muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3420, Karar No: 2010/6571, Tarih: 12.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3420 E.  ,  2010/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/94397

MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :17/11/2009-338/396

SUÇ :Kasten yaralamak

N.. Y..'ı kasten yaralamaktan sanık H.. Ç..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/11/2009 gün ve 338/396 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin değerlendirilmesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, olay anında sanık Habip'in temyiz incelemesi kapsamı dışındaki arkadaşı İbrahim ile Ali'nin kavga ettikleri, İbrahim'in elinden düşen silahı alan sanık Habip'in Ali'ye doğru 3 el ateş ettiği ve mermi çekirdeklerinden bir tanesinin o sırada olay yerinin yanındaki otobüs durağında beklemekte olan katılan-mağdur Nihat'ın göğsüne isabet ederek, katılan-mağdurun hayati tehlike geçirerek, böbreğinin alınması sonucu organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın mağdura yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK.nu na göre olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu halde, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 456/3,457/1,59.maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/2-b-son,21/2,62.maddeleri arasında yapılması gerektiği düşünülmeden, 5237 sayılı TCK.nun 21/2.maddesinin dikkate alınmaksızın lehe yasa karşılaştırmasının yanlış yapılması suretiyle, 765 sayılı TCK.nu hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 12/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17025, Karar No: 2012/20808, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17025 E.  ,  2012/20808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizce dosya bir kısım davalılar vekilinin temyiz harcını yatırmamış olması sebebiyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilmiş ise de kararın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece tutulan tutanaktan, bir kısım davalılar vekilinden harç talep edilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda geri çevirme kararının gereği olarak HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken muhtıra tebliğinin yapılmadığı görülmüştür.

Bu itibarla, HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11499, Karar No: 2019/1700, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11499 E.  ,  2019/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12557, Karar No: 2024/20086, Tarih: 23.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/12557 E.  ,  2024/20086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/864 E., 2023/210 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2022 tarihli ve 2021/379 E.- 2022/113 K. sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34869, Karar No: 2014/11502, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34869 E.  ,  2014/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/342201

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/223 (E) ve 2013/241 (K)

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; yağma suçunun sanık A.. Y.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve katılanın işyerinde işlenmesi nedeniyle sanık A.. Y..'ın TCY'nın 149/1.maddesinin (c) ve (d) bendleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Katılanın aşamalardaki beyanlarında, suç tarihinden önce sanık A.. Y..'ın kendisine karşı işlediği hakaret suçu nedeniyle 2.180 TL adli para cezasına mahkum olduğunu, bu nedenle 4000 TL istediğini, 23.05.2013 günü saat 14:00 sıralarında sanık S. İ..'ın, işyerine geldiğini, "Beni A.. Y.. gönderdi, son tarih olarak cumartesi günü bu parayı verecek misin vermeyecek misin sadece bunu öğrenmeye geldim" diyerek tehditvari konuştuğunu, kendisinin de tehditkar davranışlarından dolayı sanığı uyardığını, bu olaydan önce de işyerine sanıklar S. İ.. ile Y.İ..'nin geldiklerini, "Bizi A.. Y.. gönderdi, sana kesmiş olduğumuz 4.000 TL parayı almaya geldik vermezsen senin için kötü olur, biz elçiyiz, bizden söylemesi" dediklerini, katılanın vermeyeceğini söylemesi üzerine "Sen

görürsün" diyerek gittiklerini, bir çıkış yolu olmak üzere sanık A.. Y..'a 1500 TL verdiğini belirttiği; tanık F. K..'ın, 22.04.2013 günü sanık S. İ..'ın katılanın işyerine gelerek kendisini Tilki Murat lakaplı fakat ismini A.. Y.. olarak bilinen şahsın gönderdiğini, işyeri açacağından dolayı 3.500-4.000 TL paraya ihtiyacı olduğunu, normalde bu parayı katılan ile olan davasından dolayı yatırdığını, bu parayı Tilki Murat'ın istediğini kendisinin de aracı olduğunu söylediğini, "Haraç mı istiyorsunuz?" dediğinde sanığın "Ben aracıyım" diyerek gittiğini; tanık T.K.'ın, sanıklardan S. İ..'ın, babasının yanına geldiğinde orada olduğunu, babasına "Bu parayı verecek misin vermeyecek misin? Vermezsen senin için iyi olmaz" dediğini, buna benzer tehditvari sözler söylediğini; tanık T. Ş.'in, katılanın işyerinde çalıştığını, eşi ile oturdukları sırada sanık S. İ..'ın, işyerine geldiğini, kendisini A.. Y..'ın gönderdiğini, daha önce katılan ile A.. Y.. arasında kavga olayının olduğunu, bundan dolayı mahkemelik olduklarını mahkemenin de Abidin isimli Tilki Murat lakablı şahsa 3.500-4.000 TL civarında para cezası verdiğini, bundan dolayı A.. Y..'ın 3.500-4.000 TL civarında zararının bulunduğunu, kahvehane açacağını bundan dolayı yardım etmelerini, destek çıkmalarını söylediğini, F. K..'ın "Murat bizden haraç mı istiyor?" diye sorduğunu, sanığın da bir şey söylemeden özür dileyerek gittiğini, bu olaydan sonra 04.05.2013 günü yine mahalleden tanıdığı S. İ..ve Yu.İ..nin saat 11.00-12.00 civarında işyerine gelerek katılan ile özel görüşmek istediklerini söylediklerini, bunun üzerine katılanın içeri davet ettiğini, içeride sanık Y. İ..nin katılana "A.. Y..'ı şikayetinizden dolayı 3.500-4.000 TL civarında zararı oldu, bundan dolayı sizden destek istiyor, kusura bakmayın biz elçiyiz" dediğini belirttiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar S. İ..ve Yu.İ..'nin eylemi gerçekleştirdikleri ve yağma suçuna doğrudan katıldıkları gözetilmeden, hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

3-Katılan tarafından Av. H. Te..'ye verilmiş vekaletname dosyada bulunmadığı halde, katılan yararına avukatlık ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y.. ve savunmanı ile katılan S. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1772, Karar No: 2020/3056, Tarih: 20.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1772 E.  ,  2020/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 14/04/2011 tarihli kararın katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2012 tarihli kararı ile 6352 sayılı Yasa uyarınca yeniden değerlendirilmesi için dosyanın iade edilmesi üzerine mahkemece 19/07/2012 tarihli ek karar ile yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına karar verilerek dosyanın Yargıtay’a gönderildiği, sanık hakkında 14/04/2011 tarihli kararın kesinleşmediği, temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan eylemine uyan 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının 08/02/2011 olan sorgu tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2024, Karar No: 2024/123, Tarih: 10.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2024 E.  ,  2024/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 Esas, 2022/608 Karar

DAVALILAR : 1....

2....

3.... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ... Enerji Üretim A.Ş. ve Göksu Enerji Üretim A.Ş. arasında yapılan sözleşme ile müvekkiline olan borçlarının ödenmesi için HES projesi kapsamındaki gelirlerinin temlik sözleşmesi ile müvekkiline devredildiğini, daha sonra adı geçen şirketlerin iflas ertelemesi istediğini, davalıların ise iflas erteleme davasında adı geçen şirketlere kayyum olarak atandıklarını, davalıların iflas ertelemesi isteyen şirketlerin HES gelirlerinin müvekkili bankaya temlik edildiğini bilmelerine rağmen bu gelirlerin borçlu şirketlerce kullanılmasına göz yumduklarını, iflas ertelemesi isteyen şirketlerin tüm yönetim kurulu kararlarını denetleyen ve onaylayan davalıların HES gelirlerinden elde edilen tutarların müvekkili hesaplarına gönderilmesi gerekirken şirketlerin hesaplarına aktarılarak kullanılmasına açıkça muvafakat etmeleri ve ... vermeleri nedeniyle müvekkili alacaklı bankanın zararına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek şimdilik 20.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; bu davayı davacı değil müflis şirketlerin açması gerektiğini, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, vasinin sadece vesayet altındaki kişiye verdiği zararlardan dolayı sorumlu olabileceğini, temlik sözleşmeleri kapsamında davacı bankanın EPDK'ya yaptığı başvurunun ayrıca piyasa işletmecisi EPİAŞ'a yaptığı başvuruların kabul edilmediğini, kurum kararlarının iptali için davacı bankanın idare mahkemeleri nezdinde açtıkları davaların reddedildiğini, bu haliyle temlik sözleşmelerinin geçerli olmadığını, kayyımların atandıkları şirketleri temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığını, şirketlerin yönetim organlarının yetkilerinin devam ettiğini, kararların yönetim kurulunca alındığını, bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 467 nci maddesinin ikinci fıkrasında beliritldiği şekilde vasi gibi sorumlu tutulmalarına olanak bulunmadığını, ayrıca vasinin sorumluluğunun kusur sorumluluğu olduğunu, kayyımın görevlerinin yönetim kurulu kararlarını denetlemekten öte geçmediğini ve yönetim kurulu kararlarının iyileştirme planı kapsamında değerlendirilmesinden ibaret olduğunu, dava dışı temlik eden şirketler tarafından kayyımlara hiç bir şekilde davacıya ödeme yapılması konusunda bir talep yöneltilmediğini, bir talep olmaksızın kayyımların şirkete ... ve talimat verme yetkisinin de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 13.07.2015 tarih, 2015/453 E. ve 2015/513 K. sayılı kararı ile iflas erteleme davasında kayyum olarak atanan davalıların sorumluluğuna ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (6100 sayılı Kanun) ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda (2004 sayılı Kanun) ayrıca bir düzenleme mevcut olmadığı ve davalılar hakkında 6100 sayılı Kanun'un bilirkişi ve bilirkişilerin seçilmesine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği, bu nedenle zarar görmüş olanların 6100 sayılı Kanun'un 285 ... maddesi gereğince zararın tazmini için ancak doğrudan devlete karşı tazminat davası açabileceği, doğrudan bilirkişilere açılan davada dava şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 31.10.2016 tarih, 2015/15437 E. ve 2016/8519 K. sayılı kararıyla Mahkemece, bu tür davaların sadece doğrudan devlet aleyhine açılabileceği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği, ancak, iflas erteleme davası sırasında mahkemece atanan kayyumların 6100 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinde düzenlenen bilirkişi niteliğinde olmadığı, bu kişilerin sorumluluğuyla ilgili 2004 sayılı Kanunda hüküm bulunmaması karşısında, kayyımların sorumluluğunun 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 467 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince vasinin sorumluluğuna ilişkin hükümler kapsamında değerlendirileceği, bu durumda işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece 6100 sayılı Kanun'daki bilirkişilere uygulanan hükümler gereğince davanın usulden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı banka ile dava dışı Göksu Enerji Üretim A.Ş. arasında 23.12.2010 tarihinde kredi sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin ekinde ayrıca alacağın temliki sözleşmesi akdedildiği, sözleşmeye göre proje finansman kredisi kapsamında, Ayranlı Hes, ... Hes, Sütlüce Hes projeleri kapsamında elektrik enerjisi satışından elde edilecek tüm gelirlerin davacı bankaya temlik edildiği, davacı banka ile dava dışı ... Enerji Üretim A.Ş. arasında 13.10.2010 tarihinde kredi sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin ekinde ayrıca alacağım temliki sözleşmesi akdedildiği, sözleşmeye göre proje finansman kredisi kapsamında, Berke Hes, projesi kapsamında elektrik enerjisi satışından elde edilecek tüm gelirlerin davacı bankaya temlik edildiği, dava dışı Göksu Enerji Üretim A.Ş. ve ... Enerji Üretim A.Ş

. şirketleri ile bağlı diğer şirketlerin iflasın ertelenmesi talepli açtıkları davada davalıların 2004 sayılı Kanun'un 179/a maddesi (mülga) gereğince bu şirketlere kayyım olarak atandıkları, yönetim kurulunun tüm kararlarının kayyım onayına tabi tutulmasına karar verildiği, öncelikle alacağın temliki sözleşmelerinin geçerli olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, davacı banka tarafından İdare Mahkemelerinde açılan davalar sonucunda temlik sözleşmelerinin geçersiz olduğunun tespit edildiği, bu kararların Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği, İdare Mahkemelerinin kesinleşen kararları ile temlik sözleşmelerinin geçerli olabilmesi ve temlikler kapsamında dava dışı şirketlerin elektrik üretiminden kaynaklı alacaklarının davacı bankaya ödenebilmesi için elektrik piyasasında işletici konumundaki EPDK ve sonrasında EPİAŞ 'ın onayına tabi olduğu ve kurumların onaya zorlanamayacaklarının anlaşıldığı, kesinleşen mahkeme kararlarının hem kendi mahkemelerini hem de davalı kayyumları bağlayacağı, basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğü bulunan davacı bankanın, dava dışı şirketlerle imzaladığı temliğin başkaca bir kurumun onayına tabi olup olmadığını, bu onayın alınmaması ihtimalini de gözeterek hareket etmesi gerektiği ve kurum onayının alınamaması nedeniyle geçersiz hale gelen temliknameye dayalı olarak hak talebinde bulunamayacağı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 191 nci maddesinin uygulanabilmesi için de herşeyden önce geçerli bir temliğin bulunması gerektiği, oysa somut olayda kurum onayları verilmediği için yapılan temliklerin geçerli hale gelmediği, davalıların sorumluluğunun ayrıca kayyımlık müessesesi açısından da ele alınması gerektiği, 4721 sayılı Kanun'un 467 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kayyımların sorumluluğunun vasinin sorumluluğu hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ancak sorumluluk belirlenirken 2004 sayılı Kanun'un 179/a (mülga) maddesindeki görevlendirmenin özelliklerinin de dikkate alınacağı, davalıların yönetim kayyımın bir türü olan denetim ve gözetim kayyımı olarak atandıkları, davalıların iflas ertelemesi talep eden şirketlerin yöneticisi veya temsilcisi olmadıkları, şirket yöneticilerinin görevlerinin başında olup yöneticilerin aldığı kararların davalı kayyımların denetimine tabi tutulduğu, davalıların denetim görevinin yönetimin aldığı kararların işletme projesine ve şirket menfaatlerine uygun olup olmadığı ile sınırlı olduğu, bu görevin ihmali suretiyle şirketlerin zarar görmesi halinde yansıma yolu ile şirket alacaklıları da zarar görür ise alacaklıların, şirket yöneticilerin sorumluluğunda olduğu gibi kayyımlara karşı sorumluluk davası açmalarının mümkün olacağı, ancak somut olayda kayyımlara yüklenen eylemin temlike konu alacağın davacı bankaya ödenmemesine dayalı olup kayyımların mahkeme kararlarına rağmen şirket yönetimlerinin yerine geçerek temlik edilen alacakların davacı bankaya ödenmesi yönünde karar alamayacakları, yönetimce alınan kararların usulsüzlüğünün iddia

yansıma yolu ile şirket alacaklıları da zarar görür ise alacaklıların, şirket yöneticilerin sorumluluğunda olduğu gibi kayyımlara karşı sorumluluk davası açmalarının mümkün olacağı, ancak somut olayda kayyımlara yüklenen eylemin temlike konu alacağın davacı bankaya ödenmemesine dayalı olup kayyımların mahkeme kararlarına rağmen şirket yönetimlerinin yerine geçerek temlik edilen alacakların davacı bankaya ödenmesi yönünde karar alamayacakları, yönetimce alınan kararların usulsüzlüğünün iddia edilemeyeceği gözetildiğinde davalı kayyımların kusurlu eylemlerinin olmadığı ve tazminat yükümlülüklerinin de doğmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri