muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/513, Karar No: 2020/450, Tarih: 10.11.2020

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanık ...’nu ilk defa Edirne’ye ...’ı ziyarete gittiklerinde gördüğünü, Yargıtay ve Danıştaya üye seçilmesi gündeme geldiğinde HSYK Genel Sekreteri ...’nın daveti üzerine bir görüşme yapıldığını, bu görüşmede 300-400 kişilik bir liste üzerinde çalışıldığını, bu listede sanık ...’nun isminin olduğunu hatırlamadığını, HSYK Üyesi olan ...’ın kendisine sanık ...’nu Yargıtaya Üye seçtirmek istediğini söylediğini, yine ... ve ...’im cemaatin etkinliğini kırmak adına yaptıkları toplantılara sanık ...’nun çağrılmadığını, bu nedenle sanığın cemaate yakın veya bu yapı içerisinde olduğunu düşündüğünü,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; ilk görev yeri olan Hanak ilçesinden 1997 yılında Çemişgezek’e ataması olunca burada görev yapan Cumhuriyet savcısı İsmail Hakkı Şentürk ile tanıştığını, bu kişinin ... ... cemaati mensubu olduğunu, birlikte cemaatin sohbetlerine katıldıklarını, bu sohbetlerde yardım parası toplanıldığını, kendisinin de para verdiğini, daha sonraki görev yerlerinde de cemaatin toplantılarına katıldığını ve himmet adı altında para verdiğini, bu toplantılara bazen sivil kişilerin gelip sohbet abiliği yaptıklarını, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürü olarak görev yaptığı sırada 2012 yılında Yargıtay Üyesi seçildiğini, burada da oluşturulan sohbet guruplarına devam ettiğini, Yargıtay Eski Üyesi olan sanık ...’nun cemaat mensubu olduğunu bildiğini ancak cemaat içerisinde nasıl bir görevi olduğunu ise bilmediğini,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanığın cemaat denilen bu yapı içerisinde olduğu hususundaki bilgisinin 2013 yılında “paralel yapı” olarak adlandırılan yüksek yargı üyelerinin yer aldığı bir internet sitesinde yayınlanan listede adının bulunmasından ve etrafta cemaat mensubu olarak konuşulmasından kaynaklandığını, somut bir bilgisinin olmadığını,

Tanık ... kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanığı Edirne’de birlikte çalışmaları nedeniyle tanıdığını, kendisinin asliye hukuk hakimi sanığın ise ağır ceza mahkemesi başkanı olarak görev yaptığını, o dönemde terör örgütü üyesi değil ama cemaat sempatizanı olduğunu, cemaate gönül verdiğini bildiğini, bu yönde bir kanaat edindiğini, fakat bir terör örgütü üyesi olduğu veya terör eylemine katıldığı hususunda bilgisinin olmadığını, Yargıtay Üyelerinin belirlenmesine ilişkin yapıldığı belirtilen toplantılara kendisinin katılmadığını, bu seçimlerin ne şekilde olduğunu ise ...’nin basına yansıyan beyanlarından öğrendiğini, kendisinin Edirne’de beraber görev yaptıkları sanık ...’nun ismini üye seçilmesini istediği kişilerden birisi olarak ... ve ...’a söylediğini, yine Edirne’de görev yapan iki ağır ceza başkanı arasında tercihinin sanıktan yana olduğunu da ifade ettiğini, ancak kendi referansıyla mı yoksa başka referanslar sonucu mu seçildiğini bilme şansının olmadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinde okuduğu yıllarda o dönem “... Talebeleri” denilen birkaç arkadaş edindiğini, 1987 yılında mezun olmasının ardından askere gittiğini, 1989 yılında yapılan sınavı kazandığını ve Gaziantep hâkim adayı olarak göreve başladığını, 1992 yılında Siirt hâkimi olarak kura çektiğini, kendisinden önce Siirt’te göreve başlamış olan ve ... cemaatine müzahir olduğunu bildiği sanık ...’nun kendisine sahip çıktığını, daha sonra gelen ...’nın da bu yapıya yakın olduğunu öğrendiğini, 1993 yılı sonlarında ... ve sanık ... ile Beşiri ilçesinde sohbete katıldığını, burada öğrencilere yardım yapılacağı söylenerek para toplandığını, kendisinin de verdiğini, Siirt’teyken de bu parayı ... veya sanık ...’na verdiğini, 2011 yılında Yargıtay Üyesi seçildiğini, seçim öncesi yapılan çalışmalar sırasında Gaziantep’te bulunan yazlık evinde çeşitli illerden gelen hâkim ve savcıları misafir etmesinin istenildiğini, Mehmet Vehip Ekinci, Haluk Baydilli, Esabil Saylak, Dursun Altınöz, Şuayip Şen, Abdurrahman Kavun (Tam emin değilim), Ali Sancar ve hatırlayamadığı birkaç kişinin daha bu toplantıya katıldığını, Ankara’dan gelen bir kişinin kendilerine bu toplantıda Yargıtay Üyesi seçileceklerini, bu nedenle kılık kıyafet ve yaşam tarzına dikkat edilmesi gerektiğini söylediğini, kendisinin bir dönem aralarında Yargıtay Eski Üyeleri olan Refik Sarıoğlu, ... Ferat, ... Kılıç ve Şuayip Şen’in olduğu grubun sorumlusu olduğunu, üst grup sorumlusunun Mehmet Aydoğdu olduğunu, grup sorumlusu olarak hatırladığı kişilerden biri olan sanık ...’nun ceza daireleri genel sorumlusu olduğunu da bildiğini,

Soruşturma aşamasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli sıfatıyla alınan ifadelerinde; kimsenin tesadüfen Yargıtay Üyesi seçilemeyeceğini, bunun mümkün olmadığını, cemaat listesinden seçilen tüm üyelerin cemaat mensubu olduklarını, başka türlü seçilme şanslarının bulunmadığını, bunu net şekilde bildiğini, çünkü seçimlerden aylar öncesinde 120 kişilik bir kontenjandan bahsedildiğini, çalışmalar yapıldığını, Gaziantep’e kadar geldiklerini, sonrasında listenin 105 kişiye düşürüldüğünü öğrendiğini, bu kişilerin tümünün cemaat mensubu olduklarını,

Kovuşturma aşamasında talimat mahkemesince tanık olarak alınan ifadesinde; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında ifade verdiğini, sanık ... hakkında bildiklerini anlattığını, kendisine okunan ekli ifadesini tekrar ettiğini,

Beyan etmişler,

Kovuşturma aşamasında talimat mahkemesince tanık olarak alınan ifadesinde; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında ifade verdiğini, sanık ... hakkında bildiklerini anlattığını, kendisine okunan ekli ifadesini tekrar ettiğini,

Beyan etmişler,

Sanık ... savcılıkta; Yargıtay 7. Ceza Dairesi Üyesi olarak görev yaptığını, Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi gereğince kişisel ve görevle ilgili suçlar bakımından ağır cezayı gerektirir suçüstü hâlleri dışında genel soruşturma hükümlerine göre hakkında soruşturma yapılamayacağını, soruşturma işlemlerinin yasaya aykırı olduğunu, gözaltında bulunduğu süre içerisinde zor şartlara maruz bırakıldığını, adil yargılanma ve özgürlük haklarının ihlal edildiğini, hakkında Yargıtay 1. Başkanlık Divanı tarafından soruşturma yapılması gerektiğini, bu aşamada ifade vermek istemediğini,

Sorguda; Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi gereğince hakkında soruşturma yapabilecek olan makamın Yargıtay 1. Başkanlık Divanı olduğunu, soruşturmada birçok usul hatalarının bulunduğunu, adil yargılanma, özgürlük ve aile mahremiyeti haklarının ihlal edildiğini, suçlamaya ilişkin hakkında ne gibi bir delil olduğununu bilmediğini, bu nedenle suçlamaya ilişkin diyeceği bir şey bulunmadığını,

