muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/376, Karar No: 2018/6711, Tarih: 15.11.2018

O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için; davacı ... ...'ın tutunduğu 10.07.1951 tarih ve 51 sıra sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritası getirtilmeli, dayanılan tapu kaydının dava dışı taşınmazlara revizyon görüp görmediği, görmüş iseler bu taşınmazlar ile 1937 yılı 14 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara ait ... tutanakları ile dava konusu taşınmazların tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde tarafsız, yöreyi iyi bilen, taşınmazların bulunduğu köyde ve komşu köylerde ikamet eden, elverdiğince yaşlı şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, teknik bilirkişi, daha önceki keşfe katılmamış 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında vergi kaydının ve tapu kaydının hudutları tek tek okunmak suretiyle yöntemince uygulanmalı, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaretlettirilmeli ve uygulanan vergi ve tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir, denetime açık ve keşfi takibe imkan verir rapor ve harita düzenlettirilmeli, bu suretle uygulanan kayıtların kapsamları duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, dava konusu 2739 parsel sayılı taşınmazın davacı ... ...'ın tutunduğu tapu kaydının kapsamı dışında kaldığının ve dayanılan vergi kaydının da mülkiyet belgesi niteliğinde olmadığına göre dava konusu taşınmazların zilyetlikle edinilebilmesi için öncesinin niteliğinin zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olması gerektiği göz önüne alınarak

yöntemine uygun mera araştırması yapılmalı, tanık ve mahalli bilirkişilerden dava konusu taşınmazların ayrı ayrı öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, taşınmazlar ile mera parseli arasında ayırıcı nitelikte unsur bulunup bulunmadığı, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, zaman içinde taşınmazların sınırlarında mera yönünde genişleme olup olmadığı hususları tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, taşınmazların görüntüsü ve komşu mera parseli ile ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarındaki hakim gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir harita düzenlettirilmeli, 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının da yer aldığı, dava konusu taşınmazların öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığını, taşınmazları komşu parsellerle birlikte ele alan, mera ile aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığını, taşınmazların meradan açılan yer veya meranın devamı niteliğinde olup olmadığını açıklayan, taşınmazların öncesini ve mevcut niteliğini açıklayan somut verilere dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, hava fotoğrafları jeodezi ve fotogrametri uzmanına tevdi edilerek yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak taşınmazların geçmişteki niteliği, sınırları ve mera ile ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların mera olduğu sonucuna varıldığı takdirde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken değer taşımayacağı gözetilmeli, öncesinin mera sayılan yerlerden olmadığının anlaşılması halinde ise sürdürülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı değerlendirilmeli, zilyetlikle kazanma şartlarının davacılar lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece; bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ... ... mirasçıları ... ve arkadaşlarına iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3668, Karar No: 2017/9083, Tarih: 28.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3668 E.  ,  2017/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığa ait dosya içerisinde yer alan Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda “depresyon ve panik bozukluğu” olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca sanığın suç işlediği tarihte akıl hastalığı ve zayıflığı nedeni ile eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıran veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığı ve ceza ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8540, Karar No: 2010/16143, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8540 E.  ,  2010/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8461, Karar No: 2022/5110, Tarih: 19.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8461 E.  ,  2022/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 01/06/2015 tarihli uyarı yazısının, sanığın denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurusunda bildirmiş olduğu ve aynı zamanda 05/11/2015 tarihli celsedeki savunması sırasında da tekrarlamış olduğu “...” adresi yerine, “...” adresinde annesine tebliğ edilmesinin usulsüz olması nedeniyle; inceleme konusu olayda ısrar şartı gerçekleşmediği için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 20/11/2014 tarihli tutanakta metruk binada sanık ile birlikte toplam yedi kişinin olduğu ve yerde bulunan sehpa üzerinde suç konusu maddelerin bulunduğunun belirtildiği, uyuşturucu maddenin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada sanığın üç tanesinin kendisine ait olduğu şeklindeki ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1202, Karar No: 2023/4956, Tarih: 14.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1202 E.  ,  2023/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, şirketin polyester film ve reçine üretimi sektörlerinde faaliyet gösterdiğini, “POLYPLEX” markasının Türkiye’de ilk olarak müvekkili şirket tarafından kullanıldığını ve sektöre kazandırıldığını, aynı zamanda bu ibareyi ticaret unvanında da kullandığını, davalının müvekkiline gönderdiği noter ihtarnamesi ile müvekkilinin markasının kendi adlarına tescilli olduğunu söyledikleri “POLYPLEX EUROPA” markasına tecavüz ettiğini ileri sürdüğünü, oysa “POLYPLEX” markası üzerinde öncelikli hak sahibinin müvekkili olduğunu ve yine ticaret unvanı ile de bu ibareyi koruma altına aldığını, davalının aynı ibareyi 2015/52020 sayı ile 18.06.2015 tarihinde 35. sınıf hizmetleri kapsayacak şekilde başvuru konusu yaptığını, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazların 2017-M-8618 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, davalının bu marka gibi pek çok tanınmış markayı da kötü niyetli olarak tescil başvurusuna konu ettiğini, birebir emsal olayda, müvekkili şirketin davacı, ...’in ise davalı olduğu başka bir davada “POLYPLEX EUROPA” markasının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, anılan kararın kesinleşmiş olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı tarafça marka başvurusuna konu edilen 2015/52020 sayılı marka açısından, davacının söz konusu markayı kullandığı emtialar ve ticari faaliyetleri göz önüne alındığında, dava konusu marka kapsamındaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kağıt, karton (mukavva); kağıt veya karton malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler. Yalıtım, dolgu ve tıkama malzemeleri: yalıtım amaçlı kullanılan boyalar, yalıtım için kumaşlar, yalıtım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” emtiaları yönünden, davacı yanın üstün ve gerçek hak sahipliğinin bulunduğu, başvuru kapsamındaki sair emtialar açısından ise dosyaya sunulan delillerin davacı tarafın üstün hak sahipliğini ortaya koymaya elverişli olmadığı, bununla birlikte dava konusu başvurunun, özellikle davalı tarafça daha önce 2014/30563 sayısı ile dava konusu edilen “POLYPLEX EUROPA” markasının İstanbul 4. FSHHM’nin 2016/41 E – 2017/77 K sayılı ve 16.05.2017 tarihli kararı neticesinde hükümsüzlüğüne karar verilmiş olmasından sadece iki gün sonra, 18.05.2017 tarihinde başvuru konusu edilmiş olması ve bilirkişi raporu kapsamında açıklanan sair nedenlerle kötü niyetli bir başvuru olarak kabul edilebileceği, böyle bir durumda ise başvurunun kapsamındaki tüm emtialar açısından hükümsüzlüğünün gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK 10.10.2017 tarih 2017/M-8618 sayılı kararının iptaline, 2015/52020 sayı ile tescilli markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından itiraz sırasında "polyplex" ibaresinin Türkiye'de marka olarak kullanıldığını gösterir bilgi ve belgelerin sunulmadığını, YİDK'nın kararın verildiği tarihteki koşullara göre inceleme yapabileceğini, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası koşullarının davacı yararına sağlandığının ispatlanamadığını, davacı tarafça kötü niyet iddiasını destekler nitelikte yeterli delilin de sunulamadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının dava konusu başvurudan yaklaşık 10 yıl öncesinde, Türkiye'de faaliyetine başladığı ve özellikle yalıtım ve kaplama alanında yaptığı tanıtımın büyüklüğü nazara alındığında, 556 sayılı KHK'nin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca başvuru kapsamındaki bir kısım hizmetler yönünden öncelik hakkını kazandığı, "Polyplex" ibaresinin hiçbir karşılığının bulunmadığı ve yurt dışında davacının bağlı bulunduğu gurup şirketlerinin tanınmış markalarından birisi olduğu nazara alındığında, aynı sektörde faaliyet gösteren davalının, 2004 yılından bu yana da Türkiye'de kullanılan bu markadan haberdar olmaksızın, bu ibareyi tesadüfen seçmiş olması ihtimalinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, davalının davacı markasının tanınmışlığından haksız yararlanmak veya tescilini engellemek amacıyla kötü niyetle hareket ettiği anlaşılmakla, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,556 sayılı KHK'nin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,556 sayılı KHK'nin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11329, Karar No: 2014/26591, Tarih: 01.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11329 E.  ,  2014/26591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yapılan tebligatın işyeri daimi çalışanına yapılmaması sebebiyle temyiz talebinin reddine ilişkin 13.12.2013 günlü ek kararın kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile mağduru yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine göre basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması; TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1570, Karar No: 2019/2331, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1570 E.  ,  2019/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.