muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/22511, Karar No: 2008/16591, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22511 E.  ,  2008/16591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tespit davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 29.05.2007 gün ve 760-183 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının 1479 sayılı yasa kapsamında ... sigortalı olarak prim borcu bulunup bulunmadığının, ayrıca ödediği primlerin ödeme tarihlerini de gösterir şekilde ayrıntılı listesinin davalı Kurum’dan sorularak alınacak cevabın dosya içersine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere mahalli mahkemesine gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26681, Karar No: 2016/4176, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26681 E.  ,  2016/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1309 esas, 2015/674 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

.... ... 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, ..., ... ... ... tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, ... ... söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

K.A
Yargıtay — Esas No: 2018/13488, Karar No: 2019/7430, Tarih: 16.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13488 E.  ,  2019/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar ile kayyım vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm bir kısım davalılar ile kayyım vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Davalılardan kayyım atanan Musa mirasçıları olduğunu iddia eden kişilerce açılan ... ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/1348 Esas sayılı dosyasında derdest olan davanın sonucu taraf değişikliğine neden olabileceğinden, sonucu beklenerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/113 Esas -2006/301 Karar sayılı kararı ile bir kısım davalılara atanan kayyıma, tespit edilen kamulaştırma bedelinin ödenmesine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar ile kayyım vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8487, Karar No: 2019/1492, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8487 E.  ,  2019/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21043, Karar No: 2025/186, Tarih: 08.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/21043 E.  ,  2025/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Silahla basit yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 06.12.2023 tarihli ve 2023/1826 Esas, 2023/2635 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın kanun yolunun gösterildiği paragrafta, hükmün (B) ve (C) fıkraları yönünden temyiz kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi gerekirken sadece hükmün (C) fıkrası yönünden temyiz kanun yolunun açık, (B) fıkrası yönünden ise kararın kesin olduğunun belirtilmesinin usulsüz olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği görülmekle;

Taraflara kararın (B) fıkrası yönünden de temyiz kanun yolunun açık olduğunu ve kararın hangi fıkralar yönünden temyiz edildiğini belirten gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması gerektiği ihtarını içeren meşruhatlı davetiye çıkarılması, buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, hükmü temyiz

etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında Ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23537, Karar No: 2014/33691, Tarih: 22.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/23537 E.  ,  2014/33691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/118618

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/315 (E) ve 2013/44 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın cezai ehliyetinin olup olmadığına ilişkin heyet raporu alınması yerine Karadeniz Ereğli Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı tarafından verilen tek hekim raporu hükme esas alınarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2) Kabule göre de; CMK'nin 223/3-a. maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, uygulanan kanun maddesinin hükme yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/478, Karar No: 2014/2433, Tarih: 08.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/478 E.  ,  2014/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra 30.10.2013 tarihinde yapılmış olması dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ve müdafiinin salıverilme talebinin reddine, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15518, Karar No: 2017/13787, Tarih: 23.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15518 E.  ,  2017/13787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaz için ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaz için ecrimisil bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dava konusu taşınmaz için ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın 853,99 m²'sinden enerji nakil hattı geçirildiği, 49 m²'sine pilon dikildiği anlaşıldığından, taşınmazın irtifak tesis edilen 853,99 m² için ecrimisile hükmedilmesi söz konusu olmayıp, sadece 49 m²'lik pilon alanı hakkında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, irtifak hakkı geçirilen alan için de işgal tazminatına (ecrimisil karşılığına) hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18046, Karar No: 2019/10975, Tarih: 07.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18046 E.  ,  2019/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacılardan ...'ın eşi, ..., ... ve ...'nin babası, ... ve ...'in kardeşi olan mütevefa ...’ın 29.08.2011 tarihinde karın ağrısı, mide bulantısı ve kusma şikayeti ile davalı hastanede çalışmakta olan diğer davalı doktor ...'ye muayene olduğunu ve aynı gün saat 11.30 sıralarında davalı doktor tarafından kapalı safra kesesi (laparaskopikkolesistektomi) ameliyatı yapıldığını, ameliyathanenin tadilatta olması nedeni ile ameliyatın doğumhanede gerçekleştirildiğini, ertesi gün davalı doktor tarafından kontrolü yapılmadan hastaneden taburcu edildiğini, kendilerine tedavi hakkında bir bilgi verilmediğini, müteveffanın taburcu olduktan sonra artan karın ağrısı, karında şişkinlik, bağırsak hareketleri olmaması nedeniyle 31/08/2011, 01/09/2011 ve 02/09/2011 tarihlerinde tekrar tekrar davalı hastanenin acil servisine başvurduklarını, ancak davalı doktor ile görüşemediklerini ve ağrı kesici verilip gönderildiklerini, 03/09/2011 tarihinde yine hastanenin acil servisine müracaat ettiklerini ve hastanede görevli diğer genel cerrah tarafından yapılan muayene sonrasında mütevefanın hastaneye yatırıldığını ve davalı doktora ulaşıldığını, akşam saatlerinde hastanın durumunun kötüleşmesi üzerine yoğun bakıma alındığını, ancak yoğun bakım ünitesinin inşaat halinde olması nedeni ile paravanla çevrilmiş dahiliye servisinde yoğun bakım hizmeti verilmeye çalışıldığını, burada sık sık elektrik kesintileri yaşandığını ve jenaratörün devreye girmediğini, yetersiz ve özensiz müdahaleler sonucu murislerinin 04.09.2011 tarihinde vefat ettiğini, hastanın gerçek sorunu olan karın içi iltihaba yönelik medikal tedavi yapılmadığını, hastanın enfeksiyondan kaynaklanan nedenlerle vefat ettiğini, hastalarının vefatının ertesi günü yaptıkları şikayet üzerine yapılan incelemede hastanenin inşaat halinde olduğunun tespit edildiğini, tadilat varken hasta kabulünden kaçınması gereken hastanenin bu tarihte pek çok operasyon yaptığını, hasta güvenliğini sağlamayarak enfeksiyon riski altında ameliyat yaparak ve yoğun bakım hizmeti vererek hastanın ölümüne sebep olduklarını ileri sürerek davacı ... için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerrdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerrdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı ... hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (BK.390/11). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (BK.321/1). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı, onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı hastanede tedavi edildiği sabittir. Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda; genel cerrahi uzmanı olan davalı doktorun 02.09.2011 tarihinde konsültasyon istemi üzerine hastaneye gelerek bizzat hastayı muayane etmediğinden kusurlu olduğu, ancak hastanın 1 gün sonra tekrar hastaneye müracaatı nedeniyle davalı doktor tarafından ileus tanısı ile uygun tedavi ve takibinin yapılmış olduğu ancak buna rağmen ölümün gerçekleşmiş olduğu, bu tür ameliyat sonrası ortaya çıkan ileus ve buna bağlı meydana gelen peritonit tablosunun zamanında tanı konularak uygun tedavinin yapılması durumunda da ölümün meydana gelebileceği tıbben bilindiğinden kişinin 2.9.2011 tarihinde hastalığının tanısınınn konularak uygun tedavinin başlanılmış olması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı cihetle; davalı doktorun kusurlu eylemi ile kişinin ölümü arasında kesin bir illiyet bağı bulunmadığı belirtilmiş; Mahkemece, söz konusu rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki; hükme esas alınan söz konusu adli tıp raporunda davacıların hastanın tadilat halindeki hastanede uygun olmayan ameliyat şartları altında ameliyat edildiği ve yoğun bakımda tutulduğu yönündeki iddia ve itirazları karşılanmamış olup, bu hali ile hükme esas alınamaz. Hal böyle olunca, özellikle davacıların mütevefanın tadilat halindeki hastanede uygun olmayan koşullarda ameliyat edildiği ve yoğun bakımda tutulduğu, gereken dikkat ve özenin gösterilmediği, ameliyat sonrası ortaya çıkan şikayetlerin teşhis ve tedavisinde geç kalındığı yönündeki iddiaları başta olmak üzere tarafların iddia ve savunmaları, dosyada mevcut idari makamlarca hastanedeki şartlara ilişkin olarak yapılan tespit ve hazırlanan yazılar ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, olayda davalı doktora ve hastaneye atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Her ne kadar karar başlığında davalı şirket ve davalı doktor yanında ayrı bir tüzel kişiliği olmayan hastane adı da davalı olarak gösterilmiş ise de; bu husus mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Her ne kadar karar başlığında davalı şirket ve davalı doktor yanında ayrı bir tüzel kişiliği olmayan hastane adı da davalı olarak gösterilmiş ise de; bu husus mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22533, Karar No: 2013/28657, Tarih: 05.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22533 E.  ,  2013/28657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın evliliğin mutlak butlanına ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından açılmış olduğundan Nüfus idaresinin bu davada yasal hasım niteliği olmayıp, davanın Nüfus idaresi yönünden taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken; davanın esastan reddine karar verilmiş olmasının sonuca etkili olmadığına; ret hükmünün sonucu itibarıyla doğru olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.12.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5759, Karar No: 2017/17114, Tarih: 20.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/5759 E.  ,  2017/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin, Serik Devlet Hastanesinde görevli Beyin ve Sinir Cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun, tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, özellikle kırığın hayat fonksiyonlarına etkisini de gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay günü mağdurun kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini iddia ettiği, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık ...'in bu iddiayı doğrulamasına karşın, tanık ...'in doğrulamadığı anlaşılmakla, olaya ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları anlaşılan tanıklar ... ve ... dinlenilerek beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilememesi halinde hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanındığı da açıklanarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4) Dosyada mevcut hükme esas alınan rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.