muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/632, Karar No: 2020/212, Tarih: 21.05.2020

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde ise iki ayrı nitelikli hâl düzenlenmiş olup birincisi herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için eşyanın, herkesin girebileceği bir yerde bulunmasının yanında, kilitlenmek suretiyle de muhafaza altına alınmış olması gerekir. Madde gerekçesinde, "Ancak bina tanımına girmeyen bir yerde, örneğin otomobilde bulunan eşya hakkında muhafaza altına alınma koşulu aranmış; böylece kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmamış bir otomobildeki eşyanın çalınması hâlinde nitelikli hırsızlık kabul edilmemiştir." denilmek suretiyle bu husus belirtilmiştir. Herkesin girebileceği yerden, cadde, sokak, pazar yeri veya meydan gibi hiçbir sınırlama, engel olmadan kişilerin girme imkânı bulunan kamuya açık yerler anlaşılmalıdır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, bu nitelikli hâlin uygulanması bakımından muhafaza altına alınma koşulu aranmış, böylece kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmamış bir otomobildeki eşyanın çalınması durumu nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmemiştir. Buna göre, bir şeyin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olması için, teknik bir düzenek ve bir anahtar yardımı ile kilit altına alınmış olması gerekmektedir.

Kilit; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “Anahtar, düğme gibi takılıp çıkarılabilen bir parça yardımıyla çalışan kapatma aleti” olarak tanımlanmıştır. Başka bir anlatımla kilit, taşınır veya taşınmaz bir malı muhafaza etmeye yarayan anahtar ya da ona benzer başka aletlerle fonksiyonel hâle gelebilen herhangi bir alettir. Bu nitelikli hâlin oluşması bakımından kilidin şekli veya konulduğu yerin bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan tornavida, bıçak, levye gibi bir alet kullanmadan açılamayan, anahtar veya başka bir alet marifetiyle çözülebilen bir mekanizmanın varlığıdır (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza özel Hukuku, 14. Baskı, 2017, s. 671; Mahmut Koca, İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Baskı, 2017, s. 562). Kilit, taşınır eşyayı muhafaza etmeye yönelik olmalıdır. Kilidin herhangi bir suretle etkisiz hâle getirilmesi durumunda bu nitelikli hâl uygulanma imkanı bulabilecektir. Başka bir ifadeyle, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya çalınırken kilit veya eşyanın konulduğu muhafaza kırılmalı, delinmeli ya da tahrip edilmelidir. Bununla birlikte üzerinde kilit aksamı bulunmakla birlikte kilitleme sistemi aktif durumda değilse kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyadan bahsetmek mümkün olmayacaktır.

Fıkrada belirtilen ikinci nitelikli hâl ise, bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlde öngörülen "bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmaktan" anlaşılması gereken, mutlaka belli bir yere kilitlemek ya da gizlemek olmayıp eşyanın bina veya eklentisi içinde bulundurulmuş olması yeterlidir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.12.2017 tarihli ve 474-519 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kapı ve camları kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan aracın, kapı kilitlerinin veya camlarının zorlanarak veya kırılarak açılıp aracın içerisindeki eşyanın ya da düz kontak yapılıp çalıştırılan aracın kendisinin çalınması eylemleri suç tarihi de dikkate alınmak suretiyle TCK’nın 142/1-b ya da aynı Kanun'un 142/2-h maddesinde yazılı bulunan herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Aynı şekilde, sabit bir noktaya harici bir mekanizma ile kilitlenerek bağlanan motosiklet, mobilet veya elektrikli bisikletler, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olduklarından, bunların suç konusu olması hâlinde de, TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen, "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında" hırsızlık suçuna ilişkin nitelikli hâlin gerçekleşeceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bununla birlikte, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın kontak anahtarı kapatılmak suretiyle kendi direksiyon kilidi ile kilitlenerek ya da tekerleğin dönmesini engelleyen disk, zincir veya kilit takılmış hâlde açık bir alan üzerinde park edilen motosiklet, mobilet ya da elektrikli bisikletlerin suç konusu olması durumunda ise, kilidine müdahale edilmeden ve kilit etkisiz hâle getirilmeden de sürüklenerek ya da vinç, çekici veya benzeri bir alet yardımıyla taşınarak götürülmeleri mümkün olduğundan, başka bir ifadeyle araçların aksine, bunların kendi motor kilitleri, eylemin niteliğini değiştirecek bir etkiye sahip olmadıklarından TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi kapsamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun değil, aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkındaki hırsızlık suçunun oluşacağı kabul edilmelidir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 07.04.2015 tarihli ve 833-98; 06.05.2014 tarihli 430-227; 687-228, 17.09.2013 tarihli 72-374, 05.07.2013 tarihli 77-334; 84-335; 82-338; 91-336 ve 18.12.2012 tarihli ve 1411-1852 sayılı kararlarında da, kullanımları ancak sokaklar ve caddeler gibi açık alanlarda olan, sayıları gün geçtikçe çoğalan, her zaman ve özellikle gün içinde otopark ya da bina içlerine park edilmeleri mümkün olamayan, cadde kenarlarına tedbir alınmaksızın park edilmeleri de zorunluluk hâline gelmiş bulunan motosikletlerin kullanım gereği açıkta bırakılmalarının kaçınılmaz olduğunun, buna göre de sabit bir noktaya bağlı olmaksızın kontak anahtarı kapatılmak suretiyle kendi direksiyon kilidi ile kilitlenerek park edilen motosikletlerin düz kontak yapılmak, ya da sürüklemek veya taşımak suretiyle çalınması hâllerinde TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen suçun oluşacağı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın, haklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte, mağdurun, herhangi sabit bir yere bağlamaksızın, kontak anahtarını kapatarak kendi direksiyon kilidi ile kilitleyip ikametinin önündeki açık alan üzerine park ettiği elektrikli bisikleti direksiyon kilidini kırarak düz kontak yapmak suretiyle çaldığı olayda;

Kilidin, taşınır veya taşınmaz bir malı muhafaza etmeye yarayan anahtar ya da ona benzer bir alet kullanılmak suretiyle aktif hâle gelen bir mekanizma olduğu hususu göz önüne alınarak, TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendinde yazılı bulunan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun oluşabilmesi için kilidin suça konu eşyayı muhafaza etmeye yönelik olmasının gerektiği, kilitli olmakla birlikte kilitleme sisteminin muhafaza altına almayı sağlamadığı bir durumda kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyadan bahsedilemeyeceği, bu bağlamda, kontak anahtarının kapatılması suretiyle aktif hâle gelen direksiyon kilidinin, suça konu elektrikli bisikleti muhafaza etmeye yönelik olmayıp sadece motorun çalışma sistemini durdurucu bir etkiye sahip olduğu, ayrıca bu kilide müdahale edilmeden veya etkisiz hâle getirilmeden de suça konu elektrikli bisikletin çalınmasının mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde yazılı bulunan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu değil, aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, suç tarihinde TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında aldırılan sosyal inceleme raporu ücretinin, zorunlu kamu masrafı niteliğinde olması; geriye kalan 9 TL yargılama giderinin ise 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle bu giderlerin yargılama giderlerine dâhil edilerek sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde de isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 9474-14747 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 125-528 sayılı kararının, sosyal inceleme raporu ücretinin, zorunlu kamu masrafı niteliğinde olması nedeniyle yargılama giderlerine dâhil edilerek sanıktan tahsiline karar verilemeyeceği ve geriye kalan 9 TL yargılama giderinin ise 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesindeki yetkiye istinaden karar verilmesi mümkün bulunduğundan, Yerel Mahkemenin hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin bölümün tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.05.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3240, Karar No: 2021/2737, Tarih: 17.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/3240 E.  ,  2021/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ... haklarında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2008 tarih ve 2008/58-32 numaralı iddianamesiyle TCK 157/1 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2008 tarih ve 2008/4 E.-2008/ 528 sayılı kararıyla sanıkların TCK 157/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına dair verilen kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 3/6/2013 tarih ve 2011/ 66904 Esas, 2013/10219 Karar sayılı ilamıyla, eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı yolunda delilleri tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği; Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin verdiği 09/12/2009 gün, 2013/491 Esas - 2013/ 862 Karar görevsizlik kararı üzerine dava dosyasının gönderildiği Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarih, 2014/55 Esas - 2015/134 Karar sayısı ile sanıkların nitelikli yağma suçundan TCK'nın 149/1-c , 168/3 ve 1412 sayılı CMUK 326/son maddeleri uyarınca 1'er yıl 6'şar hapis ve 5.000'er TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanıklar ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19/11/2019 tarih, 2017/ 3554 E - 2019/5634 sayı ile onanmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 tarih ve KD- 2020/91700 sayılı yazısı ile;

A) Usule İlişkin İtirazımız:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 4/1/2008 tarih ve 2008/58-32 numaralı iddianamesiyle TCK 157/1 53. maddeleri uyarınca cezalandırılma talebiyle kamu davası açılmıştır.

2- Yapılan Yargılama sonucunda, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2008 tarih ve 2008/4 Esas-2008/ 528 sayılı kararıyla sanıkların TCK 157/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3- Kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 3/6/2013 tarih ve 2011/ 66904 Esas, 2013/10219 Karar sayılı ilamıyla, iddianamede bahsedilmeyen, müştekinin soruşturma aşamasında yaptığı 27/12/2007 tarihli açıklamasına atıf yapılarak, sanıklardan ...'in, yakınıcı ...'a "... paran birazdan gelecek sen kömürü indir aksi takdirde tüm köy halkının başına toplanmasını istemezsin değil mi?" diye tehditkar bir şekilde konuştuğu, müştekinin yanındaki diğer şahıslarında aynı şekilde konuşmaya başlayınca müştekinin işin renginin değişmekte olduğunu anladığı ve eşinin de yanında bulunmasından dolayı kendi can güvenliklerinden şüphe ederek kömürü boşaltmak zorunda kaldım" şeklindeki beyanı karşısında eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı yolunda delilleri tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu, görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle Bozulmuştur.

4- Bozmaya uyan Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin verdiği 9/12/2009 gün ve 2013/491 Esas - 2013/ 862 Karar sayılı görevsizlik kararıyla sanıkların TCK'nın 149/1-c, 53, 63 maddelerinden yargılamasının yapılması istenmiştir.

5- Ancak; sanık hakkında tanzim edilen Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2008 tarihli iddianamesinde, yağma suçuna yönelik bir anlatım bulunmamaktadır.

Sözü edilen iddianamede "...şüphelilerin akraba oldukları, birlikte anlaşarak müştekiyi dolandırmaya karar verdikleri ve müştekinin çalıştığı şirketi telefon ile arayarak 24 ton kömür siparişi verip anlaştıkları, müştekinin kullandığı tır kamyona 24 ton kömürü yükleyerek 26/12/2007 günü yola çıktığı, şüphelilerin geceleyin saat 24:00'dan sonra müştekiyi telefon ile birkaç kez arayarak ne zaman Isparta'da olacağını sordukları, onun da 08:00 dediği, sabahleyin saat 07:00'da şüpheli .... müştekiyi arayarak, nerede olduğunu sorduğu, onun da Keçiborlu Kavşağında olduğunu söylediği, ...'in aracı ile kamyonun yanına giderek kendisini takip etmesini isteyip, ... Köyü'ne getirdiği ve ...'e teslim edip "ben Isparta'dan para getireceğim" diyerek ayrıldığı, bir süre sonra kömürü indirmesini ...'in istediği, ancak müştekinin parayı almadan olmaz dediği, bunun üzerine ... telefon ile arayarak "sen kömürü indir, paranı getireceğim" gibi sözler söylediği, müştekinin de indirdiği, az sonra ...'in, ...'i telefon ile arayarak kaza yaptığını gelemeyeceğini söyleyerek senet vermesini belirttiği, ...'in de bir senet doldurarak imzalayıp müştekinin istememesine rağmen verdiği, böylece şüphelilerin müştekiyi dolandırdığı, olayın ilk bakışta hukuki ihtilaf gibi görünmesine rağmen, şüphelilerin bu gibi eylemleri sürekli yaparak birçok insanı dolandırdıkları, dosyada bazı olaylara ilişkin iddianame suretlerinin bulunduğu, böylece şüphelilerin atılı suçu işledikleri, yukarıda yazılı bulunan deliller ve tüm hazırlık evrakı kapsamından anlaşılmakla; Şüphelilerin mahkemenizde yargılamalarının yapılarak eylemlerine uyan ..." TCK 157/1 ve 53. madde uyarınca cezalandırılmaları istenmiştir.

Görüldüğü üzere; davaya konu edilmemiş bir eylemden diğer bir ifadeyle açılmamış davadan bozma ve görevsizlik kararları verilerek TCK 225/1. maddesine aykırı davranılmış olup, bu husus bozma nedenidir.

B) Esas Bakımından İtirazımız :

1- Sanıkların yağma suçunu işlediklerine dair katılan ...'ın, soruşturma aşamasındaki soyut beyanından başka kanıt da bulunmamaktadır.

2- Kaldı ki katılan soruşturma aşamasında ayrıntılı olarak anlatımda bulunduğu halde, ne görevsiz mahkemede ne de görevli mahkemede, olayın subutuna yönelik olarak dinlenilmediği, görevsiz mahkemede soruşturma aşamasındaki anlatımına atıf yaptığı, görevli mahkemede ise, suçun mağdurunun tesbiti ve zarar miktarına yönelik olarak dinlenildiği, olayın tek tanığı bulunan eşi ...'ın ise görevli mahkemede beyanlarına başvurulmayarak CMK 210/1 maddesine aykırı davranılmıştır,

2- Kaldı ki katılan soruşturma aşamasında ayrıntılı olarak anlatımda bulunduğu halde, ne görevsiz mahkemede ne de görevli mahkemede, olayın subutuna yönelik olarak dinlenilmediği, görevsiz mahkemede soruşturma aşamasındaki anlatımına atıf yaptığı, görevli mahkemede ise, suçun mağdurunun tesbiti ve zarar miktarına yönelik olarak dinlenildiği, olayın tek tanığı bulunan eşi ...'ın ise görevli mahkemede beyanlarına başvurulmayarak CMK 210/1 maddesine aykırı davranılmıştır,

3- Diğer taraftan, sanıkların suçlamayı kabul etmemiş olup, Mahkemece gerekçeli kararda katılanın aşamalardaki samimi anlatımı ve sanıkların tevilli savunmaları mahkumiyet gerekçesi yapılmıştır. Ancak; belirtildiği üzere, katılanın olayın subutuna yönelik olarak kovuşturma aşamasında beyanına başvurulmamıştır. Oysa ki Mahkemece huzurunda tartışılmayan bir kanıta dayanarak hüküm kuramaz. Aksi durum CMK 217/1. maddesine aykırılık teşkil eder.

4- Bu itibarla; mevcut kanıtlar karşısında, sanığın eyleminin TCK 157/1 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, yağma suçu olarak kabul edilmesi, yasa hükümlerine aykırılık oluşturmaktadır.

Netice Ve Talep: yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere usule ve esasa yönelik itiraz nedenlerimiz gözetilerek; Yüksek 6. Ceza Dairesinin 19/11/2019 gün ve 2017/ 3554 Esas- 2019/5634 sayılı onama kararının kaldırılarak, bozma kararı verilmesi” yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 tarih ve KD-2020/91700 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 19/11/2019 tarih, 2017/ 3554 Esas - 2019/5634 sayıılı kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1104, Karar No: 2025/6386, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1104 E.  ,  2025/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/379 E., 2022/1220 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/224 E., 2022/24 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.