muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3631, Karar No: 2014/19887, Tarih: 27.11.2014

Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır .Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı, yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı…. Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini Kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.)olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; Urla Sağlık Ocağında hizmetli olarak çalışan katılan ile tanışan sanıkların, birlikte emlakçılık yaptıklarını söylemeleri üzerine katılanın, para biriktirdiğini, hesaplı bir ev yada arsa bulursa alacağını beyan ettiği, sanık ...’in, katılana, çevresinin geniş olduğunu, Bayraklı İskan Müdürlüğü'nde görevli Toki evleri ile uğraşan Latif Bilgin isimli müdür aracılığıyla Urla TOKİ konutlarından bir ev ayarlayabileceğini söylediği ve katılandan bu amaç ile fotoğraf, ikamet belgesi ve 350 TL para aldığı, aradan üç gün geçtikten sonra müdür ile görüştüğünü, evrakların işleme konulduğunu, para gerektiğini söylediğini, katılanın sanık ...’e 3.000 TL daha verdiği, aynı gün akşam üzeri sanık ...'in cep telefonu ile katılanı aradığı, diğer sanık ...’i TOKİ müdürü diye tanıtarak katılan ile konuşturduğu, bu sanığın, katılana, sanık ...'e güvenmesini söylediği, aradan bir hafta geçtikten sonra sanık ...'in katılanın yanına gelerek müdürün 5.000 TL daha istediğini söylediği, katılanın Akbank Urla Şubesinden 5.000 TL para çekerek sanık ...'e verdiğini, bu şekilde belirli aralıklarla toplam 22.500 TL’nin katılandan alındığı, böylece sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri anlaşıldığından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1206, Karar No: 2006/5995, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1206 E.  ,  2006/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu Tic.A.Ş.vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av.M. ...arasında görülen dava hakkında Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.05.2004 gün ve 926-835 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.10.2005 gün ve 905-10205 sayılı ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 2.20.-YTL harç ve takdiren 137.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 05.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/9241, Karar No: 2015/31995, Tarih: 09.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9241 E.  ,  2015/31995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/130709

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2005/123, 2013/147

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret suçlarından sanıklar hakkında düşme, kamu malına zarar verme suçundan beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar E.. D.., İ.. H.., V.. D.. hakkında hakaret, sanıklar H.. S.., F.. B.. hakkında kasten yaralama, sanıklar A.. E.., A.. A.., İ.. S.., M.. Ö.., A.. E.., A.. D.., Alaaddin Kocabozacı, İ.. B.., F.. Ş.., Murathan Çelik, İ.. U.., F.. B.., O.. K.., Z.. U.., F.. V.., T.. K.., S.. D.., K.. K.., H.. K.., E.. K.., M.. R.., sanık M.. K.., T.. G.., M.. Ö.., M.. D.., İ.. H.., S.. O..,

M.. T.., M.. G.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, sanık M.. K.. hakkında mala zarar verme, sanıklar Y.. S.., M.. B.., B.. B.., R.. K.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme, suçlarından verilen düşme kararlarının temyiz incelemesinde;

Sanıklara atılı bulunan görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen G.. M..'nün söz konusu suça ilişkin davaya katılama hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeden katılma kararının verilmesi hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu ve temyiz hakkı vermeyeceğinin anlaşılması karşısında; İ....B..... vekilinin anılan suçtan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar A.. E.., İ.. S.., A.. K.., Z.. U.., E.. K.., M.. K.., İ.. H.., S.. O.., A.. A.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

765 sayılı TCK'nın 516/3. maddesi hükmünün, kamuya ait veya kamu hizmetine ayrılmış yapılara veya bunların eklentilerine ya da taşınır nitelikteki eşya veya parçalarına karşı zarar verme halinde uygulanabileceği, sanıkların polis ve jandarma araçlarına zarar vermekten ibaret eyleminin 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesi kapsamında kaldığının kabul edilerek yapılan incelemede;

18.04.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/498, Karar No: 2015/17651, Tarih: 26.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/498 E.  ,  2015/17651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/232641

MAHKEMESİ : Akyurt(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/165 (E) ve 2013/78 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Oluşa ve dosya içeriğine göre,kardeş olan sanıkların olay tarihinde alacak verecek meselesi yüzünden tartışıp kavga sonucu birbirlerini yaraladıklarını soruşturma aşamasındaki ifadelerinde belirttikleri,alınan adli raporlar ile de durumun tespit edildiği anlaşılmakla,sanıkların mahkumiyetleri yerine, kovuşturma aşamasında sanıkların birbirlerini karşılıklı olarak suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmalarına itibar edilerek hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Mağdur sanık Ersin hakkında mevcut yaralanma nedeniyle, yüzde sabit iz oluşup oluşmayacağı yönünde kati rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16790, Karar No: 2009/25469, Tarih: 17.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16790 E.  ,  2009/25469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhalenin, İİK'nun 129. maddesi hükmüne aykırı olarak da yapılmış olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11086, Karar No: 2021/6178, Tarih: 29.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11086 E.  ,  2021/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/302-2018/687

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

11.04.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Davalı işveren işçisi sigortalı, işyerinde kalıp sökme işi yaparken yere düşmesi sonucu yaralanmış olup, mahkemece alınan kusur raporuna uyulmadığı ve re’sen değerledirme yapılarak karar verildiği görülmektedir.

1- Davalı ...’a mernis adresinde yapılan tebliğin, adı geçen davalının adreste bulunmaması sebebiyle aynı konutta oturan annesine teslim edildiği ve davalının yasal süresi içinde kararı temyiz etmediği anlaşıldığından davalı ...’un temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2- Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında hakkında ceza yargılamasında kusur öngörülen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen davalı ... yönünden somut olaydaki şahsi kusuru yönünden ayrıntılı değerlendirme yapılarak, davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenmeli, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi amacıyla uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden karar verilmesi bozmayı gerektirir. Kabule göre de bozma kararında da belirtilmesine karşın, davalı şirketin karar başlığında ticaret sicilinde kayıtlı unvanıyla belirtilmesi gerekirken anılan hususa dikkat edilmemesi de isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14361, Karar No: 2017/216, Tarih: 17.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/14361 E.  ,  2017/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.01.2001 tarihinden itibaren davalı şirketin elektrik dağıtım işini devraldığı kurumda elektrik teknikeri statüsünde çalışmakta iken 15.08.2008 tarihinden bu yana aynı statüde davalı şirkette çalışmaya devam ettiğini, ücret niteliğinde bulunan bakım tazminatı ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini 13.03.2014 tarihinde haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, bakım tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka bir kuruma memur olarak atanmasından dolayı müvekkili şirketten istifa ettiğini, bakım teknisyeni kadrosu ile 2001 yılında göreve başladığını, bakım operatörü olarak görev yapmakta iken 25.08.2011 tarihinde verdiği dilekçe ile kendi isteği doğrultusunda Etib Teknikeri kadro hakkı saklı kalmak üzere proje teknik eleman görevine naklen tayin edildiğini, davacıya bakım operatörü olarak görev yaptığı 01.09.2011 tarihine kadar ki tüm bakım tazminatlarının ödendiğini, 01.09.2011 tarihinden sonra bakım operatörü olarak görev yapmadığı için bakım tazminatı talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğunu kanıtlayamaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Mahkemece yıllık izin ücreti alacağı ile ilgili olarak yıllık ücretli izin defterinin ibraz edilmediği, personel izin kartında davacının imzasının bulunmadığı, talep formunda davacının imzasının bulunmasının tek başına yıllık ücretli izin alacağını hak kazandığına delil teşkil etmeyeceği gerekçesiyle izin ücreti alacağı reddedilmiştir.

Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda ise davacının imzasını taşıyan personel izin talep formları değerlendirilerek davacının kullanmadığı 26 gün yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.

Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının 26 gün yıllık izin ücreti alacaklısı olduğunun kabulü gerekirken çelişkili gerekçe ile izin ücreti alacağının reddi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11987, Karar No: 2023/5937, Tarih: 07.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11987 E.  ,  2023/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/98 E., 2015/519 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 Sayılı CMUK'un) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı CMK'nın) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2015 tarihli ve 2015/1670 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü ve 206 ncı maddelerinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle İzmir Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli, 2015/98 Esas ve 2015/519 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 ... maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ek savunma ... da tanınarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b) Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan vasıf değişikliği nedeniyle ek savunma ... da tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 268 ... maddesi yollamasıyla 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ek savunma ... da tanınarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, verilen cezanın yüksek olması ve kararın yüzüne okunmaması nedeniyle mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, verilen cezanın yüksek olması ve kararın yüzüne okunmaması nedeniyle mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihi olan 09.08.2014 tarihinde plakasız bir motosikleti yaya olarak götürdüğünü gören polis memurlarının sanığa yaklaştıkları sırada sanığın motosikleti bırakarak kaçmaya başladığı, görevlilerin sanığı yakaladığı ve motosiklet üzerinde motor, şasi numarası ve plaka bulunmaması nedeniyle adli işlem yapılmak üzere sanığın emniyet birimlerine götürüldüğü, sanığın yakalama ve olay tespit tutanağında ismini ... olarak bildirdiği, sanığın bildirdiği ...'ın çeşitli suçlardan aramasının olduğunun tespiti üzerine sanığın adli işlem başladıktan sonra ismini ... olarak beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Suça konu motosiklet üzerinde yapılan kriminal inceleme neticesinde düzenlenen ekspertiz raporuna göre motor bloğundaki numaranın okunamaz şekilde tamamen kazındığı, şasi numarasının ise tahrifen silindiği ve orijinal şasi numarasından motosikletin pert olduğu belirlenmiştir.

3. Sanık, suça konu motosikleti bu haliyle 200,00 TL para ve spor ayakkabısı karşılığında tanık S.E. adlı kişiden sanayide kullanmak üzere satın aldığını savunmuştur.

4. Tanık S. E. bu savunmayı doğrulamamıştır.

5. Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan başlatılan adli işlem sırasında sanığın ismini ... olarak bildirip buna göre iki ayrı tutanak düzenlenmesi nedeniyle eyleminin başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu da oluşturduğu gerekçesiyle her iki suçtan da kurulan mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın motor numarası kazınarak okunmaz hale getirilen, orijinal şasi numarası ise kazınıp boyanarak tahrif edilmiş plakasız motosikleti kullandığı, tahrif edilen bu şasi numarasının daha önceden pert olduğu için hurdaya bırakılan ve sigortadan parasını da alan ...'e ait olduğunun belirlendiği, suça konu motosikletin trafik siciline kayıtlı olup olmadığının araştırılarak kayıtlı olduğunun tespiti halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 205 nci maddesinde düzenlenen "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek" suçunu, oluşturabileceği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme neticesinde suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,

B. Başkasına Ait Kimlik veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;