muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/853, Karar No: 2021/8981, Tarih: 16.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/853 E.  ,  2021/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ...İlçesi, ... Mahallesi 13146 ada 1 parsel ve 8524 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2020/160 E. - 2020/757 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydında bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/762, Karar No: 2015/11015, Tarih: 25.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/762 E.  ,  2015/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/205344

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.05.2012

NUMARASI : 2010/882 Esas, 2012/916 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluş ve kabule göre, suç tarihinde, sanığın akrabalık ilişkisi bulunan mağdure ile evinde oturduğu sırada evden ayrılmak için ayağa kalkmasının ardından kendisini yolcu etmek için ayağa kalkan mağdurenin omuzlarından bastırıp koltuğa oturmasını sağladıktan sonra üzerine eğilerek öpmeye çalışması eyleminin, basit cinsel saldırı suçunun tamamlanmış halini oluşturduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önce yürürlükte bulunan 102/1. maddesinden mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanunun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi gözönünde bulundurulmak suretiyle uygulanan TCK'nın 6545 sayılı Kanunla değişik halinden önceki 102/1. maddesinde “Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlal eden kişi, mağdurun şikayeti üzerine iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır,”

Anılan maddenin gerekçesinde “Suçun temel şekline ilişkin maddi unsuru, kişinin vücudu üzerinde gerçekleştirilen, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik ve fakat cinsel ilişkiye varmayan cinsel davranışlar oluşturmaktadır. Suçun oluşması için gerçekleştirilen hareketlerin objektif olarak şehevi nitelikte bulunmaları yeterlidir; failin şehevi arzularının fiilen tatmin edilmiş olması gerekmez” ifadeleri yer almaktadır.

Dosya kapsamına göre; sanık A...'ın, misafir olarak bulunduğu evden ayrılacağı sırada, kendisini yolcu etmek amacıyla ayağa kalkan mağdurenin omuzlarından bastırarak koltuğa oturtmak suretiyle mağdurenin vücut dokunulmazlığını ihlal etmiş ise de, dosya kapsamına göre bu eylemin cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olmadığı anlaşıldığından basit cinsel saldırı suçunu oluşturmadığı, ancak sanığın bundan sonra mağdurenin üzerine eğilerek öpmeye çalıştığı sırada henüz vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden mağdurenin bağırarak karşı koyması nedeniyle tamamlayamadığı eylemini ise cinsel arzuları tatmin amacına yönelik gerçekleştirdiğinden, basit cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde anılan suçun tamamlanmış halinden hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8700, Karar No: 2022/11671, Tarih: 03.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8700 E.  ,  2022/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemlerine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalılardan ... ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının davalılardan ... vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının ... Şirketi bünyesinde hizmet veren at çiftliğinin restoran bölümünde şef garson olarak 2013 yılı Temmuz ayının ilk günlerinde işe başladığını, at çiftliğinin ... bölgesinde iş yaparken 2013 yılı Eylül ayında ... Kundu bölgesindeki yeni yerine taşındığını, yine restoran şefliği görevine devam ettiğini, çalıştığı işyerinin 2013 Eylül ayında devredilerek ... ... Şirketi tarafından işletilmeye başlandığını, sigortasının 2013 Eylül ayında bu şirket tarafından da yapılmadığını, 31/01/2014 tarihinde girişinin yapıldığını, 02/07/2014 tarihinde hakları verilmeden işten çıkarıldığını, çıkış tarihinin resmiyette 02/07/2014 tarihi olarak gösterilmesine karşın fiili olarak 2014 Temmuz ayının son haftası işten çıkarıldığını, dolayısıyla 2013/Temmuz-2013/Eylül ayları arasında ... ..., işletmenin devir tarihinden itibaren 2013/Eylül-2013/Aralık aylarında ... ... Kulübünde çalıştığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirketler davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “Tanık anlatımları doğrultusunda davacının, talep gibi 01.07.2013-31.12.2013 döneminde davalı ... .... Şti. işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının kabulü gerekir. Dava dilekçesinde (2013/Temmuz- 2013/Eylül ayları arasında ... ..., işletmenin devir tarihinden itibaren de 2013/ Eylül-2013/Aralık aylarında ... ... Kulübünde çalışıldığı) yönündeki beyanın ise her iki Şirketin ortaklarının benzer kişilerden oluştuğunun Ticaret Sicili kayıtları ile anlaşılmış olması karşısında, bu durum maddi yanılgı olarak değerlendirilmiştir.Talep edilen dönem yönünden, yukarıda belirtilen olgular ile Yargıtay içtihatlarında yer verilen araştırma yöntemi izlendiğinde, davacının Kuruma bildirilen kazancı aşar nitelikte prime esas kazanca konu ücret elde ettiği dosya kapsamına sunulan bilgi ve belgelerle saptanamadığı” gerekçesiyle

