muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1427, Karar No: 2019/1194, Tarih: 14.02.2019

Davalılar vekili, davalı şirketi murisle birlikte kurduklarını, şirketin maden işletme ruhsatının Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün izniyle devraldığını ve işlettiğini, madenle ilgili tüm ruhsat harçları madencilik fon payları, çalışan işçilerin giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını, şirkete para desteği, işyeri tahsisi yaparak şirketi büyüttüğünü, davacıların iddia ettiği hiçbir muvazaalı işlem yapmadığını, pay devirlerinin gerçek ve bedelleri ödenerek yapıldığını, bu hususun resmi noter sözleşmeleri ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 1998 yılında ve 2004 yılında noter huzurunda yapılan hisse devir bedellerinin nakden ödendiğinin noter belgesinde yazılı olduğu, davalı ... Gerçi'nin murise nakden ödeme yaptığı ididasında bulunmuş ise de sunmuş olduğu makbuzların 1999 ve 2001 yılına ait olduğu, noterde yapılan hisse devir sözleşmelerini kapsamadığı, anılan banka dekontları üzerinde ödemenin niçin yapıldığının yer almadığı, bu durumda hisse devir bedeli için yapıldığının kabulünün mümkün olmadığı, ... tarafından şirket işlerinde çalıştığı, şirket adına çok fazla ödeme yapıldığı iddiasında bulunulmuş ise de ...'in şirkette hissedar olduğu, bu nedenle şirket işleri için ödeme yapmasında herhangi bir sakınca olmadığı, şirket adına yapmış olduğu çalışmaların karşılığının şirketten tahsil edilmesi gerektiği, yapmış olduğu bu ödemelerin ve çalışmaların devredilen hisse bedeli karşılığı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, maden ruhsatının devrine ilişkin olarak davalı ...'in murise herhangi bir ödeme yaptığını ispatlayamadığı,... Bankası'ndan ...'e yapılan ödemenin madenin devri için gerekli olan harç, damga pulu masrafları olduğu, murise ruhsat devrine ilişkin ödeme yaptığına dair herhangi bir belgenin dosyaya sunulmadığı, buna ilişkin başka bir ispat vasıtasının da ibraz edilmediği, somut olayda muris muvazaasının gerçekleştiği, murisin davacılardan mal kaçırmak amacıyla hisse devirlerini ve maden ruhsatının devrini yaptığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin kuruluş sermayesi olan 500 TL'nin 475 TL'nin davacıların murisi ...'e ... TL'nin davalı ...'e ait olduğunun kabulü ile şirketin hali hazırdaki 50.000 TL'lik sermayesinin 47.500 TL'nin davacıların murisi ...'e, ....500 TL'nin davalı ...'e ait olduğunun tespitine, maden ruhsatının davalı ...'e devrine ilişkin işlemin iptaline, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek bu yöne ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2977, Karar No: 2012/4367, Tarih: 29.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2977 E.  ,  2012/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine

Vergi suçlarında dava şartı olan mütalaanın 213 sayılı VUK’nun 367 ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesine uygun olarak Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdür Vekili tarafından imzalandığı ve 26.04.2006 gün ve 017596 sayılı mütalaanın usulüne uygun olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla sonucuna göre karar verilmesi yerine mütalaa bulunmadığından bahisle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönelir incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

######
Yargıtay — Esas No: 2019/11378, Karar No: 2020/1606, Tarih: 05.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11378 E.  ,  2020/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulamasına ilişkin mahkemece verilen ek karar ve sonrası yapılan işlemler yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

