muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/549, Karar No: 2020/402, Tarih: 06.10.2020

Kovuşturmada; soruşturmaya dayanak yapılan ve isnat olunan suçun işlendiği tarihte Yargıtay Üyesi olarak görev yaptığını, Yargıtay Kanunu’nun 18 ve 46. maddelerine göre Yargıtay 1. Başkanlık Kurulu tarafından yapılması gereken soruşturmanın, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından genel hükümlere göre yapıldığını, Yargıtay Kanunu’nun 18 ve 46. maddelerinde yer alan düzenlemelerin daha özel ve öncelikli uygulanması gereken düzenlemeler olduğunu, bu nedenle genel hükümlere göre yapılan soruşturma işlemlerinin geçersiz ve hukuka aykırı olduğunu, bu soruşturmaya göre verilecek her türlü hükmün Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkının ihlali anlamına geleceğini, gerek kişisel gerekse görev suçları bakımından genel hükümlere göre soruşturma yapılabilmesi için somut olayda ağır cezalık bir suçun ve suçüstü hâlinin bulunması gerektiğini, suçüstü hâline ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Dairesinin 16 Nisan 2019 tarih ve 12778/17 başvuru numaralı ...-Türkiye kararında tespitlerin bulunduğunu, kendisinin durumunun da ... ile aynı olduğunu ve hiçbir farklılık bulunmadığını, üzerine atılı suçlama bakımından kanunun aradığı suçüstü hâlinin bulunmaması nedeniyle suçüstü hâlinin var olduğu kabulü ile gerçekleştirilen tüm soruşturma işlemlerinin geçersiz olduğunu, bu nedenle durma kararı verilmesi ve soruşturmanın yetkili mercilerce yapılması için dosyanın Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerektiğini, Yargıtay Kanunu’nun 46/5. maddesi uyarınca kişisel suçlarda kovuşturma makamının "Yargıtay Ceza Genel Kurulu" olduğuna ilişkin düzenlemenin 20.07.2016 tarihi sonrasında ilan edilen ve OHAL döneminde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK’nın 5. maddesiyle "Yargıtay İlgili Ceza Dairesi" olarak değiştirildiğini, ardından Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.07.2017 tarih ve 245 sayılı kararı ile kovuşturma işlemlerini yürütmek üzere Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirildiğini, bu düzenleme değişikliklerinin “Doğal hakimlik” ilkesine aykırı olduğunu, yargılamanın bu yönleriyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6, 17 ve 18

