muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/861, Karar No: 2014/2784, Tarih: 30.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/861 E.  ,  2014/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/133783

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 28/02/2013, 2012/293 (E) ve 2013/65 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Erkan müdafii tarafından verilen 07.03.2013 tarihli temyiz dilekçesinin ardından sanığın cezaevinden gönderdiği “dosyanın onaylanmasını istediğine” ilişkin beyanını içeren 25.03.2014 tarihli dilekçesi temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilerek Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. P..'ın mağdur Sinan'ı kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanığın bıçakla mağduru batın, göğüs, sol dirsek ve sağ uyluk bölgelerinden olmak üzere toplam yedi isabetle, batın bölgesindeki isabet nedeniyle barsak yaralanmasına ve 10 cm boyutunda ince bağırsak çıkartılmasına, göğüs bölgesindeki isabet nedeniyle diafragma kesisine, sol üst ekstremitelerdeki isabetlerden en az bir tanesi nedeniyle ulnar sinir lezyonuna neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda;

Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 30/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2066, Karar No: 2018/17343, Tarih: 13.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2066 E.  ,  2018/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Düşmeye dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun suç tarihinde öğrenci, sanığın ise aynı okulda müdür yardımcısı olduğu, sanığın mağdura yönelik yaralama eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi delaletiyle TCK'nin 86/3-d maddesine uyduğu gözetilmeden, eylemin hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16429, Karar No: 2025/2001, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/16429 E.  ,  2025/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/460 E., 2018/99 K.

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2016/460 Esas, 2018/99 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun "Kararın tefhim ve tebliği" başlıklı 33. maddesindeki "Alakadar tarafın yüzüne karşı ittihaz edilen kararlar kendisine tefhim olunur ve isterse kararın bir sureti de verilir. Diğer kararlar tebliğ olunur." şeklindeki düzenleme uyarınca ayrıca sanığa tebliğinin gerekmediği ve aynı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra sanık müdafinin 31.03.2018 havale tarihli dilekçe ile sanığın ise 02.04.2018 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2179, Karar No: 2022/9758, Tarih: 31.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2179 E.  ,  2022/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına direnilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu yaptığı değerlendirmede, kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı ve yeni hüküm niteliğinde olduğunu belirtilerek dosyayı Dairemize göndermiş olmakla işin esasının incelenmesinde

Her ne kadar, dava konusu taşınmazın kadastral altlığı olan 452 parsel sayılı taşınmazda davacılar ve murislerinin davalı idarenin 1200 metrekare irtifak hakkı için yaptığı kamulaştırma nedeniyle ferağ verdiklerinden, kamulaştırmanın kesinleşmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş ise de; Daire'ce bu kez yapılan incelemede, dava konusu taşınmazın imar planında ''Enerji Koruma Hattı'' alanında kaldığı ve bu nedenle davacıların mülkiyet hakkının belirsiz süre için kısıtlandığından davacı paylarının mülkiyet bedeli karşılığının verilmesinin doğru olduğu gibi; arsa niteliğindeki Y... ada, 4 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu 44045 ada, 4 parsel sayılı taşınmazın yapılan imar uygulaması sonucu oluştuğu, kadastral altlığını oluşturan 452 parsel sayılı taşınmazda TEK tarafından 27.06.1968 tarihinde onaylanan kamu yararı kararı ile geçen Ankara-İstanbul Enerji Nakil Hattı nedeniyle 1200 m2'lik irtifak hakkı kamulaştırması yapıldığı ve tapu maliki davacılar tarafından 22.02.1978 ve 04.11.1992 tarihinde ferağ verilmek suretiyle irtifak hakkının tapuya tescilinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, aynı taşınmaza ilişkin açılan ve Dairemiz denetiminden geçen Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/239E sayılı kararının gerekçe kısmında 'davaya konu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı ile taşınmaz kadastral altlığında bulunan 452 parsel sayılı taşınmazın 1200 metrelik kısmından geçen enerji nakil hattının aynı olduğu yazılı olması da dikkate alınarak mahalinde yapılacak keşifle, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ile taşınmazın kadastral altlığında bulunan hattın davalı idare tarafından yapılan kamulaştırma işlemine konu enerji nakil hattının aynı hat olup olmadığı araştırılarak, aynı hat ise irtifak alanlarının dikkate alınarak mükerrer ödemeye sebep olmayacak şekilde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi

Doğru olmadığı gibi

2)Aynı taşınmaza ilişkin açılan ve Dairemiz denetiminden geçen Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/239 E-2016/68 K. sayılı dosyasında Kasım 2011 değerlendirme tarihi itibarıyla 1400,00TL/m2 birim fiyatı belirlendiği halde bir yıl önceki iş bu davanın değerlendirme tarihinde dava konusu taşınmaza 700,00TL/m2 değer biçildiğinden, bahse konu dosyadaki metrekare birim fiyatından ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

3) Dava konusu taşınmaz ile kadastral altlığının oluşturan 452 parsel sayılı taşınmazın aynı yerde olup olmadığı kesin olarak tespitinden sonra aynı yerde ise davalı idarece 1983 tarihinden önce el atıldığının kabulü ile maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24233, Karar No: 2025/8237, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24233 E.  ,  2025/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2133 E., 2022/914 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/321 E., 2020/313 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6523, Karar No: 2015/8684, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6523 E.  ,  2015/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2012/471-2014/32

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......... 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.01.2014 gün ve 2012/471 Esas 2014/32 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 25.12.2014 gün ve 8183-20228 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

İlgisi yönünden,

1- Davaya konu Didim, Didim Mahallesi, 6098 parsel sayılı taşınmazın tapuya ilk tescilinden itibaren tüm maliklerini gösterir tedavüllü tapu kaydının (tamamının okunaklı olmasına dikkat edilerek)

2- Dava konusu taşınmazda davalı Y.. B..'ın payını gösterir tapu kaydı ile edenimine dayanak resmi aktin,

3- Davalı .......... dava konusu taşınmazdaki payını devretmiş ise yeni maliki gösterir tapu kaydı ile devre dayanak resmi aktin, ilgili T.. M..nden temin edilerek evrak arasına eklenmesi,

Geri çevirmeye konu hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9833, Karar No: 2015/6686, Tarih: 01.07.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/9833 E.  ,  2015/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2011/1628-2014/110

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Nisbi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, mahkeme kararında gösterilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri, temyiz harcı olarak peşin alınır. Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu, Yasa uyarınca alınması gereken miktarda temyiz harcının temyiz edenden alınmış olup, olmadığını re'sen inceler. Harçlar Kanununun 32. maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.

Somut olayda, yerel mahkeme, davanın hukuksal niteliğine uygun şekilde, dava değeri üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmiş olmasına rağmen, temyiz edenden Yargıtay temyiz karar harcı maktu 25,20 TL alınmıştır. Bu durumda mahkemece, temyiz eden davalıya nispi temyiz harcı tamamlattırılarak ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi,

2-İncelenmesi gereken, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı elektronik ortamdan gönderilen dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, mahkemece dava dosyasının yukarıda belirtilen evrak dosyaya eklenerek, dosya aslının fiziki olarak yeniden yeniden gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7317, Karar No: 2017/10206, Tarih: 06.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7317 E.  ,  2017/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin evrakın taşınmaz maliklerine tebliği edilip edilmediği araştırılarak yapılmış ise tebligat aslı veya onaylı bir sureti, davalı idare ve ilgili noterlikten,

2-Kamulaştırma bedeli taşınmaz maliklerine ödenip ödenmediği, sorularak ödeme yapılmış ise ödeme belgeleri davalı idare ve ilgili Banka Bölge Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kaydı ilgili Tapu Müdürlüğünden,

Getirtildikten sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3914, Karar No: 2015/17087, Tarih: 24.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3914 E.  ,  2015/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3914

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/46-2014/964

Dava dilekçesinde, davalı birliğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı Birlik'e ait Tüzük, Yönetim Kurulu Karar Defteri, Üye Kayıt Defteri ile 01.01.2007 tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantı tutanakları ve hazırun cetvelinin,

2-Gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğündeki davalı Birlik'e ait dosyanın,

Getirtilip bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11822, Karar No: 2015/14924, Tarih: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11822 E.  ,  2015/14924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açık alana kilitsiz şekilde parkedilmiş motosikletin çalınması biçimindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştiri gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; suça sürüklenen çocukların, kilitsiz olarak açık alana park edilmiş suça konu motosikleti çalmaları biçimindeki eylemleri, TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikteki olan 493/1 ve 2. maddesinde öngörülen unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak en önemli sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.