muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5191, Karar No: 2018/2103, Tarih: 20.03.2018

Hükmü, davalılar Zehra, Hülya ve ..., davalılar ....r katılma yoluyla davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., bir kısım davacılar ve bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ... ve ...'e temyiz harcını yatırmak için süre verilmiş, bu süreye rağmen harç yatırılmadığından 16.05.2017 tarihli ek karar ile temyiz istemlerinden vazgeçmiş sayılmalarına karar verilmiştir. Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

1-Davalı ... vekili yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davacılar vekilinin tüm, davalılar ......, davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; satış vaadi sözleşmelerinin davacılar ile bir kısım davalıların murisi.... 19.09.1993 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçı olarak eşi ... ve oğlu ...'i bıraktığı anlaşıldığından .... mirasçıları dışındaki diğer davalılar açısından davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken hükmedilen tazminatın yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmen bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, ek kararın ONANMASINA, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davacılar ve bir kısım davacılar vekilinin tüm, davalılar ..... ve ..., davalılar ..... yoluyla davalı ..., davalı ...'in temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bent uyarınca davalılar .... ve ..., davalılar.... yoluyla davalı ..., davalı ..., bir kısım davacılar ve bir kısım davacılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27087, Karar No: 2014/30765, Tarih: 23.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/27087 E.  ,  2014/30765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/628-2014/279

DAVA :Davacı, davalı Bakanlık tarafından Ocak 2013 istatistiklerinde yasanın aradığı %1 barajının aşılmadığı gerekçesi ile verilen red kararının hukuka aykırılığının tespitine, sendikanın yetki şartlarına ve çoğunluğa sahip olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Türkiye Deri-İş Sendikası'nın davalılardan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi K... Parsel Tuzla / İstanbul adresinde faaliyet gösteren M..Y.. San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde 10.04.2013 tarihinde çoğunluk tespiti talebinde bulunduğunu, Türkiye Deri-İş Sendikası'nın bu talebi üzerine T.. B.. 19.04.2013 tarih ve 75014829/103.02/7182 sayılı yazı ile 2013 Ocak ayı istatistiğinde yasanın aradığı %1 barajını aşamadığı belirtilerek yapılacak bir işlem bulunmadığını tespit ettiğini, Bakanlığın bu tespitinin hukuka aykırı olduğu, hatalı ve yerinde olmadığını, bu nedenle Ankara 12. İş Mahkemesi'nin 2013/213 esas sayılı dosyasında açtıkları davada 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu gereğince 26.01.2013 tarihli Resmi Gazete'nin 28540 sayı ile yayınlanan iş kollarındaki işçi sayıları ve sendikanın üye sayılarına ilişkin 2013 Ocak ayı istatistikleri hakkındaki tebliğin, müvekkil sendikanın kurulu bulunduğu 5 nolu Dokuma Hazır Giyim ve Deri iş kolunda çalışan toplam işçi sayısı ve Deri-İş Sendikası'nın üye sayısına ilişkin tebliğin iptaline karar verilmesini talep ettiklerini, Ankara 12. İş Mahkemesi'nde devam eden bu davanın bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, Bakanlığın tespitinin yerinde olmadığını, başvuru tarihi olan 10.04.2013 tarihi itibari ile İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi K.. Parsel Tuzla / İstanbul adresinde faaliyet gösteren M..Y.. San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde çoğunluğu bulunduğunu, işyerinde çalışan işçilerin tamamına yakınının müvekkil sendika üyesi olduğunu beyan ederek, T.. B.. 19.04.2013 tarih ve 75014829/103.02/7182 sayılı yazı ile 2013 Ocak ayı istatistiğinde yasanın aradığı %1 barajını aşamadığı belirtilerek yapılacak bir işlem bulunmadığı yönündeki hukuka aykırı ve hatalı tespitin iptalini, adı geçen işyerinde başvuru tarihi olan 10.04.2013 tarihi itibari ile sendikanın yetki şartlarına ve çoğunluğa sahip olduğunun tespitini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle; mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi gerektiğini, 6356 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun bu konuda özel bir yetki kuralı koyduğunu, davacının tespit istediği işyerinin Tuzla'da bulunması nedeni ile davanın Anadolu İş Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, müvekkil Bakanlığın yaptığı tespitin doğru olduğunu, 6356 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun geçici 6. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ekonomik ve sosyal konfederasyona bağlı sendikaların Ocak 2013 istatistiği uyarınca kurulu bulunduğu iş kolunda %1 üye şartı arandığını, davacı sendikanın ise üye yüzde oranının %0,18'de kaldığını, yasanın aradığı barajı aşamadığından yetki tespit başvurusunun reddedildiğini, bakanlığın tespit yaparken Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına baktığını, bu hususun SGK Başkanlığı'ndan sorulabileceğini beyan ederek, müvekkili Bakanlığın yaptığı tespitin doğru olup mesnetsiz açılmış olan davanın gerek yetki ve süre yönünden gerekse esastan reddini savunmuştur.

Davalı M.. Y.. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle, T.. B.. 19.04.2013 tarih ve 75014829/103.02/7182 sayılı çoğunluk yetki tespit talebinin reddine dair kararın mahkemece iptal edildiğini ve bundan dolayı müvekkil işyerinde yetki tespit talebi ile ilgili dava açıldığını, açılan davanın haksız, yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğundan reddi gerektiğini, davacının T.. B.. 19.04.2013 tarih ve 75014829/103.02/7182 sayılı çoğunluk yetki tespit talebinin reddine dair kararın iptali için Ankara 12. İş Mahkemesi'ne açmış olduğu davada henüz kararın kesinleşmediğini, davacının bu dosyada bilirkişi raporu üzerine dava açmasının yerinde olmadığını, Yargıtay kararının beklenmesi gerektiğini, davacı sendikanın yetkili olmadığını beyan ederek, Ankara 12. İş Mahkemesi'nin 2013/213 esas sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesine, akabinde davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ; sendikal faaliyetler esnasında özellikle işyerinde toplu iş sözleşmesinin yapılmasında sözleşmeyi yapacak sendikanın, işçinin haklarını koruyacak ve daha etkin olabilecek şekilde sayısal olarak daha fazla olması ve işverenle pazarlık yapabilecek güce sahip olması gerektiği, yasa metninde anayasaya aykırı bir durumun olmadığı, daha önce uygulanan barajın daha da düşürüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6356 sayılı Yasanın 43. maddesi ;

“ 1) Kendilerine 42 nci madde uyarınca gönderilen tespit yazısını alan işçi veya işveren sendikaları veya sendika üyesi olmayan işveren; taraflardan birinin veya her ikisinin yetki şartlarına sahip olmadığı veya kendisinin bu şartları taşıdığı yolundaki itirazını, nedenlerini de göstererek yazının kendilerine tebliğ edildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde mahkemeye yapabilir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6356 sayılı Yasanın 43. maddesi ;

“ 1) Kendilerine 42 nci madde uyarınca gönderilen tespit yazısını alan işçi veya işveren sendikaları veya sendika üyesi olmayan işveren; taraflardan birinin veya her ikisinin yetki şartlarına sahip olmadığı veya kendisinin bu şartları taşıdığı yolundaki itirazını, nedenlerini de göstererek yazının kendilerine tebliğ edildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde mahkemeye yapabilir.

2) İtiraz dilekçesi görevli makama kayıt ettirildikten sonra mahkemeye verilir. Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin yüzde üçünden daha az üyesi bulunan işçi sendikası, yetki itirazında bulunamaz.

3) İtiraz dilekçesinde veya ekinde somut delillerin yer almaması hâlinde itiraz incelenmeksizin reddedilir. İşçi ve üye sayılarının tespitinde maddi hata ve süreye ilişkin itirazları mahkeme altı iş günü içinde duruşma yapmaksızın kesin olarak karara bağlar. Bunların dışındaki itirazlar için mahkeme, duruşma yaparak karar verir ve karar temyiz edildiği takdirde Yargıtay tarafından on beş gün içinde kesin olarak karara bağlanır.

4) 42 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca kendisine yetki şartlarına sahip olmadığı bildirilen işçi sendikası, altı iş günü içinde yetkili olup olmadığının tespiti için dava açabilir. Mahkeme açılan davayı o işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde üçünü üye kaydeden işçi sendikaları ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işverene de bildirir. Mahkeme davayı iki ay içinde sonuçlandırır.

5) İtiraz, karar kesinleşinceye kadar yetki işlemlerini durdurur.” şeklinde düzenleme getirmiştir.

Açıklanan mevzuat hükümleri gereğince; 22. Hukuk Dairesi 2013/23007 Esas 2013/20316 Karar sayılı ilamıyla bozulan davacı sendikanın kurulu bulunduğu 5 nolu dokuma hazır giyim ve deri iş kolunda çalışan toplam işçi sayısı ve Deri İş üye sayısına ilişkin tebliğin iptali ile uygulanmasının tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini istemli Ankara 12. İş Mahkemesi 2013/213 esasa sayılı dosyasının 6356 sayılı Yasanın 43. maddesi uyarınca eldeki davanın neticesini doğrudan etkileme ihtimali gözetilerek bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3565, Karar No: 2012/4340, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/3565 E.  ,  2012/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına dair kararın temyizen tetkiki itiraz eden ihtiyati haciz isteyen vekilince talep edilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesi ile dosyadaki tüm belgeler okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21.02.2012 gün ve 2012/2 D.İş sayılı kararına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15282, Karar No: 2013/22315, Tarih: 06.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15282 E.  ,  2013/22315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 gün ve 2010/79-2012/53 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.05.2013 gün ve 2012/11560-2013/10907 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1969 yılında Almanya'da kurulan ve faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, müvekkilinin ''S.OLİVER'' adıyla tanınmış tescilli markaları bulunduğunu ileri sürerek iltibasa neden olacak şekilde ve kötü niyetli olarak davalı şirket tarafından tescil ettirmiş olan 2002/20089 sayılı 25 ve 35. sınıflarda kayıtlı “S’OVER”, 2003/02209 sayılı 18, 25, 30 sınıflarda kayıtlı “S’OVER + ŞEKİL”, 2004/07465 sayılı 18, 25, 35. sınıflarda kayıtlı “S’OVER FREE”, 2004/07466 sayılı 18, 25, 35 sınıflarda kayıtlı “MY S’OVER” markalarının 556 sayılı KHK'nın 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğünü, terkin edilmelerini, davalının bu markaları kullanarak yarattığı iltibas nedeniyle haksız rekabet oluşturduğunun tespitini ve giderilmesini, kötü niyetli davalının bu markaların kullanılmasının engellenmesini, davalının www.s-over.com.tr web sitesinin faaliyetlerinin durdurulmasını, davacıya ait “S’ OLİVER” markasının tanınmış marka olduğunu tespitini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Bu defa davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, mahkemece atıf yapılan ve Dairemiz'ce de onanarak kesinleşen aynı mahkemenin 29.07.2009 tarih 112/100 sayılı kararına konu uyuşmazlıkta, dava konusu olan 98/17415 sayılı "S'OVER" markasının tescil edildiğinden farklı olarak "s'Over" olarak kullanımının iltibas oluşturup marka hakkına tecavüz yarattığından bahisle marka hakkına tecavüzün önlenilmesinin de talep edilmiş olmasına ve mahkemece de bu kullanımın iltibas oluşturduğunun kabul edilerek neticeten bu kullanım yönünden haksız rekabet ve marka hakkına tecavüzün önlenmesine karar verilmiş bulunmasına ve verilen kararın temyiz incelemesinin temyiz de ileri sürülen sebeplerle sınırlı olarak yapılmış olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10064, Karar No: 2010/1658, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10064 E.  ,  2010/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığının giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ... parsel sayılı taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu edilen taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın giderilmesi davaları, iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay oranları ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para ( ivaz ) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez. 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’nun 5578 Sayılı Kanun ile değişik 8. maddesi hükmü uyarınca tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre nitelikleri Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri-özel ürün arazileri-dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırıldığı, yine yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirleneceği ve belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal

arazilerin miras hukuku bakımından “bölünemez eşya” niteliğini kazanacağı ve tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne “şerh” verileceği, belirlenen parsel büyüklüğünün; Mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde iki hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde iki hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin (paylı veya elbirliği ) mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği, bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun özgülemeye ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu durumda, öncelikle aynen bölünmesi istenen taşınmazın Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin ve yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğü’nden sorulup zirai yönden aynen bölünmesinin mümkün olup olmadığı konusunda görüş alındıktan sonra, uygun görüş bildirilmesi halinde teknik bilirkişiye ifraz ( taksim ) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeni’nden karar alınmak suretiyle belediyeden, belediye hudutları dışında ise İl İdare Kurulu’ndan İmar Yasası ve Yönetmeliği’ne göre bölüşmenin ( taksimin ) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinden kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz yanıt gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Onay makamından olumsuz yanıt gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 13850 m² yüzölçümünde olan taşınmazda taraflar 5000/13850 ve 8850/13850 pay oranları maliktirler. Dosya içerisinde bulunan belgelere göre taşınmazın yola cephesi olduğu da anlaşılmaktadır. Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın aynen bölünemeyeceği belirtilmiş ise de bilirkişilerce neden aynen taksim edilemeyeceği konusunda bir açıklama getirilmemiştir. Özellikle ziraat bilirkişi raporunda toprak vasıflandırması da yapılmamıştır. Bu durumda bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Belediye başkanlığına yazılan yazı üzerine belediye başkanınca verilen cevabi yazıda 5578 sayılı yasa çerçevesinde taşınmazın aynen taksim edilerek bölünemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde işlem yapılarak öncelikle anılan taşınmaz da toprak yapısı ve vasfının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak toprak vasfının belirlenmesi gerekir. Gelen cevabi yazı sonucuna göre taşınmazın 5578 sayılı yasa kapsamında kalmadığı ve aynen taksim edilebileceği anlaşıldığı takdirde taşınmaza ilişkin harita mühendisine ifraz projesi düzenlettirilmesi, ifraz projesi onay makamına gönderilerek aynen bölünmenin mümkün olup olmadığı sorulmak suretiyle alınacak yanıta göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu ve belediye başkanının cevabi yazısı ile yetinilerek yazılı şekilde taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.