muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9722, Karar No: 2010/10490, Tarih: 19.10.2010

Davalı vekili, davacının hesap bilgileri ve imza örneklerini gerektiği gibi muhafaza etmeyerek üçüncü kişilerin bunları öğrenmesine sebebiyet vermesi sonucu davaya konu olayın gerçekleştiğini, bu durumda davacının zarara kendi kusuru ile sebebiyet vermiş olduğunu, müvekkili bankanın davaya konu olayda gerekli dikkat ve özeni göstermiş bulunduğunu, davacının bankada kayıtlı müşteri imzası ile vekaletnamedeki imzanın birebir aynı olması nedeniyle hesaptaki paranın vekaletnamedeki yetki gereğince ...’e ödendiğini, yapılan işlemlerde bankacılık uygulaması açısından herhangi bir usulsüzlük ve hatanın bulunmaması karşısında müvekkili bankanın davaya konu olayda kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. ..Mahkemece; davacının davalı banka nezdinde bulunan mevduat hesabındaki parasının dava dışı ... tarafından sahte vekaletname ile çekilmiş olduğu, suçunu ikrar edip, mahkumiyet aldığı,ceza ilamı kesinleşmemiş ise de, olayın yeterli açıklık içerdiği,davalının sunulan vekaletnameyi titizlikle değerlendirmemesi, açık yazım hatalarına rağmen bu vekaletname ile işlem yapması, yüksek miktarlı para çekilmesi işleminde ek önlemler(imza teyidi) almaması nedeniyle kusurlu bulunduğu, yurt dışında olan davacının olayda müterafik kusurunun olmadığı, davacının oğlu ile birlikte hareket etmesinin söz konusu bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kabulü ile 17.500,00 YTL maddi, 1.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine diğer temyiz itirazları reddedilip, bozma ilamında yazılı gerekçelerle davalı yararına manevi tazminat hükmü bakımından bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1680, Karar No: 2023/9248, Tarih: 28.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1680 E.  ,  2023/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/293 E., 2023/163 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın babası olan katılan hakkında 23.09.2013 tarihli BİMER müracaatı ile, katılanın yıllardır icra dairelerinden satışa çıkarılmış malların listelerini usulsüz olarak temin edip ihalelerden mallar alarak haksız kazanç elde ettiğini, kadın ticareti yaptığını, polislere rüşvet vererek bu hukuksuzluklarını devam ettirdiğini bildirerek katılanın iddia edilen suçları işlemediğini bildiği halde hakkında haksız soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı olarak suç isnadında bulunarak iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın, katılan hakkında 23.09.2013 tarihinde BİMER'e isnatlarda bulunduğu şikayet dilekçesi gönderdiği belirlenmiştir.

3. Katılan hakkında sanığın isnatlarından dolayı Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın, katılan hakkında 23.09.2013 tarihinde BİMER'e isnatlarda bulunduğu şikayet dilekçesi gönderdiği belirlenmiştir.

3. Katılan hakkında sanığın isnatlarından dolayı Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.

4. Katılan aşamalarda; ''... oğlumdur. Yaklaşık 4 yıldır aramızda husumet olduğu için beni sürekli adli ve idari makamlara şikayet etmektedir. 23/09/2013 tarihinde BİMERE yaptığı şikayetinde icra müdürlüklerini yaptıkları ihalelerden usulsüz kazanç elde ettiğimi, polislere rüşvet verdiğimi, çalıştırdığım lokantada kadın ticareti yaptığımı iddia ederek şikayette bulunmuştu. Antalya C. Başsavcılığının 2013/60467 soruşturması sonucunda hakkımda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdi. Şüpheli ayrıca hakkımda İstanbul'da birçok adliyeye de dilekçe vererek şikayet etmiştir. Onlarla ilgili ayrıca İstanbul Savcılıklarına dilekçe gönderme hususunu değerlendireceğim. İşlemediğimi bildiği halde yukarıda bahsettiğim suçlardan benim hakkımda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayetçi olduğu için iftira suçu nedeniyle şüpheliden şikayetçiyim'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Sanık savunmasında; ''suçlamayı kabul etmiyorum, müşteki babam olur, aramızda ufak bir tartışma olmuştu, o kızgınlıkla BİMER’e başvurdum, ancak iddianamedeki sözleri ben yazdım ancak yazdıklarımın içeriği doğru değildir, pişmanım, babamla barıştık, beraatimi isterim '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

6. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24.01.2023 tarihli raporunda, "olayın oluş şekli, suç esnası, öncesi ve sonrasındaki durumu değerlendirildiğinde kişinin TCK 32/2 maddesinde ifade edilen anlamda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kısmen algılayabildiği ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltmış olduğu adı geçenin suç tarihinde ceza sorumluluğunun azalmış olduğu" bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Bu itibarla; sanığın suçsuz olduğunu bildiği katılana hukuka aykırı bir fiil isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu katılanın beyanları, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı, BİMER'e gönderilen 23.09.2013 tarihli dilekçe içeriği, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24.01.2023 tarihli raporu, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiş ve hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8545, Karar No: 2014/33135, Tarih: 30.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8545 E.  ,  2014/33135 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İlaç Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... Ecza A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22/11/2012 tarih ve 2012/146-94 sayılı hükmün Dairenin 23.12.2010 tarih ve 2010/7709-17976 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6067, Karar No: 2022/13397, Tarih: 05.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6067 E.  ,  2022/13397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve işlem sonucunda hüküm kurulmuş; bu karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6732, Karar No: 2015/10951, Tarih: 19.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6732 E.  ,  2015/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Malatya İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına,

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına,

Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının

borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9594, Karar No: 2010/10723, Tarih: 20.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9594 E.  ,  2010/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Samsun İli Çarşamba İlçesi Çınarlık Beldesi Yali Mahallesinde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer nitelikli  taşınmaza davalı tarafından bina yapılmak suretiyle haksız olarak müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkılmasını istemiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine, bina ve tüm eklentilerinin yıkımına karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kadastro sırasında tespit dışı bırakılan, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım isteğine ilişkindir. Yargılama davalının yokluğunda yapılmış, mahkemece davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Ne varki, hüküm kurmaya elverişli bir inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, mahallinde keşif yapılmış sadece ziraat  mühendisi, inşaat  mühendisi, fen bilirkişisi ve jeolog bilirkişilerinin bilgilerine başvurulmuş,  keşifte tespit edilen binanın davalıya ait olup olmadığı, taşınmazı davalının kullanıp kullanmadığı yönünde bir inceleme yapılmış  değildir.

Bilindiği üzere; elatma olgusu haksız fiil niteliğinde olup, elatmanın önlenmesi davalarının da bizzat müdahaleyi gerçekleştiren kişi aleyhine açılması zorunludr.

Hal böyle olunca, davalının çekişmeli taşınmaza bir müdahalesinin olup olmadığının, binanın davalı tarafından yapılıp yapılmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, bu konuda yanların bildirecekleri tüm delillerin toplanması varılacak sonuç çerçevesinde bir karar  verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12746, Karar No: 2016/6360, Tarih: 09.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12746 E.  ,  2016/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2015

NUMARASI : 2014/549-2015/221

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2015 tarih ve 2014/549-2015/221 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.06.2016 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ... ile asıl ve birleşen davada davalılar vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin bir aile şirketi olan davalı şirketin % 29 oranında hissedarı olduğunu, şirket anasözleşmesi ve TTK'nin 414. maddesi hükümlerinin ihlal edildiğini, toplantı günü ve gündemin ilan edeceği gazetenin iadeli taahhütlü mektupla müvekkile bildirilmediğini, 15.08.2013 tarihli genel kuruldan müvekkilinin sonradan haberdar olduğunu, usulüne uygun çağrı yapılmadan tüm ortaklar katılmış gibi genel kurul yapıldığını, kimseye vekaletname vermediği halde müvekkilinin hazırun cetvelinde temsil edilmiş gibi gösterildiğini, genel kurulun şirket merkezinden farklı yerde yapıldığını, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullandıklarını, sermaye artırımını gerektiren haklı bir sebep bulunmamasına rağmen müvekkilin şirketteki kar ve tasfiye payını azaltmak amacıyla sermaye artırımı kararı alındığını ileri sürerek, 15/08/2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların hükümsüzlüğünün tespitine ve sermaye artırımı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada, müvekkilinin tüm hissesinin hukuka aykırı şekilde müvekkilin babası olan davalı ... ... ...’na devredildiğini öğrendiğini, nama yazılı hisse senetlerinin devri ciro ve zilyetliğin devri ile mümkün olup aksi tasarrufların geçersiz olduğunu, geçerli bir devir bulunmadığından devir işleminin yok hükmünde olduğunu, müvekkilinin payı nispetinde temsili ile oy hakkının engellendiğini ileri sürerek, müvekkiline ait hisselerin davalı ... ... ...'na yapılan devir işleminin yok hükmünde olduğunun tespitine, şirket pay defterine müvekkili adına tesciline, 10/07/2006 tarihli genel kuruldan sonraki tüm genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.