muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7884, Karar No: 2016/6360, Tarih: 17.03.2016

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Birleşik Metal Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Dosyaların çoğunluğunda 03/08/2015 tarihinde işçiye yapılan bildiriminde, 20-26 07/2015 tarihlerinde yapılan ve kolluk güçleri tarafından sona erdirilen toplu işgale katılınmasına rağmen iş sözleşmesinin feshedilmeyerek ücretli idari izne çıkarıldıkları, iş başı yapmaları gereken günde gelmelerine rağmen daha önce işten çıkarılmış olan arkadaşlarının geri alınması kaydıyla iş başı yapabileceklerini söyledikleri ve işyerini terk ettikleri açıklaması yer almaktadır. Bu savunma şekline göre öncelikle iş sözleşmesinin sona erme biçimi belirlenmeli ve işe iade davası açma ön koşullarından olan işveren feshinin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşveren feshinin varlığı kabul edildiği taktirde işçiye yapılan bildirimde geçen yönlerden dosya içindeki deliller değerlendirilmeli ve feshin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Davalı işveren, işyerinde 20-26/07/2015 tarihleri arasında yapıldığını ileri sürdüğü toplu eyleme dayalı olarak iş sözleşmesini feshetmediği halde mahkemece, işçilerin demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmesi hatalıdır. Yine kararda yer alan, toplu eyleme dayalı olarak idari izin verilen işçilerin daha sonra da aynı toplu eylem sebebiyle çıkarıldıkları yönündeki gerekçe de tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarını karşılamamaktadır.

Seri halde yargılaması yapılan dosyaların bazılarında fesih tarihleri 20/07/2015 olup, işçilerin 11/07/2015 tarihinde mesai saatleri içinde toplu eyleme katılarak çalışan sendika temsilcileri ile işveren yetkililerine hakaret içeren sloganlar atmaları, üretimi yavaşlatmaları, yavaşlatılması yönünde diğer çalışanlara baskı uygulamaları, bu yolla maddi manevi zarara neden olunması, tüm uyarılara rağmen iş raporlarının doldurulmaması ve çalışma barışının bozulması gibi nedenlere dayanılmıştır. Mahkemece, feshe konu edilen maddi vakıalar yönünden dosyadaki delil durumuna göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır.

Aynı mahkemece karara bağlanan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine konu olan bazı dosyalarda ise işverence işçiye bildirilen fesih yazısında çeşitli tarihlerdeki devamsızlık nedenine dayanılmıştır. Sözü edilen dosyalarda da mahkemece demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmiş, devamsızlık iddialarına dair tarafların delilleri değerlendirilmemiştir.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayanarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Devamsızlığa ve davranışa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumuna göre iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F)HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/772, Karar No: 2011/1681, Tarih: 21.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/772 E.  ,  2011/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/4054

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürmekten TCK.nun 82/1-a-j,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2010 gün ve 256/221 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre hürriyeti bağlayıcı cezaların toplanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususta infaz aşamasında karar verilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/4-10,59,31,33 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK 59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak bozma üzerine yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması zorunlu olarak yasa gereği yapıldığından yargılama giderinden hükümlünün sorumlu tutulamayacağının düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesi ile tanınan yetki kullanılarak, hüküm fıkrasıhdaki 475 TL yargılama giderinin hükümlüden alınmasına ibaresinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1951, Karar No: 2015/7479, Tarih: 02.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1951 E.  ,  2015/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/16-2014/31

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2014 gün ve 2013/16-2014/31 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/09/2014 gün ve 2014/7434-2014/14386 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının TPE nezdinde tescilli" S. İşkembe Salonu", "A.. S.. D. & N." ve "S.G." ibareli markalarının bulunduğunu, "S." ibaresini 1997 yılından beri ürünlerinde ve işletme adında kullanarak meşhur ve maruf hale getirdiğini, davalının, müvekkilinin tescilli markaları ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde, müvekkilinin bilgisi ve muvafakatı dışında "S." ibaresini ticaret unvanında, tabelasında, menülerinde, basılı evraklarda vs. kullandığını, davalının bu kullanımının marka hakkına, ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün men'ine, ticaret unvanındaki "S." ibaresinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men'i yönünden davanın reddine davalının tescilli "S." kök unsurlu ticaret unvanı bulunmadığından, ticaret unvanının terkini istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1721, Karar No: 2010/8117, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1721 E.  ,  2010/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 55 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2804, Karar No: 2012/3599, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2804 E.  ,  2012/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz Edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde saat 04:00 sıralarında mağdur ... ile ... ’nun yanına gelen sanığın, “ben komiserim, ayağa kalkın” diye bağırması üzerine korkup ayağa kalkan mağdur ve tanığa, sahte polis şeref kartını ve belindeki oyuncak tabancayı göstererek, “istersem sizi vururum” diye tehdit edip, mağdurun cüzdanındaki 10 TL parayı aldıktan sonra yine “peşimden gelirseniz sizi vururum” diye tehdit ederek kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin bütünüyle yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12766, Karar No: 2011/18423, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/12766 E.  ,  2011/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hayvanlarını ahıra koyarken gerekli dikkat ve özeni göstermeyen sanık hakkında düzenlenen 03.11.2007 tarihli suç tutanağı da gözetildiğinde, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilme- miştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Daha önce hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü bulunmayan sanığa hükmolunan sonuç 25 gün hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca 1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Sanığın sabıkasını oluşturan mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte adli para cezası olup CMUK.nun 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2618, Karar No: 2016/5240, Tarih: 09.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2618 E.  ,  2016/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... İş Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

ü

Dava, işçi alacağının tahsili istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın istisna akdinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... İş Mahkemesi tarafından ise davanın taraflar arasındaki hizmet akdinden kaynaklanan bir alacak davası olmayıp, aralarındaki ortaklık ilişkisine dayalı bir alacak davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre bir davanın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili, müvekkilinin 04/04/2011 tarihinde davalı şirket nezdinde çalışmaya başladığını, şirket tarafından son 4 aylık maaş ile birlikte ödenmesi gereken hak ediş ücretlerinin ödenmediğini, ilk hak edişte yapılmış olan 65 adet baca, ikinci hak edişte yapılmış olan 67 adet baca üçüncü hak edişte yapılmış olan 66 adet baca, hak edişe girmeyip 15/10/2012 tarihinden bu yana yapmış bulundukları işten dolayı ise 15 adet baca olduğunu, ayrıca yapılmış olan 216 adet baca ücreti ile 4 aylık alınmamış maaş olan 8.000,00.-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş olup, davacının davalı nezdinde parça başı ücret ve aylık ücret alacak şekilde çalıştığı, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18037, Karar No: 2025/13375, Tarih: 02.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/18037 E.  ,  2025/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/97 E., 2023/1224 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/240 E., 2021/329 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM: CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraate ilişkin hükmün kaldırılarak; TCK'nın 314/3, 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12925, Karar No: 2008/2234, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12925 E.  ,  2008/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve bir kısım davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ve ... Ltd. Şti’nin yüklenici, diğer davalıların da arsa sahipleri olduklarını, yüklenicilerin hisselerine isabaet eden (4)numaralı bağımsız bölümü kendisine sattıklarını, ancak teslim etmediklerini, açtığı tapu iptali davasının inşaatın henüz bitmemesi nedeniyle aleyhine sonuçlandığını ileri sürerek şimdilik 10.000.000.000.TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Arsa sahibi olan davalılar davanın reddini dilemişler, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır

Mahkemece, Taleple bağlı kalınarak 10.000.000.000 TL nın yüklenici davalılardan tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve bir kısım arsa sahibi davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nun 388/2 maddesi hükmünce tarafların kimlikleri ve ikametgahlarının hükümde açıkça gösterilmesi zorunludur. Oysaki mahkeme kararında aleyhine hüküm kurulan yüklenici davalılardan ...’un ismi ve adresi gösterilmemiştir. Bu yön açıkça usule aykırılık teşkil ettiğinden hüküm bozulmalıdır.

2-Diğer taraftan mahkemece verilen kısa kararda arsa sahipleri olan diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen,sonradan yazılan gerekçeli kararda bu yöne değinilmemiş ve böylece vekalet ücreti hesaplamasında kargaşa yaratacak şekilde hüküm kurulmuştur.Oysaki HUMK3nun 382-288 ve 389 maddeleri hükmünce kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur..Kararların farklı ve çelişkili olması,mahkemelere olan güveni sarsar. Bu durumda 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992 /4 sayılı İ.B. K. Uyarınca mahkemece kısa kararla bağlı kalınmaksızın,ancak ,kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya uygun olmayan hükmün bozulması gerekir.

3-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirtilen nedenle hükmün BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 19.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.