muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1732, Karar No: 2023/3598, Tarih: 07.12.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu yakılan alanla ilgili Keskin Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma dosyasında bulunan yangın tutanağında, "....yaklaşık 9 hektar boş alanda kuru otlar ve bazı ağaçların kısmen dış yüzeylerinin yandığı," hususuna yer verildiği, orman yüksek mühendisi tarafından düzenlenen 06.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda; tamamen veya kısmen yanan ağaç ve ağaççıklar bulunmadığı, alt tabakada orman örtüsü (ağaçcık) olmadığı, yangının şiddeti az olduğundan humus tabasının yanması sonucunda verim kaybı gerçekleşmediği, 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası esas olmak üzere gerçek zararının olmadığı, ağaçlandırma gideri, yangın söndürme gideri gibi harcamalar idari tasarruf olduğundan gerçek zarara dahil edilmediği, 6831 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesine göre ağaçlandırma giderinin 145.159,50 TL olarak belirtildiği, ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 20.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda; 145.000 m²'lik %20-25 dik yamaçlı eğili kayalık taşlık alanın tescil harici bırakılması sahipsiz haliyle kamu yararına köylü ortak malı olarak değerlendirilemediği, meralara ve de köy boşluğu alanlara da eş değerde emsal olarak da değerlendirilemediğinden eski haline dönüşüm için de masraf hesabı çıkarılamadığı yönünde bilirkişi raporu sunduğu, söz konusu bilirkişi raporlarının denetime elverişli olduğu, davalı/sanık hakkında Orman alanına dört kilometre mesafede anız veya bitki örtüsü yakmak suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın 25.11.2017 tarihinde kesinleştiği, uyuşmazlığın yanan yerin ağaçlandırılması için gereken bedelin davalı tarafından karşılanması hususunda toplandığı, yangına sebebiyet veren davalı olsa da yangında sadece kuru otların yandığı, bazı ağaçların yüzeyinin yangından zarar gördüğü, zarar gören ağaçların hayatiyesinin eskisi gibi devam ettiği, diğer bir anlatımla ağaçlarda tamamen kuruma veya tamamen yanma gibi bir durumun söz konusu olmadığı, toprak yapısına herhangi bir zarar gelmediği, yanan yerin kuru ot olsa bile orman sayılan yerlerden olduğu, yangın alanında tamamen yanan herhangi bir ağaç bulunmadığı gibi yüzeyleri yanan bir kısım ağaçlar nedeniyle bir masraf yapıldığının tespit edilemediği, orman alanını yakmak bir suç olsa da bu durumun ceza yargılamasını ilgilendirdiği, işlenen fiil neticesinde herhangi bir zararın olmadığı, davalının aldığı cezanın orman alanı yakmak olmayıp orman alanına yakın mesafede anız ve bitki örtüsü yakmak suçu olduğu, davalının sebep olduğu yangın neticesinde yanan alanın ağaçlandırılması için gereken masrafın davalıdan alınmasının hakkaniyet duygusu ile bağdaşmayacağı, 6831 sayılı Kanun'da yer alan tazminatın tahrip olunan veya yakılan sahalar için olduğu, davaya konu alanda yakılan saha olduğu ancak tahrip olunan ağaç veya ağaçcık, toprak yapısı olmadığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı hakkında ceza mahkemesinde açılan kamu davasında suçu sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiğini, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporuna göre 145.159,50 TL tazminat hesaplandığını, Mahkemece dosyanın esasına girilmeden ceza mahkemesi kararı yok sayılarak ve bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğini, davalının ağaçlandırma giderine katlanması gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hakkında taksirle yangına neden olmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, ceza dosyasındaki suç tutanağında; dava dışı özel mülk sahiplerinin ağaçlarının zarar gördüğü, ağaçların altındaki kuru otların yandığının belirtildiği, yangın tutanağında; yaklaşık 9 hektar boş alanda kuru otlar ve bazı ağaçların kısmen dış yüzeylerinin yandığının belirlendiği, orman mühendisi bilirkişinin raporunda; dava konusu tapulama harici yerde çok yıllık meşe ağaçlarının dış yüzeyinde zarar olduğu ancak meşe ağaçlarının hayatiyetlerinin eskisi gibi aynen devam ettiği, başkaca orman ağacı, ağaççık veya çalı gibi diri orman örtüsü bulunmadığı, tamamen veya kısmen yanmış ağaç ve ağaççık, alt tabaka orman örtüsü kaybının ve yangının şiddetinin az olması nedeniyle toprağın humuslu tabakasında verim kaybı olmadığı, idarenin gerçek zararının bulunmadığının bildirildiği, bu raporda yer alan tahrip olunan ağaç veya ağaççık ile toprak yapısı bulunmadığı tespitine dayalı olarak davanın reddine karar verildiği, davalının 6831 sayılı Kanunun 114 üncü maddesi gereğince ağaçlandırma giderinden sorumlu tutulmamasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının neden olduğu orman yangını nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesi gereğince ağaçlandırma giderine ilişkin tazminat istemidir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Davalı hakkında orman alanına dört kilometre mesafede anız veya bitki örtüsü yakmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda davalının cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği görülmüştür.

