muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16710, Karar No: 2025/169, Tarih: 07.01.2025

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından maluliyet oranı yönünden kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan Adli Tıp Kurul raporu da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10797, Karar No: 2011/55826, Tarih: 11.10.2011

10. Ceza Dairesi 2008/10797 E., 2011/55826 K.

**10. Ceza Dairesi 2008/10797 E., 2011/55826 K.**

**- DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRLERİNE AYKIRILIK

- HÜKMÜN İNFAZI

- YASA YOLU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün infazı aşamasında; sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine aykırı davranması nedeniyle mahkemesinden karar talebinde bulunulması üzerine verilen kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olması ve bu tür kararların aynı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi bulunması nedeniyle hükümlünün talebi hakkında itiraz merciince karar verilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2060, Karar No: 2021/2192, Tarih: 09.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2060 E.  ,  2021/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.02.2015 tarih ve 2013/132-2015/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin zorunlu ferdi koltuk sigortacısı olduğu otobüse, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortalısı olduğu aracın çarpması sonucu yolcuların yaralandığını, tedavi giderleri için ödeme yaptıklarını, zarardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 15.850.- TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirkete gönderilen ödeme emrinde kazaya ve talep edilen bedele bununla birlikte dava dilekçesinde kazaya ilişkin herhangi bir belgenin bulunmadığını, avans faiz talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... 21/10/2014 tarihli cevap yazılarında, 6111 sayılı Yasa'nın yürürlüğünden sonra önceki dönem ve sonrası için yapılan tüm ödemelere ilişkin belgelerin gönderildiği, ekli banka dekontlarının incelenmesinde toplu ödemeler olduğu,sigorta poliçeleriyle irtibat kurulmadığı, 6111 sayılı Yasa'dan önceki poliçelerle ilgili bir ödeme olduğu dahi açıklanmadığı, davalı sigortanın 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesine göre SGK'na ödeme yaptığının belgelerini dosyaya sunmadığından davacı ... şirketine sigortalı araçta yolcu olarak bulunan kişilerin davalıların sebebiyet verdiği kaza sonucu yaralandıkları ve tedavi giderlerinin davacı ... tarafından karşılandığı, yapılan harcamanın yaralanma sonucu yapılan tedaviye uygun bulunduğu, davacının sigortalısına halef olarak davalılardan rücu hakkı bulunması gerekçesiyle davanın kabulüne, 15.680,00 TL tedavi giderinin davalılardan müteselsilen alınmasına, davalı ... için icra takip dosyasında beyan ettikleri tebliğ tarihi olan 10.06.2008 tarihinden diğer davalılar için ise ödeme tarihi olan 16.02.2006 tarihinden işleyecek yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu ferdi koltuk sigorta poliçesine dayalı olarak, davacının sigortalısına ödediği tedavi giderinin rücuen tahsili istemine ilişkin olup, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 611 sayılı Yasa'nın 59'uncu maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98'nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumu'na aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1'inci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir. Ancak mahkemece bozmaya uymasına rağmen, 6111 sayılı Yasa'nın geçici 1'inci maddesine aykırı olacak şekilde davalı ... şirketinin sorumluluğunun sona ermesi için davacı ya da seleflerine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödeme yapılmadığından bahisle davalı ... şirketinin sorumluluğunun devam ettiği düşüncesiyle davalı ... hakkında davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle davalı ... yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı ...Ş yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye iadesine, 09/03/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2918 sayılı yasanın 98/1 maddesinde "motorlu araçların sebep oldukları kazalarda yaralanan kimselerin ilk yardım, muayene ve kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane ve diğer yerlerdeki tedavi giderleri ile tedavinin gerektirdiği diğer giderleri aracın ZMSS'ni yapan sigortacının ZMSS sınırları kapsamında ödeyeceği öngörülmüş iken 25.2.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı yasanın 59.maddesi ile 2918 sayılı Yasa'nın 98/1 maddesinde yapılan değişiklikle "trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ile diğer resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın SGK tarafından karşılanacağı" hükmü getirilmek suretiyle ZMSS'nin tedavi giderlerinden doğan sorumluluğu yasa ile SGK'a nakledilmiş,

Yasa'nın 98/2 maddesinde sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve güvence hesabınca tahsil edilen katkı paylarının SGK'ya aktarılacağı, aktarım ile sigorta şirketlerinin ve güvence hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülüklerinin sona ereceği belirtilmiş,

Yasa'nın 98/2 maddesinde sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve güvence hesabınca tahsil edilen katkı paylarının SGK'ya aktarılacağı, aktarım ile sigorta şirketlerinin ve güvence hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülüklerinin sona ereceği belirtilmiş,

Yasa'nın 98/3 maddesinde sigorta şirketi ve güvence hesabı tarafından ödenecek meblağın süresinde ödenmemesi halinde 5510 sayılı Yasa'nın 89/2 maddesinin uygulanarak ödenmeyen alacakların gecikme cezası ile birlikte icraen tahsil edileceği öngörülmüş,

6111 sayılı yasanın geçici 1. maddesi ile de yasanın yürürlüğünden önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık bedellerinin SGK tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın 3 yıl süre ile ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketi ve güvence hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği vaz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının zorunlu ferdi koltuk sigortacısı olduğu otobüse, davalıların sürücü, işleten ve ZMSS sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu, sigortalı otobüste bulunan birkısım yolcuların yaralanması nedeniyle davacı ... şirketince 16.02.2006 tarihinde 15.850.00 TL tedavi gideri ödenerek 25.12.2009 tarihinde açılan eldeki dava ile ödenen tedavi giderinin davalılardan rücuen tahsili istenmiştir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa ile 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde öngörülen tedavi giderleri yönünden sürücü-işleten ve ZMSS'nin sorumluluğu sona erdirilmiş olup, Geçici 1. madde ile de sigorta şirketlerinin 3 yıl süre ile katkı payı ödemeleri durumunda yükümlülüklerinin sona ereceği düzenlenmiştir.

Yargılama sırasında Yasa'da öngörülen 3 yıllık süre sona erdiğinden davalı ... şirketinin somut uyuşmazlık yönünden bir sorumluluğu kalmamıştır.

Davalı ... şirketinin katkı paylarını ödediği dosyaya mübrez belgelerden anlaşılmaktadır.

Kaldı ki payları ödenmemiş olsa bile bu husus SGK ile sigorta şirketi arasındaki iç ilişki olup, SGK'nun 5510 sayılı Yasa'nın 89/2 maddesine göre ödenmeyen katkı paylarını sigorta şirketinden tahsil etmesi mümkün olduğundan katkı paylarının ödenmemiş olmasının, tedavi giderleri yönünden sorumluluğun SGK'na geçmesine olumsuz bir etkisi bulunmamaktadır.

Ancak davacı, dava tarihi itibariyle husumeti doğru tevcih ettiğinden, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa ile sorumluluk SGK'ya geçtiğinden, davanın SGK'na yöneltilmek suretiyle davaya devam edilmesi ve SGK hakkında hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde yasal hasım değişikliğini gözardı eden yerel mahkeme karının bu gerekçe ile bozulması yerine yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2007/10428, Karar No: 2008/239, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10428 E.  ,  2008/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 14.11.2005 tarihinde davalı ... San. Ltd. Şti. tarafından üretilen aracı diğer davalı şirketten satın aldığını, ancak 4.2.2006 tarihinde araçta boya kusurlarının bulunduğunun anlaşıldığını, delil tesbiti ile bu kusurların imalat hatasından kaynaklandığının belirlendiğini ileri sürerek aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesini veya ödediği bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı, ... Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti, ayıp bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, davanın kabulüne, aracın davalıya iadesiyle yeni bir araçla değiştirilmesine, 200.00 YTL vekalet ücretinin ve 26.20 YTL harcın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... San. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 14.11.2005 tarihli fatura ile davaya konu aracı 34.500.00 YTL bedelle satın aldığı anlaşılmaktadır. Davacı bu davada aracın yenisiyle değiştirilmesini veya 2007/10428-2008/239

bedelin iadesini talep etmiş olup, mahkemece aracın yenisiyle değişimine karar verilmiştir. Hal böyle olunca davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile karar ve ilam harcının faturada yazılı miktar üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek nisbi vekalet ücreti ve ilam harcı hususunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci fıkrasında yer alan (26,20) rakamlarının çıkarılarak yerine aynen (186,30) rakamlarının yazılmasına yine mahkeme kararının hüküm bölümünün üçüncü fıkrasında yer alan (200,00)rakamlarının çıkarılarak yerine aynen (3.600,00) rakamlarının yazılmasına, hükümün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 14.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8389, Karar No: 2022/5915, Tarih: 16.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8389 E.  ,  2022/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak ve enerji tesisinin devri davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; fabrikasının elektrik ihtiyacını karşılamak amacıyla 2014 yılında kendi imkanları ile enerji nakil hattı ve trafo kurduğunu, aradan geçen sürede davalı şirketin abonesi olan diğer iş yerlerine enerji nakil hattının bağlandığı trafodan elektrik hizmetini sunmaya başladığını, ilgili mevzuat uyarınca enerji nakil hattı ve trafonun devralınması konusunda yapmış olduğu girişimlerin davalı şirket tarafından sürüncemede bırakıldığını ileri sürerek; enerji nakil hattı ve trafodan oluşan tesisin davalı şirket tarafından devralınmasına ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bu tesisin yapım giderinden şimdilik 1.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01/10/2020 tarihli ıslah dilekçesi ile bedele ilişkin talebini 52.643 TL’ye artırmıştır.

Davalı; davacı şirket tarafından yaptırılan enerji nakil hattından başka müşterilerinin de besleniyor olması nedeniyle söz konusu hattın devrini uygun bulduğunu, bu nedenle ilgili mevzuat hükümleri gereğince devir işlemlerini başlattığını, hattın bedelinin de devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra ödeneceğini, devir işlemlerinin devam etmesi nedeniyle davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davanın açıldığı asliye hukuk mahkemesince; davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine, bölge adliye mahkemesince; tacir olan taraflar arasındaki uyuşmazlığa bakma görevi asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle kaldırılmıştır.

