muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1893, Karar No: 2019/546, Tarih: 09.05.2019

Öncelikle yoksulluk nafakası hakkında açıklama yapılmasında yarar vardır:

Yoksulluk nafakası boşanmanın eşlerle ilgili mali sonuçlarından biri olup TMK'nın 175. maddesi:

"Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.

Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz" hükmünü içermektedir.

Maddede geçen “yoksulluğa düşecek” kavramından ne anlaşılması gerektiği konusunda yasal bir tanımlama olmaması karşısında bu husus yargısal uygulamada kurallara bağlanmıştır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.1998 tarih ve 1998/2-656 E., 688 K.; 16.05.2007 tarih ve 2007/2-275 E., 275 K.; 11.03.2009 tarih ve 2009/2-73-118 sayılı kararlarında; “yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür, eğitim” gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların “yoksul” kabul edilmesi gerektiği benimsenmiştir.

Ayrıca madde metninden de anlaşılacağı üzere yoksulluk nafakası isteminde bulunan tarafın kusurunun daha ağır olmaması gerekmektedir. Ancak yoksulluk nafakası, boşanmadan sonra yoksulluğa düşecek olan tarafı koruma amacına yönelik olduğu içindir ki, boşanmış olan yoksul tarafa verilecek olan yoksulluk nafakası, hiçbir surette diğer tarafa yükletilen bir ceza veya tazminat niteliğinde değildir. Şayet böyle olsaydı, sadece boşanmada kusuru olan eşten istenebilmesi gerekirdi. Oysa ki, maddede açıkça belirtildiği gibi kusursuz eş dahi yoksulluk nafakası ödemekle yükümlüdür. Yoksulluk nafakası, bir bakıma evlilik birliği devam ettiği sürece söz konusu olan karşılıklı bakım ve geçindirme ödevinin devam ettirilmesi anlamını taşımaktadır (Akıntürk T./Ateş D: Türk Medeni Hukuku, Aile Hukuku, İkinci Cilt, Ocak 2019, s. 302).

Bunun yanında, yoksulluk nafakası istenebilmesi için istemde bulunan tarafın boşanma yüzünden yoksulluğa düşme tehlikesiyle karşılaşmış bulunması şarttır. Başka bir ifadeyle, geçimini kendi mali kaynakları ve çalışma gücüyle sağlama imkânından yoksun olan taraf diğer koşulları da varsa yoksulluk nafakası talep edebilecektir.

Yargıtay'ın yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemektedir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.12.2001 tarih ve 2001/2-1158 E., 1185 K; 01.08.2002 tarih ve 2002/2-397 E., 339 K.; 28.02.2007 tarih ve 2007/3-84 E., 95 K.; 16.05.2007 tarih ve 2007/2-275E., 275 K.; 11.03.2009 tarih ve 2009/2-73 E, 118 K.; 13.05.2009 tarih ve 2009/3-165 E., 186 K.; 04.05.2011 tarih ve 2011/2-155 E., 2011/278 K. sayılı kararları).

Ne var ki, asgari ücret seviyesinde gelir elde edilmesi yoksulluk nafakası bağlanmasına engel değilse de bu durumun nafaka miktarının tespitinde esas alınacağı da unutulmamalıdır.

Yoksulluk durumu günün ekonomik koşulları ile birlikte, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Ne var ki, asgari ücret seviyesinde gelir elde edilmesi yoksulluk nafakası bağlanmasına engel değilse de bu durumun nafaka miktarının tespitinde esas alınacağı da unutulmamalıdır.

Yoksulluk durumu günün ekonomik koşulları ile birlikte, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu noktasında Mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ilişkin bilgiler incelendiğinde ise 2012 yılında yapılan araştırma sonucuna göre davacı kadının 970,00TL, davalı erkeğin ise 980,00TL emekli aylığı aldığı, davacı kadının başlangıçta yüzde ellisi kendisine ait olan evde ortak çocuklar ile oturmaya devam ettiği, sonrasında evin davalıya ait olan hissesinin de davacıya devredildiği, davalının ise kardeşine ait evde babasıyla birlikte ikamet ettiği, aynı zamanda elektrik üzerine bir iş yerinin bulunduğu ve bu iş yerinden 2.500.00TL gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gelir durumları karşılaştırıldığında davacı kadının emekli olduğu, düzenli ve yeterli gelirinin olduğu, hâlihazırda oturduğu bir evinin bulunduğu, bu hâliyle tarafların gelir durumlarının birbirine denk olduğu ve davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği belirgin olup, davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer taraftan, her ne kadar gerekçeli karar başlığında dava tarihi 14.11.2012 yerine 31.10.2014 olarak gösterilmiş ise de bu yanlışlık mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

O hâlde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19054, Karar No: 2011/3906, Tarih: 08.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19054 E.  ,  2011/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kalan bölümü teknik bilirkişi raporunda 3050,57 m² olarak belirlendiği ve bu durum mahkemece de kabul edildiği halde, fen bilirkişisinin krokili raporunda 4894,23 m² olarak gösterilmiştir.

Bu nedenle özellikle infaz aşamasında oluşturacağı güçlükler dikkate alınarak bu çelişki giderildikten sonra, krokili raporun dosya içerisine konularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29139, Karar No: 2018/3710, Tarih: 22.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29139 E.  ,  2018/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararların da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekinin 09.02.2013 tarihli hazırlık beyanında park halinde bıraktığı aracın sağ ön camını 1 parmak kadar açık bırakarak gittiğini daha sonra geldiğinde camın yarıya kadar açık olduğunu gördüğünü söylediği, 09.02.2013 tarihli olay yeri tutanağında aracın camlarının sağlam olduğu kapılarının kilitli olduğu, aracın sağ ön camının müşteki tarafından tekrar kapatıldığı, başkaca zararın olmadığı tespit edilmesi karşısında mala zarar verme suçunu oluşturan eylemlerin neler olduğunu gerekçeli kararda açık şekilde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18493, Karar No: 2015/20139, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18493 E.  ,  2015/20139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malatya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.11.2009

No : 2006/173-2009/558

Dava, rücuan tazminat davasına ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı O.. Y.. mirasçılarından M.. Y..,R...,N.. Y..,B.. Y.., S..,C.. Y..,Cengiz Yazıcı,Ç.. Y..,S...,N....,U.. Y.. , davalı R.. S.., davalı S.. E.., davalı S.. G..,davalı Z.. F.., davalı S.. A..,davalı A.. E..,davalı F.. E.., davalı A.. A.. mirasçısı H.. A..,davalı H.. Ç..,davalı A....,davalı M.. E.. ve davalı H.. G.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 28.03.2003 tarihinde davalı Kurum'da .......işyeri numarasıyla işlem gören Aşiyan Sitesinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile cenaze giderinden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, işveren Site %30, Site yöneticisi davalı Z.. F.. %10 ve kat maliki A.......%30 olmak üzere toplam %70 kusur dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1-Dava dosyası içerisinde yer alan iş kazasına ilişkin iş ve sosyal güvenlik müfettiş raporları, ceza dosyası içeriği ve özellikle davalı Site yönetimi tarafından 13.02.2012 günlü dilekçe ekinde sunulan "kaza tarihi itibarıyla kat malikleri'ni" gösterir tablodan, kazanın meydana geldiği Aşiyan Sitesi'nin beş bloktan oluştuğu ve davanın A,B,C blokları kat maliklerine karşı açıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar temyiz dilekçelerinde, iş kazasının meydana geldiği Aşiyan Sitesinin 5 blok olmak üzere toplamda 50 daireden meydana geldiği halde, davaya sadece A,B ve C bokları kat maliklerinin taraf yapılmasının haksız olduğunu beyan etmeleri karşısında; 28.03.2003 günlü davaya konu iş kazasının

meydana geldiği ve kurumda 010625.44 işyeri numarasıyla tescilli bulunan "Aşiyan Sitesinin" kaç blok ve daireden meydana geldiği usulünce araştırılıp belirlenerek, davada taraf yapılmayan ve 28.03.2003 kaza tarihi itibarıyla anılan taşınmazda tapu kayıtlarıyla kat maliki olduğu anlaşılan diğer kat maliklerinin(ölü olmaları halinde yasal mirasçılarının) davaya usulünce katılımı sağlanıp sürdürülecek yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yöndeki eksiklik giderilmeksizin yazılı şekilde karar tesisi hatalıdır.

2-Davalılardan muris O.. Y..'ya ait nüfus kaydına göre, 05.11.1955 doğumlu kızı N.. Y..'nın muristen çok önce 25.08.1962 tarihinde ve bekar olarak vefat etmiş olması nedeniyle mirasçılık sıfatının bulunmaması karşısında, mirasçılık sıfatı bulunmayan ölmüş kişiye husumet yöneltip aleyhine hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.

2-Davalılardan muris O.. Y..'ya ait nüfus kaydına göre, 05.11.1955 doğumlu kızı N.. Y..'nın muristen çok önce 25.08.1962 tarihinde ve bekar olarak vefat etmiş olması nedeniyle mirasçılık sıfatının bulunmaması karşısında, mirasçılık sıfatı bulunmayan ölmüş kişiye husumet yöneltip aleyhine hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.

3- Davaya taraf olma ehliyeti dava şartlarındandır. Türk Medenî Kanunun 28. maddesi uyarınca ölümle kişilik sona erdiği gibi, 6100 sayılı HMK ve 04.05.1978 gün ve 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereği husumet kamu düzenine ilişkin olup,mahkemece resen gözetilmesi gerekir. Şu halde yapılması gereken iş; dava tarihi itibarıyla ölü olduğu anlaşılan davalı A.. A.. yönünden davanın husumetten reddi gerekeceği yönü gözetilerek; anılan davalının yasal mirasçıları belirlenip usulünce davaya katılımları sağlanarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

4-Dairemizin geri çevirme kararları üzerine gönderilen iş kazasının meydana geldiği taşınmaza ilişkin kat maliklerini gösterir tapu kayıtlarında, davalılardan "H.. Ç..'in" adına rastlanmamış olması karşısında, anılan davalının iş kazası tarihi olan 28.03.2003 tarihi itibarıyla anılan taşınmazda kat maliki sıfatının bulunup bulunmadığı usulünce araştırılıp belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, hükmü temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan S.. E.., S.. G.., H.. G.., S.. A.., B.. Y.., A..... ve Avukat E...T....tarafından yatırılan üç adet harcın namına yatırılan davalılara iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14443, Karar No: 2017/1588, Tarih: 16.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14443 E.  ,  2017/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 gün ve 2013/270-2014/822 sayılı kararı bozan Daire’nin 28.01.2016 gün ve 2015/2392-2016/934 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 14.06.2002 tarihinde imzalanan ve "Taahhüt işlemi" niteliğinde olan protokol ile davalının ...'de sahip olduğu hisselerin tümünü müvekkiline 500.000 Euro karşılığında devretmesinin, ayrıca yönetim kurulu başkanlığından istifa etmesinin kararlaştırıldığını, bu protokolü müteakip 14.06.2002 tarihli protokolün tasarruf işlemi niteliğinde olan 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi imzalandığını, ödenmesi kararlaştırılan 500.000 Euro'nun ödeme planına bağlandığını, ilk iki taksitin ödendiğini, üçüncü taksitin davalı tarafından iade edildiğini, ödemenin tamamının tek seferde yapılmasının ihtar edildiğini, 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti için...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/128 Esas sayılı dosyasında açılan dava kabul edilip kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleştiğini, tasarruf işlemi niteliğindeki 07.10.2002 tarihli sözleşmenin geçersizliğine karar verilse dahi 14.06.2002 tarihli taahhüt işlemi niteliğindeki protokol geçerli olup ifasının gerektiğini ileri sürerek, 14.06.2002 tarihli protokolde kararlaştırılan .... pay defterinde davalı adına kayıtlı 2000 adet A grubu nama yazılı hissenin terkini ile davacı adına kayıt ve tescilini, davalıya ödenmesi gereken bakiye 400.000 Euro'nun davacı tarafça depo edilmesi konusunda karar verilmesini ve yargılama sonunda depo edilen bedelin davalıya ödenmesini, TMK'nın 427/4. maddesi uyarınca hisselere yönetim kayyımı atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28 Esas sayılı dosyasında ... vekili tarafından ibraz edilen 23.03.2009 tarihli dilekçede yer alan “Davacının olayı saptırdığı diğer bir konu ise;... Hazine Müsteşarlığı'na yazdırdığı ve elden takip ettiği 17.02.2009 tarih ve 2009/28 Esas sayılı müzekkere ile oluşmaktadır. Zira anılan müzekkerede, 14.06.2002 tarihli "Protokol" başlıklı belge sanki bir sözleşme gibi vasıflandırılmıştır. Oysa dava dilekçesi ekinde sunulan belge incelendiğinde görüleceği üzere, bu belge, davacının hisselerini müvekkile geçirme vaadini taşıyan bir taahhütnamedir. Anılan tarihte ise, hisse devir ve temliki yapılmamıştır. Bir diğer ifade ile 14.06.2002 tarihinde tanzim edilen protokolü satış vaadi olarak nitelemek mümkün olup, daha .../...

sonra yapılan hisse devir sözleşmesi ile hükümden de düşmüştür. Dolayısı ile bu davada dikkate alınacak bir belge olarak kabul edilemez. Davacının bu belge ile ilgili beyanlarını ve nitelendirmelerini da kabul etmiyoruz.” ifadeleri ile davacı ... vekilinin 07.10.2002 tarihli sözleşmeyle tasarruf işleminin yerine getirilmiş olması nedeniyle taahhüt işleminin hükümden düştüğünü beyan ettiğinin ve mahkemece söz konusu dilekçenin verildiği dava dosyasında 07.10.2002 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine karar verildiğinin anlaşılmasına, bu suretle dilekçede geçen 14.06.2002 tarihli protokolün daha sonra yapılan hisse devir sözleşmesiyle hükümden düştüğüne ilişkin beyanın ikrar niteliğinde bulunmamasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin geçersizliği ve devredilen hisselerin iadesine yönelik olarak açılan önceki davada davalı olan ... vekilinin 23.03.2009 tarihli dilekçesindeki 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesinin yapılması nedeniyle huzurdaki davada dayanılan 14.06.2002 tarihli hisse devir taahhüdü sözleşmesinin hükümsüz hale geldiğine dair beyan hukuki nitelendirmeye ilişkin bir açıklama olmayıp, söz konusu davada da maddi vakıa olarak tartışılan bir belge hakkında yapılan ve kesin delil oluşturan mahkeme için ikrar niteliğindedir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun bu husustaki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3208, Karar No: 2013/7298, Tarih: 27.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3208 E.  ,  2013/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Amasya Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, tapuda davalı adına hali arazi niteliği ile kayıtlı bulunan .... Mahallesi 569 ada 14 parsel sayılı 5201 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 04.10.2006 - 04.04.2007 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile dava konusu 569 ada 14 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalının taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı Amasya Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve orman niteliğinde bulunan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 04.10.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B çalışması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve orman niteliğinde bulunan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 04.10.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; her nekadar, mahkemece, aynı taşınmaz için Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı ve yargılama yapıldığı, yargılama aşamasında keşif icra edilip bilirkişi raporları dosyaya alındıktan sonra dava konusu taşınmazın değerinden dolayı görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararının kesinleşmesine rağmen süresi içinde başvurulmadığından dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmediği, yeniden asliye hukuk mahkemesinde aynı taşınmaz için temyize konu davanın açıldığı, asliye hukuk mahkemesinde yapılan yargılamada; daha önce sulh hukuk mahkemesinde yapılan keşfin yeterli olduğu ve yeniden yapılacak keşif sonucu alınacak raporlarda sonuç değişmeyeceği gerekçesi ile usûl ekonomisi açısından yeniden keşif icra edilmeyerek sulh hukuk mahkemesince yapılan keşif ve alınan raporlara göre karar verilmişse de; davalı vekili asliye hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 28.12.2012 tarihli celsede görevsiz mahkemede yapılan işlemlerin, sulh hukuk mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine başvuru yapılıp dosyanın görevli mahkemeye gönderilmediği, asliye hukuk mahkemesinde yeniden ayrı dilekçe ile dava açıldığı, dolayısı ile görevsiz sulh hukuk mahkemesinde yapılan işlemlerin geçersiz olduğunu beyan etmiştir. Bu nedenle, mahkemece, tarafların ileri sürdüğü deliller toplandıktan sonra yeniden inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken, görevsiz mahkemede yapılan ve süresi içinde görevli mahkemeye başvurulmadığından HMK'nun 20. maddesi gereği aslında “açılmamış sayılmasına” karar verilmesi gereken dosyadaki bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi; davalının orman kadastrosu kesinleşmesinden sonra tapu kaydına dayanarak 6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesi gereğince orman kadastrosunun iptali için dava açıp açmadığı da araştırılmamıştır.

Kabule göre de; dava tarihine kadar davalı tapu kaydına dayanarak taşınmazı kullandığına göre, bu kullanımın haksız olmadığı bu nedenle de davalı, hakkında müdahalenin meni kararı verilemeyeceği gözetilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Amasya Belediye Başkanlığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.