muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2829, Karar No: 2024/5566, Tarih: 04.07.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve ihbar olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.İhbar olunan şirket vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, satım sözleşmesinin gereği gibi ifa edilmediği iddiasına dayalı olarak açılan tazminat talebine ilişkin olup birleşen dava aynı olaydan kaynaklı munzam zarar tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup ihbar olunan ... ... Lojistik A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.İlk derece mahkemesince alınan 13.06.2016 tarihli Maden Mühendisi ve Uluslararası Lojistik Uzmanı tarafından hazırlanan teknik raporda ve 18.01.2017 tarihli ek raporda, kullanılan paletlerin kabuklu, budaklı, keresteden yapıldığı bildirilmiş, 26 adet paletin mühürsüz olduğu (yani ısıl işlem yapıldığına dair bir işaret tespit edilememiş), dosyasına göre ısıl işlemin ve fumigasyon işleminin yapıldığının anlaşıldığı ve fakat bu işlemin usulüne uygun yapılmış olması halinde böceklenmenin mümkün olmadığı rapor edilmiştir. Keza, Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/5 Değişik iş dosyasında da, Ziraat Mühendisi ve Orman Yüksek Mühendisinden oluşan teknik bilirkişi heyeti raporunda da, dava konusu paketleme malzemelerinin çam ağacından yapılmış olup, bazıları üzerinde kabukların mevcut olduğu, 15.05.1957 tarih ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Karantina Kanunu'na dayanarak çıkarılan ve 12 Mayıs 2010 tarih ve 27570 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan yönetmelik hükümlerine göre ahşap ambalaj malzeme üzerinde kabuk bulunmaması gerektiği, şayet usulüne uygun ısıl işlem ve fumigasyon yapılmış olsa idi ahşap malzemede ABD tarım bölümü, hayvan ve bitki muayene servisinin iddia ettiği gibi canlı kabuk böceklerin olmayacağı rapor edilmiştir.

Mahkemece alınan bu rapordan sonra dosyanın tevdi edildiği üç kişilik emekli Sayıştay uzman denetçisinden oluşan bilirkişi heyeti ise yalnızca ambalaj üzerindeki kodlama (DB) (kabuksuzdur) ve davalının akredite iş yerinden ısıl işlemi yaptırdığına ilişkin yazılı belgelere istinaden sorumluluk doğmayacağını açıklamış ise de, tek başına bu kodlama ile fırınlama ve fumigasyon belegeleri işlemin kamilen yapıldığına karine teşkil etmez. Davacı bedelini ödediği ürünleri ABD gümrük görevlilerinin resmi tasarrufu nedeniyle teslim alamadığını aksi ispatlanamayan belgeler ile ispatlamıştır. Bu durumda mahkemece akti ilişkinin tarafı olan davalı ... Doğal Taş Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin ihraç kaydı ile satılan mermer ambalajlama işini ihraç edilen ülkenin kaydi kurallarına uymaksızın gönderildiğinin anlaşılması ile asıl davada davacı zararına ilişkin illiyet bağının kurulduğunu kabul ederek, esasa girilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

4.Davacı her ne kadar davalı şirketler arasında organik bağ olduğundan bahisle her iki davalıya karşı da taleplerin ileri sürmüş ve gerek ilk derece mahkemesince gerekse de bölge adliye mahkemesince her iki davalı şirketin faaliyet konularının aynı olduğu, ... 'ün her iki şirkette de dönem dönem ortak ve temsilci olduğu, her iki şirketin ortakları ve temsilcileri olan ... , ... ve ... arasında akrabalık ilişkisinin bulunduğu, bu kişilerin davacı yanla yaptıkları mail yazışmaları dikkate alınarak davalı şirketler arasında iktisadi bütünlük ve yönetsel eşitlik olduğu gerekçesi ile tüzel kişilik perdesinin aralanması ile davalı şirketler arasında organik bağ olduğu kabul edilmiş ve her iki davalı bakımından davanın esastan reddine karar verilmiş ise de, faturaların (İnvoice) incelenmesinde; satıcının davalı ... Doğal Taş Dış Ticaret Ltd. Şti., alıcının ise ... Mermer olduğu görülmekle, satım akti bu iki şirket arasında kurulmuş olup, davalı ...-... Maden ve Akaryakıt San. Tic. Ltd. Şti.'ye husumet düşmeyeceği gözden kaçırılarak hatalı değerlendirme ile adı geçen bu davalı bakımından esastan red kararı verilmesi doğru olmamıştır.

5.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre birleşen dava bakımından davacı vekilinin temyize konu ettiği toplam miktar 150.000 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735 TL’nin altında kalmaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İhbar olunanın ... ... Lojistik A.Ş yönünden ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İhbar olunanın ... ... Lojistik A.Ş yönünden ONANMASINA,

2.Birleşen davada davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

3.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ihbar olunan ... ... Lojistik A.Ş.'ye yükletilmesine,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak, davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde asıl ve birleşen davada davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10475, Karar No: 2013/5198, Tarih: 04.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10475 E.  ,  2013/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a, 53/6, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 07:15 sıralarında aracı ile seyir halinde iken yol üzerine kim veya kimler tarafından döküldüğü ve nev’i tespit edilmemiş, 150 m uzunluğunda 120 cm genişliğindeki kaygan madde üzerinden geçerken frenleme yapması ve hızı nedeni ile 25 m savrularak kaldırım üzerinde beklemekte olan yaya ...’a çarpması şeklinde gelişen olayda; yol üzerine dökülmüş bulunan kaygan maddenin olaya 1. dereceden etki ettiğinin, sanığın ancak 2. derecede kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; söz konusu kaygan maddenin niteliğinin geçen süre nedeni ile artık tespit edilemeyeceği, kim veya kimler tarafından yol üzerine döküldüğüne dair tespitin ise olayda 1. derece kusurlu olan kişi veya kişilerin tespit edilerek haklarında gereğinin taktir ve ifasına ilişkin bir mesele olarak Cumhuriyet Başsavcılığı ile ilgili bulunduğu, sanığın eylemi ile doğrudan bir ilgisinin de bulunmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamedeki (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında taktiri hafifletici neden uygulanırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (.3) bendine “verilen” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 62/1. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1334, Karar No: 2016/6682, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1334 E.  ,  2016/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, üyelik aidatının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı birliğe ait tüzük, 01.01.2011 ila 31.12.2013 tarihleri arası dönemi kapsar şekilde yönetim kurulu karar defteri, üye kayıt defteri ile 14.04.2012 tarihinde yapılan birlik genel kuruluna ilişkin toplantı tutanağı, gündem ve hazırun cetvelinin,

2-Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğündeki davacı birliğe ait dosyanın,

Getirtilip bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8145, Karar No: 2006/7252, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8145 E.  ,  2006/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 63.127.246.000 TL eğitim ve öğretim alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’nun Üniversitenin Aksaray İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Anabilim Dalı araştırma görevlisiyken lisansüstü eğitimi yapmak amacıyla 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasının 35.maddesi uyarınca Gazi Üniversitesine kadro tahsisi yapılarak atandığını, bu sırada davalılardan taahhüt ve kefalet senedi alındığını, davalı ...’nun Üniversitelerarası Kurul Yabancı Dil Sınavında başarısız olduğundan kadrosu yüklenme senedine göre işlem yapılmak kaydıyla davacı üniversiteye iade edildiğini, 31.1.2003 tarihinde Başbakanlık Denizcilik Müsteşarlığı APK Dairesi uzmanı olarak nakden atamasının yapıldığını, Üniversiteye karşı olan mecburi hizmetini yerine getirmediğinden taahhütname gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek adına yapılan masrafın iki katı olan 63.127.246.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, davalılar tarafından verilen taahhütnamenin maaşlar yönünden geçersiz olduğunu, 647 sayılı yasaya göre ödenen ve bir çalışma karşılığı olan maaşının geri istenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere özellikle Aksaray ....Noterliğince düzenlenen 17392 yevmiye nolu taahhütname ve kefaletname içeriğine göre; davalı ... taahhütnamenin 8. maddesinde “göreceğim öğrenimde başarılı olamadığım”, 12. maddesinin ikinci bendinde ise “…benim için yapılmış olan bütün maaş ve ücret ödemelerinin her biri için ödeme tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faiz vesair vergi ve kanuni ödemeyle birlikte iki katı olarak …ödeyeceğimi” şeklinde yüklenmede bulunmuştur. Davalı, sözü edilen bu yüklenme senedinin hata, hile veya zorla kendisine imza ettirildiğini ileri sürmemiştir. Davalının serbest iradesi ile davacı üniversiteye böyle bir taahhütname (yüklenme senedi) vermesini yasaklayan yasal bir düzenleme olmadığı gibi, lisansüstü eğitimi yapması için kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davalıyı bağlar niteliktedir. Davada davacı kurum, taahhüt kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemekte, bunun dışında bir istemi bulunmamaktadır. Ortada davalı tarafından verilen taahhüdü geçersiz kılan bir durumda söz konusu olmadığına göre, mahkemece, taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, taahhütnamenin geçersizliğinden söz ederek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ancak;

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğrenim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmüde dikkate alınmak suretiyle bir değerlenme yapılmak ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün BOZULMASINA, 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4222, Karar No: 2018/3769, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4222 E.  ,  2018/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 6111 sayılı Kanun gereği davalı Bakanlığa bağlı kuruma nakledildiğini, davalı Bakanlığa ait işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olduğu halde söz konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini beyanla toplu iş sözleşmesi farkı alacağı, ikramiye ve ilave tediye, hizmet zammı, sosyal yardım, yol yardımı, yemek yardımı, meslek tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının İmamoğlu Belediyesinde görev yaparken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi uyarınca yerel yönetimlerdeki norm kadro fazlası işçilerin diğer kamu kurum ve kuruluşlarına aktarılması çerçevesinde Sağlık Bakanlığı'na nakledildiğini, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, söz konusu sendika ile Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşçileri Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmeleri doğrultusunda mali haklarının eksiksiz olarak ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin, devirden sonra hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesi “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindedir.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava dışı İmamoğlu Belediyesinde çalışmakta olan davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa devredildiği, davacının devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu ve davacının üyesi olduğu Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile davalının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası arasında imzalanan ve davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı anlaşılmakta ise de davacının devirden önce çalıştığı dava dışı İmamoğlu Belediyesinde 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arası yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle öncelikle davacının Belediye işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı araştırılmalı faydalandığı anlaşıldığı takdirde davacının davalı Bakanlık işyerinde devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalandığı tarihe kadar dava dışı belediye ile Hizmet - İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığı kabul edilmeli ve buna göre varsa dava konusu sosyal yardımlar hesaplanmalı; ancak aynı dönemde Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yapılan ve davacının da yararlandırıldığı belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılan ödemeler de hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Bu yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2023/23551, Karar No: 2025/8122, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23551 E.  ,  2025/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1004 E., 2022/884 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/272 E., 2021/162 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1367, Karar No: 2012/1571, Tarih: 13.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1367 E.  ,  2012/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kozmetik Gıda Ecza Tem. ve İth. Mad. Tur. İnş. San. Tic. A.Ş. ile davalı ... Gıda Giyim Tur. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.12.2011 gün ve 874-592 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari alım satım aktinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.