muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5179, Karar No: 2017/6911, Tarih: 05.12.2017

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirket müdürü davalı ...'ın, varlığı ileri sürülen şirketle rekabet yasağının ihlali nedeniyle bu durumun tespiti ile müdürün azli, sağlanan menfaatin şirkete iadesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve dosya kapsamına göre, adı geçen davalı gerçek kişinin, davalı gösterilen her iki limited şirketin de müdürü olduğu, bu durumun Temmuz 2012 tarihinden itibaren ve halen de devam etmekte bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, uyuşmazlığın çözümünde, konuya ilişkin 6102 sayılı TTK'nin 626. maddesi ile yine aynı kanunun konuyla ilintili diğer maddelerinin uygulanması gerekecektir.

6102 sayılı TTK'nin 626. maddesine göre, müdürler ve yönetimle görevli kişiler, görevlerini tüm özeni göstererek yerine getirmek ve şirketin menfaatlerini, dürüstlük kuralı çerçevesinde, gözetmekle yükümlüdürler. 202 ilâ 205'nci madde hükümleri saklıdır. Şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemiş veya diğer tüm ortaklar yazılı olarak izin vermemişse, müdürler şirketle rekabet oluşturan bir faaliyette bulunamazlar. Şirket sözleşmesi ortakların onayı yerine ortaklar genel kurulunun onay kararını öngörebilir.

Mahkemece, gerek davalı ...'ın müdür sıfatıyla görev yaptığı davalı şirketlerin ticaret alanlarının farklı olduğu ve gerekse de 6102 sayılı Kanun'un 60. maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesine yer verilerek davanın reddi cihetine gidilmiştir. Ancak, hemen söylemek gerekirse, 6102 sayılı Kanun bakımından ticaret şirketlerinde ultravires ilkesi kaldırılmıştır. Keza buna ilişkin olarak 6103 sayılı Tatbikat Kanunu'nun 15. maddesi ile, şirket anasözleşmelerinde 6762 sayılı Kanun'un 137. maddesine benzer nitelikte bulunan hükümlerin 6102 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi ile birlikte yazılmamış sayılacakları hususu düzenlenmiştir. Davalı şirketlerin dosyada mevcut anasözleşmeleri itibariyle özel öğretim kurumu olarak faaliyet göstermek üzere kuruldukları anlaşılmaktadır. Davalı yan, dershane ve özel okul işletmeciliğinin farklı ticari faaliyet alanları olduğunu savunmaktadır. Ancak, özel okul ve dershaneler, 5580 sayılı Kanun bakımından (2014 yılında anılan kanunda yapılan değişiklik ile dershane yerine "etüt merkezi" terimi tercih edilmiştir) "özel öğretim kurumu" olarak tanımlanmıştır. Bu durumda, anılan şirketlerin anasözleşmelerinde belirtilen faaliyet alanları bakımından birbirlerinden farklı alanlarda faaliyet göstermek üzere kuruldukları söylenemeyeceği gibi açıklanan gerektirici nedenler bakımından davalı gösterilen limited şirketlerin aynı ticaret alanı içerisinde birbirine rakip şirketler olduğunun kabulü gerekir. Şu halde, rekabet yasağının ihlal koşullarının bulunmaması nedeniyle davanın esastan reddine yönelik mahkeme gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Öte yandan, mahkemece, dava yanlış nitelendirilmek sureti ile varlığı ileri sürülen fiiler bakımından TTK'nın haksız rekabet hükümlerini düzenleyen 56. maddesine dayalı olduğu kabul edilmiş ve buna bağlı olarak aynı kanunun 60. maddesi hükmü uyarınca zamanaşımının dolması nedeniyle de reddine karar verilmiştir. Halbuki, yukarıda da açıklandığı üzere, dava, TTK'nın 626. maddesinde düzenlenen şirket müdürünün rekabet yasağına ilişkin istemler içermekte olup, mahkemenin bu kabulü, davanın nitelendirilmesi ve uygulanacak kanun maddeleri bakımından yanılgıya düşülmüş olması nedeniyle yerinde olmadığı gibi, bir davadaki istemler bakımından, herhangi bir ayrım da gözetilmeksizin, davanın hem esastan ve hem de zamanaşımından reddi cihetine gidilmesi usul hükümleri bakımından da yerinde değildir.

Bu nedenlerle, davacı yan vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarida açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1657, Karar No: 2022/4599, Tarih: 06.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1657 E.  ,  2022/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetvelindeki sıraya şikayet davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararı şikayetçi ve şikayet olunan ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ve ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ve Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/4146 Esas, 2021/2438 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan SGK vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

K A R A R

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu ...'dan olan alacağının tahsili için Elazığ 4. İcra Müdürlüğünün 2013/2429 E. sayılı dosyası ile başlattıkları icra takibi sırasında takibin kesinleşmesi üzerine borçlunun haczedilen taşınmazlarından bir kısmının satılarak paraya çevrildiğini, satışı yapılan taşınmaz üzerinde başka hacizler bulunması nedeniyle sıra cetveli düzenlendiğini, ancak hazırlanan bu sıra cetvelinde müvekkilinin haciz tarihi olan 03.06.2013 tarihi ile aynı tarihli Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2013/ 2171 Esas sayılı dosya alacağına 3. sırada yer verilerek garameye iştirak ettirildiği halde müvekkilinin aynı tarihli alacağına sıra cetvelinde hiç yer verilmediğini, haciz tarihi itibariyle en azından 4. sırada yer alarak garameye iştirak ettirilmesinin gerektiğini ileri sürerek, Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2171 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz tarihinin şikayetçi tarafın haciz tarihinden önce olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar SGK ve Defterdarlık Gelir İdaresi vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunanlardan ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti., SGK ve Defterdarlık Gelir İdaresi vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 28.12.2015 tarih ve 2015/2651 E., 2015/8515 K. sayılı ilamıyla, ihtiyati haczin kesinleşme tarihinin dikkate alınması gerektiği ve bu duruma göre şikayet olunan ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti.'nin haczinin kesinleşme tarihinin şikayetçinin ihtiyati haczinin kesinleşme tarihinden önce olduğu, şikayetçinin SGK ve Vergi Dairesi'nin garameye iştirak etmesine bir itirazı bulunmadığı gerekçede tespit edildiğine göre adı geçenler yönünden şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti., SGK ve Harput Vergi Dairesi yönünden şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ve katılma yoluyla şikayet olunanlar ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz etmesi üzerine, Dairemizin 21.12.2021 tarih, 4146-2438 E.-K. sayılı ilamıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayet olunan SGK vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Basit yargılama usulünde tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 312/2. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hükme ilişkin tüm hususları gerekçesi ile birlikte tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada aynı hükme dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

YHGK'nın 03.12.2014 tarih ve 2013/221441 E., 2014/1000 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321. maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir). Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2. maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. İİK'nın 363. maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur. Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; 21.03.2018 yazılma tarihli gerekçeli kararın şikayet olunan SGK vekiline tebliğ edilmediği, adı geçen vekilin yüzüne karşı verilen kısa kararın ise, HMK'nın 321/2. maddesi uyarınca yazılıp, gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği anlaşılmıştır.

Dosyanın yapılan incelemesinde; 21.03.2018 yazılma tarihli gerekçeli kararın şikayet olunan SGK vekiline tebliğ edilmediği, adı geçen vekilin yüzüne karşı verilen kısa kararın ise, HMK'nın 321/2. maddesi uyarınca yazılıp, gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği anlaşılmıştır.

Gerekçeli karar kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olan şikayet olunan SGK vekilince ibraz edilen karar düzeltme dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmesi gerektiği tartışmasızdır.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin tüm, şikayet olunanlar ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3- Mahkemece şikayet olunanlardan ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile ... hakkında bozma öncesi verilen kararın anılan şikayet olunanlar tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş olduğu gözetilerek, bu şikayet olunanlar yönünden şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ayrıca aleyhindeki şikayet reddedilen SGK lehine, aşamalarda vekil ile temsil edildiği hususu dikkate alınarak, vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeksizin hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 21/12/2021 tarihli, 4146-2438 E.-K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte sayılan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm, şikayet olunanlar ... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak " Şikayet olunanlar ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına" ibarelerinin ve hüküm fıkrasına 7. paragraf olarak 'Yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 725,00 TL maktu vekalet ücretinin şikayetçiden alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren şikayet olunan SGK'ya verilmesine,' ibarelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, şikayet olunan SGK bakımından karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27385, Karar No: 2024/9810, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/27385 E.  ,  2024/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1248 Esas - 2021/1531 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi - İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/218 Esas - 2021/291Karar

