muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/44773, Karar No: 2013/31861, Tarih: 04.12.2013

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı-Birleşen dava davacısı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davalı vekili, sözleşmeyi kabul etmediklerini, dayanak sözleşmenin davacının işe başvurusu sırasında içi boş olarak imzası alınan davacının özgür iradesini yansıtmayan bir belge olduğunu ve geçersiz olduğunu, işverenin uygulaması ile müvekkili ve arkadaşlarını iş bırakmaya zorladığını, müvekkilinin düşük maaş ile DYO firmasında çalışmaya başladığını, ancak maaş düşüklüğü nedeniyle buradan da ayrılarak TÜPRAŞ firmasında işe başladığını, davayı kabul anlamına gelmemek üzere ortada geçerli bir sözleşme olsa bile bu zararın tazmini için BK madde 148-150’deki yasal düzenleme gereği zararın vukuunun şart olduğunu, davacının bu davayı açmasının bir hakkın kullanımından ziyade müvekkili ve arkadaşlarını yasal haklarını kullanmaktan vaz geçirmeye yönelik olduğunu, doktrin ve Yargıtay uygulamalarına atıfla talebin yasal ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, esas davada 79,74 TL ücret alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine, birleşen dava dosyasında ise 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 8.910,00 TL cezai şart alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davacı-birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacı birleşen dava davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren rekabet yasağına dayalı cezai şart alacağına ilişkin dava tefrik edilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6682, Karar No: 2024/8412, Tarih: 12.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6682 E.  ,  2024/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1793 E., 2023/274 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/1793 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 87/2-(b) maddesi uygulanırken "Katılanın duyu organlarından birinin işlevinin yitirilmesine sebebiyet verecek"' şekilde demek yerine "Katılanın duyu organlarından birinin işlevinin zayıflamasına sebebiyet verecek'' şeklinde yazılması hususunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılan arasında olay günü gündüz saatlerinde yaşanan tartışmanın ardından sanığın suçta kullandığı av tüfeği ile katılanın iş yerine gelerek konuşmak için dışarı çağırdığı, tanıklar ... ve ...da olduğu halde konuştukları sırada sanığın, katılana yaklaşık 1,5 metre mesafeden sol ayak bileğine ateş ettiği, katılanın sol cruriste 10x6 cm açık yara meydana gelmesine neden olduğu, İstanbul Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.04.2021 tarihli raporda yaralanmanın sol tibia fibula alt diafizde ayrıklı açık kırığa ve sol peroneal sinir lezyonuna neden olup organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek kırığa neden olduğu olayda, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığına göre sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olay günü gündüz saatlerinde katılanın çalıştığı kahvehanenin önünden aracı ile geçen sanığın, katılana hitaben "Günay ne yapıyorsun, sürteyim kafana" dediği, bunun üzerine katılanın, sanığın aracının arkasından koşup ıslık çaldığı ve aracını durduran sanığa tokat attığı, olay saati olan 19.10 sıralarında ise sanığın katılanla konuşmak için çalıştığı yere gittiği ve konuşma sırasında katılanı av tüfeği ile ayağından yaraladığı olayda, sanığın, katılana karşı kullandığı "Sürteyim kafana" sözünün mahalli terimler de gözetilerek hakaret unsuru taşıyıp taşımadığı, sanığa hangi anlamda bu sözü söylediği de sorularak bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra etki tepki dengesi gözetilerek (orantılılık) sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi suç vasfı ve haksız tahrik yönlerinden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/1793 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi suç vasfı ve haksız tahrik yönlerinden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/1793 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca takdiren Muratlı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğininin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24749, Karar No: 2016/4315, Tarih: 23.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24749 E.  ,  2016/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın ailevi bir mesele yüzünden eniştesi olan mağduru yüzde sabit eser bırakacak şekilde yaraladığı iddiası ile ilgili olarak sanığın kardeşi, mağdurun ise eşi olan...nın duruşmaya davet edilerek ifadesinin alınmasından sonra yargılama konusu olayda ilk haksız hareketin hangi tarafın kusurlu davranışı ya da eylemi ile gerçekleştiği üzerinde durularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/2/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13585, Karar No: 2013/18467, Tarih: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13585 E.  ,  2013/18467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında süregelen bir ticari ilişkinin bulunduğunu, müvekkilinin davalıya birtakım malzemelerin satışını yaptığını, ancak davalıya teslim edilen bu malzemelerin bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında ... 5. İcra Müdürlüğü' nün 2012/7183 sayılı dosyasından icra takibi başlattıklarını, davalının yetkiye ve borca itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının ...' de fabrikasının bulunduğunu, taraflar arasındaki ticari ilişkinin ...'de kurulduğunu ve ifa yerinin de ... olduğunu, İİK.'nun 50.maddesi, 6100 S. HMK' nun 10. maddesi ve 6098 S. TBK' nın 89.maddesi gereğince ... İcra Dairelerinin ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, defterler incelendiğinde alacağın varlığının anlaşılacağını belirterek, itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket adresinin .../... olması nedeniyle ... icra dairelerinin ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında sözleşme bulunmadığı gibi, mal satılıp teslim edildiğinin de doğru olmadığını, davacının iddialarını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, ilamsız icrada genel yetkili icra müdürlüğünün 6100 S. HMK' nın 6. maddesi gereğince borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra müdürlüğü olduğu, davalı vekilinin en başından beri taraflar arasında sözleşme ilişkisinin bulunmadığını savunduğu, bu durum karşısında 6098 S. TBK' nın 89.maddesinin ve 6100 S. HMK' nın 10.maddesinin uygulanma olanağı olmadığı, davacı tarafın, ileri sürdüğü sözleşme ilişkisinin varlığına dayanarak kendi ikametgahında icra takibi yapmasına yasal olanak bulunmadığı, bu nedenle davalı vekilinin yetki itirazının haklı görüldüğü belirtilerek, takibin yetkisiz icra müdürlüğünde yapılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, alacağının kanıtı olarak irsaliyeli faturalar, mutabakat faksı, taraflar arasındaki e-mail yazışmaları ve sipariş formları sunmuştur. Yetki itirazı hadise şeklinde incelenir. Bu durumda mahkemece davacının sunmuş olduğu bu deliller incelenip, irsaliyeli faturalar altındaki teslim alan imzaları yönünden gerektiğinde isticvap davetiyesi çıkarılıp yine gerek görüldüğü takdirde imza incelemesi de yaptırılmak suretiyle deliller eksiksiz olarak toplanıp hepbirlikte değerlendirilerek, taraflar arasında akdi ilişkinin varlığının saptanması halinde TBK 89/1(BK md.73/1) ve HMK 10(HUMK md.10) uyarınca, davanın para alacağına ilişkin bulunması nedeniyle alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yeri icra dairesi olan ... İcra Dairesi' nin de yetkili olduğu gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23992, Karar No: 2014/6062, Tarih: 31.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23992 E.  ,  2014/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının sanık hakkında "görevi kötüye kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “görevi kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.04.2004 olan suç tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde anılan suçtan sanığın beraatine hükmolunması yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-"Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciği" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 1412 sayılı CMUK'nun 223/son. (5271 sayılı CMK'nun 193/2.) maddesinin dosya kapsamına göre mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği cihetle, S.S .... Konut Yapı Kooperatifinin 26.04.2004 tarihinde yapılan genel kurulunda hazır bulunmayan üyeler ...., ....ve katılan ...'ı genel kurul toplantısına katılmışlar gibi hazurun cetveli düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın, genel kurula katılmadığını, hazurun cetvelindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; kooperatiften temin edilemeyen genel kurul toplantı tutanağı ve hazurun listesinin aslının ticaret odası veya sanayi ve ticaret il müdürlüğünden getirtilmesi, hazurun cetvelinde kendi adı karşısında bulunan imzanın katılan ...'a ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yaptırılması, 26.04.2004 tarihli genel kurula katıldığı belirtilen diğer üyelerin beyanları ile sanığın savunmasının alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken savunması alınmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5318, Karar No: 2018/12756, Tarih: 26.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5318 E.  ,  2018/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu Ticaret A.Ş. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01/07/2015 tarih ve 2015/603-2015/883 sayılı hükmün Dairemizin 10/05/2018 tarih ve 2016/10906-2018/5609 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3913, Karar No: 2021/600, Tarih: 28.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3913 E.  ,  2021/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ... ’un 2547 sayılı Yasanın 33. Maddesi gereğince doktora egitimi amacıyla 13.08.1999 tarihinde Kanada da görevlendirildiğini, davalının 22.11.2001 tarihinde doktora ögrenimini tamamlamadan yurda döndüğünü, yarım kalan doktora eğitimine, 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca Türkiye'de devam etmesi uygun görülerek, kadrosu geçici olarak Ankara Üniversitesi'ne tahsis edildiğini, davalının Taahhütname ve Kefalet Senedini imzalamaktan kaçınarak, yüksek lisans eğitimi ile ilgili mecburi hizmetin davacı üniversitede çalışarak tamamlama isteğinde bulunduğunu, bu isteğinin kabul edilmeyerek 16.08.2004 tarihinde ilişiğinin kesildiğni, bu nedenle 48.970,50 (CAD) Kanada Dolarının fiili ödeme günündeki T.C. Merkez Bankasınca tespit ve ilan edilen efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı ile söz konusu meblağa fiili geri ödeme sırasında Devlet bankaları tarafından dövize uygulanan en yüksek vadeli mevduat faiz oranı ile davalıya ödeme tarihi itibari ile hesaplanacak faizi ile birlikte ve 7.208,08 TL’nin ödeme tarihleri esas alınmak suretiyle hesaplanacak yasal faizinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 2547 sayılı Yasanın 33. maddesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, davalılar lehine 1.800,00 TL vekalet ücretine karar verilmiş olması hatalıdır. Yine, 13.06.2016 tarihli bilirkişi raporu ücretinin davalılar tarafından karşılanmış olduğu dikkate alınarak bilirkişi rapor ücretinin davacı kurum aleyhine hüküm altına alınması gerekirken hükümde yer almaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.