muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24160, Karar No: 2017/24902, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24160 E.  ,  2017/24902 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16634, Karar No: 2013/22915, Tarih: 18.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16634 E.  ,  2013/22915 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16634

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçluların, takip dayanağı bonoyu kooperatifi temsilen imzaladıklarını, şahsi sorumluluklarının bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketi münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/l.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Takip dayanağı senette keşideci bölümünde şirket temsilcilerinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirket, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı bonoda yer alan keşideci imzalarının kooperatif mührü üzerine atıldığı görülmektedir. İtiraz eden ve adı geçen kooperatif yetkilisi olan borçluların, mühür dışında, açıkta herhangi bir imzaları da bulunmadığına göre; mühür üzerine atılan imzaların şahısları adına değil, mührü bulunan kooperatifi temsilen atıldığı ve kooperatifi borç altına soktuğu kabul edilmelidir.

Mahkemece; muteriz borçluların takip dayanağı senetten dolayı şahsen sorumlu olmadığı sonucuna varılarak borca itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken  yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece; muteriz borçluların takip dayanağı senetten dolayı şahsen sorumlu olmadığı sonucuna varılarak borca itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken  yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38388, Karar No: 2016/3655, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/38388 E.  ,  2016/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, işyerine sunduğu “uzun süre ayakta kalması, ağır kaldırması uygun değildir” şeklindeki sağlık raporu sonrasında aynı koşullarda 5 ay daha çalıştırılıp iş akdinin feshedildiğini, feshin kötüniyetli olduğunu ve son çare olma ilkesine uyulmadığını, rahatsızlığının işyerinde çalışmaya başladıktan sonra ortaya çıktığını ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, işyerinin ağır ve tehlikeli işler sınıfına girdiğini, davacının işyerine sunmuş olduğu sağlık raporu nedeniyle buna rağmen işyerinde davacının durumuna uygun iş araştırıldığını, ancak bulunamadığını, son çare olarak tazminatları ödenerek davacının iş akdine son verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının, uzun süre ayakta durma, eğilip kalkma ve ağır işlerde çalışmasının uygun olmadığına ilişkin ... Eğitim ve Uygulama Hastanesi'nin 10.06.2014 tarihli raporunu davalı işverene sunmuş olduğu, davacının iş akdinin sona erdirildiği 06.11.2014 tarihine kadar ise aynı işkolunda çalışmaya devam ettirildiği, çalıştığı süre zarfında davacının sık sık rapor kullandığına veya sağlık sorunlarının görevde performansını olumsuz yönde etkilediğine ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı gibi 4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesi uyarınca fesih için, feshin son çare olduğu ve davacının diğer işkollarında çalışması hususunda değerlendirilme yapıldığına dair yeterli bilgi ve belge sunulmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Somut olayda, ... Uygulama Hastanesinden alınan 10.06.2014 tarihli sağlık Kurulu Raporu raporunda “.. disk herniasyonu saptanan hastanın uzun süre ayakta durması, eğilip kalkması ve ağır işlerde çalışması uygun değildir” denildiği, işverenin, davacının bu raporunu işyeri hekimine göndererek kendi işyeri hekiminden de bir rapor aldığı, bu raporda da “davacının iş akışının daha yavaş olduğu, uzun süreli ayakta kalmayı ve eğilip kalkmayı gerektirmeyen bir alanda çalıştırılmasının uygun olacağı”nın belirtildiği görülmektedir.

İşveren yukarıda belirtilen sağlık raporları üzerine, işyeri idari işler müdürü vasıtasıyla SAW üretim, k. kontrol, elektrik atölyesi ve UOE Fabrika bölümlerine yazı yazarak davacının çalışabileceği uygun bir yer olup olmadığını sormuş, ilgili bölümlerden olumsuz yanıt gelmesi üzerine de davacının iş akdini feshetmiştir. Dosyaya organizasyon şeması sunulmadığından ve mahkemece de getirtilmediğinden işyerinde bu 4 bölüm dışında başka bölümler de olup olmadığı da dosyadan anlaşılamamaktadır.

İşveren yukarıda belirtilen sağlık raporları üzerine, işyeri idari işler müdürü vasıtasıyla SAW üretim, k. kontrol, elektrik atölyesi ve UOE Fabrika bölümlerine yazı yazarak davacının çalışabileceği uygun bir yer olup olmadığını sormuş, ilgili bölümlerden olumsuz yanıt gelmesi üzerine de davacının iş akdini feshetmiştir. Dosyaya organizasyon şeması sunulmadığından ve mahkemece de getirtilmediğinden işyerinde bu 4 bölüm dışında başka bölümler de olup olmadığı da dosyadan anlaşılamamaktadır.

Davacı düz lise mezunu olup; davacıya ait metal teknolojisi ve bilgisayar oprt.işletmenliğine ilişkin 2 adet de kurs sertifikasının dosyaya sunulduğu, davacının bu özelliklerinin işverence değerlendirildiğine dair dosyaya bilgi-belge sunulmadığı görülmektedir.

Davacı, duruşmada “Ben benimle ilgili sorunları sendika başkanı ... beye ilettiğimde kendisi bana şayet bana bir iş bulunamazsa benim kendilerinin bulunduğu şablon kesim denilen bölüme alınacağını oranın boş olduğunu söylemişlerdi, ben işten çıkarıldığım halde bu bölüme başka bir eleman alındı, yine kalite kontrol gibi bir çok yere eleman alındı, bu elemanlarında sertifikaları yoktur, benim bilgisayar sertifikamda mevcuttur, iş yerindeki sicil dosyamda da vardır, buna rağmen beni herhangi bir işe almadılar” demiş; bu durum davalı tanığı ...'tan sorulduğunda ise, tanık beyanında “Davacının bahsetmiş olduğu şablon kesim bölümünde çalışan işçinin silikon kabı kaldırarak dökmesi gerekiyordu, ayrı zamanda bu işçinin üç tane de sertifikası vardı, davacının bu işe uygun olup olmadığını idareye sorduk ve uygun olmadığını öğrendik bu nedenle kendisi işe alınmadı, şablon kesim bölümünde çalışan işçinin yanına başka bir eleman alındığından haberim yoktur” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı tanığı ... ise işyerinde şablon kesme, üretim hattı, bant dilme, bıçakları bileme işinin davacının sağlık durumuna uygun olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, yerinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınmadan ve yukarıda belirtilen hususlar araştırılmadan tanık beyanları ile yetinilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yapılacak iş; dosyaya organizasyon şemasının getirtilmesi, duruşmadaki davacı ile taraf tanıklarının beyanları da gözetilerek dosyada bulunmayan fesihten sonraki 6 aylık dönem bordrolarının SGK’dan getirtilmesi, sözü edilen bölümlere fesihten sonra işçi alınıp alınmadığının davalı işverenden ve SGK’dan sorulması, gerekirse, davacının sağlık raporundaki rahatsızlığı gözetilerek davalı işyerinde çalıştırılabileceği uygun bir yer olup olmadığının araştırılması bakımından konunun uzmanı hekim bilirkişi, işletmeci ve insan kaynakları uzmanı bilirkişiden oluşan heyet refakatinde yerinde keşif yapılarak rapor aldırılması ve tüm dosya kapsamı yeniden değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8691, Karar No: 2012/30842, Tarih: 03.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/8691 E.  ,  2012/30842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet, Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüyü kullanma

HÜKÜM : Sanık ...'nın zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçundan hükümlülüğüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, görevi kötüyü kullanma suçundan Kamu davasının TCK.nun 102/4 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına; Sanık ... Atalay hakkında sahtecilik suçundan açılan davanın CMK.nun 223/7 maddesi gereğince reddine, resmi belgede sahtecilik suçundan hükümlülüğüne, hükmün açıklanmasının gere bırakılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyizi ile katılan ... Ecza Deposu vekilinin, sanık ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizinin incelenmesinde,

Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, davayı sona erdiren bir karar olmadığından temyizi kabil olmayıp, itirazı mümkün bulunduğu cihetle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık ... müdafii ile katılan ... Ecza Deposu vekilinin temyiz taleplerinin itiraz olarak değerlendirilmesi suretiyle gereğinin mahallinde yapılması amacıyla dosyanın mahalline iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık ... müdafiinin banka zimmeti suçundan kurulan hükme yönelik temyizinin incelenmesinde,

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-Ziraat Bankası Kavaklıdere şubesinde memur olarak çalışan sanığın 15.03.2002 tarihinde Kemal Yıldırım adlı banka mudisinin yatırdığı 1000 TL'ye ilişkin 13 nolu fişi daha sonra iptal etmek suretiyle ve yine 01.02.2002 tarihinde Bahattin Kartal adlı banka mudisinin kredi kartı borcu için Suat Can tarafından yatırılan 250 TL'ye ilişkin 17 nolu fişi iptal etmek suretiyle toplam 1.250 TL'yi mal edindiği şeklinde kabul edilen eylemlerinin, oluşa, dosya içeriğine, sanığın savunmasına ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, dava konusu edilen, sanığın iptal etmiş olduğu tahsil fişleri ile ilgili olan kişilerin, bankaya başvurmaları durumunda, banka kayıtları üzerinden yapılacak basit bir iç denetimle zimmetin ortaya çıkartılmasının mümkün olduğu gözetilerek, zimmetin, basit nitelikte olduğunun değerlendirilmesi gerekirken, nitelikli zimmet suçundan yazılı şekilde ceza tayini,

2-Kabule göre de;

Sanığın zimmet nedeniyle oluşan zararı müfettiş soruşturması aşamasında bankaya yatırmış olduğu cihetle, 5411 sayılı yasanın 160/5 maddesi uyarınca, cezasından 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması,

3- Sanık hakkında, lehe kabul edilen 5411 sayılı Yasa ile 765 sayılı TCK hükümleri birlikte uygulandığı halde, hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2-3. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

Sanığın zimmet nedeniyle oluşan zararı müfettiş soruşturması aşamasında bankaya yatırmış olduğu cihetle, 5411 sayılı yasanın 160/5 maddesi uyarınca, cezasından 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması,

3- Sanık hakkında, lehe kabul edilen 5411 sayılı Yasa ile 765 sayılı TCK hükümleri birlikte uygulandığı halde, hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2-3. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22676, Karar No: 2015/3178, Tarih: 26.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22676 E.  ,  2015/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve borçlanmasının 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Somut olayda; yurtiçinde 02.07.2012 tarihinden itibaren 10 gün 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan ve 05.11.1998 tarihinden itibaren ...'da ikamet eden davacının, ev kadınlığı süreleri de dahil olmak üzere ...'da geçen 3600 günü, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında borçlandığı anlaşılmaktadır. Yurtiçi çalışmalarının iptal edildiğine dair dosya içeriğinde herhangi bir belge ve iddia bulunmadığından davacının borçlanmasının 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmesinin gerektiğini talep etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Öte yandan; davacının Türkiye'deki sigorta başlangıcının, davalı Kurumun kabulünde olduğu üzere 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin uygulanmasıyla belirlenmesi durumunda; yurtiçi sigortalılık tarihi olan 02.07.2012 tarihinden itibaren borçlanılan 3600 gün kadar geri gidilecek ve sigorta başlanıgıcı 12.07.2002 tarihi olarak bulunacaktır. Oysa davacı ... Sigortasına giriş tarihi olan 01.07.2006 tarihinin yurtiçinde sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespitini talep etmiştir. Bu durumda eldeki davayı açmakta davalı Kurumun anılan uygulaması nazara alındığında hukuki yararı bulunmadığından, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7228, Karar No: 2010/7858, Tarih: 06.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7228 E.  ,  2010/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, dere yatağı niteliğindeki taşınmaz bölümüne elatmanın önlenmesi, bu yerin eski hale getirilmesi ve Türk Medeni Kanununun 713.maddesi uyarınca tescili istemlerine ilişkin bulunduğundan, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek 8.Hukuk Dairesine ait olmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20, Karar No: 2008/105, Tarih: 06.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-20 E.  ,  2008/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekilince, davalıların temyizi üzerine onanarak kesinleşen işçilik alacakları hakkındaki davada, Basın İş Kanunundan kaynaklanan yüzde beş fazla ödeme alacakları yönünden faiz istemine karar verilmediği belirtilerek, o davada hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Yerel mahkemece, önceki davada faiz isteminin “sehven” hüküm altına alınmadığı belirtilerek “istemin kabulüne” karar verilmiş; Özel Dairece, yukarıda yazılı gerekçelerle hüküm bozulmuştur.

Uyuşmazlık, “kısmen kabul, kısmen redde” dair kesinleşen bir kararın hüküm fıkrasında açıkça yer verilmeyen faiz isteminin de “kısmi red” kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece verilen hüküm, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai karardır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388.maddesine göre; Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece, olumlu veya olumsuz olarak karara bağlanmamış bir iddia, yeni bir dava konusu yapılabileceğinden; kesin hükmün varlığından söz etme imkanı da bulunmamaktadır.

Kesin hüküm ancak konusunu teşkil eden iddia hakkında geçerli olabilir; bu nitelikte bir hüküm nedeniyle yeniden söz konusu edilemeyecek olan, hüküm fıkrasında karara bağlanan husustur. Zira, hüküm olmayan yerde kesinlikte olmaz. Bu nedenle, olumlu veya olumsuz olarak karara bağlanmamış olan her iddia, yeni bir dava konusu yapılabilir.

Belirtilmelidir ki, açılan bir davada faiz isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise, hükmü temyiz etmeyen davacının sonradan faiz istemiyle dava açmasına engel bir durum yoktur. Davada, faiz bölümü, asıl alacaktan ayrı bir nitelik taşıdığı için, bu haktan açıkça vazgeçilmedikçe ileride yeni bir dava ile isteğin tekrarlanması mümkündür.

Mahkemece faiz isteğinin karar dışında bırakılmış olması, bu isteğin zımnen reddedildiği anlamına da gelmez. Her şeyden önce, aksi düşünce tarzının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesine aykırı düşeceği açıktır.

Davacı, istemlerinden birisi hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle temyiz yoluna başvurmazsa, hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olan bu talebi zımnen reddedilmiş sayılamaz. Bu konuda yeni bir dava açılabilir. Açılacak böyle bir davada, davaya konu istemin önceki davada zımnen reddedildiğinden bahisle kesin hüküm itirazı öne sürülemez.