Davanın kısmen kabulü ile

1-) Davacının 01/07/2013 - 31/12/2013 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde hizmet akdine tabi olarak aralıksız çalıştığının tespitine,

Davanın kısmen kabulü ile

1-) Davacının 01/07/2013 - 31/12/2013 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde hizmet akdine tabi olarak aralıksız çalıştığının tespitine,

2-) Davacının davaya konu dönem yönünden Kuruma bildirilen kazancı aşar şekilde prime esas kazanca konu ücret elde ettiğine ilişkin talebi kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “Ticaret sicil kayıtları, bordro tanıkları beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkeme kararı yerinde görüldüğü” gerekçesiyle davalı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ... vekili davacının diğer davalı şirket ... .... San ve Tic. Ltd. Şti.’nde çalıştığını, husumetin tevcihi açısından incelenmesi gereken hususların kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen nazara alınrak kararlar arasındaki mübayenetin giderilmesi ve açıklığa kavuşturulması gerektiğini, dosyaya ... Kurumu tarafından gönderilen işyerinin adı ve adresi açıkça belirtildiğini, bu bakımdan davacının iddialarının temelsiz olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Feri müdahil Kurum vekili, dinlenen tanık anlatımlarından da davacının işe giriş ve işten çıkış tarihleri konusunda net bir kanıya varmanın mümkün olmadığını, aralıksız ve kesintisiz çalışma olgusunun ispatlanamadığını, davanın sadece tanık beyanlarına dayalı olarak değil, aynı zamanda yazılı belgelerle de ispatlanması gerektiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Kanunun 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu davada; davalılardan ...’nin 30.05.2014 tarihinde tescil edilmiş olması karşısında, davacının hangi işveren yanında hangi tarihler arasında çalıştığı her türlü şüpheden uzak biçimde belirtilmeksizin, her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5636, Karar No: 2020/10368, Tarih: 25.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/5636 E.  ,  2020/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için suçun mutlaka haksız fiili gerçekleştiren kişiye karşı işlenmesi gerektiği ancak dosya içeriğine göre mağdurlardan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan bir eylem bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25392, Karar No: 2025/8241, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25392 E.  ,  2025/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/865 E., 2022/985 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/206 E., 2020/57 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11309, Karar No: 2012/10490, Tarih: 01.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11309 E.  ,  2012/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.04.2011 gün ve 2009/172 esas 2011/223 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 05.12.2011 gün ve 10067-12204 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4471, Karar No: 2022/8862, Tarih: 03.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4471 E.  ,  2022/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, kısa kararda; ''1-Araç yönünden 2000 TL konut yönünden 2000 TL hisse senedi yönünden 2000 TL nakit para yönünden 3.533,12 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,/2-Mal rejiminin sona erdiği tarihten itibaren 10 yıllık zaman aşımı dolduğundan ıslah edilen miktar yönünden davanın reddine''; hüküm fıkrasında ise "Davanın KISMEN KABUL, KISMEN REDDİNE;/ 1-Araç yönünden 2.000 TL, konut yönünden 2.000 TL, hisse senedi yönünden 2000 TL,maaş, ikramiye, prim gibi tüm sosyal haklarını gösterir belgenin istenmesine, nakit para yönünden 3.533.12 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,/2-Mal rejiminin sona erdiği tarihten itibaren 10 yıllık zaman aşımı dolduğundan ıslah edilen 21.958,13 TL yönünden davanın reddine'' şeklinde karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 ... ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nun 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, HMK. 294, 297 ve 298. maddelerine uygun şekilde, yukarıda açıklanan uyumsuzluk ve çelişkiyi giderecek şekilde, davanın esası hakkında yeniden bir karar vermekten ibarettir. Hükmün açıklanan bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

2-Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

Somut olayda, mahkemece tasfiye konusu her bir mal yönünden ne kadar katkı payı alacağı ve ne kadar katılma alacağı kabul edildiği anlaşılamamaktadır. O halde, mahkemece, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek tasfiye konusu her bir mal yönünden kabul edilen katkı payı alacağı ve katılma alacağı miktarı açıkça yazılarak denetime elverişli şekilde karar verilmesi gerekirken açık ve anlaşılır olmayacak şekilde hüküm kurulması da usul ve kanuna aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, mahkemece tasfiye konusu her bir mal yönünden ne kadar katkı payı alacağı ve ne kadar katılma alacağı kabul edildiği anlaşılamamaktadır. O halde, mahkemece, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek tasfiye konusu her bir mal yönünden kabul edilen katkı payı alacağı ve katılma alacağı miktarı açıkça yazılarak denetime elverişli şekilde karar verilmesi gerekirken açık ve anlaşılır olmayacak şekilde hüküm kurulması da usul ve kanuna aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığını, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 03.11.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21191, Karar No: 2018/1006, Tarih: 19.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/21191 E.  ,  2018/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 50.151,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.