muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1652, Karar No: 2023/6995, Tarih: 11.10.2023

3. Tanıklar, sanığı FETÖ/PDY evinde birlikte kalmaları sebebiyle tanıdıklarını, sanığın girdiği komiser yardımcılığı sınav sorularını aldığına ya da ona verildiğine dair bir tanıklıklarının olmadığını beyan etmişlerdir.

4. Sanığın 26.03.2011 tarihinde komiser yardımcılığı sınavına girerek haksız bir şekilde komiser yardımcısı olarak görev yapması nedeniyle, maaş farkı, görev yolluğu ve kurs eğitim masrafları olmak üzere toplam 4.432,90 TL kamu zararı olduğu tespit edilmiştir.

5. İlk dererece mahkemesince, sanığın emniyet mahrem yapılanmasında A5 koduyla FETÖ mensubiyeti olan, sadakati ve bağlılığı en üst seviyede olan kişi olarak kodlandığı, 2011 yılında yapılan komiser yardımcılığı sınavında hatalı olan 11 sorudan 10'una doğru cevap verdiği, iptal edilen 9 sorudan 6'sına cevap verdiği, 2010 yılı komiser yardımcılığı sınavı ile 2011 yılı komiser yardımcılığı puan farkının 33 olduğu, 2009 yılında yapılan komiser yardımcılığı sınavından 46 puan, 2010 yılında yapılan aynı sınavdan 45 puan aldığı, 2011 yılında yapılan başpolislik sınavından 49 puan aldığı, 2011 yılında yapılan komiser yardımcılığı sınavından ise 79 puan aldığı, aradaki puan farkının çok yüksek olduğu, sanığın komiser yardımcılığı kursunda yerleştirildiği örgüte ait evde kalanlara sınav sorularının verilmiş olduğu, sınava girenlerle ortak baz kaydının ve HTS kaydının bulunduğu, sanığın çalıştığı iş yeri ortamında değişiklik olmadığı, aradaki puan farkının çok yüksek olmasının sanığın çalışmasıyla oluşmasının mümkün olmadığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın sınav öncesi, sınavda çıkacak soruları mahrem imamından alarak haksız bir şekilde sınavı kazanması sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, mahrem veri inceleme raporu, tanık beyanları ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanık hakkında verilen hükme nazaran sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü hiyerarşisine dahil olup örgütün emniyet mahrem yapılanması içerisinde faaliyet yürüttüğü sabit olmakla birlikte 26.03.2011 tarihinde yapılan komiser yardımcılığı sınav sorularının sanığa sınav öncesinde verildiğine dair tanık beyanı bulunmadığı, bilirkişi raporunda sanığın soruları sınav öncesinde edinme bakımından kuvvetli şüpheli olduğu tespit edilip şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince bu tespitin kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçunun sübutu bakımından tek başına her türlü şüpheden arınmış kesin delil olarak kabulüne olanak bulunmadığı, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delile ulaşılamadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında temyize konu beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 26.03.2011 tarihinde yapılan yazılı yarışma sınavında 79 puan alarak sınavı asil olarak kazandığı, suça konu 26.03.2011 tarihinde yapılan komiser yardımcılığı sınavıyla ilgili alınan bilirkişi raporlarına göre, sanığın çok kuvvetli şüpheli olarak değerlendirildiği, söz konusu değerlendirmede 2011 yılında hatalı olan 11 sorudan 10'una doğru cevap verdiği, iptal edilen 9 sorudan 6'sına cevap verdiği, polis akademisinin hazırladığı 80 sorudan 12 tanesine yanlış cevap verdiği, 2010 yılı komiser yardımcılığı sınavı ile 2011 yılı komiser yardımcılığı puan farkının 33 olduğu, bilirkişilerce tespit edilen ölçülere göre sanığın çok kuvvetli şüpheli olduğu, 2009 yılında yapılan komiser yardımcılığı sınavında 46 puan, 2010 yılında yapılan aynı sınavdan 45 puan aldığı, 2011 yılında yapılan başpolislik sınavından 49 puan aldığı, 2011 yılında yapılan komiser yardımcılığı sınavından ise 79 puan aldığı, veri inceleme raporuna göre A5 koduyla fişlendiği, A5 kodlamanın FETÖ/PDY mensubu olan teslimiyeti, sadakati ve bağlılığı en üst seviyede olan kişileri ifade ettiği, HTS çalışmalarına göre 2011 yılı komiser yardımcılığı sınavına giren ve yapılan bilirkişi incelemesinde şüpheli olduğu şeklinde tespitte bulunulan kursiyerler ile sanık arasında irtibat ve irtibat sayılarının tespit edildiği, yine HTS çalışmalarına göre kursiyerlerin ve aracı olarak tespit edilen şahısların irtibatları ve irtibat sayılarının tespit edildiği, sanığın kullandığı GSM hattının 18.03.2011 tarihinde yapılan bilirkişi incelemesinde şüpheli olduğu tespit edilen C.E.'nin kullandığı GSM hattı ile Isparta ilinde kurulu aynı baz istasyonundan sinyal verdiği, C.E.'nin soruların kendisine İ.D. tarafından gösterildiğini ve ezberletildiğini beyan ettiği, yine sanığın kullandığı GSM hattının 12.10.2011, 02.10.2011, 03.10.2011, 04.10.2011, 06.10.2011 ve 09.10.2011 tarihlerinde de bilirkişi raporuna göre şüpheli olduğu tespit edilen kursiyerlerin GSM hattı ile İstanbul ilinde kurulu aynı baz istasyonunda sinyal verdiği, her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, bilirkişi raporu, HTS kayıtları, baz istasyonu veri kayıtları, veri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın zincirleme şekilde kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/704 Esas, 2022/1193 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/704 Esas, 2022/1193 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarıncAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1725, Karar No: 2011/2979, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1725 E.  ,  2011/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.08.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 684. ve 718 maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Öncelikli koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için ilk koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. Yine hemen belirtilmelidir ki, çapa bağlı bir taşınmazda bina yapan kişi kural olarak iyiniyetli kabul edilemez. Kaldı ki somut uyuşmazlıkta, davacıların binanın yapıldığı tarihte 10-12 yaşlarında olduğu saptanmıştır. Dolayısıyla, iyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden, davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacıların bütün temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4015, Karar No: 2015/25118, Tarih: 10.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4015 E.  ,  2015/25118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/216479

