muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/166, Karar No: 2018/308, Tarih: 26.06.2018

Gaziantep Üniversitesi Nizip Eğitim Fakültesi 3. sınıf öğrencisi olan sanık ...’ın, ev arkadaşlarından ... ile beraber, olay tarihinden iki gün önce akşam saatlerinde Okan Parkı’nda bulundukları sırada, içlerinde maktul ... ile inceleme dışı sanık ...’ın da bulunduğu ve alkollü bir şekilde yüksek sesle şarkı söyleyip etrafa rahatsızlık veren grup ile aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, sanık ...’in, maktul ... ile yanında bulunan ... ve inceleme dışı sanık ...’ı bıçakla ve yumruk atarak yaraladığı, ...’ın da maktul ...’a tekme ve yumruk attığı, olaya müdahale eden polislerin, kavga eden kişileri polis merkezine götürüp ifadelerini aldıktan sonra haklarında yasal işlem yaptıkları, sanık ... ve arkadaşı ...’ın lehine olacak şekilde 6284 sayılı Kanun uyarınca haklarında koruma tedbiri uygulandığı, bu olaydan iki gün sonra 25.05.2015 tarihinde, maktul ..., inceleme dışı katılan sanıklar ..., ... ve ...’in, akşam saat 21.30 sıralarında Okan Parkı’nda buluşarak iki gün önceki kavga nedeniyle sanık ... ve arkadaşlarının evlerine gitmeye karar verdikleri, maktul ... ile inceleme dışı katılan sanık ...’in, sanık ve arkadaşlarının oturdukları binanın üçüncü katına çıkarak kapı zilini çaldıkları, inceleme dışı katılan sanıklar ... ile ...’in ise aşağıda apartmanın önünde bekledikleri, sanık ...’in kapıyı açmasıyla birlikte elinde bıçak bulunan maktul ... ile ...’in, eve girerek sanık ... ve koridorda bulunan S...h'i odalardan birine doğru itekledikleri, maktul ... ile ...’in, evin içerisindeki sesleri duyup odasından çıkan ... ile o esnada tuvaletten çıkan ...'i de odaya getirdikleri ve hepsini yan yana dizüstü yere oturttukları, maktul ... ve ...’in ise ayakta bekledikleri, maktul ...’un elinde bıçak bulunduğu hâlde sanık ... ve arkadaşlarına bağırarak küfrettiği, kısa bir süre sonra ...’in, evin aşağısında beklemekte olan kardeşi ... ile arkadaşı ...’ye seslenerek yukarıya çağırdığı, eve gelen ... ve ...’nin de aynı odaya girerek maktul ... ile ...’in yanında yer aldıkları, oda içerisinde maktul ... ve arkadaşlarından oluşan dört kişilik grubun ayakta, sanık ... ve arkadaşlarından oluşan dört kişilik grubun da yerde dizüstü oturur vaziyette oldukları, maktul ...’un, iki gün önce yaşanan kavga konusunu konuşmaya başladığı, sanık ve arkadaşlarına iki gün önceki olay nedeniyle kimin kendilerini döveceğini söylediğini sorduğu, ...’ın, ortamı yumuşatmak amacıyla çay yapıp birlikte içerek meseleyi o şekilde konuşma teklifinde bulunması üzerine, inceleme dışı katılan sanık ...’in, ...’in boğazına tekme atarak kısa bir süre nefessiz kalmasına neden olduğu, maktul ve arkadaşlarının, sanık ...’i ayağa kaldırarak birlikte tokat atmaya başladıkları, bu sırada sanık ...’in, daha önce beline sakladığı bıçağı eline alarak sağa sola salladığı, bıçağın maktul ...’un karın bölgesine isabet ettiği, maktul ...’un yere düşmesi üzerine sanık ...’in, sırasıyla ... ve ...’ı da bıçakla yaralayıp son olarak kaçmaya çalışan ..

...’in, ...’in boğazına tekme atarak kısa bir süre nefessiz kalmasına neden olduğu, maktul ve arkadaşlarının, sanık ...’i ayağa kaldırarak birlikte tokat atmaya başladıkları, bu sırada sanık ...’in, daha önce beline sakladığı bıçağı eline alarak sağa sola salladığı, bıçağın maktul ...’un karın bölgesine isabet ettiği, maktul ...’un yere düşmesi üzerine sanık ...’in, sırasıyla ... ve ...’ı da bıçakla yaralayıp son olarak kaçmaya çalışan ...’ı belinden yaraladığı, inceleme dışı katılan sanıklar ..., ... ve ...’nin evden kaçarak kendi imkânlarıyla hastaneye gittikleri, maktul ...’un ise aldığı bıçak darbesiyle yerde yığılı kaldığı, ... ile S...h’in balkona çıkıp bağırarak yardım istediği, sanık ...’in ise elinde bulunan bıçağı tuvalet deliğine attıktan sonra, maktul ...’un yerde kanlar içinde yattığını görmesi üzerine odasından getirdiği gazlı bezi arkadaşı ...’a vererek maktul ...’un yarasına bastırmasını istediği, maktul ...’un göbek deliğinin 2 cm solundan aldığı bıçak darbesi nedeniyle büyük damar ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda; suç tarihinden iki gün önce Okan Parkı’na giden sanık ... ve arkadaşı ...’in, alkollü bir şekilde parkta çevreye rahatsızlık veren maktul ve arkadaşlarıyla karşılaşmamak için bir an önce parktan uzaklaşmaya çalıştıkları sırada, ...’in yere düşmesi nedeniyle parktan kaçamamaları üzerine, yanlarına gelen maktul ve arkadaşlarının kendilerine sataşması sonucu kavga etmeleri ve götürüldükleri polis merkezinde maktul ve arkadaşlarının kendilerine zarar vermelerinden endişe ettiklerini dile getirip koruma tedbiri talebinde bulunmaları, yaşanan kavganın, sanığın maktule husumet beslemesini ve onu öldürmek istemesini gerektirecek boyutta olmaması, zira kavgada yaralanarak asıl zarar gören ve kinlenen tarafın maktul ve arkadaşları olması, sanığın, maktulü bıçaklama anına kadar, ilk başta evde sayıca üstün oldukları da göz önüne alındığında, maktul ve arkadaşlarına yönelik herhangi bir saldırıda bulunmaması, sanığın ayağa kalktıktan sonra ani gelişen arbede sırasında, hareketli ortamda, elindeki bıçağı sallayarak tek bir öldürücü darbeyle maktulü yaralaması, diğer 2 yaranın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olması, sanığın maktulün hayati önem taşıyan karın bölgesini hedef alarak hareket ettiğinin saptanamaması, engel bir neden olmadığı hâlde bıçakla saldırma eyl...e kendiliğinden son vermesi, sanığın, arkadaşları kaçan ve yerde savunmasız şekilde yatan maktulü daha fazla yaralama ve bıçağı daha çok saplama imkânı varken, elindeki bıçağı tuvalet deliğine attıktan sonra odasından getirdiği gazlı bezi arkadaşı ...’a verip maktule tampon yapmasını söyleyerek maktulün ölümüne engel olmaya çalışması karşısında; sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği, yaralama eylemiyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından eyl..

...’a verip maktule tampon yapmasını söyleyerek maktulün ölümüne engel olmaya çalışması karşısında; sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği, yaralama eylemiyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından eyl...in kasten yaralama sonucu öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığın eyl...in kasten öldürme suçunu oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanan itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre belirlenecek maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi ve sanık hakkında Anayasa Mahkemesince TCK’nun 53. maddenin 1. fıkrasının iptal edilen hükümlerine göre uygulama yapılması suretiyle düzeltilerek onanmasına; yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması karşısında, hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık ...’ın tahliyesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.12.2017 gün ve 2013-5207 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 gün ve 145-16 sayılı hükmünün, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 karar sayılı kararı ile, TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların, 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasının sonuna; "Katılanlar ... ve ...'in kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre belirlenen 3.600 Lira maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ve hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin bendin çıkarılarak yerine "Kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması karşısında, sonuç ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık ...’ın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/152, Karar No: 2020/8022, Tarih: 23.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/152 E.  ,  2020/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 27/11/2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği yapılan tebligatın usulsüz olması yanında tebliğ edilen kararda, sanığa bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 11.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3201, Karar No: 2017/6747, Tarih: 12.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3201 E.  ,  2017/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298'inci maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu belirtilmiştir. Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden de sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir. (10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23 E.-268 K., 2012/6-97 E. 203 K., 2012/10-149 E. 291 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; kısa kararda % 75 kusur oranına göre dava edilen miktar üzerinden kurum zararının davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, gerekçede % 25 kusur oranına göre kabul edilmesi gerekirken sehven % 75 kusur oranına göre kabul kararı verildiği belirtilmiştir. Açıklanan kısa karar ile gerekçenin uyumlu olması gerektiğinden karar usul ve kanun hükümlerine aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10365, Karar No: 2014/13267, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10365 E.  ,  2014/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 10. İş Mahkemesi

Tarihi :19.06.2013

No :2012/302-2013/316

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali, birleşen dava ise yersiz aylık ve yersiz sağlık giderlerinin tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verilmiş, birleşen dava yönünden ise tazminat istemi reddedilip, itirazın iptali yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.02.2001 günü kesinleşen davacıya,..... ve .....tahsis numaraları ile hak sahibi sıfatıyla bağlanan ölüm aylıklarının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2012 yılında gerçekleştirilen işlemle 19.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 19.10.2008-18.03.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar ve sağlık giderleri yönünden borç tahakkuk ettirildiği, boşanılan eş H.. Y..'ın 15.03.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Boşanılan eş H.. Y..'ın 15.03.2009 tarihinde ölmüş olması nedeniyle, fiili birlikteliğin bulunmadığı 15.03.2009 tarihi sonrası dönem yönünden aylıklara hak kazanıldığı ve 15.03.2009 tarihi sonrasında yapılan sağlık giderlerinin de yersiz olmadığı gözetilmeksizin, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu asıl dava ve birleşen dava yönünden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Kabule göre de, asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısına yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının ve yersiz sağlık giderlerinin yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan birleşen davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 19.10.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan aylık ve sağlık giderlerinin, takip ve dava tarihi itibarıyla varlıkları ve tutarlarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte oldukları belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden birleşen davanın davalısının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeni ile, birleşen davanın davacısı alacaklı Kurum yararına hükmolunan alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde A.. T..'a iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19705, Karar No: 2011/19331, Tarih: 22.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19705 E.  ,  2011/19331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çanakkale 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/9077, Karar No: 2013/8161, Tarih: 11.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9077 E.  ,  2013/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan görevi yaptırmamak için direnme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Gerekçeli kararın dördüncü sayfasında ''5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmiş olması gerekir. Sanıkların hiçbirisi katılan ...'a verdikleri zararları gidermemişlerdir. Bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal şartları oluşmamıştır. Ayrıca sanıkların yargılama sürecinde gözlemlenen kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alındığında, haklarında verilen hükümlerin geri bırakılması halinde yeniden suç işlemeyeceği yolunda Mahkememizde kanaat de oluşmamıştır. Bu nedenle sanıklar hakkında CMK.nun 231. maddesi hükümleri uygulanmamış ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiştir'' şeklinde yer alan gerekçenin özellikle subjektif koşullarla ilgili bölümünün yasal ve yeterli olduğu anlaşılmakla tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, suçun içlerinden biri silahtan sayılan taş kullanan sanıklar tarafından birlikte işlenmesine rağmen TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kurulan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;