muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/730, Karar No: 2020/300, Tarih: 18.06.2020

Güveni kötüye kullanma suçunda malın teslimi, belirli biçimde kullanılmak için hukuka ve yöntemine uygun, aldatılmamış özgür bir iradeye dayanılarak tesis edilmektedir. Söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında bir sözleşme ilişkisi mevcut olmalı ve bu hukuki ilişkinin gereği olarak taraflar arasında oluşan güvenin korunması gerekmektedir. Bu amaçla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar ve devir olgusunu inkâr kanun koyucu tarafından cezai yaptırım altına alınmıştır. Eğer mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisi yoksa usulüne uygun bir teslim olmayacağı için güveni kötüye kullanma suçu da oluşmayacaktır. Zira, hukuksal anlamda geçerli bir sözleşmeden söz edilebilmesi için tarafların iradelerinin aldatılmamış olması gerekmektedir.

Bu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde ise, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli sözkonusu olacaktır.

Meslek ve sanat, kişinin geçimini sağlamak için uğraştığı ve devamlılık gösteren işlerdir. Genellikle meslek ve sanat serbestçe yapılan ve bireylerin belli bir hizmeti almak veya yaptırmak için başvurdukları iş alanını ifade eder. Örneğin, televizyon tamirciliği, terzilik, dizgicilik, kuru temizlemecilik, matbaacılık, grafikerlik vs. Bu örneklerde de görüldüğü gibi, genellikle meslek ve sanatta, aralarında hizmet ilişkisi olmayan kişiler bu mesleği yapanlardan bir hizmet satın almaktadırlar.

Ticaret, kişilerin özel ilişkilerini ilgilendiren alanlarda yapılan ve bir mal değişimini konu alan hareketlerdir. Failin ticari amaçla hareket etmesi yeterlidir. Tacir olması aranmaz. Ancak, mal sahibi olan mağdurun ticaret amacıyla hareket etmesine gerek bulunmamaktadır.

Hizmet ise, hizmeti yapanla yaptıran arasında bir ilişkinin olmasını ifade eder. Hizmet ilişkisinin daimi olması zorunlu değildir. Ayrıca, suça konu eşya faile sürekli olarak ve tüm sorumluluğu ona ait olmak koşulu ile teslim edilmelidir.

Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için, failin işi, mesleği, eşyanın hangi amaçla faile verildiği araştırılmalıdır.

Suçun nitelikli halleri arasında sayılan bir başka durum ise, hangi nedenden doğmuş olursa olsun "başkasının mallarını idare etmek yetkisine sahip kimselerin" güveni kötüye kullanmasıdır. Maddede de açık bir şekilde belirtildiği gibi, idare yetkisinin hangi nedenden doğmuş olduğu önemli değildir. Sözleşmeden doğmuş olabileceği gibi, yasadan veya resmî makam veya merciler tarafından verilen bir karardan da, bu yetki doğmuş olabilir (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 4. Cilt, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, 1. Baskı, s. 4531-4532).

Cezanın ağırlaştırılması sonucunu doğuran bu hâllerde, fail ile mağdur arasındaki hukuki ilişkiye dayanan güven ilişkisi daha yoğundur. Failin sıfatı, onun hukuki ilişkiye uyma konusunda daha özenli davranacağının bir göstergesi olmaktadır. Belli sıfata sahip kişilere karşı toplumda daha fazla güven duygusu vardır. Kişiler, meslek ve sanat icra edenlere, ticaret veya belli hizmeti görenlere, belli bir işi görüyor olmaları nedeniyle normal bir kişiye nazaran daha fazla güven beslerler ve bu güvene dayalı olarak zilyedi veya malik bulundukları malı fazlaca sorgulamadan belli bir maksatla muhataplarına teslim ederler. Suçu nitelikli hale getiren bu unsur, taraflar arasında güven ilişkisinin tesisini kolaylaştıran hâllerin kötüye kullanılmasını esas almaktadır. Bu ağırlaştırıcı nedenin uygulanması, malın teslimi ile failin sıfatı arasında nedensellik ilişkisi bulunmasına bağlıdır. Mal, faile, sadece sıfatından değil, aynı zamanda sıfatının doğurduğu bir ilişkiden dolayı teslim edilmiş olmalıdır (Nur Centel-Hamide Zafer-Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt 1, 4. Baskı, Beta Yayım, Eylül 2017, s. 478; Veli Özer Özbek-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınları, 12. Baskı, Eylül 2017, Ankara, s. 687; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınları, 4. Baskı, Eylül 2017, Ankara, s. 639-640).

Gelinen bu aşamada Konut Kapıcıları Yönetmeliği hükümlerine de değinilmesi gerekmektedir.

Kapıcıların hizmetlerinin kapsam ve niteliği ile çalışma süresi, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri, yıllık ücretli izin hakları ve kapıcı konutlarına ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla 03.03.2004 tarihli ve 25391 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Konut Kapıcıları Yönetmeliğinin 3. maddesinde konut kapıcısı, "Anataşınmazın bakımı, korunması, küçük çaptaki onarımı, ortak yerlerin ve döşemelerin bakımı, temizliği, bağımsız bölümlerde oturanların çarşı işlerinin görülmesi, güvenliklerinin sağlanması, kaloriferin yakılması ve bahçenin düzenlenmesi ve bakımı ve benzeri hizmetleri gören kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.

Anılan Yönetmeliğin "Kapıcının Görev ve Sorumlulukları" başlıklı 5. maddesi;

"Kapıcının görev ve sorumlulukları şunlardır.

a) Yöneticinin talimatı doğrultusunda konutun kaloriferini zamanında yakmak ısıyı ayarlamak ve söndürmek,

b) Hidrofor ve benzeri araçları çalıştırmak,

c) Anataşınmazın ortak yerlerini ve tesislerini temiz bulundurmak, demirbaşlarını, araç ve gereçlerini, düzenli, bakımlı ve işler şekilde tutmak,

d) Kendisine ayrılan konutu başka amaçlarla kullanmamak, konutu korumak, kendisi veya ailesinden birisinin konuta vereceği zarar ve hasarları karşılamak,

e) Yöneticinin talimatı çerçevesinde konutun güvenliğini sağlayıcı önlemleri almak,

f) Belirlenen saatlerde servis hizmetlerini görmek, çöpleri toplamak, bahçe düzenlemesi ve bakımını yapmak,

c) Anataşınmazın ortak yerlerini ve tesislerini temiz bulundurmak, demirbaşlarını, araç ve gereçlerini, düzenli, bakımlı ve işler şekilde tutmak,

d) Kendisine ayrılan konutu başka amaçlarla kullanmamak, konutu korumak, kendisi veya ailesinden birisinin konuta vereceği zarar ve hasarları karşılamak,

e) Yöneticinin talimatı çerçevesinde konutun güvenliğini sağlayıcı önlemleri almak,

f) Belirlenen saatlerde servis hizmetlerini görmek, çöpleri toplamak, bahçe düzenlemesi ve bakımını yapmak,

g) Verilen eğitimlere uygun davranmak ve koruyucu malzemeyi kullanmak,

h) İş veya toplu iş sözleşmesinde belirlenen diğer görevleri yerine getirmek.",

"İş Sözleşmesi" başlıklı 6. maddesi ise;

"Kapıcı ile yapılan iş sözleşmesinde;

İş sözleşmesinin türü ve çalışma biçimi ile işveren ve işyeri adı ve adresi, kapıcının kimliği, işe başlama tarihi, yapacağı işler, temel ücreti ve varsa ücret ekleri, ücret ödeme şekli ve zamanı, çalışma süresi ve ara dinlenmesi, varsa özel hükümler, düzenleme tarihi ve tarafların imzası hususlarının bulunması gerekir." şeklinde düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir değişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Dostlar Sitesinde kaloriferci olarak görev yapan sanık ...'in aynı sitenin muhasebecisi olan tanık ...'ya sitenin doğalgaz ihtiyacını bildirerek ondan aldığı para ile Kızılay'da bulunan Oyakbank Metro Şubesi'nden aldığı doğalgazı site sayacına yüklediği ve bankadan aldığı faturayı tanık ...'e teslim ettiği, ancak 79 adet doğalgaz alımında kendisine verilen paranın bir kısmı ile doğalgaz alıp paranın tamamına ilişkin olarak düzenlediği sahte faturayı muhasebeye verdiği ve aradaki 86.826,90 TL farkı uhdesinde bulundurduğu ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanığın 79 adet faturanın 25 adedine ilişkin yol ücreti gider pusulasında imzasının bulunması nedeniyle söz konusu 25 adet doğalgaz alımını sanığın gerçekleştirdiği ve bu suretle siteyi 27.510 TL zarara uğrattığı kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilen olayda;

Sanığın suça konu edilen 79 adet doğalgaz faturasından 24 adedine ilişkin yol ücreti gider pusulasını kendisinin imzaladığını, ancak kendisine verilen para kadar doğalgaz aldığını savunması ve atılı suçu kabul etmemesi, doğalgaz almaya gidilirken harcanan yol ücretine ilişkin gider pusulasına sadece doğalgaz alımına gidildiğine ilişkin açıklamanın yazılması, fakat doğalgaz alımı amacıyla ne miktarda para teslim edildiğine dair bir kayıt konulmaması, Oyakbank'tan temin edilen fatura suretleri ile muhasebeye teslim edilen faturalarda da faturayı kimin teslim aldığına ve teslim ettiğine dair herhangi bir bilgi bulunmaması karşısında; site yönetiminden sanığa doğalgaz alımı için verilen paranın muhasebeden ne şekilde çıktığının, bu amaçla sanığa doğalgaz alması için ne kadar para verildiğine ve bankadan getirilen doğalgaz faturasının teslim edildiğine dair ilgili görevli ile sanığın imzasını taşıyan bir belge olup olmadığının sorulması,

Sanığın yönetim değişmeden önce faturada yazan doğalgaz miktarını ayrı bir deftere yazdıklarını savunması, katılan ...'in alınan doğalgaz miktarının yazıldığı defteri sanığın tuttuğunu, katılan ...'ın ise defterin sanık, muhasip üye veya görevli muhasebe elemanı tarafından tutulduğunu beyan etmeleri ve dosyada mevcut doğalgaz alımına ve günlük tüketime ilişkin el yazısı ile tutulan defterde suça konu 79 adet faturanın 64 adedine, sanığın mahkûmiyetine esas alınan 25 adet faturanın ise 20 adedine ilişkin fazla gösterilen tüketim miktarlarının yazılmış olması karşısında; sözü edilen defterdeki kayıtların kim veya kimler tarafından tutulduğu tespit edilerek gerektiğinde yazı ve rakam örneklerinin alınıp defterdeki yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğuna dair bilirkişi raporu alınması,

Yerel Mahkemece hükme esas alınan 25 adet kasa tediye fişinin ekindeki doğalgaz satış faturalarına ilişkin olduğu belirtilen gider pusulalarının 16 adedinde sanığın adı ve soyadı ile imzasının bulunmasına rağmen iki adedinde "Personel-Yönetim" ibarelerinin yazılı olması, bir adedinin tanık...tarafından imzalanması, bir adedinin doğalgaz alımından bir gün öncesine ve beş adedinin ise doğalgaz alımından sonraki tarihlere ait olması karşısında; 07.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda hangi kriterlere dayanılarak 25 adet gider pusulasındaki imzaların sanığa ve değişik tarihli gider pusulalarının doğalgaz alımına gidilen güne ait olduğunun belirlendiği hususunda denetime olanak verecek şekilde ek bilirkişi raporu alınması,

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında da sanığa atılı suç nedeniyle oluşan zararın miktarının tespit ettirilmesi,

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında da sanığa atılı suç nedeniyle oluşan zararın miktarının tespit ettirilmesi,

Sanığın kaloriferci olarak çalıştığını ifade etmesi, sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin kolluk raporunda sanığın bina sorumlusu olduğunun belirtilmesi, tanık ...'in hizmetli, katılanlar Mehmet, Kemal ve Hamit'in site görevlisi ve katılanlar vekilinin ise dilekçelerinde sanığın kapıcı olduğunu ifade etmeleri karşısında; sanığın eyleminin basit güveni kötüye kullanma suçunu mu yoksa hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu oluşturacağının değerlendirilmesi bakımından sanığın görevi, görevinin kapsamı ve varsa aralarında suç tarihinden önce imzalanmış sözleşme olup olmadığının site yönetiminden sorularak sözleşmede sanığın doğalgaz satın alma görevinin bulunup bulunmadığının ve sanığa teslim edildiği kabul edilen paranın sanığın görevi nedeniyle verilip verilmediğinin belirlenmesi,

Gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu nedenle, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiği yönünde oy kullanan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyete ilişkin direnme hükmü 'sanık hakkında eksik araştırma ile karar verilip verilmediği' noktasında değerlendirilirken, atılı suçun bu aşamada uzlaşma kapsamına alınmasına rağmen eksik araştırma nedeniyle bozma yapılıp yapılamayacağı Ceza Genel Kurulunca ayrıca değerlendirilmiş, sayın çoğunluk tarafından atılı suç sonrada uzlaştırma kapsamına alınsa dahi eksik araştırma nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Aşağıda açıklanan nedenlerle yargılama sırasında kovuşturmaya konu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun görülmesi hâlinde, uzlaşma süreci işletilmeden yargılamayı sürdürmeye yasal olanak bulunmadığı için, eksik araştırma nedeniyle hüküm bozularak Yerel Mahkemenin yargılamayı sürdürmeye zorlanamayacağı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmak mümkün değildir. Şöyle ki;

Öğreti ve uygulamaya göre uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uzlaştırma; bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. Bu yolla devlet masraf ve zaman gerektiren ağır yargılama külfetinden, taraflar ise aleni duruşma ile oluşması muhtemel lekelenmeden kurtulmaktadır. Ayrıca taraflar ortak kararlarına ve isteklerine uygun bir sonuca daha çabuk ve masrafsız ulaşmaktadırlar.

CMK'nın 253, 254 ve 255. maddelerinde uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasında uzlaşma ile birden fazla failin bulunması hâlinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Bu düzenlemelere göre uzlaştırma ceza muhakemesi kurumu olmasının yanında, birey ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi nedeniyle maddi ceza hukukunu da ilgilendirmektedir.

Suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı yasa ile CMK'nın 253. maddesinde gösterilen uzlaşmaya tabi suçların kapsamı genişletilmiş, bu arada sanığa yüklenen ve TCK'nın 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçları da uzlaşma kapsamına alınmıştır.

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin birinci fıkrası yeniden düzenlenmiş ve 'Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.' şeklini almıştır. Bu ve 253. madde hükümleri dikkate alındığında uzlaştırmanın öncelikle soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu görülmektedir. CMK'nın 174/1-c maddesine göre de uzlaştırma işlemi yapılmadan dava açılması hâlinde iddianamenin iadesi gerekmektedir. Ancak uzlaştırma işlemi yapılmadan bir şekilde dava açılması, kovuşturma sırasında suçun uzlaşmaya tabi olduğunun anlaşılması veya olayımızda olduğu gibi dava açıldıktan sonra suçun uzlaşma kapsamına alınması durumunda, kovuşturma aşamasında da uzlaştırma işleminin öncelikle yapılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan niteliklerine göre uzlaştırma kural olarak kovuşturma şartıdır. Kovuşturma aşamasında ortaya çıkması hâlinde ise öncelikle uygulanması gereken işlemdir. Bunun yanında CMK'nın 23/8. maddesinin 'Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.' hükmünü içermektedir. Usulün bu emredici düzenlemesi karşısında kovuşturma aşamasına geçilmiş olsa dahi, suçun uzlaşmaya tabi olduğunun ortaya çıkması hâlinde, kovuşturma şartı durumundaki uzlaştırma girişimi tamamlanmadan yargılamaya devam etmeye yasal olanak bulunmamaktadır. Çünkü uzlaşma başarıyla gerçekleştiğinde kamu davasının düşmesine karar verilecektir. Kovuşturma şartı gerçekleşmeden yargılamaya devam edilmesi hem CMK'nın 223/8, 253 ve 254. maddelerine aykırılık oluşturur, hem de uzlaşma kurumunun yukarıda açıklanan amaçlarına aykırıdır. Kanunumuz devleti ve tarafları yargılamanın külfetinden ve yıpratıcılığından kurtarmak için bu düzenlemeyi yapmıştır. Sayın çoğunluğun benimsediği gibi tüm yargılama ve araştırma işlemleri tamamlanıp, yargılama sonunda failin suçunun kanıtlanmasını takiben uzlaştırma yoluna gidilmesi anılan düzenlemelere ve uzlaştırmanın niteliğine aykırıdır. Soruşturmanın başında yapılması gereken işlem kovuşturma sonuna bırakılmış olur. Ayrıca CMK'nın 254. maddesine göre mahkemeler kovuşturmaya konu suçun uzlaşma kapsamında olduğunu görmesi hâlinde dosyayı uzlaştırma bürosuna aktarmak zorundadır. Buna rağmen Ceza Genel Kurulunun Yerel Mahkemeyi yargılamayı sürdürmeye ve araştırmaya yapmaya zorlayıcı mahiyette bozma kararı vermesi hukuka açıkça aykırıdır.

TCK'nın 7. maddesinde öngörülen genel kural, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanunun uygulanmasıdır. Sonradan yürürlüğe giren bir kanunun, yürürlük tarihinden önce işlenen suçlara uygulanması, ancak lehe sonuçlar doğurması durumunda mümkündür. Somut olayda sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu suçun işlenmesinden sonra uzlaşma kapsamına alınmış olup, uzlaştırmanın maddi ceza hukukuna ilişkin yönünün de bulunması nedeniyle sanık lehine olduğu ve hakkında öncelikle uygulanması gerektiği tartışmasızdır.

Sonuç olarak sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçunun suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasa ile uzlaşma kapsamına alındığı, eyleminin uzlaştırma kapsamı dışında bir suça dönüşme ihtimalinin bulunmadığı, uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu, uzlaşma ihtimali nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi ve uzlaştırmanın başarılı olması hâlinde yine aynı hüküm nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği için bu işlemin öncelikle yapılmasının zorunlu olduğu, devleti ve tarafları yargılamanın getirdiği yükten ve yıpranmadan kurtarmak için öngörülen bu usulü işlemin yargılamanın sonuna bırakılmasının ve tüm araştırmalara yapıldıktan sonra uygulanmasının düzenlemenin amacına ve uzlaşmanın niteliğine aykırı olacağı, kaldı ki CMK'nın 254. maddesine nazaran suçun kovuşturma sırasında uzlaştırmaya tabi olduğunun anlaşılması hâlinde mahkemenin dosyayı uzlaştırma bürosuna devretme zorunluluğunun bulunduğu, buna rağmen Ceza Genel Kurulunun mahkemeyi yargılamayı devam ettirmeye ve araştırma yapmaya zorlayıcı mahiyette bozma kararı vermesinin anılan düzenlemelere uymayacağı, Ceza Genel Kurulunun 14.03.2017 tarihli ve 7-137 sayılı, 02.07.2019 tarihli ve 306-519 sayılı, 07.05.2019 tarihli ve 4-383 sayılı kararlarının da bu yönde olduğu, tüm bu nedenlerle hükmün sadece 'mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması' gerekçesiyle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak etmek mümkün olmamıştır." düşüncesiyle,

Aynı yönde oy kullanan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer şekilde değişik bozma gerekçesi açıklamışlardır.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, Özel Daire bozma kararından sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca "uzlaştırma" işlemi yapılması gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2013 tarihli ve 497-972 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün;

a) Sanığa atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübutu,

b) Sanığın eyleminin basit güveni kötüye kullanma suçunu mu yoksa hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğunun tespiti,

Bakımlarından eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.