muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8904, Karar No: 2016/3460, Tarih: 29.03.2016

Mahkemece; taşınmazlarda davacının mirasen gelen hakkı bulunduğu, 1732 ada 3 parselde bulunan binanın ... ile diğer kullanıcı ...'ın kullanımında olduğu gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi taşınmazların kullanım durumunu bilmediğini beyan etmiş, davacı tanıkları davacının iddialarını destekler nitelikte beyanda bulunarak taşınmazların davacının babasından intikal ettiğini, davalı tanıkları ise taşınmazların davalı ... tarafından ormandan açıldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmemiş, çekişmeli taşınmaz üzerinde tespit günü itibari ile kimin ne şekilde zilyet olduğu kesin olarak belirlenmemiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için, mahalinde taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, yansız, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ve fen bilirkişisi aracılığıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tespit tarihi itibari ile kim tarafından ne şekilde kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenilmeli, beyanlar arasında aykırılık bulunması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılarak çelişki giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisine keşfi denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5323, Karar No: 2019/1339, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5323 E.  ,  2019/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9915, Karar No: 2019/1940, Tarih: 12.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9915 E.  ,  2019/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

12.02.2014 tarihinde borçlunun işyerinde yapılan hacizde mahcuzların borçlunun oğlu olan sanığa teslim edildiği, sanığın icra müdürlüğüne vermiş olduğu 24.02.2014 tarihli dilekçe ile şehir dışına iş için gideceğinden ve uzun süre dönmeyeceğinden bahisle yedieminlik görevinden ayrılmak istediğine dair dilekçe sunduğu ancak icra müdürlüğünce alacaklının yedieminlik değişikliğini kabul etmediğinden bahisle talep hakkında hiçbir işlem yapılmadığının anlaşıldığı somut olayda; sanığın icra müdürlüğüne bildirimde bulunarak mahcuzların bulunduğu yerden uzun süreli olarak ayrılacağını dilekçe ile bildirmek ve yedieminliğin değiştirilmesi hususunu talep etmekle üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiği, 29.04.2014 tarihinde mahcuzların işyerinde bulunmamasında sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan beraati yerine yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9654, Karar No: 2017/17154, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9654 E.  ,  2017/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/369, Karar No: 2013/721, Tarih: 07.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/369 E.  ,  2013/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “aktif dere yatağının tam olarak saptanması için ziraat ve jeoloji mühendislerinden oluşan bilirkişiler huzuru ile taşınmaz başında keşif yapılarak teknik bilirkişilerden aktif dere yatağı ile taşkına maruz kalan yerler konusunda ayrıntılı rapor alınması, zilyetlikle iktisap edilebilir yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, davalının zilyetlik durumunun araştırılması, arizi olarak taşkınlara maruz kalan kısımlarının ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağında ve derenin etkisinde kaldığı belirtilerek 3402 sayılı Kanunun 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç, dosya kapsamına uygun değildir. Jeoloji bilirkişi kurulunun 26.03.2012 tarihli rapora istinaden, fen bilirkişisi ...'in düzenlediği 27.03.2012 tarihli rapor ve haritasında, çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle gösterilen bölümünün çayın aktif etkisi altında kalan yer olduğu, (B) harfiyle gösterilen bölümünün ise kıyı kenar çizgisi dışında bulunduğu ve arızi olarak taşkına maruz kaldığı tespit edilmiştir. Yerel bilirkişi beyanları ile dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümü yönünden, davalı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Taşınmazın arızi olarak taşkına maruz kalması zilyetlikle iktisaba engel değildir. O halde mahkemece, çekişmeli 323 ada 8 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'in 27.03.2012 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen 73,39 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile 3402 sayılı Kanunun 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına, (B) harfiyle gösterdiği 98,07 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davalı ...'in temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18312, Karar No: 2015/13000, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18312 E.  ,  2015/13000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/292-2014/93

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/04/2014 tarih ve 2013/292-2014/93 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. R.. S.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1855 yılında Almanya'da kurulduğunu ve yazım araçları sektöründe faaliyet gösterdiğini, 1950 yılından bu yana da Türkiye pazarında faaliyet gösteren müvekkiline ait markaların kalite ve güvenilirlikleriyle Dünya çapında tanınmışlık kazandıklarını, bu davanın konusu olan “S... S.. P.. 88” şekil markalı ürünün 2005-2008 yılları arasında Türkiye'de 10 milyonun üzerinde satış başarısı gösterdiğini, ince uçlu keçe kalem olan “S.. S.. P.. 88” markasının biçimi ile özdeşleştiğini ve tüketici nezdinde benimsendiğini, söz konusu ürünün 1989 yılında TPE nezdinde tescil edildiğini, davalının işyerinde müvekkili adına tescilli olan “S.. S.. P.. 88” şekil markalı ürünün aynısı olan ürünleri bulundurduğunu ve satışa sunduğunu, taklit ürünleri işyerinde bulunduran, bunların satış ve pazarlamasını gerçekleştiren ve bunları katalog, afiş, ilan ve benzer araçlar vasıtasıyla teşhir eden davalının bu fiillerinin müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, ayrıca davalının müvekkilinin yukarıda anılan markasını taşıyan ürün ve ürün ambalajı ile iltibas oluşturan “N...” ibareli taklit kalemleri piyasada sattığını, böylece davalının müvekkilinin markasından bedelsiz ve haksız şekilde faydalandığını, davalının açıklanan eylemlerinin aynı zamanda haksız rekabete de yol açtığını ileri sürerek, davalının eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, söz konusu ürünlerin ve bu ürünleri tanıtmaya yarayan her türlü evrakın imalinin, satışının ve dağıtımının durdurulmasına ve bu ürünlerle evraka el konulmasına, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.07.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 18.930 TL.'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemize ait 21.11.2012 tarihli ilama dayanılarak, davacının 16. sınıfta tescilli "S.. S.. p.. 88+şekil" markalı özgün nitelikteki ürünleri ile davalının satışa sunduğu "N.." markalı ürünlerin, üzerinde yazan markalar hariç, genel görünüş bakımından boyut, renk, doku, ebat ve biçim olarak ayırt edilemeyecek kadar benzerlik taşıdığı, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğramadığı, 556 sayılı KHK'nın 66/2-b maddesi kapsamında, ele geçirilen ürün adedi, maliyet ve satış fiyatları, ihlalin ağırlığı dikkate alınarak 18.930 TL maddi tazminat talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının eyleminin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 18.930 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.225,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11526, Karar No: 2023/2814, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11526 E.  ,  2023/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/29 E., 2021/201 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/29 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/6691 Esas, 2020/5848 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/539 Esas, 2020/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/684 Esas, 2020/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/6691 Esas, 2020/5848 Karar sayılı kararı ile özetle İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/29 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.08.2022 tarihli ve 9-2021/91004 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna, Kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin beyanlarının soyut ve tutarsız olduğuna, rapora göre 5237 sayılı Kanun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesince hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, ses kaydında mağdurenin gerçekleri anlattığına, sanık ile mağdurenin babası arasında husumet bulunduğuna,sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''...Tüm bu değerlendirmeler ışığında mağdurun beyanlarına itibar edilmesinin önünde bir engel bulunmadığı gibi bu hususta mahkememiz nezdinde de bir tereddüt hasıl olmadığı ancak mağdurun yaşadığı fiili tam olarak anlamlandırabilecek zekada olmadığı, bu nedenle bu tarz eylemleri yaşamamış olması ihtimalinde sanığın kendisine yönelik cinsel istismarda bulunduğuna ilişkin istikrarlı ve samimi bir şekilde suça konu eylemlere maruz kaldığını ifade edebilecek şekilde bir kurgu yaratarak anlatabilmesi atılı suçun işlendiğini gösterdiği hususunu ortaya koyduğu izahten varestedir. Kaldı ki o yaştaki bir çocuğun sanığa veyahut başka birisine kendi iffetini de ortaya koyacak şekilde bu denli ağır ithamlarda bulunmasını gerektirir bir husumet beslemesi bu nedenlerle iftira atması olağan dışı, gerçekleşme ihtimali bulunmayan bir durumdur. Ayrıca sanık ile mağdur arasında, sanığa bu denli iftira atabilecek nitelikte bir husumetin bulunmadığı da sabit olup, sanık tarafından aksi yönde bir iddia da ileri sürülmemektedir. Yine mağdurun sanığın kendisine yönelik ağzına cinsel organını sokma eylemini "emzirme" olarak tariflediği, söz konusu eylemleri anlattığı sırada kendi üstünde de gösterdiği, sanığın ereksiyonu sonrası cinsel organından gelen sıvıyı kirli beyaz renkte sıvı olarak tariflediği ( mağdurun bu sırada sarıya yakın duvar rengini gösterdiği), sanığın söz konusu eylemden sonra yaşadığı ereksiyonun etkisi ile de mağdura "güzel oluyor" dediği, sanığın cinsel organını ağzına aldığında sanığın cinsel organınında bulunan kılların ağzına geldiğini beyan ettiği, sanığın cinsel organını kendi cinsel organına sürttüğünde kızarıklığın meydana geldiğini beyan ettiği görülmekle, mağdurun söz konusu beyanlarındaki anlatımın bu yaşta ve zekadaki bir çocuğun ancak ve ancak yaşayarak ve gözlemleyerek deneyimlemesi ile tarif edebileceği, herhangi bir yönlendirme ile anlatılabilecek bir beyanın olmadığı, bu zekaya sahip bir çocuğun hayal dünyasında kurgulayabileceği bir anlatımda bulunmadığı, mağdurun beyanlarının yeteri düzeyde detay içerdiği ve spesifik karakteristik ifadelere yer verdiği görülmekle mağdurun beyanlarına üstünlük tanınmıştır. Ayrıca gerek hazırlık aşamasanda mağdur ile birebir görüşme yapan ve raporunu sunan psikologun beyanlarında gerekse mahkememizce mağdura atanan bilirkişi psikologun beyanlarında mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğini, yalan söyleyebilecek zihinsel beceride olmadığını, görsel hassasiyetinin zayıf olabileceğini ancak söylediklerine itibar edilebileceğini, kurgusal yalan söyleyebilecek potansiyelde olmadığını beyan etmişlerdir. Bu bağlamda mağdurun aşamalarda alınan beyanlarındaki anlatımın oluş yönünden mahkememizin kabulündedir...''

Şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, %20 engelli raporu bulunup dört yaşındaki çocuğun zeka seviyesine sahip olduğu bildirilen on yaşındaki mağdurenin aşamalardaki soyut ve tutarsız beyanları, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezinin 11.06.2019 günlü raporunda çocuğun anal ve vajinal yoldan cinsel istismara maruz kaldığı konusunda fiziksel herhangi bir bulgu saptanmadığının bildirilmesi, mağdurenin ablası tanık Cemre tarafından kaydedilen ve bilirkişi tarafından incelenip dosyaya sunulan ses ve video kaydında özetle mağdurenin babasından korktuğu için sanığı şikayet ettiğine dair anlatımları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı karşısında direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Mahkemenin direnmeye yönelik gerekçesi yeni hüküm niteliğinde olmadığından Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/6691 Esas, 2020/5848 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını

incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,04.05.2023 tarihinde karar verildi.