İşletme A.Ş. ve İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’ye ayrı ayrı yönelttiği, mahkemece yargılama sonunda feshin geçersizliğine karar verildiği hüküm kısmında doğru olarak davacının davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş. bünyesinde işe iadesine şeklinde hüküm kurulduğu ancak işe iadenin mali sonuçlarından hangi davalının sorumlu olduğunun kısa kararda açık ve net bir şekilde belirtilmediği, ancak gerekçeli kararda yalnızca boşta geçen süre alacağından İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş.’nin sorumlu tutulduğu görülmekle bu husus usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile diğer davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile diğer davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Aynı tarihte iş sözleşmeleri feshedilen bir çok işçinin işe girişleri sırasında İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile iş sözleşmesi imzaladıkları, sözleşme yapmış veya yapmamış bir çok işçiye İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. tarafından eğitimler ve eğitimler sonucu başarılı olanlara sertifikalar verildiği, hatta bir kısım işçilere İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. tarafından ramp eğitimleri, temel yolcu hizmetleri gibi eğitimlerin ve sertifikaların verildiği görülmektedir. Buna göre İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. işçilerinin davalılar tarafından birlikte istihdam edildikleri, işe iadenin mali haklarından her iki davalının birlikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş.’de İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 336.20 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8345, Karar No: 2016/8810, Tarih: 14.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/8345 E.  ,  2016/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../.../2014 tarih ve 2014/381-2014/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalının ... ... .... Ltd. Şti.'nin ortakları olduklarını, şirketin 31.....2006 tarihinden önceki tüm borçlarının çıkarılarak aralarında paylaşılmasına ilişkin bir protokol düzenlediklerini, yine aynı protokol ile davalının borçları ödedikten sonra ödenmek üzere şirketteki payının devri karşılığı olarak müvekkili ile 62.000,00 TL’ye anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin davalının % 50 payına karşılık olarak ... adet çeki keşide ederek davalıya teslim etmiş olduğunu, ancak davalının protokol gereği paylaştığı şirket borçlarını ödemediğini, bu nedenle müvekkilinin payına düşen borç miktarı 104.221,50 TL olmasına rağmen 174.005,40 TL ödeyerek davalının payına isabet eden borç tutarının bir kısmını da ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin yaptığı ödemelerden dolayı davalının devir bedelinden ....000,00 TL’yi mahsup ettiğini, yapılan mahsuba rağmen davalının üstlendiği şirket borçlarından payına düşen kısmı ödemediğini ileri sürerek, müvekkili tarafından davalıya hisse devir bedeli karşılığı olarak teslim edilen ... adet toplam bedelleri 50.000,00 TL olan çeklerden dolayı müvekkilinin protokol gereği kendi payına düşen kısmı aşan ödemeleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitini ve davalıdan ayrıca ....783,90 TL alacaklı olunduğunun tespiti ile bu tutarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ........2012 tarihli dilekçe ile çek bedellerinin davalıya ödendiğini ileri sürerek 57.783,90 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin 01.....2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirketteki payının tüm aktif ve pasifleri ile birlikte devredildiğini ve bu hususun şirket karar defterine işlenmiş olduğunu, bu durumda müvekkilinin şirketten doğan sorumlulukları yönünden ibra edilmiş bulunduğunu, müvekkilinin şirket borçlarından dolayı şahsi sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin 01.....2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirketteki payının tüm aktif ve pasifleri ile birlikte devredildiğini ve bu hususun şirket karar defterine işlenmiş olduğunu, bu durumda müvekkilinin şirketten doğan sorumlulukları yönünden ibra edilmiş bulunduğunu, müvekkilinin şirket borçlarından dolayı şahsi sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; şirket borçlarına ilişkin taraflar arasındaki protokolün borçların tasfiyesinde esas alınması ve geçerli olması gerektiği, davacının 104.201,50 TL'den sorumlu olduğu halde bunun çok üstünde ödeme yapması nedeni ile aradaki farktan iade edilen çek bedeli de düşüldüğünde kalan 57.783,90 TL'nin davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle 57.783,90 TL'nin ödeme tarihi olan .../07/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen protokol uyarınca davacının davalıya hisse devir bedeli olarak verdiği çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ve alacak istemlerine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, taraflar arasındaki protokolün borçların tasfiyesinde esas alınması gerektiği, davalının protokol gereği üstlendiği şirket borçlarıyla ilgili hiç ödeme yapmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında akdedilmiş bulunan 31.....2006 tarihli protokolde, mahkemenin kabulünün aksine davalı devredenin devir tarihinden önceki şirket borçlarını ödeyeceğine dair bir ibarenin bulunmadığı, devir tarihine kadar şirket borçlarının 208.443,00 TL olarak belirlendiği ve bunun şirket hisse oranlarına göre eşit olarak paylaşıldığında davalının hissesine 104.221,50 TL borç düştüğü, dosya kapsamından şirketin devir tarihi itibariyle hesaplanan ve davalının hissesine düşen bu borcun davalının alacaklarından mahsup edilerek bakiyenin hisse devir bedeli olarak belirlendiği ve çek olarak davalıya ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, tüm bu hususlar değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1806, Karar No: 2024/1619, Tarih: 20.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1806 E.  ,  2024/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1020 E., 2023/331 K.

DAVA TARİHİ : 05.01.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/12 E., 2019/523 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif genel kurul kararının iptali ile kooperatif yönetimince yapılmış ruhsat yenileme taleplerinin iptali ve yok hükmünde olduğunun tespiti istemli açılan davada; kooperatif yönetimince yapılmış ruhsat yenileme taleplerinin iptali ve yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin talebin eylem mahiyetinde olması nedeniyle dava edilemez olduğu, genel kurul kararının yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle genel kurul kararının iptaline ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince; karot alma işleminin faydasız hale gelmesi, genel kurul kararı ve ruhsat yenileme talepleri ile haklarını kaybettikleri ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından; kooperatif yönetimince yapılmış ruhsat yenileme taleplerinin iptali ve yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin talep hakkında mahkemece verilen kararın isabetli olduğu, dava konusu genel kurul kararının yasa ve ana sözleşmenin emredici hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davacı vekilinin genel kurul kararı ve ruhsat yenileme talepleri ile haklarını kaybettiklerine dair temyiz itirazları, kooperatif yönetimince yapılmış ruhsat yenileme taleplerinin iptali ve yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin talep hakkında mahkemece verilen kararın isabetli olması, yine dava konusu genel kurul kararının yasa ve ana sözleşmenin emredici hükümlerine aykırı, imkansız veya genel ahlak ve adaba aykırı mahiyette olmaması nedeniyle genel kurul kararının iptali davasının reddine ilişkin kararın da isabetli olması nedeniyle yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden tahsilatta mükerrere sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve müteselsilen alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1762, Karar No: 2004/185, Tarih: 09.02.2004

1. Ceza Dairesi 2003/1762 E., 2004/185 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/1762 E., 2004/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi icabı kendisine verilen silahla zaruretin tayin ettiği hududu tecavüz etmek suretiyle Zeki'yi öldürmekten sanık jandarma eri Gökhan'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve diğer sanıklar Yakup, Sinan, Ali Kemal ve Hacı Yusuf üzerlerine atılı müsnet suçtan beraatlerine ilişkin (Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.10.2002 gün ve 181/225 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık Gökhan ile müdahiller taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan'ın adam öldürme suçundan sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, TCY.nun 50. maddesiyle 59. maddesine ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve 59. maddenin indirim derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen kabul ve kısmen reddedilmiş, müdahale kararındaki usuli hatalar nedeniyle beraatine hükmedilen sanıklarla ilgili esasa dair değerlendirmeye Dairemizce girilmemiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında başkaca isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Gökhan müdafiinin suç vasfına, eyleminde yasaya ve hukuka uygunluk bulunduğuna, aşırılık olmadığına yönelen, müdahiller vekilinin cezanın az olduğunu belirten ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Adına temyiz davası açılanlardan olan;

a) Maktulün kaynanası Ayşe Emine'nin müdahale istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği halde avukatının müdahil vekili olarak kabul edilmesi,

