muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5840, Karar No: 2024/2268, Tarih: 01.04.2024

Davalı-karşı davacı erkek cevap dilekçesinde: tarafların son 6 aydır Gaziosmanpaşa İstanbul adresinde ikamet ettiğini, davacının ve davalının ikametgah adreslerinin bu adres olduğunu, çocukların İstanbul ilinde bulunması dikkate alınarak davalının çocukların ikametgahına en yakın yer adliyesi olan Gaziosmanpaşa adliyesinde görülmesi gerektiğinden bahisle yetki itirazında bulunduğu, dava dilekçesindeki hususların asılsız gerçeğe aykırı iddialardan ibaret olduğunu, davacının davalının ablası ile yaşadığı tartışma sonucu boşanmaya karar vermiş olması iddiası ile davalının abisinin kızınızı evden götürün şeklindeki ses kaydı nedeniyle müvekkiline bir kusur atfedilemeyeceğini zira bu hususların tarafının davalı eş değil üçüncü kişiler olduğunu, davalının ortak çocuklara karşı şiddet uygulamadığını, asıl davacının çocuklara karşı ilgisiz olduğunu uyku düzenlerinin ve temizliklerine dikkat etmediğini, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını, davacının aile konutunu terk ettikten sonra hiçbir şekilde çocukları ile iletişim kurma ihtiyacı duymadığını, davacının manevî tazminat talep etmek için ileri sürdüğü iddiaların hiçbirinin doğru olmadığı, düğünde takılan takıların davalının evde olmadığı sırada ortadan kaybolduğunu bu nedenle davalı tarafından altınların alındı iddiasının doğru olmadığı, karşı dava olarak ileri sürdüğü iddialarda ise davacının davalının İstanbul da yaşadığını bilmesi ve Rusya'ya seyahatlerini bilmesine rağmen bu hususu çok ciddi problem haline getirdiği, davalıya karşı çok ciddi güven kırıcı eylemlerde bulunduğunu, davalının evde bulunmadığı süreçte takıların davacı tarafından alınarak ortadan kaybolduğunu, düğün takılarının kaybolduğu günün gecesinde davacının ailesi tarafından tekrar aile konutuna getirildiğini, ardından yine ailesinin evine gidip altı ay boyunca ortak konuta dönmediğini daha sonra da davacı ile yurt dışına gitmeye karar verdiğini yurt dışına gidince de geri dönmek istediğini bunun üzerine davacının abisinin oturduğu evin üst katına yerleştiğini, bu şekilde davalının bitmek tükenmek bilmeyen isteklerinin davam ettiğini, davalının eşinin yurt dışı seyahatlerinde çocukları ile ilgilenmediğini çocuklara sürekli şiddet uyguladığını, çocukların sürekli televizyon izlediğini ve çocukların psikolojilerinin bozulduğunu, çocukları babasına bir şey anlatmaması konusunda korkuttuğunu, davacının yurt dışında bulunduğu sırada davalının ailesi tarafından evden alındığını hiçbir eşyasını bırakmadığını, davacının eşinin gitmesine rıza gösterse de çocuklarının gitmesine dayanamadığını, davacının telefonu, cüzdanı ve pasaportu izni dışında davalı tarafından alındığını bu durumun kendisinde çok şiddetli güven kaybına yol açtığını, bu yaşananlardan sonra davacının eşine olan güvenini yitirdiğini boşanmaya karar verdiğini ileri sürerek davacı karşı davalının açmış olduğu davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hususu gözetilerek tarafların boşanmalarına dava sonunda da ortak çocukların

de çocuklarının gitmesine dayanamadığını, davacının telefonu, cüzdanı ve pasaportu izni dışında davalı tarafından alındığını bu durumun kendisinde çok şiddetli güven kaybına yol açtığını, bu yaşananlardan sonra davacının eşine olan güvenini yitirdiğini boşanmaya karar verdiğini ileri sürerek davacı karşı davalının açmış olduğu davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hususu gözetilerek tarafların boşanmalarına dava sonunda da ortak çocukların kalıcı velâyetlerinin davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık anlatımlarından tarafların çoğunluğu davalı ve ailesinin oluşturduğu bir apartmanda oturduğu, davalı karşı davacının kardeşi ... ve ...'nın da taraflarla birlikte kaldığı, davalı erkeğin yurt dışına gittiği, davacı-davalı kadının çocukları ile davalı karşı davacının akrabalarının yaşadığı apartmanda kaldığı, davalı karşı davacının ailesinin davacı kadın üzerinde çocukların yetiştirilmesinde müdahale ettikleri zaman zaman da tartışma yaşadıkları, bunun davalı karşı davacı ...'nın beyanı ile de doğrulandığı, ayrıca davalının ailesi ile davacı arasında tartışma yaşandığı, bu sırada davalı erkeğin yurtdışında bulunduğu, davacının huzursuzluk ve kavga ortamı nedeniyle ailesini aradığı ailesinin tarafların oturduğu eve geldiği, bu sırada davalı erkeğin telefonla kayın pederini arayıp evden davacıyı alıp gitmesini istediği, ancak bu ses kaydının davalı tarafın rıza alınmadan yapıldığı anlaşıldığı, bu sebeple hükme esas alınmadığı, ertesi sabah yurt dışından gelen davalı ile davacı kadın arasında tartışma yaşandığı, davacı kadının bu olaydan sonra ailesiyle birlikte Doğubayazıt'a geldiği, çocukların verilmesine davalı erkeğin rıza göstermediği, hatta bayıldığı bu sebeple çocukların ortak hanede kaldığı, dosyaya davacı tarafından sunulan flash diskte yer alan yazışmada da davalı erkeğin, kadının çocukları ile birlikte evden gitmesini istediği, yine davalı erkeğe ait fotoğraf görüntüsünde de davalı erkeğin alkol aldığının görüldüğü, bu şekilde davacı karşı davalı kadın tarafından sunulan delillerle davalı karşı davacı erkeğin kusurlu olduğu sonucuna varıldığı, davacı kadına atfedilecek somut bir kusur tespit edilmemekle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan hadiselerde kusurun tamamının davalı erkeğe ait olduğu, dikkate alınarak eşler arasındaki evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, bu nedenle kadının davasının kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacı anne verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, davacı kadın için 350,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine, iş bu miktar nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, ortak çocuklar için dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 250'şer TL olmak üzere toplamda 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iş bu miktar nafakanın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın eşin evlilik birliğinin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak konutu ve ortak çocukları terk ederek memleketine gittiğini, kadın eşin kusurlu olduğunu ancak kusurlarına ilişkin görgüye ve bilgiye dayalı tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, müvekkilinin kadın eşe karşı şiddet uygulamadığını, kadın eşin yüzünde görülen görüntüyü müvekkilinin fiilinin sonucu olduğuna dair hiçbir tespit de söz konusu olmadığını, müvekkilinin alkol aldığına yönelik görüntülerin çok eski olduğunu, ortak çocuklar dünyaya gelmeden alkol almayı bıraktığını, kadın eşin tanıklarının beyanlarının duyumlar üzerinden olduğunu, yerel mahkeme tarafından ortak çocuğun beyanlarının da görmezden gelindiğini, müvekkilinin kadın eşi evi terk etmesi için zorlamadığını, kadın eşin kendi iradesiyle evi terk ettiğinden hükmedilen manevî tazminat kararının hatalı olduğunu, kadın eşin ortak çocuklara hiçbir zaman anne şefkatiyle davranmadığını, çocuklara psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, ortak çocukların menfaatinin gözetilmesi gerektiğini, bu sebeple menfaatlerinin müvekkilinin yanında kalmaları olduğunu ileri sürerek her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve kanuna uygun olan hükme karşı davacının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, velâyet, delillerin değerlendirilmesi, eksik inceleme, hukuka aykırı elde edilen delil, manevî tazminat yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile miktarları, velâyet düzenlemesi, eksik inceleme olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile miktarları, velâyet düzenlemesi, eksik inceleme olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2010/9352, Karar No: 2012/1696, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9352 E.  ,  2012/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.2010 tarih ve 2009/459-2010/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, genel kurul toplantı mahallinde ve hükümet komiseri önünde imzalanması gereken hazirun cetvelinin başka bir yerde imzalatılarak genel kurulda bulunmuş gibi işlem yapıldığını, seçilen bir denetçinin yönetim kurulu üyesinin akrabası olduğunu ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplantı gün ve saati bildirilen davacının toplantıda hazır olup cetveli imzaladığı, cebren ve hile ile toplantıya sokulmadığını kanıtlayamadığı, öte yandan davacının denetçi seçilen kişinin, yönetim kurulu üyelerinin 3. dereceden dahi akrabası olamaz hükmüne aykırılık iddiası da, denetçi seçilen ...’nün şirket müdürünün babası olduğu davacı tarafından ifade edildiği gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/906, Karar No: 2013/4956, Tarih: 18.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/906 E.  ,  2013/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/09/2012 günlü ve 2012/11405-2012/12111 sayılı ilamıyla davalı ... yönünden bozulmasına, davalı ... yönünden onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer karar düzeltme istemlerine gelince;

a)Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava usulden red edilmiş; kararın davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce davalılardan ... yönünden karar bozulmuş, davalılardan ... yönünden ise onanmıştır. Davacılar kararın düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Davacılar, davalı doktor ...'in hatalı yaptığı ameliyat nedeni ile uğradıkları zararın davalılarca müştereken ve müteselsilen tazminin talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacılar tarafından gider avansının kesin süre içinde yatırılmaması sebebi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 10/09/2012 günlü ve 2012/11405 Esas, 2012/12111 Karar sayılı ilamı ile "davalı ... yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesinin doğru olmadığı" gerekçesi ile karar bozulmuş, davalı ... yönünden ise verilen karar onanmıştır.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davalı doktor ...'in hatalı yaptığı ameliyat nedeni davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıkları iddia edilmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi

Davaya konu edilen olayda; davalı doktor ...'in hatalı yaptığı ameliyat nedeni davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıkları iddia edilmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi

gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir. Bu hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmasına karar verilmesi doğru olmadığından bu yöne ilişkin karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar, yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.

b)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2 maddesinde birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, red sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek vekalet ücretine hükmedileceğinin düzenlendiği, mahkemece aynı sebebe dayalı olarak davanın reddine karar verildiği halde usul ve yasaya aykırı olacak şekilde her bir davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacıların karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 10/09/2012 gün ve 2012/11405 Esas, 2012/12111 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve kararın (2/a-b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacıların diğer karar düzeltme istemlerinin (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacılardan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle dairemiz çoğunluğunun bozma nedenine 1 nolu bent yönünden katılmıyorum. 18/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2009/11, Karar No: 2009/99, Tarih: 04.03.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/4-11 E., 2009/99 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/4-11 E., 2009/99 K.**

**- AYIPLI MAL

- AYIPLI MALDAN SORUMLULUK

- GARANTİ BELGESİNİN KAPSAMI

- SANAYİ MALLARININ SATIŞI

- SATIŞ SONRASI HİZMETLER

- ZAMANAŞIMI SÜRESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 24 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 13 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 15 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki ayıplı malin değiştirilmesi, olmazsa tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1.Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.05.2006 gün ve 2005/866-2006/564 sayılı kararın incelenmesi davalılardan H..... A.... Otomotiv San. Tic.A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 13.03.2008 gün ve 2007/7423-2008/3233 sayılı ilamı ile,

(...1 -Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, ayıplı üretilen aracın misliyle değiştirilmesi, olmadığı takdirde 5000 YTL tazminatın yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, aracın misliyle değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı üretici kuruluş tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 19/05/2004 tarihinde 2004 model kullanılmamış araç satın aldığını, bir gün sonra sol arka kapı boyasının renginde ton farkı olduğunu tespit ettiğini, satın aldığı firmadan değiştirilmesini istediğini, buna rağmen talebinin yerine getirilmediğini belirterek eldeki bu davayı açmıştır.

Davalı, aracın ayıplı olmadığını, boyadaki ton farkının üretim hatasından kaynaklandığının ispat edilemediğini, aracın bugüne kadar davacı tarafından kullanılması nedeniyle kendilerinin büyük zararı oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sol arka kapı boyasının orijinal olmadığını ve tüketici tarafından fark edilmesi mümkün olmayan gizli ayıp olması nedeniyle aracın misliyle değiştirilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacı tarafından satın alınan aracın sol arka kapısının boya tonunun orijinal olmadığı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, alıcının ton farkını ayırt edemeyeceği ve araçta 2000 YTL değer kaybına neden olacağı belirtilmiştir. Somut olayın özelliğine göre, aracın davacı tarafından uzun süre kullanılmış olması, 2004 model oluşu ve aynı model araç temin etme güçlüğü gibi nedenler gözetildiğinde, aracın misliyle değiştirilmesi hakkaniyet ölçüsüyle bağdaşır nitelikte değildir. Mahkemece yapılacak iş, davacının talep ettiği zarar bakımından aracın değer kaybı yeniden belirlenerek sonucuna göre hüküm kurmak yönünde olmalıdır.

Açıklanan nedenle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir...)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan H..... Assan Otomotiv San. Tic.A.Ş. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ayıplı olduğu ileri sürülen satılanın (otomobil) kusursuz bir misli ile değiştirilmesi; bu mümkün olmadığı takdirde ayıp nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı K....... E. vekili, davacının 19.05.2004 tarihinde davalılardan Ç...... Motorlu Araçlar San. Tic. Ltd. Şti.'den 2004 model H....... G.... marka aracı satın ve aynı gün teslim aldığını, aracın sol arka kapısının boyasının renginde ton farkı bulunduğunu görüp, bir gün sonra 20.05.2004 tarihinde aracı acenteye götürerek değiştirilmesini istediğini, ancak acentenin devamlı surette oyaladığını, problemi çözmediğini, yine de davalı acentenin yetkili servisinin davacıya aracın üretim hatalı olduğunu belirten bir yazı verdiğini; davacının aracı sıfır kilometre olarak satın aldığını, hatanın aracın orijinal özelliğini bozduğunu, fiyatını düşürdüğünü, davalıların davacı taleplerine karşı ciddi bir tavır almaması ve komik tekliflerle oyalaması üzerine delil tespiti yaptırıldığını, araçta üretim hatası bulunduğunun bilirkişi tarafından da belirlendiğini ileri sürerek; 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesine göre davacıya satılan aracın kusursuz bir misli ile değiştirilmesine, bu talep kabul görmediği takdirde davacının uğradığı zarar karşılığında 5.000,00 YTL. tazminatın, 19.05.2005 teslim tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.