muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/193, Karar No: 2022/508, Tarih: 04.07.2022

Bununla birlikte, kanun yolu davası açabilmek için korunan hukuki yararın ihlâl edilmiş olması gerekir. Kanun yolu başvurusunun temel şartlarından biri karardan zarar görme şartıdır (Feridun Yenisey, ... Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayıncılık, 9. Baskı, ..., 2021, ....894-899.). Olağanüstü kanun yollarının genel amacı, kesin hükmün otoritesinin ancak çok ciddi boyutta hukuka aykırılıkların bulunması hâlinde hukuk düzenince kabul görmeyerek ortadan kaldırılmasıdır. Yargısal kararın güvenirliği ve hukuki kesinlik ilkeleri de dikkate alındığında, ancak hukuki yararın bulunması kaydıyla olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;Sanık ...’in, nitelikli yağma ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükümlerin sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 25.10.2021 tarih ve 550-16257 sayı ile onanmasına karar verildiği,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.12.2021 tarih ve 148596 sayı ile, sanığın suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçunun sabit olmadığı, nitelikli yağma suçu yönünden ise eksik araştırmayla hükümler kurulduğu görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulmasından sonra güncel nüfus kaydına göre sanığın 10.03.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılan olayda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının konusu, sanık hakkında, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçunun sabit olmadığı, nitelikli yağma suçu yönünden ise eksik araştırmayla hükümler kurulduğu yönünde hükmün hukuka uygunluğunun denetlenmesi ve bu yolla içtihat birliğinin sağlanması amacını taşımakla birlikte, itiraz sırasında hayatta olan ve hakkında mahkûmiyet hükümleri bulunan sanığın, itiraz tarihinden sonra vefat etmesi nedeniyle ceza mahkûmiyeti ve mahkûmiyete bağlı tüm sonuçlar ortadan kalkmış bulunacağından mahkûmiyet kararından zarar görme şartının gerçekleşmesi artık söz konusu olmadığı gibi sadece sanık açısından sonuç doğuracak olan hükmün, maddi ceza hukuku veya muhakeme hukukuna uygun olup olmadığının denetlenmesinde de hukuki bir yarar kalmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının konusunun kalmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Gelinen bu aşamada sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçu yönünden eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun birlikte değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

2- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçu; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçu yönünden eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığı;

2- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçu; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçu yönünden eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığı;

TCK’nın "Daha az cezayı gerektiren hal" başlığı altındaki 150. maddesi; "(1) Kişinin bir hukukî ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanması hâlinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(2) Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir." şeklinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasına göre, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanılması hâlinde, tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

TCK'nın 150. maddesinde sözü edilen “hukuki ilişkiye dayanan alacak” kavramı hukuki anlamda bir edimle yükümlü olan borçlunun şahsına karşı alacaklının kullandığı haktır. Alacak hakkı malvarlığına ilişkin, geçici, şahsa bağlı ve nispi bir yararlanma hakkıdır. Alacak hakkı herkese karşı değil sadece borçluya karşı ileri sürülebildiği, sınırlı sayıda ve belirli kişiler arasında söz konusu olduğu için nisbi bir haktır. Borç ilişkisinden doğan haklar sadece borçluya karşı ileri sürülebilir. Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili Kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Dolayısıyla TCK'nın 150. maddesi ancak, mağdurun söz konusu hukuki ilişkiye taraf olan borçlu, failin ise alacaklı olması durumunda uygulanabilecektir (Veli ... Özbek, Yeni Türk Ceza Kanunun Anlamı, Seçkin, ..., 2008, C. 2, ....1059-1061.).

Bununla birlikte fail tarafından alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen yağma eyleminin alacak ile orantılı olması gerekmektedir. Alacak miktarından bariz bir şekilde fazla miktarın alınması durumunda artık TCK’nın 150/1. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Diğer taraftan ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usule uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Sanıkların, gayriresmî olarak işlettikleri taksi durağında çalışan mağdurları tehdit etmek ya da onlara karşı cebir uygulamak suretiyle durak parası adı altında zorla paralarını aldıkları, söz konusu eylemlerin örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği ve bu örgütün kurucularından birisinin sanık ... olduğu iddia olunan olayda; mağdurların soruşturma aşamasında; sanıkların kendilerini tehdit ederek zorla paralarını aldıklarını beyan etmelerine rağmen kovuşturma aşamasında bu beyanlarından dönerek kendilerinden kimsenin zorla para almadığını, toplanan paraların yapılan hizmet karşılığı alındığını, bu paradan kahyaya ödeme yapıldığını, ayrıca durakta yenen yemeğe ve içilen içeceklere para verilmediğini beyan etmeleri, mağdur ... ve ...'ın sanık ... ile aralarında husumet bulunduğunu belirtmeleri, mağdurlar ... ve Kamil ...'in de sanık ... ile mağdur ... arasında husumet bulunduğu için soruşturma aşamasında farklı beyanda bulunduklarını ifade etmeleri, söz konusu taksi durağında çalışan tanık Bayazıt Akyol'un da aşamalarda; durakta toplanan paralar için kimsenin baskı yapmadığını, bu paraların durağın masrafı için toplandığını ve herkesin kendi rızasıyla verdiğini beyan etmesi, sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri, dosya kapsamı itibarıyla da söz konusu durakta 40 civarında taksinin çalıştığının anlaşılmasına rağmen sadece mağdurların ve iki tanığın dinlenmiş olması karşısında, öncelikle bu taksi durağında çalışan diğer taksi şoförlerinin ve sahiplerinin de tespit edilerek beyanlarına başvurulması ve haftalık toplandığı belirtilen bu paraların durak gideri karşılığı alınıp alınmadığının, bu paranın ödenmesi için sanıklar tarafından mağdurlara karşı cebir ve tehdit uygulanıp uygulanmadığının sorulması, ayrıca sanıklar tarafından işletildiği belirtilen söz konusu taksi durağının giderinin ne kadar olacağının araştırılması, gerekirse bu hususta bir bilirkişi görevlendirilmesi ve bunun sonucuna göre mağdurlardan alındığı iddia olunan para ile söz konusu gider arasında orantı olup olmadığı ve bu hâliyle sanıklar hakkında TCK'nın 150. maddesinin 1. fıkrasının uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmayla karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden değişik gerekçeyle kabulüne, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden kabulüne, bu hükümlere ilişkin Özel Dairenin onama kararlarının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, eksik araştırmayla hükümler kurulması isabetsizliğinden bozulmasına, sanıkların söz konusu suçlara yönelik cezalarının infazlarının durdurulmasına ve tahliyelerine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanıklar ... ve ...'in öncülüğünde bir araya gelen diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'in, ... Otogar çıkışında gayriresmî taksi durağı oluşturup, durağı kullanan taksi şoförlerinden inceleme dışı sanıklar ... ve ... aracılığı ile durak parası adı altında haftalık para topladıkları, vermeyen mağdurları ise tehdit ederek ya da onlara karşı cebir uygulayarak bu parayı tahsil ettikleri olayda; ... Belediyesinin 20.01.2006 tarihli yazısından ve o tarihte ... Belediyesinde işletme müdürü olarak görev yapmakta olan tanık ... İsaoğlu’nun beyanından söz konusu taksi durağının gayriresmî olarak çalıştırıldığı hususunda hiçbir tereddüt bulunmadığı, mağdurların gerek kollukta gerekse savcılık huzurunda vermiş oldukları ifadelerinde sanıkların kendilerini tehdit ederek suça konu paraları aldıklarına dair beyanlarından, bu beyanları destekler şekildeki tanık İsmail Yenay’ın soruşturma aşamasındaki ifadesinden ve inceleme dışı sanık ...’in savunmasından, ayrıca mağdur ...’in soruşturma aşamasında; sanık ...’in yanına gelerek kahyaya kendisini gösterip 'Durak parasını aldın mı?' diye sorması üzerine olumsuz yanıt alınca kendisine dönüp 'Durak parasını niye vermiyorsun lan? Bana para vermeyecek adamı ben bu durakta çalıştırmam, çalışacak adam varsa da anasını avradını sinkaf ederim.' diyerek üzerine yürüdüğünü ve iki eli ile boğazını sıktığını beyan etmesi ve bu beyanını destekler şekilde de boynundan yaralandığına dair doktor raporundan, sanık ...’ın evinde yapılan arama sonucunda ele geçirilen belgeler incelendiğinde de sanıklar Şinasi ve Mert’e ödeme yapıldığına dair bilgilerden, inceleme dışı sanık ...’in de sanık ...’ın talimatları doğrultusunda para topladığına dair iletişimin tespiti tutanaklarından, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağma suçunu; sanık ...’in ayrıca suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçunu işlediklerinin, her ne kadar mağdurlar ve tanık İsmail kovuşturma aşamasında beyanlarından dönmüş iseler de söz konusu beyanların sanıkları suç ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında durakta çalışan diğer taksi şoförlerinin dinlenmesinin suçun sübutunu tespit bakımından dosyaya bir yenilik katmayacağını düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemekteyim." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan bu sonuçlar karşısında sanıklar ... ve ...’e atılı suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden REDDİNE,

b- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden değişik gerekçeyle KABULÜNE,

Ulaşılan bu sonuçlar karşısında sanıklar ... ve ...’e atılı suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden REDDİNE,

b- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden değişik gerekçeyle KABULÜNE,

c- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden KABULÜNE,

2- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 550-16257 sayılı onama kararlarının KALDIRILMASINA,

3- ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 123-36 sayılı; sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, eksik araştırmayla hükümler kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip, Özel Daire onama kararlarının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarına yönelik cezalarının İNFAZLARININ DURDURULMASINA ve atılı suçlardan sanıkların TAHLİYELERİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadıkları takdirde derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.07.2022 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık konusu yönünden oy birliğiyle, ikinci uyuşmazlık konuları yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19684, Karar No: 2019/3252, Tarih: 14.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19684 E.  ,  2019/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine emeklilik koşullarının oluşması nedeniyle işçi tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma saat ücretinin normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlası değil yüzde yüz fazlası olarak hesaplandığı görülmektedir. Örneğin, işçinin fesih tarihindeki son günlük ücreti 72,27 TL olup bu ücret işçinin günlük 7.5 saatlik çalışmasının karşılığıdır. Buna göre saat ücreti 9,636 TL; yüzde elli zamlı tutarı ise 14,454 TL'dir. Oysa hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tutar 19,27 TL olarak belirtilmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 10.05.1989-03.08.2013 tarihleri arasında 18 yıl 7 ay 19 gün çalışması bulunan davacının hiç izin kullanmadığı kabulü ile yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Davacının işe başladığı tarihten iş akdinin son bulduğu tarihe kadar geçen 18 yıl boyunca hiç izin kullanmamış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık izin kullandığı konusunda beyanı alınmalı bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir.

4-Davacı işçi, işverene gönderdiği ihtarında miktar belirtmeksizin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmesini talep etmekle işvereni bu alacakların tamamı yönünden temerrüde düşürmüştür. Açıklanan nedenle, Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretive yıllık ücretli izin alacaklarının tamamına 16.09.2013 olan temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken bu alacakların dava dilekçesinde talep edilen miktarına temerrüt tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden faiz yürütülmüş olması doğru bulunmamıştır.

5-Davalıdan tahsiline karar verilen alacakların net mi yoksa brüt tutarlar mı olduğunun hüküm yerinde açıklanmaması da infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğundan hatalı bulunmuştur.

Mahkemece belirtilen yönler gözetilmeden karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15519, Karar No: 2011/2358, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15519 E.  ,  2011/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8103, Karar No: 2014/10131, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8103 E.  ,  2014/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Pendik 2. AHM)

Davacı ... tarafından, davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. aleyhine 13/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.