muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26660, Karar No: 2014/34502, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/26660 E.  ,  2014/34502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/26660

Karar No : 2014/34502

Tebliğname No : KD - 2011/239952

Yaralama ve hakaret suçlarından sanık S.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarih ve 2010/293 esas, 2011/85 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 24.04.2014 tarih ve 2014/12156 esas, 2014/13387 karar sayılı kararıyla;

"2-)Diğer hükümlere yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu yönden bozma yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanıklar S.. B.. ile H. D..'e duruşmadan bağışık tutulma isteği sorulmayıp, sanıkların yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 196/1. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b-)Sanık H. D. hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

c-)Sanık Sibel Benek hakkında müştekiler H. D. ve A.. M..'ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise, sanığın disiplin soruşturması nedeniyle verdiği ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı şikayet dilekçesindeki hakaret sözleri nedeniyle aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesine göre cezanın artırılması,

Kanuna aykırı ve katılan sanık S.. B..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2014 tarih ve 2011/239952 sayılı yazısı ile;

“Eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesidir. Eleştiri kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur. Hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıkların da bozma sebebi yapılması ve hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmesi gerektiği,. aksi takdirde sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılacağı kanaatine varılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yüksek Dairece yerel mahkeme hükmü sanık lehine iki nedenden dolayı bozulduğu halde; "Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi" isabetsizliğinin aleyhe temyiz bulunmaması gerekçesiyle eleştiri sebebi yapılması, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına neden olacağından, sanık aleyhine tespit edilen bu hukuka aykırılığın da bozma sebebi yapılarak, kazanılmış hak saklı tutulmak kaydı ile hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaati ile anılan Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerekmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nunu 04/06/2013 gün ve 285 sayılı kararı da bu yöndedir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda izah edilen gerekçe ile;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/04/2014 gün ve 2014/12156 Esas, 2014/13387 Karar sayılı BOZMA kararının Sanık S.. B..'in hakaret ve kasten yaralama eylemleri ile ilgili olarak KALDIRILMASI, sanığın hakaret ve kasten yaralama eylemleri hakkındaki Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10/02/2011 gün ve 2010/293 Esas, 2011/85 Karar sayılı hükmünün, kaldırılması istenen bozma ilamında yazılı bozma nedenlerine ilaveten "Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi" nedeni ile de 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle BOZULMASI,

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, dosyanın itiraz hakkında biz karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, yaralama ve hakaret suçlarından, sanık S.. B.. hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 24/04/2014 tarihli kararına ilişkin olup sanık H. D. hakkındaki yaralama suçuna ilişkin bozma kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, Ceza Genel Kurulunun 24.12.2013 gün ve 2012/1447 esas, 2013/628 sayılı kararı da gözönünde bulundurularak yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 24.04.2014 tarih ve 2014/12156 esas, 2014/13387 karar sayılı sanık S.. B.. hakkındaki hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin bozma kararının KALDIRILMASINA,

Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarih ve 2010/293 esas, 2011/85 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dairemizce verilen 24.04.2014 tarih ve 2014/12156 esas, 2014/13387 karar sayılı sanık S.. B.. hakkındaki hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin bozma kararının KALDIRILMASINA,

Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarih ve 2010/293 esas, 2011/85 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-) Aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanık S.. B..'e duruşmadan bağışık tutulma isteği sorulmayıp, sanığın yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 196/1. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-) Müşteki A.. M.. ve H. D.ile sanık S.. B..'in Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları, olay tarihi olan 11/03/2010 günü bulunmuş oldukları B/14 koğuşunda eşya kullanımı ile ilgili olarak tartıştıkları, bu tartışma sonucunda A.. M.., H. D. ve S.. B..'in birbirlerine vurdukları, kavga nedeniyle başlatılan cezaevindeki disiplin soruşturması sırasında alınan ifadesinde ve Cumhuriyet Savcılığına yazdığı dilekçede sanık S.. B..'in kavganın nedeni olarak, 'müştekiler A.. M.. ile H.D.'i uygunsuz vaziyette görmesi sebebiyle kendisine saldırmalarını' gösterdiği, yine Cumhuriyet Savcılığı'ndaki yaralama suçundan yürütülen adli soruşturma sırasında verdiği ifadesinde, müştekilerin yatakhanede seviştiklerini görmesi nedeniyle koğuştaki eşyaları kullanmasına izin vermemeleri sebebiyle kavganın çıktığını ileri sürmesi, şeklindeki olayda, sanık S.. B..'in olay sebebi olarak aktardığı hususların TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığı ile olayın başka türlü aktarılmasının mümkün olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

c-) Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

d-) Kabule göre de;

Sanık S. B. hakkında müştekiler H. D.ve A.. M..'ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde, sanığın disiplin soruşturması nedeniyle verdiği ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı şikayet dilekçesindeki hakaret sözleri nedeniyle aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesine göre cezanın artırılması,

d-) Kabule göre de;

Sanık S. B. hakkında müştekiler H. D.ve A.. M..'ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde, sanığın disiplin soruşturması nedeniyle verdiği ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı şikayet dilekçesindeki hakaret sözleri nedeniyle aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesine göre cezanın artırılması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. B..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, itiraza konu edilmeyen, sanık Hanım Demir hakkındaki yaralama suçuna ilişkin bozma kararı aynen muhafazasına, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7952, Karar No: 2014/2300, Tarih: 26.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7952 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2009/350-2013/379

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 30.06.1999 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, teslimin, iskân ruhsatı alınmış olarak inşaat ruhsatı tarihinden itibaren 20 ay içerisinde yapılacağının ve gecikilen her ay için arsa sahiplerine bir dairenin rayiç kira bedelinin üç katı tutarında kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ayrıca daire paylaşımına ilişkin olarak yapılan 13.11.2000 tarihli sözleşmede de 5 ve 14 nolu daireler ile 20 nolu dairenin %28 hissesinin müvekkiline ait olduğunun belirlendiğini, inşaat ruhsatı 10.08.2001 tarihinde alınmasına rağmen halen iskân ruhsatının alınmadığını, dairelerde pek çok eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 45.000,00 TL gecikme tazminatının 10.08.2001 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin 10.04.2003 tarihinde davacıya ait daireleri teslim ettiğini ve buna ilişkin tutanak tutulduğunu, iskân ruhsatının müvekkilinin elinde olmayan idareden kaynaklanan nedenlerle alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının kendisine düşen 5 nolu daireyi eksiksiz olarak başka bir talep hakkı olmaksızın teslim aldığına ilişkin 10.04.2003 tarihinde tutanak tutulduğu, eser sözleşmesinden kaynaklanan bu davanın 5 yıllık zamanaşım süresine tabi bulunduğu ve teslim tarihinden itibaren dava tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu edilen 14 nolu bağımsız bölüm ile ilgili gerekçede herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmamış ise de 14 nolu bağımsız bölümün de aynı içerikli 10.04.2003 tarihli bir başka tutanak ile davacıya teslim edilmiş olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin 20 nolu bağımsız bölüme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2)Davacı vekilinin 20 nolu bağımsız bölüme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 5 nolu bağımsız bölümün 10.04.2003 tarihli tutanak ile davacı arsa sahibine teslim edildiği ve bu tarihten dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin sona erdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, 20 nolu bağımsız bölüm yönünden dosya arasında böyle bir tutanağa rastlanmamıştır.

Taraflar arasındaki 30.06.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde binanın yapım süresinin inşaat ruhsatı tarihinden itibaren 20 ay olduğu, bu süre içerisinde bina bitirilip iskân ruhsatı alınmadığı takdirde arsa sahiplerinin her dairesi için yüklenicinin günün rayiç bedellerinin üç katı tutarında aylık kira bedeli ödeyeceği ve yine taraflar arasındaki 13.11.2000 tarihli ek sözleşmede 20 nolu bağımsız bölümün satış bedelinin 4 arsa sahibi arasında paylaşılacağı ve davacının payının %28 olacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamına göre, inşaat ruhsatı 10.08.2001 tarihinde alınmış olup, teslim tarihinin 10.04.2003 olduğu, iskânın davanın açıldığı 25.09.2009 tarihinden sonra 03.04.2013 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak düzenlemesi 818 sayılı BK'nın 355. vd. maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer ve arsa sahibinin anılan yasanın 106/2. maddesince seçimlik hakkı doğar. Arsa sahibi bu seçimlik hakkını, geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek olarak kullanmış ise sözleşmeyi feshetmeden, ileride olası eksik-ayıplı işlere ilişkin alacağının muacceliyetini fiili teslime erteleyerek, gecikme tazminatı alacağını her ay sonu itibariyle talep veya dava ederek, eserin teslimini bekleyebilir. Başka bir anlatımla, bu alacaklarını talep veya dava etmek için eserin yüklenici tarafından teslimini beklemek zorunda değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Nitekim, eldeki davada geciken süredeki zararın tazmini istenmektedir. Bir alacağın ifa olanağı, başka bir anlatımla dava edilebilme hakkı doğmadan, o alacak yönünden, zamanaşımı başlamaz. Nitekim, BK’nın 128. maddesi, zamanaşımının alacağın muaccel (dava edilebilir veya istenebilir) olduğu tarihten başlayacağını açık bir şekilde belirtmiştir.

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır?

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır?

Zamanaşımının, eserin tesliminde başlatılmasını öngören BK’nın 363. maddesi, gecikme tazminatına değil, kusura ve dolayısıyla eksik işlere ilişkin olup, madde metninde bu açıkça belirtilmiştir. Bu kural doğrudur; zira, ayıplı ve eksik işler alacağı, ancak teslim tarihinde muaccel (dava edilebilir) hale gelir. Çünkü, ayıp ve eksik işlerin parasal karşılıklarını istemek için, BK’nın 106/2. maddesinde belirtilen ilk seçimlik hak doğrultusunda, eserin teslimini beklemek gerekir ki, eser teslim edilir edilmez mutâd sürede o eseri muayene edip, eksik-ayıplı işler var mı, yok mu, varsa parasal karşılıklarının ne olduğu tesbit edilebilsin. Sonuç olarak kira tazminatında zamaşımı süresi bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarihten itibaren başlar. O halde arsa sahibi gecikilen her ay için zararını davayla isteyebileceğine göre her geçen ay zararı o ayın sona ermesiyle istenebilir (muaccel) hale gelir. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 02.05.1989 gün ve 3941/2261 sayılı ilamı ile Dairemizin 13.02.2013 tarih ve 2012/6798 E., 2013/787 K., 20.09.2013 tarih ve 2731 E., 5618 K. ilamları, 13.03.2014 tarih ve 2013/8510 E., 2014/1907 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Nitekim, dava tarihinde yürürlüğe olan 818 sayılı BK'nın 129. (TBK'nın 150.) maddesi, varılan bu sonuca paralel bir düzenleme içermektedir.

''Arsa sahibi ifayı bekliyor ise, yüklenici sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmek zorundadır. Sözleşme ifa ile sonuçlanmamışsa, zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz. O halde, gecikme tazminatı istemleri yönünden zamanaşımının başlangıç tarihi, sözleşmeye göre yüklenicilerin edimlerini yerine getirerek davacıya ait bağımsız bölümleri teslim tarihidir.'' şeklinde bir sonuca varılamaz ve BK'nın 106/2. maddesinden bu yönde bir sonuç çıkartmak mümkün değildir.

''Arsa sahibi ifayı bekliyor ise, yüklenici sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmek zorundadır. Sözleşme ifa ile sonuçlanmamışsa, zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz. O halde, gecikme tazminatı istemleri yönünden zamanaşımının başlangıç tarihi, sözleşmeye göre yüklenicilerin edimlerini yerine getirerek davacıya ait bağımsız bölümleri teslim tarihidir.'' şeklinde bir sonuca varılamaz ve BK'nın 106/2. maddesinden bu yönde bir sonuç çıkartmak mümkün değildir.

Somut olayda, dosya arasında bulunan Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/167 E. sayılı dosyasına ilişkin bilirkişi raporunda, 11.06.2009 tarihli tespit raporuna atıfla, 20 nolu bağımsız bölümde bir takım eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu görüşü açıklanmıştır. Bu durumda, mahkemece, Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/167 E. sayılı dosyası ile Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/540 D.İş. sayılı dosyası getirtilerek, dava tarihi itibariyle henüz iskân ruhsatının da alınmamış olduğu ve fiili teslim tarihini kanıt yükünün davalıda olduğu da gözetilerek, 20 nolu bağımsız bölümün davadan önce fiilen teslim edilip edilmediğinin araştırılması, davadan önce fiilen teslim edilmemiş ise 25.09.2009 dava tarihi ile 25.09.2004 tarihi arasında kalan süre için; şayet davadan önce fiilen teslim edilmiş ise, fiili teslim tarihinden geriye doğru 5 yıl arasında geçen süre için talep miktarı da gözetilerek ve gecikme tazminatı bedeli için gerektiğinde mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacının payına düşen gecikme tazminatı miktarı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak, anılan daire yönünden de istemin zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/409, Karar No: 2011/435, Tarih: 22.06.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/3-409 E.  ,  2011/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.12.2009 gün ve 847-930  sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 1.11.2009 gün ve 17857-17842 sayılı ilamı ile;

(...Dava, fahiş fiyatla lazer yazıcı alımı nedeniyle kamu görevlilerinin sorumluluğuna ilişkindir. Davalıların bu eylem nedeniyle ceza mahkemesinde yargılandıkları anlaşılmaktadır. BK.nun 53.maddesine göre ceza mahkemesinin kararı hukuk mahkemesindeki davanın sonucuna etkili bulunmaktadır. Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/38 esas sayılı dosyasının sonuçlanması beklendikten sonra varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken mahkemece ceza davası sonucu beklenmeden karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı bakanlık vekili,davalıların görevli oldukları komisyonca yapılan ihale sonucunda  50 adet lazer yazıcı alımı sırasında kamu zararına sebebiyet verildiği  iddiası ile tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kamu zararına sebebiyet verilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı bakanlık vekilinin temyizi üzerine karar; Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan gerekçe ile davalılar hakkında açılan ceza davasının beklenmesi gereğine işaretle, bozulmuştur.

Mahkemece, ceza davasının eldeki davadan iki yıl sonra açıldığı, bu nedenle hukuk yargılamasındaki tahkikatın daha ileri aşamada olup, alınan bilirkişi raporu kapsamından da kamu zararı olmadığının belirlendiği, bu dosyada gerek savcılık gerekse ceza mahkemesinde alınmış bir rapordan yararlanılmadığı, ancak bu halde ceza davasının bekletici sorun yapılabileceği, ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmadığından sonucunu beklemesine de gerek olmadığı, gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Uyuşmazlık, eldeki davanın açılmasından sonra davalılar hakkında aynı eylem hakkında açılan ceza davasının eldeki davaya etkisinin ne olacağı ve bu davanın sonucunun beklenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konuya ilişkin kavram ve kurumların irdelenmesinde yarar vardır: