muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25842, Karar No: 2017/3086, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25842 E.  ,  2017/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1719, Karar No: 2024/5602, Tarih: 25.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/1719 E.  ,  2024/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/239 E. 2016/471 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/239 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Tebliğnamede; aslı dosya arasında mevcut sürücü belgesi üzerinde mühür izi bulunmakta ise de, fotoğraf bölümünün incelenmesi neticesinde, değişiklik yapıldığının belirgin olduğu, mevcut hali ile aldatma niteliğinin bulunmadığı belirlendiğinden belgede sahtecilik suçu yönünden aldatıcılık niteliğinin mevcut olmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, suça konu belgenin aldatma niteliğini haiz olmadığını, rapor göz önünde bulundurulmadan verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, kardeşi olan müşteki Abdul Mennan Mustafa Tarıma ait sürücü belgesini, müştekiden habersiz ele geçirdiği ve kendi fotoğrafını yapıştırdığı, suç tarihinde servis şoförlüğü yaptığı esnada trafik kontrolüne girdiği, görevli polislere sahte olarak düzenlediği ehliyeti ibraz ettiğinde, ehliyetin asıl sahibi olan müşteki tarafından yapılmış olan kayıp müracaatı nedeniyle seri numarasından dolayı sahteliğin farkına varılarak suç tarihli tutanağın düzenlendiği, başlatılan soruşturma sonunda, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmalarında özetle, başka bir suçtan hakkında yakalama kararı olabileceği düşüncesiyle kardeşine ait sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırdığını, olay günü görevlilerin yaptığı kontrol sırasında belgenin sahteliği anlaşılınca gerçeği söylediğini beyanla atılı suçu ikrar etmiştir.

2.Sanık savunmalarında özetle, başka bir suçtan hakkında yakalama kararı olabileceği düşüncesiyle kardeşine ait sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırdığını, olay günü görevlilerin yaptığı kontrol sırasında belgenin sahteliği anlaşılınca gerçeği söylediğini beyanla atılı suçu ikrar etmiştir.

3.İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 31.12.2014 tarihli Uzmanlık Raporunda özetle; sürücü belgesindeki sahteciliğin tecrübeli kişilerce ilk bakışta dikkat çekmesi nedeni ile aldatma yeteneğini haiz olmadığı, bu konuda bilgi ve tecrübe sahibi olmayan hüsnüniyetli kişilerin ise, ilk bakışta dikkatini çekmeyeceğinden bu kişilere karşı aldatma niteliğini haiz olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4.Mahkemede, 09/06/2016 tarihli celsede, adli emanetin 2014/8864 sırasında kayıtlı bulunan sürücü belgesinin yapılan incelemesinde, Abdülmennan Mustafa Tarım adına düzenlenmiş sürücü belgesi olduğu, ön yüzünde kimlik bilgilerinin yazılı olduğu, fotoğrafının yapışık olduğu, fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin olduğu, arka yüzünde hologramın olduğu, sürücü belgesinin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu değerlendirilmiştir.

5.Mahkeme, sanığın ikrarı, uzmanlık raporu, dosyada mevcut tutanak ve raporlar ile tüm dosya kapsamından sanığın sahte sürücü belgesi taşımak ve kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğini kabul ederek mahkumiyet hükmü kurmuştur.

6. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5.Mahkeme, sanığın ikrarı, uzmanlık raporu, dosyada mevcut tutanak ve raporlar ile tüm dosya kapsamından sanığın sahte sürücü belgesi taşımak ve kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğini kabul ederek mahkumiyet hükmü kurmuştur.

6. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin olarak ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2003 tarihli ve 2003/232 Esas, 2003/250 Karar sayılı, 09.10.2012 tarihli ve 2011/8-335 Esas, 2012/1804 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini Hâkime ait olup duruşma esnasında suça konu belgelerin yasal unsurlarının tam olup olmadığının tespiti ile aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması ve kanaat bildirilmesi gerekiyorsa da, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 31.12.2014 tarihli Uzmanlık Raporunda sürücü belgesindeki sahteciliğin ilk bakışta dikkat çektiğinin tespit edilmiş olması, dosyada aslı bulunan suça konu sürücü belgesi üzerinde Heyet tarafından yapılan inceleme ve gözlem neticesinde, fotoğraf bölümü incelendiğinde, yapılmış olan değişikliğin belirgin bir şekilde görülmesi birlikte nazara alındığında belgenin mevcut hali ile aldatma niteliğinin bulunmadığı anlaşıldığından sanığın unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/239 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9357, Karar No: 2015/12148, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9357 E.  ,  2015/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) taşınmazda kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, davaya konu parsel sayılı taşınmazda bulunan bina için de değer kaybı hesaplayıp irtifak bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3675, Karar No: 2020/8338, Tarih: 17.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3675 E.  ,  2020/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i ve kal yönünden dava konusu kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden ecrimisile ilişkin davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili, davalı ... ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 74,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 220,51 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 240,11 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, davacı tarafından yatırılan 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15099, Karar No: 2010/2502, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15099 E.  ,  2010/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kardeşi olan davalı ile birlikte 15.6.1996 tarihli sözleşme ile dava dışı müteahhit tarafından yapılacak olan binadan birer adet daire satın aldıklarını, müteahhitin işi bırakması nedeniyle dairelerin tamamlanıp teslim edilemediğini, Almanya’da işçi olarak yaşadığından, daire nedeniyle ... olduğu bedelin tahsili için davalıya 26.12.1989 tarihli vekaletname verdiğini, yurt dışında olduğu sırada davalının, arsa sahibine karşı açmış olduğu davada, mahkemeye sahte bir temlikname ibraz etmek suretiyle, sözleşmeden kaynaklanan tüm alacağın kendisi adına karar altına alınmasını sağladığını, bu durumu öğrenince davalıyı 8.9.2006 tarihinde vekaletten azlettiğini ileri sürerek, davalının tahsil ettiği miktardan kendisine düşen hisse bedeli olan 85.000,00 YTL’nin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının alacağını kendisine temlik ettiğini savunarak, davanın gerek zamanaşımı, gerekse esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/703 E. sayılı dosyası üzerinden görülen davada, temliknamenin geçerli kabul edilerek kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddinde karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının alacağını kendisine temlik ettiğini savunarak, davanın gerek zamanaşımı, gerekse esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/703 E. sayılı dosyası üzerinden görülen davada, temliknamenin geçerli kabul edilerek kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddinde karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada mevcut olan, davacı ve davalının alıcı, dava dışı müteahhit ... Limited Şirketinin satıcı, arsa sahibi ...’nın ise satıcı olarak imzalamış oldukları 15.6.1996 tarihli sözleşme ile, müteahhit şirket tarafından yapılmakta olan binanın 13 no’lu dairesinin Davacıya, 14 no’lu dairesinin ise davalıya satıldığı, satış bedellerinin ödendiği, arsa sahibinin de sözleşme nedeniyle sorumlu olduğu, davalının, sözleşmeye aykırılık iddiası ile dava dışı arsa sahibine karşı ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/703 E. sayılı dosyası üzerinden tazminat davası açtığı, yargılama sırasında davacının imzasını taşıyan 15.10.1996 tarihli temliknameyi ibraz ederek, gerek kendisinin satın almış olduğu 14 no’lu, gerekse davacının satın almış olduğu 13 no’lu daire için ödenen satış bedelleri toplamı olan 4.500.000.0000 TL’nin tahsilini talep ettiği, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek hükmün kesinleştiği, kesinleşen ilam gereğince alacağın tahsili için başlatılan takipte ödemelerin devam ettiği anlaşılmakta olup, davacı, davalı ile birlikte alıcı sıfatıyla imzalamış oldukları satış sözleşmesinden doğan alacaklarını davalıya temlik etmediğini, ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/703 E. sayılı dosyasına ibraz edilen temliknamedeki imzanın da kendisine ait olmadığını ileri sürerek, tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada, temliknamenin geçerli olduğunu kabul edilerek kesinleştiği belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verilmişse de, davacı anılan davada taraf olmadığından, davacı yönünden olayda kesin hüküm veya kesin delil söz konusu değildir. Bu nedenle davacı tarafından kabul edilmeyen 19.10.1996 tarihli temliknamenin geçerli olup olmadığı, imzanın davacıya ait olup olmadığı incelenip değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, temliknamedeki imza inkar edilmiş olmasına, kesin hüküm veya kesin delil de söz konusu olmamasına rağmen, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA. peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/937, Karar No: 2012/91, Tarih: 09.02.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/937 E.  ,  2012/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 10.5.2011 gün, 6995-7494 sayılı, 15.Hukuk Dairesinin 14.6.2011 gün 3824-3538 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle,hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,dosyanın bu Daireye gönderilmesine 9.2.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15, Karar No: 2015/19017, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15 E.  ,  2015/19017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki ...ile sanık ...ve temyize gelmeyen sanıklar .... ve ...arasında meydana gelen yaralama olayında; sanıkların, müştekinin tiner çektiğinden kendisini yaraladığını söyleyerek suçlamayı kabul etmemeleri, müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında ise bacağından ....ın yaraladığını, daha sonra gelen sanıklar ... ve ...'un da bıçaklarla saldırdıklarını, elleriyle de vurduklarını, ayağından, boynundan ve ayak tabanından bıçakla yaraladıklarını söylemesine rağmen "sol bacak arkasında 2-3 cm. kesi, yüz bölgesinde ekimozlar" dışında başkaca kesinin bulunmaması, müştekinin aşırı derecede tiner inhalasyonu koktuğunun doktor raporunda belirtilmesi, sanık ....'ın soruşturma aşamasında olayı halası ......'nin gördüğünü beyan ettiği halde tanık ....dinlenilmeden ve deliller tartışılmadan eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Müştekinin, sanık ....in babası ....in aracının lastiklerini olay günü bıçakla kestiğini görmeleri üzerine olayın çıktığının savunmalardan anlaşılması ve dosyada mevcut 24.05.2013 tarihli tutanakta mala zarar verme suçundan sanığın arandığından bahsedilmesi karşısında sanığa TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.