muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4871, Karar No: 2023/9810, Tarih: 26.09.2023

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca ... kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının 5.3. bendinde yer alan "8.884,31 TL" ibaresi

çıkartılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 ... Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’e göre düzenlenen sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edildiği, aynı zamanda yönetmeliğin EK 2 ve EK 3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20’nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu, oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararı için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden ... kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının tespiti ve buna bağlı olarak bedensel zararların belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in uygulanma imkanının olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; kaza neticesinde davacı çocuğun maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından 15.09.2019 tarihli kaza nedeniyle düzenlenen 06.04.2021 tarihli raporda, davacı çocuğun kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 20 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmamış olup yukarıdaki açıklamalar ışığında raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerekmektedir. Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davalının temyiz itirazı kabul edilerek davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi için kararın bozulması gerektiğini düşündüğünden sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/13039, Karar No: 2013/6114, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13039 E.  ,  2013/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, 117 ada 1 parsel sayılı 747,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliği ile davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; davacı ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.02.2010 tarih ve 2009/9421 – 2010/1097 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi ... ve fen bilirkişi .. . tarafından ortak düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ise de, rapor ekinde 2 OTS’yi gösterir şekilde hat uygulaması yapıldığı ve bu haliyle uzman bilirkişilerin orman tahdit haritası ve tutanaklarını nasıl uyguladığının net olarak anlaşılamadığı, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ile 1980-1985’li yıllara ait memleket haritası ve aynı tarihli hava fotoğraflarındaki konumlarının belirlenmediği belirtilerek, usulüne uygun olarak tahdit uygulaması yapılması, eski ve yeni tarihli memleket haritası ile hava fotoğraflarına göre, usulüne uygun bir şekilde orman ve zilyetlik araştırması yapılması ve taşınmazın sınırında dere bulunması nedeniyle taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığının belirlenerek ulaşılacak sonuca göre hüküm kurulması”na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın dere yatağı niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 06.11.1948 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 13.04.2009 tarihinde ilân edilen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 06.11.1948 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 13.04.2009 tarihinde ilân edilen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2918, Karar No: 2010/10751, Tarih: 20.10.2010

9. Ceza Dairesi 2010/2918 E., 2010/10751 K.

**9. Ceza Dairesi 2010/2918 E., 2010/10751 K.**

**- CUMHURİYET SAVCISININ DURUŞMADA HAZIR BULUNMASI

- FAİZ

- KORUMA TEDBİRLERİ NEDENİYLE TAZMİNAT

- MADDİ TAZMİNATIN HESAPLANMASI

- MAHSUP ARAŞTIRMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 141 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 142 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 144 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-

Kararın verildiği duruşmada Cumhuriyet Savcısının hazır bulundurulmaması suretiyle CMK'nın 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2-

Maddi tazminatın net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi/

3-

Davacının mahsup işlemine esas olabilecek adli sicil kaydının bulunup bulunmadığının araştırılmaması,

4-

Yasal faizin tutuklama tarihi itibariyle istenmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davacı ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/681, Karar No: 2018/10691, Tarih: 14.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/681 E.  ,  2018/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 19.11.2009 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı dava dışı ... ve idaresindeki aracın müvekkilinin ... ve idaresindeki motosikletle çarpıştığını, dava dışı sürücünün hız limitini aştığını ve şerit ihlali yaptığını, müvekkilinin meydana gelen kaza nedeniyle sol ayağında kırık meydana geldiğini ve ayağına platin takıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ödeme ve ibra zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacı tarafa 15.06.2011 tarihinde 14.837,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını, ödeme ve ibraname üzerinden 2 yıl geçmiş olduğu için ibra zamanaşımı itirazları olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ibra ve uzlaşma tutanağının bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18867, Karar No: 2015/38695, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/18867 E.  ,  2015/38695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık, kimliği tespit edilemeyen arkadaşı ile birlikte kavga eder gibi görünüp yakınanın dikkatini dağıtarak cebindeki cüzdanı aldığı sırada yakınanın, sanık...'in bileğinden tuttuğu, diğer kişinin yakınanın bileğine vurması üzerine yere düşen cüzdanı alıp kaçan sanıkların peşinden kovaladığı ve tanık ..'nün yakaladığı sanığın bıçak çekerek karşı koymaya çalıştığı eylemde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 05.05.1998 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2652, Karar No: 2013/2949, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2652 E.  ,  2013/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkeme kararının 10.05.2010 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 04.07.2012 tarihinde cezaevinden temyiz dilekçesi gönderdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulaması yapılırken, Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2002 tarih, 2002/885-1443 E-K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezası ilamı tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az ceza içeren (2 ay 20 gün hapis cezası) Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2002 tarih, 2002/106-237 E-K sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında "TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümde tekerrüre esas alınan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2002 tarih, 2002/106-237 E-K sayılı ilamının çıkartılarak yerine Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2002 tarih, 2002/885-1443 E-K. sayılı ilamının eklenmesi, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek süre yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33719, Karar No: 2016/536, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33719 E.  ,  2016/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan döğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda, Dairemizin 2015/28046—28468 esas arası, 32933-32945 esas arası ve 32803, 32805 esas sayılı emsal dosyalarındada belirtildiği üzere, husumetin ... Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5658, Karar No: 2013/7869, Tarih: 10.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5658 E.  ,  2013/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit, ek süre verilmesi, mümkün olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında, mülkiyeti diğer davalıya ait arsa üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapılması hususunda imzalanan 12.09.2010 tarihli sözleşmeye aykırı davranan davalının proje tadilat işlemlerini kendi kusuruyla geciktirdiğini, arsalardan birinin zemininin kaya çıkması nedeniyle inşaat işlemlerinin geciktiğini, davalı idarenin müvekkilinin ek süre talebini kabul etmeyerek 29.11.2010 tarihinde tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, akdin feshinin geçersizliğinin ve sözleşmenin halen geçerli olduğunun tesbitini, ifanın tamamlanabilmesi için müvekkiline ıslah dilekçesiyle bildirdiği 789 günlük ek sürenin verilmesini, bu mümkün olmaz ise cezalı olarak çalıştırılmaya devam etmesini, bu talepleri de kabul edilmez ise haksız fesih nedeniyle 10.000,00 TL'nin en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vakıf vekili, müvekkilinin 12.09.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığından taraflarına husumet düşmeyeceğini, sözleşme tarihi itibarıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü Kayseri Bölge Müdürlüğü'nün hasım olduğunu, feshin haklı nedene dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili yüklenici davacının sözleşmeye konu arsalardan biri üzerindeki inşaatı %47 oranında tamamladığını, diğer arsada inşaat ruhsatı dahi almadığını, sözleşmeyi haklı nedenle feshettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen son tarihli bilirkişi raporuna göre; sözleşmeye konu arsalardan birinin zemininin kayalık çıkmasının yüklenicinin sözleşmeden evvel zemin etüdü yaptırmamasından kaynaklandığı, davalı tarafa atfedilebilecek kusur olmadığından bu nedenle ifa için ek süre verilemeyeceği, davalı idarenin kusurundan kaynaklanan proje onaylanması vs. işlemlerin geciktirilmesinin inşaat süresini uzattığı, işin bitirilmesi gereken 02.09.2010 tarihine 879 gün eklenmesi ve buna göre işin bitirilmesi gereken tarihin 29.01.2013 olarak tespit edilmesi gerektiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri arsa payının devrini de gerektirdiği ve tek taraflı feshedilemeyeceği gerekçesiyle, feshin geçersizliğinin tesbitine, davacıya kararın kesinleştiği tarihten itibaren ek 879 gün süre verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.