muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2570, Karar No: 2014/4564, Tarih: 24.03.2014

Bu bağlamda her ne kadar mahkemece; takip hukukunda inkar ve kötü niyet tazminatlarının hangi durumlarda ve ne şekilde verildiğinin belli olduğu, İcra İflas Kanunu'nda da ayrıca düzenlendiği, bu davaya konu edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; eldeki dava haksız haciz nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davacının talep ettiği hususlarda gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan eksik incelemeyle karar verildiği açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; davacı tarafça bildirilen delillerin usulünce toplanması, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/8319 E. Sayılı Soruşturma dosyası celbedilip, tarafların iddia ve savunmalarıyla birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme sonucu somut olaya uymayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13579, Karar No: 2025/6788, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/13579 E.  ,  2025/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/35 E., 2017/48 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/663 E., 2016/629 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : TCK’nın 299/1, 43/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak TCK’nın 299/1, 299/2, 62, 53, 51, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır. Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında sözleşmenin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı'nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik aynı tarihli saat 19.23'te yaptığı eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Sanığın aynı tarihli saati belirli olmayan diğer eyleminin de doğrudan katılana yönelik olmadığı hususu da gözetildiğinde, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/419, Karar No: 2024/1937, Tarih: 28.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/419 E.  ,  2024/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/22 E., 2023/469 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 01.08.2000 - 13.01.2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitini, Kuruma bildirilmeyen günlerin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili verdiği cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2016 tarihli ve 2015/384 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile .... TC Nolu ..... s.sicil no.lu davacı ...’in a) 01.08.2000 - 27.11.2001 tarihleri arası sigortalı hizmetleri tespiti isteminin, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmiş olması nedeniyle bu talebin reddine, b) 27.11.2001 - 22.12.2003 tarihleri arası davalı ....Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait .... işyeri sicil no.lu işyerinde geçen toplam 746 gün sigortalı hizmetinin tamamının SGK'ya bildirildiği görülmekle bu konuda açılan davanın bu nedenle reddine, c)27.11.2004-01.06.2005 tarihleri arası çalışmalarının dava dışı 1177380.35 sicil no.lu işyerinden bildirildiği, davalı işyerindeki çalışmasının kesintili olduğunun tespiti karşısında, bu tarihten önceki sigortalı hizmetleri tespiti isteminin 506 sayılı Kanun'un 79/10 maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmiş olması nedeniyle dinlenemeyeceği anlaşılmakla, buna ilişkin talebin reddine, d) 01.07.2005 - 10.03.2012 tarihler arası sigortalı hizmetinin eksik bildirildiğinin tespitine, davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait .... işyeri sicil nolu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 2408 gün çalıştığı 17 günlük çalışmasının bildirildiği 2391 günlük çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, e)10.03.2012-29.12.2014 tarihleri arasında davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1441126.35 nolu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 1011 gün çalıştığı çalışmasının tamamının SGK'ya bildirildiği anlaşılmakla bu konuda açılan davanın reddine

karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03.11.2016 tarih, 2016/8447 Esas, 2016/13338 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; davalı şirkete ait 1441126 sicil nolu işyeri dönem bordroları getirtilerek, uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tarafsız bordro tanıklarından, kanaat edinmeye yetecek kadarı re’sen belirlenip beyanlarına başvurulmalı, talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı ya da beyanları yetersiz bulunduğu takdirde, dosyada tespit edilen ancak dinlenmeyen bordrolu komşu işyeri tanıklarından Mahkemece kabul edilen döneme ilişkin çalışması olanlar dinlenmeli, ayrıca davacının beyanı da alınmak suretiyle yaptığı işin niteliği belirlenmeli, özellikle davacının işyerinde şoför olarak çalıştığı tespit edilirse, bu doğrultuda inceleme ve değerlendirme yapılmalı (davacının çalıştığı aracın plakası, kimin adına kayıtlı olduğu, aracın bakımlarının, muayenesinin kim tarafından yapıldığı, davacı adına çalışma dönemlerini kapsar şekilde trafik cezası bulunup bulunmadığı ve davacının ehliyetinin olup olmadığı vs), böylece uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B- Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 28/06/2018 tarihli ve 2017/80 Esas, 2018/281 Karar sayılı kararıyla;

B- Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 28/06/2018 tarihli ve 2017/80 Esas, 2018/281 Karar sayılı kararıyla;

Davanın kısmen kabulü ile 57010531406 TC Nolu 3501021650760 s.sicil nolu davacı ...’in a) 01.08.2000 - 27.11.2001 tarihleri arası sigortalı hizmetleri tespiti isteminin, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmiş olması nedeniyle bu talebin reddine, b)27.11.2001 - 22.12.2003 tarihleri arası davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait .... işyeri sicil nolu işyerinde geçen toplam 746 gün sigortalı hizmetinin tamamının SGK'ya bildirildiği görülmekle bu konuda açılan davanın bu nedenle reddine, c) 27.11.2004 - 01.06.2005 tarihleri arası çalışmalarının dava dışı 1177380.35 sicil nolu işyerinden bildirildiği, davalı işyerindeki çalışmasının kesintili olduğunun tespiti karşısında,bu tarihten önceki sigortalı hizmetleri tespiti isteminin 506 sayılı Kanun'un 79/10 maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmiş olması nedeniyle dinlenemeyeceği anlaşılmakla buna ilişkin talebin reddine, d)01.07.2005 - 10.03.2012 tarihler arası sigortalı hizmetinin eksik bildirildiğinin tespitine, davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. 'ye ait ...işyeri sicil nolu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 2408 gün çalıştığı 17 günlük çalışmasının bildirildiği 2391 günlük çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, e)10.03.2012 - 29.12.2014 tarihleri arasında davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1441126.35 nolu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 1011 gün çalıştığı çalışmasının tamamının SGK'ya bildirildiği anlaşılmakla bu konuda açılan davanın reddine karar verilmiştir.

C- 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 04.12.2019 tarih, 2018/5132 Esas, 2019/9465 Karar sayılı bozma kararında; davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicil kaydının silinmiş olduğunun anlaşılması karşısında yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştıur.

D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

.... TC No.lu .... s.sicil nolu davacı ...’in, 01.08.2000 - 27.11.2001 tarihleri arası sigortalı hizmetleri tespiti isteminin 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmiş olması nedeniyle dinlenemeyeceği, 27.11.2001 - 22.12.2003 tarihleri arası davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.’ne ait ...işyeri sicil nolu işyerinde 746 gün çalıştığı, 717 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirildiği, 29 günlük çalışmasının bildirilmediği, 22.12.2003 - 01.07.2005 tarihleri arasındaki hizmet tesbit talebi yönünden (27.11.2004 - 01.06.2005) tarihleri arası dava dışı 1177380.35 sicil no.lu işyerinden çakışan hizmet bildirimlerinin bulunması ve davalı işyerindeki çalışmasının kesintili olduğunun tespit edilmesi nedeni ile bu dönem sigortalı hizmetleri tespiti isteminin 506 sayılı Kanun'un 79/10 maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü süre engeli nedeniyle dinlenemeyeceği, 01.07.2005 - 10.03.2012 tarihleri arasında; davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şirketine ait ...işyeri sicil no.lu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 2408 gün çalıştığı, 17 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 2391günlük çalışmasının bildirilmediği, 10.03.2012 - 29.12.2014 tarihleri arasında; davalı ... Deri Konfeksiyon İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şirketine ait 1441126.35 nolu işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle toplam 1011 gün çalıştığı, 1011 günlük bu çalışmasının tamamının Kuruma bildirildiği kanaatine varılmakla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait ...sicil numaralı işyerinde 27.11.2001 - 22.12.2003 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle 746 gün çalıştığı, 717 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 29 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, davacının davalıya ait ...sicil numaralı işyerinde 01.07 2005 - 10.03.2012 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 2408 gün çalıştığı, 17 günlük çalışmasının Kurum'a bildirildiği, 2391 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddinin gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.08.2000 - 13.01.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk