muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/481, Karar No: 2023/1366, Tarih: 15.03.2023

." şeklindeki beyanı, tanık Ö. Ö'nün "Sanık benim eski müdürümdü bu şekilde tanırım. 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde birlikte çalışırdık. Bir cemaat evine gitmiştik cuma günü, yemek yedik ve dua ettik. Çarşıda idi. Yıl olarak verdiğim ifademde geçen tarih doğrudur. Şu an hatırlamıyorum. Bir kere de çocuklar hakkında konferans yapıldı orada sübliminal mesajlarla ilgili olarak. Bir tane öğretmen konferans verdi. Onu dinlemeye gittik. Çünkü ben 2013 yılında buraya geldim. 2013 yılından sonra oldu. Bu çocuklarla ilgili konuşma için gittiğimizde devlet aleyhine bir konuşmaya şahit olmadım. ...'le alakalı bir şey geçmedi. Başkaca söyleyeceğim bir şey yoktur. Kendisi Devlet Bahçeli'yi severdi hükümeti sevmezdi, muhalifti. Kalemde bu söylemlerini bilirdik. Ben Fethullahçıyım gibi bir sözünü net olarak duymadım. Şu an aramız iyi değil. Ancak o dönem çok iyi idi aramız. Ben taleple yer değiştirme sebebim kendisi ile yaşadığım problemdi." şeklindeki beyanı ve tanık Z. Y.'nin "Sanığı adliyeden tanırım. Önceki beyanlarımı tekrar ederim, ben kendisini bizzat sohbetlerde görmedim. Ben sanığın sohbetlere katıldığını, bize sohbet yapan Ayşe kod isimli şahıstan duydum. Ben kendisini sohbetlerde görmedim." şeklindeki beyanı hep birlikte değerlendirildiğinde tanıkların beyanlarının görgü ve bilgiye dayalı olmayıp, duyumlara ve tahminlere dayalı olduğu, sanığın ve bir kısım tanıkların beyanından da anlaşılacağı üzere sanığın yazı işleri müdürlüğü yaptığı dönemde sanıkla aralarında mobbing ve çalışma hususlarına ilişkin anlaşmazlık ve husumet bulunduğunun anlaşıldığı, bir kısım tanıkların da beyanının dernek hususuna ilişkin olduğu ve bundan dolayı sanığın beyanına itibar edilerek yapılan örgütsel sohbetlere katıldığına ilişkin mahkemede vicdani kanının hasıl olmadığı; sanığın örgüte müzahir ... Katılım Bankasındaki hesabı yönünden yapılan incelemede mezkur hesabı 08.09.2010 tarihinde açtırdığı ve bu tarihten 2015 yılının sonuna dek hesap hareketleri olduğu, hesabına para yatırdığı, para çektiği, virman/eft yaptığı, katılım hesabı açtırdığı ve sanığın örgüt liderinin talimatından çok önce hesap açtırıp, hesabını kullandığı, yine örgüt liderinin bankanın TMSF'ye devrinden sonra paraların çekilmesi talimatına rağmen hesabındaki parasını 2015 yılının sonuna dek çekmediği ve hesabını kullanmaya devam ettiği ve mezkur hesaptaki para hareketliliğinin rutin bankacılık işlemlerinden oluşup, talimat tarihlerinin öncesinde ve sonrasında süregelen bir hareketliliğin olduğunun anlaşılması neticesinde sanığın beyanına itibar edilerek ... Katılım bankasına para yatırma hususunun da mahkemece örgütsel mahiyette değerlendirilmediği; son olarak da sanığa ait olan LG Nexus marka telefon içinde çıkan Kakao Talk programı ile Vpn programının şu an dahi kullanımda olduğu ve yüklendiği dönemde örgüt içi haberleşmede kullanıldığına dair bilgi ve belgenin de bulunmadığı, ayrıca sanık abisi olan ve Tokat 1. Ağır Ceza mahkemesinde yargılanan Ş. S

... Katılım bankasına para yatırma hususunun da mahkemece örgütsel mahiyette değerlendirilmediği; son olarak da sanığa ait olan LG Nexus marka telefon içinde çıkan Kakao Talk programı ile Vpn programının şu an dahi kullanımda olduğu ve yüklendiği dönemde örgüt içi haberleşmede kullanıldığına dair bilgi ve belgenin de bulunmadığı, ayrıca sanık abisi olan ve Tokat 1. Ağır Ceza mahkemesinde yargılanan Ş. S.'ye ait olduğunu belirtmiş olup, mahkemesinden tutanakların asılları istendiğinde mezkur materyallerin de kim tarafından kullanıldığının belirlenemediği anlaşılmış olup bu hususların dışında sanığın örgüt üyesi olduğu kanaatini oluşturacak dosya kapsamında somut bir bilgi, belge ve beyan bulunmadığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın örgüt üyeliği kanaati oluşturacak örgütsel eylemleri işlediği konusunda mahkemede her türlü şüpheden uzak, kesin ve net bir kanı hasıl olmayıp suçu işlediği sabit olmadığından, sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e maddeleri uyarınca BERAATİNE karar verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp katılmadığına ilişkin maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından,

1. Mahkemede tanık sıfatıyla dinlenen Z.Y.'nin beyanlarında, sanığın örgütsel amaçla yapılan toplantılara katıldığını kendisinden öğrendiğini söylediği Ayşe (Kod) isimli şahsın açık kimlik bilgilerinin tespiti ile usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve anılan şahısla ilgili aynı suçtan ceza soruşturması ya da kovuşturması bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa temin edilerek incelenmesi,

2. Tanık D.K.'nın soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanığın 2015 yılı içerisinde hatırlamadığı bir tarihte mahkeme kalemindeyken M.T. ve Ö.Ö'nün de bulunduğu sırada "ben paralelciyim, bir şey yapabilecek varsa gelsin yapsın" şeklinde sözler sarf ettiğini söylediği görülmekle, M.T. ve Ö.Ö isimli şahısların kimlik ve adres bilgileri saptanıp usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri,

3. UYAP veri havuzundan araştırma yapılıp sanık hakkında herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi, gerekmesi ve mümkün olması halinde ilgili şahısların tanık olarak beyanlarının alınması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli 2019/882 Esas, 2019/745 sayılı Kararına yönelik bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6305, Karar No: 2016/6531, Tarih: 16.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6305 E.  ,  2016/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 01/01/2010- 25/12/2012 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak muhasebe sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin alt işveren şirket tarafından siyasi konular ve son dönemdeki haksız işten çıkarmalara karaşı itiraz etmesi üzerine istifa etmesi için baskı yapılıp akabinde haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Davalı tarafından dosyaya sunulan bazı bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuklarının bulunduğu fakat bunların bilirkişi raporunda dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Yapılacak iş dosyada bulunan bordrolar imzalı olmadığından, bordroların bordrolama tekniği açısından gerçeği yansıtması durumunda, davacının ücretinin yattığı banka hesap özetleri ile kaşılaştırılarak bordroda yazan miktarların bankaya yatırıldığının anlaşılması durumunda fazla mesai tahakkuku olan aylar dışlanmak suretiyle yeniden hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin fazla mesai ücreti yönünden eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretinin doğru şekilde hesaplanığ hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek 28 günlük yıllık izin ücreti hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Davalı tarafından dosyaya sunulan son aya ait imzasız ücret bordrosunda brüt 2.121,76 TL. yıllık izin ücreti tahakkuku yapıldığı anlaşılmaktadır. Yapılacak davacının ücretinin yattığı banka hesap özetleri getirtilerek, bordroda yazılı bu miktarın davacıya ödenip ödenmediği araştırılıp çıkacaka sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece yıllık izin ücreti konusunda eksik inceleme ile karar verilmiş olması da isabetli olmayıp ayrı bir bozma nedenidir.

4- Davalı işverenlerin dava konusu alacaklardan sorumluluklarının ne şekilde olacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır. Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde, nezdinde çalıştığı asıl şirketin ..... olduğu, bu şirketin bir dönem davalı ... Belediyesinin taşeronu ....'nin alt işvereni olarak çalıştığı, bir dönem ise doğrudan Şahinbey Belediyesinde ihale almak suretiyle çalıştığı iddia edilmiştir. Mahkemece gerekçe belirtilmeden hüküm altına alınan alacakların tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Yine bilirkişi raporunda davacının hangi dönemlerde davalılar nezdinde çalıştığı ve kimin asıl kimin alt işveren olduğu hususları detaylı şekilde belirtilememiştir. Dosyada bulunan evraklardan bu ilişkinin niteliği anlaşılamamaktadır. Ayrıca olayımızda işyeri devri mevcut olup, dava konusu alacaklardan davalıların sorumluluğu işyeri devri kurallarına göre belirlenmelidir. Yapılacak iş, davalılara arasında yapılan sözleşmeler dosyaya getirtilerek dosya yeniden bilirkişiye tevdi edilip davalılar arasındaki ilişki net olarak belirlenmeli, hangi davalının asıl işveren hangisinin son alt işveren olduğu denetime elverişli şekilde gösterilmeli, davalıların hüküm altına alınan alacaklardan sorumlulukları ayrı ayrı belirlenmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak davalıların hüküm altına alınan alacaklardan, müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması doğru olmayıp, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19258, Karar No: 2015/10100, Tarih: 09.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19258 E.  ,  2015/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık doktor...'nın başhekimi ve sanık doktor ...'un ise çocuk doktoru olarak görev yaptıkları...Hastanesi’ne müracaat eden katılan ...’in 26.06.2007 tarihinde 30 haftalık ve 1230 gr olarak kızı ...’i dünyaya getirdiği, ...’in küveze alındığı ve 30.07.2007 tarihine kadar küvezde tedavisinin yapıldığı, aynı gün ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesine sevk edilen ...’in prematürelik+sepsis+solunum sıkıntısı+konjential kalp hastalığı ön tanısı ile bu hastaneye yatırıldığı, kan kültüründe mantar(candida albicans) üremesi sebebiyle antibiyotik tedavisi başlandığı, 17 gün süren tedavinin ardından prematüre retinopatisine yönelik göz muayenesinin yaptırılması söylenerek 17.08.2007 günü taburcu edildiği, 28.08.2007 tarihinde ...Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalında muayene edilen ...’e “her iki gözde prematüre retinopatisi açık-kapalı Evre 5(Rop 5)” tanısı konulduğu süreç sonrası her iki gözünün kör olduğu bildirilen ...’in duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi derecesinde yaralandığı olayın yargılaması sonunda ... İhtisas Kurulu’nun 25.03.2009 tarihli “26.06.2007 doğumlu Bebek ...’in 26.6.2007 tarihine 30 haftalık olarak doğduğu, 30.7.2007 tarihine kadar 5 hafta süre ile ....Hastanesinde takip edildiği, 30.7.2007 ile 17.8.2007 tarihleri arasında yani 7. haftasını dolduruncaya kadar... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde takip edildiği, bu gebelik haftasında doğan her bebeğin 4 ile 6 haftaları arasında göz muayenesinin yapılması gerektiği, ancak bu döneme tekabül eden tarihler arasında her iki hastanede göz muayenesinin yapılmaması tıp kurallarına uygun olmadığı, ancak zamanında müdahale yapılsa da ne kadar düzelme sağlanacağı bilinmeyeceği cihetle, küçükte mevcut görme kaybının ne kadarının zamanında muayene yaptırılmamasına bağlı olduğunun bilinemeyeceği, ” şeklindeki mütalaası uyarınca sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, katılan ...’in şikayet dilekçesi ve ifadelerinde çocuğunun, aşırı ışık ve oksijen verilmesi, kanına mikrop bulaşması nedeniyle kör olduğunu iddia etmesi ve hükme esas alınan ... Kurumu mütalaasında, süresinde göz muayenesi yapılmamasının tıp kurallarına uygun olmadığının bildirilmesi karşısında; bebek ...’in tam teşekküllü olmadığı düşünülen özel sağlık kuruluşunda 35 gün gibi uzun bir süre küvezde tutulmasının uygun ve zorunlu olup olmadığının, söz konusu sağlık kuruluşunda olay tarihi itibariyle göz hastalıkları uzmanı bulunup bulunmadığının tespit edilip, ...’de görülen Rop 5 probleminin ne sebeple geliştiğine, nasıl, kimler tarafından ve hangi imkanlar dahilinde tespit edilebileceğine ve erken teşhisin tedavi üzerindeki etkilerine ilişkin ... Kurumundan rapor alınması sonucu sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.