muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1127, Karar No: 2024/1217, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1127 E.  ,  2024/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/402 E., 2024/32 K.

HÜKÜM/KARAR : Şikayetin Kabulü ile Sıra Cetvelinin İptali

1-İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayet isteminde şikayetçinin icra mahkemesi nezdinde şikayet yolu ile mevcut sıra cetvelinin iptalini sağlamadan icra müdürlüğünden yeniden sıra cetveli düzenlenmesi talebinde bulunmayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından, alacaklının sıra cetvelinde gösterilmemesi bir hakkın yerine getirilmemesi niteliğinde olup icra mahkemesine karşı süresiz şikayet yoluna başvurulabileceği, sıra cetvelindeki bu eksikliğin icra memurunca ek bir cetveli düzenlenerek giderilemeyeceğinden ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verilmesi isabetli olduğu gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-İstinaf Mahkemesinin bu kararına karşı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 13.06.2023 tarih ve 2022/3329 E. 2023/2341 K. sayılı ilamıyla, şikayetçinin sıra cetveline alınmayan dosyasının sıra cetveline dahil edilmesini istemesi talebi, sıra cetvelinin iptali talebini de içerdiği, mahkemece bu talep sıra cetveline itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken, aksi düşünce ve yanılgılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

4- İlk derece Mahkemesince bozma ilamına uyalarak,yapılan yargılamada İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/241 E. 2017/408 K. sayılı ilamı ile şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunun belirlendiği, bu kararın kesinleştiği, şiayetçinin sıraya alınmayan dosyasının da sıra cetveline dahil edilerek yeniden sıra cetveli oluşturulması gerektiğinden, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir .

Bu karara karşı şikayet olunan vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış yine; İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/241 E. 2017/408 K. sayılı ilamı ile şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunun belirlendiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmakla, şikayet olunan vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış yine; İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/241 E. 2017/408 K. sayılı ilamı ile şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunun belirlendiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmakla, şikayet olunan vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç şikayet olunan tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 30.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11132, Karar No: 2015/23353, Tarih: 29.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/11132 E.  ,  2015/23353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ(SOSYAL GÜVENLİK)

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti, dini bayramlar ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde etiketleme operatörü olarak çalışırken iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak hak kazandığı bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette 01.02.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, şirketin bu tarihten önceki dönemlere ilişkin bir sorumluluğunun bulunmadığını, 14.12.2005 tarihinde ...........'nde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 01.02.2007 tarihinde müvekkili şirket tarafından devralındığını, buna ilişkin mutabakat protokolü imzalandığını, davacının imzaladığı bu protokolde devir tarihi olan 01.02.2007 tarihi itibari ile İş Kanunu'ndan ve sözleşmeden doğan tüm alacaklarını aldığını, devirden sonra davacı ile 01.02.2007 başlangıç tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının parça başı usulü ile çalışması nedeniyle fazla çalışma alacağının bulunmadığını, fazla çalışma yapmadığını, hafta tatillerinde ve bayramlarda çalışmadığını ve yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket tarafından davacının iş akdinin devralındığı, her ne kadar mutabakat protokolünde devir öncesine ilişkin olarak tüm hak ve alacaklarının ödendiğine dair bir beyan bulunmakta ise de devirden önceki hakların ödendiği ve davacının herhangi bir hakkının kalmadığı yönünde somut bir delil ibraz edilemediğinden devralan davalının 4857 Sayılı Yasa 6/3 maddesi'ne göre devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan sorumlu olduğu, davacının fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, bayram-genel tatil alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekille temsil edildiğinden, red edilen dava değeri üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte iken bu hususun gözden kaçırılması hatalı ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasına son cümleden önce gelmek üzere bir paragraf eklenerek;

“ Davalı vekille temsil edildiğinden, red edilen dava değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. Nin 12. maddesi hükümlerine göre hesaplanan, 195,75 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,"

yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12717, Karar No: 2010/4363, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12717 E.  ,  2010/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2005 gün ve 2004/247 Esas, 2005/344 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş ve sanık yönünden incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan ceza miktarı da nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın ödeme kaydedici cihaza müdahele ederek zimmetine para geçirdiğinin iddia edilmesi karşışında, fişlerle ilgili temin edilebilecek hastaların tanık sıfatı ile dinlenip ödedikleri miktar tespit edilerek Deri ve Tenasül Hastalıkları Dispanseri Başhekimliğinden defterler ve ilgili belgeler celp edildikten sonra dosyanın biri yazar kasadan anlayan uzman ve ikisi emekli Sayıştay Uzman Denetçilerden oluşan bilirkişi kuruluna tevdii edilerek zimmetin ve varsa miktarının kesin olarak saptanmasını müteakip hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı dikkate alınarak, hakkında soruşturma yapılması bakımından C.Savcılığına 04.06.2004’de yapılan suç duyurusundan önce sanığın idari soruşturma sırasında 15.04.2004 tarihinde zimmetine geçirdiği parayı tamamen iade ettiği halde cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.20l0 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11713, Karar No: 2023/4039, Tarih: 11.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/11713 E.  ,  2023/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4548 E., 2022/1135 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/586 E., 2021/181 K.

Dava, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla tayin olunan 11.04.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine murafaalı temyiz eden davalı ... adına Av. ... ve Av. ... ile davacılar adına Av. ...'nın geldiği diğer davalı adına gelen olmadığı anlaşıldıktan ve gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra aynı gün yapılan incelemede kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2017/425 E- 2018/138 K ile ihyasına ve tasfiye memuru olarak ...'in atanmasına karar verildiği anlaşılmakla anılan davalı şirketi temsilen bu tasfiye memuruna (davalı olmasından bağımsız olarak) kararların usulüne uygun tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi sonrasın dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

temyiz itirazlarının geri çevirme gereği yerine getirildikten sonra incelenmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29106, Karar No: 2013/7992, Tarih: 07.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29106 E.  ,  2013/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlunun, takibin kesinleşmesinden sonra taraflar arasında ibraname düzenlendiğini belirterek itfa nedeniyle icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 33/2.maddesi gereğince, "İcra emrinin tebliğinden sonraki devrede tahakkuk etmiş itfa, imhal veya zaman aşımına dayanan geri bırakma istekleri her zaman yapılabilir. Bunlardan itfa veya imhale dayanan istekler mutlaka noterlikçe re'sen yapılmış veya tasdik olunmuş belgelere veya icra zaptına istinat ettirilmelidir." Takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde" borcun ve fer'ilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse, takibin iptal veya talikini her zaman icra mahkemesinden isteyebilir.

Borçlunun İtfa itirazı icra emrinin tebliğinden sonraki döneme ilişkin ise, itfa itirazının mutlaka noterlikçe re'sen düzenlenmiş veya onaylanmış bir belge ya da icra tutanağı ile ispatlanması gerekir. Burada imzası alacaklı tarafından ikrar edilen belgelere yer verilmemiştir. Ancak Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre, bu nitelikte bir belgeye dayalı olarak icra emrinin tebliğinden sonraki döneme ilişkin itfa itirazının ispatı mümkündür.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK.nun 33/2.maddesinde öngörülen icra emrinin tebliğinden sonraki dönemde borcun ödendiği nedenine dayalı itfa itirazıdır.

Dosyada mevcut, imzası alacaklı tarafından 06.09.2012 tarihli celsede kabul edilen 28.02.2012 tarihli belgede yer alan, "....Bakırköy 11. İcradaki dosya no.20l0/754E. E.... A.... F... A.... bu dosyadaki tüm alacaklarını ödemiştir. F....A...'in E...A....'dan hiçbir alacak ve hakkı kalmamıştır" şeklindeki ifadeye göre, alacaklının alacağının tamamını tahsil ettiğinin kabulü gerekir.

O halde, mahkemece itirazın kabulü ile takibin tamamı yönünden icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2013 günündeoybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/849, Karar No: 2021/1385, Tarih: 11.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/849 E.  ,  2021/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin makatta ağrı ve kanama şikayeti ile geldiği davalı hastanede, 14.10.2009 tarihinde ameliyat edildiğini, ertesi gün hemşire tarafından ağrı kesici iğne yapılarak taburcu edildiğini, taburcu olmasından sonra bacağında ağrı, hareketsizlik, güçsüzlük ve uyuşma başladığını, bunun üzerine gittiği görüntüleme merkezinde 30.10.2009 tarihli rapor ile siyatik sinir lezyonu teşhis edildiğini, adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olan davalı hastanenin kusuru nedeniyle sakat kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; davacının öncelikle zarara uğradığını ispatla yükümlü olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili şirket çalışanının iddia edildiği şekilde davacının zararına sebep olduğunun ispat edilmesi hâlinde zararı ödeme arzusu içerisinde olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2010/160 E., 2014/102 K. sayılı kararı ile; davacının ameliyatından sonra yapılan ağrı kesici iğne sonucu sol bacağında sakatlığın oluştuğu, bilirkişi raporlarından ağrı kesici iğne yapılmasının olağan dışı bir uygulama olmadığı, enjekte edilen ilacın davacının yaşına ve kilosuna uygun olduğu, tedavi amaçlı müdahaleden vahim sonuç ortaya çıktığı, ancak mutat olanın dışına çıkılmadığından beklenmeyen ve istenmeyen sonuç meydana geldiğinden, davalıya kusur izafe edilemeyeceği, hak ve nesafet gözetildiğinde, çalışma gücünü büyük oranda kaybeden ve acı çeken davacının kendisine yüklenebilecek bir kusuru olmadığı hâlde zararının bir nebze de olsa giderilmemesi hakkaniyete uygun olmayacak ise de titizlikle kusur incelemesi yapıldığı ve davalı tarafın ihmali veya mesleki ve donanım yetersizliğinin yahut kusurunun tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 23.05.2016 tarihli ve 2015/8462 E., 2016/13327 K. sayılı karar ile; “…Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Davanın temeli, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.). Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastanenin vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (BK. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (BK. 321/1 md.). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımızda, mahkemece Ankara Numune Hastanesinden, daha sonra davacının itirazı üzerine Adli Tıp 2. İhtisas Kurulundan alınan raporlar nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Dosyada mevcut Adli Tıp raporu ve numune hastanesi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalının açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesinden ibarettir. Ayrıca davalı hastane tarafından davacıya imzalatılmış aydınlatılmış onam belgesinin olup olmadığı hususunun da ararştırılması gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemece 23.05.2017 tarihli ve 2017/87 E., 2017/147 K. sayılı karar ile; ilk karar gerekçesinin yanında, Numune Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporu sonrasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı akademisyenlerinden oluşan heyetten de enjeksiyon yapanın kusursuz olduğu kanaatini içeren rapor verildiği, bu raporların Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan raporla birbirini teyit eder mahiyet taşıdığı, yargılamanın 2010 yılından bu yana sürdüğü, yeniden rapor alınmasında hukukî yarar bulunmadığı, davacıya imzalatılmış bir onam belgesi olup olmadığının sonuca etkisinin olmayacağı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; enjeksiyona bağlı düşük ayak sekelinin oluşması sonrasında tıbbi uygulama hatası iddiasıyla açılan eldeki maddi tazminat davasında mahkemece yapılan incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davacıyla davalı hastane arasındaki hukukî ilişkinin niteliğine dair açıklamada bulunulması yararlı olacaktır.