muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12541, Karar No: 2015/13118, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12541 E.  ,  2015/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının uyuşmazlığa konu senedin haksız olarak davalı tarafça ele geçirildiği iddiasında bulunduğu, tarafların tacir olmadığı gibi uyuşmazlık ticari işletmeleri ile de ilgili olmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk mahkemesi ise, davanın kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine konu edilen bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin olması nedeniyle mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 776 ve devamı maddelerinde "bono ve emre yazılı senetler" hususunda düzenleme sevk etmiş olup, 30/06/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngören 6335 sayılı Kanun gereğince açıkça bu tür işlerde ticaret mahkemesi yetkili kılınmıştır.

Somut olayda; davacı, davalı yanca kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine konu edilen bononun, kendisinden suç oluşturan eylemler sonucunda baskı ile alındığını ileri sürerek bono bedelinin ödenmesi için yapılan takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağının bono olması nedeniyle mutlak ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28202, Karar No: 2013/14235, Tarih: 09.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28202 E.  ,  2013/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Manavgat 2. Asliye Ceza mahkemesince verilen 23/09/2008 tarih ve 2007/ 1 esas, 2008/670 karar sayılı hükmün sanığın vasisi tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 07/03/2012 gün ve 2012/1239 esas, 2012/5263 sayılı kararıyla;

" Yerel Mahkemece verilen hüküm/hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece verilen hükümde 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yüze karşı verilen hükümde temyiz süresinin ne zaman başladığının gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle sanık ... vasii'nin "sahtecilik" suçundan verilen hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir

Suçun oluştuğu 06.04.2004 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... vasii'nin temyiz nedenleri bu sebeple verinde bulunmakla 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE,'' karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2012 gün ve 2009/273069 sayılı yazısı ile;

"Manavgat Asliye Ceza mahkemesi 23/09/2008 tarih ve 2007/1E-2008-670K sayılı kararında, Sanık ... hakkında 06/04/2004 tarihinde işlediği iddia olunan Devlete ait mühürler ve Damgalarla sair alametlerin taklidi suçundan;765 ...TCK'nun 333/1, maddesi uyarınca 2 YIL HAPİS ve 440 TL Adli Para, 765 ...TCK'nun 250/1-3, 71,72 maddeleri uyarınca 3 YIL 6 AY HAPİS ve 440 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına karar verdikten sonra, hükmün sonunda yasa yolunu açıklayan son paragrafta,

".....Dair sanık ...'ın yüzüne karşı sanık ... DAĞISTAN'ın yokluğunda, iddia makamında C.Savcısı ...'ın huzurunda ve mütalaaya uygun olmak üzere verilen karar yazılı itiraz dilekçesi ile veya Zabıt Katibine beyan ve tutanağa bağlanmak suretiyle 7 gün içinde Yargıtay ( ) Ceza Dairesi Başkanlığına temyizi mümkün olmak üzere verilen karar açıkça okunup anlatıldı." biçiminde hüküm vermiştir.

Sanığın, başka bir suçtan cezaevinde hükümlü olması sebebiyle kendisine 22/05/2005 tarihinde, nüfusa kayıtlı bulunduğu Mutki Sulh Hukuk Mahkemesince vasii olarak atanan ağabeyi ..., 16/04/2009 tarihinde Mutki Asliye Ceza mahkemesi aracılığı ile hükmü bozma yönünde temyiz ettiğine ilişkin anılan mahkemeye dilekçe göndermiştir.

Sanığın, başka bir suçtan cezaevinde hükümlü olması sebebiyle kendisine 22/05/2005 tarihinde, nüfusa kayıtlı bulunduğu Mutki Sulh Hukuk Mahkemesince vasii olarak atanan ağabeyi ..., 16/04/2009 tarihinde Mutki Asliye Ceza mahkemesi aracılığı ile hükmü bozma yönünde temyiz ettiğine ilişkin anılan mahkemeye dilekçe göndermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamede, "sanığın 23/09/2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü CMUK'nun 310 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra vasii aracılığı ile 16/04/2009 tarihinde temyiz ettiğinden, aynı yasanın 317. Maddesi uyarınca REDDİ'ni talep etmiştir.

Yüksek Daire kararı, Ceza Genel Kurulu'nun 20/02/2007 tarih ve 2007/39 K sayılı kararında belirtilen, başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvurunun şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkca gösterilmesinin zorunlu olduğu sonucuna dayanmış ise de,

İtiraza konu kararda, yasa yolunun "temyiz", başvurulacak merciin "Yargıtay Ceza Dairesi( ) Başkanlığı", başvuru şeklinin "yazılı itiraz dilekçesi ile veya Zabıt Katibine beyan ve tutanağa bağlanmak suretiyle", süresinin "7 gün" olarak açıkça belirtildiği,

"....sanık ...' ın yüzüne karşı, Anıl DAĞISTANLI'nın yokluğunda..." biçimindeki anlatımın , hukukçu olmayan taraflar bakımından " tefhim ve tebliğ" anlatımından daha açık ve anlaşılır olduğu, itiraza konu kararı temyiz eden sanığın, hüküm yüzüne karşı okunan sanık olması ve "yüzüne karşı" anlatımından da "bugünden itibaren" anlamının açıklığı karşısında,

Temyiz süresinin başlangıcının yanıltıcı olmadığı,

Benzer nitelikteki Ceza Genel Kurulunun 17/04/2012 tarih ve 2011/381E-2012/157K sayılı "Sanığın yokluğunda verilen hükümde; Yargıtay yolu açık, yedi gün içinde temyizi mümkün olmak üzere seklinde gösterilen yasa yolu bildiriminin, temyiz süresinin başlangıcı ve yöntemi bakımından yanıltıcı olup olmadığı ile buna bağlı olarak, sanığın hükmü süresinde temyiz edip etmediğinin belirlenmesine iliskin olduğu" na ilişkin itirazın kabulü yönündeki kararı uyarınca da ,

Sanığın/vasii'nin, anılan hükmü, yasada öngörülen süreden sonra temyiz ettiğinin kabulü ile İSTEMİN REDDİNE biçiminde karar vermesi gerekirken, temyizin süresinde olduğunun kabulü ile (suç tarihi itibariyle), KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE şeklindeki karar verilmesinde isabet görülmemiş ve Yüksek Dairenin bozma kararına karşı itiraz yoluna başvurulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/03/2012 gün 2012/1239 Esas ve 2012/5263 karar sayılı KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİ kararının KALDIRILMASI,

İtirazen arz ve talep olunur'' isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/03/2012 gün 2012/1239 Esas ve 2012/5263 karar sayılı KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİ kararının KALDIRILMASI,

İtirazen arz ve talep olunur'' isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 07/03/2012 gün ve 2012/1239 esas, 2012/5263 sayılı düşme kararının KALDIRILMASINA,

Sanık ...’ın yüzüne karşı 23.09.2008 tarihinde tefhim edilen kararı, sanığın vasisi ...’ın yasal bir haftalık süreden sonra 16.04.2009 tarihinde temyiz ettiği, böylece Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 tarih ve 2011/6-386- 2012/99 sayılı kararı da gözetilerek, temyiz süresinin geçmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın vasisi ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23245, Karar No: 2013/17083, Tarih: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23245 E.  ,  2013/17083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/885, Karar No: 2019/2239, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/885 E.  ,  2019/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7412, Karar No: 2021/4620, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7412 E.  ,  2021/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkında 19/03/2015 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 12/05/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 14/05/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşulları oluşmadığı, dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19770, Karar No: 2016/18350, Tarih: 29.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19770 E.  ,  2016/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü sanığın, ihbar üzerine gelen ve kendisi hakkında yasal işlem yapmak için karakola davet eden polis memuru müştekilere söylediği kabul edilen " hadi gidin lan, işinize, zaten sinirim tepemde" şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Hakaret eyleminin, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, ihbar üzerine gelen ve kendisi hakkında yasal işlem yapmak için karakola davet eden polis memuru müştekiye iki defa yumruk atarak doktor raporu ile sabit olan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralaması olayında ; cebir kullanarak görevi yaptırmama için direnme suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

4-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4107, Karar No: 2021/1680, Tarih: 20.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4107 E.  ,  2021/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

DAVA TÜRÜ: TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirkete 08.04.2015 tarihinde tebliğ edilen İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 25.01.2016 tarihli raporun birinci maddesinde davacı eğitim kurumunda çalışan anaokulu öğretmenlerinden ... ve ...’ a 2013 yılı Kasım ayı ile 2015 yılı Kasım ayı arasındaki dönemlerde ek derslere ilişkin ücret tahakkuk ve ödemelerinin yapılmadığının belirtilerek ...’ ın toplam 9.072,88 TL, ...’ ın ise 5.223,89 TL brüt ek ders ücreti alacaklarının bulunduğunun belirtildiğini, ancak bu değerlendirmenin hangi kıstaslara göre yapıldığının belirtilmediğini, aynı seviyede olan iki anaokulu öğretmeninin 18 saatten fazla derse girmediğini, bunun ders programlarından da anlaşıldığını belirterek söz konusu teftiş kurulu raporunun iptalini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müfettiş raporlarının aksi ispat edilene kadar geçerli olduğunu ve aksinin eşdeğer kanıtlarla ispatlanabileceğini, tespitlerin soyut iddialara dayandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, tespitlerin işveren vekilleri ve işçi ifadeleri dikkate alınarak yapıldığını, teftiş tutanaklarında işveren vekillerinin kendi imzalarının olduğunu, özel eğitim kurumlarında çalışanların çalışma koşullarının iyileştirilmesi programlı teftişi kapsamında, davacı kurumda 17.06.2015 – 09.12.2015 tarihleri arasında teftiş yapıldığını, tespit edilen hususların 25.06.2015 tarihinde iki nüsha tanzim edilip bir nüshasının işveren vekiline verilen tutanakla kayıt altına alındığını, tutanağın işveren vekili tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalandığını, zorunlu olmamasına rağmen işverene noksan hususların tebliğ edildiğini, müfettiş raporunda da açıklandığı üzere anaokulu öğretmenlerinden ... ve ...’ a işe giriş tarihinden itibaren ek ders ücretlerinin ödenmediğini, öğretmenlere ait rapor eki ifade tutanaklarında bunun açık olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalılar ... ve ... cevap dilekçelerinde özetle; davacının dilekçesinde İş Teftiş Kurulu Başkanlığının düzenlediği rapora itiraz ederek raporda yer alan kendilerine 2013-2014 ve 2014-2015 eğitim dönemlerinde ek derslere ilişkin ücret tahakkuk ve ödemelerinin yapılmadığı yönündeki iddiaları gerçeklere uymadığı için kabul etmediklerini, davacının iddiasının doğru olduğunu, kendilerinin raporda belirtilen dönemlerde on sekiz saatten fazla derse girmediklerini, ek ders alacakların bulunmadığını, açılan davayı kabul ettiklerini ancak davanın açılmasına kendileri tarafından sebebiyet verilmediği için aleyhe vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmemesini talep etmişlerdir.İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.İstinaf Başvurusu :İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu : Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Gerekçe:Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davaya konu teftiş raporunun iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.Davacı, iptali istenen teftiş raporunda ileri sürülen davalılar ... ve ...’ın kanunen girmeleri gereken ders saatinin üzerinde derse girdikleri ve söz konusu ek derslerin ücretlerinin ödenmediği iddiasının gerçeği yansıtmadığını ileri sürmektedir. Davalılar ... ve ... ise her ne kadar teftiş esnasında otuz saatin üzerinde derse girdiklerini beyan etmişlerse de dosyaya sundukları cevap dilekçelerinde davalı eğitim kurumunda on sekiz saatin üzerinde derse girmediklerini belirtmişlerdir. İptali istenen teftiş raporu ve eki belgeler incelendiğinde de her ne kadar davalılar ... ve ...’ın girmiş oldukları ek ders ücretlerinin ödenmediği tespit edilmiş ise de tespitin dayanağının tamamen davalılar ... ve ...’ın beyanlarına dayandığı, diğer beyanlarına başvurulan çalışanların davalıların çalışma koşulları hakkında bilgi vermediği gibi davalıların ek ders yaptığını destekler mahiyette başkaca bir delilinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda davalıların cevap dilekçelerindeki beyanlarına itibarla davalı eğitim kurumunda çalıştıkları 2013-2014 ve 2014-2015 eğitim öğretim yıllarında ek ders yapmadıklarının tespiti ile davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9824, Karar No: 2020/1029, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9824 E.  ,  2020/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.