muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/309, Karar No: 2023/56, Tarih: 01.02.2023

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

Hâlini almıştır.

"Reşit olmayanla cinsel ilişki" başlıklı 104. maddesinin 1. fıkrası ise suç tarihinde;

"Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

Uyuşmazlıkla ilgili 5237 sayılı TCK’nın “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesi ise;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiş iken 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle anılan maddenin 3. fıkrasının (e) bendine "eşe" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da boşandığı eşe" ibaresi eklenmek suretiyle madde son şeklini almıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda korunan hukukî değer, "kişilerin kendi istekleri ve iradeleriyle serbestçe hareket edebilme özgürlükleri"dir. Kişilerin bir yerde kalma ve bir yere gitme hürriyetleri bulunduğundan bu suçun işlenmesi sonucu anılan hürriyetleri ihlal edilmiş olmaktadır. Ancak suçun oluşabilmesi için bu ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması zorunludur.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda korunan hukukî değer, "kişilerin kendi istekleri ve iradeleriyle serbestçe hareket edebilme özgürlükleri"dir. Kişilerin bir yerde kalma ve bir yere gitme hürriyetleri bulunduğundan bu suçun işlenmesi sonucu anılan hürriyetleri ihlal edilmiş olmaktadır. Ancak suçun oluşabilmesi için bu ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması zorunludur.

Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarihli ve 551-311, 12.11.2013 tarihli ve 511-449 ile 11.03.2008 tarihli ve 253-52 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nun 6/1-a maddesinde, "henüz onsekiz yaşını doldurmamış kişi" olarak tanımlanan çocuk kavramının, kanun koyucu tarafından cinsel dokunulmazlığa karşı suçların düzenlendiği bölümde, "onbeş yaşını bitirmiş", "onbeş yaşını tamamlamamış" şeklinde iki ayrı dönem olarak ele alındığı görülmektedir. Buna göre bu bölümde "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklar ile "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı işlenen cinsel suçlar farklı kategoride mütalaa edilmiştir. TCK'nun 103/1-a maddesinde "onbeş yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı her türlü cinsel davranış cinsel istismar olarak tanımlanmışken, aynı maddenin (b) bendinde; diğer çocuklar ifadesiyle "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklar kastedilerek bunlara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışların cinsel istismar suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Böylece kanun koyucu bu maddede "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı rızalarıyla işlenen cinsel davranışları cinsel istismar suçu kapsamına almamış ve bu kategorideki çocukların rızalarına önem vermişken, "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı yapılan her türlü cinsel davranışı rızaları olsa bile çocukların cinsel istismarı suçu kapsamına almıştır. Aynı kanunun 104. maddesinde de; cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunmayı şikâyete bağlı bir suç olarak hüküm altına alınmıştır.

Bu düzenlemeden hareketle çocuklara karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da iki kategoride ele alınması gerekmektedir:

Birinci kategoride yer alan "onbeş yaşını tamamlamamış" olan çocukların kendi özgür iradeleri ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibarıyla üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabilecekleri bir hak olmadığından, bu haklarının ihlaline yönelik olarak gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdikleri rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecektir.

Buna karşın ikinci kategoride yer alan "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı işlenen suçlarda ise mümeyyiz olmaları hâlinde rızaları hukuka uygunluk nedeni olabilecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Buna karşın ikinci kategoride yer alan "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı işlenen suçlarda ise mümeyyiz olmaları hâlinde rızaları hukuka uygunluk nedeni olabilecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurenin Kollukta özetle; ortak arkadaşı vasıtasıyla tanıştığı suça sürüklenen çocuğun, ... ... isimli şahısla arasında geçenleri bildiğini ve bunları ailesiyle çevresine anlatacağı, kendisini rezil edeceği yönünde tehditlerde bulunması üzerine suça sürüklenen çocuk ile rızası hilafına birden fazla defa cinsel birliktelik yaşadığını, cinsel ilişkilerin tamamının suça sürüklenen çocuğun bu tehditleri sonucu gerçekleştiğini, Savcılık ve Mahkemede ise; tehditle gerçekleşen ilk cinsel ilişkiden sonra suça sürüklenen çocuk ile duygusal anlamda arkadaşlık etmeye başladıklarını ve suça sürüklenen çocuğun kendisiyle evleneceğini düşünerek onunla birden fazla defa cinsel ilişkiye girdiğini, 2011 yılı Ağustos ayında başlayan bu ilişkinin 2011 yılı Eylül ayının ortalarına doğru sona erdiğini, aralarındaki ilişki bittikten sonra suça sürüklenen çocuğun, okul arkadaşı ... ile flört etmeye başladığını öğrenerek .’e suça sürüklenen çocuğun iyi bir insan olmadığını söylediğini, Elçin’in de suça sürüklenen çocuğun elinde kendisinin ilişki sırasında çıkardığı sesleri içeren bir ses kaydı olduğunu söyleyerek "Kimin kötü olduğunu ben biliyorum." dediğini, 03.02.2011 tarihinde suça sürüklenen çocuğun elindeki ses kaydını sileceğini söyleyerek kendisini o dönemde çalıştığı stüdyoya çağırdığını, gittiğinde yeniden ilişkiye başlamak istediğini söylediğini, reddetmesi üzerine kendisini darp ettiğini ve tehditlerde bulunduğunu, hakaret içeren sözler söylediğini, ağlayarak stüdyodan ayrılıp evine döndüğünü, daha sonra da yaşananlar nedeniyle evden kaçtığını iddia ettiği, 17.01.2014 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçede; yaklaşık 3 ay arkadaşlık yaptığı suça sürüklenen çocukla kendi rızasıyla birlikte olduğunu ve sonrasında ayrıldıklarını, babasıyla arası bozulduğu için evden kaçtığını ve bir hafta eve gitmediğini, karakola müracaat eden babasının suça sürüklenen çocukla irtibat kurduğunu, suça sürüklenen çocuğun da kendisinin yakalanması hususunda babasına yardım ettiğini, bu olay nedeniyle suça sürüklenen çocuğa kızdığını, psikolojisi de bozuk olduğu için olayları abarttığını belirttiği, suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda özetle; 2011 yılı Ağustos ayında mağdureyle tanıştığını ve flört etmeye başladıklarını, bu süreçte mağdureyle ... yerinde, evinde ve çeşitli arkadaşlarının evlerinde birden fazla defa cinsel ilişkiye girdiğini, bu ilişkilerin tamamının mağdurenin rızasıyla gerçekleştiğini, elinde mağdureye ait görüntü ya da ses kaydı bulunmadığını, mağdureyi bu kayıtları ya da ...’la olan ilişkisini ailesine söylemekle tehdit etmediğini, suçlamaları kabul etmediğini savunduğu olayda;

2011 yılı Ağustos-Eylül aylarında gerçekleştiği iddia olunan eylemlerin 05.04.2012 tarihinde mağdurenin babasının, mağdure hakkında kayıp ihbarında bulunması üzerine bulunarak adli makamlara teslim edilmesinden sonra ortaya çıkması, Kollukta; . isimli şahısla arasında geçenleri bildiğini ve bunları ailesiyle çevresine anlatacağı, kendisini rezil edeceği yönünde tehditlerde bulunması üzerine suça sürüklenen çocukla rızası hilafına birden fazla defa cinsel birliktelik yaşadığını iddia eden mağdurenin Savcılık ve Mahkemede; ilk cinsel ilişkinin bu tehditler altında gerçekleşmesinden sonra suça sürüklenen çocukla yakınlaşarak sevgili olduklarını, devam eden süreçte suça sürüklenen çocuğun, kendisiyle evleneceği ümidiyle birden fazla defa karşılıklı rızaya dayanan cinsel birliktelik yaşadıklarını, 2011 yılı Eylül ayında da bu arkadaşlığı kendi inisiyatifiyle sona erdirdiğini belirtmesi, 17.01.2014 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçede ise yaklaşık 3 ay arkadaşlık yaptığı suça sürüklenen çocukla kendi rızasıyla birlikte olduğunu, evden kaçtığında yakalanması konusunda adli makamlara yardımcı olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa kızarak olayları abarttığını, bu şekilde suçlamalarda bulunduğunu bildirmesi, olayın ortaya çıkmasından öncesi ve sonrasında suça sürüklenen çocukla mağdure arasında . isimli internet sitesi aracılığıyla gerçekleşen yazışmaların içeriği dikkate alındığında, mağdurenin sanıkla yaşadığı ilişkiye rızasının bulunmadığına dair bir görüşmeye rastlanılmaması, tanıklar ..., ., ... ... ve .’in suça sürüklenen çocuğun mağdureyi zorla alıkoyduğuna ve cinsel istismarda bulunduğuna dair bir görgü ve duyumlarının bulunmadığını ifade etmeleri, evlenme vaadinin tek başına mağdurenin cinsel eylemlere karşı koyma gücünü bertaraf edecek ve iradesini ortadan kaldıracak mahiyette bir hile olarak da değerlendirilmemesi, aşamalarda mağdureyle rızasına aykırı olarak cinsel ilişkiye girmediğini belirten suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine bir delil bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun mağdureyle zora dayalı olarak cinsel ilişki gerçekleştirdiği iddiasının şüphede kalması, bu şüphenin de yasal olarak suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesinin gerekmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun ve mağdurenin hukuken üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin rızası olduğundan suça sürüklenen çocuğa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturması, 2011 yılı Ağustos-Eylül aylarında gerçekleşen eylemlerle ilgili olarak 6 aylık yasal şikâyet süresinden sonra 06.04.2012 tarihinde şikâyetçi olduğunu bildiren mağdurenin yargılama sırasında da şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının düşmesine, suça sürüklenen çocuğa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmaması nedeniyle Yerel Mahkemenin bu suçtan kurulan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemenin direnme gerekçelerinin mağdurenin suça sürüklenen çocuğun eylemlerine rızasının bulunması nedeniyle İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2014 tarihli ve 287-259 sayılı hükümlerinin;

A) Suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturması, TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olması ve yasal süresinden sonra şikâyetçi olduğunu bildiren mağdurenin yargılama sırasında da şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Suça sürüklenen çocuğa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.02.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7629, Karar No: 2013/555, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7629 E.  ,  2013/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında.... Köyü 102 ada 417 parsel sayılı, 2426,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, tarla niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1 ve 2. bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1- Davanın kabulü ile... İli, .... İlçesi,... Köyü 102 ada 417 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle tarla niteliği ile Hazine

adına tapuya tesciline, 2- 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 31.01.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3893, Karar No: 2015/15864, Tarih: 01.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3893 E.  ,  2015/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekili ve ihtiyati hacze itiraz eden asil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, kredi kartı alacağından dolayı ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden asil, mahkemenin görevsiz olduğunu, icra takibine kısmen itiraz ettiğini, mal kaçırma kastı veya girişiminin bulunmadığını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, itirazın İİK'nun 265.maddesince yerinde olmadığı, ihtiyati haciz için muaccel alacağın bulunduğuna dair mahkemede kuvvetli kanaat oluşmasının yeterli olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, karar ihtiyati haciz isteyen vekili ve ihtiyati hacze itiraz eden asil tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyizi yönünden mahkemece ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiş olmasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3065, Karar No: 2010/3407, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3065 E.  ,  2010/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup, davacı yüklenici davalı arsa sahibidir. Davacı davasında sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ve adına tescili ile arsa sahibinin tevhide yanaşmaması sonucu uğranılan zararın giderilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Tekirdağ 2. Noterliğince düzenleme şeklinde yapılan 30.07.1998 gün ve 12462 yevmiye nolu sözleşmede arsa sahibi olarak davalı ile dava dışı ... ve yüklenici olarak da davacı şirket yer almıştır. Dava konusu taşınmazda henüz kat irtifakı tesis edilmemiş olup, iptâl ve tescil talep edilen bağımsız bölümler de sadece aleyhine dava açılan Nihal adına da tapuda kayıtlı değildir. Yüklenicinin sözleşme gereği kararlaştırılan bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için sözleşmenin tarafı olan tüm arsa sahiplerine karşı edimini yerine getirdiğini kanıtlamak zorunda olup bunun tesbit ve değerlendirilebilmesi için diğer arsa sahibi Recep'in de davada yer alması gerekir. Bu durumda mahkemece öncelikle ...'ün davaya katılması sağlanarak taraf teşkili yapıldıktan sonra işin esası incelenmesi gerekirken kamu düzenine ilişkin bulunan taraf teşkili hususu gözden kaçırılarak davaya devam edilerek esas hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflara karşılıklı borçlar yükleyen tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Yüklenicinin bu sözleşme uyarınca kararlaştırılan tapu payına hak kazanabilmesi için; inşaatı sözleşme ve eklerine, fen ve sanat kaidelerine, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim etmesi gerekir. Somut olayda, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamıştır.