muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8404, Karar No: 2015/18557, Tarih: 30.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8404 E.  ,  2015/18557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... düşünüldü :

Alacaklı tarafından (1) adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda takip dayanağı senetteki imzanın kendi imzasına benzediğini ancak; bunun taklit ya da montaj suretiyle eklendiğini, senedin, sahte olduğunu belirterek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece istemin kabulüne ve takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, borca itiraz halinde ancak İİK'nun 169/a maddesi uyarınca inceleme yapabilir. Yine İİK'nun 170/a maddesi uyarınca; "İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re’sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir".

Somut olayda borçlu tarafından bonodaki imzanın kendi imzasına benzemekle birlikte, sonradan taklit ya da montaj suretiyle eklenmiş olabileceğini belirtmiş olup mahkemece aldırılan (borçlunun duruşmada itiraz etmediği) bilirkişi raporunda; sözkonusu imza ile borçluya ait örnek imzalar arasında uygunluk olduğu belirtilmiştir. Ayrıca TTK'nun 776. maddesi uyarınca bonodaki unsurlar da tamdır. Borçlunun imza atılı bir kağıdın ekleme yapılmak suretiyle bonoya dönüştürüldüğü ve bonodaki alacağa dayanak oluşturan bir ticari ilişkinin mevcut olmadığına dair iddiaları, ancak genel mahkemelerde açılacak bir menfi tespit davasında incelenebilir. Bu iddialar dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemez.

O halde mahkemece, imzanın borçluya ait olduğu ve bononun yasal unsurları havi olduğu nazara alınarak istemin reddine karar verilmesi gerekirken, senedin sahte olarak tanzim edildiği gerekçesiyle esasına girilerek istemin kabulü ve takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14760, Karar No: 2007/7250, Tarih: 02.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14760 E.  ,  2007/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kahramanmaraş Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* Türk Medeni Kanununun 337. maddesi uyarınca çocukların tesliminin icra marifetiyle istenmesi heran mümkün bulunmasına göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Küçükler 1998 doğumlu S. ve 1999 doğumlu Y.; Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.6.2005 tarihinde kesinleşen kararı ile anneleri E. hanesine baba adları  olarak kaydedilmiştir. Davacı-davalı  21.9.2005 tarihinde velayetin kaldırılması davası açmıştır.

Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir. (TMK.m.337/1)

Anne ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi;  ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK.348)

Yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığı kanıtlanamamıştır. Bu nedenle velayetin kaldırılması (nez'i) davasının reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın 2. bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma dışında kalan sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 02.05.2007 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümlerine göre  velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: -Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: -Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. , Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup  velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/7059, Karar No: 2014/8712, Tarih: 23.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7059 E.  ,  2014/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 22381.84 m² yüzölçümündeki taşınmazın tarla niteliğinde davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

... Köyünde 2006 yılında orman kadastrosu yapılmış ve 10/04/2007 tarihinde kesinleşmişse de çekişmeli yer Eskinarlı çalışma sahasında kalmakta olup, bu köyde orman kadastrosu 2008 yılında yapılmış; köyde orman olmadığı belirtilerek sadece genel sınırı belirlenmiş; çalışma sonuçları 26/01/2010 tarihinde ilân edilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1964 yılında yapılmış ve 06/04/1964 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/534, Karar No: 2013/6517, Tarih: 11.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/534 E.  ,  2013/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekilerin beyanlarının alındığı 21.04.2008 tarihli oturuma ilişkin duruşma tutanağının ilk sayfası katip tarafından imzalanmayarak, CMK’nın 219. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın, katılan ...’yı hangi sözlerle tehdit ettiği karar yerinde açıklanmadan ve sanık tarafından yazıldığı kabul edilen mektuptaki “sana öyle süprizler hazırladım ki bekle ve gör, intikam ateşi ile yanıp tutuşuyorum, kısaca Bursa’ya rezil olacaksın, bana yaşattığınız acıların 10 katını çektirecem” biçimindeki sözlerin ne şekilde kendisinin veya yakınının hayat, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik saldırı niteliğinde olduğu ve TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanığın “Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde” tedavi gördüğünü savunması karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4- Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak verilen hapis cezalarının ertelenmesi, tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarında giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “zarar karşılanmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Adli emanetin 2007/5571 sırasında kayıtlı sanık tarafından gönderilen mektup ve 2 adet fotoğrafın dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2107, Karar No: 2017/4966, Tarih: 09.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2107 E.  ,  2017/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademe tespiti taleplerinin kabul edildiğini ve yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve vardiya zammı alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

Ayrıca 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin d fıkrası “Bu fıkra kapsamında nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmu ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir,

Ayrıca 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin d fıkrası “Bu fıkra kapsamında nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmu ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir,

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır.

Dosya içerisinde mevcut davacıya ait şahsi işyeri dosyasının incelenmesinde, davacının ... İl Özel İdaresinde çalıştığı, bu döneme ilişkin geçici işçilikte geçen çalışmasının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınarak fark ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep ettiği, 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

Dosyada bulunan 04.08.2014 tarihli ... Valiliği yazısında Valiliğin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma komisyonu tarafından alınan 27.03.2014 tarihli kararı ile ... Büyükşehir Belediyesine devredildiği belirtilmiştir. Davacının sonrasında DSİ Müdürlüğüne atandığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle davalı ... bakımından usulüne uygun açılmış dava bulunmamaktadır. Ayrıca 6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesi ve 6360 sayılı Yasasının Geçici 1. maddesi gereğince davacının nakledildiği ... Genel Müdürlüğünün nakilden önce doğan alacaklardan sorumluluğu bulunmadığı, Devir, Tasfiye ve Paylaştırma komisyonu tarafından alınan karara göre davacının devredildiği ... Büyükşehir Belediyesinin alacaklardan sorumlu olduğu ve davalı olarak ... Büyükşehir Belediyesi bakımından hüküm kurulması gerektiğinden Mahkemece verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15073, Karar No: 2012/19047, Tarih: 23.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15073 E.  ,  2012/19047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2010 tarih ve 2009/411-2010/282 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 07.05.2009 tarihli genel kurula gerçekte şirket ortağı olmayan .....’nun katılarak oy kullandığını, bu kişinin ortaklığına ilişkin hisse devir sözleşmelerinin sahte olduğunu, bu nedenle anılan genel kurulda toplanma ve karar yeter sayısının sağlanmadığını ileri sürerek, 07.05.2009 tarihli genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu genel kurulun daha önce yapılan ve kesinleşen 22.06.2007 tarihli genel kuruldaki hazirun cetvelinde ismi olan ortakların katılımı ile toplanarak kararlar alındığı, dolayısı ile ortak olmayan kişilerin toplantıya katılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5028, Karar No: 2008/10627, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5028 E.  ,  2008/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıların mesken niteliğindeki taşınmazlarını güzellik salonu olarak işletilmesi amacıyla 1.12.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile kendisine kiraya verdiklerini,işyeri ruhsatı almak için dava dışı belediyeye başvurduğunda kiralananın mesken niteliğinde olduğunu ve ruhsat alınması için yapı tadilatına gidilmesi gerektiğini öğrendiğini,aktin feshine neden olan davalıların aldığı tespit raporuna göre yapılan masraf,tadilat ve imalatlar nedeniyle 25.960 YTL zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 5.000 YTL nın tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalılar,kiralananın müstakil bir taşınmaz olup,kat mülkiyeti yasasına tabi olmadığını,kendisinin işyeri ruhsatı alabileceğini, mevcut durumu bilerek kiraladığını, kira alacağı yönünden takipte bulunduklarını,davacının buna karşı açtığı borçsuzluğun tespiti davasını kaybettiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacı kiracının kira sözleşmesi ile belediyeye başvurup işyeri ruhsatı alma imkanı mevcut iken dava açma yoluna gittiği, akti fesih hakkı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/5028-10627