muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8085, Karar No: 2011/5958, Tarih: 12.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/8085 E.  ,  2011/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava konusu 366 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır.

1-Kadastro Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın tutanak aslının düzenlendikten sonra hangi mahkemeye gönderildiğinin sorulması,

2-Tapu Sicil Müdürlüğünden gönderilen 24.06.2003 tarihli yazı cevabında taşınmazın tespiti sırasında beyanlar hanesine "beyannamesi Savcılıktadır" ibaresinin yazılı olduğu belirtildiğine göre ilgili müdürlükten tutanağın hangi dosyaya gönderildiğinin sorulması,

3-Komşu taşınmazların tutanakları incelendiğinde 11.05.1965–12.07.1965 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşıldığına göre mahkeme esas defterlerinde sıkı bir araştırma yapılarak askı ilan süresi içerisinde ve öncesinde söz konusu taşınmaz hakkında bir dava olup olmadığının belirlenmesi ve durumu tespit eden bir tutanak düzenlenerek dosya arasına konulması,

4-Araştırmalar sonucunda dava konusu 366 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tutanağı, varsa hakkında görülen dava dosyası bulunduğu taktirde ilgili yerden getirtilerek dosya arasına konulması,

5-Tutanak aslı tüm bu araştırmalar sonucunda bulunamadığı taktirde, Kadastro Müdürlüğünden yeniden 366 ada 13 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağının oluşturulmasının istenilerek bu şekilde yeniden oluşturulacak tutanak aslının dosya arasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılması üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/55000, Karar No: 2011/25338, Tarih: 13.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/55000 E.  ,  2011/25338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/81127

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2007

NUMARASI : 73/93

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı kurulan hükümde, kararın tefhimden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceğinin belirtilmesi yerine, sanığın yüzüne tefhimden ve tebliğden sonra 7 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilerek, temyiz süresiyle ilgili sanığın yanıltıldığı ve bu nedenle temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenmekle, mahkemenin 17/01/2008 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4839, Karar No: 2014/7594, Tarih: 26.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4839 E.  ,  2014/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/132-2013/638

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkillerinin üyesi bulunduğu davalı kooperatifin 12.02.2012 tarihinde yapılan genel kurulunun, talepte bulunulmasına rağmen hükümet komiseri olmaksızın yapıldığını, genel kurulda alınan 9, 10, 13, 15 ve 16 numaralı kararların kooperatif anasözleşmesi ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin 12.02.1012 tarihli genel kurulunun ve genel kurulda alınan 9, 10, 13, 15 ve 16 numaralı kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacıların dava açma hakkının bulunmadığını ve iddia edilen hususların gerçeğe uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkillerinin üyesi bulunduğu davalı kooperatifin inşaatı devam eden yapım işi hakkında yıkım kararı alındığını, kooperatifin yapım işine ayırması gereken bir bütçesinin olmadığını, bu nedenlerle, 12.02.2012 tarihinde yapılan genel kurulunun usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin 12.02.1012 tarihli genel kurulunun usul ve yasaya aykırı olduğunun tespitine ve genel kurulda alınan 15 numaralı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hükümet komiseri görevlendirilmesinin talep edilmesi ve gelmemesi durumunda kooperatifin bu durumu tespit ederek yeni bir temsilci görevlendirilmesini istemesi gerektiği, ancak buna dair dosyada bir belge bulunmadığı, genel kurulun ise hükümet komiseri katılmaksızın gerçekleştirildiği, dolayısıyla, genel kurulun mutlak butlanla batıl olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne ve 12.02.2012 tarihli genel kurulun iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun “Ticaret Bakanlığı temsilcileri ve kararların yürürlük şartı” başlıklı 87. maddesinin 2. fıkrasında, “Genel Kurul toplantıları Bakanlık temsilcisinin huzuru ile açılır ve devam eder”; son fıkrasında ise, “Ancak usulüne uygun müracaat yapıldığı halde, temsilci toplantıya gelmez ise toplantı icrasını temin etmek üzere, mahalli idare amirine durum bildirilir. Temsilci yine gelmez ise bir saat sonunda toplantıya başlanır” hükümlerine yer verilmiştir. Aynı Kanun'un 87/6. maddesi uyarınca temsilcinin niteliği ve görevi ile ilgili olarak 24.04.1969 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe konulan "Kooperatif ve Üst Kuruluşların Genel Kurullarında Bulundurulacak Ticaret Bakanlığı Temsilcisinin Nitelik ve Görevleri Hakkında Tüzük'ün 4. maddesinde "Ancak,

usulüne uygun şekilde istemde bulunulduğu halde temsilci toplantıya gelmezse, durum, o yerin mülkiye amirine bildirilir ve temsilci onun tarafından atanır." düzenlemesine yer verilmiş; 5, 6 ve 7. maddelerde toplantı öncesinde, toplantı sırasında ve sonrasında temsilcinin görevleri açıklanmıştır.

Ayrıca, aynı Kanun'un 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın uygulanması gereken anonim şirketler ile ilgili “Sermaye Şirketlerinin Genel Kurul Toplantıları ve Komiserleri Hakkında Yönetmelik” hükümleri kooperatifler hakkında da kıyasen uygulanması gerekmekte olup, “Komiser Bulundurma Zorunluluğu” başlıklı 8. maddesinde, genel kurul toplantılarında komiser bulundurulmasının zorunlu olduğu, komiserin yokluğunda yapılan toplantılarda alınan kararların muteber olmadığı ve 16. maddesinde de genel kurul toplantılarında bakanlık komiserinin bulundurulması için; toplantının yer, gün ve saati bildirilmek suretiyle toplantı tarihinden en az 10 gün önceden şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce imzalanmış bir dilekçe ile müracaat edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/4, 87/4; anasözleşmenin 30. maddesinde genel kurul toplantısının tarihi, yeri ve gündemi en az 15 gün önce ilgili Bakanlık İl Müdürlüğü'ne bildirilerek temsilci talebinde bulunulması ve ücretinin yatırılması gerektiği de öngörülmüştür. Görevlendirilen bakanlık temsilcisinin gelmemesi üzerine mahalli idare amirine durum bildirilmeli, temsilcinin bu bildirime ve bir saat beklenmesine rağmen yine gelmemesi halinde toplantıya başlanmalıdır. Bu prosedür uygulanmadan alınan kararların mutlak butlan ile malul olduğu, dolayısıyla genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmek için anılan Kanun'un 53. maddesindeki aranan ret oyu kullanılması ve muhalefet şerhi yazdırılması koşullarının aranmayacağı açıktır.

Mahkemece, açıklanan prosedürün eksiksiz uygulandığının davalı tarafça ispatlanamaması karşısında 12.02.2012 tarihli genel kurulun 9, 10, 13, 15 ve 16. maddelerinde alınan kararların bu gerekçelerle mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelere dayanılması ve genel kurulun iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün gerekçesi değiştirilmek ve (HÜKÜM) bölümünün 1. ve 2. satırında yer alan "12.02.2012 tarihli genel kurulun iptaline" ibaresi çıkarılarak, yerine "12.02.2012 tarihli genel kurulun 9, 10, 13, 15 ve 16. maddelerinde alınan kararların mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2014. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26573, Karar No: 2014/10692, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26573 E.  ,  2014/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ilgın Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/21 Karar no:2013/242

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda ve kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davacı-davalı (koca) tarafından açılan boşanma davasının da kabulüne yönelik hüküm kurulduğu halde, kararın gerekçesinde; esasen davacı-davalı (koca)'nın davasının reddedildiğinin, buna ilişkin hüküm fıkrasının sehven karar duruşma tutanağına yazılmadığının, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmamak için de tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aynı şekilde yazıldığının belirtilmesi suretiyle, hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması doğru olmayıp, bu aykırılık tek başına bozma sebebi oluşturur. Bu nedenle tarafların davaları ile ilgili yeniden hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1767, Karar No: 2016/6539, Tarih: 21.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1767 E.  ,  2016/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün katılan ........'e ait eşyalı olarak kiraladığı işyerinden ayrılırken bir adet müdür koltuğu ve bir adet masayı katılanın bilgisi ve rızası dışında götürdüğü iddia edilen olayda; mahkemenin kira sözleşmesinden doğan hukuki ihtilaf mahiyetinde bulunan olay nedeniyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin subuta dair ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2058, Karar No: 2008/5825, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2058 E.  ,  2008/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar ve müdahil davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava dilekçesi ile mahallinde yapılan keşif sonucu fenni bilirkişi tarafından düzenlenen taşınmazın bulunduğu yeri gösterir krokinin bir sureti eklenerek kadastro müdürlüğünden taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu yerin parsel numarası alıp almadığı sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu yapılmış ise kadastro paftasının fotokopisinin kadastro müdürlüğünden istenerek,

dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5583, Karar No: 2014/13994, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5583 E.  ,  2014/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in her iki suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, sanık ile rızaen ilişkiye girdiğini ifade etmesi, Bakırköy Prof. Dr. ...... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin 11.08.2010 tarihli raporu, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin bir beyanda bulunmaması ve mahkemece de bu yönde bir gözlem bulunmaması ile olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun, mağdure üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet nedeniyle tebliğnamedeki mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği hususundaki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kaydına göre sanık ...'in hükümden sonra 11.05.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7500, Karar No: 2019/2303, Tarih: 20.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7500 E.  ,  2019/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/03/2016 tarihli karar ile dosyadan el çeken mahkemenin, 14/04/2016 tarihli ek kararı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması sırasında tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının yazılmasının unutulduğu gerekçesiyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verdiği, ek karar ile tekerrüre esas gösterilen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/184 esas ve 2015/754 karar sayılı ilamın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin 500 TL adli para cezasından ibaret olduğu, dosya içerisinde bulunan kesinleşme şerhinden 26/06/2015 tarihinde kesinleştiğinin görüldüğü, böylece incelemeye konu suç tarihinden sonra kesinleşmesi sebebiyle ilamın tekerrür koşullarını sağlamadığı anlaşıldığından, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/0/2016 tarih ve 2016/134 - 2016/400 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2010/140 - 2015/85 sayılı iptal kararı da göz önüne alınarak bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmişir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8014, Karar No: 2016/4842, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8014 E.  ,  2016/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

VEK.AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili şirketin Ankara'da bulunan Etlik Market için, 10021956320 abone numarası ile davalı şirketten elektrik hizmeti aldığını, müvekkiline tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, personel satış hizmet bedeli, personel sayaç okuma bedeli, TRT iletişim sistemleri bedeli gibi farklı haksız kalemlerin mevcut olduğunu, bu bedellerin tahsil edilmesinin haksız olduğunu, ileri sürerek müvekkili şirketten haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edilen şimdilik 3.000,00 TL bedelin faturaların ödenme tarihlerinden itibaren işleyecek kamu alacaklarına uygulanan gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; EPDK kararlarının idari yargı denetimine tabi olması nedeniyle davaya bakmakla görevli mercinin idari yargı olduğunu ve husumetin EPDK’na yöneltilmesi gerektiğini, uyuşmazlığa konu edilen tüm fatura kalemlerinin gerek adını gerekse müşterilere hangi oranda yansıtılacağı hususunu belirleme ve karar verme yetkisinin tamamen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olduğunu, elektrik piyasasında faaliyet gösteren perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin kullanıcılarına yansıtabilecekleri tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 28.12.2011 tarih 3607-3612 sayılı Kurul Kararları uyarınca, 01.01.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanılan tarifelerde, perakende satış hizmeti (PSH) fiyatının birim tüketim başına, sayaç okumaya ilişkin perakende satış hizmeti ( PSH-Sayaç Okuma) fiyatının ise sayaç okuma başına belirlendiğini, müvekkili şirketin faturalara yansıttığı TRT payını, bunu tahsil etsin veya etmesin iletim faaliyetini yürüten TEİAŞ'a ödediğini, aynı şekilde kayıp-kaçak bedelinin de fiyat eşitleme mekanizması çerçevesinde sisteme geri verildiğini belirterek, haksız ve yersiz açılan davanın görevsizlik ve husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, bu mümkün olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Mahkemece; uyuşmazlığın yasal dayanağı 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, yönetmelikler ve EPDK kararları olup, yasanın 11. maddesi ve buna göre çıkarılmış yönetmelik maddelerine göre, davaya konu faturalar içinde dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti, kayıp-kaçak, enerji fonu gibi bedeller ile BTV ve KDV gibi ek bedellerin tahsili işleminin yasalardan ve EPDK'nın kararlarından kaynaklanan zorunluluk olduğu ve iptal edilmediği sürece tarafları bağlayacağı, faturalarda sayaç okuma bedeline yönelik bir tahakkuk ve tahsilat yapılmadığı da denetime elverişli bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı ... şirketinin, abonelerinden kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, personel satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, TRT iletişim sistemleri bedeli gibi bedeli isteyip isteyemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, kanunla verilen yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği”ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliğ ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin; EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysaki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.