muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11344, Karar No: 2014/8475, Tarih: 28.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11344 E.  ,  2014/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, 6102 sayıl Türk Ticaret Kanununda yer alan limitet şirketin, ortağı ve müdürü tarafından yapılan satış işleminin bir diğer ortak ve şirket tarafından iptali ile yeniden şirket adına tescili isteminden ibaret olup mahkemece yargılama aşamasında da bu şekilde yargılama yapılmıştır. Davacı tarafından açılmış bir alacak davası ya da yapılmış bir takibin de bulunmadığı anlaşılmış olmakla; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.5.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8475, Karar No: 2013/19044, Tarih: 12.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/8475 E.  ,  2013/19044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... hakkında; Beraat

Sanıklar ...,....hakkında; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ...'ün beraatine ilişkin hüküm ile, sanıklar ..., ..., ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılan vekili ve sanıklar ..., ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek geriği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak sanıkların temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanıklar ..., ..., ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1) Sanıklar, ..., ... ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ..., ..., ... ve temyize gelmeyen ..., ..., ......, ..., ..., ...'ın, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 23/07/1998 tarih ve 3120 sayılı kararı ile tescilli koruma amaçlı imar planı ve kentsel sit alanı içerisinde yer alan Mersin ili, Akdeniz ilçesi, Mahmudiye Mahallesi, 7 pafta, 38 ada, 2-3-4 (ifrazen 12 ve 13 nolu parseller)-5-6-7-8-9 nolu parsellerde kayıtlı 68 envanter nolu ve 6 nolu parselde kayıtlı 69 envanter nolu, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 04/09/1985 tarih ve 1394 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli yapılar ile, anılan yapıların koruma alanında bulunan 7 pafta, 38 ada 1-10-11 nolu parsellerde izin almadan taş yüzeyleri

seramik, mermer, granit, alüminyum gibi malzemelerle kaplayarak izlenemez hale getirdikleri, cepheleri büyük ölçüde örten ve görüntü kirliliği yaratan saçak ve tabelalar taktıkları, dükkanların tamamına asma tavan yaptıkları, farklı zemin malzemeleri ile uygulama yaptıkları, klima dış ünitelerini cephede bırakmak suretiyle görsel karmaşa yarattıkları iddiasıyla haklarında dava açıldığı, sanık ...'nin dava konusu 11 nolu parsel maliki, sanık ...'ün ise 1 nolu parsel maliki oldukları, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, 1 nolu parselde yer alan binanın içeriden asma katlı olarak dizayn edildiği, asma katta bölme duvarla 2 oda oluşturulduğu, duvarların sıvalı ve boyalı kağıt ile kaplandığı, asma kat döşemesinin pvc kaplandığı, penceresine ve duvarına dışarıdan alüminyum giydirme yapıldığı, zemin katın kuyumcu işyeri olarak dizayn edildiği, duvar ve tavanlara kaplama yapıldığı, döşemesinin seramik malzeme ile kaplandığı, alüminyum camekan yapıldığı, zemin kat dış cephesinin de alüminyum giydirme yapıldığı, işyeri girişinin ve girişte bulunan kolonun mermer kaplandığı, terasına jeneratör ve klima konulduğu, jenaratörün üzerinin metal ayaklar üzerine saç kaplama yapmak suretiyle üzerinin örtüldüğü, 11 nolu parselde ise, krokide (T) ve (U) harfi ile gösterilen işyerlerinin ara bölme duvarlarının yıkılarak tek, bağımsız bir bölüme dönüştürülerek kullanıldığı, binanın içeriden zemin ve asma katlı olarak dizayn edildiği, orjinalinde asma katlı 2 adet işyeri olan mahallin, kullanıcıları tarafından birleştirilmek suretiyle tek işyerine dönüştürüldüğü, asma katın duvar ile ikiye bölündüğü, tavan ve duvarların alçıpan kaplama yapılarak boyandığı, döşemenin seramik kaplama yapıldığı, terasın döşemesinin üzerine seramik kaplandığı, zemin kat duvarlarının alçıpan üzeri duvar kağıdı kaplandığı, tavanına taş yünü asma tavan yapıldığı, giriş ve camekanların mermer kaplama yapıldığı, bina pencerelerinin dışarıdan görülmeyecek şekilde reklam panoları ile tamamen kapatıldığı, açıklanan nedenlerle 1 ve 11 nolu parsellerde yer alan binaların, kentin ve komşu parseldeki yapının tarihsel dokusuyla uyumlu olmadığı, inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştiğinin belirlendiği, ancak bilirkişi raporunda, anılan eylemlerin hangi tarihte yapıldığına dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla, mahkemece yeniden keşif icra edilip dava konusu müdahalelerin hangi tarihte yapıldığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanıkların, “maliki oldukları dava konusu taşınmaz tapularının şerh bölümünde eski eser olduğuna dair herhangi bir şerhin bulunmadığı, bu nedenle yapılan tadilatların söz konusu yasaya aykırılık teşkil etmesinin mümkün olmadığı” şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ve hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi,

2) 09/07/2013 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın hükümden sonra 10/12/2012 tarihinde öldüğü anlaşılması karşısında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ..., ... hakkındaki hükmün yukarıda açıklanan nedenle, sanık ... hakkında tesis edilen ve sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2635, Karar No: 2012/23512, Tarih: 04.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2635 E.  ,  2012/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından hükmün tamamına yönelik olarak; davalı tarafından ise yargılama giderleri yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; çocukla kişisel ilişkinin kaldırılmasına ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Ortak çocuğunun velayeti kendisine verilen anne; davalı babanın velayet hakkının kaldırılması veya çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin bir uzman nezaretinde kullanılması suretiyle kısıtlanmasını talep etmiş; mahkemece velayetin kaldırılması ve uzman nezaretinde kişisel ilişki düzenlenmesi talebi reddedilmiş; ancak, kişisel ilişki dönemleri yeniden düzenlenmiştir. Yapılan tahkikat ve toplanan delillere göre velayetin kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bir haklı sebebin (TMK md. 348) kanıtlanamamış olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kişisel ilişki dönemlerinin yeniden düzenlenmesine yönelik bir talep bulunmamasına ve çocuğun menfaati gözetilip re'sen yeniden kişisel ilişki düzenlemesi yapılmasını gerektirecek bir olgu da belirlenmediği halde; mahkemece yazılı şekilde kişisel ilişki düzenlemesine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin bölümü yönünden BOZULMASINA, babanın velayet hakkının kaldırılması ve kişisel ilişkinin kısıtlanması talebinin reddine yönelik bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10378, Karar No: 2010/19111, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10378 E.  ,  2010/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13298, Karar No: 2020/548, Tarih: 15.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13298 E.  ,  2020/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi :23.10.2018

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31/07/2018 tarihli ve 2016/3657 soruşturma, 2018/1622 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Zonguldak Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/10/218 tarihli ve 2018/3388 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin 07/04/2015 tarihinde muayene için gittiği Özel Sevgi Tıp Merkezinde şüphelilerin sol kalçasından yaptıkları iğne sebebiyle ayağa kalkamaz hale geldiği, ağrısının geçmemesi üzerine yeniden müracaatta bulunduğu, kendisini muayene eden başka bir doktorun ayağındaki ağrının yapılan iğneden dolayı olduğunu ve tam teşekküllü bir hastaneye gitmesi gerektiğini söylemesi üzerine, Zonguldak Atatürk Hastanesinde yapılan muayene sonucu ayağının %50 oranında kullanılamaz hale geldiği söylenerek rapor düzenlendiği, olayda şüphelilerin kusurlu olabilecekleri nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinden rapor talep edildiği, talep üzerine düzenlenen 06/07/2018 tarihli ve 2018/52976/2648 sayılı raporda, şüphelilere atfı kabil kusur bulunmadığının belirtilmesi üzerine de Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, rapor içeriğinde enjekte edilen ilacın doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceğinin tıbben bilindiğinin belirtilmesi karşısında, sağlık personelinin bu durumu dikkate alması gerektiği anlaşılarak Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan bu duruma ilişkin alınacak rapor doğrultusunda şüphelilerin hukukî durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/10/2019 gün ve 94660652-105-67-15860-2018-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2019 gün ve 2019/101961 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Rıza Kocayamak’ın 07.04.2015 tarihinde Özel Sevgi Tıp Merkezi’ne yaygın vücut ağrısı şikayetiyle başvurduğu, yapılan muayene sonucu ...’nın yönlendirmesi ile ... tarafından kendisine iğne vurulduğu, iğneden sonra ayağında ağrı olduğu, bu ağrının geçmemesi üzerine ertesi gün yeniden aynı hastanede başka doktora muayene olduğu, burada kendisine daha teşekküllü bir hastaneye gitmesi gerektiğinin söylenmesi üzerine Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi’ne gittiği, burada kendisine ayağının yüzde 50 kullanılamaz hale geldiğinin belirtilmesi üzerine şikayetçi olduğu olayda; Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinden rapor talep edildiği, talep üzerine düzenlenen 06/07/2018 tarihli ve 2018/52976/2648 sayılı raporda; 07/04/2015 tarihinde intramuskuler enjeksiyon (Voltaren im 75 mg/3 ml 3 ml amp., Muscoril 4 mg 2 ml amp., Diprospan 1 ml amp.) uygulandığının anlaşıldığı, kişinin ifadesinde söz konusu enjeksiyon uygulamasından sonra ayakta güçsüzlük geliştiğinin bildirildiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da nörolojik arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden de tıbbi bir delil tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personelinin ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekimin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, enjeksiyon uygulamasını yapan doktor ve hemşireye atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşıldığından Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2018 tarihli kararı ile anılan karara ilişkin itirazın reddine dair Zonguldak Sulh Ceza Hakimliğinin 23.10.2018 tarihli kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Zonguldak Sulh Ceza Hakimliğinin 23.10.2018 gün ve 2018/3388 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19294, Karar No: 2017/24761, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19294 E.  ,  2017/24761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/964, Karar No: 2007/965, Tarih: 12.12.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/4-964 E.  ,  2007/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2007

Taraflar arasındaki "siyasi parti üyeliğinden ihraç kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 24.Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair 21.6.2005 gün ve 2005/185-196 sayılı karara yönelik temyiz isteminin reddine dair 3.10.2005 gün ve 2005/185-196 sayılı ek kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 6.2.2007 gün ve 2005/15487-2007/1119  sayılı ilamı ile; (“...Dava, siyasi parti üyeliğinden kesin çıkarma kararının iptaline ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüyle kesin çıkarma kararının iptaline karar verilmiştir. Davalının temyiz istemi mahkemece, kararın kesin olduğu gerekçesiyle 03/10/2005 tarihli ek kararla reddedilmiştir. Mahkemece, karar yasaların kendisine verdiği görev sınırları dışına çıkılarak verilmiş olup bu durum kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan, kararın temyiz edilebileceği anlaşıldı:

Bu nedenle yerel Mahkemenin 03/10/2005 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesine geçildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı M.S., davalı CHP Genel Başkanlığı aleyhine verdiği 06/05/2005 günlü dilekçe ile, CHP Merkez Yürütme Kurulu’nun kesin ihraç talebiyle Yüksek Disiplin Kurulu’na sevk edildiğini, kesin ihraç için gösterilen sebep ve olayların 29-30 Ocak 2005 tarihindeki parti kurultayı organizasyonundan kaynaklandığını, kurultayda çıkan olaylardan dolayı kendisinin değil davalı siyasi parti yönetiminin sorumlu olduğunu, Yüksek Disiplin Kurulu’nun soruşturma usullerine uymadığını, savunma hakkının kısıtlandığını, savunma delillerinin toplanmadığını, üyelikten kesin çıkarma kararının objektiflikten uzak olduğunu, davalı siyasi partinin eylem ve işlemlerinde Anayasa’nın 68, Siyasi Partiler Yasası’nın 90 ve 93. maddelerinde öngörülen demokrasi ve eşitlik kurallarına uymadığını, parti yönetimiyle aynı düşünceleri paylaşmayanların disipline sevk edilerek yada yetkili organlar kararıyla partiden ihraç edildiklerini savunarak, Yüksek Disiplin Kurulu’nun hakkındaki üyelikten kesin çıkarma kararının iptalini dava etmiştir.

Davalı parti vekili ise, iddiaların yersiz olduğunu, Yüksek Disiplin Kurulu’nun yaptığı soruşturma ve verdiği kararda kanuna, parti tüzüğüne ve iç yönetmeliğe bir aykırılık bulunmadığını, mahkemenin esastan inceleme yetkisi olmadığını sadece, şekil ve usul bakımından inceleme yapma yetkisi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.