muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3707, Karar No: 2016/8889, Tarih: 28.12.2016

2-2006 yılının muhtelif aylarında tanzim edildiği anlaşılan suça konu reçetelerin hangilerinin hangi sanık tarafından tanzim edildiği belirlenerek buna göre ayrı ayrı suç tarihlerinin belirlenmesi yerine gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “2008” şeklinde yanlış yazılması,

3-Sanık ...'ın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.10.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14818, Karar No: 2020/909, Tarih: 22.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14818 E.  ,  2020/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 1997-30.12.2012 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu, davacının hafta içi ortalama 08:30-22:00 saatleri arasında, ayda 2 Cumartesi ise 10:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücret alacağı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı banka nezdinde hizmet aralığının 27.02.1997 ile 05.03.2012 tarihleri arasında olduğunu, davacının son olarak davalı bankanın ... Şubesi’nde kobi müşteri ilişkileri yöneticisi olarak görev yaptığını, davacının son aylık brüt ücretinin 5.400,00-TL olduğunu, davacının davalı bankadan herhangi bir fazla mesai, fazla çalışma, fazla sürelerle veya başkaca bir ad altında (Cumartesi, hafta tatili, sair) çalışması ve alacak hakkı bulunmadığını, davacının görev yaptığı dönemde hak kazandığı tüm alacaklarının zamanında ve eksiksiz olarak ödendiğini, fazla çalışma ücretinin aylık brüt ücretinin içinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai yaptığı tanık beyanları ile ispatladığı, davanın kısmi dava olup ıslaha karşı zamanaşımı def’inin dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın, mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; taraflar arasında primli çalışma esasları taahhütnamesi imzalandığı ve davacının işyerinde prim alarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda bir anlamda yüzde usulü ile çalışma söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Bu tür çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

3-Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; fazla çalışma yönetmeliğinin kapsam başlıklı 2. maddesinde yapılan düzenlemeye göre davacının ünvanı ve yaptığı iş nitelendirildiğinde taraflar arasında fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğu değerlendirilmemiştir.

Taraflar arasında yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırılması halinde, ayda 22,5 saat ve haftada 5,2 saat fazla mesai ücretinin içinde olduğu kabul edilmeli ve buna göre davacının hesaplanacak haftalık çalışma süresinden 5,2 saat mahsup edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

3- Dava HMK'nın 107. maddesine uygun olarak belirsiz alacak davası olarak açılmış olup, dava açılmakla alacağın tamamı bakımından zamanaşımı kesilmiştir. Yargılama sırasında yapılan her esaslı usuli işlemle zamanaşımı yeniden kesildiğinden ıslah dilekçesi üzerinden davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def'inin hukuki etkisi bulunmamaktadır.

Mahkemece karar gerekçesinde davanın niteliğinin değerlendirmesinde hata yapılarak dava kısmi dava olarak kabul edilmiş ve davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'i resen değerlendirilerek hesaplama yapılmıştır.Oysa dava dosya içeriğine göre belirsiz alacak davası olduğundan zamanaşımı def'ine değer verilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13790, Karar No: 2018/480, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/13790 E.  ,  2018/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olup hükmün davacı (vasi adayı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... ..., annesi babası boşanmış 2007 doğumlu ...'ın babasının vefat ettiğini, küçüğe kendisinin baktığını belirterek vasi olarak atanmasını istemiştir.

İlgili ... vekili, çocuğun velayetinin annede olduğunu, velayet ilişkisi nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde, davacının dava dilekçesindeki talebini velayetin kaldırılarak (velayetin değiştirilerek) vasi atanması yönünde ıslah ettiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, kabulüne dair önceki hükmün ilgili ... tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi'nin 21.11.2015 tarih ve 2015/19223 Esas, 2015/17299 Karar sayılı ilamı ile özet olarak: ".... çocuğun boşanma kararından sonra ve fakat kesinleşmesinden önce 05.07.2007 tarihinde evlilik birliği içerisinde doğduğu anlaşılmakladır. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olup, aslolan ergin olmayan çocukların velayet altında bulunmasıdır. Eşlerden birinin ölümü halinde velayet hakkı diğer eş tarafından kullanılır. Bu nedenle küçük ...'ın annesi ...’in velayeti altında bulunduğundan vasi atanması koşulu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir...." gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda yukarıda yazılı şekilde büküm kurulmuştur.

