muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8735, Karar No: 2025/13633, Tarih: 07.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8735 E.  ,  2025/13633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/920 E., 2021/1325 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/377 E., 2020/156 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM:TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 02.01.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarih, 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı ilamı doğrultusunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23946, Karar No: 2016/3236, Tarih: 23.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23946 E.  ,  2016/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2014/236-2015/308

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

İlk kararla birlikte bakiye karar harcı davalı idare tarafından ödendiği halde, mükerrer olacak şekilde yeniden harç tahsiline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Peşin harç karar harcını karşıladığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6876, Karar No: 2015/5943, Tarih: 17.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6876 E.  ,  2015/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 24. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2012/190-2014/127

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı Depar İnş. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde dava dışı U. Uluslararası Yapı ve Tic. A.Ş.'nin müteselsil kefil olduğunu, borçlu firmaların ödemelerini aksatmaları nedeni ile kredi hesabının kat edildiğini, ihtiyati haciz kararı uygulanarak İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/17843 E. sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, sıra cetvelinin tanzim edildiği takip dosyasında ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ve konan hacizlerin henüz kesinleşmediğini, müvekkili alacağının sıra cetvelinde adı geçen tüm takiplerden önce doğduğunu ve bu alacağın kesin olduğunu, bu nedenle sıra cetvelinde müvekkili alacağına pay ayrılmamasının hukuka aykırı olduğunu, davalılardan F.Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.'nin alacağının muvazaalı olup gerçek bir ilişkiden kaynaklanmadığını ileri sürerek, öncelikle davacı banka haczinin öncelikli olması nedeniyle alacağı kadarının müvekkilinin takip dosyasına ödenmesini, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ. Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı F. Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bu davaya konu takip dolayısıyla davacı vekilince 08.03.2012 tahakkuk tarihinden önce usulüne uygun olarak 3. kişi İSKİ Genel Müdürlüğü'ne haciz ihbarnamesi tebliğ edildiğinden borçlu UYTAŞ'ın İSKİ nezdinde doğacak hak ve alacaklarına konulan haczinin kesinleşmiş ilk haciz olduğu, İstanbul 33. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8772 Esas sayılı dosyasında paylaştırılmasına ve sıra cetveli yapılmasına karar verilen alacağın, bu takip dolayısıyla konulan haciz ilk haciz olmadığından sıra cetvelinin İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/17843 Esas sayılı dosyasında yapılması gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile, İstanbul 33. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8772 Esas sayılı dosyasında yapılan 25.07.2012 tarihli sıra cetvelinin yetki nedeni ile iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalılardan F. Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden hem muvazaa nedenine, hem de sıraya dayalı sıra cetveline itiraza, İ. Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. yönünden ise sıraya itiraza ilişkindir.

Kararı, davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalılardan F. Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden hem muvazaa nedenine, hem de sıraya dayalı sıra cetveline itiraza, İ. Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. yönünden ise sıraya itiraza ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem sıraya hem de esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Öte yandan, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra "her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır." hükmü ile de nispi ticari davaya ilişkin de düzenleme yapılmış olup, buna göre tarafların her ikisinin de tacir olması ve uyuşmazlık konusu işin tarafların ticari işletmesi ile ilgili olması gerekir.

İİK'nın 142/1. maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve dava sonucunda etkilenecek olan alacaklıları ifade eder. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolunda açık bir düzenleme bulunmadığı, somut olayda olduğu gibi taraflar arasında temel ilişki (doğrudan ticari bir ilişki) ya da TTK'nın kambiyo senetlerine ilişkin hükümlerinin uygulanmasını gerektiren kambiyo hukuku ilişkisi bulunmadığı hallerde bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K; 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K; 15.10.2014 tarih ve 1764 E., 6313 K. sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkeme (alacağın sıra cetveline göre düşen hissenin miktarına bakılmaksızın) HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesidir. (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, sh:738)

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

Diğer yandan, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, F.Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.'ne karşı açılan ve alacağın sırasına ve esasına yönelik davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesi, F.Grup İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın ticari nitelikte bir dava olmadığı ve dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev

ilişkisi olduğu, muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin iptali istemini inceleme görevinin İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın mahkemenin görevine ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi; davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. yönünden ise itiraz sadece sıraya ilişkin olup icra mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın mahkemenin görevine ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, her iki davalıya ilişkin olarak uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı İston Hazır Beton Elemanları San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21717, Karar No: 2014/25981, Tarih: 09.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21717 E.  ,  2014/25981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.03.2014