.07.2016 tarihi sonrasında ilan edilen ve OHAL döneminde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK’nın 5. maddesiyle "Yargıtay İlgili Ceza Dairesi" olarak değiştirildiğini, ardından Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.07.2017 tarih ve 245 sayılı kararı ile kovuşturma işlemlerini yürütmek üzere Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirildiğini, bu düzenleme değişikliklerinin “Doğal hakimlik” ilkesine aykırı olduğunu, yargılamanın bu yönleriyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6, 17 ve 18. maddelerinde belirtilen haklarını ihlal eder nitelikte olduğunu, yakalama, gözaltına alma ve arama kararlarının usulüne uygun verilmediğini, hakkındaki suçlamayla ilgili iddianamede yer alan yargı yetkisinin silah olarak kullanılması şeklindeki anlatımın bir görev suçu işlediğine yönelik olduğunu, bu nedenle Anayasa Mahkemesinde yargılanması için görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, gözaltına alınmasından tutuklanmasına kadar geçen süreçte zor şartlar altında bırakıldığını, hakkındaki suçlama ve şahsıyla ilgili suç şüphesini gösteren somut deliller açıklanmadan tutuklandığını, tutukluluğunun devamına ilişkin kararlarında benzer nitelikte olduğunu, hakkındaki hiçbir suçlamayı ve iddiayı kabul etmediğini, iddianame, mütalaa ve dosyadaki hiçbir beyan veya belgede kendisinin herhangi bir kişiyi rahatsız ettiği veya bu yönde talimat verdiği, baskı, korkutma, yıldırma, sindirme ve tehdit yöntemleriyle suç teşkil eden eylemi olduğu, cebir ve şiddete başvurduğu şeklinde bir iddianın bulunmadığını, terör tanımına uyan hiçbir eyleminin de olmadığını, 15.07.2016 tarihinde gerçekleşen darbe teşebbüsünün akabinde ilan edilen OHAL sürecinde yapılan düzenleyici işlemlerle terör örgütü olduğu kabul edilen örgütsel yapı ile bir şekilde irtibatı bulunan kişilere herhangi bir somut suç isnat edilmeden, terör örgütü üyesi oldukları iddiasıyla tutuklandığını, tutuklananlar arasında çok sayıda yüksek mahkeme üyesi, müsteşar, vali gibi bürokratların bulunmasının düşündürücü olduğunu, yargı teşkilatı içerisinde yer alan ve üyesi olduğu Yargıtay birimini yönettiği, bu birimin üyelerine görev verdiği, örgütün stratejisini belirlediği yönünde hakkında bir iddianın olmadığını, kendisine yöneltilen terör örgütü yöneticiliği suçlaması ile ilgili örgütün amaç suçu işleyeceğini bildiği ve bu kasıtla örgütte bulunduğuna ilişkin suçlamanın hukuki dayanağını oluşturan hiçbir delilin dosyada bulunmadığını, iddiaların soyut bir suçlama olduğunu, itirafçı tanıkların dahi terör örgütü yöneticisi olduğuna dair beyanlarının olmadığını, iddianamede FETÖ/PDY terör örgütünün niteliği ve varlığının, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı kararı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün raporu dikkate alınarak belirlendiğini, bu kararın kesinleşme tarihinin 26.09.2017 olduğunu, hakkındaki isnat olunan eylemlerin tamamının ise bu tarihten önce olduğunu, birçok kişi gibi kendisinin de 15.07

. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı kararı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün raporu dikkate alınarak belirlendiğini, bu kararın kesinleşme tarihinin 26.09.2017 olduğunu, hakkındaki isnat olunan eylemlerin tamamının ise bu tarihten önce olduğunu, birçok kişi gibi kendisinin de 15.07.2016 tarihinde gerçekleşen darbe teşebbüsü ile gerçek amacı ortaya çıkan FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını bilmesinin mümkün olmadığını, bu örgütün böyle bir amacının olduğunu ve bunu bildiğini gösterir herhangi bir delilin bulunmadığını, dolayısıyla suçun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığını, kast yokluğundan beraat kararı verilmesi gerektiğini, 20.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 22.07

.07.2016 tarihinde gerçekleşen darbe teşebbüsü ile gerçek amacı ortaya çıkan FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını bilmesinin mümkün olmadığını, bu örgütün böyle bir amacının olduğunu ve bunu bildiğini gösterir herhangi bir delilin bulunmadığını, dolayısıyla suçun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığını, kast yokluğundan beraat kararı verilmesi gerektiğini, 20.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 22.07.2016 tarihinde tutuklandığını, tutuklandığı tarih itibarıyla dosyada hiçbir delilin bulunmadığını, itirafçı tanık beyanlarının birkaç ay sonra dosyaya girdiğini, yargı mensuplarına ilişkin ortalıkta dolaşan listenin daha önceden üzerinde çalışılmış bir liste olduğunu, tutuklanan yüksek yargı üyelerinin isimlerinin darbe teşebbüsünden çok önce sosyal medyada yer alan bazı sitelerde kıdem sırasına dahi dikkat edilerek yayınlanmasının tesadüfi bir olay olmadığını, örgüt mensupları tarafından Yargıtay Üyeliğine seçildiği iddiasının doğru olmadığını, mesleki kıdem ve tecrübesinin üye seçilmeye uygun olduğunu, ByLock verilerinin hukuka aykırı olarak elde edildiğini, CMK'ya göre yasal delil özelliğinin olmadığını, yasal olmayan yollardan elde edilen ByLock verilerinin güvenilirliğinin şüpheli olduğu, iddia makamının ByLock yazışmalarını kendisine göre yorumlayıp suçun delili olarak sunmaya çalıştığını, kendisine ait telefon ve dijital materyaller üzerinde yapılan incelemede ByLock ile ilgili hiçbir bilgi ve verinin elde edilmediğini, dolayısıyla bu verilerin kendisiyle ilişkisi olmayan yerlerden ve yasal olmayan yollardan elde edildiğini, soruşturmalardan çok önce adli soruşturma yapma yetkisi ve görevi bulunmayan MİT tarafından yasal olmayan yollardan, CMK’nın ilgili maddelerine aykırı şekilde elde edilen ByLock tespitlerinin hukuki delil olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, mahkeme kararına istinaden elde edilen önleme amaçlı veya istihbari amaçlı delillerin ise ceza yargılamasında kullanılamalacağını, ByLock kullandığı iddiasını da kabul etmediğini, telefonunda kullandığı bir başka programın veya evde bağlı internet hattı üzerinden bir başka aile üyesinin kullandığı programın ByLock sunucusuna yönlendirme yapıp yapmadığını da bilmediğini, ByLock değerlendirme ve tespit tutanağını kabul etmediğini, ankesörlü telefonlardan arandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, buna ilişkin hazırlanan raporların muğlak olduğunu, ortaya net bir durumun konulmadığını, aynı gün birden fazla Yargıtay Üyesinin, Yargıtayın bulunduğu Kızılay bölgesinden farklı kişiler tarafından aranmalarının olağan bir durum olduğunu, HTS raporunda sık görüştüğü görülen kişilerin iş ortamında birlikte çalıştığı, lojmanda birlikte oturduğu, daha önceden tanıştığı arkadaş ve komşuları olduğunu, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin raporu da kabul etmediğini, örgüt liderinin talimatıyla Bank Asya’ya para yatırdığının iddia edildiğini ancak kendisinin Bank Asya’da hesabının bulunmadığını, dosyadaki itirafçı tanık beyanlarının CMK'nın 148

. maddesi düzenlemesine aykırı olarak özgür iradeye dayanmayan aldatma ve yasaya aykırı vaade dayalı olarak elde edilen ifadeler olmaları nedeniyle delil olarak kabulünün ve hükme esas alınamalarının mümkün olmadığı, tanıklardan ... ile insani ilişki dışında bir bağının bulunmadığını, bu tanığın soruşturmadaki beyanının hiçbir maddi delile dayanmayan, kendisini kurtarabilmek amacıyla uydurduğu hususlardan ibaret olduğunu, kaldı ki duruşmada hakkında söylediği hususların doğru olmadığını beyan ettiğini, tanık ...'ın 1991 yılında eğitim merkezinde kendisiyle tanıştığını iddiasının doğru olmadığını, tanıkla eğitim merkezinde hiç karşılaşmadığını, beyanlarını kabul etmediğini, tanık ... isimli kişiyi hiç tanımadığını ve beyanlarını kabul etmediğini, itirafçı olduğunu kendisini kurtarmak amacıyla adını verdiğini, tanıklar ... ve ... ile hiçbir samimiyetinin olmadığını, Yargıtay Üyeliğine seçilme koşullarını taşıdığı ve layık görüldüğü için seçildiğini, aleyhe beyanlarını kabul etmediğini, tanık ...'ın itirafçı olup cezaevinden kurtulmak amacıyla yalan ve yanlış bilgiler verdiğini, tanığın bahsettiği yerlerde bulunmadığını, beyanlarının aleyhine olan kısımlarını kabul etmediğini, tanık ...'in kendisi hakkında hiçbir bilgisinin olmadığını, bütün ifadelerinde “sanıyorum, zannediyorum” dediğini, duyuma ve kişisel kanıya dayalı dedikodu niteliğindeki beyanların delil olmayacağını, tanık ...'un kendisiyle ilgili aleyhe söylediği hususların yalandan ibaret olduğunu, talebi doğrultusunda staj kayıtları istenseydi bu tanığın beyanın doğru olmadığının resmi kayıtla ispat edebileceğini, ... ile toplantı yaptığı iddiasına ilişkin hiçbir delilin bulunmadığını, savcılığın bu sonuca nasıl ulaştığını anlayamadığını, eğitim faaliyetleri, örgüte ait paraların dağıtımı, paylaşımı, örgütün aldığı kararların Yargıtay nezdindeki uygulanması, örgütün çeşitli birimlerinin faaliyetleriyle ilgili kendisine rapor verdikleri iddialarını gösteren hiçbir somut delilin ve tanık beyanının bulunmadığını, bu şekilde somut delillerle ispatlanamayan, hukuki anlamda delil sayılamayacak hususların delil sayılarak, soyut iddialara dayalı olarak hakkında yapılan suçlamaları kabul etmediğini, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğini,

Savunmuştur.

I- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ SUÇU

1- Terör Kavramı, Suç Örgütü, Terör Örgütü ve Silahlı Terör Örgütü Kurma, Yönetme ve Üye Olma Suçları

Terör konusunu özel bir kanunla düzenleme yoluna giden kanun koyucu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde terörü; “Cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.”; aynı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasında terör suçlusunu, "Birinci maddede belirlenen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da, bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişi..." şeklinde tanımlamış, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, terör örgütüne mensup olmasa da örgüt adına suç işleyenlerin de terör suçlusu sayılacağını hüküm altına almıştır.

Bu genel terör ve terör suçlusu tanımları dışında; 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesinde doğrudan terör suçları, 4. maddesinde de dolaylı terör suçları düzenlenmiştir.

18.07.2006 tarihli ve 26232 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5532 sayılı Terörle Mücadele Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesiyle, terör örgütünün tanımını yapan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun birinci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları yürürlükten kaldırılmış; madde gerekçesinde, Türkiye'nin de taraf olduğu Sınır Aşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'nin 2. maddesinin (a) bendine uygun olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220. maddesinde suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüt tanımlaması yapıldığı için, Terörle Mücadele Kanunu'nda ayrıca örgüt tanımlaması yapılmasına gerek görülmediği belirtilmiştir.

TCK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendine göre örgüt mensubu suçlu; suç işlemek için örgüt kuran, yöneten, bu örgüte katılan veya örgüt adına suç işleyen kişidir.

TCK'nın “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesinde;

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Örgütün silâhlı olması hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur...” hükmüne yer verilmiştir.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuyla korunan hukuki yarar kamu güvenliği ve barışıdır. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye soktuğu ve araç niteliğindeki suç örgütü, amaçlanan suçları işlemede büyük bir kolaylık sağladığından, bu suç nedeniyle kamu güvenliği ve barışın bozulması bireyin güvenli, barış içinde yaşamak hakkını da zedeleyeceğinden, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller ayrı ve bağımsız suçlar olarak tanımlanmıştır. Böylece bu düzenlemeyle aynı zamanda bireyin, Anayasa'da güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı da korunması amaçlanmıştır. Bu amaçla henüz suç işlenmese dahi, sadece suç işlemek amacıyla örgüt oluşturmuş olmaları nedeniyle örgüt mensubu faillerin cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Bunun asıl nedeni suç işlemek için örgüt kurmanın, kamu barışı yönünden ciddi bir tehlike oluşturmasıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile öncelikle gelecekte işlenebilecek suçları engellemek istemiştir.

Bu suçun mağduru ise; öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir.

TCK'nın 220. maddesi kapsamında bir örgütün varlığından söz edebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir.

Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp bünyesinde hiyerarşik bir ilişki barındırmaktadır. Bu hiyerarşik ilişki, bazı örgüt yapılanmalarında gevşek bir nitelik taşıyabilir. Oluşturulan bu ilişki sayesinde örgüt, mensupları üzerinde hâkimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmaktadır. Bu nedenle niteliği itibarıyla devamlılık arz eden örgütün varlığı için ileride ihtimal dahilindeki suç/suçları işlemek amacı etrafındaki fiilî birleşme yeterlidir. Buna karşın, kişilerin belirli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi hâlinde ise örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcuttur.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, fail, örgütteki konumuna göre, üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında, ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

