muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7885, Karar No: 2021/5157, Tarih: 25.02.2021

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının ... 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde açtığı davada muvazaa tespiti yapıldığı ve kesinleştiği gerekçesiyle muvazaa olduğu kabul edilmiş ise de, işbu davaya konu işçilik alacakları daha sonraki döneme ait olup belli bir dönem için muvazaa tespit edilmiş olması tüm çalışma süresi için muvazaa varlığına delil olarak değerlendirilemeyecektir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Elektrik Üretim A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; ... 1. Asliye(iş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çevresinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11525, Karar No: 2014/20061, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11525 E.  ,  2014/20061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/05/2014 tarih ve 2013/50-2014/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ülke genelinde 5.000in üzerinde televizyon ve radyo verici istasyonu ile kamu hizmeti yaptığını, söz konusu vericilere enerji sağlayan enerji nakil hatlarından üçüncü kişilerin yararlanabilmesi için EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesi gereğince kurumlarından izin alınması ve hat katılım payı ödenmesi gerektiğini, müvekkili kurum yönetim kurulunun aldığı kararlar ile enerji nakil hatlarının kullanımı için tip protokolü ve ücret tarifesi belirlendiğini, bu kapsamda ...Bölge Müdürlüğü sorumluluk sahasında bulunan Kuşakkaya televizyon verici istasyonu enerji nakil hattında elektrik dağıtım hizmetini yürüten davalı ...Ş. tarafından diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde müvekkili kurumun bilgisi dışında ve katılım payı ödenmeksizin 23/07/2007 tarihinden 30/07/2008 tarihine kadar enerji kullandırıldığını ileri sürerek, toplam 3.420 TL hat katılım payı ve bakım işletme masrafının 23/07/2007 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer ferileriyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah talebini 5.364,90 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davalı ... yönünden verilen red kararı Yargıtay incelemesinde temyizin reddine karar verilerek geçtiği ve kesinleştiği anlaşılmakla bu davalı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... yönünden açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, kabul nedeni ile KDV dahil 3.773,77 TL'nin dava tarihinden geçerli olmak üzere işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ve faizin başlangıç tarihine yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 193,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17151, Karar No: 2023/12633, Tarih: 21.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17151 E.  ,  2023/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1128 E., 2023/117 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44/1 maddesi delaleti ile 277/1-1.cümle, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 tarihli ve 2009/448 Esas, 2010/126 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3. Hükmün katılan ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak temyiz sürecinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, "...hükümden sonra yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 77 ile 94 maddelerinde değişiklik yapan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle dosya iade edilmiştir.

4. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/634 Esas, 2012/652 Karar sayılı kararı ile, "..Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/280110 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2 maddesinin 1 fıkrası uyarınca 77 ila 94 maddelerinde değşiklik yapan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle değerlendirme yapılmak üzere dosya mahkememize gönderilmiş ise de; 6352 Sayılı Yasa ile sanığın üzerine atılı suç olan TCK 277 maddesinde değişiklik yapılmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine.." karar verilmiştir.

5. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/634 Esas, 2012/652 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.09.2014 tarihli ve 2013/16654 Esas, 2014/9740 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın, adliye kapısının önünde katılana karşı “Bir değil on tane ...’ı indiririm” şeklindeki sözlerinin TCK’nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi..."

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/563 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1,62, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

7. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.01.2022 tarihli ve 2020/397 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/1128 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın Temyiz Sebebi

Beraatine karar verilmesi, zamanaşımı ve şikayetten vazgeçilmesi nedenleriyle düşme karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinde sanık ... ...'ın sanık, katılan ...'ın ise katılan vekili olduğu bir dosyanın bulunduğu, sanık ...'ın katılan ile Ödemiş Adliye kapısı önünde karşılaştıkları, katılanın sanığa neden kendisini tehdit ettiğini sorması üzerine "benim ayaklarımı kırdıracak adam anasından daha doğmadı, kırdırda göreyim, ... benim ayaklarımı kırdıracak, ben de bir değil 10 tane ...'ı indiririm" dediği bu şekilde üzerine atılı tehdit suçunu işlediğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... ... aşamalardaki ifadesinde özetle, "...ben bu sözleri Av. ...'ın bana adliye önünde "senin ayaklarını kırdırttıracağım "sözlerine tepki olarak "değil sen, senin gibi on tane ... gelse benim ayaklarımı kırdırtmaya gücü yetmez" sözlerini söyledim, ben bu sözleri ... ... ile ...'un bürosunun yanındaki kahvenin yanında otururken ... yanımıza geldi, ... ile adliyede konuştum, senin ayaklarını kırdıracakmış, ayağındaki donu da alacakmış diye söyledi, ... ... da, ...'da şu anda salon dışında beklemektedirler, tanık olarak dinlenmelerini istiyorum, ben ...'un özellikle dinlenmesin italep ediyorum, ..., ... isimli kişiye 5.000,00 TL para teklif edip benim dükkanı tahliye ettiğime dair yazı istemiştir, hatta veteriner Mustafa ...'la da ...'a savcılıktaki ifadesini değiştirmesi amacıyla görüşmüşler ve ...'un savcılıktaki ifadesi iki defa değişmiştir, ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, beraatimi istiyorum" demiştir.

3. Mağdur ... aşamalardaki ifadelerinde özetle, "...sanık müdahil vekili olmam nedeniyle bana husumet duymuştur ve bu sözleri sarf etmiştir, ben sanığa bacaklarını kırdırırım sözünü söylemedim, böyle birşey yoktur hatta ...'da sanığa bu sözleri söylemediğini belirttikten sonra sanık ...'u kovalamıştır, biz bunları duyduk, yanımda çalışan avukata sanık benim onun ayaklarını kırdıracağım demiş olduğumu söylüyor, yanımda çalışan avukat da bana bunu söyledi, bende böyle birşey olmadığını söyledim, daha sonra kendisinin sanık olduğu , müvekkilimin de katılan olduğu, benim de katılan vekili olduğum duruşmasına girerken benim hakkımda neden böyle bir söz söylediğini sordum, sanığın savunmalarını kabul etmiyorum" şeklinde beyanda bulunmuş bozma ilamı sonrası şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin dilekçe sunmuştur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Beraatine Karar Verilmesi, Zamanaşımı ve Şikayetten Vazgeçilmesi Nedenleriyle Düşme Karar Verilmesi Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yüklenen tehdit suçunun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümlesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımının, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 29.01.2015 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 10.03.2019 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, sanığın sorgusunun yapıldığı 26.10.2019 tarihinden hükmün açıklanması tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/1128 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14594, Karar No: 2019/1965, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14594 E.  ,  2019/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28011, Karar No: 2018/1572, Tarih: 19.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/28011 E.  ,  2018/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü icra takibine karşı, borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda sair itiraz ve şikayetleri yanında, müvekkilinin alzheimer hastası olduğunu,bu nedenle Fatsa Sulh Hukuk Hakimliği’nin 2015/882 Esas sayılı dosyasıyla vesayet altına alınması için dava açıldığını, senet altındaki imzanın hukuken müvekkiline ait olmadığını, aksi düşünülse bile müvekkilinin okuma yazma bilmediğinden attığı imzanın kendisini bağlamayacağını belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, Mahkeme, “....davacı vekili tarafından imzaya itiraz edilmişse de, itiraz gerekçesinde imzanın davacı borçluya ait olduğunu ancak okuma-yazma bilmediğinden geçerli bir imza olmadığını beyan ettiği, buna karşın davacı vekilinin vekaletnamesinin davacının imzası ile düzenlendiği, imzanın geçersiz olduğunun kabulü halinde, davacı vekilinin vekil sıfatının kalkacağı ve usulünce açılmış bir dava bulunmayacağı gözetilerek,...” gerekçesiyle imzaya itirazı reddetmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takibe dayanak bononun tanzim tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK'nun, "Borçlanma Ehliyeti" kenar başlığını taşıyan 582. maddesine göre (6102 sayılı TTK'nun 670. maddesi), akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Aynı Kanun'un 1. maddesi gereğince, bu kanunun ayrılmaz bir cüzü olduğu açıklanan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 9. maddesine göre, fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir; aynı Kanun'un 10. maddesine göre, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır; 13. maddesine göre, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir; 14. madde hükmüne göre, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur; 15. madde hükmüne göre, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukuki sonuç doğurmaz; 16. maddesine göre ise, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler.