muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9145, Karar No: 2023/7571, Tarih: 12.09.2023

2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/291 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Kararın hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk kuvvetlerince alınan ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde sanıkların burada yakalandığı, sanık ...’nin sırt çantası içerisinde 30 parça halinde daralı ağırlığı 10.28 gr tutarında bonzai olarak bilinen uyuşturucu madde ile, diğer sanık ...’in cebinden 1 parça halinde daralı ağırlığı 0.68 gr tutarında aynı tür uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; olayın oluşu itibarıyla suçlu ve suç unsurlarının kolluk kuvvetlerince alınan ihbar üzerine ve ihbarla uyumlu şekilde ele geçirilmiş oluşu, zira sanıkların olay zamanı olay yerinde kolluk tarafından haklarındaki satışa arz iddiasını doğrular mahiyette beklemekte iken yakalanmış olmaları, ihbarda belirtilen eşgal bilgileri ile sanıkların eşgal bilgilerinin taşıdıkları kırmızı çantanın rengine kadar uyuşuyor olması, sanık ...'de bir fişek, sanık ...'deki çantada 30 fişek satışa hazır halde uyuşturucu maddenin elde edilmiş olması, uzmanlık raporuna göre maddelerin JWH-122, JWH-210, AB-PINACA ve ADB-FUBINACA ve XLR-11 etken maddelerini içerdiğinin belirlenmesi, sanık savunmalarının tevil yollu anlatımları içerdiği, öte yandan tutanak tanzimcilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları ve tüm mevcut somut deliller itibarıyla birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'in aleyhinde diğer sanık ...'nin beyanı dışında yeterli delilin bulunmadığı aşamada, kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin paket sayısı ve miktarı da gözetilerek ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiğinden, sanık ...'nin çantasında suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinden sonra beyanları ile sanık ...'in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinden her iki sanık için de 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalarında takdiren yarı oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 23.06.2022 tarihinde verilen hüküme karşı sanık müdafiinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 08.08.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/291 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/291 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/291 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1597, Karar No: 2012/2474, Tarih: 23.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1597 E.  ,  2012/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine vekili ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2195 sayılı parsel yararına 2194 ve 2337 sayılı parseller aleyhine geçit irtifakı tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılardan Hazine ve ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Davacının maliki olduğu 2195 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu bilirkişi krokisi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İlke olarak, 2194 ve 2337 sayılı parseller üzerinden geçit tesisi doğrudur. Ancak;

Dairemiz uygulamasına göre, yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir. Geçit eninin 4 m olarak belirlenmesi ilke kararlarına uygun düşmemiştir.

Diğer taraftan, geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır. Bu nedenle de davacı vekili yararına avukatlık ücreti takdiri doğru olmadığı gibi, dava harcının da davalılardan ...’tan tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran davalı ...’a iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4646, Karar No: 2016/3080, Tarih: 10.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4646 E.  ,  2016/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü, 103 ada 478 parsel sayılı 5472,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz, narenciye bahçesi niteliğiyle davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık nitelikli yerlerden olduğunu, zilyedlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesi üzerine yerel mahkeme hükmü .... Hukuk Dairesinin 09/01/2014 tarih ve 2013/8771 E. - 2014/226 K. sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “Mahkemece, taşınmazın imar ve ihya edilerek doğal yapısının bozulduğu, 1987 tarihli hava fotoğrafı ve bu fotoğraflardan üretilen 1990 tarihli memleket haritasında halen çalılık olarak görüldüğü, bu nedenle, tesbit tarihine kadar ...yıllık zilyedlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan ziraat bilirkişisi ve jeolog bilirkişi raporunda taşınmazın bir bölümünde en az 22 yıldır tarım yapıldığı ve kadim tarım arazisi olduğu belirtilmiş, keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve davalı tanıkları da aynı şekilde taşınmazın öncesinde keletelere ekin ekilerek ve harnup ile zeytinler toplanarak kullanılıyorken, 1980’li yıllarda imar sonucu üzerine kayısı, limon ve zeytin fidanları dikildiğini bildirmişlerdir. Orman bilirkişisi, çekişmeli yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklamış, ancak; raporuna 1987 tarihli hava fotoğrafını eklememiştir. Bu nedenle, ...yıllık zilyedlik süresinin hesaplanmasında 1987 tarihli hava fotoğrafı başlangıç olarak esas alınacağından orman bilirkişisi raporu denetlenemediği gibi, mahkemece, çevre parsel tutanakları ve dayanakları getirtilmemiş, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalı ve bayiileri yönünden tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenmemiştir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulamaz.” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 103 ada 478 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile fen bilirkişisi ...'nun 03/06/2014 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 3400.42 m2 alanın aynı ada parsel numarası üzerinden tescil maliki davalı ......, (B) harfi ile gösterilen 2072.28 m2 alanın ise ana taşınmazdan ifrazı ile aynı ada son parsel numarası üzerinden davacı ... adına kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekilince redde konu (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3551, Karar No: 2016/4204, Tarih: 20.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3551 E.  ,  2016/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : Yeniden tebligat yapılarak ilamın kararda belirtildiği

şekilde infaz işleminin yapılması için Kütahya

Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyet hükmü kesinleşmiş bulunan hükümlü hakkında güncel mernis adresine yeniden tebligat yapılarak denetimli serbestliğe ilişkin ilamın aynen uygulanmasına ilişkin olarak infaz aşamasında verilen karar, 5275 sayılı Kanunun 98 ile 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/654, Karar No: 2016/4271, Tarih: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/654 E.  ,  2016/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 27/03/2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenen bir suç olduğu, taksirle hareket edilmesi halinde anılan suçun oluşmayacağı, somut olayda, sanıkların idarelerindeki araçlar ile trafik güvenliğini tehlikeye sokacak hareketlerde bulunduklarına ilişkin, birbirlerine atfı cürüm niteliğindeki suç isnadından başka, savunmalarının aksini kanıtlayacak, mahkumiyetlerine yeterli delil olmadığından, meydana gelen trafik kazasının sanıkların dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlali sonucunda gerçekleştiği kanaatine varıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2165, Karar No: 2016/7351, Tarih: 05.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2165 E.  ,  2016/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 151/1, 62/1, 50, 52/2-4 md.leri uyarınca mahkumiyet.

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ...Belediyesinde zabıta memuru olarak çalıştığı, katılana Belediyede 2-3 tane geçici işçi kadrosu açıldığını ve birine kendi akrabasını alacağını, diğer kadroya da onu aldırabileceğini söylediği, karşılığında 5.000,00 TL para istediği, bunun üzerine katılanın sanığa 2.000,00 TL peşinat verdiği ve işe başladığında da kalan parayı verme hususunda anlaştığı, ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın katılanı dolandırdığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6848, Karar No: 2020/960, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6848 E.  ,  2020/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9530, Karar No: 2023/144, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/9530 E.  ,  2023/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyize tabi olduğu anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine dair 19.04.2018 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Usulüne uygun alınan arama ve el koyma kararı gereği sanığın geçici olarak durduğu iş yerinde 546 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; arama yapıldığı sırada Cumhuriyet Savcısının hazır bulunması gerektiği, Cumhuriyet Savcısının hazır bulunmaması halinde ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin hazır bulunması gerekirken CMK’nun 119/4. maddesinde belirtilen bu düzenlemeye aykırı olarak yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunan somut olayda bu karara ve kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik bir itirazın olmadığı, sanığın arama sonucunda ele geçen eşyaların kendine ait olduğu ve iş yerinden ele geçirildiğine ilişkin ikrarının mevcut olduğu, arama işlemine ve arama yapılırken bir takım hakların ihlal edildiğine yönelik olarak sanıktan gelen herhangi bir yakınmanın bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.06.2007 tarih ve 2007/7-147 E.-2007/159 K. sayılı kararında belirtildiği üzere; usulüne göre alınmış arama kararına istinaden, yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” sayılmalarının ve mahkumiyet hükmüne dayanak teşkil edememelerinin kabul edilemeyeceği gözetilerek; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

İddianame ile müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

İddianame ile müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, Kanunda belirtilen şekilde icra edilmeyen arama işleminin sonucunda elde edilen delilin hükme esas alınıp alınamayacağına ilişkindir.

Ceza muhakemesinde, maddi gerçeğe ulaşılmasında kullanılan araç delillerdir. 5271 sayılı CMK'nın "Delilleri takdir yetkisi" başlıklı 217. maddesinde; "… (2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde “ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı” ifade edilmekle hukuka uygun elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınmayacağı açıkça belirtilmiştir. Buna göre bütün deliller hukuka uygun olarak elde edilmeli ve değerlendirilmelidir. Aramanın hukuka aykırı olması, arama karar veya emrinin ya da aramanın icrasının hukuka aykırı olması anlamına gelmektedir. Ceza muhakemesi açısından sonucu ise arama neticesi elde edilen delillerin hükme esas alınamamasıdır.

Arama tedbirinin icrasında kimlerin hazır bulunacağına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 119/4. maddesi; “Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur.” şeklindedir.

Kanun koyucu konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde yapılacak aramalar bakımından bu yerlerin dokunulmazlığı ve özel hayatın gizliliği ilkesi bakımından önemi nedeniyle arama koruma tedbirine maruz kalan kişilere bir teminat sağlamak amacıyla arama (işlem) tanığı "bulundurulur" demek suretiyle arama tanıklarının bulundurulmaları zorunluluğuna ilişkin emredici hükme yer vermiştir.

Arama kararının 5271 sayılı CMK’nın 119/4. maddesinde düzenlendiği şekilde icra edilmediği takdirde bu aykırılık yalnızca basit bir şekil eksikliği mi yoksa arama sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı sayılmasını gerektiren bir aykırılık mı olduğu hususunun ortaya konulması gerekmektedir. Nitekim öğretide bu duruma ilişkin;

"Konutta, işyerinde veya diğer kapalı yerlerde aramada Cumhuriyet Savcısı hazır bulunamıyorsa, arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin