muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/891, Karar No: 2023/5611, Tarih: 30.10.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazların zilyetlikle kazanım koşullarının kimin lehine oluştuğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 14 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı asil ve davalılardan ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacı ... ile davalı ... ve ...'tan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14711, Karar No: 2015/23703, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14711 E.  ,  2015/23703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/491-2013/415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı K.. H.. vd. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı K.. H.. vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası ve sabit masraflar üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı K.. H.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13564, Karar No: 2016/7831, Tarih: 23.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13564 E.  ,  2016/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalı tarafından kayıp bedeli adı altında 5.347,42 TL tahsil edildiğini, hizmet bedeli olmadığını, haksız olduğunu ileri sürerek; 5.347.42 TL nin ödeme tarihinden ticari avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; ... kararının uygulandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp bedeli alınmasının yasal olduğu gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacı abonenin elektrik tüketim faturalarında kayıp-kaçak bedeli istenip istenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı...Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere ...Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının, dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak

fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere; ... Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa ... Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

... Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende ... Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayıl... Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.(Aynı ilkeler H.G.K. 21.05.2014 gün ve 7-2454 E.-679 K. sayılı ilamı ile de benimsenmiştir,)

Mahkemece anılan nedenler ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/247, Karar No: 2024/996, Tarih: 08.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/247 E.  ,  2024/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1748 E., 2023/2406 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/152 E., 2021/145 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; 6698934542 Bağ-Kur numarası ile 25.09.2010 tarihinden bu yana isteğe bağlı sigortalı olduğunu, 17.05.2012 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesinde belirtilen vergiden muaf işleri yapanlardan, evde el işi ve örgü yapan ev kadını olarak isteğe bağlı sigortalılar için öngörülen prim ödeme gün sayısından faydalanmak istediğini dilekçeyle belirtiğini, bunun üzerine gerekli evraklar ve işlemler sonucunda sigortalılığının bu şekilde düzenlendiğini, o günden bu yana da belirtilen gün ve prim ödeme gün sayısı üzerinden primlerini düzenli olarak aksatmadan ödemekte olduğunu, Haziran 2019 itibariyle prim ödeyememesi üzerine, bunun nedenini araştırmaya başladığını, Buca SGK Müdürlüğüne gittiğinde dosyasında esnaf muafiyet belgesinin olmadığının söylendiğini, bunu temin etmesinin söylemesi üzerine, Vergi dairesinden gerekli evrakları 20.06.2019 tarihinde düzenletip Buca SGK Müdürlüğüne teslim ettiğini, ayrıca bir dilekçe yazmasını söylendiklerini, dosyasının tekrar inceleneceğini belirtiklerini, bunun üzerine dilekçesini verdiğini ve beklemeye başladığını, belirli aralıklarla e-devlet üzerinden SGK işlemlerini borç durumunu kontrol ettiğinde kendisine 10 bin liraya yakın borç ve 5000 lira da faizi şeklinde bir borç tahakkuk ettiğini gördüğünü, daha sonra SGK Buca İlçe Müdürlüğünden davet edilmesi üzerine, görüşmek için oraya gittiğini, ilgili memurun, kendisine, dosyasında 17.05.2012 tarihinde, yani isteğe bağlı sigortalı olarak prim indiriminden faydalanmaya başladığı günden itibaren bugüne kadar vergi muafiyet belgesini getirmediğini, bu nedenle eksik kalan primlerin borca dönüştürüldüğünü, bu borcu ister tahakkuk ettiğinde, peşin olarak ödemesi gerektiğini ödemezse faizi ile birlikte primlerinden kesilip en az bir buçuk sene geriye düşürüleceğini söylediğini, 17.05.2012'de o belgeyi verip vermediğini veya o tarihte kendisinden belgenin istenildiğini hatırlamadığı için kendisinin de araştırdığını, çünkü aradan 7 yıl geçmiş olduğunu, araştırma neticesi 3 yılda bir istenen vergi muafiyet belgesinin 27.07.2012 tarih 28366 sayılı resmî gazetede yayımlanan 283 sayılı gelir vergisi genel tebliğinde bahsedildiğini öğrendiğini, yani bu tarihten itibaren 27.7.2012 tarihinden itibaren SGK tarafından mükelleflerinden 3 yılda bir vergi muafiyet belgesi istenmeye başlandığını, daha öncesinde böyle bir belge talep edilmediğini, kendisinin de bu tarihten önce yani 17.05

.07.2012 tarih 28366 sayılı resmî gazetede yayımlanan 283 sayılı gelir vergisi genel tebliğinde bahsedildiğini öğrendiğini, yani bu tarihten itibaren 27.7.2012 tarihinden itibaren SGK tarafından mükelleflerinden 3 yılda bir vergi muafiyet belgesi istenmeye başlandığını, daha öncesinde böyle bir belge talep edilmediğini, kendisinin de bu tarihten önce yani 17.05.2012 tarihinde bu statüye geçtiğine göre kendisinden de bu belgenin istenmemiş olduğunu, istenen diğer belgelerle işlemlerinin yapıldığını ve sigortalılığının düzenlendiğini, o tarihten bu yana hiç aksatmadan düzenli olarak primlerini ödediğini, kendisinden hiçbir belge talep edilmediğini, o tarihte istenmeyen belgenin aradan 7 yıl geçtikten sonra istenmesinin hukuki ve doğru olmadığını düşündüğünü, ayrıca isteğe bağlı sigortalılığa başladığı tarihten bu yana belirttiği gibi 7 yıllık bir süre geçtiğini, bu süre içerisinde kendisine hiçbir tebligat yapılmadığını, evrak eksikliği yönünden hiçbir yazılı ve sözlü tebligat yapılmadığını, eğer böyle bir şey olsaydı gerekli evrakı temin edeceğini, düzenli olarak, aylık prim borcunu ödediğini, aksatmadan bu işlemi yaptığını, buna rağmen kendisinden bu işlemin başında, 7 yıl önce istenmeyen ve kanunda, yönetmelikte belirtilmeyen kanunda yeri olmayan bir belgenin talep edildiğini, bunun üzerine borç çıkarıldığını ve bu borcu ödemezse sigortadan ve sağlık yardımından istifade edemeyeceğinin kendisine söylendiğini, kanunen 27.07.2012 tarihinden sonra bu belgenin istenmeye başladığını, tüm bu taleplerini ve açıklamalarını içeren dilekçesini 27 Ağustos 2019 tarihinde SGK Genel Müdürlüğüne iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, SGK' dan makul sürede cevap beklerken aradan 75 gün geçmesine rağmen hiç bir cevap alamadığını, bunun üzerine ALO 170 vatandaş hattını arayıp dilekçesi ile ilgili ne yapıldığını öğrenmek için bir kayıt oluşturduğunu, birkaç gün sonra verilen cevapta böyle bir dilekçenin olmadığı dilekçeye cevap verilmediğinin söylendiğini, bu arada mecbur tutulduğu 9.250 TL'lik borcu ödeme zorunda kaldığını, bu konularla ilgili dilekçesine cevap alamayınca bu sefer 19.11.2019 tarihinde Cumhurbaşkanlığı iletişim merkezine müracaat ettiğini, CİMER aracılığıyla kendisine 10.12.2019 tarihinde SGK tarafından verilen cevapta dosyasının incelendiği ve “ 16.5

