muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14777, Karar No: 2017/2441, Tarih: 26.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14777 E.  ,  2017/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/09/2015 tarih ve 2014/1348-2015/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının, müvekkilinin dava dışı ... A.Ş.'deki hisselerinin 300.000 USD karşılığı satışı konusunda anlaştıklarını, devir nedeniyle davalının 200.000 USD borcu bulunduğunu ileri sürerek, 200.000 USD karşılığı 310.000 TL'nin ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir sözleşmesi ile devir bedeli 252.000 TL olarak belirlenmiş olup davacının devir bedelini haricen ve nakten aldığını, bu hususta bir alacağı kalmadığı yönünde müvekkilini ibra ettiğini, hata, hile, gabin ve ikrah iddiası halinde sözleşmeden bir yıllık hak düşürücü süre içinde dönülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyulmakla, davalının 23.01.2009 tarihinde 60.000 USD, 26.01.2009 tarihinde 40.000 USD olmak üzere toplam 100.000 USD'yi hisse alımı karşılığı davacının hesabına havale ettiği konusunda bir çekişme bulunmadığı, dava dışı ...'a yapılan 17.09.2008 tarihli havale işlemine ilişkin dekontta "...'in ... A.Ş.'deki hisselerinin alımı karşılığı" ibaresi yer almakta olup, bu dekontun bizzat davalının elinden çıktığı, ayrıca davacı tarafından delil olarak gösterilen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/159 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu, devir tarihinde davacının ortağı olduğu şirkette müdür olarak görev yapan sanık Şener Aydın'ın ... adına aldığı 200.000 USD'yi ...'e ödemeyerek hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu işlediğinden bahisle cezalandırıldığı ve kararın da kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu hissenin satış bedelinden ödenmeyen 200.000,00 USD'nin dava tarihindeki TL karşılığı 309.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bu dava dosyasındaki deliller ve ceza dosyasında bulunan deliller dikkate alınarak dava dışı ve ceza davasında sanık ...'ın davacı adına devir bedelini tahsile yetkisi olduğuna dair delil ve belge bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bu dava dosyasındaki deliller ve ceza dosyasında bulunan deliller dikkate alınarak dava dışı ve ceza davasında sanık ...'ın davacı adına devir bedelini tahsile yetkisi olduğuna dair delil ve belge bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15.813,38 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/04/2017 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12363, Karar No: 2013/30326, Tarih: 02.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/12363 E.  ,  2013/30326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

BİMER'e gelen ihbar sonucu başlatılan soruşturmada mağdur ... 'un eşi ... tarafından bulunup soruşturma sırasında kolluk güçlerine teslim edilen iki not olduğu, bunlardan "özlem ayağını denk at bu işi yapmak zorundasın dünyanın öbür ucuna gitsen peşindeyiz iyi düşün (saygılar)" şeklindeki not için dava açıldığı ancak "ayağını denk at peşindeyim benimle oynama (K)" şeklindeki not hakkında dava açılmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içinde dava açılması, açıldığı taktirde davaların birleştirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanığın, isimsiz ve imzasız bir yazı ile mağduru "özlem ayağını denk at bu işi yapmak zorundasın dünyanın öbür ucuna gitsen peşindeyiz iyi düşün (saygılar)" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadeleri de dikkate alındığında kanıtlanması halinde eylemin TCK'nın 106/2-b ya da 107/2. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturabileceği, 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre kanıtları değerlendirme ve yargılama yapma görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, duruşmalara devamla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de ;

a-Davaya konu notun, mağdurun eşi ... tarafından bulunup soruşturma sırasında kolluk güçlerine teslim edildiği anlaşılmakla, şikayetin kanuni süresinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit açısından tanık ... dinlenerek notun nerede, ne zaman bulunduğu sorulmadan ve TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçu uzlaşma kapsamında olmakla uzlaştırma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması,

b-Mağdur dinlenerek notta yazılı ibarelerin ne manaya geldiği, hangi işin yapılmasının istendiği açıklatılmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12441, Karar No: 2007/336, Tarih: 29.01.2007

5. Ceza Dairesi 2006/12441 E., 2007/336 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/12441 E., 2007/336 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- ETKİN PİŞMANLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık S.Ö.ın yapılan yargılanması sonunda; sanığın eylemi nitelikli hırsızlık niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 2005/628 Esas, 2005/314 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nun 168/1 maddesinde sanık lehine üçte iki oranında indirim öngörüldüğü halde TCK nun 61. maddesine göre yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden sadece takdiren denilerek yarı oranında indirim yapılması,

TCK.nun 53. maddesinde öngörülen haklardan hangilerinden yoksun bırakılmasına karar verildiği açıkça gösterilmeden yazılı şekilde genel olarak 53. maddenin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13226, Karar No: 2017/1218, Tarih: 01.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13226 E.  ,  2017/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 gün ve 2014/771-2015/395 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 03/06/2014 tarihli genel kurulunda müvekkilinin şirketteki müdürlük görevine son verilerek yerine ...'ın getirildiğini, ...'ın 3568 S.K uyarınca mali müşavirlik yaptığını, aynı Kanunun 43. maddesine göre mali müşavirlerin Türk Ticaret Kanuna göre limited ve anonim şirketlerde yönetim kurulu üyeliği ve başkanlığı görevinde bulunmak gibi tacir sayılacak işleri yapamayacağını ve şirketin diğer müdürünün İtalyan vatandaşı olduğunu, ikametgahının ... dışında bulunduğunu ileri sürerek TTK'nın 412. maddesi gereği genel kurulun toplantıya çağrılmasına izin verilmesine ve gerek görüldüğü takdirde şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili şirketin müdürü iken kasten görevini kötüye kullanıp şirkete zarar vermesi nedeniyle 03/06/2014 tarihli genel kurulda müdürlük yetkisi kaldırılarak yerine ... ve ...'nin seçildiğini her iki müdürün münferit yetkili olduğunu, ...'ın müdürlük görevinden istifa etmesi üzerine yeni müdür veya müdürlerin seçilmesi için 29/09/2014 tarihinde genel kurulun toplantıya çağrılması yönünde karar alıp Ticaret Sicilinde ilan ettirildiğini, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre şirkete yabancı müdür atanmasına herhangi bir engel olmadığını savunarak haksız davanın reddine veya konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermesini istemiştir.

Mahkemece; incelenen tüm dosya kapsamına göre; dava tarihinden sonra meslek yasaklısı olan yetkili müdürün istifa ettiği, diğer müdürün ise müdür seçilmesi için genel kurulu olağan üstü toplantıya çağırdığı ve toplantıda şirket müdürü hakkında karar alındığı ve dava tarihinden sonra genel kurul toplantısı yapıldığı için davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6102 sayılı TTK'nın m. 617/3 yollamasıyla 411 ve 412. maddeleri gereğince genel kurulun toplantıya çağrılmasına izin davası sonucunda mahkemece verilecek kararın kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilince verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

6102 sayılı TTK'nın m. 617/3 yollamasıyla 411 ve 412. maddeleri gereğince genel kurulun toplantıya çağrılmasına izin davası sonucunda mahkemece verilecek kararın kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilince verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

6102 sayılı TTK 412. maddesinde "Pay sahiplerinin çağrı veya gündeme madde konulmasına ilişkin istemleri yönetim kurulu tarafından reddedildiği veya isteme yedi iş günü içinde olumlu cevap verilmediği takdirde, aynı pay sahiplerinin başvurusu üzerine, genel kurulun toplantıya çağrılmasına şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesi karar verebilir. Mahkeme toplantıya gerek görürse, gündemi düzenlemek ve Kanun hükümleri uyarınca çağrıyı yapmak üzere bir kayyım atar. Kararında, kayyımın görevlerini ve toplantı için gerekli belgeleri hazırlamaya ilişkin yetkilerini gösterir. Zorunluluk olmadıkça mahkeme dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir. Karar kesindir." hükmü getirilmiştir.

Madde metninde de açıkça ifade edildiği üzere mahkeme kararının kesin olması, mahkemece genel kurulun toplantıya çağrılması yani davanın kabulü hali için düzenlenmiştir.

Nitekim genel kurulun toplantıya çağrılmasından sonra yapılacak işlemler de madde metninde açıklanmış ve bu şekilde verilecek kararın kesin olduğu öngörülmüştür.

Kararın kesin olması halinin, mahkemece genel kurulun toplantıya çağrılmasına ilişkin karara münhasır bulunmasına göre, bu konuda açılan davada kabul dışında başkaca bir karar verilmesi halinde de kararın kesinliğinden sözedilmesi, T.C. Anayasası'nın 36. maddesinde ifade edilen adil yargılanma ve hukuki güvenlik hakkının ihlali sonucunu doğurabilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmediğinden, verilen karar niteliği itibari ile temyizi kabil bir karardır.

Açıklanan nedenle, kararın esasının incelenerek sonucuna göre Dairece karar ittihaz olunması gerekirken yazılı şekilde temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2014/12366, Karar No: 2015/2280, Tarih: 17.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12366 E.  ,  2015/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, karar iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı yönetici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.10.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptalini istemiş, mahkemece toplantıya davetin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle 01.10.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 Sayılı Yasayla değişik 33. maddesinde; kat malikleri kurulu kararları aleyhine, kurul toplantısına katılan aykırı oy kullanan her kat malikinin karar tarihinden başlayarak bir ay, toplantıya katılmayan her kat malikinin kararı öğrenme tarihinden başlayarak bir ay ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anataşınmazın bulunduğu yerdeki sulh hukuk mahkemesinde iptal davası açabileceği; kat malikleri kurulu kararlarının yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl olması halinde süre koşulu aranmayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içinde bulunan belge ve bilgilerin incelenmesinden; iptali istenen kat malikleri kurulu kararlarının 01.10.2012 tarihinde alındığı, davacının toplantıya katılmadığı ve eldeki davayı da yasanın aradığı altı aylık süre geçtikten sonra 21.06.2013 tarihinde açtığı, iptali istenen 01.10.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında; yönetici ve denetçi seçimi, yöneticiye avukat tutma, süresinde ödenmeyen giderlere ilişkin yüzde beş gecikme tazminatıyla tahsilat yapma, bina görevlisi alma ve sözleşme yapma yetkileri verilmesi kararları alındığı ve işletme projesi oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Alınan kararların yok hükmünde veya mutlak butlanla geçersiz olmadığı anlaşıldığına göre yukarıda anılan Yasa maddesine göre davanın süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1228, Karar No: 2015/12310, Tarih: 04.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1228 E.  ,  2015/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlunun, bonoyu kooperatifi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını belirterek takibin iptalini istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece senette borçlunun isminin bulunmadığı ve imzaların birden fazla atılmış olmasının kooperatif temsilcisinin şahsen sorumlu olmasını gerektirmeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bononun düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589. maddesi gereğince, şirket veya borçlu kurum kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 613 ve 614/l. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından kaşe dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Yukarıdaki kuralın istisnası ise şirket kaşesi veya borçlu kurumun kaşesi üzerine iki imza atılması halidir ki bu halde atılan ikinci imzanın da şirketi veya kaşe sahibi kurumu borçlandırma iradesi ile atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, borçlu ..., ..... temsilen kambiyo taahhüdünde bulunmaya yetkili olup, takibe konu bonoda kooperatif kaşesi dışında boşluğa atılan ikinci bir imza daha mevcuttur. Bu ikinci imza aval hükmünde olup imza sahibinin kendisini sorumlu kılar.

O halde mahkemece itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması ve kendisini vekille temsil ettirmediği halde borçlu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

O halde mahkemece itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması ve kendisini vekille temsil ettirmediği halde borçlu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7352, Karar No: 2013/12168, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7352 E.  ,  2013/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü, 182 ada 4, 5, 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 2333,84 m², 1986,63 m², 904,93 m², 1005,49 m² ve 998,42 m² yüzölçümüyle, tutanakların edinme sebeplerinde ayrı ayrı davalı gerçek kişilerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinde olduğu belirtilmiş ise de; kadastro mahkemesinin 2011/108 Esasında, davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açıldığından, malik haneleri açık bırakılarak tesbit edilmişlerdir.

Kadastro mahkemesinde davacı ... Yönetimi vekili 10.08.2011 tarihli dilekçe ile, ... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosunda davalılara ait taşınmazların orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin işlemin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Orman kadastrosuna itiraz davası ile malik hanesi ve niteliği boş olarak bırakılan kadastro tesbit tutanağı aslı birleştirildikten sonra, mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 182 ada 4 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına, dava konusu 182 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına, 182 ada 31 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına, 182 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına ve 182 ada 33 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve 12.07.2011 – 11.08.2011 tarihleri arasında kısmi ilâna çıkarılarak kesinleşen orman sınırlandırılması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve 12.07.2011 – 11.08.2011 tarihleri arasında kısmi ilâna çıkarılarak kesinleşen orman sınırlandırılması vardır.

1) Davacı ... Yönetimi vekilinin ve Hazine vekilinin 182 ada 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 182 ada 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara yönelik usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı Hazine vekilinin 182 ada 4 ve 182 ada 5 sayılı parsele, Orman Yönetimi vekilinin 182 ada 5 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda; Mahkemece, davalı 182 ada 4 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına, 182 ada 5 sayılı parselin de davalı ... adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; 24.12.2012 tarihli keşif zaptına yazılan gözleme göre dava konusu 182 ada 5 sayılı parselin çamlık ve ağaçlık olduğu gözlemlenmiş, 182 ada 4 parselin ise dahili davalı ... tarafından 26.03.2012 tarihli dilekçe ile kabul edildiği belirtilmekle yetinilerek eylemli durumu tesbit edilmemiş, hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporlarında 4 ve 5 sayılı parsel üzerinde genç yaşlarda, gevşek kapalılıkta ladin ağaçları bulunduğu belirtildikten sonra orman topraklarının özelliklerinden olan humus ve ölü örtü birikintisine rastlanmadığı, orman toprağı yapısında olmadıkları, 1969 tarihli hava fotoğrafında muhtelif otlarla kaplı açık alanda kaldıkları, 1971 yılı memleket haritasında büyük bir kısmının beyaz renge boyalı alanda kaldığı belirtilerek orman sayılmayan yerlerden olduğu, ziraat bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazların birbirine bitişik olup aynı özellikte olduğu ile 25-30 yaş arasında değişen meyve ağaçları ile 182 ada 5 parsel de ayrıca kısmen çalı formunda oluşumlar bulunduğu belirtilmek ve 182 ada 4 ve 5 sayılı parsellerin tarım arazi olduğu saptanmak suretiyle mahkeme gözlemi ile çelişkiye düşülmüştür.