muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15099, Karar No: 2015/25495, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15099 E.  ,  2015/25495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2015/25-2015/248

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bozma kararında taşınmazdaki yapının ne zaman yapıldığının araştırılması ve sonuçta 6495 sayılı Kanun uyarınca köyde yapılan ilandan sonra yapıldığı tespit edilemiyorsa yapı bedeline hükmedilmesi gerektiğinin belirtildiği, bozma kararı sonrasında yapılan yargılama sırasında ise bu yapının ilandan sonra yapıldığına dair bir delile ulaşılamadığından, bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yapı bedeline de hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden peşin alınan harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/326, Karar No: 2018/165, Tarih: 10.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/326 E.  ,  2018/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 91-157

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'in TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 257/1, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Tunceli Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.07.2009 tarihli ve 125-216 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.02.2011 tarih ve 1547-1419 sayı ile;

"...Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan 'kazanç' sözcüğünün 'menfaat' olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki 'suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur' hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 03.06.2011 tarih ve 91-157 sayı ile TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 257/1, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.12.2014 tarih ve 3269-37108 sayı ile;

"....Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tunceli Belediye Başkanı olarak görev yapan ve Tumsaş A.Ş.'nin yönetim kurulunda bulunan sanığın, Tunceli Belediyesi'ne ait olan, imar planında park alanı olarak ayrılan 292 ada 4 nolu parseldeki fırının yıkılarak ruhsat alınmadan ihalesiz olarak çok katlı bina yapılmasını sağlamak biçiminde gerçekleşen eyleminin, özel hüküm niteliğindeki TCK'nın 184. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın tamamlayıcı hüküm kapsamında kalan anılan Kanunun 257/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.01.2015 tarih ve 43546 sayı ile;

"...İtiraza konu uyuşmazlık, Tunceli Belediye Başkanı olan sanık ...'in Moğultay mahallesinde bulunan ve park alanı olan yere, ruhsat alınmadan çok katlı bina yapılmasına göz yumması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK 257/1 maddesinde yazılı görevi kötüye kullanma suçuna ya da TCK 184/1 maddesi kapsamında imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

5237 sayılı TCY’nın, 'İkinci Kitap', 'Dördüncü Kısım', 'Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar' başlıklı 'Birinci Bölüm'ünde 257. maddesinde düzenlenen 'Görevi kötüye kullanma' suçu;

5237 sayılı TCY’nın, 'İkinci Kitap', 'Dördüncü Kısım', 'Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar' başlıklı 'Birinci Bölüm'ünde 257. maddesinde düzenlenen 'Görevi kötüye kullanma' suçu;

'(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.' hükmünü içermektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 257. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu; kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu aykırı davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyeti, kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız menfaat sağlanması ile oluşur.

5237 sayılı Yasanın 257. madde gerekçesinde; suçun oluşmasına ilişkin genel koşullar, kamu görevinin gereklerine aykırı olan her fiili cezai yaptırım altına almak, suç ve ceza siyasetinin esaslarıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın belli koşulları taşıması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Buna göre, kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetiyle sonuçlanmış olması veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlamış olması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçu oluşabilecektir.

Öğretide de bu husus Artuk-Gökçen-Yenidünya tarafından 'TCY’nın 257. maddesindeki suçun oluşması, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesinden, kişilerin mağdur olması veya kamunun zarar görmesi ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanmasına bağlıdır. Bu sonuçları doğurmayan norma aykırı davranışlar, suç kapsamında değerlendirilemez.' (Ceza Hukuku-Özel Hükümler, 6.Bası, sh. 685 vd.) şeklinde açıklanmıştır.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle anılan kavramların açıklanması ve somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramı, sadece ekonomik bakımından uğranılan zararla sınırlı olmayıp, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade eder.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle anılan kavramların açıklanması ve somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramı, sadece ekonomik bakımından uğranılan zararla sınırlı olmayıp, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade eder.

'Kamu zararı' gerekçedeki açıklamaya göre ekonomik zarar anlamındadır. Somut (maddi) olmalıdır. Ancak, bunun için miktarın kesin olarak belirlenmesi şart olmayıp, olayın özelliğine göre somut bir zararın meydana geldiği anlaşılabiliyorsa, bu durum da kamu zararının varlığını kabul için yeterlidir. Kamu zararı kavramının ne olduğu hususunda müracaat edilebilecek ve her zaman için geçerli olabilecek genel bir tanım 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasasının 71. maddesinde yer almaktadır. Buna göre, mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması kamu zararıdır. Görev gereklerine her aykırı davranışın kamu idaresine karşı duyulan güveni zedelediği ve böylece bir kamu zararına yol açtığı veya zararın oluşmasına yönelik elverişli hareketin yapılmasının yeterli olduğu biçimindeki genişletici görüş ve yorumlar kabul edilebilir nitelikte değildir.

Bunun dışında, kamu görevlisinin, görev gereklerine aykırı hakaret edilerek kişilere haksız bir menfaat sağlayan her türlü eyleminin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Görevi kötüye kullanma suçunun 257’nci maddenin 1’inci fıkrasında düzenlenen şekli sadece icrai bir hareketle işlenebilir. İhmali hareketle işlenemez. Suçun 2’nci fıkrada belirtilen hali ise, ihmali hareketlerle işlenebilir. Her iki fıkra bakımından da suçun manevi unsuru kasttır, görevini belirleyen kanuni düzenleme ve talimatlara aykırı davrandığını bilen kamu görevlisinin, bu türlü bir davranışı istemesi kastı teşkil eder. Burada sözü edilen kast genel kasıttır.

Bu açıklamalar çerçevesinde, maddi olayda, Tunceli Belediye Başkanı olan Sanık ... ve Fen İşleri Müdür Vekili ... ve ...'in görev yaptığı sırada, iddianamenin ikinci bölümünde yer alan eylemiyle ilgili olarak, Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel numaralı taşınmaz park alanı olduğu halde bu yere 1996 yılında Tunceli Belediyesinin %99 hissesine sahip olduğu Tumsaş A.Ş. tarafından fırın yapıldığı, 2006 yılında söz konusu fırın binası yıkılarak bunun yerine çok katlı bina inşa edildiği ve inşaatın tamamlanması şeklinde gerçekleşen eylemde,

Tunceli Belediye Başkanı olan Sanık ... ve Fen İşleri Müdür Vekili ... ve ...'in, 3194 sayılı İmar Kanunu 13. maddesi hükmünde yazılı 'resmi yapılara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşilsaha, çocuk bahçesi, pazaryeri, hal, mezbaha vb. umumi hizmetlere ayrılan alanlarda inşaata ve mevcut bina varsa esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmez' hükmü aykırı hareket ettiği belirtilmiş ise de, bu maddenin birinci ve üçüncü fıkralarının Anayasa Mahkemesinin 29.12.1999 gün ve 33-51 sayılı kararıyla iptal edildiği ve sanık Belediye Başkanının, 3194 sayılı İmar Kanununun 21, 22 ve 26. maddelerine aykırı hakaret edilmesi suretiyle yapı ruhsatı alınmadan park alanı olarak kamuya tahsisli yere inşaat yapılması suretiyle görev gereklerine aykırı hakaret edildiği ve sanığın görevini kötüye kullandığı,

Ayrıca Tunceli Belediye Başkanı olan sanık ...'in, Tunceli Belediyesine ait olan ve imar planında park alanı olarak düzenlenmiş bulunan taşınmaz üzerine çok katlı bina yapım işini gerçekleştiren Tumsaş A.Ş. adlı şirketin Tunceli Belediyesinin yan kuruluşu olup sermayesinin %99 Belediyeye ait olduğu ve sanık ... Adbil'in yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, şirketin diğer ortaklarının, Abdullah Arıkan ve Mehmet Gündoğan olduğu ve inşaatın taşaronluğunu, Mustafa Gündoğan'ın üslendiği ve müteahhit Mustafa Gündoğan ile Tümsaş A.Ş arasında bir yazılı şözleşme bulunmadığı ve yapılan sözlü anlaşma üzerine inşaatı yaptığı ve sanık ...'in TCK 184/1. maddesinde yazılı imar kirliliğine neden olma suçuna iştirak ettiği,

Sanık ...'in Belediye Başkanı sıfatıyla müteahhit Mustafa Gündoğan'ın Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel numaralı taşınmaz park alanı olan taşınmaza çok katlı inşaat yapılmasına, ihale yapılmadan ve 3194 sayılı Yasanın 21, 22, 26. maddelerinde yazılı hükümlere açık bir şekilde aykırı hareket ederek görevde yetkisini kötüye kullandığı,

Bunun dışında sanık ...'in Tümaş A.Ş'nin yönetim kurulu başkanı olarak bu sıfatla, müteahhit Mustafa Songül'ün park alanı olarak bulunan taşınmaz üzerine ruhsatsız kaçak herhangi bir sözleşme düzenlenmeden çok katlı inşaat yapma eylemine TCK 37. maddesi kapsamında imar kirliliğine neden olma suçuna iştirak etmek olduğu,

Sanığın iki ayrı eylemi bulunduğu ve her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği,

Ancak sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede sanıklar hakkında TCK 184/1. maddesince açılmış usulüne uygun bir kamu davasının bulunmadığı,

Sanığın, görevi kötüye kullanmak suçundan açılan davanın imar kirliliğine neden olma suçuna dönüştürülemeyeceği,

Düzenlenen iddianamede yer alan, 3194 sayılı İmar Kanununun 13. maddesi olarak belirtilen (Anayasa Mahkemesince 29/12/1999 gün ve 33-51 sayılı ilamıyla) hükmün hatalı yazıldığı ve suça ilişkin gerçek yasal dayanağının 3194 sayılı Yasanın 21, 22 ve 26. maddelerine ilişkin bulunduğu,

Sanığın, görevi kötüye kullanmak suçundan açılan davanın imar kirliliğine neden olma suçuna dönüştürülemeyeceği,

Düzenlenen iddianamede yer alan, 3194 sayılı İmar Kanununun 13. maddesi olarak belirtilen (Anayasa Mahkemesince 29/12/1999 gün ve 33-51 sayılı ilamıyla) hükmün hatalı yazıldığı ve suça ilişkin gerçek yasal dayanağının 3194 sayılı Yasanın 21, 22 ve 26. maddelerine ilişkin bulunduğu,

Sanıkların görevi kötüye kullanma suçunun 3194 sayılı Kanunun 21, 22 ve 26. maddelerine muhalefet ederek, ruhsat alınmaksızın park alanına fırın yıkılarak çok katlı inşaat yapılmasına kayıtsız kalınması ve suça konu inşaatın, sermayesi %99 oranında belediyeye ait bulunan Tümsaş şirketi tarafından yapılması ve sanık Belediye Başkanının adı geçen şirketin yönetim kurulu başkanı olması ve bu durumu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmaması nedeniyle sanıkların görev gereklerine aykırı hakaret etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.12.2014 gün ve 3269-37108 sayılı kararı Tunceli Belediye Başkanı olan sanık ... hakkında aynı zamanda Tumsaş A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu ve Tunceli Belediyesi'ne ait olan, imar planında park alanı olarak ayrılan 292 ada 4 nolu parseldeki fırının yıkılarak ruhsat alınmadan ihalesiz olarak çok katlı bina yapılmasını sağlamak biçiminde gerçekleşen eyleminin, özel hüküm niteliğindeki TCK'nın 184. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturduğu kabulü hukuka uygun nitelikte değildir.

Sanık ... hakkında verilen bozma kararının kaldırılarak diğer sanık ... ve Kenan Ali Turan ile görev gereklerine aykırı hareket ederek TCK 257/1 maddesinde yazılı görevi kötüye kullanmak suçunu fikir ve eylem birliği içinde birlikte işlediklerinin kabul edilerek ve sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan zamanaşımı süresine kadar imar kirliliğine neden olma suçundan kamu davası açılabileceğine ilişkin açıklamada bulunmak suretiyle üç sanık hakkında, Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 gün ve 91-157 Karar sayılı ilamının onanmasına karar verilmesi gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 26.02.2015 tarih, 1604-22262 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında aynı suçtan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında aynı suçtan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; belediye başkanı olan sanığın imar planında park alanı olarak düzenlenen taşınmaz üzerinde, yönetim kurulunda bulunduğu şirket adına bina yapılmasını sağlamak şeklindeki eylemlerinin görevi kötüye kullanma ve imar kirliliğine neden olma suçlarını mı yoksa yalnızca imar kirliliğine neden olma suçunu mu oluşturduğunun ve imar kirliliği suçundan açılmış bir kamu davası bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.07.2008 tarih ve 191-60 sayı ile;

“...Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel numaralı taşınmaz park alanı olduğu halde bu yere 1996 yılında Tunceli Belediyesinin %99 hissesine sahip olduğu Tumsaş A.Ş. tarafından fırın yapıldığı, 2006 yılında söz konusu fırın binası yıkılarak bunun yerine çok katlı bina inşa edildiği ve inşaatın tamamlandığı, böylece 3194 sayılı İmar Kanunu 13. maddesi hükmüne aykırı olarak Belediye şirketi tarafından park alanına bina yapılmasına göz yumulduğu iddiası hakkında yürütülen soruşturma neticesinde,

Mülkiyeti Tunceli Belediyesine ait olan ve imar planında park alanı olarak düzenlenmiş bulunan Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel numaralı taşınmaz üzerinde Tunceli Belediye Başkanı ...'in de yönetim kurulunda bulunduğu Tumsaş A.Ş. adına 2006 yılı içinde inşaata başlanıldığı ve bilahare inşaatın tamamlandığı,

Ancak belediye yetkililerinin inşaat ruhsat talebi dahi bulunmayan bu kaçak yapı ile ilgili olarak 3194 sayılı İmar Kanunun ile Belediyeye verilen görev ve sorumlulukları yerine getirmedikleri, şüphelilerin alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri ve olay hakkında İçişleri Bakanlığınca 10 Eylül 2007 tarih 2007/188 karar numaralı soruşturma izni verildiği ve kararın kesinleştiği,

Tunceli Belediye Başkanı ... ile anılan inşaat süresince görevli olan Fen İşleri eski Müdür vekili ... ve Fen İşleri Müdür Vekili ...'in 3194 sayılı imar kanunu ile kendilerine verilen görev gereklerini yapmakta ihmal göstererek memuriyet görevini ihmal suçunu işledikleri tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla,

Tunceli Belediye Başkanı ... ile anılan inşaat süresince görevli olan Fen İşleri eski Müdür vekili ... ve Fen İşleri Müdür Vekili ...'in 3194 sayılı imar kanunu ile kendilerine verilen görev gereklerini yapmakta ihmal göstererek memuriyet görevini ihmal suçunu işledikleri tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla,

…Şüpheliler ... ve ...'ın Moğultay Mahallesinde Tumsas A.Ş. fırının yıkılıp yerine ruhsatsız ve imar kanununa aykırı bina inşa edilmesi sırasında görevlerini ihmal ettikleri...” açıklamasına yer verilen iddianame ile sanık hakkında kamu davası açılırken, 5237 sayılı TCK’nun 257/2 ve 53/1. maddelerinin sevk maddeleri olarak gösterildiği ve eylemlerin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma olarak nitelendirildiği, yerel mahkemece sanık hakkında TCK’nun 257/1. maddesinden ek savunma hakkı verilerek aynı madde uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

14.03.2007 tarihli inceleme raporuna göre; Moğultay Mahallesi 292 ada 4 nolu parsel park alanı olduğu hâlde anılan yere 1996 yılında Tunceli Belediye Başkanlığının yüzde doksan dokuz hissesine sahip olduğu Tumsaş A.Ş. tarafından fırın yapıldığı, 2006 yılında fırın binasının yıkılarak ihale ve sözleşme olmaksızın yerine çok katlı bina inşa edildiği ve inşaatın hâlen devam ettiği, yapılan iş ve işlemlerin usulsüz olduğu ve belediye görevlilerinin buna engel olmadıkları,

07.09.2007 tarihli ön inceleme raporuna göre; Tunceli Belediye Başkanı ...’in de yönetim kurulunda bulunduğu Tumsaş A.Ş. adına, mülkiyeti Tunceli Belediyesine ait olan ve imar planında park alanı olarak düzenlenen Moğultay Mahallesi 292 ada 4 No.lu parsel üzerinde, yapımına 2006 yılı içinde başlanan inşaatın tamamlandığı, belediye yetkililerinin inşaat ruhsat talebi bulunmayan bu kaçak yapı ile ilgili olarak 3194 sayılı İmar Kanunu ile kendilerine verilen görev ve yetkilerin gereğini yapmadıkları anlaşıldığından; Tunceli Belediye Başkanı sanık ... ile söz konusu inşaat süresince görev yürüten Fen İşleri Eski Müdür Vekilleri ... ve ... hakkında soruşturma izni verilmesine karar verilmesi gerektiği,

12.06.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre; Tunceli Belediye Başkanı ...’in de yönetim kurulunda bulunduğu Tumsaş A.Ş. adına, mülkiyeti Tunceli Belediyesine ait olan ve imar planında park alanı olarak düzenlenen Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel üzerinde 2006 yılı içerisinde yapımına başlanan inşaatın tamamlandığı, belediye yetkililerinin ruhsat talebinde bulunmadıkları bu kaçak yapı ile ilgili olarak 3194 sayılı İmar Kanunu ile kendilerine verilen görev ve yetkilerinin gereğini yapmadıkları, bu nedenle ilgili inşaat süresince görev yürüten sanık ... ve inceleme dışı sanıklar ... ve ...’in görevlerini kötüye kullandıkları,

Anlaşılmıştır.