muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3858, Karar No: 2012/470, Tarih: 02.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3858 E.  ,  2012/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.02.2011 gün ve 199/39 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği yaklaşık 7.000 m2 yüzölçüme sahip taşınmazı imar-ihya ederek 25 yılı aşkın zamandır zilyet ve tasarrufunda bulundurduğunu açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... temsilcisi 04.03.2008 tarihli yargılama oturumunda, davalı ... vekili 10.02.2011 tarihli yargılama oturumunda davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.08.2008 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 5.620,30 m2' lik yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.08.2008 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 5.620,30 m2' lik yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içinde bulunan orijinal pafta örneğinden dava konusu taşınmazın 1959 yılında yapılan tapulama çalışmalarında Kızılırmak yatağı olarak tespit harici bırakıldığı saptanmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmazın davacının babası ve davacı tarafından emek ve para sarfedilerek tarım arazisi haline getirildiğini ve uzun yıllardan beri çeltik ekildiğini bildirmiş, uzman bilirkişi Jeoloji Mühendisi ise, taşınmaz ile Kızılırmak aktif yatağı arasında 1 metrelik kot farkı bulunduğunu, bu kot farkının taşınmazın bazı kısımlarında 0,5 metreye düştüğünü, Obruk barajının yapılması ve 2004 yılından 2008 yılına kadar kurak geçen mevsimler nedeniyle suların azaldığını, ırmak yatağının daraldığını, ancak Kızılırmak'ın debisinin artacağı dönemlerde, dava konusu taşınmaz ve civardaki alüvyal ovanın kıyı sınırlarının ani sel baskınlarından zarar görebileceğini açıklamıştır. Uzman Jeolog bilirkişinin bu saptamaları karşısında, taşınmazın Kızılırmak ile arasında kot farkının oldukça düşük olduğu ve her an için Kızılırmak'ın taşkın alanı içinde kalan, TMK 715.maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan ve aynı kanunun 999. maddesi gereğince özel milkiyete konu yapılması ve tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Taşınmazın belirlenen niteliği itibariyle özel mülkiyete konu yapılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ile örtüşmeyen bir gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK' nun Geçici 3.maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15788, Karar No: 2025/5990, Tarih: 08.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15788 E.  ,  2025/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/195 E., 2024/2221 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/500 Esas, 2022/471 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2022/3738 Esas, 2023/1402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün, "Hükme esas alınan delillerin duruşmada okunmamış olması nedeniyle hukuka aykırı delil hâline geldikleri ve katılandan yeniden sorularak polis merkezinde kendisine gösterilen kesilmiş sarı renkli asma kilidin kendi motosikletini kilitlediği asma kilit olup olmadığı sorulduktan sonra, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik tahkikat ile hüküm kurulmuş olması," nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2022/3738 Esas, 2023/1402 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/209 Esas, 2023/589 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün kurulması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2 maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14596, Karar No: 2017/25165, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14596 E.  ,  2017/25165 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13822, Karar No: 2018/10544, Tarih: 12.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13822 E.  ,  2018/10544 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-...2-...Güzellik Salonu Teks. İnş. Elektrik İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. adlarına Av. ... ve Fer'i Müdahil ... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi'nden verilen 23/06/2016 günlü ve 2014/562-2016/347 sayılı hükmün, tüm taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden, temyiz yoluna başvuran davalılar... ve .... Güzellik Salonu Teks. İnş. Elektrik İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz yoluna başvuran her bir davalı için ayrı ayrı temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalılar... ve .... Güzellik Salonu Teks. İnş. Elektrik İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan ret kararının hükmü temyiz eden davalılar... ve.... Güzellik Salonu Teks. İnş. Elektrik İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde ise doğrudan geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2924, Karar No: 2019/7895, Tarih: 06.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2924 E.  ,  2019/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Gerekçeli karar başlığında; suç tarihi olarak, düzeltme ve cevap yayımlanmasına dair kesinleşen mahkeme kararının tebliğini takip eden üçüncü günün sonu olan 26.05.2014 yazılması gerekirken, son gün olan 25.05.2014 yazılması,

2-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2018 tarihli, 2014/70 E., 2014/70 K. sayılı kararında;

"...5187 sayılı Kanunun "Tebligat” başlıklı 29. maddesindeki “Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır” şeklindeki düzenleme uyarınca düzeltme ve cevap yazısına ilişkin tebligatın, ilgili gazetenin künyesinde belirtilen adreste tebliğ edilmek üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Sorumlu müdüre yüklenen yükümlülük ve cezai sorumluluk gereği düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre tebliğ edilmesi gerektiği açıktır. Bununla birlikte, 5187 sayılı Kanunda tebligatın bizzat sorumlu müdüre yapılması gerektiğine, kendisine ulaşılamadığı takdirde başka bir kişiye tebligat yapılamayacağına dair bir hüküm bulunmamakta olup öğretide de tebliğ evrakının sorumlu müdür adına olacak şekilde hazırlanması yeterli görülmektedir. (Kayıhan İçel, s. 221) Dolayısıyla tebligatın sorumlu müdüre yapılması kural olmakla birlikte, muhataba ulaşılamadığı hallerde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda belirtilen kişilere de tebligat yapılabileceği kabul edilmelidir.

Öte yandan, tebligatın tüzel kişi yerine gerçek kişi olan sorumlu müdür muhatap alınarak düzenleneceği, sorumlu müdürün görevinin niteliği gereği “belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra eden kişi” konumunda bulunduğu ve aynı Kanunun 29. maddesinde belirtilen adresin aynı zamanda sorumlu müdürün iş yeri adresi olduğu da dikkate alındığında, sorumlu müdüre 7201 sayılı Kanunun 17 ve 20. maddelerine uygun olarak tebligat yapılması gerektiği sonucuna varılmalıdır.

Öte yandan, tebligatın tüzel kişi yerine gerçek kişi olan sorumlu müdür muhatap alınarak düzenleneceği, sorumlu müdürün görevinin niteliği gereği “belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra eden kişi” konumunda bulunduğu ve aynı Kanunun 29. maddesinde belirtilen adresin aynı zamanda sorumlu müdürün iş yeri adresi olduğu da dikkate alındığında, sorumlu müdüre 7201 sayılı Kanunun 17 ve 20. maddelerine uygun olarak tebligat yapılması gerektiği sonucuna varılmalıdır.

7201 sayılı Kanun ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin anılan hükümleri dikkate alındığında, muhatabın iş yerinde meslek ya da sanat icra eden bir kişi olması durumunda da, diğer tebligat usullerinde olduğu gibi, tebligatın öncelikle bizzat muhataba yapılmaya çalışılması gerekmektedir. Muhatap aranmadan tebligatın doğrudan doğruya memur veya müstahdeme yapılması usule aykırı olacaktır. Muhatabın tebliğ saatlerinde iş yerinde geçici olarak bulunmaması nedeniyle kendisine ulaşılamadığı durumlarda ise; muhatabın aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine tebligat yapılmalıdır.

Muhatap yerine daimi memur ya da müstahdemlerinden birine tebligat yapılması durumunda ise; 7201 sayılı Kanunun 20 ve Yönetmeliğin 29. maddelerindeki açık düzenlemeler karşısında, tebligatın muhatap yerine bu kişilere yapılmasının nedeni ve tebligat yapılan kimsenin kimliği tebliğ mazbatasında belirtilmelidir. (Ejder Yılmaz – Tacar Çağlar, Tebligat Hukuku, Değiştirilmiş Dördüncü Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2005, s. 471, 488, 490) Dolayısıyla muhatabın tebliğ saatinde iş yerinde geçici olarak bulunmadığına ve bu nedenle muhatap yerine sürekli çalışan memur ya da müstahdemine tebligat yapıldığına ilişkin tebligat mazbatasında açıklamada bulunulmaması durumunda da tebligatın usulüne aykırı olduğu kabul edilmelidir..."

Şeklinde sorumlu müdüre yapılacak tebligat sürecinin taşıması gereken temel esasları belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu somut olayda; kesinleşen mahkeme kararının sorumlu müdür muhatap alınarak tebliğe çıkartıldığı ve 22.05.2014 günü aynı adreste muhatabın daimi çalışanına tebliğ edildiği, ancak sorumlu müdüre bizzat yapılamadığı hususunda bir açıklamanın yer almadığı anlaşılmakla, sanıkların kendilerine usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen mahkeme kararınından sorumlu tutulamayacağı değerlendirilmekle beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

Sanıklar müdafiinin duruşmalarda; suça konu edilen ve istinaf ve temyiz incelemesiden geçmeksizin kesinleşen düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın bozulması için kanun yararına bozma yoluna gidildiğini savunması karşısında; bu hususta mahkemece hiçbir araştırma yapılmaksızın ve suçun sübutuna etki edecek mahiyetteki bu durum bekletici mesele yapılmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

Sanıklar müdafiinin duruşmalarda; suça konu edilen ve istinaf ve temyiz incelemesiden geçmeksizin kesinleşen düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın bozulması için kanun yararına bozma yoluna gidildiğini savunması karşısında; bu hususta mahkemece hiçbir araştırma yapılmaksızın ve suçun sübutuna etki edecek mahiyetteki bu durum bekletici mesele yapılmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1921, Karar No: 2010/9158, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1921 E.  ,  2010/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olup davalı kurum ile imzaladığı sözleşme gereğince Emekli Sandığı, Bağkur ve SSK’lı hastalara hizmet verdiğini, SSK ... İşleri İl Müdürlüğü’nün 1.11.2007 tarihli yazısıyla, Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 02.04.2007 tarih ve 38 sayılı inceleme raporu doğrultusunda 10 adet sahte kupür tespit edildiğinden, sahte olduğu tespit olunan kupür bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşmenin 3 yıl süre ile fesih edildiğinin bildirildiğini, sahte kupürle hiçbir ilgisinin bulunmadığını, sahte kupür olduğu iddia olunan ilaçların ecza depolarından faturalı olarak alındıklarını, sorumluların Ecza depoları olduğunu, aldığı ilaçları reçeteleri karşılığında hastalarına verdiğini ve verilen ilaçların reçetesi ile birlikte SSK’ya götürülerek parasının tahsil edildiğini ileri sürerek sözleşmenin davalı kurumca haksız olarak feshedildiğinin tespiti ile muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum müfettişlerince davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesinin evraklarının incelenmesi sırasında 13 adet “... MR 500 Mg 14Tb”, 2 adet “Zyprexa 10 mg 28 Tb” olmak üzere 15 adet sahte kupür tespit edildiğini, Genel Müdürlüklerinin 28.09.2007 tarih 43893 sayılı yazıları gereği, ... Eczanesi hakkında bir fatura döneminde 10 adetten fazla olmak üzere toplam 15 adet sahte kupür tespit edildiğinden, 3 yıl süre ile fesih işlemi uygulanması ve kupür bedelinin 10 katı tutarında para cezası uygulanmasına karar verildiğini, yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu

2010/1921-9158

savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/1921-9158

savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı kurum tarafından, davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu eczanede yapılan araştırma ve inceleme neticesinde; 13 adet “Klacid MR 500 Mg 14Tb”, 2 adet “Zyprexa 10 mg 28 Tb” olmak üzere 15 adet sahte kupür tespit edildiği, 1.11.2007 tarihli yazı ile davacı ile imzalanan sözleşmenin 3 yıl süre ile feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Mahkemece, bilirkişi heyetinden hükme dayanak yapılan 14.10.2009 havale tarihli rapor alınmış, bilirkişilerin 1 adet “Singuilar 5 mg”, 7 adet “...”, 2 adet “... 10 mg” isimli ilaçları inceleme ve tetkik konusu yaptıkları, oysa davalı kurum müfettişlerinin raporunda ve feshe konu olan ilaçların bilirkişilerce inceleme konusu yapılan ilaçlardan tamamen farklı oldukları anlaşılmaktadır. Öyle olunca, feshe ve davaya konu ilaçlar üzerinde yeniden inceleme ile konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve eksik bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.