b) Diğer müdahale talepleri yanında küçük çocukları Hayriye ve Merve adına dahi velayeten müdahale isteminde bulunan maktülenin eşi Filiz'in işbu isteği hakkında da olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Maktulün üst kat komşusunun apartmanın çatısında dolaşan birisinin varlığını sezinleyip hırsız olduğundan bahisle telefon ederek jandarma ekibini gece vakti çağırması sonrasında, maktulü de telefonla haberdar etmesi üzerine, tabancasını eline alan ve hırsızın kaçmasını önlemek niyetiyle apartmanın giriş kapısından çıkan maktulü, o anda bahçeye giren sanık er Gökhan'ın hırsız sanması ve elindeki silahı da gördüğünde mukavemete hazırlandığı yanılgısına düşmesi sonucu, hiçbir ikaz ve uyarıda bulunmadan ve silahını sair vücut aksamı yerine doğrudan baş bölgesine yöneltip ateşleyerek yaraladığı, baştan aldığı isabetle maktulün öldüğü olayda;

Yerel Mahkemenin; "hukuka uygunlukta yanılgı" bulunduğuna, bu yanılgının hukuka uygunluk düzeyinde değerlendirilmesi zarureti olduğuna ancak sanık erin, kolluğun silah kullanma yetkisini düzenleyen 2803 sayılı Yasanın 11 ve yönetmeliğinin 39. ve 40. maddeleri normlarına uymada aşırılığa kaçtığına, bu itibarla sanığın hukuki durumunun; "kanunun bir hükmünü icrada zaruretin tayin ettiği ahvali aşmak" olacağına ilişkin yorumunda isabetsizlik bulunmamakta ve sonuç olarak, TCY.nun 448. maddesine mümas öldürmede 49/1. maddesi şevkiyle 50. maddenin tatbikiyle hüküm kurulması yasaya uygun düşmekte ise de;

a) Sanık er Gökhan'ın tek mermi attığı, bu merminin maktulün önce elini, bilahare el içindeki tabanca kabzasını deldiği, müteakiben dış gömlek ile iç çekirdek biçiminde ikiye ayrılarak gömlek aksamının sol yanaktan, çekirdeğin ise alından kafaya nüfuzla ölüme neden olduğu, balistik rapor ve otopsi ile belirlenmesine ve kullanılan merminin bir adetten ibaret bulunduğunun da eksilen mermi sayısıyla doğrulanmasına karşın, maddi olayda yanılgı neticesi, "sanığın maktule tevcih ile iki mermi attığından ve böylece zaruret sınırını aşmış olduğundan" bahisle, TCY.nun 50. maddesinin cezayı 1/6 nisbetine indiren ölçüsü yerine, 2/6 ya indiren nisbetinin tercihiyle, ağır tahrik haliyle paralellik yaratacak düzeyde teşdiden uygulama yapılması,

b) TCY.nun 251. maddesince cezanın artırılmasının "yasada yazılı olmayan ahvalde" olanaklı bulunduğu gözetilmeyerek ve TCY.nun 49/1. maddesi şevkiyle 50. maddesinin uygulandığı ahvalin de "yasada yazılı olanlara dahil olduğu" nazara alınmamak suretiyle, sanık Gökhan'ın cezasının icapsız biçimde artırılması,

c) Uygulamaya göre;

TCY.nın 50. maddesince hüküm kurulan işbu hallerde, "daimi yasaklama" yerine "geçici yasaklamaya" karar verileceğine ilişkin yasal düzenleme karşısında, yasanın 20. maddesi kapsamında süre tesbiti gerekirken, 31. maddeye istinatla ve teşditin yasal gerekçesi gösterilmeden üst haddin tercihi sonucu üç yıl kamu hizmetlerinden yasaklamaya karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve müdahiller vekili ile sanık Gökhan müdafiinin temyizi isabetli görülmekle sanık Gökhan'ın mahkumiyet ve diğer sanıkların beraatine dair hükümlerin tebliğnamedeki görüşe kısmen uygun olarak ve kısmen ilave nedenlerle (BOZULMASINA), 9.2.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.