muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9547, Karar No: 2016/3156, Tarih: 01.03.2016

Bu itibarla somut olayda; her ne kadar davacının sakatlığının derecesinin %49 olduğu ... Hastanesi'nin 01..1991 tarihli raporu ile belirlenmiş ve davalı Kurum tarafından davacıya 506 sayılı Yasa'nın 60-C/b maddesinden yararlanarak emekli olabileceği bildirilmişse de; davacının kendi durumunu bilmesi, vergi indiriminden faydalanmak için başvurmadığını davalı Kurum'a bildirmesi gerekmektedir. Öte yandan; somut olayda davalı Kurum'un da hizmet kusuru bulunmaktaysa da maddi tazminatın şartları arasında bulunan haksız fiil şartı oluşmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutularak davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19535, Karar No: 2016/14771, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19535 E.  ,  2016/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

...............................................

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...ile ...'nin avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl ve birleşen dava ile, davalıların işçisi olarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi, .... 'nin ..............temizlik görevlisi olarak çalıştığını, işyerinde 24 saat çalışıp 24 saat izinli olduğunu, yaptığı çalışmalarla ilgili hak ettiği alacakların ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ................. vekili, iş yerinde 24x24 çalışma esasının olduğunu, her ay ortalama 15 gün çalışıldığını ve 15 günde bir haftalık izin kullanıldığını, davacının belirttiği manada fazla çalışmanın olmayacağı gibi aylık denkleştirme esasının uygulandığını, çalışılan ulusal ve resmi bayram günlerindeki ücretlerin ayrıca ödendiğini, davacının son yıl yıllık iznini de kullandığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .............. vekili, davacının .................... A.Ş. den aldığı gemi ve .............i işinde görev yaptığını, ................... ile ilgisi bulunmadığını, iskelelerin temizlik ihalesinin ........................ ile......................şirketi arasında yapıldığını, husumetin yanlış tevcih edildiğini, belirtip davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı .... vekili, davacının dava dilekçesinde ikrar ettiği üzere dava dışı .....................'nin çalışanı olduğunu, davacı ile iş akdini yapanın diğer davalı şirket olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir hizmet akdinin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Birleşen dosya davalısı .... vekili, davacının dava dilekçesinde ikrar ettiği üzere dava dışı .....................'nin çalışanı olduğunu, davacı ile iş akdini yapanın diğer davalı şirket olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir hizmet akdinin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 03/05/2006 - 19/05/2010 tarihleri arasında değişik işyeri numaraları ile birleştirilen dosya davalısı................ A.Ş. den ihale ile hizmet alım işini alan şirketlerde çalıştığı, son işverenin davalı ................... olduğu, davacının, ....'nin ................. temizlik görevlisi olarak çalıştığı, dava tarihinde dava dilekçesinde de belirtildiği üzere işyerinde çalışıyor olduğu, bilirkişi tarafından dava tarihine kadar olan çalışma süreleri dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, davacının 24 saat çalışıp 24 saat izinli olacak şekilde çalışma düzeninde çalıştığı, ayrıca tanık beyanlarına göre 15 günde bir 24 saat izinlerinin bulunduğu, bu durumda davacının bir hafta 3 gün, bir hafta da 4 gün çalıştığı, bu düzende fazla çalışma ücretine hak kazandığı, yine ulusal bayram ve genel tatil ücretine de hak kazandığı, davacının asıl işvereninin .... olduğu, .............nin............. A.Ş. ile ilgisinin olmadığı, .............nin işletmekte olduğu tesislerde restoran personeli (işletme sorumlusu, servis elemanı, servis eleman yardımcısı, sıcakçı, garson gibi) hizmet alım işini ihale ile yüklenici firmalara verdiği, temizlik işi ile ilgili ihalelerin ...... A.Ş. tarafından yüklenici firmalara verildiği, bu nedenle ................. yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiği, birleştirilen dosya davalısı ....... A.Ş.'nin asıl işveren, davalı şirketin de alt işveren olarak davacının işçilik alacaklarından sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Karar davalılarca temyizi üzerine Dairemizin 2012/17830 E. 2014/19558 K. ve 16/06//2014 tarihli ilamı ile fazla çalışma alacağı hesabında çıplak ücret ile tahakkuk bulunan bordroların dikkate alınması gerektiği ayrıca husemetten red edilen davalı için vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup alınan bilirkişi ek raporu ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ...................vekili ile birleşen dosya davalısı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Kanunun 280. madde hükmüne göre bilirkişi raporunun bir örneği duruşma gününden önce taraflara tebliğ edilmelidir. Kanunun bu açık emredici hükmü karşısında Mahkemece, bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi ek raporu davalı ....'ye tebliğ edilmeden sonuca agidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ...................vekili ile birleşen dosya davalısı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Kanunun 280. madde hükmüne göre bilirkişi raporunun bir örneği duruşma gününden önce taraflara tebliğ edilmelidir. Kanunun bu açık emredici hükmü karşısında Mahkemece, bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi ek raporu davalı ....'ye tebliğ edilmeden sonuca agidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/803, Karar No: 2018/223, Tarih: 22.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2014/803 E.  ,  2018/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 582-153

Sanıklar ... ve ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların 765 sayılı TCK'nun 240/1, 80, 59/2, 40 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 333 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, ertelemeye ve mahsuba ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2009 tarihli ve 142-3 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı, ... vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 07.10.2010 tarih ve 2590-7350 sayı ile;

"CMK.nun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş yada haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan hazinenin kanun yollarına başvurma hakkının bulunduğu ve hükümlerin 09.11.2009 havale tarihli dilekçe ile hazine vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında irtikap suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 25.04.2012 tarih ve 582-153 sayı ile; sanıkların eylemlerinin ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 250/2, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 21.04.2014 tarih ve 14401-4388 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.11.2014 tarih ve 232817 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.11.2014 tarih ve 232817 sayı ile;

"...İrtikap suçu, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun, 'Devlet İdaresi Aleyhinde İşlenen Cürümler' başlığını taşıyan Üçüncü Babının İkinci Faslında 209. maddede düzenlenmiş ve maddenin birinci fıkrasında 'icbar suretiyle irtikap', ikinci fıkrasında 'ikna suretiyle irtikap', üçüncü fıkrasında ise, 'hatadan yaralanmak suretiyle irtikap' eylemleri suç olarak düzenlenip yaptırıma bağlanmış olup, bu düzenlemeye göre, irtikap suçunun memurun memuriyet sıfatını veya görevini kötüye kullanarak, kendisine veya başkasına haksız çıkar sağlaması veya bu yolda vaatte bulunulması için, bir kimseyi icbar etmesi veya ikna etmesi ya da kanunen almaması gereken bir şeyi diğerinin hatasından yararlanmak suretiyle alması ile oluşacağı kabul edilmiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 'Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler' başlığını taşıyan Dördüncü Kısmının, 'Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar' başlıklı Birinci Bölümünde yer alan 'İrtikap' başlıklı 250. maddesi;

'(1) Görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlanmasına veya bu yolda vaatte bulunulmasına bir kimseyi icbar eden kamu görevlisi, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Kamu görevlisinin haksız tutum ve davranışları karşısında, kişinin haklı bir işinin gereği gibi, hiç veya en azından vaktinde görülmeyeceği endişesiyle, kendisini mecbur hissederek, kamu görevlisine veya yönlendireceği kişiye menfaat temin etmiş olması halinde, icbarın varlığı kabul edilir.

(2) Görevinin sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği hileli davranışlarla, kendisine veya başkasına yarar sağlanmasına veya bu yolda vaatte bulunulmasına bir kimseyi ikna eden kamu görevlisi, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) İkinci fıkrada tanımlanan suçun kişinin hatasından yararlanarak işlenmiş olması hâlinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(4) (Ek: 2/7/2012-6352/86 md.) İrtikap edilen menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu göz önünde Bulundurularak, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir.' şeklinde düzenlenmiştir.

İrtikap suçu, kamu görevlisinin, kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak, kendisine veya başkasına yarar sağlamaya veya vaat etmeye bir kimseyi icbar ya da ikna etmesi veya kanunen almaması gereken şeyi, muhatabının hatasından yararlanarak alması ile oluşmakta olup, dava konusu uyuşmazlık ikna suretiyle irtikap suçuna ilişkindir.

İrtikap suçu, kamu görevlisinin, kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak, kendisine veya başkasına yarar sağlamaya veya vaat etmeye bir kimseyi icbar ya da ikna etmesi veya kanunen almaması gereken şeyi, muhatabının hatasından yararlanarak alması ile oluşmakta olup, dava konusu uyuşmazlık ikna suretiyle irtikap suçuna ilişkindir.

İkna suretiyle irtikap suçu; kamu görevlisinin görevine giren bir işle ilgili olarak nüfuz veya güveni kötüye kullanmak suretiyle, sağladığı çıkarın haksız olduğunu bilemeyecek olan mağduru yasa dışı çıkar sağlamaya ikna etmesi ile oluşur. Fail gerçekleştirdiği hileli davranışlarla mağduru ikna ederek çıkar sağlamak istemektedir. Aslında burada kamu görevlisinin dolandırıcılığı sözkonusu olup, mağdur kendisine sunulacak hizmet karşılığında meşru ve haklı bir ödemede bulunduğunu düşünerek hareket etmektedir.

Bu kısa açıklamadan sonra suçun manevi unsuru üzerinde de durmakta yarar vardır. Şöyle ki; Bu suç ancak kasten işlenebilir. Taksirle işlenebilmesi mümkün değildir. Kamu görevlisi nüfuz ve güveni kötüye kullanarak bir yarar sağlama veya bu hususta vaat elde etme bilinç ve iradesiyle hareket etmesi halinde kastın, dolayısıyla manevi unsurun varlığından bahsedilebilir. Suçun genel kast ile işlenebileceği öğretide kabul edilmektedir.

İtiraz konusu olayımızın değerlendirilmesine gelince; C.Savcısı mahkemece tanık olarak dinlenilmiş ve bahse konu soruşturmanın Kadastro Mahkemesine dava açan bazı kişilerin C.Savcısının yanına gelerek yazı işleri müdürü olan sanık ...'ın kendilerinden 60.000.000 TL civarında para aldığını ve bunun doğru olup olmadığını sormaları üzerine başladığı anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma sonucunda; Korkuteli Adliye Yazı İşleri Müdürü olan sanık ...'in .... Köyünde yapılan kadastro tespitine karşı dava açılması sırasında Kadastro Hakimi sanık ...'ın talimatı doğrultusunda 40.000-50.000 TL civarında harç ve masraf adı altında davacı asil veya vekillerinden para aldığı, bu şekilde görevini kötüye kullanarak irtikap suçunu işlediklerinden bahisle haklarında kamu davaları açılmıştır.

Sanık Sanık ... savunmasında; '...İddianamede isnat olunan suçları kabul etmediğimi yargılama başlangıcında savunmalarım tespit edildiği sırada belirtmiştim, iddia makamınca beyan edilen esas hakkındaki mütalaayı da kabul etmiyorum. Müdafiimin savunmasında da belirttiği gibi irtikap suçunun oluşabilmesi için kimseyi ikna ve icbar etmedik, kimseye cebir şiddet de kullanmadık, mal edinme gibi bir amacımız da yoktur, çünkü avans olarak alınan paranın da bankada vadesiz hesaba yatırıldığı dosya kapsamı ile bellidir, amirimin talimatı ile avansın alındığı da bellidir, amirim de bu şekilde talimat verdiğini savunmasında belirtmiştir. Buna ilişkin tanık beyanları da dosyada mevcuttur, bilirkişi raporu ile de bu husus açıklığa kavuşmuştur....' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık ... ise savunmasında '...kadastro mahkemesinin 30. maddesi harca tabidir asliye hukuk mahkemesine dava açarken olduğu gibi kadastro mahkemesine dava açarken davacı hukuk mahkemeleri kalem yönetmeliği gereğince yazı işleri müdürüne dava harç ve giderlerinin dava açarken peşin olarak vermek zorundadır. Yazı işleri müdürünce de alınan masraf ve harç dava dilekçesinin arkasına işlenir. Harç ve giderleri alma görevi yazı işlerinin görevidir. 400 civarında açılan kadastro davalarında hazırlamış olduğu tensibi yazı işleri müdürüne verdim ve tensip gereğince harç ve masrafları alması gerektiğini söyledim. Tensiplerde Elmalı tapu müdürlüğüne yazılması gereken 4 adet müzekkere ve diğer kurumlara yazılacak müzekkereler olmak üzere on tane yazı yazılması gerekiyordu. O tarihte bir müzekkere gideri 3 YTL. idi yazılacak toplam müzekkere gideri 30 YTL. yapıyordu. Her bir davada taraflara çıkarılması gereken iki davetiye vardı. İki davetiye nin gideri de 6 YTL. idi. Buna rağmen ben yazı işleri müdürüne her dava için dava açan taraftan 30 YTL. civarında para almasını söyledim. Bu nedenle benim fazla harç gideri aldırmam söz konusu değildir.yazılı savunmamızda da belirttiğimiz gibi bu harç giderlerinden yapılan masrafların ne şekilde harcandığı belirtilmiştir. Harçlar maliyeye yatmıştır. Bazı tebligatların elden işlem görmesi nedeniyle alınan yargılama giderlerinde artmalar söz konusu olmuştur ve bu artan kısımların da iadesine karar verdiğim 170 karar da da belirtilmiştir. Artan kısımların iadesi ve alınan masrafların muhafazası yazı işleri müdürünün görevi dahilindedir. Yargılama giderlerinin kasa fazlası olarak bankaya yatırılmasında benim herhangi bir bilgim olmamıştır. Yazılı savunmam ekindeki belgelerden de görüleceği üzere yazı işleri müdürünce bankaya yatırılan paranın mahkeme hesabına alınması konusunda dilekçe yazılması haberi verilmesi üzerine haberdar oldum. Ve savunmamda belirtildiği üzere bu konuda gerekli yazılar yazılmıştır. Bu nedenle dava açan taraftan masraf adı altında fazla para aldırmam söz konusu yoktur parayı mal edinme konusu da söz konusu değildir. Yazı işleri müdüründen günü birlik 220 YTL. şahsi borç alma olayı olmuştur ve yazı işleri müdüründen almış olduğum bu borcu bir gün sonra iade ettim yazılı savunmam da da ve duruşma tutanağına geçen savunmalarımda da bu hususu dile getirmiştim. Yazı işleri müdürü de zaten müfettişe verdiği beyanda da bu hususu açıkça belirtmiştir. Ben bu konudaki isnatı hakkımda dava açıldıktan sonra öğrendim. Hakkımdaki isnat olunan bu suç oluşmamıştır...' demiştir.

Gerek müfettiş raporu, gerekse bilirkişi raporlarının incelenmesinde, sanık ...'in harç parası olarak tahsil ettiği paralara karşı makbuz kesmek suretiyle resmi kayıtlara intikal ettirdiği hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Masraf olarak dosya başına ortalama 30 YTL olarak tahsil ettiği ve 18.12.2006 tarihli sayıştay uzman denetçilerinin düzenlediği bilirkişi raporuna göre toplam 11.705 YTL avans miktarının bir kısmının (limit dahilinde) yazı işleri müdürlüğünün emanet kasasında muhafaza ettiği, kalan diğer kısmının ise maaş almakta oldukları Akbank nezdinde sanık ...'in açtırdığı hesapta bulundurduğu anlaşılmaktadır.

Toplanan paraların hukuki dayanağı konusunun değerlendirilmesinde; Sayıştay uzman denetçilerinin verdiği raporlarda da ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, 3402 sayılı Kadastro Kanunun 36. Maddesi ve Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 12 ve 18. Maddelerine göre dava açanlardan harç ve masraf alınmasının mümkün olduğu, yargılamanın hızlı ve çabuk yürütülmesi bakımından resmi harçların dışında avans olarak para alınmasının mümkün ve hukuki olduğu da anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenen tanıkların büyük bir kısma da beyanlarında, bu paraların toplanması sırasında masraf olarak kullanılmayan kısımlarının iade edileceği hususunun, gerek Hakim ... tarafından, gerekse sanık ... tarafından kendilerine söylendiğini ifade etmişlerdir.

Diğer yandan sanık Yazı İşleri Müdürünün almış olduğu avansları 22 sahifeden oluşan bir cizelgeye davacı adı ve aldığı para miktarlarını da gösterir şekilde kaydettiği, bu çizelgeyi de müdürlüğün emanet kasasında bulundurduğu dosya kapsamından sabittir. Bu şekilde kaydedilen avans miktarının 383 dosya bakımından 11.705 YTL olduğu, bu paradan sanık ...'ye verilen bir paranın olmadığı, sanık ... tarafından düzenlenen ve mahkeme kasasında muhafaza edilen 22 sahifelik çizelgeye göre tahsil edilen 11.705 YTL miktarındaki paranın 10.013 YTL.lik kısmı ayrıca dava dilekçelerinin arkasına da işlendiği anlaşılmaktadır.

Aynı çizelgeye bir kısım yapılan giderlerin de işlendiği görülmektedir. Ayrıca hakim ... harç ve masraf olarak alınan tutarlardan, yargıla gideri olarak kullanılan masrafların düşülmesinden sonra kalan paranın iadesi hususunda 170 dosyada iade kararı vermiştir.

Aynı çizelgeye bir kısım yapılan giderlerin de işlendiği görülmektedir. Ayrıca hakim ... harç ve masraf olarak alınan tutarlardan, yargıla gideri olarak kullanılan masrafların düşülmesinden sonra kalan paranın iadesi hususunda 170 dosyada iade kararı vermiştir.

Bu itibarla tanık beyanları, sanık ve vekillerinin savunmaları, tutanak ve belgeler ile bilirkişi raporları incelendiğinde avans olarak alınan paraların maledinilmesi veya bu amaçla paylaşılmasından söz edebilmek mümkün olmadığı gibi, mal edinme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin hiç bir delil bulunmadığından ikna suretiyle irtikap suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, ancak, sanıkların 3402 sayılı Kadastro Kanunu ve Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmelik hükümleri uyarınca hareket etmeyerek, düzensiz çalışmaları nedeniyle eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilebileceği, bu suçun da zamanaşımına uğraması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 24.11.2014 tarih ve 10382-11335 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasının CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine, adı geçen sanıkların ...'a yönelik aynı suçtan beraatlerine, sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan karar verilmesine yer olmadığına ve sanık ...'ın irtikap suçundan beraatine ilişkin hükümlerin Özel Dairece zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma ve görevi ihmal suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına ilişkin hükümlerin ise Özel Dairece düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar ... ve ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıkların eylemlerinin irtikap suçunu mu, yoksa görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğunun, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde ise dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;