muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13828, Karar No: 2020/1936, Tarih: 11.02.2020

Yine müşteki ...’in bilinen son adresinin Manisa ilinde bulunması nedeniyle, müştekinin ifadesinin alınması için Manisa Asliye Ceza Mahkemesine talimat yazıldığı, talimatın bila ikmal iade edilmesi üzerine, müştekinin soruşturma aşamasında bildirmiş olduğu GSM hattına SMS yoluyla duruşma gününün bildirildiği, müştekinin posta vasıtasıyla gönderdiği 24.04.2019 tarihli dilekçesinde Azerbaycan vatandaşı olup Azerbaycan’da

yaşadığından duruşmaya gelemeyeceğini fakat maddi durumu ve sağlık sebeplerinden Türkiye’ye 2019 yılının 6. veya 7. ayında gelebilme durumunun olduğunu belirtmesine karşın müştekinin bu beyanın dikkate alınmadan ve müştekiye müştekinin dinlenmesinden neden vazgeçildiği hususuna kararda değinilmeden yokluğunda yargılamaya devam olunarak hüküm kurulduğu, kararın müştekinin bilinen en son adresine tebliğe çıkarıldığı fakat muhatabın adreste tanınmadığından bahisle tebligatın bila ikmal iade edildiği, akabinde müştekinin aynı adresine daha önce usulünce yapılan bir tebliğ olmamasına karşın Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı anlaşılmakta ise de, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde anılan Kanun’un 35. maddesine göre tebligat yapılması mümkün değildir. Müşteki ...’in soruşturma aşamasında bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanık ...’in yokluğunda verilen karar soruşturma aşamasında yapılan sorgu sırasında sanık müdafii olarak sorguya katılan Av. ...’e tebliğ edildiği ve avukat tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmış ise de, sanığın kovuşturma sırasında 10.12.2014 tarihli ifadesinde müdafii istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı, Av. ...’in dosya kapsamında vekaletnamesine de rastlanmaması karşısında, Av. ...’in temyiz tarihi olan 03/02/2015 tarihinde sanık ...’in müdafii olduğuna dair vekaletnamesinin bulunup bulunmadığının araştırılması, vekaletnamesi var ise eklenmesi, bulunmaması halinde bu hususun tutanakla tespit edilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...’e tebliğinin gerektiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması, temyize gelmeyen diğer sanık Ertuğrul Taş’ın yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma sırasında alınan ifadesinde bildirdiği adresine tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Sanık Ertuğrul Taş’ın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında;

Müştekiler ... ve ...’e, istinaf haklarını kullanabilmeleri için İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli gerekçeli kararının, hükmü temyiz etme yetkileri olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabilecekleri, istinaf süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliğ edilerek sunarsa istinaf dilekçeleri eklendikten sonra incelenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14614, Karar No: 2016/12373, Tarih: 02.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14614 E.  ,  2016/12373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müştekiler : 1- ..., 2- ..., 3- ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin mirasçıları olan 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören müştekilerin hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koydukları anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki aracı ile gece vakti meskun mahalde bulunan tek yönlü, 2 şeritli caddenin sol şeridinde seyir halindeyken, dört yönlü kavşağa hızını azaltmadan geldiği sırada, yolun solundan karşıdan karşıya geçmek için yola giren ölene aracının sol ön kısmı ile kavşak içinde çaptığı, ölenin 5.90 metre yolun ilerisine savrulduğu ve çarpmadan 180 metre sonra durabildiği olayda; sanığın beyanında, olay yerindeki kavşağa 100-200 metre kala trafik ışıklarının kendisine yeşil yandığını, durmadan yoluna devam edeceği sırada yolun sol tarafında beklemekte olan yayalar içinde yer alan ölenin karşıdan karşıya geçmek için yola çıktığını, bu sırada araçların geldiğini gören ölenin kararsız hareketler sergileyerek ileri geri hareket ettiğini ifade etmesi karşısında; sanığın yeşil ışıkta kavşağa girdiği fakat çarpma sonucunda mağdur ve sanığın yol üzerindeki konumları dikkate alındığında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 52/a maddesinde belirtilen kavşaklara, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken hız azaltma kuralına riayet etmeyerek süratli bir şekilde yerleşim yerinde seyrettiği anlaşılmakla; kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4928, Karar No: 2017/12939, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4928 E.  ,  2017/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının evvelki malik ile aralarında yapılan 15.05.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesine istinaden kiracı olduğu dava konusu mecurun bulunduğu binanın yıkılıp yeniden inşa edileceğini, ibraz edilecek olan tasdikli mimari projeden anlaşılacağı üzere yeniden inşa edilecek binada yer alan bağımsız bölümlerin sayılarında ve niteliklerinde değişiklik yapılacağını belirterek TBK'nun 350/2 maddesi gereğince kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddiasında samimi olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,dava şartı oluşmadan açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 350/2. maddesi hükmüne göre kiralananın yeniden inşa veya imar amacıyla esaslı onarımı, genişletilmesi ya da değiştirilmesi için açılacak davalarda imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımıza gelince ; Davacının, dava açılmadan önce, yeniden inşa edilmek üzere dava konusu kiralananın da içinde bulunduğu taşınmazın yıkımına izin verilmesine ilişkin ilgili Belediye'ye yaptığı başvurunun 29.05.2014 tarihinde uygun görüldüğü, sonrasında da gerekli işlemlerin gerçekleştirilmek suretiyle mimari proje ön izninin verildiği böylelikle yargılama sırasında dava şartlarının oluştuğu, yapılan keşifle de projenin taşınmaza uygun olduğunun saptandığı anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3927, Karar No: 2024/741, Tarih: 27.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3927 E.  ,  2024/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1195 E., 2023/1221 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait malların satıldığını, 02.03.2023 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, bu sıra cetvelinin kesinleştikten sonra şikayet olunan vergi dairesince haciz bildirimde bulunulması üzerine aynı ihale bedeli ile ilgili 14.03.2023 tarihli ek sıra cetvelinin düzenlendiğini, düzenlenen yeni sıra cetvelinde şikayet olunan ... Vergi Dairesinin ihaleden sonra konan 14.03.2023 tarihli haczinin öne geçirildiğini müvekkili şirketin zarara uğratıldığını, icra müdürlüklerinin verdikleri kararlardan kendiliklerinden dönerek yeni bir karar vermelerinin ve yeni bir sıra cetveli düzenlemelerinin kural olarak mümkün olmadığını ileri sürerek 14.03.2023 tarihli ikinci sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vergi dairesi vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinin müvekkili idareye tebliğ edilmediğini, daha önceki tarihli hacizlerinin bulunduğunu, 6183 sayılı Yasa gereğince müvekkili haczinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra dosyasında öncelikli olarak 02.03.2023 tarihinde sıra cetveli düzenlendiği, bu cetvele karşı dava açılmadığından kesinleştiği, icra müdürlüğü tarafından resen, mahkeme kararı olmaksızın kendiliğinden yeni bir sıra cetveli yapılamayacağı gerekçesiyle icra müdürlüğü tarafından resen düzenlenen 14.03.2023 tarihli 2. sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; ilk sıra cetvelinin ve daha sonra düzenlenen sıra cetvelinin müvekkili idareye tebliğ edilmediğini, bu nedenle kesinleşen sıra cetvelinin bulunmadığını, şikayete cevap dilekçesinde bu hususun belirtilmesine rağmen mahkemece müvekkili idare aleyhine karar tesis edildiğini, kesinleşen bir sıra cetveli bulunmadığını, verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, borçlunun müvekkili idareye olan borçlarının devam ettiğini, borçlunun malları üzerine konulan önceki tarihli hacizlerin bulunduğun, 6183 sayılı Yasa’nın 21. maddesi gereğince amme alacaklarının öncelik hakkının bulunduğunu, yine aynı yasanın 69. maddesi gereğince de amme idareleri arasında hacze iştirakin mümkün olmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu, bozulması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra müdürlüğünce ilk olarak 02.03.2023 tarihinde sıra cetveli yapılarak ilgililere tebliğ edildiği, söz konusu sıra cetvelinde ... Vergi Dairesi’ne yer verilmediğinden bu ilgiliye 02.03.2023 tarihli sıra cetvelinin tebliğe çıkartılmadığı, İcra müdürlüğünce vergi dairesince yazılan 14.03.2023 tarihli müzekkere üzerine 14.03.2023 tarihinde ek sıra cetveli adı altında yeni bir sıra cetveli yapılmış olduğu, sıra cetveli düzenlemenin kamu düzenini ilgilendiren bir müdürlük işlemi niteliğinde olmadığı, bu nedenle icra müdürünce kendiliğinden önceki sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesiyle yeni bir sıra cetveli düzenleme yetkisinin bulunmadığı, bu durumda kendisine 02.03.2023 tarihli sıra cetvelinde yer verilmeyen ... Vergi Dairesi tarafından bu sıra cetveline karşı dava açılması gerektiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin kararlarının da bu yönde olduğu İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İİK’nın 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İİK’nın 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan Mimarsinan Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5886, Karar No: 2024/6829, Tarih: 25.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5886 E.  ,  2024/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/502 E., 2023/908 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/366 E., 2022/726 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Tokat ili, ... ilçesi, Dazya köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 3 parsel sayılı 1.770,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, Tokat ili ... ilçesi Dazya köyünde yapılan kadastro tespit çalışmalarında orman olduğu gerekçesiyle orman sınırları dışına çıkarılan ve tescil harici bırakılan yerlerin Hazine adına tespit edilmeyip kişi adına tespit edilmesinin hukuka uygun olmadığını, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılmış olmakla orman niteliğini yitirse de, tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğundan bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilemeyeceğini, ayrıca taşınmazın evveliyatının orman veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu nedenle zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceğini öne sürerek, 133 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/210 Esas, 2021/564 Karar sayılı kararı ile "Mahkemece, çekişmeli taşınmazın dere yatağı vasfında olması nedeni ile zilyetlik ile kazanılamayacağı gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, hükme esas alınan jeolog bilirkişi raporunda dava konusu parselin dere yatağı sınırları içerisinde kaldığının belirtildiği, geri çevirme kararı sonrasında ise taşınmazın aktif dere yatağı kapsamında olduğunun, derenin taşkın sahası içerisinde olduğunun belirtildiği, ancak jeodezi ve orman bilirkişi raporunda 2006 yılına ait hava fotoğrafı ile, 2010 yılına ait ortofoto ve 2013 ve 2017 yıllarına ilişkin uydu görüntülerinin incelenmesinde taşınmazın kuru dere yatağı görünümünde olduğunun belirtildiği, taşınmazın niteliği hususunda bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, bu kapsamda 3 kişilik jeolog bilirkişiden rapor alınmadığı gibi, taşınmazın derenin etkisi altında bulunup bulunmadığı hususunda da önceki tarihli hava fotoğraflarından da yararlanılmadığı" gerekçesiyle, istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 ıncı maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "hükme esas alınan bilirkişi raporları ve tanık beyanları uyarınca dava konusu taşınmazın, orman sayılan yerlerden olmadığı, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "hükme esas alınan bilirkişi raporları ve tanık beyanları uyarınca dava konusu taşınmazın, orman sayılan yerlerden olmadığı, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, jeolog bilirkişi heyetinin taşınmazın kuru dere yatağı içerisinde kaldığını belirttiği, alınan bilirkişi raporlarına, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına, fen ve orman bilirkişi tarafından birlikte ve jeodezi bilirkişi tarafından ayrıca sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3016, Karar No: 2006/5620, Tarih: 20.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3016 E.  ,  2006/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07.10.2005 tarih, 15015/19269 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 150. YTL para cezasının ve     22.90.YTL karar düzeltme harcının mahsubuna, bakiye 2.20.YTL. harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 20.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.