muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/405, Karar No: 2021/219, Tarih: 25.05.2021

Bu itibarla, ... Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının isabetli olduğuna, dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"15 yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranışlar çocuğun cinsel istismarı suçunun tipikliğini oluşturacaktır. İstismarın organ sokmak suretiyle gerçekleştirilmiş olması suçun nitelikli hali olarak kabul edilmiştir. Bu yaştaki çocukların fiile rızası hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilmeyeceğinden, geçerli olmayan rıza suçun oluşumunu etkilemeyecektir. Eylemin kötülüğünü idrak edebilecek yaşta ve serbest irade kullanabilecek durumda olan çocuk işlenmeye çalışılan istismar eylemine doğal olarak karşı koyarak sanığa direnç gösterir. Cebir ve tehdit kullanılarak mağdur direnci kırılarak fiilin gerçekleştirilmeye çalışılması halinde TCK 103/4. maddedeki nitelikli hal (ağırlaştırıcı neden) uygulanacaktır.

Uyuşmazlık konusunun doğru şekilde çözüme kavuşturmak bakımından cebir ve tehdit kavramlarının tartışılmasında yarar bulunmaktadır.

Cebir TCK’nın 108. maddesinde bir şeyi yapması veya yapmaması ya da kendisinin, yapmasına müsaade etmesi için kişiye karşı cebir tatbik edilmesi olarak tanımlanmıştır. Cebir, kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle onun veya üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecri bir etki meydana getirilmesidir. Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanılmaktadır. Buna karşılık tehdit halinde kişi bir tecavüzün, kötülüğün ilerde meydana geleceği bildirilerek korkutulmaktadır.(madde gerekçesinden)

Yargıtay uygulamasında da '5237 sayılı TCK’nın 103/1-a maddelerinde mefruz cebirin unsur olarak yer almasına ve aynı Yasanın 103/4 maddesinin ise yalnızca maddi cebri ifade etmesine göre; olayda maddi cebrin gerçekleşip gerçekleşmediğinin gerekçeleri karar yerinde gösterilip tartışılmadan TCK’nın 103/4 maddesi ile artırım yapılması bozmayı gerektirmiştir' (5. C.D. 03.01.2006 tarih ve 2005/19127-2006/339 sayılı karar)

'Cinsel istismar suçunda tehdit ise kendisine ve yakınlarının ağır bir zarara uğratılacağı hususunda belli bir boyuta oluşan, kolayca kurtulma olanağı olmayan, ırza geçme fiilinden daha ağır bir sonuç doğuracak nitelikte olması nedeniyle mağdurun daha hafif nitelikteki ırza geçme fiilini kabul etmek zorunda olduğu hallerdir.' (Ahmet Ceylani Tuğrul 5. C.D Başkanı, Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar, s.277)

Tehdidin gerçekleştirilecek fiilden daha ağır nitelikte olmasına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.10.2000 tarih, 5196-201 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Tehdidin gerçekleştirilecek fiilden daha ağır nitelikte olmasına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.10.2000 tarih, 5196-201 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Cebrin gerçekleşip gerçekleşmediği şekli somut olay bazında değerlendirilmelidir. Mağdurun direncini kırmak için kullanılan güç cebir sayılacaktır. 'Burada geçen cebir, fiziken zor kullanmaktır. Mağdurun direncini kıracak şekilde kollarından tutup onu yere yatırarak, göğüslerini boynunu ellemek öpmeye çalışmak halinde maddi cebir kullanılmıştır.' (Tezcan/Erdem/Önok; Teorik ve Pratik Ceza Hukuku, 5.Bsk s.274)

Kullanılan cebir sonucunda direncin kırılmasını sağlamanın ötesinde mağdurun yaralanması halinde; suç tarihi itibari ile kasten yaralamanın temel şeklini aşmamış ise nitelikli halin ( 103/4) unsuru sayılacak, daha ağır yaralamada ise ayrıca bu suçtan hüküm kurulacaktır. Yargıtay uygulamasında TCK 103/4 maddesinin uygulanmasını gerektiren yaralama basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek (TCK 86/2) yaralamadır. Maddede 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası, kullanılan cebrin kasten yaralama suçunun ağır neticelerden olması halinde ayrıca yaralama suçuna ilişkin hükümlerin de uygulanacağı öngörülmüştür. Bu durumda 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra failin kullandığı cebir TCK’nın 86. maddesi kapsamında ki yaralama düzeyinde kalmakta ise 103/4. madde uyarınca nitelikli halin gerçekleştiği kabul edilecek, cebir sonucu yaralama TCK’nın 87. maddesi kapsamında bir yaralama olur ise bu durumda fail ayrıca yaralama suçundan da cezalandırılacaktır. (... Akkaya, Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar s. 33)

İlk derece veya istinaf mahkemesinde hakimler yüzyüzelik/vasıtasızlık ilkesi doğrultusunda delillerle yüzleşerek maddi olayın gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda karar vermeleri gerekli ise de, maddi olayın kabulüne ilişkin gerekçenin akıl, mantık, bilimsel kurallara ve hayatın genel deneyimlerine uygun olup olmadığı, kararın eksik kovuşturma sonucu verilmesi, hukuka aykırı delillerin hükme esas alınıp alınmadığı, hukuki denetim olup yargıtay tarafından denetlenebilecektir.

İlk derece veya istinaf mahkemesinde hakimler yüzyüzelik/vasıtasızlık ilkesi doğrultusunda delillerle yüzleşerek maddi olayın gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda karar vermeleri gerekli ise de, maddi olayın kabulüne ilişkin gerekçenin akıl, mantık, bilimsel kurallara ve hayatın genel deneyimlerine uygun olup olmadığı, kararın eksik kovuşturma sonucu verilmesi, hukuka aykırı delillerin hükme esas alınıp alınmadığı, hukuki denetim olup yargıtay tarafından denetlenebilecektir.

Maddi olayda; Annesi ile tartışmış olması nedeniyle izinsiz olarak evden ayrılıp, önceden duygusal arkadaşlık yaşadığı ... isimli şahsın yönlendirmesiyle ... isimli arkadaşıyla buluştuğu, o gece ıssız bir mahalde otomobilde sabahladıkları, ...”un mağdureyi ...”e teslim ettiği, 3-4 gün süreyle adı geçen bu kişilerle ve dosya sanıkları ..., ... ve ... ile farklı zaman ve mekanlarda biraraya gelip umuma açık insanların yoğun olarak bulunduğu plaj, tekne ve sahildeki yerleşim yerlerinde dolaşıp üç gün süreyle evine dönmeyen mağdurenin ailesi tarafından araştırılması üzerine eniştesi ile irtibat kurduğu, sanıklar tarafından ailesine teslim edilince sanıkların zorla cinsel saldırısına uğradığını beyan ettiği, olaydan kısa süre sonra alınan tıbbi raporlarda, zorla cinsel saldırıda oluşması muhtemel darp veya cebir izine rastlanmadığı, 15 yaşını bitirmesine çok az süre kalan mağdurenen emsallerine göre fizyolojik olarak gelişmiş bulunduğu, Dalaman Devlet Hastanesi doğum uzmanı raporu ile ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre olay öncesinde gerçekleşen cinsel istismarı gösterir biçimde kızlık zarında eski yırtık bulunduğu, fiilin ahlaki kötülüğünü anlayıp fiziki yapısı itibariyle fiile direnme kabiliyetine haiz olduğu anlaşılan mağdurenin, sanıkların tevilli ikrarı ve dosya kapsamındaki dellilere göre sanıklar tarafından cinsel istismara uğradığı, esasen bu konuda yerel mahkeme ile özel daire arasında görüş farkıda bulunmadığı anlaşılmış ise de; mahkemece bu fiilin cebir kullanılarak gerçekleştirildiği sadece mağdure anlatımına dayalı olarak kabul edildiği. Eylemin ahlaki kötülüğü nedeniyle bazı hallerde rıza ile gerçekleşen ilişkide zor olgusunun ileri sürüldüğü gerçeği, fiilin cebir veya tehdit kullanılarak gerçekleştiğine ilişkin kabülüne, tıbbi verilerle doğrulanmaması , mağdure anlatımların özellikle telefon sim kartının kırıldığına dair bazı yönlerden çelişki içermesi, saldırının gerçekleştiğinin söylendiği yerler de fiile direnilmesi halinde gerçekleşme olanağının bulunmaması bu şekildeki iddianın genel hayat tecrübelerine uygun olmaması, şüphede kalan durumların sanık lehine değerlendirme zorunluluğu karşısında; sanıklardan ... ve ... hakkında TCK’nın 103/4 maddesinde artırımın uygulanması, sanık ... yönünden suçları itibariyle mağdurenin 15 yaşını bitirmiş olduğu gözetilerek buna göre suçun vasıflandırılması gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle direnme kararı verilmesi yasaya aykırı görüldüğünden çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir."

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi ise;

"Mağdurenin sanıkların eylemine rızası bulunduğundan sanıkların mağdureye yönelik gerçekleştirdikleri eylemlerde sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 103/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık ... hakkında ise TCK’nın 104. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 05.07.2018 tarihli ve 1579-1371 sayılı direnme kararına konu hükmündeki gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi bakımından Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.03.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 25.05.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7225, Karar No: 2020/962, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7225 E.  ,  2020/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9920, Karar No: 2016/8539, Tarih: 19.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/9920 E.  ,  2016/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ ... Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 02.03.2009 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, muris... oğlu ...'a ait ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1996/161-503 E. K. sayılı mirasçılık belgesinde sadece oğulları ...ve ...'in mirasçılığının tespit edildiğini, gerçekte murisin... ve ... adında iki oğlunun daha bulunduğunu, muris ve mirasçıların göçmen olduklarından ayrı hanelere kaydedildiğini belirterek ... Sulh Hukuk Mahkemesi'inin 1996/161-503 E. K. sayılı mirasçılık belgesinin iptaliyle, murise ait yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin eksik ve hatalı olan 1996/161 Esas, 1996/503 Karar sayılı veraset ilamının iptaline, muris... oğlu ...'ın miras meselesinin 53760 pay kabul edilerek mirasçılara verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; muris... oğlu ...'ın oğlu ... ... 08.11.1959 tarihinde, eşi ... 06.05.2006 tarihinde vefat ettiği, eşinin vefatında sağ olup mirasçılık sıfatına sahip olan ...'ın eşi ... ...'tan olan çocuklarından başka eski eşi ...'den olma 01.07.1930 Kırcalı doğumlu ... adında mirasçısının bulunduğu ...'ın 12.1.22014 tarihinde vefat ettiği, bu durum dikkate alınmadan mirasçılar tespit edilerek payların dağıtıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, muris... oğlu ...'ın tüm mirasçılarının tespiti ve miras paylarının dağıtılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8860, Karar No: 2016/6402, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/8860 E.  ,  2016/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı işçilerin kendilerinin muhatap alınmaması, sendika seçme özgürlüğüne müdahale edilmesi, üye olmak zorunda kaldıkları sendika üzerinden baskı yapılması sebebiyle demokratik toplu eylem haklarını kullandıklarını, işverence sözü edilen eylem gerekçe gösterilerek, gerçekte sendikal nedenle ve eşit davranma borcuna aykırı olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının iş sözleşmesinin, davacı ve işyerinde çalışan diğer işçilerin yasadışı yapmış oldukları grev nedeniyle 22, 23, 25, 26, 27, 28 ve 29 Mayıs 2015 tarihlerinde yapmış olduğu mazeretsiz devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, grev eylemi süresince kendisine çalışması hususunda sürekli ihtarat yapıldığını, ancak mazeretsiz olarak gelip çalışmadığını, feshin gerçek nedeninin mazeretsiz devamsızlık ve kanundışı grev olduğunu, sendikal sebeple fesih iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan eylemin barışçıl nitelikte toplu eylem olarak demokratik hakkın kullanılması niteliğinde olması nedeni ile ayrıca işverenin yapılan fesihte eşit davranma borcuna aykırı davranması nedenleri ile yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı, yapılan fesihlerin asıl nedeninin iş yerinde işveren tarafından desteklenen ... Sendikası'ndan yapılan istifaları önlemek, ... Sendikası'na geçen çalışanları tekrar ... Sendikası'na üye olmasını sağlamak olduğu ve iş yerinde yapılan eylemlerin açıklandığı üzere asıl nedeninin iş yerindeki sendikal örgütlenme hakkının ve sendika seçme özgürlüğünün bulunmamasından ve işverenin çalışanlara desteklediği sendikaya üye olması konusunda baskılar yapmasından kaynaklandığı, tüm bu nedenlerle davalı işverenin davacıların sendika seçme özgürlüklerine ve sendikal haklarına engel olmak amacı ile sendikal nedenler ile iş akitlerini feshettiği kanaatine varılarak 6356 sayılı yasa 25/5 maddesi gereğindeki düzenleme gereğince davacının başvurusu ve işverenin işe başlatması ve ya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının 1 yıllık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Eylemin işyerine yaklaşık 500 metre uzakta üçüncü şahsa ait boş bir arazide gerçekleştiği ve son olarak imzalanan toplu iş sözleşmesinin üç yıllık olarak bağıtlanmış olmasına ve toplu iş sözleşmesinde taleplerinin karşılanmamış olmasına tepki gösterildiği anlaşılmaktadır. Eylemin gerçekleştiği sırada yetki süreci söz konusu olmayıp, yaklaşık ay önce imzalanmış bir toplu iş sözleşmesi bulunmaktadır. İşverence, toplu iş sözleşmesinin imzalanması öncesindeki yetki sürecinde işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahalede bulunulduğu da ileri sürülmemiştir.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişler ancak uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 4000’e yakın işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21811, Karar No: 2016/1165, Tarih: 26.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21811 E.  ,  2016/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 11.11.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu ve ekindeki olay yeri basit krokisine, yakınanın aşamalardaki anlatımlarına ve sanık savunmalarına göre; katılanın ikametinin önündeki kaldırım üzerinde açıkta bırakılan ahşap makaraya sarılı vaziyetteki elektrik kablosunun “adet veya tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında açıktan hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın asgari hadden belirlenmesine karşın, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1.maddesinin uygulanması sırasında cezanın yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden 1/3 oranında en üst hadden arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.