muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16777, Karar No: 2014/23427, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16777 E.  ,  2014/23427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/167-2013/158

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının, asıl işveren Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğünün il ve ilçelerinde sağlık ocakları ile ilgili temizlik işlerini üstlenen altişveren E...Çevre Tasarım Tem. Gıda Güv. Ltd. Şti.'nde 01.08.2004 tarihi ile 31.12.2008 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar-kıdem tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğü vekili; görev ve husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının 01.08.2004-31.12.2008 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, 31.12.2008 tarihi itibari ile davalı şirketin sözleşmesinin sona erdiğini, davalı idarenin kadrolarda azaltmaya gittiğini ve davacının isminin yeni ihaleyi alan şirkete bildirilmediğini, davacının asıl işverenin davalı idare olduğunu, bu sebeple davanın husumetten reddi gerektiğini, kıdem tazminatı dışındaki diğer alacakların beş yıllık zamanaşımına tabi olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, alacak ve tazminatlardan birlikte sorumlu oldukları, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, hafta tatili ücreti alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanun süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

l-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu 4857 sayılı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsuru olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil creti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ettiği 31.12.2008 tarihinden sonra 01.01.2009-10.03.2010 tarihleri arasında asıl işverene ait işyerlerinde ihale ile iş alan yeni alt işverenlerin işçisi olarak çalışmasını sürdürdüğü, davalı alt işverencede 31.12.2008 tarihinde yazılı fesih bildirimi yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının, feshin yapıldığı iddia edilen 31.12.2008 tarihinden sonraki dönemlerde, ihaleyi alan yeni alt işverenlerin işçisi olarak çalışmaya devam ettiği ve 31.12.2008 tarihinde yazılı fesih bildirimi yapılmayarak iş ilişkisinin kesintiye uğratılmadığı ortadadır. Hal böyle olunca, alt işverenler arasında işyeri devri olduğu kabul edilerek, işyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesinin mümkün olmayacağı düşünülmeden, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12263, Karar No: 2012/14518, Tarih: 18.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12263 E.  ,  2012/14518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.05.2011 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.12.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; ... 1. Noterliğinin 27.10.2004 tarih 41834 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesine dayanılarak, 2469, 2481 ve 2482 parsellerde davalı adına kayıtlı 15002/2400000 payların ... iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, yapılan yargılamaya ve özellikle dosyadaki ... kayıtlarına göre; dava konusu 2469 parseldeki, satış vaadine konu 27.311 m2’ye tekabül eden 15002/2400000 paya ilişkin ... iptali ve tescil isteminin kabulüne karar verilmesi yerinde olup buna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan 2481 ve 2482 parsellere ilişkin diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek;

Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

Yapılan düzenleme ile tarımsal arazinin bu niteliğinin ... kütüğüne şerh edileceği,

Belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı,

Ayrıca, Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği,

Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde, satışa konu edilemeyen yerlerin, satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi veya rehnedilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklüklerin üzerinde alana sahip parsellerdeki hisselerin üçüncü şahıslara satılmasında, devredilmesinde veya rehnedilmesinde bir sakınca bulunmamaktadır. Ancak ifraz yapılırken tarım arazilerinde bölünemez büyüklüklerin altında parsel oluşturulmaz.

Bölünemez büyüklüğün üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir veya bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazisinin tümü rehnedilebilir.

Yürürlükteki mevzuata göre yapılan her türlü (nazım imar planları, uygulama imar planları ve mevzi imar planları gibi) onaylı planlar içerisinde bulunan araziler; tarımsal niteliği korunacak yerler hariç arsa niteliği kazanmaları nedeniyle kanun kapsamı dışındadır.

Planı bulunmayan, yoğun yerleşim alanları içerisinde kalan ve tarımsal amaçlı kullanımı mümkün olmayan araziler de bu kanun kapsamı dışındadır.

Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiği,... ve... veya... Müdürlüklerine sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi; eğer bölünemez büyüklükte tarım arazisi ise tescilli olduğu ... kütük sayfasının beyanlar hanesine “5403 sayılı Kanunun 8. maddesine tabidir” şeklinde şerh verilmesi gerekmektedir.

Talep konusu parselin bulunduğu yerin imar planının olup olmadığı; planı varsa kullanım amacının (nazım, uygulama imar, v.b.) ne olduğu ilgili Belediyelerden veya Valiliklerden alınacak yazı ile belgelendirilmeli; bu planların kesinleşmesi ile plandaki kullanım amacına tabi olacağından, tarımsal alana tahsis edilmeyen yerler, bu kanun kapsamı dışında değerlendirilmelidir.

Onaylı imar planı bulunmamakla birlikte, yoğun yerleşim alanları içerisinde kalan ve tarımsal amaçlı kullanımının mümkün olmadığı Belediye sınırları içerisinde ise Belediyeden, belediye sınırları dışında ise... (...) alınacak yazı ile belgelendirilerek bu Kanun kapsamı dışında değerlendirilmelidir.

Onaylı imar planı bulunmamakla birlikte, yoğun yerleşim alanları içerisinde kalan ve tarımsal amaçlı kullanımının mümkün olmadığı Belediye sınırları içerisinde ise Belediyeden, belediye sınırları dışında ise... (...) alınacak yazı ile belgelendirilerek bu Kanun kapsamı dışında değerlendirilmelidir.

5578 sayılı Yasa kapsamında bölünemez büyüklüğün altında parsel oluşturulması mümkün olmadığından, 5578 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 09.02.2007 tarihinden önce alınmış olsa da, ifraza yönelik belediyelerden ve idare kurullarından alınan encümen kararlarına geçerlilik tanınması mümkün değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 2481 ve 2482 parseller tapuda “tarla” niteliği ile kayıtlı olup, bu taşınmazlardaki satış vaadine konu 15002/2400000 paya tekabül eden miktar 2481 parselde 12.444 m2, 2482 parselde ise 10.800 m2’dir. Belirlenen tarımsal niteliğinin... Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra, bu miktarlar yönünden tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Bu parsellerdeki satış vaadi sözleşmesine konu payların arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece 2481 ve 2482 parseller yönünden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 2469 parsel yönünden temyiz itirazlarının ve diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince 2481 ve 2482 parseller yönünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9517, Karar No: 2013/615, Tarih: 10.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9517 E.  ,  2013/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sevk ve idaresindeki otomobille hızlı bir şekilde seyrederek olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık yanmasına karşın durmayarak karşıdan karşıya geçen yayalara çarpıp ardından ışıklarda beklemekte olan başka bir araca çarparak ancak durabilen sanık hakkında, iki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın tam kusurlu olması, olayda mağdur ... Yurtsever'in vücudunda oluşan kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (dördüncü) derecede etkileyecek, mağdur ...'in ise hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandıkları şeklinde gelişen olay nedeniyle, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

2-Bilinçli taksirle iki kişinin nitelikli yaralanmasına sebebiyet veren ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11, Karar No: 2021/15, Tarih: 02.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/11 E.  ,  2021/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 241-324

Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 29/1, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İstanbul Anadolu 6 . Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.04.2015 tarihli ve 497-141 sayılı resen temyize tabi hükmün sanık müdafisi, katılan ... Bayraktar ve vekili ile katılan ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.05.2017 tarih ve 3608-1931 sayı ile;

"A- Oluşa, tüm dosya kapsamına göre; maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız fiil olarak nitelendirilebilecek herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı hâlde, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nın 29. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

B- 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 20.10.2017 tarih ve 241-324 sayı ile;

"...Olay günü sanığın kullandığı ve kendi adına kayıtlı 0 532... numaralı telefon ile maktulün kullandığı 0 536 ... numaralı telefon arasında olaydan hemen önce saat 12.42'de 23 saniye 12.54'te ise 21 saniyelik birden fazla görüşme kaydının ve mesaj atmasına ilişkin kayıtların TİB'den getirtilen iletişim tespiti kayıtları ile sabit olması ve özellikle yukarıda belirtildiği üzere tanık ...'ın sanık başlangıçta söylemese bile olayın oluş şekline ilişkin anlatımları karşısında somut olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının bu nedenle adalete, hakkaniyete uygun düşeceği" şeklindeki gerekçeyle haksız tahrik uygulanmasına ilişkin bozmaya direnerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu resen temyize tabi bu hükmün sanık müdafisi, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2018 tarihli ve 64997 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.11.2018 tarih ve 1044-4979 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

28.03.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda; aynı tarihte saat 13.30 sıralarında Yenimahalle, ... numaralı yerin önündeki yolda ateşli silahla yaralama olayı olduğunun öğrenilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, yolda 4 adet kovan olduğu ve yağmurla karışmış şekilde kırmızı su birikintilerin görüldüğü, özellikleri delil bulgu listesinde, yerleri basit kroki üzerinde gösterilen delillerin usulüne göre muhafaza altına alındığı, olay mahallinin fotoğrafının çekildiği, başkaca iz ve bulguya rastlanılmadığının bildirildiği,

31.03.2014 tarihli ölü muayenesi tutanağında; 46 yaşlarında, 175 cm boyunda, 100-110 kg ağırlığındaki erkek cesedinde, pubis ve inguinal bölge yanısıra ameliyat yerleri etrafının yaygın ekimozlu hematomlu olduğu, pubis bölgesinde penis köküne 1 cm sol lateralde, etrafında kontüzyon halkası bulunan 1x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sağ femur alt 1/3 önde, üzeri sütürlü, cerrahi dikiş atılmış muhtemel ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, bu yaranın 15 cm laterali femur dış yan yüzde ve bu yaradan itibaren etrafından 15 cm’lik ekimotik alan bulunan, sütüre edilmiş muhtemel ateşli silah mermi çekirdeği çıkış yarası, bilateral guliteal alt orta bölgede 0,5x0,5 ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış yaraları, sol inguinalde inguinal hat boyunca uzanan etrafı ekimozlu olan ve sütüre edilmiş 15 cm’lik insizyon yarası, sol femur üst iç yanda, skrotum altında yatay seyirli 20-25 cm’lik etrafı ekimozlu, cilt altı yaygın hematomlu, sütüre edilmiş yara ve bu yaranın altında sütüre edilmiş diren izi, sol diz iç yanda dikey, etrafı ekimozlu 20 cm’lik sütüre edilmiş yara ve bu yaranın hemen altında sütüre edilmiş diren izi görüldüğü, bunlardan başka muhtemel tedaviye bağlı sağ inguinalde 3 adet, boyun sol yanda 2 adet, sağ subklavyan muhtemelen sütüre kateter girişi yaraları, her iki el dorsali ve dirsek içi tıbbi tedaviye bağlı iğne pikür izleri olduğu, epikriz incelendiğinde, kişinin Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesine sol bacak kasık bölgesinden ateşli silahla yaralanma sonucu dış merkezden gönderildiği, acil ameliyata alındığı, hemorojik şok gelişen kişide sol femoral arter ven onarımından sonra femoropopliteal baypas greft yapıldığı, yoğun bakımda takipleri sürerken kardiyak arrest geliştiği, 30.03.2014 tarihinde saat 22.45’te eks olduğunun anlaşıldığı, mevcut bulgu ve tıbbi belgelerle, yapılan harici muayeneyle kesin ölüm nedeni tespit edilemediğinden ceset üzerinde gerekli tüm incelemeler ve sistematik otopsi yapılmak üzere İstanbul Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar verildiğinin belirtildiği,