muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1560, Karar No: 2019/13186, Tarih: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1560 E.  ,  2019/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar ve ihbar olunan vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar ve ihbar olunan vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare ile bir kısım davalılar ve ihbar olunan vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Davaya müdahale talebinde bulunan ...'nin bu talebi konusunda herhangi bir karar verilmeden ve karar başlığında da gösterilmeden, lehine bedel tespiti,

2-...'nin müdahale talebi konusunda hüküm kurulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Dava dilekçesinde ve karar başlığında davalı olarak gösterilmeyen ... lehine bedel tespit edilmiş olması,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ...'ye ait sera haricinde plastik ve cam seraların yaşlarının 2. Ek Bilirkişi Raporunda 11-15 yıllık olduğunun belirtildiği görülmüştür.Yapıların yaşlarına ve sınıflarına göre yıpranma paylarına ilişkin oranları gösterir cetvele göre, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan davalılardan ...' ye ait sera dışında kalan plastik ve cam seraların yıpranma payının %35 olarak kabul edilmesi gerekirken, bu oranı % 15 , ...' ye ait seranın yaşı ise 6 yıllık olduğu belirtildiğinden yıpranma payının %25 olarak kabul edilmesi gerekirken, bu oranı % 10 olarak uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile bir kısım davalılar ve ihbar olunan vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10133, Karar No: 2010/730, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10133 E.  ,  2010/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 8.Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacının, sahibi bulunduğu ... Turizm A.Ş.ndeki hisselerini davalılara devir ettiği devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin açtığı davada, tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın şirketler hukuku uygulamasını gerektirmesine göre, kararın temyizen incelenmesi Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10018, Karar No: 2018/5513, Tarih: 15.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10018 E.  ,  2018/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın, sanığa ait işyerinin önünden geçerken, sanığın işyerinin camında takılı bulunan perdeye ait iplerin yola sarkması sebebiyle bu ipe takılarak düştüğü ve hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kırık olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın perdeyi uzattırmak için terziye götürmek amacıyla söktüğü sırada, açık vaziyette olan iplere takılarak olayın meydana geldiğine dair beyanı ve olaya ilişkin görüntülerde katılanın sol arka ayağının görüntünün uzak olmasından kaynaklı görünmeyen bir şeye takılarak düştüğünün anlaşılması karşısında, sanığın işyerine ait perde iplerinin kontrolsüzce yola doğru sarkmasını engelleyecek herhangi bir önlem almaması dolayısıyla üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/481, Karar No: 2007/1709, Tarih: 14.03.2007

11. Ceza Dairesi 2007/481 E., 2007/1709 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/481 E., 2007/1709 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- GEREKÇELİ KARARDA USUL

- KAYBOLAN ÇEKİN İPTALİ

- ÖZEL EVRAKTA SAHTECİLİK

- TEK HÜKÜM KURMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 207 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 90 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 592 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 669 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 730 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, özel kıyafetleri usulsüz kullanmak suçlarından sanık Ö…

…'ın yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine dair Antalya 8.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.01.2006 gün ve 2005/1223 Esas, 2006/1 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 20.01.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü;

I-Resmi belgede sahtecilik ve özel kıyafetleri usulsüz kullanmak suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK.nun 232/2-c maddesi uyarınca, gerekçeli karar başlığında gösterilmeyen suçların işlendiği yerler ve zamanlarının mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin delil bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan "TCK. nun 53/1-2. maddeleri gereğince sanığın ceza süresince belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına" ilişkin ibareler çıkartılarak yerine "sanığın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklarından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince,

II-Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin delil bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, fazla ceza verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak ;

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 15.02.2005 gün ve 2005/6-16-14 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın şikayetçilere yönelik işlediği dolandırıcılık ve resmi nitelikte olmayan senet düzenlemek suçlarını oluşturan her bir eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinin 1.fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ayrı ve bağımsız olarak hüküm fıkrasında değerlendirilerek ve somut gerekçeler tek tek belirtilmesi ve ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılarak temel ceza belirlenip kişiselleştirildikten sonra ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde, işlenen suçlardan edinilen haksız menfaat miktarı farklı olduğu da gözetilmeden dolandırıcılık suçlarından 5237 Sayılı Yasanın 157/1, 62. maddeleri ile tek hüküm kurulup verilen 10 ay hapis cezası ve 1.666 YTL adli para cezasının 8 defa uygulanmasına, resmi nitelikte olmayan senet düzenlemek suçlarından ise 207/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının 2 defa uygulanmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK. nun 230-232. (1412 Sayılı CMUK.nun 268.) maddelerine muhalefet edilerek toplu hüküm kurulması,

2-5237 sayılı yasanın 61/8 maddesi uyarınca adli para cezasının hesaplanmasında artırma ve indirimin belirlenen tam gün sayısı üzerinden yapılıp, sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan 20 YTL.nin çarpılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması sonucu fazla ceza tayini,

3-5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre cezaların diğerinden bağımsız olması, birden fazla hükümdeki cezaların toplanmasının infazı sırasında yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaların içtima ettirilmesi,

4-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın ceza süresince 53.maddede belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

5-5271 Sayılı CMK. nun 232/2-c maddesi uyarınca, suçların işlendiği yerler ile zamanlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

4-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın ceza süresince 53.maddede belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

5-5271 Sayılı CMK. nun 232/2-c maddesi uyarınca, suçların işlendiği yerler ile zamanlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3812, Karar No: 2021/458, Tarih: 14.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3812 E.  ,  2021/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında, suça konu 02/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 17/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 10/07/2015 tarihinde infazına başlandığı, sanığın erteleme süresi içinde 29/07/2015 tarihinde idrar testinin pozitif çıkması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 27/08/2015 tarihinde kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 17/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; sanığın Samsun Denetim Müdürlüğünce düzenlenen denetiminin infazına başladıktan sonra, Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 202008392/641.99 sayı ve 29/07/2015 tarihli EK-9 ibareli yazı içeriğine göre THC ve AMP maddelerinin pozitif çıktığı belirtilmişse de buna ilişkin idrar ve /veya kan tahlili raporlarının fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26475, Karar No: 2015/33255, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26475 E.  ,  2015/33255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/08/2015

NUMARASI : 2015/122-2015/497

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat F. B. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresi belirlenmiştir. Dinlenen tanık anlatımlarından, işyerinde zaman zaman işçilerin ücretsiz izne çıkartıldıklarının anlaşılması karşısında, hizmet döküm cetvelinde ücretsiz izin sebepli gösterilen eksik günlerin çalışma süresine dahil edilmemesi isabetlidir. Ancak, işe giriş ve çıkış tarihi arasında bir kısım günler için istirahat ve benzeri sebepli eksik gün bildirimleri bulunmakta olup, söz konusu eksik gün bildirimlerinin dayanağı olması gereken istirahat raporu veya sair itibar edilebilir bir delil dosyaya sunulmamıştır. Kaldı ki, istirahat sebepli olarak bildirilen eksik günlerin, işçinin çalıştığı sırada bir defada ihbar süresini altı hafta aşacak düzeyde olmadığı da açıktır. Dolayısıyla, dosya mevcut delil durumu itibariyle, kayıtlı işe giriş ve çıkış tarihi arasındaki süre esas alınarak, sadece ücretsiz izin günlerinin dışlanmasıyla, davacının çalışma süresi belirlenmelidir. Bu yön nazara alınarak, ayrıca taleple de bağlı kalınarak çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8106, Karar No: 2016/9964, Tarih: 14.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8106 E.  ,  2016/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 27.08.2010 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının % 40’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu alacağın % 20’si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinin 3. Paragrafındaki "% 20’si" ibaresinin silinerek yerine "% 40’ı" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/109, Karar No: 2010/177, Tarih: 28.09.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/5-109 E.  ,  2010/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/104098

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

15 yaşını tamamlamamış çocuklara cinsel istismarda bulunma suçundan sanık E. K..’ın, 5237 sayılı TCY’nın 103/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.10.2007 gün ve 111-347 sayılı hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yar-gıtay 5. Ceza Dairesince 22.05.2008 gün ve 4279-4836 sayı ile;

“Mağdurelerin aşamalarda istikrar arzetmeyen, kendi içinde çelişkili ve bilahare de geri aldıkları iddialarından öte, sanığın yüklenilen suçları işlediği yolunda savunmasının aksini ka-bule elverişli, mahkûmiyetine yeter ciddi, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden be-raatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmuş ve tutuklu bulunan sanığın tahliyesine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 17.09.2008 gün ve 178-195 sayı ile