muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6629, Karar No: 2022/7858, Tarih: 19.10.2022

A-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;

a-Olay tarihinde Hava Harp Okulu Dekanı Ahmet Gümüş'ün talimatı ile saat 23:45-24:00 sıralarında okul dışına çıkan sanıkların, sanık ...'ın kullandığı araç ile Kazlıçeşme mevkiine geldiklerinde yolun polis tarafından kapatılmış olması nedeniyle araç sürücüsü sanık Albay ...'ın refüj üzerinden geçerek geri dönmek istediği esnada aracın refüje takılması sonucu hareketsiz kaldıkları, polis ekiplerinin yüksek sesle anlaşılır şekilde sanıkların dışarı çıkmalarını istedikleri, sanıkların direnmeksizin teslim oldukları, sanık ...'ın yakalandığı esnada yapılan üst aramasında sarı zarf içerisinde darbe bildirisi metninin ele geçirildiği şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların eylemlerinin, neticenin/somut zarar tehlikesinin gerçekleşmesini sağlayacak biçimde faillerle birlikte fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmalarını temin edecek fonksiyonel bir mahiyet taşımaması, müsnet suç yönünden TCK'nın 37. maddesi kapsamında fail olarak sorumlu tutulamayacakları ancak, suçun icrasına başlanmasından sonra katılma iradesini açıkça ortaya koyan hareketlerinin, zaman, nitelik ve yakın zarar tehlikesine yaptığı katkı itibariyle bütün olarak darbenin icrasını kolaylaştırmaya yönelik olup, sanıklar hakkında TCK’nın 309/1 ve 39/2-c maddeleri kapsamında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım etme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

c-Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., T.C. Cumhurbaşkanı ... ve TRT vekilleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

B-Sanık ... yönünden;

c-Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., T.C. Cumhurbaşkanı ... ve TRT vekilleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

B-Sanık ... yönünden;

a-15 Temmuz 2016 günü Nöbetçi Amiri olan Binbaşı ...'ın saat 17:30 civarı nöbetçi odasındayken askeri hattan İstihbarat Şube Müdürü Kurmay Binbaşı olan sanık ... tarafından arandığı, sanık ...'in okul komutanı ...'nın emriyle nöbeti devralacağını söylediği, müteakiben 18:30 civarı nöbetçi amirliği odasına gelen sanık ... tarafından nöbetçi amirliği görevinin devralındığı, Sanık ...'in; saat 20:00-21:00 sıralarında Hava Harp Okuluna gelen öğrencileri kendi odasında ağırladığı, öğrencilere odasında bulunan ve darbe girişiminde kullanılan mühimmat sandıklarını verdiği ve mühimmatların koğuşlara taşındığı, saat 22:30 sıralarında darbeci askeri kanat tarafından hazırlanan ve ülke çapındaki askeri birliklere gönderilen “Harekât Yıldırım” başlıklı sıkıyönetim direktifinin kendisine ulaştığı, 16 Temmuz günü saat 00:00-01:00 sıralarında "Okul bölgesinde herhangi bir şüpheli durum yok. Biz teyakkuzdayız" ve "Tamamdır Allah yardımcınız olsun" şeklinde mesaj kayıtlarının tespit edildiği, 16 Temmuz saat 03:00 sıralarında silahaneye gelen ... ve ...'a silah ve mühimmat verilmesini emrettiği, 16 Temmuz saat 05:00-06:00 sıralarında okul bölgesinde iniş kalkış yapan helikopterlere yakıt verilmsini emrettiği şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın genel darbe planı çerçevesinde kendisine verilen ve ülke çapında gerçekleştirilen Anayasal düzeni ihlal suçunun icra hareketleriyle de illi bir değer taşıyan emri/görevi kabullenerek olay tarihinde kanunsuz emirler vermek, darbeye destek olmak amacıyla eylemlerine devam etmek şeklindeki sübutu kabul edilen eylemlerinin, Anayasayı ihlal suçunu teşkil ettiğinde kuşku bulunmamasına, suçun icra hareketlerini müşterek fail olarak gerçekleştiren sanığın konumu, rütbesi ve mesleki tecrübesi itibariyle hakkında TCK'nın 24/1-4 ve 30. maddelerinin tatbik şartlarının bulunmadığı da gözetilerek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğunun kabulü ile “müşterek fail” olarak TCK'nın 37. maddesi delaletiyle 309. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

c-Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., T.C. Cumhurbaşkanı ... ve TRT vekilleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

C-Sanık ... yönünden;

a-Olay tarihinde nizamiyede görevli olan Uzman Çavuş rütbesindeki sanık ...'in, Birinci Ordu komutanının açıklamalarından darbe teşebbüsü olduğunu öğrenmesi akabinde, saat 22:30-23:00 sıralarında mevzide bulunan mahiyetindeki erleri siperden kaldırarak Ana Nizamiye içerisindeki gazinoya getirdiği

c-Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., T.C. Cumhurbaşkanı ... ve TRT vekilleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

C-Sanık ... yönünden;

a-Olay tarihinde nizamiyede görevli olan Uzman Çavuş rütbesindeki sanık ...'in, Birinci Ordu komutanının açıklamalarından darbe teşebbüsü olduğunu öğrenmesi akabinde, saat 22:30-23:00 sıralarında mevzide bulunan mahiyetindeki erleri siperden kaldırarak Ana Nizamiye içerisindeki gazinoya getirdiği

ve erlere kimseye silah doğrultmamalarını ve televizyon izlemelerini söylediği anlaşılan sanığın; örgütsel bağı kesin olarak ortaya konamamasına, organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar olduğunun, suç işleme karar ve iradesine katıldığınının, bu planlama doğrultusunda verilen görevleri kabullendiğinin kanıtlanamamasına nazaran ispat edilemeyen müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

c-Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ..., T.C. Cumhurbaşkanı ... ve TRT vekilleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

D-Sanık ... yönünden;

Sanık ... hakkında TCK'nın 113. maddesinde belirtilen "kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi" suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı görülmüş ise de; dava zaman aşımı süresince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

a-Sanık hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçlarından ayrı ayrı ceza verilmiş ise de, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 309/1 maddesinde düzenlenen Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği cihetle ayrıca bu suçlardan ceza verilemeyeceği gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, ... ve Türkiye Cumhuriyeti ..., TRT vekilleri, sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tutuklu sanıkların verilen ceza miktarı, bozma nedeni, tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alındığında TUTUKLULUK HALLERİNİN DEVAMINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih

ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5735, Karar No: 2013/5924, Tarih: 04.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5735 E.  ,  2013/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık ...'ın yüzünde verilen kararda yasa yolu başvuru süresinin, başlangıcının belirtilmesi gerekirken “yüzlerine karşı 7 günlük yasal süre içerisinde temyizi kabil olmak üzere” biçiminde belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifadenin kullanıldığı ve bu haliyle tefhimin Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı, gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği,

Gerekçeli kararın katılan sanık ...'a, temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı şerhini ve diğer kanun yolu başvuru şeklini gösterir şerhi ihtiva eder şekilde, tebliğinin gerektiği,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3890, Karar No: 2014/2037, Tarih: 04.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3890 E.  ,  2014/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2008/565-2011/373

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine vekili; K. Köyü ... (122) nolu kök kadastro parselinin, davalı Seyhan Belediyesinin 37 nolu düzenleme bölgesinde yaptığı imar uygulaması kapsamında kaldığını ve daha sonra da davalı Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından imar düzenlemesine tabi tutularak çok sayıda imar parselinin oluşturulduğunu; anılan imar uygulamalarından önce Hazine adına kayıtlı 1094 sayılı kök parselin kadastro sınırları içerisine de şuyulandırmalar sonucunda K. Köyü ... ada 9 ve 10 sayılı imar parsellerinin meydana getirildiğini, ancak gerek Seyhan Belediyesince yapılan 37 nolu imar düzenlemesinin ve gerekse aynı bölgede Adana Büyükşehir Belediyesince yapılan imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiklerini, böylece imar parsellerinin sicil kayıtlarının yolsuz tescil niteliğine dönüştüğünü ileri sürerek; 1094 sayılı kök parsele geri dönüşümü teminen tapu iptali ve Hazine adına tescil, olmadığı takdirde tazminat istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda “davacı Hazinenin Seyhan Belediye Başkanlığı aleyhine açtığı davanın yasal zorunluluk nedeniyle taraf sıfatı kalmayan Seyhan Belediye Başkanlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davacı Hazinenin diğer davalılar yönünden davasının kabulü ile Adana İli Çukurova İlçesi K. Köyü ... (122) kök parselde bilirkişilerin 11.11.2009 tarihli raporlarında belirtilen 617 metrekarenin imar öncesi kadastral hak durumuna dönülerek K. köyü 1094 (122) parsel sayılı kadastro parselin ihyasına; dava terditli olarak açılmış olup tazminat talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve dahili davalı Ç.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastral parselin ihyası, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın öncesinde tespit dışı alandan ihdasen Hazine adına tescil edildiği, bilahare Seyhan Belediyesince başka birçok parselle birlikte 37 nolu düzenleme bölgesinde imar uygulamasına tabi tutulduğu, bu imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmesi üzerine davalı Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan imar düzenlemesinin de idari yargı yerinde iptal edildiği, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yerin yargılama sırasında yeni kurulan Çukurova Belediyesi sınırları içinde kalması nedeniyle anılan Belediyenin de davaya dâhil edildiği anlaşılmaktadır. Davacı Hazine eldeki davada çekişmeli imar parsellerinin kayıtlarının dayanaksız hale geldiğini belirterek imar öncesi duruma dönülmesini ve ihdasen oluşan parselin yeniden Hazine adına tescilini, olmadığı takdirde zararının tazminini istemiştir. Mahkemece, sicil kayıtlarının illetini teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilerek kayıtların dayanaksız hale geldiği ve sicil kayıtlarının yolsuz tescil durumuna düştüğü belirlenmek ve benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile keşif sonucu alınan bilirkişi heyeti raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Raporda; dava konusu ihdas parselinin, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken ihdas edildiği belirtilmişse de, ihdas öncesi niteliği (taşlık, kayalık,vs) ve kadastral paftasında hangi nitelikle tespit harici bırakıldığı açıklanmamış; dava, 5478 ada 9 ve 10 sayılı imar parselleri hakkında açılmasına rağmen, dava konusu 1094 sayılı ihdas parselinin, ... ada 9 sayılı imar parselinden 43.65 metrekare ve aynı ada 10 sayılı imar parselinden 546.64 metrekarelik kısımların ayrılması ile yeniden oluşturulabileceği bildirilmiş olup; mahkemece, 1094 sayılı ihdas parselinin alanı 617 metrekare olup, raporda bildirilen alanların bu miktardan daha az olması karşısında miktar farklılığının neden kaynaklandığı üzerinde durulmaksızın ve bilirkişi heyetinin raporunda, imar parsellerinin ada numarasında maddi hata bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın ve maddi hata yok ise anılan 5481 ada 9 ve 10 sayılı parseller hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması doğru değildir

. Kabule göre de; ihyası talep edilen 1094 sayılı ihdas parseli sınırları üzerinde, iptal edilen imar uygulamaları sonucu oluşturulmuş imar parsellerinin, 1094 sayılı ihdas parseli sınırları içerisinde kalan kısımlarının tapu kayıtlarının iptali ile 1094 sayılı parselin ihyasına ve Hazine adına tesciline hükmedilmesi gerekirken, iptal ve tescil yönünde hüküm kurulmamış olması ve yine kabule göre; taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğuna göre, hüküm altına alınması gereken karar ilam harcı ile vekalet ücretinin maktu olması gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir. O halde mahkemece, çekişme konusu taşınmazın ihdas öncesi niteliği, iptal edilen imar uygulamaları sonucu ihdas sınırları üzerinde hangi imar parsellerinin oluştuğu ve miktarları konusunda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptama yapılması, çelişkilerin giderilmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek infaza elverişle bir biçimde hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9216, Karar No: 2018/10502, Tarih: 03.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9216 E.  ,  2018/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 17.11.2016 gün ve 2015/5499 Esas, 2016/15788 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının eczanenin mülkiyeti bakımından talepte bulunma hakkının olmadığı ancak 2003 yılının tamamı ile 2004 yılının 6 aylık süresi bakımından elde edilen eczane karının 1/2'sini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının katılım alacağı olarak tespit edilen 18.544-TL'nin davalıdan tahsiline, bakiye taleplerin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Dairece yerel mahkemenin kararı 17.11.2016 gün, 2015/5499 Esas ve 2016/15788 Karar sayılı ilamla bir kısım temyiz itirazlarının reddine, bozulmasına karar verilmiştir. Davacı ... vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin eczaneye yönelik yönelik karar düzeltme isteminin gelince;

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; davacının dava dilekçesinde 'davalı ile birlikte eczane açtıklarını' açıkladığı, cevaba cevap dilekçesinde de 'eczanenin değerinin saptanmasını ve eczanenin değeri yeri ve konusu itibariyle 200.000 TL olduğunu' belirttiği, dosya kapsamındaki davacının tüm beyanlarına göre, davacının talebinin sadece eczanenin bulunduğu taşınmaza yönelik değil, eczanenin işletme olarak da tasfiyeye konu yapıldığının kabulü gerekir. O halde, eczanenin işletme değeri yönünden de davacının talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olmuş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 17.11.2016 gün 2015/5499 Esas ve 2016/15788 Karar sayılı ilamın (1.) bendindeki bozma kararına eczanenin işleme değeri ile ilgili bozmanın da eklenmesi suretiyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine ve peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9715, Karar No: 2023/3587, Tarih: 03.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9715 E.  ,  2023/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/33 E., 2022/597 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/683 Esas, 2016/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin ikinci fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.423,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/683 Esas, 2016/604 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2019/11468 Esas, 2021/7777 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından bozulmasına karar verilmiştir.

3.Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/33 Esas, 2022/597 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası,aynı maddenin ikinci fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.423,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2022 tarih, 2022/133961 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın, solundaki aracın önüne doğru kırması nedeniyle sağa doğru manevra yapmak zorunda kaldığından kusuru bulunmadığına, yeniden rapor alınması gerektiğine, somut bir zarar olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ve sanık hakkında adli para cezası tercih edilmesi sebebiyle cezanın ertelemeye engel olmadığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR