muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2923, Karar No: 2013/4551, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2923 E.  ,  2013/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili, davalı ... vasisi ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca; bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Bu itibarla;

Dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine göre kuru arazi kabul edilen dava konusu taşınmazda buğday ve beyaz lahananın fiyatı sırasıyla 0,45 ve 0,23 TL olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,54 ve 0,85 TL buğday ve beyaz lahananın masrafı sırasıyla 64 TL ve 400 TL olduğu halde resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan sermaye faizi, arazi kirası, su ve ilaç bedeli ile genel idare giderleri düşülmeden raporda sırasıyla 91 TL ve 575 TL alınmak suretiyle değer belirlenmiş olması,

2-Taşınmazın tamamı 13.109 m² olup 5.439,78 m²'si kamulaştırılmış geriye 2791,09 m² ve 4825,36 m²'lik iki bölüm kalmıştır. Kalan kısımların niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmayacağının kabulü gerekirken, arta kalan toplam 7616,45 m²'lik kısma %25 değer kaybı veren bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

2-Taşınmazın tamamı 13.109 m² olup 5.439,78 m²'si kamulaştırılmış geriye 2791,09 m² ve 4825,36 m²'lik iki bölüm kalmıştır. Kalan kısımların niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmayacağının kabulü gerekirken, arta kalan toplam 7616,45 m²'lik kısma %25 değer kaybı veren bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un 22. maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Kanun'un Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

4-Davanın niteliği gereği yargılama harç ve giderlerinden davacı idare sorumlu olduğu halde harcın davalılardan tahsiline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4962, Karar No: 2015/17838, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4962 E.  ,  2015/17838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 1781 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

./.

2015/4962-17838 -2-

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

./.

2015/4962-17838 -2-

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3873, Karar No: 2010/1198, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3873 E.  ,  2010/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19/12/2008

No : 61/1139

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait su satış istasyonunu devraldığını, bu işyerindeki 700 adet su şişesi için davalı adına kesilen şişe depozitosu faturası ödenmediği için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürmüş ve itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 16.08.2006 tarihli devir sözleşmesi gereğince İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, devir sözleşmesine göre ödemelerin düzenli olarak yapıldığını, piyasa değeri 7.500.00 YTL olan bir işletmenin su bidonlarının devirden evvel 21.07.2006 tarihli fatura ile 4550 YTL bedelle satın alınmasının mümkün olmadığını, bidonların ikinci el piyasasında toplam bedelinin 300.00 YTL olduğunu, icra takibine konulan 4550.00 YTL faturanın devir işlemleri için kesildiğini, 300.00 YTL bedelli olan bidonların 4550.00 YTL’ye satış gibi gösterilerek fatura edilmesinin açıkça gabin oluşturduğunu takibine konu faturanın devir sözleşmesi ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini, su işletmesinin devrinde su şişelerinin ayrıca satılmasının söz konusu olamayacağını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalının yerleşim yerinin Sarıyer İlçe sınırlarında kalması sebebiyle davalının yetki itirazı yerinde görülmemiş, benimsenen bilirkişi raporuna göre davaya konu açık faturanın istasyon satışından değil 700 adet şişe depozitosundan kaynaklandığı, defter kayıtlarında bu meblağın ödenmediği gerekçeleri ile davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak olan 4550.00 YTL’nin %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12873, Karar No: 2012/16739, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12873 E.  ,  2012/16739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/342, Karar No: 2019/4816, Tarih: 25.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/342 E.  ,  2019/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Malkara Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/06/2018 tarihli ve 2017/152 esas, 2018/633 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeni ile Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 15/09/2015 tarihli ve 2014/1833 soruşturma, 2015/18 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına CMK’nın 171. maddesi uyarınca kesin olarak karar verildiği, 05/01/2016 tarihinde infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Dosyanın adres itibariyle yetkili Silivri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine şüphelinin Silivri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurduğu, 07/04/2016 tarihinde uyulması gerekli kurallar formu imzalatıldığı, hastaneye sevkedildiği, hastanenin 14/04/2016 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine, bir yıllık rehberlik tedbirine başlandığı, ceza ve infaz kurumundan tahliye olması ve adresinin Muratlı/Tekirdağ olması nedeniyle Silivri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yetkisizlik kararı verilerek dosyanın 03/01/2017 tarihinde Malkara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/01/2017 tarihli 2017/4 DS sayılı çağrı kağıdının doğrudan mernis adresinde 16/01/2017 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21.maddesi uyarınca tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması üzerine Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 25/01/2017 tarihli 2017/4 DS sayılı çağrı kağıdının 31/01/2017 tarihinde doğrudan mernis adresinde tebliğ edildiği; şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine dosyanın 20/02/2017 tarihinde kapatılarak 23/02/2017 tarihinde Malkara Cumhuriyet Başsavcılığına bila infaz gönderildiği,

3-Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 15/03/2017 tarihli, 2014/1833 soruşturma, 2017/126 esas ve 2017/126 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıdığı,

3-Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 15/03/2017 tarihli, 2014/1833 soruşturma, 2017/126 esas ve 2017/126 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıdığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu; Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12//06/2018 tarihli ve 2017/152 esas, 2018/633 sayılı kararı ile; “ısrar koşulunun oluşmaması ve kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine, denetimli serbestlik tedbirinin aynen infazının devamı hususunda Malkara Cumhuriyet Başsavcılığına gereğinin ifası için müzekkere yazılmasına” karar verildiği, kararın 08/09/2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştirildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/09/2015 tarihli ve 2014/1833 soruşturma, 2015/18 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2017 tarihli ve 2014/1833 soruşturma, 2017/126 esas, 2017/126 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, denetim sürecinde şüpheliye gönderilen çağrı yazısı ve davetiyenin usulünce tebliğ edilmediği ve dolayısıyla ısrar koşulu oluşmadığından bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2018 tarihli ve 2017/152 esas, 2018/633 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheliye gönderilen çağrı yazısı ve davetiyenin şüphelinin adresinden ayrılması nedeni ile komşusuna haber verildiği belirtilerek ilgili muhtarlığa bırakıldığı ancak anılan tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinde belirtilen esaslara uygun yapılmadığı, zira 16/01/2017 tarihli tebligatta komşu ismi yazılsa da ilgilinin imzasının, 31/07/2017 tarihli tebligatta ise komşu ismi ve imzasının bulunmaması karşısında, yapılan bu tebligatların geçerli sayılamayacağı, Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin tebligatların geçerli olmadığına ve şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş sayılamayacağına yönelik değerlendirmesinin yerinde olduğu ancak, bu durumda yargılama yapılması için gerekli olan ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde "kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2018 tarihli ve 2017/152 esas, 2018/633 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada;

Sanık hakkında, Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 15/09/2015 tarihli karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince “beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın kesin olarak verildiği, bu nedenle şüpheliye tebliğ edilmediği ve infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüpheliye 2 kez çağrı kağıdı tebliğ edildiği,10 günlük süre içerisinde müdürlüğe başvurmaması üzerine evrakın kapatılarak savcılığa gönderildiği, anlaşılmaktadır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararının kesin olarak verildiği ve infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşıldığından şüpheliye çıkarılan çağrı kağıdı hukuki sonuç doğurmayacağı gibi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce öncelikle bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanığın mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı ve sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından sözedilemeyeceği, Malkara 1