muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2587, Karar No: 2024/17135, Tarih: 18.12.2024

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Sonuç olarak yazı içeriğindeki ifadelerin söylendiği yer ve zaman unsurları, bağlam bütünlüğü gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine kararı verilmesi,

2. Kabule göre de; daha önce kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-(b) maddesi gereğince ''suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; daha önce kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-(b) maddesi gereğince ''suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16272, Karar No: 2012/27593, Tarih: 26.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/16272 E.  ,  2012/27593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

05.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, 13.08.2007 tarihindeki hava fotoğraflarında binanın 2. katının sıvalarının yapılmış, doğramalarının takılmamış yerinde yapılan tespitte ise 2. katın meskun durumda olduğunun, raporun sonuç kısmında ise 2. katın 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olabileceğinin belirtilmesi karşısında, ek rapor alınıp bu husus açıklattırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişkili bilirkişi raporu ile yetinilerek yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12428, Karar No: 2009/11884, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12428 E.  ,  2009/11884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 28.09.1993-15.10.2003 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara ,toplanan delillere ,hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacının Milli Parklar Genel Müdürlüğüne bağlı ... Milli Parkında 28.9.1993-15.10.2003 tarihleri arasında yangın ve saha bekçisi olarak hizmet akdi ile geçen ve kuruma bildirilmeyen sürelerin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının bir dönem ... piknik alanında görevli olduğu ancak bu çalışmanın bordroya bağlı çalışma olmayıp sezonluk ve kadrosuz çalışma niteliğinde olduğu uzun süre resmi kurumda bildirimsiz çalışmanın mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tesbit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Davacının SSK’ tabi sigortalı hizmetler yönünden bildirimi bulunmamaktadır.Dosya da yer alan Edremit Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı Zeytinli Orman İşletme Şefliğinin 28.9.1993 tarihli yazısından davacının Beyoba köyü sınırları içinde kalan ... mevkiinde bekçi olarak çalıştırılmak üzere, yine 17.6.1996 tarihli Akçay Milli Parklar Mühendisliğinin 17.6.1996 tarihli görevlendirme yazısından davacının ... mevkii saha temizliği kızılkeçili su arkının üzerinden yukarıya doğru piknik yapılmamasını sağlamak üzere görevlendirildiği anlaşılmaktadır.

İhtilaflı dönemde davacıyla birlikte geçici işçi olarak çalışan Kadir Tahtacı,şoför olarak çalışan ...,bekçi olarak çalışan Tuncay Ayna aynı iş yerinden emekli olan ... davacının ihtilaflı dönemin tamamında sezonluk olarak her yıl Nisan –Ekim ayları arasında saha ve tuvalet temizliği piknik alanlarının bekçiliği ,park düzenlemesi ilgili şef ve memurlarca verilen işlerin yapılması şeklinde aralıksız çalıştığını yeminli ifadelerinde belirtmişlerdir.Tanıklardan şoför olarak Edremit Orman İşletme Müdürlüğü ve Milli Parklar Müdürlüğünde çalışan ... kadro verilmeden önce Orman İdaresinden çalışan herkesin vahidi fiatla çalıştırıldığını belirtmiştir.

Bu durumda davalı iş verenin görevlendirilme yazıları,bordro tanıkları ve ihtilaflı dönemde görev yapan memur tanıkların ifadelerinden davacının davalı iş veren yanında 28.9.1993-15.10.2003 tarihleri arasında her yıl Nisan -Ekim ayları arasında yangı,saha bekçisi ve temizlik işçisi olarak çalıştığı açıktır.Davacının bu çalışması "Zaman ve bağımlılık " unsurlarını birlikte gerçekleştirecek biçimde iş gücünün belirli veya belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmak suretiyle geçtiği ve ücret ödemesinin ise vahidi-fiat üzerinden yapıldığı tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Öte yandan, 506 sayılı yasanın 2.maddesine göre bir hizmet akdine dayanak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılan sigortalı sayılır.Başka bir anlatımla,bir kimsenin sigortalı sayılması için hizmet akdine göre çalışması yeterli olup, ücretin ödenme biçimi sonuca etkili değildir.

Mahkemece davacının 28.9.1993-15.10.2003 tarihleri arasında her yıl Nisan-Ekim ayları arasında çalıştığının kabulü gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/142, Karar No: 2013/19615, Tarih: 10.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/142 E.  ,  2013/19615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki dorseli çekici ile ...'den Habur istikametine doğru seyrettiği, orta refüj ile yolun bölündüğü yere geldiğinde kendi istikametindeki yol kesiminde tırların sıraya girip beklemekte olduklarını görmesiyle, sıraya girmek istemeyen sanığın sola manevra yaparak karşı yönün yol kesimine ters yönden girmek istediği, orta refüj başlangıç yerinde sağa zorunlu yön levhasına uymayarak karşı yönün yol kesimine ters yönden girdiği, seyretmek istediği banket alanına henüz giremeden karşı yönden gelen katılanın aracı ile çarpışarak tam kusurlu davranışıyla neden olduğu olayda, bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi; ayrıca, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında, bir yılın 365 gün yerine, 360 gün olarak hesaplanması nedeniyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK.'nın 50/4, adli para cezasının miktarının tayininde uygulanan TCK.'nın 52/2 ve taksitlendirmede uygulanan TCK.'nın 52/4.maddelerinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. paragrafındaki "TCK.'nın 50/1-a ibaresinin çıkartılıp yerine, "TCK'nın 50/1-a, 4" ve "günlüğü" ibaresinden sonra "TCK.'nın 52/2.maddesi gereğince" ibarelerinin yazılması, 7. paragrafın başına "TCK.'nın 52/4.maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/380, Karar No: 2022/674, Tarih: 26.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/380 E.  ,  2022/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

: ...

Sanık ...’ün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.12.2013 tarihli ve 121-183 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 02.12.2020 tarih, 5594-5544 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi S.Coşkun; "Mağdurenin annesiyle birlikte 18.04.2013 günü sanığın evine giderek bir süre küçük yaştaki oğlu ile oynadığı, bulundukları odaya gelen sanığın kucağına aldığı mağdurenin kilotlu çorabını indirip cinsel organına dokunduğu, elini sürterek cinsel hareketlerini devam ettirdiği sırada odaya eşinin girmesi üzerine yanağından öperek kucağından indirdiği, evlerine dönünce anormal davranan ve dalgın olan mağdurenin olayı hemen annesine anlattığı, birkaç gün sonra mağdurenin annesinin olayı sanığın eşine anlattığı, sanığın eşinin ise onu tehdit ettiği, olayın 21.04.2013 günü kolluğa bildirildiği,

Mağdurenin anlattığı vakıayı sanığın da doğruladığı ve kucağına alıp sevmek istediği mağdurenin kilot ve kilotlu çorabının kendiliğinden düştüğünü ve cinsel organını gördüğünü, mağdurenin kilot ve çorabını yukarı çektiğini, bu sırada sağ elinin dış yüzünün cinsel organına temas ettiğini, kucağına aldığı mağduru öptüğünü, ama cinsel amacı olmadığını savunduğu, sanığın sonradan kısmen ifadesini değiştirerek sağ el işaret ve orta parmağının mağdurenin kasığına değdiğini anlattığı, sanığın cinsel amacı olmadığını savunduğu,

Mahkemenin sanığın cinsel amaçla hareket ettiğine dair delil olmadığından beraatına karar verdiği, bu kararı savcı ve katılan mağdure vekilinin kararı temyiz ettiği incelenen dava dosyasından anlaşılmaktadır.

Mağdurun beyanının tutarlı olduğu, davada istikrarlı olarak anlatıldığı, olayın doğal şekilde geliştiği ve samimi bir şekilde ifade edildiği, sanığın iddia edilen olayı doğruladığı, mağdurenin annesinin ise kızının üzerindeki çoraba lastik taktığını ve kendiliğinden açılamayacağını anlattığı, ailelerin birbirini tanıdığı ve samimi oldukları, arada iftira etmeyi gerektirecek bir husumet bulunmadığı, mağdurenin ifadesinin yaşanmış gerçek bir olay olduğu, dava dosyasındaki delillere göre cinsel istismar suçunun sanık tarafından işlendiği, işleme şekline göre sanığın cinsel amaçla hareket ettiğine dair yeterli delil bulunduğu, mağdurun kilot ve çorabını özel olarak istismar etme kastıyla açan ve cinsel bölgeye elle temas eden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatına dair hukuka aykırı kararın bozulması gerekirken onanmasına dair çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.01.2021 tarih ve 94368 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.01.2021 tarih ve 94368 sayı ile;

"...19/07/2006 doğumlu olan katılan mağdure çocuk ...'ın olayın yaşandığı 18/04/2013 tarihinde annesi ... ile birlikte arkadaşı ...la oynamak üzere sanığın evine gittiği, annesinin bir süre oturduktan mağduru oynaması için orada bırakıp kendi evine döndüğü, suça konu eylemin ise bundan sonra meydana geldiği, akşam evine dönen mağdurun dalgın hallerinden şüphelenen annesinin sorusu üzerine annesine 'Havva ablanın kocası oturma odasına geldi, beni kucağına oturttu, altında külot var mı diye sorup benim pijamamı indirdi, cinsel organıma elleri ile dokundu ama cinsel organını bana sokmadı.' dediği 21/04/2013 günü sanık hakkında şikayetçi oldukları,

Sanığın müdafisiz alınan 22/04/2013 günlü ilk ifadesinde mağdurun külotlu çorabının aşağıya düştüğünü, cinsel organını gördüğünü, çorabı çekerken elinin dış tarafının mağdurenin cinsel organına değdiğini, aynı tarihte müdafisi ile alınan beyanında da mağdurun külotlu çorabının aşağıya düştüğünü, cinsel organını gördüğünü, çorabı çekerken elinin dış tarafının mağdurenin kasığına değdiğini beyan ettiği, 22/04/2013 günü bu kez Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadede ise 'Oğlum ... da yanımızdayken ben ...'u sevmek amacıyla kucağıma aldım, ben küçük çocukları severim, benim tek niyetim çocuğu sevmekti, ben kucağıma alınca çocuğun üzerindeki külotlu çorabı ve altında lastiğini gördüğüm iç çamaşırı bir miktar aşağıya sıyrıldı, ben bunu görünce külotlu çoraptan tutup yukarıya doğru çektim, çocuğu kucağıma hiç oturtmadım, çocuğu dudak ucuyla yanağından bir defa öptüm, öpmem cinsel amaçlı değildir, çocuk olduğu için öptüm, ben ...'un cinsel organına dokunmadım, çorabı çekerken sağ elimin işaret ve orta parmağımın üstü çorabın üzerinden kasığına değdi, tenine hiçbir şekilde temas etmedi, bu esnada mutfaktan salona birşey almak için çıkan eşim mutfağa ....' şeklinde savunma yaptığı, müdafisi alınan ilk ifadesini kabul etmediği, duruşmada ise olayın tamamen inkar ettiği,

Katılan mağdurenin 21/04/2013 günü kollukta alınan ifadesinde olay anını, '......isimli şahıs geldi, beni kucağına aldı. Bana üzerinde külot var mı diye sordu, ben var diye cevap verdiğimde elleri ile benim üzerimde bulunan küldumu ve külotlu çorabımı indrdi, elleri ile benim cinsel organıma dokundu, sonra parmaklarımı cinsel organıma soktu, başka bir şey yapmadı.' şeklinde anlattığı, 22/04/2013 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan ifadesine ait tutanaktaki ifadesinin ve davranışlarının ... isimli bir arkadaşım var, evi evimize uzaktır, annesi annemin arkadaşı olduğu için ...la tanışıyorum, ...la da oyun oynuyoruz, çok oyun oynuyoruz, kafam karıştı, onunla televizyon izliyoruz, Keloğlan'ı izliyoruz, o bitince de Barbye izliyoruz, Havva abla ile aram fazla değil, ama ...la oynamak için onlara gidiyorum, ...ın babasıyla aram değil, hiç değil (mağdure bu soruyu cevaplarken kafasını bir süre sağa sola salladı), ben onu hiç sevmedim (neden sevmedin diye sorulduğunda, işte diye cevap verdi), mağdureye birisini sevmemen için birşey olması gerekir diye sorulduğunda; Evet oldu, ama kulağına söyleyeceğim dedi, mağdureye çekinmeden ne olduğunu anlatması tekrar söylendiğinde 'Biraz bu tarafa eğilirsen söyleyeceğim.' diyerek çok sıkıntılı bir yüz ifadesine girdiği görüldü, mağdurenin yerinden kalkıp yaklaşarak ifadeyi alan Savcının kulağına eğilip 'Benim ..ma elini sürdü, çorabımı kendisi indirdi, bu sırada ... da bizim bulunduğumuz odadaydı, sadece elini sürdü, parmağını içeriye iteklemedi.' dedi ve tekrar yerine geçti, mağdureye tekrar soruldu, 'Havva abla gelince beni bıraktı, üzerimi ben toparladım, beni öptü.' şeklinde olduğu, duruşmada ise, utanıp konuşamadığı, ancak sanığın kendisine ne yaptığı sorulduğunda gözleri dolarak bacak arasını işaret ettiği,

Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadeye iştirak eden Rehber Öğretmen ...'ın 'Mağdurun ifadesi süresini gözlemledim, biraz tedirgin ve hareketli görünüyor, olay etkisinde olabilir, ancak mağdure benim okulumda öğrencidir, normal hayatında da konuşurken hareketlidir, beyanlarına itibar edilebilir, yaşına göre zeka gelişiminin ve algılama yeteneğinin normal olduğunu düşünüyorum, bu yaş düzeyinde bu tür bir konuda yalan söylemesinin olanaklı olmadığını düşünüyorum.' şeklinde beyanda bulunduğu,

... Devlet Hastanesinden alınan 22/04/2013 tarihli cinsel muayene raporunda; vajende, himen ve dış genital organlarda herhangi bir ize ve yaralanmaya rastlanmadığı, sıyrık veya travma izi görülmediğinin bildirildiği,

Sanığa suç atfında bulunulması için bir nedenin olmadığı anlaşılmıştır.

... Devlet Hastanesinden alınan 22/04/2013 tarihli cinsel muayene raporunda; vajende, himen ve dış genital organlarda herhangi bir ize ve yaralanmaya rastlanmadığı, sıyrık veya travma izi görülmediğinin bildirildiği,

Sanığa suç atfında bulunulması için bir nedenin olmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa suç atfında bulunması için bir neden bulunmayan, suç tarihinde 6 yaş 9 aylık olan mağdurun yaşı itibariyle kurgu yapması ve olmamış bir olayı olmuş gibi anlatmasının mümkün olmadığı, sanığında soruşturma aşamasında müdafisi huzurunda alınan beyanlarında tevil yoluyla eylemi kabul ettiği, buna göre olay günü oğlu ile oynamak için evlerinde bulunan mağdureyi kucağına aldığı, altında külot olup olmadığını sorduğu, mağdurenin olduğunu söylemesi üzerine külot ve külotlu çorabını aşağı sıyırarak eli ile mağdurenin cinsel organını okşamak suretiyle atılı suçu işlediği, eşinin yanlarına gelmesi üzerine mağdureyi yanağından öpüp yere bıraktığı sabit görüldüğünden beraat hükmünün onanmasına dair Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.10.2021 tarih ve 22334-8363 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan mağdure ...’ın olay tarihi itibarıyla 6 yaş 9 aylık olduğu, sanık ...’ün ise 41 yaşında, evli ve çocuklu olduğu (Kararın devam eden kısımlarında katılan mağdure ...’dan "mağdure" olarak bahsedilecektir.),

Mağdure ve annesi katılan ...’in 21.04.2013 tarihinde olayı adli makamlara intikal ettirdikleri,

22.04.2013 tarihinde ... Devlet Hastanesince mağdure hakkında düzenlenen muayene raporunda; vajende, hymende ve dış genital organlarda iz ve yaralanmaya rastlanılmadığının, sıyrık ve travma izinin görülmediğinin bildirildiği,

22.04.2013 tarihinde mağdurenin Savcılık ifadesinde hazır bulunan rehber öğretmen bilirkişinin beyanında; mağdurenin tedirgin ve hareketli göründüğünü ancak öğrencisi olan mağdurenin okul hayatında da hareketli olduğunu, beyanlarına itibar edilebileceğini, zeka gelişimi ve algılama yeteneğinin normal olduğunu, yaşı itibarıyla böyle bir konuda yalan söylemesinin mümkün olmadığını belirttiği,

22.04.2013 tarihinde düzenlenen sanığın Savcılık ifade tutanağına göre; sanığın gözlerinden yaş gelecek derecede ağlamaya ve gözlerini üzerinde bulunan montla ve kollarıyla silmeye başladığının görüldüğü, sanığın hâl ve hareketleri ile sorulan sorulara verdiği cevaplar sebebiyle akıl sağlığının yerinde olup olmadığına ilişkin tespit yapılması gerektiği gözlemlendiği,