Taraflar arasındaki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalılar ... ile ... yönünden davanın husumetten reddine; davalı Kültür Radyo ve Televizyon Yayıncılık A.Ş. yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nun olay tarihinde Giresun Valisi, eşi olan diğer davacı ... 'nun Giresun Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde uzman doktor olarak görev yaptığını; davalıların imtiyaz sahibi, genel yayın yönetmeni ve haber müdürü olduğu www.krttv.com.tr isimli haber sitesinde yayınlanan 19.04.2020 tarihli haberde kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, gerçek dışı yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini belirterek her bir davacı için 100.000,00 TL olmak üzere 200.000,00 TL manevi tazminatın 19.04.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; eldeki davada İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilleri ... ve ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, basının sorumluluğunun görünür gerçeklik ile sınırlı olduğunu, bu kapsamda haberin görünür gerçeğe uygun olarak yapıldığını, dava konusu haberin ODA TV'den alıntı olarak yayınlandığını, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; eldeki davada İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilleri ... ve ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, basının sorumluluğunun görünür gerçeklik ile sınırlı olduğunu, bu kapsamda haberin görünür gerçeğe uygun olarak yapıldığını, dava konusu haberin ODA TV'den alıntı olarak yayınlandığını, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'a göre haber müdürü olan ... ve genel yayın yönetmeni olan ...'a husumet yöneltilemeyeceği; davalı imtiyaz sahibi şirket yönünden ise yayının güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacıların kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesi ile davalı Kültür Radyo ve Televizyon Yayıncılık A.Ş. yönünden davanın esastan reddine; diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; ... ve ...'un içerik sağlayıcı olmaları nedeniyle 5651 sayılı Kanun'a göre sorumlu olduklarını, pandemi gibi hassas bir dönemde müvekkili doktorun çalışmadığı yönünde yapılan gerçek dışı haberin saygınlığı zedelemeye yönelik olduğunu, haberin etkilerinin halen çalışma hayatlarına yansıdığını, haberin "kamu düzenini bozucu" nitelikte olduğunu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, haberin ODA TV'den alınmasının sorumluluğu ortadan kaldırmayacağını, kişilik haklarına ağır saldırı bulunduğunu, ilk derece mahkemesi kararının hakkaniyete uygun olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 5651 sayılı Kanun'a göre haber müdürü olan ... ve genel yayın yönetmeni olan ...'a husumet yöneltilemeyeceği; dava konusu haberde davacı valinin eşi olan diğer davacının koronavirüsten korunmak için çalıştığı hastaneye gitmediğine yönelik iddiaların aktarıldığı, haber içeriğinde ise aktarılanların iddia olduğuna yönelik açıklamalara yer verildiği, yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; ... ve ...'un içerik sağlayıcı olmaları nedeniyle 5651 sayılı Kanun'a göre sorumlu olduklarını, pandemi gibi hassas bir dönemde müvekkili doktorun çalışmadığı yönünde yapılan gerçek dışı haberin saygınlığı zedelemeye yönelik olduğunu, hedef gösterildiklerini, haberin etkilerinin halen çalışma hayatlarına yansıdığını, haberin "kamu düzenini bozucu" nitelikte olduğunu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, haberin ODA TV'den alınmasının davalıların sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağını, kişilik haklarına ağır saldırı bulunduğunu, ilk derece mahkemesi kararının hakkaniyete uygun olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; "www.krttv.com.tr" isimli haber sitesinde 19.04.2020 tarihinde yapılan haber nedeniyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu yayında güncel bir konu ile ilgili davacılar hakkındaki iddiaların dile getirildiği, yayının toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu yayında geçen söz ve ifadelerin, davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.