muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10415, Karar No: 2011/11871, Tarih: 28.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10415 E.  ,  2011/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÜLŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı C. T.'ün vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle 621 ada 7 parseldeki bağımsız bölümleri M. Y.'a devrettiğini, M. Y.'dan aldığı vekaletname ile davalıya temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı satın aldığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, son kayıt malikinin iyiniyetinden söz edilerek dava reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı O.'a ait 621 ada 7 parselde kain 2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin dava dışı C.'e verilen 24.04.2006 tarihli vekaletname kullanılmak suretiyle yine dava dışı M.'ya 10.04.2008 tarihinde toplam 67.400.00.-TL bedel gösterilmek suretiyle temlik edildiği, 27.05.2008 tarihinde M.'nın bu kez C.'e satış yetkisi içeren vekaletname verdiği ve C.'in kısa bir süre sonra 16.06.2008 tarihinde keza satış suretiyle davalı S.'e taşınmazları devrettiği, dava dışı C. ve M.'nın iş ortağı olup, dava dışı A. Y.'dan aldıkları borç karşılığı taşınmazın davalı Selahattin'e aktarıldığının, iddia edildiği bir tanığın beyanına göre, S.'in A.'in yeğeni olduğu, tüm bu işlemlerde para alış verişinin söz konusu olmadığı, davalı S.'in ve diğer dava dışı C. M. ve A.hakkında bu nedenle Gülşehir Cumhuriyet Savcılığının 2009/409 sayılı soruşturmanın yürütüldüğü sabittir.

Esasen, tüm bu olgular mahkemenin de kabulündedir. Ne varki, davalı S. iyiniyetli sayılmıştır. Oysa, yukarıda açıklanan olgular ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalı S.'in durumu bilen ya da bilmesi gereken konumunda olduğu duraksanmayacak şekilde açıktır. O halde, davalı S.'in T.M.K.'nın 2.maddesi anlamında iyiniyetli sayılamayacağı ve bunun sonucu olarak aynı Yasanın 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20111, Karar No: 2012/19121, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20111 E.  ,  2012/19121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Nurten Findan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... İnş...A.Ş. 'ne karşı 28.10.2003 tarihli dava dilekçesiyle açtığı davada iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle 500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; daha sonra diğer davalı Marmara Deri San.Tic.Ltd. Şti aleyhine Bakırköy 3. İş mahkemesinde 05.11.2008 tarihli dava dilekçesiyle aynı iş kazası nedeniyle açtığı davada fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile 1000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece bu iki dava birleştirilerek görülmüştür.

Mahkemece Arun İnşaat San. Tic.Aş hakkında açılan davanın kabulüyle taleple bağlı kalınarak 500,00 TL maddi tazminatın ve Dairemizin 2005/3951-2005/5535 sayılı ve 30/05/2005 tarihli bozma ilamıyla bozma konusu yapılmayarak kesinleşen 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı .... Tic.

Gerek 4857 sayılı Yasanın 2/6 ve gerekse 5510 sayılı Yasa'nın 12/son maddesi ile yürürlükten kalkan Sosyal Sigortalar Kanununun 87/2. maddesinde; aracının hukuksal açıdan tarifi yapılmış kimlerin aracı veya halk arasındaki deyimi ile "taşeron" sayılacağı belirlenmiştir. Buna göre; aracıdan bahsedilebilmek için; öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Çoğu kez bina inşaat işlerinde görüldüğü gibi, ana binayı veya asıl işi bitirmekle yükümlü bir işveren, bu işin doğrama, döşeme, su tesisatı gibi bölümlerini aracılara devretmektedir. Bu gibi durumlarda üst-alt işveren ilişkisinden söz edilebilir. Buna karşı, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi ortada bulunmamaktadır. Arsanın veya binanın salt maliki olmak ve ihale makamı olarak işi bütünüyle devretme durumlarında, ortada aracı denilen kurumdan söz edilemez. Zira burada iş tamamıyla ve bütün olarak bağımsız bir işverene devredilmektedir.

Davalı Marmara Deri San.Tic. Ltd.Şti. cevap dilekçesinde, davalı Marmara Ltd.Şti'nin yönetim ve üretim binasının inşaat işinin tamamını, 16.07.2003 tarihli sözleşmeyle ihale yoluyla anahtar teslimi suretiyle diğer davalı ... İnş.'a vermiş olduğunu ve bu nedenle dava konusu iş kazasından doğacak tazminatlar bakımından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı Marmara Deri San. Tic.Ltd.Şti'nin olayla ilgisinin ve kusurunun bulunmadığını beyan ettiğine göre, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Yapılacak iş, davacının Hukuk Muhakemeleri Kanununun genel ilkeleri ve yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gereğince, ıslah dilekçesi ile müddeabihi, ikinci defa arttıramayacağı da dikkate alınarak, davalı Marmara Deri San.Tic.Ltd.Şti anahtar teslimi suretiyle işi devrettiğini ileri sürdüğüne göre, diğer davalı ile akdettiği 16.07.2003 tarihli sözleşme metninin tamamını ibraz etmesi için bu davalıya süre verilmeli, ibraz etmesi halinde işin anahtar teslimi suretiyle devredilip devredilmediğinin tespiti açısından anılan sözleşme bütünüyle incelenerek sonucuna göre karar verilmeli, ibraz edemezse iddiasını ispatlayamadığından maddi tazminattan sorumlu tutulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1904, Karar No: 2020/4213, Tarih: 19.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1904 E.  ,  2020/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 19.09.2017 tarih ve 2016/960-2017/698 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Salhane İzban İstasyonu'na arkadaşıyla birlikte giriş yaparak asansörle üst kata çıkıp, istasyonun tren hareket peronuna gitmek istediği sırada asansörün çalışmadığını fark ettiğini ve o bölümdeki elektriklerin de yanmaması sebebiyle asansörün yakınında bulunan 1-1,5 m yükseklikteki kenarında hiç bir korkuluk ve bariyer olmayan bir yerden düştüğünü, ayak, kol ve omuz kemiklerinin kırıldığını, olayın arkasından davacının yanında bulunan arkadaşı tarafından ambulansla hastaneye götürüldüğünü, 03.01.2014 günü ameliyata alındığını, sol ayak bileği kırığı, sağ ayak tibia kırığı ve çatlağı ile sağ omuz kırığı nedeniyle ameliyat geçirdiğini, 10 gün hastanede yattığını, daha sonra taburcu olduğunu ve 3 ay evinde kırıkları nedeniyle yatak istirahatı aldığını ileri sürerek, davacının rahatsızlığı nedeniyle yapmış olduğu masraflar ve çalışamadığı dönemlere ait aylık ücreti ile birlikte toplam 10.746,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kazadan sonra hastanedeki ameliyat ve sonrası dönemde yaşadığı ve hayatının olumsuz şartlarda devam etmesi, engellilik durumunun artması, yaşama gücünün olumsuz yönde gelişmesi, yaşama güvenliği ve ruh bütünlülüğünün bozulması nedeniyle duyduğu elem ve ızdırap için 100.000.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının tıbbi iyileşme süresinin 20.05.2014 tarihine kadar devam ettiği, içinde bulunduğu durum itibari ile ve davacının sol ayak bileği kırığı ve sağ ayak tibia kırığı nedeni ile tıbbi iyileşme süresi boyunca bakım ihtiyacının olacağı bu ihtiyacın ilk fizyoterapi uygulamasının yapıldığı 06.03.2014 tarihine kadar devam edeceği bu sebeple bu süre boyunca davacı adına bakım sebebi ile de maddi zararın oluştuğu, yerleşik uygulama gereği bakım gideri olay tarihli brüt asgari ücret üzerinden hesaplandığı, yatak istirahati ve fizyoterapi uygulaması masrafları ile tedavi ve rapor sürecinde yol masraflarının tüm hesaplamalar neticesinde toplam maddi zararının 9.868,53 TL olduğu, manevî tazminat miktarının belirlenmesinde hakkaniyet gözetileceği, ödettirilecek para miktarının ne tazminat ne de ceza niteliği taşıdığı, mamelek hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de olmadığı, aksine zarara uğrayan da bir huzur duygusunu doğurduğu, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer fonksiyonu da bulunduğu ölçütleri dikkate alınarak, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmiş, takdir edilen toplam 20.000,00 TL manevî tazminat mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun oluşmasına yeterli bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, maddi tazminat talebi ile ilgili 9.863,53 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 882,47 TL fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat talebi ile ilgili 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile davacı vekili (katılma yolu ile) temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, müvekkilinin davalının kusuru nedeniyle yaralandığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde, hükmedilecek maddi ve manevi tazminata haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi talebinde bulunmuş olup, mahkemece bu husus yanılgılı değerlendirilerek hükmedilen tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetli olmamış ise de, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, mahkeme kararının hüküm fıkrasındaki ''maddi tazminat talebi ile ilgili'' ibaresiyle başlayan parağraftaki ''dava tarihinden itibaren'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''haksız fiil tarihi olan 24.12.2013 tarihinden itibaren'' yazılmasına, yine kararın hüküm fıkrasındaki ''manevi tazminat talebi ile ilgili'' ibaresiyle başlayan parağraftaki ''dava tarihinden itibaren'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''haksız fiil tarihi olan 24.12.2013 tarihinden itibaren'' yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.521,98 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/142, Karar No: 2022/940, Tarih: 15.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/142 E.  ,  2022/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 5. Tüketici Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı ... Grup Gayrimenkul Ltd. Şti. (Eski Unvan Hakkı Ekşi Gayrimenkul Ltd. Şti.) vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin İdealistkent Apart ve Villa Projesi kapsamındaki bir taşınmazı 16.05.2008 tarihli sözleşme ile davalılardan satın aldığını, verilen reklam ve ilanlar ile proje ortaklarının davalılar olmasından etkilenen müvekkilinin taşınmazı maket üzerinden beğendiğini, 09.01.2009 tarihinde teslim edilen taşınmazda eksik ifa ve ayıplı imalatlar olduğunu, bunların da 13.01.2012 tarihli ihtarname ile davalılara ihbar edildiğini, projenin 330 dönümlük alan üzerine kurularak bunun 250 dönümünün veya %72’sinin yeşil alan olacağının, iki ayrı bağımsız bölüm şeklinde yapılan sitenin bütünlük arz edeceğinin, daire sahiplerinin çocuklarının proje kapsamındaki okullara site içerisinden yeşillikler arasından yürüyerek gidebileceklerinin, site içerisinde bir kreş, iki devlet okulu, bir özel okul, kapalı ve açık yüzme havuzu, koşu- yürüyüş ve bisiklet parkuru, alışveriş merkezi, fitness ve kişisel bakım merkezi, sağlık merkezi, helikopter pisti, her bağımsız bölüm için bir depo, sosyal tesis ve kafeterya, radyel temel, amfi tiyatro, cami, yapay şelâle olacağının belirtildiğini, yapılacağı vaadedilen gölet, iki adet futbol sahası, iki adet basketbol sahası, iki adet voleybol sahası, iki adet tenis kortunun sitenin mülkiyetinde olmayan yerlere yapıldığını, 100

.000 adet ağaç dikileceğini, site içerisinde tüm ortak alanların görülebileceği kamera sistemi, çocuk parkının evdeki televizyondan izlenebileceği kapalı devre TV sistemi kurulacağının belirtildiğini, daireler arasındaki ses izolasyonunun yetersiz olduğunu, daireler ve villalar arasındaki haberleşmeyi sağlayan dahili telefon sisteminin yapılmadığını ve intercom sisteminin önemli telefonlarla direk bağlantı kurmadığını, su depoları ve hidroforların her blokda ayrı ayrı olmadığını, sitenin kapalı otopark giriş ve çıkışını kontrol eden chipli otomasyon sisteminin hayata geçirilmediğini, vaadedildiği şekilde yanlış park yapılması durumunda güvenlik ünitesine ikaz vermediğinin tespit edildiğini, site çevresinde kurulan kamera sisteminin gece görüntü vermediğini, hareket algılaması yaparak güvenlik merkezini uyarmadığını, kapalı otoparklara giriş çıkışları güvenlik altına alacak bariyer ve kumanda siteminin yapılmadığını, bina bodrum katları ile kapalı otopark alanlarının tavanlarının ve açık yüzme havuzu altında kalan makine dairesinin site alt yapısına bağlı su izolasyon probleminin ve binaların bodrum katları ile üst katların iç duvarlarında rutubetlenme ile ısı izolasyon probleminin olduğunu, belirtilen bu taahhütlerin yerine getirilmediğini, hukuken eksik ifa ile gizli ayıp teşkil eden anılan hususlara vakıf olunur olunmaz davalılara süresinde ihbar edildiğini, eksik ifa hâlinde ihbara gerek olmaksızın on yıllık zamanaşımı süresi içinde her zaman satıcının sorumluluğuna gidilebileceğini ileri sürerek bağımsız bölüm, ana taşınmaz ve ortak alanlarda projedeki eksik ifa ile ayıpların tespitine, tespit edilen eksik ifa ve ayıplar nedeniyle oluşan değer kaybının, satım bedelinden yapılacak indirime karşılık olmak üzere, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile, 10.000TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talep sonucunu 43.000TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalı ... Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. vekili; her türlü sorumluluğun diğer davalı yüklenici üzerinde olduğunu, bu hususun davacı ile imzalanan “İdealist Kent Projesi Gayrimenkul Satış Vaadi ve Borçlanma Sözleşmesi” nin “Sair ve Özel Hükümler” başlıklı 14. maddesinin 8. paragrafına dercedilmesiyle davacıya karşı da ileri sürülebilir nisbî bir hak hâline geldiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davaya konu taşınmazın maket üzerinden beğenilerek alındığı iddiasının aksine davacının, geçici kabuller dahi tamamlanmış vaziyette gezip görerek ve beğenerek satın aldığını, tapuda yapılan resmî satış işlemi ile taşınmazın parsel numarası, sınırları, yüzölçümü ve niteliğinin alıcı tarafından bilindiğini, görerek satın alınan taşınmaz için reklam ilan ve makete uygun olmadığının iddia edilemeyeceğini, bu iddialarla dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıdığını, eksik ifa iddiasının yerinde olmadığını, tapu sicilindeki kaydın bilinmediğinin ileri sürülemeyeceğini, herhangi bir reklam tanıtım veya makette, spor alanı, koru yeşil alan, dini tesis, okul, kreş gibi alanların mülkiyetinin site sakinlerin ortak mülkiyetinde olacağından söz edilmediğini, taahhütte bulunulmadığını, sadece bir konut için bedel ödeyen alıcının 333874m2 alanın tamamında hak iddia etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, taşınmazın devri sırasında herhangi bir ihtirazî kayıt konulmadığını, davacı iddialarının eksik ifa olarak değil, ayıplı mal olarak değerlendirilmesi gerektiğini, açık ayıp niteliğinde olduğunu, süresinde yapılmış ayıp ihbarı bulunmadığını, malda gizli ayıp olsa dahi ayıbın derhal satıcıya bildirilmesi gerektiğini, Bakırköy 12. Noterliğinin 24 Ağustos 2009 tarihli ve 24910 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile bir kısım konut alıcıları tarafından ihtarda bulunulduğunu, dolayısıyla davacının dava dilekçesinde yer vermiş olduğu iddiaların tamamının en geç Ağustos 2009 tarihinde ortaya çıkmış olduğunu, davacının da en geç bu tarihte dava konusu ettiği hususları ihbar etmiş olması gerektiğini, sözleşme ve ekleri dışındaki beyan ve taahhütlerin davacıya talep hakkı vermeyeceğini, taşınmazın proje, vaziyet planı ve sözleşmesine uygun olarak imar ve inşaa edildiğini, davacıların cayma hakları olmasına rağmen bu haklarını kullanmadıklarını, yasal oran üzerindeki faiz talebinin de yerinde olmadığını bildirilerek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Hektaş Grup Gayrimenkul Ltd. Şti. (Eski Unvan Hakkı Ekşi Gayrimenkul Ltd. Şti.) vekili; davacıya satılan taşınmazda herhangi bir ayıp veya eksik ifa durumu bulunmadığı gibi eksik ifa iddiası bakımından müvekkiline husumet yüklenemeyeceğini, zira davacıya satışın diğer davalıya vekâleten yapıldığını belirterek ve diğer davalının cevabındaki gerekçelerle mesnetsiz buldukları davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Davalı Hektaş Grup Gayrimenkul Ltd. Şti. (Eski Unvan Hakkı Ekşi Gayrimenkul Ltd. Şti.) vekili; davacıya satılan taşınmazda herhangi bir ayıp veya eksik ifa durumu bulunmadığı gibi eksik ifa iddiası bakımından müvekkiline husumet yüklenemeyeceğini, zira davacıya satışın diğer davalıya vekâleten yapıldığını belirterek ve diğer davalının cevabındaki gerekçelerle mesnetsiz buldukları davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2012/435 E., 2013/496 K. sayılı kararı ile; davacı tarafından satın alınan taşınmazda varlığı iddia edilen gizli ayıplar yönünden derhal ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediği, bunun yanı sıra tanıtım materyallerinde belirtildiği şekilde göletin site içinde yapılmadığının, okul ve kreşin kapalı yüzme havuzunun olmadığının, voleybol, basketbol ve tenis kortunun site içinde göründüğünün, belirtilen sayıda ağaç olmadığının, yapılmış olan parselin siteye dahil olmadığının ve toplam proje alanının küçülmüş olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, söz konusu hususların eksik ifa olarak kabul edilmesi gerektiği ve bilirkişi raporuna göre eksik ifa nedeniyle meydana gelen değer azalmasının 32.250TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile bu bedelin 25.01.2012 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/16075 E., 2016/12881 K. sayılı kararı ile; “…1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.