muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/365, Karar No: 2019/3074, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/365 E.  ,  2019/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 07/07/2017 tarih ve 2014/907-2017/483 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, mali sıkıntılar nedeniyle %51 oranındaki hissenin 01.09.2010 tarihli protokol ile diğer davalıya devir edilmesine karar verildiğini, ödemenin nasıl yapılacağının kararlaştırıldığını, 02.09.2010 tarihinde noterde devir sözleşmelerinin düzenlendiğini, belirtilen çeklerin ödenmediğini, noter devri öncesinde 01.09.2010 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile devirlerin kabul edildiğini, bunun geçersiz olduğunu, aynı tarihte yine davalı gerçek kişinin müdür olarak atandığını, işlemlerin TTK’nun 520. maddesine uygun yapılmadığını, davalı müdürün edimlerini yerine getirmesinin beklendiğini, edimini ifa etmediği gibi şirketi hileli ve fiktif şekilde borçlandırdığını, şirket ve diğer ortakların zararına hareket ettiğini, hiçbir bilgi vermediğini, müdürlük görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, 01.09.2010 tarihli ve 2010/6 sayılı mevcut olmayan hisse devirlerinin kabulüne ve keyfiyetin pay defterine işlenmesine, davalı gerçek kişinin müdür atanmasına dair ve 13.09.2010 tarihli müdürlük yetkisinin devamına ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde ve geçersiz olduğunun tespitine, olmadığı takdirde müdürlükten azli ile kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, hisse devir sözleşmelerinin TTK’nın 520. maddesine uygun yapıldığını, muvafakatin devir sözleşmelerinden önce verilmesinin sonuca etkili olmadığını, iddiaların yerinde bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, ortaklar kurulu kararının yerinde olduğunu, azle ilişkin şartların bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, hisse devir sözleşmelerinin TTK’nın 520. maddesine uygun yapıldığını, muvafakatin devir sözleşmelerinden önce verilmesinin sonuca etkili olmadığını, iddiaların yerinde bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, ortaklar kurulu kararının yerinde olduğunu, azle ilişkin şartların bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı ... arasında 01/09/2010 tarihinde hisse devrine ilişkin protokol imzalandığı, 01/09/2010 tarihinde 2010/6 sayılı ortaklar kurulu kararı ile devrin kabul edildiği, aynı tarihte pay defterine işlendiği, 02/09/2010 tarihinde noter senedi ile devrin gerçekleştirildiği, limited şirketlerde hisse devrini düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 520 maddesinde herhangi bir işlem sıralaması ve öncelik öngörülmediği, ortakların izninin önce veya sonra alınması pay devrinin geçerliliğine etkili olmadığından davalının pay devralması ve buna dayalı olarak alınan müdür olarak atanması ve müdürlük yetkisinin devamına ilişkin 2010/6, 7 ve 8 sayılı ortaklar kurulu kararlarının yasal ve geçerli olduğu, terditli olarak talep edilen haklı nedenlerle davalı şirket müdürünün azli ve şirkete kayyım atanması talebi yönünden ise, TTK'nın 543 maddesi yollaması ile limited şirketlerde de uygulanması gereken TTK'nın 162 maddesi gereğince, her bir ortağın haklı sebeplere binaen müdürün azlini talep edebileceği, bu davanın sadece müdüre karşı açılması gerekmekle davalı şirkete husumet düşmeyeceği, bu nedenle davalı şirket yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden ise toplanan deliller ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, davalı müdürün şirket kayıtlarını usulüne uygun tutmadığı, kayıtların düzenli olmadığı, şirketin herhangi bir mal ve hizmet almaksızın karşılıksız borçlandırıldığı, şirket paralarının davalı müdüre ait hesaptan işlem gördüğü, şirketin içinin boşaltıldığı, bu surette davalı müdürün müdürlük yetki ve görevini gereği gibi ve usulüne uygun yerine getirmediği, görevini ihmal edip kötüye kullandığı, kendi menfaatlerini şirket menfaatlerinin üzerinde tuttuğu, azil için haklı sebeplerin gerçekleştiği gerekçesiyle davalı şirketin 01.09.2010 tarihli 2010/6-7-8 nolu ortaklar kurulu kararlarının iptali davası yönünden davanın reddine, davalı ...'ın şirket müdürlüğünden azli davası yönünden davalı şirket yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile davalının Manavgat Sevgi Özel Sağlık Hizmetleri Turz. İnş. ve Tic. Ltd. Şirketi müdürlüğünden azline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3893, Karar No: 2024/8995, Tarih: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3893 E.  ,  2024/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, HTS kayıtlarının dosyaya eklenmediğine, kamera görüntüleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2019/1091 Esas, 2021/41 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.01.2023 tarihli ve 2022/1609 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçu yönünden "5237 sayılı Kanun'un 142/2-e ve 143. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi (289/1-h), istinabe yasağı, atılı suçun sabit olduğu ve TCK'nın 143. maddesinin uygulanma ihitmaline göre ek savunma hakkı verilmesi'' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararı içinde yer alan sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesine ilişkin (289/1-h) hususun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.01.2023 tarihli ve 2022/1609 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararının ve bu karara yönelik yeniden inceleme yapan Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/267 Esas, 2023/663 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24181, Karar No: 2017/25767, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24181 E.  ,  2017/25767 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6000, Karar No: 2018/260, Tarih: 18.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6000 E.  ,  2018/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 452 ada 1 parsel sayılı 14.077,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kayalık niteliği ile 493 ada 1 parsel sayılı 1.347,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ..., tapu kaydı, ırsen intikal, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 452 ada 1 ve 493 ada 1 parsel sayılı taşınmazların adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Birleşen davacının davacısı ...; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 493 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Taşınmazlar başında yapılan keşif sonrası orman ve fen bilirkişiler... tarafından ortak düzenlenen 19.08.2013 tarihli rapor ve ekindeki fen bilirkişi .... tarafından düzenlenen Ek-10 nolu krokide davacı ...’ın 452 ada 1 parselin (B) harfi ile işaretlenen 7.892,59 m2 yüzöçümlü bölümünü, 493 ada 1 parselin ise (C) harfi ile işaretlenen 492,50 m2 yüzöçümlü kesimini dava ettiği, birleşen davanın davacısı ...’nin ise 493 ada 1 parselin (B1) harfi ile işaretlenen 811,49 m2 yüzölçümlü bölümünü dava ettiği belirlenmiştir.

Mahkemece; dava dosyaları birleştirildikten sonra çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdit haritası dışında kalmakta ise de 1956, 1983 ve 1995 tarihli memleket haritalarında üzerlerinde orman bitki örtüsü bulunan kapalı alanda, 1958 ve1992 tarihli hava fotoğraflarında 493 ada 1 parselin tamamının, 452 ada 1 parselin %80'lik kesiminin kapalı alanda gözüktüğü, ...'nin tutunduğu tapu kaydının tedavül görüp zilyetlikle birleşmediği, davacıların çekişmeli yerleri imar ihya edip kadastro tespit tarihine kadar 20 yıl süreyle nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandıklarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazların tespit gibi Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 20.03.2002 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 20.03.2002 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu vardır.

1- Davacı ...’ın orman ve fen bilirkişiler .... tarafından ortak düzenlenen 19.08.2013 tarihli rapor ve ekindeki fen bilirkişi ....tarafından düzenlenen Ek-10 nolu krokide 493 ada 1 parselin (C) harfi ile işaretlenen 492,50 m2 yüzöçümlü kesimine ilişkin temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve ziraat bilirkişi raporlarıyla temyize konu yerde kızılçam ağaçları, pırnal meşeleri, odunsu maki bitkileri, taşlık ve kayalık alanların bulunduğu, eylemli biçimde orman niteliğinde olduğu, tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı ...’ın orman ve fen bilirkişiler Mutlu İlter ve ... tarafından ortak düzenlenen 19.08.2013 tarihli rapor ve ekindeki fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen Ek-10 nolu krokide 452 ada 1 parselin (B) harfi ile işaretlenen 7.892,59 m2 yüzölçümlü kesimine,

davacı ...’nin 493 ada 1 parselin (B1) harfi ile işaretlenen 811,49 m2 yüzölçümlü bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; temyize konu taşınmazları davacıların eklemeli olarak 35-40 yılı aşkın süreyle nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandıklarını ifade etmişlerdir.

Ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; 452 ada 1 parselin (B) harfi ile işaretlenen kesiminin %10 eğimli olduğunu, üzerinde yulaf ekili bulunduğunu, 493 ada 1 parselin (B1) harfi ile işaretlenen bölümünün %8 eğimli olduğunu, üzerinde 27 tane 15 yaşlarında zeytin fidanlarının bulunduğunu, fidanlar arasındaki boşluklarda buğday ekili olduğunu, uzun yıllardır toprak işlemesinin yapıldığını, 35-40 yıldır tarımsal faaliyetin yapıldığını belirtmiştir.

Ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; 452 ada 1 parselin (B) harfi ile işaretlenen kesiminin %10 eğimli olduğunu, üzerinde yulaf ekili bulunduğunu, 493 ada 1 parselin (B1) harfi ile işaretlenen bölümünün %8 eğimli olduğunu, üzerinde 27 tane 15 yaşlarında zeytin fidanlarının bulunduğunu, fidanlar arasındaki boşluklarda buğday ekili olduğunu, uzun yıllardır toprak işlemesinin yapıldığını, 35-40 yıldır tarımsal faaliyetin yapıldığını belirtmiştir.

Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düzenlenen 05.09.2013 tarihli raporda; 452 ada 1 parselin ortalama %20-25 değişen eğimli olduğunu, temyize konu bölümünde yulaf ekili olduğunu, uzun yıllardır toprak işlemesinin yapıldığını, kültür arazisi niteliğinde bulunduğunu, 493 ada 1 parselin temyize konu kesiminin %8-10 eğimli olduğunu, üzerinde 27 tane 5-15 yaşlarında zeytin fidanlarının bulunduğunu, fidanlar arasındaki boşluklarda buğday ekili olduğunu, uzun yıllardır toprak işlemesinin yapıldığını,kültür arazisi niteliğinde bulunduğunu, kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldıklarını, 1956, 1983 ve 1995 tarihli memleket haritasında iğne yapraklı ağaç ve çalılık rumuzlu kapalı alanda, 1958 ve 1992 tarihli hava fotoğrafında ise 493 ada 1 parselin tamamen, 452 ada1 parselin %80'lik kesiminin çam ağaçları, küçük çalılar, büyük kayalar ve taşlar bulunan kapalı alanda gözüktüklerini, orman tahdidine göre orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ancak fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen memleket haritalarında temyize konu yerlerin tamamı yeşil renkli ormanlık alanda, hava fotoğraflarında ise kısmen açık kısmen koyu alanda işaretlenmiş, temyize konu yerlerin eğimlerinin ne suretle belirlendiği yönünde açıklamada bulunulmamış, ziraat ve orman bilirkişi raporlarında 452 ada 1 parselin (B) harfi ile işaretlenen kesiminin eğim oranları farklı belirtilmiştir.

Bu durumda uzman orman ve fen bilirkişilerin memleket haritaları ve hava fotoğraflarını nasıl uyguladıkları ve taşınmazların öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadıkları, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17.maddelerindeki koşulların oluşup oluşmadığı yönünde duraksama olmuştur.

Diğer taraftan davacı ...; kadastro çalışmaları sırasında revizyon görmeyen Mayıs 1325 tarih 51 sıra nolu değişir sınırlı murisi adına kayıtlı tapu kaydına dayandığı halde mahkemece dayanak tapu kaydı yöntemince zemine uygulanıp sabit sınırdan başlanarak miktarıyla geçerli kapsamı belirlenmemiş, tapu kayıtları mülkiyet belgesi oldukları halde 452 ada 1 parselin temyize konu (B) harfi ile işaretlenen kesiminin dayanak tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tespit edilmeden tapu kaydının tedavül görüp zilyetlikle birleşmediği yönündeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece; 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesi uyarınca herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış ormanların yapılacak orman kadastrosu ile her zaman orman sınırları içine alınabileceği ve öncesi itibariyle orman sayılan yerlerin tapu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği,6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi uyarınca funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımıyan yerlerin orman sayılmayacağı gözetilerek; öncelikle, halihazır harita, topoğrafik haritalar, münhanili kadastro paftası bulundukları yerlerden getirtilip önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri (Çevre ve Orman Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi vebir Jeodezi fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılıp, münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle taşınmazların gerçek eğimi belirlenmeli, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı davalı yerler ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle temyize konu taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı