muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5372, Karar No: 2014/12145, Tarih: 25.06.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu ihtiyati tedbir kararının verildiği mahkemenin 2005/368 Esas sayılı dosyası incelendiğinde, davacının ... Tarım San. Tic. Ltd. Şti, ... ve ... olup, davalı-karşı davacının ... ve ... olduğu, dosya içindeki diğer belgelerin değerlendirilmesinde anılan iş yerinin davalı karşı davacı ... adına kayıtlı bulunduğu, iş yerinde yapılan imalat nedeniyle işbu davanın açıldığı, açılan davada üretim yapılan iş yerinde baba oğul olan davalıların patent haklarına yaptıkları tecavüzün önlenmesi nedeniyle davayı açtıkları, verilen hükmün ...'ü etkilemeyip, ... tarafından işletilen işyeri nedeniyle açılması ve açılan davanında davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın aktif husumet nedeniyle reddine, ... Tarım Ltd. Şti. tarafından açılan davanın reddine ve davalı karşı davacı ... ile ... tarafından açılan karşı davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verildiği, ...'ün bu dosyada dolaylı olarak davalı yanında hasım gösterildiği, kurulan hükmün ...'ün işyeri nedeniyle kurulduğu, o davada ... Plastik Şti'nin taraf olmadığı, verilen ihtiyati tedbir kararından zarar görmesinin mümkün olmadığı, asıl davanın davalısı olan ...'ünde yargılama aşamasında öldüğü, ölmeden önce davalılar hakkında maddi ve manevi tazminat yönünde bir talebi bulunmadığı, manevi tazminat talebinin şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olup, mirasçısına dava açılmadıkça intikal etmeyeceği, davacıların aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığa konu edilen ve sonradan hükümsüz kılınan patent belgesinin tescilinde kötüniyetli olunduğu hususunun kanıtlanamamış olmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9766, Karar No: 2010/11355, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9766 E.  ,  2010/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.04.2008 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına ilişkin şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3562, Karar No: 2006/4412, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3562 E.  ,  2006/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalıya gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır. Dava dilekçesi davalıya ilanen tebliğ edilmiş ise de, Tebligat Yasasının 28. ve Tüzüğün 46. maddesine göre ilanen tebligat adresi meçhul olanlara yapılır. Somut olayda dava dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin belgede gösterilen adreste tanınmadığından iade edilmesi üzerine ilanen tebligat yapılmıştır. Davalının adresi resmi veya özel kurum, kuruluş ve dairelerden, ayrıca zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit edilmeden yapılan ilanen tebligat geçerli değildir. Dalayısıyla daha önce yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından anılan yasanın 35.maddesine göre yapılan tebligat da geçersizdir.

Mahkemece davalının adresi yukarıda sözü edilen yasa ve tüzük hükümleri gereğince araştırılarak saptanan adresine usulüne uygun bir şekilde mahkeme kararının ve davacı temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılmasının sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7431, Karar No: 2013/3974, Tarih: 29.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7431 E.  ,  2013/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahküm olduğu hapis cezalarının TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, aynı maddenin 6-2. fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; hakaret suçu ile ilgili olarak TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hapis cezasına mahkümiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bu hususun mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağından, kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve infaz sırasında re'sen dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış ve bu hususlarda Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yine hakaret suçu yönünden, kısa kararın 3. fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen ceza miktarı 11 ay 20 gün olmasına rağmen dosyadaki gerekçeli kararda buna ilişkin uygulama gösterilmeyerek cezanın 1 yıl 2 ay hapis olarak belirlendiği görülmüş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20/03/2012 gün 2011/2-339 Esas, 2012/103 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün esasını oluşturan kararın; duruşmada tefhim edilerek hukuken geçerlilik kazanan kısa karar olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, duruşmada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin, hükmün infazında karışıklığa neden olabilecek bir hukuka aykırılık olduğu, gerekçeli kararın; tefhim olunan kısa karar ile çelişki doğuracak şekilde yazılmasının, tefhimle geçerli hale gelerek hükmün esasını oluşturan kısa kararın sıhhatinin zedelenmesine yol açabilmesi söz konusu olmakla birlikte, çelişkili durumlarda itibar edilmesi ve infaza esas alınması gerekenin, tefhimle geçerli hale geldiğinde hiçbir

.../...

-2-

kuşku bulunmayan kısa karar olduğu, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 308. maddesinde sayılan hukuka mutlak aykırılık halleri dışındaki aykırılıkların bozma nedeni yapılabilmesi için esasa etkili olmasının gerektiği, esasa yani yerel mahkemece verilen hükme etkisi olmayan nisbi hukuka aykırılık hallerinin ise bozma nedeni oluşturmayacağı, nitekim 20/05/1957 gün ve 5-13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “Bir hükmün bozulmasını istilzam eylemesi bakımından, sureti mutlakada kanuna muhalefet kâfi olmayıp kanuna vuku bulan muhalefetin hükmün esasına ve neticesine tesir etmiş veya etmesi mümkün bulunmuş olmasının icap eylediği, duruşmada hazır bulunan hükümlüye TCK’nın 94. maddesinde yazılı ihtaratın yapılmamasının, esasa ve sonuca etkili olmaması bakımından hükmün bozulmasını gerektiren hallerden olmadığı”, öğretide de; “Haksız kararın kaldırılması demek olan bozmanın işe yaraması, yani sonunda başka ve haklı bir karar verilmesi lazımdır. Eğer önceki hükümden başka bir karar verilemeyecekse bozmanın manası yoktur. Onun için aykırılığın son karara tesirini araştırmak gerekir. Son karar doğru ve haklı bulunduğunda, ona tesir etmediği kabul olunan aykırılıklar bozma nedeni sayılmamalıdır” (Nurullah Kunter, Ceza Muhakemesi Hukuku, 9. Bası, s. 529), “CMUK’nun 308. maddesinde sayılanlar dışındaki muhakeme hukukuna aykırılıklar mutlak olmayan temyiz sebepleri olarak ifade edilir. Mutlak temyiz nedenleri bulunduğunda hüküm mutlaka bozulacaktır. Mutlak olmayan temyiz nedenlerinin varlığı halinde ise, hükmün bozulabilmesi için söz konusu temyiz sebebinin hükmü etkilemiş olup olmadığına bakılacaktır” (Bahri Öztürk, Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, 3. Bası, s. 611), “Temyiz sebebi ile bozma sebebi birbirlerinden farklı kavramlardır. Hükme tesiri bulunmayan aykırılıklar bozma sebebi teşkil etmezler” (Feridun Yenisey, Duruşma ve Kanun Yolları, 2. Bası, s. 184), şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün esasına etkisi bulunmayan ve hukuka kesin aykırılık hallerinden sayılmayan aykırılıkların bozma nedeni sayılmamasının gerektiği düşüncesinin benimsendiği, esasen somut olayda da UYAP'ta kayıtlı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, tefhim edilen kısa karar ile uyumlu olduğu ve fiziki olarak düzenlenen gerekçeli kararda hakaret suçuna ilişkin 3. fıkranın yazılmamış olmasının; 2. sayfanın sonu ve 3. sayfanın başı itibariyle 2. ve 4. fıkraların yazılması sırasındaki yazım hatasından kaynaklandığı, CMK'ya 6352 sayılı Kanunun 95

. fıkranın yazılmamış olmasının; 2. sayfanın sonu ve 3. sayfanın başı itibariyle 2. ve 4. fıkraların yazılması sırasındaki yazım hatasından kaynaklandığı, CMK'ya 6352 sayılı Kanunun 95. maddesi ile eklenen 38/A maddesine göre; infaz işlemlerinin de dahil olduğu her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılması gerektiğinden, hakaret suçu yönünden infaz aşamasında dikkate alınması gereken ceza süresinin; (elektronik imza eksikliği mahallinde giderildikten sonra) kısa kararla uyumlu olan ve UYAP'ta kayıtlı olan gerekçeli karardaki 11 ay 20 gün hapis cezası olduğu gözetilerek, tebliğnamede bu hususta da bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

.../...

-3-

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesi gereğince, sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2974, Karar No: 2010/8597, Tarih: 21.10.2010

17. Hukuk Dairesi 2010/2974 E., 2010/8597 K.

**17. Hukuk Dairesi 2010/2974 E., 2010/8597 K.**

**- DAVA ARKADAŞLIĞI

- TASARRUFUN İPTALİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 277 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 43 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 44 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 45 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 46 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 47 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 48 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili davalılardan Şerifin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı Orhan'a, onun tarafından Ali ve Eyüp'e, onlar tarafından da davalı Ahmet'e satıldığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılardan Ahmet'in yetki itirazı ile birlikte davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece dava dilekçesinin yetki nedeniyle dosyanın Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan Ahmet'in yetki itirazı ile birlikte davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece dava dilekçesinin yetki nedeniyle dosyanın Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı Yasanın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Somut olayda borçlu olduğu bildirilen Şerifin kendisine ait taşınmazı dava dışı Orhan'a, onun tarafından yine dava dışı Ali ve Eyüp'e, onlar tarafından da davalı Ahmet'e satılmış olduğu öne sürüldüğü halde dava sadece borçlu Şerif ile beşinci kişi konumunda olan Ahmet'in aleyhine açılmıştır. Beşinci kişi olan Ahmet'in aleyhine dava açıldığına ve davada yapılan tasarruf işlemlerinin iptali istenildiğine göre, iptal kararı verilmesi halinde davada taraf gösterilmeyen ancak tasarruf işleminin tarafı olan kişilerin de hakları etkileneceğinden dava dışı Orhan ile Ali ve Eyüp'e de dava dilekçesinin tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de iptal davalarında borçlu ile üçüncü kişi arasında zorunlu dava arkadaşlığı olup, üçüncü kişiden satın alan dördüncü ve beşinci kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp bunlar arasındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığı niteliğinde olması nedeniyle sadece beşinci kişi konumundaki davalının yetki itirazında bulunması halinde bu davalı yönünden dosyanın tefrik edilerek yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken dava dosyasının tamamının yetkisizlik kararı ile Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş olması da doğru değildir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10184, Karar No: 2019/18150, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10184 E.  ,  2019/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında mağduru eşe karşı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçundan TCK'nin 86/2,3-a. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, adli rapor kapsamına göre mağdurun her iki uyluk arka yüzde hassasiyet ve yüzde sol zigomada kızarıklık oluşacak şekilde yaralandığının belirtildiği, sanığın duruşmada tartışma sırasında mağduru iteklediği şeklindeki ikrarı karşısında tüm dosya kapsamından, sanığın eşe karşı kasten yaralama eylemi sabit olduğu halde, mahkumiyetine yeterli delil olmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3383, Karar No: 2007/4420, Tarih: 13.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3383 E.  ,  2007/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Mahkemesi

Yedieminlik görevini suistimal suçundan sanık ...’ın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yeni İİK’na göre sanığa isnat edilen suçtan mahkumiyeti düzenleyen kanun maddesinin ilga edilmiş olması nedeniyle beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 30.06.2005 tarihinde 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi gereğince gereğinin takdiri ve yerine getirilmesi için dosyanın İzmir C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararının C.Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.04.2006 tarih ve 2006/1625-3140 sayı ile 5271 sayılı CMK'nun 223.maddesi anlamında bir hüküm olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, Mahkemece tekrar esas defterine kayıt edilerek yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen 30.06.2005 tarihli karar, niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itirazı tabi bulunduğundan, Dairemizce verilen temyiz isteminin reddi kararı üzerine İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın itiraz merciine gönderilmesi ve itiraz merciince verilecek karara göre işlem ifası yerine dosyanın esas defterine kayıt edilerek yargılama yapılıp sonucunda beraatine karar verilmesi isabetsizdir. Bu nedenle hükmün BOZULMASINA, 13.11.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6676, Karar No: 2020/2237, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6676 E.  ,  2020/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7853, Karar No: 2016/6329, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7853 E.  ,  2016/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı işverenin zorlamasıyla ... üye olmak zorunda kaldığını, sendikaların saflığı ilkesine aykırı davrandığı için gerçekte sendika niteliğine sahip olmadığını, bazı işçilerin ... 2015 Mayıs ayında istifa ederek, ... üye olduğunu, davalı işverenliğin fesih yazısı ile davacının yasa dışı greve katıldığını, teşvik ettiğini, işveren vekillerine karşı tutum aldığını ileri sürerek işçinin davranışlarından kaynaklanan fesih nedenlerine dayanarak iş sözleşmesini sona erdirdiğini, sayıları 20.000 aşan metal işçisinin .. ve .. ve ...gibi belli başlı sanayi kentlerinde en çok ihracat yapan işyerlerinde gösterdikleri demokratik tepkiye yasa dışı grev olarak nitelendirmenin olanaklı olmadığını, davalı işverenliğin işçilerin sendika seçme hakkı kullanmalarının kendilerine karşı bir saldırı olarak gördüklerini, işçilerin sadece sendika seçme haklarına saygı duyulmasını ve dayanışma aidatı ödeyerek istifa ettikleri sendikanın Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmayı istediklerini, davalı işverenliğin dayanışma aidatı dilekçelerini kabul etmediklerini, alırken ... temsilcileri ile birlikte alıp işçileri istifadan vazgeçmeye zorlayarak sendika seçme özgürlüğüne ilk müdahaleyi yaptıklarını, davalı iş verenliğin işçileri ... üye olmaya zorladıklarını, idari izinli işçilerin telefon mesajı ile işe çağırılıp misafir kartı bastırarak içeri alındıklarını ve işçilerden demokratik haklarını kullandığı için işverene hitaben özür dilekçesi yazmalarının istediklerini ve yazmayanların güvenlik görevlileri aracılığı ile dışarı çıkartıldığını, ertesi gün tekrar telefon mesajı ile işe çağırıldıklarını, davalı işverenliğin gerçeğe aykırı fesih nedenleri ürettiğini, ..