muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21495, Karar No: 2023/4033, Tarih: 16.05.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/139 Kararsayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/920, Karar No: 2020/5529, Tarih: 07.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/920 E.  ,  2020/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalının istinaf taleplerinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından, reçetelerin, reçete sahiplerinin bilgisi dışında düzenlenmiş ve temin edilmiş olduğu iddiasıyla ile Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolünün 5.3.5 maddesi gereği 46.953,70 TL cezai şart ve uyarı cezasının uygulamaya konulduğunun bildirildiğini ve 4.3.6 maddesi gereği 4.695,37 TL reçete bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte geri istenildiğini, ilacın hasta veya hasta yakınına teslim edilmesine ilişkin prosedürü tam olarak yerine getirmiş olduğunu ve medula sisteminde bir engelleme ile karşılaşmadığını, reçetenin sahte olup olmadığını bilemeyeceğini belirterek, kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu işlemin hukuka ve protokol hükümlerine uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ...adlı hasta adına yazılan reçetelere göre ilaçların hastaya ya da yakınına verilmesi işleminde usulsüzlük bulunduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı, ilacın yazılması sırasında bir usulsüzlüğün olması halinde bu usulsüzlükten davacının sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... tarafından 11/02/2016 tarih, ... sayı ile verilmiş bulunan 2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.5 ve 4.3.6 sayılı maddeleri gereğince verilen 40.566,00 TL cezai şartın ve protokolün 4.3.6 maddesi gereğince verilen 4.056,60 TL reçete bedelinin tahsiline yönelik işlemin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının kendisinin de taraf olarak imzaladığı protokol hükümlerine göre kendisine yüklenen kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği, şayet ilaçları teslim etmek için reçeteyi ibraz eden kişilerden kimlik bilgilerini sormuş olsa idi bu kişilerin ilaçları teslim almaya yetkili olmadıklarının anlaşılacağı, davaya konu reçetelerin sahteliği sabit olup, davacının kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı, ilaçların dava dışı davalı kurum sigortalısına teslim edilmediği halde bu kişiye teslim edilmiş gibi reçete arkasının imzalandığı, cezai işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle davalının istinaf taleplerinin kabulüne, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince 17/02/2017 tarih 2016/68 E. 2017/56 K. Sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, davacı eczacı tarafından hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait bir adet reçetenin Kuruma fatura edildiği gerekçesiyle taraflar arasında imzalanan 2012 yılı Eczane Protokolü'nün 5.3.5. ve 4.3.6. maddeleri uyarınca verilen cezai şart, uyarı ve reçete bedelinin tahsiline ilişkin Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.5.maddesinde; "Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz." düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, reçetenin sahte olduğu, ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmediği, Protokolün 5.3.5. maddesindeki sorumluluğu bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve ilaçların teslim edildiği kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerektiği, anılan maddelerin uygulanabilmesi için hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmiş olmasının yeterli olduğu, eczacı ya da çalışanlarının kastı veya dahili aranmadığı da değerlendirildiğinde, Kurum işlemi usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, 2016 yılı Eczane Protokolü'nün 6.10 maddesine göre, "Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih, uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde ilgili protokol hükümleri uygulanır."

Aynı protokolün 6.12 maddesi; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya "tekrarı halinde" yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi "yazılı olarak uyarı" ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir.... " şeklinde düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; eldeki davanın açılması ile eczacının, lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş sayılacağı gözetilerek, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin 2016 yılı protokolünü de kapsayacak şekilde yenilenerek devam edip etmediğinin ve tahsilat yapılıp yapılmadığının araştırılması, 2016 yılı protokolünün eczacı lehine hükümlerinin değerlendirilmesi suretiyle konusunda uzman bilirkişiden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davalı kurumca uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15661, Karar No: 2011/25979, Tarih: 02.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/15661 E.  ,  2011/25979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda "Asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda tazminata hükmedilmeyerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamanın alaniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382.maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararında bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın alaniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4 sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10016, Karar No: 2009/11466, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10016 E.  ,  2009/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :16.07.2009

Nosu : 536-860

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili borçlu SS. ... Konut Yapı Kooperatifine ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan SGK Başkanlığı’nın haciz tarihi itibariyle kendisinden önce bulunan ve alacaklısı ... olan Konya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007/2692 sayılı dosyasından konulan hacze iştirak ettirilmesi gerektiğini ve artan paranın müvekkiline ait dosyaya aktarılmasını; kaldı ki sıra cetvelinin yapıldığı dosyanın cetvelde yer almadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

SGK Başkanlığı vekili alacaklarının imtiyazlı olduğunu ve sıra cetvelinin yasaya uygun bulunduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin iptaline; Konya 10. İcra Müdürlüğü’nün 2006/3384 ve Konya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007/2692 sayılı dosyalarının garameye alınması, artan paranın da şikâyetçi ile aleyhine şikâyet olunan SGK Başkanlığı arasında garameten dağıtılmasını sağlayacak şekilde yeni sıra cetveli tanzimine karar verilmiş; hüküm SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikâyetçinin talebi SGK Başkanlığı ile Konya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007/2692 sayılı dosyasının garameye sokulması, artan paranın ise kendisine verilmesi yönündedir. Şikâyet dilekçesinde Konya 10. İcra Müdürlüğü’nün 2006/3384 sayılı dosyasına pay ayrılması yönünde bir talep bulunmadığı görülmüştür; gerek belirtilen dosya alacaklısının ve gerek Konya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007/2692 sayılı dosyası alacaklısının sıra cetveline itirazda bulunmadıkları da anlaşılmaktadır.

Kural olarak bir alacaklının, sıra cetvelinde başka alacaklılara pay verilmemesinin hatalı olduğu noktasında şikâyet hakkı bulunmamaktadır.

Bu durumda İcra Mahkemesince şikâyetin içeriğine ve somut olayın özelliğine göre şikâyetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmek gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/3440, Karar No: 2011/1148, Tarih: 03.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3440 E.  ,  2011/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve... ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2009 gün ve 455/1283 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve... ... vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde vekil edenine ait mevkii ve sınırlarını açıkladığı, yaklaşık 40-50 yıldan beri zilyet ve tasarrufunda bulundurduğu taşınmazın, tapulama çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, maddi emek ve para sarf ederek imar ve ihya ettiğini, aralıksız çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyet olduğunu açıklayarak dava konusu yerin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın A-3 konut alanında kaldığını, dere yatağı olduğunu, yapılan dolgulardan kazanmak istediğini, kazanma koşullarının olayda gerçekleşmediğini, imarlı yer niteliğinde bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı... ... vekili, açılan davayı kabul etmediklerini ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, teknik bilirkişi... ve... tarafından düzenlenen krokide A harfiyle gösterilen 523,44 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ve Belediye vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım, eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, teknik bilirkişi... ve... tarafından düzenlenen krokide A harfiyle gösterilen 523,44 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ve Belediye vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım, eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de; mahkemenin bu görüşüne katılmak mümkün bulunmamaktadır. Taşınmazın bitişiğinde bulunan 132 da 1 sayılı parselin kadastro tutanağı ile... Kadastro Müdürlüğünün 29.05.2007 gün ve 2217 sayılı karşılık yazılarına göre; dava konusu taşınmaz 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 766 sayılı Tapulama Kanununun 2.maddesi uyarınca, dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan bir yerdir. Orijinal paftada da taşınmazın bulunduğu yer “Boran Deresi” olarak gösterilmiştir. Taşınmazın belirlenen bu niteliğine göre, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/1. fıkrasında; orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14.maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına aksi takdirde ... adına tespit edilir. 17/2.fıkrasında ise; il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz denilmiştir. Bingöl ... İmar Müdürlüğünün 08.01.2007 gün 9/27 ve aynı belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 25.11.2008 gün 1006/3422 sayılı karşılık yazılarında; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin 1973 yılında imar planı kapsamına alındığı ve aynı yılda imar planının onaylandığı açıklanmıştır. Taşınmaz imar planları kapsamında kaldığına göre, imar ve ihyaya muhtaç böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla edinilebilmesi için tespit dışı bırakıldığı tarihten imar planının onaylandığı 1973 yılına kadar diğer kazanma koşulları yanında 20 yıllık kazanma süresinin de dolmuş bulunması gerekir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu yer 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılmış, 1973 yılında ise imar planları kapsamına alınmıştır. Tapulama tespitinin yapılmasıyla tapulamadan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik süresi tespitin yapıldığı 1971 yılından sonra başlayacak olan yeni zilyetlik süresine eklenmez. Kural olarak tapulama tespitinin yapılmasıyla tapulamadan önceki zilyetlik kesintiye uğramıştır. Tespit dışı bırakıldığı tarihten itibaren yeniden 20 yıllık kazanma süresinin dolmuş olması zorunludur.

Şu halde, dava konusu yerin dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı 1971 yılında imar planı kapsamına alındığı ve onaylandığı 1973 yılına kadar davacının kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre dolmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken hesaba katılması mümkün olmayan tapulamadan önceki zilyetlik süresi hesaba katılmak ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/2. fıkrası gözardı edilmek suretiyle hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... ve belediye vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden... Belediye Başkanlığına iadesine 03.03.2001 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15453, Karar No: 2021/18478, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15453 E.  ,  2021/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 12/09/2012 tarihli kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, kararın hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/13378 esas 2016/8443 karar ve 18/05/2016 tarihli ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği, hükümlü vasisinin talebi ve Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın cezanın infazına devam edilip edilmeyeceği yönünde ek karar verilmesinin talep edilmesi üzerine mahkemenin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 17/10/2016 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği, hükümlü hakkındak... Prof. Dr. ...,Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi'nin 23/11/2016 tarih ve 9031 sayılı raporuna göre, mahkemenin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 21/12/2016 tarihli ek kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 32/2. gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 32/2. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkum olunan cezalarının süresi aynı olmak koşulu ile tamamının akıl hastalarına özgü koruma ve tedavi amaçlı olarak TCK'nın 57. maddesi uyarınca güvenlik tedbiri olarak çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinde belirtildiği üzere yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulmuş olup, bunlar hükümlünün daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte olduğundan, yargılamanın yenilenmesi yoluyla duruşma açılarak, önceki hükmün iptali ile yeni bir hüküm kurulması gerektiğinden, dosya üzerinden verilen ek kararın hukuki sonuç doğurmayacağı, bu bakımdan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve buna göre hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın da temyize konu edilmesi mümkün olmadığından, hükümlü ve vasisinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19095, Karar No: 2016/12372, Tarih: 10.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19095 E.  ,  2016/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu olayının kurumca iş kazası olarak kabul edilip edilmediğinin araştırılmadığı, davacının maluliyet oranının Kurum tarafından değil, ... Devlet Hastanesince tespit edildiği, mahkemece olaya ilişkin kusur raporu aldırılmasına rağmen, raporu hazırlayan bilirkişinin iş güvenliği uzmanı olmadığı anlaşılmıştır. Bu kapsamda eksik incelemeyle karar verildiği ortadadır.

... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.