muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11004, Karar No: 2015/11298, Tarih: 02.06.2015

Tartışılması gereken konulardan biride; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, kilitlenmeden açık alana park edilmiş motosikletin çalınması biçimindeki eylem TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğuna ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/16198, Karar No: 2018/5039, Tarih: 03.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/16198 E.  ,  2018/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 173 ada, 23 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerine ait olduğunu, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğunu belirterek uygun görülecek güzergahta geçit hakkı verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın davacı ... yönünden davaya konu lehine geçit hakkı talep edilen taşınmazda hissesi bulunmadığından reddine, davanın davacı ... yönünden kabulü ile, 173 ada 23 parsel lehine, ... Mahallesi 173 ada 22, 27, 28 parsel üzerinden 21.05.2015 tarihli dosyamıza sunulan müşterek bilirkişilerin rapor ve krokisinde 1. alternatif olarak A, B, C harfi ile gösterilen toplam 141,19 m2 lik 47,52 m. uzunluğundaki alanın 22 parseldeki 78,49 m2 kısmında 3924,50 TL bedel karşılığında, 27 parseldeki 47,58 m2 lik kısmında 2379,00 TL bedel karşılığında, 28 parseldeki 15,12 m2 lik kısmında 756,00 TL bedel karşılığında geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “ geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “ geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle ... alanlarında, nihayet bir ... aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni ... Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Geçit kurulmasına karar verilen güzergahın genel yola bağlanabilmesi için dere yatağından geçilmesi gerektiği, dereden davacı parseline geçmek için köprü maliyetinin hesaplanmadığı, hali hazırda dere üzerine geçici olarak konulan 1.10'luk 2 beton büz ile karşıya davacı parseline geçişin sağlandığı belirtilmiştir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Geçit kurulmasına karar verilen güzergahın genel yola bağlanabilmesi için dere yatağından geçilmesi gerektiği, dereden davacı parseline geçmek için köprü maliyetinin hesaplanmadığı, hali hazırda dere üzerine geçici olarak konulan 1.10'luk 2 beton büz ile karşıya davacı parseline geçişin sağlandığı belirtilmiştir.

Davacıya ait taşınmazın geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Ancak yararına geçit kurulacak taşınmaz ... kaydında "Tarla" vasfındadır. Taşınmazın kullanım amacı dikkate alınarak ... aracının geçebileceği genişlikte 2,5-3 metre eninde geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Davacının ana yola bağlanabilmesi için dere yatağından da geçmesi gerekmektedir. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda Mahkemece, dava konusu 173 ada 23 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazları ve yolları gösterir geniş paftanın dosya arasına alınarak, geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi de göz önünde bulundurularak bilirkişiden ek rapor alınması, gerekirse mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle davacının maliki olduğu taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde 21.05.2015 tarihli raporda 3. alternatif olarak belirtilen güzergah da değerlendirilip başka alternatifler oluşturularak, alternatif güzergahlardaki ... maliklerinden davada taraf olmayanlar da varsa taraf olmaları sağlanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/102, Karar No: 2008/118, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-102 E., 2008/118 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-102 E., 2008/118 K.**

**- İDARİ YAPTIRIM

- KABAHATLER KANUNU**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2005 gün ve 556-874 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4952, Karar No: 2016/2469, Tarih: 09.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/4952 E.  ,  2016/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanıklar ...... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraate yönelik hükümler katılan kurum vekili tarafından, sanıklar ....... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafii ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..... ilinin ..... İlçesinde faaliyet gösteren ...... işleten sanıkların 2006-2008 yılları arasında reçetelerde tahrifat yapılarak kamu zararına neden olduklarının iddia edildiği olayda,

1- Sanıklar ....... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Temyiz dışı sanık ......'ın .....'nin ruhsat sahibinin olduğu, Sanıklar .......'ın eczane ortağı olduğu, sanık.......'ın kalfa olarak çalıştığı, sanık ......'ın ise imzaya yetkili eczane çalışanı olduğu, sanıklardan ......'ın aynı zamanda sanıklar ....., ......'ın babası olduğu, ...... yapılan aramada sağlık karneleri ile ..... isimli ilaçlara ait küpürler bulunduğu, toplanan tedavi evrakları üzerinde inceleme yapan bilirkişi heyetinin raporuna göre, reçetelerin 58 adedinde uyumsuz tanılar bulunduğu, 60 adet reçetenin hastane kaydının bulunmadığı ve sahte olduğunun tespit edildiği, bazı reçetelere ...... gibi ilaçların eklendiği, bazı reçetelerin ismi bulunan doktorların eli ürünü olmadığının tespit edildiği, ekleme yapılan kısımların sanık .....'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, bir kısım eklemelerin reçeteyi tanzim eden doktor tarafından yapılmamasına rağmen kim tarafından yapıldığının da tespit edilemediği, sanık .....'ın, ülkenin çeşitli yerlerinde inşaat işi yaptığı, bu süreçte ve suç tarihleri aralığında genel olarak ...... İllerinde ikamet ettiği, kısa süreliğine ..... İlçesi'ne gelip-gittiği, sanık ......'ın ise, ...... aldığı vekalet ile açtıktan sonra, eczanenin günlük işleriyle bizzat ilgilenmediği, eczane işlerini fiilen sanıklar .......'nin yürüttüklerini beyan ettiği olayda, sanıklar ......'ın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden mahkemece beraat hükmü kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçların unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ......... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden mahkemece beraat hükmü kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçların unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ......... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

..... ele geçirilen sağlık karneleri ve ilaç küpürleri ile getirtilen evrakların incelenmesinde reçetelerin 58 adedinde uyumsuz tanılar bulunduğu, 60 adet reçetenin hastane kaydının bulunmadığı ve sahte olduğunun tespit edildiği, bazı reçetelere ...... gibi ilaçların eklendiği, bazı reçetelerin ismi bulunan doktorların eli ürünü olmadığının tespit edildiği, ekleme yapılan kısımların sanık ......'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, tüm sanıkların eczaneyi birlikte işlettikleri, ilaç küpürlerini neden kestiklerini bilmedikleri yönünde beyanda bulundukları olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin ve sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14118, Karar No: 2019/1900, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14118 E.  ,  2019/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7865, Karar No: 2024/2784, Tarih: 29.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7865 E.  ,  2024/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/301 E., 2016/195 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, hakarer, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret suçundan dolayı tayin edilen 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince sanık ...'nun temyiz istemi tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarına ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Her ne kadar kasten yaralama suçundan verilen ceza miktarı ve türü itibariyle kesin nitelikte ise de eylemin sübutu halinde suç vasfı ve unsurları gözetilerek temyiz kapsamı içerisinde bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Katılanlar beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı içeriğinden sanığın, Balıkesirspor başkanı olan katılan ...'e "1000 adet maç bileti istenmiş ve bilet vermemişsin" şeklinde sözler sarfederek sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği, inceleme dışı diğer sanıklar ile birlikte katılan ...'ün üzerine saldırarak tekme ve yumrukla darp ettikleri, sanığın üzerinde bulunan ve ele geçirilemeyen bıçağı eline alarak katılan ...'e doğru salladığı, katılan ...'ün bıçak darbesini engellemek için sağ ayağını kaldırdığında sanık ...'ın salladığı bıçağın katılan ...'nın sağ ayak baldırına denk gelmesi sonucu katılan ...'nın ayağından da yaralandığı, sanığın inceleme dışı diğer sanıklar ile birlikte katılan ...'e hitaben "bu işin akşamı da var, yarını bekle, seninle hesaplaşacağız, sen yaşamayacaksın, seni öldüreceğiz" şeklinde sözler sarfederek tesisten ayrıldıklarının ileri sürülmesi karşısında sanığın eyleminin sübutu halinde nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.