muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/29, Karar No: 2020/1493, Tarih: 24.02.2020

III- MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile; 65.915,20 TL Peşin Sermaye değerli gelirin 29/01/2013 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı vekili istinaf yolu ile dilekçesinde özetle; sigortalının maluliyet durumunun kesinleşmediğini, maluliyet oranlarındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, dosyada tek bir kusur raporu alındığını, rapora karşı yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını, kusur durumunun kesinleşmesi gerektiğini, davalı tarafından tüm bilgi ve belgeler Mahkemeye sunulduğu halde sunulan 41 adet belgenin incelenmeyip, dikkate alınmadan rapor düzenlendiğini, ıslahla arttırılan meblağ için faiz miktarının başlangıç tarihinin ıslah tarihi olması gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B-BAM KARARI

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince; istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin, başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekilli, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davalı işverene ait maden işyerinde 23.05.1986 tarihinden itibaren çalışmakta iken meslek hastalığı iddiası üzerine Kurum müfettişleri tarafından yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda çalışma ortamının gürültülü olduğu tespit edilen ve Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi'nce meslekte kazanma gücü kaybı % 19,9 olarak tespit edilen sigortalının, iş göremez duruma düşmesi üzerinde etkili davranışlardan kaynaklanan kusur oranlarının tespiti amacıyla işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından alınan 19.05.2016 tarihli kusur ve 14.09.2016 tarihli ek kusur raporlarında, davalı işverenin tam kusurlu olduğu, sigortalının kusurunun bulunmadığı sonucuna varan kusur raporunun hükme esas alınması suretiyle, ıslah dilekçesi de gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (...) Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle: 29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

Davanın, yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.

Bir olayın kanuni anlamda meslek hastalığı sayılabilmesi için tek başına hastalığın ya da bedensel veya ruhsal engellik halinin varlığı yeterli değildir. Meydana gelen hastalığın görülen işle uygun illiyet bağı içinde bulunması gerekir. İlliyet bağı sorumluluğun temel öğesidir. Eğer işçinin çalıştığı işte çalışmaması hâlinde hastalığa yakalanmayacağı söylenebiliyorsa bu durumda meslek hastalığı ile yürütülen iş arasında uygun illiyet bağının bulunduğu kabul edilmelidir (M. Çenberci, Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi, Ankara 1985, s. 125). Başka bir söyleyişle sigortalı hastalığa, gördüğü işin özellik ve niteliği veya işin yürütüm şartları dolayısıyla tutulmuş ise uygun illiyet bağı mevcuttur.

Sorumluluğun belirlenmesinde fiille sonuç arasında bulunması gereken uygun illiyet bağı kurulamaz ya da kesilir ise borçlu sonuçtan sorumlu tutulamaz. İlliyet bağını kesen sebepler başlıca üç tanedir: Mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusuru. Kaçınılmazlık da uygun illiyet bağını kesen sebeplerden en önemli olup mücbir sebebin bir unsurudur. Meslek hastalığının meydana gelmesinde işverenin sorumluluğu kapsamında, dış etkenler, kötü rastlantılar, teknik arıza, beklenmeyen hal sorumluluğa etkilidir.

Kaçınılmazlık kanunda tanımlanmamış ancak Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği m. 45/3’de düzenlenmiştir. Yönetmeliğe göre, “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. Kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesi durumudur. İşveren alınması gerekli herhangi bir önlemi almamış ise olayın kaçınılmazlığından söz edilemez.”

Kaçınılmazlığın genel bir tanımı yapılacak olursa denilebilir ki kaçınılmazlık, önüne geçmenin imkânsız olduğu veya ne kadar özen gösterirse göstersin, hangi tedbir alınırsa alınsın oluşması engellenemeyen bir durumu ifade eder. İşverenin mevzuatta yer almasa bile, iş sağlığı ve güvenliği yönünden aklın, bilimin, tekniğin gerekli gördüğü her türlü önlemi almak zorunda olduğu Yargıtayın yerleşik içtihatlarındandır. Alınması gereken her türlü tedbir objektif olarak işverenden beklenen makul tedbirler olmalıdır. Hastalığın ortaya çıkmasında kaçınılmazlığın varlığı halinde işveren ve üçüncü kişiler, belirlenen kaçınılmazlık oranında sorumluluktan kurtulacaktır.

Önemle belirtilmelidir ki iş kazalarında işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlığın etkisinin bulunup bulunmadığını irdelemek daha belirgin iken meslek hastalığı için durum daha farklıdır. Çünkü meslek hastalığı, iş kazasında olduğu gibi aniden veya çok kısa bir zaman içerisinde ortaya çıkmamakta, işin niteliğinden dolayı sürekli tekrarlanan bir sebeple veya yürütüm şartları yüzünden yavaş yavaş meydana gelmektedir. Sigortalı uzun süre aynı işi yapmakta, aynı şekilde çalışmakta, işin yürütümü ve niteliği nedeniyle belirli bir zaman sonra yaptığı işten etkilenmekte ve meslek hastalığına tutulmaktadır. Bazen aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan sigortalıların birinde veya bir kısmında meslek hastalığı görülürken diğer kısmında hastalık belirtileri ortaya çıkmamakta işin niteliği ve yürütümü herkesi farklı etkilemektedir. Bu nedenle meslek hastalığının meydana gelmesinde tüm kusurun işverene ait olduğunu kabul etmek çoğu zaman hakkaniyete uygun düşmeyecek bir kısım etkenin kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğinin kabulü gerekecektir. Sonuç itibariyle sigortalıda meslek hastalığının ortaya çıkması hâlinde işverenin mevzuatta belirtilen yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin, gerekli özeni gösterip göstermediğinin ve kaçınılmazlığın etkisinin titizlikle araştırılarak ortaya konulması gerekmektedir.

İşverenin kusur oranı belirlenirken işyerindeki tüm çalışma dönemi ve işyeri ortamındaki etkenlerin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

İşverenin kusur oranı belirlenirken işyerindeki tüm çalışma dönemi ve işyeri ortamındaki etkenlerin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olaya dönülecek olursa, 04.02.2010 tarihli İSG Kurulu, İSG Mühendisi, Eğitim İş Güvenliği Şefi tarafından tutulan tutanağa göre, sigortalının çalışma ortamında 8 saatlik ortalama gürültü ölçüm sonucunun; 79 DB olduğu ve normal sınırlarda olduğunun belirtildiği, öncelikle sigortalının çalışma ortamında ne kadar gürültünün bulunduğu ve kaynağının ne olduğu kesin ve net olarak belirlenmeli ayrıca sigortalının 16.08.2002 tarihindeki odyogram sonucunda, hafif ölçüde işitme kaybının bulunduğun belirlenmesine göre bu ve tüm periyodik muayene belgelerinin davalı Kurumdan getirtilmeli, sigortalıda oluşan mevcut rahatsızlığın ve sürekli iş göremezlik oranının , tamamen mesleki mi olduğu yoksa bünyesel faktörlerinde etkisi olup olmadığı üzerinde durulmalı ayrıca, davacının, 2000 tarihinden itibaren avcılık ve atıcılık kulübüne üye olması karşısında ne kadar sıklıkla atıcılık yaptığı ve bu durumun mevcut iş göremezlik oranına etkisi olup olmayacağı değerlendirilmelidir. Bunun için, davalı işyerinde sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak ve ayrıca kaçınılmazlığın da somut olayda etkisinin olup olmadığı irdelenip değerlendirilmek üzere işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren rapor alınıp; anılan işyerinde yapılan işin meslek hastalığı oluşmasına yol açan olumsuz koşullar içerip içermediği çelişkiden uzak şekilde belirlenmesi gereği gözetilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/124, Karar No: 2008/3184, Tarih: 22.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/124 E.  ,  2008/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Takip konusu bonoda lehtar olarak gösterilen "E...G...E.. Sis." ibaresinin yeraldığı, bu haliyle lehtarın gerçek ya da tüzel kişi olup olmadığının belirlenemediği ancak bononun arka yüzündeki lehtar isminin "E.. G...E.Sis.Ltd." olarak kaşe ve  imzasının bulunduğu ve tüzel kişiliği olduğu görülmektedir. Bu durumda önyüzündeki lehtar ünvanının eksik yazıldığı, arka yüzdeki ciro kaşesi ile bu eksikliğin  tamamlandığı ve takip konusu edilen bononun TTK.nun 688. maddesinde öngörülen tüm yasal unsurları taşıdığı anlaşıldığından şikayetin reddi yerine senedin kambiyo senedi niteliğinde bulunmadığından bahisle takibin iptali isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/657, Karar No: 2023/7338, Tarih: 11.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/657 E.  ,  2023/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/295 E., 2021/524 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı; Kahramanmaraş ili, Pazarcık İlçesi, Nefsidoğanlı Mahallesi’nde kain 10.01.1963 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

III. YARGILAMA SAFAHATİ VE MAHKEME KARARI

1-Pazarcık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 31.03.2016 tarih, 2015/579 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 782,93 m2 yüzölçümündeki ev ve bahçe niteliğindeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi’nin 11.03.2020 tarih, 2016/17752 Esas, 2020/1227 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı, soyut beyanlar ve yetersiz ziraat bilirkişi raporuyla yetinildiği ve hava fotoğraflarından yararlanılmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6360 sayılı Kanun uyarınca ...'nın davaya dahil edildiği, çekişmeli taşınmazın öncesinin kayalık olduğu, bir kısım kaya parçalarının temizlenemediği, taşınmaz üzerinde ev ve bahçenin bulunduğu, komşu parseller ile bütünlük arz ettiği, davacı tarafından öncelikle bahçe olarak kullanılan ve mevcut halde ev ve bahçesi olarak kullanılan taşınmazın 1980'li yılların başından dava tarihine kadar yaklaşık 35 yıldır zilyetliğin devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 782,93 m²'lik ev ve bahçe niteliğindeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi özetle; bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere dava konusu taşınmazda 3 tane ağacın 20 yaşının üzerinde olduğunu, imar ihyanın tamamlanmadığını ve taşınmazın fasılasız kullanıldığının kabul edilemeyeceğini belirterek kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil harici ''boşluk'' olarak bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi özetle; bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere dava konusu taşınmazda 3 tane ağacın 20 yaşının üzerinde olduğunu, imar ihyanın tamamlanmadığını ve taşınmazın fasılasız kullanıldığının kabul edilemeyeceğini belirterek kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil harici ''boşluk'' olarak bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 4721 sayılı TMK'nın 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, bozma ilamına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle

Davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

11.12.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1587, Karar No: 2017/7743, Tarih: 23.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1587 E.  ,  2017/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak ve sözleşmenin feshi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın, öncesinde müvekkilinin murislerine ait olduğunu, murisi ile davalı arasında yarıcılık sözleşmesi düzenlendiğini, davalının gelirin yarısını vermeyerek bağın kendisine ait olduğunu iddia ettiğini daha önce bu konuda açılan 2004/30 Esas sayılı davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek taraflar arasındaki yarıcılık sözleşmesinin feshine, 10 yıldır elde ettiği gelirin şimdilik 8.500 TL kısmının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yarıcılık ilişkisi hasılat kirası olup, HMK 4/a maddesinde düzenlendiği üzere Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki dava, 6100 Sayılı HMK.'nun yürürlüğe girmesinden önce açılmıştır. Bu nedenle mahkemenin görevi 1086 Sayılı HUMK'na göre belirlenmelidir. 1086 Sayılı HUMK'nun 8/2 maddesine göre İcra ve İflas Kanununun onuncu babında yer alan 269 ve 272 nci ve sonraki maddeleri hükümleri hariç olmak üzere, kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, aktin feshi yahut tesbit davaları, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davaları dava değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi görür.

HUMK.’nun 8.maddesi uyarınca kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, aktin feshi yahut tesbit davaları, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesine verilmiştir. Somut olayda dava, hasılat kirası hükümlerine tabi taşınmazda akdin feshi ve sözleşme gereğince ödenmeyen kira parasının tahsili istemlerine ilişkindir. Bu durumda görevli mahkeme 1086 Sayılı HUMK'nun 8 maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemesidir. Bu nedenle Mahkemece bu gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken HMK'nun 4/a maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

../..

-2-

../..

-2-

6100 sayılı HMK'nun 331/2. maddesi "Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya başka bir mahkemede devam edilmemiş ise, talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderleri ödemeye mahkum eder" hükmünü içermektedir. Anılan Kanunun 323/ğ fıkrası gereğince vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir. Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan kanun maddesine aykırı olarak, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmeside doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2920, Karar No: 2012/8890, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2920 E.  ,  2012/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2010/5968 - 9360 sayılı bozma kararında; “Mahkemece, davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle Hazine davasının reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında çekişmeli 105 ada 51 nolu parselin (B) bölümünün % 15 eğimli olup, eski tarihli memleket haritasında yeşile boyalı çalılık alanda görüldüğü, 6831 sayılı Yasanın 1/j maddesi gereğince toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, yine 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesi gereğince ve bilimsel olarak eğimi % 12’den fazla yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağından, aynı yönetmeliğin 26/j maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının gerektiği, aynı maddenin son fıkrası uyarınca bu tür yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılmış olmalarının bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmadığı anlaşılmakla, orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen 105 ada 51 nolu parselin (B) bölümüne yönelik davanın kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra, davacı ... ile Fer'i müdahil Orman İdaresinin davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine,

Dava konusu Mudanya ilçesi, ... köyü 105 ada 51 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile,

Dosya arasında mevcut 01/12/2008 Hakim havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile işaret edilen 6317,61 m² yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile orman vasfı ile ... köyü 105 adaya ait en son parsel numarası ile adlandırılarak davacı ... adına tesciline,

Teknik bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaret edilen 3636,14 m2 yüzölçümündeki kısmının yeniden tespit gibi, davalı Hasan oğlu 1933 doğumlu ... adına tesciline,

Dava konusu ... köyü 105 ada 52 parsel sayılı taşınmazın yeniden tespit gibi, aynı vasıf ve yüz ölçümü ile davalılar Mehmet kızı 1928 doğumlu ..., Mehmet Ali oğlu 1949 doğumlu ..., Mehmet Ali kızı 1957 Doğumlu Müyesser Şahin, Mehmet Ali oğlu 1966 Doğumlu ... Adlarına İştirak halinde mülkiyet şeklinde tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasayla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları ilan edilerek 28.11.2007’de kesinleşmiştir.

2012/2920-8890