muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12467, Karar No: 2010/16422, Tarih: 21.12.2010

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 27.03.2008 gün ve 2008/1472-1290 sayılı bozma kararında; “Mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için bölgede orman sınırlandırması ve orman sınırlarında değişiklik yapılmış ise orman sınırlandırma ve orman sınırlarında yapılan değişikliklerle ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı harita ve eki belgelerin kesinleşme günlerini gösterecek şekilde Orman İdaresinden getirtilmesi, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu belde yada köye komşu köyler halkından seçilecek yerel, uzman ormancı bilirkişi ve uzman bilirkişi tapu ... memuru hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile orman sınırlandırma harita ve tutanağı yapılmış ise orman sınırlarındaki 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı kanunla değişik 2 ve aynı yasanın 2896, 3302 ve 3373 sayılı yasalarla değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca yapılan değişikliklerle ilgili haritaların ölçekleri mera tahsis haritasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle haritaların çakıştırılarak yerine uygulanması, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılması, bu yolla dava konusu taşınmazın orman sınırlandırma ve yapılmış ise orman sınırlarında yapılan değişikliğe ilişkin haritaların ve mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız belirlenmesi, uzman bilirkişilerden ayrıntılı, gerekçeli keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye, bu yolla yargı denetimine açık ayrı ayrı raporlar alınması, çekişmeli taşınmazın orman sınırlandırma ve yapılmış ise orman sınırlarında yapılan değişikliklerle ilgili haritalar ile mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız belirlenmesi, taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kaldığı saptandığı takdirde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi, dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalmadığı saptandığı takdirde tahsis gününden sonra mera niteliğini yitireceği ve mera tahsisinin yapıldığı gün ile kadastro tespitinin yapıldığı günler arasında davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen bağımsız 20 yıllık sürenin geçmediği göz önüne alınarak taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmü uyarınca Hazine adına tesciline karar verileceğinin gözönüne alınması, ancak bu olgular dikkate alınırken öncelikle taşınmaz orman sınırlandırma harita ve tutanağının kapsamında kalması halinde taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verileceği düşünülmesi, az yukarıda belirtilen yasalar uyarınca

orman sınırları dışına çıkarılmış ise bu doğrultuda işlem yapılması, taşınmazın bulunduğu bölgede orman sınırlandırması yapılmamış ise yukarıda vurgulandığı gibi 6831 Sayılı Yasanın 1.maddesi hükmü uyarınca ... fotoğrafları amenajman planları ve memleket haritası eşliğinde araştırma yapılması, deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu Çambaşı Köyü 121 ada 75 ve 125 ada 4 nolu parsellerin kadastro komisyon tutanakları gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazların mera komisyonunca mera olarak sınırlandırıldığı, uzman ziraat bilirkişi tarafından taşınmazların mera niteliğinde olduğu belirtildiği gibi, bir an için aksi düşünülse bile davacının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26371, Karar No: 2025/8178, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26371 E.  ,  2025/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/243 E., 2022/769 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/64 E., 2019/564 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15595, Karar No: 2014/7642, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15595 E.  ,  2014/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/75366

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14.11.2011 - 2010/667 esas ve 2011/975 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11539, Karar No: 2023/752, Tarih: 23.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11539 E.  ,  2023/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık vasisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük kanunî süre içinde sunulduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Lice Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/285 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kamu malına zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından açılan kamu davalarında eylemlerin, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereği kasten orman yakma suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2020/216 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında 6831 Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 110 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/1331 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın, sanık müdafiiinin ve sanık vasisinin istinaf başvurularının, oy birliğiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarihli tebliğnamesi temyiz isteminin süre yönünden

reddine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisinin temyiz sebepleri, sanığın sigara izmariti atması sonucu otların tutuşması ile rüzgarın da etkisiyle ateşin yayıldığına, sanığın askeri üs bölgesinde darp edildiği için korku ve panik ile yanlış ifade verdiğine, hükmedilen cezanın hukuksuz ve asılsız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

reddine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisinin temyiz sebepleri, sanığın sigara izmariti atması sonucu otların tutuşması ile rüzgarın da etkisiyle ateşin yayıldığına, sanığın askeri üs bölgesinde darp edildiği için korku ve panik ile yanlış ifade verdiğine, hükmedilen cezanın hukuksuz ve asılsız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 08.07.2018 tarihinde Lice ilçesinde orman yangını meydana geldiği ihbarı üzerine yapılan incelemede 15 hektarlık orman alanı ile Tabantepe askeri üs bölgesine ait yer altı kabloları ile projektörün kullanılamaz hale geldiği, sanığın yakalama kararının infazı ile alınan savunmasında ailesi ile tartıştığı için sinirlendiği, sinirli olduğu için hırsını ormandaki ağaçları yakarak çıkardığına ilişkin beyanı ile ilk derece mahkemesindeki söz konusu savunmayı teyit eder şekildeki olay tarihinde ailesi ile tartıştığına, arazilerin ailesine ait olduğuna dair savunması, tanığın sanığa babası tarafından git ateş yak dendiğine dair beyanı, bilirkişi raporu ve kolluk tutanaklarına göre sanığın ormanlık araziyi kasten tutuşturduğu ve bu şekilde 15 hektarlık orman arazisini yaktığı, ayrıca yangının jandarmaya ait araziye sıçraması nedeniyle çevre aydınlatma direkleri ile kablolar gibi kamu mallarının zarar gördüğü, sanığın

5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 44 üncü maddesi gereği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verme şeklinde olduğu anlaşıldığından en ağır cezayı gerektiren kasten orman yakma suçundan cezalandırılması gerektiği, ayrıca sanığın 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması talep edilmiş ise de eylemin özel kanunda düzenlenmiş olan kasten orman yakma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kasten orman yakma suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2.Orman muhafaza memurları ve kolluk tarafından düzenlenen 08.07.2018 tarihli tutanakta, yangın ihbarı üzerine yanan bölgede yapılan incelemede Tabantepe taburunun çevre aydınlatma direkleri ile 15 hektarlık ormanlık alanın yandığı, yangının sanık ...'nın iki ayrı yerde kuru otları tutuşturması ile başladığı, tabur personeli ve jandarma tarafından aynı anda görüldüğü belirtilmiştir.

3.08.07.2018 tarihli, orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç tutanağında orman yangınının 62, 63, 64 ve 157 numaralı bölmelerde, 15 hektarlık alanda etkili olduğu, bu alanın 10 hektarlık kısmında meşe ve ardıç ağaçlarının büyük kısmının zarar gördüğü, 5 hektarlık alanda ise örtü yangını olduğu, ...'dan yangın sorulduğunda şahsın "tarlamdaki otları tutuşturdum, bu esnada rüzgar hızını arttırdı, yangın büyüdü" dediği tespit edilmiştir.

3.08.07.2018 tarihli, orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç tutanağında orman yangınının 62, 63, 64 ve 157 numaralı bölmelerde, 15 hektarlık alanda etkili olduğu, bu alanın 10 hektarlık kısmında meşe ve ardıç ağaçlarının büyük kısmının zarar gördüğü, 5 hektarlık alanda ise örtü yangını olduğu, ...'dan yangın sorulduğunda şahsın "tarlamdaki otları tutuşturdum, bu esnada rüzgar hızını arttırdı, yangın büyüdü" dediği tespit edilmiştir.

4.08.07.2018 tarihli kolluk tutanağında askeri üs bölgesine yaklaşık 800 metre mesafede üç farklı noktada ateş yandığının görülmesi üzerine olay mevkiinde yapılan gözetlemede bir erkek şahsın görüldüğü, şahsın ikaz edilmesi üzerine üs bölgesine doğru gelmesi ile kendisine ait araziyi ekip biçmenin kolay olması için yaktığına ilişkin beyanda bulunduğu ve şahsın kimlik tespitinde ... olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

5.09.08.2018 tarihli kolluk tutanağında ... isimli şahsın meşe ağaçlarının bulunduğu ormanlık alanda birkaç noktada orman yangını çıkardığı, orman yangınının rüzgarın etkisiyle büyümesi sonucu askeri üs bölgesi sınırları içine girmesi neticesinde bir takım malzemelerin kullanılamaz hale geldiği belirtilmiştir.

6.Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği sabittir.

7.Orman bilirkişi tarafından düzenlenen 29.12.2021 havale tarihli rapora göre suç tutanağında koordinatları belirtilen suça konu yerin 102 ada 1 numaralı orman parseli içinde kaldığı, suça konu alanın 15 hektar olduğu, raporda A ve B harfleri ile gösterilen suça konu yerin çevresindeki arazilerin fiili durumuna göre doğusu, batısı, kuzeyi ve güneyinin 102 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrili olduğu, memleket haritasında yeşil alan, amenajman planında Karadere serisi içinde yer aldığı, suça konu alanın ormanlık alan ile bütünlük oluşturduğu, orman tahdidi ve sınırlandırmasına ilişkin bir çalışma yapılmadığı, evveliyatının ormanlık olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesine göre orman sayılan alan olduğu görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

8.Dava konusu yere ilişkin hava fotoğrafları dava dosyasında mevcuttur.

9.Tanık Ş.B. ve tutanak tanıkları H.B ile F.H'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

10.Sanık hakkında olay tarihinde tanzim olunan adlî muayene raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

11. Sanık hakkında, Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/565 Esas, 2021/788 sayılı kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca özgürlüğü bağlayıcı ceza nedeniyle kısıtlama kararı verildiği ve kendisine vasi olarak temyiz edenin atandığı ve kararın kesinleştiği saptanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara ilişkin temyiz süresinin 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasına göre on beş gün olduğu, sanık vasisinin 12.05.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü 25.05.2022 tarihinde temyiz ettiği tespit edilmekle, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük kanunî süre içinde öne sürüldüğü anlaşıldığından, "...hükmün, sanığın müdafisine 09/05/2022 tarihinde tebliğ edilip sanık müdafisinin temyiz isteğini ileri sürmediği, ancak sanığın vasisi sıfatıyla ...'nın ise 25/05/2022 tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, yasanın öngördüğü süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine" karar verilmesi görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık Vasisinin Temyiz İsteği Yönünden

08.07.2018 tarihli kolluk ve orman suç tutanaklarına göre, sanığın birden fazla yerde otları tutuşturması sonucu 15 hektar orman alanının ve askeri üs bölgesine ait malzemelerin zarar gördüğü, orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu alanın orman parseli olduğunun ve yanan alanın dört tarafındaki arazilerin de orman parseli olduğunun tespit edildiği ve sanığın 08.07.2018 tarihli genel adli muayene raporunda darp ve cebir izine rastlanmadığının rapor edildiği ve sanığın kasten orman yakma suçunu işlediği, dinlenilen tanık beyanlarından, sanığın ikrara yönelik savunmasından, orman bilirkişisi raporundan, kolluk tutanaklarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/1331 Karar sayılı kararında sanık vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN

ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9412, Karar No: 2014/2736, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9412 E.  ,  2014/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2010/97-2013/47

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. M.. Y.. ile davacı vekili Av. M.. K..'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-Heyetçe incelenmesine gerek görülen, Karaburun İcra Müdürlüğü'nün 2010/58 E. sayılı dosyasının ya da tastikli suretinin dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmesi,

2-Davalı S.S. ... Köyü Su Ürünleri Kooperatifi'nin 26.06.2010 tarihli genel kurul toplantısı hazirun cetveli aslı ya da tastikli suretinin dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.