muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27375, Karar No: 2014/329, Tarih: 15.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/27375 E.  ,  2014/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, ... Belediyesinde 3 yıl kadar önce işçi olarak işe başladığını ve kendisine kadro verildiğini, ancak belediyece geçici işçi olduğunun kabulü ile geçici işçi çalıştırılmasına ilişkin yasada belirtilen sürenin tamamlanmasının gerekçe gösterilerek işine son verildiğini , kadrolu işçi olması nedeniyle belirtilen fesih nedeninin ileri sürülemeyeceğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı ..., yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının ilgili kanuna göre kadroya atamasının yapılmasının mümkün olmadığını, davalının geçici işçi statüsünde olduğu için yasal süresinde işten çıkarıldığını, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının eski belediye başkanının oğlu olması nedeniyle haksız olarak işe alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, geçici işçi statüsünde olan davacının 6 aydan az süreli çalışabileceği gözetilerek işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2011/13847 Esas ve 2012/6588 Karar sayılı 06.04.2012 günlü ilamıyla davacının geçici işçi statüsünde çalıştığının anlaşıldığı ancak çalışmasının vizeli olup olmadığının belirlenerek, vizeli olduğunun tespiti halinde işverence yapılan iş sözleşmesinin feshi işleminin iş sözleşmesini askıya alma işlemi olduğunun gözetilerek davanın reddine; davacının vizeli çalışmadığının tespiti halinde ise 5620 sayılı Yasaya uygun olmayan iş sözleşmesinin hükümsüz olduğu, sözleşmenin fesih tarihinden itibaren ileriye dönük sonuç doğurmayacağı çalışmanın açıkça kanuna aykırı olarak yapılması karşısında feshin kanun gereği geçerli sebeple yapıldığının kabulü gerekeceği sebepleriyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davalı Belediyeye davacının vizeli mi yoksa vizesiz mi çalıştırıldığı hususunda müzekkere yazılmış, Belediye cevabında davacının işçi olarak alınmasına dair Valilikten vize alınmadığını, geçici işçi olarak çalışması için İçişleri Bakanlığından izin alındığını ve davacının geçici işçi statüsünde çalıştırıldığını bildirilmesi üzerine, işveren konumundaki davalı Belediyenin geçici işçi statüsünde olan davacının 5620 sayılı Yasanın 3/2. maddesine aykırı olarak vizesiz çalıştırılmasının mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık davacının daimi işçi kadrosuna mı yoksa geçici işçi kadrosuna mı atamasının yapıldığıdır.

Yargılama sırasında 01.05.2010 tarihinde davacının durumu İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nden sorulmuş ve İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü 25.05.2010 tarih ve 900/15279 sayılı cevabi yazısında; ... Belediyesinin 18.07.2008 tarih ve 1801 sayılı yazısı ile geçici işçi çalıştırabilmek için talepte bulunduğunu, 15.08.2008 tarihli Bakan onayı ile (1) personel istihdamına izin verildiğinin 19.08.2008 tarih ve 902-22012 sayılı yazı ile ... Valiliğine bildirildiğini, 5393 sayılı Belediye Kanununun Geçici 1. maddesine göre Bakanlıkça verilen iznin kişiye münhasır olmadığı gibi, memur, işçi, sözleşmeli statüsü ile bağlayıcı olmadığını, genel anlamda personel istihdamına yönelik olduğunu ve Belediye personelini atama yetkisinin 5393 sayılı Belediye Kanununa göre Belediye Başkanına ait olduğu ve müzekkere ekinde sunulan Belediyenin 19/02/2009 tarih ve 182 sayılı yazısında, ilgilinin (davacının) emekliye ayrılan personelden boşalan " usta" unvanlı sürekli işçi kadrosuna atamasının yapıldığı yönünde bilgi verildiğinin anlaşıldığını, verilen istihdam izninin geçici veya sürekli işçi istihdamında kullanılıp kullanılmamasının belediyenin takdirinde olduğu hususu vurgulanmıştır.

Somut olayda davacının işe alındığı kadro Belediyenin 19/02/2009 tarih ve 182 sayılı yazısından anlaşıldığı üzere emekliye ayrılan personelden boşalan " usta" unvanlı sürekli işçi kadrosudur. Davalı ..., İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün 27.02.2009 tarih ve 900-5457 sayılı yazısı ekinde Belediyenin 19.02.2009 tarih ve 182 sayılı yazısını 13.09.2006 tarih ve 2006/75 sayılı Genelge uyarınca iade etmesini atama işleminin kabul görmediği şeklinde yorumlamış ise de bu genelgede kanun, tüzük, yönetmelik ve genelgeler tereddüte yer vermeyecek şekilde açık olmasına rağmen görüş istenildiği ve ilgili Belediyelerce yapılan yazışmaların gerekli araştırma yapılarak Valilik kanalıyla yapılmasının gerektiğine yönelik olup uygulamada birliğin sağlanmasının amaçlandığı, talebin haklı veya haksızlığıyla bir ilgisi bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacının kıdeminin davalı Belediyenin alt işvereni ... Ltd. Şti.nde geçen sürenin de toplamıyla 6 ayın üzerinde bulunduğu ve işe iade koşulları gerçekleştiğinden davalı Belediyece yapılan feshin gerekçesinin davacının daimi işçi kadrosuna uygun olmadığından ve başkaca haklı ve geçerli fesih nedeni olgusu iddia ve ispat edilemediğinden davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı işyerine İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 25.20 TL harçtan, peşin alınan 15.60 TL'nin mahsubu ile bakiye 9.60 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 68.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine,

KESİN olarak 15.01.2014 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23218, Karar No: 2025/8093, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23218 E.  ,  2025/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/855 E., 2022/664 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/245 E., 2021/236 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13332, Karar No: 2022/1136, Tarih: 26.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13332 E.  ,  2022/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette üretimden ve imalattan sorumlu müdür olarak çalıştığını, görevini ifa ettiği sırada 03/12/2008 tarihinde patlama meydana geldiğini ve çalışanlardan 2 kişinin vefat ederek 6 kişinin de yaralandığını, patlama neticesinde Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/256 esas sayılı dosyası üzerinden taksirle ölüme sebebiyet vermekten dava açıldığını, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları ile davalıya % 25 tali kusur verildiğini, davalının tali kusurlu olduğunun kesinleştiğini, patlama neticesinde uğranılan zararın davalıya kalan kısımlarının tahsili için ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6766 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddi ile davalı aleyhine % 40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş olup, kararın Dairemizin 2016/31021 esas 2017/590 karar sayılı ilamı ile, mahkemece 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146.maddesi gereğince sözleşmelere uygulanan genel zamanaşımı süresi olan on yıllık zamanaşımı süresinin olaya uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava hukuki niteliği itibariyle rücuen alacak davasıdır. Davacı işveren, davalının üretimden ve imalattan sorumlu müdür olarak çalıştığını, görevini ifa ettiği sırada 03.12.2008 tarihinde işyerinde patlama meydana geldiğini, patlama neticesinde uğradığı zararlardan davalıya kalan kısımların tahsilini talep etmiştir.

2-Dava hukuki niteliği itibariyle rücuen alacak davasıdır. Davacı işveren, davalının üretimden ve imalattan sorumlu müdür olarak çalıştığını, görevini ifa ettiği sırada 03.12.2008 tarihinde işyerinde patlama meydana geldiğini, patlama neticesinde uğradığı zararlardan davalıya kalan kısımların tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece kaza tarihinin 03.12.2008 olması ve Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/256 esas sayılı dosyasında 3 bilirkişi heyetinden alınan kusur raporlarında davalının %25 tali kusurlu olduğunun belirlendiği bu nedenle tekrar kusur raporu alınmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davalının sorumluluğuna gidilmişse de verilen karar hatalıdır.

Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/256 esas sayılı dosyasında davalı sanık olarak yargılanmamış, raporlara itiraz hakkı doğmamıştır. Kazadan hemen sonra 04.12.2008 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca inceleme başlatılmış ve inceleme sonucunda alınan 30.12.2008 tarihli raporda, davacı işverenin %90, ... Deri Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliğinin %10 kusurlu olduğu, iş kazasının meydana gelmesinde diğer kişi ve kurumlara bir kasıt veya kusur atfedilemeyeceği tespit edilmiştir. Diğer yandan, davalının kazanın meydana geldiği sırasındaki görev ünvanı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işveren davalının üretimden ve imalattan sorumlu müdür olarak çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise kazanın meydana geldiği sırada pazarlama ve satın alma işinde çalıştığını savunmuştur. Mahkemece ceza dosyasındaki tanık beyanlarından ve 31.08.2007 tarihli işyeri eğitim belgelerinde davalının işletme sorumlusu olduğu sonucuna varılmışsa da İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca hazırlanan raporda, davalının satış, pazarlama ve sevkiyat işlerinde görev yaptığı ayrıca kimya mühendisi olan davalının branşı nedeniyle üretimle ilgili konularda yardımcı olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davalının patlama sırasındaki görev ünvanının netleştirilip, meydana gelen patlamaya yönelik yeni bir kusur incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 26.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8185, Karar No: 2024/1329, Tarih: 20.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/8185 E.  ,  2024/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama, bozma

Mahkemece taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... müdafii ve sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin süresi geçtikten sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddelerine göre 36.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ayrıca inşaat mühendisliği mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına; sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 765 sayılı TCK'nın 228/1, 102/4, 104/2. maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ..., sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemleri hakkında hükümlerin düzeltilerek onanmasına ve bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiş olup, Dairemizin 24.01.2022 tarihli tevdii kararı üzerine, kararda belirtilen eksiklik mahkemesince giderilerek dosya gereği için tekrar Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteği; sanıklar açısından görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçtan sanıkların beraatı yerine haklarındaki davanın düşürülmesi kararının bozulması gerektiğine, sanıklar hakkında sorumlu tutulabilmeleri için her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediğine, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteği; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ...'nin temyiz isteği; eksik incelemeye, lehe hükümlerin ihlal edilmiş olduğuna, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine, kusur tespitine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

D. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eyleminin suç unsuru taşımadığına ilişkindir.

E. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

C. Sanık ...'nin temyiz isteği; eksik incelemeye, lehe hükümlerin ihlal edilmiş olduğuna, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine, kusur tespitine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

D. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eyleminin suç unsuru taşımadığına ilişkindir.

E. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

"...1-Söz konusu dava dosyasında sanıklar ..., ... ve ...'in üzerilerine atılı taksirle ölüme neden olma suçunun vasfının değişerek adı geçen sanıkların üzerilerine atılı suçun görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağından bahisle haklarında 765 sayılı yasanın 228/1, TCK 102/4, 104/2 maddeleri gereğince CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşme kararı verilmiştir. Bu karar usul ve yasaya uygun değildir. Zira gerek soruşturma aşamasında gerek kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, deprem sonucu yıkılan Akıncılar Apartmanı için statik hesap raporu ile tesisat projesi ve sorumlusu olmadığı halde yapı ruhsatı verildiğinin, söz konusu hususlar olmadan ruhsat veren, ruhsat süresi dolduğu halde ruhsatı yenilemeden yapı kullanma izin belgesi düzenleyen bu hususta üzerine düşen dikkat ve özeni göstermeyen yukarıda isimleri belirtili Belediye görevlilerinin meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından cezai sorumluluk yoluna gidilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle Mahkemenin meydana gelen ölüm olayı ile adın geçen sanıkların yapmış oldukları işlemler arasında nedensellik bağının bulunmadığı ve suç vasfının değiştiği görüşüne iştirak etmek mümkün değildir. Sanıkların işledikleri suç; kasten işlenen görevi kötüye kullanma suçundan ziyade, üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüklerini yerine getirmemeleri sonucu meydana gelen ölüm olaylarından dolayı sorumlu tutulacakları taksirle ölüme neden olma suçudur. Bu nedenle dosya kapsamındaki tüm sanıkların meydana gelen ölümler nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 22/5 maddeleri gereğince kusurları oranında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği değerlendirilmiştir. 2-Mahkemenin kabulü halinde de sanıklar Murat KAZANCI, ..., ... hakkında TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca haklarında adli para cezasına mahkumiyet kararı verilmiş, diğer sanıklar hakkında ise CMK 223/8 maddesi gereğince düşme kararı verilmesine karşın söz konusu kararda yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verildiği belirtilmiştir. Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıkların bizatihi kendilerine yönelik ve kendilerinin sebep oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı hesaplanarak kendilerine yükletilmesi gerekir. Öte yandan 5271 sayılı yasanın 325/1 maddesi gereğince de haklarında düşme kararı verilen sanıklar açısından yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerekir. Bu nedenle dosya kapsamındaki yargılama giderlerinin toplanarak sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir..." gerekçelerine ilişkindir.