muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1643, Karar No: 2024/2984, Tarih: 25.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1643 E.  ,  2024/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/240 E., 2022/1848 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/253 E., 2020/41 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Çankırı ili, Atkaracalar ilçesi, ... köyü 110 ada 228 parsel sayılı taşınmazın 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın davacılara mirasbırakan ...'dan intikal ettiğini, uzun yıllar mirasbırakanın zilyet ve tasarrufunda iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılar arasında herhangi bir taksim yapılmadığını, davalıların babasının bu köyden olmadığını, bu nedenle davalı tarafa babalarından taşınmaz kalmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın annesi ...'ün babası ...'den intikal ettiğini, davacılar ile herhangi bir akrabalık bağlarının bulunmadığını, neden bu davayı açtıklarını bilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki delillere göre dava konusu yerin davalı tarafından 20 yıldan fazla fasılasız nizasız zilyet edildiği, davalıdan önce babası ...'ün kullandığı, davacıların babası ...'nın davalının babası ...'e "2" dönüm yerine davalının babası tarafından "2"nin yanına "0" rakamı eklenerek yapılan satışa ilişkin olarak mahalli bilirkişilerin sadece duyumlarının olduğu ve Atkaracalar Muhtarlığının verdiği cevaba göre satışın yapıldığı tarihe ait köy karar defterinin bulunmadığı, davanın ispratlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacıların mirasbırakanı ...'ya ait olduğunu, ...'nın, davalının babası ...’e 1950-60 lı yıllarda ... (...) mevkiinde 2 dönüm bir yer satmış olup bu yerin muhtemelen 110 ada 227 parsel olduğunu ve ...’ün diğer oğlu İrfan Karagöl adına tescil edildiğini, ancak kadastro çalışmalarının köye geleceğini öğrenen ve o dönemde köy muhtarı olan davalının, köy defterindeki 2 dönüme ilişkin karar üzerinde tahrifat yaparak “2” rakamının sağına “0” ekleyerek “20” dönüme çevirdiğini, ...’dan 20 dönüm yer almış gibi göstererek dava konusu 110 ada 228 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın da kendi adına tescilini sağladığını, tarafların mirasbırakanları arasında gerçekleşen 2 dönümlük satışın ispatı için mevcut köy muhtarından köy karar defterinin celbinin istendiğini, mevcut muhtarın defterin kaybolduğunu beyan ettiğini, dosyaya sundukları deliller arasında vergi ve tahrir kayıtlarına ilişkin fotokopiler olmasına ve bu kayıtlarda davacıların mirasbırakanı ... tarafından dava konusu taşınmazın bulunduğu "..." mevkiinde bulunan taşınmazlara ilişkin vergi kayıtları bulunmasına rağmen Yerel Mahkemenin bu kayıtları resmi kurumlardan celp etmediğini, davacıların adil yargılanma hakkının elinden alındığını belirterek kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen mahalli bilirkişi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı taraf her ne kadar dava konusu taşınmazın mirasbırakanları ...'dan intikal ettiğini ileri sürmüş ise de beyanlara göre dava konusu edilen taşınmazda davacıların mirasbırakanı ve davacıların hiç bir zaman zilyetliğinin bulunmadığı, taşınmazın davalı tarafın mirasbırakanından intikal eden yer olup kadastro tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın süredir davalının zilyetliğinde bulunduğu, davacı tarafın taşınmazın kendi mirasbırakanından intikal ettiğini ve zilyetlik iddiasını ispat edemediği, bu durumda Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde yer alan itiraz nedenlerini yinelemiş, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmenin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde yer alan itiraz nedenlerini yinelemiş, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmenin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı ve 713 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, davacıların dava konusu taşınmazın mirasbırakanları ...'dan intikal ettiğini, kadastro sonucunda davalı 3 kişi adına tespit ve tescil edildiğini iddia ederek dava açtıkları, ancak yargılamada taşınmazın taksim hibe, satış ve sair sebeplerle kendilerine kaldığını ispat edemedikleri, öte yandan davacılar dışında da mirasçılarının bulunduğu anlaşılmakla, 3. kişi konumundaki davalıya kendi adlarına veya miras payı oranında tapu iptali ve tescili istemiyle açtıkları davanın, davacıların aktif dava ehliyetleri olmadığından dinlenmesi hukuken mümkün bulunmamakta olup davada aktif husumet ehliyetinin tamamlanma olanağı da bulunmadığından, davanın aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle ret kararı verilmiş olması isabetsiz ise de davanın reddine ilişkin verilen karar, bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre bu hususun giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Mahkeme kararının gerekçe kısmının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen karar, açıklanan gerekçeyle sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK’nın 371 inci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3939, Karar No: 2024/12926, Tarih: 12.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/3939 E.  ,  2024/12926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/146 Esas 2022/182 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/158 Esas 2020/282 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili doktor tarafından davalıya 26.01.2018 tarihinde estetik operasyon yapıldığını, işlem başarılı şekilde tamamlanmasına rağmen davalı tarafından sosyal medyada, müvekkilinin mesleği icra edişine dair olumsuz paylaşımlar yapıldığını, müvekkilinin hasta sayısında azalma olduğunu, bu konuda maddi zararın bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerektiğini, müvekkilinin meslektaşları ve hastaları huzurunda küçük düşürüldüğünü, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, maddi ve manevi zararının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından tüketici mahkemesinde davacı aleyhine açılan davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, müvekkili tarafından sosyal medya hesabından yaşamış olduğu operasyon süreci ve mağduriyetinin eleştiri sınırları içerisinde beyan edildiğini, ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içinde olduğu, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, bu nedenle manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı; davacının kesmekle mükellef olduğu serbest meslek makbuzlarını adını vermek istemeyen hastalarına kesmediği, serbest meslek defteri gerçeği yansıtmadığından maddi zararın da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yapılan paylaşımların, davacının yapmış olduğu operasyon ile öncesinde ve sonrasında hastalara davranışlarının eleştirisi niteliğinde olduğu, doğrudan somut olgu isnadında bulunulmadığı, kişilik haklarının saldırıya uğramadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi tarafından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; her ne kadar bilirkişi raporunda davacının hasta sayısının azaldığı yönünde bir tespit bulunmakta ise de, hasta sayısındaki azalmanın doğrudan yapılan paylaşımlarla ilgili olduğu konusunda illiyet bağı kurulamadığı, maddi tazminat talebinin reddedilmesinin de hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından eleştiri sınırlarının aşıldığını, bu paylaşımlar nedeniyle hasta sayısında azalma olduğunu, bu hususun bilirkişi raporu ile ispatlandığını, mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının, sosyal medya hesabından operasyonunu gerçekleştiren davacı doktor ile ilgili sarf etmiş olduğu söz ve ifadeler nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından sosyal medyada sarf edilen söz ve ifadelerle eleştiri sınırlarının aşılmadığının; Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9539, Karar No: 2014/8858, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9539 E.  ,  2014/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/1026-2014/18

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin haklı nedene dayalı olarak yapıldığından davanın reddini karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde belirtildiği şekilde yazılı olarak yapılmadığı gibi fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması koşulu aranmaz.

Somut olayda; cevap dilekçesinde işçinin yetersizliği ve kurumun zarara uğraması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiği belirtilmiştir. Davalı tarafından feshin haklı nedene dayalı olarak yapıldığı iddia edildiği gözetilmeden feshin yazılı olarak yapılmadığı, fesih sebebinin açık ve kesin olmadığından bahisle davanın kabulü hatalı olmuştur.

2-Mahkemece, davalının iddia ettiği haklı sebeple fesih gerekçeleri dikkate alınarak hesap işlerinde ve kurumun iştigal konularında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetinden gerekiyorsa keşifte yapılarak davalı kurumun zararı olup olmadığı ve bu zararın oluşmasında davacıdan kaynaklanan kusurun bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli rapor alınması ve edinilecek kanaate göre tüm deliller yeniden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24916, Karar No: 2008/21366, Tarih: 01.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/24916 E.  ,  2008/21366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4407, Karar No: 2015/291, Tarih: 28.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4407 E.  ,  2015/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

1-a) Katılan .... vekili Av. ...'in davada temsile yetkili bulunduğuna dair dosya içerisine eklenen vekaletnamesinin karar tarihinden sonra 31.05.2012 tarihli olduğu, baro görevlendirme yazısının da bulunmadığı anlaşılmakla, karar katılanın yüzüne karşı verilmekle katılanın temyizi de bulunmadığından, katılan ... vekilinin temyiz talebinin,

b) Katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen kararın, 10.06.2014 tarihli dilekçe ile katılan ... yönünden temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK’nın 310.maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süresinden sonra katılan ..... yönünden yapılan temyiz talebinin,

CMUK'nın 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Suça sürüklenen çocuk ... maktül ... tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden elde edilen delillere göre; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca, mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısının sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10061, Karar No: 2010/5317, Tarih: 13.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10061 E.  ,  2010/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 tarih ve 2007/453 - 2008/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11.05.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/303 E sayılı dosya ile dava açıldığını, bu davada verilen ihtiyati tedbir kararı uyarınca davalının iş yeri tabelalarında ve şehrin giriş çıkışlarında reklam tabelalarında "MEŞHUR ..." ibaresinin kullanılmasının önlenmesine karar verildiğini, ancak davalının bu kez yine "..." ibaresini ön plana çıkartarak kullanıma devam ettiğini, müvekkilinin "MEŞHUR ...LAR" ibareli markanın sahibi ve kullanıcısı olduğunu, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin ve markaya tecavüzün tespiti ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet sektöründe kullanabileceği tescilli bir markasının bulunmadığını, müvekkilinin 43.sınıfta "MEŞHUR ... USTA ... RESTAURANT" ibareli marka tescil başvurusu bulunduğunu, davacının tescilli markası ile işyeri tabelalarındaki ibarelerin birbirinden tamamen farklı olduğunu, "..." ın müvekkilinin oğlunun adı olup bu ismi kullanma hakkının KHK'nin 12.maddesi uyarınca müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı tabelalarındaki vurgu sözcüklerinin "..." ibaresi olup, davacının tescilli markasında yer alan "MEŞHUR ...LAR" ibaresi ile davalı tabelalarındaki "..." ibarelerinin benzerlik arz ettiği ve karışıklığa neden olacağı, davalı eyleminin davacının tescilli markasına tecavüz ve iltibas suretiyle haksız rekabet eylemini oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya ait markanın kullanımının haksız nitelikte olduğunun tespitine, Tekirdağ 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/61 D.İş delil tespit dosyasındaki kullanım şekli gibi davalı tarafından kullanmasının men'ine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.