muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/252, Karar No: 2022/99, Tarih: 17.02.2022

"Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez." şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre, meşru savunmanın kabulü için saldırının "korunmaya değer nitelikteki herhangi bir hakka yönelmiş olması" yeterli görülmüştür.

Öğretide; "Bir kimsenin, kendisini veya başkasını hedef alan bir tecavüz, saldırı karşısında, savunma amacına matuf olarak ve bu saldırıyı defedecek ölçüde kuvvet kullanması" (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, ... Bakanlığı Yayınları, 3. Bası, ..., 2006, s. 364.); "Bir kimsenin kendisine veya başkasına yöneltilen ağır ve haksız bir saldırıyı uzaklaştırmak amacıyla gösterdiği zorunlu tepki" (Kayıhan İçel, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınları, ..., 2014, s. 307.); "Kişilerin saldırıya karşı verdikleri kendini veya diğer bir insanı koruma içgüdüsünden kaynaklanan doğal tepkinin hukuken meşru görülmesi" (Osman Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 2. Bası, ..., 2014, s. 697.) şeklinde, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında "Bir kimsenin ağır ve haksız bir tecavüzü kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak amacı ile gösterdiği zorunlu tepki" olarak tanımlanan meşru savunma; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiillerdir.

Gerek öğretide, gerekse yargısal kararlarda vurgulandığı üzere;

5237 sayılı TCK'nın 25. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve hukuka uygunluk nedenlerinden birini oluşturan meşru savunma, hukuka aykırılığı ortadan kaldırmakta ve bu nedenle eylemi suç olmaktan çıkarmaktadır. Bir olayda meşru savunmanın oluştuğunun kabul edilebilmesi için saldırıya ve savunmaya ilişkin şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

1- Saldırıya ilişkin şartlar:

a) Bir saldırı bulunmalıdır.

b) Bu saldırı haksız olmalıdır.

c) Saldırı meşru savunma ile korunabilecek bir hakka yönelik olmalıdır. Bu hakkın, kişinin kendisine veya bir başkasına ait olması arasında fark yoktur.

d) Saldırı ile savunma eş zamanlı bulunmalıdır.

2- Savunmaya ilişkin şartlar:

a) Savunma zorunlu olmalıdır. Zorunluluk ile kastedilen husus, failin kendisine veya başkasına ait bir hakkı koruyabilmesi için savunmadan başka imkânının bulunmamasıdır.

b) Savunma saldırana karşı olmalıdır.

c) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır.

c) Saldırı meşru savunma ile korunabilecek bir hakka yönelik olmalıdır. Bu hakkın, kişinin kendisine veya bir başkasına ait olması arasında fark yoktur.

d) Saldırı ile savunma eş zamanlı bulunmalıdır.

2- Savunmaya ilişkin şartlar:

a) Savunma zorunlu olmalıdır. Zorunluluk ile kastedilen husus, failin kendisine veya başkasına ait bir hakkı koruyabilmesi için savunmadan başka imkânının bulunmamasıdır.

b) Savunma saldırana karşı olmalıdır.

c) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır.

Savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda, "sınırın aşılması" söz konusu olabilmektedir.

Sınırın aşılması 5237 sayılı TCK’nın 27. maddesinde;

"(1) Ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yer alan cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur.

(2) Meşru savunmada sınırın aşılması mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmiş ise faile ceza verilmez" şeklinde düzenlenmiştir.

Hukuka uygunluk nedeninin bulunması, eylemin suç olmasını engelleyeceğinden, fail hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilecektir. Buna karşın, "sınırın aşılması" bir hukuka uygunluk nedeni olmayıp TCK’nın 27. maddesinin birinci fıkrasındaki durum itibarıyla kusurluluğu azaltan, 27. maddesinin ikinci fıkrasındaki durum itibarıyla da kusurluluğu ortadan kaldıran nedenlerden bir tanesidir. Başka bir deyişle, hukuka uygunluk nedenlerinde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde "beraat" kararı değil, anılan maddenin birinci fıkrasına göre indirimli ceza veya ikinci fıkrasına göre CMK’nın 223. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendi gözetilerek "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilecektir.

TCK’nun 27. maddesinin birinci fıkrasında, fail bir hukuka uygunluk nedeninin sınırını aşmakta ise de, bunu bilerek ve isteyerek yani kasten yapmamaktadır. Ancak, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılabiliyorsa, fail sınırı kast olmaksızın aşmış olması dolayısıyla taksirinden sorumlu tutulmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklardan ...’un, ... il merkezinde bulunan ..Sitesinde alüminyum çaydanlık ürettiği bir atölyesinin bulunduğu, maktul ... ile katılan ... ...’un kardeşleri olan ...’un bu atölyede yaklaşık iki yıl kadar usta olarak çalıştığı, olay tarihinden yaklaşık bir ay önce aralarında çıkan tartışma sonunda, ...'in işten ayrıldığı, çalıştığı döneme ilişkin 297,50 TL tutarında olduğunu iddia ettiği alacağını almak amacıyla sanığın ... yerine gittiğinde sanık ... ile aralarında kavga çıktığı, sanık ...’ın, damadı ...ile birlikte...'i darbettiği, ...’in de sanık ...’u darbederek basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif nitelikte yaraladığı, sanık ...’un...’in talep ettiği 297,50 TL’yi karakolda...’e verdiği, ...’in bu kez de ... yerinde sigortasız çalıştırıldığından ve sigorta primi ödenmediğinden bahisle çalıştığı döneme ait yaklaşık 7.000 TL tutarında olduğunu iddia ettiği prim miktarının da kendisine ödenmesi gerektiğini ileri sürdüğü ancak sanık ...’un bu talebi kabul etmediği, bu nedenle... ve kardeşleri olan maktul ... ve mağdur ... ile sanık ... ve yanında çalışan işçileri arasında adliyeye de intikal eden kasten yaralama, mala zarar verme ve tehdit iddialarının ileri sürüldüğü olaylar meydana geldiği, olay günü sanık ...'in kardeşi diğer sanık ... ile birlikte ... yeri dışında bulundukları sırada... ve kardeşlerinin ... yeri çevresinde dolaştıklarını öğrenmeleri üzerine ... yerine geldikleri, ... yerinde bulunan sopaları gerektiğinde kolayca alıp kullanabilecekleri bir yere koyduktan sonra, ... yerinin önünde beklemeye başladıkları, maktul ... ile mağdur ...'nin motosikletle ... yerinin yakınına geldikleri, motosikleti park ettikten sonra maktulün ve mağdurun ellerinde inşaat demiri bükmede kullanılan demir çubuklarla sanıklar ... ve ...'nın üzerine yürüdükleri, gelebilecek bir saldırıya karşı hazırlıklı olan sanıkların da önceden hazırladıkları sopaları bulunduğu yerden alıp maktul ve mağdur ...'ye saldırdıkları, çıkan kavgada karşılıklı olarak birbirlerini darbettikleri, kavga sırasında maktul ...’un çıkardığı bıçakla da sanıklara vurduğu, maktul ve mağdurun bu saldırıları sonucu sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, sanık ...'nın yüzündeki yara nedeniyle yüzde sabit iz kalacak şekilde, diğer yaraları yönünden ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, hafif şekilde yaralandığı, sanıklar ... ve ..

...'ye saldırdıkları, çıkan kavgada karşılıklı olarak birbirlerini darbettikleri, kavga sırasında maktul ...’un çıkardığı bıçakla da sanıklara vurduğu, maktul ve mağdurun bu saldırıları sonucu sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, sanık ...'nın yüzündeki yara nedeniyle yüzde sabit iz kalacak şekilde, diğer yaraları yönünden ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, hafif şekilde yaralandığı, sanıklar ... ve ...’un ise ahşap ve metal sopalarla vurarak maktulün kafatası kemiklerinde sağ frontal bölgeden sol temporal bölgeye uzanan lineer kırık, sol parietooksipitalde parçalı çökme kırığı, her iki göz üst tavanda blow-out fraktürü, sol parietotemporalda epidural ve subdural kanama, sol paraietaoksipitalde 10x5 cm’lik beyin harabiyeti, her iki frontal bölge sol parietotemporalda yaygın subaraknoid kanama, mandibula korpus ortada kırık ve vücudunda çok sayıda küt travmatik yaralanmaya yol açacak şekilde maktulü yaraladıkları, maktulün küt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları, epidural, subdural, subaraknoid kanama ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü, mağdur ...'nin ise vücudunda hayat fonksiyonlarına orta derecede etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

TCK’nın 27. maddesinin 1. fıkrası hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle ceza sorumluluğunu kaldıran bir nedenin bulunması, ikinci olarak da ceza sorumluluğunu kaldıran bu nedende sınırın kasıt olmaksızın aşılmış olmasının gerekmesine karşın, sanıkların, maktul ve kardeşlerinden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların yarattığı hiddetle ve olay günü kendilerine yönelik basit yaralama ile sonuçlanan saldırılarına tepki olarak, önceden hazırladıkları ahşap ve metal sopalarla saldırıp çok sayıda sopa darbesi ile başına vurdukları maktulün kafatasında kırıklar oluşturarak ağır bir şekilde yaralayarak haksız tahrik altında maktulü kasten öldürdükleri, sanıkların kendilerine yönelik saldırı ile bu saldırıya gösterdikleri savunma arasında orantı bulunmadığı gibi, ceza sorumluluğunu kaldıran meşru savunmada sınırın kasıt olmaksızın aşılmış olması hâlinin de gerçekleşmediği, bu şekilde TCK’nın 27. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen meşru savunmada sınırının kasıt olmaksızın aşılması şartlarının somut olayda oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükümlerin, sanıkların eylemlerinin; maktulün haksız tahrik oluşturan fiillerinin ulaştığı boyut da gözetildiğinde, yoğun haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkeme direnme gerekçesinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2014 tarihli ve 4-48 sayılı hükümlerin; sanıklar hakkında TCK’nın 27. maddesinin 1. fıkrası hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanıklar hakkında haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

...

