muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10297, Karar No: 2023/8681, Tarih: 20.12.2023

4. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarih ve 2020/337 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Sanığın kızına sahip çıkmasına bağlı hareketlerinden dolayı iftiraya maruz kaldığına, mağdurenin sonradan olayın anlattığı şekilde yaşanmadığını beyan ederek şikayetinden vazgeçtiğine, mağdurenin "Babasından kurtulmak ve yurda dönmek" için sanığa karşı suçlayıcı beyanlarda bulunduğunu bildirdiğine, sanık hakkında hiçbir somut delil olmadığına, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarih ve 2020/337 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararının bozularak beraat hükmü kurulması gerektiğine, sanığın; SEGBİS sistemi ile duruşmalara katıldığı için sesini duyuramadığına, Mahkeme heyetinin tek taraflı yargılama ile cezaya mahkum ettiğine, üzerine atılı bu iftiranın tüm gerçeklerini beyan ettiği halde dosyaya işlenmediğine, kendileri evde yokken kızının eve erkek arkadaşlarını aldığına, bu nedenle mağdureyi dövdüğü için iftiraya maruz kaldığına, mağdurenin sonradan cezaevine gelerek kendisinden özür dilediğine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi

Sanığın cezasının üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Tüm dosya kapsamı incelenmiş, deliller takdir ve tahlil olunmuş, netice olarak, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, Yargıtay Bozma İlamı, tutanaklar, müzekkere cevabi yazıları ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilerek,

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Tüm dosya kapsamı incelenmiş, deliller takdir ve tahlil olunmuş, netice olarak, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, Yargıtay Bozma İlamı, tutanaklar, müzekkere cevabi yazıları ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilerek,

Sanık ...'ün Bursa C.Başsavcılığı'nın 08/09/2016 tarih ve 2016/62596 soruşturma, 2016/18268 esas, 2016/1648 iddianame sayılı iddianamesi ile TCK'nın 103/1-1.Cümle, 103/3-c.1, 43/1, 109/1-3.f-5, 43/1, 53/1-2, 63.maddeleri maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile mahkememize açılan kamu davasının yapılan açık ve sözlü yargılaması sonunda Mahkememizce verilen ilamın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.01.2017 gün ve 2017/110 Esas, 2017/106 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30/09//2020 tarih ve 2017/1918 esas 2020/3575 karar sayılı ilamı ile bozularak mahkememize gönderildiği, mahkememizce yapılan yargılama neticesinde; Mağdur ... nın soruşturma aşamasında ÇİM'DE verdiği beyanında özetle, 'babasının genellikle göğüslerini, kalçasını, cinsel bölgesini ellediğini, göğüslerine elleyip öptüğünü, cinsel organını cinsel organına değdirdiğini, 8-9 yaşından beri bu olayların devam ettiğini, cinsel organını kendisine sürterek rahatladığını, annesinin evde olmadığı zamanlarda salonda ve yatak odasında kendisine dokunduğunu, son olarak bir hafta önce uyurken göğüslerine dokunduğunu, yorganın altından göğüslerini ve kalçasını tuttuğunu, annesi sabah işe gittiğinde cinsel organını cinsel organına değdirerek kendini rahatlattığını, bunları kıyafetlerini indirerek yaptığını, cinsel organını hiç içine sokmadığını, ön ve arka bölgelerine sürttüğünü, çok küçükken 8-9 yaşlarındayken eliyle kafasını kasıklarına doğru eğerek cinsel organını ağzına sokmaya çalıştığını, midesi bulandığı için sokamadığını, ancak kendini rahatlattığını, Şubat ayında evden kaçtığını, babasının kendisini sopayla dövdüğünü, teyzesinin oğlu ...'a babasının kendisini taciz ettiğini anlattığını' beyan ettiği, Mağdurun 26/10/2016 tarihli duruşmada verdiği beyanında özetle; cinsel istismar olayının olmadığını ikrar ettiği,sanığın kendisini çok dövmesinden dolayı bıktığını ve emniyete gittiğini babasının onu dövdüğünü kötü davrandığını söylediğini ancak oradaki görevlilerin onu kaale almadıklarını, babandır döverde, severde gibi şeyler söylediklerini ve ifadesini almadıklarını bundan dolayı tekrar geri gelerek bu defa babasının ona istismarda bulunduğunu söyleyince hemen önemsediklerini ve ifadesini aldıklarını, ifadesini alırken göğüslerine mi elledi, şöyle böyle mi yaptı diye sorulunca hepsine evet dediğini , aslında amacının evden ve babasından kurtulup yurda gitmek olduğunu, daha sonra annesine giderek durumu anlattığını ve şikayetinden vazgeçtiğini ayrıca yine babasının döveceğini düşündüğü için evden uzaklaşmak istediğini yoksa istismar nedeni ile uzaklaşmak istemediğini belirttiği,

Mağdur ... örtünun bozma sonrası alınan beyanında ' Ben ilk başta şikayet ettim ancak kimse benim yanımda durmadı, bana inanmadılar. Sanıktan korktuğu için kimse benim yanımda durmadı. Amcamlarda kalmam ve sanık babamla bir daha karşılaşmam şartı ile şikayetimi geri çekeceğimi söyledim. Babam anneme de baskı yapıyordu. Bu yüzden annem de bir şey diyemiyordu. Şartımı babam kabul ettiği için şikayetimden vazgeçtim annem de onu bir daha görmeyeceksin diye söz vermişti. Bu nedenle iddianameye konu olayların olmadığını bozma öncesi beyanımda söylemiştim. Ancak ceza evinden çıkıp geldikten sonra beni zorla eve götürdü. Bana karşı eylemlerine devam edince de yeniden şikayetçi oldum. Yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verildi ve bu karar kesinleşti, soruşturma aşamasında vermiş olduğum beyanlarım doğrudur,' diyerek şikayetinden vazgeçme ve suçlamaları geri çekme sebebine açıklık getirdiği, mağdurun annesinin de bozma sonrası benzer nitelikte beyanda bulunduğu, Mağdurun ÇİM huzurunda alınan ifadesinde olayları yer ve zaman belirterek ayrıntılı olarak anlattığı, mağdurun annesi ... kağızman'ın soruşturma aşamasındaki beyanında 'yaklaşık 2 sene kadar önce eşimin kızıma sarılarak göğüslerini sıktığını görmüştüm ve kendisini o artık kocaman kız oldu, büyüdü diye uyarmıştım' dediğini, Olay tanığı ...'ın soruşturma sırasında alınan beyanında özetle, '...'ün annesi ...'in halasının kızı olduğunu, ailecek sıkı bir şekilde görüştüklerini, birbirlerine gidip geldiklerini, yatılı olarak kaldıklarını, bu zamanlarda ...'ın kızı ... ile birlikte uyuduğunu gördüğünü, bir keresinde babasının kendisini rahatsız ettiğini, rahat bırakmadığını söylediğini, ne yaptığını sorduğunda kafasını aşağı indirerek konuşmadığını, bu sebepten babasının kendisini taciz edebileceğini düşündüğünü, ama taciz ettiğini söylemediğini' beyan ettiği, sanığın Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgusunda 'iki sene kadar önce kızımın göğsünü tutuğum doğrudur ancak kasıtlı bir tutma değildir, kendisi o dönemde gelişme çağında olduğu için vücudu gelişmemiştir, bu sebeple yapılan bir şakadan ibarettir..' diyerek bozma sonrası 09/06/2021 tarihli duruşmada tevil yoluyla ikrarda bulunduğu,bozma sonrası 09/06/2021 tarihli duruşmada '... atletizme gidiyordu, göğüs bölgesinde giydiği kıyafet nedeni ile ağrıları olduğunu söylemişti. Ben de böyle böyle masaj yaparsan geçer diye kendisine gösterdim. Ancak dokunmadım, yine İzmir'deki atletizm yarışında ... başarılı olunca kendisine sarılmıştım. Ben kızıma bir babanın kızına sarıldığı gibi sarıldım. Farklı bir niyetle dokunma kesinlikle olmadı, suçlamayı kabul etmiyorum,' diyerek çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşıldığı, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/313 Esas sayılı dosyasının dosyamız arasına alındığı, dosyanın suç tarihinin 12/2016 olduğu, sanık ...' ün katılan ..

. Ancak dokunmadım, yine İzmir'deki atletizm yarışında ... başarılı olunca kendisine sarılmıştım. Ben kızıma bir babanın kızına sarıldığı gibi sarıldım. Farklı bir niyetle dokunma kesinlikle olmadı, suçlamayı kabul etmiyorum,' diyerek çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşıldığı, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/313 Esas sayılı dosyasının dosyamız arasına alındığı, dosyanın suç tarihinin 12/2016 olduğu, sanık ...' ün katılan ... ' ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçu nedeniyle yargılamasının yapılarak sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde mağdurun olayı ayrıntılı olarak yer ve zaman olgusuyla birlikte anlatması, mağdurun annesi ve tanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, sanığın bozma öncesi ve sonrası savunmalarında mağdurun göğsüne dokunduğu noktasında farklı beyanlarda bulunduğu, dosya arasına alınan Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/313 Esas sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde mağdurun bozma öncesi yargılama aşamasında sanık tarafından korkutulmak suretiyle iradesinin baskı altına alındığı ve bu nedenle bozma öncesi yargılamada beyanlarından dönerek şikayetinden vazgeçtiği ve suçlamaları geri çektiği hususunda mahkememizde kanaat oluştuğu, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek eylemleri mahkememizce sabit görüldüğünden sanığın mağdur ... Örtün'e karşı, değişik zamanlarda kızı olan mağdurenin göğüslerine dokunma, öpme ve sürtünme suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından suç tarihi itibari ile lehe olan TCK'nun 7/2 maddesi uyarınca aynı kanunun 103/1-1.cümlesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın suç kastının yoğunluğu dikkate alınarak teşdiden ceza tayini ile cezalandırılmasına, Sanığın eylemini kızına yönelik olarak işlemesi nedeniyle suç tarihi itibari ile yürürlükte bulunan TCK'nun 7/2 maddesi uyarınca aynı kanunun 103/3 maddesi gereğince 1/2 oranında artırılmasına, sanığın mağdurun 8-9 yaşlarındayken eylemlerine başlayıp, 2016 yılına kadar aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçu aynı mağdura karşı değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak TCK 43/1 maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/2 oranında arttırım yapılmasına, sanığın yargılama aşamasında suç sonrası pişmanlığı gözlemlenmediğinden sanık lehine TCK 62/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece bozma ilamına göre hüküm kurulurken son suç tarihi 2016 yılı olduğu halde 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi gereğince hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarih ve 2022/337 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18757, Karar No: 2015/18917, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18757 E.  ,  2015/18917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2014

No : 2010/69-2014/67

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; sigortalı tarafından Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/.. Esas sayılı tazminat dosyasında alınan kusur oranının tespitine yönelik bilirkişi raporunda; davalı şirketin % 60 oranında kusurlu olduğu, %40 oranında ise kaçınılmazlığın etken olduğu sonucuna varılmış, iş bu rücu dosyasında kusur raporu alınmayarak tazminat dosyasındaki kusur raporuna itibar edilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğine göre davacı kurum, sigortalı hakkında konulan meslek hastalığı teşhisi nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin tazmini istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazası ve meslek hastalıklarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Anılan Maddedeki “Halefiyet” ilkesi uyarınca, kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından, isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken; Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 gün ve 2003/.. Esas ve 2006/.. sayılı kararı ile anılan yasa maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasa’ya aykırılık nedeniyle iptalinden sonra bu madde uyarınca açılan davalarda artık “halefiyet ilkesi’ne” dayanılamayacağı, kurumun rücu hakkının hukuki temelinin (halefiyet değil) bundan böyle; yasadan doğan, sigortalı ya da hak sahibi kimselerin alacaklarından bağımsız, kendine özgü “Basit Rücu” hakkına dönüşmüş olması gözetildiğinde; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin

./...

sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı niteliği bulunmamakla birlikte güçlü delil niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/.. Esas, 2010/.. Karar sayılı Kararı)

./...

sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı niteliği bulunmamakla birlikte güçlü delil niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/.. Esas, 2010/.. Karar sayılı Kararı)

Meslek hastalığı, işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması muhtemel olduğundan, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Bu sebeple meslek hastalığındaki kaçınılmazlık kavramı ile, iş kazasında söz konusu olabilen kaçınılmazlık birbirinden farklı olup, buna ilişkin bilirkişi incelemesi de farklıdır.

Eldeki davada ise, öncelikle davacı kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirlerin ani gelişen bir iş kazası nedeniyle mi yoksa meslek hastalığı teşhisi nedeniyle mi bağlandığı belirlenmeli, meslek hastalığı olarak kabul edilmesi halinde, buna ilişkin kurum nezdindeki sigortalıya ait raporlar ve diğer belgeler de getirtildikten sonra sürekli iş göremezlik derecesin kesinleştirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan, tazminat dosyasında alınan kusur raporu maddî olaya, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi ve İşçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun olmadığından iş bu rücu davasında hükme esas alınmış olması isabetli bulunmamıştır.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler kapsamında öncelikle olayın kurumca meslek hastalığı olarak kabul edilip edilmediği hususu netleştirilmeli, sonrasında meslek hastalığı olarak kabul edilmiş olması halinde hastalığının niteliği ve sigortalının daha önceden çalıştığı işyerlerindeki diğer hizmetleri de dikkate alınmak suretiyle dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile

../...

hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından, illiyet bağı olup olmadığı ve çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp, ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle, her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir. Ayrıca, meslek hastalığı hallerinde işveren, sigortalının işten ayrıldığı tarihteki meslekte kazanma güç kaybı oranı esas alınarak işverenlerin kusurunun belirlenmesi gerektiği husus da gözetilerek mahkemece, konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alınarak, hüküm verilmesi gerekirken, kesinleşip kesinleşmediği belli olmayan, yetersiz ve bağlayıcılığı olmayan kusur raporuna dayanılarak karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar veilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5902, Karar No: 2009/6157, Tarih: 08.06.2009

18. Hukuk Dairesi 2009/5902 E., 2009/6157 K.

**18. Hukuk Dairesi 2009/5902 E., 2009/6157 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ DAVASI

- TAKİP TALEBİ VE MUHTEVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 58 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlunun ödemediği ortak gider ve aidat borcundan dolayı aleyhine yürütülen icra takibine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptalini, takibin devamını, icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiş mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat mülkiyetli anataşınmazda 2003-2004 yıllarına ait ortak gider ve aidat borçlarını ödemeyen davalı kat maliki S.. S.. ile kiracısı diğer davalı A.. Ö.. aleyhine icra takibine girişilip ödeme emri tebliğ edildiği davalıların itirazı üzerine takibin durduğu, davacının bu kez Sulh Hukuk Mahkemesinde itirazın iptali davası açtığı, bu arada dava konusu bağımsız bölümün mülkiyetinin 02.11.2004 günü K.. G..'ne devredildiği, bu durumu öğrenenen davacının eski malik S.. S.. hakkındaki davasını atiye talik edip diğer borçlu kiracı hakkındaki davasına devam ettiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği ve bu hükmün kesinleştiği, davacının, bu dosyanın dayanağını teşkil eden İcra Müdürlüğündeki takip dosyasında yeni malik hakkında takip talebinde bulunmadan doğrudan doğruya ödeme emri tebliğ ettirdiği; K.. G..'nin ödeme emrinin iptali yerine icra takibine itiraz ettiği ve bunun üzerine yasal dayanağı olmayan bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İcra İflas Yasasının 58/2 fikrasına göre; takip talebinde, borçlunun adının, soyadının ve adresinin yazılması zorunludur.

Takip talebinde adı ve soyadı yazılı olmayan borçlu K.. G.. adına ödeme emri çıkartılmasına yasal olanak bulunduğundan mahkemece, takip talebine dayanmayan icra takibine yapılan itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12058, Karar No: 2012/15457, Tarih: 09.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12058 E.  ,  2012/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz harcını yatırmaması üzerine mahkemece çıkarılan muhtıraya rağmen harcın yatırılmadığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı dava dilekçesiyle 102 ada, 36 nolu parseli dava etmiş, bilahare 28.01.2010 tarihli dilekçe ile de dava dilekçesinde parsel numarasının (35) olarak yazılacağı yerde (36) olarak yazıldığını belirterek davanın 35 nolu parsel için görülmesini talep etmiştir.

Yapılan bilirkişi incelemesinde; bilirkişiler ... ve ... 30.04.2010 tarihli krokili raporlarında, enerji nakil hattının 102 ada 36 parselden geçtiğini belirterek rapor hazırlarken, teknik bilirkişi de 36 parsel yönünden değer tespiti yapmıştır.

Dosyadaki tapu kayıtlarında davacı, 102 ada 35 parselde malik olup 36 parselde hak sahibi değildir.

Bu durumda;

102 ada, 35 parsel üzerine pilon dikilip enerji nakil hattının geçip geçmediği yeniden yapılacak keşifte belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, keşfin dava konusu olmayan 36 parsel yönünden yapılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.