muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4059, Karar No: 2010/3148, Tarih: 22.03.2010

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesidir. Hizmet tesbit davalarında asıl hasım SGK ile birlikte işverende olduğundan husumet SGK Başkanlığı ile birlikte işveren’e yöneltilmelidir. Öncelikle husumetin doğru tevcihi dava şartlarından olup mahkemece kendiliğinden gözetilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;Ö.Lastik Ayakkabıcılık  Çelik Eşya  Mobl. San Tic Ltd Şti'nin " G.San Sit. 45 Cad, No:4 S. "adresinde  10.01.1997 tarihinde kurulduğu, ortaklarının  Y.K., Y.K.olduğu, 23.09.1999 tarihinde  Şirket merkez adresinin "K.Mah,Y.Hal  Cd,No:41 Ü.O.olarak değiştirilmesine ve " G.San Sit, 45 Cad,No:4 ,S.adresinin Şube olarak faaliyete devam etmesine  karar verildiği,  davacının  26.02.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile tutulan 26.02.2005 tarihli görgü tespit tutanağında olayın "E.Sanayi  Sitesi,....Sok. No:...."adresinde meydana geldiğinin tespit edildiği,  Maliye Bakanlığı yoklama memuru tarafından  08.10.2005 tarihinde yapılan tespitte"S.Sitesi ,....Sk, No:...."adresindeki  iş yerinin eski mülk sahibinin  T.T. olduğu bu kişinin iş yerini  Haziran 2005 tarihinde sattıklarını  01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasında adreste  Ö.Büro  San. Tic.ünvanı ile  H. K.'ın faaliyet gösterdiği büro malzemeleri imalatı yaptığı, önceki kiracının  2004 yılında kanser hastası olması nedeni ile 31.12.2004 tarihinde iş yerini terk ettiği ve ertesi gün H.K.ın faaliyete başladığının bildirildiği, H.K.ın ise  iş yerini  8 ay kadar önce  A.K.ten satın aldığını ondan önce de iş yerinin davacıya  ait olduğunu,  M.nın iş yerine gelerek çocuklarına çalışma masası yapmak istediğini söylemesi üzerine izin verdiğini ve kendi işini yaptığı sırada kaza olduğunu  mahkemede tanık olarak söylediği gerek Çalışma Bakanlığı gerekse SGK'ca iş kazası ile ilgili olarak yapılan  soruşturma sonucu düzenlenen tahkikat raporunda işveren olarak Harun Kartal'ın tespit edildiği anlaşılmaktadır

Davacının çalıştığı işyeri, iş kazasının olduğu " E.Sanayi  Sitesi,.... Sok.,No:...." adresidir. Davalı Ö.Lastik Ayakkabıcılık  Çelik Eşya  Mobl. San Tic Ltd Şti'nin ihtilaf konusu dönemde Ticaret Sicil kayıtlarındaki merkez adresinin "K.Mah,Y.Hal  Cd,No:....Ü.O. olduğu,  G.San Sit,....Cad,No:..... ,S.dresinin Şube olarak devam ettiği anlaşıldığından davalı şirket ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi sökonusu değildir. Davanın iş kazasının meydana gediği adreste işveren olarak faaliyeti bulunduğu tespit edilen H.K.'a yöneltilmesi gerekirken işveren olmayan şirkete yöneltildiği anlaşılmakla yapılacak iş,davacıya davayı işveren olan dava dış H.K.a yöntemince yöneltilmesi için önel vermek,H.K.'ın delilleri sorulup toplanmak ve çıkacak sonuca göre bir  karar vermek davalı şirkete yönelik davanın ise husumetten reddine karar vermektir.

.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davvalı Ö.Lastik Ayakkabıcılık Çelik Eşya Mobilyacılık San Tic.Ltd.Şti'ne iadesine  22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18454, Karar No: 2010/4128, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18454 E.  ,  2010/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalı vekilleri ile bir kısım davalılardan ..., ... yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınıp, değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4306, Karar No: 2022/2258, Tarih: 21.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4306 E.  ,  2022/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2015 Haziran genel seçimler öncesi suç tarihinde örgüte müzahir Demokratik Gençlik Konfederasyonu organizesinde bir grup kişinin bildiri dağıttıkları, Ulu Cami önünde PKK/KCK silahlı terör örgütünü, elebaşını, mensuplarını, şiddet faaliyetlerini övücü şarkılar söyledikleri, sanığın da “Ha Gerilla” ve “Lexın Lexın Gerilla-Vur Vur Gerilla” ve “Kızıl Güller Açınca” isimli şarkıları söylediği iddia ve kabul edilmiş ise de;

Mitinge katıldığını ikrar etmekle birlikte suçlamaları kabul etmeyen sanığın suça konu olaya ilişkin görüntülerinin tarafsız uzman bilirkişi marifetiyle inceletilip şiddet içerikli şarkıları söyleyip söylemediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesinden sonra müsnet suçun netice suçu değil ve fakat somut tehlike suçu olması nedeniyle her olayda mutlaka somut şiddetin/neticenin gerçekleşmesi aranmayacağı da gözetilerek, içerik itibariyle, anlamsız nefret ve düşmanlık duygularını besleyerek toplumsal barışı ve kamu düzenini bozma, yeni terör suçları işlenmesini tahrik etme potansiyeli yönünden açık ve yakın tehlike taşıyıp taşımadığı gibi parametreler çerçevesinde de değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4922, Karar No: 2019/868, Tarih: 07.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4922 E.  ,  2019/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İli Taşova İlçesi Şahinler Köyü 2117 parselde kayıtlı taşınmazı 01.06.2007 tarihli sözleşme ile davalı şirkete 10 yıllığına kiraladığını, 5. yıl kirası olan 3. ve 4. taksitlerin ödenmemesi üzerine davalı kiracı tarafından 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma talebinde bulunulduğunu, yapılandırma taksitlerinden sadece bir tanesinin ödenip kalanının ödenmediğini, kira sözleşmesinin 11. maddesi ile 2886 sayılı Kanunun 62. maddesi uyarınca kira borcunun gecikme zamları ile birlikte ödenmesi, ödenmemesi durumuda ise kira sözleşmesinin feshedileceği yönündeki ihbarnamenin davalı şirkete 28.02.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi üzerine kira sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek 21.858,59 TL kira alacağının vade tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, kira alacağına gecikme zammı uygulanmasına ve son bir yıl kira bedeli olan 9.146,44 TL nin tazminat bedeli olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kira sözleşmesinin feshedildiğini bilmediklerini, buna ilişkin tebligat yapılıp tahliye talebinde bulunulmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kiraya verilen yerin tarla vasfında olup ürün kirası hükümlerine tabi bulunduğu, ürün kiralarında kira parasının geç ödenmesi nedeniyle kiracıya keşide edilen ihtarnamede, kiracıya verilecek sürenin en az 60 gün olması gerektiği, ancak bu emredici hükme uyulmadığından feshin hukuki sonuç doğurmayacağı ve fesih nedeniyle tazminat isteminde de bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Geçerli olan bir kira sözleşmesi ya tarafların birbirine uygun fesih bildirimi ile ya mahkeme kararı ile ya da kiralananın yok olması ile sona erer. Kiracı, kiralananı kullanımında bulundurduğu sürece kira bedeli ödemek ile yükümlüdür. Bununla birlikte kira bedelinin ödendiğini ve taşınmazın tahliye edildiğini ispat yükü kiracıya aittir.

Somut olayda; Taraflar arasında 01.06.2007 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Geçerli olan bir kira sözleşmesi ya tarafların birbirine uygun fesih bildirimi ile ya mahkeme kararı ile ya da kiralananın yok olması ile sona erer. Kiracı, kiralananı kullanımında bulundurduğu sürece kira bedeli ödemek ile yükümlüdür. Bununla birlikte kira bedelinin ödendiğini ve taşınmazın tahliye edildiğini ispat yükü kiracıya aittir.

Somut olayda; Taraflar arasında 01.06.2007 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bu durumda, Kira sözleşmesi ile kararlaştırılan kira bedelinin taşınmazın tahliye tarihine kadar ödenmesi gerektiği ve bu konuda ödeme iddiasında bulunulmadığına göre Mahkemece; kiralananın

davacı tarafından teslim alındığı tahliye tarihi kesin olarak tespit edilerek davalının tahliye

tarihine kadar olan kira bedellerinden sorumlu tutulması gerektiğinden kira bedellerinin miktarının tespiti için bilirkişiden rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8900, Karar No: 2014/8162, Tarih: 15.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8900 E.  ,  2014/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2011/627-2012/843

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai ve genel tatil ücret alacakları ile yüzde beş fazlalarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Ö. K. geldi. Karşı taraf adına Avukat S. G. geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile anılan alacakların yüzde beş fazlalığını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında dava konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447. maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı kanunun 316. ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde 319. madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı def'i cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde 319. madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı def'i cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı def'i de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2. ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı def'i ileri sürülmemiş ya da süresi içinde cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 sayılı Kanun'un 141/2. maddesi uyarınca zamanaşımı def'i davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı Kanun yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı def'i geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Kanun'un uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı def'inin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla, 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı def'ine davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı def'i dikkate alınmaz.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edildiğine dair belge dosya içeriğinde bulunmamakta olup, davalı taraf ıslah dilekçesinin 05.11.2012 tarihinde tebliğ edildiğini belirtmiştir. Davalı vekili, 14.11.2012 tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Bu durumda, mahkemece, davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edildiğine dair belge dosya içeriğinde bulunmamakta olup, davalı taraf ıslah dilekçesinin 05.11.2012 tarihinde tebliğ edildiğini belirtmiştir. Davalı vekili, 14.11.2012 tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Bu durumda, mahkemece, davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan davacı, ıslah dilekçesi ile birlikte toplam 122.893,41 TL fazla çalışma ücreti yüzde beş fazlalılığı istemesine rağmen, mahkemece 140.449,61 TL fazla mesai ücreti yüzde beş fazla alacağına hükmedilmiş; genel tatil ücreti yüzde beş fazlalılığı için dava dilekçesinde 20.000,00 TL istenmesine ve ıslah ile bu alacak kalemi için arttırım yapıldığı halde, 21.486,28 TL genel tatil ücreti yüzde beş fazla alacağına hükmedilmiştir. Ayrıca, hem dava dilekçesinde, hem de ıslah dilekçesinde tüm alacaklar için kanuni faiz istenmesine rağmen, mahkemece, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacakları için en yüksek banka mevudat faizine hükmedilmiştir. Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde öngörülen talep ile bağlılık ilkesine de aykırı biçimde karar verilmesi de isabetsizdir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14974, Karar No: 2015/6161, Tarih: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14974 E.  ,  2015/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/24265

MAHKEMESİ : Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2009/278 (E) ve 2012/472 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

SUÇ TARİHİ : 08/06/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların araç kullanırken alkol aldıklarının görülmeleri üzerine trafik polisi olan katılanın aracı durdurduğu, sanık İ..'e alkol kontrolü yaptığı, 1.58 promil alkollü olduğunu tespit etmesi üzerine kendisine cezai işlem yapacağını bildirdiği bu esnada sanık E..'un katılan ve İsmet ve şikayetçi S..'e "biz terörist miyiz, bize ceza kesemezsiniz, memleketimizde içmek yasak mı" diyerek itiraz ettiği ve sonrada kardeşi olan diğer sanık S..'a "O elindeki bira şişesini kır ve bu polisleri doğra" diyerek telkinde bulunduğu, bunun üzerine sanık S..'ın elinde bulunan bira şişesini kırarak önce kendi kolunu yaraladığı ve sonrada kırık şişeyi etrafına sallayarak katılan İ.. ve şikayetçi S..'in üzerine yürüdüğü, bu esnada olay yerine 77-75 kod nolu ekip olarak görev yapan şikayetçiler H.. ve H..'ın olay yerine intikal ederek sanıklara müdahale ettikleri, sanık E..'un bu esnada katılan İsmet'in boğazına sarılarak "Seni sivilde görürsem ananı sinkaf ederim, şerefsiz, gelde yaz bakalım cezayı" dediği, diğer sanık S..'ın ise 77-75 kod nolu minibüsün yan aynasına tekme atarak kırdığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık S.. hakkında görevli memura direnme, kamu malına zarar verme suçları ile sanık E.. hakkında görevli memura hakaret suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan ve şikayetçilerin beyanları, tanık anlatımları, tutanak ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık E.. hakkında görevli memura direnme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, katılan beyanı, şikayetçi ve tanık anlatımlarına göre, görevlililere direnme suçunda bira şişesini kırmak suretiyle eylemde kullananın diğer sanık S.. olması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanık E.. hakkında görevli memura direnme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, katılan beyanı, şikayetçi ve tanık anlatımlarına göre, görevlililere direnme suçunda bira şişesini kırmak suretiyle eylemde kullananın diğer sanık S.. olması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.