muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10898, Karar No: 2012/11553, Tarih: 15.10.2012

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli ve 1980'li 1990'lı yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşif ve incelemede, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 6831 sayılı Yasa bağlamında kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen resmi belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/10/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2500, Karar No: 2014/1438, Tarih: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2500 E.  ,  2014/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

NUMARASI : 2011/247-2012/574

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı S. J..Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı A..Taş. Ltd. Şti’ye ait çekici ve römorkun 09/09/2008 tarihinde hareket halindeyken araç dışında çalışan davacıya çarpması sonucu davacının malul kaldığını ileri sürerek, şimdilik 500 TL geçici iş göremezlik, 1.500 TL. sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 2.000 TL maddi tazminatın ve 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı A.. Taş.Ltd.Şti.den tahsilini, birleştirilen davada çekicinin trafik sigortacısı davalı S.. A..’den 2.000 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini dava ve talep etmiş, 28.08.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 2.672 TL geçici iş göremezlik, 56.292 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı S..J..Sigorta vekili, olayın karayolu dışında meydana geldiğini, trafik sigortası kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, meydana gelen kazada davalı A..Taş.Ltd.Şti'.ye ait araç sürücüsünün 4/8 oranında, davacının 4/8 oranında kusurlu olduğu, davacının meslekte kazanma gücünü %30,2 oranında kaybettiği gerekçesiyle 7.500 TL manevi tazminatın davalı Aktif Taş.Ltd.Şti'den, 2.672 TL geçici iş göremezlik ve 47.931,17 TL. sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.603,17 TL. maddi tazminatın davalılardan A..Taşımacılık Tic. San. Ltd. Şti’den olay tarihinden itibaren, davalı S.. A..’den 09/11/2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı S..J.. Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminatın, yaralanmaya sebep olan aracın maliki ve trafik sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

1-Dava, yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminatın, yaralanmaya sebep olan aracın maliki ve trafik sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur. Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3. maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü kara yollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir.

Z.. Genel Şartlarının A.1 maddesinde, "Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı KTK.na göre işleten hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davalı sigorta şirketi vekili tarafından kazanın meydana geldiği yerin karayolu sayılan yerlerden olmadığı, bu nedenle rizikonun teminat dışında kaldığı savunulmuş ise de, mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır.

O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, kaza yerinin kaza tarihi itibariyle karayolu sayılan bir yer olup olmadığı, bu suretle rizikonun teminat kapsamında kalıp kalmayacağı, gerektiğinde keşifte yapılarak saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı S..J.. Sigorta vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Davacı tarafça dava dilekçesinde temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Davacının yaralanmasına sebebiyet veren aracın ticari işletmeye ait, ticari iş yapan ticari bir araç olmasına göre, davalı A..Taşımacılık Ltd.Şti ve kabule göre de davalı S.. A.. hakkında hükmolunan tazminata temerrüt faizi olarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı S.. A.. yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Sompo Japan Sigorta vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı S..J.. S..AŞ'ye geri verilmesine 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8347, Karar No: 2013/1379, Tarih: 21.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8347 E.  ,  2013/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, elektrik borçlarının 6111 Sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1418, Karar No: 2017/105, Tarih: 23.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1418 E.  ,  2017/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’nun maktul ... ’nu kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

1) Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 27.08.2014 günlü raporuyla suç tarihinde kendisine isnat olunan suçlar yönünden cezai mesuliyetinin tam olduğu belirtilen sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde 23.07.2013 ile 09.09.2013 tarihleri arasında tedavi gördüğü, aynı hastanenin 04.02.2016 günlü yazısına göre 14.01.2016 tarihinde tedavi altına alındığı ve tedavisinin devam etmekte olduğu, Silivri Ceza İnfaz Kurumu Devlet Hastanesinin 17.05.2016 günlü sağlık kurulu raporuna göre ise şizofreni tanısı konan sanığın mevcut haliyle hücrede kalmasının uygun olmayacağının belirtildiği anlaşılmakla sanığın tüm adli raporları, tedavi evrakları ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK’nun 32. maddesi kapsamında rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak gibi BOZULMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

23/01/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 26/01/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/25204, Karar No: 2015/1474, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25204 E.  ,  2015/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2007/159-2012/509

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazlara el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazlara el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmazlara enerji nakil hattı geçirilmek ve pilon dikilmek suretiyle el atıldığı anlaşıldığından, mahkemece el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talepleri yönünden işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15875, Karar No: 2014/18509, Tarih: 25.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15875 E.  ,  2014/18509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2012/855-2014/413

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 3 adet çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı keşideci ile birinci ciranta borçlu, çeklerdeki ciro imzasının S.. Y..'a ait olmadığı ve takibe konu çeklerin iptal edilmesi nedeniyle borca, fer'ilerine itiraz ettiklerini ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları anlaşılmıştır.

Mahkemece Dairemiz'in bozma ilamına uyulmuş, borçlu S.. Y.. ile ilgili açılan davanın kabulü nedeniyle borçlu S.. Y.. hakkındaki takibin durdurulmasına, keşideci borçlu .. Yapı ....Ltd.Şti ile ilgili itirazın ise lehtar imzasının S.. Y..'a ait olmadığı ve ciro silsilesi kopuk olduğu gerekçesiyle borçlu şirket yönünden takibin iptaline karar verildiği, alacaklının temyiz isteminin ise.. Yapı ......Ltd .Şti. yönünden olduğu anlaşılmıştır.

Sahte imza bir başkasının imzasının taklit edilmesi hali olup; takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)'nun 589. maddesi hükmü gereğince; “Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan veya namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine bu yüzden halel gelmez”.

Anılan hükme göre, ticari senetteki geçersiz imza sadece kendisi yönünden hükümsüzlük sonucu doğurur. Senetteki her imza diğerlerinden bağımsız olarak sadece imza sahibini bağlar. İmzaların bağımsızlığı ilkesi, poliçeye atılı her geçerli imzanın (keşidecinin, cirantanın, avalistin, kabul eden muhatabın imzası gibi) sahibini bağladığını, geçersiz imzaların sahiplerinin sorumlu tutulmamasına rağmen poliçenin geçerliliğini ortadan kaldırmadığını ifade eder. Geçerli imzaların sahipleri, başkasının imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek kambiyo sorumluluğundan kurtulamazlar. Geçersiz bir imza sahibini bağlamaz ise de, ciro zincirini de koparmaz.

Poliçeler bakımından getirilmiş olan bu ilke 6762 sayılı TTK'nun 730/3 maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanır.

Poliçeler bakımından getirilmiş olan bu ilke 6762 sayılı TTK'nun 730/3 maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanır.

Somut olayda, itiraz eden borçlu şirketin takibe konu çeklerin keşidecisi olduğu, lehtar ve ilk ciranta olan S.. Y..'ın ciranta imzasına itirazının İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.05.2011 tarih ve 2008/658 E.-2011/224 K.sayılı dosyasında aldırılan rapor doğrultusunda kabul edilerek her iki borçlu yönünden borçlu olmadıklarının tespiti ile anılan takibin iptaline karar verildiği kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19.HD'nin 09.05.2012 tarih 2011/13714E.-2012/7766K. Sayılı kararı ile borçlu ... .....Ltd.Şti yönünden kararın bozulduğu mahkemece bozma ilamına uyularak borçlu keşideci ... ...şirketi yönünden davanın reddine, S.. Y.. yönünden karar kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulduğu, kararın 19.Hukuk Dairesi'nin 01.10.2013 tarih 2013/8410-15039 K.sayılı kararı ile onandığı görülmüştür.

Yukarıda açıklandığı üzere S.. Y..'ın ciranta imzasının geçersiz olması sadece onun yönünden sonuç doğurur. Keşideci borçlu şirketin, keşideci şirket adına atılan imzaya bir itirazı bulunmadığına göre, sorumluluktan kurtulamaz. Geçersiz imza ciro zincirini bozmayacağından, mahkemenin lehtar imzasının S.. Y.. 'a ait olmadığı ve ciro silsilesinin kopuk olduğu gerekçesiyle keşideci borçlu...Yapı...Ltd.Şti. yönünden takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14607, Karar No: 2019/1969, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14607 E.  ,  2019/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/753, Karar No: 2017/3860, Tarih: 08.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/753 E.  ,  2017/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 18/09/2013 günlü ve 2013/13088 esas 2013/14505 karar sayılı ilamı ile; davalının eyleminin aynı zamanda Türk Ceza Kanununda düzenlenen hakaret ve iftira suçunu oluşturduğu, somut olaya uygulanacak zamanaşımı süresinin 66. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımı süresi olduğu, şu halde haksız eylem tarihi olan yayın tarihleri ile davanın açıldığı tarih arasında ceza yargılamasına ilişkin dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından işin esasının incelenmesi gerektiği şeklindeki gerekçeyle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davacının maddi tazminat isteminin vazgeçme nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının isimli köşesinde yayınlanan 31/01/2009, 04/02/2009, 07/02/2009 ve 11/02/2009 tarihli yazılarında; davacıya ağır ithamlarda bulunularak küçük düşürüldüğünden bahisle yargılanıp ceza aldığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafından kaleme alınan gazetesinin "Özgürlüğün çarpıntısı" isimli köşesinde yayınlanan 31/01/2009, 04/02/2009, 07/02/2009 ve 11/02/2009 tarihli yazılarında; o tarihte kamuoyunda olarak bilinen ve yürütülen soruşturmaya ilişkin kesin yargı ve suçlama içeren iddia ve olaylardan bahsettiği, yazıların yazıldığı tarih itibari ile yazıda konu edilen olayların görünür gerçeğe uygun olduğuna dair kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmadığı, devam eden bir soruşturmaya ilişkin üst üste birden çok kez yazı yazarak ve yazı yazarken varlığı iddia edilen olaylarla ve bilgilerle arasında bir mesafe

koymadan kesin yargı ve suçlama içeren ifadeler kullanarak davacı aleyhine kamuoyunda tek yönlü bir yargı oluşturmaya neden olduğu, yazılan yazılar nedeniyle davalı hakkında açılan ceza davasında adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs eyleminin sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği belirtilerek, davacının maddi tazminat isteminin vazgeçme nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, iş bu davaya konu yayınlardaki yazılar nedeniyle adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçu ile esas sayılı ceza dosyasında yargılanmış ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığının 10/09/2012 tarihli müzekkeresi ile 6352 sayılı yasa yönünden değerlendirme yapılmak üzere dosya mahal mahkemesine gönderilmiş, mahkemenin 2012/1464 esas 2012/1383 karar sayılı kararı ile 05/07/2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı yasanın geçici 1/c maddesi gereğince davalı hakkında açılan davanın kovuşturmasının ertelenmesine karar verilmiş, verilen karar 24/01/2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.