muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1824, Karar No: 2015/1926, Tarih: 26.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1824 E.  ,  2015/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6831 SK'nun 93/2. maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; vekalet ücretine hükmedilen A- 8 nolu hüküm fıkrasından “ve 1.800.- TL nisbi ” ibaresi çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 6831 SK'nun 91/1 maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2) Sanık hakkında 6831 SK'nun 91/1 maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6831 Sayılı Kanun'nun 93/2. maddesi gereğince verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde, benzer gerekçeyle ve sabıkası olmayan sanığın sabıkalı olduğu belirtilerek aynı kanunun 91/1. maddesi gereğince verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Ormanlar; gerek toprağı, gerekse üzerinde yer alan flora (bitki örtüsü) ve faunasıyla (canlılar topluluğu) oluşturduğu ekosistemler (belirli bir alanda bulunan canlı ve cansızların süreklilik arz eden karşılıklı ilişkilerinin oluşturduğu hassas denge ) bütünü olup, insan ve tüm canlı varlıkların yaşam boyu ihtiyaç duydukları, başta doğal güzellikleri olmak üzere, çevre kirliliğini önleyici etkileri, hava, su, toprak rejimini, sellerin ve taşkınları dengeleyici özeliklerinin yanında yerleşim birimlerini, kara, demir yollarını, göl ve barajları erozyona, heyelana ve kum fırtınalarına karşı koruyucu özellikleriyle elverişli yaşam ortamı sağlayan ülkenin akciğerleri konumundaki vazgeçilmez kaynaklarımızdır.

Ormanların yurdumuz için taşıdığı bu büyük önem ve ülkemizde orman örtüsünün her geçen gün sürekli yok edildiği gerçeğini göz önünde tutan Anayasa Koyucu, ormanların korunması ve geliştirilmesini güvence altına alınabilmesi için ayrıntılı düzenlemelere yer vermiştir. Gerek 1961 Anayasası gereksede 2709 sayılı 1982 Anayasası'nın 44/son, 169 ve 170. maddelerinin amir hükmü uyarınca devlet ormanlarının mülkiyeti hazineye aittir ve ormanlar kamunun malıdır, mülkiyeti devredilemez. Devlet ormanları kanuna göre devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz. Yine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında " Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır" hükmü uyarınca hem ağaç hemde ağaççıklar topluluğunun kapladığı yerler üzerindeki örtü tahrip edilmiş olsada salt orman toprağından dolayı buralar yine de orman sayılır. 5728 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/3 fıkrası hükmüne göre de; suçun konusunu oluşturan, işlenmesinde kullanılan ve işlenmesiyle elde edilen eşya veya mahsülün 5237 sayılı TCK'nun müsadereye ilişkin hükümlerine göre zoralımına karar verilir. TCK'nun 54/4 maddesindeki " üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." hükmünde belirtilen eşya orman suçlarının konusunu teşkil eden ve hazinenin mülkiyetinde bulunan orman emvali olup mutlaka müsaderesine hükmolunacaktır.

Yukarıda değinildiği üzere Anayasa'nın ve Orman Kanunu'nun açık ve amir hükümlerine göre ormanlar gerek yerleriyle olsun gereksede üzerindeki ağaç ve ağaççıklar topluluğuyla birlikte mülkiyeti devlet hazinesine ait olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunmaktadır. Halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu 113/1. maddesinde "Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır'' hükmü Ceza Mahkemelerinde bir güvenlik tedbiri olan müsaderenin Orman Kanununda sayılan suçlar yönünden daha geniş kapsamlı olarak yani emvaller, suç aletleri, nakil vasıtaları, tesislerin müsaderesi şeklinde düzenlendiğini göstermektedir. 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsaderenin diğer suçlardaki müsadereden ayıran en bariz özelliği yerin ve bu yer üzerindeki emvalin mülkiyetinin devlete ait olması nedeniyle işlenen suçun sonucunda ormandaki değer kaybınında karşılanması, diğer bir anlatımla hem müsadereye hem de tazminata hükmolunması ve bunların toplamı üzerinden de nisbi ücreti vekaletin takdir ve tayinidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08.06.1949 tarih ve 10/9 sayılı kararında "ceza davası zımnında ittihaz olunan ( sebebi ile verilen ) hükümde, aynı zamanda, tazminat ve müsadere gibi herhangi bir suretle takvimi kabil mali bir netice düşünülmesi gereken hallerde, maktu avukatlık ücreti ile birlikte ayrıca tazminatın miktarı veya müsadere olunan malların değeri üzerinden nispi avukatlık ücreti tayin edilir" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.1977 tarih ve 330/387 sayılı kararında "müsaderesine karar verilen emvalin, 10.06.1968 gün ve 1/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararına göre, tesbit ettirilmesi ve değeri üzerinden, nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırıdır" (oybirliğiyle) şeklinde karar vermiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.06.1973 tarih ve 3/231 esas ve 506 sayılı kararında ise, "Orman suçlarında maktu vekalet ücretiyle tazminat ve/veya müsaderesine karar verilen emval, araç gereç ve tesislerin değeri üzerinden hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmolunur" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.09.1991 gün ve 1991/3-215 esas, 91/237 sayılı kararında "zoralımına hükmedilen çay bitkilerinin değeri 75.000 TL olarak tesbit edilmiş bu miktar 452.886 TL tazminat ile 41.580 TL ağaçlandırılma giderine eklendikten sonra bulunan 569.466 TL üzerinden 52.357 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi" yasaya uygun bulunduğundan yerel mahkeme kararı oybirliğiyle onanarak kesinleşmiştir. Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 tarihli ve 2003/3-38 esas, 2003/53 sayılı kararında ise " bozmadan sonra yapılan yargılamada orman idaresi davaya katılma talebinde bulunmuş, fakat, zoralımına karar verilen baltanın değeri ile idare adına irat kaydına karar verilen nakil vasıtası bedeli üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi" yasaya aykırı olmakla birlikte, hüküm yanlızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nazara alınarak, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6831 sayılı Orman Kanununa Muhalefet suçlarında 70 yıla yakın bakan Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunla Orman Kanununda çok büyük değişiklikler yapılmadan önce ve sonrasında yerleşmiş tüm içtihatlarında müsaderesine karar verilen hallerde müsadereye konu; suç aletleri, nakil vasıtaları, kaçak emval ve tesislerin değerleri üzerinden avukat vasıtasıyla davaya katılan orman idaresi lehine nisbi vekalet ücretine hükmolunacağına dair sayısız içtihatları bulunmaktadır. Müsaderenin yanında orman idaresinin davaya katılıp kendisi avukatla temsil

ettirmesi halinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği Ceza Mahkemesince hem maktu ücreti vekalete hem de Avukatlık Kanununun 164/3 maddesi gereğince "... değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla... müddeabihin değerinin yüzde onuyla yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir " hükmü uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmolunması, sanıktan alınarak katılana verilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Burada dikkat edilecek husus, 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsadere edilecek suç eşyalarının TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan silah, uyuşturucu ve benzeri şeylerden ayıran en önemli farkın silah ve uyuşturucu maddeleri münhasıran suç oluşturup, devletin tüzel kişiliğine ait bulunmamasıdır. Orman Kanunu ise sui generis ( kendine özgü nevi şahsına münhasır) bir kanun olup müsadere edilecek eşyanın bir kısmının devlete ait olması, suçun işlenmesi nedeniyle devletin zarar görüp müsaderenin bir nevi şahsi alacağa dönüşmesi, zararın müsadere ile karşılanmaya çalışılması, idarenin emvali geri istemesi nedeniyle olayın hukuki niteliğinin bulunması ve bu itibarla müsadere edilen eşya üzerinden de vekalet ücretine hükmolunması gerekmektedir. Dolayısıyla devlet adına Orman Genel Müdürlüğü vekili aracılığıyla takip edilen ceza davalarında müsadere kararı verildiğinde Orman Kanununun 113. maddesi her halukarda tesbit edilen değeri üzerinden Ceza Mahkemesince orman ideresi lehine hem maktu hem de nisbi ücreti vekaleti tayini gerektiği, Yargıtay İctihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararları, Ceza Genel Kurul Kararları, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin yerleşmiş ictihatları ile kabul edildiği cihetle vekalet ücretinin tayininde müsadere edilen eşya değeri üzerinden nisbi vekalet ücreti alınmayacağına ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak etmem mümkün bulunmamaktadır. Dolayısıyla mahkemenin nisbi vekalet ücretinin tayini usül ve yasaya uygun bulunmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2017/32032, Karar No: 2021/1741, Tarih: 22.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32032 E.  ,  2021/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette şoför olarak çalıştığı, aynı şirkette satın alma müdürü olarak çalışan ...'nun sanığa 94.000 TL para vererek şirkete ait ... plakalı aracı teslim ettiği ve parayı Tekirdağ Çerkezköy ilçesindeki fabrikalarına işçi ücreti olarak teslim etmesini istediği, bir süre sonra aracın Tekstilkentte terk edilmiş şekilde bulunduğu, sanığın aracı terk ederek bıraktığı, paranın da teslim edilmediği fark edilerek şikayette bulunulduğu ve sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, çalıştığı şirket tarafından verilen aracı terk edilmiş halde bırakarak Tekirdağ Çerkezköy ilçesindeki fabrikaya teslim edilmek üzere verilen 94.000 TL'yi zilyedliğin devri amacı dışında kullanmak suretiyle TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sanık savunması, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen ve 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6089, Karar No: 2012/9281, Tarih: 11.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6089 E.  ,  2012/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/173354

MAHKEMESİ : Ermenek Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2010, 2009/18 (E) ve 2010/36 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. T..'ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, teşdiden ceza verilmesine, haksız tahrikin indirim oranına, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-Sanığın, mağdura yakın mesafeden av tüfeğiyle iki el ateş ederek, sol dirsek dış kısmında 20x25 cm tendonlarda kopma ve kas dokusunda yaralanmaya, açık fraktüre, sol gögüs ön ve arka yüzde çok sayıda saçma isabetiyle oluşan hayat fonksiyonlarını ağır (4-6) derecede etkileyecek kemik kırıklarına ve sol radial sinirde oluşturduğu parsiyel nörolojik lezyon nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olan basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralayarak öldürmeye kalkışması eyleminde; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanmasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b-Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı, sanığın olay anında mağdurun kendisine alaycı şekilde gülümsediğine dair sonradan geliştirdiği savunmasının daha az ceza almaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 11/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15638, Karar No: 2015/3642, Tarih: 16.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15638 E.  ,  2015/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 26.01.2013 tarihli olağan kat malikleri kurulu toplantısının iptali ve yeniden genel kurul yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-26.01.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına vekaleten katılanların ve tapu kayıt maliki yerine oy kullananların varsa adlarına katıldıkları kat malikleri tarafından verilmiş vekaletname örneklerinin, çağrı evrakının, hazırun cetvelinin ve gündem maddesini içeren belgenin yönetimden,

2-26.01.2013 tarihi itibari ile davacılar ..., ... ve ...'nin davaya konu taşınmazda bağımsız bölüm maliki olup olmadıklarının tesbiti ile bağımsız bölüm maliki ise tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7139, Karar No: 2010/1619, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7139 E.  ,  2010/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gıyabi hükmün, davalı (borçlu) ...’e yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, incelenmesi gerekli görüldüğünden;

1.Davacı (alacaklı) tarafın dava dilekçesinde belirttiği ... İcra Müdürlüğü’nün 2008/5616 Esas sayılı dosyasında borçlu ...’e yapılan tüm tebligat parçalarının (her iki yüzünün) okunaklı onaylı örneklerinin, bu dosya içerisinde ... İcra Müdürlüğü’nün 2008/1042 Talimat sayılı dosyasında “...,Avsallar,Alanya“ adresinde yapılan haciz tutanaklarının onaylı örneklerinin,

.... İcra Hukuk Mahkemesi’nin ... ve 2008/546-591 Esas sayılı dava dosyaları içerisinde borçlu ...’e yapılan tüm tebligat parçalarının (her iki yüzünün) okunaklı, onaylı örneklerinin,

... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ... Soruşturma numaralı hazırlık soruşturması sonucunu gösteren onaylı karar örneğinin, dava açılmış ve sonuçlanmışsa buna ilişkin onaylı karar örneğinin,

...numaralı işveren kayıtlarının hangi adreste kimin adına kayıtlı olduğunu,takip borçlusu ...’in bu iş yerlerinde hangi tarihlerde çalıştığını belirlemeye yönelik yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36104, Karar No: 2015/5827, Tarih: 11.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36104 E.  ,  2015/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 05.02.2010 tarihinde davalı şirket bünyesinde Bölge Müdürü olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini bölge müdürleri kontrol ve denetiminde görev ifa eden Tıbbi Tanıtım Temilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirildiğini, davacının müvekkili şirkette bölge müdürü olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, Türkiye çapında yürütülmüş olan "Sanal Satış Soruşturması" çerçevesinde davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı kanunun 25/II-e maddesi gereğince iş akdinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini bildirerek yerinde bulunmayan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı şirkette Bölge Müdürü olarak çalıştığı, iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-e bendi gereğince feshedildiği, ispat yükümlülüğünün davalı işverende olduğu, davalı şirket ile ... Arasında 1.1.2009 tarihinde bilgi hizmetleri siparişi isimli sözleşmenin imzalandığı, sözleşmeye konu hizmetin ecza depolarından özel eczanelere yapılan ilaç satışlarının ... bölge yapısına göre dağılımı olduğu, ... şirketinin davalı şirkete ücret karşılığında aylık bazda enformasyon hizmeti verdiği, davalı şirketin yönetim kurulu kararında bazı ilaçlara ait ... satış verileri ile depo mutabakatlarındaki satış miktarının farklı olduğunun tespit edildiği, bunun sanal satış olarak nitelendirildiği, davalı şirket tarafından sanal satış oluşturduğu iddia edilen 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin olduğu belirtilmesine rağmen tespit edilenin üzerinde 267 tıbbi tanıtım temsilcisinin iş sözleşmesinin fesh edildiği, soruşturma sonucunda ... C. Baş Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, davalı şirket tarafından davacının sanal satış yöntemine başvurduğuna ilişkin bir iddianın yer almadığı, Cumhuriyet Baş Savcılığının 2014/9213 soruşturma sayılı dosyasında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve nitelikle dolandırıcılık suçlarından soruşturmanın devam ettiği, davalı şirketin yaptığı suç duyurusunda davacı isminin yer almadığı, davacı işçinin isnat edilen sanal satış fiili gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı gibi geçerle feshe neden olabilecek nitelikte şüphede tespit edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".