muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/318, Karar No: 2020/1171, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/318 E.  ,  2020/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16263, Karar No: 2010/29209, Tarih: 07.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16263 E.  ,  2010/29209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.”

Somut olayda, şikayetçi borçlu adına daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığına göre,  bila tebliğ  iade edilen adrese yukarıda anılan maddeye göre tebligat çıkarılması yasaya aykırıdır. Mahkemece, şikayet süresinde kabul edilerek diğer şikayet nedenleri incelenmiş ise de,  sadece tebliğ tarihinin düzeltilmesinde, takibin kesinleşmesinden önce uygulanan hacizlerin kaldırılması, mal beyanında bulunma süresinin belirlenmesi ve takibin kesinleşme tarihinin değişeceği....vs. nedenlerle borçlunun hukuki yararı bulunduğundan 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesi de gözetilerek, ödeme emri tebligatının usulsüz olması nedeniyle tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16398, Karar No: 2017/4642, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16398 E.  ,  2017/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8018, Karar No: 2014/11112, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/8018 E.  ,  2014/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2006/3197-2011/721

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile mesul müdürlük belgesi kiralama bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde askere gitmeden önce bir süre çalıştığını, asker sonrası aynı işine devam ettiğini, 06.07.2003-23.10.2006 arasında garson ve mesul müdür olarak aralıksız çalıştığını iddia ederek kıdem, ihbar veya kötüniyet tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, genel tatil ve mesul müdürlük belgesi kiralama bedelinin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, işyerinin alkollü müzikhol olduğunu, mesul müdürün E..G..olduğunu, davacının 09.11.2004 tarihinde mesul müdür olduğunu, işe başlama tarihinin 20.10.2004 olduğunu, işe sürekli olarak da devam etmediğini, süreklilik arz etmeyen çalışma hayatından dolayı sigortalı yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davacı tanığı H..Y.., 19.02.2008 tarihinde dinlendikten sonra verdiği 07.08.2008 tarihli dilekçe ile mahkemedeki beyanlarının doğru olmadığı yolunda açıklamalarda bulunmuştur.

Mahkemece, adı geçen tanık yeniden dinlenerek dilekçe muhteviyatı yönünde beyanları alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 02.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11714, Karar No: 2020/1072, Tarih: 10.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11714 E.  ,  2020/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında, gerçek bir çek yaprağı üzerinde fiziksel yolla tahrifat yapılarak keşideci Ülviye Koşan adına oluşturulan suça konu sahte çeki, aralarındaki ticari ilişkiye istinaden Hakkı Maçin‘e vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, ... Yapı Malzemeleri Ltd. Şti. yetkilisi Hakkı Maçin‘e aralarındaki ticari ilişkiye istinden muhtelif tarihlerde arkasını cirolayarak çekler verdiğini, bunların karşılığında teslimat belgeleri düzenlendiğini, ancak suça konu çeki kendisinin vermediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü‘nün 01.02.2012 tarihli uzmanlık raporuna göre suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olduğuna yönelik bir tespitin bulunmaması, çekin arka yüzündeki 1. ve 2. cirantalar... ile... haklarında herhangi bir araştırma yapılmamış olması, soruşturma aşamasında beyanı alınan ... Yapı Malzemeleri Ltd. Şti. çalışanı ...‘nün ifadesinde sanığın şirkete olan borcuna karşılık 2 adet çek getirip şirkete bıraktığını bildirmesine karşın, kovuşturma aşamasında Mahkemece de beyanı alınan şirket çalışanı ...‘in sanık tarafından yalnızca suça konu çekin getirildiğini bildirmesi ve ... tarafından ibraz edilen cari hesap ekstreleri ve sanık tarafından cirolanmış diğer çek suretleri dışında, suça konu çekin sanık tarafından verildiğine yönelik herhangi bir belgenin dosya içerisinde mevcut bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Çekin arka yüzünde 1. ve 2. ciranta olarak imzaları bulunan ... ile ... haklarında araştırma yapılarak, bu ciro imzalarının gerçek kişilere ait olup olmadığının tespitine çalışılması; cirantaların gerçek kişiler olduğunun belirlenmesi halinde, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek duruşmaya celp edilmeleri neticesinde tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması,

b)... Yapı Malzemeleri Ltd. Şti. çalışanları olan ... ve Nuriye Bedri Nazif‘in mahkemeye celp edilmeleri ile yeniden tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması,

c)Sanık tarafından cirolanarak ...‘e verildiği kabul edilen ve dosyada birer sureti bulunan çeklerin asılları, Hakkı Maçin‘den de sorulmak suretiyle temin edilerek, bu çeklerin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzalar ile suça konu çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların, “aynı el ürünü“ olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)“04.09.2008“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “09/2008“ olarak eksik yazılması,

2-Kabule göre de;

a)“04.09.2008“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “09/2008“ olarak eksik yazılması,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13392, Karar No: 2015/8970, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13392 E.  ,  2015/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11433, Karar No: 2021/5645, Tarih: 07.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11433 E.  ,  2021/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde maktül ...'ın ikamet etmekte olduğu ... ilçesi ... köyü ... mahallesindeki evinde bulunduğu sırada gece saat 01:00 sıralarında evinden çıktığı ve evinin yaklaşık 40 metre ilerisindeki bir başka şahsa ait taş ile örülü duvarla sınırlandırılmış yer ile sanığa ait mısır tarlası arasındaki çalılık alana gittiği, bu sırada kendisine ait mısır tarlasını domuzlardan korumak ve domuzların girip girmediğini kontrol etmek amacıyla tarlaya elinde av tüfeği ile gelen sanığın çalılık alandan sesler duyması üzerine domuz olabileceğini düşünerek paniklediği ve yaklaşık 4-5 metrelik bir mesafeden ...'ın bulunduğu yere doğru ateş ettiği, ...'ın bağırması üzerine sanığın bir insan vurduğunu anladığı, sanığın bir el ateş etmesi sonrasında yaralanan ...'ın kısa bir süre içinde olay yerinde vefat ettiği, 23/09/2013 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre " olay yerine gelindiğinde hava sıcaklığının 10/15 derece arasında olduğu, havanın karanlık olduğu ve ay ışığının bulunmadığının, ölenin üzerinde haki renkli mont bulunduğunun" belirtildiği, 07/11/2013 tarihli Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan otopsi raporuna göre "Kişinin vücudunda sırtın lumbal bölgesindeki ateşli silah saçma giriş delikleri bulunan alandaki tek atışla oluşmuş 7 adet saçma giriş deliğinden 9 adet saçmanın girdiği, bunların 2'sinin karın sağ yanından çıktığı, diğer 7'sinin karında orta hattın sağında cilt altından elde edildiği ve Cumhuriyet Savcısına teslim edildiği, kişinin ölümün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği, ateşli silah saçma giriş deliklerinin özellikleri dikkate alındığında atışın 10 metreden daha kısa mesafeden yapılmış olduğu tıbbi kanaatinin bildirildiği", 03/10/2013 tarihli tarihli Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre sanığın olayda kullandığı tüfeğin "6163 WINCHESTER Magnum" ibaresi bulunan 12 kalibre av fişeği istimal eden, namlusu yiv set ihtiva etmeyen, fişek hazneli, yarı otomatik av tüfeği olduğu, 08/11/2013 tarihli Ankara Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre "atış artıklarının dağılımı ve yoğunluğu itibariyle yapılan atışın uzağa yakın atış olduğunun" tespit edildiği, 26/11/2013 tarihli Meteoroloji Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen cevabi yazıda olay günü bölge genelinde havanın az bulutlu ve açık olduğu; rüzgarın kuzey ve batı yönlerinde saatte 40-60 km hızla estiğinin tespit edildiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tam kusurlu olarak, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan bir miktar uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, alt sınırdan eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21632, Karar No: 2025/6304, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21632 E.  ,  2025/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1244 E., 2022/736 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/70 E., 2021/255 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1574, Karar No: 2010/8099, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1574 E.  ,  2010/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.