muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9937, Karar No: 2017/2917, Tarih: 26.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9937 E.  ,  2017/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4288 E. sayılı icra dosyasında 20.05.2013 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana usul ve yasaya aykırı olarak pay ayrıldığını, bunun yanında sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılan diğer dosyalardaki hacizlerin de incelenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin temyiz itirazları sonucu Dairemiz'in 19.11.2014 tarih ve 2014/2323 E., 2014/7373 K. sayılı ilamıyla; ''sıra cetvelinin düzenlendiği... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4288 E. sayılı dosyasında şikayetçi vekilinin 12.06.2013 tarihinde sıra cetvelini elden tebliğ alarak sıra cetveline karşı herhangi bir itirazı bulunmadığını aynı gün saat 09:30'da bildirerek bu yöndeki beyanını imzaladığı, aynı gün saat 10:30'da yanılgıya dayalı olduğunu belirterek bu beyanından vazgeçtiğini açıkladığı, şikayetçi vekilince sıra cetveline karşı herhangi bir itirazı olmadığı yönündeki 12.06.2013 tarihli beyanın sehven verildiği belirtilmiş ise de, bu konuda gerek icra müdürlüğünde gerekse şikayet dilekçesinde hatanın sebebi hususunda herhangi bir iddiada bulunulmadığı gibi bu konuda herhangi delil de sunulmadığı, şikayet olunan vekilince, bu husus cevap dilekçesinde savunulmuş olmasına rağmen, şikayetçi vekilince feragatin iptali davası açıldığı ya da açılacağı bildirilmemiş olup, mahkemece bu konuda herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmadığı, mahkemece, Dairemizin 16.04.2014 tarih ve 1281 E., 2891 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, şikayetçinin, sıra cetveline itiraz hakkından, hakkın doğumundan sonra feragat ettiği, bu beyanından dönemeyeceği gözetilerek, sıra cetvelinin şikayetçi yönünden kesinleştiği, sıra cetveline karşı süresinde şikayette bulunulmadığı gerekçesiyle süreye ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin esasının incelenmesi doğru olmadığı'' gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından; şikayetçinin sıra cetveline şikayet hakkından feragat ettiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31981, Karar No: 2016/4007, Tarih: 26.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31981 E.  ,  2016/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme heyetince sahteliği iddia edilen küpür üzerinde inceleme yapılarak ilk bakışta kolaylıkla sahteliği anlaşılamadığı hususu tespit edildiğinden bozma yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın .....’da eczane işlettiği, eczaneye gelen mağdura reçetesindeki ilaçları teslim ederek küpürlerini kesip faturaya eklediği ve kuruma yolladığı, kurum tarafından fatura bedeli olan 535,39 TL’nin ödendiği, ilaçlardan birinin küpürünün sahte olduğu anlaşılıp üretici firmaya gönderilerek inceletildiği, küpürün sahte olduğundan bahisle dolandırıcılık ve sahteciliğin iddia edildiği olayda sanığın suç kastının bulunduğuna dair cezalandırılması için yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmemesi gerekçesine dayanan kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanığa iddia olunan suçlarla ilgili cezalandırılması için yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22976, Karar No: 2013/15366, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22976 E.  ,  2013/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Isparta Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/3280, Karar No: 2013/4576, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3280 E.  ,  2013/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde; üvey babası ...'un yaşlı ve hasta olduğunu, kendi işlerini kendisinin göremediğini belirtirek kısıtlanmasını ve kendisinin üvey babasına vasi atanmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ...'un 1935 doğumlu olduğu, ... Devlet Hastanesinin 24.08.2012 ve 04.09.2012 tarihli raporlarına göre ise ...'da akıl hastalığı tespit edilmediği, diabet ve sol dizaltı amputasyonu bulunduğu, %80 vücut fonksiyon kaybı mevcut olduğu, bu hali ile vasi tayini gerekmediği, mahkemece gözlemlenen durumu itibariyla da kendi başına hareket yeteneğinin olmadığı, ... hastalığı nedeniyle sol ayağının dizden aşağısının, sağ ayağının ise topuk ve parmaklarının kesik olduğu, kısıtlanması istenilen ...'nın 29.08.2012 tarihli oturumda kendisinin bakıma muhtaç olduğunu, kendisinin başkasından yardım almadan işlerini göremediğini, kısıtlanmak istediğini açıkca ifade ettiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesi uyarınca yaşlılığı, sakatlığı, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her ergin kısıtlanmasını isteyebilir. Tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesi koşullarının oluştuğu ve istek üzerine kısıtlama talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2649, Karar No: 2017/13125, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2649 E.  ,  2017/13125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18089, Karar No: 2023/1627, Tarih: 01.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18089 E.  ,  2023/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/923 Esas, 2015/1033 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, usulüne uygun erteleme kararı tebliğ edildiği, denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle ısrar şartı aranmadan denetime uymaması nedeniyle ceza verilmesinin yeterli olduğu halde düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, polis ekiplerinin sanıktan şüphelenmeleri üzerine üzerinde herhangi birşey olup olmadığını sorduklarında sanığın bir miktar uyuşturucuyu polislere verdiği, söz konusu uyuşturucu üzerinde yapılan kriminal incelemede esrar olduğunun tespit edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ısrar şartı gerçekleşmemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak iddianame düzenlenmiştir, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5721 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin “15 gün” yerine “7 gün” olarak belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 171 inci, 172 nci ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin sanığı yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle erteleme kararına itiraza ilişkin usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 26.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/923 Esas, 2015/1033 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7630, Karar No: 2010/12964, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7630 E.  ,  2010/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/124, Karar No: 2010/12656, Tarih: 14.12.2010

9. Ceza Dairesi 2009/124 E., 2010/12656 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/124 E., 2010/12656 K.**

**- HAYVANIN TEHLİKE YARATABİLECEK ŞEKİLDE SERBEST BIRAKILMASI

- ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

- TAKSİRLE YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 44 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 89 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 177 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kendisine ait köpeği başı boş bırakması sonucunda hayvanın mağduru ısırarak yaralanmasına neden olduğu, bu sebeple bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal gösterdiği, mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK'nın fikri içtimaya ilişkin 44. maddesi hükmü de nazara alındığında, sanığın eylemin 5237 sayılı TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşeceği hukuki durumunun buna göre taktir ve tayini gerektiği, gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeniyle taksirle yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3929, Karar No: 2011/3655, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3929 E.  ,  2011/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.12.2010 gün ve 33-540 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5357, Karar No: 2024/1941, Tarih: 21.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5357 E.  ,  2024/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/551 E., 2023/944 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/217 E., 2021/438 K.

Taraflar arasında Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava (Uygulama Kadastro Tespitine İtiraz davası) sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Giresun ili Merkez ilçesi Çaldağ Köyü çalışma alanında 2018 yılında yapılan uygulama kadastrosu çalışmaları sırasında tapuda tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan; eski 259 parsel sayılı 2200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 152 da 5 parsel numarasıyla ve 2297,30 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 260 parsel sayılı 3640 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 152 da 6 parsel numarasıyla ve 4061,98 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 261 parsel sayılı 5380 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 152 da 7 parsel numarasıyla ve 5591,89 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş ve tutanakların kesinleşmesi ile tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Çal deresi kenarında bulunan davalılara ait taşınmazların dere yatağının değişmesi ile yeni ihdas olan alanların 22/a kapsamında yapılan uygulama kadastro çalışmaları esnasında davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek davalılar adına yapılan tescillerin iptali ile taşınmazların davacı Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı taşınmazların bitişiğindeki dere yatağının sabit sınır olarak yönetmelikte tanımlanan şekli ile ölçüldüğü, dava konusu parseldeki alan artışının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve kırık sayısının fazla olmasından kaynaklandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.