muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/948, Karar No: 2025/1202, Tarih: 24.03.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile üniversite heyetine dosyanın yeniden gönderilerek 10.05.2023 tarihli üst yazılı ek rapor alındığı, raporda: "Hastaya ait, Diş Hekimi ... tarafından kaşelenmiş tedavi öncesi fotoğraflar incelendiğinde; 17, 13, 12, 11, 21, 22, 24, 27 no'lu dişlerin prepare edilmiş bir şekilde ağızda bulunduğu, fotoğraflara bakılarak kuron boyu uzatma cerrahi işlemi endikasyonu koyulamayacağı, üzerinde 24.10.2018 tarihi yazılı olan Dentopolitan Bostancı Kliniğinde çekilmiş olan panoramik grafi incelendiğinde; 17 ve 27 no'lu dişlere yapılmış olan kanal tedavilerinin başarısız olarak söylenemeyeceği; tanık diş hekimi ve diş hekimi yardımcılarının yukarıda kayıtlı olan ifadeleri de değerlendirildiğinde; ilgili sağlık kuruluşunda yapılan tıbbi uygulamalara tıbbi hata atfedilemeyeceği kararımızda bir değişiklik olmadığı(...)" denildiği, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararında değindiği İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/596 Esas sayılı dosyasının UYAP'tan celbi ile yapılan incelemede de dosyadaki iddianamenin sadece davalı sağlık kuruluşunun yetkilisi hakkında ve ruhsatsız sağlık hizmeti sunma suçuna ilişkin olarak hazırlandığı ve yargılamanın da bu minvalde gerçekleştirildiği, hekimlere ve yapılan sağlık işlemlerine ilişkin bir isnadın bulunmadığı, suçun mağduru olarak da dosya davacısının yer almadığı zira bahse konu suçun mağdurunun gerçek kişiler olmasının da mümkün olmadığı, ayrıca ceza dosyasındaki uyuşmazlığın davacıya yapılan işlemlerin ayıplı olmamasına ilişkin olmadığı, bu nedenle söz konusu yargılamanın sonucunun beklenmesinin dosyayı sürüncemede bırakacağı gibi Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında alınan ek raporda da davalıların kusurlu bulunduğunun tespit edilememiş olması gerekçesiyle davacının tüm davalılara karşı ikame etmiş olduğu maddi ve manevi tazminat davasının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

Davacıdan aydınlatılmış onam alınmadığını, davalı kurumun ruhsat almadan hasta kabul ettiğini, davacıya fatura kesilmediğini, ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinden bahisle Ataşehir İlçe Sağlık Müdürlüğü' nün şikayeti üzerine İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/596 E. sayılı dosyası ile ceza davası açılmış olup yargılamanın devam ettiğini, tedavinin başka hekim tarafından tamamlanması nedeniyle hasarın tespit edilemediği ATK raporu ile belirlenmiş ise de, çekili röntgenlerde davacının üst dişlerinin iki yıllık tedavide bile halen bulunmadığının görüldüğünü, bunun hatalı tedaviyi ortaya koyduğunu, alınan ek raporda tanık beyanlarının irdelenmediğini, tedavi süreci ve ATK raporunun değerlendirilmediğini, davalı hekim Neslihan Tınaztepe'nin 2017 yılının Temmuz ayında müvekkilinin tedavisini bitirmeden hastaneden ayrılmış olmasına rağmen, davalı hastanenin aynı yılın kasım ayında ...' in aldığı diş rengini belirten onam formunda Neslihan Tınaztepe'nin bastığı kaşesinin görünmekte olmasının ne bilirkişi raporunda ne ATK'da ne de Yerel Mahkeme hakimince dikkate alınmadığını, mahkemece tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, vekalet ilişkisi ve özen borcunun yerine getirilmediğini, eser sözleşmesine aykırı davranıldığını, davalı kurum ve doktorlar tarafından üstlenilen işin özenle yapılmaması nedeniyle zararın meydana geldiğini, davacının biyopsi yaptırmak zorunda kaldığını, eser sözleşmelerinde sadece bir hizmet yerine getirmekle kalmayıp aynı zamanda “eser” denilen olumlu-olumsuz bir sonucun taahhüdü söz konusu olduğunu, sonuç gerçekleşmezse, meydana gelen zarardan doktorun (yüklenici) sorumlu olduğunu, bağımsız çalışan doktorun hastaya karşı yükümlülükleri kapsamında başvuran hastaya karşı teşhis koyma, uygun tedavi yöntemini seçme ve uygulama, hastayı aydınlatma ve tedavi için rızasını alma, sadakat, özen gösterme, kayıt tutma ve hastaya ilişkin sır saklama gibi yükümlülükleri bulunduğunu ancak hem davalı kurum hem davalı doktorlarca sağlık bilimlerinin temel ve ilk kuralı olan “Primum non nocere: Önce, zarar verme!” prensibinin hiçe sayıldığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, diş ve protez ve implant işlemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, diş ve protez ve implant işlemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince her ne kadar davalı tarafın kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de alınan bilirkişi heyet raporunda "ayrıca söz konusu olayda protezlerin düşmesi şeklindeki yakınmasının kesilmiş diş boylarının kısa olmasından kaynaklanabileceği"nin açıkça vurgulandığı, buna rağmen kalıcı bir hasar oluşmadığından davalıların kusurlarının bulunmadığı kanaatine varıldığı, dava konusu uyuşmazlık dikkate alındığında davalıların işlerinin fen ve tekniğine uygun olarak gerekli özeni göstererek yapmamaları halinde kusurlu olacaklarının ve bundan doğan zarar bulunması halinde TBK'nın 112. maddesi gereğince sorumlulukları bulunduğunun kabulü gerekir. Bilirkişi heyetince kusurları tespit edilmesine rağmen kalıcı hasar meydana gelmediği ve bu nedenle kişinin tedavisine katılan tüm hekimlere yönelik tıbbi hata atfedilemeyeceği yönündeki görüşleri doğru olmamış, Mahkemece bunun esas alınarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4591, Karar No: 2011/15933, Tarih: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4591 E.  ,  2011/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 tarih ve 2008/168-2009/1320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline vermiş olduğu kargo taşıma hizmet bedellerinin ödenmesine rağmen ödenmemiş olduğundan bahisle başlattıkları takipte icra baskısı altında ödeme yaptıklarını ileri sürerek, toplam 4.560,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile cari hesap ilişkisi içinde alacaklarının tahsili için takip başlattıklarını, muavin raporunun ödeme emrine eklenmiş olduğunu, davacının itiraz etmeden ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalının kargo taşıma ücreti olarak 3.906,83 TL üzerinden başlattığı takipte davacının toplam 4.560,00 TL’yi 31.01.2008 tarihinde ödediği, davalının ticari defterlerinin delil vasfında olmadığı, davacı defterlerinde ise davalıya 3.906,83 TL borçlu olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/898, Karar No: 2014/6612, Tarih: 17.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/898 E.  ,  2014/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek- 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi, ...Köyü, 227 ada 12 parsel sayılı 2487,96 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi vekili, taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla, orman niteliği ile Hazine adına tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 227 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbiti gibi tesciline karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2013 gün ve 8821-2170 sayılı kararı ile bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece taşınmazın eylemli biçimde orman olmadığı gerekçesiyle davacı Orman Yönetiminin davasının reddine ve taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş ise de, taşınmaz üzerinde 35 adet kök yaşı 50-55, aşı yaşı 45-50 yaşlarında zeytin ağaçları, 13 adet 25 - 30 yaşlarında yabanî (delice) ağaçları, 9 adet 5-15 yaşlarında, 1 adet 60-65 yaşlarında kızılçam ağacı, 2 küme halinde 10 adet melengiç ağaççıkları, 4 adet 35-40 yaşlarında pırnal ağaçları bulunduğu, toprağının taşlık ve kayalık yapıda, eğiminin % 35 olduğu belirlenmiştir.

Taşınmaz üzerindeki delice zeytinleri aşılanarak mahsuldar duruma getirilmediği müddetçe, taşınmazın zeytinlik vasfında olduğunun kabulüne ve yabanî zeytin ağaçlarını (delice) kültür ağacı saymaya olanak yoktur.Taşınmazın hâkim ağaç türü, itibariyle aşılı zeytin ağaçları ile kaplı olmadığı ve zeytinlik vasfında olmadığı, üzerinde bulunan delice, kızılçam, menengiç ve pırnal ağaçları ve toprak yapısıyla eylemli biçimde orman olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, çekişmeli taşınmaz, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış olup, bu niteliği itirazsız kesinleşmiş ise de, 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11/5 maddesinde, “6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 2896 sayılı ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2/B madde uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir.” hükmü mevcuttur. Bu nedenle, Orman Yönetiminin davasının kabulü ile taşınmazın orman vasfıyla tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir." şeklindedir.Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek- 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 08.12.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp sonuçları 07.03.1978 tarihinde, itirazları inceleme sonuçları ise 24.09.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılıp sonuçları 26.11.2002 - 25.12.2002 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4673, Karar No: 2024/2959, Tarih: 10.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4673 E.  ,  2024/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/579 E., 2023/1718 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin sağlık hizmeti sunduğu davalı Kurum mensubu 91 hastanın beyanlarında, SUT hükümlerine göre 1 saat fizik tedavi hizmeti verilmesi gerekirken uygulanan tedavinin yaklaşık 45 dakika sürdüğünü bildirdikleri gerekçesiyle, sağlık hizmeti sunulmadığı halde Kuruma fatura edildiği, ayrıca reklam yasağına aykırı davranıldığı belirtilerek davalı tarafından 10.04.2019 tarihli işlemler hakkında uygulanan toplam 429.736,70 TL cezai şart uygulandığını ileri sürerek; cezai şartın öncelikle iptalini, aksi kanaatte olunması halinde 2017 Protokolü uygulanarak cezanın indirilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; uygulanan cezai işlemin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2020 tarihli ve 2019/552 E., 2020/584 K. sayılı kararıyla; hak sahiplerinin Kurum müfettişine vermiş oldukları ifadelere bakıldığında FTR işleminin yapılmadığı yönünde hiçbir beyan bulunmadığı, sadece 60 dakika olarak işlem yapılmadığının belirtildiği, dolayısıyla bu hastalara SUT’da FTR işlemi için belirtilen sürenin altında da olsa bir sağlık hizmeti sunulduğu, bu haliyle davalı Kurumca sadece hasta ifadesine bağlı olarak somut deliller olmaksızın 60 dakikalık sürenin altında uygulanan fizik tedavi ve rehabilitasyon seanslarının sunulmayan sağlık hizmeti olarak kabul edilerek cezai işlem uygulanmasının uygun olmadığı, reklam yasağının ihlal edildiğinden bahisle 2018 Yılı Sözleşmesinin (8.5) ve (12.1.) maddeleri uyarınca uygulanan 1.000,00 TL ceza; davacı merkezde tedavi gören bazı Kurum sigortalılarının “tıp merkezi tarafından yürütülen reklam ve tanıtım faaliyetleri sonucunda ... Tıp Merkezine yönlendirilmiş olduklarını” ifade etmeleri nedeniyle uygun ise de, Kurumca işlem yapılmadan önce ilgili il sağlık müdürlüğüne bildirim yapılmadan ve görüş alınmadan cezai şart uygulanmasının olanaklı olmaması nedeniyle 1.000,00 TL cezai şart uygulanmasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, uygulanan toplam 429.736,70 TL tutarındaki cezai şarta ilişkin davalı Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/379 E., 2022/1215 K. sayılı kararıyla; Sosyal Güvenlik Kurumunun harçtan muaf olması nedeniyle 44,40 TL başvuru harcından sorumlu tutulması isabetsiz olduğundan davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.11.2022 tarihli ve 2022/5520 E., 2022/8715 K. sayılı ilamıyla; davacı tıp merkezi hakkında Kurumca uygulanan kesinti işleminin yerinde olup olmadığının denetlenmesi amacıyla Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, heyette FTR uzmanı doktorun yer almadığı, hükme esas alınan raporda; davacının 2018 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesinin (8.5.2.) maddesinde yer alan “shs’ler, ilgili mevzuata aykırı reklam, kampanya, tarama ve tanıtım yapamaz” kuralını ihlal ettiği, ancak Kurumun aynı maddede yer alan “tespit edilen bu durumlar ilgili il sağlık müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir ve gelen cevabi yazı göz önünde bulundurularak sözleşme ve kurum mevzuatı çerçevesinde gerekli işlemler yapılır” hükmünü yerine getirmediği, İl Sağlık Müdürlüğüne bildirimde bulunmadığını belirtmişse de, dosyada yer alan belgelerden Kurumun il sağlık müdürlüğüne davacının reklam yasağına aykırı davrandığına ilişkin 13.06.2018 tarihinde bildirim yazısı yazdığı ve il sağlık müdürlüğünün 29.06.2018 tarihli cevabi yazısında “davacının reklam yapmak için izin almadığını” bildirmiş olması nedeniyle bilirkişinin bildirim yapılmadığı gerekçesiyle cezai işlemin iptali gerektiğine yönelik görüşünün de hatalı olduğu, hal böyle olunca tarafların tüm delilleri, bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazları da dikkate alınarak FTR uzmanı doktorların da yer aldığı üç kişilik bilirkişi heyetinden; taraflar arasındaki sözleşme maddeleri, SUT hükümleri ve ilgili diğer mevzuata göre hazırlanacak, her hasta bazında gerekçeleriyle birlikte değerlendirme yapılarak cezai işlemlerin yerinde olup olmadığına dair tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmakla davalı taraf lehine oluşan usul ve kazanılmış hak durumu da dikkate alınarak, bozma kararı doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, 24.04.2023 tarihli duruşmada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 324 üncü maddesi gereğince, toplam 6.000,00 TL bilirkişi ücretinin delil avansı olarak karşılanması amacıyla davacı tarafa iki haftalık kesin süre verildiği, davacı tarafça ücreti karşılanmadığı için bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı, 91 hastaya verilen fizik tedavi hizmetlerinin SUT'a ve sözleşmeye uygun verildiğinin ispatlandığından söz edilemeyeceği, davacının reklam yapmak için izin almadığını bildirmiş olması ve bir kısım kurum sigortalıları ..., ..., ..., ... ve ...'ın müfettişlerce alınan beyanları karşısında reklam yasağını ihlal ettiği ve 2018 yılı sözleşmesinin (12.1.) maddesi gereğince uygulanan 1.000,00 TL cezai şartın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili aleyhine haksız borç çıkarıldığını, teftiş raporunda genelleme yapıldığını, bilirkişi ücreti yatırılmaması nedeniyle davanın reddedilemeyeceğini, söz konusu delil haricindeki diğer delillerle davanın devam etmesi gerektiğini, muhtıra ile davanın reddedileceğinin bildirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmistir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şartın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Kanun'un 190 ve 324 üncü maddeleri

3. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde reklam yasağının ihlaline ilişkin belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, sağlık hizmeti sunulmadığı halde kuruma fatura edilmesi nedeniyle gerçekleşen cezai şart yönünden 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu, verilen kesin süreye karşın davacı tarafça bilirkişi ücretinin yatırılmadığı, dolayısıyla davacı tarafın dosya kapsamındaki diğer deliller ile söz konusu tutanakların aksini ispatlayamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.