muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7878, Karar No: 2021/5166, Tarih: 25.02.2021

Elektrik Üretim A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; ... 1. Asliye(iş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29333, Karar No: 2015/7726, Tarih: 02.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29333 E.  ,  2015/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/138580

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2013/67 (E) ve 2013/223 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık A.. S.. hakkında tehdit suçundan ve katılan Muharrem'e yönelik kasten yarama suçundan kurulan hükümlere ve sanık Muharrem hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelen katılan-sanık A.. S..'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık A.. S.. hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemişse de bu husus temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık A.. S.. hakkında katılan Mehmet'e yönelik kasten yarama suçundan kurulan hükme yönelen sanık A.. S..'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık A.. S.. hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemişse de bu husus temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, katılan mehmet2e yönelik yaralama eylemi nedeni ile sanık Ali hakkındaki hükümde bulunan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflar hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasın” ibaresinin eklenmesine ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanıklar Muharrem ve Mehmet hakkında kurulan beraat kararlarına yönelen katılan A.. S..' ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3) Sanıklar Muharrem ve Mehmet hakkında kurulan beraat kararlarına yönelen katılan A.. S..' ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan A.. S..' ın kardeş ve üvey babası olan sanıkların bulunduğu eve arasında husumet bulunan annesi H.. A.. ile konuşmaya gittiğinde, tehdit etmesi ve yumruğuyla sanıkları yaralaması sonrasında, sanık Mehmet tarafından beyzbol sopası ile sanık Muharrem tarafında da yumrukla katılanın bayıltacak şekilde dövülmesi eylemlerinde, sanıkların birden fazla kişi olması ve katılan Ali'nin yaralanmasına ilişkin bulgular gözönüne alındığında, sanıkların karşı koyma eylemlerinin orantısız olması, haksız tahrik etkisi altında üzerlerine atılı kasten yaralama suçunu işlemeleri nedeniyle unsurları oluşmadığı halde meşru müdafa nedeni ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19373, Karar No: 2016/3504, Tarih: 21.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19373 E.  ,  2016/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cumhuriyet savcısının temyizinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sahte çeki cirolayarak borcuna karşılık, ...'e verdiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu çeki ...'ten aldığını beyan etmesi ve bu kişinin açık kimlik ve adres bilgileri hakkında herhangi bir açıklamada bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için, sanığın ve ...'in mukayeseye esas yazı ve imza örnekleri temin edilerek, çekin ön ve arka yüzündeki yazıların ve imzaların taraflara aidiyeti hususunda Adli Tıp Kurumundan bilirkişi raporu alındıktan ve çekin arka yüzünde sanıktan önce yazılı cirantalar ve telefon numaraları yönünden de araştırma yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2636, Karar No: 2011/5400, Tarih: 28.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2636 E.  ,  2011/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 45 ada 9 parsel sayılı taşınmaza fiilen el atma olmaması nedeniyle, 45 ada, 83 ve 87 parsellerden geçirilen Pınarhisar DM-Vize Enerji Nakil Hattı dolayısıyla kesinleşmiş mahkeme kararı bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazlardan 45 Ada 10 parsel yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Daha önce açılan ve kesinleşen Pınarhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/173-2004/120 sayılı dosyasında değerlendirme tarihi olan 2003 yılı itibariyle dosyada mevcut İmar Müdürlüğünün cevabi yazısına göre taşınmazlar arsa olarak değerlendirilmiş ve verilen karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir. Bu husus dikkate alındığında dava konusu taşınmazlar arsa vasfında olup, emsal karşılaştırması yapılarak bedellerinin tesbiti gerekirken, taşınmazlar arazi olarak değerlendiren rapor esas alınmak suretiyle eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Dava konusu 45 ada 10 parsel üzerinden aynı idarece geçirilmiş iki ayrı hat olduğu ve her iki hattan dolayı meydana gelen irtifak bedellerinin ayrı ayrı hesaplanarak bedele hükmedilmesi gerekirken, 1982 yılında geçirilen Pınarhisar DM-Vize Enerji Nakil Hattı nedeniyle bedel hesabı yapmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle aza hükmedilmesi,

3-Dava konusu 45 ada 10-83 ve 87 parsellerden geçen ve bedeline hükmolunan hat Lüleburgaz\_Pınarhisar Enerji Nakil Hattı olup, taşınmazlara el atma tarihi 1968 yılıdır. Taşınmazlardan geçirilen ilk hat olması nedeniyle daha sonra geçirilen Pınarhisar DM-Vize Enerji Nakil Hattı nedeniyle öncesinde bir değer düşüklüğü olmayacağı gözetilmeksizin ikinci hattan dolayı oluşan değer azalışının irtifak bedeline yansıtılması suretiyle bedel hesabı yapan rapora dayanılarak eksik inceleme ile aza hükmedilmesi,

4-4650 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince pilon yerlerinin ve irtifak haklarının davalı idare adına tescil edilmesi gerekirken, Hazine adına tescillerine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

4-4650 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince pilon yerlerinin ve irtifak haklarının davalı idare adına tescil edilmesi gerekirken, Hazine adına tescillerine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9520, Karar No: 2013/9081, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9520 E.  ,  2013/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2011 tarih ve 2003/12-2011/640 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TCDD vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.09.2001 tarihinde yanında halası ... ile birlikte ...'dan bindikleri 61723 nolu ... tren ile ... 'a gitmekteyken trenin ... istasyonununa giriş yaptığını, birkaç dakika durduğunu, trenin hızlı hareket ettiğini, aynı anda müvekkilinin yere düşerek çok hızlı şekilde sürüklendiğini, kazada müvekkilinin trene ayağının sıkışıp kemiklerinin ve etlerinin parçalandığını, yanındaki halasının ise öldüğünü, müvekkilinin kazadan önce hızar atölyesinde işçi olarak çalıştığını, ayağında meydana gelen hasar nedeniyle iş gücünü tamamen kaybettiğini ileri sürerek 500,00 TL taksi ücreti, 5.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren en yüksek banka temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir, 26.10.2011 tarihli dilekçesi davayı ıslah ederek maddi tazminat talebini 25.257,36 TL'ye yükseltmiştir. Davalı TCDD vekili ve diğer davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirikişi raporları ve tüm dosya kapsamı uyarınca kazanın oluşumunda davalılardan ...'ın %50 oranında kusurlu olduğu, teknolojik gelişmelere uygun tren işletmesi yapmayan davalı idarenin de %50 kusurlu bulunduğu, diğer davalılar ..., ... ve ...'ın olayda kusurlarının bulunmadığı, kaza neticesinde davacı ...'ın ayağının ezilip parçalandığı, tedavi sürecinin uzun sürdüğünü, tedavi sürecinde davacının talep ettiği maddi tazminat kalemleri ile miktarları dikkate alındığında Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi gereğince makul ve yapılması olağan masraf bulunduğu, Adli Tıp İhtisas Dairesi raporuna göre davacının %19.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davacının tedavi süreci ve bu süreçte çektiği acılar ve manevi ızdırapların yoğun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararı, davalılardan idare TCDD vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TCDD vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TCDD vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.154,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TCDD'den alınmasına, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/434, Karar No: 2023/634, Tarih: 06.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/434 E.  ,  2023/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bankaya devrinden önceki Etibank T.A.Ş. Şirinyer Şube Müdürlüğü nezdinde ticari işletmesiyle ilgili hesabı bulunduğunu, müvekkilinin uzun süre kalp rahatsızlığı geçirmesi nedeniyle davalı banka çalışanı davalı ...'a güvendiğini; ancak bir kısım usulsüzlükler yaptığını anlaması üzerine İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/357 D.iş sayılı dosyasıyla bilirkişi incelemesi yaptırdığını, bilirkişi raporunda söz konusu hesaptan talimatsız ve usulsüz toplam 19.370,44 TL çekildiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin ayrıca munzam zararının ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 37.414,12 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı 25.04.2013 tarihli temlikname ile alacağını ...'e temlik etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının bir yılı aşkın bir süre hesaplarını kontrol etmemesinin yaşamın olağan akışına aykırı olduğunu, usulsüz olduğu iddia edilen işlemlerin fişleri incelendiğinde bir çoğunda yetkili imza olarak müvekkilinin imzasının bulunmadığını, pek çoğunun imzasız olduğunu, ancak tümünde teslim alan imzasının mevcut olduğunu, bu imzaların davacının verdiği telefon veya faks talimatları doğrultusunda davacının elemanlarına ait olduğunu, davacının tüm işlemlerden haberdar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Etibank T.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı ve ...'ın yakın zamana kadar samimi ilişkiler içinde olup birbirlerine baba-oğul şeklinde hitap ettiklerini, daha sonra tarafların aralarının bozulduğunu, davacının banka hesaplarından usulsüz para çekildiğini bilmemesinin ve fark etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ödeme fişlerindeki imzanın gerçekten davacıya ait olmaması halinde bu imzaların davacının onayı ile davalı ... veya başkası tarafından atılmış veya attırılmış olabileceğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 22.10.2013 tarih, 2000/621 E. ve 2013/356 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 14.415,34 TL maddi tazminat ile 11.333,84 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 25.749,18 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 03.06.2014 tarih, 2014/2629 E. ve 2014/10335 K. sayılı kararı ile mahkemece, banka müfettiş raporundaki belirleme ile delil tespiti dosyasındaki usulsüz işlemlerden sonra müşteri tarafından para çekilme işlemleri değerlendirilerek, hesaptan başka hesaba aktarılan kişilerle hesap sahibinin ticari ilişkisi bulunup bulunmadığı, ...'nun usulsüz para çekilmesinden sonra imzasıyla tekrar para çekmesinin hesap sahibinin yapılan işlemlere icazet verdiği, benimsediği anlamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunun tartışılmadığı, yetersiz gerekçeyle davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olmasının yerinde görülmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 26.05.2015 tarih, 2014/1591 E. ve 2015/485 K. sayılı kararı ile banka müfettiş raporundaki belirleme ile delil tespiti dosyasındaki usulsüz işlemlerden sonra müşteri tarafından para çekilme işlemleri ve ...' nun basiretli bir tacir olarak hesaplarını kontrol ve takip etmesinin gerekliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, hesap sahibinin yapılan işlemlere icazet verdiği, yapılan işlemleri benimsediği anlamına geleceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı