muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4534, Karar No: 2024/4301, Tarih: 26.06.2024

beyaz renkli, açıklık alan içinde kalmakta olduğu, taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün 1960 yılından sonra geldiği, koruma - kollama ile yetiştirildiği, aktif orman olduğu, nihai olarak 228 ada 3 parsel sayılı taşınmazda b, c, d ve e harfli yerler ile 228 ada 4 parselin tamamının orman sayılan yerlerden oldukları, 228 ada 3 parseldeki a harfli kısmın ise orman sayılmayan yer olduğu tespit edilmiş, ancak bilirkişiler tarafından dava konusu taşınmazlar 1957 yılı memleket haritası üzerinde gösterilmelerine rağmen, hava fotoğrafı üzerinde herhangi bir çakıştırma yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince, daha sonra, önceki alınan bilirkişi raporunda hava fotoğraflarının denetlenemediği ve aynı yere ilişkin farklı sonuçları gösterir raporların bulunduğu gerekçesiyle, 02.07.2015 tarihinde önceki bilirkişi raporlarını düzenleyen bilirkişiler dışında bir orman bilirkişisinden talimat yoluyla rapor alınmış olup, bu raporda, 1957 yılı memleket haritasında 228 ada 3 parselin bir kısmının açıklık alanda, bir kısmının ise ibreli ve geniş yapraklı ağaç rumuzlu alanda kaldığının, parselin bulunduğu alanın ise sanayi rumuzu ile gösterildiğinin, 228 ada 4 parselin bir kısmının açık alan, bir kısmının fidanlık rumuzlu yeşil alan olduğunun, 1984 yılı memleket haritasında taşınmazların hepsinin meyvelik ve fidanlık rumuzlu açıklık alanda kaldığının açıklandığı ve 1947 yılı hava fotoğrafında 228 ada 3 parselin bir kısmının grimsi - beyazımsı, bir kısmının ise grimsi - siyahımsı renkte, 228 ada 4 parselin ise bir kısmının koyu siyah, bir kısmının ise grimsi - siyahımsı renkte gösterildiği, çevre parsellerle ilişkisi, toprak özelliği, toprak muhafaza karakteri ve orman bütünlüğü hususları gözetildiğinde Orman Yasaları karşısında 228 ada 4 parselin orman sayılan yerlerden olduğunun, 228 ada 3 parselin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği anlaşılmakta ise de, fen bilirkişi raporunda 228 ada 3 parsel a, b, c, d ve e harfleri ile bölümlere ayrılmış olduğu halde, bu raporda her bir bölüm hakkında ayrı ayrı değerlendirmeye yer verilmediği görülmüştür.

Görüldüğü üzere; ilk alınan raporda, dava konusu 228 ada 3 parselde bir kısım yer orman sayılan yer olarak belirlenmişken, son alınan orman bilirkişisi raporunda, taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş olup, böylelikle raporlar arasında çelişki ortaya çıktığı halde İlk Derece Mahkemesince bu iki rapor arasındaki çelişki giderilmediği gibi, dava konusu 228 ada 3 parsel yönünden, hükme esas alınan fen bilirkişi raporu doğrultusunda bölümlere ayrılarak hüküm kurulurken, her iki orman bilirkişi raporuna da tam olarak itibar edilmemiş ve her iki rapora da kısmen itibar edilmemesinin nedeni açıklanmaksızın, 228 ada 3 parselde a ve d harfli kısımlara ilişkin davacı şirketin açtığı davanın kabulüne, b, c ve e harfli kısımlar yönünden ise davacı ... İdaresinin açtığı davaların kabulüne karar verilmiştir.

