muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10982, Karar No: 2016/8448, Tarih: 23.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10982 E.  ,  2016/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iş davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalının 2009 protokolünün 6.3.10 maddesine aykırı hareket ettiğini belirterek 14.08.2012 tarihli yazıyla uyarı ve reçete bedelinin 5 katı tutarında 11687,25 TL cezai şart uygulandığını bildirdiğini, reçete sahibi hasta ...'un reçeteye konu ilaçları aldığını ve reçete arkasını da imzaladığını, uyarı ve cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kaldırılmasını ve muarazanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı ile davalı kurum arasında imzalanan 2009 Protokolünün 6.3.10 maddesinde;

"Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde, küpür bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczane yazılı uyarılırı..." hükmü düzenlenmiştir. Davacı eczane, reçete sahibi hasta ...'un bizzat imzaladığı reçete ile ilaçları teslim aldığını ileri sürerek aleyhindeki cezanın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Reçete sahibi hasta ...'in davalı kurumun başlattığı soruşturma sırasında verdiği ifade de reçeteyi yazdırmadığını, ilaçları almadığını ancak reçete arkasındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği gibi, mahkemede de reçete arkasındaki imzanın bizzat kendisine ait olduğunu beyan etmiştir. 2009 protokolünün 6.3.10 maddesi incelendiğinde reçetede yazılı ilaçların hasta veya yakınına teslim edilmemesi hali sözleşmeye aykırılık hali olarak düzenlendiğine göre, hasta ... tarafından da inkar edilmeyen, reçete arkasında imzası bulunan hasta ...'e reçeteye konu ilaçların teslim edildiği kabul edilmelidir. Hal böyle olunca davacının sözleşmeye aykırı hareket etmediği anlaşıldığından, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17711, Karar No: 2016/14438, Tarih: 15.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/17711 E.  ,  2016/14438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dosyanın incelenmesinde, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dava dosyasının,

... veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalardan; ....ne, ....ne, ....ne yazı yazılarak;

1-Davacı ile 2009-2013 tarihleri arasında bireysel iş sözleşmelerinin,

2-2009 Ağustos'tan itibaren yol ücreti yerine akbil bileti verilmesi uygulamasına geçilmiş ise buna dair belgeler ve davacıya verilen akbil biletin teslim tutanaklarının, istenilerek yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere..." dair kararımız ile mahkemesine geri çevrildiği, geri çevirme kararımızdan sonra yere mahkeme tarafından davalı ... Bakanlığına, geri çevirme kararımızın eklendiği bir yazı yazılmış, yazı üzerine davalı tarafından dosyaya birtakım bireysel iş akitleri ve akbil verilmesine dair tutanaklar ibraz edilmiş ise de ibraz edilen iş akitlerinin geri çevirme kararımızda belirtilen dönemin tamamını kapsamadığı ve akitlerde ücret miktarlarının yazılı olmadığı, geri çevirme kararında ünvanları belirtilen alt işverenlere yazı yazılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, mahkemece yukarıda yazılı geri çevirme kararında belirtilen alt işverenlerden, davalı Bakanlıktan ve davacıdan davacı ile alt işverenler arasında bireysel iş akitlerinin imzalanıp imzalanmadığının sorulması bu husus hakkında bir tutanak tutulması ve tutanağın dosyaya eklenmesi,

Geri çevirme kararında ünvanları belirtilen alt işverenlere ayrı ayrı yazı yazılarak, davacı ile alt işverenler arasında imzalanan tüm bireysel iş akitlerinin gönderilmesinin istenmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32168, Karar No: 2021/1716, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/32168 E.  ,  2021/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek eyleminden kabahatli ...'ün, 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 6273 sayılı Kanun ile değişik 5. maddesi uyarınca çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına dair İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2012 tarihli 2012/667 esas, 2012/1331 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, kabahatli vekilinin çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırılmasına yönelik talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 10/01/2019 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, kabahatli hakkında verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2019/156 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 04.09.2019 gün ve 9676 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2019 gün ve KYB. 2019/87896 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2019/156 değişik iş sayılı kararında, kabahatli müdafinin itirazının kabulüne karar verilmesini müteakip, anılan kararda, kabahatli hakkındaki İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2012 tarihli 2012/667 esas, 2012/1331 sayılı kararı yerine, "Beyoğlu (Kapatılan) 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarih, 2003/175 E., 2004/535 sayılı kararının kaldırılmasına, dilekçeci Dilaver Kayalık hakkında Beyoğlu (Kapatılan) 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2004 tarih, 2005/175 E, 2004/535 sayılı kararı ve 25/06/2012 tarih, 2003/175 E, 2004/535 sayılı Ek kararı ile konulmuş olan 'çek düzenleme ve çek hesabı açması' kararının 5941 sayılı Çek Yasası'nın 6728 sayılı yasa ile değişik 6/3 CMK'nın 271/2. maddeleri uyarınca kaldırılmasına" şeklinde karar verilmesinin yazım hatası olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

5941 sayılı Kanun’un 6. maddesinde yer alan, “ (1) Karşılıksız kalan çek bedelinin, çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticarî işlerde temerrüt faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte tamamen ödeyen kişi hakkında,

a) Yargılama aşamasında mahkeme tarafından davanın düşmesine,

b) Mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra mahkeme tarafından hükmün bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına, karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırıldığı, MERSİS ile Risk Merkezine 5 inci maddenin sekizinci fıkrasındaki usullere göre bildirilir ve ilan olunur.

(2) Şikâyetten vazgeçme hâlinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.

a) Yargılama aşamasında mahkeme tarafından davanın düşmesine,

b) Mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra mahkeme tarafından hükmün bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına, karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırıldığı, MERSİS ile Risk Merkezine 5 inci maddenin sekizinci fıkrasındaki usullere göre bildirilir ve ilan olunur.

(2) Şikâyetten vazgeçme hâlinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kişi, mahkûm olduğu cezanın tamamen infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl ve her halde yasağın konulduğu tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, hükmü veren mahkemeden çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırılmasını isteyebilir; mahkemenin vereceği karara itiraz edebilir. Bu itiraz bakımından İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırılmasına ilişkin karar kesinleştiğinde, yasağın kaldırıldığı, MERSİS ile Risk Merkezine 5 inci maddenin sekizinci fıkrasındaki usullere göre bildirilir ve ilan olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatli hakkında İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2012 tarihli kararıyla çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına ilişkin idarî yaptırım kararı verildiği, söz konusu kararın itiraz edilmeksizin 11/09/2012 tarihinde kesinleştiği, kabahatlinin çek bedellerine ilişkin herhangi bir ödeme yaptığına ilişkin belge ibraz etmediği gibi, anılan Kanun maddesinde belirtilen 10 yıllık sürenin de geçmediği anlaşılmakla, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İtiraza bakmakla görevli merci tarafından, 5941 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı şartlara göre; ödeme yapılmadığı, şikayetten vazgeçilmediği ve yasaklama kararı üzerinden 10 yıllık sürenin de geçmediğinden bahisle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında verilen yasaklama kararının kaldırılmasına dair talebin reddine dair 10.01.2019 tarihli ek karara yapılan itirazın incelenmesi sonucu; öncelikle itiraz edilen kararın ve mahkemenin dosya numarasının hatalı yazıldığı, öte yandan yasaklama kararının üzerinden 10 yıl geçmesi şartına dair araştırma yapılırken de yine hatalı olarak kararın 2004 yılında verildiği ve yasaklama kararı üzerinden 10 yıllık sürenin geçtiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2019/156 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20072, Karar No: 2014/7897, Tarih: 16.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20072 E.  ,  2014/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.11.2012 gün ve 304-438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı (birleşen dosyada davalı) bir kısım mirasçılar vekili ve davalı (birleşen dosyada davacı) vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;Davacı (birleşen dosyada davalı) ...'nin bir kısım mirasçıları olan...,....,....,.... ve...'nin Av. ...'a verdikleri vekaletname var ise ilgililerinden temini, ibraz edilmediği takdirde gerekçeli kararın ve davalı (birleşen dosyada davacı) vekilinin temyiz dilekçesinin anılan ...'nin bir kısım mirasçılarına tebliği ile temyiz süresinin beklenerek,istenilen hususların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığının denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15967, Karar No: 2019/2095, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15967 E.  ,  2019/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3718, Karar No: 2014/4747, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3718 E.  ,  2014/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2012/488-2013/6

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/01/2007-25/11/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 16/01/2007-25/11/2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, açılan hizmet tespiti davasının kabulüne, davacının 01/02/2007 – 01/10/2008 tarihleri arasında davalı MEB'na bağlı Şanlıurfa O..G.. L.. Müdürlüğü nezdinde sigortasız geçen çalışmalırının Sigortalı sayılmasının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edilen dönem içinde davalı işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, Kurum tarafından davalı işyerine ait dava konusu döneme ait dönem bordrolarına rastlanmadığının bildirildiği, ücret bordrolarının olmadığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yapılacak iş, dava konusu edilen dönemde Şanlıurfa O.. G..L..de görev yapmış olan müdür, müdür yardımcısı gibi idarecileri tespit edip çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacı tanığı Hüseyin S...'nın Şanlıurfa O..G..L..de hangi tarihlerde çalıştığını tespit etmek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; kısmen kabul kararı verilmiş olmasına rağmen kendilerini vekil ile temsil eden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11279, Karar No: 2011/14839, Tarih: 03.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11279 E.  ,  2011/14839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2009 gün ve 2007/352-2009/273 sayılı kararı bozan Daire’nin 23/05/2011 gün ve 200913101-2011/6226 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin eski yönetim kurulu üyesi olduğunu, 25.05.2007 tarihli genel kurul toplantısında, yönetim kurulu üyeliğine şirket ortağı olmayan Osman Tatu’nun seçildiğini, bu kişinin genel kurulda oy kullandığını ileri sürerek genel kurul kararının iptalini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile genel kurul çağrısının yetkisiz kişilerce yapıldığını bildirerek aynı genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve dosyaya sunulan 25.05.2007 tarihli genel kurul toplantı tutanağının ve bu toplantıya ait hazır bulunanlar cetvelinin incelenmesinden, dava konusu genel kurul toplantısında tüm ortakların hazır bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddine, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10091, Karar No: 2010/9316, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10091 E.  ,  2010/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden ise işin yapıldığı yer ve davalının ikametgahının Karabük ili yargı sınırları içinde olduğu gerekçesi ile yetkisiz olduğuna, dosyanın yetkili Karabük İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalıştığını, 3417 sayılı yasa uyarınca ücretinden kesilen ve işveren katkısı olarak yatırılması gereken tasarruf teşvik kesintisinin bankaya yatırılmaması nedeni ile bu alacak ve nemasında mahrum kaldığını, davalı kurumun da yasa gereği bu alacağın yatırılıp yatırılmadığını denetleme sorumluluğu bulunduğunu, kurumun bu görevini yerine getirmediğini belirterek, tasarruf teşvik kesintisi ve nema alacağının davalı şirket ve kurumdan müştereken ve müteselsilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili husumet itirazında bulunurken, diğer davalı şirket vekili bozmadan sonra işin yapıldığı yer ve şirket genel merkezinin Karabük ili yargı çevresinde olması nedeni ile Karabük İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Davalı şirketin ticaret siciline kayıtlı olduğu yer ile işin yapıldığı yerin Karabük olduğu, davada diğer davalı olarak gösterilen SGK'nın taraf sıfatı olmadığı, talep edilen alacaktan dolayı kendisine husumet tevcih edilemeyeceği, davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmaması gerektiği gerekçesi ile davanın davalı SGK yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden ise mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli Karabük İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bir sübjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kimler olduğu (yani bir davada davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tama¬men maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddî hukuk sorunudur. O nedenle yetki kuralı usul hukuku sorunu olduğundan, bir davalı yönünden yetki kuralı geçerli olduktan sonra, o davalı

hakkında husumetten ret kararı verilmesi, varsa diğer davalı yönünden yetkisizlik kararı verilmesine engel olur. Zira bir davalı yönünden maddi hukuk sorunu çözülmekle artık mahkemenin yetkili olduğu kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hakkında husumetten ret kararı verilen davalı ...’nun ikametgahı Ankara’dır. Adı geçen davalı yönünden yetkili mahkemenin Ankara İş Mahkemesi olduğu açıktır ve husumetten ret ile de mahkemenin kabulündedir. O halde somut uyuşmazlıkta Ankara İş Mahkemesi yetkilidir. Mahkemece davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmayacağı gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan davalı kurumun sorumlu olup olmadığı açısından yasal mevzuatın açıklanması gerekmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında personeli adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.” Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” Kuralına yer verilmiştir.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.