muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/431, Karar No: 2023/8583, Tarih: 09.02.2023

5. Tanık Y.K.'nın 11.07.2022 tarihli mağduru tanımadığı ve yanında çalıştırmadığını belirttiği beyanı dosyada bulunmaktadır.

6. Kolluk tarafından düzenlenen, temyize gelmeyen sanık ...'in 300.00 TL yi kendisine borca karşılık verdiğini belirttiği yerde yapılan araştırma sonucu elde edilen kamera kayıtlarında para alışverişinin olup olmadığına ilişkin tespit yapılamadığının belirtildiği 28.07.2022 tarihli tutanak ve 12.09.2022 tarihli CD Çözümleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

7. PTT aracılığı ile 22.09.2022 tarihinde 300.00 TL'lik zararın giderildiğine ilişkin ödeme belgesinin dosyada bulunduğu tespit edilmiştir.

8. Nitelikli yağma suçuna konu telefondaki diğer sanık ...'in kullanımında bulunan hatta ilişkin iletişiminin tespiti tutanağının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

9. Sanığa ait adli sicil kaydı dava dosyasında bulunduğu tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

Her Türlü Şüpheden Uzak Kesin ve İnandırıcı Delil Olmadığı ve Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi Uyarınca Sanığın Beraatına Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede;

Kolluğun düzenlediği 28.07.2022 ve 12.09.2022 tarihli tutanaklara göre, olay yeri ve çevresinde kamera bulunmadığı, bulunan bir kameranın incelenmesinde ise herhangi bir tespit yapılamadığının belirlendiği, dosyaya kazandırılan iletişimin tespiti tutanağı, mağdur beyanları, sanığın tevilli ikrarı, tanıklar G.T. Ve Y.K.'nın ile de desteklenen, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, bu nedenle sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/3821 Esas, 2022/3752 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/211, Karar No: 2014/4302, Tarih: 01.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/211 E.  ,  2014/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.09.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki olduğu 37 ve .. parsel sayılı taşınmazların genel yolla bağlantısı bulunmadığını, genel yol ile taşınmazları arasında davalı...’a ait b..; davalı Hazine’ye ait .. parsel sayılı taşınmazların bulunduğunu ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine, davanın reddini istemiş, dahili davalı F..., b.. seçeneklerin bulunduğunu, kendi taşınmazından kurulacak geçit hakkının ekonomik olmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fen bilirkişi rapununun eki krokide (C) ile gösterilen .. ve (D) ile gösterilen .. parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacıya ait .. ve .. parsel sayılı taşınmazların genel yola bağlantısı bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı içinde bulundukları açıktır....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/1-5 sayılı kararı ile dava dışı 26 sayılı parsel yararına .. ve .. parsellerden geçit hakkı kurularak 52 sayılı parselin batı sınırında bulunan yola kesintisiz bağlantı sağlanmıştır. Hükme esas alınan 25.06.2013 günlü fen bilirkişi raporunun eki krokide, (C) ile gösterilen davacıya ait 37 ve (D) ile gösterilen bir kısım davalıların murisi İlyas’a ait 36 parsel sayılı taşınmazlardan kurulan geçit...Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/1-5 sayılı kararı ile kurulan geçite bağlanmıştır. TMK’nın 744. maddesi uyarınca tesis edilecek geçit için öngörülen koşullar arasında, kurulacak geçitin bir genel yola bağlantısının sağlanması da bulunmaktadır. Ana yola erişimi olmayan bir geçitin yola ihtiyacı olan taşınmazın bu ihtiyacını giderdiğinden söz edilemez. Somut olayda, mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunan taşınmazların kesintisiz olarak genel bir yola bağlanmadığı görülmektedir. Bu itibarla mahkemece, davacının maliki olduğu taşınmazların kesintisiz biçimde genel yola bağlantısını sağlayan uygun seçenekler belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7524, Karar No: 2023/370, Tarih: 19.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7524 E.  ,  2023/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, talebin aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın yenilenmesini talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Yargılamanın yenilenmesini isteyen Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili talep dilekçesinde özetle; Konya ili, Meram ilçesi, 38220 ada 36 ve 37 parsel ile Akşehir ilçesi 3458 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazlarda davalı ...'e ait hisselerin 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nda yer alan "bölünemez büyüklük" kavramına aykırı olarak iptali ile davacılar adına tesciline dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 18.09.2017 tarihli 2017/282 Esas ve 2017/244 Karar sayılı hükmün iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

İptali istenen hükmün davacıları ve davalısı, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduğu, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanun'u gereğince halihazırda bölünmüş olan küçüklükte parçalara bölünemeyeceği, ancak önceki hükümle davalının da kabulü ile bölünerek hükmen tescil yoluyla davacıların adına tescil edildiği, dolayısıyla davalıların yasak edilen sonucu kanunu dolanmak sureti ile elde ettikleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 375/1-h maddesinde bahsedilen "lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması yargılamanın yenilenmesi sebebinin bulunduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın yenilenmesini isteyen vekili ve bir kısım davalılar vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Yargılanın yenilenmesini isteyen vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücreti yönünden karara itiraz etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yargılamanın yenilenmesinin koşullarının bulunmadığını, mülkiyet hakkına müdahale ve sözleşme özgürlüğünün ihlalinin bulunduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Yargılanın yenilenmesini isteyen vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücreti yönünden karara itiraz etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yargılamanın yenilenmesinin koşullarının bulunmadığını, mülkiyet hakkına müdahale ve sözleşme özgürlüğünün ihlalinin bulunduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; yargılamanın yenilenmesi istenen davada Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün taraf olmadığını, taraf olunmayan davada yargılamanın yenilenmesinin istenemeyeceğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak, yeniden hüküm tesisi ile davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın yenilenmesini isteyen vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın yenilenmesini isteyen vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu gereğince halihazırda bölünmüş olan küçüklükte parçalara bölünemeyeceğini, iptali istenilen hükmün davalısı adına kayıtlı taşınmazlarda dürüstlük ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak Kanun hükümlerini dolanmak maksadıyla muvazaalı olarak hareket edildiğini, toprağın korunması görevinin 639 sayılı KHK, 3083 ve 5403 sayılı yasalar ile müvekkiline verildiğini, aktif dava ehliyetinin bulunduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini ileri sürerek ve re'sen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi Kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İnançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil istemli davada davanın kabulüne dair verilen hükmün yargılamanın iadesi yoluyla iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 03.07.2005 tarihli ve 19.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Yasasının amacı; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olup anılan yasada 30.04.2014 tarihli 6537 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile yapılan ve 15.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

2. Kanun'un “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8 inci maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

3. Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4.m)

4. Kanun'un 3 üncü maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır. (30.4.2014-6537/3.m) Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

5. Tarımsal açıdan gelişmiş ülkelerde yıllara göre tarımsal işletmelerin sayısı azalıp büyüklükleri artarken, ülkemizdeki süreç bunun tam tersi bir şekilde işlemekte, tarımsal işletme sayısı artarken büyüklükleri azalmaktadır. Modern ülkelerde olduğu üzere tarımsal işletmelerin büyümesinin sağlanması yolunda düzenleme yapılmasının kamu yararına aykırı bir yönü olmadığı gibi Anayasanın 44 üncü maddesiyle Devlete yüklenen ödevle de uyumlu bulunmaktadır.

6. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 376 ncı maddesi uyarınca "Davanın taraflarından birisinin alacaklıları veya aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçenler, borçluları veya yerine geçmiş oldukları kimselerin aralarında anlaşarak, kendilerine karşı hile yapmaları nedeniyle hükmün iptalini isteyebilirler". Bu hükümle kanun koyucu, hükmün taraflarının muvazaa yaparak üçüncü kişiler aleyhine kesin hüküm elde etmelerini önlemeyi amaçlamıştır.

3. Değerlendirme

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1. Yargılamanın yenilenmesi yolu ile iptali istenen hükme esas dava dosyasında 30 gerçek kişi davacı; Konya ili, Meram ilçesi, 38220 ada 36 ve 37 parsel ile Akşehir ilçesi 3458 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazları davalı ... ile yaptıkları inanç sözleşmesi gereği davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

2. Dava konusu taşınmazlar inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığında davalı ... adına tam hisse ile kayıtlıdır, davalı tapu kayıt maliki ... davayı kabul ettiğini bildirmiş, mahkemece kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. Dava konusu taşınmazlar inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığında davalı ... adına tam hisse ile kayıtlıdır, davalı tapu kayıt maliki ... davayı kabul ettiğini bildirmiş, mahkemece kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3. Hüküm, tarafların kararı istinaf etmemesi üzerine kesinleşmiştir. Hükmün kesinleşmesi üzerine dava konusu 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazlardaki davalı adına olan hisse, davacılar adına tapuda intikal etmiş; Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili, bölünemez büyüklük kuralına aykırı olarak dava konusu tarım arazisinin davacılar adına tesciline dair hükmün iptali ile davalı ilk kayıt maliki adına tescilini talep etmiştir.

4. Yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen ilk derece mahkemesince keşif yapılmış; dava konusu taşınmazlardan 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazların çevresinin tel örgü ile çevrili olduğu, haricen taksim edilerek parselasyon yapıldığı, harici parsellerin çevresinin tel örgü ile çevrili olduğu, hobi bahçesi olarak kullanılmaya hazırlandığı, dava konusu taşınmazların çevresinin tarım arazisi olduğu, parselin kuru tarım arazisi olduğu, üzerinde herhangi bir ürün bulunmadığı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı dışında olduğu, 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planına göre tarım alanında kaldığına dair tespitler yapılmıştır. 3458 parsel sayılı taşınmazda yapılan bilirkişi incelemesinde ise anılan taşınmazın kuru tarım yapılan taban arazisi vasfında olduğu, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı dışında olduğu, 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planına göre tarım alanında kaldığı belirlenmiştir.

5. Anayasa, kanun koyucuya toplumsal ihtiyaçlar doğrultusunda tarımsal alanlarda düzenleme yapma yetkisi verdiğinden kanun koyucu tarafından tarım alanlarının korunması ve amacına uygun olarak kullanılmasını sağlamak için 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu çıkarılmış bulunmaktadır. Mevcut kurallar tarım arazilerinin miras veya diğer sebeplerden dolayı bölünmesinin ve tarımsal yapının bozulmasının önlenmesi, tarım alanlarında meydana gelen kayıpların engellenmesi, parçalı araziler için harcanan emek, zaman ve masrafların azaltılması, tarım yapılmasının kolaylaştırılması ve tarımsal işletmelerin ekonomiye kazandırılması için kamu yararı amacıyla getirilmektedir.

6. Bu amaç doğrultusunda asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarım arazilerinin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağına dair hüküm, kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce res'en dikkate alınması gerekmektedir.

7. Hal böyle olunca mahkemece 5403 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri üzerinde durulmaksızın davalının davayı kabulü hükme esas alınarak tapu iptali ve tescil talebinin kabulü ile davacılar adına tescile karar verilmesi halinde kamu yararı amacıyla getirilen ve kamu düzenine ilişkin olan "bölünemez büyüklük" kuralı ihlal edilmiş olmakta, davacılar ve davalı iyiniyet kuralına aykırı olarak kanun maddesini dolanmak suretiyle tarım arazilerinin bölünmesine sebebiyet vermektedir.

8. Her ne kadar davalının davayı kabulü ve hükmü istinaf etmemesi üzerine tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair hüküm kesinleştirilmiş olsa da; davacılar ve davalı arasında bu danışıklı durumu yasanın koruması söz konusu olmayacağından Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün yargılamanın yenilenmesini kamu yararı adına talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

9. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin "Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün aktif dava ehliyetinin" bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesini isteme hakkı bulunmadığından aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7612, Karar No: 2024/25171, Tarih: 21.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7612 E.  ,  2024/25171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/272 Esas, 2017/4859 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2024 tarihli ve KD- 2024/83300 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesi uyarınca sanık lehine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği ve 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı uyarınca Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında "....Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca, 01/07/2015 tarih 2015/11573 karar no'lu karar ile verilen kamu davası açılmasının ertelenmesine dair kararın, sanığa, Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda 06/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin "....kararı okudum ve bir suretini elden teslim alarak tebellüğ ettim" şeklinde olduğu, kararın başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığa cezaevinde tebliğ edilmesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" düzenlemesi gereği, kararın sanığa okunup anlatılmaması nedeniyle tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca usulüne uygun yapılmadığı, bu husus gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle kararın kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu olayda; kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından, "Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık hakkında 15/03/2015 tarihinde hırsızlık iddiasıyla yapılan soruşturmada çaldığı takım elbiseyi satarak uyuşturucu madde alacağını söylediği, yapılan tahlil sonucu kan ve idrarında, uyuşturucu madde ihtiva eden morfin tespit edildiği anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 4. fıkrası gereğince “cezaya hükmolunmasına yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden...." mahkûmiyet kararı verildiği gerekçesiyle onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.