muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17617, Karar No: 2017/25270, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17617 E.  ,  2017/25270 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21869, Karar No: 2013/35021, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21869 E.  ,  2013/35021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekilerin kapısında güvenlik görevlisi ve araç giriş çıkışında kullanılan bariyer bulunan site içindeki evlerine havalimanından ticari taksi ile dönerken siteye giriş yapan taksiyi takip eden ve plakası tanık site girişinde görevli ... tarafından alınan ... plakalı Hyundai marka aracında bariyerin inmesinden önce site içine girdiği, olaydan sonra aynı aracın hızla uzaklaştığının tespit edilmesi, tanık ...’in plakasını aldığı Hyundai aracın gördüğü şahıslardan şoför olanı teşhis edeceğini beyan ettiği, yaptırılan fotoğraf teşhisinde sanıkları teşhis ettiği, 12.04.2006 tarihinde sanık ...’ı dört kişi arasından yüz yüze teşhis ettiği sırada müdafi Avukat ... hazır bulunduğu, tanığın 22.05.2006 tarihinde C. savcısına verdiği ifade de fotoğraf teşhis tutanağının doğruladığı, 01.06.2006 tarihinde yapılan duruşmada gördüğü ve karakolda yüz yüze teşhis ettiği sanık ...’ın fotoğraf teşhisinde fotoğrafını gördüğü şahıstan farklı gibi olduğunu belirtmesine rağmen Hyundai araçta gördüğü şoför dışındaki kişilerden biri olabileceğini beyan ettiği, 12.04.2006 tarihli sanık ...’ın tanık ... tarafından yüz yüze teşhis edildiği tutanağı düzenleyen tanık polisler ... ve ... ile teşhiste hazır bulunan tanık Av. ...’in tanığa farklı fotoğrafın gösterilmesinin mümkün olmadığını, yapılan teşhisin doğru olduğunu, usule uygun yapıldığını, yönlendirme olmadığı gibi teşhise katılanlar arasında orantısızlık ta bulunmadığını beyan ettikleri, fotoğraf teşhisinde kullanılan 15.01.2005 tarihinde çekilmiş fotoğraftaki şahsın sanık ... olduğunun mahkemede tespit edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; tanık ...’un beyanında; ... plakalı Hyundai aracın içinde gördüğü biri bayan dört şahıstan biri olan ve esmer tenli, kısa saçlı, kirli sakallı, çekik gözlü ve 30-35 yaşlarındaki araç şoförünü teşhis edeceğini söylediğinden sanık ... ... ile tanığın yüzleştirilerek araç şoförü şahsın sanık ... olup olmadığının ve ... plakalı aracın suç tarihinde kim adına kayıtlı olduğu belirlenerek araç sahibinin tanık olarak dinlenmesi ve sanıklarla aracın ilgisinin bulunup bulunmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısını temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1183, Karar No: 2010/8716, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1183 E.  ,  2010/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak %40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6168, Karar No: 2025/1160, Tarih: 17.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/6168 E.  ,  2025/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/915 E., 2023/678 K.

