muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3288, Karar No: 2019/4478, Tarih: 17.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3288 E.  ,  2019/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle verilen hükmün red onanmasına ilişkin Dairemizin 11/02/2019 gün ve 2018/1276 Esas - 2018/815 Karar sayılı ilamına karşı davalılardan ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davalı ... End. Tem. Güv. Ltd. Şti. vekili 12/04/2019 havale tarihli dilekçe ile Dairemizin 11/02/2019 tarih, 2018/1276 Esas, 2019/815 Karar sayılı Onama ilamında maddi hata olduğunu ifade etmiş ve maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemesi kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki Yargıtay bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki Yargıtay bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 11/02/2019 tarih, 2018/1276 Esas, 2019/815 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilerek itiraz kapsamında dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Bu aşamada usuli kazanılmış hak kavramının da üzerinde durulması faydalı olacaktır. Usuli kazanılmış hak davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.( HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Bu kapsamda, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin, maddi tazminat isteminde ileri sürdüğü, Dairemizin onama ilamındaki temyiz harcının hatalı bir şekilde temyiz talebinde bulunmayan ... Temizlik Ltd. Şti.’ye yüklenilmesi itirazı dikkate alınarak, maddi hatanın giderilmesi gerekmiştir.

Bu kapsamda dosyanın yeniden incelenmesi ile;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 41.530,00TL’dir.

Davacı vekili, 153.081,49TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece 153.081,49TL maddi, 9.000,00TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen 20/12/2017 tarihli kararda 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını, davalı ... AŞ vekili temyize getirmiştir. Bu kapsamda;

1- Manevi tazminat miktarının, aleyhine hüküm verilen yönünden temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını, davalı ... AŞ vekili temyize getirmiştir. Bu kapsamda;

1- Manevi tazminat miktarının, aleyhine hüküm verilen yönünden temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı ... AŞ vekiline ait temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE karar verilmiştir.

2- Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise temyiz kapsamına ve nedenlerine, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere, maddi delillere göre ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmaması gözetilerek, davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının reddine, usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...ye yükletilmesine, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26473, Karar No: 2015/33253, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26473 E.  ,  2015/33253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/08/2015

NUMARASI : 2015/121-2015/496

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat F. B. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresi belirlenmiştir. Dinlenen tanık anlatımlarından, işyerinde zaman zaman işçilerin ücretsiz izne çıkartıldıklarının anlaşılması karşısında, hizmet döküm cetvelinde ücretsiz izin sebepli gösterilen eksik günlerin çalışma süresine dahil edilmemesi isabetlidir. Ancak, işe giriş ve çıkış tarihi arasında bir kısım günler için istirahat ve benzeri sebepli eksik gün bildirimleri bulunmakta olup, söz konusu eksik gün bildirimlerinin dayanağı olması gereken istirahat raporu veya sair itibar edilebilir bir delil dosyaya sunulmamıştır. Kaldı ki, istirahat sebepli olarak bildirilen eksik günlerin, işçinin çalıştığı sırada bir defada ihbar süresini altı hafta aşacak düzeyde olmadığı da açıktır. Dolayısıyla, dosya mevcut delil durumu itibariyle, kayıtlı işe giriş ve çıkış tarihi arasındaki süre esas alınarak, sadece ücretsiz izin günlerinin dışlanmasıyla, davacının çalışma süresi belirlenmelidir. Bu yön nazara alınarak, ayrıca taleple de bağlı kalınarak çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/755, Karar No: 2021/2608, Tarih: 26.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/755 E.  ,  2021/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

PTT Müdürlüğünde posta dağıtıcısı olan sanığın, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ...'a tebliğ edilmek üzere gönderilen tebliğ evrakını, Yarbaşçandır Köyü Muhtarı ...'ya imzalatmak sureti ile bizzat muhataba yapılmış gibi düzenlediği ve böylelikle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın, Yarbaşçandır köyü muhtarlığı adına yapılan tebligata "Bizzat" ibaresini yazacağına ...'a yapılan tebligata yanlışlıkla "Bizzat" ibaresini yazdığını, dikkat edilecek olursa köy muhtarlığına yapılan tebligata bizzat ibaresi yazılmadığını, herhangi bir kastının söz konusu olmadığı savunması karşısında, isnadın sübutu halinde eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve tartışmasının ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/992, Karar No: 2019/2251, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/992 E.  ,  2019/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16321, Karar No: 2019/690, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/16321 E.  ,  2019/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamada, sigorta işiyle uğraşan sanığın hakkındaki suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması, sahte muayene işlemleri yapılan .... plaka sayılı aracın ruhsat ile birlikte sanığa teslim edildiğine dair bilgi ve görgü sahibi olduğu bildirilen Ercan Kargo isimli iş yerini çalıştıran .... isimli şahsın tanık olarak gösterilmesine rağmen dinlenmemesi ve dava konusu belge üzerinde sanık yönünden imza ve yazı incelemesinin yaptırılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için aracın muayenesine ilişkin bilgi ve görgü sahibi olduğu bildirilen .... ın araştırılıp bilgisine başvurularak, araç trafik belgesindeki sahte olarak yapılan muayene kısmındaki imza ve el yazılarının sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15547, Karar No: 2015/11371, Tarih: 22.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15547 E.  ,  2015/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, adli sicil kaydında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydı bulunan ve 339 promil alkollü olarak araç kullandığı sırada kırmızı ışıkta beklemekte olan önündeki araca arkadan çarptığı tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen 50 gün hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği halde, hükmün 6. fıkrasında sanık hakkında doğrudan adli para cezası verildiği gerekçesiyle cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 6. fıkrasındaki “ doğrudan” ve “TCK'nın 50/1 madde ve fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” ibarelerinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1872, Karar No: 2021/9182, Tarih: 04.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1872 E.  ,  2021/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarih ve 2017/29- 2019/194 sayılı kararı

3- ...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanunun 314/2, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2- Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanunun 314/2, 62/1, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ... ve sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 04.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3047, Karar No: 2025/1257, Tarih: 25.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3047 E.  ,  2025/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1263 Esas, 2024/491 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/713 E., 2020/489 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin olağan genel kurul toplantısının ve karar almanın usulüne aykırı olduğunu, genel kurul öncesinde ilgili belgelerin incelenmesine imkan tanınmadığını, davacıların alınan kararlara karşı olumsuz oy kullanarak muhalefetlerini tutanağa geçirdiklerini, genel kurul toplantısında merkez değişikliğine karar verildiğini, faaliyet raporları ile bilanço ve gelir giderler üzerinde inceleme yapılamadığını, özel denetçi atanması gerektiğini, toplantıda faaliyet raporunun, bilanço ve gelir gider raporlarının ibra edildiğine karar verildiğini, müdürün kendi ibrasında oy kullandığını ileri sürerek kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iki ortaklı şirketin %40 hissesine sahip olan ...'ın vefat etmesi nedeniyle davacıların miras payları oranında şirkete ortak olduklarını, diğer ortak ... ile birlikte ...’ın şirketi birlikte yönettiklerini, ...’ın ölümünden sonra şirket müdürü olarak kalan ...’ün fiziki şartların kötü olması nedeniyle genel kurul toplantısını kendisine ait adreste yapmayı uygun bulduğunu, davacıların toplantıda herhangi bir inceleme isteğinde bulunmadıklarını, ibra oylamasının 2013, 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarını kapsadığını, ...’ın 2017 yılında vefat etmiş olması dikkate alındığında bu yıllarla ilgili olarak mirasçıların da ibra oylamasında oy kullanmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın yasal 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, 30.04.2018 tarihli genel kurul toplantısının “Mansuroğlu Mah. 286/6 Sk. N:10/7 ...” adresinde yapıldığı, toplantıda 51 payın asaleten, 12 payın vekaleten temsil edildiği, davacıların genel kurul toplantısının 4, 5, 7 ve 10 numaralı gündem maddesinde görüşülen kararlara muhalif kaldıkları, davalı şirketin ortak sayısının 14, sermayesinin ise 10.000,00 TL olduğu, 48 payın müdür ...'e ait bulunduğu, davalı şirketin adresinin “847/1 Sk N:4/307 Konak-İzmir” olduğu, şirket müdürü tarafından alınan müdür kurulu kararı ile gündem oluşturulduğu, gündemde şirketin genel kurul toplantısının Mansuroğlu Mah. 288/6 Sk. N:10 D:7 Bayraklı-İzmir adresinde yapılmasına karar verildiği, 4 ve 5 numaralı maddelerde şirket müdürünün de oy kullandığını, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığın bulunmadığını, şirket yönetiminde olanların ibra oylamasına katılamayacakları, davalı şirkette 48 payın sahibi olan şirket müdürü Şemsinur Yörük'ün ibraya ilişkin 4 ve 5 numaralı kararlarda oy kullandığı, diğer kararlar yönünden yasaya, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, şirket genel kurulunun 4 ve 5 numaralı kararlarının iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müdür olan ortağın oyu hariç tutulduğunda hazır bulunan 15 hissenin salt çoğunluğu ile karar alınması gerekli olup somut olayda müdür sıfatı olmayan 15 hisseye sahip ortaklardan 12 sinin ret yönünde oy kullanmış olması nedeni ile ibra için gerekli ve yeterli oy nisabının sağlanmadığı, faaliyet raporları, gelir gider tablosu ve bilançonun onaylanması için alınan kararda ise oy yoksunluğu söz konusu olmadığından gerekli ve yeterli oy nisabının sağlandığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı Şirketin 17.05.2018 tarihli genel kurulunda alınan beş (5) numaralı kararının yoklukla malul olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, iptali istenen gündem maddeleri ile alınan genel kurul kararlarının geçerliliğini etkileyen bir sakatlık bulunup bulunmadığı noktasındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe