muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24726, Karar No: 2016/4311, Tarih: 10.03.2016

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK.nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK.nun 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, suça konu motosikletin apartmanın eklentisi niteliğindeki yerden alınmış olması halinde, eylem suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, motosikletin sayın çoğunluğun bozma gerekçesinde belirtmiş olduğu gibi, açık alanda kilitsiz ve korunaksız olarak bırakılmış olduğunu kabul edilmesi halinde ise, eylem TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunu düşündüğümden, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/10078, Karar No: 2010/6644, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10078 E.  ,  2010/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava konusu sayacın bulunduğu işyerinin 17.01.2000 tarihinde kiralayıp, 01.11.2007 tarihinde tahliye ettiklerini, müvekkilinin 14.02.2006 tarihinden itibaren ihtiyacı olan enerjiyi % 10-14 indirimli fiyat üzerinden ... Enerji Üretim A.Ş.den aldıklarını, davalı kurumun 23.06.2008 tarihli fatura ile müvekkiline ait sayaçta bozukluk olduğundan bahisle 58.419.-TL.eksik tüketim bedeli talep ettiğini ve 30.11.2006 ile 31.12.2007 tarihleri arasında hesaplama yaptığını, ancak 01.11.2007 tarihinden sonra müvekkilinin mecurda olmadığını, önceki yıllara oranla düşüş yaşanmasının sebebinin indirimli enerji kullanması ve son iki ayda mecurun tahliye edilmiş bulunmasından kaynaklandığını bildirerek borçlu olmadığının tespiti ile 58.419.-TL.bedelli faturanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin dava konusu sayacın bulunduğu mecuru 30.11.2006-30.11.2007 tarihleri arasında kullandığını, tesisatın davacıdan sonraki kullanıcısı tarafından yapılan müracaat üzerine sayacın kontrolü için yapılan incelemede sayacın arızalı olup, eksik kayıt yaptığının tespit edilmesi üzerine Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararları doğrultusunda hesaplama yapılarak dava konusu faturanın tahakkuk ettirildiğini, faturanın davacının mecuru tahliyesinden sonraki dönemi kapsamadığını bildirerek davanın reddini, % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirketin eksik tüketim miktarı ve bedeli olarak talep ettiği davaya konu faturanın uygun değerde olduğu, davacının bu fatura nedeniyle davalıya borçlu olmadığı iddiası ile faturanın iptaline ilişkin talebinin yerinde olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7398, Karar No: 2012/3432, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7398 E.  ,  2012/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

... ile Hazine ve Çeltikci Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.04.2011 gün ve 286/207 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacının 1983 yılında ihale ile satın aldığı 80 parsel sayılı taşınmazın doğusunda ve batısında kalan yerin Dragon Çayının debisinde zaman zaman meydana gelen değişiklikler nedeniyle tespit harici bırakıldığını, davacının 1983 yılından sonra bu yerleri emek ve para sarf ederek imar-ihya ettiğini açıklayarak davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili 23.07.2010 tarihli dilekçesinde taşınmazın Dragon Çayının taşkın yatağında, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermediği gibi yargılama oturumlarına da temsilci vasıtası ile katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 22.10.2010 tarihli teknik bilirkişi raporunda kırmızı renk ile gösterilen 1.583,90 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Anamur Kadastro Müdürlüğünün 02.06.2010 tarih ve 1610 sayılı karşılık yazılarında dava konusu taşınmazın 1969 yılında kesinleşen kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığı bildirilmiş, paftasından taşınmazın dere vasfında olduğu saptanmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, davacının dava konusu taşınmazı komşu 80 parsel sayılı taşınmazı satın aldığı 1983 yılından itibaren kullandığını bildirmiş, ancak öncesi dere yatağı olan taşınmazın kim tarafından ne şekilde ve ne zaman imar-ihya edildiğini açıklamadıkları gibi, mahkemece taşınmazın tapulu yerlerden olup olmadığı, davacı hakkında belgesizden edinilen taşınmaz bulunup bulunmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış, DSİ tarafından yapıldığı bildirilen ıslah çalışmasının niteliği ve tarihi net olarak tespit edilmemiştir.

Bu halde mahkemece yapılacak iş; yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar ...nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağrılmalı, aynı kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklar keşif yerinde dinlenmeli, dava konusu taşınmazın kim tarafından hangi tarihte imar ve ihyasına başlandığı, imar ve ihyanın ne şekilde sürdürüldüğü, hangi tarihte tamamlandığı ve tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde HMK. nun 261. maddesi gereğince giderilmesine çalışılmalıdır. Tanık ve yerel bilirkişi sözleri ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmelidir.

Tescil davasının konusunu ancak tapusuz taşınmazlar oluşturacağından ve çifte tapunun önlenmesi bakımından teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve kroki eklenmek suretiyle Tapu Sicil Müdürlüğünden taşınmazın tapulu olup olmadığı sorulmalı, 26.10.2010 tarihli bilirkişi heyet raporunda ''... tescili istenen yer 1968 yılında yapılan tapulama çalışmalarında çay yatağı olması nedeniyle tescil harici bırakılmıştır. Çay DSİ tarafından 1979 yılında Islah edilmiş ve taşınmaz çay yatağı olmaktan çıkmıştır.'' ibaresi yer almakla DSİ 6. Bölge Müdürlüğü 62. Şube Müdürlüğünden taşınmazın bulunduğu yerde sedde çalışması bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise yapım tarihi sorulmalı ve 20 yıllık zilyetlik süresinin geçip geçmediği değerlendirilirken bu tarih gözönünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçmeyecektir. Mahkemece Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılmış ise de Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden yapılmamıştır. Anılan hüküm gözönünde tutularak 26.07.1972 tarihinden sonra davacı adına kadastro yolu ile veya açılan dava sonunda tescil edilmiş taşınmaz veya taşınmazlar var ise bunların miktarlarının, çalışma alanlarının, tescil tarihlerinin Tapu Sicil Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi ve toplanacak tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/8994, Karar No: 2012/12360, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8994 E.  ,  2012/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 16.Hukuk Dairesinin 2009/3811 - 3772 sayılı bozma kararında; “Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olduğu ve davacılar yararına zilyetlikle yer edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dosyada bulunan ziraatçı bilirkişi raporu taşınmazın niteliği hususunda yeterli açıklamayı içermediği gibi raporda taşınmazın bazı bölümlerinin kayalık ve çok dik olduğundan bahsedilmiş, mahkemece yapılan gözlemde de taşınmazın bir kısmının taşlık ve aşırı eğimli olduğu belirlenmiş, ancak; bu bölümler fen bilirkişisine işaretlettirilerek krokide gösterilmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve 3 kişilik ... mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik ... mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan önceki ziraatçı bilirkişi raporunu da irdeler şekilde taşınmazın niteliği (eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü, su tutma kapasitesi), kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, alınacak raporda taşınmazların ziraata müsait olmayan taşlık bölümleri belirlenerek bu bölümler krokide gösterilmeli, mahkeme hâkimi tarafından mahallinde yapılan keşifte tutanağa aktarılan gözlemde tespit edilen hususlar irdelenmeli, taşınmazların ormana sınır olması dikkate alınarak eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları uygulanmak sureti ile zilyetlikle edinmeye elverişli yerlerden olup olmadığı ve davacıların iktisaba elverişli zilyetliklerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu ... İli,. İlçesi, .r Köyü, .. mevkiinde bulunan 104 ada 426 parsel ile 104 ada 427 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin ayrı ayrı iptaline, Fen bilirkişileri ... . ve ... ... Ediz'in 27.09.2010 havale tarihli raporu ile ekindeki kroki kararın eki sayılarak krokide;(A) harfi ile gösterilen 856,17 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve .e kızı 1954 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam (631,54 m².+ 89,93 m².) 721,47 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve . kızı 1950 doğumlu ... adına tarla vasfıyla,(E) ve (F) harfleriyle gösterilen toplam (587,56 m² + 66,59 m².) 654,25 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve .oğlu 1952 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (G) harfiyle gösterilen toplam 450,68 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve . kızı 1967 doğumlu ..

... ve .e kızı 1954 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam (631,54 m².+ 89,93 m².) 721,47 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve . kızı 1950 doğumlu ... adına tarla vasfıyla,(E) ve (F) harfleriyle gösterilen toplam (587,56 m² + 66,59 m².) 654,25 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve .oğlu 1952 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (G) harfiyle gösterilen toplam 450,68 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve . kızı 1967 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (İ) harfiyle gösterilen toplam 543,64 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve .kızı 1956 doğumlu ... adına tarla vasfıyla (L) harfiyle gösterilen toplam 620,62 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve .oğlu 1963 doğumlu ... adına tarla vasfıyla, (N) harfiyle gösterilen toplam 892,62 m² miktarındaki taşınmazın davacı ... ve.kızı 1960 doğumlu . adına tarla vasfıyla ayrı ayrı tapuya tescillerine,

(B) harfiyle gösterilen toplam 27,78 m² miktarındaki taşınmazın ... Hazinesi adına hali arazi vasfıyla 104 ada 426 parsel numarası verilerek TAPUYA TESCİLİNE, (Ö, I, H, K, J, M, O) harfleriyle gösterilen toplam (94,30 m².+ 455,69 m².+173,73 m².+ 68,14 m². + 170,28 m², + 100,95 m².+120,97 m².) 1184,06 m² miktarındaki taşınmazın bir bütün halinde ... Hazinesi adına 104 ada 427 parsel numarası verilerek hali arazi vasfıyla TAPUYA TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1997 yılında orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 04.08.1997 günü ilân edilerek kesinleşmiştir. Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmazların kesinleşmiş orman tahdidi dışında olduğu, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan alanda kaldığı gibi lehine tescil karar verilen kişiler yararına da 3402 sayılı Yasanın 14 - 17.maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluştuğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08.11.2012 günü oybirliği ile karar verildi.