muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8680, Karar No: 2009/11776, Tarih: 21.10.2009

Sanıklar M......... F........ G......., C....... K......., M...... S...... A......., T........ P.........., F..... Ö...... ve N........ G...... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ve müdafiilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kazanılmış hak korunmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17613, Karar No: 2017/25274, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17613 E.  ,  2017/25274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8641, Karar No: 2019/1519, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8641 E.  ,  2019/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3845, Karar No: 2022/631, Tarih: 25.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3845 E.  ,  2022/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Silifke İlçesi ... Köyünde bulunan 305 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında Atayurt Belediyesi adına tespit ve tescilinin yapıldığını, oysa bu taşınmazın zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Atayurt Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 20 yılı aşkın bir zamandır Karadedeli Köyü Tüzel Kişiliğinin malı olması nedeniyle tespit ve tescili yapıldığını, 2006 yılında Karadedeli köyünün Atayurt Belediyesi'ne katılması nedeniyle taşınmazın kendi adlarına tescil edildiğini belirtip davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.12.2013 tarihli ve 2013/104 E. 2013/363 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın %90-95 oranında taşlık olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, 305 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu Karadedeli ve ... köylerinin 6360 sayılı Yasa gereği Silifke ilçesinin mahallesi olduklarını, ilçe sınırları içerisinde kalan taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/C. maddesi “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.” hükmünü içermektedir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/C. maddesi “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.” hükmünü içermektedir.

3.2.2. Somut olayda çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup zilyetlikle iktisap edilemeyecek yerlerden olduğu iddiası ile tapu iptali ve Hazine adına tescil istenmiş, mahallinde yapılan keşifte alınan ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazın %90-95 oranında taşlık ve kayalık olduğu, zilyetlikle iktisaba elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) numaralı bendinde yer verilen Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 502,08 TL bakiye onama harcın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25/01/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/384, Karar No: 2012/570, Tarih: 02.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/384 E.  ,  2012/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.09.2011 gün ve 2010/320-2011/367 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, eczane protokolünün feshi istemine ilişkin olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10692, Karar No: 2023/1620, Tarih: 05.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10692 E.  ,  2023/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava, cevaba ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin başından itibaren müvekkilinin babasına ait iki katlı taşınmazın ikinci katında ikamet ettiklerini, davalının evin düzeni ve temizliği ile ilgilenmediğini, müşterek konutu sahiplenmediğini, hakaret edici ve onur kırıcı sözler söylediğini, eve gelmek isteyen misafirleri kabul etmediğini, müvekkilinin ailesinin eve gelmesini yasakladığını, davalının müvekkiline ve ailesine karsı saldırgan tutum ve davranışlarda bulunduğunu, bu durumun fiziksel şiddet boyutuna ulaştığını, kadının müvekkilinin ailesine hakaret edip, tokat atmaya kalktığını, tarafların yabancı gibi yaşadığını, taraflar arasında karı-koca ilişkisinin olmadığını ve kadının not bırakarak evi terk ettiğini, karşı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, müşterek konutun belirlenen konut olduğunu bildiğini, davalının iddialarının gerçeği yansıtmadığını beyanla, karşı davanın boşanma yönünden kabulü ile nafaka ve tazminat taleplerinin reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığından tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın davaya cevap ve karşı dava ile ikinci cevap dilekçesinde özetle; karşı tarafın iddialarını kabul etmediğini, iddiaların gerçekten uzak ve mesnetten yoksun olduğunu, eşinin ayrı bir ikamette oturacakları konusunda vaatlerde bulunduğunu ancak ailesinin evinde altlı üstlü oturduklarını, özel hayatlarının olmadığını, ailesinin aile hayatlarına çok fazla karıştıklarını, kendisine ve ailesine hizmet eden biri olmasının istendiğini, fiziksel şiddet ve psikolojik baskı uygulandığını, eşinin çalıştarak kazandığı parayı aldığını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, lehine 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL manevî tazminata, ziynet ve kişisel eşyalarına karşılık 110.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek tanıklarının görgüye dayalı beyanlarda bulunmadığı, kadının not yazıp eşini terk ettiğine dair iddianın da ispat edilemediği, kadın tanığının başka bir şehirde yaşadığı ve duyumlarına göre beyanda bulunduğu, bu nedenle duyuma dayalı beyanlara itibar edilemeyeceği, taraflar, erkeğin ailesi ile altlı üstlü oturuyorlar ise de birlikte yeme, içme gibi müşterek haneyi bağımsız bir konut olmaktan çıkaracak nitelikte iddia ve delil bulunmadığı ve bu hususun tek başına erkeğe kusur olarak isnat edilemeyeceği, ziynet eşyaları ve kişisel eşyalara yönelik talep hakkında harç yatırılmadığı, yatırılmayacağının ve daha sonra dava açılacağının beyan edildiği, buna göre usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesi ile; asıl ve karşı davanın ayrı ayrı reddine, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir nafakasının tarafların sosyal ekonomik durumu nazara alınarak hüküm tarihi itibariyle aylık 500,00 TL'ye indirilmek suretiyle karar kesinleşinceye kadar devamı ile her ay erkekten alınıp kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, kadının ziynet eşyaları ve kişisel eşyalarına yönelik talebi hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; kadınının müvekkilini aşağıladığını, müşterek konut ile ilgilenmediğini, ailesinin müşterek konuta gelmesinin istemediğini, not yazarak evi terk ettiğini, tanık beyanlarının değerlendirilmediğini, kadının kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; Mahkeme kararı kaldırılarak açtıkları davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı-davacı kadın istinaf dilekçesinde; tanığının beyanının değerlendirilmediğini, karşı tarafın ailesinin evliliklerinine ve müşterek konutlarına müdahale ettiğini, baskı uygulandığını, erkeğin kusurlu olduğunu, hükmedilen tedbir nafakasının az olduğunu, karşı davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla; karşı davasının kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile; tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; davanın ispatına yönelik sunulan delillerinin kabul edilmemesinin hatalı olduğunu, kadının not yazarak evi terk ettiğini ve kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davasının kabulü gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın; tanığının beyanının değerlendirilmediğini, karşı tarafın ailesinin evliliklerinine ve müşterek konutlarına müdahale ettiğini, baskı uygulandığını, erkeğin kusurlu olduğunu, hükmedilen tedbir nafakasının az olduğunu beyanla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; karşı davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların karşılıklı iddialarını ispatlayıp ispatlayamadıkları, asıl ve karşı davanın kabulü gerekip gerekmediği ile tedbir nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/246, Karar No: 2007/261, Tarih: 04.12.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/1-246 E., 2007/261 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/1-246 E., 2007/261 K.**

**- DELİLLERİN TARTIŞILMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

**"İçtihat Metni"**

09.04.2005 tarihinde arazi ihtilafı ve buna bağlı çekişmelerden kaynaklanan nedenlerle sanık İ..... S..... ve ailesi ile maktul T..... Ç.... ve ailesi arasında tarlada çıkan kavga sırasında sanık İ...... S.....'un T..... Ç....'yı bıçaklayarak öldürdüğü iddiası ve sanık İ...... S.....'un 765 sayılı Yasanın 448. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda; Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesince 24.11.2005 gün ve 178-328 sayı ile "sanığın daha lehine olan 5237 sayılı Yasanın 81/1,29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkında 53. madde gereğince hak yoksunluklarına" hükmedilmiş, res'en temyize tabi olan bu hükmün sanık İ…

….. müdafii ile tüm katılanlar vekillerince de temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesince 16.05.2007 gün ve 5386-3758 sayı ile dosya kapsamına göre, "haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az bulunduğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesince 17.07.2007 gün ve 80-190 sayı ile önceki hükümde ısrar edilmiş ve aynı hüküm yeniden kurulmuştur. Bu hüküm res'en temyize tabi olmakla birlikte, sanık İ...... S..... müdafii tarafından da temyiz edilmiştir.

Dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli, 02.11.2007 gün ve 182582 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda duruşmalı inceleme yapılamayacağından, sanık müdafiinin bu yöne ilişen istemi reddedilerek, sanık İ...... S..... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;

09.04.2005 tarihinde arazi ihtilafı ve buna bağlı çekişmelerden kaynaklanan nedenlerle sanık İ..... S..... ve ailesi ile maktul T..... Ç.... ve ailesi arasında tarlada kavga çıkması ve maktulün tahrik edici hareketleri nedeniyle sanık İ...... S.....'un T..... Ç....'yı bıçaklayarak öldürmesi tarzında gerçekleşen olayla ilgili olarak Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında ortaya çıkan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık haksız tahrikin düzeyine ilişkindir.

Bununla birlikte; esasa girilmeden önce usule ilişkin bir önmeselenin görüşülmesi gerekmiştir.

Dosya incelendiğinde; bozmadan sonra 17.07.2007 tarihinde ve sanığın da hazır bulunduğu oturumda bozma kararının okunmasının ardından; sırasıyla sanık, sanık müdafileri, katılanlar, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısından bozmaya karşı diyecekleri sorulduğu, bunun ardından ise duruşmaya son verilerek hükmün tesis edildiği görülmektedir.

Bununla birlikte; esasa girilmeden önce usule ilişkin bir önmeselenin görüşülmesi gerekmiştir.

Dosya incelendiğinde; bozmadan sonra 17.07.2007 tarihinde ve sanığın da hazır bulunduğu oturumda bozma kararının okunmasının ardından; sırasıyla sanık, sanık müdafileri, katılanlar, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısından bozmaya karşı diyecekleri sorulduğu, bunun ardından ise duruşmaya son verilerek hükmün tesis edildiği görülmektedir.

Somut olayda yapılan uygulama 5271 sayılı Yasanın 216/3. maddesindeki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." şeklindeki emredici düzenlemeye aykırılık oluşturmaktadır. Bu şekilde sanığın savunma hakkı kısıtlanmıştır. "Son sözün sanığa verilmemesinin hükmün bozulmasını gerektiren hukuka aykırılıklardan birisi olduğu hususu" gerek 1412 sayılı Yasa döneminde, gerekse 5271 sayılı Yasa döneminde Ceza Genel Kurulu'nun duraksamasız uygulamaları arasındadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ve sair yönleri incelenmeksizin bahsedilen usul hatası nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2007 gün ve 80-190 sayılı direnme hükmünün belirtilen usule aykırılık nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2-Dosyanın Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine 04.12.2007 günü yapılan müzakerede tebliğnameye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.