muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3253, Karar No: 2021/2084, Tarih: 05.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/3253 E.  ,  2021/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.Yargılama sırasında davalı Hazine, davanın reddi ile taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiş; müdahil ... de, çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, 28.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 947,64 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; katılan ...’ün raporda (A1) ile gösterilen taşınmaz bölümü hakkındaki davasının reddine karar verilmiş; hüküm, katılan vekili ile davalılar Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmaz üzerinde, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın sınırında, 2/B arazisi iken davacıya satılan 163 parsel sayılı taşınmaz bulunduğu ve Kadastro Müdürlüğünce, taşınmazın öncesinin orman olması nedeniyle tespit harici bırakıldıktan sonra yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında kaldığı belirtildiği halde yöntemince orman araştırması yapılmamış; sınırda dere bulunmasına rağmen, taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ya da derenin aktif etki alanında kalıp kalmadığı hususlarında jeolog bilirkişiden rapor alınması gerektiği düşünülmemiş ve taşınmaz üzerinde sürdürüldüğü iddia olunan zilyetliğin niteliğinin ve süresinin tespiti açısından, bu konuda en önemli delil olan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, doğru sonucu ulaşılabilmesi için öncelikle, Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmazın

bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre dava tarihi olan 2015 yılından 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden, orman tahdit haritası ile işe başlama, çalışma ve sonuçlandırma tutanakları Orman İdaresi’nden getirtilerek dosya arasına konulmalı, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve varsa amenajman planı ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları celp edilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile daha önceki keşiflerde görev almamış, bu konularda uzman üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, orman mühendisi bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın öncesinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp tamamlandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi hâlinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe elverişli, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor düzenlettirilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, imar ve ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını da içerir, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu irdeler şekilde, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulundan, uydu fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak ve hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, kullanılan yerlerden olup olmadığını, kullanılan yerlerden ise niteliğinin ve kullanım şeklinin ne olduğunu, mümkün olduğu takdirde taşınmazda imar ve ihya tamamlanmış ise hangi tarihte tamamlandığını belirtir şekilde rapor düzenlemeleri istenilmeli; orman mühendisi bilirkişisine, bölgede orman tahdidinin ne zaman yapılıp kesinleştiği, taşınmazın tahdit dışında bırakılıp bırakılmadığı, ormandan açılıp açılmadığı ve orman

aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, kullanılan yerlerden olup olmadığını, kullanılan yerlerden ise niteliğinin ve kullanım şeklinin ne olduğunu, mümkün olduğu takdirde taşınmazda imar ve ihya tamamlanmış ise hangi tarihte tamamlandığını belirtir şekilde rapor düzenlemeleri istenilmeli; orman mühendisi bilirkişisine, bölgede orman tahdidinin ne zaman yapılıp kesinleştiği, taşınmazın tahdit dışında bırakılıp bırakılmadığı, ormandan açılıp açılmadığı ve orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda memleket haritası ve hava fotoğrafı incelemesine dayalı olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişiden, taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı yada derenin aktif etki alanında kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve bundan sonra dava tarihine kadar zilyetlikle iktisap koşullarının davacı yararına gerçekleşmiş olup olmadığına ilişkin olarak tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden katılana iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1548, Karar No: 2022/5533, Tarih: 06.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1548 E.  ,  2022/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22.05.2018 tarih ve 2015/728 E- 2018/207 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-esastan kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.12.2020 tarih ve 2018/1803 E- 2020/1480 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı Özel Alternatif Tıp Hizmetleri San. Tic. A.Ş. arasında 30/12/2013 tarihli, tıp merkezi ruhsat/devir taşıma sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin 4.7 maddesi gereği diğer davalının sözleşmede şahsi kefaletinin bulunduğu, dava dışı Özel Alternatif Tıp Hizmetleri San. Tic. A.Ş. ile davacı şirket arasında ruhsat devir ve temlik sözleşmesi yapılarak 30/12/2013 tarihli Tıp Merkezi Ruhsat Devir Taşıma Sözleşmesinden doğan tüm hak ve yükümlülüklerin davacı şirkete temlik edildiğini, temlik eden şirketin gereken 250.000,00 TL'yi davalıya ödemiş olmasına rağmen, davalının sözleşme konusu ruhsatların devir temlik taşıma işlemini gerçekleştirmediğini, davalıya hitaben keşide edilen ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, anılan sözleşmenin 4. maddesi gereği ödenen 250.000,00 TL, sözleşmenin ihlal edilmesi nedeniyle sözleşmenin 8. maddesinde belirlenen 300.000,00 TL cezai şart olmak üzere toplam 550.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava dışı şirket ile davalı şirket arasında 30/12/2013 tarihli Tıp Merkezi Ruhsat Devir/Taşıma Sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 6.1. maddesi ile davalı şirkete tanınan 18 aylık dava konusu şirketi işletme süresinin dolmadığını, sözleşmenin 5. maddesinde, tarafların bu sözleşmenin akdedilmesinden sonra herhangi bir başka gerçek ve tüzel kişi ile bu sözleşmenin konusuna giren bir görüşme ve sözleşme yapamayacağı, taahhüt altına giremeyeceği, yükümlülüğe aykırı eylemlerin sözleşmenin 8. maddesinden kaynaklanan cezai şartın ödenmesini gerektireceğinin düzenlendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın, sözleşmenin feshinden dolayı alacak ve ceza-i şartın tahsili talebine ilişkin olduğu, dava dışı Özel Alternatif Tıp Hiz. San. Tic. A.Ş. ile davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. arasında 30/12/2013 tarihinde Tıp Merkezi Ruhsat Devir ve Taşıma Sözleşmesi’nin imzalandığı, ardından 30/04/2015 tarihinde davacı ile dava dışı Özel Alternatif Tıp Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. arasında Ruhsat Devri ve Temlik Sözleşmesi’nin imzalandığı, bu sözleşme ile, davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hiz. Ltd. Şti. ile imzalanan 30/12/2013 tarihli Tıp Merkezi Ruhsat Devir ve Taşıma Sözleşmesi’nden kaynaklı hakların davacıya devir ve temlik edildiği, davacı ile dava dışı Özel Alternatif Tıp Sağlık Hiz. Ltd. Şti arasında imzalanan sözleşmenin, bir sözleşme devri hükmünde olduğu, dolayısıyla davacının dava dışı Özel Alternatif Tıp Sağlık Hiz. Ltd. Şti.’nin tüm hak ve yükümlülüklerini yüklendiği, buna göre 30/12/2013 tarihli sözleşme gereğince davacı tarafından davalı şirkete 250.000,00 TL ödeme yapıldığı ve bu ödeme konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, her ne kadar davalı sözleşmenin devrinin mümkün olmadığını iddia etmiş ise de, BK 205/2 md. gereğince sözleşmeyi devralan ile devreden arasında yapılan sözleşmede kalan diğer tarafça önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşmanın da sözleşmenin devri hükümlerine tabi olduğunun düzenlendiği, davalı şirketin, davacıya sözleşmenin devredildiğini öğrendiği, davacı tarafından yapılan ödemeleri ihtirazi kayıt koymadan kabul ettiği nazara alındığında sözleşme devrine onay verdiği ve katıldığı, 30/12/2013 tarihli sözleşmenin devredilmesi ile sözleşmenin bir tarafının değiştiği, sözleşme yükümlülüklerinin değişmeden kaldığı, devreden Özel Alternatif Tıp Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş.’nin tüm hak ve borçları davacıya geçtiğinden, davalı şirketin bu sözleşme gereğince davacıya karşı borçları ifa ile yükümlü olduğu, davalının 30/12/2013 tarihli sözleşme gereğince, sözleşme konusu tıp merkezi ruhsat ve devir taşıma yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacı tarafından, bu sözleşme gereğince 250.000,00 TL’nın davalıya ödendiği sabit olduğundan, davalı şirketin sözleşme bedeli olan 250.000,00 TL’nın iadesi ile yükümlü olduğu, 30/12/2013 tarihli sözleşmenin 8. maddesinde, taraflardan birinin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve sözleşme ihlali durumlarında diğer tarafa 300.000,00 TL cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, davalı şirketin gönderilen ihtarnameye rağmen sözleşmeden doğan asli yükümlülüğü olan ruhsat devir ve taşıma işlemlerini yerine getirmediğinden cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne, 550.000.-TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti

.000,00 TL cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, davalı şirketin gönderilen ihtarnameye rağmen sözleşmeden doğan asli yükümlülüğü olan ruhsat devir ve taşıma işlemlerini yerine getirmediğinden cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne, 550.000.-TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalı ... Reyhan Özalp Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. tahsili ile davacıya verilmesine, devri yapılan 30/12/2013 tarihli sözleşmede davalı ...’in kefalet imzası bulunmadığından davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı şirket vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket ile dava dışı Özel Alternatif Tıp Hizmetleri San. Tic. A.Ş. arasında 30/12/2013 tarihli Tıp Merkezi Ruhsat Devir Taşıma Sözleşmesi yapıldığı, ardından dava dışı şirket ile davacı şirket arasında bu sözleşmeye ilişkin 30/04/2015 tarihinde Ruhsat Devir ve Temlik Sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşmenin TBK’nın 205. maddesinde düzenlenen sözleşmenin devri hükümlerine tabi olduğu, davalı ile dava dışı şirket arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde, tarafların, sözleşmenin akdedilmesinden sonra herhangi bir başka gerçek veya tüzel kişiyle bu sözleşmenin konusuna giren herhangi bir görüşme ve sözleşme yapamayacakları, taahhüt altına giremeyeceklerinin hüküm altına alındığı, bu sözleşmenin devrine ilişkin davalı tarafından verilmiş bir iznin bulunmadığı ayrıca davacı tarafça davalıya 30/12/2013 tarihli sözleşmeye istinaden yapılan herhangi bir ödemenin olmadığı, dava dilekçesinde ödemenin dava dışı Özel Alternatif .... A.Ş. tarafından yapıldığı belirtildiği gibi, davacı tarafça dosyaya ibraz edilen banka ödeme dekontlarından da bu hususun açıkça anlaşıldığı, davacı ile dava dışı şirket arasındaki ruhsat devir ve temlik sözleşmesinin 30/04/2015 tarihli olduğu, söz konusu ödemelerin ise 2014 yılı içerisinde gerçekleştiği, davalı şirketin sözleşmenin devrine rıza göstermediği, noter aracılığı ile keşide ettiği 12/06/2015 tarihli ihtarname ile sözleşmenin devrinin 30/12/2013 tarihli sözleşmenin 5. maddesine aykırı olduğundan sözleşmenin feshi ile anılan sözleşmenin 8. maddesi uyarınca cezai şart isteminde bulunduğu, bu durumda geçerli bir sözleşme devrinden bahsedilemeyeceği, davacının, davalıdan 30/12/2013 tarihli sözleşmeye istinaden alacak yada cezai şart isteminde bulunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davacı şirket ile dava dışı şirket arasında 30/12/2013 tarihinde akdedilen Tıp Merkezi Ruhsat Devir Taşıma Sözleşmesi’nin TBK’nın 205. maddesinde düzenlenen sözleşmenin devri hükümlerine tabi olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

06/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1814, Karar No: 2010/4995, Tarih: 16.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1814 E.  ,  2010/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2013/654, Karar No: 2015/75, Tarih: 31.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/654 E.  ,  2015/75 K.**

* TAKSİRLE ÖLÜME NEDEN OLMA

* ÖLÜMLE SONUÇLANAN İŞ KAZASINDA FABRİKA SAHİBİ VE İŞLETME MÜDÜRÜ OLAN SANIKLARIN KUSURLARI

* FABRİKA SAHİBİ VE İŞLETME MÜDÜRÜNÜN İŞ GÜVENLİĞİ KURALLARININ UYGULANMASINI SAĞLAMAKLA VE DENETLEMEKLE YÜKÜMLÜ OLMASI

* TAKSİR VE UNSURLARI

* BİLİRKİŞİ RAPORLARININ MAHKEMEYİ BAĞLAYICI NİTELİKTE OLMAMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 85

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 22

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 40

* İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU (6331) Madde 37

* İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU (6331) Madde 3

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 63

* ADLİ TIP KURUMU KANUNU (2659) Madde 23

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık F.. D..'un 5237 sayılı TCK'nun 85/1, 62/1 ve 51/1. maddeleri uyarınca bir yıl sekiz ay, sanık M.. U..'un ise aynı kanun maddeleri gereğince bir yıl dokuz ay yirmi gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanıkların cezalarının ertelenmesine ilişkin, Honaz Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2009 gün ve 43-276 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 04.07.2012 gün ve 16621-16838 sayı ile;

"Ölenin görev alanında çatıyla ilgili hiçbir yetki ve sorumluluğu olmamasına rağmen branda çekme işini izlemek için çatıya çıkıp polyester kısma basarak beş metre yükseklikten düşmesi şeklinde gerçekleşen kazada, sanıkların atfı kabil kusurlarının olmaması karşısında, beraatları yerine cezalandırılmalarına hükmolunması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 25.01.2013 gün ve 1028-57 sayı ile;

"Dosya kapsamına göre, sanıkların mermer fabrikasının sahibi ve işletme müdürü olup, iş güvenliği kurallarının uygulanmasını sağlamakla ve denetlemekle yükümlü oldukları, suçlamaları kabul etmeseler de, bilirkişi raporları doğrultusunda müteveffanın ölümüne yol açan kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduklarından cezalandırılmaları gerektiği" şeklindeki gerekçeyle direnerek, önceki hükümde olduğu gibi sanıkların taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Direnme hükmünün de sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2013 gün ve 114331 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında fabrika sahibi ve işletme müdürü olan sanıkların herhangi bir kusurlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya muhtevasından;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında fabrika sahibi ve işletme müdürü olan sanıkların herhangi bir kusurlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya muhtevasından;

Sanık F.. D..'un doksan kişinin çalıştığı bir mermer fabrikasının sahibi, sanık M.. G..'in işletme müdürü, ölenin ise yaklaşık altı yıldır aynı fabrikada fayans kesim bölümü sorumlusu olup çıkarılan mermerlerin kalitesini kontrol etmekle yükümlü bulunduğu, olay tarihinde çatıdan düşmesi neticesinde hayatını kaybettiği,

Ölenin kazanın meydana geldiği fabrikada çalışmaya başlamadan önce işe elverişlilik bakımından sağlık raporu aldığı, sözleşmesinde; "işyerindeki makine, alet ve teçhizatı usulüne uygun olarak ve özenle kullanmayı, görevi ile ilgili olmayan işlerle uğraşmamayı, kendisine teslim edilmemiş makine, alet ve edevatı kullanmamayı taahhüt eder" şeklinde, iş güvenliği talimatında; "bana verilen görevi, tarif edilen şekilde yapacağım, kendi işimden başka bir işe karışmayacağım, amirimin verdiği emre uyacağım" biçiminde hükümler bulunduğu, fabrika yönetimi tarafından görevlendirilen uzmanlardan "iş sağlığı ve güvenliği, iş kazaları ve kişisel koruyucular" konularında eğitim aldığı ve kendisine eğitim sertifikası verildiği,

İdari soruşturma aşamasında iş müfettişi tarafından düzenlenen raporda; makinelerin üzerine branda serme işleminin tehlikeli ve riskli olduğu, kısa süreli veya az bir iş yapılsa bile merdiven bulundurulması, makinelerin üzerinin seyyar merdiven veya platform kullanılarak örtülmesi gerektiği, bu nedenle iş kazalarını önlemek için gerekli tedbirleri almayan şirketin yüzde elli, üretim müdürü olarak aynı sorumlulukları taşıyan ölenin de yüzde elli oranında kusurlu olduklarının belirtildiği,

Soruşturma evresinde yapılan keşifte hazır bulunan makine mühendisi bilirkişinin; iş güvenliği talimatının ve tutanağının ağır ve tehlikeli işler kapsamında olan işyeri için yetersiz bulunduğu, işyerinde iş güvenliği bilincinin oluşmadığının anlaşıldığı, işverenin iş güvenliği ile ilgili tedbirlerin alınıp alınmadığını denetlemesi gerektiği halde, bu kontrolleri yapmadığı, denetim vazifesini yeterince yerine getirmediği, işletme müdürünün iş güvenliği talimatlarını kapsamlı olarak hazırlatıp uygun yerlere astırmadığı, ölenin çatıyla ilgili görevi olmamasına rağmen, vazifesiyle ilgili talimatlara uymadığı ve meslektaşlarının uyarılarını dinlemeyerek çatıya çıktığı, bu nedenlerle meydana gelen iş kazasında ölenin sekizde altı, işveren ve işletme müdürünün ise sekizde birer oranında kusurlu olduklarını beyan ettiği,