muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3877, Karar No: 2016/321, Tarih: 28.01.2016

4- Dava konusu 308 parsel sayılı taşınmaz kadastro sırasında satın alma, miras yolu ile gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiş, tespite karşı davacı ... taşınmazın taşlık, kayalık olup özel mülkiyete konu olmadığı iddiası ile davacı ... ve müşterekleri taşınmazın kök muris ... ...'dan kaldığını ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece taşınmazın ... ...'dan kaldığının ispatlanamadığı, gerekçesi ile karar verilmiştir. Dosya içeriğine, toplanıp değerlendirilen delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı ...'nin bu parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; 16.10.1993 günlü keşif sonunda jeoloji mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda 308 parsel sayılı taşınmazın yarısında buğday anızı bulunduğu, yarısının ise sürülmüş halde bulunduğu, taşlılık mevcut olmadığı ve uzun yıllar tarımsal amaçlı kullanılıp tarıma elverişli alanlardan olduğu belirtilmiş olduğu halde 18.05.2012 tarihli keşifte hazır bulunan ziraat mühendisi bilirkişisi ise raporunda 308 parselin muz ekili bölümünün 20 yılı aşkın zamandır tarımsal amaçlı olarak kullanılıp özel mülkiyete elverişli olduğu, güney kısmında kalan ve ekili olmayan bölümünün ise devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğunu açıklamıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın hangi bölümünün kumluk olduğu, hangi bölümünün tarımsal amaçlı kullanıldığı yönünde fen bilirkişisinden denetime elverişli rapor alınmadığı gibi; iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki de giderilmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne şekilde ve kim tarafından sürdürüldüğü konusunda maddi olaylara dayalı somut beyan alınmalı, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan da taşınmazın tamamının tarıma elverişli olup olmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, kısmen tarıma elverişli yerlerden olduğunun saptanması halinde fen bilirkişisine taşınmazın kumluk ve tarım arazisi olan bölümlerini ayrı ayrı gösterecek şekilde denetime elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20383, Karar No: 2025/3284, Tarih: 22.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/20383 E.  ,  2025/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/403 E., 2017/369 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31/2. son maddesinin uygulanmayarak fazla cezaya hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1.Suç tarihinin dosya kapsamına ve gerekçe içeriğine göre "2015 yılı Mayıs ayı" yerine sehven "12.06.2015" şeklinde yazılması,

2.İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 31/2 son maddesi gereğince cezanın 7 yıla indirildikten sonra aynı kanunun 62. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesi,

Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli, 2015/116 Esas, 2016/292 Karar sayılı hükmünde yer alan hüküm bölümünün (1-b) bendine "aynı maddenin son cümlesi gereğince 7 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRIMASINA" ibaresinin eklenip, 1-c bendindeki 6 yıl 8 ay ibaresinin yerine 5 yıl 10 ay ibaresinin eklenmesi ve suç tarihinin 2015 yılı Mayıs ayı olarak değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/608, Karar No: 2023/2556, Tarih: 05.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/608 E.  ,  2023/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesine dair ek karar davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olarak verilmesi üzerine davacı temsilcisinin temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava açıldığı, dava konusu sözleşme hükümlerinde ücret miktarının uygulama yılına göre tespit edileceğine dair belirlemenin ileriye yönelik etkisinin bulunması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 27.12.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı temsilcisinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalıya ait taşınmazda inşa edilen yapıya ilişkin ... denetim sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme kapsamında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen hizmet bedelinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL bedelin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu ... denetim sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının sözleşmedeki imzaya itiraz ettiği, davacı vekilinin beyanları ve dosyaya gelen 12.12.2019 tarihli ATK raporuna göre anılan sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığı, davacının da kabulünde olduğu üzere ilgili sözleşmedeki imzanın davadışı olan yüklenici ... C.'ye ait olduğunun belirlendiği, 4708 sayılı Kanun'un 2 nci maddesindeki açık düzenleme kapsamında ... denetim hizmetinin yasal muhatabının ... sahibi olduğu, ... yüklenicisini vekil tayin edemeyeceği, vekaleten yüklenici tarafından yapılan sözleşmelerin geçersiz nitelikte bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı temsilcisi; davalı ile imzalanan ... denetim sözleşmesine dayanılarak ... ruhsatı alındığını ve inşaata başlanıldığını, sözleşmeden doğan yükümlülüklerin yerine getirildiğini, mülk sahipleri tarafından fiili olarak kullanılmaya başlanıldığını, Belediyeye ... denetim hizmet bedeli yatırılmadığı için ... kullanma izni alınamadığını, ... kullanım izni alınmadığından ... bitirme tutanağı düzenlenemediğini, sözleşme sürecinin halen devam ettiğini, davalının yükleniciye yetki vererek sözleşmeyi ruhsat aşamasında imzaladığını, yapım aşamasında imzalan sözleşme olmadığını, sırf şekli sebeplerle ödeme yapılmamasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını, dava tarihindeki oranlara göre rapor hazırlanması gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine dair kararın dosyada bulunan delillerin hukuka uygun şekilde değerlendirilmek suretiyle yasal ve hukuksal gerekçelere dayandırılarak verildiği gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temsilcisi istinaf dilekçesinde sunduğu sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; verildiği iddia edilen ... denetim hizmet alacağının sözleşmede imzası bulunmayan davalı arsa sahibinin sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4708 sayılı ... Denetimi Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinde; "Bu Kanun kapsamına giren her türlü ...; Bakanlıktan aldığı izin belgesi ile çalışan ve münhasıran ... denetimi ile uğraşan tüzel kişiliğe sahip ... denetim kuruluşlarının denetimine tabidir. ... denetim hizmeti; ... denetim kuruluşu ile ... sahibi veya vekili arasında akdedilen hizmet sözleşmesi hükümlerine göre yürütülür. ... sahibi, yapım işi için anlaşma yaptığı ... müteahhidini vekil tayin edemez." hükümleri getirilmiştir.

2. Aynı Kanun'un 5 inci maddesinde; ... denetimi hizmet sözleşmelerinin ... sahibi ile ... denetim kuruluşu arasında akdedileceği belirtilmiştir.

3. ... Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin "Tanımlar" başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (p) bendinde ... müteahhidi; yapım işini, ... sahibine karşı taahhüt eden veya ticari amaçla veya kendisi için şahsi finans kaynaklarını kullanarak üstlenen, ilgili meslek odasına kayıtlı, gerçek ve tüzel kişi, (r) bendinde ise ... sahibi; ... üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan gerçek ve tüzel kişiler şeklinde tanımlanmıştır.

4. Aynı Yönetmeliğin "... sahibinin görev ve sorumluluklarını" düzenleyen 8 inci maddesi;

4. Aynı Yönetmeliğin "... sahibinin görev ve sorumluluklarını" düzenleyen 8 inci maddesi;

"(1) ... sahibi, ... denetimi hizmet sözleşmesini bizzat veya hukuken temsile yetkili vekili aracılığı ile imzalamak zorundadır.

(2) ... sahibinin aynı zamanda ... denetim kuruluşunun denetçisi olduğu hâllerde, ... sahibi olan denetçiye görev verilmemek kaydı ile, mensubu olduğu ... denetim kuruluşunca işin denetiminin üstlenilmesi mümkündür.

(3) ... sahibi, ... denetimi hizmet bedeli taksitlerini zamanında ödemek ile yükümlüdür.

(4) ... sahibi projede, mahal listesinde, metrajda ve ... yaklaşık maliyetinde bulunmayan herhangi bir imalatı, ruhsata bağlanmadığı müddetçe ... müteahhidinden ve ... denetim kuruluşundan isteyemez ve bu gibi istekler yerine getirilemez.

(5) Tamamlanan ..., ... kullanma izni belgesi düzenlenmeksizin kullanıma açılamaz.

(6) ... kullanma izni belgesi alınmış bir yapıda, ruhsat düzenlenmeksizin değişiklik yapılamaz. İşin fiziki olarak bittiğini gösteren ... bitirme tutanağının ilgili idarece onaylanmasından sonra yapılacak olan değişikliklerden ... sahibi sorumludur." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ile yüklenici arasında inşaat yapım anlaşması imzalandığı, 16.02.2006 tarihli ... ruhsatına göre ... sahibi davalının maliki olduğu taşınmaza inşa edilecek yapıya ilişkin dava konusu ... denetim sözleşmesi imzalandığı, davacı tarafın beyanı, davalının imza inkarı ve imza incelemesi neticesinde sözleşmenin ... sahibi tarafından imzalanmadığının belirlendiği, söz konusu imzanın dava dışı yüklenici tarafından atıldığının ifade edildiği görülmektedir.

