muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2780, Karar No: 2023/1514, Tarih: 31.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2780 E.  ,  2023/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR : İtirazın kabulüne

KANUN YARARINA

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2016 tarihli ve 2016/81 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 25.01.2023 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine dair Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin, 26.01.2022 tarihli ve 2022/556 Esas, 2022/595 Karar sayılı kararına karşı, infaz savcılığının hükümlünün terör suçundan mahkûm olması nedeniyle Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma

Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi gereğince koşullu salıverilmesine 1 yıl ve daha az süre kala Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılabileceği, bu nedenle de 5275 sayılı Kanun'un 6291 sayılı Kanun'la değişik geçici 3/2. maddesi gereğince aynı Kanun'un 105/A maddesindeki infaz usulünden en fazla 6 ay yararlanabileceği gerekçesiyle anılan kararın kaldırılmasına yönelik talebinin kabulüne ilişkin merci Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2022/460 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2023 tarihli ve 94660652-105-34-6663-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve 2023/9572 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve 2023/9572 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, hükümlünün ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2016 tarihli kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edildiği, anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna 02.10.2018 tarihinde girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 25.01.2023 olarak hesap edildiği ve hükümlü hakkında Silivri 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27.12.2021 tarihli ve 2021/14717 sayılı kararı ile terör örgütünden ayrılması konusunda samimiyetin tasdiki kararı verildiği ve yine anılan kurumca 29.12.2021 tarihli ve 2021/14748 sayılı kararı ile hükümlünün iyi halli olduğuna dair karar verildiğinin anlaşıldığı,

Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli kararında her ne kadar 5275 sayılı Kanun'a 05.04.2012 tarih ve 6291 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile eklenen geçici 3/2 nci maddesinde belirtilen "...(2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar..." şeklindeki düzenleme gereğince hükümlünün aynı Kanun'un 105/A maddesindeki infaz usulünden en fazla 6 ay yararlanabileceği belirtilmiş ise de, anılan Kanun'un geçici 3/1 nci maddesi gereğince (Ek: 5/4/2012-6291/2 md.) bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan hükümlülere yönelik olduğunun belirtildiği, kaldı ki 5275 sayılı Kanun'a 24.01.2013 tarih ve 6411 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile eklenen geçici 4 üncü maddesinde belirtilen "...(1) Bu Kanun'un 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31.12.2020 tarihine kadar uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme gereğince, hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin uygulanma imkânının bulunmadığı anlaşılmakla,

15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik

Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve

koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklindeki düzenleme,

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olayda, hükümlü hakkında terör örgütünden ayrılması konusunda samimiyetin tasdiki ve iyi halli olduğuna dair kararların verildiği, 11.03.2021 tarihli müddetnamenin incelenmesinde koşullu salıverilme tarihinin 25.01.2023 tarihi olduğu, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi gereğince hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıdığı, bu halde hükümlünün koşullu salıverilme tarihine "1 yıl kala" 26.01.2022 tarihi itibariyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz edebileceği cihetle, itirazın reddi yerine, hükümlünün denetimli serbestlikten en fazla 6 ay yararlanabileceğinden bahisle yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) ncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin uygulanması sırasında kanunun geçici 3, 4 ve 6 ncı maddelerinin de mutlaka gözönünde bulundurulması gerekmektedir.

3. Açık ceza infaz kurumunda kesintisiz 6 ay kalma şartının belirli bir süre uygulanmayacağı bu geçici maddelerde düzenlendiği gibi denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunan hükümlülerin ne kadar süre ile denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri de bu geçici maddelerdeki düzenlemeler dikkate alınarak tespit edilmelidir.

2. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin uygulanması sırasında kanunun geçici 3, 4 ve 6 ncı maddelerinin de mutlaka gözönünde bulundurulması gerekmektedir.

3. Açık ceza infaz kurumunda kesintisiz 6 ay kalma şartının belirli bir süre uygulanmayacağı bu geçici maddelerde düzenlendiği gibi denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunan hükümlülerin ne kadar süre ile denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri de bu geçici maddelerdeki düzenlemeler dikkate alınarak tespit edilmelidir.

4. 05.04.2012 tarihli ve 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen 105/A maddesinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı için hükümlünün cezasının son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmesi şartı öngörülmesine rağmen 05.04.2012 tarihli ve 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında “ bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan açık ceza infaz kurumunda bulunan, kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği” öngörülmekle hükümlünün cezasının son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmesi şartı aranmaksızın bu infaz usulünden yararlanmalarına imkan sağlandığı ancak aynı maddenin ikinci fıkrasında koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlülerin, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanabilecekleri öngörülerek, bu maddeden yararlanma imkanı bulunan koşullu salıverilmelerine bir yıl ya da daha az kalan hükümlüler ile koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı kazanan hükümlüler arasında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanma süresi yönünden farklılık yaratılmıştır.

5. Ancak 6655 sayılı Kanun'un 5 nci maddesiyle değişik 24.01.2013 tarihli ve 6411 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 4 üncü maddeye göre bu Kanun'un 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şartın 31.12.2020 tarihine kadar uygulanmayacağı yönünde düzenleme yapılmakla yetinildiği, 105/A maddesinde yararlanma hakkı bulunan hükümlüler arasında geçici 3 ncü maddede olduğu gibi farklı bir uygulama yapılması yönünde bir düzenleme getirilmemiştir.

6. 5275 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasında 1 ve 3 üncü fıkralarda olduğu gibi “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla” ibaresine yer verilmemiş ise de, ikinci fıkra ile getirilen düzenlemenin de o anki koşullara göre koşullu salıverilmeden yararlanma hakkı bulunan hükümlülerin denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri süreye ilişkin bir düzenleme olduğunu kabulde zorunluluk bulunmaktadır.

7. 5275 sayılı Kanun'un geçici 3.maddesi ile 105/A maddesinin aynı 6291 sayılı Kanun'la 5275 sayılı Kanun’a eklenip aynı tarihte yürürlüğe girdikleri de gözönünde bulundurulduğunda, kanun koyucunun koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler ile

koşullu salıverilmelerine bir yıl kalan diğer hükümlülerin denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma süreleri açısından farklı bir uygulama yapılması yönündeki iradesini denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazının düzenlendiği 105/A maddesinde ortaya koyacağında şüphe bulunmamaktadır.

8. Zira 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin üçüncü fıkrasında sıfır altı yaş grubunda çocuğu bulunan kadın hükümlülerin koşullu salıverilmesine iki yıl yada daha az süre kalması, maruz kaldıkları ağır bir hastalık, engellilik veya kocama nedeniyle hayatlarını yalnız idame ettiremeyen hükümlülerin ise koşullu salıverilmesine üç yıl ya da daha az süre kalması ve diğer şartları da taşımaları halinde denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri şeklinde yaptığı düzenleme ile bu hükümlüler ile diğer hükümlüler arasında farklı uygulama yapılması gerektiği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuş olması da dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un geçici 3 ncü maddesininin 1, 2 ve 3. fıkralarının geçici 3 üncü maddenin yürürlüğe girdiği tarihte denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma hakkı bulunan hükümlüler ile sınırlı bir uygulama alanının olduğunu kabul etmek gerekmektedir.

9. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklinde düzenlenmiştir.

9. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklinde düzenlenmiştir.

10. Somut olayda, hükümlünün silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumuna 02.10.2018 tarihinde alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 25.01.2023, bihakkın tahliye tarihinin 18.08.2024 olarak tespit edildiği, hakkında Silivri 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulunun 27.12.2021 tarihli ve 2021/14717 sayılı kararı ile terör örgütünden ayrılması konusunda samimiyetin tasdiki kararı, 29.12.2021 tarihli ve 2021/14748 sayılı kararı ile iyi halli olduğuna ve 26.01.2022 tarihi itibariyle kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazının uygun olacağına karar verildiği, 26.01.2022 tarihinde Cezaevi idaresi tarafından hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanma talebi ile infaz dosyası denetimli serbestlik talebi yönünden bir karar verilmek üzere İnfaz Hakimliğine gönderildiği, Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin, 26.01.2022 tarihli ve 2022/556 Esas, 2022/595 Karar sayılı kararı ile koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalan, iyi halli ve terör örgütünde ayrıldığı konusunda samimiyetinin tasdikine karar verilen hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun olan bu karara karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne ve İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2022 tarihli ve 2022/460 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1487, Karar No: 2013/6885, Tarih: 03.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1487 E.  ,  2013/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-d maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün süre ile parka gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kendisine teslim edilen mahcuzların oğlunun taşındığı yeni evinde olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak, eşyaların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, borçlu ile birlikte ikamet edip etmedikleri de saptanıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- TCK'nın 50/1-d maddesinde öngörülen belirli yerelere gitmekten yasaklanma süresinin üst sınırının sanık hakkında tayin olunan 3 ay hapis cezası süresini geçemeyeceği gözetilmeden 4 ay 15 gün süre ile parka gitmekten yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5250, Karar No: 2010/10844, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5250 E.  ,  2010/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8238, Karar No: 2013/6373, Tarih: 06.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8238 E.  ,  2013/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılardan ...’ın maliki, ...’nin sevk ve idaresindeki trafik sigortası olmayan aracın çarpması sonucu % 40 oranında tüm vücut fonksiyon kaybına uğradığını belirtip fazlaya dair hakları saklı kalmak koşuluyla tedavi giderleri, yardımcı giderleri, işgücü kaybı zararı ve hastane ulaşım gideri olmak üzere şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılar ... ,... ve Güvence Hesabından (olay tarihi itibariyle geçerli poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere), 30.000,00 TL manevi tazminatın da davalılar ... ve ...’tan 02.05.2000 olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 12.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 77.716,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunup davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, zamanaşımı definde bulunarak kaza tarihinde işletenin müvekkili olmadığını ve manevi zarar talebinin fahiş olduğunu bildirip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davacıya kaza sebebi ile ödemede bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın zamanaşımına uğramış olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... davacıya kaza sebebi ile ödemede bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın zamanaşımına uğramış olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nin 109/1.maddesinde "motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." denilmektedir. Aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir. Yine Borçlar Kanunu’nun zamanaşımını düzenleyen 60. maddesinde de“ Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttılaı tarihinden itibaren bir sene ve herhalde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan dâvası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsî dâvaya da o müruru zaman tatbik olunur.” hükmüne yer verilmiştir. Zamanaşımının oluşması için zararın ve tazminat sorumlusunun birlikte öğrenilmesi gerekir. Gerek 2918 sayılı KTK’nin 109/1.maddesi gerekse Borçlar Kanunu’nun 60. maddesinde öngörülen zamanaşımı ve gerekse ceza kanunları gereğince öngörülen ceza zamanaşımı süresinin, zararı ve faili öğrenme tarihinde başlayacağında duraksama bulunmamaktadır. Bu noktada zararın öğrenildiği tarihin belirlenmesinde yarar vardır.

Öğreti ve uygulamada kabul edilen genel kurala göre, zarar görenin zararı öğrenmesinden amaç, zararın mahiyeti (kapsamı) ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya, davayı ciddi ve objektif şekilde desteklemeye ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olmasıdır. Eğer zararın kapsamını belirleyici husus “gelişmekte olan bir durum” ise zamanaşımı bu gelişme sona ermedikçe işlemeye başlamaz. Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, “gelişen durum” aynı olaya ilişkin olarak zaman içinde zararın artması veya yeni zararların doğması halidir. Bundan ayrı, zarar görenin kendi imkanlarıyla ya da başkasının yardımıyla zarar verici fiilin sonuçlarının gidişini ve kesinleşen durumu değerlendirebilmesi gerekir. Özellikle, vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belli bir açıklığa