muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14642, Karar No: 2022/7642, Tarih: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14642 E.  ,  2022/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile objektif değer artışı yeniden belirlenmek suretiyle tespit edilen bedel üzerinden davacının payı oranında kabul kararı verilmesine ve ecrimisil talebinin reddi ile harç yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut tapu kaydına göre, davacı payının 37/40 olduğu ve el atma ve ecrimisil bedelin bu pay üzerinden hesaplandığı halde, tapu kaydının tamamının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin 2020/1824 E. - 2021/1489 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının (A) harfi ile gösterilen bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan (tamamının) kelimesinin çıkarılmasına, yerine (davacı adına olan) ibaresinden sonra gelmek üzere (37/40 payın) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11658, Karar No: 2014/18164, Tarih: 24.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11658 E.  ,  2014/18164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY(KAPATILAN) 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/304-2014/66

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2014 tarih ve 2013/304-2014/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı G.. H.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki hissesini 09/06/1999 tarihinde noter sözleşmesi ile davalı G.. H..'e devrettiğini, ancak hisse devrinin pay defterine işlenmemiş olması nedeniyle müvekkilinin halen ortak olarak gözüktüğünü ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki 250,00 TL sermaye payının tamamını 09/06/1999 tarihinde aktif ve pasifi ile birlikte gayrikabili rücu olarak davalı G.. H..'e devrettiğinin tespitini, devrin pay defterlerine kaydı ile ticaret sicilinde tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın davalı şirketteki hissesini davalı Bakırköy...Noterliği'nin 09/06/1999 tarih ve 24206 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile davalı G.. H..'e gayri kabul rücu ile aktif ve pasifiyle birlikte devrettiği, devir olgusunun şirket pay defterine işlenerek Ticaret Sicil Gazetesi'nde davalı tarafça bu güne kadar ilan yaptırılmadığı, şirket hisse devir sözleşmesinin resmi şekilde yapılmış olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı G.. H.. temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hissesinin mümeyyiz davalı G.. H..'e devredildiğinin tespiti, devrin pay defterine kaydı ile hisse devir işleminin Ticaret Sicili'ne tescil ve ilanı istemine ilişkindir.

Kararı, davalı G.. H.. temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hissesinin mümeyyiz davalı G.. H..'e devredildiğinin tespiti, devrin pay defterine kaydı ile hisse devir işleminin Ticaret Sicili'ne tescil ve ilanı istemine ilişkindir.

Limited şirketlerde pay devri usulü TTK'nın 520'nci maddesinde emredici mahiyette düzenlenmiş olup, anılan hükümde “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır” denilmektedir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere devrin hüküm ifade edebilmesi için sözleşmenin noterde tasdiki, ortaklar kurulunun devre muvafakat etmesi ve bu devrin şirketin pay defterine işlenmiş olması gerekir. Bu şartlardan birinin bulunmaması halinde, limited şirket pay devirlerinde bölünme kuralı geçerli olmadığından pay devri ortaklar arasında dahi geçersizdir. Bu itibarla mahkemece yasada düzenlenen bu unsurların dava konusu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı G.. H.. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden G.. H..'e iadesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16851, Karar No: 2015/21980, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16851 E.  ,  2015/21980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 03.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze yardımından oluşan Kurum zararının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Borçlar Kanununun 53. maddesi (6098 sayılı Kanunun 74. maddesi) hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur.

Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme,

takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Öte yandan; tarafları ve konusu farklı olan sigortalının/haksahiplerinin açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.01.2010 tarih, 2010/10 Esas ve 2010/14 Karar sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Mahkemece, tazminat dosyasının kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerektiği değerlendirilmeli, buna göre yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, oluşa ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, varsa çelişki de giderilerek kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak belirlendikten ve uzman bilirkişiden hesap raporu alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18499, Karar No: 2014/2881, Tarih: 25.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18499 E.  ,  2014/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2013/142-2013/249

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin açılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm mirasçı F.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; tarafların murisi olan 28.01.2012 tarihinde dul olarak vefat eden S.. K..'a ait 09.09.2011 tarihli ve 6562 yevmiye nolu vasiyetnamenin açılıp okunması istenilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, mirasçı F.. T.. tarafından kendisine usulüne uygun tebligat yapılmadan vasiyetnamenin açılıp okunduğundan bahisle kararın bozulması için temyiz edilmiştir.

MK. 596/1.fıkrasında; "vasiyetnamenin geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak 1 ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur" denilmektedir.

Ve yine aynı Kanunun 596/2. fıkrasında; "Bilinen mirasçılar ve diğer ilgililer vasiyetnamenin açılması sırasında diledikleri takdirde hazır bulunmak üzere çağrılır" denilmektedir.

Somut olayda; muris Selime Kılıç'ın dosya içindeki Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/105 E. 2013/131 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre Rafet'ten olma 1966 doğumlu F.. T.. ile Mustafa'dan olma 1981 doğumlu D.. K.. isimli 2 kız çocuğu bulunmaktadır. Kızlardan D.. K..'a tebligat yapılmasına rağmen diger mirasçısı kızı F.. T..'ya usulüne uygun tebligat yapılmadan taraf teşkili sağlanmış gibi yargılamaya devam olunarak, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16553, Karar No: 2012/41862, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16553 E.  ,  2012/41862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; başka suçtan hükümlü olan sanığın 2004 tarihinde cezaevinden firar ettiği, suç tarihine kadar kardeşine ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırarak dolaştığı, Antalya ilinde geçirdiği trafik kazasında ayağının kırılması üzerine ayağını tedavi ettirebilmek için kardeşine ait yeşil kartı alarak fotoğrafını değiştirdiği ve Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi'nde tedavi ettirmek suretiyle gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/185 E. 2002/ 234 Karar sayılı 17.12.2002 tarihinde verilmiş, 24.03.2004 tarihinde kesinleşmiş 15 yıl hapis cezasına ilişkin sabıkası bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23341, Karar No: 2015/26956, Tarih: 17.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23341 E.  ,  2015/26956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Mağdur sanık ...'in, evlerinde çıkan tartışma sırasında eşi mağdureyi adli raporuna göre basit şekilde yaraladığı, bu nedenle çıkan tartışma sırasında mağdur sanık ...'ın, olaydan sonra elde edilemeyen ve silahtan sayılan bir cisimle eşinin akrabası olan mağdur sanık ...'yü adli raporuna göre basit şekilde yaraladığından bahisle kamu davası açılmış ise de dosyada mevcut ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27/09/2012 tarihli raporunda özetle; ...'in yapılan muayenesinde "Bipolar Affektif Bozukluk" isimli psikotik özellikli bir akıl hastalığına düçar olduğuna, bu sebeple işlediği iddia edilen suçların hukukla anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını o an için yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği gerekçesiyle TCK'nın 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile mağdur sanıklar ... ve ... hakkında "mağdur sanık ...'i kasten yaralama" suçundan TCK'nın 86/2-3.e, mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiş ise de mağdur sanık ...'in cezai sorumluluğun olmadığı olay tarihinde panik atak geçirdiği, yaptığı eylemlerin farkında olmayarak eşini tehdit edip mağdur sanıklar ...,.... ın üzerine süratli bir şekilde araç sürdüğü, sanıklar Muzaffer ve Hakan'ın sanığı durdurmak için hareket ettikleri yasal savunma durumunda oldukları gözönüne alınarak TCK'nın 25/1, CMK'nın 223/3-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12229, Karar No: 2010/16028, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12229 E.  ,  2010/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, bağımsız bölümde oluşan zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin, mahkeme kararının düzeltilerek onanması istemini içeren 22.12.2009 tarihli dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12511, Karar No: 2013/15578, Tarih: 10.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12511 E.  ,  2013/15578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Her iki sanık hakkında; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Kamu idaresi tarafından sanığa yedieminlik sorumluluğu verilmediğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmaması nedeniyle beraat hükmü kurulması gerekirken, mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek beraat kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası amacıyla adrese gidildiğinde hacizli malların yerinde bulunmadığının tespit edildiği gibi, haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu icra dairesine de bildirmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.