muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1843, Karar No: 2020/6624, Tarih: 05.11.2020

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10061, Karar No: 2009/891, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10061 E.  ,  2009/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Ltd.Türkiye Şubesi vek.Av....ile davalılar 1-... Otomotiv ve Tic.Ltd.Şti. vek.Av...2-Hunko Motorlu Araçlar San.ve Tic.Ltd.Şti. vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.05.2006 gün ve 141-209 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.06.2008 gün ve 126-6426 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03.40.-TL harç ve takdiren 170.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.02 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/43, Karar No: 2007/73, Tarih: 14.02.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/13-43 E., 2007/73 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/13-43 E., 2007/73 K.**

**- AVUKATIN TAKİPTEN VAZGEÇMESİ VE AZLİ

- İŞÇİNİN ÖZEN BORCU

- VEKİLİN GENEL BORÇLARI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 321 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 390 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 174 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 210.000 YTL vekalet ücretinin davalılardan S.. G..... Reklam AŞ.'nden tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın da husumet nedeniyle reddine dair verilen 26.4.2005 gün ve 2004/463 E, 2005/209 K. sayılı kararın incelenmesi Davacı vekili ile davalılar dan S.. G..... Reklam AŞ. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 1.11.2005 gün ve 2005/9611 E, 16246 K. sayılı ilamı ile,

(...Davacı, öğretim görevlisi ve avukat olduğunu, davalı ile aralarındaki sözleşmeye dayanarak davalı şirketin vekili olarak dava dışı Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.ye karşı ihtarname gönderip, tespitler yaptırdığını ve iki ayrı dava açtığını, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini davalı şirketin ve bu şirketin yöneticileri olan diğer davalıların öğretim üyeliğine saldırı teşkil edecek şekilde yönetim kurulu kararı alıp kendisini haksız olarak azlettiklerini ileri sürerek toplam 455.350.000.000 TL. vekalet ücreti alacağının ve 50.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının davalı şirkete karşı açtığı 2001/891 esas sayılı dava dosyasına gerekli ilgiyi göstermeyip sürüncemede bıraktığını, sonradan açtığı 2001/1167 esas sayılı dava dosyasının da zamansız açılması nedeniyle reddedildiğini, davacının azledilmesinin özensizlik, ihmal ve kendi kusuru gibi haklı nedenlere dayandığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının davalı şirket vekil olarak açtığı her iki dava dosyasında da özensizliğinin bulunmadığı ve azlin haksız olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle 210.000.000.000 TL vekalet ücretinin davalılardan S.. G..... Reklam A.Ş.den tahsiline, manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle, diğer davalılar hakkındaki davanın da husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan S.. G..... ve Reklam hizmetleri A.Ş. Tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Gerek Avukatlık Kanunu hükümleri ve gerekse Borçlar Kanununun 390 ve devamı maddeleri hükümlerine göre, avukat vekalet görevini sadakat ve özen ile ifa etmek zorundadır. Nitekim BK. 390/1 maddesinde vekilin sorumluluğu işçinin sorumluluğu ile eşdeğer tutulmuştur. BK. 321 maddesince de nasıl işçi taahhüt ettiği işi ihtimam ile ifaya mecbur ve kasıt ihmal ve dikkatsizliğinden işverene karşı sorumlu ise vekilde aynı yükümlülük ve sorumluluk altındadır.

Sadakatle ifa ise müvekkilin yararına ve onun arzularına uygun olarak hareket etme başka bir anlatımla işini gördüğü kimsenin menfaat ve iradesine uygun davranma borcunu kapsar.

Avukatlık Kanununun 174. maddesi hükmüne göre avukat haklı bir nedenle azledildiği takdirde ücrete hak kazanamaz. Her ne kadar davacı avukatın davalı vekili olarak İstanbul Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesinde 15.6.2001 tarihinde 2001/891 esas sayılı dava dosyası ile açtığı davada özen ve sadakat borcuna aykırı davrandığı kendisinden kaynaklanan nedenlerle davanın sürüncemede bırakıldığı söylenemez ise de aynı mahkemede yine davacı tarafından davalı vekili olarak 4.9.2001 gününde 2001/1167 esas sayılı dava dosyası ile açılan dava mahkemece zamanından önce açılmış olması nedeniyle 9.7.2002 gününde reddedilmiş bunun üzerine de davalı yanca davacı avukat 10.10.2002 gününde azledilmiştir. Nitekim anılan dava dosyası Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle 3.6.2003 gününde kesinleşmiştir.

Davacı 2001/1167 esas sayılı davayı davalının talimatı sonucu açtığını iddia etmiş ise de bu iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Vekalet akdi güven ilişkisine dayanan akitlerden olup, üstlendiği iş ile ilgili tüm yasal mevzuatı bilmek zorunda olan vekilin zamansız dava açmış olması vekil edenin güven ilişkisini sarsacak hallerden sayılmak lazım gelir. İstanbul Fikri ve Sinai Haklar mahkemesinin 2001/891 Esasında açılan dava, zamansız açılan 2001/1167 esas sayılı dava neticesini beklediği gözetildiğinde davalı yönünden zarar unsuru da gerçekleşmiştir. Bu da azlin haklı olduğunu göstermektedir.

Hal böyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı S.. G..... Reklam ve Halkla İlişkiler Hizmetleri AŞ. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı S.. G..... Reklam ve Halkla İlişkiler Hizmetleri AŞ. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı S.. G..... Reklam ve Halkla İlişkiler Hizmetleri AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 14.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38794, Karar No: 2016/4223, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/38794 E.  ,  2016/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan sebep bildirilmeden usule aykırı olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacının işveren vekili olduğunu için iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, davacının görevinin gereklerini yerine getirmediğinden iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının iş akdinin feshinde işveren tarafından fesih sebebinin açık bir şekilde kesin ve yazılı olarak gösterilmediği, işverenin işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunda olup, açık ve kesin olarak bu sebebi de bildirmesi gerekirken bildirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Somut olayda davacı ... Şube Müdürü olarak çalışmıştır. 01/07/2014 tarihinde Şirket Yönetim Kurulunun aldığı 2014/3 sayılı karar uyarınca ... Şube Müdürü olarak atanan davacıya münferit temsil yetkisine ek olarak şubede çalışacak personelin işe alınması ve çıkartılması konularında da yetkili olarak münferit imzası ile şubeyi temsil ve ilzama dair yetki verildiği ve bu hususun Ticaret Sicil Gazetesinde 25/07/2014 tarih ve 8620 sayı ile ilan edildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı işyerinin tümünü sevk ve idare eden işveren vekili olup ikinci gruptadır. İşçi alım ve çıkartımı hususunda da yetkili olduğundan işveren vekili olup iş güvencesi kapsamında değildir. Davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olup davalı temyizi yerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 126,90 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6005, Karar No: 2016/7289, Tarih: 27.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6005 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 15/05/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen 19.11.2009 tarih, 2009/28 esas, 2009/96 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilen hüküm incelendi;

Kargı İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, Çorum ili, Kargı ilçesi, Karakise köyü, Kayalıklar mevkiine giden kolluk görevlilerince, sanık ... ile haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ... ve ...in hilti, jeneratör ve patlayıcı maddeler gibi suç aletleriyle izinsiz kazı yaptıkları esnada suç üstü yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede 2 metre genişliğinde ve 1 metre derinliğinde kazı yeri ile 50 cm genişliğinde ve 2 metre derinliğinde ikinci bir kazı yerinin tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerinde olay yerinde biley taşı bulmak amacıyla kazı yaptıklarını, kültür varlığı bulma amaçlarının olmadığını beyan etmiş iseler de; yapılan ihbarın içeriği, sanıkların kolluk görevlilerini gördüklerinde kaçmaya çalışmaları ve olay yeri keşfine iştirak eden jeoloji mühendisinden alınan raporda, bölgede biley taşı olarak bilinen kösre taşların bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, sanık beyanlarının ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, 25.09.2009 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeologdan alınan raporda belirtildiği üzere, izinsiz kazı yapılan yerin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olmadığı, tüm dosya kapsamından sanık ...'nın

./.

haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin de uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin de uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hükümde önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına ya da önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında hükmü açıklayan mahkemenin, hükmü açıklamakla yetinmesi gerekirken sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar vermesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinin gerekmesi,

Bu açıklamalar ışığında hükmü açıklayan mahkemenin, hükmü açıklamakla yetinmesi gerekirken sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar vermesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinin gerekmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün ertelemeye ilişkin 5, 6, 7, 8. bentlerinin hüküm fıkrasından çıkartılması, ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 9. bendinin, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3.

./.

maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2291, Karar No: 2011/2533, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2291 E.  ,  2011/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin genel kurulunca 03.07.2005 tarihinde 30.000 Amerikan doları karşılığında sıra satışı kararı alındığını, müvekkilinin sıra satışı için başvurusunun değerlendirme dışı bırakıldığını, kooperatifin bazı üyelere birden fazla satış yaparken bazılarına sıra vermediğini, 30.03.2008 tarihli genel kurulda 100.000,00 Amerikan doları karşılığı ek sıra satışı kararı alındığını, yönetim kurulunun 28.01.2008 tarihli bir ilan ile sıra satışlarını durdurduğunu ileri sürerek, yönetim kurulu kararının iptali ile başvuru tarihindeki şartlarla sıra verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihraç kararı dışında yönetim kurulu kararlarının iptalinin istenemeyeceğini, yönetim kurulu kararına karşı genel kurula başvurulması gerektiğini, davacının sıra başvurusu yapmadığını, taksitle alınan sıraların peşin olarak satışı sebebiyle kooperatifin zarara uğramamasına yönelik olarak yönetim kurulunun genel kurula kadar satışların durdurulmasına karar verdiğini, 30.03.2008 tarihinde genel kurulun yeni bedelleri ve taksit süresini belirlediğini, davacının TMK'nun 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davaya konu yönetim kurulu kararının, doğrudan davacının üyelik haklarını etkilemesi sebebiyle iptalinin istenebileceği, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62 nci maddesine dayanılarak genel kurulun devredilmez yetkilerinin, yönetim kurulunca ortadan kaldırılamayacağı, bir kısım üyelere sıra satışı yapılırken bir kısım üyelerin taleplerinin karşılanmayarak eşitlik ilkesinin ihlal edildiği, davacı tarafın başvuru tarihindeki şartlarla sıra satışı yapılması talebinin tüm ortakları etkileyecek nitelikte olması ve iyiniyetli üçüncü kişilerin haklarının korunması yönünden reddedilmesi gerektiği genel kurulun bu yönde bir karar alarak yönetim kurulunun işlemini de ortadan kaldırması sebebiyle iptali istenen yönetim kurulu kararının hukuka aykırılığını tespit ile yetinilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı kooperatifin sıra satışını durdurması ve davacıya sıra satışı yapmaması işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine, davacı tarafın başvuru tarihindeki şartlarla sıra satışı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.