muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1602, Karar No: 2020/1963, Tarih: 15.06.2020

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat mühendisi bilirkişi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis ve uygulama kadastrosu tutanak örnekleri, tesis ve uygulama kadastrosuna ait paftalar, hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ölçü krokisi, ada raporu, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28319, Karar No: 2013/18116, Tarih: 02.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28319 E.  ,  2013/18116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/3318

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2008

NUMARASI : 2008/392 (E) ve 2008/480 (K)

SUÇ : Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağı ile ilgili mahkemesince bir değerlendirme yapılması amacıyla duruşma açıldığında, artık önceki hüküm varlığını yitirmiş olup, yeniden hüküm verme zorunluluğu doğmuş olduğundan ve sonraki hükmün önceki ile aynı olmasının bunun yeni bir hüküm olma özelliğini ortadan kaldırmayacağı da gözetilerek gerekçeleri de belirtilmek suretiyle yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında verilen 03.12.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilirken yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek sadece 03.12.2008 tarihli kararın açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

2-TCK.nun 142/2-d maddesinin ancak hırsızlık suçunun “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile kilidi açmak suretiyle” işlenmesi halinde uygulanabileceğinin anlaşılması karşısında; sanığın kilidi “sair alet” ten kabul edilen ele geçirilemeyen bıçak ile açtığı kabul edilse de; bıçak ile kilit aksamına zarar vermeden ve anahtar gibi kullanılmak sureti ile kilidin açıldığına dair sanık aleyhine tespit ve kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Suç tarihi itibari ile adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan ve 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve (a) bendine göre, tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmayan sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” irdeleyen gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, “TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına...” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17827, Karar No: 2012/16338, Tarih: 10.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/17827 E.  ,  2012/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili; 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde ve Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birlikleri Kuruluş ve Görevleri hakkındaki Yönetmeliğin 4/5-d maddesi gereği  öncelikle  tasarruf tedbirlerine  başvurulduğunu, alınan tedbirlere  rağmen  personel giderlerinin yönetmelikte ve kanunda  belirlenen sınırların üzerinde  gerçekleştiğini,  öncelikle  emeklilik hakkını elde eden  işçiler olmak üzere  işçilerin iş  sözleşmelerinin feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin de bu kapsamda geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun çıktıktan sonra davalının 3 yıl içinde peyderpey  personel giderlerini azaltarak gelirlerinin %40 ını geçmeyecek hale getirmesi gerektiği,  ancak davalının herhangi bir tasarruf tedbiri ve personel masraflarını azaltmaya yönelik çalışma yapmadan 3  yıllık  geçiş  süreci de beklenmeden  feshin son çare olması ilkesine uymadığı, işletmesel kararı tutarlı bir şekilde uygulamadığı, davacının  iş sözleşmesinin feshinden  önce  01.01.2011  tarihinde  işyerine  uzman  kadrosu ile  bir işçi alındığından  feshin   fesihte  gösterilen  nedene  uymadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm  davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

18/6/2009 tarihinde kabul edilerek 03.07.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27277 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde birliklerin TİM'in personel giderleri, gelirlerinin %40'ını geçemeyeceği  belirtilmiştir.

Hüküm  davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

18/6/2009 tarihinde kabul edilerek 03.07.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27277 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 19/4 maddesinde birliklerin TİM'in personel giderleri, gelirlerinin %40'ını geçemeyeceği  belirtilmiştir.

5910 sayılı Kanun çıktıktan sonra davalının üç yıl içinde peyderpey  personel giderlerini azaltarak gelirlerinin %40'ını geçmeyecek hale getirmesi gerektiği yine  sözkonusu kanunun geçici 1/4. maddesinde birliklerin personel giderleri gelirlerinin yüzde 40’ını aşan birliklerin genel sekreterlikleri, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde, personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlü kılınmıştır.Yine 03.09.2009 tarihli Resmi Gazete'nin 27338 sayısında  yayınlanarak yürürlüğe  giren Türkiye İhracatçılar Meclisi ve İhracatçı Birlikleri İnsan Kaynakları Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde  emeklilik, malullük veya ölüm halinde  personelin genel sekreterlikle ilişiği  yönetim kurulu kararı ile kesileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

5910 sayılı Kanun  ile yapılan düzenleme gereğince işverence personel giderlerinin azaltılması amacıyla alınan işletmesel karar kural olarak fesih için geçerli neden olmakla birlikte Kanun'un geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasında Birlik Genel Sekreterliklerine personel giderlerini gelirlerinin % 40'ı seviyesine getirmeleri yönünde üç yıllık süre tanınmış olduğundan sözü edilen oranın gerçekleştirilmesinin fesih dışında başka tedbirlerle de mümkün olup olmadığı, ek tedbir alınmasa bile üç yıllık sürenin bitiminde belirtilen seviyenin yakalanıp yakalanmayacağı fesih son çare olması ilkesi bağlamında önem araz eder.

Fesih tarihi itibariyle  davalı birliğin  gelirleri ile personel  giderleri arasındaki  oranın  bilirkişi aracılığıyla  tespiti ile 5190 sayılı Kanun’da  belirtilen 3 yıllık süre içerisinde  personel giderine ilişkin oranın kanunda belirtilen seviyeye düşürülmesi için işyerinde fesihten başkaca  tasarruf tedbirlerine  başvurulup başvurulmadığı, tasarruf tedbirlerine aykırı işyeri uygulaması olup olmadığı, feshin son çare ilkesine uygun davranılıp davranılmadığı  bilirkişi aracılığı ile belirlenerek ayrıca  5910 sayılı kanun da belirtilen üç yıllık sürenin bitim tarihi de göz önünde bulundurularak feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığının belirlenmesi gerekir. Emsal olduğu belirtilen dosyada alınan denetlenmesi mümkün olmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18837, Karar No: 2012/23225, Tarih: 12.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18837 E.  ,  2012/23225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.936,58 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; 2008 yılı Şubat ayı ile 2009 yılı Nisan ayı arasında aktif gün katsayı toplamı ve hizmet puanının yüksek çıkması nedeni ile davalıya yapılan 8.936,58 TL fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; işlemin iptali için Trabzon İdare Mahkemesine dava açtığını, bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Kural olarak; bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda; dava konusu olan ve fazla yapıldığı iddia edilen ödemenin, geri istenmesine ilişkin bulunan idari işlemin iptali istemi ile Trabzon İdare Mahkemesine dava açılmış olduğu ve bu davada verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu fazla ödemeye ilişkin olan ve daha önce açılmış bulunan Trabzon İdare Mahkemesinin 2009/1395 Esas sayılı idari işlemin iptaline ilişkin dava dosyasının bekletici mesele yapılarak orada verilip kesinleşecek olan karar doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yürütmenin durdurulmasının talep edilmemesi nedeni ile idare mahkemesindeki dava sonucu beklenilmeksizin hüküm verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/239, Karar No: 2014/4780, Tarih: 21.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/239 E.  ,  2014/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .... İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanık ...'ın İİK'nın 345/a, TCK'nın 50. maddeleri gereğince 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Borçlu şirkete ödeme emri ........2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, atılı suçtan dolayı şikayetin ise 29.07.2009 tarihinde yapılmış olması, şikayete esas olan konunun ödeme emrinde belirtilen borcun ödenmemesi ve ödeme emrinin tebliği ile şikayet tarihi arasındaki sürenin birbirine çok yakın oluşu ve bilirkişi değerlendirmesinin de ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihteki kayıtlara göre yapılmış olması dikkate alınarak tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14955, Karar No: 2009/299, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14955 E.  ,  2009/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 9.4.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının tapuda maliki olduğu 35 parsel lehine, davalılar adına kayıtlı 34, 40, 41 ve 42 parsel sayalı taşınmazlardan geçit ... tesisi istemine ilişkindir.

Keşif sırasında ortaya çıkan diğer seçeneklerdeki parsel malikleri davaya dahil edilmişlerdir.

Davalılardan 34 parsel maliki Hazine vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davayı takip etmemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne, 35 parsel lehine, 34, 40, 41 ve 42 parseller üzerinden geçit ... kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalılardan ... ve Hazine vekili temyiz etmişlerdir.

Dava, ... Medeni Kanununu 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit ... tesisi istemine ilişkindir. Davacıya ait taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığı mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu incelenen paftasından görülmektedir.

Geçit ... kurulurken tarafların yarar ve zarar dengesi, fedakarlığın denekleştirilmesi ilkesine göre belirlenmeli, genel yola çıkmak için davacının ihtiyacını karşılayacak birden fazla seçenek varsa mutlaka ona en yararlı ve en az masraflı olacak yerden değil, geçit ... vermekle yükümlü olanlardan en az

zarar görecek olanın veya olanlarında durumu dikkate alınarak ulaşılacak sonuca göre geçit gereksinimi karşılanmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve krokisinde en az kısa ... olarak belirlenen yerin, en uygun seçenek olduğu gerekçesi ile 34, 40, 41 ve 42 parsellerden geçit ... kurulmasına karar verilmiş ise de, 34 ve 40 parseller küçük olduğundan daha büyük olan 1.seçenekteki 39, 50 ve 43 parseller üzerinden geçit ... kurulması yeterince değerlendirilmediği gibi, davacı 35 parselin güney batısından hareketle 32 parselin güneyinden ve batısından 31 parselin batısından genel yola çıkacak geçit seçeneğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır. Mahkemece değinilen yönler bir tarafa bırakılarak eksik araştırma ile istemin hüküm altına alınması yasaya aykırı olduğundan karar bozulmalıdır.

Kabule göre de, kurulan geçidin ... alanlarında bir ... aracının geliş gidişine elverişli genişlikte genellikle 2,5-3 metre eninde olması gerekir. Bilirkişi raporunda bir açıklık bulunmadığından bu husus denetlenememektedir. Geçit genişliği gösterilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 20.1.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/558, Karar No: 2022/20, Tarih: 13.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/558 E.  ,  2022/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...'na yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten, TCK'nın 81/1, 35/1-2, 62/1, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.08.2016 tarihli ve 241 - 254 sayılı hükümlere karşı, sanık müdafisi tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 05.01.2017 tarih ve 24 - 15 sayı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.04.2019 tarih ve 614 - 1935 sayı ile; esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.06.2019 tarih ve 9370 sayı ile;

"...Sanık, davada bir sıfatı bulunmayan eski eşine duyduğu kızgınlıkla, onun yakınlarına zarar vermek istemiş, ancak özel olarak her hangi bir kişiyi, özellikle bulundukları konum itibarı ile isabet almaları mümkün olmayan ... Cirnioğlu ve...'nu hedef seçmemiştir.

..., polis tarafından alınan beyanında, ... silahı bana da doğrulttu, ancak ben kendimi korudum,

Mahkemece alınan beyanında , ... üzerimize doğru ateş etti, ben o esnada kolonun yanında duruyordum, kolona mermi isabet etti, bana etmedi,

Daha sonraki tarihte, keşif sırasında alınan beyanında, 'ateş etmeye başladı. Ben o esnada sütunun arkasında olduğum için yaralanmadım,' şeklinde beyanlarda bulunmuş,

... ise, C. Savcısınca alınan beyanında, Ben olay sırasında içeri kaçtığımdan yaralanmadım,

Mahkemece alınan beyanında, savcılıktaki ifademi tekrar ederim,

Daha sonraki tarihte, keşif sırasında alınan beyanında, ben olay olduğunda, baştan sonuna kadar terasa çıkan kapıda, merdivenin eşiğinde oturuyordum. Onun için bana mermi isabet etmedi,

şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

Olayın tarafsız tanığı bulunmadığı gibi, olayın mağdurları da, dosyaya yansıyan hali ile birbirlerinin konumları ve olayın teferruatı ile ilgili bilgi sahibi değillerdir.