muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19812, Karar No: 2017/25105, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5289, Karar No: 2025/2527, Tarih: 17.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/5289 E.  ,  2025/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/474 E., 2011/466 K.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın rahastızlanması üzerine 07.06.2002 tarihinde Bilecik Devlet Hastanesine müracaat ettiğini, tedaviden sonuç alamaması üzerine murisin 12.06.2002 tarihinde tekrar aynı hastaneye müracaat ettiğini, hastanede yatırılarak ortopedi uzmanına tedavisinin yaptırılması gerekirken davalı doktor tarafından evine gönderildiğini, ancak crush sendromu nedeniyle vefat ettiğini, ceza yargılaması sonucunda davalının kusurlu bulunduğunu belirterek, davacılardan ... için 6.250,00 TL., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 2.500,00 TL., Bahar için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın acil servise ilk kez 07.06.2002 tarihinde gelip, ilgili doktor tarafından muayenesinin yapılıp yumuşak doku travması tanısıyla tedavisi verilip ortopedi polikliniğine yönlendirildiğini, ancak ilgili polikliniğe kontrole gitmeyip olaydan 5 gün sonra acil servise getirilip muayeneden sonra eve götürülmesinin akabinde vefat ettiğini, Bilecik Devlet Hastanesinde enfeksiyon hastalıkları uzmanı olmaması nedeniyle ideal tıbbi yaklaşım açısından yeterli olmayan bir hastane olduğunu, ideal tıbbi yaklaşım açısından da mevcut olan uzman doktorun hastane içerisinde nöbet tuması gerektiğini, hastanede 1 tane ortopedi uzmanı olduğu için doktorun icap nöbeti tuttuğunu, bu nedenle acil hekimden ideal tıbbi yaklaşım beklenmesinin doğru olmadığını, ayrıca hasta yakınlarının da, hastalarıyla ilgili en ufak bir duyarlılık göstermediklerini, hastayı mesai saatinde ortopedi polikliniğine getirmediklerini, olayda bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.03.2009 tarihli ve 2006/712 Esas, 2009/322 karar sayılı ilamıyla, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 3.000,00 TL., diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Saliha, ..., Bahar için ayrı ayrı 2.000,00'er TL manevi tazminatın 14.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.03.2009 tarihli ve 2006/712 Esas, 2009/322 karar sayılı ilamıyla, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 3.000,00 TL., diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Saliha, ..., Bahar için ayrı ayrı 2.000,00'er TL manevi tazminatın 14.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13.04.2013 tarihli ve 2009/8829 Esas, 2010/4310 Karar sayılı ilamıyla; "... Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 06.06.2002 günü sol kolu burkulan ölenin ertesi gün başvurduğu acil polikliniğinde ilk tedavisi yapılıp ortopedi kliniğine başvurması gerektiği bildirilerek gönderildiği, 12.06.2002 gününe kadar ortopedi kliniğine götürülmeyen ölenin tarım işinde çalışmaya devam ettiği, 12.06.2002 günü ise davalı doktorun nöbetçi olduğu acil kliniğine getirildiği; yeniden çektirdiği sol kol grafilerinde de kırık tespit edemeyen davalının, reçete düzenleyerek, yine ortopedi kliniğine başvurması için evine gönderdiği hastanın, crush sendromu nedeniyle gece evinde yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır. Davalı doktorun çalıştığı hastanede bir tane ortopedi doktoru olduğu, enfeksiyon hastalıkları uzmanı bulunmadığı da ileri sürülmüştür. Bu durum karşısında, davalı doktorun eylemi ile miras bırakanın ölümü arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığının saptanması amacıyla, en yakın üniversite hastanesinin ilgili bölümünden seçilecek alanında uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediği..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'in 07.06.2002 tarihinde Bilecik Devlet Hastanesinde acil serviste görevli olduğu sırada muayeneye gelen davacıların murisi ...'ı muayene ettiği, daha sonra evine gönderdiği, ...'ın şikayetinin devam etmesi üzerine 12.06.2006 tarihinde tekrar Bilecik Devlet Hastanesine götürüldüğü, sağ kol grafisi ile sağ ön kol grafisinin çektirildiği, yumuşak doku enfeksiyonu tanısıyla reçete verildiği, hastanelere gönderildiği, 13.06.2002 tarihinde ise vefat ettiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden alınan ve aralarında enfeksiyon ve ortopedi uzmanı da bulunan üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda davalının eylemi ile ...'ın ölümü arasında nedensellik bağının bulunmadığının belirtildiği, davalının ölüm olayında kusurlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; ceza yargılamasında davalının kusurlu bulunduğunu, hukuk yargılamasında Yüksek Sağlık Şurası raporuna rağmen üniversite hastanesinden alınan ve itibar edilen raporla davanın reddinin hatalı olduğunu, Yüksek Sağlık Şurası en üst birim olup, bu konuda düzenlemiş olduğu raporla ve ceza yargılamasında da davalının kusurlu bulunmasına ilişkin hüküm içeriğine karşın, detaylı Yüksek Sağlık Şurası raporunun eksikliği veya vasıflandırmadaki hatası tartışılmadan, sadece en yakın üniversite hastanesi olan Osmangazi Üniversitesi'nde oluşan raporla davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların murisinin yanlış tedavi sonucu vefat ettiği iddiasıyla uğranılan manevi zararların tedavi sürecinde görev yapan davalı doktordan tazmini talebine ilişkindir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; Bilecik Devlet Hastanesinde doktor olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalının hatalı teşhis ve tedavi yaptığı, bu nedenle vefat olayının gerçekleştiği ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; adı geçen davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğinden davalı doktor yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmeyip kararın bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci ve 438/9 uncu maddeleri uyarınca gerekçe ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının gerekçe bölümünün son paragrafının gerekçeden çıkartılmasına ve hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "Davacının davasının REDDİNE," ibareleri hükümden çıkartılarak yerine “Davacının davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine" yazılmak suretiyle gerekçe ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30646, Karar No: 2015/32137, Tarih: 05.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/30646 E.  ,  2015/32137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...'nün yapmış olduğu inceleme sonunda düzenlenen teftiş raporunda 'usulsüz reçete yazdırılması' gerekçesiyle reçete bedellerinin tutarı olan 691.315.339TL'nin, 2000 yılı eczane sözleşmesinin 22. maddesi gereğince beş katı olan 3.456.576.695TL ile birlikte toplam 4.147.892.034TL yatırılması yönündeki kararının, hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline; yapılan 1.546.000.000TL kesintinin yasal faizi ile istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sabit görülmeyen davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hukuka aykırı olduğu iddia edilen davalı idare işleminin iptali istemine yöneliktir. Davalı idare 09.07.2001 tarihli yazısı ile davacı eczacı tarafından usulsüz olarak ...'a reçete yazdırıldığı gerekçesiyle, işbu reçete bedellerinin cezasıyla birlikte tahsilini istemiş; mahkeme ise, davacının bu işleminin eczane protokolünün 22. maddesine aykırı olduğunu benimseyerek, davanın reddine karar vermiştir. Ancak, 2000 yılı protokolünün 22. maddesi incelendiğinde, 'reçete üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın, sehven doktorun yazdığı miktardan fazla ilaç küpürü ve barkot diyagramı yapıştırıldığı anlaşılan reçetelerde yer alan fazla ilaç küpürleri ve barkod diyagramları iptal edilir ve kalan reçete bedeli eczaneye ödenir. Fazla olarak yapıştırılan ilaç fiyat küpür bedellerinin kuruma fatura edilmiş ve ödenmiş olması halinde fazla olan küpür bedelinin 5 katı tutarındaki miktar ayrıca eczaneden tahsil edilir.' hükmü yeralmaktadır. Görüldüğü üzere sözleşmenin 22.maddesi, reçete üzerinde tahrifat yapılmadan, yanlışlıkla doktorun yazdığı miktardan daha fazla ilaç küpürü ve barkot diagramının reçeteye yapıştırılmış olması halinde uygulanması gereken hüküm niteliğinde olup, davalı kurum ise, davacı eczacı ile sağlık ocağı doktorunun el ve fikir birliği içinde hareket ederek doktora usulsüz reçete düzenlettirildiği ve bedelin kuruma fatura edildiği gerekçesiyle cezai işlem ihdas etmiş bulunmaktadır. Başka bir anlatımla, davalı kurumun cezai işlem tesisine dayanak aldığı olaylar ile mahkemenin kararına gerekçe teşkil eden sözleşmenin 22.maddesinin birbiriyle ilgisi bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı kurumun işlemine dayanak teşkil eden olaylar ve deliller değerlendirilerek ve gerekirse konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19162, Karar No: 2017/6768, Tarih: 12.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19162 E.  ,  2017/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu, 25.10.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiği sigortalının hak sahiplerine ödenen ilkKanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş

./..

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş

./..

sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10 - 696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Yukarda anlatılanlar ışığında hükme esas alınan 02.12.2013 tarihli kusur raporunda davalı ... Yönetimine % 60, görev başındayken kalp krizi geçirerek vefat etmesiyle ilgili % 30 oranında kişisel bünyeye bağlı faktörlerin etkili olduğu, işçi 10 oranında kusur verilmiştir. Kusur raporu hazırlayan heyette hekim sıfatıyla bilirkişinin bulunduğu anlaşılmakta ise de; kardiyolog olup olamadığı dosya kapsamından anlaşılamadığından, olayın kalp krizi sonucu meydana geldiği belirgin olmakla, kusur raporunun alındığı heyetin içerisinde kardiyolog doktorun da bulunması gerektiğinden, yapılan işin ağır ve tehlikeli işlerden olup olmadığı da belirlenmek suretiyle, çalışma koşullarının bünyesel nedenlerden dolayı kalp krizine etkisi olup olmadığı yönünde kardiyolog bilirkişinin de bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinde yeniden kusur raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10999, Karar No: 2022/6302, Tarih: 18.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10999 E.  ,  2022/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarih ve 2017/30 - 2018/12 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Temyiz aşamasında sanığın 13.07.2021 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini beyan etmesi karşısında, duruşmada hazır edilerek etraflıca beyanları alınıp, verdiği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle

örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepden dolayı hükmün BOZULMASINA, tutuklu sanığın üzerine atılı suç için öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.