muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1962, Karar No: 2025/4688, Tarih: 24.03.2025

... Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı. (... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu (Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... ve Prof. Dr. ...tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...... isimli ilaç 2. basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı. (Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof. Dr. ...ve Prof. Dr. ... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında ... kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (... Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı. (... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup Bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığı'ndan en az 3 kişilik bilirkişi kuruludan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2963, Karar No: 2020/5142, Tarih: 25.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2963 E.  ,  2020/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4831, Karar No: 2020/2107, Tarih: 27.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4831 E.  ,  2020/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından; TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Taksirle yaralama suçu açısından; TCK'nın 89/4, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güveniliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanığın trafik güveniliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 18:05 sıralarında, sürücü belgesiz ve 1,23 promil alkollü vaziyette olan sanığın meskun mahalde, üç şeritli bölünmüş asfalt kaplama yolda sevk ve idaresindeki araç ile seyir halindeyken, başka bir suç nedeniyle kendisini durdurmak isteyen polis memurlarından kaçtığı sırada, kırmızı ışıkta beklemekte olan müştekilere ait araçlara arkadan çarparak şikayetçi olmayan ... dahil olmak üzere, iki kişinin yaralanmasına neden olduğu, mahkemece sanığın tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda her iki suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, TCK'nın "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179/3. maddesinde alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği, somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığı gözetildiğinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi yerine, bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

UYAP üzerinden temin edilen adli sicil kaydı ile dosyada mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

II-Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

II-Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Müşteki ...'un kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi karşısında; sanığın eyleminin katılan ...'ın yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, birden fazla kişinin yaralanmasını yaptırım altına alan TCK'nın 89/4 maddesinin uygulanması,

2-Sanığın 1,23 promil alkollü vaziyette, sevk ve idaresindeki otomobille, kırmızı ışıkta beklemekte olan müştekilere ait araçlara arkadan çarptığı olayda; sanık yönünden bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6316, Karar No: 2013/3941, Tarih: 27.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6316 E.  ,  2013/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/298997

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/07/2012, 2011/88 (E) ve 2012/312 (K)

SUÇ : Kişiyi bir suçu gizlemek amacıyla öldürme, nitelikli yağma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; maktül İ.. Ü..'in çantasının gasp edilmesi ve öldürülmesi olayında; tanıklar G.. Ç.. ve Peyruz Bucak ile başka bir olayın mağduru olan S.. Ç..'in, sanık G.. Y..'yu teşhis ettikleri, ancak sanık G.. Y..'nun suçlamayı kabul etmediği, eylemin Y.. A.., M.. S.. ve sanık A.. Ö.. tarafından gerçekleştirildiğini ileri sürdüğü, aynı olay nedeniyle Kartal 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/425 esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan Y.. A.. ve M.. S..'in 24.02.2011 tarihli oturumda eylemi sanık A.. Ö.. ile birlikte gerçekleştirdiklerini, yanlarında sanık G.. Y..'nun bulunmadığını belirttikleri, olaydan sonra sanıkların olay yerinden kaçmakta kullandıkları araçta yapılan parmak izi araştırması sonucunda torpido gözünde bulunan avcı bıçağı üzerinde Y.. A.. ve M.. S..'e ait parmak izleri, cep telefonu bataryası üzerinde ise sanık A.. Ö..'e ait parmak izinin tespit edildiği, sanık A.. Ö..'in olay günü Y.. A.. ve M.. S.. ile aynı araçta bulunduğunu, ancak bali çektiğinden hiçbir şey hatırlamadığını, Y.. A.. ve M.. S..'in kaç demeleri üzerine kendisinin de araçtan çıkıp kaçtığını söylediği ve olay yerinde bulunduğunu kabul ettiği, sanık G.. Y..'nun, Y.. A..'a benzediği için tanıkların kendisini teşhis etmiş olabileceklerini ileri sürdüğü anlaşılmakla; Kartal 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/425 esas sayılı dava dosyası ile yargılamaya konu dava dosyasının, aradaki fiili ve hukuki bağlantı nedeniyle birleştirilmesi, olayın görgü tanıkları olan G.. Ç.., F.. B.. ve S.. Ç..'e, sanıklar G.. Y.., A.. Ö.. ve Y.. A.. gösterilerek teşhis yaptırılması, aralarında benzerlik bulunup bulunmadığının denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, olay tarihindeki fiziki durumlarının tespitine olanak sağlayacak nitelikte varsa fotoğraflarının sanıklar ve Y.. A..'dan sorulup dosya içerisine alınması, değişen beyanlarla, savunmalardan hangisine niçin itibar edilip, üstünlük tanındığının denetime imkan verecek şekilde tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre; Maktüle İclal'e yönelik yağma eyleminde suçun işlendiği saat dikkate alındığında uygulama olanağı bulunmadığı halde gece işlenmiş gibi TCK.nun 149/1-(a) bendi yanında (h) bendinin de uygulanması,

Usule aykırı olup, sanık G.. Y.. ve müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar G.. Y.. ve A.. Ö.. hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11560, Karar No: 2013/9003, Tarih: 13.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11560 E.  ,  2013/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davalı borçlu ... Taahhüt Elektrik İnşaat San ve Tic Aş.'nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla ... Elektrik Dağıtım AŞ'deki 1.500.000,00 TL'lik alacağını 10.8.2009 tarihinde davalı ...'a temlik ettiğini belirterek davalılar arasındaki temlik tasarrufunun iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket savunma yapmamıştır.

Davalı ..., dava konusu temlik nedeniyle tahsilat yapmadığını ve temlikten vazgeçtiğini bunu ... Elektrik Dağıtım AŞ'ye bildirdiğini davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre, takip tarihleri ile temlikname tarihi, davalı ...'ın temliknamenin düzenlenmesinden sonra davalı borçlu şirkete para aktarması, davalı ...'ın mali ve ekonomik durumu dikkate alındığında 1.500.000,00 TL alacağın sahibi olmasının mümkün görülmemesi, davalı ... ile borçlu şirket arasında nasıl bir ticari ilişki olduğunun anlaşılamaması, bu konuda davalı tarafça ticari ilişkinin varlığını ispatlayan hiçbir delilin ortaya konması, davalı ...'in borçlu şirkete zaman içinde para aktarmış olması, alacaklı olduğu halde diğer taraftan alacaklı gözüktüğü şirkete yüklü miktarda para

aktarmasının temliknamenin muvazaalı olarak düzenlendiği sonucuna ulaşılmasına neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu temliknamenin Eskişehir 2.İcra Müdürlüğünün 2009/13119 sayılı dosyasına yönelik iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı yasanın 281/3 maddesi ise “davalılardan herhangi biri davacının alacağını ödediği takdirde, dava redolunur” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacının alacaklı olduğu 2009/13119 sayılı takip dosyasındaki borç dava açıldıktan sonra 2.9.2010, 8.9.2010 ve 24.9.2010 tarihli ödemeler ile infaz edildiği ve takip konusu çekin 12.5.2011 tarihinde borçlu şirket yetkilisine teslim edildiği anlaşıldığından İİK 281/3 madde gereğince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yerolmadığına ve davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de; İİK'nın 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz yada iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder. (İİK.md.283/1). Bu yasal düzenleme nedeniyle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir davadır.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için, davacının borçludaki alacağının gerçek olması, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş olması, iptali istenen tasarrufun takip konusu borçtan sonra yapılmış olması ve borçlu hakkında alınmış kesin veya geçici aciz belgesinin (İİK.nın 277 md) bulunması gerekir.

Bu ön koşulların bulunması halinde ise İİK.nın 278, 279 ve 280. maddelerinde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Özellikle İİK.nın 278.maddesinde

akdin yapıldığı sırada kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği ve yasanın bağışlama hükmünde olarak iptale tâbi tuttuğu tasarrufların iptali gerektiğinden mahkemece ivazlar arasında fark bulunup bulunmadığı incelenmelidir. Aynı maddede sayılan akrabalık derecesi vs. araştırılmalıdır. Keza İİK.nın 280.maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir. Öte yandan İİK.nın 279.maddesinde de iptal nedenleri sayılmış olup bu maddede yazılan iptal nedenlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği de takdir olunmalıdır.

Somut olayda, dava koşulları yönünden dosya incelendiğinde, davacının alacağının Eskişehir 2.İcra müdürlüğünün 2009/13119 sayılı takip dosyası yönünden 12.12.2009 keşide tarihli 75.000,00 TL'lik çeke dayalı olduğu, borçlu hakkındaki takibin kesinleştiği ,alacağın gerçek olduğu, iptali istenen tasarrufun ise takip konusu alacaktan önce 10.8.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili, takip konusu çekin borçlu şirket ile aralarındaki beton direk ve travers ticaretinden doğduğunu belirttiğinden (12.10.2009 tarihli çekin varlığı da değerlendirildiğinde) öncelikle alacağın 12.12.2009 tarihli çekten önce doğduğunun davacı alacaklı tarafından ispatlanması gereklidir. Bu amaçla takip konusu borcun iptali istenen tasarruftan önce doğduğunun tespiti amacıyla davacı ve davalı borçlu şirkete delillerini bildirmesi için süre verilmesi, gerektiğinde tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre; takip konusu alacağın iptali istenen tasarruftan önce doğduğu ispatlandığı takdirde diğer iptal koşullarının araştırılması, ispatlanamaması halinde ise davanın önkoşul yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir. Yine anılan takip dosyası yönünden sunulmuş aciz belgesi de olmadığından bu konudaki eksikliğin davacı vekiline verilecek makul süre içinde giderilmesi ve sonucuna

öre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Davalı ...'ın 6.2.2012 tarihli savunma dilekçesinden dava konusu temliknameye konu alacağı tahsil etmediğini ve temliknameden 30.3.2010 tarihinde feragat ettiğini belirterek Bakırköy 3.Noterliğinin 30.3.2010 tarihli temlikten feragat belgesini sunduğu anlaşıldığından adı geçen davalının savunması üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 13.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7850, Karar No: 2016/6326, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7850 E.  ,  2016/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı işverenin zorlamasıyla ... Sendikasına üye olmak zorunda kaldığını, sendikaların saflığı ilkesine aykırı davrandığı için gerçekte sendika niteliğine sahip olmadığını, bazı işçilerin ... Sendikasından 2015 Mayıs ayında istifa ederek, ... Sendikasına üye olduğunu, davalı işverenliğin fesih yazısı ile davacının yasa dışı greve katıldığını, teşvik ettiğini, işveren vekillerine karşı tutum aldığını ileri sürerek işçinin davranışlarından kaynaklanan fesih nedenlerine dayanarak iş sözleşmesini sona erdirdiğini, sayıları 20.000 aşan metal işçisinin Bursa, Eskişehir, Kocaeli ve İzmir ve Ankara gibi belli başlı sanayi kentlerinde en çok ihracat yapan işyerlerinde gösterdikleri demokratik tepkiye yasa dışı grev olarak nitelendirmenin olanaklı olmadığını, davalı işverenliğin işçilerin sendika seçme hakkı kullanmalarının kendilerine karşı bir saldırı olarak gördüklerini, işçilerin sadece sendika seçme haklarına saygı duyulmasını ve dayanışma aidatı ödeyerek istifa ettikleri sendikanın Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmayı istediklerini, davalı işverenliğin dayanışma aidatı dilekçelerini kabul etmediklerini, alırken ... Sendikası temsilcileri ile birlikte alıp işçileri istifadan vazgeçmeye zorlayarak sendika seçme özgürlüğüne ilk müdahaleyi yaptıklarını, davalı iş verenliğin işçileri ... Sendikasına üye olmaya zorladıklarını, idari izinli işçilerin telefon mesajı ile işe çağırılıp misafir kartı bastırarak içeri alındıklarını ve işçilerden demokratik haklarını kullandığı için işverene hitaben özür dilekçesi yazmalarının istediklerini ve yazmayanların güvenlik görevlileri aracılığı ile dışarı çıkartıldığını, ertesi gün tekrar telefon mesajı ile işe çağırıldıklarını, davalı işverenliğin gerçeğe aykırı fesih nedenleri ürettiğini, ..