...

...

...

İsabetli

...

...

...

...

...

...

...

...

İsabetli

...

...

Yazı İşleri Müdürü

B.K

...
Yargıtay — Esas No: 2012/7630, Karar No: 2013/559, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7630 E.  ,  2013/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 102 ada 439 parsel sayılı, 573,78 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kargir ev ve arsası niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kargir ev ve arsa niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1. ve 2 bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1-Davanın kabulü ile

... İli,.... İlçesi, .... Köyü 102 ada 439 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle kargir ev ve arsa niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 2-“6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,” cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K' nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 31/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1905, Karar No: 2016/9103, Tarih: 30.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1905 E.  ,  2016/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların doktor olarak görev yaptıkları, sanıklardan ...’nin ... Tıp Merkezi isimli sağlık merkezinin sahibi olduğu, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise aynı sağlık merkezinde mesul müdür olarak çalıştıkları, tanık ...’un Valilik Makamına hitaben yazmış olduğu 10/10/2006 tarihli dilekçesinde, göz rahatsızlığı nedeniyle ....Tıp Merkezi Polikliniğine göz muayenesi olduğunu, ancak ameliyat olmadığı halde kurumuna ameliyat yapılmış gibi ücret tahakkuk ettirildiğini belirterek ihbarda bulunması üzerine soruşturma başlatıldığı, yapılan incelemeler sonucu, ...’a, sanıklar ... ve ... tarafından “Şaşılık Ameliyatı ve Esotropya–Rektuslara Geriletme ve Rezeksiyon” işlemi yapıldığından bahisle 05/10/2006 gün ve .... nolu fatura ile tahakkuk ettirilmiş olan 486.00 TL tedavi ücretinin yapılmış bir hizmete ait olarak düzenlenmediği ve gerçek dışı bilgiler içerdiği, yine ...’ın 25/04/2006 gün ve 634 protokol numarasıyla kayıtlı olduğu ve “Blefarit” tanısıyla tedavi gördüğü, sanıklar ... ve ... tarafından düzenlenen ekipriz ile biyometri raporları ve hasta çıkış özetinin incelenmesinde, “Pterjium Ameliyatı Yapıldı Irv” tedavisinin uygulandığı bildirilerek 23/06/2006 tarih ve ... nolu fatura ile KDV dahil toplam 205,93 TL tedavi ücreti tahakkuk ettirildiği, bu ücretin yapılmış bir hizmete ait olarak düzenlenmediği ve gerçek dışı bilgiler içerdiği, yapılan cerrahi müdahale neticesinde ... için 14/08/2006 gün ve ... nolu fatura ile toplam 741,36 TL ile ... için ise 26/08/2006 tarih ve ... nolu fatura ile toplam 493,67 TL fatura tahakkuk ettirildiği, ancak tıp merkezinin 06/10/2006 tarihinde cerrahi müdahale uygulama izin belgesine sahip olduğu, fatura tarihleri de dikkate alındığında adı geçen şahıslar yönünden cerrahi müdahale uygulama izin belgesine sahip olmadan kurumlara faturaların tahakkuk ettirilmiş olduğu, ayrıca ..., ... ve ...’a dosya kapsamında bulunan faturalarda sözü edilen katarak ameliyatının, sanık ...'nin özel muayenehanesinde yapıldığı halde, ....Tıp Merkezinde yapılmış gibi belge düzenlenerek kuruma fatura edildiği, böylece sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

...'un ameliyat olmamasına rağmen, sanıklar ... ve ... tarafından ameliyat olmuş gibi fatura tahakkuk ettirilerek ilgili evrakların ödenmesi amacıyla Maliye'ye gönderildiği, ancak ...'un Valilik Mutemetliğinde çalışması nedeniyle bu durumu fark etmesi üzerine soruşturmaya başlanıldığı, bu olayla ilgili sanık ... ve diğer sanıkların bu durumun maddi hatadan kaynaklandığını, suç kasıtlarının bulunmadıklarını savundukları, sanıkların savunmalarının aksine bir delil elde edilemediği, hastalar ..., ... ve ...'in ... Tıp Merkezi isimli sağlık kuruluşunda ameliyat olduklarının yakınlarının beyanlarından anlaşıldığı, bu hastaların ameliyat edildiği tarihte cerrahi müdahale izin belgesinin bulunmamasının atılı suçların unsurlarını oluşturmayacağı, ..., ... ve ... ile ilgili eylemlerde ise, sözü edilen katarakt ameliyatlarının sanık ...'nin ... İş Merkezi üstünde bulunan muayenehanesinde yapıldığına dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşılmakla; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 30/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6966, Karar No: 2013/4247, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6966 E.  ,  2013/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6966-4247 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.