muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1129, Karar No: 2025/6381, Tarih: 03.03.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9653, Karar No: 2017/17153, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9653 E.  ,  2017/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14243, Karar No: 2013/21337, Tarih: 19.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14243 E.  ,  2013/21337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ikinci evliliğin iptali için açılan davanın kabulü ile Türk Medeni Kanununun 130 ve 145/1. maddeleri uyarınca karar verilmiş olmasına rağmen hükümde Türk Medeni Kanununun 129. ve 145/4. maddelerinin yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığının ve yerel mahkemede düzeltilmesinin mümkün bulunmasına ve davalı ...'nin ... uyruklu ... ile evli iken 2.5.1997 tarihinde davalı ... ile evlendiği 2.5.1997 tarihte yeniden evlenmek isteyen davalı ...'nin bu tarih itibarı ile önceki evliliğinin sona erdiğini ispat zorunda olduğu halde ( TMK.md.130) " yeniden evlenme tarihinde" bu ispat yükünü yerine getirmediği için davalı ...'nin evlenme sırasında yani 2.5.1997 tarihinde evli bulunması sebebiyle Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesi hükmüne göre yeniden evlenme tarihi olan 2.5.1997 tarihinde davalı ...'nin ikinci evliliğinin mutlak butlan ile sakat olmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.09.2013 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, evliyken yeniden evlenenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından re'sen açılmıştır. (TMK. m. 146)

KARŞI OY YAZISI

Dava, evliyken yeniden evlenenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından re'sen açılmıştır. (TMK. m. 146)

Davalı ...'ın...uyruklu... ile olan ilk evliliğinin, Bremen Sulh Mahkemesinin 2.7.1991 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla sona erdiği, bu kararın, adı geçen davalının başvurusu üzerine ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1.3.1999 tarihli 1998/840-179 sayılı kararıyla Türkiye'de tanındığı, tanımaya ilişkin kararın 24.5.2011 tarihinde kesinleştiği, ikinci evliliğin ise 2.5.1997 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi yabancı ilamın tenfız şartlarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlıdır. (5718 s. MÖHUK m. 58/1) Buna göre, tanıma kararı, mevcut bir hukuki ilişkiyi ortadan kaldırıcı, değiştirici veya yeni bir hukuki durum yaratıcı (inşai) etkiye sahip değil, yabancı ilamın kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesini sağlayan bir tespit hükmü niteliğindedir. Yabancı ilamın inşai etkisi, tanınmış olması koşuluyla, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder. (5718 s. MÖHUK. m.59) Diğer bir ifade ile tanınma, o ilamın doğurduğu inşai etkiyi, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği ana kadar geriye götürür ve o andan itibaren ülke içinde kesin hüküm etkisini hasıl eder. Bu bakımdan, davalının ilk evliliği, tanıma kararının kesinleştiği tarihte değil, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 2.7.1991 tarihinde sona ermiştir. Aksinin kabulü, “tanıma kararına” inşai hüküm niteliğini vermek olur ki; bu ise, tanımanın bir tespit niteliğinde olduğunu belirten yasal düzenlemeyle çelişir. Durum böyle olunca, davalının, ikinci evliliğini yaptığı tarihte “evli olduğu” kabul edilemez. İlk evliliği, tanıma kararının kesinleştiği tarihte değil, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği anda sona erdiğine (5718 s. MÖHUK m. 59) göre, ortada, ikinci evlilik bakımından bir mutlak butlan sebebi mevcut değildir. Bu hukuki durum karşısında, ikinci eşin iyiniyetli olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan davanın reddine karar verilmelidir. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/2664, Karar No: 2014/6201, Tarih: 21.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2664 E.  ,  2014/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2012

NUMARASI :2007/168–2012/172

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar G.. A... vekili, davalı S.. A.. ve davalı A.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı işyerinin, davalılardan S.. A..’ın maliki, A. A.’ın kiracı olarak işlettiği, G.. A...’ye sigortalı işyerinde çıkan yangın sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalısına ödediği 75.461,00 TL hasar tazminatının 20.12.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı G.. A...’nin sorumluluğu sigorta limitiyle sınırlı olmak üzere) tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı G.. A... vekili sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, sigorta limitinin iş konuşur kat malikleri arasında proporsiyon hesabı yapılarak garameten ödeneceğini bildirmiştir.

Davalı S.. A.. vekili, yangın çıkan bağımsız bölümün sahibi olduğunu belirtip, kusurlu olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. A.. vekili, müvekkilinin yangının çıktığı işyerinde kiracı olduğunu belirtip, yangının çıkmasında hata ve kusurunun olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 75.461,00 TL hasar tutarının davalılar A.. A.. ile S.. A..’tan 20.12.2006 ödeme tarihinden, davalı sigorta şirketi ise sigorta limiti olan 20.250,00 TL ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar G.. A...vekili, davalı S.. A.. ve davalı A.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar G.. A... vekili ve davalı A.. A.. vekili ile davalı S.. A..’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, yangın nedeniyle zarar gören sigortalı işyeri için işyeri sigorta poliçesinden ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2.Dava, yangın nedeniyle zarar gören sigortalı işyeri için işyeri sigorta poliçesinden ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yangının çıktığı işyerinin işyeri sigortacısı olan davalı G.. A... daha önce zarar gören başka işyerine ödeme yaptığını, sigorta limitinin azaldığını bildirmiştir. Bu durumda davalı G.. A...’nin yangın nedeniyle başka işyerleri hasarı nedeniyle ödeme yaptığına ilişkin belgeler getirtilerek, sigorta limitinin ne kadar kaldığının belirlenmesi, bununsonucunda garamet hesabı yapılıp yapılmayacağının tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde davalı sigorta şirketinin tüm sigorta poliçesi limitinden sorumlu tutulması doğru değildir.

3.Yangın tutanağında gösterilen ıslanarak ve yanarak hasar gören ticari emtianın ne kadarının tamamen telef olduğunun, ıslanma ile kısmi hasar görenlerinden davacı işyeri sahibinin elinde kalmış bulunanların ticari değeri olup olmadığının tartışılması ile düşük de olsa ticari değeri varsa bunun bilirkişi marifetiyle tespiti ile toplam tazminat miktarından düşürülmesinin tartışılması sonucu karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar G.. A... vekili ile davalı A.. A.. vekili ile davalı S.. A..’ın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. A... vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar G.. A... vekili ile davalı A.. A.. vekili ile davalı S.. A..’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar G.. A..., davalı S.. A.. ve davalı A.. A..'a geri verilmesine 21.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5864, Karar No: 2020/9256, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5864 E.  ,  2020/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Söke Sulh Hukuk, İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk ve Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önce İstanbul’da ikamet ettiğinden; İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün halen ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğundan; Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mahkumiyetine ilişkin suçun Kuşadası’nda işlendiğinden;... Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önce İstanbul’da ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir. Türk vatandaşı olmayan hükümlünün, mahkumiyetine esas karar içeriğinden Türkiye’deki yerleşim yerinin İstanbul olduğu anlaşılmakta ise de yerleşim yerinin açık adresi anlaşılamamaktadır. Mahkemece, hükümlünün bulunduğu cezaevine müzekkere yazılarak hükümlüden cezaevine girmeden önceki ilçe bilgisini de içerir açık adresinin sorulması, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10927, Karar No: 2023/1150, Tarih: 06.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10927 E.  ,  2023/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2015/299 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz isteği,

1.Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna,

2.Dava konusu duvarın yıkılmasının suçu ortadan kaldırmadığına,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Sanığın .Güneyli Köyü Orkide Sahil Sitesinde 2753 sayılı parselin sahibi olduğu, sahibi olduğu parselin içinde bulunduğu mevki ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.04.1992 tarih ve 2412 sayılı kararı ile 3.derece doğal sit alanı olarak tescil edildiği, sanığın 2753 nolu parselin bitişiğinde bulunan yeşil alana izinsiz olarak bahçe duvarı yaptığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle iddianame tanzim edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği yönünde beyanda bulunduğu, davaya konu aykırılığın olduğu yere mahalinde keşfe gidildiği, 03.07.2015 tarihli çevre bilirkişisi, 10.05.2015 fen bilirkişisi, 04.08.2015 tarihli inşaat bilirkişisi raporlarında bahçe duvarının yıkıldığının yıkılan yerde peyzaj çalışması yapıldığının, 2863 sayılı yasanın 65 inci maddesinde belirtilen aykırılığın giderildiğinin belirtildiği görülmekle, sanığın üzerine atılı suç yönünden hazırlık ve mahkeme aşamasındaki verdiği beyanlarında istikrarlı şekilde aynı doğrultuda ifade verdiği ve kastının olmadığı da nazara alınarak 2863 sayılı yasanın 65 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle CMK'nın 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

2. Sanık savunmasında; " Ben .köyü . sahil sitesine 4 yıl önce bir yazlık aldım. Bu yazlığa geçen sene 50 cm lik eski beton duvarının yıkıldığı için ve benim 2 yaşında küçük çocuğum olduğu için bu yıkılan duvarı çocuğuma bir zarar vermemesi için tadilat yaparak duvarı aslına uygun yeniledim. Daha sonra site yönetimi şikayetçi olmasıyla belediyeden haber geldi. Biz duvarı yıkıp parsele uygun olarak duvarı geri çektik. Söz konusu site 20 yıllıktır. Bizden önceki sahipleri bu duvarı örmüştür. Evi aldığımızda bize duvar ile alakalı bilgi de veren olmadı. Suç işleme kastım yoktur. Ayrıca kesilen para cezasını da ödedim. Başka bir zarar varsa da ödemeye razıyım. Davaya konu taşınmazın 20 yıl önce ilk sahibi tarafından yapıldığına dair bilgisi olan site yönetimidir. Site yönetiminin dinlenmesini isterim. Mahkemeye ayrıca yazılı savunmamı sunuyorum. Savunmamın içerisinde fatura, duvar ile alakalı ilk ve sonraki haline ilişkin resimleri mahkemenize sunuyorum.Koşullar oluştuğu takdirde HAGB kararı verilmesini kabul ediyorum.

" demiştir.

3. Mahkemece 29.06.2015 tarihinde mahallinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan inşaat bilirkişi raporunda, 2753 parsel nolu taşınmazın III. Derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı, dava konusu bahçe duvarının yıkılmış olması nedeniyle keşif sırasında tespit edilemediği, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesine aykırılığın giderildiği, çevre mühendisi bilirkişisi raporunda, dava konusu yerin III. Derece doğal sit alanı ve . Körfezi Özel Çevre Koruma Bölgesi içerisinde kaldığı, dava konusu duvarın yıkılmasıyla 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesine aykırılığın giderildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında III. Derece doğal sit alanı içerisindeki evin bahçesine izinsiz bahçe duvarı yaptığından bahisle 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında, eski duvarın çocuğuna zarar vermemesi için yeni duvar yaptırdığını, şikayetten sonra duvarı kaldırdığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan inşaat bilirkişi raporu ve çevre mühendisi bilirkişi raporu ile, 2753 parsel nolu taşınmazın III. Derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı, dava konusu bahçe duvarının yıkıldığı, yıkılması nedeniyle 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesine aykırılığın giderilmiş olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın iddianame konusu duvarı yıktığı, bu hali ile kastının olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2.Sanığın iddianame konusu duvarı yıktığı, bu hali ile kastının olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2015/299 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafı çıkartılarak yerine " Sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06/04/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22382, Karar No: 2015/28567, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22382 E.  ,  2015/28567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi