muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7001, Karar No: 2015/4409, Tarih: 10.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7001 E.  ,  2015/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık ...'ın sevk ve idaresindeki patates yüklü kamyon ile gündüz vakti meskun mahal dışında 7 metre genişliğinde çift yönlü yolda seyri sırasında karşı yönden gelen sanık ...'ın idaresindeki yolcu otobüsü ile sola viraj içinde virajı dar alması sonucu araçlarının sol ön yan kısımlarının çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda, olaydan sonra kolluk görevlileri tarafından tutulan olay yeri inceleme tutanağında yolun genişliği 6.75-7 metre olup çift yönlü asfalt yolun bir kenarında ...nehrinin, diğer kenarında kayalık ve tepelerin olduğu, ... istikametinden ... istikametine doğru gidildiği düşünüldüğünde sola viraj bulunduğu ve virajın iç kısmında görüşü engelleyen ağaç kümelerinin olduğu, yolda çarpışma anına, öncesine veya sonrasına ait fren izinin bulunmadığı, ... istikametine bakıldığı farz edildiğinde yol orta çizgisinin 1 metre kadar solunda başlayan alan üzerinde tehlikeli viraj yön levhasının hizasından itibaren ... tarafında çoğunluğu otobüse ait kopmuş olan araç parçaları, ... yönünde ise kamyondan düşmüş olan patatesler ile branda parçaları olduğu, otobüsün sol ön köşesinin ve sol tekerleğinin parçalanmış olduğu, kamyonun sol dikiz aynasının koptuğu, kabinin sol kısmında parçalanmaksızın yamulmalar olduğu, kamyon kasasının sol ön tarafının geriye doğru açıldığı ve yan kapağının düşmüş, otobüsün kendi gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında bulunan otluk alanda sağa devrilmiş vaziyette olduğu, otobüsün hız göstergesinin 88 km de takılı kaldığı, kamyonun ise kendi gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında virajın yaklaşık 200 metre uzağında park halinde olduğuna ilişkin tutanak düzenlendiği olay yerine ilişkin fotoğraflara bakıldığında araçların hasarlı bölgeleri ve otobüs ve kamyona ait kırık araç parçaların bulunduğu yer gözetildiğinde otobüs sürücüsü ...'ın, viraj içersinde yola dikine bulunan ağaçların görüş açısını kapatmasına rağmen bunu dikkate almadan viraja içten ve hızlı bir şekilde girdiği yine kamyon sürücüsü sanık ...'ın da 7 metre genişliğindeki yolda bulunan keskin viraja hızlı bir şekilde girdiği ve bu belirlemeler karşısında sanıkların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki kusur tayinine ilişkin yeniden rapor alınması yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak

suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken üç kişinin öldüğü, birden çok kişinin yaralandığı olayda, sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiren husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/18541, Karar No: 2011/17501, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18541 E.  ,  2011/17501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık istisna sözleşmesinden doğan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkin olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay kanunun 14.maddesi uyarınca 15. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15857, Karar No: 2023/2112, Tarih: 10.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15857 E.  ,  2023/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddenin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 01.04.2022 tarih ve 2022/464 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2022 tarihli ve 9-2022/145101 sayılı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden düzeltilerek onama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiği, kararın bozulması gerektiği, mağdurun kendi rızası ile sanığın yanına geldiği, sanığın hürriyeti kısıtlamaya yönelik eyleminin olmadığı, mağdurun annesinin beyanlarının da bunu doğruladığı, mağdurun sanık ile yalnız kalmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğu, bu nedenle itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararlarının onanması gerektiği, ancak vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, bu nedenle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararlarının onanması gerektiği, ancak vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, bu nedenle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Sanığın 2019 yılı Haziran ayına kadar ... Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığı, sanığın görev yaptığı İlçe Emniyet Müdürlüğü ile mağdurun öğrenim gördüğü ... orta okulu arasında herhangi bir protokol ya da görevlendirme olmadığı halde sanığın ... Orta Okulu öğrencilerine futbol antrenörlüğü yaptığı bu şeklide yaşı küçük erkek çocuklarla aralarında yakınlık sağladığı, mağdur ... ve diğer çocukların ailelerinin sanığın polis olması sebebiyle çocuklarına herhangi bir kötülük gelmeyeceği düşüncesiyle kurmasına karşı çıkmadıkları sanığın bu durumdan yaralanarak mağdur ... ve başka erkek çocukları evine götürdüğü, bir kısmına evde cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla İzmir Ağır Ceza Mahkemelerinde farklı kamu davalarının bulunduğu, mağdurun olayla ilgili anlatımına göre sanığın ... İlçesinde polis memuru olarak görev yaptığı sırada yani Haziran 2019 tarihinden önce sanığın mağdur ...'e karşı cinsel istismar suçunu işlediğine dair bir iddia ya da delil bulunmadığı, bazı ailelerin şikayeti ve alınan duyumlar nedeniyle sanık hakkında başlatılan disiplin soruşturması nedeniyle Haziran 2019'da ... Emniyet Müdürlüğüne atandığı, mağdur ... ile sanığın ... da başlayan yakınlığı ve ailenin de bu yakınlığa olumlu bakması nedeniyle sanığın ... İlçesine tayin olmasından sonra aralarındaki iletişimi devam ettirdikleri, sanığın geleceği zaman mağdura bildirdiği, mağdurun annesi ile birlikte İzmir'e geldiğinde sanık ile bir evde buluşturukları, 2019 Aralık ayında hangi gün olduğu tespit edilemeyen bir zamanda mağdurun yanında başka erkek çocuklar olduğu halde evde bulundukları, bir süre sonra diğer erkek çocukların evden ayrılmaları üzerine organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, bu şekildeki cinsel istismarın 2020 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında da gerçekleştiği bu şekilde sanığın 15 yaşını bitirmeyen mağdura karşı zincirleme olarak organ sokmak suretiyle cinsel istismarda ve cinsel amaçlı hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, her iki suç yönünden yapılan incelemede; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden fiillerin neler olduğunun yazılmadığı ve gerekçenin bulunmadığı ancak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yazılan gerekçeden dolaylı olarak anlaşılması nedeni ile duruşma açılmadan bu suç yönünden kararın son paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığın aralık 2019 Ocak, Şubat, Mart 2020 tarihlerinde kısa aralıklarla 15 yaşından küçük mağdur ... \*\*\*\*'ın anne ve babası olan velilerinin rızası olmaksızın ve hukuken rızası geçerli olmayan mağdurun sanığa duyduğu ... ve sanığın mağduru kandırmak suretiyle kısa aralıklarla birden çok kez İzmir ... oteller bölgesinde kiraladığı otel odasına götürerek cinsel istismarla sınırlı olmayacak şekilde cinsel istismarda bulunmak suretiyle mağdur çocuğu kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı sabit olmakla sanığın bu eylemlerinin TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 43 maddelerine uyduğu ve bu maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.'' ibarelerinin eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmişir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında devam etmekte olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/179 Esas sayılı dosyası ile bu dosya arasında sanık ve mağdur yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek görülmesi ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname'de düzeltilerek onama talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında devam etmekte olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/179 Esas sayılı dosyası ile bu dosya arasında sanık ve mağdur yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek görülmesi ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname'de düzeltilerek onama talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudandoğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamış, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/464 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7820, Karar No: 2015/9474, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/7820 E.  ,  2015/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın (yeni ... ada ... parsel) Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "kamulaştırma bedelinin 3.747,82 TL olarak tespitine" denildiği halde gerekçeli kararda, kamulaştırma bedelinin 29.078,95 TL olmasına rağmen kısa kararda bu miktarın yanlış yazıldığı, bu durumun maddi hata olduğu bildirilerek "kamulaştırma bedelinin 29.078,95 TL olarak tespitine" şeklinde karar verilmiştir. Kısa ve gerekçeli karar arasındaki bu fark maddi hata kapsamında değerlendirilemeyeceğinden ve saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6155, Karar No: 2020/4464, Tarih: 10.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6155 E.  ,  2020/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22639, Karar No: 2014/22404, Tarih: 26.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22639 E.  ,  2014/22404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 15.07.2014

No : 2012/444-2014/472

Davacı, 01.06.2006-31.08.2010 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti ile 01.09.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun 4 ve devamı maddeleridir.

1479 sayılı Kanunun 24. maddesindeki düzenleme ile “Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; … Limited şirketlerin ortakları …” sigortalı sayılmışlardır. Anılan Yasanın 25. maddesi gereğince, zorunlu sigortalı kabul edilen şirket ortaklarının sigortalılıkları, şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sona erer.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;

b) Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;

3) Anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortakları, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortakları, diğer şirket ve donatma iştiraklerinin ise tüm ortakları,

sigortalı sayılırlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

b) Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;

3) Anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortakları, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortakları, diğer şirket ve donatma iştiraklerinin ise tüm ortakları,

sigortalı sayılırlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan düzenleme ve devamındaki “Sigortalılığın Başlangıcı” başlığını taşıyan 7. madde hükümlerinde, “...kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar” olarak nitelendirilen çalışanlardan “sermaye şirketlerinden limited şirket ortakları ile sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortaklarının, şirketin ticaret sicil memurluklarınca tescil edildikleri tarihten” itibaren sigortalı sayılacakları belirtilmiş, 9. maddede de “limited şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalıların, hisse devrinin yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten” itibaren sigortalılığın sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

İhtilaf konusu dönemde vergi, oda ve sicil kaydı bulunmayan, limited şirket ortağı da olmayan davacının, bu yasal düzenlemeler çerçevesinde zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bilindiği gibi, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 386. maddesinde vekalet akdi, “Vekalet, bir akittirki onunla vekil, mukavele dairesinde kendisine tahmil olunan işin idaresini veya takabbül eylediği hizmetin ifasını iltizam eyler . …” şeklinde tanımlanmış olup bu tanıma göre; vekil, sözleşme uyarınca kendisine yüklenen işin yürütülmesini veya üzerine aldığı işin yerine getirilmesini borçlanır. Vekalet akdinde bir tarafta vekil, diğer tarafta iş sahibi vardır. Vekil, sahibine ait işin idaresini, bir hizmetin görülmesini üzerine alan kişi olup vekilin, hizmetin görülmesindeki bağlılığı, hizmet akdinde olduğu gibi zorunlu değildir. Vekalet akdinde ücret kanunen şart olmayıp sözleşme veya teamül varsa vekil ücrete hak kazanabilir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununda ve 1475 sayılı İş Kanununda hizmet akdinin tarifi yapılmamış olup 506 sayılı Kanunun 2’nci maddesinde genel bir tanımla bir hizmet akdine (iş sözleşmesine) dayanarak bir veya birkaç işveren