Mahkemece, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesı’nin 21.11.2015 tarih ve 2015/19223 Esas, 2015/17299 Karar sayılı bozma ilamına uyup uymama konusunda bir karar verilmeden, eylemli uyma biçiminde işlemler yapılarak yargılamaya devam edilmiş, ancak bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Her ne kadar, Mahkemece, bozma sonrası davacının 28.11.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile annenin velayetinin kaldırılmasını istediği, davaya ilişkin talebini annenin velayetinin kaldırılarak (velayetin değiştirilerek) kendisinin vasi atanması yününde ıslah ettiği gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakeme Kanunu'nun 176 ve devamı maddeleri gereğince: yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca verilen 04.02.1948 gün ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar ve 06.05.2016 gün ve 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı içtihadı Birleştirme Kararlarımda da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmamaktadır.

O halde, Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar gözönünde bulundurularak, davacının dava dilekçesindeki talebi ve bozma ilamında belirtilen hususlar doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kamına aykırı bııluıum hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5741, Karar No: 2008/8236, Tarih: 04.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5741 E.  ,  2008/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili ile Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı gerçek kişilerin duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.03.2007 gün ve 1026-3896 sayılı bozma kararında özetle; "... ... Mahallesi 587 parsel hakkında önceki bozma kararlarına uyularak 15.05.2002 tarihli krokide (A)=207.861,78 m2 ve (B)=128.464,86 m2 bölümlerinin Dicle Baraj Gölü suları altında kalması nedeniyle tesbit dışı bırakılmasına, kamulaştırma bedeli ile ilgili dava açmakta tarafların serbestliklerine, (E)=35.217,70 m2, (F)=199.163,19 m2, (H)=16.215,85 m2, (I)=12.058,91 m2, (J)=1.064,900 m2, (K)=599.022 m2 ve (L)=231.516,57 m2 bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 24.01.2005 tarihli ek rapora ekli krokide (C)=271.076,48 m2, (D)=19.329,43 m2, (G1)=66.069,07 m2, (G2)=66.959,71 m2 bölümlerinin ... Boz ve arkadaşları adlarına, bunlar dışında kalan bölümlerin de yine orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği ve kararın Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edildiği, adlarına tescil kararı verilen gerçek kişilerin dayandığı ve murisleri ... ... adına Sulh Hukuk Mahkemesinde hasımsız açılan tescil davası sonucu oluşturulan Eylül 1953 tarih 7 numaralı tapu kaydının yönetimleri bağlamayacağı, sınırları D: Haydarağa mevkisi bahçeleri, Dicle Nehri, kayalıklar, B: Eğil bucağına ait eski bağlar, K: Umumi yol, G: Tayyaran Deresi olan tapu kaydı krokisinin uygulanabilir nitelikte olmadığı, yönlerin de ... yazıldığı, taşınmaza revizyon gören 1106 tahrir numaralı 1937 tarihli vergi kaydının (D: Tayyaran hududu, B-G: Ferşikan Yolu, K: Mezarlık) sınırlarının (A) bölümüne uymadığı, kaydın miktarının 109.500 m2 olduğu, (A) bölümünün zilyetlikle iktisap edilecek yerlerden de olmadığı, vergi kaydının tarla olarak kullanılan (C) işaretli bölüme uyduğu, kaydın cinsinin meşelik ve tarla olduğu, (C) bölümü dışında kalan tüm bölümlerin (A, B, D, G1, G2) orman olarak tesciline karar verilmesi, (C) işaretli 271.076,48 m2 bölüm içinde değişir sınırlı 109.500 m2 bölümün belirlenerek 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21 ve 32/3. maddeleri gereğince gerçek kişiler adlarına tesciline karar verilmesi, kayıt fazlası kısım yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı 40-100 dönümlük kısıtlama araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 15.05.2002 tarihli krokide (A-B) işaretli bölümlerin Dicle Baraj Gölü suları altında kalması nedeniyle kadastro dışı bırakılmasına, 15.05.2002 tarihli krokide (A-B) işaretli alanlar ile 24.01.2005 tarihli krokide (C) işaretli alan dışında kalan 2.574.924,53 m2 taşınmazın 587 parsel no ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 24.01.2005 tarihli krokide (C) işaretli

271.076,48 m2 bölümün 22.01.2008 havale tarihli krokide (A) işaretli 109.500 m2 kısmının ayrı parsel no ile, (B-D) işaretli toplam 100.000 m2 kısmının ayrı parsel no ile davacılar adına tarla niteliği ile tesciline, (E)=62.076 m2 kısmının miktar fazlası olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili ile Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

... taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve 22.01.2008 tarihli krokide (A) işaretli 109.500 m2 bölümün davacıların tutunduğu 1106 tahrir numaralı vergi kaydı kapsamında kalması, aynı krokide (B-D) işaretli toplam 100.000 m2 bölümün ise, kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği belirlenerek 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı şartlar doğrultusunda davacılar adına tarla niteliği ile tesciline, (E) işaretli 62.076 m2 bölümün kayıt miktar fazlası ve davacıların zilyetlikle mülk edinme sınırı üzerinde olması nedeniyle; 15.05.2002 tarihli krokide (A\_B) ve 24.01.2005 tarihli krokide (C) bölümleri dışında kalan tüm taşınmaz bölümlerinin ise orman olması nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 15.05.2002 tarihli krokide (A) ve (B) işaretli bölümlerin Dicle Baraj Gölü suyu altında kalması nedeniyle kadastro dışı bırakılmalarına karar verilmiş olması doğru ise de, hangi nitelikle kadastro harici bırakıldığının hüküm yerinde belirtilmemiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, 07.02.2008 tarihli hüküm fıkrasının 1. bendenin hükümden çıkarılarak; bunun yerine, "15.05.2002 tarihli krokide (A-B) işaretli bölümlerin Dicle Baraj Gölü altında kalması nedeniyle ve 26.03.2007 tarihli bozma kararında işaret edildiği gibi ORMAN niteliğiyle kadastro dışı bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/son maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve davacı gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13507, Karar No: 2012/12806, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/13507 E.  ,  2012/12806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17/11/2011 gün ve 2005/338 esas 2011/692 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 23.05.2012 gün ve 3001-5996 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15837, Karar No: 2015/17286, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15837 E.  ,  2015/17286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ....nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8388, Karar No: 2025/1832, Tarih: 06.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8388 E.  ,  2025/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/95 E., 2023/567 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, sabah 06.30 sıralarında okul servisini beklemekte olan mağdurenin yanına aracı ile yaklaşarak mağdureye babasının kendisinden önce çıktığını belirtip okula götürmeyi teklif ettiği şeklinde kabulüyle cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, hukuki vasıflandırmada hata yapıldığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, görevli Mahkemenin Ağır Ceza Mahkemesi olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sübuta ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken, hakkaniyet ve orantılılık ilkelerine uygun düşecek ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3/1. maddesine aykırı olmayacak şekilde ceza verilmesi gerekirken, suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, failin kast ve saikinden söz edilerek dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle üst hadden ceza tayini,

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan hüküm kurulurken suç tarihi itibarıyla uygulama imkanı bulunmayan 6545 Sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 105/1-2. cümlesinden mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.