muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19019, Karar No: 2013/20419, Tarih: 01.10.2013

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde belirtildiği üzere "taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 154 ve devamı maddelerine göre, “Hâkim, tahkikat ve yargılama işlemlerinin icrasıyla, iki tarafın ve diğer ilgililerin sözlü açıklamalarını, gerekirse özet olarak zabıt kâtibi aracılığıyla tutanağa kaydettirir. Taraflar veya diğer ilgililer sözlü açıklamalarını hâkimin izniyle doğrudan da tutanağa yazdırabilir. Tutanak, hâkim ve zabıt kâtibi tarafından derhâl imzalanır. Ön inceleme, tahkikat ve yargılama işlemleri, ancak tutanakla ispat olunabilir”. Tutanak resmi bir evraktır. Seri olarak açılan davalarda da her bir dava dosyası için ayrı ayrı tutanak tutulması, imzalanması ve kısa kararın tefhim edilmesi zorunludur.

Her dosya için ayrı ayrı duruşma tutanağı düzenlenmesi, sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve yapılan yargılamaya, mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma sebebidir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece seri olarak açılan davalar için bir kısım celselere ait duruşma tutanakları için tek bir tutanak tutulmuştur. Yine seri dava dosyaları için dava dosyalarının seri başı ve seri sonu gösterilmek suretiyle tutulan duruşma sırasında davacı tanıkları dinlenmiş, dilenen davacı tanıklarının her bir dosyanın davacıları için davacının iddiası doğrultusunda ayrı ayrı beyanı alınması yerine tüm davacılar için ortak beyanda bulunmuştur.

Duruşmanın nasıl icra edileceği ve duruşma zaptının nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı Kanun'un 154. ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.

Duruşma tutanakları resmi belgedir.

Her dosyanın duruşma tutanağının kanunda belirtildiği şekilde düzenlenmesi ve hakim ile zabıt katibi tarafından derhal imzalanması şarttır.

Duruşmanın nasıl icra edileceği ve duruşma zaptının nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı Kanun'un 154. ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.

Duruşma tutanakları resmi belgedir.

Her dosyanın duruşma tutanağının kanunda belirtildiği şekilde düzenlenmesi ve hakim ile zabıt katibi tarafından derhal imzalanması şarttır.

Kanunda belirtilen bu imza “ıslak “ imza ya da usulünce atılan e-imzadır.

Duruşma tutanaklarının sıhhati yargılamanın güvenilirliğinin temel şartıdır.

Somut yargılamada seri olarak açılan ve yargılaması birlikte yapılan dava dosyalarında ilk dosyanın dışındaki dosyalarda bir kısım duruşma zabıtların serinin ilk sırasındaki dava dosyasındaki zabıtların fotokopisi olduğu anlaşılmıştır.

Her dosyaya özgü duruşma tutanağının düzenlenmemesi belgelendirmeyi bozucu olup, 6100 sayılı Kanun'un 154 ve devamı maddelerine aykırıdır.

Sonuç olarak duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi kanuna uygun olmayan kararın salt bu sebeplerle sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3899, Karar No: 2015/7157, Tarih: 24.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3899 E.  ,  2015/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bonoya dayalı kambiyo takibinde borçlular vekili, bono üzerindeki imzaların şirketi temsile yetkili olmayan Ahmet Selvitoğu'nun imzası taklit edilmek suretiyle atıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece bono üzerindeki her iki imzanın ...'na ait olduğu, şirket yetkilisinin ise ... olduğu gerekçesiyle takibin her iki borçlu yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 678.maddesi gereğince şirket yetkilisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701 ve 702. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket temsilcisinin elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup, birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonoda, keşideci ... olup, senet üzerindeki iki imzanın da açığa atıldığı görülmektedir.Bu

durumda her ne kadar imza, şirket temsilcisi olan ...'na ait çıkmadığı için şirket sorumlu olmasa da açığa atılan imzadan, imzanın kendisine ait olduğu tespit edilen ve şirket yetkilisi olmayan ... şahsen sorumludur.

O halde istemin ... yönünden reddi gerekirken adı geçen borçlu yönünden de itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonoda, keşideci ... olup, senet üzerindeki iki imzanın da açığa atıldığı görülmektedir.Bu

durumda her ne kadar imza, şirket temsilcisi olan ...'na ait çıkmadığı için şirket sorumlu olmasa da açığa atılan imzadan, imzanın kendisine ait olduğu tespit edilen ve şirket yetkilisi olmayan ... şahsen sorumludur.

O halde istemin ... yönünden reddi gerekirken adı geçen borçlu yönünden de itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/296, Karar No: 2023/434, Tarih: 14.09.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/296 E.  ,  2023/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı verenYargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 57-3

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.01.2021 tarih ve 57-3 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 30/1-A ve 31/1-A-B maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba, Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkartılmasına ve ilişiğinin kesilmesine, askeri rütbe ve memuriyetinin kaybedilmesine ve subay, astsubay, uzman jandarma ve devlet memuru olarak tekrar Türk Silahlı Kuvvetlerine kabul edilmemesine karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafii ile katılma talebi reddedilen ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ret ve onama istemli 24.08.2021 tarihli ve 101445 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 25.01.2021 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafiine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 28.01.2021, sanık müdafiinin 27.01.2021 tarihinde ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriğinden; kararın kanuna aykırı olduğunu belirtmek suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmelerini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanık müdafiine 31.05.2021, sanığa 01.06.2021, katılma talebi reddedilen ... vekiline 21.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği,

Sanık müdafiinin 07.06.2021, katılma talebi reddedilen ... vekilinin 23.06.2021 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçelerini sundukları, sanığın ise gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği,

Görülmekle temyiz sebeplerini bildirmesi gereken ek dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesine rağmen sunmayan sanığın 28.01.2021 tarihli dilekçesinin yeterli ve geçerli neden içerememesinden dolayı usulüne uygun bir temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesine imkân bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu anlaşılmıştır.

Görülmekle temyiz sebeplerini bildirmesi gereken ek dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesine rağmen sunmayan sanığın 28.01.2021 tarihli dilekçesinin yeterli ve geçerli neden içerememesinden dolayı usulüne uygun bir temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesine imkân bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu anlaşılmıştır.

E) Katılma talebi reddedilen Milli Savunma Bakanlığının katılma ve bu bağlamda hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi:

Kovuşturma aşamasında vekili aracılığıyla sunduğu dilekçeyle sanık hakkındaki kamu davasına katılma talebinde bulunup Özel Dairece bu talebi reddedilen Milli Savunma Bakanlığının, CMK'nın 260/1. maddesindeki düzenleme uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunmakta ise de kamu barışına karşı işlenen suçlardan olup dolaylı mağdurunun toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmaması karşısında temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

II) İDDİA:

''...Şüpheli hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca FETÖ silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan genel hükümlere göre soruşturma başlatılmıştır.

Kural olarak kamu görevlileri ile ilgili haksız soruşturmaların önüne geçilebilmesi amacıyla yasa koyucu özel soruşturma usulleri belirlemiş, ''Ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçüstü halini'' ise bu durumun istisnası olarak kabul etmiştir. Soruşturma usulü konusunda Yargıtay Yasası'nın 46. maddesinde de benzer bir düzenleme yapılmıştır.

Şüpheliye atılı silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu TCY'nin 314/2. maddesinde düzenlenmiş olup, bu suçun ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren ve temadi eden suçlardan olduğu (CGK. 26/09/2017, 2017/956-370), temadinin fiilen veya hukuken kesintiye uğradığı tarihe kadar suçun işlenmeye devam edildiği yerleşik yargı kararları ile de kabul edilmiştir. Bu itibarla, kesinti bir başka ifade ile yakalanma tarihi, suç tarihi olarak kabul edileceğinden şüpheli hakkındaki soruşturma genel hükümlere göre sürdürülmüştür.

Nitekim Anayasa Mahkemesi de (AYM) benzer bir konuda başvuranın “Anayasa ve 6216 sayılı Yasa'da öngörülen usule ilişkin güvencelerin hiçbirine riayet edilmeksizin tutuklandığı” yönündeki 07/09/2016 tarihli başvurusu üzerine verdiği 11/01/2018 tarih ve 2016/15586 sayılı kararında, "ağır ceza mahkemesinin görevine giren kişisel suçlarda, suçüstü halinin bulunması durumunda soruşturmanın genel hükümlere göre yürütüleceği, 5237 sayılı TCY'nin 314. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütü üyesi olma suçunun ağır cezalık suçlardan olduğu, Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre bu suçun temadi ettiği belirtilip, Yargıtay CGK'nin 20/01/2016 tarih ve 134-161 sayılı kararına da değinilerek, temadinin yakalamayla kesileceği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli konumunda bulunan hakim ve Cumhuriyet savcılarının yakalandıkları anda ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçüstü halinin mevcut olduğu" yönünde sonuca ulaşmıştır.

357 sayılı Askeri Hakimler Yasası'nın 28. maddesinin 1. fıkrasında " Askeri Hakimlerin genel yargıya tabi kişisel suçları hakkında genel hükümler uygulanır. Ancak soruşturma, o yer ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısı ve kovuşturma o yer ağır ceza mahkemesince yapılır." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bu düzenlemeyle Askeri Hakim ve Savcıların kişisel suçlarına ilişkin soruşturma usulü ve soruşturmaya yetkili merci belirlenmiştir.

06/01/2017 tarihli 29940 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 680 Sayılı KHK'nın 1. maddesi ile 357 sayılı Askeri Hakimler Yasası'nın 28. maddesinin 1. fıkrası "Hakim ve Savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, askeri hakimin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki İl Cumhuriyet Başsavcılığı ve aynı yer ağır ceza mahkemesine aittir." şeklinde değiştirilmiştir.

680 Sayılı KHK ile 357 sayılı Askeri Hakimler Yasası'nın 28. maddesinde yapılan değişiklik, hakim ve savcıların kişisel suçlarına ilişkin soruşturma usulünde esas itibariyle bir değişiklik yapmamakla birlikte, daha önce var olan yetki kuralını yer itibariyle değiştirmiştir.

Yürürlükten kaldırılan 1602 Sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Yasası'nın "Şahsi suçlar" başlıklı 33/son madde düzenlemesi göre, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Başkanı, Başsavcısı, İkinci Başkanı, daire başkanları ve üyelerinin genel yargıya tabi şahsi suçların kovuşturulmasında Yargıtay Başkan ve üyeleri ile Cumhuriyet Başsavcısının şahsi suçlarının kovuşturulmasına ilişkin hükümler uygulanacaktır.