muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6319, Karar No: 2025/10887, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/6319 E.  ,  2025/10887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/8 E., 2023/89 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/95 E., 2022/238 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5517, Karar No: 2012/26269, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5517 E.  ,  2012/26269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26/07/2007 gecesi saat 22:30 sıralarında, sanığın yönetimindeki otomobille araç trafiğine açık Zambak Sokak üzerinde seyir halinde iken, yaya trafiğine ayrılmış ancak bu sokaktan gelen araçların kontrollü geçebildikleri İstiklal Caddesi ile bu sokağın kesiştiği kavşakta, yayaların öncelikli geçiş hakkı olması nedeniyle, yürüyen yoğun yaya kalabalığını da dikkate alarak yoldan çok yavaş ve kontrollü geçmesi, yürüyen yayalara öncelik vermesi ve gerekirse korna ikazı yapması gerekirken aksine davranıp, önünden geçip aracının sağ önüne gelmekte olan yayaların geçişini beklemeyerek asli kusurlu şekilde, şikayetçinin sol ayağının üzerinden geçmek suretiyle onun sol ayağında 2. derece fissür tarzı kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sanığın kusur durumu ve eylem sonucu meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin keşif yapılmaksızın ve tanıklar dinlenmeksizin eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiği halde uygulanmadığına ve taksitlendirme yapılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5381, Karar No: 2014/18101, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5381 E.  ,  2014/18101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/729

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Kamulaştırma işlemleri sırasında davacı'ya Altındağ 1. Noterliğince 03.12.1993 tarih ve 54555 sayılı noter tebligatı çıkarıldığı ancak tebliğ edilip edilmediği anlaşılmadığından ilgili noterlikten tebliğe ilişkin belgelerin istenmesinden,

2) İlanen tebligat yapılmış ise ilana ilişkin belgelerin ve ilandan önce Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde sayılan tapu sicil müdürlüğü, vergi dairesi, nüfus müdürlüğü ve zabıtadan adres araştırması yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise alınan cevapların ve cevaplar üzerine ne işlem yapıldığının davalı idareden sorulup, belgelerin getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/368, Karar No: 2011/577, Tarih: 06.10.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/368 E.  ,  2011/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Pendik 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 16.03.2011 gün, 2011/1808-3296 sayılı, 15.Hukuk Dairesinin 30.03.2010 gün, 2011/2217-2010/1976 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği konulan teminat ipoteğinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 15.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 15.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8552, Karar No: 2009/10429, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8552 E.  ,  2009/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı Albaraka Türk Katılım Bankası vek.Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İstanbul 10.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 10.10.2008 gün ve 1294-1544 sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53,VIII hükmü uyarınca, “Gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden Hâkim veya Reis, vazifeli memurlar ile Kalem Şefi veya Muavini mesuldür.” Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “adil yargılanma hakkı”na ilişkin 6’ncı maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların süresinde temyiz incelemesi için Yargıtay’a eksiksiz gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin tarafı olduğu uluslararası anlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına kadar ki tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433,III hükmü uyarınca Yargıtay’a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyaların dizi pusulası ile Yargıtay’a gönderilmesi ve anılan kanun hükmünün uygulanmasında gerekli özenin gösterilmesi gerekir.

Sıra cetveline yapılan şikâyetler hakkında, mutlaka sıra cetvelinin yapıldığı dosyanın ve ilgisine göre de şikâyetin taraflarına ait takip dosyalarının birlikte gönderilmesi temyiz incelemesinin yapılabilmesinin ön koşuludur. Bu nedenle temyiz incelenmesi için gerekli görülen bir kısım icra dosyalarının eklenerek gönderilmesi için şikâyet dosyası daha evvel bir kez geri çevrilmişti.

Dosyanın yeniden incelenmesinde İstanbul 14. İcra Dairesi’nin 1999/26388 sayılı dosyası yerine tarafları ve konusu tutmayan aynı müdürlüğe ait 2008/26388 sayılı dosyasının gönderildiği, anılan dosya için de mahzene gönderildiğinden temin edilemediği yönünde bilgi verildiği belirlenmiştir.

Bu kere, İstanbul 14. İcra Dairesi’nin 1999/26388 sayılı takip dosyasının her neredeyse temin edilip eklendikten sonra, bütünü ile Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1161, Karar No: 2019/3330, Tarih: 28.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1161 E.  ,  2019/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

İtiraz Eden : YARGITAY Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nce yapılan yargılama sonucu 25/10/2018 tarihinde 2018/2346 esas ve 2018/2511 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 12/03/2019 tarihinde 2019/265 esas ve 2019/1502 karar sayı ile sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin reddine oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; '' sanığın temyiz iradesi vardır ve temyiz sebebi gösterilmemiş olsa da, Dairece CMK'nın 289. maddesi kapsamında bir temyiz incelemesi yapılmalıdır. Ve bu yönden incelemenin yapıldığına dair ibare ilamda yer almalıdır. Mutlak temyiz nedenlerinin ortak özelliği, sanığa hak tanıyan kurallar olmalarının yanı sıra aynı zamanda adil bir yargılamanın yapılabilmesi için öngörülmüş, kamusal menfaatleri gözeten kurallar olmalarıdır. Bu hallerin varlığı halinde hükmün bundan mutlak olarak etkilendiği kabul edilmiştir. Kanun bu noktada hukuka aykırılığa ilişkin nedensellik bağını kendisi kurduğundan hâkime takdir yetkisi bırakmamıştır.

Açıklanan nedenlerle adı geçen sanık temyiz talebinde herhangi bir neden göstermediği halde dahi en azından CMK 289. maddede sayılı haller yönünden inceleme yapılması ve bu yönden inceleme yapıldığına dair ibarenin hükmümde gösterilmesi gerekirken "nedensizlikten dolayı temyiz isteminin doğrudan reddi" usul ve yasalara aykırıdır.,'' gerekçesiyle sanıklar hakkındaki hükmün bozulması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının YERİNDE GÖRÜLMEDİĞİNE,

2- ... sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

28/05/2019 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının YERİNDE GÖRÜLMEDİĞİNE,

2- ... sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

28/05/2019 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY

Dairemizin 12.03.2019 tarih ve 2019/265(E), 2019/1502(K) sayılı ilamındaki belirtilen karşı oy gerekçesi doğrultusunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile işin esasına girilerek dava dosyası hakkında karar verilmesi gerekirken, dosyanın itirazen incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi yönündeki Dairemizce oluşan çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 28.05.2019
Yargıtay — Esas No: 2010/108, Karar No: 2010/157, Tarih: 22.06.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/9-108 E.  ,  2010/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2010/67088

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

İdeolojik amaçla adam öldürmek suçundan sanık Ü.O..’nun, kanıt yetersizliğinden beraatına ilişkin Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince 14.04.2003 gün ve 189-74 sayı ile verilen hükmün, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 14.12.2004 gün ve 2737-7078 sayı ile;

“Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun müdahilliğine karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme yetkisi de vermeyeceğinden vekilinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine,

Diğer müdahiller vekilinin temyizine gelince; şartları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin reddine,

Müdahiller vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar da nazara alınarak aynı olayla ilgili olarak haklarında başka dava bulunan diğer sanıklar A.. K.., A.. E.., C...A.., İ.. K.. ve İ..A.. E.’ye ait dava dosyalarının akıbeti ve kesinleşip kesinleşmediği konusu dosya kapsamı ile anlaşılamadığından, bu husus yeniden araştırılıp, denetime olanak verecek şekilde gerekli bilgi ve belgeler getirtilip dosya içine konulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi” isabetsizliğinden bozulma¬sına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozma kararına uyularak, gereği yerine getirilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 05.03.2007 gün ve 37-45 sayı ile sanık hakkında yine kanıt yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir. Bu hükmün de katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.01.2009 gün ve 14003-399 sayı ile;

“1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, vekilinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Haklarındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen A...K.. ve A. E.’nın kolluk ifadeleri, 16.10.1980 tarihli yer gösterme tutanağı, görgü tanığı A..B..’nın aşamalardaki beyanı ve dosya içinde mevcut bulunup bu anlatımları doğrulayan maddi bulgular ile olayda kullanıldığı bildirilen silahlara ilişkin ekspertiz raporu, olayı balkondan gördüğü anlaşılan katılan N.. S..’ın duruşmadaki teşhisi karşısında, 22.07.1980 tarihinde K.. T..’in M..’deki evinin önünde öldürülmesi eyleminde, sanık Ü.. O..’nun eylem yerinin belirlenmesi, keşfinin yapılması ve planlanması aşamasında görev aldığı gibi, olay sırasında da silahla ateş etmek suretiyle suça asli maddi fail olarak katıldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 30.07.2009 gün ve 87-247 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise, 30.07.2009 gün ve 87-247 sayı ile;

“Yargıtay bozma kararında bozma nedenlerinden biri olarak A.. K..ve A.. E..’ın kolluk ifadeleri ve yer gösterme tutanağı delil olarak gösterilmiş olup, bu kişilerin ifadelerinin alındığı tarih 12 Eylül 1980 Askeri darbesinden hemen sonraki tarihe rastlamış olup, aradan geçen yıllar içinde darbe döneminde birçok kişinin yakalanmaları sonucunda kolluk güçlerince ifadeleri alınırken baskı ve işkence gördükleri kamuoyuna mal olmuş bir gerçektir. Nitekim celp edilen sanığın suç ortakları ile kesinleşmiş dosyanın incelenmesinde, bu olayla ilgili sanığın suç ortakları olarak yargılanan C..A.. hakkında 07.11.1980 tarihli raporda, ayaklarında, omuz ve kalçalarında hematom ile cilt nebdeleri saptanıp 15 gün iş ve gücünden kaldığı, sanık İ.. A..E..’de yara nebdelerinin bulunduğu, sanık A.. K..’un Haydarpaşa Askeri Hastanesinin 07.11.1980 tarihli raporunda eski yara izleri olduğu, sanık A. E..’ın aynı hastanece verilen 07.11.1980 tarihli raporunda, sol ayak altında ve sol dirsekte yara izlerinin bulunduğunun bildirildiğine dair raporların olduğu, buradan da anlaşılacağı üzere bu kişilerin hazırlık aşamasında ifadeleri alındığında baskı ve şiddete maruz kaldıkları, bu nedenle de daha sonraki aşamalarda Askeri Savcılık ve Mahkemelerde verdikleri ifadelerde kolluk güçlerindeki alınan ifadelerinin baskı ve şiddet sonucu alındığını ve kendilerinin bunu kabul etmediğini beyan ettikleri, mahkemece de bu husus değerlendirilerek sanıklardan İ..A...E.., İ..K.., C.. A..’ın beraat ettikleri ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. Tüm bu durum dikkate alındığında baskı ve şiddet uygulanarak alınmış kolluk güçlerindeki sanıkların bu beyanlarına itibar edilmesi mümkün görülmemiş bu nedenle de A.. K.. ve A..E..’ın kolluk güçlerindeki beyanlarına dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi mümkün görülmemiştir. Bu kişilerin ve diğer suç ortakları olduğu iddia edilen kişilerin kolluk güçlerince alınan ifadelerinde sanığın aleyhine olan beyanları atfı cürüm niteliğinde kabul edilmiş ve mahkûmiyeti gerektirir bir delil olarak değerlendirilmemiştir.

A.. B..’un görgü tanığı olduğu ve bu tanığın beyanı bozma kararı dayanağı olarak gösterilmiş olup, A..B..duruşmada alınan beyanında ve daha önceki beyanlarında sanığı teşhis edemediği gibi sanıkla ilgili aleyhine olabilecek herhangi bir beyanı da bulunmamaktadır. Alınan ilk ifadesinde de maktûlü vuran üç kişinin orta boylu olduğunu beyan etmişler. Sanık ise duruşmada gözlemlenen halinden 1.80-1.85 boylarında bir kişi olduğu mahkeme heyetince gözlemlenmiştir. Ayrıca bu kişi üç kişinin ellerinde silah görmediğini beyan etmiş, huzurda sanık tanık A.. B..’a gösterildiğinde sanığı ilk defa duruşmada gördüğünü, daha önce kendisini görmediğini, ifadesinde belirttiği olaya katılan ve kaçan üç kişiden birisi olmadığını, huzurdaki sanığın daha uzun boylu olduğunu açıkça beyan etmiştir. Tanık A.. B..’un bu açık beyanı karşısında hazırlık aşamasındaki atfı cürüm niteliğindeki beyanlara dayanılıp baskı ve şiddete dayalı olarak alınan ifadeler ile yer gösterme tutanakları bu tanığın beyanı ile birlikte değerlendirilerek sanığın suçu işlediği hususundaki Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görüşüne katılmamızın mümkün olmadığı kanaatine varılmıştır.

Yine olay tarihinde olay yerinde olduğu bildirilen N..U..isimli tanığın duruşmada alınan ifadesinde, olaya ilişkin beyanı alınmış sanık teşhis için kendisine gösterildiğinde sanığı ilk defa duruşmada gördüğünü tanımadığını, daha önce kaçan ve ifadesinde eşgalini verdiği ve anlattığı kişilerden birisinin huzurdaki sanık olamayacağı, kaçan kişilerin yüz hatları olarak sanığa benzemedikleri yönünde beyanda bulunmuştur.

Hazırlık aşamasında ifadesine başvurulan ve bu olayla ilgili daha önce yargılanıp beraat eden ve sanığın suç ortağı olduğu iddia edilen İ..K..kolluk kuvvetlerince alınan ifadesinde olaya katıldığını beyan etmesine rağmen kolluk kuvvetleri tarafından alınan beyana itibar edilmemiş ve İ.. K..’ın beraatine karar verilmiş, bu karar da kesinleşmiştir.

Olaydan önce olaya karıştığı iddia edilen kişilerin ticari taksisini gasp ettiği anlaşılan H.. B., sanıklardan A..K.. ve A.E.’ı teşhis ettiğini bildirmiş bunun haricinde herhangi bir kimseyi teşhis edemediğini beyan etmiştir.

Olay sırasında ölen K. T..’in koruma polisi olan A..B..’in olayı yapan kişileri görmediğini, aracın arka kısmında belden aşağıya olarak bir görüntü alabildiğini, olay sırasında da bayıldığını söylemiş ve olaya karışan herhangi bir kişiyi hatırlayamadığını, tanımadığını beyan etmiştir.