muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4220, Karar No: 2017/6675, Tarih: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4220 E.  ,  2017/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/01/2016 tarih ve 2013/120-2016/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı iki ortaklı ... Tekstil Ltd. Şti'nin davalı ... ile birlikte ortak olduklarını, aynı zamanda müvekkilinin dava dışı şirketin müdürü olduğunu, ancak 04/02/1998 tarihinde şirketteki tüm hissesini 1.000.000 TL bedelle diğer davalı ...'a noter huzurunda devrettiğini, aynı gün ortakların aldıkları karar ile ...’ın 5 yıl süre ile müdür olarak seçildiğini, ancak yeni ortaklar tarafından müdür tayini işlemlerinin tescil ettirilmediğini ileri sürerek müvekkilinin dava dışı şirket ortaklığından ve müdürlüğünden ayrıldığının tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., limited şirketlerde hisse devrinin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanının zorunlu olmadığı, ancak hisse devri sonucunda şirket müdürlerinde değişiklik meydana geliyorsa bu hususun tescilinin ve ilanının zorunlu olduğunu, davacının tescil talebinde bulunmaya yetkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... (...) Yakun vekili, davacının hisse devrinden sonra dahi şirket adına işlemler yapmaya devam ettiğini, müvekkilinin dava dışı şirketteki ortaklığının kağıt üzerinde kaldığını, devir işleminden 11 yıl sonra dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 04.02.1998 tarihli ... 4. Noterliğinden düzenlenme ... yevmiye numaralı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile hissesinin tamamını ...’a 1.000,00 TL bedelle devrettiği, aynı tarihte şirketin 04.02.1998 tarihli 4 nolu kararıyla 5 yıl süre ile ...’ın şirket müdürü olarak atandığı ve kendisine münferiden temsil yetkisi verildiği, 11.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda; yeni anılan karar ile yeni müdür tayin edildiği, bu atamanın davacının imza yetkisinin iptali anlamına gelebileceği gibi

yetkinin devam ettiği anlamına da gelebileceği yönünde görüş bildirildiği, diğer davalı ... ile davacının eski eşi ... (...)’ın 1997 yılında evlenmesiyle davacının şirket ortaklığında kalmak istemediği, hayatın olağan akışına göre şirket ortaklığından ve şirket müdürlüğünden ayrılmasının kabul edilmesi gerektiği, aksinin yani şirkete ortak olarak devam ederek müdürlük görevini ifa etmesinin hayatın olağan akışına göre kabul edilemeyeceği, bu nedenle davacının 04.02.1998 tarihi itibari ile şirket müdürlüğünden ayrıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... (...) Yakun vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının 02.04.1998 tarihininden itibaren limited şirketinin müdürü olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacının ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/483 E. 2006/44 K sayılı dosyasında görülen ceza davasında sahte çek düzenleme eyleminden yargılandığı ve ... Ltd. Şti. emrine düzenlenmiş iki adet çekin sahte olduğunu bilmesine rağmen arka yüzünde ... Ltd. Şti. yetkilisi sıfatıyla ciroyu imzalayıp alışveriş karşılığında ... Tektil Ltd. Şti'ne verdiği gerekçesiyle hakkında sahte resmi senet düzenlemek suçundan mahkumiyet kararı verildiği, suç tarihinin 30/04/1999 ve 30/06/1999 olduğu, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000-318 E. 2005-303 K sayılı dosyasında görülen ceza davasında sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan iade-i muhakeme neticesinde, 1998 yılı suç tarihinde, hissesini devrederek şirket ortaklığı ve yöneticiliğinden ayrılmış olması nedeniyle bu suçtan sorumlu olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davacının sanık sıfatıyla yargılandığı dosyaların kesinleşme durumları da dikkate alınarak verilen kararların TBK'nin 74. maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlayıcı olup olmadığı ve bu kararların hükme etkisinin değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... (...) Yakun vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19140, Karar No: 2012/24270, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19140 E.  ,  2012/24270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işe iade davasının davacı işçi lehine sonuçlanmasından sonra işe başlatılmaması üzerine ödenmesi gereken boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatlarının ödenmemesi üzerine başlattıkları icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının hak ettiği ödemelerin eksiksiz olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan hesaplamaya göre davacının dava konusu edilen alacaklarla ilgili bakiye alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında dava konusu alacakların hesabında esas alınacak ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf davacının en son net 3.500,00 TL ücret almakta iş akdinin feshedildiği, fesih sonrası çalışanların ücretlerine zam yapılmış olduğunu, bu nedenle emsal ücret ve yan ödemeler dikkate alınarak alacak kalemlerinin hesaplanması gerekeceğini iddia etmiştir. Davalı taraf hak ettiği tüm alacakların ödendiğini savunmuştur.

Boşta geçen sürenin en çok dört aylık kısmı içinde gerçekleşen diğer haklar kavramına, ikramiye, gıda yardımı, yol yardımı, yakacak yardımı ve servis hizmeti gibi para ile ölçülebilen haklar dahil edilmelidir. Söz konusu hesaplamaların, işçinin belirtilen dönemde işyerinde çalışıyormuş gibi yapılması ve para ile ölçülebilen tüm değerlerin dikkate alınması gerekir. Bununla birlikte işçinin ancak fiili çalışması ile ortaya çıkabilecek olan fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücret ile satışa bağlı prim gibi ödemelerinin, en çok dört ay kadar boşta geçen süre içinde ödenmesi gereken diğer haklar kavramında değerlendirilmesi mümkün olmaz. Boşta geçen en çok dört aya kadar süre içinde ücret zammı ya da yeni bir toplu iş sözleşmesi yürürlüğe girdiğinde, her iki dönem için ayrı ayrı hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda; taraf tanıkları taraflar arasındaki iş sözleşmesinin feshinden sonra işyerindeki çalışanlara zam yapılmış olduğuna dair ifadelerde bulunmuşlardır. Bu ifadeler karşısında mahkemece işveren belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapıltırılması suretiyle bu husus açıklığa kavuşturulmalı ve dava konusu alacak kalemlerinin hesabında esas alınacak ücret tespit edilmelidir. Bu tespit akbinde yapılacak hesaplamada talebin aşılmamasına da ayrıca dikkat edilmesi gerekmektedir. Ayrıca boşta geçen süre ücreti bakımından yukarıda belirtildiği gibi işçinin belirtilen dönemde işyerinde çalışıyormuş gibi işlem yapılması ve para ile ölçülebilen tüm değerlerin dikkate alınması gerekeceğinden yol, yemek vs. ek ödemelerin de nazara alınması gerekmekte iken bu hususlara dikkat edilmeksizin yazılı gerekçe ile karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7972, Karar No: 2019/17205, Tarih: 30.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7972 E.  ,  2019/17205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan hakkında düzenlenen İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30.11.2012 tarihli raporunda, "sağ göz altında, sağ çene yan kısımda, sağ yanakta 3 cm'lik ekimoz, yanakta 5 cm'lik kesi olduğu, grafisinde sağ orbita taban kırığı saptandığı" belirtildiği halde, yüz çevresi içerisinde tespit edilen bu yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmediği anlaşılmakla; katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18338, Karar No: 2013/6234, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18338 E.  ,  2013/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda 13.02.1999 tarihinden itibaren 01.01.2008 tarihine kadar geçici işçi olarak ve bu tarihten sonra işçi kadrosu ile çalıştığını, 01.03.2007-28.02.2009 tarihli toplu iş sözleşmesine 02.01.2008 tarihinde dahil olduğunu, davalı kurumun toplu iş sözleşmesinin Ek 1/A yerine Ek 1/B tablosuna göre ücret vermesi sebebi ile aradaki fark ücretin tahsili bakımından 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük tarihli birinci dönem toplu iş sözleşmesinin Ek 1/A cetveline göre belirlenmesinin tespiti ile kadrolu işçi statüsüne atandığı tarih olan 01.03.2008 tarihinden itibaren ücret farkı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, 26.10.2007 tarihinde sürekli işçi kadorusuna geçirilen davacının 02.01.2008 tarihinde sendikaya üye olduğunu, toplu iş sözleşmesinin 3. ve 17. maddeleri gereği işçilere uygulanacak ücret skalasının Ek1/B'de belirlendiğini savunarak davanın reddine karar verilesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı 13.02.1999 tarihinden beri davalı idarede geçici işçi statüsünde, 01.01.2008 tarihinden sonrada kadrolu işçi olarak çalıştığı, davalı idarenin davacının 01.01.2008 tarihinde işe girdiği şeklinde yorumlayarak Ek 1/B skalasına göre ücreti tespit etmesinin toplu iş sözleşmesine ve kanunun amacına uygun düşmeyeceği, 01.03.2005 tarihinden önce işe girmiş olan davacının ücret ve parasal haklarının toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikanın üyeliğini kazandığı 02.01.2008 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi kapsamında ve Ek 1/A skalasına göre belirlenmesinin uygun olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, 13.02.1999 tarihinden beri davalı kurum sorumluluğunda geçici işçi posizyonunda çalışan ve 01.01.2008 tarihinde kadroya geçen ve sendikasına 02.01.2008 tarihinde üye olan, dayanışma aidatı ödeyen davacının ücretinin tespitine işyerinde uygulanan 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret skalalarından hangisinin uygulanacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, 13.02.1999 tarihinden beri davalı kurum sorumluluğunda geçici işçi posizyonunda çalışan ve 01.01.2008 tarihinde kadroya geçen ve sendikasına 02.01.2008 tarihinde üye olan, dayanışma aidatı ödeyen davacının ücretinin tespitine işyerinde uygulanan 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret skalalarından hangisinin uygulanacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının ücretinin Toplu İş Sözleşmesinin Ek-1/A cetveline göre belirlenmesi yönünde kurduğu hüküm, 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesine uygun değildir. 5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesinde "Geçici işçi pozisyonundan sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin mevcut ücret düzeylerinde ve diğer mali sosyal haklarında artış yapılamaz ve ücret skalaları değiştirilemez. Bu işçilere sadece 2007 yılı ve sonraki yıllarda toplu iş sözleşmeleri ile belirlenecek genel ücret artışları uygulanır."hükmü mevcuttur. Kamu düzeni ile ilgili kanun hükümlerine aykırı olan toplu iş sözleşmesi düzenlemelerine itibar edilemez.

Mahkemece bu yön gözetilmeden hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5991, Karar No: 2012/7526, Tarih: 19.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5991 E.  ,  2012/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı ve eski yönetim kurulu üyesi olduğunu, kooperatifin 18.07.2010 tarihinde yapılan genel kurulunda gündemin 5. maddesinde yönetim kurulunun ibrasının görüşüldüğünü, oylamada 25 red oyuna karşı 36 kabul oyu ile yönetim kurulunun ibra edilmediği yönünde karar oluşturulduğunu, 36 kabul oyu alan yönetim kurulunun ibra edilmesi gerekirken ibra edilmeme şeklinde karar oluşturulmasının hukuka aykırı olduğunu, yönetim kurulunun ibra edilmemesi nedeniyle müvekkilinin yeniden aday olma ve seçilme hakkının da elinden alındığını ileri sürerek, yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmemesine ilişkin 5 numaralı kararı ile yönetim ve denetim kurulunun seçimine dair 7 numaralı kararın yönetim kurulunun seçilmesine ilişkin bölümünün iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurulun 5 sayılı kararı ile yönetim kurulu ve denetim kurulunun ibralarının ayrı ayrı oylandığı, yönetim kurulunun 36 kabul oyu, denetim kurulunun ise 18 kabul oyu alarak her iki kurulun da ibra edilmediği, 7 sayılı kararda ise yönetim ve denetim kurulu seçimlerinin liste bazında yapılmasının önerildiği ve yapılan seçim sonucu yeni kurulların oluştuğu, ortada Kooperatifler Kanunu'na ve anasözleşmeye aykırı herhangi bir durumun söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının yönetim kurulunun seçimi ile ilgili 7. maddenin oylamasında muhalefet şerhi bulunmaması sebebiyle davanın bu maddenin iptali istemi bakımından 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca dava açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken, esastan reddi doğru olmamış ise de bu durumun sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacı vekilinin 5. maddeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/2 nci maddesi, "genel kurul sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı sözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantısında ortakların en az 1/4 ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır." hükmünü; aynı Kanun'un 81/4 ncü maddesi ise "Anasözleşme ile özel bir nisap belirlenmemiş ise, tasfiye halinde kooperatiflerin genel kurul toplantılarında nisap aranmaz. Kararlar oyçokluğu ile verilir." hükmünü; aynı

Kanun'un 51/1 nci maddesi ise “Kanun veya anasözleşmede aykırı hüküm bulunmadıkça, genel kurul kararlarında ve seçimlerde oyların yarıdan bir fazlasına itibar olunur.” hükmünü içermektedir. Dosyada mevcut anasözleşmenin 87 nci maddesinin 9. fıkrasında "Gayrimenkul satışının görüşüldüğü toplantılar hariç olmak üzere, tasfiye süresince yapılacak genel kurul toplantılarında toplantı nisabı aranmaz" hükmüne; yine anasözleşmenin 33. maddesinin 1. fıkrasında "Genel kurulun toplanabilmesi ve gündemdeki konuların görüşebilmesi için, kooperatife kayıtlı ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen toplantıda hazır bulunması şarttır.İlk ve müteakip toplantılarda aynı nisap aranır." hükmüne; 2. fıkrada ise "Genel kurulda kararlar, ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarıdan fazlasının oyu ile alınır." hükmüne yer verilmiştir. Anılan hükümler emredici nitelikte olup, bu hükümlere aykırılık teşkil eden genel kurul kararları, BK'nın 19 ve 20. maddeleri hükümlerine göre mutlak butlanla batıldır.

Somut olaya gelindiğinde davalı kooperatifin ortaklar listesinde kayıtlı 314 ortağı bulunduğu, 45 ortağın asaleten 30 ortağın vekaleten olmak üzere toplam 75 ortağın toplantıda hazır olduğu, davalı kooperatifin tasfiye halinde bulunması nedeniyle Kooperatifler Kanunu'nun 81/4 ncü ve anasözleşmenin 87/9 ncu maddeleri uyarınca taşınmaz satışının görüşüleceği toplantılar haricinde toplantı nisabı aranmadığından toplantı nisabı yönünden alınan kararlar yönünden hukuka aykırı bir durumun bulunmadığı, iptali talep edilen yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 5 nci maddenin görüşmesine 61 üyenin katıldığı, oylama sırasında 36 kişinin ibra yönünde, 25 kişinin ise ibra edilmeme yönünde oy kullandığı halde, "hazirunda imzası bulunan 75 kişinin yarısından fazlasının kabul oyu vermesi gerekirken 36 oy alındığı için yönetim kurulunun ibra edilmediği" şeklinde karar alınmıştır. Anasözleşmenin 33 ncü maddesinde yer alan "Genel kurulda kararlar, ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarıdan fazlasının oyu ile alınır" hükmü, anılan maddenin bütünü B.K’nın 18’inci maddesi hükmü gereğince yorumlandığında ağırlaştırılmış nisap getirme amacıyla konulmamış olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Hazirun cetveli, genel kurul toplantısına iştirak eden ortaklara toplantıya katıldıklarını imzaları ile tasdik imkanı veren bir belge olup, hazirun cetvelinde imzası bulunanlara toplantıyı sonuna kadar izleme ve kararlara katılma yükümlülüğü getiren yasal veya sözleşmeye dayalı bir düzenleme mevcut değildir. Yasa ve anasözleşmede belirlenen toplantı nisabını etkilememek kaydıyla (somut olayda etkilemediği görülmektedir), toplantıya katılan ortakların bir bölümünün genel kuruldan ayrılması mümkün bulunduğundan, karar nisabının da her gündem maddesinin oylamasına katılan kişiler üzerinden belirlenmesi gerekmektedir. Dava konusu 5. maddenin görüşülmesinde oylamaya 61 kişinin katıldığı, karar nisabının da bu sayıya göre belirlenmesi gerektiği, 36 ortağın ibra yönünde, 25 ortağın ibra edilmeme yönünde oy kullanması karşısında yönetim kurulunun ibrası için gerekli karar nisabının oluştuğu gözönüne alınarak bu madde ile ilgili davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3869, Karar No: 2016/20239, Tarih: 08.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3869 E.  ,  2016/20239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Sanığın, katılan ile aralarında husumet olduğunu, katılanın silahla ayağına ateş ederek ayağını kırdığını, olay günü de bu kötülükleri hatırlayarak sanığa vurduğunu beyan etmesi karşasında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken “ 8 ay 10 gün'' yerine hesap hatası yapılarak '' 7 ay 15 gün'' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.