muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4617, Karar No: 2025/387, Tarih: 15.01.2025

6.Dosya kapsamına göre; maktul ...'nın 1999 yılında Gölcük'te meydana gelen deprem nedeniyle ailesiyle birlikte Sivas iline göç ettikleri, maktulün lisede öğrenim görürken bir pastanede çalışan sanık ...'le tanıştığı ve 23.09.2004 tarihinde evlendikleri, bir süre ...'in ailesinin yanında kaldıktan sonra olay tarihinden yaklaşık bir ay önce ayrı eve taşındıkları, 07.01.2005 tarihinde maktul ile annesi ...'nin maktulün ikametine geldiklerinde ...'in kendilerinden önce eve gelip kola ve cips aldığını gördükleri, ancak ikamette ...'in bulunmadığı, aynı gün akşam saatlerinde maktulün karşı komşuları tanık ...'ın evine birkaç kez gidip kendi evine döndüğü, sonrasında ikamete ...'in yanında arkadaşı Sinan'ı da getirmesinden maktulün rahatsız olduğu ve yine ...'ın ikametine gittiği, gittiğinde tanığın beyanlarına göre maktulün korkmuş bir halde olduğu ve boğazında beyaz renkli yorgan ipine geçirilmiş kapı anahtarı takılı olduğu, maktulün, ...'ın evinde bir müddet oturduktan sonra ... ve Sinan'ın ikametten ayrıldığı, 08.01.2005 tarihi saat 00:30 sıralarında maktulün yine ...'ın ikametine gelerek korktuğundan orada uyumaya karar verdiği, sabah 06:00 sıralarında ...'in ikametlerine gelerek maktulü çağırdığı ve kendi anahtarını kullanarak ikametlerine maktul ile birlikte girdikleri, birkaç saat sonra maktulün iş aramak amacıyla giyinmeye başladığı sırada ... ile tartışmaya başladıkları, ...'in maktulün kafasına tarak ile vurarak maktulü yaraladığı ve tarağın kırılmasına neden olduğu, saçlarını kopardığı ve devamında yargılama aşamasında ele geçirilemeyen kesici - delici alet ile maktulü sağ uyluk iç bölgesinden birden fazla kez bıçaklayarak öldürdüğü, birkaç saat sonra maktulün annesi ...'nin ikamete geldiği ancak maktulün içeride bulunması nedeniyle ...'in, ...'ye maktulün iş aramaya gittiğini, tek anahtarları olduğunu, kapıyı açamayacağını söyleyerek gönderdiği, birkaç saat sonra ...'nin tekrar geldiği ve ...'in yine aynı şekilde ...'yi geri gönderdiği, bu aralıkta ...'in, maktulün üzerindeki yırtık, delik ve kanlı kıyafetleri çıkardığı, yeni kıyafetler giydirdiği ancak alt iç çamaşırı giydirmeyi unuttuğu, ikametteki kan birikintilerini büyük oranda temizlediği ve yatak, yastık ve çarşaf kılıflarında bulunan kan lekelerini çıkaramayacağı ve evde de çamaşır makinası bulunmadığı için bu eşyaları yıkayamayacağından bu eşyaları evden attığı, ...'ye söylediği tek anahtarları olduğunu dair mizanseni devam ettirmek amacıyla maktulün ipe bağlı anahtarını yok ettiği ve devamında maktulü ölü olarak bulunduğu yere bıraktığı, yine ikametin tek anahtarı olduğu belirtmek amacıyla kendi anahtarını maktulün ayak parmağına geçirip üzerine çorap giydirdiği, akşam saatlerinde ... yanına eşi ...'yi de alarak geldiği, maktulün ebeveynlerinin, geç saate kadar maktulün eve gelmemesine rağmen ...'in ikamette oturmasından dolayı kızdıkları, ...'in birinci katta oturmaları sebebiyle ikametleri balkonundan aşağı atladığı, üçü birlikte karakola gitmek üzere yola çıktıkları, yolda ..

... yanına eşi ...'yi de alarak geldiği, maktulün ebeveynlerinin, geç saate kadar maktulün eve gelmemesine rağmen ...'in ikamette oturmasından dolayı kızdıkları, ...'in birinci katta oturmaları sebebiyle ikametleri balkonundan aşağı atladığı, üçü birlikte karakola gitmek üzere yola çıktıkları, yolda ...'in kardeşi sanık ...'nın da onlara yetiştiği ve birlikte karakola giderek ihbarda bulundukları, ... ve ...'nın suç mahalline geri dönerek ikamete balkondan giriş yaptıkları ve kolluk görevlilerini beklemeye başladıkları, kolluk görevlilerinin çilingir vasıtasıyla ikamete kısa süreli giriş yaparak maktulü aradıkları ancak bulamayarak olay yerinden ayrıldıkları, 09.01.2005 tarihinde sabah saatlerinde ...'in annesi sanık ...'nın ikametti temizlemek amacıyla ikamete geldiği, aynı gün öğle sıralarında maktulün ölü olarak bulunduğu ve akşam saatlerinde kolluk görevlilerince yapılan detaylı arama sırasında (1) numaralı paragrafta belirtilen suç unsurlarını tespit ederek ikametten ayrıldıkları olay sonrasında yapılan yargılamada, sanıklar ..., ...ve ...'nın, sanık ...'e maktulün öldürülmesinde yardım ettikleri sabit olmadığından haklarında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak, sanık ...'in suç tarihinde eşi olan maktulü öldürdüğü anlaşıldığından, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesinde belirtilen nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği sabit olduğu halde hakkında mahkumiyet yerine beraatine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ..., ...ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2022/2359 Esas, 2023/2411 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılanlar ... ve ..., Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmü yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... vekili, katılanlar ... ve ..., Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2022/2359 Esas, 2023/2411 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4539, Karar No: 2020/10880, Tarih: 16.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4539 E.  ,  2020/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan hakkında düzenlenen ...Hastanesinin 12.02.2016 tarihli geçici raporunda, "...sol kaş lateralinde 3 x 0,2 cm, sol pariyetal bölgede 1 x 0,2 cm cilt kesisi" mevcut olduğu belirtildiği halde, katılanın yüz sınırları içerisinde tespit edilen bu yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda ayrıntılı raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1605, Karar No: 2017/9633, Tarih: 18.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/1605 E.  ,  2017/9633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.05.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Bir kısım davalılar vekili Av. ... 05.12.2017 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut 10.04.2009 tarihli ve 3825 yevmiye numaralı vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9425, Karar No: 2019/1590, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9425 E.  ,  2019/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/748, Karar No: 2015/13788, Tarih: 14.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/748 E.  ,  2015/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlu şirketin, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılan adreste faaliyet göstermesine rağmen ilk gönderilen örnek (7) numaralı ödeme emri tebligatının bila tebliğ dönmesinin usulsüz olduğunu bu nedenle de Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılmasının da usulsüz olduğunu ve tebligattan 20.05.2014 tarihinde haberdar olduğunu ileri sürerek, şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır" hükmü düzenlenmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35/1.maddesine göre tebligat yapılabilmesi için daha önce borçluya Tebligat Kanununun gösterdiği usullere göre yapılmış bir tebligat yapılması gereklidir.

Tebligatın usulsüz yapıldığına ilişkin şikayette HGK'nun 07.04.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

O halde, mahkemece borçlu şirket tarafından öne sürülen hususlar tebliğ tarihi de nazara alınarak araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9915, Karar No: 2023/6016, Tarih: 12.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9915 E.  ,  2023/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/803 E., 2015/545 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/803 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle, sanık hakkında kurulan hükmün, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yönünden eksik araştırma ile karar verildiğinden bahisle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, şikayetçi ... ile üç yapının şantiye şefliği konusunda sözleşme imzaladıklarına, ikisini birlikte tamamladıklarına, ancak Hüseyin Sağlam'a ait yapının ruhsat işlemleri sırasında şikayetçinin askere gitmiş olması nedeniyle bilgisi dahilinde yerine ruhsat belgesine imza attığına, taahhütname örneği ve hizmet sözleşmesini ise şikayetçinin imzaladığına, sahtecilik kastının olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, anılan nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçi ...'nın inşaat mühendisi olduğu, 2012 yılı içinde aynı şekilde inşaat mühendisi olup inşaat işleri üstlenen ... adına ... ve ...isimli inşaat sahipleri için şantiye şefliği yapmayı kabul ettiği ve bu çerçevede sözleşme imzaladığı, sözleşmenin gereğinin yerine getirilebilmesi için şikayetçinin nüfus cüzdanı fotokopisi, mezuniyet belgesi ve oda sicil numarasını sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın şikayetçinin bilgilerinden istifade ile ... ve ... isimli yapı sahiplerine ilişkin işler çerçevesinde de bilgilerini kullanarak Osmangazi Belediyesi'ne verilen 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı, Mudanya Belediyesi'ne verilen 28.12.2012 tarih ve 329-330-331 sayılı ''Yapı Ruhsatı'' başlıklı belgeleri şikayetçi ... adına şantiye şefi olarak düzenleyerek yerine imza attığı, ...'e ait yapı belgeleri nedeniyle soruşturma evrakının ayrılarak Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmasında özetle; ... ve ... isimli yapı sahipleriyle anlaşma imzaladığı, şikayetçi ...'nın da bu yapılarda şantiye şefliği hizmet sözleşmesi yaptığını, ancak ruhsatların yazılma aşamasında askere gittiğini, bu nedenle bilgisi dahilinde ruhsatlara, yerine kendisinin imza attığını, sahtecilik kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Şikayetçi ... aşamalarda özetle, sanık ile iki yapının şantiye şefliği konusunda anlaştıklarını, daha sonra askere gittiğini, döndükten sonra başkaca yapılarda şantiye şefi olarak gösterildiğini öğrendiğini, yapılan işlerden haberinin olmadığını, sanığa adına imza atması konusunda bir kabulde bulunmadığını beyan etmiştir.

4. Osmangazi Belediyesi ve Mudanya Belediyesinden ilgili şantiye şefliği sözleşme asılları, inşaat ruhsat asılları, şantiye şefi taahhütname asılları ve eki evrakın getirtilerek belgeler üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin 16.06.2014 tarihli uzmanlık raporunda, yapı sahibi Hüseyin Sağlam olan 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" ve "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" başlıklı belgeler üzerinde ... adına atılı imzaların, ... elinden çıkmadığı, yerine takliden atılmış imzalar oldukları tespitlerine yer verilmiştir.

5. Mahkemece, sanık hakkında, yapı sahibi ...'a ait 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" ve "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" başlıklı belgeler üzerinde şikayetçi adına imza atmak suretiyle zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece, sanık hakkında, yapı sahibi ...'a ait 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" ve "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" başlıklı belgeler üzerinde şikayetçi adına imza atmak suretiyle zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 16.06.2014 tarihli uzmanlık raporu ile 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" belgesi ile birlikte "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" başlıklı belgede de ... adına atılı imzaların, ... elinden çıkmadığı, yerine takliden atılmış imzalar olduklarının belirlenmiş olması, şikayetçi beyanları, ikrara yönelik sanık savunması ile tüm dosya kapsamından, "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" belgesine ilişkin mahkemenin tespit ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemesi nedeniyle, Tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a) Adli Emanetin 2014/4232 sırasında kayıtlı ...'e ait yapıya ilişkin belgelerin dava konusu belgeler olmayıp tefrik ile Mudanya Cumhuriyet Başsvcılığı'na gönderildiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

b) Dava konusu belgelerin, Adli Emanetin 2014/4137 sırasında kayıtlı yapı sahibi Hüseyin Sağlam olan 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" ve "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" olduğu ve bu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

b) Dava konusu belgelerin, Adli Emanetin 2014/4137 sırasında kayıtlı yapı sahibi Hüseyin Sağlam olan 09.10.2012 tarih ve 879 sayılı "yapı ruhsatı" ve "şantiye şefleri tarafından idareye verilecek taahhütname örneği" olduğu ve bu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/803 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden adli emanete ilişkin paragrafın çıkarılması ve yerine; “Adli Emanetin 2014/4137 sıralarında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12971, Karar No: 2010/3709, Tarih: 05.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12971 E.  ,  2010/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.05.2008 tarih ve 2005/517 - 2008/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların donatanı ve kaptanı oldukları tankerde çıkan yangın nedeniyle talep üzerine köpük ve su ile yangını söndüren müvekkili şirkete, römorkör kirası ve köpük bedeli olmak üzere toplam 13.150.745.000.-lira ödeme yapması gereken davalıların ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, kısmen benimsenen bilirkişi raporu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 376,06 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.