muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6115, Karar No: 2021/4571, Tarih: 19.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6115 E.  ,  2021/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Zaman gazetesinin 26/12/2015 tarihli nüshasında yayımlanmış habere ilişkin düzeltme ve cevap metninin 03/04/2015 tarihli nüshada sayfanın alt bölümünde; önceki habere göre daha az dikkat çekecek şekilde yayımlanmış olması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, düzeltme ve cevap metninin kesinleşmiş hakimlik kararına rağmen usulüne aykırı yayımlanması nedeniyle açılan kamu davasının kovuşturmasında 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesine dair sürecin değerlendirme konusu yapılamayacağı gözetilmeksizin metnin içeriğinin ve uzunluğunun denetlenmesi suretiyle beraatine karar verilmesi,

2- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03/04/2015 yerine 30/03/2015 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5944, Karar No: 2021/142, Tarih: 14.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5944 E.  ,  2021/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Tekirdağ İl Müdürlüğü

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kurum temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın davacıya tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise tebliğ evrakının eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın davacıya usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması ve temyiz süresi de beklendikten sonra Dairemize geri gönderilmesi için, dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3022, Karar No: 2021/11468, Tarih: 14.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3022 E.  ,  2021/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun açıklanan nedenlerle kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 14/10/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacılar vekili yönünden kabul edilerek dava konusu taşınmazlardan 5455 ada 8 parselin objektif değer artış oranı yeniden belirlenmek suretiyle bedel tespit edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olup, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca miktar ve değeri 58.800 -TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir.

Bu nedenle taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ... ve ... yönünden reddine karar verildikten sonra, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ... vd yönünden incelenmesine gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca miktar ve değeri 58.800 -TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir.

Bu nedenle taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ... ve ... yönünden reddine karar verildikten sonra, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ... vd yönünden incelenmesine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebi yönünden reddine, davacı vekilinin istinaf talebi yönünden ise HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulüne karar verilerek ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/78 Esas - 2018/477 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki ... ili, Merkez ilçesi, ...Mahallesi 5459 ada 17, 5476 ada 3, 5457 ada 11 ve 5455 ada 8 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden İl Gıda Tarım ve Hayvancılık verileri esas alınmak ve objektif değer artışı oranı yeniden belirlenerek değer biçilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3160, Karar No: 2013/5561, Tarih: 02.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3160 E.  ,  2013/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ... ..... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kısa kararda, “davanın kabulü ile; ilişkin;” şeklinde karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; “Davanın kabulü ile, ..... ....Asliye ... Mahkemesinin 2010/1279 Esas, 2010/1229 Karar sayılı ilamı ile ... lehine verilen aylık ....000,00 TL nafakanın kaldırılmasına, ..... İcra Müdürlüğünün 2010/3134 Esas sayılı takip dosyasının iptaline,” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu haliyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları birbiriyle çelişmektedir.

....04.1992 gün ve 1991/... Esas 1992/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1622, Karar No: 2022/3940, Tarih: 23.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1622 E.  ,  2022/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.10.2020 tarih ve 2019/73 E. - 2020/508 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirket ile birleşen Türkiye Gemi Sanayi A.Ş tarafından işletilen Pendik Tersanesi’nin 11.10.1999 tarihli devir protokolü ile müvekkiline devredildiğini, protokole göre devirden önce meydana gelen meslek hastalıklarından davalının sorumlu olacağının belirtildiğini, meslek hastalığı nedeniyle dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin icra dosyasına 06.11.2012 tarihinde 83.053,67 TL ödemek zorunda kaldığını, oysa dava dışı işçinin hastalığının devir tarihinden önce meydana geldiğini, taraflar arasındaki protokole göre bu miktardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 83.053,67 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin, dava dışı işçi tarafından Kartal 1. İş Mahkemesi'nin 2009/935 Esasına kayden açılan dosyasında taraf sıfatının olmadığını, söz konusu işçinin devir tarihinden önce meslek hastalığına yakalandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, Kartal 1. İş Mahkemesi dosyası, icra dosyası, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı işçinin Türkiye Gemi Sanayi A.Ş. Pendik Tersanesi'nde 15.10.1987 tarihinde işe başladığı, işyerinin 25.11.1999 tarihinde yapılan protokolle ...'na devredildiği, devir tarihi itibariyla yürürlükte bulunan 818 sayılı TBK’nın 179 maddesi uyarınca, devir halinde devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle devreden davalının da borçlardan müteselsilen sorumlu olduğu; bu itibarla sorumluluk durumunun tespiti yönünden dava dışı işçinin hastalık başlangıç tarihi ve seviyesinin önem arzettiği, iş mahkemesi dosyası kapsamında hükme esas alınan ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen doktor raporlarına göre dava dışı işçiye, davalı şirket nezdinde çalışırken 1998 tarihinde işitme kaybı tanısının konulduğu, dava dışı işçinin işitme

kaybına maruz kaldığını belirten raporlara dayanarak işinin değiştirilmesi talebinde bulunduğuna dair bilgiler işçinin özlük dosyasında bulunmasına rağmen 1999'da gerçekleşen devir işlemleri sırasında bu hususları dikkate almayan davacının kusurunun %80 oranında olduğu yönündeki kesinleşen somut olgu ve kusur durumuna göre belirlenen işçi alacaklarından, gerek protokol hükümleri gerekse BK 179 maddesi uyarınca devralan davacının sorumlu olduğu, iş mahkemesi ilamı da gözetildiğinde devralan işverenin davacı sigortalının durumu hakkında devreden işverene, yasal düzenlemelerde belirtilen iki yıllık süre içerisinde, herhangi bir yazılı veya sözlü talepte bulunmadığı, davacının davalıdan talep edebileceği bir tutar olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında protokol hükümleri karşısında, mahkeme kararında geçen TBK’nın 179. maddesi uyarınca davacının iki yıllık sürede işletmeyi devreden davalıdan herhangi bir talepte bulunmadığı ve davacının dava dışı işçinin işitme kaybının gerçekleşmesinde %80 kusurlu olduğuna ilişkin gerekçeleri yerinde değilse de; taraflar arasındaki işletmenin devri sırasında dava dışı işçinin işitme kaybının %20 düzeyinde tolere edilebilir bir rakamda olduğu, dava dışı işçinin işyeri değişikliği talebine rağmen işletmenin devrinden sonra da talebi dikkate alınmayarak davacı işyerinde gürültülü ortamlarda çalıştırılmaya devam ettirilmiş olması ve soruna yol açan işitme kaybının davacıya ait işyerinde çalışması sırasında meydana gelmiş olması sebebiyle bu zarardan münhasıran davacı sorumlu olacağından, davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamışsa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın gerekçesinin yukarıda yazıldığı şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın gerekçesinin yukarıda yazılı şekilde düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6713, Karar No: 2019/4443, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6713 E.  ,  2019/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.06.2010 tarihinden itibaren hukuk müşaviri olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin 30.09.2013 tarihinde işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ve işe iade talebi ile açılan davanın kabulüne dair verilen kararın onanması üzerine davacının işe iadesi için başvuruda bulunduğunu, ancak davalı tarafça 30.06.2014 tarihinde maaş, kıdem ve iş kaybı tazminatı adı altında yapılan ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının ödendiğini, ödemeler dışında talebe konu prim, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına davacının hak kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının prim alacağının hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının prim alacağının hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 10.06.2010-30.09.2013 tarihlerinde davalı .... nezdinde hukuk müşaviri olarak çalışmış olup, 07.04.2014 tarihli Ticaret ... Gazetesinde de yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2014 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında karara bağlanan prim alacağının tarafına ödenmesini talep etmiştir. Davalı işveren ise, prime ilişkin kararın iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra alınan karar olduğu gerekçesiyle davacının prim alacağına hak kazanmadığını savunmuştur. Mahkemece, davacının yerine görev yapmaya başlayan ... emsal alınarak, ona ödendiği şekilde davacıya da prim ödemesi gerektiği kanaatine varılmış ve ...' ödenen prim miktarı olan brüt 8.443,96 TL prim alacağının davacı bakımından da hüküm alıtına alınmasına karar verilmiştir. Ancak 07.04.2014 tarihli Ticaret ... Gazetesinde yayımlanarak yürürlüğe giren, 28.03.2014 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında karara bağlanan prim alacağına ilişkin düzenleme. "..., 2013 yılı faaliyetlerine ilişkin olarak Genel Müdür ücreti üzerinden Yönetim Kurulu üyelerine ve Genel Müdüre (4) dört maaş, Yönetim Danışmanı, Hukuk Danışmanı ve Genel Müdür Yardımcısına (2) iki maaş tutarında 2014 yılı hesaplarına gider kaydedilmek üzere prim verilmesine, diğer yöneticilere prim olarak dağıtılmak üzere Yönetim Kuruluna 100.000 (yüzbin) lirayı geçmemek üzere yetki verilmesine..." şeklindedir. Davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği tarihte hukuk danışmanı pozisyonunda çalıştığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Dolayısıyla davacının prim alacağının ilgili Genel Kurul kararı uyarınca Genel Müdür ücreti üzerinden hesaplanması gerekirken, emsal çalışan esas alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında talep konusu alacaklara yürütülecek faizin başlangıç tarihi hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, kanunda izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, kanunda izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda, davacı tarafça 03.06.2014 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilen ... 8. Noterliğinin 30.05.2014 tarihli ve 09185 yevmiye numaralı ihtarnamesinde davaya konu taleplerden işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süreye ilişkin ücret, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, bakiye yıllık izin ve prim alacağının tek tek belirtildiği, bakiye ücret alacağının ödenmesinin belirtilmediği görüldüğünden bu ihtarname ile bakiye ücret alacağı yönünden davalı temerrüde düşürülmemiş olup, tek tek belirtilmeyen ilgili alacak bakımından dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmesi yerine temerrüt tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Ayrıca, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 30.06.2014 tarihinde davalı tarafından yapılan ödemelerin yasal faizi ile birlikte mahsubu gerekirken işlemiş faiz alacakları dikkate alınmaksızın mahsup işlemi yapılması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5485, Karar No: 2017/14670, Tarih: 18.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5485 E.  ,  2017/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada, mahkeme'nin kısa kararında "kararın tebilğinden itibaren Bölge Adliye Mahkemesine iki hafta içinde istinaf yolu açık olmak üzere karar verildiği halde, gerekçeli kararın son paragrafında" kararın tebliğinden itibaren Yargıtay ilgili Hukuk Dairesine, iki hafta içinde temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verilmek suretiyle, kısa ve gerekçeli karar arasında kanun yolu konusunda çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/28149, Karar No: 2014/4086, Tarih: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28149 E.  ,  2014/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/150933

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/1287 (E) ve 2013/211 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.