DAVA TARİHİ : 19.07.2016

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/253 E., 2021/69 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Çanakkale ili Ayvacık ilçesi ... köyünde bulunan davacılara ait 204 ada 65 ve 50 parsellerin arasında kalan 204 ada 95 parsel sayılı ve 12.603,08 m2 yüzölçümlü taşınmazın, tesis kadastrosu çalışmaları sırasında davalı Hazine üzerine tespit ve tescil edildiğini, bu yerin sınırında bulunan ve tesis kadastrosu geçerken davacılar adına tespit ve tescil edilen 204 ada 50 ve 65 parsellerle birlikte bir bütün olarak davacıların zilliyetliği ve tasarufu altında olduğunu, bu taşınmazın davacılara baba ve dedelerinden kaldığını, tesis kadastrosunun tespit tarihine kadar kazasız nizasız ve de aralıksız olarak 20 yılın çok üzerinde davacılar tarafından kullanıldığını, sınırında bulunan 50 ve 65 parseller ile bir bütünlük arz ettiğini, bu yeri davacıların yörede hayvancılık daha çok gelir getirdiği için hayvan otlatmak suretiyle hayvancılık, bir kısmında da zeytin yetiştirdiklerini ve zeytincilik yapıldığını, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde, kuru toprak vasfında olduğunu, bu yerde davacılardan başkasının, köyün, özel idarenin, Hazinenin, diğer resmi kurum ve kuruluşlar ile özel ve tüzel kişilerin hiç bir hak ve alakalarının bulunmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'ndaki ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesindeki senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı ile mal edinme şartlarının gerçekleştiğini öne sürerek, çekişmeli 204 ada 95 parselin davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile bu taşınmazın 1/2 hissesinin davacı ... oğlu ... ve diğer 1/2 hissesinin davacılar ... kızı ... ve ... çocukları ..., ..., ... adına veraset ilamındaki hisseleri oranında üzerlerine tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın her ne kadar kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına kayıt ve tescil edilmiş ise de, İl Mera Komisyonunca söz konusu taşınmazın mera vasfı taşıdığı tespit edilerek 22.12.2014-22.01.2015 tarihleri arasında askıya çıkarıldığını, itiraz olmaması üzerine mera kararının kesinleştiğini, ancak halen tapuda tutulan mera özel siciline işlenmediğinden tapuda malik Hazine gözüktüğünü, bu durumda tapuya kayıtlı olmayan bir taşınmaz aleyhine tapu iptali ve tescil davası açılmasının mümkün olmadığını, köyde yaşayan davacıların da bu durumu bilmemelerinin mümkün olmadığını, bu yönden davanın usulden reddinin gerektiğini, arazide ve kayıtlarda yapılan idari tahkikat sırasında söz konusu taşınmaza ait kadastro öncesi tapu ve vergi kaydı olmadığı, taşlık, kayalık ve pırnallıklarla kaplı olduğu, üzerinde herhangi bir ecrimisil kaydı bulunmadığı ve zilyetlikle kazanmayı haklı kılacak bir imar ihya çalışmasının da olmadığının tespit edildiğini öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli 204 ada 95 parsel sayılı ve 12.603,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek, ham toprak vasfı ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş iken 03.04.2015 tarihli Komisyon kararı ile mera olarak tahsis edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapılıp 30.11.1968 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; keşif neticesi alınan teknik bilirkişi raporlarından dava konusu 204 ada 95 parsel sayılı taşınmazın eski tarihten bu yana maki formasyonuna dahil ağaççıklarla kaplı olduğu, %45 arazi eğiminin olup yüksek eğimli olduğu, taşınmazda tarımsal faaliyetin bulunmadığı, bu durumun eski tarihli hava fotoğraflarından da anlaşıldığı, her ne kadar dava konusu taşınmaz orman kadastro çalışmalarında orman sınırları dışında bırakılmış, orman anenjman planlarına orman arazisi olarak işlenmemiş ve orman sayılmamış olsa da orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı, toplanan somut deliller ışığında dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, davacıların dava konusu taşınmazı zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3883, Karar No: 2021/15108, Tarih: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3883 E.  ,  2021/15108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden esastan reddine, davacılar ve davalı ... yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden esastan reddine, davacılar ve davalı ... yönünden ise kabulü ile hükmün bedele ve tescile ilişkin bentlerinin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 3568 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idarelerden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden ./..

verilen karara karşı davacılar ve davalı ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davalı idarelerin sorumlu oldukları bedeller yeniden belirlenmek suretiyle ve taşınmazın yeşil alan olarak el atılan kısmının davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğinden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idarelerden aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11906, Karar No: 2019/3926, Tarih: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11906 E.  ,  2019/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak hacizli eşyalar kendisine yediemin olarak teslim edildikten sonra işten ayrıldığı ve 13.05.2011 tarihli tutanak ile hacizli malların belirtilen adreste bulunamadığının tespit edilmesi karşısında, hacizli mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrıldığını, eşyaların işyerinde kaldığını, hacizli eşyaların nerede olduğunu bilmediğini savunması karşısında, İcra Müdürlüğü'ne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle hacizli malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK.nun 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uyarınca denetim süresinin bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/798, Karar No: 2022/730, Tarih: 24.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/798 E.  ,  2022/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, bölge adliye mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373. maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek temyiz eden davalı vekilinin duruşma talebinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 21.06.2016 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 122 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın 121.068 m2 büyüklüğünde olduğunu, davalının ise yine tarım arazisi niteliğindeki komşu 3 parsel sayılı taşınmazı 31.12.2014 tarihinde 300.000TL bedelle satın aldığını, ancak 5403 sayılı Kanun’un 8/İ maddesinin ikinci fıkrası uyarınca önalım hakkına sahip olan müvekkiline noter bildirimi yapmadığını, davacının satışı 10.06.2016 tarihinde öğrendiğini ve ön alım hakkını kullanmak isteğini belirterek, önalım hakkı nedeniyle davalıya ait taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkil adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5403 sayılı Kanun’un amacının tarım arazilerinde toprak bütünlüğünün korunması olduğunu, müvekkilinin dava konusu taşınmaz yakınında çok sayıda başka tarlalarının bulunduğunu ve büyük bir çiftçi olduğunu, taşınmazın kendilerine satılan fiyat üzerinden öncelikle davacıya satılmak üzere teklif edildiğini ancak çok pahalı bularak satın almak istemediğini, taşınmazın bulunduğu mevkide tarla dönüm fiyatlarının 25.000TL civarında olduğunu, davalı müvekkilinin de dönümü 15.000TL’den olmak üzere toplam 2.727.240TL ödeyerek taşınmazı satın aldığını, ancak tapuda bedelin 300.000TL gösterildiğini, davacının da bunu fırsat bilerek satışı çok daha önce öğrenmesine rağmen menfaat temin etmek için eldeki davayı açtığını, oysa ki 5403 sayılı Kanun’da sınırdaş tarımsal arazi maliklerine tanınan önalım hakkının gerçek amacının bu şekilde rant sağlanması olmadığını, aksine ulaşılmak istenen amacın tarımsal bütünlük olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ve 2016/257 E., 2017/298 K. sayılı kararı ile; 15.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Kanun’un 8/İ maddesinin ikinci fıkrasında, tarımsal arazilerin satılması hâlinde sınırdaş tarımsal arazi maliklerinin de önalım hakkına sahip oldukları, tarımsal arazi sınırdaş maliklerden birine satıldığı takdirde diğer sınırdaş maliklerin önalım haklarını kullanamayacağı, önalım hakkına sahip birden fazla sınırdaş tarımsal arazi malikinin bulunması hâlinde hâkimin, tarımsal bütünlük arz eden sınırdaş arazi malikine önalıma konu tarımsal arazinin mülkiyetinin devrine karar vereceği, aynı maddenin üçüncü fıkrasında da önalım hakkının kullanılmasında Türk Medenî Kanunu hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiği, bu kapsamda davacıya ait taşınmazın dava konusu taşınmazla tarımsal bütünlük arz edip etmediğinin önem taşıdığı, ziraat bilirkişisinden alınan 17.05.2017 tarihli raporda, 5403 sayılı Kanun kapsamında hazırlanan Tarımsal Arazi Büyüklükleri Cetvelinde, ... İlçesinde yeterli gelirli tarımsal arazi büyüklüğünün “sulu tarımda 65 dekar” olarak belirlendiği, davaya konu 122 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 181.816,00 m2 olduğu, önalım hakkını kullanmak isteyen davacıya ait 122 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise 121.068,00 m2 olduğu, bu şekilde her iki taşınmazın da tek başlarına 65 dekarın üzerinde büyüklüğe sahip olduğu, bu doğrultuda ayrı ayrı tarımsal bütünlük arz ettikleri, ayrıca davaya konu 3 parselde tarla ziraatı, 2 parselde ise bahçe ziraatı yapıldığı ve sonuç olarak davacıya ait taşınmazla dava konusu taşınmaz arasında tarımsal bütünlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf yoluna başvurulmuştur.