muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/25389, Karar No: 2025/8244, Tarih: 17.03.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8400, Karar No: 2014/1162, Tarih: 18.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8400 E.  ,  2014/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/20

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, şikayet olunanın haczi düşmüş olduğu halde yalnızca satış avansını yatırmış olması nedeniyle haczi ayakta sayılarak 11.09.2012 tarihli sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, satış bedelinin kendisinin alacaklı olduğu icra dosyasına aktarılmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan, satışa konu taşınmazın haciz tarihinden itibaren İİK'nın 106 ve 110. maddelerinde öngörülen iki yıllık süresi içerisinde satış avansını yatırdığını, haczinin ayakta kalabilmesi için başka bir işlem yapılmasının gerekmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında borçlunun taşınmazına 08.04.2008 tarihinde haciz konulduğu, 16.03.2010 tarihinde de satış avansı yatırılarak satış talebinde bulunduğu ve haczinin ayakta olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine dair kararın şikayetçi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.03.2013 tarih ve 1220 E, 1789 K sayılı ilamıyla, şikayet olunanın İİK'nın 106 ve 110. maddelerince yasal süresi içinde satış talebinde bulunup 60,00 TL satış avansı yatırdığı, icra müdürünün kıymet takdiri yapılmadığından satış talebini reddettiği, red kararı aleyhine şikayet yoluna gidilmediğinden kesinleştiği, bu durumda geçerli bir satış talebinden bahsedilemeyeceğinden haczinin düşmüş olduğu gözardı edilerek şikayetin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan yasal süre içerisinde satış talep edip avans yatırmış ise de, icra müdürünün satış talebinin reddine ilişkin kararına karşı yasal sürede şikayet yoluna başvurulmadığından geçerli bir satış talebi olmadığı ve haczinin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan temyiz etmiştir.

Dava tarihi 20.09.2012 olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 26.05.2013 olarak gösterilmiş olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunanın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14407, Karar No: 2007/21552, Tarih: 03.07.2007

**9. Hukuk Dairesi         2007/14407 E.  ,  2007/21552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, ücret, hafta tatili, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.07.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat..... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi işverence basit bazı usulsüzlükler çok öneliymiş gibi işverence baskı uygulandığını ve istifaya zorlandığını ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalı işveren ise davacının kasa açığı ve bazı usulsüzlüklerin saptandığını ve soruşturma sırasında davacının serbest iradesiyle istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının istifaya zorlandığı ve buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin işverence feshedildiği dosya içeriğine göre sabit olmuştur gerçekten davacı işçi bazı usulsüzlüklerden söz edilerek suçlanmış ve baskı sonucu istifa dilekçesi alınmıştır. Bununla birlikte davacının kasa açığı ve bazı usulsüzlükler sebebiyle suçlandığı anlaşılmaktadır. Davacı işçi de dava dilekçesinde bu yönde bazı açıklamalarda bulunmuştur. Mahkemece, işverence yapılan bu feshin haklı olup olmadığı konusunda yeterli inceleme yapılmamıştır. Hukukçu bilirkişiden rapor alınan raporla yetinilmiştir. Oysa kasa açığı ve diğer usulsüzlük iddiaları uzmanlığı gerektirdiğinden mali müşavir bir bilirkişi tarafından irdelenmelidir. Yine kasa açığının haksız olarak davacının ücretinden kesildiği ileri sürülerek davaya konu edildiğine göre, gerçek durumun tespiti için kasa açığı bulunup bulunmadığı ve bundan davacının sorumlu olup olmadığı mali müşavir tarafından inceleme konusu yapılmalıdır. Alınacak rapor mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak kıdem tazminatı ile ücret kesintisi konusunda bir karar verilmelidir.

3-Bilirkişi raporunda kıdem tazminatı hesabında yasal kıdem tazminatı tavanı aşılmıştır. Karar bu yönüyle de hatalı olmuştur

3-Bilirkişi raporunda kıdem tazminatı hesabında yasal kıdem tazminatı tavanı aşılmıştır. Karar bu yönüyle de hatalı olmuştur

4-Davacı işçinin işyerinde mağaza müdürü olarak çalıştığı tartışma dışıdır. İşyerinde en yetkili konumda bu çalıştığına göre mesaisini kendisinin belirlediği kabul edilmelidir. Böyle olunca fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı sonucuna varılmalı ve anılan isteğin reddi cihetine gidilmelidir.

5-Davalı vekili cevap dilekçesinde usule uygun olarak zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Bilirkişi raporunda bundan söz edilmiş olmakla birlikte 1998-2005 yılları arasında kalan dönem için hesaplama yapılmıştır. Zamanaşımı defi üzerinde durulmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 500 YTL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25312, Karar No: 2019/8649, Tarih: 23.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25312 E.  ,  2019/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Seçkin eczanesinin sahibi olduğunu, davalı Kurumun 02/09/2014 tarihli yazısıyla 7.176,80 TL ceza uygulanmasına ve reçete bedellerinin eczane alacaklarından mahsubuna karar verdiğini, oysa eksiksiz reçete ile gelen ve herhangi bir şüpheli davranışta bulunmayan şahsın sahte reçete düzenlediğini veya düzenlettirdiğini tespit etme imkanına sahip olmadığını ileri sürerek Kurum işlemin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kurum mevzuatına göre işlem yapıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir,

