muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6712, Karar No: 2015/12186, Tarih: 08.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6712 E.  ,  2015/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/109600

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar S.. A.. ve S.. S..'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 gün ve 2014/37 E. 2014/60 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15365, Karar No: 2013/29042, Tarih: 13.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15365 E.  ,  2013/29042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığı

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında aynı suçtan erteli mahkumiyet kararı verilen sanık ... ile birlikte Laodikya antik kentinde kaçak kazı yaptıkları sırada, antik kent güvenlik görevlisi tarafından suçüstü yakalandıkları ve kolluk kuvvetlerine teslim edildiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasında kuş avlamak için orada olduklarını, dolaşırken ayağının çukura battığını, çukurdan kurtulmak için ayağının etrafındaki toprağı eliyle kazdığını ve bir vazo bulduğunu beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişinin raporunda, dava konusu unguentariumun 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 26/12/2011 tarihli raporda, suç tarihi üzerinden geçen uzun süreç, çocuğun bu süreçte dönemsel farklılık süreci yaşaması ve suçun nevi birlikte göz önüne alındığında, 07/02/2008 tarihinde işlediği iddia edilen 2863 sayılı Kanuna Muhalefet suçu hususunda TCK 31/2. maddesi kapsamında kanaat takdirinin tıbben mümkün olmadığının belirlendiği ve mahkemece bu durum suça sürüklenen çocuğun lehine değerlendirilerek, atılı suç yönünden suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olmadığı kabul edilerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ihtisas kurullarından rapor alınması gerektiğine, suçun anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunduğunun somut olayda kabulü gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1997, Karar No: 2017/13118, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1997 E.  ,  2017/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4478, Karar No: 2008/6170, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4478 E.  ,  2008/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.03.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Turizim A.Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı idare, 2560 Sayılı Yasanın kendisine verdiği görev sebebiyle ıslah çalışması yaptığı Poligon deresi ana yatağına ve İncirli yan kolu yatağına davalıların moloz ve hafriyat dökerek müdahale ettiklerini, dökülen moloz ve hafriyatların dere yataklarından kaldırılması suretiyle müdahalenin önlenmesine, davaya konu dere yataklarının eski hale getirilmesine karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Cevap veren davalılar, dere yataklarına dolgu malzemesi dökerek elatmaları olmadığını, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davalı ..., Akaryakıt İşletmeleri A.Ş. yönünden dava kabul edilerek, davalının Poligon deresi ana yatağına ve İncirli yan kolu yatağına inşaatlardan çıkan serbest kazı malzemesi dökmek suretiyle yaptığı müdahalesinin önlenmesine ve davaya konu dere yataklarının eski hale getirilmesine, davalı ... yönünden kişisel sorumluluğu saptanamadığından bu kişi yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ..., Akaryakıt İşletmeleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun ek 5.maddesi uyarınca davacı idareye de uygulanacak 2560 Sayılı Kanundur.

Gerçekten, anılan yasanın 2/a maddesine göre; içme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının her türlü yeraltı ve yerüstü kaynaklarından sağlanması ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılması için kaynaklardan abonelere ulaşıncaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak, bu projelere göre tesisleri kurmak veya kurdurmak, kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapıp yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek davacı idarenin görev ve yetkileri arasındadır. Anılan hükmün “c” bendine göre de, davacı idare bölge içindeki su kaynaklarının deniz, göl, akarsu kıyılarının ve yeraltı sularının kullanılmış sularla ve endüstri artıkları ile kirletilmesini bu kaynaklardan su kaybına veya azalmasına yol açacak tesis kurulmasını ve bu tür faaliyetlerde bulunulmasını önlemek, bu konuda her türlü teknik idari ve hukuki tedbirleri almakla yetkilidir.

Davacı idare yukarıda sözü edilen yasa hükümlerinden yararlanarak davalının su kaybına veya azalmasına yol açacak faaliyetlerinin giderilmesini, bu arada bu sonucu sağlayacak tedbirlerin alınmasını kuşkusuz mahkemeden dava yolu ile isteyebilir. Diğer taraftan, taşınmaz malikinin sorumluluğunu düzenleyen Türk Medeni Kanununun 730.maddesi hükmünce, bir taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını bu hakkın yasal kısıtlamalarına aykırı kullanması sonucunda zarar gören veya zarar tehlikesi ile karşılaşılan kimse durumun eski hale getirilmesine, tehlikenin ve uğradığı zararın giderilmesini dava edebilir. Yasanın komşu hakkına ilişkin 737.maddesine göre de herkes taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıklardan kaçınmak zorundadır. Buradaki taşkınlıktan maksat mülkiyet hakkının aşırı kullanılmasıdır.

HUMK.nun 388 ve 389.maddeleri uyarınca hüküm yerinde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılması gerekir. Aksi halde taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erdirilmiş sayılmaz ve hükmün infazı aşamasında yeni bazı uyuşmazlıklar meydana gelerek devam eder. Mahkemece kurulan hükümde, taraflara yüklenen hak ve borçlar açık olarak yazılmadığından hüküm tereddüt yaratacak nitelikte olup, ileride mahkeme denetimi dışında kalan bazı hadiselere bağlanmıştır. Bu hali ile kurulan hükmün HUMK.nun 388 ve 389.maddelerine uygun tesis edildiği söylenemez.

Bu durumda, mahkemece yeniden keşif yapılarak, bilirkişilerden rapor alınmalı, münazaalı yer keşif sonucu düzenlenecek krokide gösterilmeli, davacı idare tarafından kanıtlanırsa şimdiki gibi elatmanın önlenmesine karar verilmeli, kaldırılması hüküm altına alınacak dolgu malzemelerinin hacmi ve yeri bilirkişilere ölçtürülüp krokiye işaret ettirilmeli, yanlar arasındaki uyuşmazlığı sona erdirecek somut tedbirlerin yapılış biçimi projeye bağlatılmalı, diğer tedbirlerin neler olacağı da kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirtilmelidir. Bu yönlerin hüküm tesisinden sonraki bazı iş ve işlemlere bağlanması uyuşmazlığı gidermeyeceğinden kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6316, Karar No: 2025/10817, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/6316 E.  ,  2025/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/971 E., 2024/206 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/155 E., 2022/256 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6722, Karar No: 2016/2160, Tarih: 29.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6722 E.  ,  2016/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2013/91-2014/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı adına tescilli “...” ibareli 2000/12804 nolu markanın 42.sınıftaki "tıbbi hizmetler: sağlık bakım hizmetleri, tıbbi yardım hizmetleri, hastane hizmetleri" için kullanılmadığını, markanın 556 sayılı KHK'nın 14.maddesi gereğince iptalini ve terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'nin şirkete el koyması ve Sulh Ceza Mahkemesince tedbir konulması nedeniyle markanın belirtilen nedenlerle fiilen kullanılamadığını, bunun da yasanın öngördüğü anlamda haklı kullanmama nedeni sayıldığını, aynı marka için açılan markanın iptali davasının ... FSHH Mahkemesi'nce reddedildiğini, markanın ... tarafından 22/04/2013 tarihinde ... adlı kişiye satıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 03/05/2013 tarihinde açıldığı, bu tarihten geriye doğru 5 yıllık süre içinde markanın tescil kapsamındaki ürün ve hizmetlerde kullanıldığının davalı tarafça kanıtlanamadığı, ayrıca yönetimin ...'de olduğu dönemde markanın fiilen kullanılmasını engelleyici yasal bir durumun bulunmadığı bu nedenle şirketin ... yönetimine geçmesinin 556 sayılı KHK'nın 14.maddesinde belirtilen ''haklı nedenle kullanmama'' kapsamında kalmadığı gerekçesiyle, belirtilen sınıflar için markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, markanın 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine dayalı olarak kullanmama sebebiyle iptali istemine ilişkin olup, somut olayda, davacı tarafından 42. sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden hükümsüzlüğü istenen "..." markası, davalı Şirkete ... tarafından el konulması sonrasında ... II. Tahsilat Dairesi tarafından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakında Kanun hükümleri kapsamında davadan önce 22.04.2013 tarihinde ...'a devredilmiş ve bu devir işleminin yargılama sırasında Türk Patent Enstitüsü tarafından tescil edildiği anlaşılmıştır. Dava, devir olunan ...'a ihbar olunmuş ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusunun devri halinde davaya olduğu gibi devam edilmesi imkanı yoktur. Zira mahkeme hükmü devreden aleyhine verilmiş olsa bile, kesinleşecek hüküm devralan aleyhine kesin hüküm teşkil edecektir. Bu nedenle husumetin doğru davalıya yöneltilip yöneltilmediğinin belirlenmesi bakımından dava konusu üzerindeki mülkiyet değişikliğinin üçüncü kişiler yönünden devir tarihinde mi yoksa sicile tescil tarihinde mi hüküm ifade edeceği üzerinde durmak gerekir.

