muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12190, Karar No: 2023/12596, Tarih: 07.12.2023

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; SGK'ya husumet tevcih edilmediği gibi ihbar isteminde de bulunulmaması nedeniyle usulen görülebilir olmayan davanın öncelikle bu nedenle reddi gerektiğini, oto kurtarma araçlarının günde 8 saat çalışmayı gerektirir sürekli bir iş niteliğinde olmayan haftada birkaç kez en çok 3-5 saatlik çalışma imkanı veren bir iş makinesi olduğundan kullanımı fazla çalışmayı gerektirir bir iş olmadığını, davacının iki ay denenmek şartı ile 15.11.2018 tarihinde işe başladığını, ihtiyacı olduğundan bahisle ödenecek primin kendisine elden verilmesi isteği üzerine de ödenecek pirim ile birlikte ayda 2.420,00 TL ödendiğini, iki aylık denemede çalışmasından memnun kalmadığından işi bırakmasını istediğini, davacının hiç değilse bir ay daha çalışma talebi de iyi niyetli olumlu karşılandığını, davacının 19.02.2019 tarihinde kendi isteği ile işi bıraktığını, hizmet tespitine yönelik davada kanuni hasmın SGK olması ve davanın SGK'nın huzuru ile görülmesi gerektiğini belirterek davada ispat yükünün davacıya ait olmak üzere talebini 15.11.2018 tarihi ile 19.02.2019 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı olarak kabul ettiğinden tarafına masraf ve ücreti vekalet yükümlülüğü getirilmemesini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürelerin dava tarihi itibariyle dolmuş olduğundan öncelikle iş bu davanın hak düşürücü süreden reddini talep ettiklerini, davalının kurum nezdinde ki şahsi sicil dosyası incelendiğinde davacı yanın söz konusu iş yerinde bahsi geçen tarihlerde herhangi bir çalışmasına rastlanılmadığını, davacı yanın davalı işverenler yanında kesintisiz olarak çalıştığını iddia ettiği süreye bakıldığında bunca süren çalışan birinin bu zaman aralığında sigorta primlerinin eksik olarak yatırıldığını fark etmemesinin mümkün olmadığından davacının geriye dönük olarak hizmet tespiti istemesi de usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince "Davanın kabulü ile ... T.C Kimlik Numaralı ...'nın Serdar Oto Servisi ve Oto Kurtarma -... isimli iş yerinde 15.11.2018 tarihinden 19.02.2019 tarihine kadar sürekli hizmet akdi ile asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine, " karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre nedeniyle öncelikle reddedilmesi gerektiğini, davalının kurum nezdindeki şahsi dosyası incelendiğinde davacının işyerinde bahsi geçen tarihlerde çalışmasına rastlanılmadığını, davacının uzun bir sürede primlerinin eksik yatırıldığını fark etmemesinin mümkün olmadığını kurumlarınca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre nedeniyle öncelikle reddedilmesi gerektiğini, davalının kurum nezdindeki şahsi dosyası incelendiğinde davacının işyerinde bahsi geçen tarihlerde çalışmasına rastlanılmadığını, davacının uzun bir sürede primlerinin eksik yatırıldığını fark etmemesinin mümkün olmadığını kurumlarınca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, fer'i müdahil vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1703, Karar No: 2019/5694, Tarih: 02.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1703 E.  ,  2019/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurum, 14.02.2012 tarihli trafik iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan masraf ve ödemelerden oluşan Kurum zararının tahsilini talep etmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Davalıların rücu alacağından sorumluluğu, ancak maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Bu maddeye dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Mahkemece alınan kusur raporları işveren yönünden soyut ifadelere dayanmaktadır. Ehliyetli olan bir şoförü çalıştıran işverenin genel trafik kurallarına göre hareket etme zorunluluğu bulunan sürücüyü eğitmesi konusunda kusuru bulunmamaktadır. İşverenin kusuru araçtaki bakım eksikliği, arıza, sigortalının aşırı ve yoğun çalışması gibi husular göz önünde bulundurularak(somut tespitlerle belirlenecek kusur izafe edilmesi gerekir) kusurun tespit edilmesi gerekir bu sebepten alanında uzman bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, BK. 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalı işveren ile üçüncü kişi konumundaki davalı ... şirketinin teselsül sorumluluğunun anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öngörülen ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, hatalı hesap sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

E.Ü.G.
Yargıtay — Esas No: 2015/24672, Karar No: 2016/4698, Tarih: 25.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24672 E.  ,  2016/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın savunmasında katılanı ittirdiğini beyan ettiği, katılanın aşamalarda ilk önce sanığın yüzüne yumrukla vurduğunu, daha sonra kendisine vuranları ise tanımadığını beyan ettiği, katılanın yaralanmasına ilişkin... Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 08.10.2013 tarihli geçici raporda, katılanın beyanları ile uyumlu kemik kırığının saptandığı ve katılanın yaralanmasının duyularından yada organlarından birinin işlevini sürekli zayıflaması yada yitirilmesi açısından değerlendirilmek için, 18 ay sonra muayeneye gönderilmesi gerektiği belirtildiği halde, katılanın geçici raporları ve hastane evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek mevcut yaralanmaların sanığın katılanın yüzüne yumruk atması ile oluşup oluşmadığı yönünde görüş de sorulmak suretiyle kati raporu alınmaksızın eksik kovuşturma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4734, Karar No: 2018/8746, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4734 E.  ,  2018/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... ve...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; ... ve ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve ... isimli kişiler de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya... ve ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ile ... ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin

bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17970, Karar No: 2012/3322, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17970 E.  ,  2012/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi isteminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile, kurum sigortalı ve hak sahiplerinin ilaç teminine ilişkin tip sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye dayalı olarak davalı kurum görevlileri tarafından eczanesinde yapılan denetimde 112 adet ... raporu tespit edildiği gerekçesiyle sözleşmenin 6.3.2.maddesine göre 250 TL cezai şart ve 3 ay süreyle sözleşmenin feshine karar verildiğini,ancak bu raporları bulundurma sebebinin davalı kurumun geriye dönük incelemeleri sonucu çıkabilecek uyuşmazlıklarda kullanılmak üzere delil olarak saklandığını, kurumun bir zararının olmadığını belirterek; uygulanan 250 TL para cezası ve fesih işleminin iptali ile 8.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucu 112 adet ... rapor fotokopisi bulunduğunu ve sözleşmenin 6.3.2. maddesine göre işlem yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının kastının bulunmadığı ve kurum aleyhine bir kazanç sağlama durumunun olmadığı gerekçesiyle fesih işlemi ile cezai şarta ilişkin talebin kabulüne, raporları bulundurmakta dikkatli olması gerektiğinden manevi tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 2009 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolü kapsamında imzalanan tip sözleşmenin 6.3.2. maddesinde “ eczanede yapılan denetimlerde, eczacı, eczane çalışanları ve bakmakla yükümlü oldukları kişiler hariç, bu protokol kapsamındaki kişilere ve TEB ile ilaç hizmeti sunumuna yönelik olarak protokol imzalanmış diğer kurum mensuplarına ait ... raporu(aslı veya fotokopisi) bulundurulduğunun tespiti halinde 250 TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır,tekrarı halinde 250 TL cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 ay süre ile sözleşme yapılmaz.Ancak eczanede bulunan karne veya ... raporu sayısının (aslı veya fotokopisi)10 un üzerinde olması halinde uyarı yapılmaksızın sözleşme feshedilir ve 3 ay süreyle sözleşme yapılmaz.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olup,sözleşmede ilgili hükmün uygulanması için davalı kurum aleyhine bir zararın gerçekleşmesi şartı aranmamıştır. Davacıya ait eczanede 29.04.2010 tarihinde yapılan denetimde dava konusu 112 adet ... raporunun bulunduğu tespit edilmiş olup bu husus davacının da kabulündedir. Hal böyle olunca mahkemece davacının sözleşmeye aykırı davrandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 20.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25556, Karar No: 2025/8319, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25556 E.  ,  2025/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/265 E., 2022/1441 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/178 E., 2021/532 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ...Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6347, Karar No: 2017/2205, Tarih: 22.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/6347 E.  ,  2017/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

Bir kısım davalılar vekili Av. ... 07.03.2017 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut 30.09.2014 tarihli ve 8676, 08.05.2014 tarihli ve 4285 yevmiye numaralı vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9454, Karar No: 2019/1595, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9454 E.  ,  2019/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.