muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6768, Karar No: 2023/6462, Tarih: 21.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının dava konusu parselin ifrazını tapuda yapmak suretiyle bu parselin 1/2 hissesini adına yazdıracağını, davacının sözünde durmayarak ifrazı yaptırmak ve 1/2 hisseyi almak için dava açtığını, dava konusu taşınmazın ifrazının mümkün olmadığını, mahkeme kararının ifrazı mümkün olmayan dava konusu parseli ikiye bölerek ifraz etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu kararın kaldırılması gerektiğini, davacı tarafın iyi niyetli olmadığını, aralarındaki anlaşmayı suistimal ederek kendisini yargılama masrafı ödemeye zorladığını, haksız yere vekalet ücretine hükmedildiğini, ½ payı davacıya devrettiğine yargılamada karşı çıkmamış olmasına rağmen masraflardan sorumlu tutulmasının doğru olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın tarla vasfında olması nedeniyle 5403 sayılı Kanunun 8. maddesine göre, ifrazının mümkün olduğuna ilişkin Giresun İl Özel idaresinin 16/11/2021 tarihli müzekkere cevapları uyarınca davanın kabulüne dair karar verilmesi ve davalı aleyhine hükmedilen nispi vekalet ücretine yönelik kararın usul ve yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, itirazlarının yeterince incelenmediğini, davacının kötü niyetli olduğunu, davaya karşı gelmemesine rağmen yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulduğunu, istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarladığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Kaynağını Türk Borçlar Kanunu'nun 29. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanunu'nun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanunu'nun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

2. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır.

3. Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

4. Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

5. Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

6. Bu nedenle birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifrazı, dolayısıyla satışı mümkün değildir. Ancak, bu nitelikteki arazilerde asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki yüzölçümlerine karşılık gelen mevcut payların bölünmeden üçüncü kişilere satışına bir engel bulunmamaktadır.

7. Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerinden sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; davacının dayandığı satış vaadi sözleşmesinde satışı vaat edilen taşınmaz, tapuda fındık bahçesi vasfında görünmekte olup davalı taşınmaz üzerindeki hak ve hisselerinin yarısı oranındaki hissenin satışını vaat etmiştir. Gerekçeli kararda, taşınmazın iki eşit parçaya ayrılarak taraflar adına tesciline karar verilmiştir. Ne var ki hükmün ifraz şartlarının araştırılmamış olması nedeniyle infaza elverişli olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır. Taşınmazın tarla vasfında olması nedeniyle 5403 sayılı Kanunun yukarıda ayrıntıları ile açıklaması yapılan 8. maddesine ilişkin bölünemez parsel niteliğindeki büyüklükte olup olmadığına ilişkin araştırma kamu düzenine ilişkin olup re'sen yapılmalıdır.

2. Bu durumda mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın tarımsal niteliği duruma göre Tarım ve Orman Bakanlığı il veya ilçe müdürlüğünden, ifrazının mümkün olup olmadığı ise taşınmaz belediye ve mücavir olan sınırları içerisinde ise belediyeden, dışında ise il idare kurulundan sorularak ifrazının veya taşınmazdan pay satışının mümkün olup olmadığının araştırılması yapılacak ve yapılan bu araştırmalar sonucunda taşınmazın ifrazının veya taşınmazdan pay satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmesi gerekecektir. Belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

3. Kabule göre de; dava konusu taşınmaz tarla vasfında olduğundan yine 5403 sayılı Kanunun 8. maddesindeki "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez. Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklindeki düzenleme uyarınca paydan pay oluşturma şartlarının da araştırılmaması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7930, Karar No: 2024/10333, Tarih: 01.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7930 E.  ,  2024/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/16 E., 2024/833 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1214 E., 2023/452 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli kadrolu işçi olarak 2020 yılından itibaren çalışmaya başladığını, davacıya sendika üyesi olmasına rağmen 15.01.2021 imza tarihli 01.01.2019-31.10.2021 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmadığını, davacının sanki 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kadroya geçen işçiler gibi değerlendirdiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı, ek ödeme, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının brüt ödenen yevmiyesi ve brüt ödenmesi gereken yevmiyesi, davalı tarafından dosya içeriğine ibraz edilen davacının ücret bordroları ve davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınmak suretiyle belirlenerek aradaki fark çalışma günü ile çarpılmak suretiyle toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği dönemsel zamlar dikkate alınarak arabuluculuk son tutanak tarihine kadar davacının fark alacakları ve diğer alacakları hesaplanmış ve ücret bordrolarında yapılan tahakkuklar ve ödemeler dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2021 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümlerine göre kararda yer verilen ücret, ilave tediye, ikramiye, sosyal yardım alacakları, ikramiye alacakları, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı alacakları, ek ödeme alacaklarının hukuka uygun olmadığını, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücretinin yanlış hesaplanmış olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2020 yılında işe girdiği, sendika üyelik tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanabileceği, sendika üyelik tarihinden sonra ... toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklarının ödenmediğinin anlaşılmış olmasına göre de, Mahkemece ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı, ilave tediye, ek ödeme, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesine göre ücretinin tespiti, talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, varsa alacakların hesaplanması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 44, 47 nci maddeleri.

3. 6356 sayılı Sedikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay için %6,25 oranında zam uygulanarak 01.11.2020 tarihi itibarıyla alması gereken ücretin 108,40 TL olarak belirlendiği görülmektedir. Ancak toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının 01.01.2021 tarihindeki ücretinin asgari ücretinin altında kaldığı gerekçesiyle 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete %6,25 uygulanmak suretiyle yeniden ücret tespiti yapılmış olup bu hesaplama biçimi hatalıdır.

3. 15.01.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin "Ücret Zammı" başlığını taşıyan 26 ncı maddesinin (II) numaralı bendinin "İkinci Yıl Birinci Altı Ay Zammı" başlıklı (c) alt bendinde; "İşyerinde çalışan sendika üyesi işçilerin 31.10.2020 tarihinde almakta oldukları günlük brüt çıplak ücretlerine, 01.11.2020 tarihinden geçerli olmak üzere %6,25 (yüzde altı yirmibeş'i) oranında zam yapılacaktır. (Bu zamma enflasyon farkı dahil edilmiştir)" hükmüne yer verilmiştir.

4. Toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü dikkate alındığında, davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay zam oranı uygulandıktan sonra 01.01.2021 tarihi itibarıyla ödenmesi gereken ücret, asgari ücretin altında kaldığı takdirde, ikinci yıl birinci altı aylık dönemin bitimine kadar (30.04.2021) asgari ücret ödenmeye devam olunmalıdır. Mahkemece, 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete tekrar %6,25 oranında zam uygulanmak suretiyle ücret tespiti hatalıdır. Davacının ücreti doğru şekilde belirlenmeli, belirlenen bu ücret miktarı üzerinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

5. Açıklanan ilke ve esaslara aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7211, Karar No: 2011/254, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7211 E.  ,  2011/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2009 tarih ve 2005/310-2009/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin Gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.04.2005 tarihli genel kurul toplantısına kendi adına asaleten katılıp hazırun cetvelini imzaladığını, ... adına da vekaleten hazırun cetvelini imzalamak istediğini, hükümet komiserlerinin “bu ortak adına vekaletnameyle başka şahsın katıldığı” gerekçesiyle engel olunduğunu, bu şekilde ...'ün sahte vekaletnameyle temsil edildiğini, yine kooperatif ortağı ...'ın genel kurulda bulunduğu gerekçesiyle temsilcisinin kurula alınmadığını, ayrıca ... isimli ortağın rızası dışında temsil edildiğini, bu şekilde iki ortağın sahte vekaletnameyle bir ortağın iradesinin önüne geçilerek genel kurul kararlarının sakatlandığını ileri sürerek 10.04.2005 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... adına genel kurula katıldığını ve hazırun cetvelini imzaladığını, ... isimli ortağın da temsilcisi aracılığıyla hazırun cetvelini imzaladığını, ... isimli ortağın genel kurulda iradesini kullanmasının önüne geçildiği iddiasının da gerçek dışı olduğunu, davacının genel kurul kararlarına muhalefet şerhini toplantı tutanağına geçirtmeyerek dava açma hakkını kaybettiğini, ayrıca davacının 3 kişiden bahsettiğini genel kurul kararlarının ise 68 oy farkı ile alındığını, davacının iddiaları kabul edilse dahi sonuca etkili olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının, ortağı olduğu kooperatifin 10.04.2005 tarihli genel kurul toplantısına iştirak ettiği ve hazırun cetvelini imzaladığı, ancak genel kurul kararlarına muhalefet ederek muhalefetini toplantı tutanağına geçirtmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, genel kurula iştirakte bir usulsüzlük olmamasına ve bir an için genel kurula iştirakte iddia edildiği şekilde bir usulsüzlük bulunsa bile kararların 68 oy farkla alınması nedeniyle ileri sürülen hususun neticeye müessir bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, genel kurula iştirakte bir usulsüzlük olmamasına ve bir an için genel kurula iştirakte iddia edildiği şekilde bir usulsüzlük bulunsa bile kararların 68 oy farkla alınması nedeniyle ileri sürülen hususun neticeye müessir bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6578, Karar No: 2023/1228, Tarih: 01.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6578 E.  ,  2023/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1678 Esas, 2021/923 Karar

DAVA TARİHİ : 09.04.2018

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/124 E.-2019/262 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin kötü niyetli şekilde dava konusu 2017/04262 sayılı mobilya ayağı tasarımı için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından başvuruya itiraz edildiğini, itirazın TPMK YİDK'nin 2018/T-168 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin dekoratif mobilya aksesuarları sektöründe 2004 yılından beri faaliyet gösterdiğini, müvekkili adına 2015/07833 sayı ile tescilli ...ayak ürününün davalı tarafından taklit edildiğini, bu konuda davalı aleyhinde Kayseri 3.Asliye Hukuk Mahkemesinde 2017/185 E. sayılı dosya kapsamında tasarıma tecavüz ve tazminat davası ikame edildiğini, dosya kapsamında alınan raporda tasarımların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunun açıklandığını, davalının müvekkili tarafından 12.05.2017 tarihinde açılan tecavüz davası sonrasında 19.06.2017 tarihinde dava konusu 2017/04262 sayılı tescil için başvuruda bulunduğunu, diğer davalı Kurumun da kötü niyetli ve tescil şartlarını haiz olmayan başvuruyu kabul ettiğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2018/T-168 sayılı kararının iptaline, dava konusu 2017/04262 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun yeni ve ayırt edici nitelikte bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından üretilen fındık isimli ayağın ...isimli mobilya ayağından, desen, boyut, ölçü, ebat, tasarım, şekil, kullanılan malzemeler, montaj şekli bakımından farklı olduğunu, davacı ürünü ile müvekkil ürününün hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, davacının dava açmadan önce müvekkiline ait iş yerinde tespit yaptırmadan başka birinden ele geçirdiği ve müvekkili ile ilgisi olmayan ürüne dayalı olarak dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI