muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6752, Karar No: 2015/10971, Tarih: 19.03.2015

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının

borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14230, Karar No: 2014/1411, Tarih: 04.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14230 E.  ,  2014/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/398-2013/163

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalı ile birlikte davacı F.. Y..'ın da paydaşı olduğu taşınmaz üzerinde davalının izni ile iyiniyetle bina yaptıklarını öne sürerek temliken tescil istemiyle dava açmışlardır.

Davalı, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi için birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacılar ortaklığın giderilmesini talep etmediklerinden yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Temliken tescil talebi yönünden ise davacılardan F.. Y.. dava konusu taşınmazın paydaşı olduğundan TMK'nun 724. maddesi uyarınca davacılar yararına temliken tescil koşullarının oluştuğundan sözedilemez. Bu nedenle mahkemece davanın esastan reddi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 04.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11507, Karar No: 2016/11297, Tarih: 05.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11507 E.  ,  2016/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ......Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak işe başladığını, 6 ay sonra şoför kadrosu verilerek emekli olduğu 15/09/2007 tarihine kadar müdürlük emrinde çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı bu süre içerisinde kendisine çalıştığı halde fazla mesai, hafta tatili , ulusal bayram ve genel mesai ücreti ödenmediğini ileri sürerek sözü edilen alacakları talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, zaman aşımına defini ileri sürmüş, davacının kullandığı aracı başka işçilerin de kullandığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin 22.02.2011 tarih, 2008/10 Esas, 2011/33 Karar sayılı kararı Dairemizin 19.03.2013 tarih, 2011/23095 Esas, 2013/9412 Karar sayılı kararıyla dosya içinde yer alan geçici görev yolluğu ve benzeri kayıtlarda açıkça fiili çalışma saatlerinin yazılı olduğu bu saatlere göre haftalık çalışma sürelerinin belirlenmesi gerekirken ortalama bir hesap yapılarak sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, mahkemece ıslah talebinden sona ileri sürülen zamanaşımı definin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Karar başlığında dava tarihinin 12.02.2008 yerine 15.05.2013 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dava dilekçesi, ıslah dilekçesiyle artırılan talep miktarları ve hükmedilen miktarlar gözetildiğinde davanın kısmen kabul edildiği halde dava tamamen kabul edilmiş gibi hüküm kurulup, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin kabul ret oranına göre hesaplanmaması hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

- Hüküm fıkrasının “Davacının davasının KABULÜ ile” şeklindeki ilk cümlesinin çıkartılarak, yerine “ Davacının davasının KISMEN KABULÜ ile” cümlesinin yazılmasına,

F) Sonuç:

- Hüküm fıkrasının “Davacının davasının KABULÜ ile” şeklindeki ilk cümlesinin çıkartılarak, yerine “ Davacının davasının KISMEN KABULÜ ile” cümlesinin yazılmasına,

- Hüküm fıkrasının yargılama gideriyle ilgili 4 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“ 4-Davacının yaptığı 535,30 TL. harç masrafının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine

Davacının yaptığı harçlar hariç 744,00 TL. yargılama giderinden kabul/red oranına göre belirlenen 317,65 TL. sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ bendinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasına 8 numaralı bent olarak “ 8- Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden reddedilen 20.156,60 TL. üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.418,80 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05/05/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/258, Karar No: 2020/824, Tarih: 03.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/258 E.  ,  2020/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım ve Eski Hale Getirme

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.09.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/624 Karar sayılı kararıyla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, davacı kurumun kamulaştırma sınırı içinde bulunan dava konusu taşınmaza inşaat çalışması yapmak suretiyle davalı kurumun haksız olarak müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine, davalı tarafın eski hale getirmeyi kabul etmemesi durumunda eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen ilk karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, anılan karar üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu kez verilen karara karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinde “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.”, aynı Kanun'un 13. maddesinde “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.”, Tebligat Yönetmeliğinin 20. maddesinde “ Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır. Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.” ve aynı Yönetmeliğin 21. maddesinde “Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.” hükümleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nin 15.11.2018 tarihli davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinde yeniden esas kaydı yapılarak yargılamaya devam edilen dosyada, duruşma günü ve saatini bildiren ve davacı ... adına çıkarılan tebligata ilişkin evrak üzerinde, tebligatın alınmasına ilişkin kısımda yalnızca arşiv memuru adı ve imzasının bulunduğu görülmektedir.

Somut olayda, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nin 15.11.2018 tarihli davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinde yeniden esas kaydı yapılarak yargılamaya devam edilen dosyada, duruşma günü ve saatini bildiren ve davacı ... adına çıkarılan tebligata ilişkin evrak üzerinde, tebligatın alınmasına ilişkin kısımda yalnızca arşiv memuru adı ve imzasının bulunduğu görülmektedir.

Bu halde, davacı vekilinin adreste bulunmama veya bizzat alamayacak olma sebebi ve tebliğ edilenin orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden biri olup olmadığı belirtilmeden yapılan 14.03.2019 tarihli duruşma gün ve saatini bildiren tebligat yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri uyarınca usulsüz olup, İlk Derece Mahkemesince anılan tebligatın usulüne uygun olduğundan yola çıkılarak dosyanın taraflarca takip edilmediğinden bahisle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/1 maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılması, sonrasında da 16.09.2019 tarihinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26465, Karar No: 2025/7591, Tarih: 12.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/26465 E.  ,  2025/7591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/902 E., 2020/247 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/157 E., 2019/303 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11168, Karar No: 2008/3252, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11168 E.  ,  2008/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... Ecza deposu vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.04.2005 gün ve 117-168 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.05.2007 gün ve 9724-4332 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1493, Karar No: 2019/11385, Tarih: 01.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/1493 E.  ,  2019/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 15.07.2009 tarihli kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olması ve müdafiinin 18.07.2008 tarihli temyiz dilekçesinde suça sürüklenen çocuk... yönünden temyiz ettiği görülmekle, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... yönünden kesinleşme şerhinde temyiz red yazılarak, kararın 03/04/2012 tarihinde kesinleştiği yazılı ise de, yüze karşı verilen karara karşı 7 gün içinde itiraz edilmemiş olması nedeniyle kararın gerçekte 23/07/2008 tarihinde kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuklar için geçerli olan 3 yıllık deneme süresinin 23/07/2011 tarihinde sona erdiği gözetilmeden, 03/11/2012 tarihinde işlenen suç nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24343, Karar No: 2011/17178, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/24343 E.  ,  2011/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, itirazın iptali istemine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.