muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6378, Karar No: 2021/3157, Tarih: 20.05.2021

II – Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanığın ikametinde kardeşi olan Firas dışında başkaca bir örgüt üyesinin yakalanmaması, kardeşini insani

duygularla ve akrabalık ilişkisi kapsamında evinde barındırdığının aksine somut delil bulunmaması karşısında atılı suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5136, Karar No: 2015/3196, Tarih: 18.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5136 E.  ,  2015/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/332245

MAHKEMESİ : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/07/2013, 2013/1 (E) ve 2013/306 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-Sanık ..., mağdur ... hemotoraks ve pnömotoraksa neden olacak, ve yaşamsal tehlike geçirmesine, sebebiyet verecek şekilde bıçağı hedef gözeterek, kuvvetli bir şekilde hayati bölgesine vurarak yaraladığı, etrafta bulunanların müdahalesi nedeniyle eylemine devam edemediği olayda, TCK’nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6813, Karar No: 2015/4467, Tarih: 31.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/6813 E.  ,  2015/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2014 tarih ve 2013/451-2014/13 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 31/03/2015 günü hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekilleri Av. ... ile Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ... Eczanesinde ve dava dışı ... firmasında ortaklıkları bulunduğunu, ancak davacının eczane ruhsatının olmaması nedeniyle resmi kayıtların davalı adına düzenlendiğini, 29.07.2011 tarihinde yaptıkları sözleşme ile eczanenin davalıya bırakılmasına, davalının ... firmasındaki % 25 payını davacıya devretmesine, müvekkilinin eczane için ödediği 390.000 TL'den davalının şirketteki payı için ödenecek 100.000 TL'nin mahsubu ile bakiye 290.000 TL'nin davacıya ödenmesine karar verildiğini, davalının yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, belgenin sahte olarak düzenlendiğini, davacıya borçları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşmedeki imzanın davalının eli ürünü olduğu, HMK'nun 200, 201. maddelerine göre sözleşmenin aksinin yazılı delil ile ispat edilemediği, davalının duruşmada 230.000 TL'yi davacıya daha önceden ödemeyi teklif ettiğini belirtmek suretiyle, alacağın bir kısmına yönelik ikrarda bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14.857,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6629, Karar No: 2013/6882, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6629 E.  ,  2013/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 219 parsel sayılı 775.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, vergi kaydına ve dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., ... ve ... tapu kayıtları, tespite esas vergi kayıtları ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, müdahil davacı ...’ın açtığı davanın reddine, müdahil davacılar ... ve ...'ün açtığı davanın kısmen kabulüne, nizalı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 17.05.2011 tarihli fen bilirkişi raporunun eki haritada (B) harfiyle gösterilen 80.000, (C) harfiyle gösterilen 5.000 ve (D) harfiyle gösterilen 20.000 metrekare yüzölçümündeki bölümlerinin 1/2 payının müdahil davacı ...’ün murisi ... mirasçıları adına payları oranında, 1/2 payının ise müdahil davacı ...'ın murisi ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline; davacı Hazine’nin açtığı davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 102.277 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tarla vasfıyla, (E) harfi ile gösterilen 567.973 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalı ..., müdahil ... ve müdahil ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, çekişmeli taşınmazın (E) harfiyle gösterilen bölümünün iktisaba elverişli olmayan taşlık, kayalık vasfındaki yerlerden olduğunun anlaşılmış bulunmasına ve (A) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde ise kişiler yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğunun kanıtlanamamasına göre müdahiller ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli taşınmazın (A) ve (E) harfleriyle gösterilen bölümlerine ilişkin hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz ve karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

3) Davacı Hazine ile ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

3) Davacı Hazine ile ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve çekişmeli taşınmazın (A) ve (E) bölümleri dışında kalan kısımları üzerinde kişiler yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmış bulunmasına göre davacı Hazinenin bu taşınmaz bölümlerine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

b) Müdahil ...’ın temyiz itirazlarına gelince; mahkemece müdahil ...’ın vergi kayıt maliki ... mirasçısı olup olmadığı konusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya içerisinde mevcut nüfus kayıtlarındaki ...’ın, vergi kayıtlarındaki ... olup olmadığı belli değildir. Bu nedenle, vergi kayıtlarında adı geçen ...’ın tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tabloları getirtilerek, bu hususun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Müdahil ...’ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile çekişmeli taşınmazın (A) ve (E) harfleriyle gösterilen bölümleri dışında kalan taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6969, Karar No: 2013/4250, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6969 E.  ,  2013/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6969-4250 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hükmün gerekçesinin;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı ilamı).

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar .../..

2013/6969-4250 S.3

hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gerekçeli kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken Anayasal ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5683, Karar No: 2010/11173, Tarih: 20.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5683 E.  ,  2010/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak isteğine ilişkindir. Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükmün açıklandığı kısa kararda “9.400 TL kira alacağının davalıdan tahsiline..” denildiği halde, gerekçeli kararda, 7.050 TL kira alacağının tahsiline karar verilmiş ve bu suretle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. 10.4.1992 gün 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması kesin bozma nedenidir. Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün B0ZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11221, Karar No: 2011/12189, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11221 E.  ,  2011/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu taşınmazın zeytin bahçesi olarak değerlendirilen 2000 m² lik kısmı ile ilgili olarak ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin genelde ortalama 400-500 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 650 kg. üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de ülke genelinde geçerli olan ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 500 kg. verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken, özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen tarım müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir. Somut olayda ise, bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, taze fasulye, sanayi domates ve patlıcanın resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlara arazi kirası, üretim giderleri faizi ve beklenmeyen giderlerin dahil olduğu belirtilmesine rağmen bu giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. İlçe tarım müdürlüğünden üretim giderlerinin ayrıntılı dökümünü gösteren çizelge getirtilip bu kalem giderleri üretim giderinden düşmek gerekirken üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

3-Dava konusu taşınmazın zeytin bahçesi ve tarla olarak değerlendirilen kısımlarının net gelirine göre ayrı ayrı m² birim değerinin tespitinden sonra bu kısımların yüzölçümleri ile ayrı ayrı çarpılması ve sonra bunların toplamı üzerinden taşınmazın tamamının değerinin tespit edilmesi gerekirken, mahkemece, zeytinlik ve tarla olan kısımların m² birim değerlerinin ortalamasını alıp bu ortalama değer ile taşınmazın tamamının yüzölçümünü çarparak hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

4-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi,

4-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi,

5-Acele kamulaştırma kararıyla tespit edilip bankaya yatırılan 27.106,80 TL bedel ile mahkemece hükmedilen 19.403,49 TL bedel arasındaki 7.703,31 TL fazla bedelin davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/745, Karar No: 2017/4900, Tarih: 08.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/745 E.  ,  2017/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yolcu otobüsünde yapılan aramada 3 farklı bagaj içinde toplam 60 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında içinden 10 karton sigara ele geçirilen bagajın kendisine ait olduğunu, diğerlerinin kendisine ait olmadığını, üzerinde koltuk numarası fişi bulunmadığını beyan etmesi, olay tutanağında ise sanığa ait 9 parça bagajın 3 tanesinin içinde kaçak sigaranın ele geçirildiğinin yer alması karşısında, sigaraların ele geçirildiği bagajların sanığa ait olduğunun ne şekilde belirlendiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanması için otobüs muavini ve tutanak mümziileri tanık olarak dinlenilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.