Uyuşmazlık, davalının neden olduğu orman yangını nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesi gereğince ağaçlandırma giderine ilişkin tazminat istemidir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Davalı hakkında orman alanına dört kilometre mesafede anız veya bitki örtüsü yakmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda davalının cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği görülmüştür.

2. Ceza davasında orman yüksek mühendisinden alınan 06.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda, tamamen veya kısmen yanan ağaç ve ağaççıklar bulunmadığı, alt tabakada orman örtüsü olmadığı, yangının şiddetinin az olduğundan humus tabasının yanması sonucunda verim kaybının bulunmadığı, buna bağlı olarak 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre gerçek zararının olmadığı belirtilmiştir.

3.Yapılan keşif sonucu hazırlanan raporda; yangının örtü yangını niteliğinde olduğu belirlenmiş olduğundan, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18568, Karar No: 2013/18586, Tarih: 07.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18568 E.  ,  2013/18586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Katılan ...'ın Cumhuriyet savcısına verdiği ifadede okul müdür yardımcısı...ve rehberlik öğretmeni...beyle görüştüğünü ve olayı bu kişilerin de doğrulaması nedeniyle bu tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/6645, Karar No: 2023/1229, Tarih: 01.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6645 E.  ,  2023/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1710 Esas, 2021/966 Karar

DAVA TARİHİ : 29.08.2018

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/326 E., 2019/389 K.

Taraflar arasındaki tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli 2017/06988-1 sayılı tasarımın davalı ...tarafından taklit olarak üretildiğini, kendi mağazasında ve davalının toptan olarak satmış olduğu ...'e ait Öztürk Giyim mağazasında ...markası adı altında satılarak müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz edildiğini, davalının taklit olarak üreterek piyasaya sürmüş olduğu ürünün, ...'e ait ... Cad. Ö. .... Pasajı No. 17 Yakutiye/Ezurum adresindeki...Giyim mağazasında satıldığının tespit edilerek bir adet satın alındığını, yetkili mahkemelere yapmış oldukları başvuruya istinaden davalı Seyteks'e ait işyerinde keşif faaliyetleri icra edildiğini, ancak karşılaştırmaya esas alınacak taklit ürünün bulunamadığını, ancak ...'e ait mağazada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/33 Değişik İş sayılı kararı ile 01.12.2017 tarihinde keşif faaliyeti icra edilmiş olduğunu, adı geçenin işyerinde yapılan keşif sırasında mağazada davalının ürettiği ve üzerinde ...markası ile satışa sunduğu ürünlerden 5 adet bulunduğunun tespit edildiğini ve Mahkemece görevlendirilen bilirkişi tarafından fotoğraflarının çekilerek Mahkemeye sunulduğunu, Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/33 Değişik İş sayılı delil tespit dosyasındaki deliller üzerinden yapılacak yeni bir bilirkişi değerlendirmesiyle davalının tecavüzünün açıkça belirlenebileceğini ileri sürerek davalının tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, belirsiz alacak davası hükümlerine göre alacak miktarı tam ve kesin olarak belirlendiğinde taleplerini artırmak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın delil tespitinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait işyerinde yapılan tespit sırasında davacının hakkının ihlali niteliğinde bir ürün bulunmadığını, müvekkilinin kullanımIarının yasal olduğunu ve haksız rekabet, tecavüz oluşturmadığını, davacının tazminat taleplerinin de yersiz olduğunu, davacının kötü niyetli olarak tespite geldiğini, iddiaların hiçbir temelinin, dayanağının, delilinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olan giysi tasarımlarında beden ve kol kesimlerinin farklı olduğu, kesimlerinden dolayı iki pardesünün benzer görülmediği, iki tasarımın, tasarımlarda temel olan farklılıkların daha çok olması nedeniyle benzer olmadığı, 2017/33 Değişik İş dosyası kapsamında tespit edilen ürünün, 2017/06988-1 nolu tasarıma karşı tecavüz oluşturmadığı ve tasarım hukuku anlamında farklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda ayrıntıdaki ufak farklılıklar dikkate alınmaksızın ortak noktalar üzerinden benzerlik incelemesi yapılması gerekirken ortak noktalara değil, esasen benzerlik incelemesine dahil edilmemesi gereken hususlar farklılık olarak lanse edilerek benzerlik bulunmadığı yönünde görüş bildirildiğini, bilirkişinin farklılık olarak atfedilen hususlar esasen ürünü farklılaştırmayan, tasarım hakkına tecavüz eylemini gizlemeye yönelik olarak yapıldığı belli olan değişiklikler olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kanuna uygun bir inceleme yapılmış olsaydı, müvekkili tasarımı ile davalı ürünün gözle görülür şekilde benzer olduğunun belirleneceğini, davalının tasarım hakkına tecavüz ettiğinin sabit olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi öğretim üyesi ile Marka ve Patent vekilinden oluşan bilirkişi heyetince, davalı tarafından üretilen 2017/33 Değişik İş sayılı dosya kapsamında tespit edilen ürün ile davacının 2017/06988-1 nolu tasarımının farklı olduğunun belirlendiği, bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun bulunduğu, davacının tasarımına yönelik bir tecavüzün tespit edilemediği, dolayısıyla Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili tasarımı ile davalı ürünü karşılaştırılarak benzerlikler tespit edilmiş olmasına karşın olumsuz görüş bildirildiğini, halbuki 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi kapsamında tasarımların sadece küçük ayrıntılarda farklılık gösteriyorsa aynı kabul edileceğini, aynı Kanun'un 81 inci maddesinde "bir tasarımın kullanıldığı veya uygulandığı ürünün aynısını veya genel izlenim itibarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzerini üretmek, piyasaya sunmak, satmak, sözleşme yapmak için öneride bulunmak, ticari amaçla kullanmak veya bu amaçlarla bulundurmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak" şeklinde yer aldığını, işte hükme esas alınan bilirkişi raporunda da ayrıntıdaki ufak farklılıklar dikkate alınmaksızın ortak noktalar üzerinden benzerlik incelemesi yapılması gerekirken ortak noktalara değil, esasen benzerlik incelemesine dahil edilmemesi gereken hususlar farklılık olarak lanse edilerek benzerlik bulunmadığı yönünde görüş bildirildiğini,

2.Tasarım hakkına tecavüz eylemini gizlemek amacıyla asıl tasarımdan uzaklaşılmaksızın asıl tasarımın esaslı unsurları, ana hatları korunarak tasarımın bedeninde, kesiminde ve hatta renginde değişiklik yapıldığı bilinen bir durum olduğunu, söz konusu hususların tasarıma hususiyet kazandırmayan ve ürünü asıl tasarımdan farklılaştırmayan değişiklikler olduğunu,

3.Davalının, müvekkilinin tasarımının esaslı unsurları olan motif ve nakışları aynı şekilde uyguladığını, esasen benzerliklerin tespit edilmiş olduğunu ve davalı ürünün müvekkil tasarımının bilinçlenmiş kullanıcı nazarında aynı olduğu tespit edilmiş olmasına karşın, bunların farklılık olarak belirtildiğini,

4.Müvekkili tasarımı ile davalı ürününün gözle görülür şekilde benzer olduğunu, her iki ürünün de kollarındaki süsleme ve motiflerin, motiflerin konumunun benzer olduğunu, iki ürünün de yaka kısmının fermuarlı ve açık olduğunu, fermuar kısmının iki üründe de püsküllü olduğunu, her iki üründe de ön kısımda bulunan motif ve süslemelerin benzer olduğu tespit edilebilecekken tespit edilmediğini, dolayısıyla müvekkili tasarımı ile davalı ürünü bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalının müvekkili tasarımının özellik arz eden tüm unsurlarını kendi ürününde birebir uyguladığını, bu surette de tasarım hakkına tecavüz eyleminde bulunduğunu,

5.Delil tespit dosyasından alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmında ise "Doque markalı ürünün kimi unsurlarının birebir alıntılanarak (gizli alıntı-aşırma yöntemi ile) ...markalı ürünün kimi unsurlarına kopyalandığı, fakat kurgusal olarak yaratılan bu farklılığın iki ürün arasındaki anlamsal benzerlikleri ortadan kaldırmadığı kanaatindeyim" denilerek davalı ürünün benzer olduğunun belirtildiğini, sonuç olarak hem delil tespit dosyasında hem de hükme esas alınan raporda benzerlikler tespit edilmiş olmasına karşın, söz konusu tespit edilen benzerlikler dışlanarak benzerlik incelemesine dahil edilmemesi gerekenlerin farklılık olarak incelemeye dahil edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

6.Ayrıca davalının sınırsız seçenek özgürlüğüne rağmen müvekkil tasarımının esaslı unsurlarını kendi ürününde uygulamasının, tasarımın birebir benzerinin üretim ve satışını yapmasının, davalının tasarım hakkını ihlâl ettiğini gösterdiğini,

7.Davalının tasarım hakkına tecavüz ettiği sabit olmasına karşın eksik/hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak maddi tazminat hesabı yapılmamış, manevi tazminata hükmedilmemiş olmasının da haksız olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 56 ve 57 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4590, Karar No: 2020/1534, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4590 E.  ,  2020/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13050, Karar No: 2015/11547, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13050 E.  ,  2015/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2009/217-2013/211

Davacı S.. P.. vekili Avukat Mukaddes tarafından, davalılar T.. H.. ve diğerleri aleyhine 25/08/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacının, davalılar T.. H.. ile T.. R..'ne yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, hatalı tedavi nedeniyle uğranıldığı bildirilen maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 30/01/2007 tarihinde sol gözüne, davalı T.C. Trakya Üniversitesi Hastanesi'nde görevli olan davalı doktor M.. A.. tarafından katarakt ameliyatı yapıldığını, ameliyattan bir süre sonra az görme şikayeti ile aynı üniversiteye tekrar başvurduğunu ve davalı doktor H.. E.. tarafından yeniden ameliyat edildiğini, şikayetlerinin devam etmesi nedeniyle bu kez davalı T.C. Yeditepe Üniversitesi Göz Hastanesi'ne müracaat ettiğini, burada da davalı doktorlar R.. K.. ve S.. T.. tarafından ameliyat edildiğini, tüm bu ameliyatların hatalı yapılmış olması nedeniyle gözünün görme yeteneğini neredeyse kaybettiğini ve küçüldüğünü belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın görev ve husumet nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 22/06/2010 tarihli oturumda davalıların görev itirazlarının reddine karar verilerek, yargılamaya devam edilmiş; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 06/05/2011 günlü raporu uyarınca, davalıların davacıya uyguladıkları tedavinin tıbba ve fenne uygun olduğu, davalıların tıbbi ve cerrahi işlemlerden dolayı atfı kabil kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalılar T.. H.. ile T.. R..'nün hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı üniversiteler, kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde ise idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı T.. H.. ile T.. R.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esastan reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.