d) Örgüt niteliği itibarıyla devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi hâlinde, örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

e) Amaçlanan suçları işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere kanunların suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli yapılara suç örgütü denmektedir. Terör örgütleri ise ideolojik amaçları olan suç örgütleridir. Terör örgütlerini, suç örgütlerinden ayıran bu ideolojik amaç; 3713 sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen Cumhuriyetin Anayasa'da belirtilen niteliklerine karşı olabileceği gibi, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Türk Devleti ve Cumhuriyetin varlığına, Devlet otoritesini zaafa uğratmaya veya yıkmaya ya da ele geçirmeye, Devletin iç ve dış güvenliğine, kamu düzeni veya genel sağlığa ya da temel hak ve hürriyetlere yönelik de olabilmektedir.

Bununla birlikte, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu tamamlayıcı bir suçtur. Bu nedenle bazı suçları işlemek için örgüt kurmanın başka ceza normları tarafından ayrıca özel olarak düzenlenmesi durumunda, ilgili suç tipinde öngörülen hükümlerin uygulanması gerekir. Buna göre soykırım ve insanlığa karşı suç için kurulmuş örgütleri kuran, yöneten ve üye olanlar TCK'nın 78. maddesi, Anayasal düzen ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla terör örgütü kuranlar, yöneten ve üye olanlar 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesi ve bu amaca matuf silahlı terör örgütlerini kuran, yönetin ve üye olanlar hakkında ise TCK'nın 314. maddesi uygulanacaktır.

3713 sayılı Kanun'un "Terör örgütleri" başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemleriyle, 1 inci maddede belirtilen amaçlara yönelik olarak suç işlemek üzere, terör örgütü kuranlar, yönetenler ile bu örgüte üye olanlar Türk Ceza Kanununun 314 üncü maddesi hükümlerine göre cezalandırılır. Örgütün faaliyetini düzenleyenler de örgütün yöneticisi olarak cezalandırılır.” hükmü ile TCK'nın 314. maddesine atıf yapılmıştır.

TCK'nın 314. maddesinde tanımlanan "Silâhlı örgüt" suçu ise;

"(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Örgütlü suçluluğun özel bir türü olarak öngörülen, TCK'nın "Silahlı Örgüt" başlıklı 314. maddesinde; TCK'nın İkinci Kitabının, Dördüncü Kısmının Dördüncü Bölümünde yer alan devletin güvenliğine karşı suçlar ile Beşinci Bölümünde yer alan Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran, yöneten ve örgüte üye olanların cezalandırılmaları öngörülmüş ve maddenin son fıkrasında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümlerin, bu suç açısından aynen uygulanacağı düzenlenmiştir.

3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçları işlemek için örgüt kurulması hâlinde ortada bir terör örgütünün varlığı söz konusudur. TCK'nın 314. maddesinde hüküm bulunmayan hâllerde, TCK'nın 220. maddesindeki koşullar göz önünde bulundurulacaktır. (Feridun Yenisey Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları Eğitim Modülü, s. 46)

Buna göre TCK'nın 314. maddesi bakımından bir oluşumun veya yapılanmanın, silahlı terör örgütü sayılabilmesi için TCK'nın 220. maddesinde düzenlenen suç işlemek için örgüt kurma suçunda gerekli koşulların yanında aşağıda gösterilen şartlar da aranmaktadır:

a) Yöntem: Terör örgütü, cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle hareket eden bir örgüt tipidir. Buradaki cebir ve şiddet kullanma tabirini doğrudan kullanma şeklinde anlamlandırmak doğru olmayacaktır. Bu kavramın içine cebir veya şiddet kullanılacağına ilişkin güncel tehdidin bulunması da dahildir.

b) Amaç-Saik: Silahlı terör örgütü, siyasi maksatla faaliyet gösteren örgütleri ifade eder. Bu bakımdan 3713 sayılı Kanun'un birinci maddesinde sayılan amaca yönelik ve devletin Anayasal düzeni veya devletin güvenliğine karşı bir suç işlemek amacıyla faaliyet gösterir.