muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6310, Karar No: 2023/4724, Tarih: 27.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ... ve müdahil davacı arkadaşlarının fiili kullanım iddialarının bulunmadığı, davacıların dayandığı 02.02.1977 tarih 2 sıra sayılı tapu kaydının çekişmeli taşınmazın eski numarası olan 229 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak kök tapu kaydı olan Mayıs 1325 daimi tarihli 71 ile 80 sıra ve Nisan 1330 daimi tarihli 136 ile 141 sıra sayılı tapuların toplam alanı 1.838.000 m² iken, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan taksim ve izale-i şuyu davasında yüz ölçümünün 22.201.202 m² olarak gösterilmesi neticesinde tapuya tescil edildiği, ancak ... Kadastro Mahkemesinin 2004/1 E 2005/5 K sayılı kararı kök tapunun değişebilir sınırlı olması nedeniyle tapudaki yüz ölçümüne itibar edilerek hüküm kurulması sonucunda davacıların dayandığı 02.021977 tarih 2 sıra sayılı tapu kaydının miktar fazlası alanda kalması nedeniyle kadastro sırasında uygulanamayan kayıt niteliği ile kök tapunun miktarına itibar edilmemesi nedeniyle yolsuz olarak tescil edildiği sonucuna varıldığı, yolsuz tescilin baştan itibaren geçersiz olup davacılar yönünden sonuç hak oluşturmayacağından mülkiyet veya zilyetlik belgesi olarak kabul edilemeyeceği, davacıların zilyetlik veya fiili kullanım yahut muhdesat iddiasında da bulunmadıkları, yine davalı-müdahil davacı ... yönünden yapılan incelemede ise; dosya kapsamında yapılan keşif, alınan beyan ve raporlar ile fen bilirkişi raporuna ekli uydu fotoğraflarının incelenmesi sonucu çekişmeli taşınmazların tespit ve kanun tarafından öngörülen 07.09.2016 tarihinde davalıların kullanımında bulunduğu, tespit tutanaklarında da taşınmazlarda davalıların zilyetliğini de gösterir nitelikte depo, sera, ev nitelikli yapıların bulunduğunun tutanakların beyanlar hanesinden de anlaşıldığı ve bunların uydu fotoğraflarında da açıkça görüldüğü, davanın mülkiyete değil şahsi hak niteliğindeki zilyetlik şerhine yönelik olduğu ve taşınmazlar üzerindeki kullanımın mülkiyet koşullarındaki gibi tam bir imar ihya olarak değerlendirilmesine ihtiyaç bulunmadığı gerekçeleri ile davacılar vekilinin ve davalı-asli müdahil Hazine vekilinin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili ve davalı/asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı / asli müdahil Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili ve davalı/asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı / asli müdahil Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; vekil edenleri olan davacıların mülkiyet hakkının korunmadığını, dava konusu yerin davacıların murisleri tarafından satın alınıp parasının ödendiğini, tüm vergilerinin ödendiğini, dava konusu taşınmazla ilgili 1988 tarihinde açılan davanın 2008 yılında kesinleştiğini, bu tarihe kadar taşınmazın mülkiyeti konusunda çekişme olduğunu, davacıların ve miras bırakanlarının memur olması nedeniyle taşınmazı tarımsal amaçlı değil de yatırım amaçlı aldığını, davaların uzun sürmesi nedeni ile zilyetliğin kesintiye uğradığını, yöre halkının da buna engel olduğunu, beyanlar hanesinde kullanıcı olrak yazılan kişiler hakkında detaylı araştırma yapılmadığını belirterek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesi, 6292 sayılı Kanun' un 9 uncu maddesi, 6745 sayılı Kanun hükümleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup tarafların temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33758, Karar No: 2016/596, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33758 E.  ,  2016/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin ... Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19145, Karar No: 2017/11081, Tarih: 20.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19145 E.  ,  2017/11081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının faturaya dayalı alacağının tahsili amacıyla başlattığı ilamsız takipte, şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu iddia ederek ödeme emrinin iptalini ve ıttıla tarihinin 17.02.2016 olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece; ödeme emrinin borçlu adına çıkarıldığı, ancak tebligat yapılan şahsa “işyerinde daimi çalışana tebliğ” şerhi ile tebliğ edildiği, tebligat yapılan şahsın, borçlunun iş yerinde sekreter pozisyonunda daimi çalışanı olduğu, dolayısıyla borçlu adına SGK kaydının bulunmamasının borçlu lehine yorumlanamayacağı ve ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12 ve 13.maddeleri ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde, tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat ile tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligatın nasıl yapılması gerektiği açıklanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. maddesinde; “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir”, 13. maddesinde ise; “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır” hükümleri yer almaktadır.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20. maddesinde; “(1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır. (2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin,

derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir. (3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir”, 21. maddesinde ise; “ (1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. (2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. (3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; borçlu, şirket (yani hükmi şahıs) olup, şirket yetkilisinin bulunmadığı tebliğ mazbatasında belirtilmediği gibi, borçlu şirket adına kendisine tebligat yapılan şahsın, görev itibariyle şirket temsilcisinden sonra gelen bir kimse olup olmadığının da tebliğ evrakında tesbit edilmediği, bu durumda borçlu şirket adına yapılan ödeme emri tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 12 ve 13.maddeleri ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerine aykırı olduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece usulsüz tebliğ şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/473, Karar No: 2018/4108, Tarih: 30.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/473 E.  ,  2018/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 30.04.2012, 12.06.2012, 27.12.2012 tarihli duruşma tutanakları ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından suç tarihinde on beş yaşı içerisinde bulunan mağdure Büşra'nın velayet hakkına sahip annesi ...'nın aşamalarda beyanı alınmayıp mahkemece yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi karşısında, gerekçeli kararın suç tarihi itibariyle mağdurenin velayet hakkına sahip kanuni temsilcisi olması nedeniyle davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunan müşteki ...'ya tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4826, Karar No: 2021/1313, Tarih: 09.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4826 E.  ,  2021/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : Sanıkların ayrı ayrı beraatine

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Halkalı Elektrikli Tren Deposu 6. yolunda beklemekte olan banliyö treninin üzerinde duran tespihi almak için vagona çıkan ...'ın vagonun üzerinden geçen elektrik akımına kapılarak ölümü üzerine başlatılan soruşturmada alınan bilirkişi raporunda ölenin asli kusurlu, TCDD Halkalı Depo Müdürlüğü’nün tali kusurlu olduğunun tespit edilmesi üzerine, olay günü olay yerinde koruma güvenlik görevlisi nöbetçi grup şefi olarak ...’ın, koruma güvenlik görevlisi olarak ...’ın, vagon servis şefi olarak ...'nın sorumlu olduklarının tespit edildiği ve haklarında iddianame düzenlenerek kovuşturma başlatıldığı, mahkeme kabulündeki İstanbul Üniversitesi Ulaştırma Ana Bilim Dalı Başkanlığına bağlı Demiryolu kürsüsünde görev yapan öğretim görevlilerinden oluşan üçlü bilirkişi heyetinin 15.10.2015 tarihli raporlarında ölenin asli ve tam kusurlu, sanıkların kusursuz olduğunun belirtildiği olayda, kusuru bulunmadığı kabul edilen sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden ‘1. fıkranın çıkarılması ve yerine ‘yüklenen suç bakımından sanıkların taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatilerine’’ ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3920, Karar No: 2015/14447, Tarih: 10.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3920 E.  ,  2015/14447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1)N.. Y.. 2)S.. Ç.. 3)K.. H.. 4)S.. H.. 5)S.. F.. vek. Av. M.. E.. ile davalı Z.. A.. vek. Av. T.. B.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Akhisar 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2014 gün ve 2014/131 E. - 2014/519 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde temyize konu gerekçeli karar ile 30/12/2014, 23/12/2014, 11/11/2014 tarihli duruşma tutanaklarında katibin ıslak veya elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, imza eksikliğinin giderildikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12641, Karar No: 2013/3953, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12641 E.  ,  2013/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS, kasko ve ticari paket sigorta poliçeleri ile sigortalı, müvekkiline ait aracın, tek taraflı kazada hasarlandığını, tankerde yüklü akaryakıtın 12861 litresinin aracın ters dönmesi ve tanker üzerindeki kapakların kırılması nedeniyle çevreye yayıldığını, ayrıca aracın yoldan çıkıp, takla atarak ters dönerek düştüğü yerin Sapanca gölüne bağlantısı olan dere yatağı olduğunu, aracın dere yatağından vinçle çıkarıldığını, tankerden sızan akaryakıtın çevreye yayılması ve dere yatağından yol bularak Sapanca Gölüne sızma ihtimali bulunduğundan, müvekkilince çevre temizlenmesi yaptırıldığını, aracın 50.439,89 TL'sına tamir ettirildiğini belirterek şimdilik 3.000 TL araç hasarı, 3.000 TL emtia bedeli, 4.000 TL çevreye yayılan akaryakıtın temizliği için yapılan harcamalar olmak üzere toplam 10.000 TL'nın davalı tarafından hasar talebinin reddedildiği 21.1.2009 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 26.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırarak 50.439,89 TL hasar bedeli, 25.000 TL emtia bedeli, 225.000 TL çevre temizliği için yapılan masraf bedeli olmak üzere toplam 300.439,89 TL'nın temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın sürücüsünün olay anında 0.21 promil alkollü olduğunu, ticari araç sürücülerinin alkolsüz araç kullanmaları gerektiğini, aksi halin teminat kapsamında olmadığını ticari paket sigorta poliçesinde belirtilen alanda kazanın meydana gelmediğini, hasar miktarının fahiş olduğunu, davacının akaryakıt satış faaliyeti yaptığını, bu nedenle Tehlikeli Maddeler ve ... Sorumluluk Sigortası yaptırması gerektiğini, çevreye verilen zararın bu sigorta kapsamında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 50.439,89 TL araç hasar bedeli, 25.000 TL akaryakıt bedeli, 171.907 TL çevre temizlik gideri olmak üzere toplam 247.346,89 TL'nın 21.1.2009 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 50.439,89 TL araç hasar bedeli, 25.000 TL akaryakıt bedeli, 171.907 TL çevre temizlik gideri olmak üzere toplam 247.346,89 TL'nın 21.1.2009 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13.223,27 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.