muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11987, Karar No: 2023/5937, Tarih: 07.09.2023

B. Başkasına Ait Kimlik veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa isnat edilen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 ... maddesiyle eklenen geçici 5 ... maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un 250 ... maddesinin on birinci fıkrasına 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesiyle eklenen ''Seri muhakeme usulü bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz.'' şeklindeki yasal düzenleme 14.07.2021 tarihinden sonra işlenecek suçlar yönünden uygulanabileceğinden, resmi belgede sahtecilik suçuyla seri muhakeme usulüne tabi olan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçu birlikte işlenmesine rağmen, suç tarihi itibarıyla başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunda seri muhakeme usulünün uygulanması gerektiği anlaşılmakla; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümü (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli, 2015/98 Esas ve 2015/519 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın kararın (A) bendinde açıklanan bozmaya değişik gerekçesi ile, diğer yönlerden oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçu 5237 sayılı TCK’nin 205. maddesinde; “Gerçek bir resmi belgeyi bozan, yok eden veya gizleyen kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır”, Özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçu ise 208.Maddesinde; "Gerçek bir özel belgeyi bozan, yok eden veya gizleyen kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemelere göre resmi yada özel belgeyi bozma, yok etme ve gizleme fiilleri, belgede sahtecilik suçlarından ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır.

Bu düzenlemelere göre resmi yada özel belgeyi bozma, yok etme ve gizleme fiilleri, belgede sahtecilik suçlarından ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır.

Suçun konusu, hukuken geçerli yani gerçek bir resmi yada özel belge olup gerçek belge, bir olayı kanıtlama gücü bulunan hukuki sonuç doğurmaya elverişli olan belgedir.

Suçu oluşturan seçimlik hareketler, gerçek bir belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemektir.

Belgeyi bozmak; belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılamaz, kullanılamaz hâle getirilmesi suretiyle belgeden faydalanma imkânının ortadan kaldırılması, başka bir deyişle belgenin delil değerini bozan davranışlarda bulunulmasıdır.

Resmi ya da özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarında failin amacı, belgenin kanıt olarak kullanılmasını önlemektir. Fail belgeyi tahrif ederek, değiştirerek kendisi kullanmayı amaçlıyor ise unsurlarının bulunması halinde resmi ya da özel belgede sahtecilik suçu oluşacaktır.

Nitekim bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Dairemiz içtihatlarında;

" şikâyetçinin artık nüfus cüzdanını kullanma imkânının bulunmadığı inancıyla kendi kimliğini gizlemek amacıyla bu cüzdanı tahrif eden sanığın, şikâyetçinin nüfus cüzdanından faydalanma olanağını ortadan kaldırma iradesi ile hareket etmediği, bu nedenle sözü edilen suçun unsurlarının da oluşmadığı kabul edilmelidir." (CGK-14.11.2017-2017/866-2017/466)

Nitekim bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Dairemiz içtihatlarında;

" şikâyetçinin artık nüfus cüzdanını kullanma imkânının bulunmadığı inancıyla kendi kimliğini gizlemek amacıyla bu cüzdanı tahrif eden sanığın, şikâyetçinin nüfus cüzdanından faydalanma olanağını ortadan kaldırma iradesi ile hareket etmediği, bu nedenle sözü edilen suçun unsurlarının da oluşmadığı kabul edilmelidir." (CGK-14.11.2017-2017/866-2017/466)

"Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçu ile ilgili olarak sanığın, aracın plakasını değiştirmek için çalışmalar yaptığının iddia olunması, alınan bilirkişi raporundan şasi numarasının başka araçtan kesildikten sonra kaynakla monte edildiğinin ancak “Kahverengi araca sonradan kaynakla monte edilen şasi numarasının bulunduğu bölümün etrafındaki kaynak izlerinin taşlanarak üzerine macun çekilmesi suretiyle gözükmez hale gelmesini müteakip aracın gövde rengine boyanması neticesinde yapılacak bu değişikliğin iğfal kabiliyetini haiz olacağı” kanaatine varıldığının açıklanması karşısında; sanığın kastının gerçek bir resmi belgeyi bozmak olmayıp, şasi değişikliği suretiyle belgenin içindeki gerçeği değiştirmek olduğu ve herhangi bir hakkın kullanılmasının engellenmemesi nedeniyle de TCK'nin 205. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı, 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin sahte olarak düzenlenmesi, başkasını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte olarak düzenlenen belgenin kullanılması eylemlerinden birisinin gerçekleştirilmesinin yanı sıra sahte belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olması da gerekeceğinden; sanığın suça konu araçlar üzerindeki motor ve şasi numaralarının silinmesi şeklindeki eyleminde, suçun konusunu oluşturan motor ve şasinin mevcut hali ile hukuki sonuç doğurmaya elverişli bir hale gelmediği, yüklenen eylemin resmi belgede sahtecilik suçunun hazırlık hareketleri niteliğinde kabul edilebileceği, bu itibarla yasada tanımını bulan seçimlik hareketlerin herhangi birisinin somut olayda gerçekleşmediği cihetle, unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi" (11.CD-05.11.2015-2013/21965- 2015/30594) şeklinde yansımıştır.

Somut olayda ise sanık ...'ın kullandığı suça konu plakasız motorsiklet üzerinde yapılan kriminal incelemede "motor bloğu üzerinde bulunması gereken motor numarasının kazınarak yok edildiği, motor numarasının tespitinin mümkün olmadığı, kazınarak yok edilmeye çalışılan şasi numarasının ise trafik kazsına karışan ve pert olduğu için ... tarafından hurdaya bırakılan motosiklete ait olduğunun" anlaşıldığı,

Somut olayda ise sanık ...'ın kullandığı suça konu plakasız motorsiklet üzerinde yapılan kriminal incelemede "motor bloğu üzerinde bulunması gereken motor numarasının kazınarak yok edildiği, motor numarasının tespitinin mümkün olmadığı, kazınarak yok edilmeye çalışılan şasi numarasının ise trafik kazsına karışan ve pert olduğu için ... tarafından hurdaya bırakılan motosiklete ait olduğunun" anlaşıldığı,

5237 sayılı TCK'nin 204/1. Maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik eylemi yönünden değerlendirme; motosiklet üzerindeki motor ve şasi numaralarının silinmesi şeklinde gerçekleşen eylemde suçun konusunu oluşturan motor ve şasinin mevcut hali ile hukuki sonuç doğurmaya elverişli bir belge haline gelmediğinden yüklenen eylemin resmi belgede sahtecilik suçunun hazırlık hareketleri niteliğinde olacağı ve sahtecilik suçunun unsurları itibarı ile oluşmayacağı,

5237 sayılı TCK'nin 205 maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozma, yok etme ve gizleme suçu yönünden değerlendirme; Karayolları trafik Yönetmeliğinin 39 maddesinde ki düzenlemelere göre hurdaya ayrılmış olan taşıtların onarımla yenilenseler bile tescil edilemeyeceklerinden hurdaya ayrılan motorsikleti tamir edip, motor şasi numarasını sildikten sonra plakasız bir şekilde kullanmayı amaçlayan sanığın belge üzerinde hak sahibi olan kişinin belgeden faydalanma olanağını kaldırma ve yine belgenin kanıt değerini ortadan kaldırma iradesi ile hareket etmediğinden 5237 sayılı TCK'nin 205 maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozma, yok etme ve gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşıldığından;

Sanığın unsurları itibariyle oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun eylemin resmi belgeyi bozma, yok etme ve gizleme suçunu oluşturduğuna ilişkin kararın (A) bendinde ki bozma düşüncesine katılmıyorum. 07.09.2022
Yargıtay — Esas No: 2020/7586, Karar No: 2020/5897, Tarih: 20.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/7586 E.  ,  2020/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu ve İlaç Pazarlama A.Ş. ile...Güğüs Hastalıkları ve Göğüscerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne İzafeten ...

aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/02/2015 tarih ve 2012/607 E. - 2015/39 K. sayılı hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 26/04/2018 tarih ve 2015/29236 E. - 2018/5102 K. sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 20/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2364, Karar No: 2008/1281, Tarih: 05.03.2008

11. Ceza Dairesi 2006/2364 E., 2008/1281 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/2364 E., 2008/1281 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- ŞİKAYET SÜRESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 510 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 108 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Hizmet Nedeniyle Emniyeti Suistimal suçundan sanık VT'nun yapılan yargılaması sonunda: 765 sayılı TCK. nun 510, 522 (üç defa), 510 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair PENDİK 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2003/409 Esas, 2005/399 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 27.03.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Serbest Muhasebecilerin 3568 Sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtilen görevleri arasında vergi ve bağ-kur primi borçlarını yatırmak olmadığı ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği'nin Mecburi Meslek Kararlarına ilişkin 26.1.1996 tarihli Resmi gazetede yayınlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan Meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmüne göre; serbest muhasebeci olan sanığın şikayetçilerin vergi ve bağ-kur prim borcunu Maliye ye yatırılmak üzere aldığı paraları adı geçen kuruma yatırmayarak özel işlerinde kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında eyleminin görevi ile ilgisi bulunmayıp sübutu halinde şikayete tabi 765 sayılı TCY. nun 508. maddesinde unsurları belirtilen emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı,şikayetçi Sedat Yılmaz'ın 14.09.2004 günlü dilekçesinde şikayetçi olmadığını beyan ettiği gözetilerek anılan yasanın 99/son fıkrası uyarınca sanıktan şikayetin geri alınmasını kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 765 sayılı TCK. nun 508. maddesinin şikayete bağlı suç olması nedeniyle aynı kanunun 108. maddesinde belirtilen altı aylık süre içerisinde şikayetlerin yapılıp yapılmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

2- 765 sayılı TCK. nun 508. maddesinin şikayete bağlı suç olması nedeniyle aynı kanunun 108. maddesinde belirtilen altı aylık süre içerisinde şikayetlerin yapılıp yapılmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231 ve TCK.nun 7. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayıl CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3036, Karar No: 2024/8033, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3036 E.  ,  2024/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/1060 E., 2023/132 K.

DAVA TARİHİ : 13.06.2016

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/508 E., 2018/384 K.

Taraflar arasındaki zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil ile terditli olarak kullanımın tespiti ve tapu kütüğüne şerh verilmesi isteğine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1964-1965 yıllarında yapılan 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) göre orman kadastrosu, 1969 yılında yapılan arazi kadastrosu, 6831 Sayılı Orman Kanunu gereğince 2000 yılında başlanıp 2003 yılında sonuçlandırılan sınırlandırılmaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 3302 sayılı kanunla değişik 2/B madde çalışması ve 2012 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun EK-4. maddesi gereğince yapılıp 03.08.2012 tarihinde kesinleşen kullanım kadastrosu çalışması bulunmaktadır. 2012 yılında yapılan kullanım kadastrosunda Tekirdağ İli, Çerkezköy İlçesi, Kapaklı Mahallesi, Sultankışla Mevkii’nde bulunan ve 2003 yılında sonuçlandırılan 2/B çalışmasında orman sınırları dışına çıkarılan dava konusu 3022 ve 3075 parseller kimin kullanımda olduklarının bilinmediğinden bahisle Hazine adına tespit edilmiş, Kadastro çalışması 03.07.2012 ile 02.08.2012 tarihleri arasında ilan edilmiş ve itirazsız olarak 03.08.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, 3022 parsel ve 3075 parsel sayılı taşınmazları 1992 yılından beri, 20 yılı aşkın süre ile aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğunu ve gerek aracılık yaparak, gerek küçükbaş hayvan yetiştirerek ve gerekse ekip biçmek suretiyle taşınmazlardan yararlandığını, dava konusu taşınmazların 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiğini ve tarım arazisi haline dönüştüğünü, 2012 yılında yapılan kadastro tespiti aşamasında, dava konusu taşınmazların zilyedinin kim olduğu belirlenemediğinden 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını belirterek dava konusu Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, 3022 parsel ve 3075 parsel sayılı taşınmazların, Hazine adına olan tapu kaydının iptal edilerek müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini, tapu iptal ve tescil isteğinin hüküm altına alınmadığı takdirde, dava konusu taşınmazlarda müvekkilinin zilyetliğin tespiti ve tespiti tapu kütüğüne şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dava konusu parsellerin tapuda kayıtlı olması sebebiyle zilyetlik yoluyla tapu iptali ve tescilinin mümkün olmadığı, ziraatçi bilirkişi raporlarında 3075 parsel sayılı taşınmazın üzerinde tarım yapılmayan ve vasıfsız çayır niteliğinde olduğunun, 3022 parsel sayılı taşınmazın ise tarla vasfında uzun yıllardır kültür tarımı yapıldığı ve tarımsal amaçlı kullanıldığının ifade edildiği, davacı tanıklarının, dava konusu taşınmazların davacı tarafça kullanıldığı yönünde ifadeleri olmakla birlikte; dinlenen tutanak bilirkişilerinin beyanlarından, Kadastro Tutanağının imza altına alındığı 22.06.2012 tarihinde taşınmazların kimsenin kullanımında olmayan boş arazi niteliğinde olduğu, davacının bu tarihten sonra 3022 parsel sayılı taşınmazı işlemiş olabileceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; niza konusu taşınmazların öncesi itibariyle orman olduğu, bilahare 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanım kadastrosuna tabi tutulduğu, nitelik itibariyle kazanıma elverişli olmadıklarından tapu iptali ve tescile ilişkin talebin reddine ve harçlandırılan değer üzerinden vekalet ücretine karar verilmiş olmasında isabetsizlik görülmediği, mahallinde yapılan keşif, tanık anlatımları, tutanak bilirkişi beyanları ve teknik bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazlarda tespit öncesi ve tespit sırasında davacının ekonomik amacına uygun kullanımının olmadığı, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazların ekonomik amacına uygun olarak fiilen kullanıldığı konusunda ispat yükü kendisinde olan davacı tarafın kullanım iddiasını ispatlayamadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 4721 Sayılı TMK’nın 713. maddesine göre ilan yapılmadığını, kararın öncelikle bu yönüyle eksik ve hatalı olduğunu, taşınmazların 15-20 yıl önce çekilen hava fotoğraflarının ilgili kurumdan celbini talep etmelerine rağmen bu delillerinin de toplanmadığını, yerel Mahkemenin dava konusu parsellerin tapuda kayıtlı olması sebebiyle zilyetlik yoluyla tapu iptali ve tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle tapu iptal tescil talebinin reddi gerekçesinin kanuna ve kanunun konuluş amacına aykırı olduğunu, dinlenen tüm tanıklarının, müvekkilinin dava konusu taşınmazları masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edip tarıma elverişli hale getirdiğini; 1990'lı yılların başından beri aralıksız olarak dava konusu 3022 sayılı parseli ekip biçtiğini; 3075 sayılı parselde ise sürekli arıcılık faaliyetleri yaptığını, bazen de ekip biçtiğini açık ve net bir biçimde ifade ettiklerini, İlk Derece Mahkemesince yeminli tanık beyanlarına itibar edilmediğini ve Kadastro Tutanaklarındaki bilirkişi beyanlarına itibar edildiğini, tutanak bilirkişilerinin aynı şeyleri söylemek için iş birliği yaptıklarını ve gerçeklerin dışına çıkarak yalan tanıklık yaptıklarını, ziraat yüksek mühendisi bilirkişisinin raporundan da anlaşılacağı üzere dava konusu 3022 parsel sayılı taşınmazın uzun yıllardır tarım arazisi olarak ekilip biçildiğini, ziraat yüksek mühendisi bilirkişisinin raporu ile tutanak bilirkişilerinin beyanlarının çelişkili olduğunu, rapora itibar edilmemesinin kararın bozulmasını gerektirdiğini, Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ve kadastrodan önceki sebebe dayanılarak açılan davalarda, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davalı hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Dava, zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil ile terditli olarak kullanımın tespiti ve tapu kütüğüne şerh verilmesi istemine ilişkindir.

Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Kapaklı Mahallesi, Sultankışla mevkii’nde kain 3075 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz istemi incelendiğinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.