muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/399, Karar No: 2015/272, Tarih: 15.09.2015

Soruşturma aşamasında susma hakkını kullanan sanık duruşmada; suçlamayı kabul etmediğini, şikâyetçinin iddialarının asılsız olduğunu, şikâyetçiye çay ısmarlayarak yanından ayrıldığını, üzerinde bulunan yabancı paraların değersiz olduklarını ve piyasada satıldıklarını, söz konusu paraları koleksiyon yapmak amacıyla aldığını savunduğu, bozma kararından sonra ise olaydan dolayı pişman olduğunu dile getirdiği,

Anlaşılmaktadır.

TCK'nun 157. maddesinde dolandırıcılık suçunun basit şekli; "hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası verilir" biçiminde hüküm altına alınmıştır. Anılan kanunun "nitelikli dolandırıcılık" başlığını taşıyan 158. maddesinde ise onbir bent halinde bu suçun nitelikli halleri sayılmıştır.

Malvarlığı değeri yanında, irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi ya da başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar gerçekleştirmeli, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile fiil arasında uygun illiyet bağı bulunmalı ve zarar da nesnel ölçütler göz önünde bulundurularak belirlenebilecek ekonomik zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden fazla hukuki konusu bulunan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilenip irade özgürlüğünün de ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

Dinî inanç ve duygularının istismar edilmesi suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçu da TCK'nun 158/1-a maddesinde;

"Dolandırıcılık suçunun;

a- Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle …

İşlenmesi halinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Dinî inanç ve duygularının istismar edilmesi suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçu da TCK'nun 158/1-a maddesinde;

"Dolandırıcılık suçunun;

a- Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle …

İşlenmesi halinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile toplumda yaşayan insanlar üzerinde yoğun bir etkisi bulunan dinî inanç ve duyguların istismarının önlenmesi amaçlanmıştır. Maddenin bu bölümüne ilişkin gerekçesinde; "Birinci fıkranın a bendinde, dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak kabul edilmiştir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi için, dinî inanç ve duygular, aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalıdır. Suçun oluşabilmesi için, dinî inanç ve duyguların kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirilen hile ile haksız yarar da sağlanmış olmalıdır" şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Bu aşamada "hayır ve hayır işleme" ile "istismar" sözcükleri üzerinde durulmasında da fayda bulunmaktadır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğüne göre hayır; "iyilik, karşılık beklemeden yapılan yardım," hayır işlemek ise; "dine ve insanlığa uygun iyi bir davranışta bulunmak" şeklinde tanımlanmıştır. (Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük, Ankara 2009, s. 868) İstismar; Arapça "semere" kelimesinden türetilmiş olup, nitelikli dolandırıcılık suçlarının hüküm altına alındığı TCK'nun 158/1-a maddesinde "sömürme" anlamında kullanılmıştır.

Uygulamada yerleşmiş kabule göre; dinin, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve yaratıcı kavramlarını da içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütününü ifade ettiği, dinî inancın, belirli bir dine mensup olup dine inanan kişinin duyguları olduğu, bir insanın dinî inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunduğu, bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dinî kurallara bağlı olanların önem verdiği değerler, dinî inanç ve duyguların aldatma aracı olarak kötüye kullanılması ve bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olması gerektiği açıklanmıştır.

TCK'nun 158. maddesinin birinci fıkrasının a bendinde, dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilirken, dinin, dinî inanç ve duyguların ya da iyilik yapma hislerinin aldatma aracı olarak kullanılması aranmıştır. Önemli olan, dinî inanç ve duyguların kötüye kullanılması suretiyle insanların aldatılması olup, aldatma aracı olarak kullanılan din veya mezhebin hangi din veya mezhep olduğunun bir önemi bulunmamaktadır. Örneğin, fitre ya da zekât verileceğinden bahisle para toplanması, gerçekte cami yaptırma niyetinde olmayan bir kimsenin cami yaptıracağından ya da yarım kalan camiyi bitireceğinden bahisle izinsiz olarak yardım toplaması veya cemevi ya da kilise veya başka bir kutsal yapı, bina veya inşaata yardım duyurusuyla para istemesi veya Hazreti İsa'nın dünyaya dönüşünü sağlamak için altyapı oluşturmak üzere para toplaması, Kur'an-ı Kerim okunacağı ve cenazenin ardından zekat verileceği ya da sözkonusu okumanın değerli bir ziynet eşyası üzerine yapılacağından bahisle yardım toplanması gibi durumlarda bir kısım dinî inanç ve duyguların istismar edildiğinden sözedilebilecektir.

Öğretide kabul gören görüşlere göre de, gerçekte mevcut olmadığı halde cami ya da Kur'an Kursuna yardım edileceğinden bahisle para toplanması, yine dinin orjinal bünyesinde olmayan tarzda ve maddi menfaat temin etmek için muskacılık, üfürükçülük gibi faaliyetler sonucu kişilerden yarar elde edilmesi hali de bu bent kapsamına girecektir. (Durmuş Tezcan- Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Hukuku, Seçkin Yayınevi Ankara 2010, 7. Baskı, s. 617; Nur Centel-Hamide Zafer-Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, Beta Yayınevi, İstanbul 2011, 2. Baskı, s. 472; Ali Parlar-Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 207, c. 2, s. 1248; M. Emin Artuk-Ahmet Gökçen-Ahmet Caner Yenidünya, Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014, 2. Baskı, c. 4, s. 5207; Doğan Soyaslan, Ceza Kanunu Özel Hükümler, Yetkin Yayınevi Ankara 2012, 9. Baskı, s. 427)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Eşinin ameliyatı ile ilgilenmek amacıyla geldiği otogarda kardeşini beklemekte olan şikâyetçinin yanına gelen ve benzer şekilde işlediği dolandırıcılık suçlarından sabıkalı olan sanığın, şikâyetçi ile tanışıp çay ısmarladığı, şikâyetçinin kardeşini kendi telefonuyla aradığı izlenimi verip güvenini kazandığı, akabinde şikâyetçinin hastane masrafları nedeniyle paraya ihtiyacı olacağını, vefat eden dedesine de hayır etmek istediğini dile getirerek ülkemizde herhangi bir değeri bulunmayan, kendi ülkesinde de daha önceden tedavülden kalkan iki adet 100 Laos parası çıkarıp gösterdiği, paraların ülkemizde tedavülde bulunduğunu, değerlerinin 400 Lira edeceğini beyan edip, şikâyetçiden söz konusu paranın lira karşılığı olarak kendisine 250 Lira vermesini, geri kalan parayı yakın tarihte ölen dedesinin hayrı olarak kabul etmesini istediği, parayı almasının ardından yanından ayrıldığı sabit bulunan olayda, sanığın basit bir yalanı aşan, şikâyetçiyi yanıltıp kandıracak yoğunluk ve güçteki sözleri ile planlayarak ustaca sergilediği eyleminin hileli davranış olduğu ve hileli davranışlarla aldatma sonucu mağdurun zararına gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı kabul edilmelidir.

Ancak sanığın, eşinin ameliyat olması nedeniyle otogarda kardeşini beklemekte olan ilkokul mezunu ve elli yaşındaki şikâyetçinin yanına gelip çay ısmarladığı, kendi telefonu ile kardeşini arıyormuş gibi yapıp güven telkin ettiği, şikâyetçinin zor durumundan yararlandığı, paraya ihtiyacı olacağını söylediği, ardından eylemini gerçekleştirdiği, şikâyetçinin beyanında geçen "ölenin arkasından hayır yapma" hususunun özellikle gündeme getirilip dinî inanç ve duyguların aldatma aracı olarak kullanılmasının, dolayısıyla dinî inanç ve duyguların istismar edilerek irade özgürlüğünün etkilenip baskı altına alınmasının söz konusu olmadığı, aksine şikâyetçinin 400 TL olduğunu zannettiği 100 Laos parasına 250 TL ödemek suretiyle para kazanmak amacıyla hareket ettiği anlaşıldığından, sanığın sabit kabul edilen eylemi dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu değil, basit dolandırıcılık suçunu oluşturmaktadır.

Bu itibarla, sanığın dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan İki Genel Kurul Üyesi; sanığın eyleminin dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, bu nedenle yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 gün ve 428-531 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık nitelikli suçunu değil, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 gün ve 428-531 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık nitelikli suçunu değil, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15372, Karar No: 2017/4593, Tarih: 18.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15372 E.  ,  2017/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 15/02/1984 tarihinde .... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava ile davalıların Temmuz 1325 tarih 36 sayılı tapu ile malik oldukları 20 dönüm miktarındaki yerin Mesudiye Tapu Komisyonunun 26/11/1933 tarih, 59 sayılı kararı ile 200 dönüme çıkarıldığını, oysa 20 dönümlük tapu miktarı dışında kalan yerlerin orman niteliğinde bulunduğunu belirterek, tapunun iptalini ve milktarın 20 dönüme indirilmesini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, artırılan kısma yönelik tapunun iptali ile miktarının 20 dönüme iadesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... ve arkadaşları vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 20/02/2003 gün 2002/10234-2003/550 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “İptali istenen Temmuz 1325 tarih 36 sayılı tapu kaydının malikleri olan ....’dan itibaren tüm mirasçıları belirlenmeli, dava sırasında ölen varsa mirasçıları belirlenerek davaya dahil edilmeli, dava açılmadan önce ölen varsa Orman Yönetimine ayrı dava açması için süre verilip açılan dava eldeki dava ile birleştirilerek bu şekilde taraf oluşumu sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi ” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından, yargılama sırasında 2005 yılında 3402 sayılı Kanun çerçevesinde genel arazi kadastrosu yapılmış ve dava konusu taşınmazlar hakkında Ordu ili, Mesudiye ilçesi, Topçam beldesi, Ortaalan mahallesi, Müfrez Kilisecik mevkiinde kain 157 ada 1, 158 ada 1, 160 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sayılı parsellerin ölçümleri yapılarak 10/11/1955 tarih cilt:104 sayfa:76 no:4, 15/10/1970 tarih cilt:106 sayfa:84 no:8 , 12/11/1985 tarih cilt:119 sayfa:65 no:19, 12/11/1985 tarih cilt:119 sayfa:64 no:18, 09/11/1955 tarih cilt:79 sayfa:27 no:53 ve no:55’te kayıtlı tapu kayıtlarına dayanılarak 157 ada 1 ve 160 ada 6 sayılı parsel fındık bahçesi niteliği ile 158 ada 1, 160 ada 3 ve 4 sayılı parsel çayır niteliği ile 160 ada 1 sayılı parsel kargir bina ve fındık bahçesi niteliği ile 160 ada 5 ve 8 parsel orman niteliği ile, 160 ada 7 parsel ise kayalık niteliği ile sırasıyla 2.391,26 m2, 4.912,58 m2, 1.845,20 m2, 3.693,65 m2, 510,67 m2, 671,62 m2, 36.365,16 m2, 37.966,79 m2 ve 73.915,26 m2 yüzölçümleri ile belirlenerek ölçüm ve tesbitleri yapılmış ve asliye hukuk mahkemesinin 2003/35 Esasında davalı olduğundan bahisle malik haneleri boş bırakılarak komisyonca mahkemesine gönderilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede genel arazi kadastrosunun yapılması ve davaya konu taşınmazlar için tutanak düzenlenmesi üzerine asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dava dosyası ile birlikte tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 157 ada 1, 158 ada 1, 160 ada 1, 3, 4, 5, 7 ve 8 sayılı parselleirn orman sayılan yerlerden olması nedeniyle kadastro

tespitlerinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 160 ada 6 sayılı parselin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle kadastro tespitinin iptali ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından reddedilen 160 ada 6 sayılı parsele ilişkin olarak, davalılardan ... tarafından ise tüm taşınmazlara ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; uyulmasına karar verilen Dairenin 20/02/2003 gün 2002/10234-2003/550 sayılı bozma kararında, iptali istenen Temmuz 1325 tarih 36 sayılı tapu kaydının malikleri olan ....’dan itibaren tüm mirasçılar belirlenerek, dava sırasında ölen varsa mirasçıları davaya dahil edilmesi, dava tarihinden önce varsa Orman Yönetimine ayrı dava açması için süre verilmesi ve açılan dava ile eldeki davanın birleştirilerek bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerektiği belirtilmiş ise de bozma kararı sonrası kök tapu maliklerinin veraset ilamları dosyaya kazandırılmış ancak incelenmesinde mirasçılardan ....’nın davada taraf olarak yer almadıkları, davaya dahil edilmedikleri ve katılımları olmaksızın yargılama yapılarak davanın sonuçlandırıldığı görülmüştür.

Ayrıca; yargılama sırasında 2005 yılında yörede kadastro çalışmaları başlamış olup, dava konusu taşınmazlar hakkında kadastrodan önceki eldeki davada davalı olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle düzenlenen kadastro tutanakları kadastro mahkemesine gönderilmiş ancak mahkemece taşınmazların zilyetlerinden .... davaya dahil edilmemiş, Hulusi Boduroğlu’nun ise ölü olduğu anlaşıldığından veraset ilamı ya da verasete esas nüfus kaydı dosyada yer almadığından tüm mirasçılarının davada yer alıp almadığı kesin olarak saptanamamıştır.

Bu nedenle mahkemece öncelikle, Temmuz 1325 tarih 36 sayılı tapu kaydının maliklerinin dosyada yer alan veraset ilamlarına göre davada yer almayan mirasçılarından ..... ile yargılama sırasında malik haneleri açık bırakılmak suretiyle kadastro tutanakları düzenlenen davalı taşınmazlarla ilgili taşınmaz zilyetlerinden davada yer almayan ....’nun tüm mirasçıları belirlenerek davaya dahil edilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemece öncelikle, Temmuz 1325 tarih 36 sayılı tapu kaydının maliklerinin dosyada yer alan veraset ilamlarına göre davada yer almayan mirasçılarından ..... ile yargılama sırasında malik haneleri açık bırakılmak suretiyle kadastro tutanakları düzenlenen davalı taşınmazlarla ilgili taşınmaz zilyetlerinden davada yer almayan ....’nun tüm mirasçıları belirlenerek davaya dahil edilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerekmektedir.

Belirtilen hususlar gözetilmeksizin davanın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüştür .

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ...’nun ve davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2008, Karar No: 2010/5113, Tarih: 09.03.2010

10. Ceza Dairesi 2008/2008 E., 2010/5113 K.

**10. Ceza Dairesi 2008/2008 E., 2010/5113 K.**

**- İMZA İNCELEMESİ

- KARŞILIKSIZ ÇEK KEŞİDE ETMEK**- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık Yasin hakkında (Dörtyol Asliye Ceza Mahkemesi)'nce yapılan yargılama sonunda, 11.04.2006 tarihinde 2005/329 esas ve 2006/326 karar sayı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 11.02.2008 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, suça konu çekteki keşideci imzasının sanığa ait olmadığını belirtmesi ve dosya içinde yer alan sanık imzaları ile keşideci imzası arasında benzerlik bulunmadığının izlenmesi karşısında; sanıktan imzanın kendisine ait olup olmadığı, çekin elinden rızası dışında çıkıp çıkmadığı ve suça konu çekteki keşideci imzasındaki farklılığın nedeni sorularak, sanığın suç konusu çekteki keşideci imzasının kendisine ait olmadığını belirtmesi halinde ilk ciranta olan D... Haddecilik San. ve Tic. A.Ş. yetkilisi dinlenip çeki kimden ve ne sebeple aldığının belirlenmesi, gerektiğinde

sanığın başka amaçla atılmış samimi imzalarını ve yazılarını içeren belgeler (çek hesabı açılırken düzenlenen imza föyü, resmi daireler ve bankalarda yazı ve imzasını içeren belgeler) getirtildikten sonra, suça konu çekteki yazı, rakam ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı bilirkişi marifetiyle saptanıp, çeki keşide etmediğinin belirlenmesi halinde, verdiği yetki ile yararına çek keşide edilip edilmediği hususu da araştırılarak sonucuna göre hesap sahibi olarak da sorumluluğu bulunan sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-

Sanığın nüfus kayıt örneği getirtilip incelenmeden hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 209. maddelerine aykırılık oluşturulması,

3-

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün (BOZULMASINA), 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/128, Karar No: 2022/236, Tarih: 05.04.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/128 E.  ,  2022/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın TCK'nın 102/1. maddesi ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 55. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.03.2014 tarihli ve 327-82 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 03.06.2021 tarih ve 2389-4024 sayı ile;

"Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.07.2021 tarih ve 292695 sayı ile;

“...05/07/2013 tarihli tutanak içeriğine göre aynı gün saat 16.00 civarında gelen bir ihbarda Ayazağa Mahallesi G-108 sokakta cinsel tacizde buluna bir şahsın kovalandığı ihbarı üzerine olayın resmi makamlara intikal ettiği,

Mağdurun olay günü alınan, duruşmada doğruluğunu onayladığı beyanında özetle, olay günü Kabataş Ayazağa otobüsüne bindiğini, sanığın da otobüste olduğunu, sürekli baldırına ve kalçasına dokunmaya çalıştığı, kendisini sanıktan sakınmaya çalıştığını, sanığın otobüste durabileceği başka yerler de olmasına rağmen yanında durduğunu, otobüsten inenler olunca boşalan bir yere oturduğunu, sanığın da başka yerler olmasına rağmen yanına oturduğunu, oturur oturmaz sağ eli ile sol baldır ve kalçasına sürttüğünü, aralarına çantasına koyarak sanığa engel olduğunu, durağına gelince indiğini, sanığında arkasından indiğini fark ettiğini, ondan kurtulmak için bir markete girip alış veriş yaptığını, marketten çıktıktan sonra evine giderken ara sokağa girdiğinde sanığın arkasından geldiğini gördüğünü, evine ulaşmak için hızlandığını ancak sanığın koşarak geldiğini ve eli ile sağ kalçasını tuttuğunu, sanığa eli ile vurduğunu, sanığı iteklediğini, sanığın bileğinden tutarak kendisini duvara doğru çektiğini, bu sırada yoldan geçen 65-70 yaşlarında iki kişiden yardım istediğini ancak bu kişilerin geçip gittiğini, telefonunu çıkararak yardım istemeye çalıştığını, sanığın telefonunu ve cüzdanını çekmeye başladığını, bağırarak yardım isteyince sanığın kendisini bırakarak uzaklaştığını, bu sırada arkadaşı ... ...'in geldiğini durumu ona anlatınca ...'in sanığın gittiği yöne gittiğini, kendisinin de peşlerinden gittiğini, 108 Sokak 2 Numaranın önünden arkadaşını ıslanmış vaziyette gördüğünü, ...'in sanığın binaya girip kendisine su attığını söylediğini, çevrede toplanan şahsı tari edince sanık ... olduğunu söylediklerini beyan ettiği,

Tanık ...'in de mağdurun anlatımın teyit ettiği,