muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2238, Karar No: 2014/18178, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2238 E.  ,  2014/18178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2013

NUMARASI : 2012/345-2013/898

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, 15.12.2007 tarihli hizmet sözleşmeleri uyarınca davalı tarafça yapı denetim hizmeti ücretinin ödenmemesi üzerine davalılar hakkında icra takibi başlattığını, davalıların takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya dayanak yapı denetim hizmet sözleşmelerinin altında bulunan imzanın kendilerine ait olmadığını, kendilerinin yapı sahibi olmayıp Mustafakemalpaşa 2. Noterliğinin 09.10.2007 tarih, 8215 yevmiye numarası ile düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde daire karşılığı arsalarını satan kişiler olduklarını savunarak, davanın reddini, davacının %40 oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapı denetim hizmet sözleşmelerinde davalıların imzalarının bulunmaması ve davalılar tarafından daha evvel ödeme yapılmış olduğunun da ispatlanamaması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapı denetim hizmet sözleşmelerinde davalıların imzalarının bulunmaması ve davalılar tarafından daha evvel ödeme yapılmış olduğunun da ispatlanamaması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar ile yapılan sözleşmeler uyarınca yapı denetim hizmetini ifa ettiklerini belirterek, kararlaştırılan ücretin tahsili için başlatmış olduğu icra takibine vaki itirazın iptali istemi ile eldeki davayı açmış; davalılar ise böyle bir sözleşme imzalamadıklarını savunmuşlardır. Mahkemece, yapılan imza incelemesi neticesinde sözleşmeler altındaki imzanın davalılara ait olmaması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir. 4708 Sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 5. maddesinde, yapı denetim hizmet sözleşmelerinin yapı sahibi ile denetim kuruluşu arasında akdedileceği hükme bağlanmış, bahsi geçen kanuna dayanılarak çıkarılan Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1 numaralı bendinde de yapı sahibinin, yapı denetimi hizmet sözleşmesini bizzat veya hukuken temsile yetkili vekili aracılığı ile imzalamak zorunda olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Yukarıda bahsi geçen yasal mevzuat uyarınca, yapının denetimi için yapı denetim kuruluşu ile hizmet sözleşmesinin imzalanması zorunluluğunun bulunduğu ve sözleşmenin de bizzat veya hukuken temsile yetkili vekil aracılığıyla yapı sahipleri tarafından imzalanması gerektiği anlaşılmaktadır. Davalılar, yapı denetimi hizmetinin davacı dışında başka bir firma tarafından yerine getirildiğini iddia ve ispat etmedikleri gibi, davacı şirket ile yapı denetim hizmet sözleşmesini yapan kişinin müteahhit şirketin yetkilisi C. S. olduğunu da kabul etmişlerdir. Hal böyle olunca, davalılar sözleşmeye taraf olmasalarda, davacının vermiş olduğu hizmetin ücretini talep etme hakkının bulunduğunun kabulü gerekir. Aksi halde davalılar sebepsiz zenginleşeceklerdir. Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere arsa sahibi olan davalıların anılan yasa uyarınca yapı sahibi oldukları gözetilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken değinilen bu yönlerin gözardı edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8195, Karar No: 2019/598, Tarih: 21.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8195 E.  ,  2019/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin Butlanı

...K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, evliliğin mutlak butlanının tespitine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 13.01.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.02.2018 günlü ve 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 21.02.2018 tarihli ve 30339 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2018 günü yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (2.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6060, Karar No: 2022/6400, Tarih: 31.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6060 E.  ,  2022/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 12.05.2017 tarihinde verilen dilekçeyle sınırdaş parsel hakkında önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, 5403 sayılı Kanunun 8/İ maddesinde düzenlenen önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde dava konusu 109 ada 12 parsel sayılı taşınmaza sınır olan 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı tarafından dava konusu taşınmazın 12.04.2017 tarihinde satın alındığını belirterek 5403 sayılı Yasa'dan kaynaklı önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının109 da 4 parsel sayılı taşınmazda tek başına malik olmadığını, taşınmazı resmi akitte gösterilen bedelden daha yüksek bedelle satın aldığını, taşınmazlar arasında bütünlüğün bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davacı ...'in 1/2 pay sahibi olduğu taşınmazda 1/2 paya sahip diğer paydaş ... davaya müdahele isteminde bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince, 5403 sayılı Yasa kapsamında hazırlanan Tarımsal Arazi Büyüklükleri Cetvelinde Salihli ilçesinde, yeterli gelirle tarımsal arazi büyüklüğünün kuru tarımda 10 dekar olarak belirlendiği, ... gelirli tarımsal arazi bütünlüğü ve Yasada önalım ... için belirlenen şartların oluştuğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ...'in 1/2 pay sahibi olduğu taşınmazda 1/2 paya sahip diğer paydaş ... davaya müdahele isteminde bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince, 5403 sayılı Yasa kapsamında hazırlanan Tarımsal Arazi Büyüklükleri Cetvelinde Salihli ilçesinde, yeterli gelirle tarımsal arazi büyüklüğünün kuru tarımda 10 dekar olarak belirlendiği, ... gelirli tarımsal arazi bütünlüğü ve Yasada önalım ... için belirlenen şartların oluştuğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf istemi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince "...5403 sayılı Kanunun 8/3 maddesinde dikili tarım arazilerinin 0,5 hektardan küçük olamayacağı ve 5403 sayılı Kanunun 8/A maddesi kapsamında oluşturulan (1) sayılı listede Manisa ili, Salihli ilçesinde 10 dekardan büyük dikili arazilerin ... gelirli tarım arazisi olarak kabul edildiği düzenlenmiştir. Davalıya ait 109 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 168.063,76 m² olup, 5403 sayılı Yasanın 8/3 maddesindeki 0,5 hektardan büyüktür. Davalıya ait taşınmazın 5403 sayılı Yasanın 8/A maddesindeki listeye göre 10 dekardan da büyük olduğu anlaşıldığından bu taşınmaz hakkında önalım hakkının kullanılması için haklı bir sebep bulunmamaktadır. 4721 sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtildiği gibi; Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mülkiyetin devri konusunda kısıtlama hükmü içeren, yasal önalım hakkını düzenleyen 732. maddesi uyarınca, paylı mülkiyette bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını tamamen veya kısmen üçüncü kişiye satması hâlinde, diğer paydaşlar önalım hakkını kullanabilirler.

Kanunun 733. maddesi uyarınca, yapılan pay satışının, alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi gerekir. Önalım ..., satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her hâlde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu ... kullanan paydaş ile alıcı davalı arasında, kapsam ve şartları satıcı ile pay satın alan davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Türk Medenî Kanununun sistemine göre, yasal önalım hakkının kullanılabilmesi için pay satışı yapılan taşınmazın paylı mülkiyete tâbi olması ve pay satışının, paydaşlar dışında üçüncü bir kişiye yapılmış olması gerekir. Kural bu olmakla birlikte, 15/05/2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6537 sayılı Kanunla, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa, 8. maddesinden sonra gelmek üzere 8/İ maddesi eklenmiştir.

Türk Medenî Kanununun sistemine göre, yasal önalım hakkının kullanılabilmesi için pay satışı yapılan taşınmazın paylı mülkiyete tâbi olması ve pay satışının, paydaşlar dışında üçüncü bir kişiye yapılmış olması gerekir. Kural bu olmakla birlikte, 15/05/2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6537 sayılı Kanunla, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa, 8. maddesinden sonra gelmek üzere 8/İ maddesi eklenmiştir.

Bu maddeyle, tarımsal arazilerin satılması hâlinde sınırdaş tarımsal arazi maliklerinin de önalım hakkına sahip oldukları; önalım hakkına sahip birden fazla sınırdaş tarımsal arazi malikinin bulunması hâlinde hâkimin, tarımsal bütünlük arz eden sınırdaş arazi malikine önalıma konu tarımsal arazinin mülkiyetinin devrine karar vereceği ve önalım hakkının kullanılmasında Türk Medenî Kanunu hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Kanun koyucunun, 4721 sayılı Kanunda yer alan önalım hakkıyla ilgili takip ettiği amaç, paydaşlar arasına yabancı (üçüncü) kişilerin girmesini önlemek, payları mümkün olduğu ölçüde bir veya birkaç paydaş elinde toplayarak, ekonomik olmayan ve paydaşlar arasında anlaşmazlıklara neden olan paylı mülkiyet ilişkisini sona erdirmektir. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda 6537 sayılı Yasa ile 30.04.2014 tarihinde değişiklik yapılarak, arazinin parçalanarak bütünlüğünün bozulmasını engellemek amacıyla sınırdaş arazi malikine önalım ... tanınmıştır.

5403 sayılı Kanunun;

1- "Amaç" başlıklı 1. maddesinde; Kanunun amacı, tarım arazilerini sınıflandırmak, asgari tarımsal arazi ve ... gelirli tarımsal arazi büyüklüklerini belirlemek ve bölünmelerini önlemek, tarımsal arazi ve ... gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olarak sayılmış,

2- "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde, "asgari tarımsal arazi büyüklüğü" kavramı, üretim faaliyet ve girdileri rasyonel ve ekonomik olarak kullanıldığı takdirde, bir tarımsal arazide elde edilen verimliliğin, söz konusu tarımsal arazinin daha fazla küçülmesi hâlinde elde edilemeyeceği Bakanlıkça belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğü olduğu ifade edilmiş,

3- "Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi" başlıklı 8. maddesinin üçüncü fıkrasında; asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazilerinde, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektardan, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektardan, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği; Bakanlığın asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabileceği; tarım arazilerinin Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği ve hisselendirilemeyeceği belirtilmiştir.

6537 sayılı Kanunla getirilen kısıtlamalar, malike ait yetkilerden biri olan tasarruf yetkisine önemli kısıtlamalar getirmekte, bu kısıtlamalarla tarımsal alanların bölünmesinin önüne geçilmesi ve tarımsal verimin arttırılması amaçlanmaktadır.

Kanun koyucu, belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğünün altındaki parsellerin satışa konu edilmeleri halinde, satın almada öncelik hakkını komşu parsel malikine tanımak suretiyle, belirlenen miktarın altındaki tarım arazilerinin komşu parsellerle birleştirilmesini ve asgari tarımsal arazi büyüklüğüne kavuşturulmasını hedeflemiştir.

Somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesince, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu bir bütün olarak nazara alındığında, kanun koyucunun tarım arazilerinin hadsiz ve hudutsuz bir şekilde büyütülmesini amaçlamadığı, davalıya ait taşınmazın 5403 sayılı Yasanın 8/A maddesindeki listeye göre 10 dekardan ve davacıya ait taşınmazdan çok daha büyük olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş ise de yasa metninden anlaşılmayan ve miktar yönünden genişletici yorum ile karar verilmesi doğru değildir.

Dava konusu 109 ada 14 parsel sayılı taşınmaza davalının tek başına malik bulunduğu; davacıların ise iki kişi birlikte sınırdaş olan 109 ada 12 parsel sayılı taşınmaza malik oldukları, önalım taleplerinin kabulü halinde dava konusu tek kişinin malik olduğu 14 parsel sayılı taşınmazın tek kişi yerine iki kişinin paylı mülkiyetine dönüşeceği anlaşıldığına göre, davacıların bu davayı açmalarında kanunun aradığı amaç gerçekleşmemiş olacaktır.

Taşınmaz mal mülkiyetinin Kanundan kaynaklanan sınırlandırılmalarından biri olan önalım hakkıyla ilgili yorum ve değerlendirmeler, mülkiyet hakkının özüne zarar verecek şekilde önalım ... sahibi lehine genişletilemez. Bu durum karşısında, davacıların önalım davası açmasında haklı bir gerekçeleri bulunduğundan bahsedilemeyeceğinden, davanın bu gerekçeyle reddedilmesi gerekirdi. Bölge Adliye Mahkemesince, davanın reddine karar verilmesi doğru ise de, davanın reddine yönelik gerekçe doğru değildir. Ancak bu husus, kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle, hükmün gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesinin yukarıda açıklanan şekilde değiştirilerek, bu gerekçeyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, HMK'nın 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15527, Karar No: 2025/8234, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15527 E.  ,  2025/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/955 E., 2022/524 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20886, Karar No: 2015/11218, Tarih: 18.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20886 E.  ,  2015/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın idaresindeki bisiklet ile seyir halinde iken ayaklarına sadece büyük taşlar konularak dikilen 18 m uzunluğundaki elektrik direğinin rüzgar nedeniyle yola devrilmesi sonucu katılanın çarparak basit tedavi ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın ... sorumlusu olduğu ....Anonim Şirketince ..... Anonim şirketine direk dikme işinin verildiği, sanığın da şirketi adına çukurun derinliği ve beton dökülmesi kontrolünü yaptığı, ancak kazaya sebep olan direğin sanığın talimatı ile köşebentler ile tutturulmadığı, ayaklarına taşlar konularak bırakıldığı, sanığın kusurunun bulunduğu anlaşılmakla yeniden rapor alınarak hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sorumluluğu bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13946, Karar No: 2023/7487, Tarih: 28.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/13946 E.  ,  2023/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/2069 Esas, 2022/2424 Karar sayılı kararının, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama konusu 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu yönünden Gümrük İdaresinin ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ve Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.