muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8867, Karar No: 2010/17109, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8867 E.  ,  2010/17109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3345, Karar No: 2014/8877, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3345 E.  ,  2014/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (altı kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (bir kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (yedi kez)

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (altı kez), çocuğun basit cinsel istismarı (bir kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez) suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 18.06.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dasyadaki vekâletnameye ve yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ile Av. ... .... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihalarını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 02.07.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanığın mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile sanığın mağdure ... yönelik basit cinsel saldırı suçu hakkında uygulama yapılırken TCK.nın 103/4 maddesi ile belirlenen ceza üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi uygulanması sırasında hapis cezasının 12 yıl 24 ay 22 gün yerine, 12 yıl 22 ay 22 gün belirlenmesi ve bu ceza miktarı üzerinden 62. maddenin uygulanması suretiyle 10 yıl 20 ay 18 gün hapis cezası yerine, 10 yıl 18 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

30.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 02.07.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ... ... yüzüne karşı tefhim olundu.

Karşı Oy

Mağdureler küçük yaşta olup, ifadelerinin zaman mefhumundan ve ayrıntıdan uzak, soyut olması, yine yaşları itibari ile etkilenmeye ve birbirlerini etkilemeye açık olduklarından kendilerine yapılan eylemeleri birbirlerinin tekrarı niteliğinde anlatmaları, vekil öğretmen sanığın, sınıf kapısını kilitleyerek eylemlerini gerçekleştirdiğinin

belirtilmesine karşılık, sanığın ileri sürdüğü sınıf kapısında kilit olmadığı savunmasının keşif yapılarak açıklığa kavuşturulmamış olması, mağdurelerin annelerinin yargılamanın sonlarına doğru verdikleri şikâyetten vazgeçme dilekçelerinde "gelinen aşamada çocuklarımızın bize söz konusu iddia ve olayları anlatmalarında çelişki olduğundan vicdani sorumluluğumuz karşısında ve çocuklarımızın beyanlarına güvenemediğimizden" şeklindeki ifadeleri, annelerin bu ifadelerine karşın ve yargılama bitmemiş olduğu halde önemli ceza sonuçları olan bir konuda yeniden bilgilerine başvurulmamış olması, üç dört öğrenci bir arada iken birbirlerine yapılanı diğeri görecek şekilde yaptığı iddiasına karşın, olağan hayat işleyişinde bu tür eylemlerin mağdurelerin yalnız bırakılarak, geride tanık bırakmaksızın işlenmesi mutad iken anlatımların bu olağanlığa uymaması, iddiaların ortaya çıkışında kaynak olan tanık ... köyde vekil öğretmen atanmadan önce okulda çocuklarla fiilen ilgilenen bir kişi olup, iddialardan sonra da köyden bir kişinin sanığın yerine boşalan kadro için başvuruda bulunması, küçük mağdurelerden birinin tanık ... kardeşi, diğerlerinden çoğunluk kısmınında akrabası olması şeklindeki kuşkular birlikte değerlendirildiğinde, eksik araştırma olduğu, dosyanın mevcut hali ile de sanığın atılı suçu işlediğine dair tam bir vicdanı kanı verecek , her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun subutun varlığına dair görüşüne katılmıyorum.

Karşı Oy

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Sanık öğretmen hakkında çocukların nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK.nun 103/2,3,4,43, 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 6 kez 10 yıl 20 ay 18 gün hapis, 1 kez TCK. 103/1, 3, 4, 43, 62. maddelerince sonuç olarak 10 yıl 18 ay 23 gün hapis cezası, kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK.nun 109/2, 3-f, 5, 43 ve 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 18 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

Karşı Oy

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Sanık öğretmen hakkında çocukların nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK.nun 103/2,3,4,43, 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 6 kez 10 yıl 20 ay 18 gün hapis, 1 kez TCK. 103/1, 3, 4, 43, 62. maddelerince sonuç olarak 10 yıl 18 ay 23 gün hapis cezası, kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK.nun 109/2, 3-f, 5, 43 ve 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 18 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller sanığın mahkumiyetine yeterli değildir.

Cinsel istismar suçları, tüm suçların kamu düzenini bozması nedeniyle genellikle gizlenerek işlenmesi yanında ahlaki açıdanda taşıdığı özellik nedeniyle gizliliğe daha ağırlık verilerek işlenmekte bu haliyle kanıt elde etme sorununu da beraberinde getirmektedir. Bu özelliği nedeniyle sübut konusunda, olayın özelliğine göre değişmekle birlikte olayın ortaya çıkış zamanı, biçimi, mağdurun aşamalarda uyumlu

beyanı, bu beyanların yan delillerle desteklenmesi gibi hususlar göz önüne alınmaktadır. Bu ilkeler, suça öngörülen yaptırım miktarının yüksekliği gözönüne alınarak titizlikle uygulanmayı gerektirmektedir.

Mahkemeler usule uygun olarak topladığı delilleri değerlendiriken, akla, bilime, hayatın olağan akışına, insan psikolojisine uygunluğunu gözetmelidir.

Somut olaya gelince; Mahkemece olayın tanığı da olan mağdurlar CMK. 236/1. maddesi yollamasıyla CMK. 52. maddesi uyarınca ayrı ayrı dinlenilmeyerek birbirlerini etkilemeleri önlenmemiştir. Sanık 8 yaşlarında olan mağdurelerin öğretmenidir. Olayın çıkış noktası mağdurelerin olayı tanık ... anlatmalarıdır. Tanık .. sınıf öğretmeni olan sanığın okulla ilişkisi kesilince Milli Eğitim Müdürlüğüne başvurarak yerine öğretmen olarak görevlendirilme talebinde bulunmuş olup beyanlarına esasen yan delil olması da gözönüne alınarak itibar edilmemelidir. Mağdurelerden ... ise diğer mağdurelerden sonra ve ayrı olarak beyanı alınmış, esasen diğer mağdurelerin kendisine karşı sanığın nitelikli cinsel istismar suçunu doğrulamamıştır. Beyanlar arasında çelişki bulunmaktadır. Yine bir kısım mağdurlar müdür odasında da sanığın iddiaya konu eylemleri yaptığını beyan etmelerine rağmen müdür odasının sürekli kilitli olup anahtarının diğer öğretmen ... olduğu anlaşıldığından beyan ile belirlenen gerçeklik çelişmektedir. Yine meni rengine ilişkin beyan 8 yaşındaki çocuğun renk konusundaki erişkinliği ile çelişmektedir.

Mahkemece olayın geçtiği iddia edilen sınıfta perdenin olmaması, dışarıdan rahatlıkla içerisinin görülebileceği savunmasına esas olmak üzere keşif istemi yerine getirilmeyerek savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Mahkemece olayın geçtiği iddia edilen sınıfta perdenin olmaması, dışarıdan rahatlıkla içerisinin görülebileceği savunmasına esas olmak üzere keşif istemi yerine getirilmeyerek savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre 20 dakikalık bir teneffüs arasında 4-5 öğrenciye savunmaya göre içerisi dışarıdan görülebilecek bir sınıfta 22 yaşında evli bir öğretmenin aynı anda ağza cinsel organı sokmak suretiyle ve boşalacak kadar eylemi sürdürecek şekilde atılı suçu işlemesi hayatın olağan akışına uygun değildir. Suçun gizliliği ile de bağdaşmamaktadır. Sanığın atılı suçları işlediği her türlü kuşkudan uzak, inandırıcı akla, bilime uygun delillerle ispatlanmamıştır. Mahkûmiyet kararı verilmesi kuşkudan sanık yararlanır ilkesine aykırı olacağından mahkûmiyetin onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun düşüncelerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/5211, Karar No: 2011/5738, Tarih: 31.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5211 E.  ,  2011/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayındır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, yosulluk nafakası ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı kocanın retle sonuçlanan ilk davayı açarak boşanma nedeni yarattığı, ayrıca fiili ayrılık davası içinde davalı kadına hakaret ettiği ve ona vurmaya kalkıştığı anlaşılmaktadır. O halde, boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tamamen kusurludur.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b ve 3.bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.31.03.2011 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/14383, Karar No: 2025/6367, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14383 E.  ,  2025/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/807 E., 2022/228 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6189, Karar No: 2018/2206, Tarih: 14.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/6189 E.  ,  2018/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan hükümlü ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/2-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2012 tarihli ve 2009/636 esas, 2012/2053 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği gerekçesiyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 5/1. maddesi uyarınca kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair İzmir/Buca Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 31/12/2015 tarihli ve 2015/2886 sayılı kararı sonrasında, hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesi talebinde bulunması üzerine,hükümlünün örgüt üyeliği suçundan beraat ettiği cihetle infaza konu ilamdaki suçun örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suç niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle şartla tahliye tarihine 1 yıldan az kalan hükümlünün talebinin kabulü ile cezasının şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 21/07/2016 tarihli ve 2016/4739-4650 sayılı Kararına vaki itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2016 tarihli ve 2016/1414 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, infaza konu İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2012 tarihli ve 2009/636 esas, 2012/2053 sayılı kararı ile hükümlü hakkında nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı, örgüt üyeliği suçundan ise beraat kararı verilmiş ise de; aynı ilâmda örgüt lideri olarak yargılanan sanık Mehmet Cengiz Ekşi hakkında hükümlü ...’in hırsızlık eylemi nedeniyle de 5237 sayılı Kanunun 220/5 maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği, hükümlü hakkında infaza konu ilamdaki suçun örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suç olarak kabul edilerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesi uyarınca müddetname düzenlendiği, işbu müddetnameye itirazın da İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli ve 2009/636 esas, 2012/2053 sayılı ek kararı ile hükümlünün örgüt adına suç işlediği, örgüt mensubu suçlu sayılması gerektiğinden bahisle reddedildiği, örgüt faaliyeti kapsamında suç işleyen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-ç maddesi gereğince şartla tahliye tarihine 1 yıldan az kalması halinde açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceği, 5275 sayılı Kanun’un geçici 3/1-2. maddelerindeki “(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan;

a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan,

b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan,

iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.

a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan,

b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan,

iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.

(2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar.” şeklindeki düzenlemeye nazaran ise denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz usulünden en fazla 6 ay istifade edebileceği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/11/2016 gün ve 94660652-105-35-10923-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2016 tarihli ve 2016/1414 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.