2. Sözleşmedeki imzanın ... sahibine ait olmadığı tespit edilmekle, verildiği iddia edilen ... denetim hizmet bedelinden ... sahibinin sorumlu tutulup tutulmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

3. ... sahiplerince ... denetim şirketine yapılacak ödemeden, ... Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ... sahibi sorumludur. Bu ödeme yüklenici namına değil, kendi nam ve hesaplarına yapılan ödeme niteliğinde olduğu için Kanun’dan kaynaklanan ... denetim ücretinden ... sahiplerinin sorumluluğu bulunmaktadır. Aksi halde ... denetim hizmetinden yararlanan ... sahiplerinin haksız zenginleşmesi sonucu ortaya çıkacaktır.

4. O halde; İlk Derece Mahkemesince, davalı ... sahibinin ... denetim hizmet bedelinden sorumlu olacağı gözetilerek, davacı şirketin ... denetim hizmeti verip vermediği, bu kapsamda hizmet karşılığı bedeli hak edip etmediğinin belirlenmesi amacıyla uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; arsa sahiplerinin, imzalamadığı ... denetim hizmet bedelinden sorumlu olup olmayacağı noktasındadır. 4708 sayılı ... Denetimi Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinde; "Bu Kanun kapsamına giren her türlü ...; Bakanlıktan aldığı izin belgesi ile çalışan ve münhasıran ... denetimi ile uğraşan tüzel kişiliğe sahip ... denetim kuruluşlarının denetimine tabidir. ... denetim hizmeti; ... denetim kuruluşu ile ... sahibi veya vekili arasında akdedilen hizmet sözleşmesi hükümlerine göre yürütülür. ... sahibi, yapım işi için anlaşma yaptığı ... müteahhidini vekil tayin edemez." denilmektedir.

Madde hükmünde açıkça ... sahibine sorumluluk getirilmiştir. Arsa sahibi, dosyadaki belgelere göre ... sahibi olmadığına göre; kanun gereği sorumlu tutulması mümkün değildir. Davacı tarafça hizmet verilmiş olması, davalı arsa sahibinin haksız zenginleşmesi sonucunu da doğurmaz. Zira, davalının aldığı bu hizmet, ... sahibinin davacı ile yaptığı hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Mahkemenin ve istinaf mahkemesinin davanın reddine ilişkin hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından; kararın ONANMASI görüşündeyim.

Açıkladığım sebeplerle, Sayın Çoğunluğun BOZMA gerekçesine iştirak edilmemiştir. 05.10.2023
Yargıtay — Esas No: 2011/11348, Karar No: 2011/12839, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11348 E.  ,  2011/12839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile kat mülkiyeti kurulmak suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar davalılardan ...'na Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle geri çevrilmiş ise de, geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Davalı ...'na daha önce tebligat yapılan bir adresi mevcut olduğu halde mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 35. maddesine göre başka bir adreste tebliğ edilmiştir. Geri çevirme kararı üzerine, UYAP sisteminden alınan Mernis'te kayıtlı yerleşim yeri adresine Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ yapılmıştır. Adres kayıt sistemindeki adrese yapılan tebligatların geçerli olabilmesi için Tebligat Kanunu'nun 6099 Sayılı Yasa ile değişik 21. maddesine göre yapılmış olması gerekir. Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan yapılan tebligat geçerli değildir.

Adı geçen davalının “... Ayakkabıcılar Sitesi 124/2 Sokak No:15 Işıkkent/...” adresinde dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Bu nedenle, davalı ...'nın yukarıda belirtilen adresine Tebligat Yasası hükümleri uyarınca mahkemenin gerekçeli kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden ve geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19592, Karar No: 2025/6396, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19592 E.  ,  2025/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/670 E., 2022/511 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/210 E., 2021/130 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.