muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6395, Karar No: 2013/20908, Tarih: 09.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6395 E.  ,  2013/20908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, cezai şart alacağı ve maddi ve manevi zarar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının davacı kooperatifte 21.10.2005 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile... Müdürü olarak çalışmaya başladığını, ancak 15.08.2006 tarihinde verdiği istifasında 17.11.2005 tarihi itibariyle yürütmekte olduğu operasyon müdürlüğü ve ... bünyesindeki tüm görevlerinden sağlık sorunları nedeniyle istifa ettiğini, konuyla ilgili gerekli kanuni sürecin başlatılması için gereğinin yapılmasını istediğini, davalının....ile imzaladığı belirsiz süreli iş sözleşmesinin 10. Maddesindeki hükme atıfla, davalının 16.08.2006 tarihinde istifasını verdiği günün ertesinde, 03.08.2006 tarihinde kurulmuş olan .... Ve ..... Limited Şirketinin kurucu iki ortağından biri ve müdürü olduğunu, bu durumu Ticaret Sicil Gazetesi ile ilan edildiğini, rekabet yasağına aykırı davranan davalının sözleşme çerçevesinde kararlaştırılan cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunu, davalının aynı iş sahası içinde daha işten ayrılmadan bu faaliyetlere başladığını ve aynı işi yaparak davacı şirketin büyük maddi kayıplara uğramasına neden olduğunu iddia ederek davalının imzaladığı iş sözleşmesinin madde 10 hükmüne aykırı davranması dolayısıyla kararlaştırılan 24.523,56 TL cezai şart ve bu ihlal nedeniyle doğmuş veya doğabilecek maddi ve manevi zararların yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, müvekkilinin ... Mahkemelerinin yetki alanında ikamet ettiğini, davacının öncelikle hizmet akdinin niteliğinin işçiye iş sahibinin müşterilerini tanımak ve işlerinin esrarına nüfuz etmeye müsait olduğunu ispatlaması gerektiğini, müvekkilinin kooperatif ortaklarından olan DÜZGİT firmasının 1988 yılından beri ortağı ve operasyon müdürü olduğunu, bu nedenle bu sektörde en üst düzeyde 20 yılı aşan bir süredir çalışan davalının gerek iş sahibinin gerekse bunun dışındaki müşteri çevresini şahsen gayet yakından tanıdığını, dolayısıyla davacı şirket nedeniyle tanıştığı bir müşteri çevresi söz konusu olmadığını, davalının acentelik sektöründeki uzun geçmişi nedeniyle acentelik işinin tüm girdi çıktısını çok iyi bildiğini, bu nedenle iş sahibinin bir mesleki sırrına çalışması dolayısıyla vakıf olmasından bahsedilemeyeceğini, 348inci madde...

ile getirilen rekabet yasağının sadece ve sadece davacı vasıtasıyla tanışılan müşteriler ile davacının iş sırrı vasıtasıyla elde edilen müşterilerle ilgili olduğunu, ayrıca davacının BK madde 348/1 gereği olarak iş sahibine hissedilecek derecede zarar verdiğini ispat etmek zorunda olduğunu, ayrıca BK madde 349’da işçinin iktisadi istikbalinin hakkaniyete muhalif olarak tehlikeye girmesinin men edilmesine cevaz verilmediğini, 1957 doğumlu olan müvekkilinin 50 yaşından sonra başkalarının yanında çalışmasının beklenemeyeceğini, sektördeki bunca yıllık bilgi ve deneyimi nedeniyle kendi şirketini, kendi işini kurmasının en doğal şey olduğunu, kanundaki tanım gereği mahal ve nevi olarak bir men yapılmadan genel olarak bir rekabet yasağından bahsedilmesinin de iktisadi hürriyeti kısıtlayıcı mahiyette olup maddenin getirdiği yasak gereği batıl olduğunu, ayrıca müvekkilinin .... şirketini kurmasından sonra eski şirketi ile bu şirketten motor kiralamak suretiyle çalıştığını, ancak davacı şirketin piyasanın çok üzerinde motor kirası talep etmesinden dolayı başka şirketlerden motor kiralaması üzerine iş bu davanın açıldığını, dolayısıyla kötü niyetli bir dava olduğunu, acentelik sektöründe büyük fiyat rekabeti nedeniyle müşteri mobilitesinin çok yüksek olduğunu, herkesin birbirini tanıdığını ve işlerin yürütülmesinde özel bir sır bulunmadığını, bu nedenle söz konusu rekabet yasağında bir fayda bulunmadığını, rekabet yasağı sözleşmesinin yer ve işin türü yönünden sınırlandırılmamış olması durumunda da rekabet yasağı sözleşmesi ve cezai şartın geçersiz olduğunu, bu sınırlandırmanın özellikle yer ve işin türü açısından yapılması gerektiğini, tersine durumda davalı işçinin ekonomik geleceğinin ağır tehlike ile karşı karşıya olduğunu, sözleşmelerin emredici hukuk kurallarına aykırı olamayacağını, BK madde 19/2 gereği geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davanın kısmen kabulü ile % 60 oranında indirim yapılarak 6.033,60 TL cezai şart alacağının tahsiline, maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden usulüne uygun olarak harcı yatırılmış açılmış dava bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda..... iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik.... iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik.... iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2290, Karar No: 2025/3066, Tarih: 20.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2290 E.  ,  2025/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/598 E. - 2022/693 K.

KATILANLAR : Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça konu yerin 1. derece doğal sit alanında kaldığının anlaşılması karşısında, katılan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü vekilinin sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün katılan ... ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2022 tarihli, 2018/8441 Esas, 2022/5723 Karar sayılı ilamı ile, "Tüm dosya kapsamından sanığın savunmasının doğru olmadığına ve suça konu kazıyı yaptığına dair delil elde edilemediği anlaşılmakla, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği " yönünden hüküm bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği; delillerin hatalı değerlendirildiğine,

Katılan ... ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

21.08.2013 günü Beldibi Mağaralar bölgesinde kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetleri tarafından yürütülen devriye görevi sırasında temyiz dışı sanık ... ’ın kazı bölgesinden denize doğru kaçtığının görüldüğü, sanık ...’in ise kazı bölgesinde gözetleme yaptığının, kolluk kuvvetlerini görünce 07 VCK 94 plakalı araca binerek olay yerinden kaçtığının görüldüğü, 22.08.2013 günü yapılan kontrollerde, sanık ...’nin aynı araçla ... Mağaralar bölgesinde görüldüğü, 24.08.2013 tarihinde aracın Kumluca yönünden ... istikametine geçtiği bilgisinin alındığı, aracın mağaralar bölgesine gelerek tünel çıkışına park edildiğinin, şahısların mağaralar bölgesine girdiklerinin tespit edildiği, sanık ...’in kazı mahallinden sahile doğru kaçmaya başladığının görüldüğü, ... ’de güvenlik görevlileri olan ... ve ... tarafından durdurulan sanık ...’in kolluk görevlilerince teslim alındığı, kazı bölgesinde oturur vaziyette olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ... ’in yakalandıkları, araçta yapılan kontrolde bagaj kısmında görülen 1 adet balyoz, 1 adet kürek ve 1 adet demir levyenin rızaen muhafaza altına alındığı, 24.08.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda, mağaranın batı istikametinde 1,20 cm derinliğinde, kayalık alanın kırılmasıyla kuyu açıldığının, açılan kuyunun batısında yine kaya parçalarının kırılmasıyla 1 metre derinliğinde başka bir kuyunun açılmış olduğunun belirlendiği, kazı yapılan kuyulardan çıkan taş parçalarına bakıldığında kazının yeni yapılmış olduğunun değerlendirildiği, olay yeri yakınlarında bulunan naylon poşet içindeki su şişeleri üzerinde tozlama yöntemi ile yapılan parmak izi araştırmasında mukayeseye elverişli iz tespit edilemediği, Antalya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 24.11.2014 havale tarihli cevabi yazısında, suça konu yerin, Mülga Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23.09.1999 tarih ve 4345 sayılı kararı ile tescil edilen 1. derece doğal sit alanında kaldığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü sanık ... ile birlikte ... isimli şahsa ait araçla denize girmek için Beldibi’ne gittiklerini, kolluk kuvvetlerinin yanlarına gelerek kazı yaptıklarını söylediklerini, emanet aldığı aracın kazı bölgesine 1 km mesafede olduğunu, bagajda bulunan eşyalardan haberinin olmadığını, araç sahibi ...’in inşaat işiyle uğraştığını, bu nedenle bagajda balyoz ve kürek bulunduruyor olabileceğini, kazıyı kesinlikle kendisinin yapmadığını, sanık ...’i tanımadığını, olay günü kolluk kuvvetleri tarafından 15 kişinin karakola getirildiğini, ancak neden olduğunu anlamadığı bir şekilde kendisinin ve diğer sanıklar ... ve ...’in kaldığını beyan ettiği, sanıklar ... ve ...’in de benzer mahiyette savunmada bulundukları, tanıklar ... ve ..

...’in inşaat işiyle uğraştığını, bu nedenle bagajda balyoz ve kürek bulunduruyor olabileceğini, kazıyı kesinlikle kendisinin yapmadığını, sanık ...’i tanımadığını, olay günü kolluk kuvvetleri tarafından 15 kişinin karakola getirildiğini, ancak neden olduğunu anlamadığı bir şekilde kendisinin ve diğer sanıklar ... ve ...’in kaldığını beyan ettiği, sanıklar ... ve ...’in de benzer mahiyette savunmada bulundukları, tanıklar ... ve ...’ın ifadelerinde, olay günü iki kişiyi patikadan inerken gördüklerini, ellerinde herhangi bir kazı malzemesi olmadığını, ne yaptıklarını sorduklarında denize girmek için geldiklerini söylediklerini, şahısları kazı yaparken görmediklerini beyan ettikleri, sanık ...’nin kolluk görevlilerince kazı yaptığı esnada yakalanmadığı, sanığın yakalandığı esnada üzerinin çamurlu, topraklı olduğuna ve aracın bagajından ele geçirilen eşyalarda taze toprak bulunduğuna dair bir belirlemenin bulunmadığı, tanık beyanlarında da kazıyı bizzat sanığın yaptığına dair bir ifadenin yer almadığı, tüm dosya kapsamından sanığın savunmasının doğru olmadığına ve suça konu kazıyı yaptığına dair delil elde edilemediği anlaşılmakla, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Katılan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

17.08.2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ait olması karşısında, mahkemece katılan olarak kabul edilen Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun sanık hakkında tesis edilen hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE;

B. Katılan ... ve Şehircilik Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15056, Karar No: 2022/8982, Tarih: 09.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15056 E.  ,  2022/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından özetle; " çekişmeli 147 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün onanmasına karar verildikten sonra, dava konusu 145 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden, Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle ilgisinin olmadığı, davacı ve müdahil davacılar lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın üç tarafı dere ile çevrili olmasına rağmen taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususunda jeolog bilirkişiden rapor alınmadığı, bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamayacağı açıklanarak, doğru sonuca ulaşabilmek için mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri ile ziraat mühendisi bilirkişisi, jeolog bilirkişisi ve kadastro fen elemanının katılımıyla yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesi, niteliği, varsa zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi hakkında ayrıntılı bilgi alınması, ziraatçi bilirkişiden dava konusu taşınmazın niteliği, halihazır durumu ve öncesinin ne olduğu, jeolog bilirkişiden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine ve müdahil davacılar usulüne uygun harçlandırılmış müdahale dilekçesi sunmadıkları halde, isimleri karar başlığında gösterilerek lehlerine karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, dava konusu ... ili Hiz ilçesi ...., Köyü ....,Mevkii 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile taşınmazın 6 pay kabul edilerek 3/6 payının davacı .....,oğlu ... adına, 1/6 payının ... Oğlu ... adına, 1/6 payının ... oğlu ... adına, 1/6 payının ... oğlu ...adına tespit tutanağındaki vasıf ve miktarı itibari ile tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu ... ili ....ilçesi .....,Köyü ..., Mevkii 147 ada 7 parsel sayılı taşınmazın yönünden Yargıtayın 16. Hukuk Dairesinin 27.02.2014 tarih ve 2012/12326 Esas, 2014/1799 Karar sayılı kararı ile mahkeme ilamının onanmasına karar verildiğinden, bu ada parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3629, Karar No: 2017/9265, Tarih: 12.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3629 E.  ,  2017/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortak çocuk ..... 12.02.2003 doğumlu olup, 23.05.2016 tarihinde kesinleşen boşanma ilamı ile velayeti babaya verilmiş ve anne ile kişisel ilişki kurulmuştur. Davacı baba yatılı şekilde kişisel ilişki tesis edilmesini temyiz etmiştir. Dosyada mevcut Bakırköy Prof. Dr...... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 29.03.2012 tarihli raporda annede bipolar affektif bozukluk olduğu belirtilmiş ve boşanma ve ferilerine yönelik dosyada anneye yasal danışman atanmıştır. Mahkemece alınan 29.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda “davalı annenin şahsi ilişki konusundaki motivasyonu, mevcut yaşam koşulları ile sağlık durumu hakkında yeterli bilgi edinilememiş olması sebebiyle anne ile çocuk arasında ilk aşamada yatılı olmayan ve tarafların müşterek olarak uygun göreceği bir yetişkinin eşliğinde şahsi ilişki kurulmasının, anne ve çocuğun yalnız olarak görüşmesinin daha sonraki dönemlerde değerlendirilmesinin uygun olacağı” yönünde kanaat bildirilmiştir. Mahkemece, kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde yatılı olmayacak şekilde, 1 yıl bitiminde ise yatılı olmayı da kapsayacak şekilde kademeli kişisel ilişki tesis edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararı olup ana ve babalarıyla düzenli şekilde ve gözetim olmaksızın kişisel ilişki kurma ve sürdürme hakları mevcuttur. Ancak çocuğun gözetim olmaksızın ana veya babasından birisiyle kişisel ilişki kurması ve sürdürmesi onun yüksek yararına değil ise ana veya babasıyla gözetim altında, yatılı olmadan dahi kişisel ilişki kurma imkanı öngörülebilir. Bu sebeple, mahkemece, üç kişilik uzman heyetinden rapor alınmak ve idrak çağındaki çocuğun bizzat dinlenerek, görüşü alınıp ve diğer deliller de göz önüne alınmak suretiyle, infazda tereddüt oluşturmayacak ve çocuğun üstün yararını tehlikeye düşürmeyecek ve amaca da uygun şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.09.2017 (Salı)