muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9803, Karar No: 2014/8939, Tarih: 27.03.2014

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu(TBK)’nun 88. maddesindeki “Faiz ödeme borcunda uygulanacak yıllık faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde elli fazlasını aşamaz ” hükmünü içermesinin yanı sıra, temerrüt faizine ilişkin 120. maddesinde de aynen; “Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdî faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdî faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faizi oranı hakkında akdî faiz oranı geçerli olur.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; uyuşmazlığın çözümü bakımından yargılama sırasında yürürlüğe girmiş bulunan ve halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6098 sayılı TBK 88 ve 120. Maddelerinin emredici nitelik taşıdığı ve taraflar ileri sürmese de re'sen gözetileceğinin kabulü gerekir.

TBK.nda " temerrüt faizi" başlıklı düzenlemede (m 120) şu şekilde bir çözüme gidilmiştir:

Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte

yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir (TBK m.l20/f.l atfıyla 3095 sayılı Yasa m.2).

Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmışsa, bu oran (sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı), birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. (TBK m. 120/f.2 atfıyla 3095 sayılı Yasa m.2- âdi işlerde %9 + yüzde yüz fazlası yani %9 =18'i; ticari işlerde avans faizinin yüzde yüz fazlasını yani avans faizinin iki katını, ( 1.1.2011 tarihinden 31.12.2012 tarihine kadar avans faizi %15 olduğundan iki katı olan %30'u aşamayacaktır )

Hal böyle olunca; mahkemece, hükmedilecek işlemiş faiz ile takip tarihinden itibaren uygulanacak faiz oranının yukarıda açıklanan şekilde temerrüt tarihinden itibaren yıllık 3095 sayılı kanun gereğince öngörülen yasal faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşmayacak şeklide temerüt faizi olarak uygulanması gerekirken yazılı şekilde aylık % 10 ( yıllık 120 ) faizi ile hesap yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Mahkemece davacının alacak kalemlerinin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen alacak kalemi için davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece davacının alacak kalemlerinin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen alacak kalemi için davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 307.00 TL harcın istek halinde iadesine, 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11219, Karar No: 2014/13310, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11219 E.  ,  2014/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2006/483-2011/438

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 04.07.2001-15.05.2005 arası davalılardan E. şirketinde aralıksız çalıştığını, daha sonra şirketin ortağı olan M. A.'nın sahibi olduğu Y.. E..nde işçi olarak geçişinin yapıldığını, burada da 7 ay çalıştığını, ancak buradaki çalışması için sigortasının yapılmadığını, davacının sigortasının yapılması konusundaki ısrarları ve hamileliği bahane edilerek 15.12.2005 de işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Y.. E.. vekili, davacının eczanede çalışmadığını, eczane sahibinin babasının şirketi olan diğer davalı yanında sekreter olarak çalıştığını, zaman zaman şirkete ait evrakları getirmek için eczanede bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davacının 04.07.2001-31.08.2004 tarihleri arasında çalıştığını, istifa ederek ayrıldığını, iddia ettiği çalışma saatlerinin yerinde olmadığını, şirketin inşaat taahhütleri işi yaptığını, davacının çalıştığı dönemde sadece Kütahya Dumlupınar Üniversitesi merkezi kafeterya inşaatı işi olduğunu ve bu işin de 30.11.2003 tarihinde tamamlandığını, bu nedenle davacının sekreter olarak çalıştığı dönemde şirketin taahhüdünde başka işin olmaması diğer işin de Kütahya'da olması nedeni ile iş yoğunluğu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkete ait Y.. E..nde 04.07.2001-15.12.2005 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, dava dilekçesinde E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. İle Y.. E..ni davalı olarak göstermiştir. Söz konusu eczanenin sahibinin M. A. olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacı, 04.07.2001-15.05.2005 arası davalılardan E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.nde bu tarihten sonra da ara vermeden 15.12.2005 tarihine kadar da M. A.'nın sahibi olduğu Y.. E..nde çalıştığını iddia etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, dava dilekçesinde E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. İle Y.. E..ni davalı olarak göstermiştir. Söz konusu eczanenin sahibinin M. A. olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacı, 04.07.2001-15.05.2005 arası davalılardan E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.nde bu tarihten sonra da ara vermeden 15.12.2005 tarihine kadar da M. A.'nın sahibi olduğu Y.. E..nde çalıştığını iddia etmiştir.

Mahkemece, hasımdaki bu yanılgının düzeltilmesi için eczane sahibi M. A.'ya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilip yargılamaya devam edilmesi düşünülmeden ve son işveren olduğu kabul edilen M. A.'nın sadece davalı E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. temsilcisi olarak karar başlığına geçirilip hüküm kurulması hatalıdır

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.201 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25606, Karar No: 2017/25980, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25606 E.  ,  2017/25980 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13905, Karar No: 2011/4039, Tarih: 31.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13905 E.  ,  2011/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...; davalının 02.01.2009 başlangıç tarihli sözleşme ile belediyeye ait dükkânda kiracı olduğunu, kiralananın bulunduğu alanda esaslı çevre ve park düzenlemesi yapılacağını, dava konusu yere belediyenin ihtiyacı olduğunu bildirerek kiralananın tahliyesini istemiş ve ihtiyaca ilişkin proje ve 07.04.2010 tarihli belediye meclisi kararını duruşma aşamasında dosyaya ibraz etmiştir. Davalı ise ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafından öne sürülen ihtiyaç iddiasının devamlılık arz eden gerçek ve samimi bir ihtiyaca dayanmadığı,belediye meclis kararı ile uygulanacak projenin dava açılmasından sonra düzenlendiği ve açılan davaya gerekçe oluşturulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında görülen emsal dosyaya ibraz edilen ... Belediye Meclisinin 07.04.2010 tarihli kararında, imar planında park alanı olarak geçen ve içinde dükkanların da bulunduğu bölgenin bir bütün olarak yeniden düzenlenip ailelerin dinlenebileceği yeşil alan haline getirilmesine, gerekli plan ve projelerin belediye başkanlığınca hazırlanmasına karar verilmiş olup ihtiyaç iddiasının söz konusu meclis kararına dayandırıldığı anlaşılmaktadır.

6570 sayılı Taşınmaz Kiraları Hakkındaki Yasa, gerçek ve tüzel kişi ayırımı yapmaksızın, belediye teşkilatı olan yerlerdeki örtülü taşınmazların kiralanmalarında kiralayan ile kiracı arasındaki hukuki ilişkileri düzenlemektedir. Taraflar arasındaki ilişki kira ilişkisi olduğuna ve taşınmaz da musakkaf bir yapı olduğuna göre uyuşmazlığın söz konusu yasa hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir.

6570 sayılı yasanın 7. maddesinde, tahliye sebepleri sayılmıştır. Kamuya ait taşınmazların imar planı kapsamında yeniden düzenlemeye tabi tutulması yasada bir tahliye sebebi olarak öngörülmemekle birlikte umumi hizmetlere ayrılan yerlerin kamu yararı gözetilerek yeniden düzenlenmesi kamu düzeni ve toplumun dirlik ve düzeni ile ilgili bir konudur. İmar planı uyarınca yeniden düzenlemeye tabi tutulan kamuya ait yerlerdeki taşınmazların tahliyesi için yasa koyucunun bir çözüm getirmediği düşünülemez. Bu sebeple 6570 sayılı Yasadaki tahliye sebeplerinin kıyas yolu ile davadaki uyuşmazlığa da uygulanması gerekir.

Dava kamu ihtiyacına dayalı tahliye isteğine ilişkin olup somut olayda imar planında park alanı olarak geçen bölgenin yeniden düzenlenerek ailelerin dinlenebileceği yeşil alan ve park haline getirilmesinde kamu yararı bulunmakta olup ihtiyaç iddiasının zorunlu gerçek ve samimi olmadığından söz edilemez. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen projeler uzman bilirkişi marifetiyle mahalline uygulanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8840, Karar No: 2018/1897, Tarih: 12.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8840 E.  ,  2018/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/1240-2015/1013 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin borçlusu olan dava dışı ...Ayakkabı ve Tekstil San. Ltd. Şti.ne karşı, borçlu şirketin borcuna karşılık olarak müvekkiline verdiği çeklerin karşılıksız çıkması ve ticari ilişkiden kaynaklanan fatura bedellerinin bir kısmının ödenmemesi üzerine, alacağın tahsili için başlatılan icra takiplerinin, anılan şirketin müdürü olan davalının kusurlu davranışları nedeniyle kısmen sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 6102 sayılı ...’nın 553. maddesine göre müvekkili şirketin dava dışı borçlu şirketten olan toplam 50.913,08 TL alacağının ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dışı şirketin yetkili müdür ve % 80 hissesine sahip ortağı olduğunu, talep edilen 50.913,08 TL'lik borcu şirket borcu olarak kabul ettiğini, bu borcun çeklerden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının çeklerin keşide edildiği tarihte dava dışı şirketin müdürü olduğu, 33.000 TL tutarında 4 adet çek keşide edildiği ve bu çeklerin karşılıksız çıktığı, yapılan icra takibinde alacağın tahsil edilemediği, davacı şirketin ticari işlerde basiretli bir tacirin göstermesi gereken özen ve dikkati göstermesi gerektiği, çek keşide edilmesi ve çekin karşılıksız çıkmasının tek başına müdürlerin sorumlu tutulması için yeterli olmadığı, dava konusu çeklerin keşide edildiği tarihte dava dışı şirketin mal varlığının azaldığı, aciz halinde bulunduğu ve buna rağmen davalı müdürün bilerek çek keşide edip davacıyı zarara uğrattığı iddiasının ispatlanamadığı, çeklerin keşide edildiği tarihlerde şirketin aciz halinde bulunup bulunmadığının tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı limited şirketin müdürü olan davalının, davacı şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davanın, 50.913,08 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesi talebiyle açıldığı görülmektedir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı limited şirketin müdürü olan davalının, davacı şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davanın, 50.913,08 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesi talebiyle açıldığı görülmektedir.

6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 2. maddesi gereğince, somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı ...'nın 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı Kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Müdür aleyhine açılacak sorumluluk davasında asıl dava hakkı, ortaklığa aittir. Ancak, yukarıda açıklandığı üzere, zarar gören alacaklıların da müdür aleyhine dava açma hakkı bulunmaktadır. Müdürün ortaklığın mal varlığının azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, alacaklıların dolaylı zarar görmesine yol açar. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, alacaklıların dolaylı zararı olarak sonuç doğurur. Ancak, alacaklı dolaylı zarar nedeniyle açtığı davada hükmedilecek tazminatı kendisi adına değil, ortaklığa verilmesi yönünde talepte bulunabilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı müdürün, kusurlu davranışları nedeniyle alacağın tahsil edilememesine sebep olarak, davacı şirketi zarara uğrattığı ileri sürülmüş ise de, iddianın ileri sürülüş biçimi itibariyle dava konusu edilen zararın davacı yönünden dolaylı zarar niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacı tarafın açtığı davanın mülga 6762 sayılı ...'nın 309 ve 340. maddeleri kapsamında açılan bir dava olduğu, böyle bir davada hükmedilecek tazminatın ancak dava dışı şirket lehine hüküm altına alınması istemli olarak açabileceği, davacının kendi adına tazminatın hüküm altına alınmasını isteyemeyeceği nazara alınıp davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiş ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK'nın 3. maddesi delaletiyle mülga HUMK'nın 438/son madde ve fıkrası uyarınca onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, kararın HMK'nın 3. madde delaletiyle mülga HUMK'nın 438/son. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13537, Karar No: 2010/13777, Tarih: 20.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/13537 E.  ,  2010/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, dere yatağına elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkin olup, karar sulh hukuk mahkemesinden verilmiştir.Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 14.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8697, Karar No: 2020/7820, Tarih: 07.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8697 E.  ,  2020/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Pendik Teknik Endüstri Meslek Lisesinin ödül panosu camının suça sürüklenen çocuk tarafından kırılması nedeniyle açılan davada, adı geçen okulun bağlı olduğu ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü suçtan zarar gören olup duruşmadan haberdar edilmediğinin ve gerekçeli kararın da tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; gıyabi hükmün CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ile temyiz edilmesi halinde dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuğun temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23962, Karar No: 2013/12580, Tarih: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23962 E.  ,  2013/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/157903

MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

NUMARASI : 2009/663 (E) ve 2009/1171 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Soruşturma evresinde dinlenen M. S., teşhiste bulunduğu sanık İ.. S..'den, sanık A.'ın talimatı doğrultusunda 11 .09.2008 günü 2 adet motosiklet alıp A.'a teslim ettiğini, aralık 2008'de 2 adet daha motosikleti aynı şekilde A.a teslim ettiğini belirterek sanığın aleyhine beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında adı geçen tanık M. S.'nın çağrılarak olayla ilgili bilgisi sorulup, müştekiye ait motosiklet kendisine gösterilerek, sanıktan alıp A.'a götürüp teslim ettiğini bildirdiği motosikletler içerisinde müştekiye ait motorsikletin bulunup bulunmadığı ve motosikleti aldığı şahsın İ.. S.. olup olmadığının teşhisi yaptırılıp delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, tanığın çağrılıp olayla ilgili bilgisine başvurulmadan eksik incelemeyle ve Anayasanın 141. maddesi mahkeme kararlarının gerekçeli olmasını zorunlu kılmasına karşın, sanığın yüklenen suçu işlediği hususunda kesin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37350, Karar No: 2015/12624, Tarih: 08.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37350 E.  ,  2015/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/332588

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/65 (E) ve 2014/308 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün katılan O.. Ş.. vekili tarafından da 03/07/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ancak bu temyiz istemi ile ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla bu eksikliğin giderilip EK TEBLİĞNAME düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.