muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4857, Karar No: 2011/665, Tarih: 14.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4857 E.  ,  2011/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2010/141225

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/09/2009 gün ve 99/100 sayılı karar re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin usule, savunma hakkının kısıtlandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olarak yapıldığından yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK. nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 13 TL. yargılama giderinin sanıktan alınmasına ibaresinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14347, Karar No: 2017/4111, Tarih: 08.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14347 E.  ,  2017/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 102 ada 23 parsel sayılı 6856, 91 m2 yüzölçümlü taşınmaz senetsizden tarla vasfıyla, 102 ada 25 parsel sayılı 1662, 40 m2 yüzölçümlü taşınmaz senetsizden bahçe vasfıyla ve 107 ada 1 parsel sayılı 414,80 m2 yüzölçümlü taşınmaz senetsizden tarla vasfıyla davalılar adına; 102 ada 26 parsel sayılı 1484,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden taşlık ve kayalık vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 08.07.2009 havale tarihli dava dilekçesi ile 102 ada 23 ve 25 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğun belirterek kadastro tespitine itiraz etmiştir.

Birleştirilen 2009/67 Esas sayılı dosyada davacılar ... ve ... 09.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile 107 ada 1 parsel ile 102 ada 23 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kendilerine ait olmasına rağmen davalılar adına tespit edildiğini belirterek kadastro tespitine itiraz etmiştir.

Davacı ... Yönetimi 08.07.2009 havale tarihli dava dilekçesi ile 102 ada 23 ve 25 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğun belirterek kadastro tespitine itiraz etmiştir.

Birleştirilen 2009/67 Esas sayılı dosyada davacılar ... ve ... 09.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile 107 ada 1 parsel ile 102 ada 23 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kendilerine ait olmasına rağmen davalılar adına tespit edildiğini belirterek kadastro tespitine itiraz etmiştir.

Mahkemece, davacı ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne-kısmen reddine, diğer davacıların davasının reddine, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 23 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişisi ...’nın 16.06.2014 tarihli raporunda belirtmiş olduğu (A) harfi ile gösterilen 2739.21 m2'lik kısmın ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 23 sayılı parsel olarak tamamı ( 9.434.880 ) hisseye itibar olunarak, davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişisi ...’nın 16.06.2014 tarihli raporunda belirtmiş olduğu (B) harfi ile gösterilen 4117.70 m2'lik kısmın ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 adada son bulan parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek sureti ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 25 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişisi ...’nın 16.06.2014 tarihli raporunda belirtmiş olduğu (A=202.78 m2+B=414.762 m2.) harfleri ile gösterilen toplam 617.542 m2'lik kısmın ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 25 nolu parsel olarak tamamı ( 9.434.880 ) hisseye itibar olunarak, davalılar adlarına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişisi ...’nın 16.06.2014 tarihli raporunda belirtmiş olduğu (C) harfi ile gösterilen 1044.86 m2'lik kısmın ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 adada son bulan parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek sureti ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ... İli, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 26 sayılı parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 107 ada 1 sayılı parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 102 ada 23 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün, 102 ada 25 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin ve 102 ada 26 parsel ve 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak birleştirilen 2009/67 Esas sayılı dosya davacıları ... ve ...'un adlarının karar başlığında yazılmamış olması doğru değil isede bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün başlık kısmının davacı bölümüne “...” ve “...”, Davacı:...” ibaresinin sonuna “mirasçıları” ibaresinin yazılması, suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12353, Karar No: 2007/71, Tarih: 22.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12353 E.  ,  2007/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Pendik Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 04.04.2006

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2007 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2014/19297, Karar No: 2015/5527, Tarih: 17.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19297 E.  ,  2015/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/83183

