muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5835, Karar No: 2019/10360, Tarih: 11.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5835 E.  ,  2019/10360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’ya yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiyle birlikte, gerçekleştirilmiş olmasına karşın TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından (HAGB) yararlandığı, bu karar 29/12/2009 tarihinde kesinleştiği halde sanığın bu imkandan yararlanmadığı, denetim süresi içinde yeniden suç işlediği, takdiren sanığın yeniden HAGB hükümlerinden yararlandırılmasının adalete aykırı olacağının değerlendirildiği, " şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiyle birlikte, gerçekleştirilmiş olmasına karşın TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince "cezanın aleyhe değiştirme yasağının" gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15492, Karar No: 2018/114, Tarih: 18.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15492 E.  ,  2018/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile dava dışı ... Cihazlar Ltd. Şti arasında ticari ilişki bulunduğunu, bu ilişki çerçevesinde davalı şirkete senetler verildiğini, müvekkilinin dava dışı şirketin ortağı olduğu için bu senetleri şirket temsilcisi sıfatıyla imzaladığını, senetlerde şahsi sorumluluğunun olmadığını, senetlerin davalı tarafından ... 13.İcra Müdürlüğü' nün 2013/6933 E. sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, bu takipte müvekkilinin de borçlu gösterildiğini ileri sürerek, müvekkilinin takip dayanağı olan senetlerden dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine ve davalının alacağın %20' sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu senetlerde bir tanesi şirket kaşesi üzerinde, bir tanesi de boş alana atılan iki ayrı imza bulunduğunu, davacının boşa atmış olduğu imzayla dava dışı şirketin borcuna kefil olduğunu, borçtan dolayı şahsen sorumlu bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu senetlerin ön yüzünde çift imza bulunduğu, imzaların bir tanesinin dava dışı keşideci şirket kaşesi üzerinde, diğerinin ise şirket kaşesi olmaksızın boşa atıldığı, davacı tarafından senetlerdeki imzanın inkar edilmediği, senetler üzerinde şirket yetkilisi tarafından da olsa atılan ikinci imzanın aval olarak kabul edileceği ve bu imza sahibinin borçtan şahsen sorumlu olacağı, ayrıca aval için sadece imzanın yeterli olup, ayrıca ad ve soyad yazılmasının da gerekli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3898, Karar No: 2017/1370, Tarih: 08.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3898 E.  ,  2017/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayet olunan ... aleyhine yapılan şikayetin reddine, şikayet olunan şirketlere ilişkin şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... . İcra Müdürlüğü'nün 2012/9483 Esas sayılı dosyasına gönderilen ve sıra cetveline konu paranın... Noterliği'nin 23.08.2012 tarihli, temlikname ile müvekkiline temlik edildiğini, KDV alacağının iade edilebilir hale gelmeden önce haczinin olanaksız olduğunu, bu nedenle de alacağın müvekkiline temlikinden önce konmuş herhangi bir haciz bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini, sıra cetvelinde 2. ve 3. sırada yer verilen alacaklıların da hacizleri kaldırılmış olduğundan sıra cetvelinden çıkarılarak yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... vekili, 13.12.2013 tarihli sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar usulüne uygun tebliğe rağmen şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre, şikayete konu KDV alacağı 18.06.2013 tarihinde ödenebilir hale gelse de haciz tarihinde doğması muhtemel bir alacak bulunmakla geçerli bir haczin varlığının kabulü gerektiği anlaşılmakla şikayet olunan ... aleyhine yapılan şikayetin reddine, alacak hesabına yönelik şikayet bakımından hesaplamanın sıra cetveli tarihi itibariyle yapılması gerektiğinden şikayetin yerinde görülmediği, sıra cetvelinde 2. ve 3. sırada gösterilen alacaklılar Kardeşler Petrol Ltd. Şti. ve ... Petrol Ltd. Şti.'ne ilişkin yapılan şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, bu sıraların sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4775, Karar No: 2012/24988, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4775 E.  ,  2012/24988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, kızının kullanması için verilen ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedeli olan 11.120.00 Euronun Kurumdan tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının kızı için ayakta dik pozisyonlandırma cihazının gerekli olmasına rağmen, Kurum tarafından ücretinin karşılanmaması nedeniyle, cihaz bedeli olarak davacı tarafından ödenen 11.120,00 Euro'nun davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 11.120,00 Euro cihaz bedelinin fiili ödeme tarihindeki Merkez Bankasınca dövize uygulanan efektiş alış kuru üzerinden TL'sına çevrilerek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesi şeklinde karar verilmiş ise de, hükümde geçen "fiili ödeme tarihi" ifadesi infaza elverişli olmayıp, mahkemece, "fatura tanzim tarihi" yerine "fiili ödeme tarihi" yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı HMK.'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendindeki "fiili ödeme tarihindeki" ifadesi silinerek yerine "fatura tanzim tarihi olan 20.08.2007 tarihindeki" ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11419, Karar No: 2023/4275, Tarih: 14.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11419 E.  ,  2023/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine sanıklar ..., ..., ... müdafinin 01.11.2019, 25.10.2019, 24.10.2019 tarihli dilekçeleri ile dava dosyasının infazının durdurulmasını talep etmekle birlikte temyiz incelemesini de istediği, sanıklar müdafiince 14.12.2021 tarihinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin sunulduğu, temyiz dilekçelerinin gerekçe içerdiği görüldüğünden tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1.GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... müdafiilerinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... müdafileri ve sanık ...'ın ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... müdafinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

