muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4887, Karar No: 2015/13290, Tarih: 03.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4887 E.  ,  2015/13290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 01/07/2010 tarihinde davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusur nedeniyle meydana gelen kazada desteklerinin vefat ettiğini, davalı ... A.Ş tarafından 46.900,00 TL ödeme yapıldığını açıklayıp, eş ... için 30,000 TL, küçük çocukları ... için 15,000 TL Sevil için 15,000 TL, baba İsmet için 3.000 TL, anne ... için 3.000 TL ve kardeş ... için 3.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini ve fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 5000 TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili; 19.07.2013 tarihinde maddi tazminat taleplerini 356.185,62TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Ecza Deposu vekili ve davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile ... için 197.269,23TL, davacı ... Buber için 56.337,34TL, davacı ... için 303.679,69TL destekten yoksun kalma tazminatlarının ıslah tarihinden

itibaren (davalı ... açısından sigorta poliçesi limiti olan 150.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere) işleyecek ve hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... Buber için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL, ve davacı ... için 3.000,00TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Ecza Depo'ndan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarınn reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarınn reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 24.5.2013 tarihli aktüerya raporunda, davalı ... tarafından davacılara yapılan ödeme güncelleme yapılmadan mahsup edilmiştir. Oysa, davalı şirket tarafından yapılan ödemeyi destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmadan önce alan davacılar, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmiştir. Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacılara yapılan ödemenin, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinin de ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir.

O halde, davacı tarafça itiraza uğramayan raporda hesaplanan tazminat tutarından sigorta ödemesinin güncellenerek mahsubu için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı ... için bilirkişi raporunda 67.079,03-TL zarar hesap edilmiş; davacı vekili de, 19.07.2013 tarihinde bilirkişi raporuna göre ıslah etmiştir. Mahkemece HUMK 74 (HMK 26) maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak tesbit edilen zarara göre hükmetmek gerekirken talep aşımı yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ ve ... Ecza Deposu Tic. San. AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 475,30 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10610, Karar No: 2018/1888, Tarih: 13.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10610 E.  ,  2018/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşini hırsızlıkla suçladığı ve evlilik birliğinin devamı için yeterli çabayı göstermediği" vakıalarına davalı kadının cevap dilekçesinde dayanmadığı, usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıanın diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, fakat mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının tam kusurlu olduğu anlaşılmakla davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m. 141/1). Davalı kadın cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası yönünden bir beyanda bulunmamış, 21.10.2015 tarihli beyan dilekçesi ve aynı tarihte ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davacı tarafın ise bu taleplere yönelik açık muvafakati olmamıştır. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Fatma'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ali'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/5694, Karar No: 2020/2443, Tarih: 15.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5694 E.  ,  2020/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 05.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 28.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 03.12.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 15.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16189, Karar No: 2016/6425, Tarih: 31.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16189 E.  ,  2016/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.06.1990 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ..., duruşmasız olarak davacı ..., davacı ... ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... ... vekili davacılar ... v.d. vekili, davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ..., duruşmasız olarak temyiz eden ... v.d. Vekili Av. ..., müdahil davacılar vekili Av. ..., davalı ... ... vekili Av. ... ve ... ... vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., sınırlarını gösterdiği kadimden bu yana zilyet ve intifa hakkı sahibi oldukları kadim meralarından davalı ...’nün idari men kararı bulunduğunu, ayrıca yaylanın ekilebilen kısmında köy halkından ...’nın tapulu taşınmazı bulunduğunu, bunun yanında köy halkından 100 kişiden fazlasının vergi kaydının bulunduğunu, tasarrufunda olduğunu kanıtlayan bu hususlara rağmen davalılar ... ve ... Köylerinin davacının kullanımını engellediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini,

Birleştirilen davada davacılar ... ve ..., murisleri ... adına kayıtlı “muharrem 1288” günlü dayanak tapu kayıtları içerisinde kalan kısma davalı ... ...’ın ev yapmak yoluyla elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile yapıların kal’ini,

Yine birleştirilen diğer davada davacı ..., sınırlarını gösterdiği kadim yaylalarına davalılar ... Köyü, ... ve diğerlerinin elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yapıların kal’ini istemişlerdir.

Davalılar davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, birleştirilen davaların reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişinin 18.03.2013 günlü raporunun eki krokide gösterilen sınırlar içerisindeki kısma davalı ...’nün elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davalar, meraya elatmanın önlenmesi ve kal; birleştirilen diğer dava tapulu taşınamza elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren On Dört İlde Büyükşehir ...si Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanun uyarınca davacı ..., ... Köyü ve ...li köylerinin tüzel kişiliği sona ermesi nedeniyle davacı köylerin bağlı bulunduğu ...ler davada taraf olarak yer aldıklarından taraf teşkili sağlanmıştır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren On Dört İlde Büyükşehir ...si Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanun uyarınca davacı ..., ... Köyü ve ...li köylerinin tüzel kişiliği sona ermesi nedeniyle davacı köylerin bağlı bulunduğu ...ler davada taraf olarak yer aldıklarından taraf teşkili sağlanmıştır.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, birleştirilen dava davacıları ... ve ..., murisleri olduğunu iddia ettikleri ... adına tarla niteliği ile kayıtlı 18.380m² yüzölçümünde, tarafları kayalık, ..., ... ve ... ile çevrili muharrem 1288 günlü, D.:44, V.:76 sıra 1117/ 8641 sayılı tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi ile taşınmazdaki yapıların kal’ini istemişlerdir.

Bu nedenle öncelikle taşınmaz maliki ... ile davacılar arasındaki mirasçılık ilişkisini kanıtlayan veraset ilamının dosyaya sunulması gerekir. Davacıların tapu kayıt malikinin mirasçıları olduğunun anlaşılması halinde mahallinde yeniden ve usulüne uygun keşif yapılarak ve tapu kaydının zemine uygulaması yapılarak nereyi kapsadığı bilirkişi raporunda gösterilmelidir. Ayrıca, asıl davada davacının dayandığı hükümlere ilişkin dava dosyaları getirtilmeli ve bu dosyaların içerisindeki krokilerin tamamı zemine uygulanarak davacının tasarrufundaki yaylalar saptanmalıdır. Bu hükümlerde davacı ... ile davalılar ... ve ... Köyleri’nin taraf olması ve dava konusu yerin görülmekte olan davada dava konusu taşınmaz ile aynı yer olduğunun anlaşılması halinde kesin hüküm bulunduğu dikkate alınmalıdır. Ayrıca davacı köyün yaylaları ile birleştirilen davanın davacılarının tapulu taşınmazlarının birbirlerine taşkınlıklarının bulunup bulunmadığı da belirlenmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlarda gerekli araştırmalar yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, belirtilen hususlarda gerekli araştırmalar yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar vekillerinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran taraflara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1386, Karar No: 2019/2280, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1386 E.  ,  2019/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10688, Karar No: 2024/217, Tarih: 17.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10688 E.  ,  2024/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.11.2020 tarihli ve 2016/200913 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığına, çelişkilerin bulunduğuna, sanığın kusurlu olduğuna, sanığa beraatine karar verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığına, sanığa ceza verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile;

"...Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; olay günü sanığın kullandığı tırı, Burdur Gökçebağ Köyü Alpet Petrol istasyonu karşısındaki yolun emniyet şeridine park ettiği ve mümzi tanıkların beyanlarından anlaşılacağı üzere park lambalarını yaktığı, sanığın çekicide uyuduğu sırada, ölen ...'in yönetimindeki aracın emniyet şeridinde bulunan bu araca arkadan çarptığı, kaza sonucu sürücü ... ve yolcu koltuğunda oturmakta olan ...'in vefat ettiği, kusur durumuna ilişkin alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, olayda sanığın kusursuz olduğunun belirtildiği ve alınan bu raporunda mahkememizce olaya uygun oyduğu sonucuna varılmakla, sanığın olayda kusur veya taksirinin bulunmadığının anlaşılması nedeniyle CMK 223/2-c maddesi gereğince beraatine..." gerekçeleri ile taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Olay günü saat 04:40 sıralarında ölen sürücü ... sevk ve idaresindeki 48-FJ-463 plakalı otomobil ile devlet yolunu takiben Burdur istikametinden Isparta istikametine seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde idaresindeki aracın ön kısımlarıyla, kendisiyle aynı istikamette yolun sağında park lambaları yanık vaziyette emniyet şeridinde park halinde bulunan sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki 20-BLF-30 plakalı çekici ve bu çekicinin arkasına takılı 20-BLF-29 plakalı yarı römorkun sol arka kısımlarına çarpması neticesinde sürücü Ali Kadir Özdemir ve aynı araçta yolcu olarak bulunan ...' in öldüğü anlaşılmaktadır.

3.Trafik kazası tespit tutanağı ve ekli basit krokiden; olay mahallinin yerleşim yeri dışı olduğu, yolun 7 metre genişliğinde tek yönlü asfalt kaplama devlet yolu olduğu, gece vakti aydınlatmanın bulunmadığı, Isparta istikametine gidişte yolun sağında 3 metre genişliğinde emniyet şeridi bulunduğu, çarpışma noktasının emniyet şeridi üzerinde olduğu, çekicinin olay mahallinde park lambaları yanık vaziyette emniyet şeridi içinde şerit çizgisine 80 cm mesafede park halinde olduğu esnada kazanın meydana geldiği, otomobilin çekicinin sol arka kısımlarına ağırlıklı olarak sağ ön kısımları olacak şekilde çarptığı, çarpma öncesine ait fren izi bulunmadığının tespit edildiği, kusur durumuna ilişkin olarak da; ...'nun, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda (2918 sayılı kanun) yer alan 59 uncu maddesindeki "yerleşim birimleri dışındaki karayolunda, zorunlu haller dışında duraklamak veya park etmek, zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan duraklamak veya park etmek" kuralını ihlal ettiği, ölen sürücünün de "şerit izleme ve değiştirme" kuralını ihlal ettiğinin bildirildiği belirlenmiştir.

4.Maktullerin kesin ölüm sebebini belirleyen, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında, maktullerin kesin ölüm nedeninin kafa kemik kırıkları müterafik beyin doku hasarı sonucu solunum dolaşım durması olduğunun bildirildiği görülmektedir.

5.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 11.02.2016 tarihli tarihli raporunda;

"...Bu duruma göre;

1)Sanık sürücü ... idaresindeki çekici ile olay mahallide emniyet şeridi üzerinde park lambaları yanık vaziyette durakladığı esnada müteveffa sürücü Bülent Yartaşı idaresindeki aracın arkadan çarpması neticesinde karıştığı kazada atfı kabil kusuru bulunmamaktadır.