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2009/309 (E) ve 2013/320 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması vaya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen kararın, katılan H.. S..'nin ifadesinde belirttiği adres yerine doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği, müşteki S.. K.. yönünden, adı geçen müştekinin duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da kendisine tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, katılan H.. S.. yönünden gerekçeli kararın “.......... Antalya” adresi esas alınarak tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişsiz olması halinde adres sorgulama formu dosya içine alınarak mernis adresine tebliğ yapılması, mernis adresi yoksa bu kez Tebligat Kanun'un 35. maddesine göre “Mevlana ...... Antalya” adresi esas alınarak tebliğ işleminin yapılması; müşteki S.. K.. yönünden gerekçeli kararın, “.... Antalya” adresi esas alınarak tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişsiz olması halinde adres sorgulama formu dosya içine alınarak mernis adresine tebliğ yapılması, mernis adresi yoksa bu kez Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre “.......... Antalya” adresi esas alınarak tebliğ işleminin yapılması, tebliğ belgeleri ve sunmaları halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere dairemize iade edilmek üzere dosyanın mahalline iletilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6197, Karar No: 2020/10424, Tarih: 26.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6197 E.  ,  2020/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 01/07/2019 gün ve 2019/2582 Esas - 2019/13209 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma sonrası verilen hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; davalılardan ... ve ...’nun ilk kararı temyiz etmediği, adı geçen davalılar yönünden metrekare birim bedelinin davacı İdare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu ve faiz hükmünün hatalı kurulduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından ve davacı İdare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme taleplerinin bu yönlerden kabulü ile Dairemizin 01.07.2019 tarih ve 2019/2582E-2019/13209K sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Davalılardan ... ve ... mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmediğinden, bu davalıların payı yönünden bozma öncesi tespit edilen metrekare birim fiyatının davacı idare yararına usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Mahkemece verilen ilk kararla hükmedilen bedel idarece düzenlenen kıymet takdir tutanağında ve acele el koyma dosyasında belirlenen bedellerden düşük olduğundan, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 7139 sayılı yasa ile değişik 10/9.fıkrası uyarınca; İdarece kıymet takdir tutanağında belirlenen bedelden acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 23.876 TL’ye 09.09.2013 ten son karar tarihine kadar; bozma ilamı sonrası oluşan bedelden, idarece kıymet takdir tutanağında tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan bakiye kısma ise aynı tarihten kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20278, Karar No: 2013/19055, Tarih: 07.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20278 E.  ,  2013/19055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmadığından, idarenin yaptığı kamulaştırma nedeniyle Kamulaştırma Kanununun 12/4 maddesi uyarınca malikin taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağı kısıtlanacağından, taşınmazın tamamında tapu kaydındaki yüzölçümü de nazara alınarak % 15 değer azalışı uygulanması ile yetinilmesi gerekirken taşınmazın 14.000,00 m2'lik kısmının mutlak koruma bandında kaldığı gerekçesiyle ayrıca bedeline hükmedilmesi,

2) Davacılardan ... ile ... adlarına açılan dava 25.03.2013 tarihli celsede müracaata bırakıldığı halde adı geçen davacılar yönünden kararın verildiği 25.03.2013 tarihi itibariyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacılardan ...'ın hissesi üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

4) Kabule göre de; dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre yüzölçümü 42.400,00 m2 olduğu halde fen bilirkişi raporunda tapu alanı 91.700,00 m2 olarak belirlenmiştir. Tapu kaydında yüzölçüm düzeltimi yapılmadan ve gerekçesi gösterilmeden fen bilirkişi raporundaki 91.700,00 m2 tapu alanı esas alınarak yapılan hesaplama sonucu tespit edilen bedel üzerinden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5049, Karar No: 2014/12112, Tarih: 02.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5049 E.  ,  2014/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/02/2014

Numarası : 2012/422-2014/37

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı iş veren nezdinde önce satış şefi olarak daha sonrasında ise Bölge Müdürü olarak çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile 2010 yılına ait performans primi alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram genel tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

Bu bakımdan yönetici olarak çalışan işçiye başkaca bir amir, şirketin yöneticisi,yönetim kurulu üyesi vb. tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediği belirlenmelidir.

Somut olayda; mahkemece “... davacının belirtilen dönemde dava zamanaşımı süresini kapsayacak şekilde Bölge Müdürü olarak çalıştığı kendi mesaisini kendisinin belirlediği, yüksek ücret ve primlerle çalıştığı..." gerekçesiyle fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri talepleri reddedilmiştir.

Öncelikle dosya içeriğinden davacının satış temsilcisi/şefi olarak çalıştığı, devamında ise bölge müdürü olarak çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Ancak davacının ne zaman bölge müdürü olduğu dosyadan tespit edilememektedir.

Öncelikle davacının satış temsilcisi/şefi ve bölge müdürü olarak çalıştığı tarihler net biçimde tespit edilerek yapılan işe göre her dönem için ayrı ayrı değerlendirmede bulunulması gerekmekte iken mahkemece davacının tüm çalışma süresi boyunca bölge müdürü olduğuna dayalı yapılan değerlendirme isabetsizdir.

Kaldı ki davacının, 26.11.2013 havale tarihli dilekçesinde kendisinin üstünde amirleri olarak Türkiye Satış Müdürü, Genel Müdür Yardımcısı ve Genel Müdür olduğunu belirtmiş olup ayrıca Genel Müdür Yardımcısı ile performans tespitine ilişkin mail ve eklerini de sunmuştur.

Kaldı ki davacının, 26.11.2013 havale tarihli dilekçesinde kendisinin üstünde amirleri olarak Türkiye Satış Müdürü, Genel Müdür Yardımcısı ve Genel Müdür olduğunu belirtmiş olup ayrıca Genel Müdür Yardımcısı ile performans tespitine ilişkin mail ve eklerini de sunmuştur.

Tanık beyanlarından davacının işyerinde en üst düzey yönetici olarak kendi mesaisini kendisinin belirlediği, mesaisine karışan başka kimse/kimselerin olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Davacıya ait sunulan bir kısım bordrolarda genel tatil çalışma karşılığı ücret tahakkuku da olduğu görülmektedir.

İşverence işçilere yapılan prim ödemesinin ise tanık anlatımlarından belli satış rakamlarına/hedeflere ulaşılması karşılığı ödendiği anlaşılmakta olup fazla mesai karşılığı ödenen bir nitelik taşıdığına dair de bir veri bulunmamaktadır. Bu tespitlere göre Mahkeme gerekçesi dosya kapsamına uygunluk göstermemektedir.

Dolayısıyla yukarıda belirtilen hususlar araştırılıp ilgili belgeler getirtilerek davacının Bölge Müdürü olarak göreve başladığı tarih tereddütsüz belirlenip, davacının üst düzey yönetici olup kendi mesaisini kendisinin belirlediğinin sabit olması halinde, Bölge Müdürü olduğu tarihten önce satış şefi olarak çalıştığı dönemin hesaplanması gerekmektedir. Dava tarihi ve zamanaşımı defii de gözetilerek bölge müdürü olduğu tarih tam olarak belirlendikten sonra satış şefi olduğu dönem yönünden, bu dönemdeki fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretine hak kazandığı gözetilip bordrolarda tahakkuk bulunan aylar dışlanarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 2/6/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20440, Karar No: 2014/9530, Tarih: 08.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20440 E.  ,  2014/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/33-2013/457

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Tapu Müdürlüğü ile Hazine vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Birleştirilerek görülen davada davacı; kesinleşmiş cebri satış ihalesi sonucu satın alınan taşınmazlardaki "dava dışı Alpay İnce payının" Tapu Sicil Müdürlüğünce 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek intikal ve tescil işlemlerinin yapılmadığını ileri sürüp, iptal-tescil istemiş, mahkemece, hükmüne uyulan Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının dava dışı borçlu A.. İ..'den olan alacağının tahsili amacıyla Konya 8. İcra Müdürlüğünün 06/12/2004 tarihli, 2004/6762 Esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibi başlattığı, icra takibi sırasında borçlu A... İ..'nin istihkak ve alacaklarının olduğu babası İ.. İ..'ye gönderilen 89/1. madde uyarınca 1. haciz ihbarnamesine süresi içinde itiraz edilmemesi üzerine 89/2. maddeye göre 2. haciz ihbarnamesini tebliğ edildiği, borç ödenmediğinden devamında borçlu- davalı İbrahim oğlu, 1979 doğumlu, A.. İ.. 'nin Antalya ili, Manavgat/ A... köyünde bulunan 532 parseldeki 19836/2580480 payı ile İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca A... İ..'nin alacaklısı bulunduğu babası Yusuf oğlu, İ.. İ.. adına kayıtlı, 56284/2580480 payı, 531 parseldeki 14976/2580480 payı, Manavgat/ K... köyündeki 541 parseldeki 28/196 payı, 503 parseldeki 28/196 payı, 576 parseldeki 28/784 payı, 694 parseldeki 28/196 payı üzerine haciz şerhi konulduğu ve sonunda da cebri ihale ile satışa çıkarıldığı, başkaca alıcı çıkmaması üzerine davacı- alacaklı tarafından satın alındığı, ihale süreci tamamlanarak ihalenin 07/05/2007 tarihinde kesinleştiği, süresi içerisinde ihalenin feshi davasının açılmadığı, daha sonra taşınmazlardaki payların adına tescilinin yapılması için M.. M..ne başvuruda bulunduğu, Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından 12/02/2008 tarihli yazı ile 5578 sayılı Kanun ile değişik Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8. maddesi gereğince, cebri icra yolu ile satışlarda ihalenin sözkonusu Kanunu'nun yürürlük tarihi olan 09/02/2007 tarihinden sonra kesinleşmesi hallerinde tescil işleminin yapılamayacağı bildirilerek talebin reddedildiği, bunun üzerine davacı – alacaklı tarafından; satış işlemlerine 5578 sayılı Kanun ile değişik Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce başlandığı, 5578 sayılı Kanun ile değişik 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanun'nun 8. maddesinde cebri icra satışı ile yapılan satışlar konusunda herhangi bir yasak getirilmediği belirtilerek A... Köyü, Ç... mevkii 531 ve 532 parseller ile K.. Köyü, B... mevkii, 503, 541 ve 576 parsellerde kayıtlı taşınmazların borçlu A.. İ..'ye ait payların iptali ile adına tescili istemi ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.