B. Sanık ... müdafinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasında “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 25.04.2016 tarihli Özgür Gündem isimli gazetesinin 12. sayfasında sanığın eser sahibi olduğu yazı incelendiğinde içerik olarak terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden yada şiddete çağrı niteliğinde olmadığı gözetilerek sanığın silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığa, son sözleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı CMK'nın 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

D. Sanık ... müdafinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

C. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığa, son sözleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı CMK'nın 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

D. Sanık ... müdafinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Yapılan UYAP sorgulamasında ve haricen yapılan araştırmada, sanık ... hakkında aynı gazetenin farklı tarihlerine ilişkin olarak terör örgütü propagandası yapmak suçundan Dairemizin 2022/11519 ve 2022/23865 Esas sayılı dosyalarında ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/106 Esas sırasında derdest olduğu anlaşılmakla, dosyaların getirtilip incelenerek dosyaların iddianame tarihi en eski olan mahkemede birleştirilmesi ile aynı eylem ve faaliyetlerden dava açılıp açılmadığı ve hukuki kesinti oluşup oluşmadığı da tespit edilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.KARAR

A. Sanıklar ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/692 Esas, 2018/1258 sayılı Kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) başlığında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/692 Esas, 2018/1258 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca

İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6972, Karar No: 2018/4381, Tarih: 05.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6972 E.  ,  2018/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Tehdit, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihi olan 08.11.2013 günü sanıklar ..., ... ve ...'ın, mağdurların çalıştığı inşaat alanına sanık ...'a ait olan .... plakalı araçla geldikleri, ... ve ...'ın araçtan inerek inşaat alanındaki asma kilitli olan kapısı bulunan odaya gittikleri, sanık ...'ın ise diğer sanıkları araç içerisinde beklemeye başladığı, sanık ...'ın yatakhanenin asma kilidini kırmak suretiyle içeriye girdiği, sanık ...'ın ise kapı önünde gözcü olarak beklediği, sanık ...'ın yatakhaneden mağdurlara ait suça konu eşyalarla dışarı çıkacağı sırada, mağdurlardan ... ile karşılaştığı, ...'in bağırması üzerine diğer mağdurların da gelerek ... ve ...'ı kovalamaya başladıkları, kovalama sırasında ...'ın elindeki maket bıçağını çıkararak hırsızlanan malzemeleri geri almak isteyen ...'ı yaraladığı, diğer mağdurların ... ve ...'ı kovalamaya devam ettikleri, ... ve ...'ın hemen kendilerini beklemekte olan araca attıkları, sanık ...'ın arabayla uzaklaşırken mağdurlara hitaben "burda bekleyin, biz akşam sizi öldüreceğiz, sizi sinkaf edeceğiz" şeklindeki sözler sarfettiği olayda; eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu, tehdit suçunun yağma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.