muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14499, Karar No: 2018/4698, Tarih: 07.05.2018

1-) Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). TBK'nun 71/1.maddesine göre de; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur.". Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15) Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır.Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27.maddesinde; "Tesislerinve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir." düzenlemeleri yer almaktadır.Bu kapsamda enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı kurum, bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumlu olup, bu tür hatları kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşa etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılmasını önleyici tedbirleri almakla yükümlüdür.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Dosyada mevcut bilirkişi raporlarının incelenmesinde, 11/07/2012 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen, elektrik mühendisi ve inşaat mühendisi tarafından hazırlanan ilk bilirkişi raporunda, ...'ın, yüklenicinin, alt işverenin asli kusurlu, davacı ...'nın tali kusurlu olduğu belirtilmiş, itiraz üzerine alınan 17/07/2014 tarihli elektrik mühendisi bilirkişi raporunda olayda davalı kurumun ve davacı ... 'nın % 50 oranında kusurlu olduğu açıklanmış, itiraz üzerine alınan 10/04/2015 tarihli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu raporunda ise davacı ...'nın işçi olması halinde kendisinin % 5, işvereninin % 35, binanın yüklenicisinin ya da sahibinin % 30, ...'ın % 30 kusurlu olduğu, davacı ... işçi değil ise % 40 kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece bilirkişi kurul raporunun davacı ...'yı % 5 kusurlu kabul eden seçeneğine göre, hesap uzmanı bilirkişiye davacı ...'nın sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplatılmış ve bu rapor hükme dayanak alınmıştır. Somut olayda, dosyadaki bilgilerden davacı ...'nın işçi olarak çalıştığı belirgindir.Mahkemece, dava konusu olayda tarafların kusur ve sorumluluklarına ilişkin olarak alınan farklı bilirkişi raporlarında, yukarıda açıklandığı üzere kusur durumuna ilişkin görüş ve tespitler birbirinden farklı olmasına karşın mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden bilirkişi kurulu raporuna dayanarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalı kurumun, yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin olarak, somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi) çelişkileri de giderecek şekilde rapor alınarak, tazminat miktarları bu rapora göre yeniden belirlenerek varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Mahkemece, sürekli işgöremezlik tazminatı alacağına sadece davacı ... yönünden karar verilmesi gerekirken ,davacılar ... ve ...yönünden de kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1354, Karar No: 2017/2535, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1354 E.  ,  2017/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2014 tarih ve 2014/1061-2014/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Bank A.Ş. vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş.’nin ... Şubesi'ne 22.11.1999 tarihinde 1.500,00 TL ve 04.11.1999 tarihinde 2.350,00 TL olmak üzere toplam 3.850,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, henüz vadesi gelmemişken 21.12.1999 tarihinde ... tarafından ...'a el konulduğunu, müvekkilinin parasının sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini, ... yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri sürerek toplam 3.850,00 TL’nin bankaya yatırıldıkları tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Bank A.Ş. vekili, müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davacının off shore hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin off shore bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili, davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mevduat alacağının ... A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın ... Offshore Ltd.'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, ... A.Ş.'nin bir kısım yöneticilerinin off shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve davacının iradesinin açıkça fesata uğratıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.850,00 TL'den 1.500,00 TL'ye 22.11.1999 tarihinden 2.350,00 TL'ye 04.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Fer'i müdahil ... vekilinin 12/10/2015 tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Fer'i müdahil ... vekilinin 12/10/2015 tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak, davalı Banka 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde harç ile sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi davacı taraf 3.850,00 TL'nin yatırıldığı tarihten itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile, 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirildiğinden 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “ 22.11.1999” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “... 22/11/1999 tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar reeskont faiz oranı, 01.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile ...” ibaresinin eklenmesine, “04.11.1999” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “... 04/11/1999 tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar reeskont faiz oranı, 01.01.2000” ibaresinin eklenmesine, yine mahkeme kararının hüküm bölümünün 2. fıkrasının tamamen çıkartılarak yerine “ Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan toplam 102,90 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine” ibaresinin eklenmesine, yine hükmün 4. fıkrasındaki “707,20 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “653,00 TL'' ibarelerinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle davalı ve feri müdahil ... yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4159, Karar No: 2015/8665, Tarih: 07.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4159 E.  ,  2015/8665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yediemin ücretinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, vedia sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesi uyarınca mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye ticaret mahkemesi tarafından ise, davalının tacir sıfatının bulunmadığı, davalının ticari işletmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde mutlak ticari davalar “1) Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; ...6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun... saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Bunun yanında, TTK'nın 21. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanununun havale hakkındaki 457 ve 462 ile vedia hakkındaki 463 ve 482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispi nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Borçlar Kanununun 561 ve devamı maddelerinde düzenlenen saklama sözleşmesi (vedia akdi), saklayanın, saklatanın kendisine bıraktığı bir taşınırı güvenli bir yerde koruma altına almayı üstlendiği bir sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlık, davacının sahibi olduğu yediemin deposunda, davalının haczettirdiği aracın uzun süre kalmasına rağmen ücretinin ödenmediği belirtilerek yedieminlik ücret alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamından, davacı ile davalı vekili arasında 08.10.2012 tarihli yediemin sözleşmesi imzalandığı anlaşılmaktadır. Ancak her iki taraf tacir olmadığı gibi, olaydaki vedia aktinin tarflardan herhangi birinin ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK'nın 21. ve 22 maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11856, Karar No: 2023/2689, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/11856 E.  ,  2023/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/15 E., 2016/225 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanması ile mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2012 tarihli ve 2011/462 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin (1) fıkrası, aynı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmü 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin (1) fıkrası, aynı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2012 tarihli ve 2011/462 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararının 14.06.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 01.06.2015 tarihinde silahla kasten yaralama suçunu işlediği ve Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan Türk Ceza Kanunu'nun 86 ıncı maddesi (3) üncü fıkrası (e) bendi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 27.10.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.11.2020 tarihli ve 2016/253908 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1-Mahkumiyet kararının yasal düzenlemelere ve hukuka aykırı olduğuna,

2-Sanık lehine deliller toplanmadığından savunma hakkının kısıtlandığına,

3-Dosya kapsamında yeterli inceleme yapılmadığına,

4-Kazı yapılan alanın sit alanı olmadığına,

5-Verilen cezanın seçenek tedbirlere çevrilmediğine,

6-Hükmün açıklanma şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

1-Olay tarihinde Yozgat Merkez Kuyumcu köyü Acı Mevkinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine Jandarma görevlileri bahse konu olay mahallinde yaptıkları kontrolde, sanık ... ile daha önce hakkında verilen karar kesinleşen suç ortağı ...'ın yanlarında 1 adet kazma, 1 adet çekiç, 1 adet kürek, yaklaşık 15-20 metre uzunluğundaki elektrik kablosu ve bu kablonun ucuna bağlı vaziyette bulunan led ışıklı yaklaşık 7 metre uzunluğundaki seyyar elektrik kablosu, 1 adet Aselsan Cobra marka MT 650 model R 923157721 seri numaralı Çin yapımı pilleri takılı vaziyette walki talki olarak tabir edilen küçük el telsizi, yaklaşık 16 metre uzunluğundaki urgan ip, 1 adet derin yerlere inmek için kullanılmakta olan bel emniyet kemeri, 1 adet yeşil siyah renkli markası olmayan testere olduğu halde 190 cm. derinliğinde 180 x 200 cm. genişliğinde çukur kazdıkları, bu yerin 2863 sayılı Yasa kapsamında herhangi bir tescilli sit alanı olmadığı, izinsiz kazı yapılan yerin 2863 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı anlaşılmakla sanığın sit alanı dışındaki yerde izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği kanaatine varılmıştır. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş su hattındaki boruyu bulmak amacıyla kazı yaptığını beyan etmiştir.Sanığın diğer suç ortağı ile birlikte yakalanış biçimi, üzerlerinde yakalanan eşyalar ve kazdıkları çukurun genişliği ve derinliği nazara alındığında suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

2-Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Olay yerinde bizim bağımız vardır. Buraya gelen su tıkandığı için suyun tıkandığı yeri bulup tamir etmek amacıyla biz orada su hattındaki boruyu bulmak amacıyla kazı yaptık. Kazı yaptığımız yere logar yapıp oradan suyun gelmesini sağlayacaktık. Bu nedenle kazı yaptık. Kesinlikle kaçak kazı yapmak amacımız ve niyetimiz yoktu. Jandarma gelince biz Jandarma'yı yanımıza kendimiz çağırdık. Biz Jandarma'yı kaçak avcıları bulmak amacıyla geldi zannettik. Bu nedenle Jandarma'yı çağırarak gelmelerini bekledik. Kesinlikle biz define aramak amacıyla kazı yapmadık. Amacımız bağa gelen ve tıkanan suyu açıp tamir etmekti. Yanımızda bulunan malzemeleri de bu amaçla getirdik. Suçsuzum. Beraatime karar verilsin" şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE