muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1041, Karar No: 2023/5283, Tarih: 19.06.2023

Yukarıda özetlenen savunmada da belirtildiği üzere; tonerlerin gerçekte alınıp alınmadığının tespiti ve diğer hususlar bağlamında ilk derece mahkemesi tarafından 19/01/2019 tarihli duruşmada dosyanın bilirkişi kuruluna tevdiine karar verilmiş ve bilirkişi kurulundan (…faturası düzenlenen ve ödemeleri yapılan harcamalar karşılığı mal veya hizmet alınıp alınmadığı, alınan malların fiilen teslim alınıp alınmadığı...) husunun açıklığa kavuşturuması istenmiştir.

Oysa dosya arasına sunulan bilirkişi kurulu raporu incelendiğinde bu konuda hiçbir araştırma ve incelemenin yapılmadığı, soruşturma safahatında alınan Kontrolör Raporunun aynısı olduğu, ilk derece mahkemesinin talebinin dolayısıyla sanığın aşamalardaki savunmasının doğruluğunun denetlenmesinin yerine getirilmediği görülmektedir.

Faturalara konu malların gerçekte alınmadığının iddia edilmesi karşısında bu hususa ilişkin inceleme ve araştırmanın yapılması gerekmektedir. Dosya kapsamına göre; hakim-savcı odaları, kalem ve duruşma salonlarında kullanılan yazıcılara ait tonerlerin müzekkere ile İdari İşler Bürosundan talep edildiği, yapılan araştırmaya göre Ankara Adliyesi’nde yıllar itibariyle kullanılan tonerlerin talep-teslim yazılarının arşivde mevcut olduğu, hatta suça konu yılları kapsar talep yazılarının yaklaşık 20 klasörü aşkın olduğu ve dosya arasına getirtildiği tespit edilmiştir.

Sanık 06.11.2013 tarihi itibariyle satın alma birimindeki görevinden alınarak başka bir birimde görevlendirilmiştir. Bu tarihten sonra yapılan hiçbir satın almada imzası bulunmamaktadır. 2009-2012 yılında toner alımı yapılarak firmalara ödenen fatura bedellerinin ödeneklerinin bir kısmı Genel Bütçe’den gelmiş olup, bu bedeller Genel Bütçe hesabından ilgili firmalara ödenmiş, birkaç gün içinde de bu bedeller sehven kaydı ile ... hesabına ilgili firmalar tarafından iade edilmiştir. Bu işlem ... Hesabı ile Genel Bütçe Hesabının ayrı olmasından kaynaklanmaktadır.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı hesapları incelendikten sonra düzenlenen ve kovuşturmaya dayanak oluşturan raporda; 2009-2012 yıllarında firmalara ödenen bedellerin karşılığında mal alınmadığı, 2013 yılında ise ödeneklerin sahte evrak tanzimi ile kaynak sağlanmak amacıyla istendiği belirtildiğine ve sanık ve müdafii tarafından 2009-2012 yılında alınıp firmalara parası ödenen tonerlerin 2013 yılında muhasebesel işlemlerinin tamamlanması amacıyla ödenek istendiğini, konuya dönemin Başsavcı Vekilinin vakıf olduğunu bildirlemeleri karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması için yapılması gereken;

2009-2012 yılları arasında Ankara Adliyesinde kullanılan tonerlere ait evraklar dosya arasına getirtilmiş olup, kullanılan tonerler ile suça konu faturalar kapsamında yer alan tonerlerin sayısının örtüşüp örtüşmediğinin bilirkişiler tarafından incelenerek gerçekten 2009-2012 yılları arasında ilgili firmalardan toner alınıp alınmadığının tespitinin yapılması, Ankara Adliyesi bünyesine 2009-2012 yıllarında kovuşturma kapsamındaki faturalar dışında başka bir toner alımı yapılıp yapılmadığının tespiti ile alım yapılmış ise yine dosya arasındaki toner kullanım evrakları ile karşılaştırılarak suça konu olduğu iddia edilen faturalardaki tonerlerin gerçekte alınıp alınmadığının tespiti ( Eğer kovuşturma konusu olan faturalar dışında toner alışı yok ise bu durumda kovuşturmaya konu faturalarda yer alan tonerlerin gerçekte alındığı ortaya çıkacak ya da 2009-2012 yıllarında Ankara Adliyesine hiç toner alınmadığının kabulü gerekecektir) ve 2009-2012 yıllarında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ... Hesabından firmalara ödenen suça konu fatura tutarları ile 2013-2014 yıllarında Ankara CBS ... hesabına gelen ödeneklerin karşılaştırılarak bu tutarların örtüşüp örtüşmediğinin incelenerek kamu zararının oluşup oluşmadığı var ise sanığın görevde bulunduğu ve imzasının bulunduğu evrak nazara alınarak zarar miktarının buna göre hesaplanması, dönemin harcama yetkilisi olan Başsavcı Vekili ... ... ve firma yetkilisi ...’nun tanık olarak dinlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşlerine iştirak etmem mümkün görülmemektedir. 19.06.2023
Yargıtay — Esas No: 2015/25160, Karar No: 2015/29141, Tarih: 19.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/25160 E.  ,  2015/29141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamına göre davacının sanal satış yöntemine başvurduğuna ilişkin herhangi bir delil elde edilemediği, davacı işçi yönünden iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshine esas olabilecek nitelikte olmak üzere davalı işverence somut ve inandırıcı delilleriyle ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, dört aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatı belirlenmesine ve boşta geçen süre için en çok dört aya kadar ücret ve diğer hakların davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebepler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu sebeple, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre; tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı sebebi ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış sebebi ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık üçyüz kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı Kanun’un 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut üç ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu sebeple sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuç itibariyle davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına sebep olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi sebebi ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli sebepleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı sebep niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli sebebe dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.750,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14868, Karar No: 2017/3957, Tarih: 21.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14868 E.  ,  2017/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.11.2011 gün ve 2011/9 - 2011/63 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 16.03.2015 gün ve 2015/2438 - 2015/3570 sayılı kararı aleyhinde davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... tarafından verilen 13.2.2004 tarih 13 sayılı 09.02.2004 tarih ve 51 sayılı kararlar ile ... Grubu'na ait şirketlerin ortaklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine ... tarafından el konulduğunu, Tasfiye Halinde ... A.Ş.'nin de el konulan şirketlerden biri olduğunu, şirkete el konulması sonrasında yapılan incelemelerden el koyma tarihi olan 13.02.2004 tarihi itibariyle şirket kasasında bulunması gereken nakit tutarlar ile mevcutların kasada bulunmadığının anlaşıldığını, bu hususta teftiş kurulu ve denetim kurulunca rapor tanzim edildiğini, kasa açığı nedeniyle şirketin zarara uğratıldığını, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin, şirket kasasından sorumlu finans koordinatörü, muhasebe direktörü, finans müdürü, muhasebe müdürü, muhasebe müdür yardımcısı ve veznedarın birlikte sorumlu olduğunu, el koyma tarihi öncesinde davalılardan ..., ..., ...'ın yönetim kurulu üyesi, ..., ...'ın denetim kurulu üyesi, ...'in finans koordinatörü, ...'in muhasebe Direktörü, ...'un finans müdürü, ...'in muhasebe müdürü, ...'in muhasebe müdür yardımcısı, ...'in veznedar olarak görev yaptığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 15,152,75 TL zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş 10.03.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 25.354,49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davaların reddine, yönetim ve denetim kurulu üyesi olan diğer davalılar ..., ..., ..., ..., ... hakkında açılan davanın kabulüyle 25.354,49 TL'nin bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline asıl alacak 15.152,75 TL olmakla, bu miktarın 10.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, ıslahla arttırılan 5.152,75 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 10.03.2010 tarihinden itibaren % 23 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına dair verilen kararın davacı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davacı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı ...'den harç alınmasına yer olmadığına, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23938, Karar No: 2015/1443, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23938 E.  ,  2015/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/73-2014/157

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14676, Karar No: 2013/13793, Tarih: 07.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/14676 E.  ,  2013/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianameye konu olan mesajların genel itibariyle tehdit sözlerine ilişkin olması karşısında, sanığın hakaret suçunu hangi sözlerle işlediği kararda açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın, “rahatsız bir çocuğu olduğu, tedavisi için fazla paranın gerektiği, çok defa arayıp masraflara katılmasını eşinden istemesine rağmen özellikle kayınvalidesi olan müştekinin masraflara katılmasına engel olduğu ve bu nedenle aralarında problemler olduğu, bu sinirle mesajları yazıp müştekiye gönderdiğini” savunması karşısında, taraflar arasındaki olayların çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- TCK'nın 43/1. maddesinde 1/4 ile 3/4 oranları arasında bir artış öngörülmesine karşın, sanığın cezasının 1/6 oranında artırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

c- Sabıkası bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan verilen 29 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

d- Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarının mağdurunun istediği ya da mahkemece tespit edilmiş maddi nitelikte bir zararın olmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması ve manevi zararı kapsamaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulama koşullarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “zarar giderilmediğinden” biçiminde kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14883, Karar No: 2017/8672, Tarih: 03.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14883 E.  ,  2017/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8433, Karar No: 2019/5453, Tarih: 11.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8433 E.  ,  2019/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Takvim Gazetesi’nin 20/05/2015 tarihli nüshasında 1. sayfada “İNLERİNE GİRİLDİ” ve haberin devamı niteliğinde 12 ile 13. sayfalarında yer alan "F-DEVLET" başlıkları ile yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi Şuayip Beyazıt vekili Avukat Murat Keçeci'nin düzeltme ve cevap metinin yayımlanması talebinin kabulüne dair Kırklareli Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/02/2015 tarihli ve 2015/250 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Edirne Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/03/2015 tarihli ve 2015/1053 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 03/12/2018 gün ve 12574 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ve ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2018 gün ve KYB - 2018/ 99111 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

T.C. Anayasası’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, her ne kadar mahkemesince haber içeriğinin, talep edenin şeref ve haysiyetini ihlâl edici nitelikte bulunduğu gerekçesi ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmişse de, gazete haberlerinin somut belge ve delile dayanma zorunluluğu bulunmadığı gibi, tekzip talep eden tarafından da haberlerin gerçek dışı olduğuna dair bir belge ve delil de ileri sürülmemiş olduğu, haberlerin kamuoyunu ve ülke gündemini meşgul eden konulara ilişkin olup, muhabirin haber kaynaklarından elde ettiği bilgileri gazete okuyucusunun dikkatini çekecek bir şekilde haberleştirilmesinden ibaret olduğu cihetle, söz konusu haberlerin 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesi kapsamında kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici nitelikte olmadığı gözetilmeden, merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: