muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34840, Karar No: 2013/28838, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34840 E.  ,  2013/28838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/426, Karar No: 2020/1983, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/426 E.  ,  2020/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1465, Karar No: 2019/5664, Tarih: 23.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1465 E.  ,  2019/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, Adana 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/169 D.İş sayılı kararı uyarınca 34 SP 959 plaka sayılı yolcu otobüsünün narkotik dedektör köpek marifetiyle arandığı, aracın bagajında bulunan üzerinde 48 nolu bagaj fişi yapıştırılmış valiz açıldığında içerisinden 3 ayrı siyah poşet içinde esrar elde edildiği, otobüs muavininin valizin 40 numaralı koltukta oturan yolcu ...'a ait olduğunu beyan ettiği, ...'ın valizin kendisine ait olmadığını, aynı biletin bir kişiye daha satıldığını söylediği, tutanak tanığının olay esnasında muavinin otobüste başka bir şahsın daha bulunduğunu ve inmiş olabileceğini söylediğini beyan ettiği, poşetler üzerinden elde edilen parmak izlerinin Adana Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından AFİS veri tabanında yapılan sorgulaması neticesinde; sanık ...'in veri tabanında kayıtlı parmak izi ile eşleşme saptandığı, sanığın tüm aşamalarda uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını beyan ettiği olayda; sanığın yeniden parmak izi örneği alınıp uyuşturucu maddelerin içerisinde bulunduğu poşet üzerinden elde edilen izler ile karşılaştırılması yapılarak, poşet üzerindeki parmak izlerinin sanığa ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınması, sanık hakkında olay tarihinde durdurulan otobüse valiz koyup koymadığı, bu otobüs ile yolculuk yapıp yapmadığı hususları araştırılarak otobüs muavini, otobüs şoförü ve ...'ın tanık olarak dinlenilmesinden sonra tüm deliller tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar araştırılmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14026, Karar No: 2019/19668, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/14026 E.  ,  2019/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun kısa kararın açıklandığı 30/06/2015 tarihli duruşmada ... Nolu...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan getirtilerek hazır edildiği, müdafiinin ise duruşmada hazır bulunmadığı, hüküm fıkralarında, “Gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğun müdafiine tebliğine, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun müdafii, katılan ve katılan vekilinin yokluğunda, yüze karşı verilen suça sürüklenen çocuk için tefhimden, yokluğunda karar verilenler için tebliğden itibaren 7 gün içerisinde mahkemeye verilecek dilekçe veya zabıt katibine tutturulacak ve hakime onaylatılacak bir tutanak ile Yargıtay temyiz yolu açık olduğunun” belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı gibi hükümde suça sürüklenen çocuk müdafii için kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin başlayacağının belirtilmesi karşısında, müdafiinin 27/08/2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü 31/08/2015 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlendiğinden tebliğnamedeki süre yönünden ret isteyen düşünceye katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun ... tramvay durağındaki jetonmatik makinesine para üstü vermesini engelleyecek şekilde sakız yapıştırması ve makineden çıkan 6,00 TL bozuk parayı aldığı sırada yakalanması şeklindeki somut olayda, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33660, Karar No: 2013/35766, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/33660 E.  ,  2013/35766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40542, Karar No: 2015/35029, Tarih: 08.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/40542 E.  ,  2015/35029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/31503

MAHKEMESİ : Tavas(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2012/117 (E) ve 2012/316 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar Ö.. S.., G.. S.., M.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14472, Karar No: 2013/1274, Tarih: 28.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14472 E.  ,  2013/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.08.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun “Bilinen Adreste Tebligat” başlıklı 10. maddesi gereğince; “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. Aynı maddenin değişik 2.fıkrası gereğince de, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”

Aynı kanunun 35. maddesine göre ise; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.  Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır.”

Mahkemece, davalının tebliğe elverişli en son adresi belirlenmeden noter vasıtasıyla çıkartılan ihtarnamenin tebliğ edildiği adresin davalının tebligata elverişli adresi olduğu kabul edilerek 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince dava dilekçesinin davalıya tebliği suretiyle davanın esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Çünkü, bu şekilde taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yargılama yapılarak davalının 6100 sayılı HMK’nın 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiş olacağından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 28.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3881, Karar No: 2012/6633, Tarih: 18.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3881 E.  ,  2012/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/11/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Yasa gereğince ödenen tazminatın rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının bekçi olarak bulunduğu parkta dava dışı kişi ile tartıştığı, olayın emniyete bildirilmesi üzerine polis memurlarının müdahale için olay yerine geldiği, polis memurunun davalıyı tuttuğu sırada, davalının memurun belindeki silahını alarak kaçmaya başladığı, polis memuru silahını almak için davalının peşinden koşarken ayağı kayıp düşmesi sonucu bacağının kırıldığı ve bu nedenle yaralanan polis memuruna 2330 sayılı Yasa uyarınca ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır. Yine, davalı hakkında hırsızlık ile tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak suçlarından kamu davası açıldığı, ceza yargılaması sonucunda, davalının hırsızlık suçundan mahkumiyetine, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak suçu bakımından ise, müdahilin yaralanması ile davalının hareketi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile beraatına karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinliştiği görülmüştür.

Eldeki rücu davasına konu olayda, dava dışı polis memurunun ayağının kayıp düşerek yaralanması ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davalının, yaralanan polis memuruna ödenen tazminattan sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmadığı benimsenerek hakkındaki istemin reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Kanun uyarınca ödenen tazminatın, rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin değerli çoğunluğu tarafından, dava dışı polis memurunun yaralanması ile davalının hareketi arasında illiyet bağı bulunmadığından, davalının ödenen tazminattan sorumlu tutulmasına yasal olanak olmadığı gerekçesi ile yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Kanun uyarınca ödenen tazminatın, rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin değerli çoğunluğu tarafından, dava dışı polis memurunun yaralanması ile davalının hareketi arasında illiyet bağı bulunmadığından, davalının ödenen tazminattan sorumlu tutulmasına yasal olanak olmadığı gerekçesi ile yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.

Olay, ... Adliyesinde görevli olan dava dışı Polis Memuru ...'nun, verilen talimat gereğince yanında başka bir polis memuru da olduğu halde, adliyenin karşısındaki parkta kavga eden iki kişiye müdahale ederek, kavgayı önlemeye çalışırken, kavga edenlerden birisi olan davalının, adı geçen polis memurunun kemerinin dışında kılıfında bulunan silahını alıp kaçtığı, ...'nun da yakalamak için hamle yaptığı sırada ayağı kayarak yere düşmesi neticesinde ayağının kırıldığı biçiminde meydana gelerek gelişmiştir.

Her ne kadar, Kilis Asliye Ceza Mahkemesinde taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık olarak yargılanan davalı hakkında, katılanın yaralanmasıyla sanığın hareketi arasında illiyet bağı bulunmadığından beraatına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ise de, yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiği üzere, bu durum davalının hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmamaktadır. Çünkü, dava dışı polis memurunun suç failini yakalama gibi bir görevi bulunmaktadır.... da bu vazifesini yerine getirirken yaralanmıştır.Şu halde, davayı kısmen kabul eden ilk derece mahkemesi kararı doğrudur.Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerekirken, davanın reddi gerektiği yönünde oluşan sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum. 18/04/2012
Yargıtay — Esas No: 2024/6201, Karar No: 2024/8034, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6201 E.  ,  2024/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/606 E., 2024/385 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2022/548 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.12.2020 tarihinde Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı İş Müfettişlerinden ... ve ... tarafından düzenlenen tutanağa istinaden ... Ostim Hizmet Merkezi tarafından 23.11.2021 tarihli, E-29465617-404-00010138301 sayılı ve "67755416913 Fazla/Yersiz Ödeme/Borçlu No: 2267778" konulu yazı ile 83.428,56 TL Fazla/Yersiz Ödeme ve 9.455,49 yasal faiz olmak üzere toplam 92.884,05 TL ödeme yapılmasının talep edildiğini, talep edilen ödemenin davacı tarafından 07.12.2021 tarihinde ihtirazi kayıtla ödendiğini ve yasal 15 günlük süre içerisinde Kuruma itiraz edildiğini, ancak itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek, 83.428,56 TL fazla/yersiz ödeme ve 9.455,49 TL faiz olmak üzere toplam 92.884,05 TL tutarında borçlu olmadığının tespitini ve borcun iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; dava konusu işlemin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişi tarafından düzenlenen rapora istinaden tesis edildiğini, davacı işveren hakkında davalı Kuruma “Kısa Çalışma Ödeneğinin usulsüz kullandırıldığı” iddiası ile yapılan şikayetlere istinaden teftiş başlatıldığını, yapılan incelemeler sonucunda kısa çalışma kapsamına alınan 113 işçinin çalıştığının, haftalık çalıştırılmayacak saatlere uygun olarak çalıştırılmadıklarının belirlendiğini, 2020 Nisan-Haziran arasında hiç çalışma olmadığı, haftalık 45 saat kısa çalışma uygulanan işçilerin bazılarının 33 saatlik kısa çalışmaya çekilerek fiili çalışmaya başlatıldığının tespit edildiğini, mevcut veriler ışığında kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılmış personelin haftalık çalıştırılmayacak saatlere aykırı olarak 30 saatlik çalışmalar gerçekleştirildiğinin tespit edildiğini, 4447 sayılı Kanun ve Kısa Çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği Hakkında Yönetmeliğin ilgili hükümlerine aykırı kısa çalışma uygulaması yapıldığının tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 83.428,56 TL yersiz ödeme ve 9.455,49 TL yasal faiz olmak üzere toplam 92.884,05 TL borcunun olmadığının tespitine, aksi Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Çalışma ve İş Kurumu Ankara İl Müdürlüğünün Türkiye İş Kurumunun taşra birimi olduğunu, bu nedenle ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığını, Kurumun taraf olduğu dava ve icra takiplerine ilişkin olarak her türlü yargı harcından muafiyeti bulunduğunu, görev itirazında bulunduklarını, görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, davalı Kurum işlemine dayanak Bakanlık Raporunda elde edilen veriler ışığında kısa çalışma uygulamasının 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanun'un ve Kısa Çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği Hakkında Yönetmelik'in ilgili hükümlerine aykırı şekilde kullanıldığı kanısına varıldığını, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket tarafından davalı Kurumca uygulanan idari para cezasının Kurumca tahsil edildiği, dolayısıyla iade ve mahsup işlemi yapılmasının mümkün olmadığı açık olup davanın reddi gerekirken Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabulünün hatalı olduğu değerlendirilerek; davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/(1) b) 2 nci maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri