muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1096, Karar No: 2012/3806, Tarih: 30.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1096 E.  ,  2012/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Kooperatifler Yasası gereği üyelik ilişkisi devam ettiği sürece üyenin hak ve yükümlülüklerinin devam ettiğini, müvekkilinin 14.06.2009 tarihli genel kurul toplantısına çağrılmadığını, davacının babasının genel kurula gitmesi üzerine davacının üyeliğinin askıya alındığının bildirildiğini, davacı hakkında verilen ihraç kararı kesinleşmeden genel kurul toplantısına çağrılmamasının hukuka uygun olmadığını, söz konusu genel kurul toplantısının hazırun cetvelinde davacının adına yer verilmediğini, toplantının tümüyle geçersiz ve batıl olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin 14.06.2009 tarihli genel kurul toplantısının batıl olduğunun tespitini ve toplantıda alınan tüm kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının,kooperatiften ihraç edildiğini ve ihraç edilen bir ortağın, üyeliği askıda olduğundan genel kurul toplantısına çağrılmamasının 1163 Sayılı Yasa ve anasözleşme hükümlerine uygun olduğunu, davacının, hazırun cetvelinde gösterilmemesine ve genel kurul toplantısına çağrılmamasına rağmen toplantıya katıldığını ve söz hakkı dahi verildiğini, davacının, genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini veya yok hükmünde olduğunun tespitini isteme hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, genel kurula çağrı tarihinde ortaklıktan ihracının kesinleşmemiş olduğu, davacının ortak sıfatıyla dava açma hakkı bulunduğu, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı, davacının genel kurul toplantısına davet edilmemiş olmasının, genel kurul toplantısının tümüyle geçersiz sayılmasına neden olmayacağı, gündemin beşinci maddesinde oy çokluğu ile karara bağlanan aidatın mali kaynak sağlamak ve inşaatların bir an önce bitirilmesi yönünden iyi niyet kurallarına uygun karar olduğu, kooperatif giderleri düşünüldüğünde aidatlarla ilgili alınan genel kurul kararının iptal edilmesi halinde, mahkemece genel kurul yerine geçip aidat tespiti kararı verilemeyeceği, kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4224, Karar No: 2018/3771, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4224 E.  ,  2018/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 6111 sayılı Kanun gereği davalı Bakanlığa bağlı kuruma nakledildiğini, davalı Bakanlığa ait işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olduğu halde söz konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini beyanla toplu iş sözleşmesi farkı alacağı, ikramiye ve ilave tediye, hizmet zammı, sosyal yardım, yol yardımı, yemek yardımı, meslek tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının İmamoğlu Belediyesinde görev yaparken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi uyarınca yerel yönetimlerdeki norm kadro fazlası işçilerin diğer kamu kurum ve kuruluşlarına aktarılması çerçevesinde Sağlık Bakanlığı'na nakledildiğini, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, söz konusu sendika ile Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşçileri Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmeleri doğrultusunda mali haklarının eksiksiz olarak ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin, devirden sonra hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesi “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindedir.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava dışı İmamoğlu Belediyesinde çalışmakta olan davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa devredildiği, davacının devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu ve davacının üyesi olduğu Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile davalının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası arasında imzalanan ve davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı anlaşılmakta ise de davacının devirden önce çalıştığı dava dışı İmamoğlu Belediyesinde 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arası yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle öncelikle davacının Belediye işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı araştırılmalı faydalandığı anlaşıldığı takdirde davacının davalı Bakanlık işyerinde devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalandığı tarihe kadar dava dışı belediye ile Hizmet - İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığı kabul edilmeli ve buna göre varsa dava konusu sosyal yardımlar hesaplanmalı; ancak aynı dönemde Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yapılan ve davacının da yararlandırıldığı belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılan ödemeler de hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Bu yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2008/12103, Karar No: 2009/228, Tarih: 14.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12103 E.  ,  2009/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/1999

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 1376 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde dayanağı olarak gösterilen tapu kaydının gayri sabit hudutlu olduğunu, başka birçok parsele revizyon gördüğünü, miktarının ise 10 dönüm olması nedeniyle kayıt miktar fazlasının Hazine adına tespiti gerektiğini, kaldı ki; ziyletlik ve imar-ihya ve iktisap koşullarının da gerçekleşmediğini ileri sürerek, iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, tapu kaydı ve zilyetlik savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, keşif ve bilirkişi raporu doğrultusunda taşınmazın bir bölümü yönünden zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, diğer bölümünün ise taşlık-kayalık olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 1376 sayılı parselin 1983 yılındaki kadastro tespit çalışmasında 10 dönümlük Haziran 315 tarih 4 numaralı tapu kaydı ile harici satın alma ve zilyetliğe dayalı olarak “19840 m2. harnuplu tarla” miktar ve vasfıyla davalıların miras bırakanı Eşe U. adına tespit edildiği ve tespitin 1988 tarihli Komisyon Kararı ile kesinleştiği; öte yandan dayanak tapunun daha başka pek çok parsele revizyon gördüğü ve revizyon parsellerinden bir kısmının hükmen Hazine adına tescillendiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, taşınmazın dayanak kayıtlarının miktarıyla geçerli bulunduğunu, zilyetlik ve imar-ihya koşullarının gerçekleşmediğini, ayrıca Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davacı Hazine, taşınmazın dayanak kayıtlarının miktarıyla geçerli bulunduğunu, zilyetlik ve imar-ihya koşullarının gerçekleşmediğini, ayrıca Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı ve usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan ,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir. Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Ne varki, somut olayda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Ne varki, somut olayda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle çekişme konusu 1376 sayılı parselin dayanak tapu kaydının, varsa komşu taşınmazların dayanak kayıtlarıyla birlikte yukarıda değinilen ilkeler ışığında mahalline uygulanması, tapu kaydının revizyon gördüğü diğer parsellerin bir kısmının hükmen Hazine adına tescil edildikleri dikkate alınarak o parsellerle ilgili davalarda kesinleşen olguların da eldeki dava bakımından değerlendirilmesi; kayıt sınırlarının değişebilir nitelik taşıdığının saptanması durumunda kayda miktarıyla geçerli kapsam tayin edilmesi, çekişmeli taşınmazın bu kapsam dışında kalması halinde imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, zilyetlik süresi yönünden tespit malikinin taşınmazı haricen satın aldığı 1979’dan itibaren tespitin yapıldığı 1983’e kadar 20 yıllık müstakil zilyetlik süresi dolmadığından, bayiinin zilyetliğinin de soruşturulması, davalının kendi zilyetliği ile bayiinin zilyetliğinin birbirine eklenip eklenmeyeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik uygulama ve araştırma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Hazine’nin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10666, Karar No: 2015/14905, Tarih: 17.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10666 E.  ,  2015/14905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2009/379-2012/89

Davacı M.. B.. vekili Avukat S..G..tarafından, davalı A.. Ş.. aleyhine 11/12/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava alacak istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı kurumda yapılan denetim sonucu derse giremeyeceği açık olan rehber öğretmenin derse sokulduğunun, mevzuata aykırı olarak öğrencilere grup eğitimi verildiğinin, ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğüne uyulmadığının ve ileri derecede zihinsel yetersizliği bulunan bir öğrenciye eğitim verildiğinin tespit edildiğini belirterek bu nedenlerle alınan yersiz ödemelerin tahsilini istemiştir.

Davalı, rehber öğretmenin İdare tarafından verilen onay çerçevesinde derse girdiğini, ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün yerine getirildiğini, grup eğitiminin raporlar doğrultusunda verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların delilleri toplanmış ve bilirkişi raporunun ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünden kaynaklanan bölüm dışındaki tespitleri benimsenmek suretiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

M..Y..24. vd. maddeleri uyarınca; davalı kurumca verilen eğitim, rehberlik araştırma merkezlerince düzenlenen özel eğitim değerlendirme kurulu raporu çerçevesinde verilmektedir. Dosya kapsamından; davaya konu grup eğitimlerinin de rehberlik araştırma merkezi tarafından grup eğitimi verilmesinin uygun olduğu şeklindeki raporlar doğrultusunda verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek grup eğitimi verilmesinden kaynaklanan alacak istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu bölüm yönünden davanın kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14650, Karar No: 2016/17372, Tarih: 13.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14650 E.  ,  2016/17372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ... davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin .............. politikalar hakanlığına bağlı iğdi zihinsel engelliler bakım ve rehabilitasyon merkezine ait konumundaki davalı şirkette 27.06.2008 tarihinden itibaren belirsiz süreli iş akdi ile çalışmaya başladığını davalı alt işveren şirketin müvekkilinin herhangi bir gerekçe göstermeden iş aktini fesh ettiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili, müvekkilinin ihale makamı olması sebebiyle taraf sıfatı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş.

Davalı şirketin cevap dilekçesi bulunmamaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş güvencesi kapsamında olduğu, davanın süresinde olduğu, himzet alımının işçi teminine yönelik olduğu, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, feshin 19 maddede belirtilen usullere göre yapılmadığı ve haksız olduğu gerekçesiyl, alt işverenlik muvazaalı görülmekle davacının belediyedeki işe iadesine, davalı ................ yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı bakanlık ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanun'da düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin ispatlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.