muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6980, Karar No: 2013/4261, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6980 E.  ,  2013/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6980-4261 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hükmün gerekçesinin;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı ilamı).

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar .../..

2013/6980-4261 S.3

hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gerekçeli kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken Anayasal ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6228, Karar No: 2020/1214, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6228 E.  ,  2020/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8298, Karar No: 2022/490, Tarih: 27.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8298 E.  ,  2022/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı engelli çocuklara Özel ... Eğitim Kursu adıyla özel eğitim veren bir kurum olduğunu,5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanununun 13. maddesinin 3. fıkrasında "Kurumlar öğrenim gören öğrenci sayısının %3'ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlüdür." hükmünün yer aldığını,davalının mevzuattaki benzer hükümler gereği ücretsiz eğitim vermekle yükümlü olduğu öğrencilere fazladan eğitim vererek tekrar ödenek almasına neden olduğunu,davalıya 12.692,18 TL fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını,fazla ödendiği tespit edilen 12.692,18 TL davalının istihkakından mahsup yolu ile kesilmiş ise de davalının İzmir 4. İdare Mahkemesinin 2008/958 esas sayılı dosyası ile bu işlemin iptalini istediğini ve mahkemenin 18.02.2010 tarihli kararı ile işlemin iptaline karar verildiğini,söz konusu tutarın davalıya iade edildiğini,idare mahkemesi kararında davalıya fazla ödeme yapıldığının belirlendiğini ancak mahsup yapılmasının hukuka uygun bulunmaması nedeniyle işlemin iptaline karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.692,18 TL alacağın davalıya yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş; 06.11.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.212,80 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 1.520,62 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazları yönünden;

Dava, davalı şirketin 5580 sayılı Özel Eğitim Kanunu ve 10/07/2006 tarihli protokol gereğince ücretsiz öğrenci okutma zorunluğu kapsamında davalının programında olmayan özürlü çocukların kayıt edilerek davalıya fazla ödenen paranın istirdadına ilişkindir.

Mahkeme ilk kararında 13.184,62 TL'nin ödeme tarihi 11.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2017/1394-2020/3026 sayılı ilamı ile ''Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 13.184,62 TL'nin davacıya iadesine kadar verilmiş ise de bu miktara nasıl ulaşıldığı dosya kapsamından

Mahkeme ilk kararında 13.184,62 TL'nin ödeme tarihi 11.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2017/1394-2020/3026 sayılı ilamı ile ''Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 13.184,62 TL'nin davacıya iadesine kadar verilmiş ise de bu miktara nasıl ulaşıldığı dosya kapsamından

anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece,dava konusu paranın davalı şirkete iade edilip edilmediği hususunun belirlenmesi için mali müşavir bilirkişiden nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir...'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulduktan sonra hükme esas alınan raporda;09.06.2008 tarihli ödeme emri belgesi ile 12.692,18 TL'nin davalı firmanın hakedişinden mahsuben tahsil edilmiş olduğu,Karşıyaka İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 27.12.2010 tarihli yazısı ile ... Eğitim Ltd.Şti. firmasından mahsuben tahsil edilen 11.664,00 TL'nin 22.12.2010 tarihinde ilgilinin hesabına aktarıldığı beyan edilse de mahkemenin 08.06.2010 tarihli tensip tutanağı ile davaya konu 12.692,18 TL'nin davalıya ödenmemesi için ihtiyati tedbir kararı verilmiş olduğu,22.12.2010 tarihli muhasebe işlem fişi ile davalı firmaya ödenen 11.664,00 TL'nin davaya konu alacakla ilgisi olmadığı yersiz ödeme nedeniyle davacının davalıdan 1.520,62 TL alacaklı olduğu belirtilmiştir.

Halbuki, Karşıyaka Kaymakamlığı İlçe Mal Müdürlüğünün 22.12.2010 tarihli yazısında; İzmir 4. İdare Mahkemesinin 2010/150 sayılı kararı gereği davacı Özel ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine Kişi-Borçlarına alınan ve mahsuben tahsil edilen 11,664,00 TL'nin 22.12.2010 tarihinde 37401 yevmiye ile ilgilinin hesabına aktarıldığı bilgisi verilmiş,mahkemece bozma ilamından sonra ilgili Kuruma yeniden müzekkere yazılarak;dava dilekçesine ve ihtiyati tedbire konu yapılan 12.692,18 TL'nin 09/07/2008 tarihli ödeme emri ile davaci idareye ödenip ödenmediği veya davalıya iade edilip edilmediği,yine bakiye kaldığı anlaşılan 1.520,62 TL'nin 12.03.2019 tarihli muhasebe işlem fişi ile davacı idareye ödenip ödenmediği, hususlarının ayrıntılı olarak tespiti istenmiş ve Karşıyaka Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü13.04.2021 tarihinde Karşıyaka Mal Müdürlüğünün 22.12.2020 tarihli yazısı ilgi tutularak 11.664,00 TL'nin kurumun hesabına aktarıldığı bakiye kalan 1.520,52 TL’nin ise 12.03.2009 tarihli muhasebe işlem fişi ile terkin edildiği bildirilmiştir.

Bu durumda, davalı firmaya ödenen 11.664,00 TL’nin davaya konu alacakla ilgisi olduğu gelen belgelerden anlaşıldığına göre mahkemenin 11.664,00 TL yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durumda, davalı firmaya ödenen 11.664,00 TL’nin davaya konu alacakla ilgisi olduğu gelen belgelerden anlaşıldığına göre mahkemenin 11.664,00 TL yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Davalının temyiz itirazları yönünden;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nin 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2021 tarihinden itibaren 4.270,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Karar, verildiği tarih itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu itibarla, davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,üçüncü bentte açıklanan nedenlerle,davalının temyiz dilekçesinin reddine,peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22722, Karar No: 2015/15854, Tarih: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22722 E.  ,  2015/15854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/144399

Mahkemesi : Çaykara Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2013/49 - 2013/164

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar S.. T.. ve M.. T..'ın beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili sanık S.. T..'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, adı geçen sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 13/10/2012 tarih, 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler değerlendirildiğinde; Yüksek Mahkemece “mülkiyet hakkı ihlali” iddiasının kabul edilmediği, ancak, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan “belirlilik ilkesi” ne göre, kişilerin maliki bulundukları taşınmazların korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu ya da sit alanı içerisinde kaldığını öğrenmeleri gerektiği hususunun vurgulandığı, iptal hükmündeki gerekçeler doğrultusunda, 2863 sayılı Kanunun “tespit ve tescil” başlıklı 7. maddesinin 6498 sayılı Kanun ile değiştirildiği, buna göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilmesi; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulması gerektiği; belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılacağı; 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin amacının ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, sanık S.. T..'ın, babası Adil Turan'ın ölümünden önce kullandığı, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/12/1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisine yer alan ahşap yapıda izin almaksızın, betonrame yapı elamanları da kullanarak “inşai ve fiziki” müdahalede bulunduğunun belirlendiği, Çaykara Kaymakamlığınca düzenlenen 01/03/1999 tarihli “hoparlör ilan tutanağı” na göre, bölgenin niteliğinin mahallinde mutat vasıtalarla halka duyurulmuş olduğu, sanık S.. T..'ın suça konu yerin niteliğini bildiğinin kabulünün gerektiği, suç tarihi itibariyle Çaykara Belediyesi bünyesinde faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunmadığı, adı geçen sanığın sübuta eren eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/1-2. cümlesine temas eden izinsiz olarak inşai ve fiziki müdahalede bulunma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar M.. T.. ve S.. T.. tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanıkların, sanık S.. T..'ın eylemine katılmadıkları gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık S.. T.. müdafinin, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ve yeni yasal düzenleme karşısında sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık S.. T.. hakkında tayin edilen temel cezada takdiri indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci paragrafının başına, “5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, sanıklar M.. T.. ve S.. T..'ın beraatlerine ilişkin hükmün DOĞRUDAN, sanık S.. T..'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4261, Karar No: 2006/15849, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4261 E.  ,  2006/15849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  İzmir 3. İş Mahkemesi

Tarih               : 13.3.2006

Davacı maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 22.10.1994 tarihinde  iş kazası geçirmesi sonucu  %30.2 oranında malul kaldığının ve bu oran gözetilerek  kaza tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa gereği davalı Kurum’ca davacıya maluliyet aylığı  bağlanması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 26. maddesinin açık hükmü dikkate alındığında, bu yolda yapılacak işlemin sonradan işverenin hak alanını da ilgilendireceği açıktır. Bu bakımdan, işverene de davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Oysa, yargılamanın Sosyal Sigortalar Kurumu’nun huzuru ile sürdürüldüğü ve sonuçlandırıldığı açıktır.

Yapılacak iş, davayı yöntemince işverene de yöneltmek ve davalı işverenin ileri süreceği delilleri toplamak ve dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12926, Karar No: 2013/14013, Tarih: 07.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12926 E.  ,  2013/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.02.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminatın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminatın tahsili isteminin davalı ...'tan tahsiline dair verilen 20.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ile 13.12.2005 tarihli satış vaadi sözleşmesi akdettiklerini ve bu sözleşmeye göre ...'ın dava konusu 317 parsel sayılı taşınmazda murislerinden kendisine intikal eden miras payının satışını vaat ettiğini, ancak daha sonra dava konusu taşınmazı muvazaalı olarak diğer davalı ...'a tapuda devrettiğini, dava konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile davacı adına tescilini, olmaz ise ödemiş olduğu bedelin güncellenmiş değerinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, satışın muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, dava konusu taşınmazın rayiç değerinin davalı ...'tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Tapu kaydını devralan üçüncü kişinin hukuki durumunun TMK’nun 1023 ve 1024. maddeler gereği değerlendirilmesi gerekir. Hukukumuzda, kişilerin satın aldığı şeylerin ileride kendilerinden alınabileceği endişesi taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse iyiniyetten maksat “hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir.” Belirtilen ilke, TMK’nun

1023. maddesinde aynen “tapu kütüğündeki sicile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.” hükmü yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki TMK’nun 1024. maddesinde de “Bir aynı hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz” biçiminde vurgulanmıştır. Ne var ki, tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplam düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır.