muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20811, Karar No: 2017/24721, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20811 E.  ,  2017/24721 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22418, Karar No: 2015/30481, Tarih: 20.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22418 E.  ,  2015/30481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2012/135-2014/161

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, “Katı Atık Toplama, Taşıma, Süpürme ve Kent Temizliği” işinin ihale ile davalı şirkete verildiğini, davalı şirketin çalıştırmış olduğu işçilerden S... P..’nın, iş akdinin feshedilmesi üzerine iş mahkemesinde açmış olduğu davada, dava konusu işçilik alacaklarının üst işveren sıfatıyla Belediyeden, alt işveren sıfatıyla da davalı şirketten müteselsilen tahsiline karar verildiğini, başlatılan takip üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, oysa ki taraflar arasındaki sözleşme ve şartnameler gereğince yüklenici şirketin, ihale konusu işin ifası için çalıştırdığı işçilerin her türlü hak ve alacaklarından nihai olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan 24.699,45 TL ve 3.914,67 TL ödemelerin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizleriyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kısa kararda, “davanın kısmen kabulüne (12.349,72 ve 1.957,33), fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise, davanın kısmen kabulüne, 12.349,72 TL’nin dava tarihi 8.3.2012 tarihinden itibaren, 1.957,33 TL’nin 20.7.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, dava konusu alacağına, ödeme tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş olup, mahkemece verilen kısa karada, “davanın kısmen kabulüne (12.349,72 ve 1.957,33), fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilip, faiz ve başlangıç tarihi ile ilgili bir açıklama yapılmazken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, hükmedilen alacak miktarlarına, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırıdır.

O halde mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 244,35 TL harcın taraflara iadesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14049, Karar No: 2012/19201, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14049 E.  ,  2012/19201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2005 gün ve 2003/750-2005/122 sayılı kararı bozan Daire’nin 24/05/2012 gün ve 2011/1415-2012/8793 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalıların malik ve sürücüsü olduğu araçta yolcu iken geçirilen kaza sonucu vefat ettiğini, asıl davalarının Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/449-2002/25 sayılı dosyasında görüldüğünü, o davada fazlaya ait haklarını saklı tuttuklarını ileri sürerek 32.165.960.501 TL maddi tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara ilanen tebligat yapılmıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı Hacer için 212,50 TL, Kıymet için 809,43 TL, Denizer için 1.206,77 TL ve eş Yaşar için 28.373,04 TL'nın olay tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı Ahmet Kabakçı mirasçısı İsmail Kabakçı vasisi ile ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27674, Karar No: 2014/5192, Tarih: 05.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27674 E.  ,  2014/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/09/2013

Numarası : 2012/187-2013/428

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı iş akdinin emeklilik nedeniyle haklı olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalı Sağlık Bakanlığının üst işveren, diğer davalının temizlik ihalelerini alan alt işveren olduğu, emeklilik nedeniyle iş akdinin son bulduğunu, son alt işverenin kendi dönemine ilişkin kıdem tazminatını ödemesi nedeniyle davalı şirket hakkında davanın reddine, davalı Sağlık Bakanlığı hakkında ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından devir aldıkları dönem ve kendi dönemleri ile devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; asıl işveren olarak davalı Sağlık Bakanlığı ve son işveren olarak da davalı D..Otomasyon Temizlik Ltd. Şti’ nin kıdem tazminatının tamamından müteselsilden sorumlu olmaları gerekirken, davalı şirketin kendi dönemine ilişkin kıdem tazminatı miktarını ödediği gerekçesiyle davalı Sağlık bakanlığının tek başına sorumlu tutulması suretiyle davalı idarenin hakkını zedeler şekilde davalı şirket hakkında davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 5.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39, Karar No: 2022/15057, Tarih: 21.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/39 E.  ,  2022/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın ve internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükme karşı davacı ... ve ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... ve ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ve davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı . ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalılardan ...’ın yönetim kurulu başkanı olduğu davalı ... Tic. Ltd. Şti.’ne ait Evrensel Gazetesi'nin 18/01/2016 tarihli nüshasının 4. sayfasında ve www.evrensel.net internet sitesinde, diğer davalı ...’nun kaleme aldığı "Ders Kitabına Şems Ethem'i Koyan, Bostana da Dalar Adama da" başlığıyla yayınlanan yazının müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını, söz konusu yazının gerçek dışı olduğunu, yazı nedeniyle müvekkillerinin manevi zarara uğradığını ve ticari itibarlarının zedelendiğini belirterek müvekkillerinin kişilik haklarını ihlal eden bu yayın sebebiyle her bir müvekkili için 5.000,00 TL olmak üzere 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıların eylemlerinin müvekkillerinin kişilik haklarına hukuka aykırı saldırı oluşturduğunu tespit eden bir kınama kararı verilerek, bu kararın bedeli davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmak üzere Evrensel Gazetesi’nde ve Türkiye genelinde dağıtımı yapılan tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde ilan edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu yazının davacıların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde herhangi bir ifade içermediğini, haber verme ve eleştiri hakkı çerçevesinde yayınlanan bir yazı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dosyada toplanan tüm deliller ve dava konusu yazı bir bütün halinde değerlendirildiğinde yazının, davacılar hakkında yapılan yorumlar nedeniyle güncel olduğu, davalı tarafça gazetecilik tekniği kullanılarak kamuoyuna kendi görüş ve düşüncelerinin iletildiği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, kamuoyunda ve gündemdeki olayları eleştiri niteliğinde olduğu bu hali ile yazının davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı ... ve ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu yazıda davacılardan ...'ın ders kitabında yer almasının eleştiri konusu yapıldığı, yazı içeriğinde geçen Akşam ve Güneş Gazeteleri ile üç televizyon kanalı üstüne konan, BMC’yi ihalesiz alan, kendi yolunu bulan adam ifadelerinin; davacı ...'a yönelik ifade ve basın özgürlüğü kapsamında korunması gereken kişisel değer yargısı niteliğinde olduğu, ilk derece mahkemesinin yazının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde sayılamayacağı yönündeki kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... ve ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ve davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6379, Karar No: 2008/8813, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6379 E.  ,  2008/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 01.12.2006

Nosu : 501-369

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kurum idaresinin müflis Komili Yağ Sanayi A.Ş.den alacak iddiası ile ilgili olarak iflas masasına 44. sırada kaydı yapılan alacağın terkini ile kendisine tahsisini talep etmiştir.

Davalı vekili, görevli mahkemenin idari yargı olduğunu, ancak iflas idaresinin böyle bir dava açabileceği, vergi alacağının araştırmaya gerek olmaksızın iflas masasına kaydı gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kesinleşmiş kamu alacağı nedeniyle sıra cetvelinde yazılmış alacak ile ilgili olarak diğer iflas alacaklılarının sıra cetvelinden terkin davası açamayacakları belirtilerek aktif husumet ehliyeti olmayan davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

İflas masasına yazdırılan bir kamu alacağı, o konudaki kamu alacaklarının tahsili usulüne göre kesinleşmişse veya iflas açıldıktan sonra kesinleşirse bu kesinleşme iflas idaresi için de bağlayıcıdır. Kesinleşmiş kamu alacağının sıra cetveline kabul edilmesi gerekir. Kamunun özel hukuktan doğan alacakları için ise iflas idaresi alacağın kabulüne veya reddine karar verebilir. Alacakları özel hukuktan doğan ve sıra cetveline kabul edilmiş olan iflas alacaklıları, kamu alacağının tahakkuku usulüne göre kesinleşmiş ve bu nedenle sıra cetveline kabul edilmiş olan bir kamu alacağından dolayı, alacaklı kamu idaresine karşı alacağın esası hakkında sıra cetveline itiraz davası açamazlar (İİK.m.235,II) (Öztek, S.İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Başvuru Yolları, s.147; Kuru, B.:İcra ve İflas Hukuku, Ankara 2006, S.1139-1140). Ancak iflas alacaklıları kamu alacığına verilen sıraya itiraz edebilirler. İflas idaresinin kesinleşmemiş bir kamu alacağını sıra cetveline yazması halinde, diğer iflas alacaklıları kamu alacağı hakkında kamu idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası açamazlar. Ancak iflas idaresinden o kamu alacağına karşı idari yargı yoluna başvurulmasını talep edebilirler (Kuru, B.age.s.1140).

Yukarıdaki hukuki açıklamalar çerçevesinde, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere ve özellikle kesinleşmiş kamu alacağı nedeniyle sıra cetveline yazılmış alacakla ilgili olarak diğer iflas alacaklılarının sıra cetvelinden terkin davası açma haklarının bulunmadığı şeklindeki mahkemenin gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13647, Karar No: 2022/17104, Tarih: 30.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13647 E.  ,  2022/17104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan Pembrolizumab etken maddeli “...” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı ''Pembrolizumab (...)'' adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ: