muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14594, Karar No: 2023/2431, Tarih: 25.04.2023

Milli Eğitim Müdürlüğüne haber verildiği, soruşturma başlatıp 10.06.2009 tarihinde İlk Öğretim Müfettişleri Başkanlığınca savcılığa suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Hakkında Katılan ...’ya Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık Hakkında Mağdureler ... ve ...'e Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdurelerin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağduler ... ile ...'in birbirlerini doğruladıkları gibi, diğer mağdurler ... ve...'nın da sanığın diğer mağdureler ... ile ...'e cinsel istismarda bulunduğunu gördüklerini beyan etmeleri, tanık ...'in anlatımları, mağduler ile sanık arasında iftira atmayı gerektirecek bir husumet bulunmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği ve mağdurelerin ruh sağılığının bozulduğu anlaşılmıştır.

Ancak;

Mağdurelerin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağduler ... ile ...'in birbirlerini doğruladıkları gibi, diğer mağdurler ... ve...'nın da sanığın diğer mağdureler ... ile ...'e cinsel istismarda bulunduğunu gördüklerini beyan etmeleri, tanık ...'in anlatımları, mağduler ile sanık arasında iftira atmayı gerektirecek bir husumet bulunmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği ve mağdurelerin ruh sağılığının bozulduğu anlaşılmıştır.

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60, 61 inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmuştur.

D. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...’ya Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararırına yönelik Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin , 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Hakkında Mağdureler ... ve ...'e Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararırına yönelik Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin , 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Hakkında Mağdureler ... ve ...'e Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14950, Karar No: 2009/23873, Tarih: 25.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14950 E.  ,  2009/23873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12/02/2009 tarih, 2008/21803 Esas, 2009/2578 Karar sayılı daire ilamının tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 20/03/2009 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 01/04/2009 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 25/11//2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22849, Karar No: 2014/20208, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/22849 E.  ,  2014/20208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/149295

Cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan hükümlü A.. Ö..'nın, 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli ve 2001/25 esas, 2010/18 sayılı kararının infazı esnasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Uşak ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 17/02 2014 tarihli ve 2014/187 kararına vaki itirazın reddine dair Uşak İnfaz Hakimliğinin 25/02/2014 tarihli ve 2014/124 esas, 2014/131 sayılı kararına vaki itirazın kabulü ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına dair Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2014 tarihli ve 2014/146 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.10.2012 gün ve 47449 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2012 gün ve KYB. 2012-258069 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 2. fıkrasında yer alan “Hükümlülerin açık cezaevlerine ayrılmalarına ilişkin esas ve usûller yönetmelikte gösterilir”, aynı maddenin 4 fıkrasında yer alan “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur” şeklindeki düzenlemeler ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinde yeralan “ Kapalı kurumda hükümlü olup; a) İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler, b) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, bu durumları devam ettiği sürece açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenlemeler ve

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kapsamının yorum suretiyle genişletilemeyeceği nazara alındığında itirazın reddi yerine kabulü şeklinde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kapsamının yorum suretiyle genişletilemeyeceği nazara alındığında itirazın reddi yerine kabulü şeklinde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.03.2014 gün 2014/146 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 02.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10278, Karar No: 2010/14303, Tarih: 03.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/10278 E.  ,  2010/14303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde müdafiine tebliği üzerine müdafiinin, 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de, sanık müdafiine yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanığın yüzüne karşı 20/03/2007 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 19/04/2007 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7330, Karar No: 2012/14982, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7330 E.  ,  2012/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2010 tarih ve 2009/704-2010/1267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, bu kapsamda Kuşakkaya TV istasyonundan davalı ÇEDAŞ aracılığı ile hat katılım payı ve bakım işletme masrafı ödenmeksizin diğer davalı ... D RADYO KULÜBÜ ULUSLARARASI PROG.A.Ş. firmasına 22.11.2004-30.07.2008 tarihleri arasında müvekkilinin bilgisi dışında yasal prosedüre uyulmaksızın müstakil abonelik tesis edildiğini ileri sürerek, 4.324,00 TL'nın 22.11.2004 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ÇEDAŞ vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... D A.Ş. vekili, davanın yetkli mahkemede açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... D A.Ş. vekili, davanın yetkli mahkemede açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalı ÇEDAŞ'ın davacıya ait enerji nakil hattından kendisine şebeke tesis etmesi ve bu tesisten başka aboneleri yararlandırması nedeniyle Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davacıya hat katılım payını ödemekle yükümlü bulunduğu, protokoller ve ilgili yıllara ait eki ücret tarifelerine göre hat katılım payı ve bakım işletme masrafının 4.324,00 TL olduğu, davalı yayın kurulu ile ÇEDAŞ arasında sözleşme bulunması dolayısıyla yayın kuruluşunun davacı kuruma karşı sorumlu tutulamayacağı, ÇEDAŞ İl Müdürlüğü cevabi yazısı kapsamında temerrüd tarihinin 08.10.2008 olduğu gerekçesiyle davanın ÇEDAŞ yönünden kabulüne, davalı ... D A.Ş.yönünden reddine karar verilmiştir. ...Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkeme ilamı davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş. - DTV Haber Y. A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiş, ardından adı geçen davalı vekili 21/01/2011 tarihli dilekçeyle temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmiştir. Mahkemece 25/01/2011 tarihli 2009/704 Esas 2010/1267 Karar sayılı ek karar ile vaki temyizden vazgeçme nedeniyle davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesi yasal süresi geçtikten sonra verilirse veya kesin olan bir karara ilişkin olursa kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak bu hallerden hiçbirine uymayan davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.- DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz isteminden feragatinin değerlendirilmesi görevi Yargıtay’a ait olup somut olayda, mahkemenin kendisini görevli görerek davalı vekilinin temyiz istemini reddetmesi usul hükümleri gereği mümkün olmadığından temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılarak davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

2-Davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; adı geçen davalı vekili 21/01/2011 tarihli dilekçeyle temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat, HMK’nın 307 vd. maddeleri uyarınca taraflardan birinin talep sonucundan vazgeçmesi niteliğinde olup hüküm kesinleşinceye değin yapılabilir. Davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin HMK’nın 74. maddesi uyarınca temyizden feragate özel olarak yetkilendirilmiş olduğu anlaşılmakla 21/01/2011 tarihli feragat dilekçesi sonuç doğurucu niteliktedir. Bu itibarla, davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına, bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) ye işbu davada husumet düşmemesine göre, davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacı vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı ÇEDAŞ tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı ÇEDAŞ tarafından bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı ÇEDAŞ vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım

bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının başka bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra, ek bilirkişi raporu ile davacı kurumun yönetim kurulu tarafından oluşturulan tip protokol ve ilgili yıllara ait ücret tarifeleri üzerinden yapılan hesaplamada davacının talep edebileceği hat katılım payı ve işletme bakım masrafları tutarının 4.324,00 TL olduğu belirtilmiştir. Denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı ÇEDAŞ ile davacı yararına bozulması gerekmiştir.

5-Bozma sebep ve şekline göre, davalı ÇEDAŞ vekili ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle 25/01/2011 tarihli 2009/704 Esas 2010/1267 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... D (Radyo Kulübü Uluslar arası Prog. A.Ş.-DTV Haber Y. A.Ş.) vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacı vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine, (4) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davalı ÇEDAŞ ile davacı yararına BOZULMASINA, (5) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı ÇEDAŞ vekili ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan Radyo D. Radyo Kulübü Uluslararası Prog. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ve davalılardan ÇEDAŞ'a iadesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.