muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3065, Karar No: 2010/3407, Tarih: 15.06.2010

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflara karşılıklı borçlar yükleyen tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Yüklenicinin bu sözleşme uyarınca kararlaştırılan tapu payına hak kazanabilmesi için; inşaatı sözleşme ve eklerine, fen ve sanat kaidelerine, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim etmesi gerekir. Somut olayda, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle ...'ün davaya katılması sağlanarak taraf teşkilinin tamamlattırılması, ilgili belediye'den dava konusu inşaat ile ilgili işlem dosyası, inşaat ruhsatı ve tasdikli projesi getirtilip imar durumu da araştırıldıktan sonra konusunda uzman bilirkişiler kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak yanlar arasında daha önce görülen Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/58 Esas, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/224 Esas, Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/240 Esas sayılı dosyasındaki bilgilerde değerlendirilerek inşaatın yasal olup olmadığının, yasal değilse yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı, kesinleşen dosyalardaki eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme tazminat miktarlarının arsa sahibine ödenip ödenmediğinin araştırılması, inşaat yasal olmayıp yasal hale getirilmesinin mümkün olması halinde davacı yükleniciye bu konuda ve iskân masrafları sözleşmeye göre kendisine ait olduğundan yapı kullanma izin belgesi olmak üzere yetki ve süre verilerek eksik, kusurlu işler bedeli, gecikme tazminatı ödenmemişse bunların miktarları ile yüklenicinin sözleşme gereği sorumlu olduğu diğer tazminatları ve iskân ruhsatı alınmazsa bunun alınması için gerekli masrafları karşılayacak miktarda bağımsız bölümün arsa sahipleri üzerinde teminat olarak bırakılıp, kalan bağımsız bölümlerin kat irtifakına esas arsa payları belirlenerek bunlarla ilgili tapu kaydının iptâli ve tesciline karar vermek olmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8275, Karar No: 2014/15298, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8275 E.  ,  2014/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/1523-2013/952

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İstanbul Aydın Üniversitesinde öğrenci olduğunu, herhangi bir işte çalışmadığını, eğitimini sürdürebilmek için babasının yardımına ihtiyaç duyduğunu belirterek; aylık 1.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı cevap dilekçesinde; davacının annesinden 2012 yılında anlaşmalı şekilde boşandığını, evini, arabasını ve ev eşyalarını mağdur olmamaları için davacının annesine bıraktığını, davacıyı özel okulda okutabilmek için bankadan kredi çektiğini, davacının okuluna toplam 24.500,00 TL ödeme yaptığını, bankadan çektiği kredi ödemelerinin halen devam ettiğini, hali hazırda talep edilen nafaka miktarını ödeyebilecek maddi gücünün bulunmadığını, davacıya aylık ancak 250,00 TL ödeme yapabileceğini savunarak; talebin reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; aylık 475,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2)

Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Yardım nafakası; aile bireylerini yoksulluktan kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Ancak kanun koyucu, yardım nafakasını, kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmayacağı gibi, herhangi bir nedenle aile bağlarının zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme, çok sıkıntılı bir durumu ve zor ekonomik şartları ifade eder. Bu bağlamda; eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babadan öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme, çok sıkıntılı bir durumu ve zor ekonomik şartları ifade eder. Bu bağlamda; eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babadan öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Hükmedilecek yardım nafakası miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; dava tarihi itibariyle 23 yaşında olan davacının (31.05.1989 doğumlu), İstanbul Aydın Üniversitesi Anadolu Bilimleri Meslek Yüksekokulu İşletme Bölümüne (Ön Lisans) 21.10.2008 tarihinde kayıt yaptırdığı, okuldan gelen cevabi yazıya göre halen 2. sınıfta uzatmalı olarak devam eden öğrenci statüsünde bulunduğu, okula 2011 yılı itibariyle toplam 1.800,00 TL ücret ödediği, emekli annesi ve opera sanatçısı ağabeyi ile birlikte davalı babasının boşanma davası sırasında annesine verdiği evde oturdukları, kira giderlerinin bulunmadığı, annesinin aylık 1.200,00 TL emekli maaşı aldığı, davalı babanın ise Bağkur'dan emekli olduğu, aylık 750,00 TL emekli maaşı aldığı, Fatih'te bir bayan kuaförü işlettiği, dükkana aylık 400,00 TL kira ödediği, buradan aylık 1.000,00 TL gelir elde ettiği, davacının annesinden anlaşmalı olarak 04.04.2012 tarihinde boşandığı, boşanma ilamıyla müşterek hanede bulunan tüm eşyaları, tapuda adına kayıtlı daireyi ve 2007 model Honda marka aracı davacının annesine bıraktığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü dikkate alınarak, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı lehine uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davalıyı ödeme güçlüğüne düşürecek nitelikte yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6513, Karar No: 2018/11166, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6513 E.  ,  2018/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; Beraatlerine Sanıklar ... ve ...'ün hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına Sanıklar ... ve ... hakkında Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği suçundan; mahkumiyet

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafi ve sanık ...’ün temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE, oy birliğiyle,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ...’ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, Başkan vekili ... ve Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, oybirliğiyle,

27.12.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(sanıklar ... ve ... hakkında, “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan hükümlerle ilgili)

A) TARTIŞMANIN KONUSU:

Tartışmanın konusunu, Özel Eğitim Kurumu'na ait belgenin resmi veya özel belge olup olmadığı oluşturmaktadır.

B) İDDİA:

Konak ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin yöneticisi olan sanık ... ile müdürü olan sanık ...'ün; aynı kurumda psikolog olan ... ve çocuk gelişimi öğretmeni olan ...'in, 2007 ve 2008 öğretim yıllarında hiçbir derse girmedikleri halde bütün derslere girmiş gibi bireysel ve grup eğitim belgeleri ve buna göre de tahakkuk belgeleri düzenlendikleri iddia edilerek, sanıklar ... ve ... hakkında “zincirleme olarak özel belgede sahtecilik” suçundan kamu davası açılmış ve sanıkların TCK'nin 207/1 ve 43/1 maddeleri gereğince cezalandırılmaları istenmiştir.

C) YARGILAMA SÜRECİ:

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu, sanıkların, “zincirleme olarak kamu görevlisinin sahteciliği” suçundan TCK'nin 204/2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş; sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyizi üzerine Dairemiz tarafından oy çokluğuyla hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

D) KONUYA İLİŞKİN YASAL DÜZENLEMELER:

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesinin son fıkrasında; "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticilerin, görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı 5237 sayılı TCK'nın uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmü yer almaktadır.

573 sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 652 sayılı ...'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'de konuya ilişkin başkaca bir hüküm bulunmamaktadır.

E) KONUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ:

5580 sayılı Kanun'un 9. maddesinin son fıkrasında, "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmü yer almakta ise de; gerek bu kanunda gerekse ilgili kanun hükmünde kararnamelerde, kurumun belgelerinin "resmi belge" sayılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

Oysa bazı özel kanunlarda, örneğin 1211 sayılı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kanunu'nun 66. maddesinde "Bankanın her türlü evrak, kayıt, defter ve senetleriyle bunlara dayanan hesap özetleri resmi belge sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Özel Eğitim Kurumları yöneticileri, öğretmenleri ve öğreticileri, görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı, ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayıldıklarından; görevleri sırasında işledikleri suçlar nedeniyle dava açılabilmesi için 4483 sayılı Kanun gereğince soruşturma izni alınması gerekir. Ancak kamu görevlisi sayılmalarına ilişkin hüküm, düzenledikleri belgelerin resmi belge olduğunu göstermez.

TCK'nın 2. maddesinin 3. fıkrasına göre, kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılmaz; suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.

"Kamu görevlisi sayılır" hükmü gereğince, özel eğitim kurumunun görevlileri "görevi kötüye kullanma" suçunun faili olabilirler ya da herhangi bir suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde cezanın artırılacağı öngörüldüğünde cezaları artırılabilir. Ancak düzenledikleri belgeler resmi belge sayılamaz.

Somut olayda, sanıkların düzenledikleri belgeler “özel belge” niteliğindedir.

F) SONUÇ:

"Kamu görevlisi sayılır" hükmü gereğince, özel eğitim kurumunun görevlileri "görevi kötüye kullanma" suçunun faili olabilirler ya da herhangi bir suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde cezanın artırılacağı öngörüldüğünde cezaları artırılabilir. Ancak düzenledikleri belgeler resmi belge sayılamaz.

Somut olayda, sanıkların düzenledikleri belgeler “özel belge” niteliğindedir.

F) SONUÇ:

