muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11615, Karar No: 2012/14318, Tarih: 04.10.2012

Dava konusu haberlerin yayınlandığı tarihlerde, silahlı terör örgütüne üye olma suçlaması ile davacının da şüphelisi olduğu soruşturmanın devam etmekte olduğu, soruşturma kapsamında davacının ifadesinin alındığı, neticesinde kamu davası açıldığı ve yargılamanın devam ettiği anlaşıldığına göre haberler görünen gerçeğe uygundur. Her ne kadar yayın tarihleri itibari ile iddianamenin henüz mahkemece kabul edilip aleniyet kazanmadığı öne sürülmüş ise de, söz konusu soruşturmanın kamu oyunun ilgisini çekmesi nedeni ile birçok basın ve yayın kuruluşunca benzer nitelikte haberlere konu edildiği, böylelikle gizlilik vasfının kalmadığı, basının haber verme hak ve özgürlüğü kapsamında aleniyet kazanmış kamu oyununda ilgisini çeken konu hakkında haber yapmasının doğal olduğu, haberin yayınında özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, bazı başlıkların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekmeye yönelik olarak dikkat çekici seçilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı hakkında, dava konusu haberlerde aktarılan içerikte bir adli soruşturma dosyası bulunduğu, dava konusu haberlerin görünür gerçekliğe uygun olduğu, ayrıntı niteliğindeki bir takım beyanların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik olduğu, görünür gerçekliği değiştirmediği, yayımlanmasında toplumsal ilgi bulunduğu, konu ile anlatım biçimi arasındaki düşünsel bağın kopartılmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/626, Karar No: 2011/2013, Tarih: 09.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/626 E.  ,  2011/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşini istemediğini belirterek evden ayrılan davacı-davalı kadının kusurlu hareketine karşılık, eşine hakaret eden, tehdit edip, şiddet içeren davranışlarda bulunan, ailesinin evliliğe müdahalesine kayıtsız kalan davalı-davacı koca daha ziyade kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle davacı-davalı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Önel'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran S.geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.02.2011(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2015/31196, Karar No: 2016/657, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31196 E.  ,  2016/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ŞÜPHELİ : ...

KARAR

Hakaret suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/03/2014 tarih ve 2013/35534 soruşturma, 2014/3309 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2014 tarihli ve 2014/687 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 gün ve 156595 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, müşteki tarafından dosyaya sunulan e-mail çıktısından, şüpheli ...'ün müştekiye "Sadece tek cümle, hukuk fakültesinde siz okuyabildiyseniz herkes okur" şeklinde mail göndermiş olduğunun anlaşılması karşısında, mevcut delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesine ait olmak üzere şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.'" hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.
Yargıtay — Esas No: 2021/4715, Karar No: 2021/13050, Tarih: 15.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4715 E.  ,  2021/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İthal İlaç Ecza Deposu Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Karadeniz Tıp Fakültesi Hastanesi aralarındaki alacak davasına dair Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/03/2017 tarihli ve 2016/741 E. 2017/61 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Dairemizce verilen 22/02/2021 tarihli ve 2020/4075 E. 2021/1787 K. sayılı karara karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 15/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5700, Karar No: 2022/5907, Tarih: 19.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5700 E.  ,  2022/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACI-BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVALI BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVA TÜRÜ : TAPUYA TESCİL, ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen tescil, el atmanın önlenmesi ve yıkım davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece asıl davanın kabulüne birleştirilen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı-birleştirilen davada davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Davacı (birleştirilen davada davalı) vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu, davalının taşınmaza tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, dava konusu alanın Hazine adına kayıt ve tesciline ve davalının müdahalesinin men’i ile muhdesatın kal’ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı (birleştirilen davada davacı) vekili, dava konusu taşınmazda müvekkilinin 30 yılı aşkın bir süredir zilyet olduğunu ve taşlık ve kayalık olan alanı kullanılır hale getirdiğini, bina yaptığını ileri sürerek, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09/09/2014 tarihli ve 2011/422 E., 2014/619 K. sayılı kararıyla;asıl davanın kabulüne, bilirkişi raporunda 6 numara ile gösterilen 2.041,49 metrekarelik alana müdahalenin men’ine, bu alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, yıkım talebinin reddine; birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19/12/2019 tarihli ve 2016/7932 E., 2019/11593 K. sayılı kararıyla; “...1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut delillerin Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı – birleştirilen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacı-birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz itirazına gelince; fahiş zarar kavramı yasalarda tanımlanmamış olmakla birlikte bu kavramın belirlenmesinde yıkımı istenen muhdesatın milli ekonomi için ifade ettiği değer ve inşaatın özellikleri itibarıyla korunması gerekip gerekmediği önem taşır. Salt binanın rayiç değerinin zeminin değerinden yüksek olması yıkımın aşırı zarar doğuracağını göstermez, kaldı ki eldeki davada zeminin değeri binanın değerinden fazladır. Somut olayda, dava konusu binanın korunmaya değer olup yıkımının fahiş zarar doğuracağını söyleyebilme olanağı yoktur. Hâl böyle olunca, yıkım isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddi doğru değildir.‘’ gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 12/10/2021 tarihli ve 2020/74 E., 2021/175 K. sayılı kararıyla; davalı-birleştirilen davada davacının dava konusu taşınmaz üzerine ev inşa edip etrafını bahçe duvarı ile çevirdiği, ancak taşlık arazinin tarıma kazandırılması koşulunun gerçekleşmediği, taşınmaza ev inşa etmenin imar ve ihya olarak nitelendirilemeyeceği, bozma sonrası davalı-karşı davacı tarafça yapı kayıt belgesi sunulması üzerine İskenderun Milli Emlak Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında yıkım taleplerinin devam ettiğinin bildirildiği, bozma ilamındaki gerekçeler benimsenerek asıl davanın kabulüne, bilirkişi raporunda 6 numara ile gösterilen 2.041,49 metrekarelik alana müdahalenin men’ine, bu alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi raporunda 6 numara alan içerisinde E8 harfi ile gösterilen 97,46 m²'lik oturma alanına sahip tek katlı binanın kal’ine; birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleştirilen davada davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı-birleştirilen davada davacı, 3194 sayılı Yasa uyarınca dava konusu taşınmaz için yapı kayıt belgesi aldığını, bu nedenle yıkım kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere yıkımına karar verilen binanın 25 yıllık olduğunu, ayrıca çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğunu, bu nedenle orman alanı da olmadığını, taşınmazı yaklaşık 40 yıldır kullandıklarını, bu hususun tanık beyanları ile de sabit olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava tescil, elatmanın önlenmesi ve kal; birleştirilen dava ise TMK.nın 713/1 maddesine dayalı tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesinde, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir."

6.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

6.3. Değerlendirme

(IV/2.), no.lu paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

6.3. Değerlendirme

(IV/2.), no.lu paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davalı-birleştirilen davada davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.427,40 TL bakiye onama harcının davalı-birleştirilen davada davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28346, Karar No: 2025/10799, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/28346 E.  ,  2025/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1936 E., 2021/177 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2017/58 E., 2019/236 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23651, Karar No: 2013/4098, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23651 E.  ,  2013/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

...'nun sevk ve yönetimindeki kamyonetle olay yerine gelip park ettiği, araçta otururken sanık ... ile ...'ın gelerek kam- yonete bindikleri, olay yerine gelen kolluk kuvvetleri tarafından araçta bulunanlar yere indirildikten sonra yapılan aramada şoför mahalli koltuğu altında suça konu silahın bulun- duğu, sanıkların suçu inkar ettikleri olayda, ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin bulunması olup olay tutanağını düzenleyen görevlilerin tanık sıfatıyla dinlenerek araçta bulunan sanıkların oturma şekli, davranışları, yakalandıklarında söyledikleri sözler soru- lup silahın bulunduğu yerin tam olarak açıklattırılmasından sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hukuki durumun takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15805, Karar No: 2020/1273, Tarih: 16.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15805 E.  ,  2020/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ...Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan temyize konu eski 1069 parsel sayılı 1.050,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 20486 ada 10 parsel numarasıyla ve kadastro komisyon kararı uyarınca 1.052,33 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 1550 parsel sayılı 375,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 20486 ada 11 parsel numarasıyla ve kadastro komisyon kararı uyarınca 371,48 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında, adına kayıtlı 20486 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, 20486 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile müşterek sınırının yanlış tespit edildiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20486 ada 10 parsel numaralı taşınmazın, teknik bilirkişinin 14.02.2014 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 13,36 metrekarelik bölümünün parselden ifrazı ile 20486 ada 11 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, böylece 20486 ada 10 parselin yüzölçümünün 1.038,97 metrekare, 11 parselin yüzölçümünün ise 384,84 metrekare yüzölçümü ile tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.