muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20929, Karar No: 2017/24719, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20929 E.  ,  2017/24719 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8094, Karar No: 2023/1166, Tarih: 13.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8094 E.  ,  2023/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/229 E., 2022/1578 K.

DAVA TARİHİ : 09.11.2010

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/40 E., 2021/458 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Pınarbaşı Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kurumun 09.11.2010 tarih ve 17.151.603 sayılı yazısı ile Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.15, 6.3.19, 6.9, 6.13 ve 6.11 inci maddelerine istinaden sözleşmesini 2 yıl süreyle feshettiğini ve 6.3.15 inci madde uyarınca 2.630,80 TL ve 6.3.19 inci madde uyarınca 16.827,90 TL para cezası tahsil edeceğini bildirdiğini; ancak sahtecilik ve reçetede tahrifat eylemlerini kendisi veya çalışanları gerçekleştirmediğinden Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından 2000-2003 yıllarında kuruma fatura edilen 7 adet reçetede tahrifat yapılması ve 1 adet reçetenin de hastanın bilgisi dışında düzenlendiği ve tedaviye dayanmadığı gibi reçetedeki ilaçların da hastaya teslim edilmediği anlaşıldığından bu reçetenin de sahte olması nedeniyle uygulanan cezai işlemlerin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından 2000-2003 yıllarında kuruma fatura edilen 7 adet reçetede tahrifat yapılması ve 1 adet reçetenin de hastanın bilgisi dışında düzenlendiği ve tedaviye dayanmadığı gibi reçetedeki ilaçların da hastaya teslim edilmediği anlaşıldığından bu reçetenin de sahte olması nedeniyle uygulanan cezai işlemlerin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı hakkında yapılan ceza yargılamasında tanık olarak dinlenen ve feshe dayanak reçetelere konu kişilerin reçetelerin düzenlenmesinde davacının dahli olduğu iddiası meyanında herhangi bir beyanlarının olmaması, reçetelerdeki tahrifatın davacı tarafından yapılıp yapılmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu tarafından bir tespitin yapılamamış olması gözönüne alınarak davalının fesih sebebi olarak gösterdiği nedenlerin meydana gelmesinde davacının kusurunun tespit edilememesi, davacı eczacının sahtecilik fiiline iştirakinin saptanamaması ve dosya kapsamı itibariyle sözleşmenin davacı tarafından ihlal edildiğine dair delil bulunmaması, eski ve yeni protokollerin eczacının sahte reçete bakımından sorumluluğuna yönelik aynı düzenlemeleri içermesi nedeniyle Kurum işleminin haksız olduğundan davanın kabulüne, sözleşmenin feshi ve cezai şart olarak tahakkuk ettirilen 2.630,80 TL'lik ve 16.827,90 TL'lik işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kurum işleminin uygulandığı tarihte yürürlükte olan sözleşme uyarınca gerçekleştirilmiş olması nedeniyle hukuka uygun olduğunu, eksik incelemeyle karar verildiğini beyan ederek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini beyanla istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yerel mahkemece verilen kararın davalı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yerel mahkemece verilen kararın davalı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işlemlerinin 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.19 6.3.10, 6.13 ünçü ve 6.3.15 inci maddeleri hükmü uyarınca uygulanmış olmasına rağmen protokol hükümleri ve uygulanan kurum işlemleri tek tek değerlendirilmeden sadece protokolün 6.3.19 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasının, Kurum işlemlerinin yapıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren protokol hükümlerinin uygulanmasının, ceza yargılamasında düşme kararı verildiğinden hükme esas alınmasının, tanık dinlenmemesinin, bilirkişi raporuna karşı yaptıkları itirazların Mahkemece dikkate alınmamasının, sahte reçeteyi reçete sahibi dışında bir şahsa teslim eden eczacının kastı olmadığı kanaatine varılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole aykırı davrandığı gerekçesiyle hakkında cezai işlem uygulanmasının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği Eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.15 inci maddesi şu şekildedir;

“Kuruma fatura edilen reçetede yada reçete ekinde bulunması gereken belgelerde (tıbbi bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere) eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığının tespiti halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 (iki) yıl süre ile sözleşme yapılmaz.”

2.Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği Eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.19 uncu maddesi şu şekildedir;

“Eczacı yada eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000 YTL’den az olamaz. Ancak, söz konusu sahte kupür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura etme işlemi gerçekleştirilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz.”

3.Değerlendirme

3.Değerlendirme

Kurumca, davacı hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.10 uncu maddesi uyarınca cezai işlem uygulanmadığından mahkemece bu maddenin gerekçede değerlendirilmemiş olmasının yerinde olduğu ve hastaların ceza yargılamasında tanık sıfatı ile dinlenilmiş olmaları nedeniyle yeniden dinlenilmelerine gerek olmadığı, dosya kapsamında yer alan tüm deliller kapsamında davacının Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete fatura ettiği ve uyuşmazlığa konu reçetelerde eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığı davalı Kurum tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13117, Karar No: 2012/15214, Tarih: 21.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13117 E.  ,  2012/15214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan Hatice Korkmaz tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi T.K.'nun 21/2. maddesi "T.K.'nun 35/2. maddesi" hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.

Olayımıza gelince; gerekçeli karar tebliği, davalılardan ...'e Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, tebligat 6099 Sayılı Yasasın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.

Gerekçeli kararın adı geçen davalı ...'e kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine usulünce tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28042, Karar No: 2015/22649, Tarih: 30.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2014/28042 E.  ,  2015/22649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Krea İçerik Hiz. A.Ş.vekilleri avukat ... avukat ... ile davacı Asil ...'nın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile arasında 2001 yılından itibaren yenilenmek suretiyle devam eden avukatlık hizmet sözleşmesi bulunduğunu, davalı tarafından gönderilen 26.1.2009 tarihli ihtarla “sözleşmenin 1.3.2009 tarihi itibariyle sona ereceği, bu tarihten sonra hukuki hizmetin alınmayacağı” bildirilerek azil iradesinin ortaya konulduğunu, haksız azil nedeniyle tüm vekalet ücretlerinin ödenmesi gerektiğini, Avukatlık Kanunu ve ilgili Yönetmelikler gereğince azil tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ücretin belirlenmesi gerektiğini, 88.024 adet dosyanın icra takibini yaptığını, bu dosyalardan 28.640 adedinin sonuçlandırıldığını, 59.385 adet derdest dosyadan 2001 yılına ait 4.992 dosya ile ilgili akamet vesikasının alındığını, tahsilat yapılan, şirket tarafından feragat edilen ya da akamet vesikası alınarak takipsiz bırakılan 33.632 adet dosya dışında kalan dosya sayısının 54.392 adet olduğunu, bu dosyaların takip çıkış miktarı 30.504.458,00 TL olup, tahakkuk edecek vekalet ücretinin 9.114.117,00 TL olduğunu, yine aynı miktar karşı tarafa yükletilecek vekalet ücretine de hak kazandığını ileri sürerek, gerek sözleşmeden gerekse yasadan kaynaklanan vekalet ücretleri nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 40.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yürütülecek ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiş, 5.9.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını 18.581.808,99 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, sözleşme süresi bir yıl olup, sürenin dolması nedeniyle davacıya sözleşmenin yenilenmeyeceğinin 26.1.2009 tarihli ihtarla bildirildiğini, sözleşmeyi yenilemek istememelerinin nedeninin, davacının yaptığı tahsilatlara bloke koyarak var olduğunu iddia ettiği alacağını bu şekilde tahsil etmek yoluna gitmesi, dosyaların özenle takip edilmemesi, pek çok dosyanın takipsiz bırakılması ve taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelenmesi olduğunu, olayda “azil” söz konusu olmayıp, belirli süreli avukatlık sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle, sözleşmenin yenilenmemesinin “azil” olarak kabul edilemeyeceğini, kaldı ki “haksız azil” olarak nitelendirilebilecek bir durumun da söz konusu olmadığını, sözleşmenin geçerli olup, tahsilat yapılmadan sözleşme ve karşı taraf vekalet ücretlerinin talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiş, açmış olduğu karşı dava ile de, davacı tarafından haksız şekilde el konulan 475.741,40 TL’nin 3.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu gereğince, “sözleşmenin yürürlüğe giriş tarihi 10.3.2008 tarihi olup, 1.3.2009 tarihi itibariyle feshedilmiş olmasının haksız bir fesih olduğu, sözleşmenin ücrete ilişkin hükümlerinin ise geçersiz olduğu, bu nedenle davacının 1.3.2009 tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre gerek sözleşme gerekse karşı taraf vekalet ücretlerini talep edebileceği” kabul edilerek, ıslah talebi de dikkate alınmak suretiyle davanın kabulüne, vekalet ücreti alacağı 9.114.117,00 TL, karşı taraf vekalet ücreti alacağı 9.114.117,00 TL, 2008 yılı Kasım ayı vekalet ücreti alacağı 11.217,00 TL, 2008 yılı Aralık Ayı vekalet ücreti alacağı 23.912,00 TL, 2009 yılı Ocak ayı vekalet ücreti alacağı 83.506,99 TL, 2009 yılı Şubat ayı vekalet ücreti alacağı 234.994,00 TL olmak üzere toplam 18.581.808,99 TL vekalet ücreti alacağının, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, taraflar arasındaki hizmet hukuk müşavirliği sözleşmesinin feshedilmiş olması nedeniyle davacı avukat tarafından açılan vekalet ücreti alacağının tahsili, karşı dava ise, müvekkil şirketçe açılan davacı avukat tarafından el konulan tahsilatın iadesi istemine ilişkindir.

1-Asıl dava, taraflar arasındaki hizmet hukuk müşavirliği sözleşmesinin feshedilmiş olması nedeniyle davacı avukat tarafından açılan vekalet ücreti alacağının tahsili, karşı dava ise, müvekkil şirketçe açılan davacı avukat tarafından el konulan tahsilatın iadesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki “Avukatlık Sözleşmesi” başlıklı 10.3.2008 tarihli sözleşmesinin 12. Maddesinde, “Avukata tevdi olunmuş ve olunacak işlerde, Avukatın lehe takdir olunan ve/veya hüküm altına alınan Dıgıtürk tarafından ödenecek vekalet ücretine aşağıda kararlaştırılan oranlarda hak kazanabilmesi için icra takibinin sonuçlandırılmış olması, alacağın tamamının tüm faiz ve bilcümle ferileri ile birlikte fiilen tahsil edilmiş bulunması gerekmektedir.”, 14. Maddesinde, “…takibe konulan icra dosyası için Dıgıtürk tarafından ödenecek avukatlık ücretinin, icar dosyasının tamamının tüm faiz ve ferileriyle birlikte tahsil edilmesi koşulu ile, takibe konu icra dosyasının avukata tevdi edildiği andaki takibe konulan alacak miktarının %7,5’u olarak belirlenmiştir. Avukat, Dıgıtürk tarafından tahsil amacıyla kendisine tevdi edilen icra dosyası için tevdi anında belirlenen alacak miktarının %7,5 olarak belirlenen avukatlık ücretinden başkaca bir ücret talep etmeyeceğini kabul ve taahhüt etmiştir.” 15. Maddesinde “dava ve icra takibinin herhangi bir aşamasında Dıgıtürk tarafından herhangi bir sebeple feragat edildiği takdirde avukata o dosya için herhangi bir vekalet ücreti ödenmeyecektir.” 16. Maddesinde, “…alacağın tahsil edilememesi ya da aciz belgesi alınması halinde de avukata vekalet ücreti ödenmez.”, 17. Maddesinde, “avukat yukarda anılan vekalet ücreti dışında Dıgıtürk’ten her ne sebeple ve her ne nam altında olursa olsun başkaca bir ücret talebinde bulunamaz. Mevcut icra takiplerinde ve bu takiplerden kaynaklanan icra ceza davalarında itiraz, şikayet, itirazın iptali ve kaldırılması, tüketici sorunları hakem heyetlerindeki başvuru ve işlemler, tüketici mahkemelerinde görülen dalar gibi takibe bağlı diğer dava ve işlerde Dıgıtürk, Avukata ayrıca ücret ödemeyecektir. Ancak bu davalarda karşı tarafa kararla yükletilen ve tahsil olunan dava ve takip vekalet ücretleri avukata ait olacaktır.” hükümleri bulunmaktadır.

Yine sözleşmenin 20. Maddesinde, “... bu sözleşmenin süresi bir yıl olup, sözleşme imzalandığı tarihte yürürlüğe girer. Taraflar bir ay önceden yazılı ihbarda bulunarak sözleşmeyi sona erdirme iradelerini karşı tarafa iletmedikleri sürece sözleşme birer yıl daha uzamış sayılır.”, 21. Maddesinde de, “haklı bir neden olmaksızın ... bu vekalet sözleşmesini feshetmek isteyen taraflar fesih ihbarını bir ay önceden ve yazılı surette bildirmekle yükümlüdürler.” Hükümleri öngörülmüştür.

Yine sözleşmenin 20. Maddesinde, “... bu sözleşmenin süresi bir yıl olup, sözleşme imzalandığı tarihte yürürlüğe girer. Taraflar bir ay önceden yazılı ihbarda bulunarak sözleşmeyi sona erdirme iradelerini karşı tarafa iletmedikleri sürece sözleşme birer yıl daha uzamış sayılır.”, 21. Maddesinde de, “haklı bir neden olmaksızın ... bu vekalet sözleşmesini feshetmek isteyen taraflar fesih ihbarını bir ay önceden ve yazılı surette bildirmekle yükümlüdürler.” Hükümleri öngörülmüştür.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme, hizmet hukuk müşavirliği niteliğinde bir sözleşme olup geçerlidir. Sözleşme ile belirlenen ücretin, Avukatlık Kanunu’na aykırı olduğu da kabul edilemez. O halde dava konusu ihtilafın, tarafların serbest iradeleri ile yaptıkları ve geçerli olan bu sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Sözleşmenin az yukarda değinilen hükümlerine göre, sözleşme süresi bir yıl olup, taraflara bir ay önceden yazılı ihbarda bulunmak şartıyla sözleşmeyi sona erdirme yetkisi verilmiştir. Davalı tarafından 26.1.2009 tarihinde gönderilen ihtarın, “sözleşmenin yenilenmeyeceğine” ilişkin bu yönde bir ihtar olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu ihtar, sözleşmenin sona ermesinden bir ay önceki bir tarihte gönderilmiş olup, ihtarda açıkça sözleşmenin 20. Maddesine atıf yapılmak suretiyle ve bu madde gereğince yeni dönem itibariyle sözleşmenin yenilenmeyeceği, davacıdan hukuki hizmet alınmayacağı belirtilmiştir. Bu nedenle, davalı savunmasında olduğu gibi, ihtarda geçen ve sözleşmenin sona ereceği tarih olarak yazılı bulunan “1.3.2009” tarihinin maddi hataya ilişkin olarak yazıldığının, davalının buradaki gerçek iradesinin, 10.3.2008 başlangıç tarihli sözleşmenin sona erme tarihi olan “10.3.2009” tarihi olduğunun kabulü gerekir. Nitekim ihtarda açıkça sözleşmenin 20. Maddesine atıf yapılmış olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin süreli bir sözleşme olduğu da dikkate alındığında, aksinin kabulü mümkün değildir. Gerçekten de sözleşmeyi süresinden önce fesih ve sona erdirme iradesinde olan davalının, bunu bir an önce gerçekleştirmek istemesi, işin doğasına uygun olup, bu durumda fesih tarihi olarak daha ilerideki bir tarihi öngörmesi ve bunu, sözleşme süresinin bitiminden 10 gün gibi kısa bir süre öncesi olan 1.3.2010 tarihi olarak belirlemesi, hayatın olağan akışına aykırıdır. O halde mahkemenin “sözleşmenin süresinden önce 1.3.2010 tarihinde feshedildiği” yönündeki aksine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Kaldı ki sözleşmenin 21. Maddesinde, taraflara sadece sözleşmenin bitiminden önce değil, bir ay önceden yazılı olarak feshi ihbarda bulunmak suretiyle, sözleşmeyi her zaman (haklı bir neden olmadan) feshetme yetkisi de verilmiştir.