muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 1999/4651, Karar No: 1999/7196, Tarih: 22.06.1999

2. Hukuk Dairesi 1999/4651 E., 1999/7196 K.

**2. Hukuk Dairesi 1999/4651 E., 1999/7196 K.**

**- BORÇLARIN UMUMİ KAİDELERİ

- HATA

- HİLE

- İKRAH

- TANIMA**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 291 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 293 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 294 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 23 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 28 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 29 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün, temyiz eden Mecit Ayyıldız vekili Av. Nevza Dervişoğlu geldi. Karşı taraf temyiz eden Azade Ayyıldız (hısım) vekili Av. Cevat Vulaş geldi. Diğerleri Gülgün Alanyalı, Tufan Alanyalı vek. Meral Kaplancalı vekili Av. Aynur Erdoğan geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ana veya çocuk, çocuğun ölmesi halinde füruu, tanıyanın baba yahut büyükbaba olmadığını, tanımanın çocuk için zararlı olduğunu ileri sürerek öğrenme tarihinden itibaren üç ay içersinde tanımaya itiraz edebilirler. (MK. md. 293) Hazine ve herhangi bir ilgilide bu hakkı kullanabilir. (MK. md. 294) Tanıyanın kendisi maddedeki alakadar kapsamına girmez. Ancak tanıma işlemi, hukuki sonuçlar doğuran irade açıklamasıdır. (MK. md. 291) Bu irade açıklamasının hata, hile yahut ikrah ile yapılmış olması halinde iptalinin istenilmesi de imkan dahilindedir. (BK. md. 23, 28, 29) Borçlar Yasasında yer alan bu ana kurallar Medeni Hukukun uygulanmasında da dikkate alınması gerekmektedir. (MK. md. 5) Hata, hile, ikrah ile sakatlanmış irade yok hükmündedir. Ancak bir yıl içinde dava açılıp iptal istenilmemişse işlem geçerli hale dönüşür. (BK. md. 31) İptal isteği, işlemin muteber hale dönüşmesini önlediği gibi, onu hükümsüz hale getirmeye imkan verir. Dava yenilik doğurma özelliğine sahiptir. Maddede öngörülen bir yıllık süre hak düşürücü niteliktedir. Hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmiştir.

Davacı Mecit davasını 24.2.1998 tarihinde açmıştır. Sürenin başlangıcı hatanın öğrenildiği tarihtir. Mahkemece yapılacak iş, tarafların tüm delillerini toplayıp öncelikle Mecit'in davasının süresinde olup olmadığını belirlemek, süresinde açıldığının anlaşılması halinde işin esasını incelemekten ibarettir. Azade tarafından açılan ve birleştirilen davanın da, Mecit'in davasının sonucuna göre çözümlenmesi gerekir. Yasanın yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.06.1999
Yargıtay — Esas No: 2023/15347, Karar No: 2025/6404, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15347 E.  ,  2025/6404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/930 E., 2023/332 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/4 E., 2021/75 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32, Karar No: 2015/285, Tarih: 29.09.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/32 E.  ,  2015/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu,... Asliye Ceza Mahkemesince ... gün ve ... sayı ile, tefhim olunan kısa kararda sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 50/1, 52/2, 52/4, 54/1. maddeleri uyarınca on ay hapisten çevrilen 3.000 TL ve gün karşılığı adli para cezasından çevrilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye karar verilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine kaydedilen duruşma tutanağı ve bu tutanakla uyumlu olan gerekçeli kararda ise 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 52/2, 53/1, 54. maddeleri gereğince on ay hapis ve gün karşılığı adli para cezasından çevrilen 500 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verildiği belirtilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve .... sayı ile temyiz isteminin kanuni süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün ... gün ve ... sayılı istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ... gün ve ... sayı ile;

"Atılı suçtan hakkında kamu davası açılan sanığın yapılan yargılaması sonucunda, 6136 sayılı Kanunun 13, 5237 sayılı Kanunun 62, 50 ve 52. maddeleri gereğince on ay hapis cezasının 3.000 TL adli para cezasına çevrildiği, duruşma tutanağının uyap dışı tutulduğu, duruşma zaptının uyap ortamına aktarılmasında hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin kararın duruşma tutanağına geçirilmediği, aynı hatanın gerekçeli kararda da tekrarlandığı, konu hakkında mahkemesince tutanak tutulduğu anlaşılmakla, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasında isabet görülmediği" görüşüyle kanun yararına bozma kanun yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca verilen on ay hapis cezasının TCK'nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği halde, kısa kararın uyap sistemine aktarılmasında ve gerekçeli kararda sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin kısmın unutulması sonucu yazılı şekilde karar verilmiş ise de, asıl olan, tefhim edilmekle kısa karar olup, kısa karardaki paraya çevirme hükmünün mahallinde gerekçeli karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Bu itibarla; kanun yararına bozma amaç ve kurumuna uygun bulunmayan Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve .. sayı ile;

"İtirazın konusu; hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin kanun yararına bozmaya konu olup olamayacağının belirlenmesine ilişkindir. ...

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve .. sayı ile;

"İtirazın konusu; hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin kanun yararına bozmaya konu olup olamayacağının belirlenmesine ilişkindir. ...

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan yargılama sonucu kısa kararda, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı Kanunun 62/1, 50/1 ve 52. maddelerinin uygulanması suretiyle, hapisten çevrilen 3.000 TL ve doğrudan olmak üzere 500 TL adli para cezalarına hükmolunup, bu cezaların 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildiği halde, Uyap dışında tutulan bu tutanağın, uyapa aktarılması işleminde de hapis cezası, adli para cezasına çevrilmediği gibi taraflara tebliğ olunan, infaza verilen ve adli sicil kaydına işlenecek olan gerekçeli kararda da 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı Kanunun 62/1 ve 52/1. maddeleri uygulanarak sanık hakkında on ay hapis ve 500 TL adli para cezası tayin olunup, hapis cezası tayin edilmesi nedeniyle aynı kanunun 53/1. maddesi gereğince sanığın belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunmuştur. İnfaz aşamasında, durumu fark eden mahkemece, tutanak tutularak kanun yararına bozma yoluna başvurulması isteminde bulunulmuştur. Yerel mahkemenin bu talebi üzerine kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin, başka bir yöntemle giderilmesi mümkün olmadığından, kanun yararına bozma yasa yolu ile giderilmesi zorunluluğu doğmuştur.

Özel Dairenin kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğuna ilişkin haklı nedene dayanan kanun yararına bozma istemini kabul edip, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar vermesi yerine, bu hususun kanun yararına bozma yasa yoluna konu olamayacağından bahisle kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 19.12.2013 gün ve 17537-29535 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daireyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; somut olayda tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin kanun yararına bozmaya konu olup olamayacağı ve hükmün bu nedenle bozulmasının gerekip gerekmeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşımak suçundan kamu davası açıldığı, talimatla alınan ifadesinde suçlamaları kabul ettiği, yokluğunda yapılan yargılama neticesi aynı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği,

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşımak suçundan kamu davası açıldığı, talimatla alınan ifadesinde suçlamaları kabul ettiği, yokluğunda yapılan yargılama neticesi aynı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği,

16.12.2009 tarihli duruşmada yokluğunda tefhim olunan kısa kararda; sanığın on ay hapis cezasından günlüğü yirmi liradan paraya çevrilmek suretiyle hatalı uygulama yapılarak üçbin lira ve yirmibeş gün karşılığı adli para cezasından çevrilen beşyüz lira adli para cezası ile mahkûmiyetine, para cezasının taksitlendirilmesine karar verilip, hükmün temyiz kanun yoluna tâbi olduğunun belirtildiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine aktarılan duruşma tutanağı ile gerekçeli kararda ise; sanığın on ay hapis ve yirmibeş gün karşılığı adli para cezasından çevrilen beş yüz lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği ve hükme karşı da itiraz kanun yoluna müracaat edilebileceğinin yazıldığı,

22.02.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmün sanık tarafından yasal süresinden sonra temyiz edildiği,

Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesince temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığından bahisle reddedildiği,

Bu şekilde kesinleşen hükme karşı yerel mahkeme tarafından talep edilmesi üzerine Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın isabetli bir biçimde çözülebilmesi bakımından olağanüstü bir kanun yolu olan "kanun yararına bozma" üzerinde durulması gerekmektedir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan ve öğretide; "olağanüstü temyiz" olarak ifade edilen "kanun yararına bozma" kanun yolunun şartları ve sonuçları 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 343. maddesinde düzenlenmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun "kanun yararına bozma" başlıklı 309 ve 310. maddelerinde benzer hükümlere yer verilip, istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen hüküm ve kararlardaki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin bir hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı o karar veya hükmün Yargıtay'ca bozulması talebini, kanuni nedenlerini açıklamak suretiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına bildirecektir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı hüküm veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazıp Yargıtay ilgili ceza dairesine verecek, bu nedenlerin yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Görüldüğü üzere kanun yararına bozma, ülke genelinde uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar nedeniyle oluşabilecek muhtemel hak kayıplarını önlemek amacıyla kabul edilmiş olağanüstü bir kanun yolu olup, bu yolla hükümdeki hukuka aykırılıkların Yargıtay'ca hiçbir yargılama yapılmaksızın, istisnai olarak ilk derece mahkemesi tarafından yeniden yargılama yapılarak giderilmesi öngörülmüştür. Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilecektir.

Uyuşmazlık konusu bu kanuni düzenleme ve açıklamalar ışığında incelendiğinde;

Ruhsatsız silah taşımak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu yerel mahkemece tefhim olunan kısa kararda; sanığın on ay hapis cezasından çevrilen üçbin lira adli para ve gün karşılığı adli para cezası karşılığı olarak beş yüz lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip, hükmün temyiz kanun yoluna tâbi olduğunun belirtildiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine aktarılan duruşma tutanağında ve gerekçeli kararda ise; sanığın on ay hapis ve yirmibeş gün karşılığı adli para cezasından çevrilen beş yüz lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilip hükme karşı itiraz kanun yoluna başvurulabileceği yazılmak suretiyle, hükmün esasını oluşturan kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki doğmasına neden olunmuştur.

Gerekçeli karar ile kısa karar arasındaki bu çelişkinin, hükmün infazında karışıklığa neden olacağı şüphesizdir. Nitekim hükmün bu haliyle kesinleşmesi üzerine yerel mahkeme tarafından hangi kararın infaza verileceği hususunda bir tereddüt yaşanmış ve kanun yararına bozma yoluna başvurulması isteminde bulunulmuştur. Yerel mahkemenin bu yöndeki talebi kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi mecburiyetini ortaya koymuştur. Anılan çelişkinin giderilmesi bakımından bu aşamada kanun yararına bozma yolu dışında bir çözüm yolu da bulunmadığından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle meydana getirilen söz konusu hukuka aykırılığın kanun yararına bozmaya konu edilebileceği ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 04.10.2011 gün ve 164-203 sayılı kararında benzer bir sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Dairenin kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, duruşmada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Sekiz Genel Kurul Üyesi; "somut olaydaki kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğu, bu nedenle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Sekiz Genel Kurul Üyesi; "somut olaydaki kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğu, bu nedenle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... gün, ...sayılı kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3-... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı kararının tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7015, Karar No: 2010/12827, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7015 E.  ,  2010/12827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 45 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2197, Karar No: 2018/8125, Tarih: 27.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2197 E.  ,  2018/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına ve oluşa göre sanığın, kiraladığı araç ile müştekinin evinin önünde beklemekte iken açık kimlikleri tespit edilemeyen diğer 3 şahsın müştekinin evine girmesi şeklindeki eylemde, sanığın araç temin ederek gözcülük yapmak suretiyle, el ve işbirliği içinde hareket ederek eyleme katıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasa'nın 39. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.