muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3036, Karar No: 2011/3494, Tarih: 16.06.2011

Davalılardan ... 05.06.2009 tarihli dilekçesiyle davayı kabul ettiğini açıklamıştır. Belirtilen dilekçe Mersin 1.Sulh Hukuk Mahkemesi kanalıyla görevli Çiftlik Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Ne var ki, sözü edilen dilekçenin davalı ...’e ait olduğuna ilişkin, gönderen mahkemece kimlik tespiti yapılmamıştır. Dava dışı bir kabul söz konusudur. Kabul mahkeme huzurunda yapılmadığı takdirde mahkeme dışı verilen kabul dilekçesinin mahkemenin yetkili memuru tarafından kimlik tespitinin yapılmasıyla hukuki sonuç doğurur. Mahkeme huzurunda yapılan kabullerde de mahkemece beyanının altına kişinin imzasının alınması gerekmektedir. Bulunduğu haliyle kabulün, HUMK.nun 95.maddesi gereğince hukuki sonuç doğurduğunu söylemek güçtür. Mahkemece, bu hususun göz önünde bulundurulması gerekir.

Kazanma süresi ve koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığının saptanması, keşif sonucu teknik bilirkişiden alınan rapor ve kroki eklenmek suretiyle İl Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden tescili istenen taşınmaz bölümünün ifrazının mümkün olup olmadığı yönünde görüş istenmesi, ifrazının mümkün olması halinde istenen taşınmaz bölümünün bağımsız ada ve parsel adı altında tescile karar verilmesi, ifrazının mümkün bulunmaması halinde ise, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 15/2.fıkrası uyarınca paylı mülkiyet şeklinde iptal ve tescile karar verilmesinin düşünülmesi gerekmektedir.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında, iddia ve savunma çerçevesinde taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken 5578 sayılı Kanunla değişik 5403 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18505, Karar No: 2012/21877, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18505 E.  ,  2012/21877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza olunan eşya hakkında hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...'nin soruşturma aşamasında alınan ve tanık ...'nın yine soruşturma aşamasında alınan ifadesiyle desteklenen açık anlatımına göre, şikayetçinin işyerinden hırsızladığı üç adet cep telefonundan bir tanesini durumu fark eden şikayetçinin dikkatini dağıtmak amacıyla yere atarak kaçtığı sırada şikayetçinin kendisini yakalaması üzerine cebinde suça konu diğer iki adet cep telefonu olduğu halde şikayetçinin kolunu ısırarak kendisini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayan sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 17.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7453, Karar No: 2019/1461, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7453 E.  ,  2019/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8339, Karar No: 2017/17076, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8339 E.  ,  2017/17076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2440, Karar No: 2023/3131, Tarih: 16.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2440 E.  ,  2023/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1760 E., 2022/1378 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi dikkate alındığında temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/83 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/83 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7 Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/1378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7 Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/1378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdure ile katılan beyanları ve tanık beyanlarında çelişkiler bulunduğuna, adli raporun mağdureyi doğrulamadığına, sanık ile katılanlar arasında husumet oldğuna, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, olmadığı takdirde eylemin çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığının kabul edilmesi gerektiğine ve sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, katılan ve tanık beyanları ile de çeliştiğine, sanığın halasının kocası olması nedeniyle arabasının rengini, telefon markasını bilebilecek konumda olduğuna, telefonunu daha önce kurcalamış videoları görmüş olabileceğine, sanığın suçlamaları kabul etmediğine, sanık ile katılanlar arasında husumet varlığı, doktor raporunun mağdureyi doğrulamaması karşısında sanığın cezalandırılmasına yeterli delil olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, olmadığı takdirde eylemin çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığının kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Özetle; sanık eylemini tehditle işlediğinden cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği artırım uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasına ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Özetle; sanık eylemini tehditle işlediğinden cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği artırım uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak indirim uygulanmadan hüküm kurulmasına, vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yaşı küçük mağdurenin halasının kocası olduğu, muhtelif yerlerde ve zamanlarda mağdurenin dudaklarından öptüğü, cinsel organlarına dokunduğu, yaladığı, anal yoldan organ ve parmak soktuğu kabul edilen eylemlerde mağdurenin sanığın eylemlerinden teyzesine bahsetmesine mütakiben intikalin gerçekleştirildiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları,

Katılanların aşamalarda alınan ifadeleri,

Sanığın aşamalarda alınan savunması,

Tanıkların anlatımları,

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları,

Katılanların aşamalarda alınan ifadeleri,

Sanığın aşamalarda alınan savunması,

Tanıkların anlatımları,

Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, çocuk izlem merkezi raporu, tutanaklar,

Sanığın ele geçirilen telefonundaki dıjıtal metaryellerden,

ibarettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddeinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurenin aşamalarda alınan tutarlı beyanları ve bu beyanlarını destekleyen katılan anlatımları ile tanık ifadeleri, sanığın telefonunda ele geçirilen materyaller adli raporlar, sanık savunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/1378 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5253, Karar No: 2020/2176, Tarih: 25.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/5253 E.  ,  2020/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.08.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 08.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin 305 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, dava konusu taşınmazın geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğunu belirterek 305 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “Mutlak geçit ihtiyacı” veya “Geçit yoksunluğu”, ikincisine de “Nispi geçit ihtiyacı” ya da “Geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacıların dava konusu taşınmazın kamulaştırma işlemi ile birlikte kanundan dolayı mülkiyet hakkının sona erdiği, geçit ihtiyacını yeni taşınmaz maliki bakımından değerlendirilmesi gerektiği, yeni taşınmaz maliki olan Karayolları Genel Müdürlüğü veya Hazinenin usul ekonomisi gereği davaya dahil edilmesi gerekmekte ise de yapılan kamulaştırma işleminin devlet yolu olarak yol inşaatı çalışmaları kapsamında kamulaştırılmış olması göz önünde alınarak yeni taşınmaz malikinin davacı olarak davaya dahil edilmesinin bir fayda sağlamayacağı, yol olarak kamulaştırılan taşınmaz lehine zorunlu geçit irtifakı ihtiyacının bulunmadığı belirtilerek davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de dava açıldıktan sonra kesinleşen kamulaştırma kararına göre mahkemece yanılgılı değerlendirme ile taşınmazın tamamının değil bir kısmının kamulaştırılmış olduğu anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmazın krokisinde yola cephesinin bulunduğu anlaşılmakta ise de taşınmazın yol ile olan kot farkı nedeniyle mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olup olmadığının bilirkişi tarafından değerlendirilmesi gerektiğinden, harita mühendisi veya fen bilirkişisi ve ziraat mühendisi refakati ile bölgede yeniden keşif yapılarak kamulaştırma kararı ve haritası da gözetilmek suretiyle öncelikle davacının mutlak geçit ihtiyacı içinde olup olmadığının tespiti, geçit ihtiyacının belirlenmesi halinde 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanununun “Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantı, şehir geçişleri ve yerleşim” başlıklı 17. maddesi hükümleri de gözetilmek suretiyle bilirkişilerden geçit irtifakı alternatiflerinin gösterilmesinin istenmesi ve mahkemece bu alternatiflerden uygun olan üzerinden geçit irtifakı kurulması gerekirken yanlış gerekçeyle hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3312, Karar No: 2009/11000, Tarih: 25.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3312 E.  ,  2009/11000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 25/05/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12576, Karar No: 2016/185, Tarih: 12.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12576 E.  ,  2016/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı...... vekili, davalı borçlu ........ aleyhine 6183 sayılı Yasa gereğince icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun dava konusu taşınmazını diğer davalı .......'e sattığını tasarrufun iptali ile taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın para alacağına ilişkin olduğu ihtiyati tedbirin koşulları oluşmadığından bahisle davacının talebi red edilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Kanunun 24 devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

Davacı alacaklı Hazine her ne kadar ihtiyati tedbir talebinde bulunmuş ve mahkemece de ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş ise de ihtiyati tedbir ihtiyati hacizden daha kapsamlı bir müessese olduğundan tasarrufun iptali davalarında talep edilen ihtiyati tedbir talebinin ihtiyati haciz olarak nitelendirilmesi gerekir. Zira İİK'nın 281/2.maddesinde tasarrufun iptali davaları için özel bir düzenleme yapılarak ihtiyati haciz isteyebilme imkanı getirilmiştir. İhtiyati haciz talebinin kabulü için tüm dava şartlarının gerçekleşmesine gerek bulunmamaktadır. Zira bunu beklemek dava ile elde edilecek sonuçların gerçekleşmesine engel teşkil edebilmektedir.

6183 sayılı Kanun ihtiyati haciz konusunda özel bir hüküm bulunmamakla birlikte İİK'nin 281/2.maddesi kıyasen uygulanarak tasarrufa konu mallar üzerinde ihtiyati haciz niteliğinde olan talebin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değirlendirme ile yazılı şekilde reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin kararının BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.