muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/120, Karar No: 2022/200, Tarih: 24.03.2022

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 6896-1638 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, dosyanın, hükmün esastan incelenmesi için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; Amaç suçlar bakımından araç suç olan örgüt üyeliği, aynı zamanda bu suçların hazırlık hareketi niteliğindedir. Bu nedenledir ki aralarında geçitli suç olma özelliği vardır. Örgüt mensubu vahim nitelikte bir suç işlerse geçitli suçtaki özellik nedeniyle artık sadece amaç suçtan cezalandırılacaktır. Yargıtay'ın yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır. Örgüt üyesi amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli bir fiil işlediğinde örgüt üyeliğinden de cezalandırılması için dava açılmışsa amaç suçtan ceza verildiği için " üyelik" suçundan ceza verilmeyecektir. Eğer amaç suçu işlemeye elverişli olmayan bir fiil işlenmesi ya da sabit olmaması hâlinde unsurları oluşmuş ise örgüt üyeliğinden cezalandırılabilecektir. O halde hem amaç suç hemde araç suç olan örgüt üyeliğinden dava açıldığında amaç suçun unsurları oluşmuyorsa aynı iddianame ile iki kez örgüt üyeliğinden dava açıldığı kabul edilebilecektir. Birisinden beraat diğerinden mahkûmiyet hükmü kurmak hükümde çelişki oluşturmak demektir. Aynı fiil nedeniyle çelişkili hüküm kurulması her iki hükmünde bozulmasını gerektirir. Bir hüküm kesinleşmiş ise diğer hüküm geçerliliğini korur ve kazanılmış hak oluşmasına engel teşkil edeceğinden sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtayın süreklilik gösteren kararlarında da ayrıntıları ile belirtildiği üzere, failin bir suçu işlemek için ayni hukuki değeri koruyan daha hafif bir suçtan geçmek zorunda olduğu hâllerde, yani, suç yolunda içinden geçmek zorunda olduğu ve bunlardan ayrıca cezalandırılmadığı bazı suçların bulunması halinde nihayete varan suç için geçitli suç tabiri kullanılmaktadır. Bu suç, görünüşte birleşmenin bir türüdür. Kasıtlı işlenebilen geçitli suç olan nihai ağır suç ile suç yolu üzerinde failin içinden geçmekte olduğu daha hafif nitelikteki kasıtla işlenen basamak suçun korudukları hukuki değerlerinin ayni nitelikte ve aynı türden olmaları, failinin aynı kişi olması, mağdurunun aynı olması ve hareketler ile silsile halinde ağırlaşarak gerçekleşen neticeler arasında nedensellik bağının bulunması gerekmektedir.

Geçitli suç niteliğinde olan ‘Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme’, ‘Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme’, ‘Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme’ suçlarından açılan kamu davalarında, bu suçların içinde hukuki varlığını devam ettirdiği halde ayrıca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan da dava açılması durumunda, bu durum ayrı dava olarak değerlendirilmemeli ve eylemin bütünlüğü içinde nihai/ amaç suçun oluşması için delillerin yeterli olmadığı hâllerde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekmektedir. Bu halde de nihai/amaç suç olan devletin birliğine ve Anayasal düzene karşı işlenen TCK’nun 302, 309, 311 ve 312. maddelerine konu yargılama sürecinde davaya katılma hakkı bulunanların, geçitli suçun özelliği gereği basamak suç olan TCK’nun 314. maddesinden kurulan hükme yönelik temyiz haklarının bulunması gerektiği görüşünde olup, bu doğrultudaki Özel Daire kararının doğru olduğu, aksi yöndeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiğini düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun temyiz hakkının olmadığına yönelen görüşüne katılmıyorum." açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; “Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme” suçları amaç suç olup 3713 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince ancak bir örgüte mensup kişi veya 2. madde gereğince örgüt mensubu olmasa da örgüt adına suç işleyen tarafından işlenebilir. Esasen Devletin bölünmez bütünlüğü ve Anayasal düzene karşı suçları işlemek için araç gereç ve yeterli elamanı bulunan silahlı örgüt yapılanması "elverişlilik" şartıdır. Açılan kamu davaları, sanığın mahkûmiyetine karar verilen silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin temyiz bulunmaması ancak diğer suçlar kapsamında aleyhe temyiz yoluna başvurulması üzerine silahlı terör örgütü üyeliği suçundan aleyhe değerlendirme yapılabileceği düşünceleriyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 6896-1638 sayılı bozma kararının, geçitli suç niteliğinde olan “Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme” suçlarından açılan kamu davalarında ayrıca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan da sanığın cezalandırılmasının talep edilmesi durumunda; bu durumun “ayrı dava” şeklinde değerlendirilemeyeceği ayrıca sanığın mahkûmiyetine karar verilen silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin olarak da katılan vekillerinin temyize hakları olmadığından, bu suç bakımından aleyhe değerlendirme yapılamayacağından KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esastan incelenmesi için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8910, Karar No: 2017/1174, Tarih: 19.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8910 E.  ,  2017/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...'ya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, davalı idarenin alacağının 65.000,00 TL olarak beyan edilmesi nedeniyle 22.929,97 TL'nin davalı idareye ödenmesine karar verildiğini, ancak bu miktarın tamamının borçlu ...'nun şahsından kaynaklanmadığını, borçlu tarafından 14.10.2009 tarihinde devredilen ...Ltd. Şti.'nin borçları ile borçlunun şahsından kaynaklanan borçlarının da bu hesaba dahil edildiğini, davalı idarenin alacağının zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davalının alacağının bildirdiği miktarda veya borçludan hiç alacaklı olmadığının tespiti ile müvekkilinin alacağının kabulüne, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile ...İcra Müdürlüğü'nün 2009/2039 esas sayılı takip dosyasında yapılan 06.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptali ile; davalı ...'nin söz konusu sıra cetvelinin 2. sırasında belirtilen alacağının 316,31TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş ise de, sıra cetveline itiraz davalarında davanın kabul edilmesi hâlinde sıra cetvelinin iptaline karar verilmeyip, alacağının esasına itiraz edilen kişiye sıra cetvelinde ayrılan payın alacağına yetecek miktarda davacıya özgülenmesine karar verilir. Bu durumda, mahkemece sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan davalının alacaklı olduğu 316,31 TL dışındaki kısmın itiraz eden davacıya özgülenmesi bakiye kalan kısım olur ise, davalı idareye bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1 no'lu bendinde geçen '' ...ı İcra Müdürlüğü'nün 2009/2039 esas sayılı takip dosyasında yapılan 06.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptali ile; davalı ...'nin söz konusu sıra cetvelinin 2. sırasında belirtilen alacağının 316,31TL olduğunun tespitine ” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine, “ Davalının tespit olunan 316,31 TL alacağı dışında sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya özgülenmesine, bakiye miktar olması halinde davalıya bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7306, Karar No: 2022/7255, Tarih: 22.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7306 E.  ,  2022/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Serik Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Serik Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün bir kısım davalılar vekili ve asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, asli müdahil vekilinin istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez bir kısım davalılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili Serik ilçesi Kadriye Mahallesi çelişme alanında bulunan eski 48 yeni 521 ada 49 parsel sayılı 34.120 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 25.694,64 m2 yüzölçümlü olarak, eski 47 yeni 521 ada 50 parsel sayılı 69,000.00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, 76,051.20 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Kaşlı mirasçıları vekili, tapuda müvekkilleri olan davacıların miras bırakanları adına kayıtlı bulunan eski 48 nolu parselin sınırlarının sabit olup değişmemesine rağmen yüzölçümünde azalma olduğunu, kadastro tespitinin hatalı yapıldığını ileri sürerek, taşınmazın yüzölçümünün eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile kroki 5’te A harfi ile gösterilen 6912,80 m2lik kısmın 521 ada 49 parsele eklenip bu parselin 33.169,75 m2 olarak, davalı 521 ada 50 parselin ise 68.576,09 m2 olarak tesciline karar verilmiş, hükme karşı bir kısım davalılar vekili ile asli müdahil vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, asli müdahil vekilinin istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle istinaf istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar vekilinin talebinin kabulü ile nisbi harç alınmasına dair hüküm fıkrasının kaldırılarak maktu harç alınmasına ilişkin olarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş ve iş bu karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5529, Karar No: 2012/11169, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5529 E.  ,  2012/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/02/2011 tarih ve 2007/474-2011/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortaklarından olduğunu, 15/07/2005 tarihli hisse devir sözleşmesi ile hissesini dava dışı...'e devrettiğini, bu sözleşme ile 15/07/2005 tarihinden öncesine ilişkin tüm borçlardan davalının sorumlu olduğunun ve bu tarihten sonra doğacak tüm alacak ve borçların ise...'e ait olacağının kararlaştırıldığını, 31/06/2005 tarihinden öncesine ilişkin olarak davalının 4.460,00 TL borcu olduğunu ileri sürerek, 4.460,00 TL'nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı şirket arasında 15/07/2005 ve 27/03/2006 tarihli iki adet şirket hisse devri sözleşmesi düzenlendiğini, 27/03/2006 tarihli taahhütname ile davacı şirketin doğmuş ve doğacak tüm borçlardan sorumlu olduğunu taahhüt ettiğini, dolayısıyla müvekkilinin hiçbir sorumluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının noterlikçe düzenlenen devir sözleşmesi ile davacı şirketteki hissesini...'e devrettiği, devrin davacı şirketin ortaklar kurulunda yeterli sayı ve sermaye çoğunluğuna sahip ortaklar tarafından kabul edildiği, ticaret sicil memurluğundan davacı şirketin pay defterinin bulunmadığının bildirildiği, bu durumda şirketin defterlerinin gerektiği gibi tutulmamasının şirket aleyhine sonuç doğuracağının ve davalı payının devredilmesine ilişkin TTK'nun 520. maddede öngörülen şartların gerçekleşmiş olduğunun kabulünün gerektiği, payın tüm aktif ve pasifleriyle birlikte devredildiği, borçların devir ile birlikte devralana geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 15/07/2005 tarihli devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Davalı ile dava dışı devir alan... arasında düzenlenen sözleşmede devredilen hisseye dayalı olarak gelen her türlü hukuki ve mali sorumluluk taahhüt edilmiş olup, dava konusu edilen borçların esas borçlusu olan davacı şirketin geçmişten kaynaklanan borçlarını kapsar bir taahhütte bulunulmamıştır. Protokolün varlığı karşısında devir ile birlikte borçların devralana geçtiğine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de, davalı tarafından dava konusu borcun asıl borçlusu olan davacı şirket lehine bu borçları kapsayan bir taahhüt verilmediğinden davanın reddi sonucu itibariyle doğru görülmüş, kararın 1086 sayılı HUMK'nun 438/son maddesi gereğince açıklanan gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca sonucu itibariyle doğru bulunan kararın gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17537, Karar No: 2025/10392, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17537 E.  ,  2025/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/203 E., 2022/674 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/252 E., 2020/262 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2857, Karar No: 2021/3283, Tarih: 14.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2857 E.  ,  2021/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.02.2019 gün ve 474-80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1) Gebze 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/938 Esas, 2009/697 Karar sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı suretinin merciinden temin edilerek evrakına eklenmesi,

2) Dava konusu 437 ada 48 parsel, 313 ada 3 parsel, 437 ada, 3 parsel (yeni 5951 ada, 2 parsel) sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte (imar, ifraz, tapu kütük suretleri, resmi senet, her bir paydaşa payın geçişini gösterir ve temlikler silsilesi birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) tapu kayıtlarının örneklerinin ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi,

3) Dava konusu 437 ada 48 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kat karşılığı inşaat sözleşmesi var ise aslının veya onaylı suretinin temini ile (taraflara ve ilgili Tapu Müdürlüğüne sorulmak suretiyle saptanarak) evrakına eklenmesi, geri çevirmeye konu hususun yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince bizzat denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.