muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/217, Karar No: 2025/674, Tarih: 06.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/217 E.  ,  2025/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/665 E., 2023/1612 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akyazı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/530 E., 2021/644 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; incelenmesine gerek görülen Pendik 2. İcra Dairesinin 2009/13894 sayılı icra dosyası ile ihaleyi yapan icra dairesinin talimat dosyasının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen dosyaların eksiksiz asıllarının ilgili yerlerden temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11653, Karar No: 2011/2491, Tarih: 03.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11653 E.  ,  2011/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kazan İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında kira parasının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece anahtarın 30.8.2009 tarihinde emlakçıya teslim edildiğinden sözedilerek davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 12.2.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde aylık 1200 TL'den ödenmeyen Ağustos 2009, Eylül 2009, Ekim 2009, Kasım 2009 kira paraları ile aylık 1380 TLden Aralık 2009, Ocak 2010 ve Şubat 2010 ayları kira paraları ve muacceliyet koşulu uyarınca muaccel hale gelen aylar kirası toplam 21.360 TL kira parasının tahsili isteğinde bulunmuştur. Takibe dayanak yapılan 1.12.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kiranın 1100 TL olduğu ve en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ve her ay peşin ödeneceği kira sözleşmesinin 19. maddesinde bir ay kirasının ödenmediği takdirde gelecek aylar kiralarının muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Davalı borçlular süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında 30.8.2009 tarihinde anahtarı emlakçıya teslim ettiklerini beyan etmişlerdir. Bu teslim şekli yasal bir teslim olmadığından mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6498, Karar No: 2018/8516, Tarih: 21.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/6498 E.  ,  2018/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09/02/2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2018 gün ve 2018/1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen inceleme konusu karar, eczane sahibi olan davacı ile davalı Kurum arasında özel hukuk hükümlerine göre akdedilen sözleşmeden kaynaklanan alacağa ilişkin olup , taraflar arasındaki bu sözleşme ile ilgili iş mahkemeleri görevli olmamakla birlikte uyuşmazlık da 5510 sayılı yasadan kaynaklanmadığından belirgin şekilde Dairemizin iş bölümü alanı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

Ne varki Yargıtay 8.Hukuk Dairesi 12/10/2018 gün ve 2018/13815 Esas, 2018/17233 Karar sayılı ilamıyla Dairemizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermiş bulunduğundan oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8471, Karar No: 2018/178, Tarih: 17.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8471 E.  ,  2018/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı ile dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ....mahallesinde bulunan 68 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 702,00 m2 yüzölçümü ve bahçe niteliği ile ... adına; 2 nolu parsel 6.978,00 m2 yüzölçümü ve çay metrukatı ve kayalık niteliği ile ... Belediyesi adına, 5 nolu parsel 105.737,59 m2 yüzölçümü ve bahçeli iki ahşap lojman ve ahşap bölge idare binası ve betonarme işçi sosyal binası ve kargir akaryakıt deposu niteliğinde... Or. İnş. Gıda Tarım ve Hayvancılık San. Tic. A.Ş. adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi 28.08.2007 tarihli dava dilekçesinde, dava dilekçesine ekli krokideki alanın, orman sayılan yerlerden olduğu halde, yörede yapılan ve 07/03/2007 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, orman sınırları içine alınması istemi ile 6 aylık askı ilan süresi içinde orman kadastrosuna itiraz davası açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, dava konusu 68 ada 1-2-5 parsel sayılı taşınmazın 05.10.2009 tarihli krokide (A), (B), (F), (G) ve (H) harfleri ile gösterilen toplam 6576,01 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman sınırları içine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 27/02/2012 tarih ve 2011/14533 – 2012/2715 E. K. sayılı kararıyla “husumetin Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile birlikte tapu maliki gerçek ve tüzel kişilere de yöneltilmesi gerektiğinden, husumet eksik yöneltilmiştir. Davaya davalı alanda kalan parsellerin tapu malikleri dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, işin esasına girilerek incelenmesi gerektiğinden” bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde Orman Yönetimi tarafından karar düzeltme yoluna müracaat edilmekle Dairenin 18/10/2012 tarih ve 2012/9390-11881 E. K. sayılı kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dava konusu 68 ada 1 nolu parselin (A) rumuzu 172,07 m2'lik kısmının, 68 ada 2 nolu parselin (B) rumuzu 5541,67 m2'lik kısmının 68 ada 5 nolu parselin (E) rumuzu ile gösterilen 252,36 m2'lik kısmının ve haritasında yol olarak sınırlandırılan (D) rumuzlu 17,71 m2'lik kısmının orman tahdidi içine alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, davalılar orman ve su işleri bakanlığı, Eskipazar Belediyesi ile ... tarafından temyiz edilmiştir. Davalı ... Ve Su İşleri Bakanlığı temyizden vazgeçmiştir. Dahili davalı ... Belediyesi temyiz harcını süresinde yatırmamış, mahkemece temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Dava, 6 aylık askı ilanı içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde6831 sayılı Kanun uyarınca yapılıp 07/03/2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

1- Davalı ... Ve Su İşleri Bakanlığının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili 14/08/2015 havale tarihli dilekçesiyle kararı temyiz etmiş ise de davalı vekilinin, 14/08/2015 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiklerini bildirdiği anlaşılmakla, vaki vazgeçme nedeniyle davalı ... ve Su İşleri Bakanlığının temyiz dilekçesinin reddine,

2- Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece ilk kararda dava konusu 68 ada 1-2-5 parsel sayılı taşınmazın 05.10.2009 tarihli krokide (A), (B), (F), (G) ve (H) ile gösterilen toplam 6576,01 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman sınırları içine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş, Dairenin esas-karar sayısı ve tarihi yukarıda yazılı kararıyla husumetin yaygınlaştırılarak taraf teşkilinin sağlanması gereğine değinilerek bozulmuştur. Bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu verilen kararda “68 ada 1 nolu parselin (A) rumuzu 172,07 m2'lik kısmının, 68 ada 2 nolu parselin (B) rumuzu 5541,67 m2'lik kısmının 68 ada 5 nolu parselin (E) rumuzu ile gösterilen 252,36 m2'lik kısmının ve haritasında yol olarak sınırlandırılan (D) rumuzlu 17,71 m2'lik kısmının orman tahdidi içine alınmasına” karar verilmiştir. Bilindiği üzere taraf teşkili dava şartlarındandır. Dairemizin bozma kararı usul bozması olup ilk verilen kararın taraflar açısından müktesep hak doğuracağından söz edilemez. Bu nedenle davalı ... Yönetiminin bozmadan sonra 6576,01 m2’den daha azına hükmedildiği şeklindeki bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,

3- Dahili davalı ... vekilinin 68 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmaza yönelik incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 68 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 172,07 m2'lik bölümünün orman sayılan yerlerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: 1) Bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

SONUÇ: 1) Bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) İki ve üç numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi ile dahili davalı ... Kocapaklan’ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ... Yönetimine yükletilmesine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17/01/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28770, Karar No: 2025/10806, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/28770 E.  ,  2025/10806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/852 E., 2020/1674 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2018/446 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Erzurum 4.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6855, Karar No: 2014/483, Tarih: 28.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6855 E.  ,  2014/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/319-2013/346

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada yer verildiğini, davalının borçludan gerçek bir alacağının bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili davalının bononun lehdarı yerine ödeme yapması nedeniyle bononun ciro yoluyla hamili bulunduğunu, alacağının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, ispat yükü kendisinde olan davalının alacağını kanıtlayamadığı gerekçisiyle sıra cetvelinin düzenleme tarihi itibariyle 3.346,00 TL davacı alacağın sıra cetvelinde davalıya isabet eden miktardan ödenmesine, artan kısmın davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Harç ve vekalet ücreti maktu tarife üzerinden hesaplanması gerekirken davalı aleyhine nisbi tarifeden harca hükmedilmesi doğru değildir. Bunun yanında, alacağın esasına yönelik davalarda sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dâhil olmak üzere öncelikle asıl ve ferileriyle birlikte davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmek gerekir. Mahkemece bu şekilde karar verilmiş ise de, miktar belirtilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiş ancak, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,(2) no'lu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine '' Açılan davanın kabulü ile Konya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/668 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde davalıya isabet eden paydan öncelikle asıl ve ferileriyle birlikte davacı alacağının ödenmesine, kalan kısmın davalıya ödenmesine'' cümlesinin eklenmesine ve ' ikinci paragrafın hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gerekli 24.30 TL harçtan peşin alınan 14,00 TL 'nin mahsubu ile bakiye 10.30 TL harcın davalıdan tahsiline'' cümlelerinin eklenerek hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3150, Karar No: 2014/12661, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3150 E.  ,  2014/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/162432

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2011/1000 (E) ve 2012/280 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; Ticaret Sicil Memurluğu ve Vergi Dairesi Müdürlüğü yazısı ile zabıta araştırmasına göre atılı suçun oluşmasına karşın, mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/106, Karar No: 2013/1113, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/106 E.  ,  2013/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2011 tarih ve 2009/270-2011/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "..." ibaresinin güzellik hizmetleri için müvekkili adına tescil olunduğunu, davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz edecek nitelikte işyerinde "..." unvanı altında faaliyette bulunduğunu, bu ibareyi internet alan adı olarak ve her türlü tanıtıcı materyalde kullandığını, uyarılara ve tebliğ edilen ihtarnameye rağmen davalının kullanımını sürdürdüğünü, müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz eden fiilleri nedeniyle 5.000 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL maddi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ibarenin davacı tarafından marka olarak kullanıldığından haberdar olmadıklarını, uyarılmaları üzerine işyeri adını " ..." olarak değiştirdiklerini, bu ibarenin marka olarak tescili için de başvurduklarını, ikinci kullanımlarının davacı şirketin bilgisi dahilinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "..." unsurlu marka güzellik hizmetleri yönünden davacı adına tescilli iken, davalının " ..." ibaresini marka olarak güzellik hizmetlerinde kullanımının marka ihlali ve haksız rekabet teşkil ettiği, davalı 16.10.2007 tarihinde faaliyetine başlamış ise de, davacı tarafça gönderilen ve 02.06.2009 tarihinde tebliğ olunan ihtarnamede davalı tarafa 7 günlük atıfet süresinin tanındığı, bu sürenin 09.06.2009'da dolduğu, ancak bu tarihten sonraki eylemler için tazminat talep edilebileceği, davacı tarafın rızasının 09.06.2009 tarihinde sona erdiği, davalının 02.07.2009 tarihi itibariyle tüm broşürlerinden ve işyeri tabelasından "..." ibaresini çıkararak "..." ibaresini marka olarak kullanmaya başladığı, bilirkişi raporunda yıllık lisans bedelinin 2.000 TL olabileceği belirtildiğinden 09.06.2009-02.07.2009 tarihleri arası 23. günlük süreye tekabül eden lisans bedeline hükmetmek gerekeceği, " ..." ibaresi bilahare davalı adına tescil olunduğundan hükmün ilanına gerek görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının "..." ibaresini işyeri tabelası ve evraklarında tanıtıcı işaret olarak kullanmasının davacı şirketin markasının ihlali mahiyetinde olduğunun tespitine, 126,02 TL maddi tazminat ile 500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.