muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/256, Karar No: 2024/3918, Tarih: 15.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "..." ibareli markasının T/00148 sayılı tanınmış marka olduğu, davacının "..." ibareli ve deve figürlü yaklaşık 50 adet markasının 34. sınıf kapsamındaki tütün, tütün mamülleri, sigara vb., ürünlerinde tescilli olduğu, davalıya ait markanın "..." ibaresi ile 5 ve 29. sınıf ürünler için 13.03.2012 tarihinde tescil edildiği, davalının "... ..." ibareli 29 ve 30 sınıf için ve "camelgurme" ibareli 30 ve 43. sınıf için yaptığı tescil başvurularının reddedildiği, davacı tarafça marka hakkına tecavüz nedeniyle davalıya ait "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü talep edilmiş ise davacının hükümsüzlük davasını 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açmadığı, davacının markasının bilmenin tek başına kötü niyet iddiasının ispatında yeterli olmadığı, davacının, davalının kötü niyetli olduğuna ilişkin somut başkaca delil sunamadığı, hükümsüzlük talebinin reddi gerektiği, davalının, davacının markasının tanınmış marka olması nedeni ile 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve 556 sayılı KHK'nın 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki özel koruma hallerinden yararlanabileceği, tescilli markası renksizken davacıyla özdeşleşen taba-sarı-kahve renk tonları kullanması, tescilli markasında "..." ibaresi düz formda iken davacının markasındaki gibi çan eğrisine dönüştürdüğü, tescilli markasında yer almadığı halde davacının tek hörgüçlü deve figürünü kullandığı, "..." ibaresini internet alan adı altında kullanması nedeni ile davalının davacının marka hakkından haksız yararlandığı ve markanın ayırt etme gücünü istismar ettiği, davalının bu şekilde davacının marka hakkına tecavüz ettiği gerekçesiyle marka hükümsüzlüğüne ilişkin talebin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davalı tarafın "..." ana ibaresi ile internet alan adı olarak kullanmak suretiyle davacı markasına yaptığı tecavüzün önlenmesine, davalıya ait "..." ana ibaresi altında www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web.tr internet ve facebook sosyal medya hesaplarına erişiminin engellenmesine, davalıya ait "..." ve "... ..." ibareli tanıtım unsurlarının kullanımının durdurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükümsüzlük talebi bakımından yanlış değerlendirme yapılıp yanlış mevzuata dayanıldığını, Mahkemece 556 sayılı KHK hükümlerine göre değerlendirme yapılmış ise de 6769 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi gereğince 10.01.2017 tarihi itibariyle 556 Sayılı KHK’nın yürürlükten kaldırıldığını, hükümsüzlük davası için geçici bir yürürlük hükmü öngörülmediğini, uyuşmazlığın 6769 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğini, 6769 sayılı Kanun'da tescile bağlı bir hak düşümü süresinin değil, kullanıma bağlı bir hak düşümü süresinin belirlendiğini, hak düşürücü sürelerin her somut olay bakımından ayrı ayrı ele alınması gerektiğini, somut olayda hak düşürücü süre hesaplanırken, müvekkilinin dava konusu markanın kullanıldığını bildiği veya bilmesi gerektiği hususunun değerlendirilmesi gerektiğini, hak düşürücü sürenin markanın tescilinden itibaren değil, kullanımının bilinmesi gerektiği tarihten itibaren hesaplanması gerektiğini, davalının markası 2012 yılından beri tescilli olsa da müvekkilinin yurtdışında mukim bir şirket olarak Türkiye’nin Aydın ilinde faaliyet gösteren ve deve sucuğu satışıyla ilgilenen bir kişinin faaliyetlerinden anında haberdar olmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin davalıya ihtarname gönderdiğini; ancak davalıdan herhangi bir geri dönüş alınamadığını, müvekkilinin sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığının ileri sürülmesinin mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte, bir an için müvekkilinin davalı adına tescilli markadan haberdar olduğu veya haberdar olması gerektiği süreden 5 yıl geçmiş olduğunun varsayımında dahi 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin altıncı fıkrası hükmünün bir istisna barındırdığını, sonraki marka kötü niyetli bir şekilde tescil edilmişse beş yıllık sessiz kalma yoluyla hak kaybı süresinin işlemeyeceğini, müvekkilinin markasının tanınmışlığı ve Türkiye’deki durumu göz önünde bulundurulduğunda tescil tarihinde davalının müvekkilinin markasını bilmediğini düşünmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, tanınmış olan bir markanın bir başka kişi tarafından kendi adına tescili istenmesi halinde kötü niyetin varlığının asıl olduğunu, davalının “...” tanınmış markasının aynısını kullanması ve kullanımı ile haksız fayda elde etmeye çalışmasının kötü niyetli bir davranış olduğunu, davalının “...” markasını müvekkili ile özdeşleşen taba-sarı-kahve renk tonlarında kullandığını, tescilli markasında “...” kelimesinin düz formda olmasına rağmen müvekkilinin çan eğrisi formuna dönüştürdüğünü, tescilli markasında yer almadığı halde müvekkilinin tek hörgüçlü deve figürünü kullandığını, müvekkiline ait tanınmış marka ile ilgisi olmayan www.devesucugu.com, www.devesucugu.net alan adlı internet siteleri olmasına rağmen “...” ana ibareli www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web