Kaldırma kararı uyarınca verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dava dosyasının gönderildiği mahkemece; 6102 sayılı TTK’nın 5/A maddesi uyarınca dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmasının zorunlu olduğu, davanın açıldığı mahkemece verilen görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra ve fakat dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinden önce arabulucuya başvurulup sürecin tamamlanabileceği kabul edilecek olsa dahi davacının dosyanın görevli mahkemeye tevzi edilmesinden sonra arabulucuya başvurduğu gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının trafo ve enerji nakil hattından oluşan tesisin kuruluşu esnasında yaptığı masrafları davalıdan talep ettiği, bu nedenle davanın konusunun bir miktar paranın ödenmesine ilişkin olması nedeniyle dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olmasının zorunlu olduğu, ancak davacı tarafından dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmadığı, bu nedenle davanın dava şartı sebebiyle reddedilmesi gerektiği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, enerji nakil hattı ve trafodan oluşan tesisin davalı ... şirketine devri ile tesisin yapım bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Hukuk sistemimizde 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıkları Arabuluculuk Kanunu (HUAK) ile öncelikle ihtiyari olarak yer alan arabuluculuk, 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 3 üncü maddesi hükmü ile “Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda...” dava şartı olarak düzenlenmek suretiyle zorunlu hale getirilmiştir. 7155 sayılı Abonelik Sözleşmesinden Kaynaklanan Para Alacaklarına İlişkin Takibin Başlatılması Usulü Hakkındaki Kanun’un 20 nci maddesiyle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na 5/A maddesi eklenerek, “konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması” dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Davacının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)’nun 110 uncu maddesi uyarınca, aynı davalıya karşı, birbirinden bağımsız, bir miktar para alacağından ibaret olan talebi ile değer ve tutara tabi olmayan talebini aynı davada ileri sürmesi halinde, uyuşmazlığın ne şekilde çözümleneceğine ilişkin yukarıda yer verilen kanunlarda açık bir bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 9 uncu maddesinde yer alan; “Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılır.”;

36 ncı maddesinde yer alan; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.

Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz.” hükümleri uyarınca, uyuşmazlığın çözümünde asıl olanın mahkeme yargısı olduğu dikkate alınarak, bir miktar para alacağından ibaret olan talep ile değer ve tutara tabi olmayan talebin ileri sürüldüğü davanın arabuluculuğa tabi olmaksızın görevli ve yetkili mahkemece çözüme kavuşturulması gerekir.

Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz.” hükümleri uyarınca, uyuşmazlığın çözümünde asıl olanın mahkeme yargısı olduğu dikkate alınarak, bir miktar para alacağından ibaret olan talep ile değer ve tutara tabi olmayan talebin ileri sürüldüğü davanın arabuluculuğa tabi olmaksızın görevli ve yetkili mahkemece çözüme kavuşturulması gerekir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının, enerji nakil hattı ve trafodan oluşan tesisin yapım giderlerinin tahsili yanında, bu tesisin bakım ve işletmesini yapmak üzere davalı ... tarafından devralınması talebini ileri sürdüğü, diğer bir anlatımla bir miktar para alacağından ibaret olan talep ile değer ve tutara tabi olmayan talep hakkında karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaya bakmakla görevli olan ilk derece mahkemesince; bu nitelikteki davaların bir bütün olarak değerlendirilmesi ve işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun’un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6828, Karar No: 2021/5338, Tarih: 23.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6828 E.  ,  2021/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11.02.2020 tarih ve 2019/285-2020/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 50'şer oranında hisselerine sahip oldukları Dem Şarapçılık Gıda San. ve Tic Ltd. Şti.'nin Koç Bank’tan, 22.12.2005 tarihinde almış olduğu 150.000,00 TL tutarlı krediye müteselsilen kefil olduklarını, nakit parasına davalı tarafından el konulduğu için şirketin kredi borcunu ödeyemediğini, bankanın müvekkili ve karşı tarafa müteselsil kefil sıfatıyla takip başlattığını, alacağın yarısını 27.12.2007 ve 31.12.2007 tarihlerinde iki aşamada ödendiğini, diğer yarısını ise borcun cebri icra baskısına son vermek amacıyla 30.04.2009 tarihinde faiz ve masrafları ile birlikte 106.000,00 TL olarak ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin, davalının yerine ödemek zorunda kaldığı miktar için BK. 496.'ya istinaden rücu amacıyla davalıya Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8251 esas sayılı dosyası ile gönderdiği ödeme emrine davalının, itiraz ettiğini, itirazın asılsız ve haksız olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalının %40 inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kredi borcunun davacının şahsi borcu olduğunu, kredinin kullanılması için bankaya sunulan belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, davacının ödeme yaptığını iddia ettiği tarihlerin icra takibinden önce olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.