muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9697, Karar No: 2014/14934, Tarih: 10.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9697 E.  ,  2014/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, dava konusu yerin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kaldığının; dosya içeriğindeki yazışmalardan suç tarihi itibariyle orman içine kurulan verici direği ve elektrik kabini için Orman İdaresinden izin alınmamış olduğunun anlaşılmasına; orman tahdidi bulunan yerlerde tahdidin herkes tarafından bilinmesi gerekip işgal ve faydalanma suçlarında suç tarihinin tutanak tarihi olarak kabulü gerekmesine göre sanığın savunması doğrultusunda belediyeden dava konusu yerle ilgili Orman İdaresiyle yapılmış bir kira sözleşmesi olup olmadığı; Orman idaresi ile Belediye arasında yapılmış bir sözleşme var ise dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı; sanık ile belediye arasında suça konu yerle ilgili yapılmış bir kira sözleşmesi bulunup bulunmadığı hususunun da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de ;

2) Orman idaresinin müdahale talebinin kabulüne karar verilen celseye katılan idare vekilinin de iştirak etmiş bulunmasına göre müsaderesine karar verilen tesislerin tespit edilecek değerleri üzerinden nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Beraatine karar verilen sanığın yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17488, Karar No: 2020/1162, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2016/17488 E.  ,  2020/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10727, Karar No: 2020/14463, Tarih: 22.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10727 E.  ,  2020/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, iddia ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında, ..., ..., ... ve ... bir tarafta, ..., ..., ..., ... ve ... bir tarafta olacak şekilde gerçekleşen olayda, sanıkların kendi grupları içinde fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde hareket ettikleri nazara alınarak, her bir mağdur sayısınca, her bir sanık yönünden hüküm kurulması gerekirken, sanık ... hakkında, ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan hüküm kurulmamış ise de iddianamenin anlatım kısmından hareketle, adı geçen sanığa, uygulanma ihtimali bulunan Kanun maddeleri gereği CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak, zamanaşımı süresince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Her ne kadar ..., ... ve ...’ın kamu davasına katılan sıfatıyla kabullerine karar verilmiş ve müdafiilerince de “katılan sanık” sıfatıyla temyiz dilekçesi sunulmuş ise de, dosya kapsamında adı geçenlere karşı işlenmiş herhangi bir eylem bulunmadığı, bu itibarla herhangi bir suç yönünden “mağdur” sıfatına haiz olmadıkları gibi kamu davasına katılan sıfatıyla iştirak edemeyecekleri, bu itibarla temyiz taleplerinin “sanık” sıfatıyla kendileri hakkında kurulan “mahkûmiyet” hükümlerine yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... haklarında, ...’ye karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanıkların üzerlerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten Yaralama” suçunun, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereği uzlaşma kapsamında kaldığı, taraflara gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamalarında herhangi bir uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla; sanıklar ile katılan sanık arasında, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” gereği asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2) Katılan sanık ... hakkında ... ve ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Katılan sanık ...’ın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten Yaralama” suçunun, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereği uzlaşma kapsamında kaldığı, taraflara gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamalarında herhangi bir uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla; katılan sanık ... ile ... ve ... arasında, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” gereği asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ve katılan sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, katılan sanık ... hakkında ...’e karşı bu eylem nedeniyle kurulan hükme karşı aleyhe temyiz bulunmadığından, ...’e karşı CMUK'un 326/son maddesi gereğince katılan sanık ...’ın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

3) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tüm sanıklar yönünden;

a) Sanıkların eylemleri neticesinde katılan sanık ...’da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğünce tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 26/09/2014 tarihli raporda, “Sağ frontal bölgede, sağ kaş üzerinde cilt renginden açık renkte 3x1 cm.'lik cilt seviyesine yakın ve bu yaranın üzerinde 3 cm. çapında düzensiz kenarlı cilt renginden açık cilt seviyesine yakın skar, L2-L5 arası seviyelerde posterior elemanlarda multiple fraktürler izlendiği, sağ acetabulumda deplase fraktürler mevcut olduğu, yüz bölgesindeki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu”nun belirtilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu igili Şube Müdürlüğünden, katılan sanıkta meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin de belirtildiği adli muayene raporunun temini ile sanıkların eylemi neticesinde katılanın vücudunda hem kemik kırığı hem de yüzde sabit iz meydana geldiği gözetilerek, birden fazla nitelikli hal ihlali ile (TCK’nin 87/1-c, 87/3) yargılama konusu suçu işleyen sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek, TCK’nin 86/1. maddesine göre temel cezanın tespiti sırasında, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan sopalarla katılan sanığı darp ederek, yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladıkları olayda, sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezaların, aynı Kanun’un 86/1-e maddesi uyarınca (½) oranında artırıldığı da nazara alınarak, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca (1) kat artırılması suretiyle belirlenen ceza miktarlarının “5 yıl”ın altında kalması durumunda, sanıklara, usulüne uygun ek savunma hakkı da tanınarak, aynı Kanun’un 87/1-son maddesi gereği “5 yıl” hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayinleri,

c) Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” gereği asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle hakkında eksik ceza tayinleri,

d) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 87/1-c maddesinin uygulandığı paragrafta, ceza miktarının (1) kat artırıldığı sırada artırım oranının hatalı şekilde (2) kat olarak yazılması,

e) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis çezasının, aynı Kanun’un 87/1-c maddesi uyarınca (1) kat artırılması durumunda beirlenmesi gereken ceza miktarı “2 yıl 12 ay” hapis cezası iken, hesap hatası neticesinde “3 yıl” hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayinleri,

Sanık ... yönünden ayrıca;

f) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında, TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

g) Sanığın adli sicil kaydında mevcut ve tekerrüre esas nitelikteki Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 2010/1153 Esas ve 2151 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesi kapsamında yer alan “Tehdit” suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK’nin 51/1-a maddesi gereği ertelemeye engel olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Sanık ... yönünden ayrıca;

g) Sanığın adli sicil kaydında mevcut ve tekerrüre esas nitelikteki Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 2010/1153 Esas ve 2151 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesi kapsamında yer alan “Tehdit” suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK’nin 51/1-a maddesi gereği ertelemeye engel olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Sanık ... yönünden ayrıca;

h) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafii, sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık Kadri ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanıkların eylemleri neticesinde ...’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 25/04/2014 tarihli raporda, “nazal kemikte çökme kırığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derecedir.”; aynı Kurum tarafından düzenlenen 26/09/2014 tarihli raporda ise, “Sağ frontal bölgede 5x0,2 cm.'lik cilten çökük ciltten açık renkte skar, yüzde sabit iz niteliğindedir.” şeklinde açıklamalara yer verilmesi karşısında, sanıkların eylemi neticesinde mağdurun vücudunda hem kemik kırığı hem de yüzde sabit iz meydana geldiği gözetilerek, birden fazla nitelikli hal ihlali ile (TCK’nin 87/1-c, 87/3) yargılama konusu suçu işleyen sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek, TCK’nin 86/1. maddesine göre temel cezanın tespiti sırasında, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan sopalarla katılan sanığı darp ederek, yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladıkları olayda, sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezaların, aynı Kanun’un 86/1-e maddesi uyarınca (½) oranında artırıldığı da nazara alınarak, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca (1) kat artırılması suretiyle belirlenen ceza miktarlarının “5 yıl”ın altında kalması durumunda, sanıklara, usulüne uygun ek savunma hakkı da tanınarak, aynı Kanun’un 87/1-son maddesi gereği “5 yıl” hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayinleri,

c) Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” gereği asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle hakkında eksik ceza tayinleri,

d) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 87/1-c maddesinin uygulandığı paragrafta, ceza miktarının (1) kat artırıldığı sırada artırım oranının hatalı şekilde (2) kat olarak yazılması,

e) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis çezasının, aynı Kanun’un 87/1-c maddesi uyarınca (1) kat artırılması durumunda beirlenmesi gereken ceza miktarı “2 yıl 12 ay” hapis cezası iken, hesap hatası neticesinde “3 yıl” hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayinleri,

Sanık ... yönünden ayrıca;

f) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince katılan sanık ...’ın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10384, Karar No: 2010/19121, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10384 E.  ,  2010/19121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13369, Karar No: 2015/8947, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13369 E.  ,  2015/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.