muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16826, Karar No: 2010/28987, Tarih: 07.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16826 E.  ,  2010/28987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği, borçluya, vekil ile temsil ediliyorsa,  7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11, Avukatlık Kanununun 41. ve HUMK.nun 62, 68 maddeleri gereğince vekiline tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda, icra müdürlüğünce satış ilanının borçlu vekili Av.................’ya 06.08.2009 tarihinde bizzat tebliğ, borçlu vekilinin tebliğ evrakındaki imzanın kendisine ait olmadığını ve tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek 17.09.2009 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep ettiği anlaşılmıştır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.04.1982 tarih ve 1979/10-1377 esas, 1982/337 karar sayılı kararı gereğince tebliğ belgesindeki kayıtların aksi her türlü delille kanıtlanabilir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda tebligat evrakındaki imzanın  borçlu vekili Av.....................’ya ait olmadığı belirlenmiş olması nedeniyle, adı geçene yapılan satış ilanı tebliğ işlemi usulsüzdür. Bu durumda borçlu vekiline yapılmış bir satış ilanı tebliğinden söz edilemez. Bu nedenle ihalenin feshi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Kabule göre de; 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminde haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği öğrenme tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 12.02.1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla ispat edilemez ise de muhatabın usulsüz tebliği daha önce öğrendiği yazılı belge ile kanıtlanabilir.

Bu durumda, 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesi gereğince borçlu vekilinin icra müdürlüğüne başvurduğu 07.09.2009 tarihinin satış ilanının tebliğ tarihi olarak kabulü gerekir.

Buna göre satış ilanı, borçlu vekiline 1.artırma günü olan 07.09.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Böylece 1.artırma gününden önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmemiş ve satışı ayrıca duyurması ve satışın tarafların menfaatlerine uygun biçimde sonuçlanması için kendisine uygun süre tanınmamıştır. Bu nedenle 07.09.2009 tarihinde yapılan 1.artırma usulsüzdür.

Buna göre satış ilanı, borçlu vekiline 1.artırma günü olan 07.09.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Böylece 1.artırma gününden önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmemiş ve satışı ayrıca duyurması ve satışın tarafların menfaatlerine uygun biçimde sonuçlanması için kendisine uygun süre tanınmamıştır. Bu nedenle 07.09.2009 tarihinde yapılan 1.artırma usulsüzdür.

İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; Bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlardır ve birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğal olarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. Eş söyleyişle; birinci artırmadan makul bir süre önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmediğinden ihale işlemleri usulünce gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 esas, 2003/769 karar sayılı kararı)

Öte yandan, birinci artırma günü alıcı çıkmaması nedeniyle satışın yapılamadığı ve satış bedeli gözetildiğinde zarar unsurunun da oluştuğu sonucuna varılmıştır.

O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/591, Karar No: 2016/2946, Tarih: 05.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/591 E.  ,  2016/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile borçlu arasında 26.07.2005 tarihinde sözleşme düzenlendiğini ve bu sözleşmeye istinaden .... İlçesi, ... Köyü .... Mevkiinde bulunan tapunun 3128-s pafta, 293 parselde kayıtlı gayrimenkulde bazı imalat ve eklere karşılık taraflar arasında anlaşmaya varıldığını, yapılan sözleşme gereği mal sahibine ait ikinci kat dairenin mal sahibinin isteği doğrultusunda dublex yapılacağını ve projenin uygulanacağının müvekkili şirket tarafından taahhüt edildiğini, davalı ...'ın da bu işlere karşılık 11.500,00 Euro ödemeyi taahhüt ettiğini, bu paranın 5.000,00 Euro'sunu peşin ödediğini, bakiye kısmıda inşaat teslimine kadar bölüm bölüm ödemeyi kabul ve taahhit ettiğini, müvekkili şirketin inşaatı teslim ettiğini ancak davalının bakiye borcu olan 6.500,00 Euro'yu ödemediğini, bu nedenle.... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5085 esas sayılı icra dosyası ile ödeme emri gönderildiğini ancak davalının itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve takibin devamına, asıl alacağın %40'ı oranından az olmamak kaydıyla icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, .... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5085 esas numaralı icra dosyasına konu borca dayanak teşkil eden 26.07.2005 tarihli ek sözleşmeden müvekkilinin haberdar olmadığını, müvekkilinin böyle bir sözleşmeyi imzalamadığını ve imzalaması için kimseyi yetkilendirmediğini, dosya içinde bulunan sözleşme suretinde isim ve imzası bulunan ... adlı kişinin müvekkilinin eski eşi olduğunu, bu kişiye böyle bir sözleşme yapması için yetki vermediğini, müvekkilinin yakınları ile görüştüğünü, yapılan görüşmede ...'ın da bu sözleşmeden haberi olmadığını belirttiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki ek sözleşme resmi şekilde yapılmamış ise de taşınmaz inşaatın tamamlandığı tarihten itibaren kullanımda olduğundan şekil şartını ileri sürmenin iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı, kaldı ki ek sözleşme gereği 5000 Euro bedelin peşin olarak ödenmiş olduğu ve taraflar arasında düzenlenen 21.06.2004 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ...'a vekaleten ... tarafından imzalanmış olup, ek sözleşme için de ...'ın davacı tarafça anlaşması ve sözleşme imzalamasının davalı tarafından ...'ın vekaletten azledildiğine ilişkin bir azilname sunulmadığına ve anlaşılan bedelin 5000 Eurosu peşin olarak ödendiğine göre taraflar arasında düzenlenen ek sözleşmeye davacının itibar etmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, yine davalı tarafça ek sözleşmedeki imzanın ...'a ait olmadığı iddia olunmuş ise de, imza incelemesi için sözleşme tarihi öncesi ...'ın imza örnekleri verilen kesin süre içerisinde bildirilmediğinden ve de istenilen kurumlarda bulunamadığından ... hakkında imza incelemesi yapılamamış ve davalı tarafından yapılan imza inkârının ispat olunamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı borçlu tarafından.... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5085 esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %40'ı olan 4.576,00 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 21.06.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, 3. kattaki iki adet bağımsız bölümden çatı aralığı olan 6 no'lu bağımsız bölüm yükleniciye ve çatı aralığı olmayan 5 no'lu bağımsız bölüm ise arsa sahibine bırakılmıştır. Ancak, daha sonra gerekli yasal izinler alınarak arsa sahibine ait 5 no'lu bağımsız bölümün de çatı aralığı yapıldığı ve dairede bir kısım tadilatların olduğu tespit edilmiştir. Davalının eşi ve davacı arasında düzenlendiği belirtilen adi yazılı 26.07.2005 tarihli ek sözleşmede ise, arsa sahibinin anılan kattaki dairesinin normal durumdan çatı aralığı olan şekline dönüştürülmesi ve bir kısım tadilatların yapımı davacı tarafından üstlenilmiş, davalı ise, belirtilen tadilatlar ve yapım bedeli olarak 11.500 Euro bedel ödemeyi kabul etmiştir. Yargılama aşamasında bu ek sözleşme altındaki imzanının sahteliği davalı tarafından savunulmuş, sözleşmeyi davalı adına vekaleten imzaladığı ileri sürülen ... adlı kişinin yurtdışında ikamet etmesi sebebiyle Hollanda adli makamları tarafından imza örneği alınmıştır. Ne var ki, alınan imza örneklerinin asılları görülememiş olup, mahkemece ek sözleşme altındaki imza ile alınan imza örnekleri aslının mukayese yapılması için teknik bilirkişi aracılığıyla imza incelemesi yoluna gidilmemiştir.

