muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17600, Karar No: 2017/25285, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17600 E.  ,  2017/25285 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12477, Karar No: 2018/10440, Tarih: 11.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12477 E.  ,  2018/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 25.11.2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelir ve yapılan cenaze masrafından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

1-5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmünde ise, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Bilindiği üzere, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 77 maddesinde; “her İşveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlüdür.” hükmü yer almaktadır. Anılan madde, 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı R.G.de yayımlanan 6331 sayılı Kanunun 37. maddesiyle, 01.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

İşverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümünün genel çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, “çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü” olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı birtakım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. madde de, işverenin anılan yükümlülükle gerçekleştireceği .korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise, işyerinde sağlık vegüvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (Prof. Dr. Tankut Centel, İşverenin İşyerinde Sağlık ve Güvenliği Sağlama Yükümü, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, cilt: 27 sayı: 3 Mayıs 2013)

Diğer taraftan, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların bedeni ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunun oluşa uygun olmadığı gözetilerek, yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, varsa ceza davası da araştırılıp celp edildikten sonra, müfettiş raporu ile birllikte değerlendirilip olayın oluşu tereddütsüz belirlenmeli, böylece olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği açıklanıp, buna göre kusur oran ve durumlarını ayrıştırarak, soyut ifadelere dayanmadan, net şekilde ortaya koyan, oluşa uygun ve çelişkileri giderebilecek nitelikte kusur raporu alınarak, elde edilecek sonuca göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilip indirilmediği araştırılarak, indirildiğinin anlaşılması halinde ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Bununla birlikte, sigortalının hak sahibine ölüm aylığının bağlandığının anlaşılması halinde, gerçek zarar hesabında pasif dönem zarar hesabı yapılamayacağı da gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1725, Karar No: 2014/5835, Tarih: 22.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1725 E.  ,  2014/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2008/53-2013/837

Taraflar arasındaki tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada; okuma yazma bilmeyen ve hukuki işlem yapma ehliyeti bulunmayan müvekkilinin, tapu senedi verileceği vaadiyle, davalı kooperatif üyeliğini, davalı B.. U..'a devrettiğini, kooperatifin de müvekkilinin durumunu bildiği halde üyelik devir işlemini yaptığını, durumu tesadüfen öğrenilmesi üzerine kooperatif nezdinde gerekli girişimlerde bulunulduğu halde sonuç alınamadığını ileri sürerek, müvekkilinin elinden alınan kooperatif hissesi karşılığı uğranılan zararın, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.000,00 TL'nin devir tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, birleşen davada, dava konusu taşınmazın aynı sebeplerle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada, davalı B.. U.. vekili, devir işlemlerinin usulüne uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, aldırılan raporlar ile tüm dosya kapsamına göre; asıl davada, davacı vekilinin davadan feragati nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada ise, davacının davalıya kooperatif üyeliğini devir tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığı ve bunun adli tıp raporu ile sabit olduğu, ehliyetsiz olarak yapılan devir işleminin geçersiz olduğu, bu itibarla davalıya kooperatif üyeliği devir işlemine dayalı olarak davalı adına tapuda yapılan işlemin de hukuki dayanağının kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı B.. U.. vekili temyiz etmiştir.

1)Asıl dava, kooperatif hisse devir bedelinin tahsili, birleşen dava ise, tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece, davacı vekilinin vaki feragati nedeniyle asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyada bulunan Kocaeli 4. İcra Müdürlüğü' nün 2007/1762 Esas sayılı icra dosyasında, takip dayanağının, alacaklısı A.. S.., borçlusu C.. B.. olan 15.12.2006 tanzim ve 15.01.2007 vade tarihli, 50.000,00 TL bedelli kombiyo senedi olduğu, senedin veriliş nedeninin "Köseköy sanayiindeki 60 m²'lik dükkan bedeli" olduğu, senetten dolayı borçlu Coşkun'un maaşına haciz konulduğu, anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan Kocaeli 4. İcra Müdürlüğü' nün 2007/1762 Esas sayılı icra dosyasında, takip dayanağının, alacaklısı A.. S.., borçlusu C.. B.. olan 15.12.2006 tanzim ve 15.01.2007 vade tarihli, 50.000,00 TL bedelli kombiyo senedi olduğu, senedin veriliş nedeninin "Köseköy sanayiindeki 60 m²'lik dükkan bedeli" olduğu, senetten dolayı borçlu Coşkun'un maaşına haciz konulduğu, anlaşılmıştır.

Bu itibarla; davacı tarafından satışın geçersiz olmadığı iddia edilmesine rağmen davalının dükkan bedelinin senet olarak alındığı ve takibe konulduğu savunması üzerinde durularak Kocaeli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1762 esas sayılı dosyasında takibe konulan senedin, davacıya tapuda devredilen dükkana ilişkin olup olmadığı üzerinde de durulmak suretiyle konunun araştırılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

2)Bozma nedenine göre asıl ve birleşen davada davalı B.. U.. vekilinin diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı B.. U.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davalı B.. U.. yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı B.. U.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10297, Karar No: 2019/1641, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10297 E.  ,  2019/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5890, Karar No: 2015/24675, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5890 E.  ,  2015/24675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/1251-2014/2139

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kısmen kapama karışık meyve bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre, taşınmazda bulunan taş duvara ise niteliğine göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirmenin, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün olan dava tarihi esas alınmak suretiyle yapılması gerekir.

Değer biçmede esas alınan ürünlerin 2014 yılı dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları Olur İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, 2013 yılı resmi verilerini esas alıp bedel tespit eden rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ev ve ahırın yaşları ve niteliklerine göre yıpranma payının yüzde 20 yerine, yüzde 10 alınması neticesi fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1063, Karar No: 2017/7722, Tarih: 29.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1063 E.  ,  2017/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 23/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10/1-2 maddeleri "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükümlerini içermektedir. Yine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi ise; "1)Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. 2)Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" şeklinde düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; davalıya yapılan tebligatların TK m.35'e göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca; davalının ceza dosyası içeriğinde bulunan nüfus kayıt örneği de esas alınarak yeni tarihli nüfus kayıt örneğinin çıkartılıp T.C. Kimlik numarasının tespit edilmesi ve adresinin araştırılması, tespit edilen adresi olması halinde gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin bu adrese TK 10. maddesine göre tebliğ edilmesi, bila tebliğ gelmesi halinde TK m.21/2 gereğince mernis adresinin araştırılarak bu adrese tebliği, mernis adresinde de tebliğ edilememesi halinde ilanen tebliğ yoluna başvurularak gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliği gerekmektedir. Açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan ve davalının yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3970, Karar No: 2021/5260, Tarih: 11.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2017/3970 E.  ,  2021/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 44 parsel sayılı 7.090,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve arkadaşları adına payları oranında tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 136 ada 44 parsel sayılı taşınmazın ... ve arkadaşları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın imar ve ihya edildiği, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolduğu davalılar yararına zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme, uygulama ve toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, başka bir deyişle davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla açılmıştır. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak bir yer edinilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi, kadastro tespit tarihine kadar kazanma koşullarının tamamlanmış olması gerekmektedir.

Ne var ki Mahkemece taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya suretiyle elde edilip edilmediği, konularında araştırma yapılmamış, imar ve ihya olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği veya hangi tarihte gerçekleştiği hususlarının en iyi belirlenme yöntemi olan hava fotoğraflarından yararlanılarak rapor alınma yöntemi benimsenmemiş, ziraatçı bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın eğiminin bazı yerlerde % 10, bazı yerlerde % 20 civarında olduğu taşlılık ve kayalık problemi olduğu belirtildiği halde taşınmazın niteliği hususunda yeterli açıklamayı içermeyen bu rapor esas alınarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm verilemez.