muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11031, Karar No: 2022/13002, Tarih: 19.10.2022

Davacı işçinin açmış olduğu diğer bir davada fazla mesai ücreti isteğinin de işyerinde üst düzey yönetici konumunda çalıştığı ve mesaisini kendisinin belirlediği gerekçesiyle isteğin reddine dair hüküm kurulduğu ve bu kararında Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Daha önce açılan davaların konusu dikkate alındığında, ... bu dava için kesin hüküm oluşturması mümkün değil ise de; kesinleşen her iki davada da davacının işveren vekilinin yardımcısı konumunda ve üst düzey yönetici pozisyonunda çalıştığı olgusu kesinleşmiş olup her iki karar çerçevesinde yapılan tespitler ... bu dava bakımından kuvvetli delil niteliğindedir.

Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 106/2 maddesine göre davacının ... bu davayı açmakta güncel ve hukuki yararı da bulunmamaktadır.

Kesinleşen kararların unsur etkisi ve ... bu davada kuvvetli delil olma vasfı ile hukuki yarar yokluğu sebebiyle davaya konu tespit isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabule dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..." gerekçesi ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; organizasyon şemasının geçersiz ve hükümsüz olduğunun tespit edilmesi talebiyle mahkemeye başvurulmasında hâlihazırda hukuken korunmaya değer bir menfaatin bulunduğunu, Yargıtay bozma ilâmındaki gerekçesiz kanaatlerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı hakkında kesinleşen mahkeme kararları dikkate alınarak tespit isteğinin reddi gerektiği yönündeki

bozma ilâmının gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

bozma ilâmının gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9650, Karar No: 2017/17150, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9650 E.  ,  2017/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2457, Karar No: 2024/7865, Tarih: 23.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2457 E.  ,  2024/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/415 E., 2023/224 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/32 E., 2021/309 K.

Taraflar arasındaki Kadastro Komisyon kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Bodrum ilçesi Kızılağaç Mahallesi, 331 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında 30.01.2020 tarihli kadastro tutanağı düzenlenerek, 2.457,77 m2 yüzölçümlü, ham toprak ve çalılık vasfı ile belgesizden Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde, taşınmazın 1. derece doğal sit sınırı içinde kaldığı yönünde şerh verilmiş, kadastro komisyonu tarafından davalının itirazı üzerine taşınmazın ... adına tarla vasfı ile tespitine karar verilmiştir.

Kadastro çalışma sonuçlarının 25.12.2020 ila 25.01.2021 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilmesi üzerine davacı Hazine vekili 23.01.2021 tarihli dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın davalı adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu, parselin genel itibarıyla taşlık, kayalık, makilik olup zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve tanık beyanları uyarınca, dava konusu taşınmaz yönünden imar ihya şartlarının oluşmadığı, davalının malik sıfatıyla zilyetliğinin olmadığı, çekişmeli taşınmazın orman muhafaza karakteri taşıdığı gerekçesi ile davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazın 19.12.2020 tarihli kadastro komisyon tutanağının iptali ile 2.457,77 m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisabı mümkün olmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı açıklanarak, davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamı uyarınca dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede tapulama çalışmalarının 1972 yılında kesinleşmesine, dava konu yerin bu çalışmalarda orman olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına, 1965 yılında 6831 sayılı Kanun'a göre yapılan ve kesinleşen orman kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına, 2019 yılında taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesine göre kadastro çalışmaları yapılmasına, 3402 sayılı Kanun'un 14 ile 17 inci maddesinde aranan şartların davalı yararına gerçekleşmediğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6293, Karar No: 2013/13125, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6293 E.  ,  2013/13125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2)Davacı vekili, müvekkilinin davacıya ait işyerinde 05.01.2005 tarihinden iş akdinin feshedildiği 11.05.2010 tarihine kadar çalıştığını, son dönemde ekonomik kriz nedeniyle devletin tanıdığı kısa çalışma ödeneğinden faydalanmak amacıyla işe ara verildiğini, 6 aylık süre ile müvekkilinin de içinde bulunduğu bazı işçilerin işten çıkarıldığını, bu dönemde için işsizlik ödeneği ödemesi yapıldığını, davalı işveren işçiler izinde iken işçileri kaçak ve sigortasız çalışmaları için yeniden işe çağırdığını, müvekkilinin ve bazı diğer işçilerin ödenekleri kesileceği gerekçesi ile bu öneriyi kabul etmediğini, bu gerekçe ile işveren tarafından 11.05.2011 tarihinde iş akitlerinin sonlandırıldığını, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı tarafın iş akdinin devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/II-g bendi uyarınca haklı olarak feshedildiğini, 4857 sayılı Yasanın 65.maddesine göre müvekkili şirketin genel ekonomik kriz veya zorlayıcı nedenlerle kısa çalışma ödeneği hakkından faydalandığını, 10.03.2010 ile 09.09.2010 tarihleri arasında kısa çalışma yapılmasına izin verildiğini, bu durumun tüm işçilere duyuru panosuna asılarak ilan edildiğini, davacının da içinde bulunduğu işçilerin muvafakatlerinin bulunduğuna dair imzalarının alındığını, 06.05.2010 tarihinde müvekkili firmanın yeni sipariş alması üzerine daha 2 ay 5 gün süre ile çalışmama hakkı var iken kendi isteği ile geçici olarak bu dönemi sonlandırdığını, işçilerin tümünün kısa çalışma onay formunda belirttikleri cep telefonundan arandıklarını ve 06.05.2010 tarihinde işe başlanmalarının istendiğini, davacının da içinde bulunduğu küçük grubun işe başlamadığını, işe başlamama gerekçelerinin bildirilmesi için kendilerine ihtarname gönderildiğini ve mazeretlerinin sorulduğunu ancak geçerli bir mazeret ileri sürülmediğini, son çare olarak devamsızlık gerekçesi ile davacının iş akdinin sonlandırıldığını, dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işveren şirketin ekonomik krizi gerekçe göstererek İş Kur Gen.Md.ne 08.04.2009 tarihinde müracaat ederek kısa çalışma talebinde bulunduğu, talebinin ilgili kurum tarafından kabul edildiği, davacı ve bir kısım diğer çalışanlar bu gerekçe ile 6 ay süre ile işten çıkarıldıkları, Mayıs 2010 tarihi içerisinde davalı şirketin yeni sipariş aldığı gerekçesi ile işçilere bildirdikleri cep telefonları vasıtasıyla en kısa zamanda işe başlamaları konusunda gayri resmi olarak tebliğde bulunulduğu, işçilerin bir kısmının cep telefonlarına yapılan aramalara icabet ederek işe başladıkları ancak davacının işe başlamadığı, davalı şirket tarafından devamsızlık tutanakları tutularak bu gerekçe ile İş Kanununun 25/II-g maddesine dayanılarak iş akdinin feshedildiği ancak davacıya yapılan çağrının usulsüz olduğu, bu konuda çağrının resmi kanallardan yapılması gerektiği, cep telefonu aramasının ispatının davalı taraf üzerinde olduğu, davalı tarafın bu konuda sadece arandığı şekilde beyanda bulunduğu, ispata yönelik herhangi bir belge sunulmadığı, kaldı ki davacıya cep telefonu yada ev telefonu vasıtasıyla haricen yapılan çağrının yasal anlamda hiçbir hükmünün olmadığı, davacının cep telefonu ile yapılan çağrıya icabet etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olmadığı, evdeki bir yakınına telefon vasıtasıyla bu şekilde verilen bir haberin muhatabına sağlıklı bir şekilde ulaştırılacağının garantisi olmadığını, bu nedenle iş akdinin feshinin haksız yapıldığı, gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından feshedilip feshedilmediği, feshin haklı olup olmadığı, işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki işgünü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır. İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez.

Somut olayda, davalı işverenin Türkiye İş kurumu Genel Müdürlüğüne ekonomik kriz nedeni ile kısa çalışma talebi başvurusu üzerine, davacının da aralarında bulunduğu bir kısım işçilerin 10.03.2010-09.09.2010 dönemini kapsayacak şekilde kısa çalışma ödeneğinden yaralandırıldığı; ancak işyerinin 06.05.2010 tarihinden itibaren tam çalışmaya geçmesi üzerine davacının işe başlaması için telefonla çağrıldığı halde gelmediği belirtilerek 11.05.2010 tarihli ihtarnamenin gönderildiği; söz konusu ihtarnamenin tebliğinden sonra da davacı işçinin devamsızlığını sürdürmesi üzerine 24.05.2010 tarihli ihtarname ile 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca devamsızlık haklı nedenine dayanarak davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Gerek dava dilekçesinde gerekse tüm tanık beyanlarına göre de davacının kısa çalışma uygulaması sonrası işe davet edilmesine rağmen işe gelmediğinin sabit olduğu, davacının işe gelmemesinin haklı nedenlerini ve belgelerini ispatlayamadığı, dikkate alındığında davalı işveren tarafından iş akdinin haklı olarak feshedilmesi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 11/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38493, Karar No: 2016/4017, Tarih: 09.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/38493 E.  ,  2016/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/161573

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/549 (E) ve 2013/487 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın 17.01.2014 tarihli temyiz dilekçesinde akli dengesinin bozuk olduğunu ve o sıralar Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yattığını belirtmesi karşısında, bahse konu rahatsızlığının 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, başka suçtan yakalandıktan sonra, müracaatı bulunmayan müştekinin evini gösterip suça konu bisikletin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13742, Karar No: 2012/2327, Tarih: 16.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13742 E.  ,  2012/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) ve T.K'nun 35/2. maddesi hükümlerine göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Gerekçeli karar tebliği , davalılardan ...'ye Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, tebligat 6099 Sayılı Yasasın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.Gerekçeli kararın adı geçen davalı ...'ye kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi,

Davaya konu 291 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerinde 01.04.2005 tarihli "Karayolları Genel Müdürlüğü'' adına kamulaştırma şerhi bulunmaktadır. Taşınmazla ilgili kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı yapılmış ise işlemin kesinleşip kesinleşmediği hususları ilgili kurumdan sorularak, kamulaştırma şerhinin dayanağı tüm evraklar Tapu Sicil Müdürlüğünden ve adı geçen kurumdan getirtilip evraka eklenmesi,

İncelenmesine gerek duyulan Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1101 Esas ve 1032 karar sayılı ...'a ait veraset ilamının imzalı bir örneğinin ve Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/74 ve 2009/263 sayılı tapu maliki...'a ait veraset dava dosyasının evraka eklenmesi ve ... mirasçısı... ile mirasçılık belgesi sunulan ... arasındaki varsa bağı gösterir kayıt ve belgeler de temin edilerek bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.