muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7014, Karar No: 2018/135, Tarih: 16.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/7014 E.  ,  2018/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...köyü 104 ada 28 sayılı parsel davalı ... adına tapuda kayıtlı olup beyanlar hanesinde 17.05.2012 tarihli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesine göre ... Enerji Ürt. San. ve Tic. A.Ş. lehine şerh bulunmaktadır.

Davacı vekili 13/12/2010 tarihli dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman sınırları içerisinde kaldığını iddia ederek, tapu kaydının iptaliyle orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, 104 ada 28 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kanuna göre 2000 yılında ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu ile 2005 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır şöyle ki; ...köyü 104 ada 28 parsel sayılı taşınmazın maliki ... ise de beyanlar hanesinde 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi göre ... Enerji Ürt. San. ve Tic. A.Ş. lehine şerh bulunduğu ve karar tarihinden sonrada 05.03.2015 tarihli ifraz sonucu dava konusu taşınmazın bölünerek 104 ada 47, 48 ve 49 sayılı parsellerin oluşturulduğu ve parsellerde davalı ...'ın 2877/3277 payı olduğu geri kalan payın ise davada taraf olmayan ... Enerji Ürt. San. ve Tic. A.Ş'ye ait olduğu görülmekle; mahkemece davalı yanında ... Enerji Ürt. San. ve Tic. A.Ş.'nın da davaya katılımları sağlanarak taraf teşkili oluşturulmalı ve delilleri toplanmalı, ondan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25215, Karar No: 2017/25894, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25215 E.  ,  2017/25894 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12464, Karar No: 2011/1112, Tarih: 21.02.2011

5. Ceza Dairesi 2007/12464 E., 2011/1112 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/12464 E., 2011/1112 K.**

**- BANKA MEMURU

- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- NİTELİKLİ ZİMMET**- 4389 S. BANKALAR KANUNU (MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 4603 S. TÜRKİYE CUMHURİYETİ ZİRAAT BANKASI, TÜRKİYE HAL... [ Madde 1 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 5 ]

- 5411 S. BANKACILIK KANUNU [ Madde 1 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 202 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık Metin'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda basit zimmet suçundan mahkumiyetine dair, (İstanbul Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 06.04.2007 gün ve 2004/323 Esas, 2007/76 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili taraflarından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcı lığ ı'ndan tebliğname İle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Z... Bankası K... şubesinde takip memuru olarak görev yapan, kendisine şifre, bilgisayarda işlem yapma ve vezne yetkisi verilen sanığın bu yetkilerinin kaldırıldığı, 15.05.1996 tarihine kadar, ölmüş emekli banka mudilerinin hesaplarından sahte tediye fişi düzenlemek, bu fişler üzerine hesap sahiplerinin taklit imzalarını atmak suretiyle 22.04.1996 tarihinde 81.200.000 TL, 03.05.1996 tarihinde de 63.600.000 TL'yi 765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde belirtildiği şekilde nitelikli olarak zimmetine ge-g'rdiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 04.05.2010 gün ve 2009/223-104 sayılı Kararında belirtildiği üzere, suç tarihinden sonra 25.11.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Kanun'daki düzenlemelerden dolayı Z... Bankası personelinin memur gibi cezalandırılma olanağının bulunmadığı, bu tarihten önce işlenen zimmet suçlarında 4389 ve 5411 sayılı Bankalar Yasası ile 765 sayılı TCK'nın 202. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği, somut olayda ise suç tarihleri itibariyle 5237 sayılı Yasa'nın uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/332, Karar No: 2018/24093, Tarih: 12.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/332 E.  ,  2018/24093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2011 yılı Haziran ayından bu yana, davalı şirketin ...'da ki bir işyerinde, belirsiz süreli iş akdi ile istihdam edilmekte iken, 30.11.2014 tarihinde iş akdi yazılı bildirim olmaksızın ve neden gösterilmeksizin davalı işverenlik tarafından sona erdirildiğini, müvekkilinin işe iadesine, işe başlatılmaması halinde davacıya ödenecek olan tazminatın 8 aylık brüt ücret ile kararın kesinleşmesine kadar çalışılmayan süreler için işverence 4 aylık ücretin davacıya ödenmesi talep edilmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işveren vekili olduğundan fesih işleminde iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını, bu nedenle davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi, şekil ve içerik olarak usulüne uygun olarak feshedilmiş olup haksız ve yersiz açılan davanın reddi talep edilmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından, davacının ...' daki şube işyerinin bütününü yöneten, idare eden ve şubeyi her konuda tek imza ile temsil yetkisinin bulunması karşısında; işveren vekili olduğu, işveren vekili olduğu için iş güvencesi hükümleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya iş yerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de iş yerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de iş yerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de iş yerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İş yerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, iş yerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, iş yerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda; dosya kapsamından, davacının şube müdürü olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin feshedildiği, Mahkemece dosyada bulunan Ticaret Sicil Gazetesinden davacının 07/10/2011 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile davalı işyerinin ... şube müdürü ve tek imza ile temsile yetkili kişi olduğu anlaşıldığı, belirtilerek davacının işveren vekili olduğu kabul edilmiş ise de, dosyadaki tüm verilerden davacının iş yerinin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili olduğu, ancak tek başına işçi alma ve işten çıkartma yetkisinin bulunduğunun davalı tarafça ispatlanmadığı, bu nedenle davacının iş güvencesi hükümleri kapsamında olduğu anlaşılmakla davanın esas hakkında bir karar verilmek gerekirken davacının iş güvencesi kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararının yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7372, Karar No: 2023/5382, Tarih: 11.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7372 E.  ,  2023/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/522 E., 2022/647 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi / İstinaf isteminin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gürün Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/211 E., 2022/55 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... ili, Gürün ilçesi, ... köyünde bulunan 101 ada 86 parsel sayılı taşınmazın 400m2’lik kısmının maliki olduğu 101 ada 97 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu, hiçbir bağlantısı olmamasına rağmen 101 ada 86 parsel sayılı taşınmazla birleştirilip Hazine adına tescil edildiğini, davacının eşi İbrahim Kavak öldükten sonra yapılan miras paylaşımı sonucunda taşınmazın davacıya bırakıldığını, kadastrodan önce yaklaşık 40 yıldır davacı tarafça kullanıldığını ileri sürerek 101 ada 86 parsel içerisindeki yaklaşık 400 m2’lik bölümün davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescil edilmesini talep etmiş, davacının aşamada ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil olmuşlardır.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın özel mülkiyete ve zilyetlikle iktisaba konu edilmeyecek yerlerden olması nedeniyle kadastro çalışmaları neticesinde Maliye Hazinesi adına hali arazi vasfı ile kayıt edildiğini, davacı tarafın dava konusu yerde iyi niyetli malik sıfatıyla kesintisiz, nizasız zilyetliği olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu bölümün toprak yapısı ve bitki örtüsü itibariyle Hazine parseli ile bütünlük gösterdiği, üzerinde mera bitkisi kalıntılarının bulunduğu, teraslama yapılmadığı, imar ihya edilmediği toprak yapısı itibariyle de kayalık ve taşlık olduğunun tespit edildiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dahili davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile dahili davacılar vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B. İstinaf Sebepleri

Dahili davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile dahili davacılar vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713 üncü, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Kadastro çalışmaları sonucunda; ... ili, Gürün ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 101 ada 86 parsel sayılı taşınmazın 22.11.2007 tarihinde Devletin hüküm tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar saplaması mümkün olan hali arazi vasfı ile davalı Maliye Hazinesi adına tespit edildiği, tespitin 30.01.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dahili davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dahili davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1789, Karar No: 2025/335, Tarih: 22.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1789 E.  ,  2025/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2510 Esas, 2024/82 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/346 E., 2020/135 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının tanınmış “...” markasının sahibi olduğunu, davalının, işbu davanın konusunu oluşturan ve görselleri sunulan ürünleri imal edip, satışını ve ihracatını yaptığını, davalı tarafından kullanılan ürün ambalajlarının müvekkilline ait marka haklarına tecavüz ettiği gibi haksız rekabet oluşturduğunu, davalının müvekkiline ait tanınmış “...” markası ve ambalaj şeklini taklit etmek suretiyle haksız kazanç elde etmeyi amaçladığını, davalının ürün taban rengi ve marka yazı seçimi, ambalaj üzerinde yer alan konumlandırmalar, ürün şekilleri, ürün şekli kesitlerinin müvekkil ürünüyle aynı olduğunu ileri sürerek davalının eylemlerinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) kapsamında marka hakkına tecavüz ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı TTK) kapsamında haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin önlenmesine, davalının “...” markalı dava konusu taklit ürün ve ürün ambalajlarını her türlü mecrada kulanmasının, üretmesinin, satmasının, ithal ve ihraç etmesinin yasaklanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirketin “...” lider markası ile gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, “...” markasını lider “...” markası ile birlikte tescil edildiği günden itibaren nizasız ve fasılasız olarak kullandığını, “...” markası ile dava konusu edilen ambalajlarla, ticari takdim şeklî ile içi dolgulu bisküvileri 2010 yılından itibaren dava tarihine kadar üretip sattığını, davacı ürünleri ile müvekkili ürünlerinin piyasada sekiz yıldır birlikte var olduğunu, davacının markalarında esas unsurun “...” ve “...” ibareleri olduğunun açıkça görüldüğünü, gerek “...”, gerekse “...” kelime markalarının “...” ve “...” ibareleri ile hiç bir benzerliği bulunmadığını, ambalaj üzerinde içindeki ürün görsellerine yer verilmesinin mutlak benzerlik olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının müvekkilinin ambalaj kullanımlarına sekiz yıl suskun kalındıktan sonra haksız ve mesnetsiz iddialarla hak aramasının açık bir haksızlık içerdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI