muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11360, Karar No: 2013/1283, Tarih: 29.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11360 E.  ,  2013/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatili, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ücretlerinin ödenmemesinden dolayı iş sözleşmesi haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekilleri, davacının ücretlerinin ödendiğini, alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir..

Mahkemece, davacının davalı birinci şirkette çalışan işçinin aynı şirketin ortaklarına ait aynı adreste ve başka bir tüzel kişiliğe sahip işyerine davalılarca anlaşma üzerine ve davacının iş sözleşmesini devralması ve 01.11.2008 yılından beri de bu şirkette çalışmış olması bakımından ve hizmetinde hiç ara vermeden devamlılığın olması da dikkate alındığında işyeri devri olmamakla birlikte, iş sözleşmesi devri niteliğinde olduğu her iki şirketinde sorumluluğunun bulunduğu, son şirket olan ....'nin hizmetin tamamından, ilk şirket ....'nin ise hizmet ve ücret sınırlaması ile sorumluluğunun bulunduğu 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinde devreden işveren sorumluluğu bakımından kıdem tazminatı yönünden süre sınırlaması öngörülmediği çalıştırdığı döneme ilişkin kıdem tazminatından ...'nin sorumluluğu olduğu, davacının ücretlerin ödenmemesi sebebiyle fesihte haklı olduğu yine dosyaya sunulan belgelerden ve dinlenen tanık beyanlarından davacının yıllık izin, ücret, genel tatil ve fazla çalışma alacağına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin tüm, davacı ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde işyeri devri düzenlenmiş olup, devreden ve devralan işverenlerin sorumluluk esasları belirtilmiştir. Buna göre, işyerinin veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işlemle bir başkasına devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde var olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçecek,

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde işyeri devri düzenlenmiş olup, devreden ve devralan işverenlerin sorumluluk esasları belirtilmiştir. Buna göre, işyerinin veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işlemle bir başkasına devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde var olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçecek,

devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumlu olacak, ancak devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlı olacaktır. Keza, kıdem tazminatında da 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi ile işyerini devredenin kendi dönemi ile sınırlı olarak devralanla birlikte sorumluluğu kabul edilmiştir. Kanun koyucu bu düzenlemelerle, işçinin haklarını olabilecek en etkin şekilde korumayı amaçlamış ve böylece işçinin işveren değişikliğinden zarar görmesini önlemek istemiştir.

Çalışma hayatında sıklıkla işverenler arasında işyeri devri yapıldığı gibi, iş sözleşmesinin devri de yapılmaktadır. İşyeri devrinde tüm işçilerin sözleşmeleri topluca yeni işverene devredilirken, iş sözleşmesinin devrinde sadece bir işçinin sözleşmesi yeni işverene devredilmektedir. Ancak, ikisinde de işveren değişikliği olgusu ortaktır. Diğer bir deyişle, ikisinde de sözleşme sona ermeden işveren taraf değişmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere, 4857 sayılı Kanun'da işyeri devri açıkça düzenlenmiş ise de, iş sözleşmesinin devrine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, işyeri devri ve iş sözleşmesinin devri arasındaki hukuki işlemin benzerliği karşısında öğretide, işyeri devrinde öngörülen düzenlemenin kıyasen iş sözleşmesinin devrinde de uygulanabileceği ifade edilmektedir.

Sonuç olarak, işverenlerin sorumluluklarına dair 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümlerinin bütün halinde iş sözleşmesinin devrine de kıyasen uygulanması kabul edilmelidir. Bu durumda, devralan işvereni sadece kendi dönemindeki borçlarla sınırlı olarak sorumlu tutmak mümkün değildir. İş sözleşmesinin devrinden önce doğmuş borçlardan da devralan işveren sorumlu olacaktır.

Sonuç olarak, işverenlerin sorumluluklarına dair 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümlerinin bütün halinde iş sözleşmesinin devrine de kıyasen uygulanması kabul edilmelidir. Bu durumda, devralan işvereni sadece kendi dönemindeki borçlarla sınırlı olarak sorumlu tutmak mümkün değildir. İş sözleşmesinin devrinden önce doğmuş borçlardan da devralan işveren sorumlu olacaktır.

Mahkemece, davacının, davalılar nezdinde kesintisiz çalışması dikkate alınarak davalılar arasında iş sözleşmesi devri bulunduğu kabul edilmesine rağmen bilirkişi raporu ile tespit edilen fazla mesai ve genel tatil alacaklarından sadece ... şirketinin sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Davacının, ... kayıtlarına göre 31.10.2008 tarihinde davalı ... Şirketinden çıkışı yapıldıktan bir gün sonra 01.11.2008 tarihinde davalı ... şirketine giriş kaydı bulunmaktadır. Bu husus taraflarca da doğrulanmaktadır. Yukarıda izah edildiği üzere 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre, devreden ...'nin devralan NBK şirketi ile devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan birlikte sorumluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 01.11.2008 tarihinde davalı ... şirketinde çalışmaya başladığından, devir olgusunun bu tarih itibariyle başladığını kabul etmek gerekecektir. Dava ise 01.11.2010 tarihinde açılmıştır. Hal böyle olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 92/2. maddesi de dikkate alındığında, iki yıllık süre dolmadan devir olgusunun gerçekleştiği anlaşılmakla, davalı ....'nin diğer davalı ile devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan birlikte sorumlu olduğu gözetilmeden, tespit edilen alacaklardan sadece devralan şirket NBK şirketinin sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3771, Karar No: 2010/6639, Tarih: 06.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/3771 E.  ,  2010/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İade-i Muhakeme (Boşanma), Mutlak Butlan Nedeniyle

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dahili davalı ... davada vekil tarafından temsil edilmiştir. Avukatlık Kanununun 11.maddesi gereğince vekille takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Kararın dahili davalı ... vekiline tebliği ile tebellüğ belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/13378, Karar No: 2015/8956, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13378 E.  ,  2015/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17351, Karar No: 2017/25037, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17351 E.  ,  2017/25037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18791, Karar No: 2015/5770, Tarih: 13.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18791 E.  ,  2015/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ..'a gerekçeli karar, yurt dışında yaşayan kişiler için Tebligat Kanunu’nda öngörüldüğü usulde geçerli bir şekilde tebliğ edilmemiştir. Şöyle ki, 7201 Saylı Tebligat Kanunu'nun “Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligat” başlıklı 25/a maddesine göre, “Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde .. veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap ..veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.”

Davalı..ve .. mukim olup, davalı İbrahim'e yukarda anılan yasa maddesi çerçevesinde usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliğ edilmiş olmasına rağmen, davalı.. için aynı yöntem izlenerek çıkartılan gerekçeli karar tebliğinde ise, konsoloslukta adına bir tebligat olduğu gelip alması yönündeki bildirimi teslim almadığından iade döndüğü bu nedenle tebligatın yapılamadığı konsolosluk yazı cevabından anlaşılmakla usulüne uygun bir tebligat bulunmamaktadır.

Davalı şirkete gerekçeli karar Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış olmakla, dava dilekçesinin davalı şirkete ilanen tebliğ edildiği bu nedenle gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin de usulsüz oluğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece, 6099 sayılı kanun ile Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle davalı şirkete usulüne uygun şekilde ilanen tebliğ edilmesi gerekirken usulsüz olarak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebigat yapılması isabetsizdir.

Bu nedenlerle, davalı şirkete usulüne uygun şekilde ilanen, davalı Efrahim'e yurt dışında yaşayan kişiler için Tebligat Kanunu’nda öngörüldüğü usulde geçerli bir şekilde gerekçeli kararın tebliği ile bu davalılar yönünden de temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9681, Karar No: 2017/4431, Tarih: 14.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9681 E.  ,  2017/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle tehdit), 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hâzinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Milli Savunma Bakanlığı İzmir Tedarik Bölge Başkanlığında askerlik görevini yapmakta olan yakınanın, olay günü komutanından izin alarak Basmane semtine giderek Ziraat Bankası şubesinde bulunan ATM cihazından 50.-TL para çektikten sonra birliğine dönmek üzere yürümekteyken, Tepecik Köprüsü altına geldiği sırada sanık ...'in yanına gelip, kolundan tutup elinde bulunan tespihleri göstererek "bunlardan bir tane alacaksın, 20.-TL, benim paraya ihtiyacım var, dayım cezaevinde yatıyor, ona yardım edeceğim, bunu almak zorundasın" dediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine belinden bıçak çıkarttığı, bu arada diğer sanık ...'in de olay yerine gelerek aynı şekilde yakınanın kolunu tutup sıkarak silkelemeye başladığı ve "hadi hadi ne diyorsak yapacaksın" şeklindeki sözleri söyledikten sonra kazağını kaldırmak suretiyle belindeki bıçağı gösterip "bu tespihten bir tane alacaksın" dediği, ona da parası olmadığını söylemesi üzerine her iki sanığın bıçaklarını tevcih ederek "senin paran vardır, çıkar cüzdanını" dedikleri, bu durumdan korkan ve cüzdanındaki Ziraat Bankasına ait bankamatik kartını çıkararak "bunda para var, çekip size vereyim" diyen yakınana inanarak, kaçmasını engellemek amacıyla koluna girmek suretiyle, Tepecik semtinde bulunan İşbankasına ait bir ATM'’den para çekmeye çalıştıkları, ancak bilinçli olarak hatalı şifre girmesi nedeniyle para çekemeyen yakınanın askerlik şubesi içerisinde Ziraat Bankasına ait ATM olduğunu ve oradan para çekip verebileceğini ifade ettiği; yine birlikte kollarına girerek beraberce askerlik şubesine gittikleri; şubeye girmeden önce sanık ...’ın üzerindeki bıçağı çıkartıp diğer sanığa vererek yakınanla birlikte askerlik şubesi yerleşkesine girdiği, bankamatiğin içeride olduğunu söyleyerek içeri girmeyi başaran yakınanın durumu buradaki komutana bildirmesi üzerine her iki sanığın askerler tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıyla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1823, Karar No: 2015/16687, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1823 E.  ,  2015/16687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 28. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/384

K A R A R

Davacılardan S.. D..'ın vesayet altında olduğu ve davanın davacılardan vasi S.. D.. tarafından verilen vekaletname ile açıldığı ancak anılan davacı adına dava açılabilmesi için vesayet makamının davaya izin verdiğine ilişkin kararın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından davacı S.. D.. için 4721 sayılı Yasa'nın 462/8 maddesi gereğince vesayet makamı tarafından dava ve husumete izin verildiğine ilişkin kararın varsa eklendikten sonra, yoksa aldırılarak ilgili karar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4329, Karar No: 2010/4984, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4329 E.  ,  2010/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen ihalenin feshi isteminden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 12.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.