Kovuşturmada; hiçbir delil olmaksızın hakkında yakalama ve gözaltı işlemlerinin gerçekleştirildiğini, suçlama ve şahsıyla ilgili suç şüphesini gösteren somut deliller açıklanmadan tutuklandığını, özgürlük ve güvenlik haklarının ihlal edildiğini, bu süreçte kendisi ile birlikte haklarında işlem yapılan diğer yüksek yargı üyelerinin zor şartlar altında bırakıldıklarını, soruşturmaya dayanak yapılan ve isnat olunan suçun işlendiği tarihte Yargıtay Üyesi olarak görev yaptığını, Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesine göre Yargıtay 1. Başkanlık Kurulu tarafından yapılması gereken soruşturmanın, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından genel hükümlere göre yapıldığını, Yargıtay Kanunu’nda yer alan düzenlemelerin daha özel ve öncelikli uygulanması gereken düzenlemeler olduğunu, bu nedenle genel hükümlere göre yapılan soruşturma işlemlerinin geçersiz ve hukuka aykırı olduğunu, gerek kişisel gerekse görev suçları bakımından genel hükümlere göre soruşturma yapılabilmesi için somut olayda ağır cezalık bir suçun ve suçüstü hâlinin bulunması gerektiğini, kendisinin gelerek teslim olduğu bir durumda suçüstü hâlinin bulunduğunun iddia edilemeyeceğini, mütemadi suç ve suçüstü kavramlarının birbirlerinden tamamen farklı bir kavramlar olduklarını, üzerine atılı suçlama bakımından kanunun aradığı suçüstü hâlinin bulunmaması nedeniyle suçüstü hâlinin var olduğu kabulü ile CMK’nın 161/8. maddesi uyarınca gerçekleştirilen tüm soruşturma işlemlerinin hukuka aykırı ve geçersiz olduğunu, bu nedenle durma kararı verilmesi ve soruşturmanın yetkili mercilerce yapılması için dosyanın Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerektiğini, Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca kişisel suçlarda kovuşturma makamının "Yargıtay Ceza Genel Kurulu" olduğuna ilişkin düzenlemenin 20.07.2016 tarihi sonrasında ilan edilen ve OHAL döneminde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK’nın 5. maddesiyle "Yargıtay İlgili Ceza Dairesi" olarak değiştirildiğini, ardından Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.07.2017 tarihli ve 245 sayılı kararı ile kovuşturma işlemlerini yürütmek üzere Yargıtay 9

. maddesi uyarınca kişisel suçlarda kovuşturma makamının "Yargıtay Ceza Genel Kurulu" olduğuna ilişkin düzenlemenin 20.07.2016 tarihi sonrasında ilan edilen ve OHAL döneminde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK’nın 5. maddesiyle "Yargıtay İlgili Ceza Dairesi" olarak değiştirildiğini, ardından Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.07.2017 tarihli ve 245 sayılı kararı ile kovuşturma işlemlerini yürütmek üzere Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirildiğini, bu düzenleme değişikliklerinin “doğal hâkimlik” ilkesine aykırı olduğunu, KHK ile getirilen bu değişikliğin Anayasaya aykırı olması nedeniyle Anayasa Mahkemesine iptal başvurusunda bulunulması gerektiğini, yargılamanın bu yönleriyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesiyle teminat altına alınan haklarını ihlal eder nitelikte olduğunu, kendisi ile birlikte haklarında aynı suçlamadan işlem yapılan ve soruşturma başlatılan diğer yüksek yargı eski üyelerinin davalarının birleştirilerek birlikte görülmesi gerektiğini, hakkındaki hiçbir suçlamayı ve iddiayı kabul etmediğini, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün iddianamede bahsedilen eylemleri ile ilgili kendisinin ne şekilde bilgi sahibi olduğu ve amaçlanan konuda ne düşündüğünün yazılı olmadığını, kendisine yöneltilen terör örgütü yöneticiliği suçlaması ile ilgili örgütün amaç suçu işleyeceğini bildiği ve bu kasıtla örgütte bulunduğuna ilişkin suçlamanın hukuki dayanağını oluşturan hiçbir delilin dosyada bulunmadığını, iddiaların soyut bir suçlama olduğunu, bu örgütün çekirdeğini oluşturan kişilerin suç işlemek amacıyla hareket etmelerine rağmen örgütün amaçlarından habersiz olanların bu örgüte üye olmak veya yönetmekten sorumlu tutulamayacaklarını, hakkındaki soruşturmanın başlamasından sonra alınan ve kendisi ile aynı durumda olan itirafçı tanık beyanlarına, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılma vaadiyle alınmaları ile maruz kalınan koşullardan dolayı tahliye edilme umuduyla verilmeleri, gerçeği ortaya çıkarma arzusundan ziyade kendisini kurtarma psikolojisinden kaynaklanmaları sebebiyle itibar edilemeyeceğini, soruşturma süresince bu beyanlara karşı diyeceklerinin sorulmadığını ve karşı delil sunma imkânının tanınmadığını, gizlilik kararı nedeniyle hakkındaki soruşturmaya ilişkin birçok belgeye ulaşamadığını, buna rağmen itirafçı tanık beyanlarının basında yer aldığını, bu anlamda masumiyet karinesinin de ihlal edildiğini, hakkında beyanda bulunan itirafçı tanıklardan ... ile aynı dairede çalıştıklarını, bu kişinin hakkında başlatılan soruşturmanın başında alınan savcılık ve sorgu beyanlarında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesine rağmen yüksek yargı üyelerinin tek kişilik koğuşlara alındıkları 2016 yılı Eylül ayından sonra kendi isteği üzerine alınan ifadesinde bir kısım Yargıtay Üyeleri hakkında örgüt üyesi olduklarına dair beyanda bulunduğunu, tahliye olması durumunda kaçak durumda olan kişilerle ilgili yardımcı olabilceğini ifade ettiğini ancak tahliye edilmediğini, bunun üzerine 12.10

.10.2016 tarihinde yeniden ifade vermek üzere başvurduğunu, tekrar alınan bu ifadesinde ise kendisi ile ilgili, evinde örgüt mensuplarıyla sohbet toplantıları yaptığı gibi beyanlarda bulunduğunu, Yargıtay Lojmanının kendisine tahsis ve teslim tarihinin bu tanığın anlatımlarıyla uyumlu olmadığını, bunun da bu beyanların tanığın serbest bırakılması ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılmasını sağlamaya yönelik, kurgudan ibaret, çelişkili beyanlar olduğun açıkça gösterdiğini, diğer tanıklardan ...’in ifadelerinin kanaate dayalı ve soyut beyanlar olduğunu, ifadelerinin içeriği itibariyle bu tanığın tarafsız bir tanık olamayacağının da anlaşıldığını, tanık ...’un beyanlarının da tutuklu olma psikolojisi altında alınan ifadelerden biri olduğunu, bu kişinin de üniversetideyken evine sohbete çağırdığı yalanında bulunduğunu, kendisinin yurtta kaldığı bir dönemde evine çağırmasının ifadesinin tutarsızlığını ortaya koymak için yeterli olduğunu, Yargıtay Üyesi seçilmesine engel bir durum bulunmadığını ve birçok yerde ağır ceza mahkemesi başkanlığı yapan birisi için de son derece doğal olduğunu, tanıklardan ...’nin “Cemaat mensubu olup olmadığını bilmiyorum. Birlikte çalıştığımız Kurul Üyesi ...’ın önerisi ile üye seçilmiştir.” beyanından anlaşılacağı üzere Yargıtay Üyesi seçilmesine ...’ın vesile olduğunu, tanık ...’ın beyanlarının çelişkili ve gerçek dışı ifadeler olduğunu, Beşiri’ye sohbete gitmeleri ve devamında kendisi ve ...’ya himmet parası vermesinin, 1993 yılı sonuna doğru askere gitmek için görevden ayrılmış olması nedeniyle doğru olamayacağını, tanık ...’in “Cemaat mensubu olduğunu biliyorum.” şeklindeki somut hiçbir olgu ve bilgiye dayanmayan ifadesinin de yine tahliye edilme umuduyla söylenmiş olduğunu, bir haberleşme aracı olarak kullanılan ByLock uygulamasının kişiler arasındaki iletişime ilişkin verilerinin CMK’nın 134

...’ya himmet parası vermesinin, 1993 yılı sonuna doğru askere gitmek için görevden ayrılmış olması nedeniyle doğru olamayacağını, tanık ...’in “Cemaat mensubu olduğunu biliyorum.” şeklindeki somut hiçbir olgu ve bilgiye dayanmayan ifadesinin de yine tahliye edilme umuduyla söylenmiş olduğunu, bir haberleşme aracı olarak kullanılan ByLock uygulamasının kişiler arasındaki iletişime ilişkin verilerinin CMK’nın 134. maddesi uyarınca elde edilmesinin mümkün olmadığını, dosyada mevcut olan ByLock verilerinin hukuka aykırı olarak elde edildiğini, CMK'ya göre yasal delil özelliğinin olmadığını, kendisi hakkında verilmiş iletişimin tespitine ilişkin bir kararın bulunmadığını, bu nedenle verilerin içeriği ile ilgili cevap vermeyeceğini, ayrıca telefonunda kullandığı bir başka programın ByLock sunucusuna yönlendirme yapıp yapmadığını da bilmediğini, bu verilerin kendisiyle ilişkisi olmayan yerlerden ve yasal olmayan yollardan elde edildiğini, soruşturmalardan çok önce adli soruşturma yapma yetkisi ve görevi bulunmayan MİT tarafından yasal olmayan yollardan, CMK’nın ilgili maddelerine aykırı şekilde elde edilen ByLock tespitlerinin hukuki delil olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, mahkeme kararına istinaden elde edilen önleme amaçlı veya istihbari amaçlı delillerin ceza yargılamasında kullanılamayacağını, HTS raporlarında gösterilen telefonların kendisi adına kayıtlı olduğunu, 0505 541 35 45 numaralı telefonu kullandığını, telefon görüşmelerinin hiçbirisinin örgütsel manada yorumlanamayacağını, ortak baz istasyonu ile ilgili yapılan çalışmanın, yaşadığı ve çalıştığı yerler ile nüfus yoğunlukları itibariyle delil olarak dahi kabul edilemeyeceğini, bu şekilde somut delillerle ispatlanamayan, hukuki anlamda delil sayılamayacak hususların delil sayılarak, hukuka aykırı elde edilen delillere ve soyut iddialara dayalı olarak hakkında yapılan suçlamaları kabul etmediğini, beraatine karar verilmesi gerektiğini,

Savunmuştur.

I- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ SUÇU

1- Terör Kavramı, Suç Örgütü, Terör Örgütü ve Silahlı Terör Örgütü Kurma, Yönetme ve Üye Olma Suçları

Terör konusunu özel bir kanunla düzenleme yoluna giden kanun koyucu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde terörü; “Cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.”; aynı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasında terör suçlusunu, "Birinci maddede belirlenen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da, bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişi..." şeklinde tanımlamış, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, terör örgütüne mensup olmasa da örgüt adına suç işleyenlerin de terör suçlusu sayılacağını hüküm altına almıştır.

Bu genel terör ve terör suçlusu tanımları dışında; 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesinde doğrudan terör suçları, 4. maddesinde de dolaylı terör suçları düzenlenmiştir.

18.07.2006 tarihli ve 26232 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5532 sayılı Terörle Mücadele Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesiyle, terör örgütünün tanımını yapan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun birinci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları yürürlükten kaldırılmış; madde gerekçesinde, Türkiye'nin de taraf olduğu Sınır Aşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'nin 2. maddesinin (a) bendine uygun olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220. maddesinde suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüt tanımlaması yapıldığı için, Terörle Mücadele Kanunu'nda ayrıca örgüt tanımlaması yapılmasına gerek görülmediği belirtilmiştir.

TCK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendine göre örgüt mensubu suçlu; suç işlemek için örgüt kuran, yöneten, bu örgüte katılan veya örgüt adına suç işleyen kişidir.

TCK'nın “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesinde;

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Örgütün silâhlı olması hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur...” hükmüne yer verilmiştir.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuyla korunan hukuki yarar kamu güvenliği ve barışıdır. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye soktuğu ve araç niteliğindeki suç örgütü, amaçlanan suçları işlemede büyük bir kolaylık sağladığından, bu suç nedeniyle kamu güvenliği ve barışın bozulması bireyin güvenli, barış içinde yaşamak hakkını da zedeleyeceğinden, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller ayrı ve bağımsız suçlar olarak tanımlanmıştır. Böylece bu düzenlemeyle aynı zamanda bireyin, Anayasa'da güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı da korunması amaçlanmıştır. Bu amaçla henüz suç işlenmese dahi, sadece suç işlemek amacıyla örgüt oluşturmuş olmaları nedeniyle örgüt mensubu faillerin cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Bunun asıl nedeni suç işlemek için örgüt kurmanın, kamu barışı yönünden ciddi bir tehlike oluşturmasıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile öncelikle gelecekte işlenebilecek suçları engellemek istemiştir.

Bu suçun mağduru ise; öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir.

TCK'nın 220. maddesi kapsamında bir örgütün varlığından söz edebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir.

Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp bünyesinde hiyerarşik bir ilişki barındırmaktadır. Bu hiyerarşik ilişki, bazı örgüt yapılanmalarında gevşek bir nitelik taşıyabilir. Oluşturulan bu ilişki sayesinde örgüt, mensupları üzerinde hâkimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmaktadır. Bu nedenle niteliği itibarıyla devamlılık arz eden örgütün varlığı için ileride ihtimal dahilindeki suç/suçları işlemek amacı etrafındaki fiilî birleşme yeterlidir. Buna karşın, kişilerin belirli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi hâlinde ise örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcuttur.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için;

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.