No : 2012/341-2014/72

Rücuan tazminat istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davalı O.. D.. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalılar avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adlarına Av. S.. T.. ile karşı taraf adına Av. E.. Ö.. geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava; 11.07.2009 tarihli trafik kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin işveren ile kazaya sebep olan sürücüden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Anılan maddenin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Olay nedeniyle yapılan ceza yargılama sonucunda verilen Küçükcekmece 4. Sulh Ceza Mahkemesi 2009/1139 Esas 2014/99 Karar sayılı kararı ile Ç.. Ö..’in asli ve tam kusurlu olması nedeniyle mahkumiyetine, kazaya karışan diğer araç sürücüsü Hasan Mutlu’nun kusuru bulunmadığından beraatine karar verildiği, kararın temyiz aşamasında olduğu ve henüz kesinleşmemiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Olay nedeniyle yapılan ceza yargılama sonucunda verilen Küçükcekmece 4. Sulh Ceza Mahkemesi 2009/1139 Esas 2014/99 Karar sayılı kararı ile Ç.. Ö..’in asli ve tam kusurlu olması nedeniyle mahkumiyetine, kazaya karışan diğer araç sürücüsü Hasan Mutlu’nun kusuru bulunmadığından beraatine karar verildiği, kararın temyiz aşamasında olduğu ve henüz kesinleşmemiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 53. maddesi (TBK madde 74.) hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Mahkemece; kazaya karışan diğer araç sürücüsü Hasan Mutlu’nun kollukta verdiği ifadesi de göz önünde bulundurulduğunda, somut olaya konu ceza dosyasının kesinleşmesi beklenerek ceza dosyasında saptanan maddi olgular da gözetilerek, olayın oluşu tereddütsüz belirlenip, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek, alanında uzman bilirkişilerden oluşa ve mevzuata uygun şekilde yeniden rapor alınıp, irdelenerek, varılacak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-5510 sayılı Kanunun 21. maddesi’nin dördüncü fıkrası uyarınca, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Mahkemece; ilk peşin sermaye değerinin yarısının davalının kusur karşılığı ile yapılan geçici iş göremezlik ödeneğinin davalının kusur karşılığının, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. (mülga HUMK 74.) maddesindeki taleple bağlılık ilkesi gözetilerek hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması,

3- Yargılama giderlerinden sayılan ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323, Avukatlık Kanununun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1’inci maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira haksız davranışta bulunan bir kimsenin bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır.

Mahkemece; kusursuz olması nedeniyle hakkındaki davanın reddine karar verilen Okan Danyılmaz lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ile davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılara yükletilmesine, davalılar avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13837, Karar No: 2015/14693, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13837 E.  ,  2015/14693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2012/215-2015/304

Davacı A.. A.. vekili Avukat B.. Y.. tarafından, davalılar M.. Ö.. ve diğeri aleyhine 09/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacının, davalı B.. H..ne yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, hizmet kusuru sonucu uğranıldığı bildirilen cismani zarar nedenine dayalı manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 28/11/2011 tarihinde hamile olarak, karın ağrısı şikayetiyle davalı B.. H..ne başvurduğunu, davalı D... M.. Ö.. hatası ve kusuru nedeniyle doğru tanı konulamadığından, dış gebelik geçirdiği halde doğru tedavi uygulanmadığını, kürtaj yapılarak evine yollandığını, 2 gün sonra D..H.. kapalı ameliyat olup yumurtalıklarına bağlı iki tüpten birini kaybettiğini, buna davalıların hizmet kusurlarının neden olduğunu belirterek uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı D.. M.. Ö.. davanın reddini istemiş; davalı B..Ü.. ise görev yönünden ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın esasına ilişkin yapılan inceleme sonucu, davacıya uygulanan tedavinin tıbba ve fenne uygun olduğu, davalılara atfı kabil kusur bulunmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalılar B.. H..nin hizmet kusuruna dayanmıştır.

Davalı üniversite 2547 sayılı Y.. Y.. gereğince kurulmuş bir vakıf üniversitesi olup vakıf üniversiteleri Anayasa'nın 130 ve 2547 sayılı Y..Y.. Ek 2. maddesi gereğince kamu tüzel kişisidir. Dolayısıyla davalı üniversite kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde ise idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı B.. H.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esası incelenerek reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacının, diğer davalı D.. M.. Ö.. yönelik temyizine gelince;