muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26659, Karar No: 2014/30649, Tarih: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26659 E.  ,  2014/30649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2013/226-2013/129

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 01.06.1999-01.08.2011 tarihleri arasında önceleri davalı gerçek kişiler tarafından işletilmekteyken sonradan şirketleşen işyerinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin davalı şirket tarafında haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Y.. vekili; davacının henüz işe girmeden, davalılarla olan ortaklığını bitirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.. Ç.. vekili, müvekkilinin davacıya karşı hiçbir hukuki sorumluluğunun bulunmadığını, işyerini tüm aktif ve pasifyle devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılara usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen vekilleri ya da temsilcileri aracılığıyla duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiş, herhangi bir delil sunmamışlardır.

Mahkemece, davacı işçinin iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı olmaksızın sona erdiğinin ispat külfeti üzerinde bulunan işveren şirketin bu yükümlülüğü yerine getiremediği, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren şirket tarafından haksız olarak feshedildiği ve davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunduğu, alacaklardan davalı şirketin sorumlu olduğu, diğer davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç..'ın davacının işvereni olmadıkları ve söz konusu alacaklardan sorumlu bulunmadıkları gerekçesi ile davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç.. aleyhine açılmış bulunan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı şirekt yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacı işçinin 01.06.1999-07.06.2006 tarihleri arasında davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç.. işçisi olarak çalıştığı, işyerinin diğer davalıya devrolunmasının ardından iş sözleşmesinin feshedildiği 15.08.2011 tarihine kadar G... Unlu Mam. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.

İşyeri devri halinde devreden işverenin kıdem tazminatından sorumluluğu 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde öngörülmüş olup devreden işverenin sorumluluğu devir tarihindeki ücreti ve kendi dönemi ile sınırlıdır.

Dava dilekçesinde işverenler davalı olarak gösterilmek suretiyle talepte bulunulduğu halde mahkemece devreden işverenlerin kıdem tazminatından sorumlu tutulmaması hatalıdır. Kıdem tazminatını müşterek müteselsil sorumluluk gereği tamamını ödemiş olan devralan işverenin devreden işverene rücu hakkının varlığı devreden işverenin işçiye karşı sorumluluğunu etkilememektedir. Kaldı ki, devredenin işçiye karşı sorumluluğu 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinden kaynaklanmaktadır. Bu sebeple devreden işverenin kıdem tazminatından sorumlu olduğu miktarın bilirkişi aracılığı ile hesaplanarak devreden işverenin kıdem tazminatından sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4220, Karar No: 2019/5035, Tarih: 27.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4220 E.  ,  2019/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan vekilinin 09.06.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebine yönelik inceleme yapılmıştır.

Nisam Tarım Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, 2010 takvim yılında sahte belge düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirket işlerinden anlamadığını, ... isimli kişilerin kendisini notere götürerek birtakım belgeler imzalattıklarını, işyerinde yalnızca çaycılık yaptığını, sahte belge düzenlemediğini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 25.11.2013 tarihli ... sayılı vergi tekniği raporunda belirtilen 2010 takvim yılına ait müstahsil makbuzlarının araştırılarak dosyaya getirtilmesi, müstahsil makbuzlarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişilerin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip, çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, müstahsil makbuzlarının gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... da müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı yetkilileri ya da vergi dairesi tarafından müstahsiller nezdinde herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığının ve rapor düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Müstahsil makbuzu düzenlenen kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de; ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4698, Karar No: 2018/9833, Tarih: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4698 E.  ,  2018/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre; 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; şikayetçi ile tanıkların koruması altında bulunan suça konu küçükbaş hayvanların açık araziden çalınması şeklindeki sanığın eyleminin aynı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın, açık arazide sürü içerisinde bulunan, katılan ...'na ait dört adet keçi ile Süleyman’ın diğer katılan ...'tan aldığı bir adet koyunu çalması şeklindeki eyleminin tek suç olarak kabulü gerektiği gözetilmeden hakkında iki kez hırsızlıktan hüküm kurulması,

3-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18787, Karar No: 2017/25107, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18787 E.  ,  2017/25107 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16264, Karar No: 2016/1436, Tarih: 08.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16264 E.  ,  2016/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 1994-2007/05 dönemleri arasındaki Kurum'a bildirilmeyen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

.../...

.../...

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 19/08/1993-17/11/1993, 1995/03-18/09/1995 , 08/05/2007-01/10/2007 dönemleri içerisinde dava dışı işyerlerince davacı adına Kurum'a hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerince Kurum'a yapılmış herhangi bir hizmet bildiriminin olmadığı, davalı işyerinin 01/02/1986 tarihinden itibaren 13271 sicil no ile, 09/09/2005 tarihinden itibaren ise 1013015 sicil no ile Yasa kapsamına alınmış olduğu, davalı işyerine ait 1994-2007 yılları arasında ait dönem bordrolarının getirtildiği, 10/10/2004-05/03/2009 yılları arasında davacının yurt dışı giriş-çıkış kayıtlarına ilişkin evrakın...Şube Müdürlüğü'ne ait cevabî yazı eki ile dosyaya sunulduğu, davacının davalı işyerine ait şirket logosunun bulunduğu otobüsün önünde ve içinde çektirmiş olduğu fotoğraflar ile davacıya ait yurt dışı giriş-çıkış kayıtlarına ilişkin ve araca ait triptik kayıtlarının bulunduğu ilgili pasaport sayfalarına ait nüshaların dosyaya davacı tarafça sunulduğu, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı-davalı tanıkları ile bordrolu tanıkların dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının “Muavin” ve Şoför olarak çalıştığını iddia ettiği ve pasaport kayıtlarında kaydı yer alan davalı şirkete ait trafik plakalarına ait araçlara ilişkin takograf belgeleri, trafik ceza tutanakları, davacının ehliyet belgesi getirtilmeden, ilgili Gümrük Müdürlüklerinden ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının şoför yada muavin olarak “yolcu” olarak giriş-çıkış kaydının yapılıp yapılmadığının araştırılmaksızın davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının tereddüt oluşturmayacak şekilde ortaya konmadığı ve bu şekilde Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacıya çalıştığını iddia ettiği davalı şirkete ait araç veya araçların plakasını açıklatarak bu araç veya araçlara ilişkin tespit istemine konu dönemde tanzim olunan trafik ceza tutanaklarını, takograf kayıtlarını ve davacıya ait sürücü belgesini ilgili birimlerden celbetmek, ilgili sınır kapısı bulunan ... Müdürlükleri'nden davacının ve plakası tespit olunan davalı şirkete ait araçların kaydının yer aldığı yurda giriş ve yurttan çıkışın yapıldığına ilişkin belgeleri getirtmek, toplanan deliller kapsamında davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden iadesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5239, Karar No: 2024/5803, Tarih: 05.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5239 E.  ,  2024/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/392 E., 2022/393 K.

SAYISI: 2022/İHK-10624

HÜKÜM/KARAR: Başvurunun Reddi/ İtirazın Reddi

SAYISI: K-2022/11471

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı sigorta şirketi sigortalısı ...'in 13.03.2021 tarihinde vefat ettiğini, davacının tek mirasçı olduğunu, muris lehine davalı sigorta şirketince iki ayrı poliçe düzenlendiğini, bir tanesinin Maaş Müşterilerine Özel İyi Ki Varsın Hayat Sigortası Poliçesi ve teminat bedelinin 80.000,00 TL olduğunu, diğerinin Uzun Süreli Aylık Azalan Teminatlı Hayat Sigortası Poliçesi ve teminat bedelinin 66.623,10 TL olduğunu, her iki poliçenin de 18.05.2020 tarihinde düzenlendiğini ve 1 yıl vadeli olduğunu, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 80.000,00 TL vefat teminatı sağlayan maaş müşterilerine özel İyi Ki Varsın Hayat Sigortası Poliçesi ve riziko tarihi itibariyle 66.623,10 TL vefat teminatı sağlayan Uzun Süreli Aylık Azalan Teminatlı Hayat Sigortası Poliçesi toplamı 146.623,10 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı murisin poliçe kapsamına alınmadan evvel kendisine Bilgilendirme Formu verildiği ve Sağlık Beyan Formu alındığı, akabinde sigortalının sigorta kapsamına alındığı, sigortalının poliçe tanzimi sırasında karaciğer rahatsızlığını beyan etmediğinin tespit edildiği, bu halde davalı sigorta şirketinin mevzuat hükümleri uyarınca tazmin yükümlülüğü bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “Sigortalı murisin poliçe kapsamına alınmadan evvel kendisine Bilgilendirme Formu verildiği ve Sağlık Beyan Formu alındığı, akabinde sigortalının sigorta kapsamına alındığı, sigortalının poliçe tanzimi sırasında karaciğer rahatsızlığını beyan etmediğinin tespit edildiği, bu halde sigorta şirketinin mevzuat hükümleri uyarınca tazmin yükümlülüğü bulunmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; sigorta poliçesinin müteveffanın maaş müşterisi olduğu Denizbank şubesi aracılığıyla düzenlendiğini, bilgilendirme formunun matbu form olduğunu, sorulara verilen cevapların bilgisayarla önceden doldurulduğunu ve okunma imkanı verilmeden ve gerekli açıklama yapılmadan imzalatıldığını, tüm sahifelerde imza olmadığı açık olup müteveffaya atfen atılan imzanın dahi müteveffaya ait olmama ihtimali bulunduğunu, müzakere edilmiş bir metin olmadığını, müteveffa ile birden çok poliçe imzalanmasına rağmen hiçbir şekilde sağlık raporu istenilmemiş olmasının da bizzat sigortacının kusurlu olduğunu gösterdiğini, bir an için bildirim yükümlülüğüne aykırı davranıldığı düşünülse dahi poliçenin Denizbank Çanakkale şubesince düzenlendiğini, bölge ve yöre kültüründe alkol tüketiminin olağan ve yaygın bir kültürel öge olduğunu, bölge insanı için normal yaşamlarının bir parçasını teşkil eden alkol kullanımının ise olağan dışı ve bildirimi gerektiren bir durum olmadığını, tüm bu oluş karşısında müteveffanın sağlık verilerini kasten bildirmemesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, kaldı ki vefatın varlığı ve bildirilmediği iddia edilen rahatsızlıklardan kaynaklandığının, arada illiyet bağı olduğuna dair bir sağlık raporunun bulunmadığını, kasıt veya ihmali ispat yükümlülüğünün davalı sigorta şirketinde olduğunu, en azından tahakkuk ettirilmesi gereken prim ile ödenmesi gereken prim oranına göre teminat ödenmesi mümkün iken ve kasten beyan yükümlülüğüne aykırı bir durum söz konusu değilken en ağır yaptırımın uygulanmasının da hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Hayat Sigortası Genel Şartları ve özellikle C.2 maddesi gereğince koşulları oluşmayan en aleyhe gerekçelerle talebin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç