muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/502, Karar No: 2020/299, Tarih: 18.06.2020

Bu itibarla, Yerel Mahkemece eksik araştırmaya dayalı olarak sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 202-306 sayılı direnme kararına konu;

a) Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, suçun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

b) Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise eksik araştırma ile karar verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21450, Karar No: 2012/37977, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21450 E.  ,  2012/37977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20.02.2012 tarih ve 2011/19583 Esas, 2012/4128 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı Asya Katılım Bankası A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 27.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 09.04.2012 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22169, Karar No: 2016/26027, Tarih: 26.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/22169 E.  ,  2016/26027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan icra takibinde borçlu, satış işlemlerinin usulüne uygun şekilde duyurulmadığını ve yapılan tebligatların usule uygun olmadığını, ikamet ettiği tek varlığı olan evinin davalı kooperatife ihale edildiğini ileri sürerek icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece şikayetin reddine, davacının, asıl alacağın %10’una tekabül eden 4.500 TL para cazası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

İİK'nun 134/2.maddesinde; “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder (Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.). Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Ancak, mahkemece, ihalenin feshi istemi reddedilen şikayetçi aleyhine İİK'nun 134/2. maddesine göre ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, asıl alacağın yüzde onu oranında para cezasına karar verilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.02.2016 tarih ve 2016/1 E., 2016/14 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin “2” nolu bendinde yer alan; “asıl alacağının % 10’una tekabül eden 4.500,00 TL” ibarelerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "ihale bedelinin % 10'una tekabül eden 2.400,00 TL" ibarelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2499, Karar No: 2008/5080, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2499 E.  ,  2008/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Of. San.Tic.Ltd.Şt. adına Yetkili Müdür ... ile davalılar 1- Basmacılar İşhanı Yöneticiliği 2- ... Bankası A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.06.2006 gün ve 2003/363-2006/517 sayılı hükmü bozan Dairemizin 19.02.2008 gün ve 2007/1582-2008/989 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... Bankası A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ... Bankası A.Ş.'ne yükletilmesine, 22.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17578, Karar No: 2015/21848, Tarih: 10.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17578 E.  ,  2015/21848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 87. ve 26. maddeleridir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, davalılar Kurumun rücu alacağından kusurları oranında sorumludurlar.

506 sayılı Kanunun 87. maddesinde, "aracı", 4857 sayılı İş Kanununun 2/6. maddesinde ise, "asıl işveren-alt işveren" ilişkisinin tanımına yer verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, "aracı" olarak nitelenen üçüncü kişi, gerek mevzuatta, gerekse öğreti ve yargı kararlarında; alt işveren, taşeron, tali işveren, alt müteahhit, alt ısmarlanan vb. adlarla anılmaktadır.

Bunlardan; asıl işverenin yanında "taşeron" olarak adlandırılan başka işverenlerinde, işyerinden iş almaları ve kendi sigortalılarını çalıştırmaları ile, uygulama kazanmış olan "asıl işveren-alt işveren" ilişkisini Sosyal Sigortalar Kanunu açısından ele alan 506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmü, tıpkı mülga 1475 sayılı İş Kanununun l/son. 4857 sayılı İş Kanununun 2/6. maddelerinde olduğu gibi, aracının yanında asıl işvereni de sorumlu tutan bir içerik taşımaktadır.

506 sayılı Kanunun "üçüncü kişinin aracılığı" başlıklı 87. maddesi, "Sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur. Bir işde veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı denir." hükmünü içermektedir. Aracının asıl işverenden bir bölüm iş alması ve bu işte

kendi adına sigortalı çalıştırması, aracı kavramının belirleyici özelliğini oluşturmaktadır.

kendi adına sigortalı çalıştırması, aracı kavramının belirleyici özelliğini oluşturmaktadır.

506 sayılı Yasanın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı Yasanın 26/2. maddesinde ise, 3. kişinin rücu alacağından sorumluluğu için, kasıt veya kusuruyla iş kazasının oluşumuna etkide bulunma koşulu öngörülmüştür. İşveren veya üçüncü kişiler ile üçüncü kişileri çalıştıranlara rücu olanağı anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumların gerçekleşmesi halinde mümkün olup, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı dava kapsamında, maddedeki sorumluluk hallerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmamakta olduğundan davalıların rücu alacağından sorumluluğu ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda alınacak raporda tartışılmalıdır. İşveren yada işverenlerin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir.

Borçlar Kanununun 53.maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gereği, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden alınacak kusur ve aidiyete ilişkin raporda gözetilmelidir.

Borçlar Kanununun 53.maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gereği, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden alınacak kusur ve aidiyete ilişkin raporda gözetilmelidir.

Eldeki davada; 506 sayılı Kanunun 87 ve 26. maddelerine dayanılarak 18.10.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin artışlı peşin değeri ile sigortalıya sarf edilen tedavi giderlerine ilişkin olarak oluşan kurum zararının %50'sine isabet eden kısmı davalılardan teselsülen istenmiştir. Mahkemece, ilk bozma öncesinde davalılar ... ... A.Ş. ile ... yönünden davanın reddine, diğer davalıları %75 kusurlu kabul eden sigortalıyı ise %25 kusurlu kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalılar Yeni ... İnş. .... Ltd. Şti ve ... vekili ile davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, asıl – alt işveren ilişkisinin araştırılıp, irdelenmesi gerektiğinden ve ceza mahkemesinde mahkumiyet kararı kesinleşenler hakkında kusur verilmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş, mahkemece, ikinci bozma öncesinde yine davalılar ... ... A.Ş. ile ... yönünden davanın reddine, diğer davalıları %75 kusurlu kabul eden sigortalıyı ise %25 kusurlu kabul eden ilk bozma sonrası alınan bilirkişi raporu da gözetilerek, ilk bozma öncesi gibi hüküm kurulduğu, davacı kurum vekilinin temyizi üzerine , Dairemizce yeniden davalı ... ... A.Ş.'nin unvanının tespit edilip, doğru unvana göre HMK 124. maddesine göre husumet tevcihi ve yine asıl – alt işveren ilişkisinin araştırılıp irdelenmesi yönünde hüküm bozulmasına karar verilmiş, mahkemece, ikinci bozma

ilamına da uyulduğu, asıl – alt işveren ilişkisine yönelik araştırmalar yaptığı, Mali Müşavir ve Hukukçu bilirkişi tarafından alınan 20.03.2015 tarihli raporda asıl – alt işveren ilişkisi bulunduğuna dair kanaat bildirildiği, yargılama aşamasında davalılardan Yeni ... San. Ve Tic. Ltd. Şti. Tarafından 27.11.2013 tarihli banka dekontları ile yargılamaya konu Kurum zararı ve yargılama giderlerine ilişkin ödemeler yapıldığı anlaşılması nedeniyle, mahkemece, yeniden asıl – alt işveren ilişkisi irdelenip, sonucuna göre kusur raporu aldırılmadan ve buna istinaden tespit edilen Kurum zararı ile bozma öncesi ve sonrası yargılama giderlerinin davalılar Yeni ... İnş. .... Ltd. Şti ve ... tarafından ödenip ödenmediği, bakiye zarar kalıp kalmadığı, bozma öncesi red hükmü nedeniyle Kurum tarafından hakkında red kararı verilen davalılar lehine yapılan ödemeler gözetilerek Kurumdan ve ilgili icra dairelerinden araştırılmadan, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, asıl - alt işveren ilişkisi araştırılıp, kabul edilmesi halinde asıl işveren, alt işveren ve ceza mahkemesinde kesinleşmiş mahkumiyet alan kişilerin kusur sorumluluğu irdeleyen İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, yapılan ödemeler araştırılıp, davalıların tespit edilen kusur oranlarına göre Kurumun talep edebileceği, rücuan tazminat miktarı belirlenip, ödemeler, bozma öncesi ve sonrası yargılama giderleri, işlemiş faizleri gözetilerek davacı Kurumun talep edebileceği kurum zararı tutarı hesap bilirkişisinden rapor alınarak tespit edilmeli, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6092, Karar No: 2008/8419, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6092 E.  ,  2008/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalı taraf vekili 28.01.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı, 28.01.2008 günlü dilekçesinde "Yetki itirazını kabul etmediği, tanık dinleme konusunda usulsüz ara karar aldığı, usul kurallarına dikkat etmediği, tarafsız olmadığı" gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... (32385)’ın red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 171.50.- YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1381, Karar No: 2021/134, Tarih: 21.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/1381 E.  ,  2021/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü kadastro çalışma alanında bulunan sınırlarını belirttiği tapulama harici taşınmaz bölümlerinin imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacının ölümü nedeniyle mirasçıları ... ve arkadaşları davayı takip etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kabulüne, 16.11.2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazların davacılar adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddesinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının davacılar lehine gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, taşınmaz bölümlerinin hangi nedenle tescil harici bırakıldığı araştırılmamış; taşınmazın niteliğini ve kullanım durumunu belirlemenin en iyi yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, sadece 1965 tarihine ait tek hava fotoğrafı Harita Genel Müdürlüğünden temin edilerek orman mühendisi bilirkişisinden rapor alınmış, raporda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin maki bitki türleri ile kaplı olduğu belirtilmesine rağmen taşınmaz bölümlerinin evveliyatı açıklığa kavuşturulmamış; DSİ Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirildiği ifade edilen kamulaştırma işlemiyle ilgili haritalar getirtilerek Fen Bilirkişi raporunda uygulanmamış; DSİ tarafından yapılan kamulaştırma işlemi neticesinde davacıya ait çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu 138 ada 455(eski 366) parselin ifrazen oluştuğu anlaşıldığı halde ifraza neden olan kamulaştırma haritası getirtilmediği gibi kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle uygulanmamış, çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmemiş; kamulaştırma işlemi ile zilyetlik kesintiye uğramış ise zilyetlikle kazanma koşullarının kamulaştırma tarihine kadar tamamlanmış olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmaz bölümlerinin hangi nedenle tescil harici bırakıldıkları Kadastro Müdürlüğü'nden sorularak belirlenmeli; Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilmek suretiyle taşınmaz bölümlerinin bulundukları köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı olduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ayrıca eski 366 parsel sayılı taşınmaza ait tüm kamulaştırma belgeleri ile haritaları celbedilerek dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ve teknik bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin geçmişte ne durumda bulunduğu, imar-ihya gerektiren yerlerden (taşlık, kayalık, fundalık, çalılık, çetirlik gibi) olup olmadığı, kullanıma ilk kez kim tarafından ne zaman ve nasıl başlandığı, imar-ihyaya konu yerlerden iseler bu işlemlerin ne şekilde yapılıp hangi tarihte tamamlandığı, imar-ihya işleminin tamamlanma tarihinden itibaren dava tarihine kadar kullanımın ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaçlarına uygun zilyetliğin mevcut olup olmadığı, mevcut ise bu kullanımın 20 yıla ulaşıp ulaşmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; beyanları arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı; komşu parsellerin dayanak kayıtlarının çekişmeli taşınmaz bölümlerini ne şekilde sınır gösterdiği belirlenmeli; teknik bilirkişiden, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir, uygulanan kamulaştırma belgelerinin kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir krokili rapor alınmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümlerinin toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, çekişmeli

ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanları bilimsel esaslara göre hazırlanmış bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek kamulaştırma işlemi ile zilyetlik kesintiye uğramış ise kazanma koşullarının kamulaştırma tarihine kadar tamamlanması gerektiği hususu da değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.