muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1589, Karar No: 2015/12344, Tarih: 08.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1589 E.  ,  2015/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen 24/05/2011 tarihli sözleşme uyarınca davacı müvekkilinin davalıya 28.696,00 TL'yi S plaka karşılığı ödediğini, söz konusu S plakanın alımından sonra davacı ile davalı arasında ortaklık kurulacağı hususunda anlaşmaya varılmasına rağmen S plaka alındıktan sonra davalı tarafın ortaklık kurulmasına yanaşmadığı gibi, ödemiş olduğu bedeli de davacıya iade etmemesi nedeniyle başlatmış oldukları icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirketten almış olduğu S plaka bedeline ilişkin 14.296,00 TL bedelli çekin taraflar arasında ortaklık kurulamadığı için davacıya iade edildiğini, alımına karar verilen S plaka ihalesinin iptal edilmesi üzerine davalı müvekkilinin ihale bedeli olarak yatırmış olduğu meblağın İdare tarafından müvekkili banka hesabına havale edildiğini, müvekkili şirketin vergi borcu nedeniyle bedel üzerine bloke konulması nedeniyle müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmaksızın davacı tarafa iade edilemediğini, bu nedenlerle davacı tarafın davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığını, ayrıca davacı talebinin 1 yıllık zamanaşımına uğradığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki 24/05/2011 tarihli sözleşmede ortaklık kurulmasına yönelik bir düzenlemenin bulumadığı, S plaka ihale şartnamesinde 3 yıl devir yasağı bulunduğu, bu nedenlerle davalıya verilen edimin altında yatan sebebin başlangıçtan beri geçersiz olduğu, böylelikle davalı malvarlığında davacı aleyhine sebepsiz zenginleşme meydana geldiği, davacı tarafça davalıya verilen çekin davacı tarafından bankaya iade edildiğine göre, çek bedelinin davalıya nakit olarak ödendiğinin kabulü gerektiği, buna göre davalıya ödenen toplam 28.696,00 TL'nin Türk Borçlar Kanunu 117. maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, alacaklı lehine %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasında düzenlenen "sözleşmedir" başlıklı belgede, 24/05/2011 tarihinde davacıya ait 14.296,00 TL bedelli çek ve 14.400,00 TL nakit paranın S plaka karşılığı davalıya verildiği, tarafların kabulündedir. Bu sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediği, davacı adına S plaka alımı yapılmadığı bu nedenle sözleşmenin ifa edilememesi nedeniyle 14.296,00 TL tutarındaki çekin de davalı tarafından davacıya iade edildiği yine tarafların kabulünde olup, uyuşmazlık, bu çek bedelinin davacı tarafından davalıya ödenip ödenmediği konusundadır. İfa imkansızlığı sebebiyle geçersiz hale gelen sözleşme uyarınca taraflar aldıklarını iade ile yükümlüdürler. Davalı sözleşme uyarınca aldığı çeki iade etmiştir. İadesi gereken bir çekin davacı bedelini ödediğini iddia etmekte olduğundan bu iddiasını yazılı delille kanıtlamak zorundadır. Mahkemece yukarında açıklanan ilkeler dikkate alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, Mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17557, Karar No: 2020/5764, Tarih: 16.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17557 E.  ,  2020/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... araç servis hizmeti veren davalı işyerinde hasar danışmanı olarak 20.07.2004-20.07.2012 tarihleri arasında 950,00 TL net ücretle çalıştığını, hafta içi 08:30-18:00/18:30, Cumartesi günleri ise 08:30-13:00 saatleri arasında çalıştığını, yarım saat ara dinlenmesi yapabildiğini ve haftalık asgari 2 saat fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini, davacının en son Çalışma ve Sosyal Güvenlik Müdürlüğü’ne şikayette bulunduğunu, davalının tazminatsız işten ayrılması için davacıya zam yapmayarak işten çıkmaya zorladığını, söz konusu işi yapan muadillerinin 1.450,00-1.800,00 TL ücret aldığını, davacının son 1 yıla kadar primlerinin de asgari ücretten yatırıldığını, söz konusu nedenlerle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma alacaklarının belirsiz alacak davası olduğunu iddia ederek 100,00 TL kıdem tazminatı, 2.400,00 TL fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/10/2004-27/07/2012 arasında dava dışı ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığını, bu sebeple davanın husumetten reddi gerektiğini, zaman aşımı definde bulunduklarını, belirsiz alacak davası açmanın mümkün olmadığını, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının 1.327,00 TL brüt ücretle dava dışı ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığını, davacının 27.07.20012 tarihine kadar çalışmaya devam edip 25-26-27.07.2012 tarihlerinde işe gelmediğini, hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu, İstanbul 20. Noterliği’nin 03.08.2012 tarihli ihtarnamesi ile mazereti sorularak işe davet edildiğini, aksi halde işçi tarafından feshedilmiş sayılacağının ihtar edildiğini, davacının 2012/7. ay maaşının tam olarak ödendiğini, davacının 27.07.2012 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesi devam ederken kıdem tazminatı talebiyle dava açılmasının hukuken mümkün olmadığını, dava dışı ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.’nde parmak iziyle çalışan işe giriş-çıkış sisteminin kullanıldığını, çalışmasının mevsime hava ve yol koşullarına ve trafik durumuna bağlı olarak değiştiğini, işyerine girişte parmağın basıldığı saatten akşam çıkışta parmağın basıldığı saate kadar fiilen çalışma olmadığını, işe giriş ve çıkıştan sonra 10-15 dakika işe hazırlık süresinin bulunduğunu, işyerinde 08:30’da işbaşı yapıldığını, öğlen 12:00’de 1 saat yemek molası olduğunu, 13:00’te tekrar işbaşı yapılıp l8:00’de de işin bırakıldığını, üzerlerini giyinip 18:05,18:10 gibi parmak basarak işyerinden ayrıldığını, Cumartesi günleri ise 13:00’e kadar çalışma olduğunu, işyerinde 15’er dakikalık 2 defa sigara ve çay molası olduğunu, bu şekilde davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, ayrıca bildirimsiz olarak davacı tarafından feshedildiğinden, davacının herhangi bir alacağı olmamakla birlikte 2.477,07 TL ihbar tazminatı için takas-mahsup definde bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 25/07/2012 olmasına rağmen 16/01/2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Davacı, yetkisiz mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde hiçbir açıklama yapmadan davalı olarak “....”yi göstermiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde yetki ve zaman aşımı itirazlarının yanı sıra husumet itirazında bulunmuş, davacının dava dışı “... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.”nin işçisi olduğunu savunmuştur.

Davacı vekili husumet itirazına karşı bir açıklama yapmamıştır.

Mahkemece, ne yargılama aşamasında ne de karar gerekçesinde husumet itirazı değerlendirilmemiştir.

2- Davacı, yetkisiz mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde hiçbir açıklama yapmadan davalı olarak “....”yi göstermiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde yetki ve zaman aşımı itirazlarının yanı sıra husumet itirazında bulunmuş, davacının dava dışı “... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.”nin işçisi olduğunu savunmuştur.

Davacı vekili husumet itirazına karşı bir açıklama yapmamıştır.

Mahkemece, ne yargılama aşamasında ne de karar gerekçesinde husumet itirazı değerlendirilmemiştir.

Dosyada mevcut SGK kayıtları incelendiğinde davacının SGK bildiriminin “... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.”den yapıldığı,

Bilirkişi raporu incelendiğinde, bilirkişi tarafından, davacının işvereninin “... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.” olduğu, davanın “....”ye karşı açıldığı, her iki şirketin aynı adreste olması nedeniyle davalının yanlış gösterilmesinin kabul edilebilir bir hatadan kaynaklandığının düşünüldüğü belirtilmiştir. Başka bir deyişle Mahkemenin ve davacı vekilinin yapacağı işi bilirkişi yapmış, husumet itirazına yönelik değerlendirmelerde bulunmuştur. Hatta, davalı .... vekili rapora itirazda bilirkişinin bu yorumunu değerlendirmiş, bu aşamadan sonra davacı vekili ve Mahkeme bu hususları değerlendirmemiş, husumet konusuna girmemiştir.

Husumet, Mahkemece re’sen gözetilmek zorundadır. 2012 yılında açılan iş bu davada husumet itirazı değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden türleri farklı olmakla birlikte aynı yerde faaliyet gösteren iki ayrı şirket mevcut olup ortada HMK’nın 124. maddesi kapsamında, husumet tevcihi konusunda yanılgı bulunmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, davacı vekiline HMK’nın 124. maddesi kapsamında işlem yapması için süre vermek ve davayı doğru hasma yönelttirip karar vermektir. Husumet itirazı değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1566, Karar No: 2014/32, Tarih: 04.02.2014

**Ceza Genel Kurulu         2012/1566 E.  ,  2014/32 K.**

* TRAFİK GÜVENLİĞİNİ TEHLİKEYE SOKMAK

* IŞIK İHLALİ

* YARGITAY KANUNU (2797) Madde 14

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 179

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatına ilişkin, Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2009 gün ve 355-157 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 17.01.2012 gün ve 6142-248 sayı ile;

"Sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, kavşakta ışıklı trafik cihazı kendisine kırmızı yandığı halde ışık ihlali yaparak seyrine devam ettiği, bu esnada kurallara uygun olarak geçiş yapmakta olan müştekinin aracına çarpması ile meydana gelen maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasında, eyleminin kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı açısından tehlikeye neden olduğu, bu itibarla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluştuğu nazara alınmadan, mahkûmiyeti yerine, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatına karar verilmesi" isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. A.; "Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu kasten işlenen bir suçtur. Olayımızda sanığın kasten kırmızı ışıkta geçtiğine dair hiçbir delil yoktur. Eylemi dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılıkla yaralamalı trafik kazasına sebebiyet vermektir. Bu suç da taksirle işlenmiştir. Ayrıca yaralanan kişiler şikâyetçi olmamıştır. Mahkemenin kasten trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraat kararı vermesi doğru olduğundan bozma düşüncesine iştirak etmiyorum" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.03.2012 gün ve 255456 sayı ile;

"TCK'nun 179/2. maddesinde düzenlenen 'trafik güvenliğini tehlikeye sokma' suçu kasten işlenebilen bir suç olup, sanığın farkına varmadan kırmızı ışıkta geçtiğini savunması, aksine bir kanıt sunulmaması karşısında, kasten hareket ettiğini kabule olanak olmadığından, beraat kararında isabetsizlik bulunmamaktadır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 22.11.2012 gün ve 27104-24979 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın fiilinin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın fiilinin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Trafik kazası tespit tutanağında; sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde bulunan sanığın, kavşakta kırmızı ışık yandığı sırada geçmek isterken, mağdurun yönetiminde bulunan otomobil ile çarpışması neticesi yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, sanığın sürücü asli kusurlarından "kırmızı ışıklı trafik işaretinde geçme" kuralını ihlal ettiği, mağdurun ise herhangi bir kural ihlali yapmadığının belirtildiği,

Adli raporlara göre, kazada mağdurla birlikte, sanık ve aynı araçta bulunan eşi ile oğlunun da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları,

Mağdurun kollukta; olay tarihinde sevk ve idaresindeki aracıyla kavşağa geldiğinde yeşil ışığın yanmakta olduğunu, hızını azaltarak kavşaktan kontrollü bir şekilde geçtiği sırada sol tarafından gelen aracın, kırmızı ışık yanmasına rağmen durmayarak geçmek istediğini, aracı görünce durmaya çalıştığını, ancak mesafe kısa olduğu için duramadığını ve gelen araca sağ taraftan çarptığını, kovuşturma aşamasında ise; kavşakta kendisine yeşil ışığın yanmakta olduğunu, buna rağmen hızını azaltarak kontrollü biçimde kavşağa girdiğini, kavşakta sanığa ait aracın aniden dönüş yaptığını, frene basmasına rağmen mesafenin kısa olması nedeniyle duramadığını ve sanığa ait araca çarptığını, sanığın büyük bir ihtimalle kırmızıda geçtiğini, zararının karşıladığını, bu nedenle şikâyetçi olmadığını beyan ettiği,

Tanık G.A.'ın; olay tarihinde eşinin sevk ve idaresinde bulunan araçla kavşağa gelip, yeşil yanan ışığı geçtikten sonra sola döndüklerini, döndükten sonra da bir ışık olduğunu fark ettiğini, ancak hangi rengin yandığını görmediğini, yola devam ettikleri esnada mağdura ait aracın duramayarak sağ ön ve orta kısmından kendi araçlarına çarptığını, kazada yaralandıklarını, ancak kimseden şikâyetçi olmadığını belirttiği,

Sanığın kollukta; olay günü sevk ve idaresindeki araçla kavşağa geldiğinde ilk ışığın yeşil yanmakta olduğunu, yeşil ışıkta geçtiğini, kavşakta sola dönüşe geçtiğinde kırmızı mı, yoksa yeşil mi yandığını hatırlayamadığını, dikkat de etmediğini, dönüşe geçtiği sırada gelen aracın kendi aracına çarptığını, kendisi ile birlikte eşinin ve oğlunun yaralandığını, şikâyetçi olmadığını, kovuşturma aşamasında ise; kavşağa geldiğinde ışığın yeşil yanmakta olduğunu, sola dönüşe geçerken ışık levhasını fark etmediğini ve birden geçiverdiğini, kasten ve bilerek kırmızı ışıkta geçmediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Türk Ceza Kanununun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179. maddesinin ikinci fıkrası; "Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş olup, anılan fıkranın gerekçesi; "Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarının, kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare edilmesi, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu suçun oluşabilmesi için, aracın tehlikeli bir şekilde sevk ve idare edilmesi gerekir. Aracın sevk ve idaresinin salt trafik düzenine aykırılığı bu suçun oluşumuna neden olmayacaktır. Bu suçun oluşabilmesi için, aracın trafik düzenine aykırı olarak ve ayrıca kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde kullanılması gerekir. Bu bakımdan söz konusu suç, somut tehlike suçu niteliği taşımaktadır" biçiminde açıklanmıştır.

Trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçunun oluşabilmesi için; kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarının, kişilerin hayat, sağlık veya malvarlıkları bakımından tehlike meydana getirebilecek biçimde iradi bir şekilde sevk ve idare edilmesi gerekmektedir. Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçu ise, aynı kanunun 180. maddesinde; "Deniz, hava veya demiryolu ulaşımında, kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir tehlikeye taksirle neden olan kimseye üç aydan üç yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hüküm altına alınmış olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere, karayolu ulaşım araçları bu suçun kapsamı dışında tutulmuştur.

Başta Karayolları Trafik Kanunu olmak üzere bir çok kanunda; kara, hava, deniz ve demiryolu araçlarının trafikte kullanılmalarına ilişkin bir takım kurallar öngörülmüştür. Bu kurallar trafik güvenliğini sağlamanın yanında, kişilerin hayat, sağlık ya da mal varlıklarını korumaya yönelik olup, uyulmaması halinde trafik güvenliği tehlikeye düşürülebilmektedir. Ancak her kural ihlalinin mutlaka kişiler bakımından tehlikeye neden olacağını söylemek de mümkün değildir. Bu durumda tehlikeye neden olma halinin somut olayın özelliklerine göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, somut tehlike suçudur. Bu suçun oluşabilmesi için suç tanımında yer alan eylemin gerçekleştirilmesi yeterli olmayıp, tehlikelilik halinin gerçekleşmesi ya da gerçekleşmesinin mümkün bulunması zorunludur. Bu nedenle her somut olay bakımından tehlikeye neden olma ögesinin varlığı aranmalıdır.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kanunda kasıtlı bir suç olarak düzenlenmesi ve ancak kasten işlenebilmesi karşısında, söz konusu suçun oluşabilmesi için, failin tehlikeli sevk ve idaresinin kasti ve iradi davranıştan ileri gelmesi gerekmektedir. Failin genel kasıtla hareket etmesi yeterli olup saik (özel kast) aranmamıştır. Ancak sanığın kastının, fiilinin başkalarının hayat, sağlık ya da malvarlığı bakımından tehlikeye neden olabileceğini kapsaması gerekir. Aracın tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare edilmesi, çoğu zaman bir trafik kuralına da aykırılık oluşturmaktadır. Failin bir trafik kuralını bilinçli olarak ihlal etmesi durumunda kasıt unsuru gerçekleşecektir. Kural ihlalinin kasta ya da en azından olası kasta değil taksire dayanması, başka bir anlatımla dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarının herhangi bir tehlikeye yol açması halinde kasıt unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle bu suç oluşmayacak, kuralın kasta değil taksire dayalı olarak ihlali neticesinde ölüm veya herhangi bir yaralanma meydana gelmiş ise fiil yalnızca taksirle öldürme ya da yaralama suçunu teşkil edecektir.

Nitekim 2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı işbölümü kararı yürürlüğe girene kadar bu suçu temyizen incelemekle görevli bulunan Yargıtay 2. Ceza Dairesinin istikrar kazanmış kararları da bu yönde olup, 23.12.2009 gün ve 53795-48456 sayılı kararında; "sevk ve idaresindeki araçla tali yoldan ana yola çıkarken ikaz levhası ve kavşakta geçiş önceliğine uymayıp, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde ana yola girerek kazaya neden olması şeklindeki eylemin taksirle gerçekleşmesi karşısında, kasten işlenebilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığı," 25.11.2009 gün ve 37049-44411 sayılı kararında da; "idarelerindeki araçlarla olay mahalli kavşakta karşılaşan sanıklardan birinin sola dönüş kuralına uymaması, diğerinin de kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle çarpışmaları sonucunda, araçlardan birinde yolcu olarak bulunan mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olan sanıkların eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının bulunmadığı, bu suçun ancak kasten işlenebilen suçlardan olduğu ve oluşabilmesi için aracın kasıt ya da olası kasıtla kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlike yaratacak bir şekilde sevk ve idare edilmesi gerektiği" vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sevk ve idaresindeki araçla ışık kontrollü dörtlü dönel kavşağa gelen ve yeşil ışık ile birlikte kavşağa giren, ancak sola dönüşte bulunan ve kendi istikametine kırmızı yanmakta olan ışıklı işaret cihazını fark etmeyerek, mağdurun aracının yoluna girip, maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasına neden olan, tüm aşamalarda kavşak içerisindeki trafik ışığını fark etmediğini savunan ve bu savunmasının aksini ispatlayacak, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemeyen sanığın eylemi, somut olayda basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte yaralanan mağdurların şikâyetçi olmamaları nedeniyle taksirle yaralama suçunu oluşturmadığı gibi kasten hareket etmemiş olması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu da oluşturmayacağından, yerel mahkemenin beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.01.2012 gün ve 6142-248 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun bulunan Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2009 gün ve 355-157 sayılı beraat hükmünün ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2014 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.