muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13851, Karar No: 2013/16078, Tarih: 18.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13851 E.  ,  2013/16078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, başlatılan icra takibine yapılan itirazın haksız olduğunu belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece oluşturulan kısa kararda "davacının davasının reddine, davalı yanın kötüniyet tazminatı isteminin reddine" gerekçeli kararda, "davacının davasının reddine" şeklinde karar verildiği, kısa ve gerekçeli kararın birbirinden farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve.... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30955, Karar No: 2019/1307, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30955 E.  ,  2019/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15661, Karar No: 2006/17514, Tarih: 26.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15661 E.  ,  2006/17514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2005 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 2.850 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 26.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8787, Karar No: 2023/3202, Tarih: 23.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8787 E.  ,  2023/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/553 Esas, 2021/1215 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/160 E., 2017/242 K.

Taraflar arasındaki tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde tescilli 2008/53478 ve 2008/37415 numaralı "Elvan COCOS" ibareli markası ile 2008/05054 tescil numaralı tasarımının ayırt edilmeyecek derecede benzerinin davalının ürünlerinde izin alınmaksızın kullanılarak müvekkilinin marka ve tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüzde bulunulduğunu, davalının ihlale konu ürünü ile müvekkilinin bahsedilen marka ve tasarımının yanında ürün ambalajı ve sunumunun da taklit edilmek suretiyle haksız rekabet eyleminde bulunulduğunu ileri sürerek müvekkili şirketin 2008/53478 ve 2008/37415 tescil numaralı "Elvan COCOS" ibareli markaları ile 2008/05054 tescil numaralı tasarımına yönelik tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i ve ref'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kendi tescilli markasını ve endüstriyel tasarımını kullandığını, davacının tecavüz olarak iddia ettiği "Evliya COCOS Twist" markalı ürünün 2012/94573 numara ile marka tescili ve 2013/04780 numara ile de endüstriyel tasarım tescili olduğunu, tecavüzün söz konusu olmadığını, davacının "Evliya Cocos Twist" marka yayınına yapmış olduğu itirazın TPMK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin kendisine ait tescilli ürününü kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının satışa sunduğu "COCOS EVLİYA" ibareli ürünlerin dış ambalajlarındaki yazı karakterleri, kullanılan renklerin benzerliği dikkate alındığında, davalı tarafın, marka tescilinden uzaklaşarak davacının marka tescili ve tasarımına benzer şekilde geçişli olarak mavi tonların ve beyaz rengin kullanıldığı, görsel açıdan dış ambalaj dikkate alındığında davalı kullanımının, davacı tarafa ait marka ve tasarıma benzer olduğu gerekçesiyle markaya ve tasarıma yönelik tecavüzün tespitine, başkasına ait işaret ve ambalajın benzer kullanımı ticari dürüstlüğe aykırı ve haksız rekabet teşkil ettiğinden, haksız rekabetin tespiti ve men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin TPMK nezdinde 2013/04780 numara ile tescilli tasarımı bulunduğu, bu tasarımın iptali için açılmış bir dava veya bu tasarımın hükümsüzlüğüne ilişkin bir karar bulunmadığı, müvekkili şirketin kendi adına tescilli tasarıma uygun bir şekilde kullanım yapmasının, davacının markası veya tasarımına tecavüz olarak değerlendirilemeyeceğini, yine müvekkili şirket adına TPMK nezdinde 2012/94573 tescil numaralı markanın bulunduğu, bu marka hakkında herhangi bir hükümsüzlük davası bulunmadığı gibi, markanın sicilinden terkinine ilişkin herhangi bir karar da bulunmadığını, yerel mahkemece eksik ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporunun esas alınarak karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafa ait tescilli COCOS marka ibaresi ile davalı tarafa ait COCOSS marka ibaresinin yazılış biçimlerinin yanı sıra görsel tasarımları itibariyle de bilinçli kullanıcı nezdinde karıştırılabilecek şekilde benzedikleri, kullanılan renklerin benzer oldukları, ürünün dış ambalajlarındaki taraflara ait tasarımlar arasında renk ve yazı karakteri benzerliğinin söz konusu olduğu, bu durumun davacının marka imajını zedeleyecek nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına ve tasarıma tecavüzün tespiti, önlenmesi, men'i ve ref'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına ve tasarıma tecavüzün tespiti, önlenmesi, men'i ve ref'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 61 inci ve 9 uncu maddeleri, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (554 sayılı KHK) 48 ve diğer maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, 556 sayılı KHK'nın 61 v.d. maddelerinde ve 554 sayılı KHK'nın 48 v.d. maddelerinde düzenlenen marka ve tasarıma tecavüzün tespiti ile önlenmesi istemine ilişkin olup, hükümsüzlük davası değildir. Mahkemece işbu davanın marka ve tasarımın benzerliği ve karıştırılma ihtimaline dayalı olarak hükümsüzlük davası olarak değerlendirilmesi ve buna göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Davacıya ait marka ve tasarım tescilli olduğu gibi davalıya ait marka ve tasarım da tescillidir. Davalının, davacı marka ve tasarımına tecavüz ettiği ileri sürülerek tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve men'i talep edildiğine ve hükümsüz kılınmadıkça tescilli marka ve tasarımın aynen kullanılması haksız rekabet ve tecavüz teşkil etmeyeceğine göre davalı kullanımının tescilli marka ve tasarımın aynen kullanılması dışında davacı marka ve tasarımına yanaşır bir şekilde kullanılması ancak haksız rekabet teşkil edebilir. Bu nedenle mahkemece alınan bilirkişi raporu davayı hükümsüzlük davası olarak nitelendirmeye uygun bilirkişi raporu olup, davanın niteliği itibarıyla değerlendirmeye uygun bir bilirkişi raporu değildir. Bu durumda mahkemece davacının tescilli marka ve tasarımına tecavüz ve haksız rekabet olup olmadığının belirlenmesi için, içinde tasarım uzmanı da bulunan bilirkişi heyetinden, davalının tescilli marka ve tasarımı dışında, davacının marka ve tasarımına yanaşır şekilde ve davacı marka ve tasarımına tecavüz eder şekilde kullanımı olup olmadığının, kullandığı marka ve tasarımları değerlendiren bilirkişi heyeti raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış nitelendirme ve değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13388, Karar No: 2015/8966, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13388 E.  ,  2015/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31269, Karar No: 2014/32742, Tarih: 20.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31269 E.  ,  2014/32742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/1470-2014/880

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 3. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine Toplu İş Sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi alacağının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliliği teşvik primi, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi alacağının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7653, Karar No: 2010/13720, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7653 E.  ,  2010/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13209, Karar No: 2023/8161, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13209 E.  ,  2023/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/296 E., 2015/455 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Suça sürüklenen çocuk ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.03.2020 tarihli ve 14-2020/34421 sayılı kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin en başından beri suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’un birlikte kendisine cinsel istismarda bulunduğunu beyan ettiğine, sanık ile suça sürüklenen çocuğun da o gece birlikte kaldıklarını kabul ettiğine, katılan mağdurenin bu olay sonucu sadece birinden hamile kaldığına, olayın oluş ve anlatılış şekli, kısmî ikrarlar dikkate alınarak her ikisinin de birden fazla kişi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR