muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4891, Karar No: 2019/8781, Tarih: 13.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/4891 E.  ,  2019/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

2- Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulamayacağı ancak sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nın .... maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken ... sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan ... sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2721, Karar No: 2015/11474, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2721 E.  ,  2015/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması ve Tapu Kütüğüne Şerh Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, ipoteğin kaldırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi, aile konutu üzerinde hak sahibi olan eşin, bu konutunun devrini ve konut üzerindeki hakları sınırlayan tasarruflarını diğer eşin açık rızasına bağlamıştır. Rıza, işlem sırasında verilebileceği gibi, işlemden sonra da verilebilir. Konut üzerinde hak sahibi olan davalı ..., dava konusu taşınmaz üzerine davalı banka lehine 24.05.2012 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. Davalı banka vekili, davacının ipotek tesisine onay verdiğine ilişkin tarihsiz "muvafakatnameyi" sunmuştur. Bu belge, davanın sonucunu etkileyecek niteliktedir. Davacı, bu belgeye karşı verdiği cevabında "muvafakatname" deki imzanın kendisine ait olmadığını, okuma-yazma bilmediğini ileri sürdüğüne göre, davacının imza incelemesine esas teşkil edebilecek şekilde imza örneklerinin ilgili kurumlardan istenmesi ve sunulan bu belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak hasıl olacak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2015(Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/4299, Karar No: 2021/9935, Tarih: 07.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4299 E.  ,  2021/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 gün ve 2018/93 Esas, 2018/496 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi’nin 16/01/2020 gün ve 2019/682 Esas, 2020/314 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 16.01.2020 gün ve 2019/682 Esas, 2020/314 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6603, Karar No: 2009/8929, Tarih: 14.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6603 E.  ,  2009/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞK. A.Ş.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.07.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av.... Yapıcı geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, tahsis belgesinin iptal edildiğini ve tapudan da telkin işleminin yapıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

İstemin dayanağı, 14.11.1991 tarihli tapu tahsis belgesidir. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapu tahsis belgesinin 09.10.2002 tarihinde iptal edildiği, davacının iptal işleminin iptali için idare mahkemesinde dava açtığı, açtığı davanın reddolunduğu, bu kararın Danıştay 6.Dairesince onandığı, ancak davacının onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmektedir.

Bu açıklamalara göre, idarenin işlemin iptaline ilişkin kararı davacının karar düzeltme talebinde bulunması nedeniyle henüz kesinleşmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş, idari kararın kesinleşmesini beklemek, hükme kesinleşme saptanırsa davayı şimdiki gibi reddetmek, aksi durumda davanın esasını inceleyerek bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen yön göz ardı edilerek dava eksik inceleme ve araştırma sonucu reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 625,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.07.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10901, Karar No: 2012/11552, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10901 E.  ,  2012/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 123 ada 27, 29, 32 parsel sayılı sırasıyla 237.372.02 m2, 1490.473.65 m2 ve 890.264.47 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, mera niteliği ile orta malı olarak tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların resmî belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla; davacı ... ise, 123 ada 27 parselin kendisine ait olduğunu, taşınmazın tapu ve vergi kaydı bulunduğu, 30 - 40 yılı aşkın çayır niteliği ile kullandığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, davacı ...'ın davasının reddine ve dava konusu parsellerin mera vasfı ile yapılan tesbitinin iptali ile kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar ve yüzölçümleri ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından 123 ada 27, 29 ve 32 parseller yönünden; davacı ... tarafından ise, 123 ada 27 parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dairece aynı gün incemesi yapılan Dairenin 2012/10901 esas ( mahkemenin 2010/5 E. 2011/37 K. sayılı), Dairenin 2012/10902 esas (mahkemenin 2010/7 E. 2011/38 K. sayılı), Dairenin 2012/10898 esas (mahkemenin 2010/3 E. 2011/36 K. sayılı), Dairenin 2012/10899 esas (mahkemenin 2010/8 E. 2011/39 K. sayılı) sayılı dava dosyalarının incelenmesinde; Mahkemece hükme dayanak alınan raporu düzenleyen uzman orman bilirkişisi raporunda 1956 tarihli memleket haritası ile 1983 tarihli hava fotoğrafından söz etmektedir. Raporun eki olan memleket haritasının tarihi belirtilmediği gibi, 1956 tarihli memleket haritasının hazırlanmasında esas alınan ve altlık olarak kullanılan hava fotoğrafı getirtilmemiş ve 1983 tarihli hava fotoğrafı esas alınarak hazırlanan memleket haritasından da söz edilmemiş, ayrıca iade ile alınan ek raporda dahi bu eksiklik tam giderilmemiştir. Dosyada bir örneği bulunan 1956 tarihli memeleket haritasında taşınmazın bir kısmı çalı rumuzlu yeşil alanda ve önemli bir bölümü beyaz renkli açık alanda kalmaktadır. Toprak ve örtü incelemesi yapan ziraat bilirkişi

dahi taşınmaz üzerinde tilki kuyruğu (...), ... (...), tarla köpek papatyası (...), adi ayrık, yumuşak başaklı kuş yemi (...), geven ve adi yonca (...) gibi çayır ve mera bitkileri yanında tam olarak bu özellikleri taşımayan çok değişkenli bitki örtüsünden ve ayrıca orman öncüsü bitki örtüsü olan ağaçcık ve çalı formunda yabanî armut (...), kuşburnu (...), titrek kavak (...), sepetçi söğüdü (Salix viminalis) ve ardıçtan söz etmektedir. Taşınmazın niteliği ve çok büyük yüzölçümü dikkate alındığında, bu tür bitki örtüsünün varlığı kaçınılmaz olacaktır. Dosyada bulunan fotoğraflarda da anlaşıldığı üzere, taşınmazın memeleket haritasındaki kısmen çalı rumuzlu yeşil alanda gözükmesi dışında ormanı simgeleyen ağaç ve ağaçcık yoktur. Bu durumda yörenin coğrafi özelliğine göre mera ağırlıklı olarak yetişen ve gelişen bu tür vasıftaki bir taşınmazın orman olduğu düşünülemez. Bu nedenle; öncelikle, 1956 tarihli memleket haritasının hazırlanmasında esas alınan ve altlık olarak kullanılan hava fotoğrafı ve ayrıca 1983 tarihli hava fotoğrafına dayanılarak hazırlanan memleket haritası ilgili yerlerden getirtildikten sonra aşağıda belirtilen yöntemle eski ve yeni tarihli hava fotoğrafı üzerinde stereoskopik laboratuar incelemesi yapılmalı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumu saptanmalı, ayrıca memleket haritasının değerlendirilmesinde esas alınan ve okuma anahtarı olan lejandındaki işaretli rumuzlar dikkate alınmalı, memleket haritasında yeşil gözüken alanların çevrede kadastrosu yapılan ve kesinleşen orman parseli varsa bu orman ile bir bütünlük arzedip etmediği dikkate alınmalı, tüm bu hususlarda ayrıntılı ve açıklayıcı rapor alınmalı, bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Bu nedenle, mahkemece; en eski tarihli, 1980'li 1990'lı yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su işleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşif ve incelemede, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 6831 sayılı Yasa bağlamında kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen resmi belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Birleşen dosyanın davacısı ... ise, 123 ada 27 parsel yönünden 1936 tarih 64 sıra numaralı vergi kaydı ile 11.09.1979 tarih 9 sıra numaralı tapu kaydına ve lehine kesinleşen mahkeme ilâmına dayanmaktadır. Mahkemece davalı tarafın dayandığı tapu kaydı keşifte uygulanmış vergi kaydının ve tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu söylenmiştir. Ne varki; dayanılan tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa revizyonları sorulup getirtilmediği gibi kadastro sırasında bu kaydın başka parsellere uygulanıp uygulanmadığı araştırılmamış, dayanak vergi kaydı ve tapu kaydının kapsadığı hudut itibariyle bütününü çevreleyen parsellere komşu olan parsel tutanakları ile vergi kayıtları getirtilip

uygulanmamış; davacı, taşınmazın ninesi Beyaz adına vergide kayıtlı olduğunu ve ayrıca Eleşkirt Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/103-152 E.K. sayılı ilâmı ile de bu yerin kendisine ait olduğunun belirlendiğini ileri sürerek dava açtığına göre, bu ilâma ilişkin dava dosyası getirtilerek ilâmın kapsamı ile varsa dayanağı olan kroki uygulanmamış ve 123 ada 27 parselin kadastroda mera niteliği ile tespiti yapılmış olduğundan, taşınmazın öncesini iyi bilen komşu köylerden yaşlı mahalli bilirkişi ve tanıklar dinlenmemiş ve ayrıca usulüne uygun mera araştırması da yapılmamış, yerel bilirkişi ve tanıklardan önceki malikin ya da zilyedin kim olduğu ve kimden kime kaldığı, zilyetliğin süresi ve taşınmazın kim tarafından ne şekilde kullanıldığı ve zilyetliğin sürdürülüş biçimi ayrıntılı şekilde sorulmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmya dayanılarak karar verilemez.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 123 ada 27, 29 ve 32 parseller yönünden davalı Hazinenin, 123 ada 27 parsel yönünden ise davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34071, Karar No: 2016/14789, Tarih: 07.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/34071 E.  ,  2016/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; sanığın müştekiye ait evinin önünde park halinde duran aracın deposundan mazot çalması şeklinde gerçekleşen olayda; Görgü ve Tespit Tutanağında, aracın sol yakıt deposunun kapağının açık olduğunun, kapak kilit ve mekanizmasında zorlama olmadığının, sağ taraftaki deponun ise kapağının açık ve kilit göbeğinde zorlama olmadığının belirtilmesi karşısında, bahse konu tutanağı düzenleyen tutanak tanıklarının kilidin ne şekilde koruma altına alındığı hususunda tanık sıfatıyla beyanları alınarak ve müştekiye suç tarihinde yakıt depolarının kilitlerinin açık bırakılıp bırakılmadığı sorulup araştırılarak sonucuna göre eylemin niteliğinin belirlenmesi, olay anında aracın yakıt deposunun kilit sisteminin bulunması ve açık bırakılması halinde 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde, deponun kilitli olması halinde aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suçun, deponun kilitli ve anahtar uydurularak eylemin gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde ise aynı Kanun'un 142/2-d maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 23/12/2012 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağına göre, eğimden dolayı güney istikametine akmış vaziyette yakıt artıklarının bulunduğunun belirtilmesi ve bu sebeple suça konu yakıtın bir kısmının da yere dökülmesi sebebiyle müştekinin tasarruf olanağının kaybolması sonucu eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1378, Karar No: 2007/5457, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1378 E.  ,  2007/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ipotek akdinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yüklenici olarak inşa ettiği 5 ve 6 nolu meskenleri, arkadaşı ... ile birlikte satın aldıklarını 6 nolu dairenin kendisine ait olduğunu, taşınmazın satım bedelini ödediğini, tapu devri sırasında davalının sözleşmeden döneceği tehdidi ve baskısı ile taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, tesis edilen ipoteğin haksız ve hukuken mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek borcu olmadığının tespitine, mutlak butlanla batıl olan ipotek akdinin fesih ve iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine, davalı lehine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK 72/3-4 maddesi gereğince icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında borçlu gecikmeden ... zararları karşılamak ve alacağın % 15'inden ... olmamak üzere göstereceği tazminat karşılığında mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebilir. Dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış olmaktan dolayı ... zararını gösterilen teminattan alır. Bu zarar herhalde yüzde ... ... tayin edilemez.

Bu yasal düzenleme doğrultusunda davalı alacaklı lehine icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için alacaklı aleyhine ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve kararın fiilen infaz edilmesi gerekir. Somut olayda davalı aleyhine infaz edilmiş ihtiyati tedbir kararı olmadığı halde % 40 inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm bölümünün 3 nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine “Davalının inkar tazminatı talebinin reddine” sözlerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1763, Karar No: 2020/1681, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1763 E.  ,  2020/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.