muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2111, Karar No: 2020/9807, Tarih: 29.09.2020

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı ile aralarında iş ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davada hizmet tespitinin yanında bir kısım işçilik alacaklarının birlikte talep edildiği, bu konuda Mahkemelerince verilen 2011/163 E., 2014/186 K. sayılı kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2014/21524 E., 2014/27613 K. sayılı ilamıyla bozulduğu, bilahare Mahkemelerinin 2015/55 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği, 2011/163 E. sayılı dosyanın 19/10/2011 tarihli celsesinde ise işbu davaya konu alacak talebi bakımından tefrik kararı verildiği, hizmet tespiti talebi bakımından yargılamaya 2011/55 E. sayılı dosya üzerinden devam edildiği, 2011/55 E. sayılı dosyanın işçi alacaklarına konu bu dosya yönünden bekletici mesele yapıldığı ve hizmet tespitine ilişkin dava dosyasından 2015/55 E., 2016/168 K. sayılı kararın sadır olduğu, kararda davacının davalı Vakıfta 01/10/2003- 13/06/2008 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2016/8805 E. 2016/10682 K. ilamı ile onandığı, bahsi geçen hizmet tespitine ilişkin karar eldeki dosya için kesin delil olduğundan, alacak hesabına esas alındığı, davacının 4 yıl 8 ay 17 gün kıdeminin bulunduğu, asgari ücret ile çalıştığı, 13/06/2008 günü itibariyle iş akdinin sonlandırıldığının anlaşıldığı, davaya konu somut olayda davacı işçinin davalı işveren nezdinde bir yıldan fazla çalıştığı hizmet tespiti dosyası ile ortaya konduğu, bu tarihler arasındaki çalışması da kıdem tazminatının hesabında dikkate alındığı, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği hususunda davalı tarafça ileri sürülen herhangi bir itiraz bulunmamakla birlikte davalı işverenin iş sözleşmesinin feshini haklı kılacak herhangi bir sebep ve delil öne sürmemesi nedeniyle davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kanun Yararına Bozma Başvurusu:

T.C. Adalet Bakanlığı’nın 01.07.2020 tarihli ve 935/16336 sayılı yazısı ile yapılan talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.07.2020 tarihli ve 2020/59994 sayılı tebliğnamesi ile davacının 2015/55 E. sayılı dosyası üzerinde görülen hizmet tespiti davasında ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı yönünden davanın pasif husumet yokluğu yönünden reddine karar verildiği ve işçilik alacakları davasında bu kararın dayanak yapılması gerektiği halde davacısının tamamen farklı, davalının ise ortak olduğu 2011/55 E. sayılı dosyanın dayanak yapılarak karar verildiği açıklanmak suretiyle kanun yararına bozma talep edilmiştir.

Gerekçe:

Gerekçe:

1-Davacının hizmet süresi ve ücretinin kesinleşen 2015/55 E. sayılı hizmet tespiti dava dosyası esas alınarak belirlendiği gözetildiğinde, karar gerekçesinde geçen 2011/55 E. sayılı dava dosya numarasının sehven yazıldığı anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının hizmet tespitinin yanında bir kısım işçilik hak alacaklarının ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/163 E. sayılı dosyası üzerinden birlikte talep edildiği ve 19.10.2011 tarihli celsede hizmet tespiti ile işçi alacakları taleplerinin tefrikine karar verilmesini müteakiben, işçi alacakları yönünden davaya 2012/32 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilip hizmet tespiti davasının bekletici mesele yapıldığı, hizmet tespiti yönünden verilen 04.06.2014 tarihli ve 2011/163 E., 2014/186 K. sayılı kararın da Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 22.12.2014 tarihli ilamıyla bozulması üzerine yapılan yargılamada sonunda, davanın davalılar İçişleri Bakanlığı ve ... Sos. Yar. ve Day.Vakfı yönünden husumetten reddine, davalılar SGK Başkanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı yönünden ise kısmen kabulüne karar verildiği ve bu kararın da Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 27.06.2016 tarihli ve 2016/8805 E., 2016/10682 K. sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, daha sonra eldeki davada da kesinleşen hizmet tespiti davasındaki çalışma süresi ve ücret esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar Mahkemece kesinleşen hizmet tespiti davasındaki çalışma süresi ve ücret esas alınarak işçilik hak ve alacakları belirlenmiş ise de, sözkonusu hizmet tespiti davasında İçişleri Bakanlığı ve Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilip tespiti yapılan süre yönünden SGK ve Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu bağlamda eldeki davada uyuşmazlık konusu dönemde, davacının Milli Eğitim Bakanlığı’nın işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla davalı Vakfın işverenlik sıfatını haiz olmadığı yargı kararı ile kesinleşmiştir.

Hal böyle iken Mahkemece davalı ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına husumet tevcihinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363/2. maddesine dayalı kanun yararına temyiz isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİ'NE, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22378, Karar No: 2017/24609, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22378 E.  ,  2017/24609 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17469, Karar No: 2012/1500, Tarih: 18.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/17469 E.  ,  2012/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

CMK.'nun 196/2 maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13164, Karar No: 2017/4822, Tarih: 07.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/13164 E.  ,  2017/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 2587 ada 12 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir. Yargılamanın ilerleyen aşamalarında davacı vekili dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetine ilişkin bir ihtilaf bulunmadığını beyan etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Bir kısım davalılar vekili dava konusu taşınmaz üzerinde 7 tane bina bulunduğunu bu konuda davacılar ve davalılar arasında ihtilaf bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz üzerinde muhdesatlar mevcut olup, muhdesatların aidiyeti konusunda bir ihtilaf bulunmadığına göre, mahkemece hükümde, taşınmazın toplam bedeli üzerinden, bedelin ne kadarının arza ne kadarının muhdesatlara isabet ettiği yüzdelik oran kurulmak suretiyle gösterilip bu oranlar doğrultusunda bedelin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, muhdesatlara ilişkin oranlama yapılmadığı anlaşılmakla,

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz üzerinde muhdesatlar mevcut olup, muhdesatların aidiyeti konusunda bir ihtilaf bulunmadığına göre, mahkemece hükümde, taşınmazın toplam bedeli üzerinden, bedelin ne kadarının arza ne kadarının muhdesatlara isabet ettiği yüzdelik oran kurulmak suretiyle gösterilip bu oranlar doğrultusunda bedelin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, muhdesatlara ilişkin oranlama yapılmadığı anlaşılmakla,

Mahkemece, mahallinde yeniden keşif icra edilip, uzman bilirkişilerden yukarıda açıklanan yönteme uygun şekilde muhdesat oranlaması yapılması istenerek bilirkişilerden açık, denetime uygun rapor alınması, satıştan elde edilecek gelirin bu oranlara göre paylaştırılması ve bu hususun açıkça hükümde gösterilmesi gerekir; belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12478, Karar No: 2022/18846, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12478 E.  ,  2022/18846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı yönünden esastan reddine; davacı idare yönünden kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki Dedemli Kasabası, Aşağı Mahallesi 319 ada 101 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden esastan reddine; davacı idare yönünden kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16234, Karar No: 2011/12378, Tarih: 20.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16234 E.  ,  2011/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5237, Karar No: 2012/7333, Tarih: 12.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5237 E.  ,  2012/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'in davacı kooperatifin üyesi iken hissesini diğer davalı ...'e devrettiğini, 2000 ile 2008 yılları arasındaki çeşitli aylara ait aidat borcunun tahsili için başlatılan takiplere haksız olarak itiraz edildiğini, faiz oranlarının kooperatif genel kurulunda belirlendiğini ileri sürerek, icra dosyalarına vaki itirazların iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... , devir tarihinden önceki aidat borçlarından sorumlu olmadığını savunarak, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin,davacı kooperatif ortağı olmaması nedeniyle davalılar arasında devir konusu olan dairenin kooperatifin gelir elde etmek için yaptığı zemin katla ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağını, davacı kooperatifin son genel kurulunda davaya konu daire için, geriye dönük 2005 yılından itibaren aidat alınmasına karar verildiğini, eski dönemlere ilişkin aidat alınmasına yönelik genel kurul kararının geçersiz olduğunu, müvekkilinin diğer dairelerden daha küçük zemin katta bulunan bu daire için üye kaydedilmesinin Kooperatifler Kanunun 23. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, aidat isteminin dayanağı dairenin kur'aya dahil edilmediğini savunarak, davanın reddi ile % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kooperatifin 05.01.2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile B blok zemin katta bulunan dairenin 18.000,00 TL bedel ile davalı ...'e satıldığı ve bu şekilde kooperatife üye olduğu, 30.06.2006 genel kurul toplantısında ise kooperatife ait zemin kattaki dairenin 21.000,00 TL'den az olmamak şartıyla pazarlık usulüne göre satışının kararlaştırıldığı ve yönetime yetki verildiği, davalı ...'e yapılan satışın ise peşin bedelle ortak alımı olduğu ve başka ödeme yapmayacağına dair genel kurulda karar alınmadığı için aidatlardan sorumlu olduğu, davalı ...'in üyeliğini 18.09.2008 tarihinde ...'e devrettiği, bu sebeple bu tarihten sonraki aidatlardan sorumlu olduğu, takipte ödenmeyen aidat borçları için aylık % 10 oranında gecikme faizi hesaplanmışsa da takip tarihinden sonra 04.07.2010 tarihli genel kurul ile uygulanacak faizin yasal faiz olarak kararlaştırılması nedeniyle yasal faiz uygulanması gerektiği, anasözleşmenin 20.maddesi gereği ortaklığın devri sonucu kooperatifle ilişkisi kesilen ortağın sorumluğunun iki yıl süre ile devam edeceği, devir tarihine kadar olan borçlardan, devreden ve devralan üyenin sorumluluklarının bulunduğu, devir tarihinden sonra ise devralan üyenin tek başına sorumlu olduğu, davalı ...'in devir tarihinden sonraki aidat borçları için yapılan takip sonucunda bu döneme ilişkin borcu ödediği, buna göre her ne kadar bilirkişi kurulunun ek

raporu ile davalı ...'in 4.928,39 TL asıl aidat, 937,10 TL takip tarihine kadar işlemiş yasal faiz, ...'in devir tarihinden önce gelen 4.325,57 TL asıl aidat, 1.411,38 TL işlemiş faiz borcu bulunduğu hesaplanmış ise de; ödenmeyen aidat borcu toplamının 4.928,00 TL, bu tarihten devir tarihine kadar işlemiş faizin 1.399,07 TL, devir tarihinden takip tarihine kadar işlemiş yasal faizin 772,66 TL olduğu, bilirkişi ek raporunun bu kısmından ayrılarak mahkemece hesap yapıldığı, eşitlik ilkesi uyarınca faizin 2 nolu bağımsız bölümün yüzölçümüne göre hesaplanan miktarının (2.171,73 x % 66,98) 1.454,62 TL olduğu, ödenmeyen aidat tutarı 4.928,00 TL'nin takip tarihine kadar işlemiş faizi 1.454,62 TL ile toplam 6.382,20 TL borçtan üyeliğini devreden davalı ... ile devir alan ...'in müşterek ve müteselsil sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, kabul ve reddedilen kısımlar esas alınarak her iki taraf için %40 tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif aidat borçlarının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-Davalı ... vekili temyizi yönünden;