muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10890, Karar No: 2016/18420, Tarih: 24.10.2016

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai yaptığını, bunu ileri süren işçi ispatlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları ile davalı arasında Mahkemedeki beyanlarından önce açılmış davaları mevcuttur. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanığının beyanı esas alınarak haftanın 7 günü çalıştığının kabulü ile fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıklarından ...'ın açtığı .... İş Mahkemesi'nin 2013/272 Esas sayılı gerekçeli kararında, AYDIN'ın çalışması açısından “vardiyalı çalışma dahi yapılsa çalışma saatlerinin 8-17 veya 17-01 olduğu, ancak arıza hallerinde de çalışıldığı, haftada 6 günlük bir çalışmanın gerçekleştiği, dolayısıyla asgari çalışma süresinin 56 saat olduğunun anlaşıldığı, işyerinde iki vardiya halinde 6 gün çalışan işçinin arızalara da müdahale gerektiği zamanda çalışması nedeniyle haftada asgari 56 saat çalıştığı ve fazla mesai ücretine hak kazandığı kanaatine varılmıştır.” gerekçesi ile sonuca gidilmiş, bu karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/18581 Esas sayılı kararı ile onanmıştır.

Eldeki dosyada, davacı her gün 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, hükme esas bilirkişi raporunda haftada 7 gün 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı tanık beyanlarına göre esas alınarak hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanığı ...'ın haftada 6 gün çalıştığı kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının da haftada 6 gün çalıştığı, ancak arızalara da müdahale edilmesi nedeni ile 11 saat haftalık fazla mesai yapıldığının kabulü gerekirken davacının haftada 7 gün çalıştığının kabulü ile haftalık 18 saat fazla mesai hesaplanması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 24/10/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3560, Karar No: 2009/9328, Tarih: 11.05.2009

2. Hukuk Dairesi 2008/3560 E., 2009/9328 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/3560 E., 2009/9328 K.**

**- TENKİS DAVASI

- TENKİS DAVASINDA HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRELER**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 560 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 571 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 76 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 77 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 130 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mirasbırakanın sağlararası karşılıksız kazandırmalarının tenkisi isteğine ilişkindir. (TMK.md. 560) Mirasbırakan 10.3.2006'da ölmüş, dava ise 12.3.2007 tarihinde açılmıştır. Türk Medeni Kanununun 571. maddesi uyarınca; tenkis davası açma hakkı, mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihten başlayarak bir yıl ve her halde vasiyetnamelerde, açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın açılma tarihinin üzerinden on yıl geçmekle düşer. Bu süre, hakdüşürücü nitelikte olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Türk Medeni Kanununun 571. maddesindeki süre, maddi hukukun tayin ettiği süre olup, Borçlar Kanununun zamanaşımı konusunda benimsediği ilkelerden kıyas yoluyla yararlanılarak, sürenin başlangıç ve bitiş günü belirlenmelidir. Borçlar Kanununun 130. maddesinin yollamasıyla aynı yasanın 76/3. ve 77. maddeleri gereğince, sürenin son günü tatil olarak kabul edilen güne tesadüf ederse, tatili, takip eden günde son bulur. Olayda, mirasın açılma tarihinden başlayan bir yıllık dava açma süresinin son günü tatile tesadüf ettiğinden, dava süresinde açılmıştır. O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken davanın süresinde açılmadığından bahisle reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşlin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibarfen on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13363, Karar No: 2015/5428, Tarih: 30.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13363 E.  ,  2015/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4,1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; tekstil işçisi olan sanık hakkında sürücü belgesinin asgari hadden uzaklaşılarak 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28537, Karar No: 2013/20184, Tarih: 24.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28537 E.  ,  2013/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı eylem 1072 sayılı Yasanın 1 .maddesinde "Türk Ceza Kanununun 228 nci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kastiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makineleri ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. Bu kanunun uygulanmasında spor kulüpleri, gençlik teşekkülleri ve dernekler umuma açık yer sayılır. Ancak 7470 sayılı T.C. Turizm Bankası Kanununun 18 inci maddesi hükümleri saklıdır." şeklinde düzenlenmiştir.

Sanığın yetkilisi olduğu dernekte yapılan aramada, 1072 sayılı yasanın 1.maddesi kapsamında kalan elektrikle çalışan tombala makinesinin ele geçirildiğinin sabit olması nedeniyle, umuma açık yerde 1072 sayılı yasa kapsamında makine bulundurmak suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3385, Karar No: 2023/4447, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3385 E.  ,  2023/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/224 E., 2022/197 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen geçit ... davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Mahallesi 311 ada 22 parsel ... taşınmazın maliki olup geçit ihtiyacı olduğunu belirterek 3 metre genişliğinde ve davalılara ait parsellerden geçit ... tesisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı hazine vekili cevap dilekçesinde; devlet hüküm tasarrufu altındaki yerden geçit ... talebinin suiniyetli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.11.2014 tarihli ve 2008/333 Esas, 2014/730 Karar ... kararı ile; davanın kabulüne, 09.05.2014 tarihli Fen bilirkişilerinin raporunda Çankırı Merkez ... Mahallesi 311 ada 27 parsel içinde kalan krokide K harfi ve kırmızı renkte gösterilen 27,32 m2'lik yer ve devamında paşaarkı denilen yerde kalan krokide L harfi ve ... renkle gösterilen 13,04 m2'lik yer ve devamında 634 ada 5 No.lu parselde kalan krokide M harfi ve yeşil renkle gösterilen 10,07 m2'lik yerden daha önce tesis edilen geçit irtifakına ilave olarak 311 ada 22 parsel lehine geçit ... tesisine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 25.11.2014 tarihli ve 2008/333 Esas, 2014/730 Karar ... kararına karşı süresi içinde ... ve Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 10.04.2018 tarih ve 2015/10337 Esas, 2018/2894 Karar ... ilamında; "...Mahkemece, Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/772 Esas, 2008/332 Karar ... ilamı ile 337 ada 4 parsel ... taşınmaz lehine 634 ada 4 parsel ... taşınmaz ile 311 ada 22, 27 ve 4 parsel ... taşınmazlar aleyhine tesis edilen geçit hakkına ilave suretiyle geçit ... kurulması doğru değildir. Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/772 Esas, 2008/332 Karar ... ilamı ile aleyhine geçit ... kurulmasına karar verilen taşınmaz maliklerinin geçit yükü ağırlaşacağından, aleyhine geçit ... kurulan taşınmaz malikleri lehine de bedele hükmedilmeli; davacıya ait taşınmaz lehine, 09.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide belirlenen güzergaha, anılan mahkeme kararı ile hüküm altına alınan güzergah ilave edilmeksizin bağımsız olarak geçit ... kurulmak suretiyle karar verilmelidir..." şeklindeki gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının maliki olduğu Çankırı ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 311 ada 22 parsel ... taşınmazın yola ulaşma imkanının bulunmadığı, bu nedenle mutlak geçit ihtiyacının olduğu ve bilirkişi raporuna göre paşa arkı zarar görmeden üzerine kapak yapılarak 2 numaralı alternatifin tarafların menfaatleri göz önüne alındığında en uygun ve en ekonomik alternatif olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle 311 ada 22 parsel ... taşınmaz lehine olacak şekilde 634 ada 3 parsel ve 311 ada 3 parsel ... taşınmazlar aleyhine olacak şekilde geçit irtifakı kurularak tapuya kayıt ve tesciline ve daha önce davalı olarak gösterilip aleyhlerinde karar verilmeyen diğer malikler yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... vekili, Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde;

1. Dava konusu yer ve çevresinde imar çalışması ile davacının evinin önündeki yolun genişletileceğini ve dava açmakta hukuki yararının kalmayacağını,

2. Bozma ilamına uyulmasına rağmen, ilamın dışına çıkılarak müvekkillerin davaya dahil edildiğini,

3. Davacının tam parselinin ve evinin önüne gelen devlet eli ile açılmış olan bir yolun halihazırda zaten bulunduğunu, davacının bilerek ve isteyerek arazisini büyütmek amacı ile bu yol üzerine ... yapılaşmaya gittiğini, yolun üzerine sanki kendi arazisine dahilmiş gibi duvar örmüş olduğunu,

4. Geçit ... tesis edilecek güzergahların hepsinde paşa arkı denilen bir ark bulunduğunu, bu ark nedeni ile Çankırı Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden ve Park ve Bahçeler Müdürlüğünden arkın tesis edilecek geçit ... nedeni ile zarar görüp görmeyeceği ve geçit ... tesis edilmesine muvafakat verilip verilmediği konusunda görüş sorulduğunu, belirtilen kamu kurumlarının, geçit ... tesis edilmesi durumunda arkın ve dolayısıyla kamu malının zarar göreceği, geçit ... tesis edilmesine muvafakat etmediklerini belirtmesine rağmen geçitin kamu malı olan paşa arkı üzerinden tesis edildiğini,

5. Davacıya daha önceden verilmiş olan geçit ... bulunduğunu, bu geçişin kot farkı nedeni ile zorlaştığından bahisle dava açtığını bu durumda nispi geçit ihtiyacı bulunduğunu ileri sürmüştür.

2- Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde;

Kararda ... açısından davanın kabul yada reddine dair hükümde hiçbir ibare yer almamasına rağmen paşa arkı üzerinde 10,62 m2'lik alan açısından aleyhlerine geçit ... tesis edildiğini,

5. Davacıya daha önceden verilmiş olan geçit ... bulunduğunu, bu geçişin kot farkı nedeni ile zorlaştığından bahisle dava açtığını bu durumda nispi geçit ihtiyacı bulunduğunu ileri sürmüştür.

2- Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde;

Kararda ... açısından davanın kabul yada reddine dair hükümde hiçbir ibare yer almamasına rağmen paşa arkı üzerinde 10,62 m2'lik alan açısından aleyhlerine geçit ... tesis edildiğini,

Mahkemece bozma ilamında belirtilen hususlara riayet edilmeden hüküm tesis edildiğini, bozma ilamında da belirtildiği üzere bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olduğunu, bu gibi durumlarda mülkiyet ... kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılması gerektiğinin belirtilmesine rağmen bozma ilamına uyulmadığını, ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, geçit ... istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosyada mevcut 19.10.2021 ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmazların paftadaki durumları ile fiili durumlarının farklı olduğu bilirkişiler tarafından değerlendirilerek fiili duruma göre geçit alternatiflerinin belirlendiği, hükme esas fen bilirkişisi raporu krokisi ile kadastro paftası arasında farklılık bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Bu durumda; mahkemece mevcut kadastral pafta gözetilerek uygun geçit seçenekleri belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın fiili durumu üzerinden belirlenen seçeneklerin hükme esas alınması, hükmün infazı sırasında tereddüt yaratacağından yeniden mahalinde keşif yapılarak belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmak suretiyle geçit alternatiflerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13491, Karar No: 2019/1823, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13491 E.  ,  2019/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1832, Karar No: 2015/2636, Tarih: 18.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1832 E.  ,  2015/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.07.2013 gün ve 2013/175 E., 2013/330 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 19.03.2014 gün ve 2013/6754 E., 2014/9119 K. sayılı ilamıyla;

(...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı Kattenbeck Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "ibraname" başlıklı belgedeki "işyerinden 31.05.2007 tarihinde yukarıda gösterilen şekilde ayrıldım" ve “1.686,43 TL kıdem tazminatının ödendiğine” ilişkin ibarelerin yer aldığı gözönünde bulundurularak davalı işyerinin akti feshetme iradesinin bulunduğu, sözleşmenin işveren şirket tarafından feshedilmiş olduğu, ihale süresinin sona ermesi nedeniyle feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun ibraname içeriğine göre davalının da kabulünde olduğu sonucuna varıldığı, bu durum karşısında davacının İETT garajında çalışmaya devam etmesinin kesintisiz olduğunun söylenemeyeceği, davalı şirket tarafından iş akdi feshedilen davacının hizmet süresinin kesintiye uğraması sonrasında yeni ihale alan şirketteki çalışmasına devam ettiği, bu durumda işyeri devri olgusuna göre değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.