muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5176, Karar No: 2025/1282, Tarih: 30.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/5176 E.  ,  2025/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/111 E., 2015/184 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından 31.01.2014 tarihinde Yeni Mesaj Gazetesi'nde “Kimi Kandırıyorsunuz” başlığı ile kaleme alınan köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadelerle müvekkili kurumun kamuoyu nezdindeki güvenilirliğinin sarsıldığını, güvenlik tedbirlerinin azami ölçüde uygulandığı müvekkili kurumun saygınlığının zedelendiğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, dava konusu köşe yazısında basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın 31.01.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile kararın yayınlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; köşe yazısına konu sınav iptalleri ile ilgili adli soruşturmaların devam ettiğini, bu konunun aydınlatılmasının bir kamu görevi olduğunu, dava konusu yazının kaleme alınmasında kamu yararı bulunduğunu, eleştiri sınırlarının aşılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ÖSYM'nin yaptığı sınavlarla ilgili siyasi partilerin basın açıklamaları yaptığı, konu ile ilgili haberlerin basında yer aldığı, bu sınavlarla ilgili halen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmanın devam ettiği dikkate alındığında davalının ülke gündeminde uzun süredir yer alan güncel bir konuyu eleştiri kapsamında kaleme aldığı, kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu köşe yazısı ile müvekkili kurumun kamuoyu nezdindeki güvenilirliğinin sarsıldığını, şeffaf bir kurum olan müvekkili tarafından güvenlik tedbirlerinin azami ölçüde uygulandığını, hukuka aykırı ve gerçek dışı yazının basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 31.01.2014 tarihinde Yeni Mesaj Gazetesi'nde “Kimi Kandırıyorsunuz” başlığı ile kaleme alınan köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 31.01.2014 tarihinde Yeni Mesaj Gazetesi'nde “Kimi Kandırıyorsunuz” başlığı ile kaleme alınan köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu köşe yazısında adli soruşturmaya da konu olan güncel bir konu ile ilgili eser sahibinin eleştiri ve değerlendirmelerde bulunduğunun, toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, kaleme alınan köşe yazısına ilişkin toplumsal ilginin bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27902, Karar No: 2017/17276, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/27902 E.  ,  2017/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 2001 yılı Aralık ayından itibaren davacının davalıda çalıştığını, davacının emekliliği bahane edilerek 2006 yılı Haziran ayında davalı tarafından iş aktine son verildiğini, zira davacının özürlü olduğunu, gözlerindeki bozukluğun giderek arttığını, iş aktinin davacının emekliliğe hak kazandığı tarihte sona erdiğinin SGK belgelerinden belli olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, adreslerinin ... olduğunu, bu sebeple Mahkeme'nin yetkisiz olduğunu, alt işveren olduklarını, ihaleli iş aldıklarını, kurumun ihale makamı olup husumet itirazları olduğunu davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, önceden çalıştığı yerlerde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, esasen ... Çocuk Yuvası Vakfı tarafından bir miktar ödeme yapıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, ... Huzurevinde 3 vardiya uygulandığını, davalı şirketlerden ihale ile hizmet alındığını, işçilerin genellikle 1 yıllık çalışmayı doldurmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, ... Huzurevinde 3 vardiya uygulandığını, davalı şirketlerden ihale ile hizmet alındığını, işçilerin genellikle 1 yıllık çalışmayı doldurmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, SGK tarafından gönderilen hizmet dökümü işe giriş bildirgeleri incelendiğinde davacının ....pe Huzuevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon merkezi müdürlüğünde aralıksız olarak yaşlı bakım işinde ve sürekli değişen farklı alt işverenler nezdinde aynı alt işverenlere ait farklı işyeri numaralarında çalıştığı, bu durumda davacının çalışma sürecinin değişen alt işverenler nezdinde sürekli giriş çıkışlar yapılarak esasen aralıksız devam ettirildiği, alt işverenler değiştiğinde işçinin sürekli aynı konumda çalışmasını sürdürmesi halinde işyeri devri kurallarına göre davanın halli yoluna gidildiği, SGK kayıtlarına göre davacının davalı ... Ltd. Şti.'nde 31/10/2006 tarihinde çıkışının yapıldığı anlaşılmakla beraber talebi 30/06/2006 olduğundan çıkış tarihi olarak bu tarihin kabul edildiği, işe giriş tarihinin 29/11/2001 olduğu, davacının asgari ücretle çalıştığı, tarafların ibraz ettiği belgelerle sabit olduğu, tanık beyanlarıyla davacının iş akdinin emeklilikten sonra çalışmaya devam ederken davalı ... Ltd. Şti. tarafından yapıldığının sübut bulduğu, davalı ... Vakfıyla T.C. Aile Bakanlığı Çocuk Esirgeme Kurumu arasında herhangi bir organik bağ bulunduğu yönünde delil bulunmadığından bu Vakfın sorumluluğu ispat edilemediğinden hakkındaki davanın reddedildiği, davacının T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kuruluna ait Maltepe Huzurevinde asıl işveren bakanlığın alt işvereni olan diğer davalılar nezdinde çalıştığı, emeklilikten sonra çalışmaya devam ettiği, iş akdinin davalı alt işveren tarafından fesih edildiği, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında davalılar arasında "...,...Çocuk Koruma Vakfı (... Huzur Evi)" ile " Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne izafeten Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı" şeklinde yazılmıştır. Davayı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı adına Hazine vekili takip etmiştir.

"Davada davalı asıl işveren idarenin davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olup, davanın Bakanlık adına hazine vekili tarafından takip edilmesi karşısında davalı Bakanlığın bir birimi olup, tüzel kişiliği bulunmayan ve bu nedenle husumet yöneltilememesi gereken "...,... Çocuk Koruma Vakfı (.... Huzur Evi)" ile "Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün" gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

"Davada davalı asıl işveren idarenin davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olup, davanın Bakanlık adına hazine vekili tarafından takip edilmesi karşısında davalı Bakanlığın bir birimi olup, tüzel kişiliği bulunmayan ve bu nedenle husumet yöneltilememesi gereken "...,... Çocuk Koruma Vakfı (.... Huzur Evi)" ile "Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün" gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Çalışma olgusunu işçi ispatlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının hizmet döküm cetvelinde 2001 yılı Ağustos ve Aralık ayları arasında prim ödemesi bulunmadığı halde bu süre hizmet süresine dahil edilmiştir. Taraflardan sorularak, gerekirse ilgili yerlerden belgeler getirtilerek bu tarih aralığının hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği araştırılmalıdır

4-Davalı İdare'nin Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harca mahkum edilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16902, Karar No: 2012/20260, Tarih: 12.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16902 E.  ,  2012/20260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2020/11004, Karar No: 2022/10691, Tarih: 25.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11004 E.  ,  2022/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; hükmün 3. fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, 7. fıkrasında uygulanmamasına karar verilerek çelişkili hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16222, Karar No: 2014/24945, Tarih: 04.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16222 E.  ,  2014/24945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2014/22-2014/29

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi ve hükmün iptali talebinin reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesini talep eden davacılar C.. E.. vd. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 04.11.2014 günü talep eden davacılar vekili Av. E.. Ö..'nın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak talep eden davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Talep, yargılamanın iadesi ve hükmün iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, talebin reddine karar verilmiş; hüküm, talepte bulunanlar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; yargılamanın iadesine ilişkin konu teşkil eden Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/657 Esas sayılı davanın işlevden kaldırılmasına ilişkin kararının gerek talepte bulunanlar gerekse de davacı R, F, mirasçıları tarafından temyiz edildiği ve henüz temyiz incelemesinin tamamlanmadığı ve dolayısı ile hükmün de kesinleşmediği anlaşılmış olup, HUMK'nun 445 vd. maddeleri uyarınca, yalnızca kesinleşmiş kararlara karşı yargılamanın iadesine gidileceği gözetilerek, talebin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddedilmesi sonuç itibariyle doğrudur.

Talepte bulunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15200, Karar No: 2014/35736, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15200 E.  ,  2014/35736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yüksek Yargıtay ve Adli Tıp Kurumu uygulamalarında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde sabit iz”e neden olan yaralanmanın basit tıbbi bir müdahale ile giderilmesinin mümkün olamayacağı kabul edildiğinden tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemiyeceği gözetilmeden, temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin edilmesi gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlendikten sonra, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34946, Karar No: 2015/2492, Tarih: 28.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34946 E.  ,  2015/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/05/2006 tarihinden iş akdinin feshedildiği 01/10/2013 tarihine kadar harita mühendisi olarak çalıştığını, davalı... 'ın şehircilik ve planlama hizmetleri ,mimarlık hizmetleri , mühendislik hizmetleri, müşavirlik ve kontrollük Hizmetleri ve Akademik araştırma hizmetleri başlıkları altında toplanan birçok alanda yaklaşık 300 personeli ile birlikte ağırlıklı olarak proje bazlı hizmet veren bir kuruluş olduğunu, davacının davalı şirkette... ili içinde ve dışında olmak üzere birçok projede Harita Mühendisi olarak yer aldığını, en son proje yürütücüsü ünvanı ile görev aldığı proje olan D-100 ...-.. Köprüsü Havaalanı Kavşağı arası cephe rehabilitasyonu Kentsel tasarım uygulama projesi ve... il sınırları içinde hava lidar teknolojisi ile elde edilecek lidar verilerinden sayısal yüzey modelleri ve 3 boyutlu kent modellemelerinin üretilmesi işlerinin halen devam ettiğini, projede tek yetkili proje yürütücüsü olduğunu, proje devam ederken projenin tam ortasında işten çıkarıldığını, fazla istihdamın söz konusu olmadığını, davalı şirket tarafından davacının kıdem , ihbar ve diğer işçi alacaklarına ilişkin 01/10/2013 tarihinde hiçbir ödeme yapılmadığını, davacının fazla mesai yaptığını, aynı kurum içerisinde harita mühendisi olarak hem sahada hem masa başında 2006 yılından beri farklı alanlarda görev almış ve birçok alanda görev alabilecek niteliklere sahip olduğunu fakat değerlendirilmediğini, geçerli sebebe dayanmayan iş akdi feshinin geçersizliğine, işe iadeye, işe iade kararına uyulmadığı takdirde başlatmama tazminatına ve boşta geçen süreye ilişkin ücret ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fesih bildiriminin ,inceleme yapılarak bir aylık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açılması durumunun tespiti halinde ise bu yönden davanın reddine karar verilmesini, davacının 01/05/2006 tarihinden 01/10/2013 tarihine kadar davalı şirkette harita mühendisi olarak davalının Harita ve CBS şefliğinde çalıştığını, 01/10/2013 tarihli fesih bildiriminden de görüldüğü üzre, davacının iş akdinin yeniden yapılandırma çalışmaları sebebiyle 4857 sayılı yasanın 18. Maddesi uyarınca feshedildiğini ve aynı tarihte davacı tarafından tebliğ alındığını, mevcut personel sayısının sektör ortalamasının çok üstünde olduğunun tespit edildiğini, yeniden yapılmaya gidildiğini, görev tanımı ve organizasyon şeması kapsamında davacıya uygun başka bir işte işyerinde bulunamadığından davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinden sonra aynı pozisyona başka işçi alımı yapılmadığını, davacının işe giriş çıkış saatlerinde mesai saatlerine uymamayı alışkanlık haline getirdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, fesih tarihinden sonraki 6 aylık dönem içinde davacı ile aynı pozisyonda yeni bir işçi alınmadığı, davacının yapmış olduğu harita mühendisliği görevine ihtiyaç olmadığı ve davalı işverenin almış olduğu işletmesel kararda tutarlı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı işverenlik nezdinde davacı ile beraber harita mühendisi olarak 8 kişinin çalıştığı, bunlardan sadece davacının iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işveren işletmesel sebebe dayanarak aynı unvanda çalışan işçilerden bir veya bir kısmını işten çıkaracak ise bu kişinin belirlenmesinde objektif kriterler uygulamak zorundadır. Misal olarak "performansı en düşük olan işçinin" veya "işe en son alınan işçinin" ya da "emeklilik süresi dolduğu halde halen işyerinde çalışan işçinin" ilk önce işten çıkarılması gibi belirli objektif kriterleri uygulayarak fesih anında çıkarılması gereken kişiyi bu kriterlere göre seçip belirlemek zorundadır. Davalı işveren tarafından bu 8 harita mühendisi içerisinde hangi objektif kriterler uygulanarak ilk çıkarılması gereken kişinin davacı olduğu hususu ispatlanamadığından, davalı işverenin işletmesel kararı uygularken objektiflik kriterini ihlal etmesi karşısında davanın reddi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 451.35 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 28.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.