muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1722, Karar No: 2007/4914, Tarih: 29.05.2007

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, Dairemizce daha önce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3522, Karar No: 2009/10422, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3522 E.  ,  2009/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun İstanbul Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğündeki istihkaklarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinin, para kasaya girmeden ve farklı meblağ üzerinden düzenlendiğini; öte yandan kendi hacizlerinin dikkate alınmadığını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince dava dışı borçlu şirketin girerek, istihkak alacağı edindiği ihalenin, müstakil muhasebesi bulunan il müdürlüğü tarafından yapıldığı, davacı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin, yanlış muhataba ulaştırıldığı ve kesinleşmiş sıra cetveline itiraz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davası açma süresi, sıra cetvelinin alacaklılara tebliğinden itibaren başlar (İİK.m.141, 142). Davacı bakımından sıra cetvelinin kesinleştiğinin kabulü doğru değildir. Öte yandan Denizli Huzurevindeki istihkaktan haberdar olan Genel Müdürlüğün İstanbul’daki il müdürlüğündeki istihkaktan haberdar olmadığına dair beyanı yasaya ve oluşa aykırı olup, davacının sıra cetveline dâhil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/958, Karar No: 2012/18648, Tarih: 31.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/958 E.  ,  2012/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçluların, takip dayanağı bonoları şirket yetkilisi olarak imzaladıklarını, şahsi sorumluluklarının bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı 04/02/2009 vadeli ve 5.000 TL bedelli bir adet bonoda biri kaşe diğeri açığa atılan iki imza bulunduğu, diğerlerinde ise iki imzanın de kaşe üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda, söz konusu bu bir adet bono yönünden itiraz eden borçlunun şahsen sorumlu olduğunun, diğer senetler yönünden ise imzalayanın şirket temsilcisi olması halinde senedin şirket temsilcisi olarak şirketi borçlandırma iradesi ile imzalandığının kabulü gerekir.

Somut olayda, takip dayanağı 04/02/2009 vadeli ve 5.000 TL bedelli bir adet bonoda biri kaşe diğeri açığa atılan iki imza bulunduğu, diğerlerinde ise iki imzanın de kaşe üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda, söz konusu bu bir adet bono yönünden itiraz eden borçlunun şahsen sorumlu olduğunun, diğer senetler yönünden ise imzalayanın şirket temsilcisi olması halinde senedin şirket temsilcisi olarak şirketi borçlandırma iradesi ile imzalandığının kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, öncelikle itiraz eden borçluların, ... Gıda San. Ve tic. A.Ş.'nin temsilcisi olup olmadığının araştırılarak yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde itirazın tüm senetler yönünden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının ksımen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14299, Karar No: 2012/4952, Tarih: 15.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/14299 E.  ,  2012/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iptal edilen 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanma işleminin ihyası ile, yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasını istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

16.07.1982-16.07.1993 tarihleri arası 3.900 günlük yurtdışı hizmetlerini 3201 sayılı Yasaya göre borçlanan davacıya, 1.186 günlük yurt içi ...’lı çalışmalarıyla birlikte 01.08.1993 tarihinden itibaren ...’dan yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Ancak, 1996 yılında,kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle, aylığı başlangıç itibarıyla iptal edilerek 01.08.1993-23.04.1995 tarihleri arası dönem yönünden 72,94 TL yersiz aylık borcu çıkarılmıştır. Davacı, 27.05.1996 tarihli dilekçesiyle, Kurumca çıkarılan yersiz aylık borcundan, anılan 3201 sayılı Yasa kapsamında ödemek durumunda kaldığı 44,35 TL’lik borçlanma bedelinin mahsup edilmesini istemiş ise de, davalı Kurum tarafından bu yönde bir mahsup işleminin yapılıp yapılmadığı konusu anlaşılamamaktadır.

İş bu dava ile davacı, 72,94 TL’lik yersiz aylık borcundan, 44,35 TL’lik borçlanma bedelinin 30.10.1996 tarihinde mahsup edilmiş olması nedeniyle, anılan borçlanma bedelinin yasal faiziyle birlikte ödenmesi sağlanarak, borçlanma işleminin ihyasıyla, aylığın yeniden bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, borçlanma bedeli olan 44,35 TL’nin, 30.10.1996-31.03.2010 tarihi arası yasal faiziyle birlikte toplam 252,76 TL olarak bildirilen tutarın, verilen mehil üzerine 10.06.2011 tarihinde ödenmiş olması nedeniyle, 01.07.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanunun amacı, yurt dışında geçen hizmet sürelerinin borçlanma yolu ile ...’deki sigortalılık açısından değerlendirilmesini sağlayarak yurt dışında gerçekleşen çalışmalara hukuki geçerlilik tanımak ve bu suretle Türk

vatandaşlarına sosyal güvenlik hakkı bahşetmektir.Nitekim inceleme konusu olayda da, çıkarılan borçlanma bedelini ödemesini takiben,yurt içi çalışmalarıyla birlikte davacıya yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Ancak, davacı tarafından verilen 27.05.1996 günlü dilekçeyle, borçlanma bedelinin, yersiz aylık borcundan mahsubu ile tasfiyesinin talep edilmiş olması karşısında; davalı Kurum tarafından bu yönde bir işlem yapılarak, borçlanma bedelinin tasfiye edilip edilmediğinin araştırılarak irdelenmesi gerekir. Şayet, anılan mahsup suretiyle borçlanma bedelinin tasfiye edildiği anlaşılırsa, 3201 sayılı Yasada borçlanmanın ihyası gibi bir müessese bulunmadığından, ancak, yeniden yapılacak borçlanma işlemi ile aylık bağlamak mümkün olabilecektir.

Şu halde, yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar uyarınca, borçlanmanın bedelinin tasfiye edilip edilmediği, davalı Kurumdan sorularak araştırılmalı; tasfiye edildiği sonucuna ulaşılırsa, yasal anlamda borçlanmanın ihyası mümkün bulunmadığından, yeniden yapılacak borçlanma ve ayrıca kesin dönüşün de sağlanmış olması halinde, aylık bağlanabileceği gözetilerek, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21580, Karar No: 2015/22202, Tarih: 11.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21580 E.  ,  2015/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve ... ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve ... ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, sabit ücret artı prim ile çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tabi oldukları prim sistemi, prime esas verileri sağlayan dava dışı ... adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak davacıya ve diğer tüm tıbbi tanıtım temsilcilerine prim ödemesi yapıldığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumlu oldukları ilaçlara ilişkin ... çıkış miktarlarının, depo çıkış-satış miktarından fazla olması mümkün olmayıp aksi hal, depodan hiç çıkmamış -yani aslında satılmamış- bir ilacın, "her nasılsa" satılmış; aslında yapılmayan bir satışın da yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, bazı tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas ... çıkışlarının, depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında "2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas ... çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbarlar alınması üzerine detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, dönemler itibariyle ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu, konuyla ilgili detaylı bir araştırma yapmış ve davacı da dahil prime esas ... çıkış miktarı depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüz yüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı kapsayan 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, davacının iş sözleşmesi 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu raporu çerçevesinde, soruşturma kapsamında yazılı ifadesine başvurulan talep yazısında detayları verilen ilaçlara ilişkin depo çıkış miktarları ile ... verileri arasındaki farklar ve buna bağlı olarak da ... verileri üzerinden aslında olmayan ilaçlar ve gerçekleşmeyen satış ile şirketin zarara uğramasına sebep olduğunun ve/veya haksız prim kazancı elde ettiğinin tespit edilmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-e bendi uyarınca bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen ... verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada ... verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, ... verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı ... İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içeriğinden, mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının ... verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 852,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9825, Karar No: 2019/6092, Tarih: 13.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9825 E.  ,  2019/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... Kaplan için:

CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2-Sanık ... hakkında TCK’nın 89/1, 62, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ... ’ın beraatine, sanık ...‘ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiin, cezaların şahsiliği ilkesi gereğince işlemi yapan sanık ...’nın cezalandırılması gerektiğine, sanığın kusurunun olmadığına, verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesinin yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;