Dava, sözleşmeyle belirlenen cezai şartın uygulanmasına ilişkin davalı Kurum kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine ilişkindir. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde her ne kadar cezaya konu reçetelerin mevzuata uygun düzenlendiği ve eksiklerinin olmadığı, sistemden provizyon onayı alabildiği, davacı eczanenin de ilaçları alan kişinin kimlik bilgilerini görerek imzasını ve telefon numarasını reçete arkasına kaydettiğinden bahisle reçetenin ve ilaç kullanım raporunun sahteliğinin eczacı tarafından anlaşılamayacağı kabul edilerek, uygulanan cezanın ve reçete bedelinin eczane alacaklarından mahsubu kararının yerinde olmadığı kanaatine varılmışsa da, Kurum işlemine dayanak kılınan protokol maddesi eczacı veya çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edilmesi fiiline ilişkin olan 6.3.19. madde değil; 6.3.3 ve 6.3.10. maddelerdir. Bu maddeler, eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi haline (6.3.3) ve hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti haline (6.3.10) ilişkindir. Öyleyse incelemenin de bahsedilen protokol maddeleri çerçevesinde yapılması, bu yapılırken eczanenin SUT ve Protokolde(3.2.3) düzenlenen yükümlülüklerinin de göz önüne alınması gerekir.

Sonuç olarak davalı Kurum, protokolün 6.3.3 ve 6.3.10 maddelerine istinaden ceza kesmiş olup, dosya içeriğine göre reçete sahibinin de reçete arkasındaki imzanın kendisine ait olmadığını ilaçları da almadığını belirtmesine rağmen mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç olarak davalı Kurum, protokolün 6.3.3 ve 6.3.10 maddelerine istinaden ceza kesmiş olup, dosya içeriğine göre reçete sahibinin de reçete arkasındaki imzanın kendisine ait olmadığını ilaçları da almadığını belirtmesine rağmen mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3414, Karar No: 2013/29954, Tarih: 19.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3414 E.  ,  2013/29954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otobüs ile Atatürk Bulvarını takiben Kızılay istikametine seyir halindeyken, olay mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde duramayarak, kırmızı ışıkta beklemekte olan otobüse arkadan çarpması sonucunda, kendi aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ve beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "TCK'nın 52." ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 52/2." şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3487, Karar No: 2024/6831, Tarih: 25.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3487 E.  ,  2024/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/153 E., 2023/429 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/466 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Tokat ili, ... ilçesi, Dazya Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 10 parsel sayılı 1.146,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, Tokat ili ... ilçesi Dazya Köyünde yapılan kadastro tespit çalışmalarında orman olduğu gerekçesiyle orman sınırları dışına çıkarılan ve tescil harici bırakılan yerlerin Hazine adına tespit edilmeyip kişi adına tespit edilmesinin hukuka uygun olmadığını, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılmış olmakla orman niteliğini yitirse de, tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğundan bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilemeyeceğini, ayrıca taşınmazın evveliyatının orman veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu nedenle zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceğini öne sürerek, 135 ada 10 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/122 Esas, 2019/624 Karar sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/1058 Esas, 2020/1110 Karar sayılı kararı ile "Mahkemece davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de ,zilyetlikle kazanma şartlarından birinin de taşınmazın niteliğinin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinmeye uygun bulunması olduğu,bu kapsamda yapılan değerlendirmede; keşif mahallinde alınan beyanlarda taşınmazın ... ve ...'ın ortak kullandığı tarla olduğu belirtilmesine rağmen çekişmeli taşınmazın davalıya bu kişilerden ne şekilde intikal ettiğinin araştırılmadığı, bu manada zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimine ilişkin mahalli bilirkişi beyanlarının yeterli olmadığı, öte yandan taşınmazın dere kenarında olduğu, mahalli bilirkişi ve tutanak tanığı beyanlarından derenin yatağının daha geniş olduğu, zamanla dere yatağının doldurularak daraltıldığı anlaşıldığı halde taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından elde edilip edilmediği, dere yatağına toprak taşıma yapılıp yapılmadığı yönünde keşif mahallinde jeolog bilirkişi marifetiyle inceleme yapılmadığı, davalının bayisi kişiler bulunduğu belirtilmesine rağmen bu kişiler hakkında dahi belgesiz araştırılması yapılmadığı" gerekçesiyle, istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-a.6 ncı maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "hükme esas alınan bilirkişi raporları ve tanık beyanları uyarınca dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen 758,80 m2 lik bölümünün derenin etkisi altıda olduğu, geriye kalan taşınmaz kısmının ise orman sayılan yerlerden olmadığı, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu" gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 135 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 22.10.2021 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 758,80 m2 lik alanının tapusunun iptali ile dere olarak tapudan terkinine, taşınmazdan arta kalan alana yönelik olarak açılan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman mühendisi bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, fen bilirkişi raporunda B harfi ile rumuzlandırılıp istinafa konu edilen çekişmeli taşınmaz bölümünün 1988 yılından itibaren tarım arazisi olarak kullanıldığına ilişkin alınan bilirkişi raporlarına, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalılar yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmazlarda edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8544, Karar No: 2018/3096, Tarih: 01.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8544 E.  ,  2018/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Senedinde Yapılan Değişikliğin Tescili

KARAR

1-Vakfın kuruluşundan dava tarihine kadar bütün değişiklikleri de gösterecek şekilde, vakfa ait asıl ve değişiklik senetlerinin Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

2- Tesciline karar verilen ... 8. Noterliği'nin 13.06.2014 gün ve 13278 yevmiye numaralı ve 01.09.2015 gün ve 19056 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vakıf senedi değişikliğine esas olan vakfın yetkili kurullarında alınmış bir karar var ise bu kararlar ile bu kararların alındığı toplantılara dair toplantıya çağrı, hazırun cetveli ile toplantı tutanaklarının onaylı suretlerinin davacı vakıftan,

3-Davacı vakıf tarafından ... Avukatlık Bürosu şeklinde verilen vekaletname geçerli olmadığından, davayı davacı adına takip eden Av. ... ve diğerleri adına usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin davacı vakıftan,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.