muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3935, Karar No: 2017/9416, Tarih: 13.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3935 E.  ,  2017/9416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre kendisine veya adresinde kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Davalı erkeğe dava dilekçesinin tebilği ve diğer tebligatlar Tebligat Kanunu 21/2 maddesi gereğince usulsuz olarak yapılmıştır. Bu durumda Tebligat Kanununun 35. maddesinin ön koşulu olan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin, davalıya ait adres araştırması yapılarak usulüne uygun tebliğinin sağlanması, adresinin bulunmaması halinde ilanen tebligat yapılması ile yasal temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/520, Karar No: 2020/1639, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/520 E.  ,  2020/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12875, Karar No: 2012/16741, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12875 E.  ,  2012/16741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Kanun'dan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6196, Karar No: 2024/10027, Tarih: 18.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6196 E.  ,  2024/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemes

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunmasının ve cezasının ertelenmesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihi 23.11.2012 olan birleşen dava dosyasında, yolcu otobüsünde muavin olarak çalışan sanığa ait olduğu anlaşılan toplam 1600 paket gümrük kaçağı sigaranın olduğu siyah poşetlerin araç dışına sanık tarafından çıkarılmakta iken güvenlik güçleri tarafından sanığın yakalandığı; suç tarihi 20.04.2013 olan dava dosyasında ise, sanığın muavin olarak

çalıştığı yolcu otobüsünde Niksar Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/191 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 340 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık birleşen dava dosyasındaki savunmasında, ele geçen sigaraları satmak amacıyla satın aldığını kabul etmiş olup, asıl dava dosyasında ise sigaraları arkadaşlarına dağıtmak için aldığını, ticarî amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan ... İdaresi vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan ... İdaresi vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1. 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı (sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanık lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği göz önünde tutulmak suretiyle) anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait olduğunun gözetilmemesi,

2. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle sanık hakkında 6455 ve 6545 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'a göre denetime imkan verecek şekilde temel ceza belirlendikten sonra hüküm kurulması yerine karma uygulama yapılması,

3. Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesine göre adlî para cezası ertelenemeyeceği halde erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

4. Suç tarihi 23.11.2012 olan birleşen dava dosyasında suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) dava ve duruşmalardan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm tesis edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

4. Suç tarihi 23.11.2012 olan birleşen dava dosyasında suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) dava ve duruşmalardan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm tesis edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14519, Karar No: 2025/6364, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14519 E.  ,  2025/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/420 E., 2022/96 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13944, Karar No: 2017/6130, Tarih: 28.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13944 E.  ,  2017/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılanın almış olduğu 35.000 TL borç için sanığa verdiği imzalı boş senedin 140.000 TL olarak doldurulup icra takibine konu edildiği iddia edilen olayda; sanığın açığa imza sahibi tarafından ...’e tevdi olunmayan imzalı kağıdı sahibinin rızası dışında ... lehine unsurlarını doldurup bono haline dönüştürmesi eyleminin sübutu halinde, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...’ın eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı, hukuka aykırı ele geçirme veya elde bulundurma olgusunun ispatının, tanık dahil her türlü delille mümkün olacağı cihetle; ... hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8418, Karar No: 2010/14728, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8418 E.  ,  2010/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davalıya dava dilekçesi pazara gittiği bildirilerek yeğenine yapılmış, karar ise Tebligat Yasası 35. Maddeye göre yapılmıştır. Davalının adresi araştırılarak usulüne uygun karar tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi,

2- Komşu ... Köyü 211 ada 7 ve 10 nolu parsellerin de davalı olduğu anlaşıldığından, dava dosyaları aslının,

dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4511, Karar No: 2018/2188, Tarih: 14.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4511 E.  ,  2018/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.02.2014 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 28.10.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Temmuz ayı bakiye kira alacağı 90,00 TL, aylık 440,00 TL’den 2015 yılı Ağustos, Eylül, Ekim ayları kira alacağı ile 320,00 TL aidat alacağının işlemiş faiziyle birlikte toplamda 1.753,01 TL’nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 20.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 23.11.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, alacaklı olduğunu iddia edene likit ve muaccel olmuş herhangi bir borcunun bulunmadığını, likit ve muaccel olmayan alacakların takibe konulamayacağını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davalının kira sözleşmesine bir itirazının olmadığı ve borcun ödenmesi yönünde belge sunmadığı, alacaklı tarafa anahtar teslimi yapılmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 269/c maddesi dikkate alınarak talep edilen 2015/Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ilişkin kiraların muaccel olduğu dikkate alınarak, itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, ödeme emri TBK.nun 315 ve İİK.nun 269. maddesinde öngörülen yasal koşulları taşımakta olup, ödenmeyen takip talepnamesinde yer alan aylara ilişkin kira borcu açısından temerrüde düşen davalının İİK.nun 269/a maddesi gereğince davacıya ait kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında 01.02.2014 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı borçlu cevap dilekçesinde, ödeme emri tebligatı eline ulaştığı tarihte Temmuz ve Ağustos ayları kira bedellerinin zaten ödenmiş olduğunu, davacıya ihtar göndererek 2016 yılı Şubat ayı itibariyle kira sözleşmesinin bittiğini noterden bildirdiğini, ödemelerini yaparak evden çıktığını, sadece 300,00 TL aidat borcunun olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuş ve dosyaya ödemeye dair ATM suretleri ibraz edilmiş olup, bu ödeme belgelerinde “ev kirası” olduğuna dair açıklama bulunmaktadır. Davalı tarafından ibraz edilen ödeme dekontlarından, davalı tarafından takipten önce ve takip sırasında “ev kirası” açıklaması ile bir takım ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece dosyada mevcut ödeme belgeleri üzerinde durularak, davalının ödemelerinin takip öncesi döneme sayılıp sayılmayacağı ve yapılan ödemelerin takibe konu aylar kiralarına ilişkin olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12055, Karar No: 2021/17457, Tarih: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12055 E.  ,  2021/17457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.07.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.09.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 25.02.2008 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/791, Karar No: 2010/2279, Tarih: 28.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/791 E.  ,  2010/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.55 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.