muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/911, Karar No: 2019/4052, Tarih: 19.09.2019

Somut davada öncelikle davanın taraflarının toplumsal konumları itibariyle değerlendirmenin yapılması gerektiği aşikardır. Davacının tanınmış iş adamı ve davalının da gazeteci olduğu dikkate alındığında davacı bakımından yapılan eleştirel sınırların daha geniş kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir. Bunun yanında davalının yazılarında kaleme aldığı konularda kamusal çıkarların ön planda tutulduğu dikkate alındığında kişilik haklarına saldırı ve ifade özgürlüğünün çatıştığı durumlarda dengelemenin ancak kamunun menfaatinin gözetilmesi ile neticelendirilmesi gerekmektedir. Kaldı ki davalının kaleme aldığı yazı konularının dayanağı da müfettiş raporlarına dayandırılmaktadır. Şu halde; davalının yazılarına aktardığı konunun kamusal çıkarlar çerçevesinde kamuyu bilgilendirme amaçlı olarak kaleme alındığı bu haliyle dava konusu yazılarda yer verilen ifadelerin görünür gerçeğe uygun olduğu, davacının kamuoyunda tanınan ve bilinen bir kişi olduğu, bu nedenle davacının eleştirilere katlanma yükümlülüğü bulunmakla, dava konusu yazılarda yer verilen ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmakla; davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple davalı yararına BOZULMASINA, bu aşamada davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15641, Karar No: 2011/19682, Tarih: 20.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/15641 E.  ,  2011/19682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı ile aralarında yaptıkları 02.02.1994 tarihli harici sözleşme ile 22.000.000TL karşılığında taşınmaz satın aldığını, davalıya 9.000.000TL'nı peşin olarak ödediğini geriye kalan 13.000.000 TL'nı da 06.07.1994 tarihinde ödediğini, buna karşılık davalının da teminaten kendisine 22.000.000TL lik bono verdiğini, davalının kendisini yıllardır oyaladığını, ne tapu kaydını ne de parasını verdiğini, 22.000.000TL nin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, harici satış senedi ile yapılan satışın geçersiz olduğunu, ayrıca davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tapulu taşınmazların haricen satışı T.M.K. 706., B.K. 213 ve Tapu Kanunun. 26. maddelerine göre geçersiz olup, geçersiz satışlarda herkes aldığını iade ile mükelleftir. Somut olayda davacı verdiği 22.000.000TL nin yasal faizi birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının açmış olduğu alacak davası zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, 07.06.1939 tarih ,1936/31 Esas ve 1939/47 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre tapulu taşınmazın harici satış sözleşmesine konu edilerek ödenen satış bedelinin,sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle geri iadesine ilişkin B.K. 125. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi,satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği göz önüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği ....

tarihtir. Ayrıca satışa konu taşınmazın zilyetliği devredilmişse zamanaşımı süresi de,zilyetlik devam ettiği sürece işlemez, mahkemece değinilen bu hususlar araştırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7173, Karar No: 2019/1315, Tarih: 06.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7173 E.  ,  2019/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile mülkiyeti hazineye ait ..(...) Köyü 1401 parselde bulunan 33 dönüm arsanın zilyetliğinin devri için 28/12/2010 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye göre davalının, 31/12/2010 tarihine kadar bu parselle ilgili tüm ecri misil bedellerini ödeyeceğini kabul ettiğini, devir ücreti olarak davalıya 40.000,00TL ödediğini, davalının Milli Emlak Müdürlüğü'ne davaya konu gayrimenkulün ecrimisil borcunu ödeyerek gayrimenkulü devretmediğini, gayrimenkulü kullanmadığını ve zilyetliğini elde edemediğini ileri sürerek; zilyetlik devir sözleşmesinin feshi nedeniyle zararının giderilmesine, sözleşme bedeli olarak ödenen 40.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 1401 parselin zilyetliğini davalıya devir ve teslim ettiğini, bu taşınmazı 2010 yılından beri davacı ile ortağının kullanmakta olduğunu, Milli Emlak Müdürlüğüne mevcut borçları ile birlikte ecrimisil borcunu da 9.5.2011 tarihinde ödediğini, bir borcu olmadığını, borcu bile olsa bu durumun sözleşmenin iptali nedeni olamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, 1401 parselin zilyetliğini davalıya devir ve teslim ettiğini, bu taşınmazı 2010 yılından beri davacı ile ortağının kullanmakta olduğunu, Milli Emlak Müdürlüğüne mevcut borçları ile birlikte ecrimisil borcunu da 9.5.2011 tarihinde ödediğini, bir borcu olmadığını, borcu bile olsa bu durumun sözleşmenin iptali nedeni olamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan zilyetlik devir sözleşmesine konu taşınmazın ecri misil borçlarının davalı tarafça ödenmemesi nedeniyle zilyetliğinin devredilmediği iddiasından kaynaklı ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazın Milli Emlak Müdürlüğüne olan ecrimisil borcu davalı tarafça ödenmediğinden davacının taşınmazın zilyetliğini devralamadığı ve taşınmazı kullanamadığı, davalının sebepsiz yere zenginleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa taraflar arasında düzenlenen zilyetlik devir sözleşmesinde davaya konu taşınmazın zilyetliğinin davalı tarafından davacıya devir ve teslim edildiği belirtilmiş olup, bu düzenleme karşısında sözleşmeye konu taşınmazın zilyetliğinin davacıya devredildiğinin kabulü gerekir. Bununla birlikte keşif sırasında beyanlarına başvurulan tanıklar da davacının taşınmaza 2011 ve 2012 yılında buğday ektiğini, 1 yıl boş bıraktığını, 2014 yılında patates ektiğini, keşfin yapıldığı yıl ekmediğinden boş olduğunu belirtmişlerdir. Yine dosya kapsamından davalının taşınmazın ecrisimil borcunu 9.5.2011 tarihinde ödediği, 22.8.2014 tarihli ecri misil ihbarnamesinde dava konusu taşınmaza ilişkin fuzuli şagil olarak davacının isminin yer aldığı, 17.4.2010-21.8.2014 tarihleri arasında 7.863,04 TL ecrimisil bedeline ilişkin davacı adına ihbarname düzenlendiği anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar ışında mahkemece taşınmazın zilyetliğinin davalı tarafından davacıya teslim edilmediğinin kabulü hatalı olup, açıklanan bu hususlar dikkate alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13662, Karar No: 2013/18687, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13662 E.  ,  2013/18687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

... Devlet Hastanesi'nde görevli doktor ... tarafından SSK'lı hastalara bol miktarda ve aşırı dozlarda ... ilaç yazıldığı, 74 adet ... reçetesinin bu eczane tarafından karşılandığı, eczanenin etkin madde alım faturaları incelendiğinde 2005 yılı ve 2006 yılı içinde toplam 80 gram rivanol aldığının görüldüğü, ancak karşıladığı 14 adet reçetede toplam 900 gram rivanol kullanılmış olması gerektiği, sanığın bir reçete karşılığı 40 veya 90 gramlık rivanol alımını hiçbir zaman yapmadığı, sanığın eczanesinde kozmetik ürünleri sattığı, düzenlenen reçeteler karşılığında ilaç vermeyip kozmetik ürünü vermek suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında eczanede hazırlanan çok kâr getirmeyen ve hazırlanması zahmetli olan ilacı diğer eczanelerin hazırlamayıp hastaların sanığın eczanesine yönlendirildiğini, ilaç için gerekli hammaddenin ecza depoları ve aktarlardan temin edilmesi nedeniyle faturasız alım olabileceğini belirtmesi, reçete sahibi hastaların yazılı ilaçları alıp kullandıklarını beyan etmeleri, adı geçen doktorun bu hastaların önemli bir kısmının çalıştığı işyerlerinin işyeri hekimi olduğu, bu nedenle bu hastaların ilaçlarını işyerinde düzenlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetini gerektirir, kesin ve inandırıcı delil elde edilememsi nedeniyle beraatine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31451, Karar No: 2019/1334, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31451 E.  ,  2019/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15583, Karar No: 2010/22227, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15583 E.  ,  2010/22227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine,23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1153, Karar No: 2010/1265, Tarih: 26.01.2010

2. Ceza Dairesi 2009/1153 E., 2010/1265 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/1153 E., 2010/1265 K.**

**- KAMU DAVASINA KATILMA

- KANUN YOLLARINA BAŞVURMA HAKKI

- MAĞDUR İLE ŞİKÂYETÇİNİN HAKLARI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 233 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 260 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki kurum vekilinin sanıklar hakkında açılan davadan çağrı kağıdı ile haberdar edilmemesi karşısında, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1 maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, müşteki vekilinin hükmü temyize yetkisi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kovuşturma evresinde sanıklar hakkında açılan davanın duruşmasından çağrı kağıdı ile haberdar edilmeyen müşteki kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 234. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 233/1-2 ve 43/2 maddeleri uyarınca müşteki vekiline telefonla çağrı yapılabilecek ise de, bu halde çağrı kağıdına bağlanan sonuçlar uygulanamayacağından, müşteki kurum vekili çağrı kağıdı ile duruşmaya çağrılarak aynı kanunun 238/2 maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması ve davaya katılma istemesi halinde bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13519, Karar No: 2015/19105, Tarih: 10.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13519 E.  ,  2015/19105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.04.2015

No : 2014/238-2015/140

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 05.06.2013 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. paragrafında yer alan, ‘İcra inkar tazminatı talebinin davalının haksız ve kötü niyetli itiraz ettiği ispat edilemediğinden talepler yargılamayı gerektirdiğinden Reddine’ sözcüklerinin silinerek yerine, ‘Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,’ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11690, Karar No: 2017/25415, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11690 E.  ,  2017/25415 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.