muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18509, Karar No: 2016/16910, Tarih: 01.11.2016

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken performanslarını etkilemeyi ve kamuoyunun bu kişilere olan güvenine zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı ve hakaret içerikli saldırılara karşı korunmaları gerekmektedir. Zira, kamu görevlileri, siyasetçilerden farklı olarak, kendilerini kamuoyunun denetimine açmamakta; ayrıca görevlerini yerine getirirken kamuoyunun güvenine ihtiyaç duymaktadırlar. Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin bizatihi kişiliği ya da şöhreti olmayıp, o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yukarıda yer verilen Thorgeir Thorgeirson /İzlanda başvurusunda, bir yazar olan başvuran, gazetede yayınlanan iki uzun makalesinde polisin kötü muamelelerinden söz etmiştir. Başvurucu makalesinde polislere ilişkin olarak ‘hayvanca davranan üniformalılar’, ‘hayvanca davranan vahşi üniformalılar’ gibi terimler kullanmıştır. Başvuran, kimliklerini belli etmeden polis mensuplarının hepsine hakaret etmekten yargılanmış ve para cezasına mahkûm edilmiştir. AİHM’e göre, olayda başvuran yayımladığı makalelerde polisin yaptığı kötü muamelelerle ilgili söylentileri ve başkalarının kendisine verdiği bilgileri dile getirmiştir. Olayın şartları içinde başvuranın amacı polise hakaret etmek olmayıp, polisin kötü muameleleri ve halkı yakından ilgilendiren bu konuda soruşturma açılmasını istemektir. AİHM’e göre, başvuran makalelerinde çok sert ifadeler kullandığı halde, kullanılan bu üslup aşırı değildir. Ayrıca başvuranın cezalandırılması kamuyla ilgili bir konuda yapılan açık tartışmayı olumsuz etkileyebilecek niteliktedir.

Sonuç olarak, sanık tarafından kullanılan ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

2- İddianame ve gerekçeli kararda müşteki olarak tek bir kişi gösterilmesine karşın, hangi kişi yada kişilere karşı sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği tespit edilmeden TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2295, Karar No: 2017/13336, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2295 E.  ,  2017/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3081, Karar No: 2022/12841, Tarih: 28.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3081 E.  ,  2022/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde işgal ve faydalanmada bulunduğu iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde kovuşturma şartının gerçeklemediğinden bahisle davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Dava dışı ... hakkında işgal ve faydalanma suçundan açılan davada işgale konu yerin ... tarafından kullanılmadığının tespiti üzerine sanığın beraatine ve suça konu yeri kullanan şahsın tespiti ile hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, suç duyurusu üzerine yapılan soruşturmada tanıkların suça konu yeri sanık ...'in kullandığına yönelik beyanları üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Orman İşletme Müdürlüğü'nün 23.06.2015 tarihli yazısında suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yer aldığının, 21.12.2015 tarihli yazısında da dava konusu yere ilişkin olarak yayla sınırları içinde kalan bina ve tesislerin askı ilanının 04.11.2015 tarihinde kesinleştiğinin bildirildiği, mahkemece orman işletme müdürlüğünün cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın düşürülmesine karar verildiği ancak hangi kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin hükmün gerekçesinde gösterilmediği anlaşılmakla;

Mahkemece, hükme dayanak olarak gösterilen kovuşturma şartı açıklanarak; CMK'nun 223/8. maddesi gereği kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceğinin gözetilmemesi suretiyle gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7182, Karar No: 2021/4262, Tarih: 30.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7182 E.  ,  2021/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf avukatlarınca temyiz edilmesi ve de davacılar avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/03/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacılar adına Av. ... ile davalı ... adına Av. ....ve davalı ... adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, müteveffa sigortalının davalılardan ...’nda iş makinesi operatörü/şöför olarak çalışmakta iken 23/02/2009 tarihli Bakanlık oluru ile ... Kosova Barışı Destekleme Harekatı kapsamında Kara Kuvvetleri Komutanlığı 28. Mek. Piyade (Barış Gücü) Tugay Komutanlığı‘nda tanker şöförü olarak 6 ay süre ile çalışmak üzere geçici olarak görevlendirildiği, sigortalının bu şekilde çalışmakta iken ilk olarak 26/06/2009 tarihinde birlik revirine gittiği, şikayetlerinin solunum sıkıntısı, halsizlik ve göğüste yanma olduğu, muayenesinin yapılarak ilaç tedavisi başlandığı, sigortalının 27/06/2009 tarihinde yine acil olarak birlik revirine geldiği, solunum ve ateş sorunları bulunduğu, akut bronşit tanısı konulup ağrı kesici/ateş düşürücü iğne yapıldıktan sonra nefes açıcı sprey verilerek, gece revirde müşahede altında tutulduğu, sabah taburcu edildiği, sigortalının yaklaşık 1 hafta sonra 03/07/2009’da yine acil olarak revire geldiği, yine akut bronşit tanısı konulduğu ve 14 gün sürecek antibiyotik iğne tedavisi başlandığı, sigortalının bir gün sonra 04/07/2009’da bu kez refakatçi eşliğinde tabur reviri acil servisine geldiği, bu kez solunum sıkıntısı yanında aşırı terleme ve huzursuzluk sorunlarının da bulunduğu, genel durumu orta/kötü, bilincinin yarı açık, nabzının aritmik, solunumunun düzensiz olduğu, bunun üzerine revirden ambulansla Alman Hastanesi‘ne götürüldüğü, revirden Alman Hastanesi’ne ulaşmanın ambulansla 10 dk sürdüğü, murisin Alman Hastanesi’nde yapılan tüm müdahalelere rağmen hastaneye getirilmesinden yaklaşık 25 dk sonra vefat ettiği, mahkemece verilen 15/07/2015 tarihli ilk kararın Yargıtay (kapatılan) 21

. Hukuk Dairesi’nin 25/04/2017 tarih 2016/726 Esas, 2017/3477 Karar sayılı kararı ile sağlık durumunun kişinin yaşı, genetik özellikleri, bünyevi yapısı, tütün bağımlılığı ve egzersiz durumu gibi çeşitli faktörlerin bir araya gelmesiyle bozulabileceği ve bu durumun olayın uygun illiyet bağını oluşturabileceği ve kısmi sebebi olabileceği gözetilerek kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınması gerektiği, işverenin sigortalının periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu muayenelerde akciğer rahatsızlığı ile ilgili bir bulguya rastlanıp rastlanmadığı, ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı, olay günü sigortalıyı işyerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediği, akciğer enfeksiyonu nedeniyle kazadan önce uygulanan tedavinin kazalının bronkospazm geçirmesine neden olup olmayacağının araştırılmasından sonra işyeri hekimliği, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman olan bir kardiyolog, bir göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişinin de yer alacağı bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması, verilen raporun dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmesi ve çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyulduğu ve mahkemece 04/05/2018 tarihli kusur raporu ve aynı heyet tarafından düzenlenen 24/07/2018 tarihli ek kusur raporu ve son olarak başka bir heyet tarafından düzenlenen 30/10/2018 tarihli bilirkişi kusur raporlarının alındığı, bu raporlarda işverenin %25 oranında kusurlu olduğu, bünyesel faktörlerin iş kazasının meydana gelişinde %75 oranında etkili olduğu yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır. Bunun yanında meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu olanların kendi aralarındaki kusur dağılımı, kendi payına düşenden fazla ödeme yapan müteselsil borçlunun diğer müteselsil borçlu veya borçlulara karşı yönelteceği rücu alacağının miktarını etkilediği gibi müteselsil sorumlular arasında 5510 sayılı Kanun’un 21/4. maddesi anlamında üçüncü kişinin bulunması durumda hesaplanan maddi tazminat tutarından tenzil edilecek Kurum ödemelerinin miktarını da etkilemektedir.

Somut olayda davacılar murisi sigortalının rahatsızlığının başlangıcı ve tedavi kapsamında birlik revirine başvuruları ile Alman Hastanesi’ne sevk süreci arasında geçen süre, 30/10/2018 tarihli bilirkişi kusur raporundaki „ilk hastalık ortaya çıktığında yeterli tedavi süreci uygulanmadığı, akciğer öyküsü olan işçinin daha kapsamlı bir sağlık kuruluşuna sevk edilmediği“ şeklindeki belirlemeler dikkate alındığında hükme dayanak alınan kusur raporlarında belirlenen oranların oluşa uygun olmadığı açık olduğu gibi hükme esas bu kusur raporlarında davalılar yönünden kusur oranları ayrıştırılmaksızın işveren adı altında genel bir ifade ile her iki davalıya birlikte kusur izafe edilmesi de doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş müteveffa sigortalının rahatsızlığının başlangıcı, tedavi kapsamındaki başvuruları ve tedavi süreci dikkate alınarak kardiyoloji uzmanı, göğüs hastalıkları uzmanı ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanlarında uzmanlardan oluşan bilirkişi kuruluna somut olayı, her iki davalı yönünden kusur oranlarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini de gözeterek, inceletip kusurun oran ve aidiyetini yeniden belirlemek ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, davacılar avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılara yükletilmesine, davalılar avukatları yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine, 30/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14114, Karar No: 2008/15296, Tarih: 15.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14114 E.  ,  2008/15296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 01.01.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dahili davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, davalı ... ve dahili davalı ... ale.yhindeki davanın reddine dair verilen 16.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Kayyumu ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 ( önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir.Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantası sağlanır.Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Somut olayda davacı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu görülmektedir. Mahkemece yapılan keşif ve 23.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda en uygun seçeneğin 1676 parselin A işaretli bölüm olduğu görülmektedir. Mahkemece bu güzergahtan geçit tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... kayyumu ... vekilinin temyiz itirazının yukarıda gösterilen nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1658, Karar No: 2020/3661, Tarih: 18.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1658 E.  ,  2020/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ..., İmfalt İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.06.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalılar ..., İmfalt İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. Doğuş Mercimekçi geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.07.2014 günü davacı sürücünün seyir halinde iken davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacısı olduğu araç ile çarpışması sonucu meydana gelen çift taraflı trafik kazasında yaralandığını belirterek şimdilik daimi maluliyet için 500,00 TL, çalışılamayan günler için 100,00 TL, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderleri için 400,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 300.000,00 TL manevi tazminatın 23.07.2014 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında özel doktora verilen 300,00 TL talepten vazgeçerek diğer maddi taleplerini artırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, SGK tarafından kendisine 2.113,07.TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik nedeniyle net gerçek maddi zararının 42.776,84 TL olarak hesaplandığı, ... Üniversitesi Hastanesi tarafından gönderilen Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon randevu belgesi gözönüne alındığında, davacının evinden hastaneye gidiş-geliş tarihleri dikkate alındığında yol gideri tazminatının 1.500,00 TL olarak taktir edilmesinin uygun bulunduğu belirtilerek maddi tazminat talebinin bu tutarlar yönünden kısmen kabulüne, SGK tarafından karşılanmayan plastik cerrahi bedeli olarak talep edilen 300,00 TL yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davacı yararına 20.000,00.TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili ile davalılar sürücü ve işleten şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.