muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22791, Karar No: 2016/1399, Tarih: 09.02.2016

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren , bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde mahkemece yapılacak iş, davalı K..... İşletmeleri...A.Ş ile ilk davada taraf olan A.... Mak...Ltd.Şti arasında kazanın gerçekleştiği işe ilişkin sözleşmeleri getirtip, anılan düzenlemeler kapsamımnda aralarındaki hukuki ilişkiyi belirlemek ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu aldırılmaktır.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4451, Karar No: 2010/10432, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4451 E.  ,  2010/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplaması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5021, Karar No: 2023/2779, Tarih: 12.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5021 E.  ,  2023/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1317 E., 2015/910 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/1317 Esas, 2015/ 910 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85inci maddesinin birinci fıkrası , 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.09.2020 tarihli ve 2016/82273 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi;

Sanığın asli ve tam kusurlu olduğuna, raporlar arasında çelişki bulunduğuna, ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.''...Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracı ile Aydın-Muğla karayolu üzerinde Muğla istikametine doğru seyrettiği bir sırada saat 21:30 civarında Anemon Otelin ön tarafında bulunan yaya geçidinden yolun karşısına geçmeye çalışan mütevefaya çarptığı ve ölümüne sebebiyet verdiği, dosyaya celbedilen cep telefonuna ilişkin iletişimin tespiti tutanaklarına göre olay saatinde mütevefanın herhangi bir telefon görüşmesinin bulunmadığı, dolayısıyla yaya geçidinden geçtiği sırada telefon görüşmesi yapmadığı, yine müteveffanın çok az düzeyde alkollü olduğu ...'' olayda; mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu, ölenin tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Sanık kusuru bulunmadığını beyan etmiştir.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Sanık kusuru bulunmadığını beyan etmiştir.

4. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22/06/2014 tarihli ölü muayene ve otopsi zaptında; mütevefanın kesin ölüm sebebinin trafik kazası ile husulü mümkün künt kafa ve künt batın travması sonucunda meydana gelen vücut boşlukları içine kanama ve organ fonksiyon bozukluğu olduğu bildirilmiştir.

5. 21/06/2014 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre olayın meydana gelmesinde ... plaka sayılı ... sürücüsü ...'un 2918 sy.nın 74 md düzenlenen görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak başka bir trafik işareti ile belirlenmiş yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken araçlarını yavaşlatmamak ve ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ettiği, yaya ...'ın ise olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir.

6. Mahallinde yapılan keşifte bilirkişi ...'ndan alınan 07/05/2015 tarihli raporda; olayın meydana gelmesinde sanığın 2918 sayılı Kanunun 47/c ve 74 md.lerinde düzenlenen sevk ve idaresindeki otomobil ile trafik işaret levhası ile belirlenmiş yaya geçidine yaklaşmakta iken aracını yavaşlatmak ve dikkatini bu geçitten geçmek üzere olan yayaya yöneltmesi gerekirken gerekli tedbiri almayarak hızını düşürmediği ve yayanın geçişine gerekli dikkati vermediği için asli kusurlu olduğu, mütevefanın ise 2918 sy.nın 68/b-3 maddesinde düzenlenen yaya geçidinden geçiş yaptığı sırada seyir halinde yaklaşan araçların varlığına ve tehlikesine dikkat etmesi gerekirken yola gereken dikkati vermeyerek geçişini tamamlamaya çalışması nedeniyle tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

7. ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığından alınan 08/09/2015 tarih ve 8713 sayılı raporda;

''...Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahalline gelmeden evvel, mahal yaklaşımında bulunan yaya geçidi levhasını dikkate alarak, yaya geçidini "yaya trafiği itibariyle" gerektiği şekilde kontrol etmesi adına hızını asgari hadde düşürerek mahale yaklaşması yaya geçidini gerektiği şekilde kontrol ettikten sonra seyrini sürdürerek yaya geçidinden geçmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, seyir yönüne göre sağ taraftan "yaya geçidini takiben" sol tarafa geçmek üzere yola giren ve geçişini tamamlamak üzere olan ilk geçiş hakkına sahip yayayı far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle geç fark ederek aldığı tedbirde etkisiz kalarak yaya çarpmış olmakla asli derecede kusurlu olduğu,

Müteveffiye yaya, tek yönlü ... trafiğine açık Muğla bulvarında, anemon oteli önündeki yaya geçidinden karşı tarafa geçmek üzere yola girmeden evvel; her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de, can güvenliği adına sol taraftan gelebilecek ... trafiğini gerektiği şekilde kontrol ettikten sonra kaplamaya girerek ivedilikle yolu enine kat edip geçişini tamamlayacağı yerde, sol taraftan gelen vasıtaya rağmen kaplamaya girmiş bu tavrı ile korunma tedbiri alamadığı vasıtanın sadmesine maruz kalmış olmakla tali derecede kusurlu'' olduğu kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluş ve kabule ilişkin uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

Keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak 1 kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Yukarıda açıklanan nedenlerle kusur tespiti ve belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik görülmemiş, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz istemi yönünden ise; hükmolunan ceza miktarı bakımından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin, ceza miktarı ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasında uzun süreli hapis cezasının taksirli suçlarda adli para cezasına çevrilebileceği öngörülmüş ise de Mahkemesince ''Sanığın yargılama sürecinde herhangi bir pişmanlık göstermemesi ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanık hakkında TCK.nun 50/4 ve 50/1-a maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına'' şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sair nedenler yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/1317 Esas, 2015/ 910 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10914, Karar No: 2019/1674, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10914 E.  ,  2019/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2857, Karar No: 2017/15095, Tarih: 21.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2857 E.  ,  2017/15095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada mahkemenin kısa kararında "iki hafta içinde ... Bölge Adliye Mahkemesi istinaf yolu açık olmak üzere" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "15 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş, bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında kanun yolu ve süresi konusunda çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/302, Karar No: 2010/603, Tarih: 04.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/302 E.  ,  2010/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçmek suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2005 gün ve 2004/321 Esas, 2005/120 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 20/01/2006 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 765 sayılı TCK.na göre oluşu kabul edilen 15 yaşından küçük mağdurenin teselsülen ırzına geçme eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 103/2, 43 ve 62. maddeleri kapsamında bulunduğu ve mahkemecede ifade edildiği gibi bu maddelere göre alt sınırdan uygulama yapılsa dahi açıkça sanık aleyhine sonuç doğurduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15326, Karar No: 2011/1617, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15326 E.  ,  2011/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. Maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma neticesi kamulaştırma sahasına mücair alanda kalan taşınmaz ve muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın baraj mutlak koruma alanında (içme suyu) kalıp kalmadığı, kalıyorsa taşınmazın kullanımına sınırlandırma getirip getirmediği, sınırlama getirilmişse bu sınırlandırmaların mahiyeti davalı idareden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30216, Karar No: 2014/36318, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30216 E.  ,  2014/36318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/61-2014/363

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin dört arkadaşıyla sorumluluğu belediyeye ait olan U. şehir merkezindeki yollarda taş parke döşeme ve bozulan yolların tamiri işinde çalıştığını, yol yapım işinin belediyenin asli işi olmasına rağmen belediyenin bu işi kendi kuruluşu olan davalı şirkete verdiğini, davalı şirketin de işi çeşitli taşeronlara yaptırdığını, davalı şirketin B.. S..’na da iş verdiğini ve müvekkilinin B.. S.. üzerinden sigortalandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 36. maddesine göre de davalı belediyenin müvekkilinin alacağının üç aylık kısmından sorumlu olduğunu, müvekkilinin 4 arkadaşıyla birlikte m2’si 2,25 TL birim fiyattan götürü usulle toplam 8.267 m2 yol yaptığını, buna karşı yapılan toplam 3.000,00 TL (kişi başına 600,00 TL) ücret ödendiğini, müvekkilinin işyerinde 03.04.2010 tarihinde işe girdiğini ve 31.07.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, ancak taşeronun müvekkilini değişik tarihlerde sigortaya bildirdiğini, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak diğer işçilerle birlikte müvekkilinin iş sözleşmesinden kaynaklanan toplam 7.500,00 TL (müvekkilinin tek başına 1.500,00 TL) ücret alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan (belediye yönünden üç aylık süreyle sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı U.. B.. vekili şehrin muhtelif cadde ve sokaklarında bozulan yol ve kaldırımların yapımı işinin ihalesinin 03.03.2010 tarihinde yapılarak U. İnş. A.Ş.’ne verildiğini, ihaleyi alan firmanın yapım işini bir başka şahıs olan B.. S..’na verdiğini, bu kişi ile müvekkili belediye arasında herhangi bir şekilde hukuki ilişki olmadığını, davacının hangi firmanın işçisi olarak çalıştığının ve ücretlerinin ödenip ödenmediğinin belli olmadığını ve bu konudan U. A.Ş. ile B.. S..’nun sorumlu olduğunu, davanın öncelikle husumet yönünden, aksi halde de esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı U.İnş. Gıda Taş. Tur. Tem. İşl. San. ve Tic. A.Ş. vekili davaya konu muhtelif cadde ve sokaklara parke döşenme ve tamir işinin Kamu İhale Mevzuatı uyarınca davalı belediyeden müvekkili şirket tarafından alınarak davacı tarafından da kabul edildiği üzere yüklenici olarak B.. S..’na sözleşme karşılığı verildiğini, davacının B.. S..’nun işçisi olması sebebiyle davacının davaya konu ettiği alacaklarla ilgili tüm kayıtların ilgili kişide olduğunu, davanın haksız ve yersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2013/13243 esas 2013/29729 karar sayılı 19.12.2013 tarihli kararı ile özetle “..dosya kapsamından davacının yol yapım işinde metrekare birim fiyatı ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında, yapılan iş miktarı ile ilgili ihtilaf bulunmaktadır. Davacılar tarafından yapılan işin miktarı tespit edilememiştir. Yapılan yol miktarı hak edilecek ücretle doğrudan bağlantılıdır. Mahkemece yol yapımından anlayan bilirkişi marifetiyle yeniden inceleme yapılarak davacı ve arkadaşları tarafından yapılan iş miktarı belirlendikten sonra ücret alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Davacının ne kadar yol yaptığının tespit edilerek ücret alacağının bu şekilde tespit edilmesi gerekir. ...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu ücret alacağının tespiti için öncelikle davacının ne kadar yol yaptığının belirlenmesi amacıyla mahallinde keşif yapılarak serbest mali müşavir, harita ve inşaat mühendisinden oluşan üçlü bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve denetime elverişli bir bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Ayrıca dosya kapsamından davacının yol yapım işinde metrekare birim fiyatı ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Birim fiyatı tespit edilirken taraflarca dosyaya sunulan sözleşmelerde incelenerek dava dışı taşeron B.. S..'nun kar durumu da dikkate alınmalıdır.

Belirtilmesi gereken diğer bir husus da davalı şirket vekilinin davanın dava dışı B.. S..'na ihbarını talep etmesine karşın usulüne uygun olarak davanın ihbar edilmediği anlaşılmaktadır. Usulüne uygun olarak davanın dava dışı B.. S..'na ihbarı gerekirken bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.