muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7365, Karar No: 2011/512, Tarih: 09.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/7365 E.  ,  2011/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 765 sayılı TCK. hükümlerine göre mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2006 gün ve 2005/825 Esas, 2006/758 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 09.05.2008 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün gerekçesinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesinin uygulamayacağına dair irdelemenin yapılmış olması nedeniyle CMK.nun 231. maddesine göre ayrıca değerlendirme yapılması hususu bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 09.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1769, Karar No: 2015/28439, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1769 E.  ,  2015/28439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, aşırı alkollü olması nedeniyle tedavi amacıyla ...'ne getirildiği, burada yapılan muayenesi neticesinde sağlık durumunun normal olduğu gözlemlenerek müdahale odasında müşahade altına alındığı, ancak odada bulunan yatağa yattığı sırada alkolün de verdiği cesaretle saldırgan davranışlar sergileyip "benimle niye ilgilenilmiyor" diyerek hastanede bulunan yatağın ayak kısmındaki başlığa ayağı ile tekme atmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla, eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13897, Karar No: 2011/18551, Tarih: 12.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13897 E.  ,  2011/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan satın almış olduğu buzdolabında muhafaza edilen yiyeceklerin küflendiğini ve bozulduğunu, belirterek ayıplı buzdolabının davalıya iadesi ile bedelini olan 2.100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara Katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki tespitlere dayalı olarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu buzdolabına ilişkin mevcut servis kayıtları itibariyle;Davacı buzdolabını 01.09.2010 tarihinde teslim almıştır. Teslim tarihinden 32 gün sonra 02.10.2010 tarihinde yetersiz soğutma yaptığı şikayetiyle servise başvurulmuş, servis tarafından yapılan ısı kontrolünde cihazın soğutma değerlerinin normal olduğu belirtilmiş,davacı bu ilk servis kontrolünden 17 gün sora 19.10.2010 tarihinde aynı şikayetle yaptığı başvuru üzerine yapılan servis incelemesinde buzdolabının kapısı açık kalması nedeniyle fanda karlanma oluştuğu ve karlanmanın temizlendiğinin belirtildiği, davacının şikayetinin devam etmesi üzerine 14.12.2010 tarihli servis kontrolünde soğutma değerlerinin normal olduğu belirtilmiş ise de teslim tarihinden itibaren dava tarihine kadar davacının yetersiz soğutma yaptığına ilişkin süregelen şikayetleri devam etmiştir. Mahkemece davaya konu buzdolabı üzerinde inceleme yapılmak üzere bilirkişi refakatında keşif yapılmış, bilirkişi tarafından 2011/13897-18551

buzdolabının soğutma değerlerinin tespitinde buzdolabı üzerinde bulunan gösterge değerlerindeki verilerden yararlanılarak soğutma değerlerinin normal olduğu belirtilmiş ve keşif sırasında buzdolabının üfleme kanallarının tıkalı olduğunun tespitine ilişkin bir gözlem yeralmamasına rağmen bilirkişi raporunda, kapının açık bırakılması nedeniyle üfleme kanallarının tıkalı olmasına bağlı olarak yetersiz soğutmanın meydana geldiği rapor edilmiştir. Davacı iddiası,keşif sırasında dinlenen tanık beyanları,19.10.2010 tarihli servis kaydındaki incelemeler itibariyle davaya konu buzdolabının yetersiz soğutma yaptığı sabit olup,davacının ilgili servis başvurularına rağmen sorunun kalıcı bir çözüme kavuşturulamadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporundaki tespitlerine ilişkin davacı savunmasında, buzdolabının kapısının açık kalması halinde uyarı sinyali verdiğini, kapının açık bırakılmasının mümkün olmadığını da savunmuş olup,kapının sinyal vermesine rağmen açık bırakılması hayatın olağan akışına aykırıdır. Buzdolabındaki bu yetersiz soğutmanın sebebinin davacı şikayetleri doğrultusunda yapılacak teknik inceleme ve gerektiğinde iddia edildiği şekilde yiyeceklerde bozulma meydana gelip gelmediğinin yöntemine uygun değerlendirilerek tespiti gerekir. Bilirkişi raporunun davacının iddialarını karşılar mahiyette olmadığı gibi incelemede izlenen yöntem ve varılan sonuca ilişkin gerekçe itibariyle Yargıtay denetimine elverişli bir rapor niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle davaya konu buzdolabı üzerinde ayrıntılı bir teknik inceleme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1833, Karar No: 2016/1596, Tarih: 29.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1833 E.  ,  2016/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kanun yararına bozmaya konu edilen uyuşmazlığın kapsamının, "213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/1-b maddesi uyarınca açılmış ve durmasına karar verilmiş davada, vergi dairesi başkanlığı denetim grup müdür vekilinin vergi dairesi başkanı adına imzaladığı suç ihbar yazısının 213 sayılı Kanunun 359. maddesine göre alınmış komisyon mütalaası yerine geçip geçmeyeceği" hususuna ilişkin olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun kararları ile Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle değişik 14. maddesi uyarınca; sanık hakkında yapılan yargılama ilgili olarak inceleme görevi, Yargıtay Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay 11. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13166, Karar No: 2016/3633, Tarih: 04.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13166 E.  ,  2016/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2014

NUMARASI : 2012/408-2014/656

Taraflar arasında görülen davada ....... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2014 tarih ve 2012/408-2014/656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TMSF ve ..... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Yurtbank da bulunan 9.347,35 TL mevduat hesabında bulunan paranın banka yetkililerinin yanıltması sonucu KKTC' de bulunan ...... hesabına yatırıldığını, davalı TMSF tarafından Yurtbank'a el konduğunu, hesaptaki parasını alamadığını, banka hakim hissedarı olan Ali Avni Balkaner'in ..... Ağır Ceza Mahkemesi'nde mahkum olduğunu, yapılan yargılamada bu paraların yurt dışına gönderilmeyip ...... A.Ş.'ye aktarıldığının anlaşıldığını, TMSF'nin üzerine düşen yönetim yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bankanın TMSF tarafından ........ A.Ş ile birleştirildiğini, sonrasında Oyakbank A.Ş, sonraki ING Bank A.Ş arasında yapılan devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiğini, devir sözleşmesine göre TMSF'nin devir tarihinden önceki döneme ait tüm yükümlülüklerden sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, davacının bankaya para yatırdığı 18/11/1999 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte yatırdığı 9.347,35 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TMSF ve ...... vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Davalı TMSF ve ...... vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalılar ...... A.Ş ve müflis ........'e yönelik açtığı davadan feragat etmesi sebebi ile bu davalılara yönelik açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise; onanan ...... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/102 esas sayılı dosyasında verilen gerekçeli kararda da kabul edildiği üzere davacının parasını yatırdığı, davalı ING Bank'ın külli halefi olduğu Yurt Bank yetkililerinin davacının iradesini fesada uğratarak mevduattaki parayı yurt dışı Off Shore bankacılığı hesabına yatırmasını sağladıkları, bu itibarla sorumluluklarının bulunduğu, TMSF'nin ise devir sözleşmesi gereği açılan bu tür davalardan sorumluluğunun bulunduğu, bilirkişinin yaptığı hesaplamanın dosya kapsamına uygun denetlenebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle bankaya yatan 9.347,35 TL'nin hesap açılış tarihi olan 18/11/1999'dan işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TMSF ve .... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Ing Bank vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Ing Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurtbank A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın Off Shore Bankası'na gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurtbank A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son Ing Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda fon bankası iken Ing Bank A.Ş'ye devredilen Yurtbank A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan Ing Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınarak davalı aleyhine harça hükmedilmemesi gerekirken davalının harçtan sorumlu tutulması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ......'nin yönetim ve denetimi 22.12.1999 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla davalı TMSF'ye geçmiş, sonrasında Yurtbank A.Ş, Sümerbank A.Ş. ile birleştirilerek 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile .....'ye devredilmiştir. Oyakbank A.Ş. ise diğer davalı .....'ye devredilmiştir. Bu devirler neticesinde Yurtbank A.Ş'nin tüm aktif ve pasifi davalı ...... bünyesinde toplanmıştır. Mahkemece 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi uyarınca hisse devri öncesindeki dönemlere ilişkin sorumluluğun TMSF'ye ait olduğu gerekçesiyle TMSF'nin husumet itirazı yerinde görülmemiş ise de husumet itirazının reddine dayanak yapılan bu anlaşma sadece iç ilişki yönünden âkitlerini bağlayıcı niteliktedir. Üçüncü kişi konumundaki davacının bu anlaşma hükümleri uyarınca TMSF aleyhine hak iddia etmesi mümkün değildir. Davalı TMSF tarafından dava konusu yapılan alacağın bu anlaşma uyarınca üstlenilmediği de nazara alınmadan, hükmedilen tutarın davalı TMSF'den de tahsiline imkan verecek şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre temyiz eden davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı banka yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı TMSF yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre temyiz eden davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ......'ye iadesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1918, Karar No: 2015/2207, Tarih: 02.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1918 E.  ,  2015/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/248833

MAHKEMESİ : Maçka (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/43 E. 2013/143 K.

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

02/03/2012 tarihli suç tutanağında sanığın ormandan 370 adet fidan kesmek suretiyle 1500 m²’lik alanda açma yaptığının, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin düzenlediği 15.05.2013 tarihli raporda, sanığın arazide işgal ve faydalanmada bulunduğunun belirtilmesine karşılık 03.04.2012 tarihli iddianamede sanığın fidan kesme eyleminden bahsedilip açma eylemini gerçekleştirdiğine yönelik açık iddia ve anlatım bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kesilen fidan sayısının fazlalığı nazara alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen aykırı olarak, hüküm fıkrasından nispi vekâlet ücretine ilişkin bölümünün çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Ormanlar; gerek toprağı, gerekse üzerinde yer alan flora (bitki örtüsü) ve faunasıyla (canlılar topluluğu) oluşturduğu ekosistemler (belirli bir alanda bulunan canlı ve cansızların süreklilik arz eden karşılıklı ilişkilerinin oluşturduğu hassas denge ) bütünü olup, insan ve tüm canlı varlıkların yaşam boyu ihtiyaç duydukları, başta doğal güzellikleri olmak üzere, çevre kirliliğini önleyici etkileri, hava, su, toprak rejimini, sellerin ve taşkınları dengeleyici özeliklerinin yanında yerleşim birimlerini, kara, demir yollarını, göl ve barajları erozyona, heyelana ve kum fırtınalarına karşı koruyucu özellikleriyle elverişli yaşam ortamı sağlayan ülkenin akciğerleri konumundaki vazgeçilmez kaynaklarımızdır.

Ormanların yurdumuz için taşıdığı bu büyük önem ve ülkemizde orman örtüsünün her geçen gün sürekli yok edildiği gerçeğini göz önünde tutan Anayasa Koyucu, ormanların korunması ve geliştirilmesini güvence altına alınabilmesi için ayrıntılı düzenlemelere yer vermiştir. Gerek 1961 Anayasası gereksede 2709 sayılı 1982 Anayasası'nın 44/son, 169 ve 170. maddelerinin amir hükmü uyarınca devlet ormanlarının mülkiyeti hazineye aittir ve ormanlar kamunun malıdır, mülkiyeti devredilemez. Devlet ormanları kanuna göre devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz. Yine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında " Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır" hükmü uyarınca hem ağaç hemde ağaççıklar topluluğunun kapladığı yerler üzerindeki örtü tahrip edilmiş olsada salt orman toprağından dolayı buralar yine de orman sayılır. 5728 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/3 fıkrası hükmüne göre de; suçun konusunu oluşturan, işlenmesinde kullanılan ve işlenmesiyle elde edilen eşya veya mahsülün 5237 sayılı TCK'nun müsadereye ilişkin hükümlerine göre zoralımına karar verilir. TCK'nun 54/4 maddesindeki " üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." hükmünde belirtilen eşya orman suçlarının konusunu teşkil eden ve hazinenin mülkiyetinde bulunan orman emvali olup mutlaka müsaderesine hükmolunacaktır.

Yukarıda değinildiği üzere Anayasa'nın ve Orman Kanunu'nun açık ve amir hükümlerine göre ormanlar gerek yerleriyle olsun gereksede üzerindeki ağaç ve ağaççıklar topluluğuyla birlikte mülkiyeti devlet hazinesine ait olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunmaktadır. Halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu 113/1. maddesinde "Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır" hükmü Ceza Mahkemelerinde bir güvenlik tedbiri olan müsaderenin Orman Kanununda sayılan suçlar yönünden daha geniş kapsamlı olarak yani emvaller, suç aletleri, nakil vasıtaları, tesislerin müsaderesi şeklinde düzenlendiğini göstermektedir. 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsaderenin diğer suçlardaki müsadereden ayıran en bariz özelliği yerin ve bu yer üzerindeki emvalin mülkiyetinin devlete ait olması nedeniyle işlenen suçun sonucunda ormandaki değer kaybınında karşılanması, diğer bir anlatımla hem müsadereye hem de tazminata hükmolunması ve bunların toplamı üzerinden de nisbi ücreti vekaletin takdir ve tayinidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08.06.1949 tarih ve 10/9 sayılı kararında "ceza davası zımnında ittihaz olunan ( sebebi ile verilen ) hükümde, aynı zamanda, tazminat ve müsadere gibi herhangi bir suretle takvimi kabil mali bir netice düşünülmesi gereken hallerde, maktu avukatlık ücreti ile birlikte ayrıca tazminatın miktarı veya müsadere olunan malların değeri üzerinden nispi avukatlık ücreti tayin edilir" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.1977 tarih ve 330/387 sayılı kararında "müsaderesine karar verilen emvalin, 10.06.1968 gün ve 1/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararına göre, tesbit ettirilmesi ve değeri üzerinden, nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırıdır" (oybirliğiyle) şeklinde karar vermiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.06.1973 tarih ve 3/231 esas ve 506 sayılı kararında ise, "Orman suçlarında maktu vekalet ücretiyle tazminat ve/veya müsaderesine karar verilen emval, araç gereç ve tesislerin değeri üzerinden hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmolunur" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.09.1991 gün ve 1991/3-215 esas, 91/237 sayılı kararında "zoralımına hükmedilen çay bitkilerinin değeri 75.000 TL olarak tesbit edilmiş bu miktar 452.886 TL tazminat ile 41.580 TL ağaçlandırılma giderine eklendikten sonra bulunan 569.466 TL üzerinden 52.357 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi" yasaya uygun bulunduğundan yerel mahkeme kararı oybirliğiyle onanarak kesinleşmiştir. Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 tarihli ve 2003/3-38 esas, 2003/53 sayılı kararında ise " bozmadan sonra yapılan yargılamada orman idaresi davaya katılma talebinde bulunmuş, fakat, zoralımına karar verilen baltanın değeri ile idare adına irat kaydına karar verilen nakil vasıtası bedeli üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi" yasaya aykırı olmakla birlikte, hüküm yanlızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nazara alınarak, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6831 sayılı Orman Kanununa Muhalefet suçlarında 70 yıla yakın bakan Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunla Orman Kanununda çok büyük değişiklikler yapılmadan önce ve sonrasında yerleşmiş tüm içtihatlarında müsaderesine karar verilen hallerde müsadereye konu; suç aletleri, nakil vasıtaları, kaçak emval ve tesislerin değerleri üzerinden avukat vasıtasıyla davaya katılan orman idaresi lehine nisbi vekalet üçretine hükmolunacağına dair sayısız içtihatları bulunmaktadır.