muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17156, Karar No: 2016/14403, Tarih: 15.06.2016

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili ile vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK ve yargılama hukukumuzda zorunlu dava arkadaşlığı dışında, bir kişinin dahili dava yolun ile davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması mümkün değildir. Sadece husumette yanılma halinde gerçek tarafa dava dilekçesi tebliğ edilir ve taraf teşkili sağlanır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir. Asıl işveren ve alt asıl işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde ise, asıl işveren başlangıçtan beri gerçek işveren olduğundan, davanın tarafı asıl işveren olmalıdır. Alt işverenin bu anlamda işverenlik sıfatı bulunmadığından, taraf sıfatı olmayacaktır. Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde, sözleşmede taraf sıfat bulunmadığından, işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Davanın sadece asıl işverene karşı açılması halinde ise, husumetten yanılmaya göre durum değerlendirilmelidir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı, kısaca asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu iddia edildiğinde, husumetin tevcihinde hata kabul edilerek, alt işverene dava dilekçesi tebliğ edilerek, davalı taraf olarak davaya kabul edilmelidir. Davacı tarafın muvazaa veya asıl işveren alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesindeki koşulları kapsamında kalmadığı iddia edildiğinde ise, davaya asıl işveren bakımında devam edilmeli ve sonuçta muvazaa bulunmadığı, asıl alt işveren ilişkisinin yasaya uygun kurulduğu kabul edildiği takdirde, iş ilişkisinin tarafı olmayan asıl işveren yönünden feshin geçersizliği ve işe iade davasının husumetten reddi gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının muvazaalı olarak dahili davalı ... şirketinin işçisi olarak çalıştığı ancak davalı ...'nun asıl işinden çalıştığı ve bu nedenle... nezdindeki işine iade kararı isabetli ise de, aleyhine usulüne uygun dava açılmayan, ancak dahili davalı olarak davaya dahil edilen .... aleyhine işe iade kararının mali haklarından sorumlu olacak şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1) Davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine,

2) Dahili davalı ... AŞ aleyhine usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığından dahili davalı hakkındaki davanın usulden reddine,

3)Davalı ... leyhine açılan davanın kabulü ile, davalı işveren .... tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının ... de İŞE İADESİNE,

4) Davacının yasal süre içerisinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde, ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücret tutarı kadar BELİRLENMESİNE,

5)Davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinlemesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diger haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

6) 27,70 TL karar harcından peşin olarak alınan 25,20 TL harcın düşümü sonucu kalan 2,50 TL harcın davalı ...'dan alınarak hazineye irat kaydına

7) Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.800 TL avukatlık parasının davalı ....'den alınıp davacıya verilmesine, davalı ... Belediye Başkanlığı lehine de 1.800 TL avukatlık parasının da davacıdan alınıp davalı ... Belediye Başkanlığı'na verilmesine,

8) Davacı tarafından yapılan 86,20 TL yargılama giderinden davalı ... Belediye Başkanlığı için yapılan 9,00 TL yargılama giderinin düşümü sonucu kalan 77,20 TL 'nin davalı ....'den alınıp davacıya verilmesine, davalı ... tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, karar kesinleştiğinde artan avansın iadesine , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34958, Karar No: 2015/1488, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34958 E.  ,  2015/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki ... idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... ... İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla ... idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan ... idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ...ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan ... idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı ... İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu ... idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan ... idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda ... idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren ... idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan ... idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan ... idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan ... idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan ... idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan ... idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan ... idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapacak komisyonu oluşturma yükümlülüğünün mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9039, Karar No: 2022/8493, Tarih: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9039 E.  ,  2022/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın velisi tarafından manevi tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle temyiz kudreti bulunmayan davacı-karşı davalı kadının kusursuz olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bozma öncesi verilen, boşanma, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile manevi tazminat, erkeğin tazminat taleplerinin reddi, vekalet ücreti ile yargılama giderleri yönünden verilen mahkeme kararı, Dairemizin 30.11.2021 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrası verilen kararda bu yönlerden yeniden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m. 438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., 10. bentlerin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına", 2. bent olarak “Davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 250 TL yoksulluk nafakasının boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine ”, 3. bent olarak “Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00TL maddi tazminatın davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine” cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/4641, Karar No: 2020/9217, Tarih: 09.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4641 E.  ,  2020/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, ...Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 19.11.2015 tarihli raporunda müştekinin yüzünde sabit eser bırakıldığı belirtildiği ancak söz konusu raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden düzenlendiği anlaşılmakla, müştekiye ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlar temin edilip, müştekinin bu evraklar ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkiyle, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporunun aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Kabule göre, de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nin 86/3-e. maddesine göre (1/2) oranında arttırılması neticesinde ''1 yıl 15 ay'' yerine hesap hatası yapılarak ''3 yıl'' hapis cezasına hükmolunması, devamında TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken ''1 yıl 8 ay 7 gün'' yerine, ''2 yıl 3 ay'' hapis cezası verilmesi, bu cezadan TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılması neticesinde, “1 yıl 4 ay 25 gün” yerine, “1 yıl 10 ay 15 gün” hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1134, Karar No: 2016/4487, Tarih: 18.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1134 E.  ,  2016/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/11/2014

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nun eşi olan mağdur ..'nun, 28.08.2006 günü özel Pendik Şifa Hastanesinde saat 11:00 sıralarında sezeryan ile bir erkek çocuk dünyaya getirdiği, doğumun olağan gerçekleştiği ve bebeğin bir süre sonra annesinin yanına da verildiği, doğum sonrasında bebeğin takibinin hastanede çocuk uzman hekimi olarak görev yapan Dr.... tarafından yapıldığı, doğumdan 4-5 saat kadar sonra bebekte başlayan solunum sayısındaki artış ve solunum esnasında inlemeler üzerine, hastanede çocuk uzman hekimi olarak görev yapan Dr.... tarafından Hood yöntemi ile bebeğe oksijen desteğinin verilmeye başlandığı ve bebeğin açık yatakta takip edildiği, özel Pendik Hastanesinde kadrolu doktor olmayıp konsültan hekim olarak zaman zaman çalışan Doç.Dr. ...'nın 29.08.2006 günü hastanede bizzat gördüğü ve konsülte ettiği bebeğe Hood tedavisinin devam edildiği, yeterli gelmemesi üzerine CPAP yöntemi ile bebeğin hava yoluna maske ile oksijen verildiği, mesai saatinin bitmesi üzerine hastaneden Dr....'nın da ayrılması ile yoğun bakım altındaki bebeğin hastanede sadece nöbetci pratisyen hekim ve hemşire gözetiminde bırakıldığı, Hood ve CPAP tedavileri sonucu gelişebilecek risk olan prömotoraks (yani göğüs boşluğunda hava toplanması) komplikasyonu ve bu durumda yapılması gerekli tedavi olan enjektör yardımı ile havanın boşaltılması ve sonrasında göğüs tüpü takılması operasyonu için Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'nu 24.10.2011 tarih ve 1039 sayılı raporunda belirtildiği gibi, hastanede devamlı çocuk hastalıkları uzmanı, neonataloji uzmanı, çocuk cerrahisi uzmanı ve göğüs cerrahisi uzmanı olan uzmanlardan en az birisinin bulunmasının gerektiği, söz konusu hastanede mesai saatleri dışında bu uzman doktorlardan birisi bulumadığı gibi, durumu ciddi olan bebeğin bu uzman doktorların ve daha gelişmiş yoğun bakım ünitesinin bulunduğu bir hastaneye de gönderilmediği, durumu git gide kötüleşen bebeğin 30.08.2006 günü gecesi ilk saatlerine kadar hastanede tutulduğu, bebekte gelişen prömotoraks rahatsızlığının ilerlediği, telefon

./.

./.

ile gece ulaşılan konsültan hekim ...'nın bebekte prömotoraks gelişmiş olma ihtimali nedeni ile bebeğe göğüs tüpü takılması gerektiğinin söylendiği, ancak 30.08.2006 gecesi ilk saatlerinde hastanede bu operasyonu yapacak bir hekimin bulunamadığı, bunun üzerine bebeğin özel Çağıner Hastanesine sevk edildiği, gece 03:45 de durumu çok kötü olarak bu hastaneye getirilen bebeğin akciğer grafisinin çekildiği ve bebekte prömotoraks gelişmiş olduğunu tespit edildiği ve sağ akciğere toraks tüpünün takıldığı, genel durumu iyileşmeyen bebeğin solunumunun azaldığı, kalp atımının durması ile kalp masajına başlansa da bebeğin 05:55 de hayatını kaybettiği olayda;

Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'nun 24.10.2011 tarih ve 1039 sayılı raporunda belirtildiği gibi, doğumun gerçekleştiği özel Pendik Şifa Hastanesinde gerekli uzman kadrosunun bulunmaması nedeniyle, prömotoraks gelişen bebekte bu komplikasyonun zamanında tespit edilemediği, enjektör yardımı ile zamanında göğüste biriken havanın boşaltılıp devamında göğüs tüpünün zamanında takılamadığı gibi yoğun bakım altındaki bebeğin gerekli uzman doktor kadrosuna sahip bir hastaneye daha erken gönderilerek gerekli tüm bu tedavi sürecine daha erken başlanmasının da sağlanmadığı ve böylece zamanında müdahale ile ölüm riskinin çok düşük olduğu prömotoraks nedeniyle bebeğin ölümüne sebebiyet verildiği, yine Dairemizin 09.10.2013 tarih, 2013/16221 esas, 2013/23083 karar sayılı bozma ilamı sonrası alınan 18-19.09.2014 tarih ve 13544 sayılı Yüksek Sağlık Şurası raporunda belirtildiği üzere, yoğun bakım ünitesi bulunmayan hastanede prömotoraks gelişen bebeğin takibinin uygun olmadığı ve yoğun bakım ünitesi bulunan bir hastaneye acilen sevkinin gerektiği, yoğun bakım ünitesi bulunmayan şartlarda hastayı takip eden ve erken dönemde başka bir hastaneye sevk etmeyen doktorlar ... ve ...'nın, hayatını kaybeden bebeğin ölümü olayında sorumlu oldukları, hastane başhekimi olan sanık ...'nun eylemleri ile netice arasında illiyet bağının bulunmadığı, tüm dosya kapsamından sanık ... hakkında atılı suçtan beraate karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.