İnceleme dışı sanık ...’in aşamalarda, sanık ...’yi esas alarak yanındaki bir kişi ile birlikte suça konu televizyonu getirip kendisine sattıkları yönündeki istikrarlı anlatımı, suça sürüklenen çocuk ...'nın savunmasından evden çıktıktan sonra "Eve tekrar girdim LCD televizyonu aldım, dışarıda beni beklemekte olan ...’nin yanına gittim, kendisi, yanında soyadını bilmediğim Mehmet isimli şahısla birlikte ... isimli şahsın dükkanına giderek, suça konu televizyonu sattım...’’ şeklinde müdafii huzurunda savunması karşısında, sanığın suça konu eylemi, suça sürüklenen çocuk ... ile 5237 sayılı TCK’nun 37. maddesi çerçevesinde birlikte işledikleri gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun 39. maddesi ile uygulama yapılmışsa da bu husus aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, 5237 sayılı TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı TCK'nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 05.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20467, Karar No: 2013/21245, Tarih: 15.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/20467 E.  ,  2013/21245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın katılan ...'a yönelik tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığın katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eşine kaldığını iddia ettiği mirastan dolayı aralarında ihtilaf olan katılan ...'u yolda gördüğünde "kendine dikkat et, seni öldüreceğim, çarşıda gezmeyeceksin" diyerek tehdit ettiği tanık ...'ın anlatımıyla anlaşılması karşısında, Tokat ilinde ikamet eden adı geçen tanığa sanığın fotoğrafı gösterilerek, suça konu sözleri sarf eden kişinin sanık olup olmadığının tesbitinden sonra hukuki durumun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3129, Karar No: 2025/1122, Tarih: 28.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3129 E.  ,  2025/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/121 Değişik İş, 2023/121 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-6720

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/323230

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu kazaya karışan ve davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı olduğu iddia edilen 47 PE 266 plakalı aracın ZMMS poliçesinin eksiksiz suretinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ortamında bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1691, Karar No: 2013/3011, Tarih: 01.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2013/1691 E.  ,  2013/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2012

Yanlar arasında görülen  elatmanın  önlenmesi,ecrimisil  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen  kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davacılar  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda yalnızca ecrimisil yönünden hüküm kurulmuş; gerekçeli kararda ise, ecrimisil yanında el atmanın önlenmesine de karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. (HMK. 186) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda yalnızca ecrimisile karar verildiği halde, gerekçeli kararda el atmanın önlenmesine de hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca  BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2022/6773, Tarih: 17.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5609 E.  ,  2022/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine; çekişmeli taşınmazların bulunduğu Mahmudiye Köyü’nde 2001 yılında yapılan mera tahdit ve tespit çalışmaları sırasında mera olarak belirlenen taşınmazların kadastro tespitleri sırasında tarla, bahçe ve çayır vasfı ile 26 parsele bölünerek Mahmudiye Köyü Tüzelkişiliği adına tespit edilmesinin ve sonrasında yapılan imar, ifraz ve ferdileştirme işlemlerinin hatalı olduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan mera alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek tapu iptal ve mera özel siciline tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı, Mahmudiye Köyünde 2002 yılında revizyon kadastro çalışmaları yapıldığını, dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu çok sayıda parselin tarla, çayır ve bahçe vasfı ile Mahmudiye Köyü Tüzelkişiliği adına tespit edildiğini, yasal süresi içerisinde bu tespite herhangi bir itiraz olmadığından kesinleştiğini, daha sonra söz konusu taşınmazların Köy İhtiyar Heyetinin 03.07.2006 tarihli ve 2 numaralı kararıyla bedel karşılığında S.S. Mahmudiye Köyü Kalkınma Kooperatifine satıldığını ve 03.07.2006 tarih ve 172 yevmiye numaralı tescil işleminin yapıldığını, satışın ardından Ordu İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 134 sayılı kararıyla imar uygulaması yapıldığını ve yerin tamamının 912 parsele bölündüğünü, bu parsellerden birisinin tapu maliki Kooperatiften müvekkili tarafından satın alındığını, Ordu İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarihli kararına davacı kurum tarafından yasal 30 günlük askı ilan süresi içerisinde herhangi bir itiraz olmadığını ve idare mahkemesinde işlemin iptali talebini içerir herhangi bir dava açılmadığını, davacının eldeki davayı açmakta kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin ise iyiniyetli 3. kişi olduğunu ve 4723 Sayılı Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi gereğince tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak kazandığı mülkiyet hakkının korunması gerektiğini, yasal düzenlemeler ve Yargıtay içtihatları ışığında bir yerin mera vasfına haiz olabilmesi için yetkili makamca yapılmış bir tahsis ve tescil işleminin ya da kadimden beri mera amacıyla kullanılıyor olması gerektiğini, bir yerde mera kanununa göre kurulan komisyon çalışmalara başlamış ise o yerin mera kaynakları arasına alınıp alınmayacağına mera komisyonunun karar vereceğini, kadim kullanma hakkının varlığı ise komisyonun henüz göreve başlamadığı yerlerde ileri sürülebileceğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu Mahmudiye Köyünde 2001 yılında mera tahdit ve tespit çalışmaları yapıldığını, komisyonca dava konusu taşınmazın mera kaynakları arasına alınmadığını, dava konusu taşınmazlara ait vergi kayıtlarının olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu alan incelendiğinde eskilerin evlek olarak tabir ettiği, kişilere ait taşınmazların kimi yerde taş kimi yerde topraktan setlerle bölündüğünü, bu hususun bireysel kullanımı ortaya koyduğunu, toprak yapısının tarıma elverişli olduğunu, Mahmudiye Köyünün Merasının dava konusu alana uzak mesafede yer aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.05.2016 tarihli ve 2013/296 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararıyla Ordu İli Mera Komisyonu tarafından, dava konusu taşınmazların bulunduğu Mahmudiye Köyü’nde mera/yaylak/kışlak/otlak/çayırların 4342 sayılı Mera Kanunu’na göre tespit ve tahdidi çalışmaları tamamlanarak mera komisyonunun 01.07.2011 tarih ve 2011/13 sayılı Kararı ile Mahmudiye Köyü’ne tahsis edildiği ve askıya çıkarılarak tahsis işlemlerinin kesinleştiği; çekişmeli taşınmazların başında muhtelif tarihlerde farklı ziraat bilirkişi kurulları oluşturularak yapılan keşiflerde ".....ve ......" dışındaki bütün zirai bilirkişi kurulu raporlarında çekişme konusu taşınmazların “tarım arazisi olduğu” tespitinin yapıldığı, keşifte komşu köylerden dinlenen mahalli bilirkişi ve davalı tanıklarının dava konusu taşınmazların “tarım arazisi vasfında” olduğunu beyan ettikleri, dava konusu yerde mera komisyon çalışmalarına başlandığı halde çekişmeli taşınmazların komisyonca mera kaynakları arasına alınmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde, delillerin takdiri ve olaya uygulamasında hataya düşüldüğünü belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK m.33). İddianın ileri sürülüş şekli, dosya kapsamına göre dava, çekişmeli taşınmazların kadastro öncesinde mera olarak sınırlandırılmış olması nedenine dayalı Hazine tarafından açılan tapu iptali ile tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti” başlıklı 14. maddesi; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.’’ hükmünü havidir. Olağanüstü zamanaşımı yolu ile taşınmaz mülkiyetinin kazanılması ve taşınmazın zilyedi adına tespitine ilişkin temel koşullar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Buna göre; tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmaz, aralıksız ve nizasız yirmi yıllık süreyle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi adına tespit ve tescil edilecektir.

3.2.2 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesine göre, orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.

3.2.3. Zilyetlik, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 973. maddesinde, "Bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir. Taşınmaz üzerindeki irtifak haklarında ve taşınmaz yüklerinde hakkın fiilen kullanılması zilyetlik sayılır" şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeye malik olmayan kimsenin zilyetliği zamanla o şeyin mülkiyetinin kazanılmasını sağlayabilir. Mülkiyetin kazanılma sebeplerinden biri olan zilyetliğin konusu ancak maddi şeylerdir. Zilyetliğin tanımında da görüleceği gibi, zilyetlik olması için bir şeyin bulunması ve ayrıca o şey üzerinde fiili hâkimiyetin kurulması ve kullanılması gerekir (İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.12.1998 tarihli ve 1996/4 E., 1998/3 K. sayılı kararı).

3.2.4. Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince zilyedi lehine taşınmazın tespiti koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, 3402 sayılı Kanun'un "Hazine adına tespit" başlıklı 18. maddesinde;

"Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" hükmüne yer verilmiştir.

3.2.5. 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesinden önce gelen 13, 14 ve 17. maddelerinde mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Kanun'un önceki maddelerinde özel veya tüzel kişiler adına taşınmaz malların tespit ve tescil şartlarına yer verilmişken, Kanun'un 18/1. fıkrası ile bunların dışında kalan ve tescile tabi olan malların Hazine adına tespit ve tescil edileceği, diğer bir deyişle özel ve tüzel kişiler lehine iktisap şartları oluşmayan malların Hazineye ait olması esası getirilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise kamunun yararlanmasına mahsus orta malları ile hizmet mallarının (3402 sayılı Kanun'un m. 16/1), ormanların (6831 sayılı Orman Kanunu m. 1 vd), devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da (TMK'nın m.715) kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca devlete kalan yerlerin olağanüstü zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanılamayacakları açıkça ifade edilmiştir.

3.3. Değerlendirme