Sanıkların fiilleri, zincirleme şekilde işlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğu halde, bu suç yerine “kamu görevlisinin sahteciliği” suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 27.12.2018
Yargıtay — Esas No: 2023/22, Karar No: 2023/2629, Tarih: 16.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/22 E.  ,  2023/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1955 E., 2022/2822 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/134 E., 2022/149 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve fiilen çalıştığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı,davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sigortalı çalışmalarının iptaline ilişkin ve tahsis talebinin reddine ilişkin işlemlerin iptaline kurumca davacıya borç tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlemin iptaline, davacının kuruma borçlu olmadığının tespitine, davacının tahsis talep tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığının tespitine 01.02.2016 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına, aylıkların davacıya ödenmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından iptali talep edilmiş olan işlemin Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından yapılan denetim neticesinde düzenlenen rapor ile tespit edildiğini, rapor incelendiğinde, davacının hizmet akdine dayalı olarak çalışmadığı, davacı ile işveren arasında iş akdi gereği bulunması gereken hukuki bağımlılık, devamlılık ve ücret hususlarının bulunmadığı dolayısıyla fiili çalışmanın da bulunmadığının tespit edildiği, denetmen raporu ile yapılan bu tespit neticesinde davacının hizmetlerinin mevzuata ve hakkaniye uygun olarak iptal edildiği, davacı hakkında Ağır 3.Ceza Mahkemesinde açılan kamu davası neticesinde beraat kararı verilmiş olmasının Kurum işleminin haksız olduğunu göstermediği, ceza yargılaması ile hukuk mevzuatının farklı işlemekte olduğu ve iş bu davanın çözümü bakımından delil olarak davalı kurum kayıtlarının esas olup, davacıların bunun aksini ancak aynı değerdeki yazılı belgelerle ispatlayabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen bordro tanıklarından ..., ... ve ... ile işyeri sahibi olan ... arasında akrabalık bağı bulunması, ...'nin çalışmalarının denetmen raporu ile iptal edilmesi nedeniyle davacı ile husumet arkadaşı olması, davacı tanığı ...'ın davacının eşi olması, davacı tanıkları ... ve ...'ün tanık ...'ın yakın arkadaşları olması nedeniyle beyanları hükme esas alınmadığı, 1006751 sicil numaralı işyerinde 09.03.2012-18.03.2012 tarihleri arasında çalışan bordro tanığı ... davacı ile aynı işyerinde kısa bir süre çalıştıklarını, davacının temizlik işleriyle ilgilenip pazarda ekmek sattığını, denetmen raporundaki ifadesinde ve Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/147 Esas sayılı dosyasında yer alan beyanlarında ise davacıyı annesinin arkadaşı olması nedeniyle tanıdığını, işyerinde temizlik işleriyle ilgilendiğini, davacının işyerinde çalışmasının olmadığını beyan ettiği ve davacının pazarda ekmek sattığı hususundan hiç bahsetmediği, tanık ...'nun beyanları arasındaki çelişkiyi açıklayıcı mahiyette gerekçe sunmadığı, 1006751 sicil numaralı işyerinde 21.05.2013-25.06.2014 tarihleri arasında çalışan bordro tanığı ... davacı ile ... Fırında birlikte çalıştıklarını, davacının fırında temizlik işlerine baktığını, 10 yıldır çalıştığını ancak sigortasının eksik bildirildiğini, denetmen raporundaki ifadesinde ise işyerinde ... isminde çalışan bulunmadığını, pazarda ekmek satışını ...'ın yaptığını, ekmek satan bir kadının bulunmadığını beyan ettiği, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/147 Esas sayılı dosyasında yer alan beyanlarından soruşturma aşamasında ...,... isminde çalışan bulunmadığını, kovuşturma aşamasında ise davacıyla birlikte çalıştıklarını beyan ettiği, ortaya çıkan çelişki üzerine sorulduğunda kovuşturma aşamasındaki beyanlarının geçerli olduğunu ancak gerekçe belirtmediği, 1006751 sicil numaralı işyerinde 04.06.2014-08.09.2014 tarihleri arasında çalışan bordro tanığı ... davacıyı market sahibi olması sebebiyle tanıdığını, ... Fırınında 2011-2018 yılları arasında fırıncı olarak çalıştığını, gece 00:00'da sabah 9 da işlerini bitirip gittiğini, duyumuna göre davacının kendisinden sonra işe geldiğini ancak çalıştığı süre boyunca davacıyı hiç iş yerinde görmediğini, denetmen raporunda davacıyı tanımadığını beyan ettiği, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/147 Esas sayılı dosyasında ise mahkememizdeki beyanları ile benzer anlatımlarda bulunduğu, ... sicil numaralı işyerinde 04.06.2014-22.06.2014 tarihleri arasında çalışan bordro tanığı ... davacı ile 2011-2012 yıllarında beraber çalıştıklarını, işten ayrıldığında davacının çalışmaya devam ettiğini, davacının fırının temizlik işleri ve diğer işler ile ilgindiğini, perşembe günleri pazar yerinde ekmek satışı yaptığını beyan ettiği, tanık..

. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/147 Esas sayılı dosyasında ise mahkememizdeki beyanları ile benzer anlatımlarda bulunduğu, ... sicil numaralı işyerinde 04.06.2014-22.06.2014 tarihleri arasında çalışan bordro tanığı ... davacı ile 2011-2012 yıllarında beraber çalıştıklarını, işten ayrıldığında davacının çalışmaya devam ettiğini, davacının fırının temizlik işleri ve diğer işler ile ilgindiğini, perşembe günleri pazar yerinde ekmek satışı yaptığını beyan ettiği, tanık...'in beyanlarının diğer tanık beyanları ile örtüşmediği, bir kısım komşu işyeri tanıkları davacının ekmek satışı yaptığını beyan etmiş iseler de bordro tanıklarının ceza yargılaması sırasında ve denetmen raporundaki ifadelerinde böyle bir durumdan bahsetmedikleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının çalışmalarının fiili olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.