muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3727, Karar No: 2010/3964, Tarih: 07.04.2010

Öyleyse, temyiz edilmeksizin kesinleşen kararın infaz kabiliyeti bulunmadığı gibi, kurulan hükme ve taşınmazın niteliği gereği karar tekniği itibariylede doğru olduğunun söylenemeyeceği; öte yandan, anılan kararın taşınmazın dava dışı paydaşlarını bağlamayacağıda tartışmasızdır.

Ayrıca, çekişme konusu taşınmazın  kadastro  tespitinin  yapılarak kesinleştiği, gerek temyiz edilmeksizin kesinleşen davanın açıldığı tarih ve gerekse eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği görülmektedir.

Her nekadar, 14.3.2009 tarihinden önce Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer veya kamu malı olduğu iddiasıyla açılan davaların herhangi bir zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi olmaksızın her zaman açılabileceği yargısal uygulamalarla benimsenmiş  ve istikrar kazanmış ise de 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz  kesin hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi uygulanır" şeklindeki hükmü  gözetildiğinde, taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatlarına bakılmaksızın kesin hüküm halini almamış davalarda  3402 Sayılı Yasanın 12.  Maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin uygulanacağı sabittir.

Yukarıda değinildiği üzere kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davaların açıldığı tarihe kadar öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğine göre eldeki davanında  anılan Yasa hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece yapılan uygulama neticesinde, dava tarihi itibariyle davacı hazinenin davasında haklı olduğu ortaya çıktığına göre, karardan sonra yürürlüğe giren yasa hükmü gereğince davasında haksız duruma düşen kimsenin yargılama giderinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine harçla birlikte diğer tarafın sorumlu olacağı tartışmasızdır.

O halde, Mahkemece karar verildikten sonra yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükmündeki düzenlemeler gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.4.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3128, Karar No: 2020/4324, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3128 E.  ,  2020/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/251, Karar No: 2018/4807, Tarih: 17.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/251 E.  ,  2018/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; meslek hastalığı nedeniyle % 26,2 sürekli iş göremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin, tedavi ve geçici iş göremezlik ödemelerinin davalılardan tahsili istenmiştir. Mahkemece, 32 yıl formülü uygulanarak düzenlenen kusur raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava; meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin, tedavi ve geçici iş göremezlik ödemelerinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık ... uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof.Dr...., Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr...., ... ve ... Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, sayı 4, s. 139) Diğer taraftan, Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

32 yıl formülü olarak adlandırılan ve yer altı kömür madeni iş yerlerindeki toz oranının mevcut teknolojik olanaklarla belirli bir oranın altına indirilmesinin mümkün olmadığı ve yer altı çalışma koşulları tümüyle kontrol altına alınamayacağı için, 32 yıllık bir çalışma süresi sonunda meslek hastalığı üzerinde belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulünden hareket eden yaklaşımın, yer altı kömür madeni iş yeri dışındaki çalışmalardan kaynaklanan meslek hastalıklarına ilişkin kusur incelemesinde esas alınma olanağı bulunmamaktadır. Aksine yaklaşım, her tür meslek hastalığının oluşumunda belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulüne yol açacaktır. Böylesi bir yaklaşımın ise, gelişen bilimsel ve teknolojik olanaklar ile ... güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılma olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler ile davalı işveren nezdinde seramik üretim işinde işçi olarak çalışan sigortalının slikozis teşhisi ile meslek hastalığına yakalanması üzerine, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; İşçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren birbirleriyle uyumlu iki bilirkişi raporu alınmasına karşın, davacı Kurum vekilinin hakkında herhangi bir kabul beyanının bulunmadığı ve dolayısıyla kendisi aleyhine usulü kazanılmış hak doğurmayan, ayrıca somut olaya uygulanması yukarıda yazılı bilgiler ışığında uygun olmayan 32 yıl formulü esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporu sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1669, Karar No: 2025/313, Tarih: 21.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1669 E.  ,  2025/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1793 Esas, 2023/1869 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/109 E., 2021/430 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında işletme hakkı devir sözleşmesi (İHDS) imzalandığını, diğer taraftan davalının bölgesinde yapılan yatırımlara ilişkin olarak TEDAŞ şehir şebekeleri projesi kredisine ilişkin T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı ile TEDAŞ arasında imzalanan garanti protokolü, Dünya Bankası kredisi ödeme hesabı sözleşmesi, TEDAŞ ile Toroslar EDAŞ arasında protokol bulunduğunu, Türkiye elektrik dağıtım şebekeleri ve rehabilitasyon projesi kapsamında dava dışı şirketle sözleşme imzalandığını, anılan şirketin gecikme nedeniyle genel giderlerden kaynaklanan zarar, bakır fiyatlarındaki artıştan kaynaklanan zarar, sözleşme dışı malzeme, montaj, nakliye işlerine ilişkin müvekkili aleyhine açtığı alacak davasının davalıya ihbar edildiğini, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne hükmedildiğini, kararın icra takibine konulması üzerine müvekkilinin icra dosyalarına yaptığı ödemeden akdedilen protokol ve İHDS hükümleri uyarınca davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 4.137.051,71 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte, 370.031,38 USD'nin ödeme tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A hükmü uyarınca işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının bizzat kendisi tarafından yürütülen işlerle ilgili sorumluluğu müvekkiline yüklemeye çalıştığını, müvekkilinin sorumluluğundaki dağıtım bölgesi sınırları içerisinde dağıtım faaliyetlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak üçüncü kişilerden gelen taleplerin sorumluluğunun İHDS'nin imza tarihi öncesi ve sonrasına ilişkin olmak üzere farklılık arz ettiğini, müvekkilinin dağıtım bölgesine ilişkin proje sözleşmesinin İHDS tarihinden sonra davacı tarafından imzalandığını, rücuya dayanak yapılan davanın davacı tarafından müvekkiline devredilmesine anılan dosyanın davacısı ... A.Ş.'nin ve diğer temlik alanların rıza göstermediğini, davacının kendi yürüttüğü bir sözleşme nedeniyle müvekkilinin elektrik piyasası mevzuatından kaynaklanan haklarını kullanmasına engel olduğunu, davacının talep ettiği miktarın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na raporlanmadığını, geçmişe dönük olması nedeniyle raporlanmasının mümkün bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan protokolde elektrik şebekesinin iyileştirilmesi işi bedelinin müvekkilinin tarifelerden elde edeceği gelirden karşılanacağının düzenlendiğini, bunun için müvekkilinin yatırım harcaması kapsamında raporlanması, sözleşme kapsamında yaptırılmış olması gerektiğini, talebin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, rücuya dayanak davada her ne kadar sözleşme dışı ilave işler bedeli denilerek hüküm kurulmuş ise de bu ilama esas olan bilirkişi rapor içeriğinde sözleşme teklif cetvelinde yer almayan, ancak tesisin yer tesliminde düzenlenen protokolde ayrıntılı olarak belirtilen, taraflarca itiraz edilmeyip kabul edilen iş kalemleri olduğunun ifade edildiği, kararın temyiz incelemesinde Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından ilamda hükmedilen alacağa akdi temerrüt faizi uygulanması gerektiği belirtilerek kararın bu yönü ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, ilama konu bedelin 05.01.2007 tarihli sözleşme kapsamı içinde değerlendirilmesi gereken işlerden olduğunun kabulü gerektiği, yanlar arasındaki protokolün 1. maddesi gereğince davalının faaliyet alanında gerçekleştirilecek şehir şebekeleri projeleri için kullanılacak tutara ilişkin ana para geri ödemeleri, faiz ve taahhüt ücreti ödemeleri ile tüm ferilerinden Toroslar EDAŞ'ın sorumlu olacağının düzenlendiği, her iki yanın kabulünde olduğu üzere dava dışı ... A.Ş. ile imzalanan sözleşme konusu işler ile ilama konu ilave işlerin davalının faaliyet alanındaki şehir şebekeleri projesi kapsamındaki işlere ilişkin olduğu, hisse satış sözleşmesinin 9.12. maddesi de nazara alınarak davacının rücu talebinin haklı ve yerine bulunduğu, kesinleşmiş ilam gereğince ödemelerin TL cinsinden yapıldığı, bilirkişi heyetince alacak miktarının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.367.386,83 TL'nin 1.315.777,70 TL'sine 06.07.2017 tarihinden itibaren, 2.403.263,91 TL'sine 07.07.2017 tarihinden itibaren, 740.793,75 TL'sine 10.07.2017 tarihinden itibaren, 805.367,31 TL'sine 26.07.2017 tarihinden itibaren, 75,50 TL'sine 03.08.2017 tarihinden itibaren, 101.384,55 TL'sine 07.08.2017 tarihinden itibaren, 724,11 TL'sine 03.10.2019 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kesinleşmiş mahkeme ilamı gereğince davacı tarafından üçüncü kişilere yapılan ödemelerin İHDS ve protokol hükümleri uyarınca davalıdan rücuen tahsili talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kesinleşmiş mahkeme ilamı gereğince davacı tarafından üçüncü kişilere yapılan ödemelerin İHDS ve protokol hükümleri uyarınca davalıdan rücuen tahsili talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 21.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5251, Karar No: 2010/10845, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5251 E.  ,  2010/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11156, Karar No: 2012/46391, Tarih: 21.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11156 E.  ,  2012/46391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yakınana ait boş yoğurt kaplarını, kamu kurumu niteliğinde olan Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin yemekhanesinden farklı zamanlarda çalması şeklindeki eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, iki bendin de aynı ceza hükmünü içermesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8418, Karar No: 2017/965, Tarih: 28.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8418 E.  ,  2017/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket vekili Av. ... gelmiş, davacı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, 17.08.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden ... mirasçıları tarafından Konya 2. İş Mahkemesi'nin 2008/602 Esas sayılı dosyasında hükmolunan 75.000,00 TL'lik tazminatın kesinleştiğini, davacı şirketçe 15.02.2011 tarihinde 175.693,83 TL, 31.03.2010 tarihinde 1.187,30 TL ve 17.02.2011 tarihinde 5.420,00 TL ödendiğini, hisse devrine ilişkin sözleşmenin, Özelleştirme İdaresiyle ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında 30.10.2009 tarihinde imzalandığını, bu tarihten sonra ...'daki tüm hisselerin özelleştirilmiş olduğunu, fiili devrinde bu tarihte gerçekleştiğini, bu sebeple fiili devir tarihine kadar dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerinin sorumluluğunun ve dava konusu olan olaya ilişkin sorumluluğun davalıya ait olması gerektiğini ileri sürerek, ödenen 175.693,83 TL'nin 15.02.2011 tarihinden, 1.187,30 TL'nin 31.03.2010 tarihinden, 5.420,00 TL'nin 17.02.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin %100 hissesinin 30.10.2009 tarihinde imzalanan hisse devir sözleşmesi ile ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. tarafından devralındığını, hisse devir sözleşmesi yapılmadan önce ... ile bağlı ortaklığı olan tüm dağıtım şirketleri arasında 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 7. maddesinde sorumluluğun belirlendiğini, işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten sonra meydana gelen iş kazası nedeniyle davalıya rücu edilemeyeceğini, iş kazası geçiren işçinin işletmeye dahil unsurlardan olduğunu, üçüncü şahıs sayılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisse devir sözleşmesinin imzalandığı 30.10.2009 tarihine kadar davacı şirketin tüm hisselerinin davalı ...'a ait olduğu, ölen işçinin davalının işçisi olduğu, ancak iş akdinin ihlâli sayılabilecek kasdi veya kusurlu davranışlar sonucu işçinin bedeni bir zarara uğraması ya da ölümü halinde işçinin davacının ya da davalının tüzel kişiliğine dahil olduğundan söz edilemeyeceği, davalının kusurlu davranışıyla oluşan iş kazası sonucu dava dışı işçinin ölümüne sebep olduğu, bunun haksız fiil olduğu, iş sözleşmesi kapsamında yer almayan bir husus olduğu, davacı şirketin ödemeyi yaptıktan sonra davalı şirkete herhangi bir ihtarname göndermediği, ancak haksız fiilerde fiilin işlendiği tarihten itibaren temerrüd gerçekleştiği ileri sürülerek, davanın kabulüne, 175.693,83 TL'nin 15.02.2011 tarihinden itibaren, 5.420,00 TL'nin 17.02.2011 tarihinden, 1.187,30 TL'nin 31.03.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.