...” markasını müvekkili ile özdeşleşen taba-sarı-kahve renk tonlarında kullandığını, tescilli markasında “...” kelimesinin düz formda olmasına rağmen müvekkilinin çan eğrisi formuna dönüştürdüğünü, tescilli markasında yer almadığı halde müvekkilinin tek hörgüçlü deve figürünü kullandığını, müvekkiline ait tanınmış marka ile ilgisi olmayan www.devesucugu.com, www.devesucugu.net alan adlı internet siteleri olmasına rağmen “...” ana ibareli www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web.tr isimli birden fazla internet sitesini müvekkiline ait tanınmış markadan çok sonra alan adı olarak kullanmaya başladığı ve bu nedenlerle müvekkiline ait tanınmış markadan haksız yarar sağlama ve markanın ayırt etme gücünü istismar etme ihtimalinin olabileceğini, İlk Derece Mahkemesince vekalet ücretinin tamamen müvekkili üzerine bırakılmasının hatalı olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın hükümsüzlüğü hakkındaki davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesinin hukuka uygun olduğunu, ancak erişimin engellenmesi kararının ve müvekkiline ait ... ve ... ... ibareli tanıtım unsurlarının kullanımının durdurulmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin davaya konu 2011/09844 tescil no.lu "..." ibareli markanın 05. ve 29. sınıflarda halen sahibi konumunda olduğunu, hükümsüzlük davası yönünden red kararı verilmiş olmakla müvekkilinin sahibi bulunduğu markayı bu sınıflar kapsamındaki ürün ve hizmetlerde kullanma yetkisini haiz olduğunu, 6769 sayılı Kanun uyarınca, marka tescilinden doğan hakların münhasıran marka sahibine ait olduğunu, marka sahibinin markayı mal veya ambalajı üzerinde kullanabileceğini, ithal ya da ihraç edebileceğini, teşebbüsün iş evrakı ve reklamlarında kullanabileceğini, İlk Derece Mahkemesinin markayı müvekkilinin uhdesinde bırakmakla birlikte adeta müvekkilinin kendisine ait olan marka üzerinde tasarrufta bulunma haklarını kısıtladığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava tarihinde yürürlükte olan 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin altıncı fıkrasında gerçek hak sahipliğine dayalı olarak markanın hükümsüzlüğü davası açılabilmesi için 5 yıllık hak düşürücü süre öngörüldüğü, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davalıya ait 08.02.2011 başvuru 13.03.2012 tescil tarihli 2011/09844 nolu "..." markası yönünden dava tarihi olan 25.05.2017 tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle hükümsüzlük isteminin reddine, www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web.tr internet ve facebook sosyal medya hesaplarına erişiminin engellenmesine, davalıya ait ... ve ... ... ibareli tanıtım unsurlarının kullanımının durdurulmasına karar verilmiş ise de davalının tescilli markasında "..." kelimesi düz formda olduğu, şekil ve renk içermediği halde davalının markayı kendi tescil ettirdiği şekilden farklı olarak davacıya ait marka+şekil biçiminde (çan eğrisi, deve ve taba-kahve rengi) kullandığı bilirkişilerce tespit edilmiş olup İlk Derece Mahkemesince davalının tescilli markasından farklı şekilde ve davacının markasına benzer şekilde kullanımının durdurulmasına da karar verilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın, davalının markasının hükümsüzlüğüne ilişkin talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davalı tarafın 08.02.2011 tarihli 2011/09844 no.lu "..." markasını tescil edilenden farklı biçimde, davacının tescilli markası ile benzer şekilde taba-sarı-kahve renk tonlarında, çan eğrisi formunda yazı ve tek hörgüçlü deve figürü şeklindeki kullanımının engellenmesine, davalı tarafın ... ana ibaresi ile internet alan adı olarak kullanmak suretiyle davacı markasına yaptığı tecavüzün önlenmesine, davalıya ait ... ana ibaresi altında www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web.tr internet ve facebook sosyal medya hesaplarına erişiminin engellenmesine, davalıya ait ... ve ... ... ibareli tanıtım unsurlarının kullanımının durdurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesinin www.camelgurme.com, www.....gen.tr, www.....web.tr internet ve sosyal medya hesaplarına erişimin engellenmesi ve müvekkiline ait ... ve ... ... ibareli tanıtım unsurlarının kullanımının durdurulmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, marka müvekkilinde kalmakla birlikte marka üzerindeki tasarruf yetkisinin kısıtlandığını, kararın infaz edilebilir olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, sonuçlarının ortadan kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6, 7 ve 25 inci ve devamı maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 54, 55, 56 ncı ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/824, Karar No: 2021/2671, Tarih: 09.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/824 E.  ,  2021/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2019 tarihli ve 2019/3114 soruşturma, 2019/160 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.08.2019 tarihli ve 2019/143424 soruşturma, 2019/10708 sayılı yetkisizlik kararını üzerine, Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2019 tarihli ve 2019/845 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27.11.2020 gün ve 94660652-105-80-17379-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 gün ve 2021/1005 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "...Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklindeki açıklamada belirtildiği üzere suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olduğu, somut olayda ise müştekinin, şüphelinin verdiği hesaba yatırdığı paranın Akbank Pendik ilçesi Kurtköy Dumankaya ATM'sinden çekildiğinin, Pendik ilçesinin İstanbul Anadolu Adliyesi sınırları içerisinde kaldığı ve bu suretle haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.09.2019 tarihli ve 2019/845 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/294, Karar No: 2024/43, Tarih: 13.02.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/294 E.  ,  2024/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 4-7

Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 02.10.2019 tarih ve 39-142 sayı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 12.10.2022 tarih ve 74-635 sayı ile; "..Sanık savunmalarında her ne kadar yargılama aşamasında suçlamaları kabul etmemiş ise de dosya kapsamında yer alan kabule dönük hazırlık aşaması beyanları ve tanık beyanları ile diğer bilgi ve belgelere göre; sanığın, örgüt mensubu olduğu belirtilen eski HSYK üyelerinin talebi ve desteğiyle Danıştay üyesi olarak seçildiği, tanıklar ... ve ...'un girişimiyle 2013 yılında organize edilen ve örgüt mensubu olmayan Danıştay üyelerinin katıldığı toplantılara Danıştaydaki tavır ve ilişkileri sebebiyle çağrılmadığı ve Danıştay üyesi seçildikten sonra düzenlenen örgüt sohbetlerine katıldığı anlaşılmış olmakla silahlı terör örgütünde örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Danıştay üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyonla hareket ederek örgüt adına faaliyetlerde bulunduğu, bu suretle FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine ilişkin dosya kapsamındaki delillere uygun kabulde isabetsizlik görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmaması bakımından yapılan incelemede;

Hükmün gerekçe bölümünde 'Sanığın yargılama sırasında da örgütsel bağı koruması, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, pişmanlığının gözlemlenmemesi nedeniyle hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına.', hüküm fıkrasında temel ceza tayin edildikten sonra ise 'Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, pişmanlığının gözlemlenmemesi dikkate alınarak hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmasına takdiren YER OLMADIĞINA,' şeklindeki gerekçelerle takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

TCK’nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına yönelik olarak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının değerlendirilmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 'Takdiri indirim nedenleri' başlıklı 62. maddesi;

TCK’nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına yönelik olarak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının değerlendirilmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 'Takdiri indirim nedenleri' başlıklı 62. maddesi;

'Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir.

Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir' şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin ikinci fıkrasında takdiri indirim nedenleri sayıldıktan sonra 'gibi' denilmek suretiyle takdiri indirim nedenlerinin kanunda sayılanlarla sınırlı olmadığı, aksine bunların örnek olarak belirtildiği açıkça vurgulanmıştır. Burada sayılan 'failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri' gibi nedenler, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil, yol gösterici nitelikteki gerekçelerdir. Bunun sonucu olarak da 5237 sayılı TCK’nın, takdiri indirim nedenleri yönünden sınırlayıcı sistemi değil, serbest değerlendirme sistemini benimsediği kabul edilmektedir.

Serbest takdir sisteminin bir gereği olarak da olayda sanık yararına takdiri indirim uygulanmasını gerektiren nedenlerin varlığını veya yokluğunu belirleme yetkisi yargılamayı yapan hâkime ait olacaktır. Zira yargılama boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan hâkim, sanığı birebir gözlemleyen ve bu bağlamda takdiri indirim nedenlerinin varlığını ya da yokluğunu en iyi tespit edebilecek konumdaki kişidir. Hâkim; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkilerinin yanında, her somut olaya göre değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri de birlikte değerlendirerek bu hususta hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun biçimde uygulama yapacaktır.

07.06.1976 tarihli ve 3–4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ve bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK’da da devam ettirmiştir.

07.06.1976 tarihli ve 3–4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ve bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK’da da devam ettirmiştir.

Ancak hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirim uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nesafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar kapsamında sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin gerekçeleri irdelendiğinde, 'Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, pişmanlığının gözlemlenmemesi' şeklindeki gerekçelerin sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir hâli bulunmadığı dikkate alındığında dosya içeriğiyle uyumlu olmadığı ve kararda somut dayanaklarının gösterilmediği, hazırlık aşamasındaki savunmalarında pişmanlığını ifade ederek işlenen suçla ilgili aydınlatıcı bilgi veren ve beyanları başka dosyalarda yapılan yargılamalar sonunda kurulan hükümlere dayanak alınan ancak beyanlarından dönmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 221. maddesinin uygulanma imkanı olmayan sanıkla ilgili kurulan hükmün gerekçe bölümünde 'yargılama sırasında örgütsel bağını koruduğu' şeklinde belirtilen ve kararda somut dayanakları gösterilmeyen gerekçenin ise sanığın celselerde yaptığı savunmalarının içeriği, hazırlık aşamasında işlediği suçun açığa çıkmasını sağlayacak şekilde ifade vermesi ve terör örgütlerinin etkin pişmanlık yönünde ifade veren kişilere yönelik takındığı bilinen olumsuz tutumları dikkate alındığında somut durumla ve dosya içeriğiyle uyumlu olmadığı, anılan gerekçelerin yasal ve yeterli bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükmün, TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükmünün uygulanmaması isabetsizliğinden bozulmasına" karar verilmiştir.