Marka devri, 40/94 sayılı Avrupa Birliği Marka Tüzüğü'nün 17.maddesine uygun olarak düzenlenen 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 16.maddesinde düzenlemektedir. Markanın devri başlıklı madde hükmü uyarınca, “Marka, tescil edildiğini mal veya hizmetlerin tümü veya bir kısmı için devredilebilir.... bir markanın devri, mahkeme kararının sonucu olan devir hariç, yazılı olarak yapılır ve devir sözleşmesi taraflarca imzalanır. Aksine sözleşmeler hükümsüzdür. ....devir, taraflardan birinin talebi üzerine, sicile kayıt edilir ve yayınlanır. Devir, sicile kayıt edilmediği sürece, taraflar markanın tescilinden doğan yetkileri iyi niyetli üçüncü kişilere karşı ileri süremez."

Bu açık düzenleme de göstermektedir ki, markanın devri, bir tasarrufi işlem olup; mahiyeti itibariyle bir hakkın yani alacağın temlikinin sonuçlarını doğurur. Marka devrinin yazılı olması geçerlilik koşuludur. Devir sicile kayıt edilmediği sürece, taraflar markanın tescilinden doğan yetkileri iyi niyetli üçüncü kişilere karşı ileri süremezler.

Marka devrinin tescil ve ilanı, kurucu değil, bildirici etkiye sahiptir. Türk Medeni Kanunu’nun 7. maddesi anlamında resmi mahiyette olan marka sicili, kamuya güven ilkesinin geçerli olduğu sicillerdendir. Kamuya güven ilkesinin bir sonucu olarak, mülkiyet değişikliği sicile yansımadıkça sadece sözleşmenin tarafları yönünden bağlayıcı olup, üçüncü kişileri etkilemeyecektir.

556 sayılı KHK’de markanın hükümsüzlüğü davasının kimlere karşı açılabileceği konusunda açık bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak yazılı devir sözleşmesinin bir tasarruf işlem olması nedeniyle marka hakkı devredenin malvarlığından çıkmakta ise de, KHK’nın yukarıda belirtilen 16/son maddesine yönelik açıklamalar çerçevesinde hükümsüzlük davasının sicilde marka hakkı sahibine yada onun hukuki haleflerine karşı açılacağı açıktır. Ayrıca Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkındaki 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 44/son fıkrasında ve Patent Haklarının Korunması Hakkındaki 551 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 130/son fıkrasında da, sınai mülkiyet belgelerinin hükümsüzlüğü davasının, davanın açıldığı anda sicilde hak sahibi olarak kayıtlı kişi aleyhine açılacağı açıkça düzenlenmiştir.