muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13394, Karar No: 2012/9397, Tarih: 25.09.2012

‘Yer’ yönünden ise; bu örneklere, mühür bozma suçuna özel şöyle bir örnek daha getirmek gerekirse; fiilin icrasında bir kolaylaştırma sağlamamakla birlikte failin fiili işlemesi noktasında zaruret hali ve mazur görülebilirlik olan veya olmayan yerlerde işlenmiş olabilir. Örneğin, mührün bozulduğu yer failin ailesiyle yaşadığı evi ise, daha mazur görülebilir, ceza alt sınırdan verilir. Buna karşılık, ihtiyaç halinde olmayan fabrikalara vs. sahip bir kişiye ait işyerlerinden biri ise, ya da genel ahlaka uymayan (örneğin fuhuş işlenen bir yer) veya toplum sağlığına ve genel güvenliğe zarar veren (çeşitli zehirli madde ve atıklar yayan, halkın yaşamını tehlikeye sokan) ve bu nedenle faaliyeti durdurulan bir işyeri mührünün bozulması şeklinde işlenmişse, zorunluluk ve kabul edilebilirlik noktasında mazur görülemez, zarar görebilecek bu değerlere göre alt sınırdan uzaklaşılmaya esas alınabilir. İşte, ayrıca suçun unsuru ya da daha fazla ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olarak düzenlenmeyen bu gibi hallerde ‘suçun işlendiği yer’, hakim tarafından temel ceza belirlenirken gözönünde bulundurulmalıdır.

Anayasanın 141, 1412 sayılı CMUK’nın 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 289/1.g maddeleri gereğince mahkeme kararlarının yeterli gerekçeye sahip olması gerekir. Bunun sonucu olarak da, bütün kararlarda olduğu gibi TEMEL CEZANIN ALT SINIRDAN UZAKLAŞILARAK BELİRLENMESİNE İLİŞKİN KARARLAR DA GEREKÇELİ OLMALIDIR. Bu bağlamda sözkonusu kriterlerden hâkimin dayandığı neden/nedenler için gösterilen gerekçenin hak, adalet ve nasafet kuralları ile DOSYA İÇERİĞİNE UYGUNLUĞUnun Yargıtay denetimine tabi olacağında kuşku bulunmamaktadır. Dolayısıyla, gösterilen gerekçenin de makul olması, sayılan nedenlerle sınırlı tutulan belirleme yetkisi kullanılırken söz konusu nedene ilişkin dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin objektif olarak tarafsızca ve isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli bulunması, hukuk kurallarını zedelemeyecek, yasaların maksat ve amacına aykırı düşmeyecek, vicdanları rahatsız etmeyecek bir nitelik taşıması gerekir. Nitekim, uzun yıllar bu mühür bozma suçlarına bakan Yargıtay 4.CD'nin muhalefetin usule ilişkin bölümünde gün ve sayısı belirtilen kararında bu husus ; “..hükmün gerekçesinde, iddia ve savunma, sanığın lehine ve aleyhine olan tüm deliller, sabit kabul edilen olaylar ve suçun yasal öğelerinin nasıl oluştuğu açıklanıp, tartışılması ve dayanaklarının gösterilmesi gereğine aykırı olarak hiç bir gerekçeye yer verilmeksizin ..hüküm kurulmasının, Anayasanın ‘kararların gerekçeli olması’ gereğini öngören 141 inci, CMK’nın 34, 230 inci maddelerinde ve taraf olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ‘hak arama hürriyeti’ konusu düzenlenen 6 ıncı maddesinde de ifadesini bulan ‘adil yargılanma hakkı’nı ihlal ettiği..” ifadesiyle vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında SOMUT OLAYDA, ö n c e l i k l e hakimin alt sınırdan uzaklaşma kararı gerekçe yönünden değerlendirildiğinde; ‘suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer zaman ve yer, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar’ ibareleriyle gösterilen nedenler, yasa maddesinde sınırlı sayılan kriterlerden olmakla birlikte, mahkemece madde metnindeki bu ibarelerin soyut olarak aynen tekrarlanmasıyla yetinilmiş, sadece ‘kısa karar’ bölümünde gösterilmiş, gerekçe bölümünde ise hiç değinilmemiştir. Bırakın yetersiz gerekçe kabulünü, dayanılan kritere ilişkin hiç bir gerekçe açıklaması yapılmamıştır. Yukarıda belirtiğimiz, özellikle a) ‘suçun işleniş biçimi’ yönünden ; sanığın kişisel durumu, içinde bulunduğu özel şartlar ile bunlara göre suçu işlerken sergilemiş olduğu davranışlar ve bunda hapis cezasının alt sınırından uzaklaşmayı gerektirecek ne hal görüldüğü, c/2) ‘suçun işlendiği zaman’ yönünden ; gece veya gündüz, sabah ya da akşam ne zaman gerçekleştirildiği, bu durumun fiilin icrasını mı kolaylaştırdığı ?, ne şekilde kolaylaştırdığı ? ve bunda alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek ne hal görüldüğü?, yine b) ‘suçun işlenmesinde kullanılan araçlar’ yönünden ; sanığın suçu işlerken kullandığı bir araç olup olmadığı şayet var ise ne olduğu, tipe uygun fiilin doğmasına katkıda mı bulunduğu?, ne şekilde bulunduğu? ve bunda alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek ne hal görüldüğü?, c/1) ‘suçun işlendiği yer’ yönünden ; fiilin işlendiği yerin sanığın ailesi ve çocuklarıyla yaşadığı bir ev olmasında, suçun işlenmesini kolaylaştıran bir durum mu olduğu? mühür bozma suçuna özel olarak mazur görülebilir olmayan, genel ahlaka uymayan (örneğin fuhuş işlenen bir yer) veya toplum sağlığına ve genel güvenliğe zarar veren (çeşitli zehirli madde ve atıklar yayan, halkın yaşamını tehlikeye sokan) bir yer vb. bir hal mi bulunduğu? ve bunda hapis cezasının alt sınırından uzaklaşmayı gerektirecek ne hal görüldüğü? gibi hususları, hiç bir şekilde ortaya konulmamış, denetime esas olacak şekilde değerlendirilmemiştir. Bu bağlamda, Yargıtay denetimine elverişli olmaktan uzaktır.

Mahkemece, “sanığın temel cezası belirlenirken, zaten tekerrür hükümlerinin getirdiği zorunluluktan dolayı seçimlik cezalardan hapse hükmedilmesi, t e ş t i d e n alt sınırdan uzaklaşıldığı gibi a y r ı c a yasal engel bulunmamasına rağmen takdiri indirim ve hapis cezası ertelemesi yapılmaması” biçiminde verilen ceza kararı ile; (54 TL) gibi bir elektrik faturası tutarını dahi ödemekte zorluk çeken ve bu şartlarda ailesini geçindirmeye gayret eden sanık değil, hürriyeti bağlayıcı ceza infazı süresince onun maddi/ manevi desteğine muhtaç olan zaruret içindeki eşi ve ikisi okul çağındaki üç çocuğundan oluşan ailesi cezalandırılmış, TCK’nın 3.MADDE GEREKÇESİNDE VURGULANAN, uygulanacak ceza hukuku yaptırımlarının haklı ve ölçülü olması, suç işleyen kişinin yeniden topluma kazandırılması ve yine bireylerin hukuka olan güvenlerinin pekişmesi için de ceza hukukunun temel ilkelerinden 'oranlılık ilkesi'ne uyulması gereği, dolayısıyla ceza kanununun İNSANCIL NİTELİĞİ ve ADALETÇİ KARAKTERİ GÖZARDI EDİLMİŞTİR.

İ k i n c i o l a r a k, alt sınırdan uzaklaşma kararında hakim tarafından gerekçe gösterilmeksizin madde metnindeki ibarelerin aynen tekrarlanması suretiyle SAYILAN KRİTERLERİ, SOMUT OLAYDAKİ DOSYA İÇERİĞİNE UYGUNLUĞU YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRECEK OLURSAK;

ZATEN uygulanan tekerrür hükümleri nedeniyle SEÇİMLİK CEZALARDAN HAPSE HÜKMOLUNMASI GEREKEN OLAYDA; sanık fiili fuhuş işlenen veya toplum sağlığına zararlı çeşitli zehirli madde ve atıklar yayan bir işyeri vb. bir yerde değil, ailesi ile birlikte yaşadığı evinde işlemiştir. Fakirlik ve zaruret hali içinde 2 si okul çağında toplam 3 çocuğu ve eşinin geçimini sağlamaya çalışmaktadır. Hiç bir malvarlığı ve mevduat hesabı bulunmadığı, ilkokul mezunu olup hamallık ve inşaat işçiliği yaptığı, sadece 400 TL aylık geliri olduğu anlaşılmaktadır. Abone sözleşmeli idareye kayıtlı sayaçtan kullanmakta olduğu elektriği, sadece 54,50 TL tutarındaki borcunu dahi maddi durumu iyi olmaması zaruret hali içinde bulunması nedeniyle zamanında ödeyememesi sonucunda kesilip mühürlenmiş, müteakiben yeniden bağlanıp yine aynı sözleşmeli sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullanımına devam ettiği tespit edilmiş, kesilmesinden 5 gün sonra da bir şekilde denkleştirdiği elektrik borcu tutarını ödemiştir.

Yasa koyucu tarafından suçluyu tanımaksızın belirlenmiş olan cezanın suçluya uygulanması, başka bir deyimle yargılama süreci boyunca suç, sanık ve bununla ilgili her türlü delil ile doğrudan temas halinde bulunan hakim tarafından suç ve suçlunun özellikleri göz önünde tutularak verilmesi gereken en uygun cezanın belirlenmesi ‘cezaların kişiselleştirilmesi’dir. Hukuk uygulamacısıcının/ hakimin zirve yaptığı nokta, suçun ve sanığın özelliklerine göre uygulamalarında BAŞARIYLA CEZAYI KİŞİSELLEŞTİRMESİ, NETİCEDE EN UYGUN CEZAYI BELİRLEYEBİLMİŞ OLMASIDIR.

Mahkemece gösterilen ‘sanığın benzer suçtan s a b ı k a l ı o l m a s ı hali gerekçesi yönünden; sanığın eski iki hükümlülüğü enerji(elektrik) hırsızlığı suçuna ilişkindir. Bu nedenle, daha önce bu cinsten(mühür bozma) bir suç işlememiştir. Mahkemenin, “..benzer ..suç..” işlediği şeklindeki kabulü doğru değildir, adli sicil kaydına ve dosya içeriğine uygun Düşmemektedir. Bu yönüyle aynı suçu tekrarla işlediği gerekçesi ile de 'suçun işleniş biçimi' kriteri içerisinde değerlendirilme imkanı bulunmadığı gibi, TCK’nın 61.MADDE GEREKÇESİnde; önceki yanlış uygulamaların uzantısı olarak hükümet tasarısındaki sıralamada benimsenen tekerrürün, cezanın belirlenmesinde ağırlaştırması/ temel cezadan uzaklaşma nedeni olarak görülmediği için, kanunlaşırken 1.fıkra kriterleri arasından çıkarılmış olduğu açıkça vurgulanmıştır. Nitekim, Yüksek Yargıtay C.G.K’nın 15/05/2012 güne 2012/15-116 - 2012/191 sayılı kararında da belirtildiği üzere ‘s a b ı k a kaydında g e ç m i ş h ü k ü m l ü l ü k l e r i n i n b u l u n m a s ı’ hali, TCK’nın 61. maddesinde sınırlı sayılan temel cezanın belirlenmesi ölçütleri arasında bulunmadığından alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kullanılamayacaktır. S a d e c e ‘kasıtlı suç’a ilişkin olması ve koşullarının varlığı halinde, TCK’nın 58.md.de öngörülen ‘t e k e r r ü r’ hükümleri uygulamasında dikkate alınabilecek bir husustur. Tekerrürün varlığı halinde ise, seçimlik bir ceza ise TCK'nın 58/3.m. gereğince artık zorunlu olarak hapse hükmolunması gerekecek, aynı zamanda CMK'nın 231/6.a.maddesinde belirtilen “kasıtlı suç” yasal engeli nedeniyle aynı maddenin 5.fıkrasında öngörülen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılması’ hükümleri uygulanamayacaktır. (Hapis cezası ertelemesine dair TCK’nın 51/1.a.maddesinde belirtilen “kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezası” nesnel koşulu yönünden de benzer uygulama sözkonusudur. Ancak, temyiz incelemesine konu dosya sanığının tekerrüre esas cezalar ‘adli para’ cezasına ilişkindir, dolayısıyla sadece ‘hapis’ cezalarının ertelemesi müessesesinin düzenlendiği anılan maddenin uygulanmasına yasal engel teşkil etmemektedir). Böylelikle, somut olayda sanığın TEKERRÜRE ESAS SABIKALILIK HALİ, bu İKİ MADDENİN UYGULANMASINA yasal engel teşkil etmesi suretiyle cezanın kişiselleştirilmesi sırasında zaten iki kez SANIK ALEYHİNE SONUÇ DOĞURMAKTADIR. Dolayısıyla, bu zorunlu uygulamaların yanısıra, a y r ı c a hakim tarafından sanık aleyhine olacak şekilde aynı nedene, yine diğer ceza kişiselleştirilmesi araçlarından gerek TCK’nın 61/1.maddesine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde ve gerekse 62.m.ye göre takdiri indirim nedeni uygulanmamasında tekrar tekrar dayanılamaması; TCK’nın 61/3.m.de öngörülen “mükerrer değerlendirme yasağı” ve ceza hukukunun temel ilkelerinden olup ceza kanununun 3/1.maddesi-fıkrasında ifadesinin bulan ‘ORANLILIK İLKESİ’ ile vurgulanan ceza kanunun adaletçi karakterinin bir gereğidir

.maddesine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde ve gerekse 62.m.ye göre takdiri indirim nedeni uygulanmamasında tekrar tekrar dayanılamaması; TCK’nın 61/3.m.de öngörülen “mükerrer değerlendirme yasağı” ve ceza hukukunun temel ilkelerinden olup ceza kanununun 3/1.maddesi-fıkrasında ifadesinin bulan ‘ORANLILIK İLKESİ’ ile vurgulanan ceza kanunun adaletçi karakterinin bir gereğidir. Nasıl ki, Yüksek Yargıtay CGK'nın Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı kararında “..yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha sanık LEHİNE atıfet tanınamayacağı..” kabul edilmekte ise; “eşitlik” ve “cezada oranlılık” ilkelerine uygun şekilde sanık ALEYHİNE mükerrer değerlendirme yasağı da, bunun karşılığı olarak ceza hukuku yaptırımının haklı ve ölçülü olması amacına ulaşmada ceza kanununun sahip olduğu adaletçi karakteri yansıtan bir uygulamadır.

Bu açıklama ışığında, yukarıda belirtilen suçun gelişimi, işleniş özellikleri/ biçimi, işlendiği yer hususları bütün halinde değerlendirildiğinde;

Zaten tekerrür koşullarını oluşturduğu kabul edilen kasıtlı suçtan erteli adli para cezasına ilişkin eski hükümlülüğü nedeniyle uygulanacak tekerrür hükümlerinin zorunlu sonucu olarak seçimlik cezalardan hapise hükmolunması ve aynı kasıtlı suç sabıkasının ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılması’ hükümlerinin uygulanmasına yasal engel kabul edilmesi gereken, ayrıca aynı ‘sabıkalı olması’ haline, takdiri indirime ilişkin TCK’nın 62.maddesinin uygulanmama nedenleri arasında da mükerrer olarak dayanılan KARARDA; bu durumu dışında duruşma tutanaklarına yansımış bir olumsuz hali de bulunmayan sanık hakkında başkaca hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı gösterilmeksizin, dosyaya yansıyan belge ve bilgilerin objektif şekilde ve isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde somut hale getirilmeksizin, hakim tarafından temel ceza belirleme yetkisi kullanılırken GÖSTERİLEN KRİTERLER; MAKUL/KABUL EDİLEBİLİR OLMAKTAN, YASALARIN MAKSAT VE AMACINA, HAK ADALET VE NASAFET KURALLARI İLE 'DOSYA İÇERİĞİNE UYGUN DÜŞMEK'TEN ÇOK UZAKTIR.

Aynı çeşit suçu işleyen faillerden her birinin kişilik ve karakter bakımından özel bir durumu olması KARŞISINDA, belli kategoride olan suçlara daima aynı cezayı uygulamak cezada adaletin sağlanması olanağını yok edecektir. Ancak haklı ve suçun ağırlığıyla orantılı bir yaptırım ile suç işleyen kişinin yeniden topluma kazandırılması, bireylerin hukuka olan güvenlerinin pekişmesi sağlanabilir. Adalete ..., toplumun en önemli huzur kaynaklarından birisidir. TCK’nın 1. maddesinde ; “Ceza Kanununun AMACI; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamu sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, ....” olarak belirtilmiştir. Bu yönüyle korunması gereken haklara sahip suçun diğer tarafı sıfatındaki sanık da toplum bireylerinden biri olup, bu kapsamda sanık haklarına sahiptir. Nitekim anılan MADDE GEREKÇESİnde; “...bir ülkedeki ceza kanununa hâkim felsefe, değer ve ilkeler, o ülkedeki siyasî rejimin niteliğini gösterir. Nitekim tarihte ve günümüzde totaliter devletler, ideolojilerini benimsetmek ve rejimi ayakta tutmak için ceza kanunları yoluyla kişi hak özgürlüklerini ya geniş biçimde sınırlandırmışlar ya da ortadan kaldırmışlardır. Demokratik hukuk devletleri ise ceza kanunlarının kötüye kullanılmasını önlemek için, bu kanunların temel ilkelerine anayasalarında yer vermektedirler. Yine İNSANLARIN ADALETSİZ VE HAKSIZ BİÇİMDE CEZA VE TEDBİRLERE MARUZ KILINMAMASI AMACIYLA başta İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi olmak üzere bir çok uluslararası sözleşme ve belgede bireyi ceza kanunlarının keyfi uygulanmalarına karşı güvence altına alan hükümlere yer verilmiştir. ..Böylece, KANUNUN ‘ÖZGÜRLÜKÇÜ KARAKTERİ’ vurgulanmakta..” denilmiş,

Yine 3.MADDE GEREKÇESİnde; “..Geçmişte ve günümüzde, insanın ...uğradığı haksız muamelelerin önlenmesi, insanlık camiasının temel uğraşlarındandır. Ceza hukuku araçlarıyla yapılan ayrımcılık ise insana yönelik yapılan en zalimane uygulamalardan biridir. Özellikle totaliter rejimlerdeki ayırımcılığın ortaya çıkardığı felaketler insanlık tarihinde unutulamayacak acı izler bırakmıştır. İşte bu nedenlerledir ki insan haklarıyla ilgili uluslararası sözleşmelerde ve Anayasamızda ifade edilen ‘eşitlik ilkesi’ne yer verilerek, CEZA KANUNUNUN İNSANCIL NİTELİĞE SAHİP OLDUĞUna da işaret edilmektedir. Ceza kanunlarının düzenlenmesinde ve uygulanmasında bireyler arasında herhangi bir sebeple ayırım yapılmamasının ifade edilmesi, aynı zamanda hukuk devletinin özünü oluşturan İNSAN ONURUNUN KORUNMASININ ceza kanununda da TEMEL DEĞER OLARAK BENİMSENMESİ anlamına gelmektedir." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir. Gerekçesi ilk paragrafında da belirtiltiği üzere ; suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak ceza hukuku yaptırımlarının haklı ve ölçülü olması gerekir. Çünkü ancak haklı ve suçun ağırlığıyla orantılı bir yaptırım ile suç işleyen kişinin ...yeniden topluma kazandırılması sağlanabilir. Yine bireylerin hukuka olan güvenlerinin pekişmesi ..için de ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'oranlılık ilkesi'ne uymak gerekir. Madde ile bu hususa ceza kanunda açıkça yer verilerek, CEZA KANUNUN ADALETÇİ KARAKTERE SAHİP OLDUĞU da vurgulanmak istenmiştir.

Uygulamacıların adil olduğuna inanan kişiler, kanun ve adalete güvenir, yargı kararlarına saygı duyar, vereceği cezaya razı olurlar. Aksine, kanunların adil bir şekilde uygulanmadığı imajı oluşur, insanlarda haklarının korunmadığı şeklinde bir kanaat uyanır ve yaygınlaşırsa ; vatandaşların Devlete ... duygusunu sarsılır, hoşnutsuzluk başlar, sonucunda toplum huzuru bozulur. Dengeler ne kadar çok açılırsa, kanuna ... o kadar sarsılır, ümitsizlik duygusu doğar ve genelleşir. Umutsuzluk, ruh sıkıntısının kaynağı, taşkınlık fikrinin temelidir. Bu durum kişileri başka yeni suçlar işlemeye itebilir. Haklı gördükleri hususları elde edebilmek için meşru veya gayrımeşru her yolu denemekten sakınmazlar. Bu nedenlerle, sanığın da hakları zedelenmemeli, onun ve kamuoyunun nezdinde yargılama sonunda verilen kararın haklılık duygusunun azalmasına neden olunmamalıdır. Hakkaniyete de ancak bu şekilde ulaşılabilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönecek olursak;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönecek olursak;

Yukarıda belirtilen şekilde ortaya çıkan atılı suçun özellikleri, sanığın kişiliği ve suçun işleniş özelliklerine göre ; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiş olması hukuk kurallarını zedelemekte, vicdanları rahatsız edecek bir nitelik taşımaktadır. Uygulayıcının/ HAKİMLİĞİN DORUK NOKTASI OLAN CEZANIN EN İSABETLİ ŞEKİLDE KİŞİSELLEŞTİRİLMESİ GERÇEKLEŞTİRİLEMEMİŞ, ceza kanununun İNSANCIL NİTELİĞİ/ İNSANİ YÖNÜ GÖZARDI EDİLMİŞ, suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığına göre bir cezaya hükmolunmasını öngören TCK’nın 3.maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi”ne uyulmayarak KANUNUN ADALETÇİ KARAKTERİ ZEDELENMİŞTİR ki, bu da Anayasamızın 10.maddesindeki ‘kanun önünde eşitlik ilkesi’ ile AİHS'nin 6.maddesinde ifadesini bulan ‘adil yargılama hakkı’nın ihlali anlamına gelir.

Yüksek Dairece bu hususun da bozma konusu yapılması, sonuç olarak yerel mahkeme mahkumiyet kararının kararının tüm bu nedenlerle BOZULMASI gerektiği,

Kanaatinde olduğumdan,

ONAMAya ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/15044, Karar No: 2014/23755, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15044 E.  ,  2014/23755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/754-2013/402

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu başka parsellere revizyon gördüğü anlaşıldığından mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, kamulaştırmaya konu edilen irtifak hakkının, imar uygulaması sonucu davacı adına oluşturulan parsellerden geçip geçmediği tespit edilerek, imar sonucu oluşan parsellerden enerji nakil hattı geçtiğinin tespiti halinde taşınmazın arsa niteliğine göre değer biçilip karar verilmesi gerekirken, eski parsel üzerinden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3182, Karar No: 2024/4627, Tarih: 20.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3182 E.  ,  2024/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/634 E., 2023/596 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, şikâyetçi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

1. ... vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmadan sonra Tarım ve Orman Bakanlığı, Tekirdağ İl ve Tarım Müdürlüğü vekilinin 16.01.2023 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu, kuruma katılan sıfatı ile duruşma davetiyesi çıkartıldığı, ancak 28.02.2023 tarihli ilk celse, katılma kararı verilmeden, İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün suçtan zarar görme ihtimali bulunmadığından dosyadan kaydının silinmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tekirdağ İl ve Tarım Müdürlüğü vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığından, katılan sıfatı ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2. Katılan Mey Alkollü İçkiler San.ve Tic.A.Ş. vekilinin, sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11438, Karar No: 2012/47680, Tarih: 05.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11438 E.  ,  2012/47680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/276445

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2009

NUMARASI : 2008/388 (E) ve 2009/337 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 31/2 maddesi uyarınca, soruşturma aşamasında Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından düzenlenen raporda suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığının belirtildiği, bu nedenle iddianamede suça sürüklenen çocuk için 5395 sayılı ÇKK' nun 5. maddesinde öngörülen tedbirlerin hükmedilmesi talep edildiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.