Ayrıca; dava konusu 228 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının edinme sütunlarının içerikleri gözetildiğinde, her iki taşınmazın da arsa vasfıyla senetsizden vergi kaydı bulunmamakla, 228 ada 1, 2, 3 ve 4 parsellerin tamamının Orüs Orman İşletmesi uhdesinde iken 228 ada 1 ve 2 nolu parsellerin 04.03.1996 tarihinde tapuda Çevik Orman Ürünleri ... Şirketi'ne üzerindeki müştemilatla birlikte satıldığı, 228 ada 3 nolu parselin ise üzerindeki müştemilatla birlikte haricen 17.09.1996 tarihinde Özelleştirme Başkanlığının K-01 sayılı sözleşmesi ile Özelleştirme İdaresinden bu şirket tarafından satın ve zilyetliğinin devir alındığı, Çevik Orman Ürünleri ... Şirketi'nin ise 09.03.1999 tarihinde zilyetliği devir ve teslim sözleşmesine ekli krokide B - İ - H harfleri ile gösterilen 59342 m2 lik alanı davacı Ulupınar Orman Ürünleri .... Şirketine devrettiği, bu 228 ada 3 nolu parsel ile senetsizden iktisap edilen 228 ada 4 nolu parselde şirketin 20 yıllık zilyetlik süresini ikmal etmediği anlaşıldığından 228 ada 3 nolu parselin üzerindeki müştemilatların Ulupınar Orman Ürünleri ... Şirketi adına tutanağın beyanlar hanesine belirtilmesine, 228 ada 3 ve 4 nolu parsellerin 28.05.2002 tarihinde Hazine adına tespitine karar verildiği, 228 ada 1 ( 04.09.1996 tarih c:15 syf: 96 s: 2 22500 m2) ve 228 ada 2 (04.09.1996 tarih c: 15 syf: 96 s: 3 21750 m2) parsel sayılı taşınmazların dayanak tapu kayıtlarının taşınmazlara uyduğu ve miktarı yönünden tecviz dahilinde bulunduğu belirtilerek 17.10.2002 tarihinde Çevik Orman Ürünleri ... Şirketi adına tespit ve tescil edildiği, davacı Ulupınar Orman Ürünleri ... Şirketinin satın aldığını bildirdiği yerlere ilişkin olarak Çevik Orman Ürünleri ... Şirketi tarafından, bu dayanak tapu kayıtlarının yüz ölçümünün tashihi ve tescili için dava açıldığı anlaşılmakta olup, her ne kadar takip edilmedikleri gerekçesiyle söz konusu davalarını açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, eldeki davada İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların anılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıkları üzerinde durularak bu tapu kayıtlarının tüm geldileri getirilip tapu kayıtlarının kapsamları tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmemiş ve dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalmaları halinde, Çevik Orman Ürünleri ... Şirketi ile Özelleştirme İdaresi arasında 1997 yılında yapılan yazışmalar, sözleşmeler ve açılan davaların içerikleri de gözetilerek, eklemeli zilyetlikten söz edilip edilemeyeceği net bir şekilde araştırılmamış ve bu yönde usulüne uygun şekilde zilyetlik araştırması da yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, İlk Derece Mahkemesince öncelikle, üst paragrafta belirtilen tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile dava konusu taşınmazlara komşu olan parsellerin kadastro tutanakları ve varsa dayanak kayıtları, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1977 - 1982 - 1987 yıllarına ait hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişisi, üç ziraat mühendisi bilirkişisi ve bir fen bilirkişisi ise jeodezi ve fotogrametri uzmanı bir harita mühendisi bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak bu keşifte, getirtilen kayıt ve belgelerin çekişmeli taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanması suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; taşınmazların toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp, orijinal - renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği tespit edilmeli; taşınmazların üzerilerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı açıklattırılmalı; klizimetre (eğim ölçer) cihazı ile ölçülerek, memleket haritasındaki münhanilerden de yararlanılmak suretiyle taşınmazların gerçek eğimlerin (en düşük, en yüksek ve ortama eğimi) belirlenmeli ve yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, önceki bilirkişi raporlarının da irdelenerek çelişkilerin nedenlerinin açıklandığı, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili ve bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yapılacak bu araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduklarının belirlenmesi halinde dayanak tapu kayıtlarının 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısında hukuki kıymetinin mevcut olup olmadığı tartışılmalı; taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadıklarının tespit edilmesi durumunda ise, bu kez taşınmazların dayanak tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmeli ve bu cümleden hareketle, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20

