muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5392, Karar No: 2018/17097, Tarih: 28.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5392 E.  ,  2018/17097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü çocuk hakkında, atılı suçtan yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün Dairemizin 18/01/2016 gün ve 2014/36482 esas, 2016/572 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmesinden sonra, İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/426 esas, 2014/38 Karar ve 22/05/2014 kesinleşme tarihli ilamı ile hükümlünün 28/02/1994 olan doğum tarihi 28/02/1997 olarak düzeltildiğinin anlaşılması üzerine, dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılamada hükümlünün atılı suçtan 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verildiği, yapılan yargılamanın "yargılamanın yenilenmesi" niteliğinde olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen 31.12.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesi sonucu Dairemizin 18.01.2016 tarihinde onanmasından sonra, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine yerel mahkemece yeniden yapılan duruşma sonunda 20.03.2018 tarihinde verilen kararın istinaf yasa yoluna mı temyiz yasa yoluna mı tabii olduğudur.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

7 Kasım 2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi gazetede Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddelerinin uygulanacağı, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hükümlü çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemiz tarafından 18.01.2016 gün ve 2014/36482E. 2016/572K. sayı ile Onanması suretiyle kesinleştiği, dosyanın yeniden ele alınması sonrasında yeniden yargılama yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu, anılan hükmün de hükümlü çocuk tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesince 20.03.2018 gün ve2017/544 esas ve 2018/198 karar sayılı hükmün Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin itiraz mercii tarafından incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 28.11.2018 gününde oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY:

Kesinleşmiş olan mahkeme kararlarının yeniden yargılamaya konu edilmesi halinde önceki hüküm artık geçerliliğini kaybetmekte, devam etmekte olan infaz işlemlerine ara verilmekte, hakkında hüküm verilen şahıslar yeniden sanık sıfatını kazanmakta, yargılamanın sonunda yeni bir hüküm verilmek suretiyle infaz işlemleri bu yeni karar üzerinden devam etmektedir. Yargılamanın yenilenmesi kararı ile teknik olarak bir önceki kararın kesinleştiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Önceki aşamalarda temyiz edilmek suretiyle Yargıtay denetiminden geçen bir ilamın kesinleşmesinden sonra her hangi bir sebeple yeniden yargılama konusu yapılması ve 20/07/2016 tarihinden sonra karara bağlanması halinde temyiz veya istinaf kanun yollarından hangisine tabi olduğu konusunda odaklanan tartışmada, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleşen kararların yargılamanın yenilenmesi yöntemiyle tekrar ele alınması durumunda önceden kesinleşen kararın hükümsüz kaldığında bir tereddüt bulunmamaktadır.

Yargılamanın yenilenmesine karar veren merci her halükarda yeni bir hüküm tesis etmek zorunda olacaktır. Temyiz mercii olarak yargılama aşamasında Yargıtayın denetiminden geçmesinden sonra kesinleşen bir kararın bilahare her hangi bir nedenle ortadan kaldırılmasından sonra verilen kararların Temyiz kanun yoluna tabi olduğunu, aksinin kabulünün uygulamada çelişkili kararların çıkmasına neden olacağını, CMK’nın 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz hakkını anlamsız kılacağını değerlendirdiğimizden, çoğunluğun dosyanın itiraz mercine iadesi yönündeki kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/11232, Karar No: 2019/7663, Tarih: 08.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11232 E.  ,  2019/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Çevre ve Temizlik İşlerinde işçi kadrosu ile 01/01/2010 - 01/10/2012 tarihleri arasında grup şefi olarak çalıştığı, çevre ve temizlik işlerinde kullanılan çeşitli makinelerde kullanılan yakıtların muhafazası ile makinelere aktarılmasının sanığın sorumluluğunda olduğu diğer tespitlerle birlikte 2011 ve 2012 yılları yakıt alım miktarlarının karşılaştırılmasında 2011 yılında 653,98 litre dizel yakıtın 5.459,18 litre benzinin daha fazla alınmış olduğunun tespiti ile muhafazası ve sarfiyat miktarı kontrolünde olan sanığın motorin ve benzini kullanım alanı dışında sarf ederek atılı bulunan suçu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, mahallinde yapılan keşif ve sonucunda ibraz edilen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın sorumluluğu altında bulunan açık alanlarda yapılan çim biçimi ve temizlik işlemleri sırasında kullanılan alet ve edevatların günde maksimum 8 saat çalıştıklarının kabul edilmesi halinde 4065 lt veya alternatif hesaplama ile yakıt sarfiyatının 3696 lt olacağının sabit olması ve bu miktarların iddianamede belirtilen 2890 lt'den çok daha fazla olması nazara alındığında yapılan keşif ve bilirkişi raporları doğrultusunda fazladan sarf edilmiş yakıt bulunmadığı sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23722, Karar No: 2011/4289, Tarih: 22.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23722 E.  ,  2011/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı kambiyo takibinde borçlu, senetteki imzaların kendisine ait olmadığını, ayrıca senet asıllarının icra kasasında bulunmadığını ileri sürmüş, mahkemece senet metninde borçlunun isminin bulunmadığı, borçlunun senetleri şirket adına imzaladığı, bu nedenle şirketin borcundan dolayı  şahsen sorumlu olmadığından bahisle takibin iptaline karar verilmiştir.

Takip konusu bonoların incelenmesinde, borçlu H. D.tarafından atılan 2 adet imzanın bulunduğu görülmektedir.TTK.nun 688/7.maddesi gereğince tanzim edenin bonodaki borçtan sorumlu olması için, senet yüzüne attığı imzası yeterli olup, ayrıca isminin yazılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu itibarla senet üzerindeki imzalardan birinin temsilcisi olduğu şirket, diğerinin de imza sahibi şahıs adına atılmış olduğunun ve dolayısıyle H.D.'in borçtan şahsen sorumlu bulunduğunun kabulü zorunludur.Kaldıki atılan imzanın şirket temsilcisine ait olmaması durumunda da imza sahibinin şahsi sorumluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda şikayetçi borçlu H. D.'in diğer borçlu şirket temsilcisi sıfatı ile attığı imzadan başka ikinci bir imzasının daha bulunduğu ihtilafsız olduğuna göre,mahkemece yukarıdaki ilkeler işığında borçlunun diğer şikayet ve itirazları incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5388, Karar No: 2015/4829, Tarih: 08.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5388 E.  ,  2015/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa 23.05.2012 tarihli sağlık raporunda major depresif bozukluk tanısı konulması ve sanığın psikolojik sıkıntıları olduğuna dair savunması karşısında, suç tarihinde üzerine atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak derecede akıl hastalığı olup olmadığı hususunda ilgili uzman sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8618, Karar No: 2015/9776, Tarih: 06.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8618 E.  ,  2015/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32624

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/356 (E) ve 2012/416 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/581, Karar No: 2014/2382, Tarih: 13.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/581 E.  ,  2014/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yayınların hukuka aykırı olduğunun tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 30/09/2013 gün ve 2012/16762-2013/15387 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı yayınların hukuka aykırı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 30/09/2013 gün ve 2012/16762 Esas - 2013/15387 Karar sayılı ilamıyla onanmış, davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; “Dava konusu yayının 06/01/2011 tarihinde vergi mahkemesince verilen kararlardan çok sonra yapılmış olmasına ve yayında vergi mahkemesinin numarasına kadar bilinmesine rağmen akıbetinin de bilinmesi ve yayında belirtilmesi gerekirken ... hakkında yazılan yazıda... Bankası hakkında gerçeğe uygun olmayan yayınla eleştirilmesi nedeniyle davacının davasının kabulü ile yayının hukuka aykırı olduğunun tespitine” denilerek yalnızca 06/01/2011 tarihli yayınla ilgili karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; “Davacının davasının kabulü ile...Gazetesinin 06/01/2011 ve 07/01/2011 tarihli nüshalarında yapılan yayının hukuka aykırı olduğunun tespitine” denilerek 06/01/2011 ve 07/01/2011 tarihli yayınlarla ilgili karar verilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Dairemizce, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekir. Şu halde; karar düzeltme istemi HUMK’un 440-442 maddeleri uyarınca kabul edilmeli 30/09/2013 gün ve 2012/16762 Esas - 2013/15387 Karar sayılı onama kararı kaldırılmalı, karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Dairemizce, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekir. Şu halde; karar düzeltme istemi HUMK’un 440-442 maddeleri uyarınca kabul edilmeli 30/09/2013 gün ve 2012/16762 Esas - 2013/15387 Karar sayılı onama kararı kaldırılmalı, karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: HUMK’un 440-442 maddeleri gereğince karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30/09/2013 gün ve 2012/16762 Esas - 2013/15387 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme istemlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve tashihi karar talep eden davalıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5549, Karar No: 2016/2480, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5549 E.  ,  2016/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... 103 ada 449 parsel sayılı 1482,81 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kargir ev ve narenciye bahçesi niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, 103 ada 449 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve çalılık niteliğindeki yerlerden olduğunu, zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, .... Hukuk Dairesinin 25.02.2013 tarihli ve 2012/7674 E. - 2013/1790 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, .... Hukuk Dairesinin 25.02.2013 tarihli ve 2012/7674 E. - 2013/1790 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluştuğu, Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için salt eğiminin yüksek olmasının yeterli görülmediği, yüksek eğimli olmasının yanında, ayrıca; üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edildiği, bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda, bu şekilde bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle; taşınmaz başında üç orman ve bir fen bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması, klizimetre ile taşınmazın eğiminin doğru olarak belirlenmesi, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesi (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklindeki düzenleme gözönünde bulundurularak, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için; o yerin eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak orman bilirkişi

raporunda tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi, ayrıca yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, yakın zamanda imar ve ihya edildiği, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceği, davacının vasıf değişikliği talebinin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, yakın zamanda imar ve ihya edildiği, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceği, davacının vasıf değişikliği talebinin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41874, Karar No: 2017/13419, Tarih: 22.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41874 E.  ,  2017/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yeride görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; mahkeme ''sanık ... tarafından ...Gazetesinin 11.06.2012 tarihli sayısında Yalvaç kaymakamı katılan tarafından verildiği kanaati oluşturulacak şekilde 21 mayısta göreve başlayan Yalvaç Milli Eğitim Müdürüne 17. Mayıs 2012 tarih ve 2012/943 sayıyla başarı belgesi verildiğine ilişkin haber yapıldığı ancak verilen müzekkere cevap içeriklerinden de anlaşılacağı üzere haberde belirtilen tarih ve sayılı belgenin Gelendost Kaymakamlığı tarafından verildiğinin anlaşıldığı; haber verme ve eleştiri hakkının kullanılmasının söz konusu olabilmesi için Yapılan basın açıklamasının gerçek ve güncel olması,verilişinde kamu ilgi ve yararının bulunması, olay ile olayın anlatılışı arasında fikri bağ bulunması gerektiği ;sanığın detaylı araştırma yaparak gerçeği öğrenebilme olanağı varken katılanın görevini gerektiği şekilde yapmadığı izlenimi oluşturacak biçimde söylemde bulunarak gereken araştırmayı yapmayarak hakaret kastı ile hareket ettiği ve basın yolu ile alenen kamu görevlisi olan katılana görevinden dolayı hakaret suçunu işlediğini belirterek mahkumiyet kararı vermiştir.

Sanık savunmasında Milli Eğitim Bakanlığı Bilişim Sistemleri (http://mebbis.meb.gov.tr) üzerinden edindikleri bilgiye göre soruşturmaya konu haberi yayımladıklarını, elde ettikleri dökümanlarda ....17/05/2012 tarih ve 2012/943 sayılı başarı belgesinin verildiğini tespit ederek bunu haber yaptıklarını belirtmektedir.