muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/305, Karar No: 2021/513, Tarih: 27.10.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kullanmakta olduğu ... numaralı GSM hattı mahkeme kararı ile dinlenmekte olan sanık ...'nın, 19.03.2016 tarihi saat 11.44 ile 13.59 saatleri arasında, ... adına kayıtlı ... numaralı GSM hattını kullanan şahısla yaptığı görüşmelerin, sanığın ...'e uyuşturucu madde satacağına ilişkin olduğunun değerlendirilmesi üzerine aynı gün saat 13.00 sıralarında görüşmede bahsi geçen sokağın giriş ve çıkışlarında görevlilerce tertibat alınarak beklenilmeye başlanıldığı, saat 14.04 itibarıyla Ümit Sokağa giriş yapan ... plaka sayılı aracın aynı sokak içerisine park ettiğinin, araçtan inen sanığın yaya olarak Ümit Sokağın sonuna kadar ilerleyip sağda bulunan çıkmaz sokağa girdiğinin, yaklaşık bir dakika sonra ise Ümit Sokağa yaya olarak giriş yapan ...'in de sanığın girdiği görülen çıkmaz sokağa giriş yapıp saat 14.11 sıralarında yaya olarak çıkarak geldiği istikametteki Ruhsar Sokağa doğru ilerlediğinin görevlilerce görüldüğü, uyuşturucu madde alış verişinin gerçekleştiğinin değerlendirilmesi üzerine takibe alınarak bulunduğu araç durdurulan ...'in, üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine sağ el avuç içinde bulunan gazete kâğıdına sarılı ve bonzai olduğunu söylediği maddeyi görevlilere teslim ettiği olayda;

Sanık ile ... arasında gerçekleşen telefon görüşmelerinin adı geçenlerin buluşmalarına ilişkin olduğu, sanığın ...'e suç konusu uyuşturucu maddeyi sattığına/verdiğine ilişkin görgüye dayalı herhangi bir tespitin bulunmadığı, buluşmalarından sonra suç konusu uyuşturucu madde ile yakalanan ve tanık olarak beyanları alınan ...'in suç konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan almadığını, açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği '...' isimli bir şahıstan aldığını söylediği, sanıkta ele geçirilen herhangi bir uyuşturucu madde bulunmadığı gibi sanığın da ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeyi ...'e kendisinin vermediğini ve satmadığını savunduğu anlaşıldığından, sanığın 19.03.2016 tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine ilişkin savunmalarının aksine, mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının, bu hâli ile sanığın 19.03.2016 tarihli eyleminin sabit olmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin direnme kararına konu hükmünün gerekçelerinin isabetli olduğuna karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarihli ve 1223-1018 sayılı hükmündeki direnme gerekçelerinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9878, Karar No: 2019/1391, Tarih: 07.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/9878 E.  ,  2019/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Kendi adına asaleten müşterek çocukları ..., ..., ...'a velayeten ..., 2-Kendi adına asaleten müşterek çocukları ..., ..., ...'a velayeten ... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... vekili avukat ..., 3-...Eğitim ve Sağlık Hiz.İşl.Tic.A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/10/2015 tarih ve 2013/192-2015/461 sayılı hükmün Dairemizin 27/9/2017 tarih ve 2016/5658-2017/8670 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, ... ...'ın doğumunun 23.04.2010 tarihinde davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından yaptırıldığını, davacı anne ...'ın gebelik boyunca önceki iki çocuğunun zor doğduğunu söyleyerek sezeryan istediğini ancak bu isteğin davalı doktor tarafından dikkate alınmadığını, doğum sırasında bebeğinin kilolu ve rahim ağzının yeteri kadar açılmaması nedeni ile doğumun zor geçtiğini, kilolu bebeğin çekilmek için zorlandığını ve zorlama neticesinde sağ omzundaki sinirlerin zedelendiğini, bebekte bu nedenle % 75 oranında fonksiyon kaybı bulunduğunu ileri sürerek her bir davacı için ayrı ayrı 5,000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın doğum tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, doğumun gerektiği şekilde gerçekleştirildiğini, bebeğin iri bebek olmadığını, davalı doktorun kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2016/5658 E.- 2017/8670 K. sayılı ve 27/09/2017 ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacılar bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.). Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır.

Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.). Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır.

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Somut olayda, davacılardan ...'ın davalı hastanede doğduğu ve doğuma kadar geçen sürede davalı hastanede ve davalı doktor tarafından muayene ve takip edildiği sabittir.

Yargılama sırasında kadın doğum uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden alınan raporda omuz takılması ile ilgili bir bilginin dosyada olmamasına rağmen omuz takılmasının öngörülebilen ve önlenebilen bir durum olmadığı, omuz takılması ile ilgili tek risk faktörünün gebenin gestasyonel diyabetli olmasının sayılabileceği, ancak fetusun doğum kilosunun bu tip gebeliklerde sezaryan endikasyonu oluşturmadığını, dolayısıyla gebenin çocuğunun başına gelenler nedeniyle doğumu gerçekleştiren doktora kusur atfetmenin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirmişlerdir. Davacılar, özellikle doğum sırasında omuz takılmasına dair kayıt alınmadığı, omuz takılması halinde yapılabilecek müdahale ve manevraların yapıldığına dair bir kayıt bulunmadığı, dolayısıyla davalı doktorun doğum sırasında gerekli manevraları yapmadığının ve kusurlu olduğunun kabulü gerektiğini belirterek rapora itiraz etmişler; davacıların rapora itirazları karşılanmaksızın davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, davacı ...'ın sağ omzunda meydana gelen sinir zedelenmesinde davalı doktora ve hastaneye atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, davacıların tüm itirazlarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli heyet raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 2016/5658 E.- 2017/8670 K. sayılı ve 27/09/2017 tarihli onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 2016/5658 E.- 2017/8670 K. sayılı ve 27/09/2017 tarihli ilamın kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11021, Karar No: 2022/117, Tarih: 11.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11021 E.  ,  2022/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20. maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

Diğer taraftan, bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Vekil ile takip edilen davalarda, vekâletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76. vekâletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekâletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Eldeki davada ise, davalı şirketin 25.06.2018 tarihi itibari ile tasfiye haline girdiği ve 17.12.2020 karar tarihinden sonra 22.02.2021 tarihi itibari ile şirketin tasfiye memurunun değiştiği, ne var ki kararı temyiz eden Av. ...’in tevkil yetkisinin gerek kararın tebliğ tarihi olan 21.04.2021 gerekse temyiz tarihi 05.05.2021 tarihi itibari ile ortadan kalktığı dikkate alınarak, öncelikle, gerekçeli kararın davalı şirketin yetkili olan ve değiştiği anlaşılan tasfiye memuruna tebliğinin sağlanması ve yetkili tasfiye memurundan alınmış vekâletname ile süresi içerisinde temyiz başvurunun yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11678, Karar No: 2016/7742, Tarih: 12.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11678 E.  ,  2016/7742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

Vek.Av....

2-... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 23.maddesi uyarınca taşınmazın geri alımı, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Kanunun 23.maddesinin 4. fıkrasında aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek ilgili maddenin diğer düzenlemelerinin buna göre uygulanacağının belirtildiği, aynı amaç doğrultusunda kamulaştırılan taşınmazların bir kısmında kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılması durumunda 23. madde doğrultusunda davacıların geri isteme hakkının doğmayacağı, davalı idarenin karar aldığı .... toplam 543 parselin kamulaştırıldığı, aynı hukuki sebebe dayalı olarak aynı taleple farklı parseller için açılan ve Dairemizce daha önce incelenerek karara bağlanan...Karar sayılı dosyalarında yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporlarında davaya konu kamulaştırma işlemi doğrultusunda yapılmış olan dosyalarda davalı konumda bulunan taşınmazların 1200 m batısında... konutları, 450 m doğusunda... belirtildiği, dosyadaki yazışmalar üzerine gönderilen bilgi ve belgelerden kamulaştırma kararı doğrultusunda birtakım

...

işlemlerin yapılmış olduğu anlaşıldığına göre açılan davanın kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılmış olması gerekçesiyle reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu 23.maddede öngörülen bir ve beş yıllık hak düşürücü sürelerin dolmuş olması sebebiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıda açıklanan gerekçeyle, gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/42881, Karar No: 2013/333, Tarih: 14.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42881 E.  ,  2013/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olup yargılama sırasında 18 yaşınını dolduran sanık hakkındaki tüm duruşmaların açık yapıldığı, son oturumda duruşma tutanağının başına yargılamanın açık olduğunun belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında yargılamanın kapalı olduğunun bildirilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4941, Karar No: 2008/6390, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4941 E.  ,  2008/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalıların bağımsız bölümü eczane olarak kullanmalarının önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı Ahmet Okuyan yönünden pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2926, Karar No: 2019/5423, Tarih: 19.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2926 E.  ,  2019/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarih ve ....  sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1, 58/9 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başka dosya sanıkları oldukları anlaşılan ..., ...... ..., ..., ... ve ...’ın teşhis içeren ifade ve anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamından; PKK silahlı terör örgütünün ...i ilçesinde öz yönetim ilanından sonra PKK-KCK silahlı terör örgütünün ilçe merkezindeki sivil yapılanması olan YPS-YDGH mensubu ve silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ilçedeki sorumlu düzeydeki elemanlarına bağlı, hiyerarşik yapı içinde faaliyet gösterdiği, daha önce Kuzey Irak'ta bulunan örgütün dağ kadrosu olan HPG biriminde üst düzey örgüt mensubunun korumalığını yaptığı, örgüt adına lojistik faaliyeti yürüttüğü, dağ kadrosundan şehre eylem için gelen örgüt mensuplarını taşıdığı, bu kişilerin lojistik ihtiyaçlarını karşıladığı, ayrıca kırsala gidecek olan yeni örgüt mensuplarını kırsal alana, kırsaldan da ilçe merkezine getirdiği, araç ile örgüt elemanlarına lojistik destek sağladığı, AK-47 Kaleşnikof marka silah ve el bombası taşıdığı, mensubu olduğu silahlı terör örgütünün amaç suçunun gerçekleştirilmesine yönelik vehamet oluşturan güvenlik güçlerine karşı silahlı saldırı gerçekleştirilmesi için hendek ve barikatlarda silahlı nöbet tutma faaliyetlerine katıldığı anlaşılan sanığın eyleminin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmaya yöneldiği ve TCK’nın 302. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafi ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA,verilen ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine, ilk derece hükmü ile ilgili olarak aleyhe temyiz bulunmadığı da gözetilerek CMK'nın 283 ve 307/4. maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16321, Karar No: 2020/9191, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16321 E.  ,  2020/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın yüzüne karşı verilen 18/12/2019 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yüzüne karşı verilen kararı 31/12/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.