muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17149, Karar No: 2024/797, Tarih: 22.01.2024

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İKİNCİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Mahkememizce kaldırma ilamı doğrultusunda yargılama yapılmış, mahkememizce 04/05/2017 tarihli celsede ... adlı tanığın adresini bildirmesi için ihtaratlı süre verilmiş, kesin sürenin sonuçları hatırlatılmış, davacı vekili 16/05/2017 tarihli dilekçesiyle tanığın mernis adresine tebligat çıkarılmasını talep etmiş, ancak ne adres ne de mernis için gerekli bulunan TC kimlik numarasını bildirmediği görülmüştür. Bu nedenle tanık dinletme talebinin reddine karar verilmiştir. Dinlenen diğer davacı tanıkları ve dosya kapsamı dikkate alınarak, somut olayda davacı ... davalının eylemlerinden dolayı kişilik haklarının zedelendiğini belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuşsa da, 30 asliye hukuk mahkemesinde, 4. asliye ticaret mahkemesinde ve 7. asliye ticaret mahkemesinde açılan davalarda ve tanık ifadelerinde; davalının özellikle davacının şahsına karşı yürüttüğü bir kampanya veya küçük düşürme olayının ispatlanamadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır. Doğrudan davacıyı hedef almayan ve somut bir hakaret içermeyen dedikodudan öteye geçmeyen bir takım konuşmalardan dolayı menavi tazminat istenemeyeceği, bunun sonucu olarak manevi tazminat istemenin şartlarının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesini tekrar ederek, davaya konu edilen sözlerin müvekkilinin kişilik haklarını zedelediğini, bu nedenle maddi ve manevi zararın oluştuğunu, mahkemece toplanan delil ve tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının eylemleri nedeniyle müvekkilinin manevi zarara uğradığını, davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde ve hukukun uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemesine, dinlenen tanık beyanlarına ve haksız fiilin somut delillerle ispatlanamamasına göre İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm istinaf itirazlarının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkiline ait ... Otomasyon ve Akaryakıt Sistemleri A.Ş.'nin Türkiye ve dünyada başarılarıyla tanınan, ihracat yapan köklü ve itibarlı bir firma olduğunu, davalının...Petrol Ekipmanları San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki hisselerinin tamamını davacıya ait ... Otomasyon ve Akaryakıt Sistemleri A.Ş.’ye 11.01.2013 tarihli sözleşme ile satıp devrettiğini, davalının ...Petrol Ekipmanları San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ticari veya organik herhangi bir bağı ve ilişkisi kalmadığını, davalının söz konusu şirketteki hisselerini sözleşme ile devretmesinden ve tüm devir işlemlerinin bitmesinden sonra müvekkilinden 1.000.000,00 TL daha fazladan para talep ettiğini, bu talebin müvekkili tarafından kabul edilmemesi üzerine davalının müvekkilinin davalının firmasını davalıyı kandırarak, aldatarak hile ile ve davalıyı dolandırılarak elinden aldığı yönünde çalıştıkları sektörde dedikodular yaydığını, bu şekilde davalının müvekkilinin kişilik haklarına saldıran söylemler ve eylemlerde bulunduğunu, müvekkilinin kişilik hakkı olan “ad üzerindeki hakkı” dikkate alınmaksızın, eksik inceleme sonucu manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının müvekkilinin adını izinsiz ve asılsız şekilde kullandığını, müvekkilinin piyasadaki saygınlığını ve ticari itibarını zedelediğini, alenen kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu, davalının ayrıca müvekkilinin yurtdışındaki müşterilerine müvekkilinin kendisinin ortağı olduğunu söylediğini, hisselerini devrettiği...Petrol Ekipmanları San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde devirden sonra da çalışan eski elemanlarını ayartarak, müvekkiline ait şirketlerin müşterileri ile kendisinin ticari sözleşmeler imzaladığını, haksız kazanç elde ettiğini, bu hususun tanık beyanları ile de sabit olduğunu, mahkemenin 4721 sayılı TMK’nun 26 ıncı maddesinden doğan “adın korunması” hakkını dikkate almadığını, mahkemenin gerekçeli kararında önemsiz bir dedikoduymuş gibi gösterilen bu eylemlerin hukukumuzda açıkça “haksız rekabet” ve “kişilik haklarına saldırı niteliğinde haksız fiil” olarak değerlendirildiğini, davalının müvekkili hakkında “dolandırıcı” sözünü kullandığı yönünde tanık beyanlarının bulunduğunu, tanık beyanları dikkate alınmadan karar verildiğini, mahkemece davacı tanığı ...'in taraflarınca adresi bildirilmediği gerekçesi ile tanığın dinlenmesine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalının eylemleri nedeniyle müvekkilinin manevi zarara uğradığını, davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10667, Karar No: 2015/4860, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10667 E.  ,  2015/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili ile katılanlar ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 101 ada 13 parsel sayılı 10196,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle, ... oğlu ...'nün zilyetliğindeyken, 27.11.1959 tarihinde satıldığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. ... ve arkadaşları; taşınmazın ortak muris ...'den intikal ettiği, ...'ye satışının söz konusu olmadığı iddiasıyla tesbitin iptali ve ortak muris ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlar; davacı ... , taşınmazın yüksek eğimli taşlık ve çalılık nitelikli, orman sayılan yerlerden olduğu, ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır.

Mahkemece diğer davaların reddine, ve ...nin davasının kabulüne, çekişmeli 101 ada 13 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ile davacılar ... ve dava arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.11.2012 gün ve 3048 - 13471 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; "Kural olarak; orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde, bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş orman kadastro harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde 4785 sayılı Kanun hükümleri de uygulanarak, köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan (seri bazda olmayan) orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaşılır. Çünkü, 3116 sayılı Kanun sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. Bu nedenle; 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının uygulanması ile orman sınırı dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukukî durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığı, 6831 sayılı Kanunun 4999 ve 6292 sayılı kanunlar ile değişik 7. maddesi hükmü gözetilerek, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar ile 6831 sayılı Kanunun 1. maddesine göre çözümlenmelidir.

6831 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince orman tahdidi, idari sınırlar dikkate alınmadan orman serisine göre yapılırken, 1744 sayılı Kanun ile değişik 8. maddesinin üçüncü fıkrasıyla, orman kadastrosunun belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak biçimde yapılması esası kabul edilmiş, aynı maddede 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlarla değişiklik yapılmışsa da bu fıkra değiştirilmemiş, Orman Kadastro Yönetmeliklerinde de benzer düzenlemelere yer verilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalar ile eski ve yeni tarihli resmî belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin, 1967 yılında yapılan orman tahdidinde 1934 ilâ 1941 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattı ile orman sınırları dışında bırakıldığı, çekişmeli parselin bu sınır hattına bitişik olduğu, sonraki çalışmalarda durumunun değişmediği, 1959 ve 1996 yıllarına ait memleket haritalarında açık alan; amenjmanda ziraat alanı olarak nitelendirildiği, 1992 yılı hava fotoğraflarında kuzeyinin makilik, güneyinin açık alan olduğu, (B) ile gösterilen bölümünün % 40 eğimli taşlık ve kayalık niteliğinde zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, (A) bölümünün ise eğimi % 30 iken, 9 adet teras ile eğiminin giderildiği, tarla olarak kullanıldığı belirlenmiştir.

Yapılan araştırma, inceleme ve bilirkişi raporlarıyla kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı anlaşılan çekişmeli parselin, orman sayılan yerlerden olduğu söylenemez. 6831 sayılı Kanunun 6831 sayılı Kanunun, 4999 ve 6292 sayılı kanunlar ile değişik 7 ilâ 11. maddeleri gereğince, orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmış ormanların sınırlandırılması olanaklıysa da, çekişmeli parselin 1959 ve 1996 yılı memleket haritalarında açık alan olarak nitelendirildiği, 1992 hava fotoğrafında orman olarak görülmediği belirlendiğine göre, orman kadastrosu sırasında orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilemeyeceği için, yeniden orman olarak sınırlandırılmasına yasal imkan yoktur. Bu nedenle parselin orman niteliğiyle tescili doğru değildir.

Ziraat uzmanı bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporlarında da, çekişmeli parselin (B) harfi ile gösterilen bölümünün taşlık ve kayalık niteliğinde, zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarla nitelikli kadim tarım alanı olduğu bildirilmiş, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından da, çekişmeli parselin davacı ve davalı gerçek kişilerin babası ...'den intikal ettiği ve onun ölümüyle de mirasçıları tarafından malik sıfatıyla kesintisiz ve çekişmesiz zilyet edildiği haber verildiğine göre, (A) harfi ile gösterilen bölüm için gerçek kişiler yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan, çekişmeli parsellerin muris ... tarafından kullanılırken ondan mirasçılarına kaldığı yönünde taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, ... mirasının yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığına ilişkindir. Yerel mahkeme tarafından ... terekesini oluşturan mirası belirlenmemiş, tüm mirasının, mirasçılarının eksiksiz katılımı ile paylaşılıp paylaşılmadığı, bu paylaşıma tüm mirasçıların uyup uymadığı, paylaşımın daha sonra bozulup bozulmadığı yönünde yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

O halde, mahkemece davacı gerçek kişilerin iddialarına göre, ...'nün terekesini oluşturan, bu kişiye aitken mirasçılarından birisi ya da bir kaçı tarafından üçüncü kişilere satılan taşınır ve taşınmazların tümü tesbit edilmeli, tesbit edilen parsellerin tesbit tutanakları ile dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile komşularının tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan kayıtları getirtilmeli, dava konusu olanlar var ise, bu davaların birlikte görülmesinde yarar bulunduğundan, aralarında irtibat bulunan davalar birleştirilmeli, hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan parsellere ilişkin dava dosyaları delil olarak getirtilip bu dosya içine konulmalı, ortak murisin tüm malları ve değerleri yöntemince saptanmalı, yeniden yapılacak keşifte, ortak murisin ölümünden sonra mirasın yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığı, hangi mirasçının payına ne düştüğü belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tesbit tutanaklarında tutanak tanığı olarak gösterilenlerin beyanları çeliştiğinde bu çelişkiler yöntemince giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir." denilerek; davacılar ... ve arkadaşları ile davalı ...'nün 101 ada 13 sayılı parselin (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ...nin (A) harfi ile gösterilen 5175 m2 bölüme ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ...nin (B) harfi ile gösterilen, davacı ve davalı gerçek kişilerin ise (A) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, ... ve arkadaşları ile ...nin davalarının reddi, müdahil davacı ...nin davasının kısmen kabulü ile,

101 ada 13 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 5175,81 m2 bölümünün tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline,

(B) harfi ile gösterilen 5020,73 m2 bölüme yönelik tespitin iptali ile taşınmazın taşlık vasfı ile adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları ile ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilerek, 11.01.1969 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede 1981 yılında, daha önce sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması yapılıp, ekip çalışmaları 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise komisyonun itirazların incelenmesine ilişkin çalışmalarının 30.07.1982 tarihinde ilân edilmesinden sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, aynı yerde 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması yapılmış ve dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen bölümünün taşlık niteliğinde ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı, (A) harfi ile gösterilen bölümünde zilyetlik koşullarının gerçekleştiği, ... mirasçıları arasında terekesi taksim edilmemekle birlikte çekişmeli taşınmazın 27/11/1959 tarihli senetle davalıya satıldığı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...ne ile ... ve arkadaşlarına ayrı ayrı yükletilmesine, ...den harç alınmasına yer olmadığına 28/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7495, Karar No: 2015/41677, Tarih: 18.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/7495 E.  ,  2015/41677 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan .., cezasının kalan kısmını denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Adana İnfaz Hakimliğinin 12/03/2013 tarihli ve 2013/1080-1098 sayılı kararı ile tahliyesini müteakip, 14/04/2013 tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2013 tarihli ve 2013/44 sorgu sayılı kararı ile tutuklanarak ceza infaz kurumuna gönderilmesi sonrasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanun'un 7/a maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaza ilişkin İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına ve hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Adana İnfaz Hakimliğinin 19/04/2013 tarihli ve 2013/1624-1652 sayılı kararını müteakip, hükümlünün 30/01/2014 tarihli dilekçesi ile kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinde bulunması üzerine, 5275 sayılı Kanun'un 105/7. maddesinin b ve c bentlerinin Anayasa mahkemesince iptali nedeniyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-b maddesinin dayanaktan yoksun kaldığı hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıdığı gerekçesiyle talebinin kabulüne dair .. İnfaz Hakimliğinin 30/01/2014 tarihli ve 2014/8-8 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2014 tarihli ve 2014/52 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/03/2014 gün ve 2014/5817/20892 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2014 gün ve KYB/2014/113751 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/04/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(S.. Ağır Ceza Mahkemesince, 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri ile infazı düzenleyen 105/A maddesinin 7/b-c bentlerinde yer alan, bu infaz usulünden yararlanan hükümlüler açısından belirli şartlar dahilinde başka suçtan soruşturma veya kovuşturma başlatılmasının kapalı ceza infaz kurumuna iade sebebi olarak öngörüldüğü düzenlemelerin Anayasa Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/169 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması gerekçe gösterilerek itirazın reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre denetimli serbestlik

tedbiri ile infazı devam ederken başka suçtan hakkında tutuklama kararı verilmiş olması sebebiyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilen hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesindeki infaz usulünden yararlanması için açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıması gerektiği, 5275 sayılı Kanun'un 14/4.maddesinde yer alan “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur, “şeklindeki düzenleme ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinde yer alan “ Kapalı kurumda hükümlü olup;

a)İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, bu durumları devam ettiği sürece açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kapsamının yorum suretiyle genişletilemeyeceği nazara alındığında, itirazın kabulü yerine yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde reddine dair karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile, .. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 04/02/2014 tarih ve 2014/52 Değişik İş karar sayılı ilamın, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.