muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15483, Karar No: 2013/10076, Tarih: 30.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15483 E.  ,  2013/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik görünmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, fazla çalışma ücreti, bayram ve tatili ücreti, cezai şart alacağı ve bakiye süre ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Daha önce mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9.Hukuk Dairesi tarafından davacının iş akdinin objektif neden bulunmadığından belirsiz süreli olarak kabulü gerektiğinden cezai şart ve bakiye süre ücreti alacağı taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kısmi olarak bozulması üzerine mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilerek bozma kararı doğrultusunda cezai şart ve bakiye süre ücretine ilişkin talebin reddine, temyize konu edilmeyen alacak taleplerine ilişkin olarak verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece bozma kararına konu edilmeyen fazla mesai ücreti alacağına ilişkin olarak hüküm kurulmaması hatalı ise de bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının iki numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine;

Somut olayda mahkemece bozma kararına konu edilmeyen fazla mesai ücreti alacağına ilişkin olarak hüküm kurulmaması hatalı ise de bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının iki numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine;

"Fazla çalışma ücretinden takdiren %30 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra kalan 7.894,82 TL'nın dava dilekçesi ile talep edilen bölümüne 19/07/2005 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacıya verilmesine ilişkin mahkememizin 30.03.2010 tarihli kararı, bozma kararı kapsamı dışında kalmakla bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, sair bentlerin buna göre takip ettirilmesine, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22102, Karar No: 2016/19511, Tarih: 25.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/22102 E.  ,  2016/19511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin avukatlığını yaptığını, haksız olarak azledildiğini, vekalet ücreti alacağı için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline % 20 icra inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Eldeki davada davacı, vekalet ücreti alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki davalıların itirazlarının iptalini istemiştir. Davalı, ticari şirket olup 6502 sayılı yasada tanımlanan tüketici vasfını taşımamaktadırlar. Vekalet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların da 6502 sayılı yasa kapsamında olması için mutlak surette taraflardan en az birisinin tüketici vasfını taşıması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı şirketler, tüketici yasasında tanımı yapılan tüketici kapsamında olmadıklarından, taraflar arasındaki ilişkinin 6502 sayılı yasa kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamı dışında kaldığına ve dava da mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığına göre davaya bakma hususunda Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1881, Karar No: 2024/10715, Tarih: 03.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1881 E.  ,  2024/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/654 E., 2023/11 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/654 Esas, 2023/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bakaya kalmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 53, 58 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 20.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-55-26167-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/17543 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/17543 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-55-26167-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/17543 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/17543 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bafra Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından verilen 16/08/2016 tarihli ve 6029 esas, 198 karar sayılı idari para cezasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince sanığın bilinen son adresine 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılıp en yakın komşusuna haber verildiği belirtilmek suretiyle mahalle muhtarına 05/09/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, 7201 sayılı Kanun'un 19. maddesinde yer alan “Mevkuf ve mahkümlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.” şeklindeki ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder. (2) Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, 19 uncu maddeye göre yapılır. (3) Tutuklu ve hükümlüye tebligat yapılamazsa tebliğ mazbatasına müdür veya memur tarafından belirtilen sebep şerh verilir. (4) Tutuklu veya hükümlünün hastanede bulunması halinde dahi tebligat, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre yapılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, dosya içerisinde yer alan hükümlüye ait cezaevi bilgilerine ilişkin ceza infaz kurumu yazısı gereğince, sanığın 30/08/2016-25/12/2018 tarihleri arasında Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla, sanığa uygulanan idari para cezasının 7201 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, anılan Kanun'un 21/1. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu, dolayısıyla geçerli tebligattan ve idari para cezasının usulüne uygun kesinleşmesinden bahsedilemeyeceğinden, atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/654 Esas, 2023/11 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından; sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22201, Karar No: 2015/9849, Tarih: 29.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22201 E.  ,  2015/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2012/787-2014/221

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin kabulüne ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. K.. ve Göçmen Dayanıklı Tük. Malları Tic Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı F.. G.. idaresinde bulunan ve davalı H. G.'e ait aracın yolda arızalanması üzerine karşı istikamette seyreden minibüs sürücüsü muris K. Gö. O.'dan yardım istediği, murisin münibüsü ile arazalı aracı tepe üstüne kadar çektiği, aracın çalışması üzerine çekme halatının çıkarılması sırasında arkadan gelen plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen kamyonun karşı şeritten akan trafik nedeniyle arkada durduğu ve yolu kapattığı, kamyonun arkasından gelen davalı Servet'in sürücüsü olduğu, davalı şirkete ait tırın hızı nedeniyle duramayarak direksiyonu sağa kırması sonucunda yolun dışında duran murise çarparak ezmek suretiyle ölümüne neden olduğunu, eşi ile boşandığını ancak düzenli olarak çocuklarına nafaka ödediğini, gelirinin primlerle birlikte 1.500,00-2.000,00 TL arasında olduğunu belirterek çocukları küçükler Murat,

M. O. ve Batuhan için ayrı ayrı 10.000,00'er TL den toplam 30.000,00 TL maddi tazminat ile çocuklar için ayrı ayrı 20.000,00 TL den toplam 60.000,00 TL, annesi Fethiye ve babası Aytekin ile erkek kardeşleri Mehmet ve M. H. için ayrı ayrı 10.000,00'er TL den toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; maddi tazminat talebini toplam 99.200,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...... ve Göçmen dayanıklı Tüketim mal. Tic Ltd Şti vekili, manevi tazminatın fahiş olduğunu, kusuru kabul etmediklerini beliterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...... ve Göçmen dayanıklı Tüketim mal. Tic Ltd Şti vekili, manevi tazminatın fahiş olduğunu, kusuru kabul etmediklerini beliterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davacı küçükler Murat için 18.431,23 TL, M.O.için 32.788,43 TL ve Batuhan için 44.546,57 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itbaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı S.. K.. ve ...... Day Tük Mal Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile velayeten anneleri S.. K..'ye verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı çocuklar Murat, M.O., Batuhan ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00'er TL ve davacı kardeşler Mehmet ve M.H. için 7.500,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itbaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalı S.. K.. ve .... Day Tük Mal Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı S.. K.. ve .... Day. Tük. Mal Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. K.. ve .... Day Tük Mal Ltd Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilinin dosyaya ibraz ettiği Mert Pazarlama adındaki işyerinin yetkilisi tarafından yazılan 25.03.2009 tarihli yazıda murisin işe yeni girdiği, deneme aşamasında olduğu, ekli bodroya göre aylığının net 481,55 TL olduğu ancak bu pozisyonda çalışan birinin prim, yol, yemek

vs toplam 1.750,00-2.000,00 TL kazandığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan 17.09.2013 tarihli aktüer raporunda murisin gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğu kabul edilerek ve 1.750,00 TL olarak alternatifli rapor hazırlanmış, mahkeme murisin asgari ücretin üzerinde geliri olduğunu kabul ederek bu doğrultuda rapordaki ikinci alternatife göre karar vermiştir. Ancak dosya kapsamına göre muris S.. K..'ın 01.07.2008 tarihli kazada öldüğü, bodronun 31.07.2008 tarihli olduğu ve 31.12.2008 traihli SGK yazısına göre murisin 2008 yılının 7. ayında sadece 1 gün çalıştığı ve bu işyerinden çıktığının bildirilmesine göre murisin asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiği kabul edilemez. Kaldı ki murisin prim, yol gideri vs aldığına dair dosyada başkaca bir belgede bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, ispat edilemediği halde ve hatalı dğerlendirme ile murisin asgari ücretin üzerinde geliri olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. K.. ve ...Day Tük Mal Ltd Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; yukarıda (2) numaralı bentte belirtilen nedenlerle davalı S.. K.. ve .... Day Tük Mal Ltd Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S.. K.. ve .... Day Tük Mal Ltd. Şti'ye geri verilmesine 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2292, Karar No: 2008/4077, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2292 E.  ,  2008/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ... Teks. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti, ... Teks. Giy. San. ve Tic. Ltd. Şti, ... ..., Bafra Tekstil, ... Giy. San. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetler sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

20.04.2004 tarihinde yapılan ilk sıra cetveline yönelik şikayetler üzerine İcra Mahkemesince sıra cetveli iptal edilmiş, düzenlenen yeni sıra cetveli şikayetçiler tarafından şikâyet edilmiştir.

İcra Mahkemesince ilk sıra cetvelinin iptaline ilişkin hükmün usule yönelik olduğu ve bu şikayete konu sıra cetvelinin düzenlenmesi bakımından kesin hüküm teşkil etmediği gerekçesiyle şikayetlerin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçiler vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle önceki sıra cetvelinin iptaline dair İcra Mahkemesi kararının, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle verilmiş bulunmasına göre, davacılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5168, Karar No: 2019/1768, Tarih: 04.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5168 E.  ,  2019/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/356 E.- 2016/622 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/697-2017/773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin T/00191, 84243 sayılı "NIVEA", 2007/9949 sayılı "NIVEA", 936721 sayılı "NIVEA", 951550 sayılı "NIVEA", 2003/19163 sayılı "NIVEA", 128201 sayılı "NIVEA CREME", 161035 sayılı "NIVEA BODY", 185711 sayılı "NIVEA DEODORANT", 2002/33370 sayılı "NIVEA DEODORANT BALANCE" markalarının ve "NIVEA" esas unsurlu çok sayıda başka markanın sahibi olduğunu, 84243 sayılı "NIVEA" markasının davalı kurum tarafından “tanınmış marka” olarak kayıt altına alındığını, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “NİV” ibareli, 2013/ 35852 sayılı 44. sınıf hizmetleri kapsayan marka tescil başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya 44. sınıftaki "güzellik bakım hizmetleri" yönünden müvekkilince yapılan kısmi itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, başvuru markası ile müvekkiline ait markaların işitsel ve görsel açıdan benzer olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu ve tanınmışlığın bu ihtimali kuvvetlendirdiğini, davalı başvuru markasının müvekkiline ait seri marka olarak algılanma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek ...'nin 2015-M-6766 sayılı kararının iptalini, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, 01.11.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile başvuru markasının sadece 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

Davalı kurum vekili; markalar arasındaki farklılığın algılanabilir nitelikte olduğunu, benzer olmadıklarını, 556 sayılı KHK 8/4 maddesinin uygulanabilmesi için yeterli kanaat oluşturacak delilin sunulmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin “NİV” ibareli marka başvurusunun, davacı markalarıyla benzer olmadığını, ortalama tüketicinin bu ibareleri karıştırmayacağını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği iddialarının da dayanaksız olduğunu, müvekkilinin davacı ile farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.