muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20533, Karar No: 2015/23777, Tarih: 23.12.2015

Somut olayda özetle; müştekinin kollukça alına ifadesine göre, sabit bir yere kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alarak park edilmiş suça konu motosikleti, sanığın çalması biçimindeki eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikte olan 493. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen suçların unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK.nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK.nun 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle .... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde

muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, sabit bir yere kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış motosikletin çalınması biçimindeki eylem, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/14501, Karar No: 2009/23057, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14501 E.  ,  2009/23057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı hamil tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte itiraz eden keşideci lehtarın senet arkasındaki ciro imzasına itiraz etmiştir.

TTK.nun 598/l.inci maddesi gereğince bonoyu elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde "selahiyetli hamil" sayılır. Bu nedenle keşideci, bononun arkasında alacaklıya lehtar tarafından yapılan ciro imzasının bu kişiye ait olmadığını İcra Mahkemesi’nde ileri süremez. Ayrıca imza inkarı zata mahsus bir hak  olup keşidecilereden birisi, diğer keşideci imzasına itiraz edemez, itiraz etsede gerçek imza sahibi kendisi olmadığından sonuç doğurmaz. O halde, mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir. Kabule göre de İİK.’nun 170/3 maddesine göre imzaya itirazın kabulü halinde takibin durdurulması yerine iptaline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4237, Karar No: 2018/4756, Tarih: 17.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4237 E.  ,  2018/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ......... Mahallesi çalışma alanında bulunan 134 ada 6 parsel sayılı 13.635,84 metrekare; ......... Mahallesi çalışma alanında bulunan 206 ada 24 parsel sayılı 1.582,74 metrekare; 227 ada 61 parsel sayılı 16.342,03 metrekare ve 242 ada 7 parsel sayılı 1.607,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ham toprak vasfıyla ...... adına tespit edilmiş; yine ......... Mahallesi çalışma alanında bulunan 197 ada 69 parsel sayılı 7.238,71 metrekare; 199 ada 44 parsel sayılı 22.845,89 metrekare ve 207 ada 17 parsel sayılı 729,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar evveliyatında ...... Koçer’e ait olup ölümüyle taşınmazlardaki zilyetliğin terkedildiği gerekçesiyle sırasıyla ayrı ayrı ...... adına tespit edilmiş; 206 ada 85 parsel sayılı 84.475,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine "1. derece ......... alanında kaldığı" şerhi yazılarak ......... vasfı ile ...... adına tespit edilmiş; 227 ada 27 parsel sayılı 699.462,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise......... Komisyonu kararı uyarınca mera vasfı ile sınırlandırılmıştır. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak, taşınmazların kendisi ve kardeşleri adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 134 ada 6, 197 ada 69 parsel, 199 ada 44 parsel, 206 ada 24 parsel, 207 ada 17 parsel, 227 ada 61 parsel ve 242 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, taşınmazların isimleri ve payları açıkça yazılmak suretiyle davacı ve kardeşleri adına tesciline, 206 ada 85 parsel ile 227 ada 27 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı ...... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 197 ada 69, 199 ada 44, 206 ada 85, 207 ada 17, 227 ada 27 ve 242 ada 7 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- 134 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden; söz konusu parsele ilişkin dava, iş bu dosyadan 19.06.2009 günlü celsede tefrik edilmiş olup, Mahkemece iş bu dosyada derdest olmaktan çıkmış taşınmaz ile ilgili yeniden hüküm kurulması isabetsizdir. Davalı ...... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 134 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün BOZULMASINA,

2- 134 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden; söz konusu parsele ilişkin dava, iş bu dosyadan 19.06.2009 günlü celsede tefrik edilmiş olup, Mahkemece iş bu dosyada derdest olmaktan çıkmış taşınmaz ile ilgili yeniden hüküm kurulması isabetsizdir. Davalı ...... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 134 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün BOZULMASINA,

3- Dava konusu 206 ada 24 ile 227 ada 61 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda davacı ve kardeşleri lehine zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar ham toprak vasfı ile ...... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahallinde yapılan keşiflerde yerel bilirkişiler ve tespit bilirkişileri, taşınmazların davacının murisi ...... Koçer’den geldiğini ancak murisin 1988 yılında ölümünden sonra taşınmazların kullanılmadığını beyan etmişlerdir. 06.06.2013 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 206 ada 24 parsel sayılı taşınmazın eğiminin % 30 ila % 60 oranında değiştiği, taşınmazın yer yer taşlık ve kayalık olduğu, taşınmazın güneyinde bulunan 5 adet kayısı ağacından ikisinin bakımsızlıktan kurumuş olduğu, taşınmazda uzun yıllardan beri toprak işlemesi yapılmadığı, arazinin yapısı itibariyle de tarıma elverişli olmadığının belirtildiği, yine 04.05.2009 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 227 ada 61 parsel sayılı taşınmazın ekili veya dikili olmadığı, toprak yapısının kumlu ve taşlık olduğu, taşınmazın dağ yamacında olup, keşif tarihine kadar hiçbir zirai faaliyete konu olmadığı, yalnızca üzerinde 4 adet çalı formunda alıç ağacı bulunduğu, taşınmazın erozyona da maruz kalmış olması sebebiyle, zirai faaliyette bulunulamayacağı belirtilmiştir. Hal böyle olunca; söz konusu taşınmazlar üzerinde davacının murisinin zilyetliği bulunsa dahi, murisin ölümünden sonra zilyetliğin terk edildiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne yönelik yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9933, Karar No: 2016/10854, Tarih: 24.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/9933 E.  ,  2016/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yargı yolu caiz olmadığından açılan davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Organize Sanayi Bölgesi M.. adresinde bulunan taşınmazın ... Sigorta Poliçesi ile ... Teks. San. ve Tic. A.Ş adına sigortalı olduğunu, 07/08/2014 tarihinde meydana gelen sağanak yağış nedeniyle caddeden fabrika sahasına, binanın giriş katına ve merdivenlerden zemin kata ulaşan yağmur/ sel suyunun fabrikanın boya- badana, makine tesisat, emtia, 3 şahıslara ait boyanmak üzere bulunan iplik emtiası ve çeşitli demirbaşlarına ağır hasar verdiğini, meydana gelen hasar sebebiyle müvekkilince sigortalısına 133.922,00 TL tazminat ödendiğini, meydana gelen hasardan cadde sonunda yeralan dere yatağını ıslah etmeyen, yağış hallerinde gerekli altyapı çalışmalarını yapmayan, denetlemeyen davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, sağanak yağmur yağışı nedeniyle meydana gelebilecek su baskınlarına ilişkin önlemleri alma sorumluluğunun davalılara ait olduğunu, gerekli alt yapı, bakım, onarım çalışmalarını yapmaları gerektiğini belirterek, ödenen tazminatın ödeme tarihi olan 18/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğunu, olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, sel baskının aşırı yağıştan meydana geldiğinin ispat edilmediğini, su baskının ...'nün havzasında yer alan sulardan kaynaklanmadığını, bölgenin ... Belediyesinin görev alanında olduğunu, ... Mahallesinin alt yapısının yetersiz olması, dere ıslah çalışmalarının ilgili idarelerce yapılmamasının, dere yataklarının kapatılmasının dava konusu olaya sebep olduğunu, sayılanlardan hiçbirinin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, müvekkilince büyük miktarda harcama yapılarak yağmur suyu ve kanalizasyon alt yapı yatırımının gerçekleştirildiğini, müvekkili açısından temerrüt ve gerekli ihtar koşulunun gerçekleşmediğini, faizin başlangıç tarihinin dava tarihi olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.