muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/553, Karar No: 2023/330, Tarih: 07.06.2023

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bu içtihadı ışığında değerlendirme yapıldığında, sanık ...'in hiç bir aşamada suçlamaları kabul etmeyip, sırf sanık...'in kardeşi olması nedeniyle kendisinin örgüt yöneticisi olduğundan bahisle bir sürü suç yüklendiğini savunması, çok sayıda sanığın yargılandığı davada, suç örgütü liderleri sanıklar Ü.. Ö.. ve M.. B.. ile örgüt üyeliğinden mahkum olan veya beraat eden sanıkların beyan ve savunmalarının hiç bir yerinde, sanık ...'in, örgütle bağı bulunduğuna suç örgütü adına talimat verdiğine, örgüt yöneticisi olduğuna veya örgüt adına işlenen bir eyleme katıldığına dair bir ifadenin bulunmaması, sanığın örgüt yöneticisi olduğuna dair tek delil olarak kabul edilen dinleme kayıtlarında şüpheyi ortadan kaldıracak tam ve kesin bir ifadeye rastlanmaması, bozma kararı sonra yapılan yargılama sırasında beyanlarına başvurulan kolluk görevlisi olan kamu tanıkları N.. G.., ... ve ...'in, çıkar amaçlı suç örgütlerine yönelik yaptıkları çalışmalar sırasında sanık ...'in suç örgütü yöneticisi olduğuna dair hiç bir delil ve bulguya rastlamadıklarını, aksine sanığın örgüt yöneticisi gibi davranmadığını gözlemlediklerini söylemeleri karşısında, sanığın suç örgütü kurma ve yönetme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından hakkındaki kuşkunun tam olarak giderilemediği, dinleme kayıtlarının yorumlanarak varsayıma dayalı karar verilemeyeceğinden 'şüphe sanık lehinedir' ilkesine göre beraat kararı verilmesi gerektiği, bütün bu yönleriyle, hakkında şüphe tam olarak giderilemeyen sanık H.. Ö.. hakkındaki 'suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme' ve buna bağlı olarak TCK'nin 220/5.maddesi yollamasıyla 'mağdur B.. D..’e karşı yağma', 'mağdur ...’e karşı yağma', 'mağdur ...’i kasten yaralama', 'mağdur M.. A..’ya karşı yağma' ve 'mağdur Hasan Cambaz’a karşı yağma' suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesinin, usul ve Yasaya aykırı olduğu düşünüldüğünden itiraz yoluna gidilmesi zorunluluğu doğmuştur.

2-Sanık H.. Ö.. hakkında B.. O..'a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

2-Sanık H.. Ö.. hakkında B.. O..'a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Mahkemece kabul edilen oluşa göre; kayınbabasından işleri devralan katılan ... ...'ın, icra takiplerinde tahsil edilen paralar nedeniyle avukat İ.. K..'ten 120.000 TL alacaklı olduğu, avukat İlker'in bu borcu azaltmak ve kendisine karşı yapılacak icra takibini önlemek için E.. E.. vasıtası ile H.. Ö..'le konuştuğu, sonradan İ.. K..'in, kardeşi Hasan Kiriş ve E.. E..'la birlikte katılan ... ...'ın yanına giderek borcun 30.000 TL'sinin H.. Ö.. tarafından kullanıldığı, 86.000 TL'sinin İlker tarafında ödeneceği söylendikten sonra 'Bu olaya artık Ü.. Ö.. el attı, teklifi kabul et' dedikleri, teklifin kabul edilmediği, sanıklar M.. B.. ve E.. V..'ın, kendisini Ü.. Ö..'in çağırdığını, gelmezse kafasına sıkılacağını söylemeleri üzerine, katılan ...'in, yanına G.. D..'i de alarak Denizli Çamlık'taki Gözde Pastanesine giderek Ü.. Ö.., E.. V.. ve...'la görüştüğü, buradaki konuşma sırasında katılana, avukat İlker'in borcunun bir kısmının H.. Ö..'e harcandığını söyleyerek alacağından indirim yapmasını istedikleri, katılan yine teklifi kabul etmeyince 'o zaman görüşürüz, iyi olmaz, kafana sıkılır' diyerek tehdit ettikleri, katılanın bu tehdit ve baskılara rağmen icra takibine devam etmesi üzerine Ü.. Ö.., O.. K.. ve ...'in katılana ait otoparka giderek katılan ...'i takip etmeye başladıkları, yine 6 kişi ile birlikte otoparka gelerek Cemal adındaki kişiye 'ona göstereceğiz' şeklinde tehdit içeren sözler sarf ettikleri, katılan ...'in buna rağmen icra takibine devam ederek alacağın 30.000 TL'lik kısmını tahsil ettiği, geri kalan kısımla ilgili icra takibinin devam ettiği şeklindedir.

Bu kabul ve oluşa göre, sanık H.. Ö.. hakkında, diğer sanıklar Ü.. Ö.., M.. B.., E.. V.., ..., ... ve O.. K.. ile birlikte, 2007 yılı içinde katılan ... ...'a yönelik tehditlerle suç örgütünün oluşturduğu korkutucu güçten yarar sağlamak amacıyla yağma suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c-f-g, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir. Buradan da anlaşılacağı üzere, sanık hakkındaki bu mahkumiyet hükmü, TCK'nin 220/5.maddesi yollamasıyla değil, katılan ... ...'ın gerekçeli kararın 283.sayfasında yazılı beyanlarına dayanılarak ve doğrudan işlendiği kabul edilerek kurulmuştur.

Katılan ... ...'ın beyanlarından, sanık ...ile katılan arasında, avukat İ.. K..'in borcu nedeniyle paranın tahsili konuşunda doğrudan bir konuşma ve görüşme olmadığı, hatta sanık ...'in cereyan eden bu olaylar sırasında cezaevinde olduğu, ancak onun adı kullanılarak tehditle katılanın alacağının bir kısmından vazgeçirilmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. UYAP kayıtlarına göre, sanık ...'in 24/11/2006 ve 11/11/2007 tarihlerinde başka suçlardan tutuklama kaydının bulunması ve katılanın bu yöndeki beyanları karşısında, olayların cereyanı sırasında sanığın tutuklu olarak cezaevinde bulunduğu doğrulanmaktadır.

Sanığın yağmaya teşebbüs suçunu işlediğinin kabulü için TCK'nin 37, 38 veya 39.maddesi kapsamında dosyaya yansıyan bir eyleminin somut olarak ortaya konulması gerekmekte olup, sanık H.. Ö..'in diğer sanıkları, kendi adına katılanın alacağının bir kısmından vazgeçmesi için tehdit edilmesi yönünde azmettirdiğine, suçun işlenmesi sırasında diğer sanıklarla fikir ve irade birliği içinde eylem üzerinde hakimiyet kurduğuna veya diğer sanıkların eylemine 'yardım eden' olarak iştirak ettiğine dair dosyaya yansıyan hiç bir delil mevcut değildir.

Bu yönüyle, sanık H.. Ö.. hakkında katılan ... ...'a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği halde, soyut gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulması yerine onanmasına karar verilmesinin usul ve Yasaya aykırı olduğu düşünüldüğünden İtiraz yoluna başvurma gereği duyulmuştur.

3-Sanık H.. Ö.. hakkında G.. K..'a yönelik nitelikli yağmadan kurulan hükümle ilgili olarak;

Gerekçeli kararın 434.sayfasındaki 'Müşteki G.. K..'a Tehdit ve Zorla Senet İmzalatmak Olayı' başlığı altındaki hükmün gerekçesinde, müşteki ...'in beyanlarına göre, müşteki ile ... ... arasındaki alacak verecek ilişkisinden kaynaklanan sorunlar ve mevcut borçtan çok fazlasının tehdit ve zorlamayla tahsil edilmeye çalışıldığı süreçte 2006 yılı Mart ayında sanık ... ...'ın, H.. Ö.. ve yanındakilerle birlikte, müştekinin işyerine gelerek tehditle 5 adet boş senet imzalatıldığının kabulü karşısında sübuta yönelik itirazı gerektirir bir neden yoktur.

Ancak, suçun doğrudan sanık tarafından işlendiği kabul edildiği halde, hükmün, suçu doğrudan işlemekten değil 'TCK'nin 220/5 maddesi yollamasıyla' kurulması ve sanığın örgüt yöneticisi olarak suçu işlemediğinin kabulü halinde TCK'nin 58.maddesinin uygulanması hatalıdır.

Bu durumda, hüküm fıkrasından 'TCK'nin 220/5"maddesi yollamasıyla' ibaresi ile TCK'nin 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yerine onanmasına karar verilmesinin usul ve Yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.05.2022 tarihli ve aynı sayılı ikinci itirazında ise; "1-Sanık H.. Ö.. hakkında maktul G.. D..'e yönelik kasten öldürme suçunda azmettirme ve örgüt yöneticisi olarak sorumluluğunun bulunup bulunmadığına ilişkin olarak;

Sanık Ü.. Ö.. liderliğindeki suç örgütünün esas hedefi olan B.. O..’ın öldürülmesine karar verilerek, bu eylem için yapılan plan sonucu B.. O.. zannedilerek, başına kask takarak motosikleti ile seyir halindeki G.. D..'in örgüt üyeleri sanıklar M.. H.. ve M.. P.. tarafından öldürüldüğü olayda, sanık H.. Ö..'in, örgüt yöneticisi olmaktan dolayı öldürme suçundan sorumlu tutularak, 5237 sayılı TCK'nin 30/2, 38/1 ve 220/5.maddeleri delaletiyle 5237 sayılı TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık ...hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın 215. sayfasında hükmün gerekçesi 'Yargıtay 1.Ceza Dairesi'nin 02.11.2014 gün ve 2014/3733 Esas ve 2014/4875 karar sayılı bozma ilamındaki kabule ve dosya kapsamına göre,suç işlemek amacıyla Ü.. Ö..’in liderliğinde kurulan ve yöneticiliklerini H.. Ö.. ve M.. B..’ın yaptığı suç örgütünün esas hedefi olan başka bir olaydaki 'yağma suçunun mağduru' mağduru B.. O..’ın öldürülmesinin kararlaştırıldığı,bu kapsamda mağdurun bir süre izlendiği,olay günü akşam saat 20.00 sıralarında mağdurun işyerinden evine gittiği,bir süre sonra maktulün mağdura ait işyerine geldiği,buradan telefonla arayarak mağduru halı saha maçına davet ettiği,olumsuz cevap alması üzerine de fiziki özellikleri bakımından kendisine benzeyen mağdura ait motosikleti alarak,başına kask da takmak suretiyle yola çıktığı,bu sırada işyerine geldiği andan itibaren kendisini takip eden ve tetikçilik görevi kendilerine verilen sanıklar M.. H.. ve M.. P..’ın da M.. H..’ın kullandığı motosikletle maktulün peşine düştükleri,diğer sanıkların da telefonla sürekli irtibat halinde kalarak,eylemi yönlendirdikleri,takip sırasında sanıkların eylemlerini gerçekleştirebilmek için uygun anı kolladıkları,nihayet bir fırsatını bularak maktulün yanına yaklaştıkları sırada M.. P..’ın açtığı ateş sonucu,maktulün almış olduğu on iki adet mermi isabeti sonucu hayatını kaybettiği olayda, sanıkların öldürmeyi tasarladıkları kişinin kimliği konusunda hataya düştükleri,bu hatanın ise TCK’nın 30.maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığı halde,ayrı ayrı “kasten öldürme” suçundan TCK’nın 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine,suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “tasarlayarak öldürme” suçundan, aynı Kanunun 82/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmasının bozma nedeni yapıldığı anlaşılmıştır.

Atılı suçun örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği, bu sebeple sanığın sorumlu olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.' şeklinde açıklanmıştır.

Gerekçedeki bu açıklamaya göre, sanık ...'in, maktul ...'in öldürülmesinde TCK'nin 37, 38 veya 39.maddesi kapsamında dosyaya yansıyan bir eylemi mevcut olmayıp, örgüt üyeleri tarafından işlenen kasten öldürme suçundan sorumlu olmasının nedeni, suçun örgütün faaliyeti kapsamında işlenmesi ve sanığın da örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesidir. Örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesinin dayanağı da, İzmir (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 tarih, 2008/22 (E), 2012/34 (K) sayılı suç örgütünde yönetici olmaktan 5237 TCK'nin 220/1, 220/3, 58. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04/11/2014 gün ve 2014/3733 Esas, 2014/4875 Karar sayılı ONAMA kararıdır.

Sanık H.. Ö.. yönünden 08/06/2021 tarihli İTİRAZNAME ile, sanığın suç örgütü kurma ve yönetme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, hakkında İzmir (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 tarih, 2008/22 (E), 2012/34 (K) sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04/11/2014 gün ve 2014/3733 Esas, 2014/4875 Karar sayılı ilamına karşı İtiraz yoluna başvurulmuş, ancak bu itirazımız Yüksek Dairece henüz sonuçlandırılmamıştır. Dolayısıyla sanığın olaydaki hukuki durumunun ortaya konulması bakımından öncelikle bu itirazımızın değerlendirilmesi gerekmektedir.

08/06/2021 tarihli İtiraz Yazısında, sanığın örgüt yöneticisi olduğunun sabit olmadığına dair gerekçemiz;

'.......... " şeklindedir.

Bu itiraz gerekçelerimize göre, itirazımızın kabulü halinde, suç örgütünün esas hedefi olan B.. O..’ın öldürülmesine karar verilerek, bu eylem için yapılan plan sonucu B.. O.. zannedilerek başına kask takarak motosikleti ile seyir halindeki G.. D..'in örgüt üyeleri M.. H.. ve M.. P.. tarafından öldürülmesi olayında, sanığın TCK'nin 220/5.maddesi yollamasıyla cezalandırılmasını gerektiren durumun ortadan kalkacağı, ayrıca sanık ...'in diğer sanıkları, maktulün öldürülmesi yönünde azmettirdiğine, suçun işlenmesi sırasında diğer sanıklarla fikir ve irade birliği içinde eylem üzerinde hakimiyet kurduğuna veya diğer sanıkların eylemine 'yardım eden' olarak iştirak ettiğine dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı hiç bir delil mevcut bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde, verilen mahkumiyet kararının beraat yönünde Bozulmasına karar verilmesi gerekirken Onanmasına karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

2-Sanıklar E.. V.. ve M.. M.. hakkında maktul G.. D..'e yönelik öldürme suçundaki iştiraklerinin derecesine göre, TCK'nin 39/2-c maddesi yollamasıyla TCK'nin 39/1.maddesi uyarınca 'suçun işlenmesine yardım eden' olarak mahkumiyetleri yerine, TCK'nin 37/1.maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin olarak;

2-Sanıklar E.. V.. ve M.. M.. hakkında maktul G.. D..'e yönelik öldürme suçundaki iştiraklerinin derecesine göre, TCK'nin 39/2-c maddesi yollamasıyla TCK'nin 39/1.maddesi uyarınca 'suçun işlenmesine yardım eden' olarak mahkumiyetleri yerine, TCK'nin 37/1.maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin olarak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, suç işlemek amacıyla Ü.. Ö..’in liderliğinde kurulan suç örgütünün asıl hedefi olan, başka bir olaydaki 'yağma suçunun mağduru' B.. O..’ın öldürülmesine karar verildiği, bu eylem için plan yapıldığı, yapılan plan uyarınca mağdurun bir süre izlendiği, maktulün ise mağdurun samimi arkadaşı olduğu, olay günü akşam saat 20.00 sıralarında mağdurun işyerinden evine gittiği, bir süre sonra maktulün mağdura ait işyerine geldiği, buradan telefonla arayarak mağduru halı saha maçına davet ettiği, olumsuz cevap alması üzerine oradan ayrılmak istediği, o sırada sanık M.. H..'ın, uzaktan fiziki özellikler bakımından ...'e benzeyen maktul ...'i M.. P..'a gösterip ... olduğunu düşünerek 'işte bu' dediği, maktul ...'in dışarı çıkarak başına da kask taktıktan sonra ...'e ait motosiklet ile yola çıktığı, sanık M.. H..'ın da kaskını giyip, arkasında da M.. P.. oturarak motosikletle ... zannettikleri ...'i takibe başladıkları, ...'in 2-3 trafik ışığında durmadan geçtiği, sanıklar... ve M.. P..'ın da eylemlerini gerçekleştirebilmek için uygun anı kollayarak takip ettikleri, bir fırsatını bularak maktulün yanına yaklaştıkları sırada sanık M.. P..'ın ateş etmeye başladığı, maktul ...'in almış olduğu on iki adet mermi isabeti sonucu hayatını kaybettiği sabittir.

Oluşu bu şekilde kabul edilen olayda, sanıklar M.. H.. ve M.. P..'ın 5237 sayılı TCK'nin 37.maddesi kapsamında fail olarak suça iştirak ettiklerinde bir tartışma yoktur. Ancak olay sırasında olay yerinde oldukları sabit olmayan ve suç örgütü yöneticiliği vasıfları da bulunmayan sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin suça iştiraklerinin derecesini tartışmak gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nin 37/1.maddesine göre 'Suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.' Sanık hakkında bu maddenin uygulanabilmesi için, eylemi gerçekleştiren kişi ile fikir ve irade birliği içinde bulunulması ve eylem üzerinde hakimiyet kurulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nin 39.maddesinde suça 'yardım etme' düzenlemiş olup, bu maddenin 2.fıkrasında kişinin hangi hallerde "yardım eden" sıfatıyla sorumlu olacağı sayılmıştır. Bu haller; 'a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek. b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak. c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak.' şeklindedir.

Sanıklar Emrah ve M.. M..'nin, olayı gerçekleştiren sanıklar M.. H.. ve M.. P..'la olay yerinde bulunarak fiil üzerinde hakimiyet kuracak şekilde suçu birlikte işlemedikleri, özellikle sanık M.. P..'ın oluşa uyan beyan ve savunmalarından açıkça anlaşılmaktadır.

Her iki sanığın da suça iştirak ettiklerine dair delil, iletişim kayıtlarıdır. Bu iletişim tespitleri, sanıkların cinayet öncesinde veya cinayet esnasında ve sonrasında saklama, yol gösterme, bilgi aktarma şeklindeki telefon görüşmeleridir. Bu görüşmeler 'M.. B.. ile M.. H.. arasında, M.. H.. ile M.. M.. arasında, M.. B.. ile E.. V.. arasında, E.. V.. ile M.. M.. arasında, E.. V.. ile M.. B.. arasında, Ü.. Ö.. ile M.. H.. arasında, M.. B.. ile M.. H.. arasında, M.. B.. ile E.. V.. arasında, M.. B.. ile M.. H.. arasında' şeklindedir.

Görüşme kayıtlarındaki Ü.. Ö.. ile M.. B.. örgüt yöneticisi olup, bu sanıkların TCK'nin 220/5.maddesi kapsamında fail olduklarında şüphe yoktur. Dolayısıyla suçun işlenmesi sırasında veya sonrasında bu sanıklarla yapılan görüşmelerin TCK'nin 37.maddesi kapsamında kaldığı açıktır. Ancak sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin örgüt üyesi olarak 'M.. H.. ile M.. M.. arasında, M.. B.. ile E.. V.. arasında, E.. V.. ile M.. M.. arasında, E.. V.. ile M.. B.. arasında, M.. B.. ile E.. V.. arasında' şeklinde telefon görüşmelerinin olması, sanık M.. P..'ın bozma sonrası alınan beyanında 'Olaydan sonra Saltak'a gittik. Orada bir işyerine motosikleti bıraktık. M.. M.. gelip bizi oradan aldı' şeklindeki ifadesi ile sanıklar M.. M.. ve E.. V..'ın eylem üzerinde hakimiyetlerinin bulunmayıp, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 39/1.maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması, bu sanıkların öldürme eylemini gerçekleştiren M.. H.. ve M.. P..'ı öldürme konusunda azmettirdiklerine dair bir delil de bulunmaması karşısında, suç örgütü üyesi olan sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin G.. D..'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 39/2-c maddesi yollamasıyla TCK'nin 39/1.maddesi uyarınca 'suçun işlenmesine yardım eden' olarak mahkumiyetleri yerine, unsurları oluşmayan TCK'nin 37/1.maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması yerine onanmasına karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmaktadır'' görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.10.2022 tarih ve 6197-8148 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.06.2021 tarih ve 2021/23795 sayı ile;

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.10.2022 tarih ve 6197-8148 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.06.2021 tarih ve 2021/23795 sayı ile;

Sanık H.. Ö..’in suç örgütü kurmak ve yönetmek suçundan cezalandırılmasına ilişkin deliller mahkûmiyete yeterli bulunmadığından sanığın bu suçtan mahkûmiyetine karar verilemeyeceği, yine katılan B.. O..’a yönelik eyleme katıldığına dair yeterli delil bulunmadığından bu katılana yönelik yağma eylemine konu davadan beraatine karar verilmesi gerektiği, TCK’nın 220/5. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilen yağma ve kasten yaralama suçlarından ise örgüt yöneticisi olmadığından cezalandırılamayacağı, mağdur G.. K..’a yönelik eylemin ise sanık tarafından işlendiği ancak sanık suç örgütü kurucusu ve yöneticisi olma suçunu işlemediğinden bu suç nedeniyle kurulan hükümde sanık H.. Ö.. hakkında TCK’nın 220/5. ve 58. maddelerinin uygulanamayacağı ve bu maddelerin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiğinden cihetle, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlerin incelendiği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2014 tarihli ve 3733-4875 sayılı kararına işaret edilen hükümler bakımından itirazda bulunulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2022 tarih, 2021/23795 sayılı ikinci itirazında ise;

Birinci itiraz kapsamında ifade edildiği şekilde sanık H.. Ö..’in suç örgütü kurmak ve yönetmek suçundan cezalandırılmasına ilişkin deliller mahkûmiyete yeterli bulunmadığından bu suçtan mahkûmiyetine karar verilemeyeceği, bu nedenle sanığın TCK’nın 220/5. maddesi yollamasıyla maktul G.. D..’in öldürülmesi suçundan cezalandırılamayacağı, sanıklar E.. V.. ile M.. M.. bakımından ise itiraz kapsamı dışında kalan suç örgütü yöneticileri Ü.. Ö.. ve M.. B..’ın azmettirmesi ile itiraz kapsamı dışında kalan örgüt üyeleri M.. H.. ve M.. P.. tarafından maktul G.. D..’in öldürülmesi eylemine yardım etmek suretiyle katıldıkları anlaşıldığından haklarında hükmolunan cezadan TCK’nın 39. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği düşüncesiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 10068-1769 sayılı kararına itirazda bulunulmuştur.

İtirazların kapsamına göre inceleme, sanık H.. Ö.. hakkında; suç örgütü kurma ve yönetme suçundan hüküm ile maktül G.. D..'in öldürülmesi eylemi nedeniyle kurulan hüküm, mağdurlar B.. O.., M.. A.., H.. C.., B.. D.., ... ve G.. K..'a yönelik eylemler nedeniyle yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler, mağdur ...e yönelik eylem nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ve sanıklar E.. V.. ve M.. M.. hakkında maktül G.. D..'in öldürülmesi eylemi nedeniyle kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.