muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/535, Karar No: 2023/1366, Tarih: 21.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/535 E.  ,  2023/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/495 E., 2015/848 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret,

kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ...'in temyiz isteği yönünden; sanığın 08.01.2016 tarihli temyiz isteminin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra sunulduğu belirlenmiştir.

...’nın, şikâyetçi polis memurlarına karşı işlenen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından, sanık hakkında bu suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik, ... vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

... vekilinin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının da sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği o yer Cumhuriyet savcısının ve ... vekilinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli ve 2015/1115 Esas, 2015/1009 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 43/1, 125/2 yol.ile 125/1-3a, 106/1.cümle ve 152/1-a maddeleri gereğince cezalandırılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunuklarına hükmedilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli ve 2015/1115 Esas, 2015/1009 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 43/1, 125/2 yol.ile 125/1-3a, 106/1.cümle ve 152/1-a maddeleri gereğince cezalandırılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunuklarına hükmedilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, sanığın şikâyetçilerden ...'e yönelik gerçekleştirdiği tehdit sözlerinin, üzerine atılı diğer suç olan görevi yaptırmamak için direnme suçu içerisinde mütalaa edilmesinin ve tehdit suçunun görevi yaptırmamak suçu içerisinde erimesinin gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hatalı bir uygulama ile ...'e yönelik gerçekleştirdiği tehdit eylemi açısından da ayrı bir cezaya hükmolunarak “orantılılık” ilkesine aykırı davranılmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği, sanık aleyhine açılan davada, sanığın eylemleri nedeniyle müvekkili kurumun zarar gördüğüne, yapılan yargılamada davadan haberdar edilmeden ve duruşma tarihi tebliğ edilmeden yargılama yapılmasının ve karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, üst hadden ve indirim uygulanmaksızın ceza verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü gelen ihbar üzerine polis memurları şikâyetçiler ...'in olay yerine gittikleri, sanığın alkollü bir vaziyette etrafa bağırıp çağırdığı, elinde maket bıçağı olduğu, yanına kimseyi yaklaştırmadığı, ikna edilmeye çalışıldığı ancak sanığın ikna olmadığı, sanığın ekip otosunun arka tarafına yaklaşarak elinde bulunan maket bıçağının sap kısmı ile otonun camını kırdığı, bu arada sanığın kendi telefonundan 155 Polis İmdat hattını arayıp telefondaki polis memuru şikayetçi ...'e "arabadan kimse inmesin, yemin ediyorum vallahi vururum, ..." şeklinde sözler ve sinkaflı küfürler ettiği, bunun üzerine şikâyetçiler ...'in sanığa müdahale ederek biber gazı kullanmak suretiyle etkisiz hale getirdikleri, aralarında kısa bir arbade yaşandığı olayda; sanığın savunmasında olayın meydana geldiği gün aşırı derecede alkollü olduğundan ne yaptığını hatırlamadığını, olay gününün sabahında anlatılan kadarıyla olayları bildiğini söz konusu eylemleri yapmış ise de çok pişman olduğunu beyan ettiği anlaşılmış ve sanığın atılı suçları işlediği sabit görülerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 30.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.... Vekilinin Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

...’nın, şikâyetçi polis memurlarına karşı işlenen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından, sanık hakkında bu suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik, ... vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. O yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Yönünden

C. O yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Yönünden

Aldığı alkolün etkisi ile taşkınlık yapan sanık hakkındaki ihbar üzerine olay yerine gelip sanığa müdahale etmek isteyen şikâyetçi polis memurları ... ve ...’in görevlerini ifa etmelerini engellemek maksadıyla, sanığın 155 polis imdat hattını arayıp, telefona cevap veren şikâyetçi polis memuru ...’e "arabadan kimse inmesin, yemin ediyorum vallahi vururum ..." şeklindeki tehdit içeren sözlerinin de muhatabının şikâyetçi polis memurları Bilal ve Tufan olduğu, dolayısıyla sanığın tehdit eyleminin adı geçen polis memurlarına karşı işlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 265. maddesi uyarınca kurulan hüküm ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca tehdit suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

D.... Vekilinin Sanık Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

B.... Vekilinin Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

C.Sanık Hakkında Tehdit ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (C ve D) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden (kamu malına zarar verme suçu yönünden başkaca yönleri incelenmeyen) hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünün (C ve D) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden (kamu malına zarar verme suçu yönünden başkaca yönleri incelenmeyen) hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12248, Karar No: 2023/11292, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12248 E.  ,  2023/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/358 E., 2023/2211 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/211 E., 2018/63 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali davasında, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, (kapatılan) Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 gün 2019/4149-2020/3070 sayılı ilamı ile karar bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına direnilmiştir.

Direnme kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.02.2021 tarih ve 2021/252-1560 sayılı kararı ile bozma ilâmı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.10.2022 tarih 2021/(21)10-232 Esas, 2022/1324 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... 1. İş Mahkemesinin 2011/593 Esas, 2011/517 Karar sayılı kararı ile davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşaması nedeniyle aylığının kesilmesine ve ödenen aylıkların iadesine karar verilmiş ise de müvekkilinin eski eşi ile fiili birlikteliğinin olmadığını, müvekkilinin boşandıktan sonra yıllardır Meriç Mahallesi 5644 Sokak 19/1 Bornova adresinde ikamet ettiğini, mernis kaydının da bu adreste olduğunu, eski eşi ... ile tekrar barışma ve aynı çatı altında yaşama gibi bir durumun olmadığını beyanla Kurum işleminin iptali ile müvekilinin Kurum tarafından kesilen yetim aylığının son başvuru tarihi olan 24.02.2017 tarihi itibariyle tekrar bağlanarak ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, Kurum tarafından yapılan denetleme sonucunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine bağlanan gelir ve aylıklarının kesilerek davacıya 17.10.2008 - 16.04.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen aylık ve sağlık giderleri için borç bildirimi gönderildiğini, yersiz ödenen aylıkların geri ödenmemesi üzerine ... 22. İcra Müdürlüğünün 2012/9263 sayılı dosyasına başlatılan takibe itiraz üzerine ... 12. İş Mahkemesinin 2012/601 esasında itirazın iptali davası açıldığını, davanın kısmen kabul ile sonuçlanıp kesinleştiğini, Kurum işleminin iptali ve yetim aylığının tahsili için ... 1. İş Mahkemesinin 2011/93 Esasında davacı tarafından açılan davanın reddedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli ve 2017/211 Esas, 2018/63 Karar sayılı kararı ile "Davanın kabulüne,

SGK tarafından davacının maaşının kesilmesi işleminin iptali ile davacının Kuruma borçlu olmadığının ve kesilen yetim aylığının 24.02.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2017 tarihi itibari ile yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

SGK tarafından davacının maaşının kesilmesi işleminin iptali ile davacının Kuruma borçlu olmadığının ve kesilen yetim aylığının 24.02.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2017 tarihi itibari ile yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 25.04.2019 tarihli ve 2018/1030 Esas, 2019/621 Karar sayılı kararı ile "Yargılama sürecinde yapılan araştırma sonucu elde edilen nüfus kayıt sistemi bilgileri, zabıta araştırması sonucu elde edilen bilgiler, dinlenen tanıklar ile davacının 24.02.2017 tarihinde, yeniden aylık bağlanması talebinden sonra, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşama olgusunu kabule olanak veren bir bilgiye ulaşılamadığı gibi; davalı kurum tarafından herhangi bir kanıt sunulmadığı ve başvuru tarihi itibariyle yapılmış ve tarafların birlikte yaşadıklarını ispatlar nitelikte herhangi bir denetmen raporu da mevcut olmadığından davacıya, 24.02.2017 tarihli tahsis talebine göre aylık bağlanması ve davalı Kurum Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığının 05.08.2016 tarihli red yazının hukuka uyarlı olmadığının tespiti ile Kurum işleminin iptaline dair verilen mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf kanun yoluna başvuran davalı SGK Başkanlığı'nın istinaf dilekçesindeki itirazlarının bu nedenle haklı olmadığı ancak davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının 24.02.2017 tarih 2133380 sayılı dilekçesi ile yeniden tahsis talebinde bulunduğu fakat bu müracaatının kurum tarafından reddedilmesi nedeniyle red işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması talebiyle açtığı eldeki davada, mahkemece aylık kesme işleminin iptaline karar verildiği; kamu düzenine yönelik aykırılık kapsamında yapılan incelemede, dava dilekçesindeki talepten fazlaya hükmedilmesi ve hükmün infazında tereddüte yol açılması nedeniyle, davalı SGK Başkanılığı'nın istinaf başvurusunun kabulü ile yargılamada yapılan bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediği dikkate alınarak HMK. 353/1-b-2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş,aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur." gerekçelerine dayalı olarak "1- Davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ... 14. İş Mahkemesi'nin, 05.04.2018 tarihli, 2017/211 E, 2018/63 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına;

2-Davanın kabulüne, davalı Kurum Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığı'nın 16.03.2017 tarihli yazısı ile yeniden tahsis talebinin reddine yönelik kurum işleminin iptaline, davacıya 24.02.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2017 tarihi itibariyle aylık bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

2-Davanın kabulüne, davalı Kurum Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığı'nın 16.03.2017 tarihli yazısı ile yeniden tahsis talebinin reddine yönelik kurum işleminin iptaline, davacıya 24.02.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2017 tarihi itibariyle aylık bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2019/4149 Esas ve 2020/3070 Karar sayılı kararında; "...Somut olayda; Mahkemece, bazı araştırmaların yapıldığı ancak toplanan delillerin kabule yeterli olmadığı görülmüştür. Mahkemece yapılacak iş; yukarıda izah edilen açıklamalar doğrultusunda; davacı ve eşinin kayıtlı olduğu adreslerde, kolluk kuvvetleri aracılığıyla araştırma yaptırtarak adres beyanlarının doğruluğunu sorgulamak, komşu ve muhtarların tanık olarak beyanına başvurmak, Kurumdan davacı ve eşinin Medula sistemindeki hastane ve eczane kayıtlarını, getirtmek, boşanma tarihinden itibaren nerelerde ve hangi adrese kayıtlı olarak tedavi olduklarını sorgulamak, davacının ve eşinin seçmen geri izleme raporlarını getirterek, adres beyanlarını sorgulamak, kayıtlı oldukları adreslerdeki abonelikler, kira kontratları ve abonelik faturalarını sorgulamak tüm delilleri topladıktan sonra sonuca göre karar vermekten ibarettir. " hususlarına işaret edilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesi 11.11.2020 tarihli ve 2020/1077 E., 2020/1583 K. sayılı kararı ile "...sosyal güvenlik kontrol memuru tarafından düzenlenen 27.12.2010 tarihli ve RT-318 sayılı raporda yer alan davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığına dair tespitin ileriye yönelik sınırsız etki doğurmasının hukuken mümkün olmadığı gibi yasal koşullara dayanarak ölüm aylığı başvurusunda bulunan kişiden boşandığı eşiyle ayrı yaşadığını ispat etmesini beklemenin de doğru olmadığı, ölüm aylığının bağlanmasına ilişkin koşulların yeniden oluştuğunun iddia edilmesi hâlinde aylık başvurusunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği, davacının başvurusundan uzun süre önce yapılmış denetime dayalı tespitin sürekli geçerli olacağı ve ölüm aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin başvurunun mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin yaklaşımın hukuken savunulmasının mümkün olmadığı, yöntemince oluşturulmuş bir Kurum işleminin bulunmaması ve Kurum tarafından keyfi yaklaşımla gerçekleştirilen aylık bağlamama işlemine ilişkin davacının ispat külfetinin olmaması karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle oy çokluğu ile direnme kararı verilmiştir." gerekçelerine dayalı olarak direnme kararı verilmiştir.

4.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.10.2022 tarih 2021/(21)10-32 Esas, 2022/1324 Karar sayılı ilamı ile "... davacının ölüm aylığının bağlanması için başvuruda bulunduğu 24.02.2017 tarihi sonrası davacı ve eski eşinin Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı adreslerinin tespiti ile bu adreslerde fiilen birlikte yaşama olgusu yönünden kolluk araştırması yapılmalı, seçmen geri izleme raporları temin edilmeli, muhtar ve komşuların tanık olarak beyanına başvurulmalı, kayıtlı olduğu adreslerdeki tüm abonelik kayıtları getirtilmeli, medula kayıtlarında 24.02.2017 tarihinden itibaren davacı ve boşandığı eşin hangi şehirlerde tedavi oldukları sorgulanmalı, davacı ve eski eşin varsa maaş aldığı banka kayıtları tespit edilip kayıtlı adresleri temin edilmeli, ayrıca kirada oturuyorlarsa kira sözleşmeleri getirtilmeli ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne,

Davalı Kurum Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığı'nın 16.03.2017 tarihli yazısı ile yeniden tahsis talebinin reddine yönelik kurum işleminin iptaline, davacıya 24.02.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2017 tarihinden itibaren babası Kemal Meriç üzerinden ölüm aylığı bağlanması ve ödenmeyen aylıkların ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölüm aylığı kesilen davacının, 24.02.2017 tarihli tahsis talebine üzerine yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve aksine Kurum işleminin iptali istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun 56/2 nci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR