muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/312, Karar No: 2019/514, Tarih: 02.07.2019

Yine, ceza yargılamasında hangi hususun hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlama bulunmayıp delil serbestisi içinde yargılama yapan hâkim, hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delili kullanmak suretiyle sanığın aleyhine olduğu kadar lehine olan delilleri de araştırıp değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşmalıdır. Yargılama konusu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delil olarak kabul edilir.

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler nazara alınarak, somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak ortaya çıkarılmasıdır. Bu bağlamda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe varmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle, ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak tecelli edebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu doğrultuda, 5271 sayılı CMK'da delillere ilişkin düzenlemelerde mahkemenin de her bir delile re'sen ulaşıp o delili tartışmaya açmasına imkân tanınmıştır. Çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hâllerde re'sen bilirkişiye başvurulabilmesi, naip veya istinabe olunan hâkim tarafından keşif yapılabilmesi gibi düzenlemeler de bu yöndeki kabulü doğrular niteliktedir. Aynı şekilde, CMK'nın 332. maddesi uyarınca, mahkemenin çeşitli kurumlardan yazılı olarak bilgi isteyebilmesi de talep koşuluna bağlanmamıştır. Dolayısıyla, medeni muhakemeden farklı olarak ceza muhakemesinde benimsenen en önemli prensibin, hâkimin de delil araştırabilmesi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sanık müdafisinin usulî itirazları değerlendirildiğinde;

Mahkemece iddianamenin kabulüne karar verildikten sonra yargılamanın durdurularak iddianamenin iadesine karar verilmesine kanunen imkân bulunmadığı gibi, sübuta etki eden delillerin toplanması ve hükmün kurulmuş olması karşısında bu yöndeki talebin sonuca etkisinin de olmadığı,

Öte yandan, sanık hakkında düzenlenen iddianame üzerine Özel Dairece “İncelenen iddianamede Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesindeki bilgilerin yer aldığı, atılı suçu oluşturan olayların mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklandığı, sanığın lehine ve aleyhine olan hususların ileri sürüldüğü, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinin hangilerine hükmedilmesinin talep edildiği” gerekçesiyle verilen iddianamenin kabulü kararında; sanıkla ilgili aktarılan maddi olayla, bu olayın vasıflandırıldığı cezai eylem arasında yeterli şüphenin bulunduğu hususunda açıklamaya yer verilmesinin yeterli olması karşısında; söz konusu kararda yeterli gerekçenin bulunduğu, yine, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla bu yöndeki bir itirazın da sonuca etkili olmadığı,

Ayrıca, ceza muhakemesine hâkim olan re'sen araştırma ve delillerin serbestçe değerlendirilmesi ilkesi doğrultusunda, kovuşturma makamınca gerekli görüldüğü takdirde sanığın hem aleyhine hem de lehine olabilecek tüm delillerin toplanmasına dair işlemlerinin makul sürede ve adil yargılanma hakkının gereği olduğu,

Değerlendirildiğinden, sanık müdafisinin söz konusu itirazlarının da kabulü mümkün görülmemiştir.

5- SAV; Sanık müdafisi; soruşturma aşamasında dosyaya erişimlerinin engellendiğini, savunma hazırlanması ve yapılması sürecinde sanığın yeterli imkânlara kavuşamadığını, keza genel olarak soruşturma ve kovuşturma aşamalarında savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

Değerlendirme;

Ceza yargılamasındaki savunma haklarının güvence altına alınması demokratik toplumun temel bir ilkesidir (AYM; B. No: 014/9817, 26.02.2015), AİHM de bu kapsamda hakkaniyete uygun bir yargılama için yargılamanın yürütülmesi sırasında alınan önlemlerin, savunma hakkının yeterince kullanılması ile uyumlu olması ve bu hakların teorik ve soyut değil, etkili ve pratik şekilde yorumlanması gerektiğini vurgulamaktadır (Ludi/İsviçre, B.No:12433/86, 15.06.1992; Artico/İtalya, B.No:6694/74, 13.05.1980).

Öte yandan, delillerin yerindeliği incelemesi yapmayan ve bu konunun ulusal yargı organlarının takdirinde olduğunu belirten AİHM, elde edilen deliller dâhil olmak üzere yargılamayı bir bütün olarak inceleyip bu çerçevede ilgilinin adil yargılanma hakkının ihlâl edilip edilmediğine karar vermektedir (AİHM, Khan/Birleşik Krallık, 12.05.2000, B.No: 35394/97, § 34). AİHM, delillerle ilgili olarak, başvurucuya delillerin gerçekliğine itiraz etme ve kullanılmalarına karşı çıkma fırsatı verilip verilmediğini esas almaktadır (Bykov/Rusya, 10.03.2009, B.No: 4378/02, § 90; Khodorkovskiy ve Lebedev/Rusya, 25.07.2013, B.No: 11082/06, 13772/05, § 700). Bu manada esas olan, delilin keyfi ve açıkça dayanaktan yoksun olacak şekilde sanık aleyhine kullanılmaksızın, yargılamanın bir bütün olarak adil yapılmasıdır.

Sanığa soruşturma aşamasında yöneltilen suçlamaların; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi ve bu örgütün yargı yapılanmasında yer aldığına ilişkin olduğu, bu suçlamaların içeriğinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan ifade alma işlemi sırasında sanığa sorulan sorularda açıklandığı ve sanığın farklı tarihlerde alınan ifadelerinde anılan suçlamalarla ilgili ayrıntılı bir şekilde beyanlarda bulunduğu, öte yandan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.07.2016 tarihinde düzenlenen tutuklama talep yazısında, sanığa isnat edilen suçlamalara ilişkin ayrıntılı şekilde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda, suça konu edilen olaylarla ilgili bilgi ve delillere yer verildiği, bu eylemlerin hukuki niteliğine yönelik olarak da değerlendirmelerde bulunulduğu, anılan talep yazısının sorgu işlemi öncesinde Ankara 9. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından sanığa okunduğu, ayrıca sorgu tutanağında sanığa isnat edilen suçun okunup anlatıldığı, sanığın sorgu sırasında suçlama konusu olaylarla ilgili anlatımda bulunduğu, sorulan sorulara cevap verdiği, ayrıca sanık müdafisinin tutukluluğa itiraz dilekçesinde de usul ve esasa ilişkin ayrıntılı bir biçimde beyanda bulunulduğu, dolayısıyla sanık ve müdafisinin isnat edilen suçlamalara ve tutukluluğa temel teşkil eden bilgilere gerek sorgu öncesinde gerekse sorgu sonrasında erişimlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla suçlamalara dayanak olan temel unsurların ve tutuklamanın hukukiliğinin değerlendirilmesi için esas olan bilgilerin sanığa veya müdafisine bildirilmiş ve sanığa bunlara karşı savunma ve itirazlarını ileri sürme imkânı verilmiş olması dikkate alındığında; soruşturma aşamasında dosyanın incelenmesine izin verilmemesi nedeniyle sanığın; tutukluluğa karşı etkili bir şekilde itirazda bulunamadığının ve genel olarak soruşturma aşamasında savunma hakkının kısıtlandığının kabulü mümkün görülmemiştir.

Kovuşturma aşamasında ise sanığa ve müdafisine geniş bir şekilde savunma yapma imkân ve fırsatı tanındığı, zira kovuşturma evresinde yapılan beş oturumda ayrıntıları SEGBİS kayıtlarından da anlaşılacağı üzere sanık ve müdafisinin ayrıntılı bir şekilde savunmalarını yaptıkları, tüm iddia, argüman ve delillere karşı etkin bir şekilde itiraz etme haklarının tanındığı görülmekle, sanık müdafisinin bu aşamada da savunma hakkının kısıtlandığına ve adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine yönelik iddialarına itibar edilmemiştir.

III- Bu Açıklamalar Işığında Esasa İlişkin Uyuşmazlık Konuları Değerlendirildiğinde;

Örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve bu talimatla uyumlu tarihlerde Bank Asya'ya para yatırılması tek başına değerlendirildiğinde, eylemin silahlı terör örgütüne yardım etme niteliğinde olduğu, ayrıca sanığın savunmaları ve bu bankada tespit edilen hesabın da sanığın eşi adına açılıp kullanılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; yalnızca söz konusu hesabın varlığından ve bu hesaptaki işlemlerden hareketle de sanığa atılı örgüt üyeliği suçunun sabit olduğundan söz edilemeyeceği,

Örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve bu talimatla uyumlu tarihlerde Bank Asya'ya para yatırılması tek başına değerlendirildiğinde, eylemin silahlı terör örgütüne yardım etme niteliğinde olduğu, ayrıca sanığın savunmaları ve bu bankada tespit edilen hesabın da sanığın eşi adına açılıp kullanılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; yalnızca söz konusu hesabın varlığından ve bu hesaptaki işlemlerden hareketle de sanığa atılı örgüt üyeliği suçunun sabit olduğundan söz edilemeyeceği,

Öte yandan, sanığın ByLock programını kullandığını ikrar etmesi ve 18.05.2017 tarihli ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağına göre sanığın kullanımındaki ADSL ve GSM numarası aboneliklerinin “228928” ByLock User-ID numarasıyla eşleştirilmiş olması karşısında; sanığın ByLock User-ID numarası almak suretiyle sisteme dahil olduğu ve böylelikle ancak bir örgüt üyesinin sahip olabileceği gizli haberleşme imkânına kavuştuğu,

Hükme esas alınan diğer delillere göre de; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanımına sunulan ByLock iletişim sistemine dahil olduğunun anlaşılmasının yanı sıra, sanığın 15.07.2016 tarihinde gerçekleşen darbe teşebbüsüne kadar cemaat olarak adlandırdığını söylediği örgüt içerisinde yer aldığını açıkça kabul ettiği, özellikle Yargıtay Cumhuriyet Savcısı olarak atandığı 2001 yılından başlayıp 2014 yılında seçimle geldiği HSK Üyeliği sürecinde de örgüt mensubu olduğunu bildiği diğer kişilerce çağrıldığı ve mahiyeti itibarıyla örgütsel nitelikte olduğunu bildiği toplantılara katılıp bu toplantılarda himmet adı altında para verdiği,

Sanıkla arasında önceye dayalı husumet bulunmayan tanık ...'un aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre; örgütün yargıdaki kadrolaşma faaliyetleri kapsamında, hâkim adaylığı için yapılacak sözlü sınavlar öncesinde kendisine başvuran örgüt mensuplarını, bu sınavı kazanabilmeleri için kendilerine referans olabilecek diğer örgüt mensuplarına yönlendirdiğini,

2010 yılında yapılan HSK Üyeliği seçimleri sürecinde aldığı örgütsel tavır doğrultusunda, Kurulda örgüt adına faaliyette bulunacak Üye adaylarının belirlenmesi ve seçim sürecinde bu adayların seçilmelerinin sağlanması hususunda izlenecek politikaların tespiti için örgüt tarafından düzenlenen toplantılara kendisine yapılan çağrıya uyarak katıldığı,

Sanık ... her ne kadar 2011 yılında Yargıtay Üyeliğine seçilecek örgüt mensuplarına dair, örgüt mensuplarınca oluşturulan ilk listede yer almadığını ve dönemin HSK Üyesi ...'ın çabaları sonucunda Yargıtay Üyesi seçildiğini beyan etmişse de; haklarında aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla ayrı adli işlem yapılan tanıklardan ...'un ve ...'in beyanlarına göre; sanığın da sonradan Yargıtay Üyeliğine seçilmeleri planlanan örgüt mensuplarına dair hazırlanan listeye eklendiği ve bu listenin oluşturulmasına ilişkin toplantıya katılan örgüt mensuplarınca sanığa ilişkin bir itirazda bulunulmadığı,

Örgüte mensup olduklarını, hatta örgütün mahrem yapısı içerisinde de üst konumda olduklarını değerlendirdiği kişilerle meslekî ve sosyal ilişkinin ötesinde, birlikte yürüttükleri faaliyetler itibarıyla gizli bir oluşumun içerisinde olduğunu fark etmesine rağmen irtibatını sürdüren sanığın, bu bağlamda Yargıtay ve HSK Üyeliği sürecinde örgütsel toplantılara katılıp himmet vermeye devam ettiği, söz konusu toplantılarda kendisine bir sohbet grubuna bağlı olduğu söylenip o grupta yapılacak toplantılara katılması istenildiğinde, bu talepleri de kabul edip yerine getirdiği,

Örgütün yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında önem atfettiği 2014 yılındaki HSK seçimlerinde de örgüt mensubu olduklarını bilip kabullendiği kişilerin kendisine; örgüt lehine kararlar alınabilmesi için Yargıtay kontenjanından seçilecek kişiler arasından HSK Üyeliğine aday olması istenildiğinde bu talebi de kabullendiği ve yine bu kişilerin kendisinin seçilebilmesi adına yaptıkları çalışmalar sayesinde HSK Üyesi olarak seçilip göreve başladığı, Kuruldaki görevi esnasında da örgütün mahrem yapılanmasındaki üst düzey mensuplarından olduğunu belirttiği...'nin kendisine, örgüt mensubu diğer hâkim ve Cumhuriyet savcılarıyla ilgili Kurulda görüşülen dosyalarda örgüt lehine muhalefet şerhleri yazmasına dair verdiği talimatları yerine getirdiğini, böylelikle örgütsel motivasyonla hareket ettiğini kabul ettiği,

Sanığın dijital platform aboneliği devam etmekte iken, örgüte müzahir televizyon kanallarının bu platformlardan çıkarılmasından sonra, özellikle Digitürk müşteri temsilcisiyle yaptığı görüşmeden de anlaşılacağı üzere, örgüte mensubiyete ilişkin genel tavırla uyumlu olarak, bu kanalların çıkarılması nedeniyle üyeliğini sonlandırma talebinde bulunduğu,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay ve sonrasında HSK Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmalarına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, telefonuna başkası tarafından yüklendiğini kabul ettiği ByLock programının örgütsel faaliyetlerde kullanıldığını öğrendiği hâlde belirli bir süre daha kullanmaya devam edip bu programda, haklarında aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla ayrı soruşturma yürütülen diğer yüksek yargı eski üyelerinin bulunduğu "KHRMNLR" adlı gruba üye olması, savunmasında da mensubu olduğu örgüt lideri ...'in devletteki kadrolaşmaya yönelik talimatından haberdar olduğunu kabul etmesi ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay ve HSK gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal kurumlar içerisindeki örgütlenmesinde yer alması ve özellikle HSK Üyeliği sırasında örgütün talimatlarını yerine getirdiğini kabul etmesi, böylelikle sanığın örgüt içerisindeki konumu ve örgütsel tavırla gerçekleştirdiği eylemler karşısında: işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak altı yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Diğer yandan, sanığın soruşturma evresinde tutuklandıktan sonra, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması talebiyle başvuruda bulunması üzerine savcılıkta alınan ifadesinde; örgütün yapısı, örgüt üyeliği sürecinde örgüt mensubu olduklarını ve örgüt içerisinde irtibatlı olduğunu söylediği kişiler, bu kişilerle gerçekleştirdiği örgütsel faaliyetler ile örgüt mensubu olduklarını bildiği ya da düşündüğü diğer kişilerin kimler olduğu hususlarında detaylı açıklamalarda bulunduğu, örgütün yapısı ve irtibatlı olduğu kişilere dair ifadelerini kendisi hakkında yürütülen davadaki ifadelerinde tekrarladığı, savcılık ifadesinde adları geçen kişiler hakkında aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde görülmekte olan davalarda ise bu kişiler hakkında tanık sıfatıyla ifade verdiği, altmış iki farklı dosyada alınan ve birer örneği dosya arasına konulan bu ifadelerinde genel olarak yine söz konusu kişilerle ilgili çoğunlukla benzer ifade verip önceki ifadelerini tekrar ettiğini beyan ettiği, bu bağlamda sanığın etkin pişmanlığını kovuşturma aşamasında da sürdürdüğü, dolayısıyla sanık hakkında TCK'nın 221. maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Yine, sanığın örgütte kaldığı süreyle, örgütteki konumuyla, yerleştirildiği yargısal ve idari kurumların önemiyle büyük oranda uyumlu olarak hem örgütün yargı yapılanması, hem de bu yapılanmaya dahil olduğunu belirttiği çok sayıda kişi hakkında bilgi vermiş ve bu ifadelerini sürdürmüş olması, ancak aynı kriterlere ve dosyadaki delillere göre; sanığın referans olduğu örgüt mensuplarına, HSK Üyeliği sürecinde konumu itibarıyla kendisiyle irtibat kurup örgüt ve mensupları lehine talepte bulunan diğer kişilere ilişkin açıklamalarda bulunmadığı, dolayısıyla örgütle ilgili muhakkak vakıf olduğu değerlendirilen tüm bilgileri paylaşmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; Özel Dairece sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle uygulanan indirim oranının üst sınırdan olmamakla birlikte, 5/8 oranında üst sınıra yakın olarak belirlenmesinin de isabetli olduğu değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup sanık müdafisinin soruşturma aşamasında hukuka aykırı işlemler yapıldığına, soruşturma makamlarının yetkisiz olduğuna, mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili gördüğüne, hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, avukatlarının hukuki yardımından yararlanma haklarının sınırlandırıldığına, dosyaya erişim haklarının engellendiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesinin ve etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle yapılan indirim oranının üst hadden uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazları ve diğer tüm temyiz itirazlarının tamamının reddi ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mâhkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.02.2019 tarihli ve 76-8 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.07.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1004, Karar No: 2014/2136, Tarih: 02.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1004 E.  ,  2014/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 54 ve 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın mağdur ...'e av tüfeği ile ateş ederek omuz ve kol bölgesinden isabetle, sağ kolda arter ve sinir harabiyeti, sağ kol ve elde humerus kırığına bağlı olarak, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, duyularından veya organlarından birinin zayıflamasına neden olacak, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini, sanık hakkında ceza miktarı yönünden CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca uygulama yapılması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, usule, eksik incelemeye, sübuta, ceza miktarına, katılan ... vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1628, Karar No: 2019/2354, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1628 E.  ,  2019/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.