muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1543, Karar No: 2013/2313, Tarih: 10.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1543 E.  ,  2013/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müflis borçlu ... Fabrikası A.Ş.ile ilgili ... İcra İflas Müdürlüğü'nün 2008/15 Esas sayılı dosyasından 10.11.2011 tarihinde düzenlenen önceki sıra cetvelinde sadece 509.027,43 TL alacağın rüçhanlı alacak olarak yer aldığını, 258.869,25 TL'nin sıra cetvelinde gösterilmemesi nedeniyle açtıkları davada ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin ... Esas, 2011/1071 Karar sayılı ilamı ile şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verildiğini, yine ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasıyla kayıt kabul davası açarak 258.869,25 TL alacağın sıra cetveline kaydının talep edildiğini, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin iptal kararı üzerine 16.03.2012 tarihinde ek sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinin ek sıra cetveli olmayıp sıra cetveli niteliğinde olması ve toplam 767.896,68 TL alacağın rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline kaydına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden verilen kararda, şikayetçi vekilinin 24.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile taleplerinden vazgeçtiklerini belirttiği gerekçesiyle, feragat sebebiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetveline ilişkindir.

Şikayetçi hazine vekili tarafından dosyaya sunulan 24.07.2012 havale tarihli dilekçede, şikayet konusu sıra cetvelindeki kamu alacağının tahsil edildiği belirtilerek sıra cetvelinden ... Gümrük Müdürlüğü'nün çıkarılmasının talep edildiği belirtilerek konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi talep edilmiştir. Bu dilekçe ekinde bulunan Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 17.07.2012 tarih ve 19571 sayılı yazısı ile konusu kalmayan dava hakkında davaların takibinden vazgeçilmesine ilişkin teklifin uygun görüldüğü belirtilmiştir. Hazine Avukatının olur almadan davadan vazgeçme yetkisi bulunmadığı gibi atıf yapılan Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 17.07.2012 tarih ve 19571 sayılı yazısında da davanın takibinden vazgeçilmesinin uygun bulunduğunun belirtilmesine ve açık bir davadan feragat beyanı bulunmamasına göre mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15324, Karar No: 2012/17021, Tarih: 10.10.2012

Gerçekten, bir mamelekin ve işletmenin devralınmasını düzenleyen Borçlar Kanunu’nun 179. maddesine göre devir alan şirket, devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanunu’nun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün yasa hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. Bu nedenle söz konusu müteselsil borç yasa hükmünden (Borçlar Kanunu md. 179’dan) doğduğundan, teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Burada belirtilen sorumluluğun zamanı “devir anıdır.” Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun naklinin kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu’nun 173. ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi bu kurala bir istisna getirmiş, alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl (muaccel borçlar için) devrin, alacaklılara ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar. İlan veya ihbar birlikte aranan koşullar olmayıp, herhangi birinin yerine getirilmesi ile bu koşul gerçekleşmiş olacaktır. İhbar için yasada bir şekil öngörülmemiştir. Burada ihbarın amacı, malvarlığı ya da işletmenin devrinin ilgililere bildirilmesidir. Kural olarak, ihbar veya ilandan itibaren iki yıl boyunca işletmeyi ya da malvarlığını devreden devralanla birlikte müteselsil borçlu olacaktır. İhbar, alacaklıya ulaşmak şartıyla hüküm ifade edecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.11.2001 gün ve E:2001/21-1030, K:2001/1077; Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 20.12.2005 gün ve E:2005/13301, K:2005/13520 sayılı kararları).

Somut olayda, davacının... işletmeleri Genel Müdürlüğü’ne bağlı ... İşletmesi’nde 16.11.1981-13.2.1996 tarihleri arasında çalıştığı, 25.5.2010 tarihli sağlık kurulu raporuna göre meslek hastalığı nedeniyle % 19,3 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı, ... İşletmesinin 01.07.2000 tarihinde aktif ve pasifleri ile birlikte ... Genel Müdürlüğü’ne devredildiği, dosya kapsamına göre söz konusu devrin ilan edilmediği ve alacaklıya ihbar edilmediği, hal böyle olunca ortada Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi hükmüne göre müteselsil bir borcun bulunduğu anlaşılmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.10.2007 gün ve E:2007/21-664, K:2007/745 sayılı kararı da aynı yöndedir).

Yapılacak iş, devrin ilan edilip edilmediğini sormak, devrin ilan edildiği anlaşılır ise devir tarihine göre davalının sorumluluğunu belirlemek, ilan edilmediği belirlenir ise devreden... işletmeleri Genel Müdürlüğü, devralan ... Genel Müdürlüğü ile birlikte devrin ilanından itibaren iki yıl sürede müteselsilen sorumlu ise de devrin ilanının yapılmaması nedeniyle davalı ... Genel Müdürlüğü'nün sorumluluğunun devam ettiği ve davacının müteselsil borçlulardan biri veya diğeri aleyhine dava açmakta serbest olduğunun kabulü ile davanın esası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine

10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7590, Karar No: 2010/4958, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7590 E.  ,  2010/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili ile üye işyeri sözleşmesi imzaladığını, davalının işyerinde yapılan alışveriş sonucunda kullanılan kredi kartından kesilen 2.319.26 USD’nin müvekkilince davalıya ödendiğini, ancak davalının müşterisinin satış işlerini iptal ettiğini, davalının bu bedeli müvekkiline geri ödemekle yükümlü olduğunu, ancak ödemediğini, bu nedenle başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını, dava dışı yabancı uyruklu kişilerin satış işleminden vazgeçmesi nedeniyle ihtilafın doğduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalının gereken dikkat ve özeni göstermediği, bu nedenle ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16230, Karar No: 2017/24975, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16230 E.  ,  2017/24975 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8038, Karar No: 2015/8184, Tarih: 08.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8038 E.  ,  2015/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2009/1367-2014/144

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi ve 22.500 TL kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece kiralanan tahliye edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, alacak isteminin kısmen kabulü ile 17.500 TL kira alacağının yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 04.09.2007 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan dükkan yıllık 30.000 TL bedelle kiraya verilmiş olup kira bedelinin peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 2009-2010 döneminde 7500 TL kira ödemesi yaptığını, geriye kalan kısmının ödenmediğini belirterek 22.500 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili ise yıllık kira bedelinin 15.000 TL olduğunu ve kira bedelinin ödendiğini savunmuştur. Davalı vekili tarafından sunulan ödeme belgeleri incelendiğinde 09.10.2009 tarihinde “04.09.2009-04.03.2010 dönemi için 6 aylık kira ödemesi” açıklamasıyla 7500 TL ödeme yapıldığı, ayrıca 24.03.2010 tarihinde “04.09.2009-04.03.2010 dönemi için 6 aylık kira ödemesi” açıklamasıyla 7500 TL ödeme daha yapıldığı bu dekontun alt kısmında banka şubesinin, sehven yanlış yazılan tarihin 04.03.2010 ila 04.09.2010 tarihleri kira ödemesi şeklinde beyan ile kaydedildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Türk Borçlar Kanunun 101. Maddesine göre birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır. TBK nunun 102. Maddesinde ise taraflar arasında birden fazla borç bulunması halinde kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödemenin muaccel borç için yapılmış sayılacağı, birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip

edilen borç için yapılmış olduğunun kabul edileceği düzenlenmiştir. Davalı tarafından yapılan ve yukarıda belirtilen ödemeler açıkça davaya konu dönem belirtilmek suretiyle yapılmış olup yapılan bu ödemeler geçerlidir. Bu durumda mahkemece davalının yıllık 30.000 TL olan kira bedelinin toplam 15.000 TL tutarlı kısmını ödediği gözetilerek buna göre karar verilmesi gerekirken daha fazla alacağa hükmedilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3575, Karar No: 2010/7909, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3575 E.  ,  2010/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 27.9.2006-27.4.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sigorta müfettişliğince tespit edildiği gibi işyerinde herhangi bir belge bulunmadığı görülmekle resmi kurum olan işyerlerinde çalışmaların tespitinde müdür şef ve görevli kişilerin dinlenilmesi yetirli görülmekle Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/53, Karar No: 2007/2966, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/53 E.  ,  2007/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12.20. YTL onama harcınan mahsubuna bakiye,0,90 YTL temyiz edenden alınmasına, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7676, Karar No: 2013/2810, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7676 E.  ,  2013/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında, .... Köyü 102 ada 1032 parsel sayılı 4217,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, Hazinenin davası kabul edilerek taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşıt kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. maddenin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmıştır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek eğimli olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Diğer taraftan, yönetmeliğin 23. maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için salt eğiminin yüksek olması yeterli görülmemiştir. Yüksek eğimli olmasının yanında, ayrıca; üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi ve orman kadastro yönetmeliğinin (23p) maddesine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle

orman sayılabilmesi için; o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda, bu şekilde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle;