muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/141, Karar No: 2024/215, Tarih: 03.07.2024

.000 TL para istediğini söylediğini, daha sonra aynı şahsın kendisini arayıp şantaj yapmaya devam ettiğini, son olarak 26.03.2010 tarihinde saat 18.20 sıralarında araması üzerine 155 Polis İmdar Hattını arayarak şikâyetçi olduğunu, aynı şahsın saat 19.11'de kendisini arayıp görüntülerin bir kısmını CD'ye aktarıp paspasın altına koyduğunu söylemesi üzerine paspasın altında biri müzik diğeri ise ilişkilerinin videosu olan iki adet CD bulduklarını, bu CD'leri polislere teslim ettiğini, sanık ...'in mağduru tehdit ettiğine ve ilişkiye girdiklerine şahit olmadığını ancak sürekli buluştuklarını bildiğini, elindeki görüntüleri kullanarak inceleme dışı mağduru tehdit etmediğini, sanık ... ile mağdurun arkadaş olmalarına sebep olmadığını, sanık ...'in para ve hediyelerle mağduru kandırdığını, mağdurun da sanık ...'ten ayrılamadığını, sanık ...'in iki milyar para harcadığı için mağdurdan ayrılmayacağını söylediğini, sanık ...'in mağdura elbise, telefon gibi çeşitli hediyeler aldığına ve Diyarbakır'a gezmeye götürdüğüne şahit olduğunu, mağdurun sanık ...'ten ayrılması üzerine sanık ...'in aldıklarını geri istediğini, bu ilişki sebebiyle menfaat elde etmediğini, suçlamayı kabul etmediğini, savcılıkta; inceleme dışı mağdurla ilişki yaşadığı dönemde sanık ...'in arabası ile gezdikleri için sanık ...'le mağdurun tanıştıklarını, aralarında yaşananlara dair bilgisi olmadığını, inceleme dışı mağdurun sanık ...'in zorla mağduru darbettiğini ve kıyafetlerini çıkardığını söylediğini, ilişkisinin rızaya dayalı olduğunu, inceleme dışı mağduru, kendisini tehdit etmesinden sonra tehdit ettiğini, sorguda; inceleme dışı mağdurun şantajla kendisinden para istendiği konusundan haberi yokmuş gibi yaparak şikâyetini geri almasını istediğini, mahkemede; sanık ... ile mağdur arasında ne yaşandığını bilmediğini, mağdur ve sanık ...'in ters ilişkiye girdiklerini söylediklerine dair bir beyanda bulunmadığını, ifadeyi polislerin yazıp kendisine imzalattıklarını, tutuklanmadan iki üç ay önce mağdurla sanık ...'in ayrıldığını, mağdurun sanık ...'le görüntüsü olduğuna dair bir şey de söylemediğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (M. Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, Syf. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (M. Feyzioğlu, Syf. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, Syf. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (Y CGK., 11.6.2013 tarihli ve36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Sanık ...'in diğer iddianameye konu olayla ilgili yapılan şikâyetten bir müddet önce arkadaşı Fatih vasıtasıyla mağdurla tanıştığı, akabinde mağdur vasıtasıyla mağdurun ablası olan inceleme dışı mağdur ...'la tanışıp duygusal ve cinsel yönden birliktelik yaşadığı, bu süre içerisinde kendi arkadaşı olan diğer sanık ...'in kendisine bir kadın ile tanışmak istediği yönündeki teklifi üzerine sanık ...'in mağduru telefonla arayarak sürprizi olduğunu söylediği, evin önüne inen mağdurun sanık ...'in bir araç ile geldiğini gördüğü, sanık ...'in, isteği üzerine sanık ...'in aracına binen mağduru sanık ...'le tanıştırdığı, bir müddet araç ile gezdikten sonra gelen bir telefon üzerine sanık ...'in diğer sanık ...'e mağduru kastederek "Kız senin." dedikten sonra araçtan indiği, mağdurun araçta kalması üzerine sanık ...'in aracın kapılarını otomatik olarak kilitlediği, mağdurun kendisini bırakmasını sanık ...'e söylemesine rağmen sanık ...'in mağdurun talebini kabul etmeyerek araçla il merkezinden Diyarbakır yönüne hareket edip tenha bir yere saptıktan sonra üzerindeki giysileri yırtmak ve zor kullanmak suretiyle anal yoldan mağdur ile cinsel ilişkiye girdiği, mağdurun fotoğraflarını çektiği, evine bıraktığı mağdura olayı kimseye anlatmamasını ve çağırdığında gelmesi gerektiğini söylediği, sanığın kendisine yönelik zor kullanarak gerçekleştirdiği eylem sırasındaki davranışları ve uygunsuz fotoğraflarını çekmesi nedeniyle mağdurun olayı kimseye anlatamadığı, sanık ...'in ilk olaydaki cebri ve tehdide konu eylemleri nedeniyle korkan mağdurun, sanık ... ile anal yoldan cinsel ilişkiye girmeye devam ettiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olayda;

Mağdurun ablası olan inceleme dışı mağdur ... ile sanık ... arasındaki cinsel ilişkinin kayda alınması suretiyle oluşturulan CD'nin sanık ...'in evinden inceleme dışı sanık ... tarafından çalınıp sanık ...'e şantaj yapılması ve sanık ...'in şikâyetçi olmasından sonra mağdura yönelik eylemlerin ortaya çıkması, bu bağlamda sanık ...'in şikâyetinden önce mağdur tarafından cinsel istismara uğradığına ilişkin adli makamlara yapılmış müracaatın bulunmaması, mağdurun aşamalardaki ifade ve dilekçelerinin, sanıklara yüklenen eylemlerin gerçekleşip gerçekleşmediği ve sanıklarla olan ilişkisinin boyutu ile ilgili önemli çelişkiler içermesi, sanıklara ait dijital materyal üzerinde yapılan incelemelerde mağdura ait fotoğraflara ve suçun işlendiğini gösterir başka bir veriye rastlanmaması, mağdurun, sanıkların ve tanıkların beyanlarından ilişkinin devamı boyunca sanık ...'in mağdura çeşitli hediyeler aldığının ve mağdurla il dışı dâhil olmak üzere gezmeye gittiklerinin anlaşılması, mağdura ait adli rapordaki bulgular ile mağdurun hükme esas alınan beyanlarında bahsettiği darp öyküsünün birbiriyle uyuşmaması, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde beyanları alınan tanıklar, inceleme dışı mağdur, inceleme dışı sanık ve sanık ...'in, mağdurun sanık ...'le rızası hilafına ilişki yaşadığını gösterir nitelikte görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması, mağdurun anal muayenesine ilişkin raporlar, sanık ...'in kollukta, savcılıkta ve sorgudaki cinsel birleşme olmadan ilişki yaşadıklarına dair tevilli ikrarı, sanık ...'le mağdurun ilişkileri olduğuna yönelik tanık beyanları ile aşamalarda mağdurla rızasına aykırı olarak cinsel ilişkiye girmediğini belirten sanık ...'in savunmasının aksine bir delil bulunmaması, öte yandan sanık ...'in sanık ...'in eylemlerine yardım ettiğine yönelik mağdurun aşamalarda çelişen beyanları dışında somut delil elde edilememesi ve sanık ...'in de atılı suçlamaları kabul etmemesi hususları bir likte değerlendirildiğinde; mahallinde ikame olunan ve tartışılan delillerin, gerekçeli/muhtemel şüphenin tamamen ortadan kaldırılması suretiyle sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını, sanık ...'in ise çocuğun cebir tehdit kullanarak nitelikli cinsel istismarı suçunu, işledikleri yönünde vicdani kanaat oluşması için yeterli olmadığı anlaşılmakla in dubio pro reo/şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince; sanık ...'in ispat edilemeyen müsnet suçlardan beraatine, sanık ... hakkında ise sabit görülen ve soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçu bakımından mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine, yine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden mağdurun üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin rızasının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmelidir.

Ulaşılan bu sonuçlar karşısında, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; direnme kararına konu hükümlerin gerekçelerinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2019 tarihli ve 82-286 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2019 tarihli ve 82-286 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin;

a) Sanık ...'in mağdura yönelik eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturması, TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olması ve mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

b) Sanık ...'e atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığının ve sanık ...'e atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10866, Karar No: 2025/419, Tarih: 07.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/10866 E.  ,  2025/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/162 E., 2020/112 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/7 E., 2018/288 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

uyarınca suç tarihi yazılmamıştır

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre, oluş ve mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5673, Karar No: 2020/1103, Tarih: 29.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5673 E.  ,  2020/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

2- TCK'nın 204/1, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık ...ün duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’nün, 2005 yılında kardeşi İhsan Görgülü'nün kimlik bilgilerini kullanarak, sürücü belgesini kaybettiğini belirtmek suretiyle İzmir Emniyet Müdürlüğü’nden üzerinde kendi fotoğrafı bulunan; ancak kimlik bilgileri kardeşi İhsan Görgülü'ye ait sürücü belgesi aldığı, bu belge ile İstanbul'da çok sayıda şirkete ortak olduğu, bu kapsamda;

Katılan ...'ın, 2008 yılında kendisini İhsan Görgülü olarak tanıtan ve...Tekstil İnşaat A.Ş’nin yetkilisi olan sanıkla tanıştığı, zaman içerisindeki görüşmeler neticesinde Şeref Gayrimenkul Geliştirme ve İşletme Ltd. Şti. ortağı olan katılanın, sanığın yetkilisi olduğu şirkete 1.500.000 Amerikan Doları karşılığı % 25 hisse oranında ortak olmaya karar verdiği ve hisse devrini ticaret siciline işletmeden İhsan Görgülü adına...Tekstil İnşaat A.Ş’nin hesabına 488.000 TL ve 387.000 TL’yi banka havalesi olarak gönderdiği, 624.000 TL’sini de kendisi tarafından keşide edilen çek ile olmak üzere toplam 1.488.000 TL ödeme yaptığı, bu ödemeler karşılığında sanığın keşidecisi ... Teks. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. olan, İhsan Görgülü lehine keşide edilen 660.000 ve 450.000 TL bedelli çekleri ciro ederek verdiği, yine İhsan Görgülü’nün borçlu olarak gösterildiği 200.000’er TL bedelli senetleri de teminat olarak katılana teslim ettiği, katılanın daha sonra hisse devrinden vazgeçtiği halde, sanığın katılandan aldığı bedeli iade etmediği gibi, vermiş olduğu çek ve senetlerin de vadesinde ödenmediği, bunun üzerine...7. ve 10. İcra Müdürlükleri’nde başlatılan icra takiplerinde de bir tahsilat sağlanamadığı,

Sanığın, 2008 yılında kardeşi İhsan Görgülü'nün kimlik bilgileri ile İstanbul'da BO Gayrimenkul Yat. Tur. İnş. Teks. İlet. San. ve Tic. Ltd. Şti adlı firmayı kurduğu, 2011 yılı Ağustos ayında da Martaş Ulus. Taş. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilileri olan katılan ... ve Reşit Kurt ile tanıştığı, katılana kendisini İhsan Görgülü olarak tanıttığı ve oluşturduğu güven ortamında katılanın sanığın şirketince yapılmakta olduğunu düşündüğü bir inşaattan 75 daire satın almaya karar verdiği, 17/08/2011 tarihinde sanığın şirketi ile katılanın şirketi arasında bu satış işlemine ilişkin sözleşme düzenlendiği, sanığın sözleşmeyi İhsan Görgülü olarak imzaladığı, katılanın sözleşme uyarınca 75 adet daire karşılığında sanığa ödemesi gereken 12.650.000 TL'yi 20 günlük bir süreç içerisinde 10 ayrı banka havalesi ile ödediği, daha sonra sanığın dolandırıcılık yaptığına dair duyumlar alması neticesinde, sanık ile görüşüp sözleşmeyi fesh etmek istediğini belirterek paranın geri ödenmesini istediği; ancak, sanığın ödemede bulunmadığı iddia edilen olayda;

A- Katılan ...’nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen katılanlar ... ve ...’a yönelik nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, doğrudan doğruya zarar görmeyen ...’nın kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesİ uyarınca REDDİNE,

B- Resmi belgede sahtecilik ve katılan ...’a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin ise, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, tanık dinletme taleplerinin hukuka aykırı şekilde reddedildiğine, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu hatalı değerlendirme yapılarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C- Katılan ...’a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;