muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9399, Karar No: 2022/5473, Tarih: 25.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9399 E.  ,  2022/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Olay tutanağında, sanığın içinde bulunduğu araçta yapılan aramaya esas alındığı belirtilen ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/240 D.İş sayılı önleme araması kararının aslı ya da onaylı örneği dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 26.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

4-6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34851, Karar No: 2013/28849, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34851 E.  ,  2013/28849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4575, Karar No: 2024/5686, Tarih: 07.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4575 E.  ,  2024/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1935 E., 2021/1518 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/372 E., 2020/549 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; Antalya ili Alanya ilçesi Ispatlı Mahallesi, Karataş Mevkii 129 ada 111 parsel sayılı ... ve müşterekleri ile 112 parsel sayılı ...'a ait tapulu taşınmazlar arasında kalan 2.930 m2 yüzölçümlü, içerisinde 25 yaşlarında 30 kadar zeytin ağacı bulunan taşınmazın kadimden beri ataları tarafından kullanmakta iken en son kendisine intikal ettiğini, 26 yıldır da kendi zilyetliğinde bulunduğunu, sınırlarının tapulu araziler ile çevrili olduğunu, her nasılsa kadastro tespiti sırasında burasının tespit dışı bırakıldığını, tapulama harici kaldığını, taşınmaz içerisinde, çalılık, kayalık, taşlık veya orman ağacının bulunmadığını, taşınmazın hukuki ve fiili olarak herhangi bir kurum ile ilgisinin bulunmadığını belirterek, dava konusu yerin adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile kadastro fen bilirkişisinin 09.05.2019 havale tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 2323,18 m2 miktarlı taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karar, davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, taşınmazın kesinleşen orman tahdidine göre orman sınırları dışında kaldığı, imar planı kapsamı dışında bulunduğu, incelenen hava fotoğraflarına, tanık beyanlarına, teknik bilirkişi raporlarına ve kadastro paftası ile doğrulanan duruma göre öncesi fundalık-çalılık olan çekişmeli taşınmaz üzerinde tescil harici bırakılma tarihinden dava tarihine kadar imar ihya ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine gerçekleştiği, tescil davalarının kendine has özelliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakıldığı ve vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçeleriyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın evveliyatının orman olduğunu, zilyetlikle kazanma koşullarının yeterince araştırılmadığını, tespit dışı bırakılan yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olduğunu, bu taşınmazların zilyetliğinin zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemizde bulunduğu sırada Antalya Kadastro Müdürlüğü tarafından İlk Derece (Alanya 2. Asliye Hukuk) Mahkemesine gönderilen yazıda, Antalya ili Alanya ilçesi İsbatlı Mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu ve bu kanuna eklenen Geçici 8 inci maddesi ile 2018/13 (7192 sayılı) Güncelleme Genelgesi kapsamında yapılan kadastro çalışma sonuçlarının 15 günlük bilgilendirme askı ilanına çıkartılacağı, İsbatlı Mahallesi 129 ada 24 nolu parselin bulunduğu yerin Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/372 Esas sayılı dosyasında derdest davalı olduğu tespit edildiğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5 inci maddesine göre mülkiyet tespiti yapılmadan tanzim edilen 129 ada 24 parsele ait kadastro tutanak aslı ve eklerinin Alanya Kadastro Mahkemesine gönderildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesi ile fen bilirkişisi rapor ve krokisi de eklenmek suretiyle Kadastro Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, tescili istenen dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin sorulup belirlenmesi ve bundan sonra kadastro tutanağı düzenlenen kısım yönünden görev hususunun değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6335, Karar No: 2021/3838, Tarih: 20.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6335 E.  ,  2021/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.02.2020 tarih ve 2019/458- 2020/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Alanya'da 1967 yılından beri turizm sektöründe faaliyette bulunduğunu, 46 yılı aşkın zamandır "Panorama Hotel" markası ile hizmet sunduğunu, davacıya ait ''Panorama Hotel'' markasının tescilli olduğunu, davalının kötüniyetli olarak ''Thepanoramahill'' markasını 2011 yılında tescil ettirdiğini, markaların birebir aynı hizmetler bakımından tescilli ve ayırt edilemeyecek kadar benzer nitelikte olduğunu, iltibas oluştuğunu, davalı eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğini iddia ederek davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, markaların benzer olmadığını, davacı iddialarının dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine göre, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescilli marka sahibinin itirazı halinde sonraki tarihli başvurunun reddedileceği, bu hususun aynı KHK' nın 42/1-b uyarınca marka hükümsüzlük nedeni olduğu, somut olayda davacı markasının ''Panorama Hotel Alanya Türkiye + Şekil'' ibaresinden oluşmasına karşın davalı markasının ''Thepanoramahill'' kelimesinden oluştuğu, davacı markasının esaslı unsurunun ''Panorama'' ibaresinden oluştuğu gibi dava konusu marka başvurusunun da ''Panorama'' kelimesinden türetme marka vasfında olması nedeniyle markaların kapsadığı 43. sınıf hizmetler bakımından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b anlamında benzer olup karışıklığa yol açacağı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı adına tescilli bulunan 2011/109700 marka nolu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/761, Karar No: 2020/2003, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/761 E.  ,  2020/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15625, Karar No: 2019/2049, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15625 E.  ,  2019/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9795, Karar No: 2017/201, Tarih: 06.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9795 E.  ,  2017/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanık hakkında basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, hak yoksunlukları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kollukta mağduru tanıdığı ve mahkemedeki savunmasında da mağdur ile abi kardeş gibi görüşürüz şeklindeki beyanına göre taraflar arasında önceye dayalı bir husumetin bulunmaması; mağdurun ise kovuşturma aşamasında önce şikayetçi olup katılma talebinde bulunup, sonradan araya hatırlı kişilerin girmesi nedeniyle şikayetini geri almasına rağmen, tüm aşamalarda ısrarlı bir şekilde sanığın kendisinden para isteyip yüzüne cam ile vurduğunu beyan etmesi ve bu durumun adli raporla tespit edilmesi karşısında, sanığa iftira atması için sebep bulunmayan ve beyanı en baştan beri tutarlı olan mağdurun beyanına itibar edilerek; sanığın eyleminin gece vakti, silahtan sayılan cam ile iş yerinde yağmaya teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

1-Sanığın, mağdurun yüzüne cam kırığı ile vurması neticesinde olaydan hemen sonra alınan 03.05.2007 tarihli adli raporda göz-kulak arasında kesi oluştuğu tespit edilmesine rağmen; olayda kullanılan aletin niteliğine göre bu kesinin yüzde sabit ize neden olup olmadığı kesin rapor ile saptanarak, olayda TCK'nın 87/1-c maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2- Suç tarihinin 02.05.2007 olmasına karşın karar başlığında 03.05.2007 olarak gösterilmesi,

3- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından, bu hususun yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.