. maddesi hükmü uyarınca tapu kayıtları taşınmazların bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı ve yansız yerel bilirkişilerin yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada mevcut ise tapu kayıtlarının haritası, haritalarının bulunmaması halinde ise tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, fen bilirkişisine tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, tapu kayıtlarının sabit sınırlı sayılıp sayılmayacakları da değerlendirilmek suretiyle tapu kayıtlarının kapsamları kesin olarak belirlenmeli; taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldıklarının anlaşılması halinde ise, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları, imar - ihya gerektiren yerlerden olup olmadıkları, böyle yerlerden iseler imar - ihyaya konu edilip edilmedikleri ve edilmişlerse imar - ihyalarının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı ve ayrıca bu yolla yerel bilirkişi ve tanık sözleri de denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazların evveliyatlarını, toprak yapılarını, niteliklerini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadıklarını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisinden, çekişmeli taşınmazların kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle, hava fotoğraflarının ait oldukları yıllara göre taşınmazların niteliklerini, imar - ihyaya konu olup olmadıklarını, olmuşlarsa imar - ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar - ihyalarının hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazların ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü belirten rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisini ise, keşfi takibe ve yapılan tapu kayıt uygulamasını denetlemeye olanak verir, tapu kayıtların kapsadıkları alanı gösteril rapor ve kroki düzenlettirilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14

. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanunun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

İstek halinde peşin yatırılan harcın temyiz eden davacı şirkete iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/933, Karar No: 2009/2489, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/933 E.  ,  2009/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2042, Karar No: 2011/7916, Tarih: 05.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2042 E.  ,  2011/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALECİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı belediye, çekişme konusu 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın davalı .....F.. A.Ş.'ne temlikinin yolsuz olduğunu, ayrıca şartname hükümlerine aykırı davranıldığını, sonradan taşınmazda pay satın alan diğer davalı Kalecik Bağcılık A.Ş.'nin ise iyiniyetli üçünçü kişi konumunda olmadığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile belediye adına tescilini istemiş, müdahil davacı Hazine ise, taşınmazın Kalecik Karası üzümü yetiştirilmek üzere davacı belediyeye tahsis edildiğini, taşınmazın tahsis amacına uygun olarak kullanılmadığını bildirerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “…kısa karara aykırı gerekçeli karar yazıldığı gerekçesiyle …”bozulmuş, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince davacı Kalecik Belediye Başkanlığı tarafından açılan davanın iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine, müdahil davacı Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Kalecik Belediyesi vekili, davalılar Kalecik Bağcılık ve ....fidan A.Ş. vekilleri ve müdahil davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.07.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Kalecik Bağcılık Yat.İnş.Tic.vekili Avukat M.R. İ. ile yine temyiz eden Kalecik Belediye Başkanlığı vekili Avukat G. D., temyiz edilen Hazine vekili Avukat Ö. B. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden ..Fidancılık Bağ.Müh.Lmt. Şti.vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Kalecik Belediye Başkanlığı tarafından açılan davanın reddine, müdahil davacı hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı Kalecik Belediye Başkanlığı tarafından açılan davanın reddine, müdahil davacı hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 482 ada 89 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı iken 27.11.1998 tarihinde 15 milyar bedelle Kalecik Belediyesine satıldığı, tapu kaydına “Kalecik karası üzümü yetiştirmek üzere bağcılık ve buna bağlı entegre tesisleri yapılması dışında başka amaçlar doğrultusunda özel mülkiyete konu olabilecek hale getirildiği takdirde bedelsiz olarak hazineye iade edileceği” şerhinin konulduğu, Kalecik Belediyesi tarafından 25.12.1998 tarihinde 18.6 milyar bedelle davalı ....Fidancılık A.Ş’ne devredildiği, ... Fidancılık A.Ş. tarafından da 2900000/3351814 payın 23.11.2001 tarihinde satış suretiyle diğer davalı Kalecik Bağcılık A.Ş’ne devredildiği, taşınmazda davalı şirketlerin paydaş oldukları görülmektedir.

Davacı Belediye, dava konusu taşınmazın Belediye Meclis Kararı olmaksızın Encümen Kararı ile davalı şirkete satışının geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu iptal tescil talep etmiş, Müdahil Hazine vekili ise taşınmazın belediyeye devrine ilişkin protokolde öngörülen şartlara uyulmaksızın satışının mümkün olmadığını belirterek, tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, asli müdahale iki kişi arasında belli bir şey veya hak üzerinde bir dava devam ederken, üçüncü bir kişi, bu dava konusu olan şey veya hak üzerinde ( kısmen veya tamamen) bir hak sahibi olduğunu iddia ederek (aynı mahkemede) bir dava açarsa, buna asli müdahale denir. Bu durumda asli müdahilin ilk davanın açıldığı mahkemede ayrı bir dava açması ayrıca açtığı bu dava için ayrı bir harç ödemesi gereklidir. Açtığı bu davada hak talep etmiş olduğu tarafları da açıkça göstermesi ve onlara karşı husumet yöneltmesi zorunludur.

Eldeki dava bakımından, müdahil Hazinenin 492 Sayılı Harçlar yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu ve harç ödemekle yükümlü olmadığı dikkate alındığında asli müdahale talebi bakımından harç yatırma zorunluluğu bulunmamasına karşın bağımsız hak talebini içeren dava dilekçesini ve dilekçesinde hak talep ettiği kişileri hasım göstermek suretiyle ibraz etmek zorundadır.

Dosya içeriğinde bulunan ve Hazine tarafından ibraz edilen müdahale dilekçesinin asli müdahale talebini içeren bir dilekçe olduğu kabul edilemez. Zira Hazine dilekçesinde davaya müdahale talebinde bulunduğunu belirtmiş ve her nekadar taşınmazın tapunun iptali ile tescilini istemiş ise de dilekçesinde husumeti tevcih ettiği tarafları belirtmemiştir. Bu durumda Hazinenin talebinin usulüne uygun asli müdahale niteliğinde olduğu kabul edilemez. Mahkemece bu talebin asli müdahale olarak kabul edilerek Hazine adına tapunun iptal ve tesciline karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, davada ileri sürülen iddianın ve davalı tarafın savunmasının içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlık, davacı Belediyeye ait taşınmazların mülkiyetini satış yoluyla nakleden temliki işlemin, hukuken geçerli sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 1580 sayılı Belediye Kanunun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek Adli; gerekse İdari Yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken bu defa 28.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 Sayılı Yasa ile 1580 Sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5272 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir. Aynı ilkeler sonradan yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddeleri ile korunmuştur. Ne varki, bu konuda alınacak meclis kararlarının hangi unsurları kapsaması gerektiği hususu önem taşımaktadır. Gerçekten, belediye meclislerinin " Belediyenin taşınmazlarının satışına " yada " belediye başkanınca veya belediye encümenince uygun görülen taşınmazların satışına" şeklindeki genel nitelikte olan ve yetki devri anlamına gelen kararları, hukuki sonuç doğuramaz ve geçerli kabul edilemez. Öyle ise, belediye meclis kararlarına, satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevkii ve yüzölçümleri raice uygun tahmini bedelleri yazılmalıdır.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda satışına ilişkin usulünce alınmış bir Belediye Meclis Kararı bulunmamaktadır. Bu durumda dava konusu taşınmazın davacı Belediye tarafından davalı ..Fidancılık A.Ş’ne satışı geçersizdir. Diğer taraftan dava açıldıktan sonra taşınmazın 2 dönümünde yapılan deneme amaçlı bağ tesisi dışında kalan kısmında bağcılık yönünden herhangi bir imar yapılmamıştır. Tapu kaydındaki açık şerhe rağmen taşınmazın bir kısım payının ... Fidancılık A.Ş. tarafından diğer davalı Kalecik Bağcılık A.Ş.ne satışı yönünden de iyiniyet savunmasına değer verilemez. Hal böyle olunca, taşınmazın davacı Belediye adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Müdahil Hazine ile davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine; davacı belediyenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacı Kalecik Belediye Başkanlığı vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenlerden alınmasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.