MAHKEMESİ : Konya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2009/248 (E) ve 2013/660 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Aynı eylem nedeniyle katılanda hem organlardan birinin işlevinin yitirilmesi, hemde yüzde sabit iz meydana gelmiş olmakla, daha ağır neticesi olan, 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b-son. maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/1-c-son maddesinin de uygulanması,

2) Suça sürüklenen çocuğun tek eylemi nedeniyle katılanda hem organlardan birinin işlevinin yitirilmesi, hemde yüzde sabit iz meydana gelmiş olduğu anlaşılmakla; birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle, asgari hadden ayrılmak suretiyle temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11301, Karar No: 2006/1283, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/11301 E.  ,  2006/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde 7.917.620.000 TL. eğitim ve öğretim masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tediye tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, davalı ...’ın üniversitede araştırma görevlisi olarak çalışırken 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere ... Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne gönderildiğini, 2002-2003 öğretim yılı ikinci dönemi sonunda başarısız olması nedeniyle 18.08.2003 tarihinde kaydının silindiğini, Rektörlük makamının 14.09.2003 tarihli oluru ile üniversite ile ilişiğinin kesildiğini, eğitime başlarken verilen taahhüt ve kefalet senedine göre sorumlu olduğunu belirterek, davalı için ödenen 7.917.620.000 TL maaş ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ...’ın davacı Üniversite tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere ... Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne kadrosunun tahsis edildiğinde ve ilişiğinin kesilmesi suretiyle başarısız olduğunda bir şüphe yoktur. Adı geçen maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme öngörülmemiştir. Ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir. Bu durumda davalı ...’ın yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen taahhütname bir bütün halinde incelendiğinde davalı hakkında taahhütnamenin 4. maddesinin uygulanacağı anlaşılmaktadır. Bu madde ise "Resmi Sağlık Kurulu Raporu ile belgelenen hastalıklar nedeniyle eğitime devam edemeyerek başarısız olmam dışında öğrenimimi bırakmam halinde bana yapılan masrafların tümünü yasal faizi ile birlikte nakten ve defaten ya da bana verilen süre içinde eşit taksitlerle ödeyeceğim..." şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır. Mahkemece taahhütnamenin bu hükmü dikkate alınarak davalıya eğitimi süresince maaş ödemeleri dışında yapılan masraflar (vize, yabancı dil ücreti, ders ücreti, yatı ücreti, tez hazırlama, harç vs) varsa bunlar tespit edilip hüküm kurulması gerekirken, bu maddede öngörülmediği halde davalıya ödenen maaşların davacı idareye ödenmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15671, Karar No: 2015/21055, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15671 E.  ,  2015/21055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir -3-

öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12467, Karar No: 2010/16422, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12467 E.  ,  2010/16422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R