muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23751, Karar No: 2015/22955, Tarih: 08.12.2015

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı, ayrıca sanıklar hakkında aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/25622, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/507 esas sayılı dosyasında da kamu davasının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında sanıkların, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususların araştırılması, sanıklar hakkında aynı nitelikte açılan dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, gerektiğinde birleştirilerek delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8016, Karar No: 2016/14104, Tarih: 07.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/8016 E.  ,  2016/14104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Dairemizin 2013/18816 E.-2013/26824 K. sayılı ve 31/10/2013 tarihli bozma kararı üzerine dosyanın,... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/654 E.- 2014/281 K. sayılı ve 16/04/2014 tarihli görevsizlik kararıyla ....Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesi ve görevsizlik kararının 06/05/2014 tarihinde kesinleşmesi, 5271 sayılı CMK’nın 7. maddesinde yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olduğunun belirtilmesi karşısında, tanıkların yeniden dinlenilmesi, sanığın yöntemince sorgusunun yapılması ve yenilenmesi mümkün olmayanlar dışındaki işlemlerin yeniden yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3844, Karar No: 2024/8169, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3844 E.  ,  2024/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3646 Esas, 2023/46 Kara

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/586 Esas, 2020/48 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı vekili Avukat ... Sorman tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalı vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle bir kısım davalı vekili Avukat ...'nun temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalı vekili Avukat ...'nun temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4273, Karar No: 2020/14210, Tarih: 25.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/4273 E.  ,  2020/14210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, müşteki sıfatıyla 31.01.2014 tarihinde Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı'nda alınan ifadesinde, ön yüzünde yer alan "..." yazısı hariç diğer tüm yazıların kendisinin elinden çıkan çekin, katılan tarafından işyerinden çalındığını belirterek şikayetçi olduğu, 21.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise, söz konusu çekin ön yüzünde yer alan tüm yazı ve imzaların sanığın el ürünü olduğunun anlaşıldığı olayda, hırsızlık suçundan hakkında şikayette bulunduğu katılanın kimliğinin küçük bir araştırma ile kolaylıkla belirlenebilir olması nedeniyle, yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu halde, bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek suç uydurma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4509, Karar No: 2006/6648, Tarih: 17.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4509 E.  ,  2006/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş.Tur. ve Tic.Ltd.Şti. adına Müdür ... arasındaki davadan dolayı Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.03.2005 ... ve 2004/1379-2005/164 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.06.2006 ... ve 2005/3786-2006/3221 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00 YTL para cezası ile 25,10 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 17.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30457, Karar No: 2011/9517, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30457 E.  ,  2011/9517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 11.07.2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, ... Adli Emanetinin 2002/165 sırasında kayıtlı birer adet yeşil saplı tornavida ve pense ile bir adet beyaz çuvalın bizatihi suç teşkil etmemesi nedeniyle sanığa İADESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26264, Karar No: 2025/8196, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26264 E.  ,  2025/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/841 E., 2022/1315 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/86 E., 2021/117 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6425, Karar No: 2023/1323, Tarih: 06.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6425 E.  ,  2023/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1962 Esas, 2021/941 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/454 E., 2019/347 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine "Bruno Perla" markasının kullanılmaması konulu İskenderun 3. Noterliğinin 26.02.2016 tarihli ve 4556 yevmiye numaralı ihtarnamesinin gönderildiğini, davanın marka hükümsüzlüğüne dayanılması nedeniyle marka tescilinin 14.03.2011 tarihli olduğu öğrenildiğinden 5 yıllık süreyi dikkate alarak davayı açtıklarını, marka tescilinin 19. sınıfta doğal taşlar, yapay taşlar, doğal mermerler, yapay mermerler emtialar için alınmış olduğunu, markanın 556 sayılı Markanın Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri gereğince ayırt edici ve tanımlayıcı özelliklerinin bulunmadığını, "Bruno Perla" markasının mermer kategorisinde bir tür doğal taş olduğunu, bu durumun mutlak anlamda hükümsüzlük sebebi oluşturduğunu ileri sürerek davalı tarafa ait 03.12.2009 başvuru ve 14.03.2011 tescil tarihli 2009/64136 marka nolu "Bruno Perla" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu markanın İtalyanca kökenli olduğunu, Türkçe anlamının "esmer inci" olduğunu, 2008 yılında ruhsatını aldığı İskenderun'daki mermer ocağından çıkan ve kahverengi damarlı görüntüdeki mermeri "Bruno Perla" adı ile markalaştırdığın, tescil başvurusundan önce bu marka adıyla bilinen ürün olmadığını, müvekkili şirketin satışa başlamasıyla birlikte markanın tanınmaya başladığını, davacıya ait marka adı altında satılan kahverengi damarlı mermerin adeta marka ile bağdaştığını, Tursil, Mintax, Nescafe gibi marka ile ürünün bağdaştığını, bu markanın başka bir şirket tarafından kullanılmadığı gibi tescil de edilmediğini, bu markayı kullananın müvekkili şirket olduğunu savunarak davanın hak düşürücü süreden dolayı usulden reddine aksi halde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

. sayılı kararı ile "Bruno Perla"nın mermer ile ilgisinin bulunmadığı, mermer çeşidi açısından tanımlayıcı özelliğinin bulunmadığı, ürünün siyah ve kahverengi birbirine homojen olarak dağılmış damarlı olmasının durumunun çağrıştırıcı niteliğinin de tespit edilemediği, bu nedenle davacı tarafın hükümsüzlük talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı istinafı üzerine, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının ortaya koyduğu delillerin değerlendirmediği, raporun ayrıntılı, açıklayıcı ve denetime ve hükme esas alınmaya elverişli olmadığı, konusunda uzman bilirkişi heyetinden oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış olup, yapılan yargılama sonunda Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markanın hükümsüzlük hallerinin 556 sayılı KHK’nın 42 nci maddesinde düzenlendiği aynı zamanda mutlak tescil engeli olan 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin hükümsüzlük nedenlerinden biri olduğu, ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren yani “tanımlayıcı” markaların tescilinin mümkün olmadığı, bir ibarenin cins, vasıf vb tasviri özellik belirtmesi nedeniyle mutlak tescil engeli olarak kabul edilebilmesi için söz konusu ibarenin üzerinde kullanılacağı ürün veya hizmetler bakımından doğrudan cins, vasıf gibi karakteristik bir özellik belirtmesi gerektiği, bunun yanında, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin son fıkrası uyarınca, bir marka tescil tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya hizmetlerle ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırtedici bir nitelik kazanmış ise (a), (c) ve (d) bendlerine göre tescilinin reddedilemeyeceği, 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinin son fıkrasına göre de kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış bu tür işaretlerin tescilinin hükümsüz kılınamayacağı, buna karşın başlangıçta ayırt edicilik vasfına sahip bir işaretin zaman içerisinde kullanım sonucu cins adına (jenerik) dönüşmesi nedeniyle marka tescil başvurusunun reddi ya da tescilli ise hükümsüz kılınabilmesi için bu sonucun marka sahibinin davranışlarından kaynaklanması ve marka sahibinin böyle bir sonucun doğmaması için gereken gayreti göstermemiş olması nedeniyle jenerik hale gelmesi gerektiği, dosyada alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu "Bruno Perla" isimli kayacın kesilebilir, parlatılabilir, yüzeyi işlenebilir ve bunların yanında koyu kahverengi, siyahımsı yapısı ve beyaz damarlı görüntüsü ile sadece Davut Mermer firmasının ocağından çıkan bir kayaç olup görünüm olarak renginin ve beyaz damarlarının çok bariz, ayırt edici özelliği olduğu, sektörde Bruno Perla'nın bir mermer cinsi olarak bilindiği, Bruno Perla'nın kelime anlamının İtalyancada "esmer inci" anlamına geldiği ve mermer veya kayaç ismi olmadığı, Türkiye Mermer

"Bruno Perla" isimli kayacın kesilebilir, parlatılabilir, yüzeyi işlenebilir ve bunların yanında koyu kahverengi, siyahımsı yapısı ve beyaz damarlı görüntüsü ile sadece Davut Mermer firmasının ocağından çıkan bir kayaç olup görünüm olarak renginin ve beyaz damarlarının çok bariz, ayırt edici özelliği olduğu, sektörde Bruno Perla'nın bir mermer cinsi olarak bilindiği, Bruno Perla'nın kelime anlamının İtalyancada "esmer inci" anlamına geldiği ve mermer veya kayaç ismi olmadığı, Türkiye Mermer Doğaltaş ve Makinaları Üreticileri Birliği tarafından da sektörde üretimi yapılan mermer veya doğaltaş adı ile bilinen taşların jeolojik olarak mermer, kireçtaşı, dolomit, traverten, granit, andezit, bazalt, oniks ve benzeri kayaçlar olduğu, firmaların bu mermer veya doğal taşlara Türkçe veya başka bir dilde ticari bir isim verdiği ve bu isimleri marka olarak kullanmakta olduğu, davalının bu ismi vermesi ile bu kayacın cins ismi haline dönüştüğü, davalının marka başvurusundan önce "Bruno Perla" isminin kayaç cinsi olduğuna ilişkin hiçbir delil söz konusu olmadığından davacının hükümsüzlük talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporundaki teknik değerlendirmenin yetersiz olduğunu, delillerinin değerlendirilmediğini, karara dayanak raporun ayrıntılı açıklayıcı ve denetime elverişli olmadığını, bilirkişilerin ibarenin anlamından yola çıkarak değerlendirme yaptıklarını, literatür ve teknik bilgi araştırması yapılmadığını, bilirkişi raporuna yapılmış olan teknik itirazlarının karşılanmadığını, doğal taş ve mermer üzerine çalışma yürüten teknik uzmanın da yer aldığı yeni bir heyetten rapor alınması gerektiğini, marka olarak tescil edilen "Bruno Perla" ibaresinin bir tür mermer taşı olduğunu, davacının web sitesinde de bir tür olarak belirtilmiş olduğunu, Türkiye Mermer Doğal Taş Üreticileri ve Mühendisleri Birliği web adresinde söz konusu ibarenin mermer kategorisinde literatüre geçmiş bir tür doğal taş olarak belirtildiğini, delillerinin bilirkişi raporunda değerlendirilmediğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun teknik yönden eksik olduğunu, istinaf gerekçelerine destek anlamında sunulan uzman görüşü dikkate alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığını, dosya kapsamındaki delillerinin incelenmediğini, Türkiye Mermer ve Doğal Taş Üreticileri ve Mühendisleri Birliği sitesinde "Bruno Perla"ya ilişkin ürün türünün doğal taş olarak belirtildiğini, Bruno Perla ürünlerinin sektörde pek çok işletme tarafından kullanılan bir tür mermeri işaret ettiğine dair delillerinin ilk derece mahkemesi kararında değerledirilmediğini, hükme esas alınan raporun çelişkilerle dolu olduğunu, bilirkişi raporunda dava konusu taşın cins isim haline geldiği ve mermer cinsi olarak kabul edildiği tespitine yer verildiğine göre markanın temel fonksiyonu olan ayırt edicilik vasfını yitirmiş olduğunu, raporun genelinde Bruno Perla mermer cinsi olarak belirtildiği halde içerik ile raporun sonuç kısmının çelişik olduğunu, bilirkişinin dava konusu taşın bir kayaç türü olduğuna dair literatürde veri olmadığını belirttiği ancak talep ettikleri müzekkere gereği araştırma yapılsaydı bilirkişilerin görüşünü somutlaştırabileceğini, raporda Bruno Perla isimli kayacın mermer tanımına uyabileceği, davalının mermer ocağından çıktığı ve mermer cinsi olarak bilindiği, sektörel olarak da cins isim haline dönüştüğü tespitine yer verilmekle davacının bu markaya ilişkin koruma geliştirmediği ve ismin mermer türü olarak anılmasına izin vermesi sebebi ile artık jenerikleştiği kabul edildiğinden davacının da artık kendi markasının hükümsüzlüğüne katlanması gerektiğini, davacının internet sitesinde dahi dava konusu taşı, bir taş cinsi olarak tanıttığını, "Bruno Perla"nın herkes için aynı görseli sembolize ettiğini, mermer, granit gibi kimsenin tekeline bırakılmayacak olduğunu, bilirkişilerin dahi gerekli inceleme için mahkemeyi yönlendirmesine rağmen yetersiz inceleme yapıldığını, davacının ruhsatının süreli olduğunu, bu madenden çıkan bir ürün için Bruno Perla taşı üzerinde isimden kaynaklı bir tekel yaratılmasının kabul edilemeyeceğini belirterek istinaf mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkin olup, uyuşmazlık davalı markasının cins isim mi ilk defa davalı tarafından kullanılan bir marka olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 5 inci maddesi, 7 nci maddesinin birinci fıkrasını (a) ve (c) bentleri, 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme