muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9131, Karar No: 2007/10318, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9131 E.  ,  2007/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.4.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 (önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Yukarıda söylenildiği gibi, geçit hakkı tanınmasıyla yola bağlantısı olmayan veya mevcut yolla ihtiyacı karşılanmayan taşınmazın genel yolla bağlantısı sağlanır. Burada davacının subjektif arzusunun önemi yoktur.

Eldeki davada; davacı 149 parsel sayılı taşınmazının anayola çıkışının olmadığından bahisle davalılara ait 37 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalılar davacının ana yola çıkışı bulunan ve geçit talep edilen 149 parsel sayılı taşınmaza sınırı olan 147 parselde payı bulunduğundan geçit ihtiyacı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacıya ait 149 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki kadastro paftası ve tapu kayıtlarının incelenmesinden 147 parsel sayılı taşınmazda davacıların paydaş olduğu ve taşınmazın doğusundan anayola sınırının olduğu, buna göre genel yola bağlantısı bulunan davacıların mutlak geçit ihtiyacında olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan bu nedenlerle davanın reddi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile kabulü doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.09.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1184, Karar No: 2020/3693, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1184 E.  ,  2020/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Model Yapı Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin müdürü olan sanığın, şirkette proje denetçisi olarak çalışan katılanın bilgisi dışında, katılan adına yapılmış kaşe imzayı kullanarak, Tuzla İlçesi, 6520 ada, 11 parsel sayılı taşınmazın statik betonarme projesini onayladığı iddiasıyla açılan kamu davasında; katılanın, 6520 ada 11 parsel sayılı taşınmazda yapılan inşaattan haberdar olmadığını, hiçbir zaman kaşe imza kullanmadığını belirtmesine karşın, sanığın, katılanın inşaat sahibi... ile inşaat başında görüştüğünü, katılan tarafından denetlenen başka işlerde de katılanın kendisine ait kaşe imzayı kullandığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için; katılanın Model Yapı Yapı Denetim Ltd. Şti.'de çalıştığı dönemde denetimini üstlendiği inşaatların projelerini onaylarken kullandığı imzaların ıslak imza mı yoksa kaşe imza mı olduklarının ilgili İmar Müdürlüklerinden sorulması, kaşe imza olduklarının belirtilmesi halide söz konusu imar projeleri getirtilerek, suç konusu projedeki kaşe imza ile katılan tarafından onaylanan projelerdeki kaşe imzanın aynı olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; inşaat sahibi Murat Tuhutlu’nun tanık sıfatıyla dinlenilerek, Model Yapı Yapı Denetim Ltd. Şti. ile sözleşme imzalamasından sonra katılan ile görüşüp görüşmediğinin, katılanın, söz konusu binanın denetiminden haberdar olup olmadığının sorulması; Tuzla İmar ve Planlama Müdürlüğünden statik betonarme projelerinin ıslak imza ile imzalanmasının zorunlu olup olmadığının, kaşe imza imzalanmış projelerin kabul edilip edilmediğinin sorulması, ıslak imzanın zorunlu olduğunun belirtilmesi halinde, suç konusu kaşe imzanın aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığı tartışılarak, sonucuna gçre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suç konusu katılana ait kaşe imza ile onaylanan statik betonarme projesinin içeriki itibarıyla doğru ve usulüne uygun olarak düzenlenmiş olması halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 211. maddesindeki "gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11691, Karar No: 2024/1520, Tarih: 28.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2019/11691 E.  ,  2024/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Aydın Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurul Müdürlüğü

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün mahalli Cumhuriyet savcısı ve müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve 2013/143 Esas, 2014/36 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1, 74/1.2.cümle, 5237 sayılı TCK'nın, 62, 54 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 05.06.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi 26.05.2015 tarihli ve 2015/379 Esas, 2015/776 Karar sayılı ilamı ile sanığın denetim süresi içerisinde 09.02.2015 tarihinde kasten basit yaralama suçunu işlediği ve yargılama sonucunda mahkumiyetine kesin olarak karar verildiğinden bahisle ihbarda bulunmuştur. İhbar üzerine Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11 inci maddesi uyarınca açıklanmasıyla, sanığın 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1.2.cümle, 5237 sayılı Kanunun 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1yıl 1ay 10 gün hapis cezası ile cezaladırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; HAGB kararında suçta kullanılan eşyaların TCK 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiş olmasına rağmen açıklanan hükümde müsadereye ilişkin hüküm fıkrasına verilmemesi ve sanık hakkında şartları oluştuğu halde TCK 51. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Müşteki vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde şartları oluşmadığı halde 62. madde uyarınca indirim uygulandığına, sanığın asgari hadden cezalandırılmasının ve cezasından kazı yapılan alanın sit alanı ya da korunması gerekli kültür varlığı olmadığı gerekçesiyle 1/3 oranında indirim uygulanmasının yerinde olmadığına, suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilmediğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

10.06.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, Körteke köyü Sarnıç mevkiinde saat 18.05 sıralarında izinsiz kazı yapıldığının ihbar edilmesi üzerine ilgili kolluk görevlilerince olay yerine intikal edildiği, olay yerinde park halinde yeşil renkli Ford transit minibüs aracın tespit edilmesi üzerine ... yanına gelindiği, bu esnada kazma kürek seslerinin duyulduğu, seslerin geldiği yöne doğru gidildiğinde sanık ...’in boynunda dedektör ile yüzey taraması yaptığı ve yanında da hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık Himmet’in bulunduğu, şahıslara burada ne yaptıklarının sorulması üzerine, maden aradıklarını beyan ettikleri, olay yerinde 1 metre uzunluğunda 10 cm derinliğinde kazı çukurunun tespit edildiği, yine kazı yapılan yerden yaklaşık 1 metre uzaklıkta kazma, kürek, levye,tahra ve balyozun ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek maden aramak amacıyla olay yerinde bulunduklarını, daha önceden de maden araması yaptığını, dedektörü maden aradığı için aldığını, beyan etmiştir.

Mahkemesince 17.01.2014 tarihinde icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 03.02.2014 havale tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, emanette kayıtlı define arama sırasında ele geçirilen Delta Pulse2 adlı cihazın define aramaları sırasında kullanılan bir cihaz olduğunu, kazı yapılan yerde 2863 sayılı Kültür ve Tabıat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamından herhangi bir kültür varlığına rastlanılmadığı, kaçak kazı çukurunun yaklaşık 50 cm derinliğinde olduğunu, söz konusu alanın tespit edilerek tescil edilmiş korunması gerekli alanlardan olduğuna dair herhangi bir kayda rastlanılmadığı belirtilmiştir.

03.02.2014 tarihli maden mühendisi teknik bilirkişi raporunda, kaçak kazı yapılan yerin 70x50x50 cm ölçülerinde toprak örtü tabakası olduğunu, bu şekilde maden aramasının mümkün olmadığı, Delta Pulse 2 adlı cihazın maden araması ile bir alakasının olmadığı ve maden aramak için Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nden 3213 sayılı Maden Kanununa göre maden arama ruhsatı alınması gerektiği belirtilmiştir. Kadastro teknik bilirkişi raporunda kazı yapılan alanın Süleyman Sevin adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanunun 231/11 inci maddesi uyarınca açıklandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanunun 231/11 inci maddesi uyarınca açıklandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Mahkemece yürütülen yargılamada Aydın İl Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurul Müdürlüğü vekilinin 08.05.2013 ve 04.12.2013 havale tarihli dilekçeler ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, Kültür ve Turizm Bakanlığı adına anılan kurumun açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53 üncü maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda adli emanette bulunan eşyaların müsaderesine karar verildiği ve 10.06.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının kesinleşmesi nedeniyle müsadere kararının infazı için müzekkere yazıldığı ancak incelemeye konu temyiz denetimine açık olan hükümde, bu hususta herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında, müsadere kararının yerine getirilip getirilmediği araştırılarak sonucuna göre zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak; kendisini vekil ile temsil eden katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafına “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6522, Karar No: 2023/986, Tarih: 20.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6522 E.  ,  2023/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen anlaşmaya göre davacının ortak oldukları Solonn Enerji Üretim A.Ş.'deki hisselerini davalıya devrettiğini, işbu devir işlemi karşısında devralan davalının 25.04.2018 tarihli ortaklığın giderilmesi sözleşmesi uyarınca toplam 500.000,00 USD ödeyeceğinin kararlaştırıldığını; ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, ödemeden sürekli kaçtığını ve üzerinde bulunan malvarlıklarını kötü niyetli olarak üçüncü kişilere muvazaalı olarak devrettiğini, söz konusu sözleşme uyarınca başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının haksız olduğunu, davacı taraf 25.04.2018 tarihli hisse devir sözleşmesinden bahsetmişse de Kayseri Ticaret Sicil Müdürlüğünün 20.11.2018 tarihli yazısından da anlaşılacağı üzere taraflar arasında anonim şirket hisse devrine ilişkin yeni bir sözleşme imzalandığını, bahsi geçen sözleşmenin tarafların mutabakatı ile ortadan kaldırıldığını ve borcun sona erdiğini, sözleşmede belirtildiği şekilde davacının 120.000,00 TL devir bedelini haricen nakden ve peşinen tahsil ettiğini, davalının hisse devir sözleşmesi nedeniyle davacı tarafa herhangi bir borcu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anonim şirketteki çıplak pay niteliğindeki hisselerin devrinin nasıl yapılacağına dair yasal bir düzenleme bulunmadığından genel hükümlere göre devrin yapılabileceği, alacağın temliki hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 184 üncü maddesine göre alacağın temlikinin yazılı olması gerektiği, limited şirketlerdeki pay devrinin aksine resmi yazılı bir devir sözleşmesine gerek bulunmadığı, anonim şirketlerde hisse devrinin ticaret sicil müdürlüğüne bildirilmesine de gerek olmadığı, önceki ve sonraki sözleşmeler bir arada değerlendirilerek hukuki nitelendirme yapmak gerektiği, sonra yapılan sözleşmenin hükümleri ile önceki sözleşmenin hükümleri çelişiyorsa, sonradan yapılan sözleşme önceki sözleşmeyi ortadan kaldırıyor veya borcu sona erdiriyorsa bu durumda sonradan yapılan sözleşmedeki iradeye üstünlük tanınması gerektiği, kural olarak sonraki iradenin önceki iradeyi etkileyeceği veya ortadan kaldıracağı, taraflar bir anonim şirkette paydaş olup akdettikleri sözleşmelerin şartlarını okudukları, sözleşmelerin sonuçlarını bilen ve bu hususlarda bilgi sahibi olması beklenilen kişilerden oldukları, sonradan yapılan sözleşmenin resmi işlemleri tamamlamak için yapılan önemsiz bir sözleşme olarak görülmesinin mümkün olmadığı, sonraki sözleşme ile hissesini devreden davacının hisse devir bedelini nakden ve peşinen aldığını, alacağının kalmadığını, gerek devir alanın gerekse diğer hissedarların zimmetlerini umumi surette ibra ve dava haklarından vazgeçtiğini açıkça beyan ettiği, davacının ibra beyanın muvazaalı olduğuna ilişkin iddiasının da bulunmadığı, kaldı ki dosyada buna dair delil de olmadığı, diğer taraftan sadece bedeli daha düşük gösterilmek amacıyla düzenlenecek bir sözleşmede, ibra beyanına gerek bulunmadığı, mevcut haliyle ikinci sözleşmede ilk sözleşmeden farklı unsurların yer alması, ikinci sözleşmedeki imzaların taraflara ait olması ve geçersiz sayılmasını gerektirici yasal bir nedenin bulunmaması karşısında ikinci sözleşmenin dikkate alınması gerektiği, ikinci sözleşmedeki davacının ibrasının hukuki nitelik olarak bir borçlandırıcı işlem olmayıp tasarruf işlemi olduğu, sonradan yapılan sözleşme aynı zamanda ibra kaydını içerdiğinden ibra sözleşmesi niteliğinde olduğu dikkate alındığında hisse devir bedeline ilişkin borcun sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine, yasal koşulları bulunmadığından davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ikinci sözleşmenin muvazaa nedeniyle hükümsüz olduğunu, sadece bir gün arayla birbiriyle zıt iki sözleşme imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Mahkemece şirket hisse bedelinin rayiç değerinin 120.000,00 TL olup olmadığı hususunda araştırma yapılmadığını, dinlenen tanık beyanlarının dikkate alınmadığını ve beyanlara neden itibar edildiğinin açıklanmadığını, muvazaalı ikinci sözleşmenin yapılmasındaki tek amacın devir sırasında vergi ve harçlar yönünden nominal değer üzerinden bedel ödenmesi olduğunu, tarafların meblağ konusunda pazarlık yapmak için yan yana dahi gelmemiş olmalarının bu sözleşmenin prosedür gereği yapıldığını ortaya koyduğunu, sözleşme kesin delil olmasa da yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğundan tanık dinlenebileceğini, Mahkemece tanık dinlendiğini; ancak beyanlara itibar edilmeyip bu hususta gerekçe yazılmadığını, ilk sözleşmenin tanıklar huzurunda yapıldığını, ancak ikinci sözleşmenin yapıldığına dair tanık ... dışında kimsenin görgüsü ve bilgisinin bulunmadığını, ikinci sözleşmedeki ibra kaydı için ayrı bir muvazaa iddiası aranmasının hukuki olmadığını, muvazaanın söz konusu olmadığı ve ibrayı ispat yükünün davalıya ait olduğunu, davalının ikinci sözleşme ile ilk sözleşmenin ortadan kaldırıldığını ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usul, yasa ve dosya kapsamı yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında anonim şirket hisse devrine ilişkin imzalanan sözleşmelerden hangisinin geçerli olduğu noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 184 üncü ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Dava, anonim şirket hisse devir sözleşmesinden doğan devir bedeli alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali davasıdır.