muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8069, Karar No: 2016/1692, Tarih: 18.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8069 E.  ,  2016/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 gün ve 2013/14-2014/240 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.02.2015 gün ve 2014/16055-2015/1258 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlunun 21.03.2007 tarihinde ... istasyonunda davalıya ait trene binmekte iken trenin aniden hareket etmesi nedeniyle ayağının basamağa sıkışması sonucu sürüklenerek tren ile peron arasına düştüğünü ve sağ ayağının diz üstünden, sol ayağının ise bilekten koptuğunu, olaya ilişkin daha önce açılan davada, davalının %25 kusurlu olduğu ve müvekkillerinin oğlunun meslekte kazanma kaybının %58 olduğunun tespit edildiğini, anılan davada verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, meydana gelen olay nedeniyle müvekkillerinin manen büyük üzüntü duyduklarını ve ruh sağlıklarının bozularak zarara uğradıklarını ileri sürerek, her bir davacı için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL'nin olay tarihi olan 21.03.2007 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/488, Karar No: 2024/13855, Tarih: 31.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/488 E.  ,  2024/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin özetle; sanığın söylediği sözün eleştiri niteliğinde olduğuna, suçun oluşmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen, Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, sanığın sözlerindeki ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte, bu ifadelerin, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Sözleşme'nin 10. maddesinin 2 nci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle

BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2522, Karar No: 2009/10248, Tarih: 11.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2522 E.  ,  2009/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19729, Karar No: 2015/34953, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19729 E.  ,  2015/34953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/11615

MAHKEMESİ : Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/274 (E) ve 2013/110 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdur hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 06/11/2012 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/251, Karar No: 2017/2028, Tarih: 11.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/251 E.  ,  2017/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davacı .... ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... ... ve davacı temlik alan ... vekili Avukat ... ... geldi. Davalı vekili Avukat ... ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacaklarının ve temlike konu alacakların tahsili istemiyle açılmış alacak davası olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar yüklenici ve yükleniciden bir kısım alacakların temlik alacaklıları, davalı iş sahibidir.

...-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davacı ... ... Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 05.01.2007 tarihli sözleşme ile Türkiye Elektrik Dağıtım Şebekeleri ve Rehabilitasyonu Projesi .... safha .... grup kapsamındaki Paket ... .... .. Elektrik Şebekesinin iyileştirilmesi işinin üstlenildiğini, davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini devamlı aksattığını ödemelerde, yer tesliminde proje onayında, kamulaştırma işlerindeki bu gecikmelerin müvekkilini zarara uğrattığını, genel giderlerden kaynaklı ... ay uzayan iş nedeniyle işçi ücretleri, ... primleri, ekipman masrafı, araç kirası kalemlerinden ....000 USD,

bakır fiyatlarındaki artış nedeniyle ....000 USD, sözleşmede yer almayan malzeme, montaj, nakliye işleri için ....000 USD, demontaj işleri için ....000 USD, demontajdan montaj işleri için ....000 USD, sözleşme dışı inşaat işleri için ise 40.000 USD olmak üzere toplam 95.000 USD'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ifa aşamasındaki gecikmelerden müvekkilinin sorumlu olmadığını, yer tesliminin birlikte imzalanarak yapıldığını, uygulama projelerinin hazırlanmasınnın davacı tarafça yapılacağını, müvekkilinin yol açtığı gecikmelerden dolayı ek süre verildiğini, yüklenicinin fiyat farkı istemeden tesisi kabule hazır hale getirmeyi taahhüt ettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili ifa aşamasındaki gecikmelerden müvekkilinin sorumlu olmadığını, yer tesliminin birlikte imzalanarak yapıldığını, uygulama projelerinin hazırlanmasınnın davacı tarafça yapılacağını, müvekkilinin yol açtığı gecikmelerden dolayı ek süre verildiğini, yüklenicinin fiyat farkı istemeden tesisi kabule hazır hale getirmeyi taahhüt ettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan yargılamada,yaşanan gecikmelerin davalıdan kaynaklandığı kabul edilmekle birlikte, davacının taahhüdü nedeniyle, genel giderlerden dolayı uğradığı zararlar ile bakır fiyatlarındaki artışlardan kaynaklanan zararlarını isteyemeyeceği, alınan ek raporla davacının sözleşme kapsamında ve sözleşme dışı iş ve imalâtlar nedeniyle hak ettiği alacak miktarının ....213.006,24 USD olduğu, davalı tarafından yapılmış ödemelerin mahsubu sonucunda bakiye alacağın ....222.306,66 USD den ibaret bulunduğu saptanmıştır. Yüklenicinin dava sürecinde dava konusu yaptığı alacağının dosyaya sunulan temliknamelerde yazılı miktarlarını, muhtelif kişi ve şirketlere temlik ettiği, temlik alanların davacı yanında davaya katıldıkları da çekişme konusu değildir. Mahkemece davalının sözleşmenin devri isteminin sözleşme hükümleri çerçevesinde reddedilmesi, benimsenen ve dosya kapsamına uygun bulunan bilirkişi raporuna göre belirlenen bakiye alacak miktarının hükümde yazılı olduğu şekilde; davalıdan tahsiliyle, davacı ve temlik alanlara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte; hüküm altına alınan miktara temerrüt tarihi olarak kabul edilen ........2011 tarihinden itibaren yabancı para cinsinden alacaklara ilişkin temerrüt faizi oranını belirleyen 3095 sayılı Yasa'nın .../a maddesi uyarınca faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Sözleşmenin ödeme şartları ve yöntemleri bölümünün “.... ödeme şartları” maddesinin ........ alt maddesinde “İş verenin ödemeleri gerektiği günlerde yapmaması durumunda, iş veren yükleniciye adı geçen ödeme tam olarak yapılana kadar geçen süre ve böyle gecikmiş ödeme miktarı için, ayda yüzde sıfır virgül bir (% 0,...)lik faiz oranı uygulayarak gecikme faizi ödeyecektir” hükmü taraflarca kararlaştırılan akdi temerrüt faizi oranıdır. Mahkemece kabul edilen alacağa temerrüt tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılmış bulunan, aylık % 0.... oranında temerrüt faizi uygulanması gerekir. Mahkemece sözleşme hükümlerine göre uygulama yapılmayarak hüküm altına alınan alacağa Amerikan Dolarına devlet bankalarınca işletilen en yüksek yıllık mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nın 438/Vll maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, .... bent uyarınca kabulü ile hüküm fıkrasının .... bendinin .... satırındaki “ ... Dolara devlet bankalarınca işletilecek en yüksek yıllık mevduat faizi ile birlikte ödeme günündeki TL

karşılığının" kelimelerinin karardan çıkartılarak, yerine "aylık % 0,01 temerrüt faizi ile birlikte" kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak ...'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine ....05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1241, Karar No: 2019/3385, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1241 E.  ,  2019/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20569, Karar No: 2024/4045, Tarih: 18.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20569 E.  ,  2024/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/221 E., 2019/764 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyet hükmünün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/145 Esas, 2018/280 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/221 Esas, 2019/764 sayılı kararı ile, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.11.2021 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak;

1. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren Bank Asyadaki hesap kayıtlarının müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.11.2021 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak;

1. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren Bank Asyadaki hesap kayıtlarının müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşması için sempati boyutunu aşan özel kastın bulunması gerektiğine,

4. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine ve 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.