muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3074, Karar No: 2015/9057, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3074 E.  ,  2015/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde kadrosunun üretim işçisi olduğunu, işyerinde uygulanan TİS hükümleri gereği IV. sınıf olarak ücret aldığını, ancak fiilen yazıcı olarak çalıştığını bu nedenle VI. sınıf olduğunun kabul edilerek aradaki ücret, ikramiye ve yasal ilave tediye farkının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının üretim işçisi olduğunu, fiilen yazıcı olarak çalışmakta ise de sınav açamadıkları için değişiklik yapılamayacağını, bulunduğu sınıf üzerinden tüm haklarının ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile VI. sınıf ücretleri üzerinden fark alacakların tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanan TİS’de gösterilen işlerde belirlenen IV. sınıf ve VI. sınıf kadrolarından davacının yaptığı işe göre VI. sınıf kadrosu yerine IV. sınıf kadrosunda çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve bu nedenle ücret ve ücrete bağlı ikramiye ve yasal ilave tediye ücretinde fark alacağının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır

Somut olayda, davacı davalı işyerine 23.08.1993 tarihinde girdiğini, 01.09.2007 tarihinden itibaren yazıcı olarak çalıştığını iddia etmiştir. Dosyada delil olarak sadece tanık beyanları bulunmakta olup bilirkişi tarafından bu beyanlara itibarla düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Mahkemece, işyeri kayıtları hiç incelenmeksizin sadece tanık beyanlarına dayalı olarak sonuca gidilmiştir.

Yapılacak iş; davacının fiilen yazıcılık yaptığını iddia ettiği döneme ilişkin olarak İzmir Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğü işyerinde uzman bilirkişiye iş yeri kayıtları üzerinde inceleme yetkisi vererek inceleme yaptırmalı; davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi hangi tarihten itibaren yaptığı tespit edilmeli, yaptığı işin karşılığı TİS'deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7140, Karar No: 2017/660, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7140 E.  ,  2017/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip duruşmasız incelenerek gereği görüşüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... Motorlu Taşıtlar Sürücü Kursu Müdürü ve öğretmenleri olan sanıkların, derslere devam etmedikleri halde bazı kursiyerleri yoklama fişlerinde derse devam ediyormuş gibi gösterek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıklardan ...‘ün suça konu yoklama fişlerinde bulunan imza ve yazıların kendisine ait olmadığını savunduğu diğer sanık ...'un da Mahkemeye hitaben yazdığı 23.09.2013 havale tarihli dilekçesinde, yoklama fişlerindeki imzalar kendisine ait olmakla birlikte, kurs sahibi ...'ün eski tarihli suça konu fişleri imza eksiği bahanesiyle sonraki bir tarihte kendisine imzalattığını savunduğu, sanıkların imza ve yazı örnekleri alınarak, kurumlardan imza örneklerinin getirtilmesinden sonra, belgelerdeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden bilirkişi incelemesi istenildiği ve aynı kurumun 05.07.2013 tarihli yazısı ile müdürlüklerinde belirtilen konuda rapor düzenlenemediğinden, dosyanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilerek rapor aldırılması gerektiğinin belirtilmiş olmasına karşın dosyanın ilgili kuruma gönderilmeyip, bu hususta verilen ara karardan da dönülmediği, bahse konu kursun sahibi ...'ün soruşturma aşamasında ön inceleme esnasında verdiği ifadesinde sanık ...'un savunmasını kısmen doğruladığı, buna karşılık bu şahsın kovuşturma aşamasında dinlenilmediği gözetildiğinde, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, dosya içerisinde mevcut kurs müdürü olan sanık ... tarafından aslına uygunluğu onaylanmış yoklama fişleri üzerindeki imza ve yazılar ile sanıkların imza ve yazılarının karşılaştırılması amacıyla Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden rapor alınması, kurs sahibi ... 'ün tanık sıfatıyla celbi ile ayrıntılı beyanına başvurulmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, sanıkların zincirleme eylemlerinin son bulduğu 11.02.2011 tarihi olarak yazılması gerekirken, 2010 olarak yanlış gösterilmesi,

2- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, sanıkların zincirleme eylemlerinin son bulduğu 11.02.2011 tarihi olarak yazılması gerekirken, 2010 olarak yanlış gösterilmesi,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10499, Karar No: 2013/17251, Tarih: 23.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10499 E.  ,  2013/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı ... ... Kauçuk San.Tic.Ltd. Şirketi yönünden; hizmet döküm cetveline göre davacının ... ... Kauçuk San.Tic.Ltd.Şti. nezdinde çalışması bulunmadığı, bu şirketin diğer şirketlerle birlikte davacıyı istihdam ettiği konusunda da bir delil olmadığı anlaşılmakla Mahkemece, davalılardan ... ... Kauçuk San.Tic.Ltd.Şti.'ne yöneltilen davanın, husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, bozma nedenidir.

2-Davalılar ... Halıcılık Ltd.Şirketi ile davalı ... Zemin Market Ltd.Şirketinin temyizine gelince; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... ve Ev İhtiyaçları San. ve Tic.Ltd.Şti. ve davalı ... Zemin Market İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalılara ait işyerinde 12/11/1993 tarihinde çalışmaya başladığını, başlangıçta ... Ticaret isimli olan işyerinin daha sonra Kayha Halıcılık Ltd. Şti. olduğunu, 1995 yılından itibaren ... ... Kauçuk San Tic. Ltd. Şti.'nin sigortalısı, daha sonra ... Halıcılık Ltd. Şti.'nin sigortalısı ve son olarak ... Zemin San. Ltd. Şti.'nin sigortalısı olarak çalıştığını, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğunu, bilgisi dışında giriş-çıkışlar yapıldığını, 2011 yılının Şubat ayında kıdem tazminatı ve Şubat ayı ücret alacağı olarak 9.600,00 TL ödeme yapıldığını, ancak eksik hesaplama yapıldığını, ayrıca ihbar tazminatına da hak kazandığını, fazla mesai yaptığını, tatil günlerinde çalıştığını belirterek kıdem tazminatı farkı ile ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının asgari ücret ile çalıştığını, davacıya çalıştığı dönem ile ilgili olarak kıdem ve ihbar tazminatı karşılığı olarak Akyazı'daki evinin tadilatı için ödemede bulunulduğunu, sigortalı hizmet cetvelinden anlaşıldığı gibi davacının 30/09/2010 tarihinde işyerinden çıktığını, işe devamsızlık yapması nedeniyle ihtarname gönderildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının fazla mesai yapmadığını, haftalık izinlerini kullandığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iş akdine işveren tarafından haklı bir neden olmadan son verildiği, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunduğu, tanık beyanlarından davacının fazla mesai yaptığı, işyerinde genel tatil günlerinde çalışıldığı, davacının yemek yardımı alacağının da bulunduğu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve yemek yardımı alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline dair karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacının 01.06.1999-30.09.2010 tarihleri arasında davalı ... ve Ev İhtiyaçları San. ve Tic.Ltd.Şti.den 23.12.2010-21.03.2011 tarihleri arasında ise davalı ... Zemin Market İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti.den çalışmalarının bildirildiği, diğer davalı şirket tarafından bildirilmiş bir çalışma bulunmadığı, davacının iş sözleşmesi davalı ... Zemin Market İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı ... Zemin Market İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti.'nin davacının tüm alacaklarından sorumlu tutulmuş olması doğru ise de, iş akdi en son işveren olan ... Zemin Market İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. tarafından feshedildiği halde, davalı ... ve Ev İhtiyaçları San. ve Tic.Ltd.Şti.'nin ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı ile 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları yemek yardımı alacağından sorumlu tutulmuş olması, ayrıca davalı ... ve Ev İhtiyaçları San. ve Tic.Ltd.Şti.'nin 01.06.1999-30.09.2010 tarihleri arasındaki süreye isabet eden 30.09.2010 tarihindeki ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı ve bu tarihe kadar tahakkuk eden fazla çalışma ve genel tatil ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, davacının 21.03.2011 tarihine kadar devam eden hizmet süresine ve 21.03.2011 tarihindeki ücrete göre hesaplanan kıdem tazminatından sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

4-Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Yasanın 225'nci maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır.

Somut olayda; davalılar vekili delil listesinde “yemin” deliline dayandığından yıllık izin ücreti bakımından davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar ... Halıcılık Ltd. Şirketi ile ... Zemin Mar.Ltd.Şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Somut olayda; davalılar vekili delil listesinde “yemin” deliline dayandığından yıllık izin ücreti bakımından davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar ... Halıcılık Ltd. Şirketi ile ... Zemin Mar.Ltd.Şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... ... Kauçuk San.Tic.Ltd.Şti.'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5652, Karar No: 2015/5214, Tarih: 23.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5652 E.  ,  2015/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık ...'nün soruşturma aşamasında verdiği 06.05.2014 tarihli ifadesiyle gerçeğin anlaşılması üzerine katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra sanığın gerçeğe rücu etmesinin TCK'nın 269. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri kapsamında değerlendirilmesi mümkün bulunmadığından tebliğnamede yer alan bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanığın katılana gayri resmi olarak sattığı aracın bedelinin bir kısmını tahsil edemediğinden aracın bulunup kendisine teslim edilmesi suretiyle katılanı bakiye borcunu ödemeye zorlamak saikiyle aracının kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce çalındığını beyan ederek ihbarda bulunması şeklindeki somut olayda; katılan hakkında soruşturma açılması amacının bulunmaması ve şikayet konusu eylemin failinin belirli olmaması nedeniyle iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak; işlenmediğini bildiği halde hırsızlık suçunu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar eden sanığın eyleminin TCK'nın 271. maddesinde düzenlenen "Suç uydurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 52/2. maddesinde yer alan “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi

halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.“ hükmü karşısında; kimlik tespiti sırasındaki beyanına göre üzerine kayıtlı mal varlığı bulunmayan ve geçimini Bağkur'dan aldığı emekli maaşı ile sağlayan sanık hakkında bir gün karşılığı olan adli para cezasının belirlenmesi sırasında ekonomik durumuna uygun düşmeyecek şekilde alt sınırdan uzaklaşılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan BOZULMASINA, 23.12.2015 tarihinde Üye Ahmet Ömeroğlu'nun muhalefeti nedeniyle oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

5237 sayılı TCK'nın benimsediği suç teorisine göre; suç, toplumsal düzenin devamı açısından korunması gereken hukuki değerlerin açık ve bilinçli bir ihlalidir. Bu yönü itibariyle suç, bir haksızlıktır. ( Özgenç TCK Genel Hükümler)

İşlenen fiil ile fail arasındaki bağlantı, suç teşkil eden haksızlığın manevi unsurudur. TCK'nın 21. maddesinde kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır.

Amaç ve saik ise, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir düşünce olarak kabul edilmektedir. (Dönmezer Erman II, Önder Genel Hükümler, Özgenç Genel Hükümler)

Mülga 765 sayılı TCK'nın 285. ve mer'i 5237 sayılı TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu, adliye aleyhine işlenen bir soyut tehlike suçudur.

Amaç ve saik ise, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir düşünce olarak kabul edilmektedir. (Dönmezer Erman II, Önder Genel Hükümler, Özgenç Genel Hükümler)

Mülga 765 sayılı TCK'nın 285. ve mer'i 5237 sayılı TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu, adliye aleyhine işlenen bir soyut tehlike suçudur.

Bu suç ile korunan hukuki yarar; bir yandan adli mercilerin otorite, güven ve itibarı, diğer yandan da kişilerin lekelenmeme hakkıdır.

Suçun maddi unsuru, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmektir.

Suçun mağduru, belirli, yaşayan bir gerçek kişidir. İhbar ya da şikayette, isnadın muayyen/belli bir şahsa tevcih edilmesi gerekmekte ise de, mağdurun isminin tasrihi şart değildir. O şahsın teşhisini mümkün kılabilecek derecede sarahatte bulunmak yeterlidir. (Erem Adliye Aleyhine Cürümler) Kullanılan ifadelerden fiilin isnat edildiği kişinin kim olduğunun anlaşılabilmesi ve birey olarak belirlenebilir olması yeterlidir. (Gözübüyük 1115, Önder 283, Erem II 1520, Soyaslan 468, Yeni Dünya 2825, Ünver Adliyeye Karşı Suçlar, Tezcan/Erdem/Önok 1056)

./..

Madde gerekçesinde de bu husus, "bu kişinin ismi açıkça belirtilmese bile yapılacak bir araştırma sonucunda kimliğinin belirlenebilir olması yeterlidir." denilmek suretiyle kanun koyucunun iradesi olarak yansıtılmaktadır.

İhbar ya da şikayetinde, mağdurun kimliğini açıkça belirtmeyen sanığın, esasen hukuka aykırı fiili izafe ettiği kişiyi ve ortaya koyduğu bilgilerle basit bir araştırma ile doğrudan o kişiye ulaşılabileceğini biliyorsa "belirlenebilirliğin" gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Suçun manevi unsuru, doğrudan özel kasttır. Bir kimseye işlemediğini bildiği halde hukuka aykırı bir fiil isnat ederek hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması özel kastı ile hareket eden sanığın bu soruşturma veya kovuşturma ile ulaşmak istediği nihai amacın/saikin, suçun oluşması bakımından bir önemi yoktur.

İhbar veya şikayete konu hukuka aykırı fiilin isnat edildiği mağdur belli ya da belirlenebilir gerçek kişi değil ise ya da bu kişi ölmüş ise eylem "suç uydurma" suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın katılana gayri resmi olarak sattığı aracın bedelinin bir kısmını tahsil edemediğinden aracın bulunup kendisine teslim edilmesi suretiyle katılanı bakiye borcunu ödemeye zorlamak saikiyle aracının kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce çalındığını beyan ederek ihbarda bulunması ve şikayete konu 03 ER 360 plaka sayılı aracın katılanda yakalanması ile katılan hakkında soruşturma başlatılması şeklindeki somut olayda:

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın katılana gayri resmi olarak sattığı aracın bedelinin bir kısmını tahsil edemediğinden aracın bulunup kendisine teslim edilmesi suretiyle katılanı bakiye borcunu ödemeye zorlamak saikiyle aracının kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce çalındığını beyan ederek ihbarda bulunması ve şikayete konu 03 ER 360 plaka sayılı aracın katılanda yakalanması ile katılan hakkında soruşturma başlatılması şeklindeki somut olayda:

Hukuken korunan değerlerden lekelenmeme hakkı ile adliyenin otorite, güven ve itibarının açık biçimde ihlal edilmesi, kalan alacağını tahsil amacıyla hırsızlık suçunu işlemediğini bildiği katılan hakkında soruşturma başlatılmasını isteyen sanığın, şikayet tarihinden önce alacakla ilgili defaatle görüştüğü katılanın kullandığı araç plakasını vererek kullanıcı durumundaki katılanın şüpheli olarak soruşturma işlemine tabi tutulmasına sebep olması karşısında müsnet iftira suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve bu nedenle mahkeme kararında suç vasfının tayini yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne bu yönüyle katılmıyorum.