Hal böyleyken; ek sözleşme altındaki imzanın sahteliği ileri sürülmüş olmasına rağmen herhangi bir imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Hal böyleyken; ek sözleşme altındaki imzanın sahteliği ileri sürülmüş olmasına rağmen herhangi bir imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bu itibarla; mahkemece öncelikle, ek sözleşme imza aslı ile yurtdışında adli makamlarca alınan imza örnekleri aslının temin edilerek imza incelemesi yoluna gidilmeli, imzanın davalı vekili olarak hareket eden ...'a ait olduğunun anlaşılması hâlinde şimdiki gibi karar verilmesi, aksinin tespiti hâlinde ise, vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca davalıya ait 5 no'lu dairenin normalden çatı aralığı bulunan şekline dönüşüm bedeli ile dairedeki diğer tadilat bedelinin mahallinde uzman bilirkişi heyeti eşliğinde keşif yapılarak hesaplanması ve davacının benimsediği ödeme miktarının bu bedelden mahsubu ile taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarda açıklanan hususlar gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3404, Karar No: 2024/237, Tarih: 17.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/3404 E.  ,  2024/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu ancak davalı kooperatiften uzun süredir haber alamadığını, gönderdiği ihtarnameye verilen cevapta üyeliğinin davalı ...'ya devredildiğinin bildirildiğini, yapılan devir işleminin bilgisi dışında olduğunu ve haksız olarak kooperatif üyeliğin sona erdirildiğini belirterek müvekkilinin davalı kooperatifte üyeliğinin devam ettiğinin tespit edilmesini ve kooperatifteki hissesinin diğer davalı ...'ya devrine ilişkin 26.10.2006 tarihli kararın iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı kooperatif vekili cevap dilekçesinde özetle; devir işleminin üzerinden 6 yıl geçtiğini, davacının 6 yıl boyunca kooperatifle iletişime geçmediğini, aidat borcunu ödemediğini, devir işlemini bildiğini, iyiniyetli olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/962 Esas-2015/648 Karar ve 26.06.2015 tarihli kararı ile özetle; adli tıp raporu ve adli tıp genel kurulu raporunda devir belgesindeki imzanın davacıya ait olmadığı, bu nedenle davacının hissesini devretmediği ve üyeliğinin devam ettiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile davalı .... Sosyal ... Kooperatifince davacıya ait kooperatif hissesinin diğer davalı ...'ya devrine ilişkin 26.10.2006 tarihli kararın iptaline, davacının kooperatif üyeliğinin devam ettiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2015/8789 Esas, 2017/150 Karar ve 23.01.2017 tarihli kararı ile özetle; aidat yükümlülüğü bulunan bir kooperatifte, ortağın uzun süre kooperatife uğramaması, aidat borcunun bulunup bulunmadığını takip etmemesi, üyeliğinin sona erdiğini zımnen kabul ettiği, diğer anlatımla üyelik haklarından zımnen vazgeçtiği, eylemli olarak ortaklıktan çıkma iradesini yansıttığı anlamına geldiği, böyle bir ortağın açtığı davanın TMK'nın 2. maddesinde öngörülen iyiniyet kuralına aykırı düştüğünün ilke olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle mahkemece davalı kooperatifin defter, kayıt ve belgelerinin öncelikle kooperatiften istenilmesi, ibraz edilmezse kooperatifin adresinde defter ve kayıtların incelenmesi için keşif yapılması, buna rağmen inceleme yapılamaz ya da defter ve belgelere ulaşılamaz ise ana sözleşmenin 40. maddesi uyarınca Ticaret Sicil Memurluğu'ndan, mümkün olmazsa ana sözleşmenin 41. maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden kooperatifin bilançosu, gelir gider cetvelleri, yönetim ve denetim raporları, genel kurul tutanakları, ortaklık cetvelleri celbedilip kooperatif konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, genel kurul kararları ile aidat alınmasına ilişkin karar alınıp alınmadığı, üyeliği devralan ...’nın kooperatifin varsa banka hesabına aidat yatırıp yatırmadığı, davalı ...’in genel kurul toplantılarına katılıp katılmadığı, hazirun listelerinde isminin yer alıp almadığı üzerinde durulması ayrıca davalı ...’in imza incelemesi ile ilgili bilirkişi raporuna itirazları da dikkate alınarak ... Teknik Üniversitesi ... Sanatlar Fakültesinden imza incelemesi ile ilgili bilirkişi raporu alınmasına, devir senedinde imzası bulunan tanıkların beyanının da alınarak bir sonuca varılması, buna rağmen bir sonuca varılamadığı takdirde davacının kooperatifle ilişki kurduğu son tarih ile dava tarihi arasında geçen süre itibariyle talebinin TMK'nın 2. maddesine uygun olup olmadığının ve davanın bu nedenle reddi gerekip gerekmediğinin yeterince tartışılması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ’NİN SON KARARI

V. İLK DERECE MAHKEMESİ’NİN SON KARARI

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/303 Esas, 2022/243 Karar ve 01.04.2022 tarihli kararı ile özetle; 26/10/2006 tarihli devir belgesine göre davacının kooperatif hissesini tüm haklarını ve vecibeleri ile davalı İsmail Seniye Tatlı'ya devrettiği, bu devir belgesine göre kooperatife yapılan başvuru sonucu davalı kooperatif tarafından 28/10/2006 tarihli 228 nolu karar ile davalı İsmail Seniye Tatlı'nın kooperatife üyeliğinin kabul edilmesine karar verildiği, Genel kurul tutanaklarının incelenmesi neticesinde devir tarihinden sonra ödenmesi gereken aidat tutarının 9.531,00-TL olduğu, davalı kooperatif kayıtlarına göre davalı ... tarafından 9.370,00 TL ödeme yapıldığı, yani genel kurul toplantılarına göre ödenmesi gereken aidatların ... tarafından ödenmiş olduğu, devir belgesindeki imzanın en son alınan bilirkişi raporuna göre davacının eli ürünü olduğunun tespit edildiği, davacı üyeliği devretmediğini üyeliğine isabet eden daireyi davalıya kiraladığını, kira parası ile de aidatların ödendiğini ileri sürmüş ise de, mahkemece kooperatif kayıtları incelenerek alınan bilirkişi rapor ve ek raporuna göre 26/10/2006 devir tarihinden sonraki genel kurulların hiçbirine davacının katılmamış olduğu, kendisine çağrı gönderilmeyişi, genel kurul çağrı ve toplantı listesinde davalının adının yazılı bulunması, toplantılara davalının katılması ve devirden sonraki tüm aidatların da davalı tarafından yatırılmış olması karşısında davacının bu kadar uzun bir süre hiç arayıp sormadan kooperatif ile bağlantısını kesmesi, üyeliği arayıp sormaması, genel kurul toplantılarını ve alınan kararları merak etmemesi, kendi aralarında hiçbir kira sözleşmesi bulunmadığı halde devir tarihinden sonra dairede davalının oturması, kira paralarının aidat parasına ödendiği iddiasının hayatın olağan akışına ters oluşu birlikte değerlendirildiğinde davacının zımnen devre onay verdiği, devri bildiği halde ses çıkarmayışı, kooperatif ile ilişkisini kesmesi ve dava tarihine kadar geçen süre göz önüne alındığında talebinin TMK 2. maddesi göz önüne alındığında iyiniyetli olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; devir senedindeki imzanın davacıya ait olmadığını, mahkemenin adli tıp raporu ile bozmadan sonra alınan rapor arasındaki çelişkiyi gidermeden karar verdiğini, genel kurullara katılmama sebebinin amcası ...’in bu işleri takip ediyor olmasından kaynaklandığını, amcasının davacıya düşen daireyi kiraya verdiğini ve buradan gelen kiralarla aidatların ve borçların ödeneceğini söylediğini, kiraya verdiği kişinin büyük ihtimalle davalı olduğunu, daha önceki genel kurullara da amcasının katıldığını, davalının devre dair ödeme yaptığını kanıtlayamadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kooperatif üyeliğini devrettiğine ilişkin kooperatif kararının iptali ve kooperatif üyeliğinin devam ettiğinin tespiti davasıdır.

2. İlgili Hukuk

TMK’nın 2 maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle 26.10.2006 tarihli devir senedindeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığı yönünde alınan bilirkişi raporları arasında çelişki mevcut ise de alınacak yeni raporun sonuca etkisi olmayacağının tabi bulunmasına göre davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9638, Karar No: 2017/17140, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9638 E.  ,  2017/17140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.