muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12194, Karar No: 2024/6485, Tarih: 07.05.2024

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın bir televizyon kanalında kendi evinde röportaj verdiği, röportaj konusunun güvenlik kuvvetleri ile girdiği girdiği çatışmada öldürülen bölücü terör örgütü mensubu olduğu, sanığın bu kişi ile ilgili yorumlar yaptığı, bu örgüt mensubunun ise sanığın kız kardeşi olduğu, yapılan yorumların içerik olarak terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden yada şiddete çağrı niteliğinde slogan olmadığı gözetilerek sanığın silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/446 Esas, 2020/1000 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19926, Karar No: 2020/10645, Tarih: 02.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/19926 E.  ,  2020/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İşkence yapma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, tüm dosya kapsamı ve katılanın şikayet dilekçesinde, soruşturma aşamasında ve 06.05.2014 tarihli duruşmada sanıkların 14.11.2013 tarihinde 16:00-17:00 saatleri arasında kendisine işkence yaptıklarına, ayaklarına jopla vurduklarına ve 24 saat müşahede odasında aç ve susuz bıraktıklarına ilişkin iddiaları ve 31.11.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre "katılanın ayaklarında meydana gelen yaralanmaların iddia ettiği gibi jopla olmasının mümkün" olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında ; 11.12.2013 tarihli CD görüntü inceleme tutanağının 14.11.2013 tarihi 16:13:20 ile 16:28:50 saatleri arası ile 15:11:2013 tarihi saat 13:03:58 ile 16:53:20 saatleri arasındaki katılana yemek, su ve ilaç verildiği anlara ilişkin olan kısa zaman dilimlerini kapsadığı ve değerlendirme bölümünde "kameraya uzak bölümlerdeki hareketliliğinin net olarak tespitinin yapılabilmesi için daha uygun mesafede kamera olup olmadığının tespiti ve incelenmesi önem kazanmaktadır" şeklindeki görüş dikkate alındığında; gerçeğin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılanın iddia ettiği 14.11.2013 tarihinde müşahede odasına girdiği andan 15:11:2013 tarihinde müşahede odasından çıktığı ana kadarki tüm görüntüler ile süngerli oda içindeki kameraya ilişkin belirtilen zaman dilimine ait görüntülerin dosyaya getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3283, Karar No: 2011/4918, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3283 E.  ,  2011/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 139 ada 6, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki "... oğlu İsa İssen" şeklindeki kimlik bilgilerinin "... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

25.11.2010 günlü kararın hüküm sonucunda; "... İli, ... İlçesi, ... Köyünde kain 139 ada 6, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların maliki gözüken İsa İssen adının ... olarak düzeltilmesine ve tapuya bu şekilde kayıt ve tesciline" şeklinde hüküm kurulurken; gerekçeli kararda bu dosyayla ve davacının talebiyle ilgisi olmayacak şekilde "... İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde kain 796 ada 5 parsel ile ... Mahallesinde kain 120 ada 9 parsel sayılı taşınmazların paylı olarak maliki gözüken... olarak düzeltilmesine ve

tapuya bu şekilde kayıt ve tesciline" denilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 14.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4184, Karar No: 2012/17821, Tarih: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4184 E.  ,  2012/17821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11686, Karar No: 2015/21793, Tarih: 29.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11686 E.  ,  2015/21793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın verildiği son oturumda sanık hazır olmasına karşın iddia ma- kamının esas hakkındaki mütalaasından sonra CMK.nun 216. maddesine aykırı olarak sanığa esas hakkında savunma ve son söz verilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3364, Karar No: 2020/3917, Tarih: 07.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/3364 E.  ,  2020/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olaya ilişkin olarak hakkında İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/10/2014 tarih ve 2014/337 esas 2014/322 karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükmü verilen temyiz dışı sanık ... hakkında 10. Ceza Dairesinin 13/03/2015 tarih ve 2015/71 esas 2015/29220 karar sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği, ... hakkındaki diğer dosyanın hukuki denetime elverecek şekilde getirilerek derdest ise birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı fotokopileri temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinde Harem Otogarı'nda yolcu olarak bulunduğu Star Batman firmasına ait otobüsün şoförü ve muavini ile tutanak tanıkları dinlenilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

3- Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile hapis cezasının alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/169, Karar No: 2020/3852, Tarih: 06.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/169 E.  ,  2020/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.06.2018 tarih ve 2017/478 E.- 2018/205 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1622 E.- 2019/1106 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "PENACTİVE" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Proctive” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, 2016/107992 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, markaların 05. müşterek sınıfta kullanılacağını, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, markaların benzer olmadığını, yüksek dikkat seviyesindeki müşteriye hitap ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun "Proctive" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 05. sınıftaki "Gastrointestinal sistem ilaçları" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "PENACTİVE" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 05. sınıftaki "Tıbbi ilaç" emtiasının yer aldığı, genel olan özel olanı da kapsayacağından markaların 05. sınıfın 01. alt sınıfındaki “ilaçlar” müşterek mallarında kullanılacağı, 05. sınıfın 01. alt sınıfı açısından markaların yüksek dikkat seviyesindeki müşteriye hitap ettiği, bütünsel olarak değerlendirildiğinde 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4 maddelerinin şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının başvurunun konusu olan "Proctive" ibaresi ile davacının itirazına mesnet "PENACTİVE" ibareli markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki şartların bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17112, Karar No: 2025/10432, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17112 E.  ,  2025/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2755 E., 2023/885 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/122 E., 2021/315 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16478, Karar No: 2010/18721, Tarih: 08.11.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/16478 E., 2010/18721 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/16478 E., 2010/18721 K.**

**- ÖLÜM TARİHİNİN BELİRLENMESİ

- ÖLÜM TESPİTİ

- TARAF TEŞKİLİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı C…

…. S…

….. vekili tarafından açılan davada, 15.10.1970 doğumlu kızı V…

….. S…

…..'nın iki aylık iken vefat ettiği belirtilerek ölü olduğunun tespitinin talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda V…

…. S…

….'nın ölü olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Usul bakımından, nüfus kaydında sağ gözüken kişinin ölü olduğunun tespiti için açılan davada, öldüğü iddia olunan kişinin tüm mirasçılarının davacı veya davalı olarak yer alması gerekirken tüm mirasçıların davaya dahil edilmemesi,

04.07.2007 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin imzasının bulunmaması,

Esas bakımından, nüfus kütüğünde kayden sağ olarak gözüken kişinin, ölü olduğunun tespitine ilişkin davalarda, kişinin ölü olduğuyla birlikte ölüm tarihinin de tespiti gerektiği halde, sadece ölü olduğunun tespitine karar verilerek ölüm tarihine ilişkin her hangi bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.08.11.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1602, Karar No: 2020/1963, Tarih: 15.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1602 E.  ,  2020/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ...Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 383 parsel sayılı 98.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 182 ada 140 parsel numarasıyla ve 91.483,41 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 527 parsel sayılı 39.050,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 182 ada 141 parsel numarasıyla ve 42.671,73 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sonucunda paydaşı olduğu 182 ada 140 parsel taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin 182 ada 141 parselde kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 182 ada 141 nolu parsel içerisinde kalan ve 24.12.2015 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 1.965,32 metrekarelik bölümün tapu kaydının iptali ile parselden ifraz edilerek 182 ada 140 nolu parsele eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.