muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20693, Karar No: 2010/2231, Tarih: 10.02.2010

2. Hukuk Dairesi 2008/20693 E., 2010/2231 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/20693 E., 2010/2231 K.**

**- OTURMAYA ELVERİŞLİ EV

- TERK NEDENİYLE BOŞANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 164 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 186 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 188 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 195 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Terk sebebine dayalı boşanma davasının kabul edilebilmesi için öncelikli şart, davalı eşin haklı bir sebep olmadan en az dört aydan beri evlilik birliği dışında kalmasıdır. Tarafların birlikte seçtikleri (TMK m. 186) veya Türk Medeni Kanunu'nun 188. maddesi şartlarının oluşması sebebiyle eşlerden birinin seçtiği ya da hakim tarafından belirlenen (TMK m. 195) hallerine uygun, oturmaya elverişli, bağımsız bir evleri yoksa, birlik dışında bulunan eşin bu davranışı haklı sebebe dayanır.

Terk edilen eş (TMK m. 164) diğerini yukarıda açıklanan kurallara uygun olarak ortak konuta çağırmakla yükümlüdür. Çünkü ortak hayat bunu zorunlu kılar (TMK m. 185/3). Bu itibarla, kanunda gösterilen (TMK m. 164) sürelerin başında tarafların kanuni koşullara uygun ortak konutunun olmadığı anlaşıldığından ihtar geçersiz olmakla, davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır.

Sonu ç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16582, Karar No: 2015/10810, Tarih: 17.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/16582 E.  ,  2015/10810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 1999 yılı Eylül ayından 09.04.2010 süreyle 08.00-.18.45 saatleri arasında 45 dakika yemek ve toplam 30 dakika çay molası verilerek haftanın beş günü çalışıldığını, Cumartesi çalışıldığında mesai ücreti ödendiğini, haftada 45 saati aşan 57,5 saat çalışma yapıldığını bu sebeple fazla mesai ücretinin ödenmesi gerektiğini, resmi tatil günlerinde çalışıldığını, fazla mesaileri ödenmediği için itiraz eden müvekkiline "2-3 ay sonra ancak verebilirim, benim şartlarım bu, işine gelmiyorsa hesabını kesiyorum kapı orada" diyerek iş akdinin haksız olarak işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle ; davacının SGK kayıtlarında görülen 17.04.2004 tarihinde işe başladığını, bu sebeple fazla mesai yapılmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işyerinde milli bayramlarda çalışma olmadığını, Pazar günleri çalışamadığını, davacının asgari ücret aldığını, davalı firmada 40 üzerinde çalışan olduğundan kötü niyet tazminatının uygulanamayacağını, davacının 09.04.2010-13.04.2010 tarihlerinde mazeretsiz olarak iş e gelmediğini, bu hususta tutanaklar tutulduğunu, ... Noterliğinin 13.04.2010 tarih 5354 yevmiye no’lu ihtarnamesi ile mazeretinin bildirmesi aksi halde iş akdinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiği ancak davacının buna cevap vermediği, bu sebeple işten çıkartıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işe gelmediği gerekçesi ile davalı tarafından tutanak tutulduğu ancak .... Noterliğinin 13/04/2010 tarihli 5354 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 13/04/2010 tarihi itibari ile işten çıkarıldığı, davalının ihtarnamede devamsızlık ile ilgili mazeretin olup olmadığının sorulduğu ancak cevap için makul bir süre beklenmeden ihtarnamenin çekildiği gün işten çıkışının yapıldığı; ayrıca davacının fazla mesai , resmi ve genel tatil ücretlerinin de ödenmediği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı kanaatine varılmış ; yine dosya içeriği itibari ile davacının fazla mesai alacağı ve resmi ve genel tatil çalışması alacağı bulunduğu anlaşılmakla bilirkişinin 15/12/2012 tarihli ek raporu ile davacının ücretinin 850 TL olarak kabulü ile cumartesi günü yapılan mesai ücretlerinin de ödendiği kabul edilerek hesapladığı miktarlar üzerinden hazırlanan rapor esas alınmış , ek rapora göre hesaplanan fazla mesai alacağı ve resmi ve genel tatil alacağı hakkında zamanaşımına giren kısım mahkemece hesaplanmış ; davacı kötü niyet tazminatı talebinde bulunmuş ise de davalıya ait SGK kayıtlarının incelenmesinde çalışan sayısının 30 kişinin üzerinde olduğu ve davacının altı aydan fazla kıdemi bulunduğu görülmekle kötü niyet tazminatı almaya hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde 1999 yılının Eylül ayı başında çalışmaya başladığını, 09.04.2010 tarihinde işten çıkarıldığını iddia ederek davalı ... aleyhine dava açmış, davalı vekili davacının hizmet döküm cetvelinde görülen işyerlerinin farklı kişilere ait olduğunu, davacının 17.04.2004 tarihinde işe başladığını savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi ... tarafından düzenlenen 03.09.2012 tarihli rapor esas alınarak davacının 17.04.2004 – 08.04.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacı davalı işyerinde Eylül 1999 başından beri çalıştığını iddia etmiştir. Davacıya ait sigortalı hizmet cetveli incelendiğinde davacının 09.02.2000 – 05.04.2001 tarihleri arasında .... – ...’ a ait 6107674 sicil numaralı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili bu işyerine ilişkin olarak duruşmada kısa bir açıklama yapmıştır.

Yine dosyada mevcut hizmet cetveli ve SGK. yazısından davacının karara esas hizmet süresinde çalıştığı bildirilen ... sicil numaralı işyerinin ... olduğu, davacının işe giriş bildirgesinin ve işten ayrılma bildirgesinin bu sicil numarası ile bildirildiği, ancak işveren kısmında davalı ...’ un isminin yazılı olduğu, bu belgelerin ve davacıya ait işyeri belgelerinin fotokopilerinin ... tarafından aslı gibidir denilerek Mahkemeye ibraz edildiği anlaşılmıştır.

Yine dosyada mevcut hizmet cetveli ve SGK. yazısından davacının karara esas hizmet süresinde çalıştığı bildirilen ... sicil numaralı işyerinin ... olduğu, davacının işe giriş bildirgesinin ve işten ayrılma bildirgesinin bu sicil numarası ile bildirildiği, ancak işveren kısmında davalı ...’ un isminin yazılı olduğu, bu belgelerin ve davacıya ait işyeri belgelerinin fotokopilerinin ... tarafından aslı gibidir denilerek Mahkemeye ibraz edildiği anlaşılmıştır.

Bu belgeler karşısında;

A) Öncelikle davacının işvereninin kim olduğu tereddütlüdür.

Taraf sıfatı dava şartı olup, Mahkemece re’ sen belirlenmelidir.

Mahkemenin kabul ettiği hizmet süresinde çalışma bildirilen ... sicil numaralı işyerinin ... olup, davacının işe giriş bildirgesinin ve işten ayrılma bildirgesinin bu sicil numarası ile bildirildiği, ancak işveren kısmında davalı ...’ un isminin yazılı olduğu, bu belgelerin ve davacıya ait işyeri belgelerinin fotokopilerinin ... tarafından aslı gibidir denilerek Mahkemeye ibraz edildiği anlaşılmakla, Mahkemece yapılacak iş davacının işvereninin kim olduğunu saptamaktır.

Taraflarca işverenin kim olduğu konusunda açıklama yapılmamış, bilirkişi raporlarında bu hususa değinilmemiş ve Mahkeme tarafından da bu husus açıklığa kavuşturulmamıştır.

Mahkemece taraflara davacının davalı ...’ un şahsi işyerinde mi, yoksa ...’un yetkilisi olduğu işverenin .... Şirketinde mi çalıştığı açıklatılarak doğru işveren tespit edilmelidir.

Davacının davalı ...’ un şahsi işyerinde çalıştığı anlaşılır ise hasım doğru yöneltilmiştir.

Ancak davacının .... Şirketine ait işyerinde çalıştığı anlaşılır ise, bu kez husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile davanın HMK. nun 124. Maddesi uyarınca Şirkete yöneltilmesi için davacıya süre verilip, yargılamaya devam edilmelidir.

B) Davacı açısından, hizmet süresi ihtilaflı olduğundan;

Öncelikle yukarıdaki bozma sebebi doğrultusunda davacının işvereni saptanıp, SGK. hizmet cetvelinde görülen işyerlerinin SGK. işyeri bildirgelerine ilişkin kayıtları ile Ticaret Sicil kayıtları getirtilip, tarafların açıklamaları alınıp, gerekirse tanıklar tekrar dinlenilerek işverenler arasında işyeri devri, hizmet akdi devri, organik bağ gibi ilişki olup, olmadığı saptanarak hizmet süresi belirlenmelidir.

Mahkemece hem işverenin, dolayısı ile davalının, hem de hizmet süresinin belirlenmesinde eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- İddiaya göre on yıl , kabule göre altı civarında makinacı olarak çalışan davacının 2010 yılı itibariyle asgari ücretle çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Tanık beyanları ve ücret araştırması dikkate alındığında davacı ücretinin iddia ettiği ücret olduğunun kabulü ile hesaplamanın iddia edilen ücret üzerinden yapılması gerekirken net 571 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3- İddiaya göre on yıl , kabule göre altı civarında makinacı olarak çalışan davacının 2010 yılı itibariyle asgari ücretle çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Tanık beyanları ve ücret araştırması dikkate alındığında davacı ücretinin iddia ettiği ücret olduğunun kabulü ile hesaplamanın iddia edilen ücret üzerinden yapılması gerekirken net 571 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

4- Davacının .... İş Mahkemesi 2011/881 esas sayılı dosyada davacı tanığı olarak verdiği ifadesinde fazla mesai ve genel tatil çalışmalarına ilişkin beyanda bulunduğu anlaşıldığından davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışma talepleri açısından tanık olarak verdiği beyanları değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16360, Karar No: 2017/25468, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16360 E.  ,  2017/25468 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17919, Karar No: 2015/21307, Tarih: 03.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17919 E.  ,  2015/21307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.03.2014

No : 2012/416-2014/162

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davaya konu rücu alacağının tamamı ile kabul edilen tutar nazarında, davacının temyizine konu tutar 883,15 TL. olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden;

A-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

B-Davanın yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Kaçınılmazlıktan, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Mahkemece, diğer benzer dava dosyalarındaki meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın bulunmadığını bildiren bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, meslek hastalığında, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimalinin bulunması ve bu nedenle hastalığın oluşumunda belli bir oranda kaçınılmazlığın etken olduğunun kabulü zorunlu olup, hükme esas alınan rapor bu yönüyle hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, alanında uzman bilirkişi heyetinden, kusurun oran ve aidiyeti ve meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın etkisi konusunda rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27959, Karar No: 2012/12723, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27959 E.  ,  2012/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14169, Karar No: 2013/16461, Tarih: 28.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14169 E.  ,  2013/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vasisi ... aleyhine 14/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen 05/07/2013 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 28/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.