muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1851, Karar No: 2019/5049, Tarih: 08.07.2019

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar... ve ...'in alacak talebi yönünden, adı geçen davacılar vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, gemi sicilinin mülkiyetinin tespitine ilişkindir. Davacılar vekili dava dilekçesinde, tarafların murisi babalarına ait eski geminin satışından elde edilen para ile davaya konu geminin yapıldığını, yeni geminin yapımına kendilerin de katkıda bulunduğunu, yeni geminin sicilde davalı adına kayıtlı olduğunu ancak kendilerinin de haklarının bulunduğu iddiası ile geminin payları oranında kendilerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir. Davacılar davaya konu geminin kendi katkıları ile yapıldığına dair sözleşmeye dayanmış olup, sözleşmedeki imzanın davalı ... tarafından inkarı üzerine mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemelerinde davalı ...'a isnat edilen imzanın davalının eli ürünü olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, bu sebeple davacıların sunduğu sözleşmeye itibar edilmeksizin tanık beyanlarına dayanılarak sicilde davalı ... adına kayıtlı gemide davacıların da hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK madde 200/1'de senetle ispat kuralı düzenlenmiş, maddenin 2. fıkrasında ise senetle ispat gereken hususlarda ancak karşı tarafın açık muvaffakati ile tanık dinlenebileceğini hüküm altına almıştır. Yasa koyucu HMK'nın 202. maddenin 1. fıkrasında ''Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.'' hükmü ile senetle ispat kuralına diğer bir değişle tanıkla ispat yasağına istisnai bir durum öngörmüştür. Yasa koyucu ayrıca, 203. maddenin 1. fıkrasının a bendinde de; kardeşler arasında senet düzenlenmesinin manevi güçlüğü nedeniyle iddia edilen hususların tanıkla ispat edilmesine olanak sağlamıştır.

Somut olayda, davacılar davalı ile kardeş olup, davacılar iddia ettikleri hususu ispat için senede dayanmış ancak mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde senette davalıya isnat edilen imzanın davalı eli ürünü olmadığı anlaşılmıştır. Davacılar tanıkla ispat imkanını kullanmayarak senede dayanmış olup, senetteki imzanın davalıya ait olmadığı anlaşıldıktan sonra, davacıların iddia ettikleri hususları tanıkla ispat imkanları bulunmadığı gibi, dava dilekçesinde dayanılan senedin HMK'nın 202. maddesinde yerini bulan yazılı delil başlangıcı olarak kabulü de mümkün olmadığı anlaşılmakla birlikte, Trabzon Liman Başkanlığı'nın cevabi yazısına göre davaya konu ''...'' adlı geminin 05.11.2003 tarihinde yeniden inşa nedeniyle davalı adına tescil edildiği, veraset ilamına göre tarafların babası murisin 13.01.2004 tarihinde vefat ettiği, murise ait geminin ise mirasçılara intikalinden sonra, bütün mirasçıların davalıya verdiği vekaletnameye dayanılarak 18.03.2004 tarihinde davalı tarafından dava dışı şahsa devredildiği hususları da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davacılar vekilinin gemi sicilinin tespiti talebi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar... ve ...'in alacak talebi yönünden, adı geçen davacılar vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin Reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, gemi sicilinin tespiti talebi yönünden davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin gemi sicilinin tespiti talebi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 59,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar ... ve ... Aydından alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 381,79 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14002, Karar No: 2011/3038, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/14002 E.  ,  2011/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istemi miktar yönünden reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; anataşınmazın davalının ödemediği ortak gider avansları ile yakıt ve onarım giderinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, mahkemece salt yakıt giderleri yönünden davanın reddine karar verilmiş, davacının diğer talepleri yönünden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile dosyaya getirtilen tapu kayıt örneklerine göre; davalının, 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerde malik (paydaş) olduğu halde, icra takibinin ve davanın hangi bağımsız bölüm hakkında olduğu anlaşılamamaktadır. Bu husus davacı tarafa açıklattırılmalı ve araştırma yapılacak açıklama doğrultusunda tamamlanmalıdır. Ayrıca; davaya konu kat irtifaklı anataşınmazın onaylı mimari projesi ilgili belediye başkanlığından getirtilmeli ve uzman bilirkişi tarafından yerinde uygulanarak yapının ısıtma sisteminin ferdi veya müşterek olup olmadığı belirlenmeli, yapı ferdi ısıtmalı olarak projelendirilmiş ise proje tadilatı yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın fiilen merkezi kalorifer tesisi yapılmış olup olmadığı, yapılmış ise davalıya ait bağımsız bölümlerin (yukarıdaki açıklama doğrultusunda, takip ve davaya konu edilen bağımsız bölüm) bu sistemden yararlanıp yararlanmadığı saptanmalıdır. Kalorifer tesisinin projesiz olarak yapılmış olduğunun saptanması durumunda kat malikleri kurulu kararları ve ilgili diğer belgeler incelenerek davalı kat malikinin yapım aşamasında buna onay verip vermediği belirlenmelidir. Bu bağlamda, davalının projeye aykırı da olsa yapılmış olan ve çalıştırılan bir kalorifer tesisinin giderlerinden sorumlu olmaması ancak bu yönde alınmış bir kat malikleri kurulu kararının varlığıyla veya yapım aşamasında onun bağımsız bölümlerinin tesis kapsamı dışında bırakılmasıyla mümkündür. Kalorifer tesisinin tüm bağımsız bölümleri kapsar şekilde yapılmış olması halinde, tesisin davalıya ait bağımsız bölümlerde tamamlanmamış veya sonradan kapatılıp iptal edilmiş olması onu giderlere katılma yükümlülüğünden kurtarmayacaktır.

Öte yandan, Kat Mülkiyeti Yasasının 20.maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz hükmünü içermekte olup, davalının kendi iradesi ile söz konusu hizmetlerden yararlanmamış olması bu hizmetler için yapılan harcamalardan payına düşeni ödemesi yükümlülüğünü ortadan kaldırmamaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlarda araştırma ve inceleme yapılmadan, eksik ve yetersiz incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi,

2-Davacı dava dilekçesinde ayrıca ortak gider aidatı tutarı ile çatı izolasyonu bedeline davalı tarafından yapılan itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına da hükmedilmesini istemiş olduğu halde anılan konularda herhangi bir karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5052, Karar No: 2019/6155, Tarih: 23.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5052 E.  ,  2019/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve birleşen dosya davacısı ... vekili mahkemeye ayrı ayrı sunduğu dava dilekçelerinde özetle;....... köyünde bulunan ve uzun yıllardır davacıların zilyetliğinde bulunan 104 ada 137 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığını, 2/B arazisi vasfında olduğunu ancak yörede yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları kapsamına alınmadığını belirterek taşınmazın 2/B alanı niteliğinde olduğunun ve bu yerde davacıların hak sahipliği bulunduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece yapılan araştırma sonucu 104 adada 137 parsel numarası olmadığı 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel numaraları olduğu anlaşılmış, yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporları ile de dava konusu edilen alanın 104 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı parsellerle bir ilgisi olmadığı ve herhangi bir parsel numarası altında tescilli olmayan orman sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda, davacıların talep ettikleri yerlerin orman sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından davaların reddine karar verilmiş, asıl ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ....... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 25/06/2019 tarih ve 2018/3043 E. - 2019/1687 K. sayılı kararı ile ...... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/88 E. - 2018/200 K. sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden kanuna aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm asıl ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava davacıların zilyetliğinde bulunan taşınmazın 2/B kapsamına alınması ve davacılar lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 25.03.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulama çalışmaları ile evvelce sınırlaması yapılıp da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 25.03.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulama çalışmaları ile evvelce sınırlaması yapılıp da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Davacılar vekilinin, adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, davacıların temyiz harcı yatırmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmış; davacılar yönünden adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tespitine ilişkin olarak; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yedinci kısmının 2. bölümü "Adli Yardım" başlıklı olup 334. maddesi ve devamında bu hukuki kurum (adli yardım);

"Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukukî korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. "(md.334/1), "Adli yardım kararı, ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar." (335/1/a), "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder."(335/3), "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." (336/3), Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." (336/4), Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz." (337/3), Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur." (339/1) şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

1) Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336. maddesi gereğince davacılar vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İşin esasının incelenmesine gelince;

2) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, asıl ve birleşen dosya davacıları vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı temyiz başvuru harcı ve onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine 23/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5274, Karar No: 2020/7494, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5274 E.  ,  2020/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ...'nun, ... Eczanesi'nin sahibi olduğu ve temyiz dışı sanık ...'un vekalet ile sanık ...'in eczane işlerini yürüttüğü, temyiz dışı sanık ...'un bu eczanede çalıştığı, temyiz dışı sanık ...'un eczane işlerine yardım ettiği, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın suç tarihinde ...İlçesi Devlet Hastanesi'nde doktor olarak görev yaptıkları, 12/10/2009 tarihinde bu eczanede... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılan denetim sonucunda; 11 adet nüfus cüzdanı fotokopisi, 47 adet sağlık karnesi, 130 adet kullanılabilir durumda İlaç Kullanım ve Muafiyet Raporu, 588 adet ilaç kupürü, üzerinde sigortalı ismi ve T.C kimlik numarası yazılı küçük not kağıtlarına iliştirilmiş vaziyette 4'er kalem yazdırılmaya hazır halde bir çok ilaç kupürü, kupürü kesilmiş ilaçlar ile 1123 adet isim yazılı kağıt ve geçersiz reçetelere iliştirilmiş olarak bulunan ilaç küpürünün ele geçirildiği, ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı Müfettişince yürütülen tahkikat neticesinde; sahte reçeteleri kuruma fatura ederek bedelini tahsil eden ... Eczanesi'nin gerçek sahibi ... ile eczanenin muvazaalı işletilmesine imkan veren Eczacı ... ve sahte reçeteleri, sigortalılar ve aile bireylerinin bilgisi dışında ve gıyabında bilerek düzenleyerek doktor sanıkların kurum zararına neden olduklarının tespit edildiği, 04/07/2012 tarihli bilirkişi raporunda, hastane personeli, hasta ve hasta yakınlarının alınan ifadelerinden de anlaşılacağı üzere; doktor olan sanıkların hak sahiplerini görmeden, muayene etmeden gıyaplarında sahte reçete düzenleyerek ilaç yazdıkları ve kurumu zarara uğrattıkları kaanaatine varıldığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı zincirleme kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunmaları, katılan iddiaları, tanıklar

beyanları, müfettiş raporu, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30082, Karar No: 2013/4370, Tarih: 18.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/30082 E.  ,  2013/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 TL'ye çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan hükmolunan 900 TL adli para cezası kesinlik sınırının altında olup suç vasfına yönelik de bir temyiz bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7672, Karar No: 2013/1802, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7672 E.  ,  2013/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü, 102 ada 282 parsel sayılı, 1074,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek, taşlık, çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, tarla niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1. ve 2 bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1) Davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 102 ada 282 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle tarla niteliği ile Hazine adına

tapuya tesciline, 2) 3402 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanun ile değişik 36/ A maddesi ile geçici 11. maddesi gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26833, Karar No: 2013/22828, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26833 E.  ,  2013/22828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ......h tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesinde, fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmet alımı işinde dava dışı altişveren bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı ile ibranamenin geçerliliği noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Anılan çalışmaların yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.