.250 TL'lik borcu ödeme zorunda kaldığını, bu konularla ilgili dilekçesine cevap alamayınca bu sefer 19.11.2019 tarihinde Cumhurbaşkanlığı iletişim merkezine müracaat ettiğini, CİMER aracılığıyla kendisine 10.12.2019 tarihinde SGK tarafından verilen cevapta dosyasının incelendiği ve “ 16.5.2012 tarihli isteğe bağlı sigortalılık için müracaatta bulunduğu ve dilekçe ekinde 193 sayılı gelir vergisi Kanunu'nun 9 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının 6 numaralı bendinde belirtilen şartları taşıdığınıza ve kurum tarafından ileride gerekli inceleme sonucu beyanınızın aksi tespit edilirse yararlandığınız hakları kaybedeceğinize bildiğinizi dair taahhütname doldurduğunuz görülmüş ve yapılan incelemede ilgili yıllara ait ilgili belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır, genel müdürlüğümüze belgesi olmadan kurumumuzca indirimden faydalanamayacak sonradan anlaşılan sigortalılar için talep etmeleri halinde ilgili yıllardaki isteğe bağlı fark borcunu belirtilen sürede faizsiz olarak ödeyip hizmet alabileceği talimatlandırılmıştır. Bu doğrultuda 17.09.2019 tarihinde çıkan fark borcunu ödeme talebinde bulunduğunuz ve 23.09.2019 tarihinde ödeyerek hizmetlerinizin isteğe bağlı olarak değerlendirildiği görülmüştür” denildiğini, bu uzun süre sonunda bahsedilen ve sorumlusu olmadığı evrak eksikliği nedeniyle ciddi bir borcu ödemek zorunda bırakıldığını beyanla SGK'ya başvuru tarihinden itibaren, ödemek zorunda bırakıldığı 9.250 TL'lik kişi borcunun iptal edilmesini ve ödediği tutarın kurumca hesaplanarak yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 6552 sayılı Kanun gereğince Kuruma başvuru yapılmaksızın davanın ikame edildiğini, dava şartının gerçekleşmediğini, zamanaşımı definde bulunduklarını, 5510 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesi kapsamında isteğe bağlı kadın sigortalıların tesciline ilişkin yapılacak iş ve işlemlerden bahsedildiğini, kurumlarının Güvence programında sigortalının muafiyet başlangıç ve bitiş tarihleri arasında ilgili yıl içinde belirlenmiş gün sayısı üzerinden, "Esnaf Vergi Muafiyet Belgesinde” belirtilen süreleri dışında ödenen primlerin ise Kanunun 50 nci maddesi kapsamında isteğe bağlı sigortalılık olarak değerlendirilip primlerin 30 gün üzerinden tahakkuk ettirildiğini, “Esnaf Vergi Muafiyet” kapsamı dışında olduğu halde primlerini muafiyet kapsamında ödeyen isteğe bağlı kadın sigortalılara borç oluşturulmasıyla beraber, ödenen primlere göre hizmet verildiğinde hizmet sürelerinde de eksilme olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle Kanunun geçici 16 ncı Maddesi kapsamında isteğe bağlı kadın sigortalı olarak tescili başlatılanlardan, talep etmeleri halinde "Esnaf Vergi Muafiyet Belgesinde” belirtilen süreler dışında Kanunun 50 nci maddesi kapsamında değerlendirilen sürelerin Kanunun 88 inci maddesi 22 nci fıkrası gereğince tebliğ tarihinden itibaren Kanunun 89 uncu maddesinin 2 nci fıkrasına göre gecikme cezası ve gecikme zammı uygulanarak tahsil edilerek, Kurum kodu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Kurum işlemlerinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacının, Kurum kayıtlarına 24.09.2010 tarih, 14636912 varide sayısı ile intikal eden isteğe bağlı sigorta giriş bildirgesine göre 25.09.2010 tarihinden itibaren 6698934542 sicil numarasında tescil edildiği, 16.05.2012 tarihine kadar bu sigortalılığının devam ettiği, ...’in Kurum kayıtlarına 16.05.2012 tarih, 9.087.566 varide sayısı ile intikal eden isteğe bağlı sigorta giriş bildirgesinin ve eki taahhütnamenin bulunduğu, taahhütnamede 5510 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesinde vergiden muaf işleri yapan kadın isteğe bağlı sigortalılar için öngörülen prim ödeme gün sayısından faydalanmak istediğini belirttiği, buna göre ...’in 17.05.2012 tarihinden itibaren “muafiyet belgesi olan isteğe bağlı-ev kadını” kapsamında isteğe bağlı sigortalı olarak tescil edildiği, 17.05.2012 tarihinden itibaren ödediği isteğe bağlı sigorta primlerinin de muafiyet belgesi olduğu değerlendirilerek indirimli olarak ödendiği, ...’in 20.06.2019 tarihli dilekçesi ile “isteğe bağlı günlerinin güncellenmesini” talep ettiği, yazı ekinde “esnaf vergi muafiyet belgesi” bulunduğu, esnaf vergi muafiyet belgesinde faaliyet türünün; “oturdukları evlerde imal ettikleri ürünleri satanlar (GVK Madde 9/6)” olarak belirtildiği, belge geçerlilik tarihinin 20.06.2022 olduğu, ...’in Buca Sosyal Güvenlik Merkezi’ne muhatap 17.09.2019 tarihli dilekçesi ile “vergiden muaf belgemin olmadığı sürelerdeki hizmetlerimin isteğe bağlı olarak değerlendirilerek çıkan fark borcumu ödemek istiyorum” dediği ve dilekçe altında “9.250 TL borcu öğrendim, ödeyeceğim” yazılı olduğu, borcun ... tarafından 23.09.2019 tarihli Vakıflar Bankasına dekontuna göre ödendiği anlaşılmıştır.

5510 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ile 1 Ekim 2008 tarihinden geçerli olmak üzere, vergiden muaf kadın sigortalılara indirimli isteğe bağlı sigortalı olma imkanı getirilmiştir. Söz konusu madde uyarınca; evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, muharrik kuvvet kullanmamak ve dışarıdan işçi almamak şartıyla; oturdukları evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çarşaf, çorap, halı, kilim, dokuma mamulleri, kırpıntı deriden üretilen mamuller, örgü, dantel, her nevi nakış işleri ve turistik eşya, hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça, yapma çiçek, pul, payet, boncuk işleme, tığ örgü işleri, ip ve urganları, tarhana, erişte, mantı gibi ürünleri işyeri açmaksızın satanlardan bu ürünleri, düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici olarak belirlenen yerlerde satanlardan herhangi bir işverene tabi olmaksızın sürekli ve kazanç getirici nitelikte yaptıklarını vergi dairelerinden alacakları yazılar ile tespit ettiren kadın isteğe bağlı sigortalılar, bu imkandan yararlanabilmektedir. Bu imkandan yararlanmak isteyenlerin ise 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde belirtilen vergiden muaf işleri (yukarıda sayılan işleri) yaptıklarını ilgili vergi dairelerinden alacakları yazılarla belgelemeleri gerekmektedir. Davacının bu yönde Kuruma 16.05.2012 tarihinde başvurduğu ve bu tarihten itibaren indirimli isteğe bağlı sigortalı olma imkanından faydalandığı, 16.05.2012 tarihli isteğe bağlı sigorta giriş bildirgesi ekinde “taahütname” nin yer aldığı ancak “Esnaf Vergi Muafiyeti Belgesi” nin bulunmadığı, bu durumun sonradan fark edilmesi üzerine davacının 20 Haziran 2019 tarihli dilekçesi ile isteğe bağlı günlerinin güncellenmesini talep ettiği ve dilekçe ekinde davacı adına 20/06/2019 tarihinde düzenlenen Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı’nın 231432 sayılı Esnaf Vergi Muafiyeti Belgesini ibraz ettiği, buna göre 17.09.2019 tarihli dilekçesi ile de “vergiden muaf belgesinin olmadığı sürelerdeki hizmetlerinin isteğe bağlı olarak eğerlendirilip çıkan fark borcu ödemek istediğini” belirttiği ve çıkan fark prim borcu olan 9.250 TL'yi 23.09.2019 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.

Davacının 16.05.2012 tarihli dilekçesi ekinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde belirtilen vergiden muaf işleri yaptığını belgeleyen yazı olmadan, bu tarihten itibaren indirimli isteğe bağlı sigortalı olma imkanından faydalandığı, 16.05.2012 tarihinden sonra yaptığı prim ödemelerinden anlaşılmaktadır. Davacının talepte bulunması üzerine sonradan çıkartılan fark prim borcunu herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin ödediği de sabittir.

Yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Kurum işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF