muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5225, Karar No: 2007/4323, Tarih: 02.04.2007

**4. Hukuk Dairesi         2006/5225 E.  ,  2007/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Bakanlığı’na izafeten Tekirdağ Defterdarlığı ... aleyhine 14/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/02/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı ka¬nıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özel¬likle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsiz¬lik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemi tümden reddedilmiştir. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davalı yararına manevi tazminat istemi yönünden Tarife’nin 10/3. maddesi gereğince ikinci kısmın ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücretine ve maddi istem yönünden Tarife’nin üçüncü kısmına göre belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bölümünde yer alan 3. bendindeki “…4.880,00 YTL…” rakamının çıkarılarak yerine “manevi istem yönünden 400,00 YTL ve maddi istem yönünden 2.480,00 YTL olmak üzere toplam 2.880,00 YTL vekalet ücretinin…” ibaresinin yazılmasına davacıların diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY AÇIKLAMASI

(M)

KARŞI OY AÇIKLAMASI

Dava yasalar gereğince devlet kurumları tarafından tapuya bağlanıp kişiler adına tescil edilen veya kesinleşmiş yargı kararları gereğince kişiler adına tescil edilen taşınmazlar ile ilgili tapu kayıtlarının sonradan orman, öncesi itibariyle orman sayılan, mera, dere yatağı, deniz kıyısı, taşlık, kayalık gibi, devletin hüküm ve tasarrufu altında olması lazım gelen ve kişiler adına tapuya tescil edilmeyecek veya zilyetlikle iktisap edilmeyecek yerlerden olduğu gerekçesi ile kişiler adına tapu tesisi yapılmış ve tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarının iptali ve bu taşınmazların nitelikleri gözönüne alınarak hazine veya belediye adına tapuya tescili, tapulama harici bırakılması veya sınırlandırılması kararı nedeniyle tapulu taşınmazları elinden alınan kişilerin zarara uğradıklarını ileri sürerek açmış oldukları tazminat davasıdır.

Kişiler adına tapuya tescil edilmiş olmaları nedeniyle özel mülkiyet haline gelmiş taşınmazlar ve bunlara ilişkin tapu kayıtları; “her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır.” Aksi halde, tazminat ödenmesi açıkça zorunlu kılınmaktadır.” Diyen, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (1) nolu protokolünün (1.) maddesinin ve “Devlet ve kamu tüzel kişileri kamu yararının gerektirdiği hallerde gerçek karşılıkları peşin ödemek şartı ile özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını kanun ile gösterilen esas ve usullere göre kamulaştırmaya ve bunlar üzerine idari irtifaklar kurmaya yetkilidir” diyen T.C. Anayasası’nın (46.) maddesinin teminatı altındadır.

Özel mülkiyet olarak kişiler adına oluşturulan tapu kayıtlarının, yasalar gereğince devlet kurumları tarafından veya kesinleşmiş mahkeme kararları gereğince kişiler adına tescil edilirken yanlışlık yapıldığı veya kişiler adına tescili mümkün olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında olması lazım gelen yerlerden olduğu gerekçeleri ile “yok hükmünde ve geçersiz” olduğu kabul edilerek yargı kararı gereğince iptal edilmeleri kazanılmış haklara ve hukuka aykırı olması nedeniyle mümkün olmadığı gibi, doğruda değildir. Aynı zamanda, devletin kurumları tarafından yasalar ve yasaları uygulayan mahkemelerce verilen kesinleşmiş mahkeme kararları gereğince özel mülkiyet olarak kişiler adına tescil edilen taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunun anlaşılması halinde dahi, devlet kurumlarının ve mahkemelerin hatasının yıllar sonra kendisine tapu verilen vatandaşa yüklemek devletin güvenirliği ve devamlılığı ilkesine de aykırılık oluşturur.

Yukarıda açıklanan ve davanın konusunu teşkil eden taşınmazlarla ilgili olarak elinde tapu kaydı bulunan kişinin ilk malik veya el değiştirme nedeniyle sonraki malik olmasının veya iyi niyetin sonuca hiçbir bir etkisi yoktur. Zira özel mülk olmayacak devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerleri vatandaşın bilmesi gereğinin kabulü hususu tapu tesis edilirken veya mahkemece tescil kararı verilirken yasaları daha iyi bilmesi gereken devlet kurumlarının veya mahkemelerin bu durumu bilmeyerek hareket etkileri açılan tapu iptal davalarında meşru ve kabul edilir bulmak yukarıda açıklanan devletin güvenirliği ve hukuk devleti ilkeleri ile bağdaşmaz.

Yukarıda belirtilen taşınmazların vatandaşlar adına tapuya bağlanmasına ilişkin yasalar ile tescile karar veren mahkemelerin uyguladığı yasaların sonradan Anayasa Mahkemesi kararları gereğince iptal edilmiş olmaları veya anılan taşınmazlarla ilgili yeni yasal düzenlemeler yapılması Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye doğru uygulanamayacak olması yanında, yanlışta olsa yasa ile veya yasalara dayanan kesinleşmiş yargı kararları ile oluşan kazanılmış haklara etkisi olmaz. Tapu kayıtlarının yargı yolu ile bedelsiz olarak iptaline karar verilmez. Zira yargının görevi yasaları uygulamaktır. Yasalar gereğince devlet kurumları tarafından tesis ve tescil edilen veya yasaları uygulayan mahkeme kararları gereğince kişiler adına tescil edilen tapu kayıtlarının iptaline karar vermek yasaları uygulamamak veya diğer bir deyişle yargının yasama organının üzerine çıkarak yetkili ve görevli olmadığı halde yasalara aykırı karar vermek olur.

Yukarıda açıklamaya çalıştığım gibi, hatalı da olsa tapuya tescil edilen yerlerle ilgili vatandaşlar adına olan tapu kayıtlarının somut davalarımız da olduğu gibi, “yok hükmünde ve geçersiz” olduğu kabul edilerek yargı kararı ile geri alınmasının kazanılmış haklara ve Anayasa ile teminat altına alınmış mülkiyet hakkına aykırı olacağı açıktır. Ancak, hatalı olarak tesis ve tescil edildiği düşünülen orman, orman sayılan, mera, kıyı dere yatağı, taşlık, kayalık, gibi taşınmazlar kişi mülkü olamayacak ve bütünlüğü bozacak nitelikte ise, bu gibi yerlerin geri alınması kamulaştırma yasası veya yine bedel veya başka yerlerden emsal taşınmaz vermek suretiyle geri alınmalarını öngören yasalar çıkarmak yolu ile olabilir. Yoksa yasalara aykırı ve yasamanın üzerine çıkararak bu gibi oluşmuş tapu kayıtlarının “ yok hükmünde ve geçersiz” sayılmak suretiyle yargı kararı ile olamaz.

Ancak, uygulamada yukarıda açıklandığı gibi düşünceme göre yasalara aykırı olarak yargı kararı gereğince tapuları iptal edilen vatandaşların açtıkları bedel (tazminat) davalarında iptal edilen tapu kayıtlarının “yok hükmünde geçersiz olması” taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olması lazım gelen yerlerden olduğunun vatandaşlar tarafından bilinmesi gerekir düşüncesi ile reddedilmekte ve bu kararlar da Yargıtay’ımızın ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Kanaatimce bu uygulama Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (1) nolu protokolünün (1.) maddesine ve T.C. Anayasası’nın (46.) maddesine açıkça aykırılık teşkil etmektedir.

Türk yargısının bu şekilde kazanılmış hak olarak özel mülkiyet haline gelmiş taşınmazlara ait tapu kayıtlarını iptal etmesi, tapu iptali sonucu açılan bedel (tazminat) davalarını ret etmesi uygulaması, devletimize kazançtan ziyade zarar verdiği kanaatindeyim. Zira tapusu iptal edilen ve kendisine bedel (tazminat) ödenmeyen vatandaşlarımızın AİHM’de açtıkları davalarda AİHM’ince devletimiz daha yüksek oranda tazminat veya yargılama giderine mahkum edilmektedir. Bu sonuçta, devletin fazla ödenmeden dolayı zararına yol açmaktadır.

Sonuç olarak; Hatalı ve yanlış olarak verildiği düşünülse dahi yasalar gereğince devlet kurumları tarafından vatandaşlar lehine tesis ve tescil edilen taşınmazlar ile kesinleşmiş mahkeme kararları gereğince vatandaşlar lehine tescil edilen taşınmazlara ait tapu kayıtları, özel mülk halini alma suretiyle kazanılmış hak oluşturacaklarından hiçbir gerekçe ile “yok hükmünde ve geçersiz” sayılmaz. Tapu kayıtları bedelsiz olarak iptal edilmez. Her nasılsa tapu kayıtlarının iptal edilmesi üzerine açılan bedel (tazminat) davaları reddedilemez. Aksi düşünce hukuk devletinin güvenirliliği ve devamlılığı ilkesi ve yargı organının yasalara aykırı olarak karar vermemesi ilkesine aykırılık teşkil eder.

Konumuz olan ve kişi mülkiyeti halini almış olan taşınmazların bu halde bulunmaları kamu düzenine, kamu yararına veya bütünlüğün korunmasına aykırılık teşkil ediyorsa, o takdirde çözüm, yargı kararı ile tapu kayıtlarının iptali olmayıp, T.C. Anayasası’nın (46.) maddesine uygun olarak kamulaştırma yolu ile veya yine bedel veya başka yerlerden emsal taşınmaz vermek suretiyle geri alınmasını öngören yasalar çıkarmak yolu ile olabilir. Hukuk devleti olmanın gereği de bu çözüm yoludur.

Düşünce ve kararım yukarda açıklamaya çalıştığım gibi olup, aksi yöndeki düşünce ve kararlara katılmıyorum. 02/04/2007
Yargıtay — Esas No: 2016/2455, Karar No: 2017/9110, Tarih: 04.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/2455 E.  ,  2017/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukata ....Asliye Ticaret Mahkemesinde devam eden dava için vekaletname verdiğini, davalının bu dosyanın takibi sırasında yaptığı kusurlu eylemler ve beyanlar nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne, hükmolunan tazminatın 7 Asliye Ticaret Mahkemesinin karar tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği, ne gerekçe kısmında nede hüküm kısmında faizin başlangıç tarihinin ay yıl ve gün olarak net ve açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmaktadır. Karar bu hali ile infaz kabiliyeti taşımamaktadır. Mahkemece, bu şekilde eksik, açık olmayan şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 170,77 TL harcın davalıya, 27,70 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2587, Karar No: 2012/6999, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2587 E.  ,  2012/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde lisansüstü eğitimi sırasında başarısızlık nedeniyle kadrosu boşaltılan davacının mecburi hizmetini tamamlamak amacıyla yaptığı başvurunun reddedilmesi nedeniyle uğradığı zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av....ve aleyhine temyiz olunan davacı asil ... ile vekili Av.... geldiler. Gelen vekiller ile asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı Araştırma Görevlisi olarak çalışırken 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince doktora yapmak amacıyla ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne gönderildiğini, bu sırada taahhütname imzaladığını, davacının doktora eğitiminin ders aşamasını başarı ile tamamladığını ancak doktora yeterlilik sınavına girebilmek için yönetmelik gereğince yabancı dil sınavından alması gerekirken puanı rahatsızlığı nedeniyle alamadığını, bu nedenle ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünden ilişiğinin kesildiğini, bundan sonrada ... Üniversitesi tarafından kadrosunun boşaltıldığını ve üniversiteden ilişiğinin kesildiğini, hakkında doktora eğitimine başlarken verdiği yüklenme senedi gereğince alacak talep edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine de hakkında dava açıldığını, yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5535 Sayılı Yasa gereğince ... Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde göreve başlatılması üzerine davanın reddedildiğini; davalı üniversite tarafından başarısız olması nedeniyle kadrosu boşaltılmış ise de, taahhütnamede böyle bir düzenleme öngörülmediğinden uygulamanın yanlış yapıldığını, bu nedenle 14.11.2005 tarihi ile 09.07.2009 tarihleri arasında işsiz kalmasından dolayı zarar gördüğünü, mecburi hizmet imkanı tanınsaydı zarar görmeyeceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı tutulmak kaydıyla şimdilik 7.500 TL maaş alacağın tazmini istenilmiş, 30.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 65.839 TL'ye yükseltmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü araştırma görevlisiyken ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne doktora yapmak üzere 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince görevlendirildiği, başarısız olması üzerine kaydının silindiği, ... Üniversitesi tarafından da 14.11.2005 tarihinde kadrosunun boşaltıldığı, eğitime başlarken verilen yüklenme senedinin 1. maddesinin (d) bendine göre başarısız olunması halinde aynı taahhütname gereğince adına ödenen maaş, ücret, yolluk, yan ödeme ve her türlü her ne nam altında olursa olsun yapılan ödemelerin iki katını ödemeyi taahhüt ettiği, davacının çalıştığı üniversiteden ilişiğinin kesilmesi üzerine bu işlemine karşı idari yargı yolunda iptal davası açtığına dair herhangi bir bilgi ve belge dosyada bulunmadığı, 5535 Sayılı Yasadan faydalanmak üzere talepte bulunduğu, ancak 09.07.2009 tarihinde ... Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde göreve başlatıldığı anlaşılmaktadır.

5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Kanunun 2. maddesi ile 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununa eklenen geçici 53. maddesine göre; Yükseköğretim Kurulunca atanması uygun görülmeyenlerin altmış gün içerisinde yargı yoluna başvurabileceği, Yükseköğretim Kuruluna başvurmayanlar ile Yükseköğretim Kurulunca ataması uygun görülmeyenlerden, yargı yoluna müracaat etmeyenler ve yargı kararı ile öğretim elemanı olarak atanmaları uygun görülmeyenlerin bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde Devlet Personel Başkanlığına müracaat edebileceği, bunların, personel ihtiyacı dikkate alınarak anılan Başkanlıkça belirlenecek kamu kurum ve kuruluşlarının boş memur kadrolarına sınav şartı aranmaksızın ve açıktan atamaya ilişkin sınırlamalara tâbi tutulmaksızın altı ay içinde atanacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında Yükseköğretim Kurumu ve davalı üniversitenin yapmış olduğu idari işlemin iptali için davacı tarafından idari yargıda açılmış bir dava olmadığına ve kadroya da atandığına göre, mahkemece davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulü doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8300, Karar No: 2017/6826, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8300 E.  ,  2017/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elektrik abone sözleşmesinden kaynaklanan menfi tesbit istemine ilişkindir.

, aboneliğin bulunduğu yerin iş yeri olup kullanılan elektiriğin davacının işletmesinde bir meslek ve sanatın icra edilmesi sırasında kullanıldığı anlaşıldığı davacının 6502 sayılı kanun kapsamında tüketici olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinin H bendinde belirlenen "Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemin" tüketici işlemi sayıldığı, dosyanın herhangi bir ticari mahiyette olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4077 sayılı Kanunda değişiklik yapan 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun;

2. maddesi “Bu Kanun 1. maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar”.

3/e maddesi de tüketiciyi “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlamış,

11/A maddesi “abonelik sözleşmelerini” düzenlemiş,

23. maddesinde ise, bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilafların tüketici mahkemelerinde bakılacağı hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının iş yeri abonelik sözleşmesi gereğince davalı. nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğu, davalı tarafından iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla davacı şirket aleyhinde kaçak elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği, davacının kaçak elektrik kullanmadığından bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davacının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, uyuşmazlık konusunun, işyerinde kaçak ve abonesiz olarak elektrik kullanıldığı iddiasına karşılık davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti isteminden ibaret olup, davacı gerçek kişi ve davalı ... dağıtım şirketi olduğundan mutlak ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17271, Karar No: 2017/10141, Tarih: 05.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17271 E.  ,  2017/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel ceza 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmiş ise de; cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.