muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2034, Karar No: 2012/7440, Tarih: 21.03.2012

.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde dava konusu haberin tamamen hukuka uygun olduğunu,basın özgürlüğü çerçevesinde haber yapıldığını, ... adlı filmdeki filmin kahramanlarının yürüdüğü sahne ile davacı ve arkadaşlarının yürüdüğü anın fotoğrafının birbirine olan benzerliği üzerinde durulduğunu, haber algısının tamamen subjektif ve kasıtlı bir algılama olduğunu, haberden davacının kastettiği hususların anlaşılmadığını, benzetmenin davacının kişilik haklarına saldırı ve hakaret içermediğinin açık olduğunu, haberde sadece şekilsel anlamda bir benzerlikten bahsedildiğini, haberde davacının kanalizasyonda çalışan acımasız katil, haksız ve suçlu biri gibi gösterilmediğini, bir haber incelenirken kelime ve cümlelere değil haberin bütününe bakılması gerektiğini, Milli Takım Futbolcusu olan davacının konum gereği basın tarafından takip edilerek haber konusu yapıldığını, bir gazetecinin görevinin toplumun merak duygusunu gidermek için yaşananları kamuoyuna aktarmak olduğunu, talep edilen tazminatın amacını aştığını, şahsın zararını tazmininden ziyade sebepsiz olarak zenginleşmesini sağlayacak kadar fahiş olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece “ davalıların sahibi ve yönetim kurulu başkanı olduğu ... Gazetesinin 17.11.2009 tarihli ... isimli ilavesinde arkadaşları ile birlikte alışveriş merkezinde gezen davacının içinde bulunduğu resim karesi ile " rezervuar köpekleri " adlı filimden fotoğraf karesi gösterilmek ve yazının başlığına ... başlığı atılmak sureti ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile davacı yararına manevi tazminat istemi ile açılan davada, yazı içeriğinde ünlü bir futbolcu olan davacının resimde yer alan arkadaşları ile alışveriş merkezinde buluştukları, birlikte aynı hizada yürümelerinin ... filmindeki bir sahneyi hatırlattığı, grubun önce yeni vizyona giren 212 filmini izleyip ardından birlikte yemek yediklerinin kaleme alındığı, ünlü bir futbolcu olan davacının kamuya mal olmuş bir kişi olması sebebi ile arkadaşları ile birlikte görüntülenmesinin ve resminin yayınlanmasının haber değeri taşıdığı, yazı içeriğinde kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilebilecek herhangi bir açıklama olmadığı, davacının içinde bulunduğu kare ile başlıkta belirtilen filmin bir sahnesinden alınan karenin benzerliğine atıf yapılmasının davacının kişilik haklarına ağır ve haksız bir saldırı oluşturmayacağı, kamuya mal olmuş bir kişi olan davacının konumu itibari ile katlanma yükümlüğünün olduğu, manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan hukuka aykırılık unsurunun oluşmadığı “ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Basın, görevini yerine getirirken kişilik hakkına en az zarar veren yolu seçmelidir. Kamusal nitelikteki bu görevini yerine getirirken; doğrudan bu amaca hizmet etmeyen ayrıntılarla kişiliğe müdahale etmemelidir. Yine basının kullandığı ifadeler, kişilik hakkını zedelememelidir

.Basın, görevini yerine getirirken kişilik hakkına en az zarar veren yolu seçmelidir. Kamusal nitelikteki bu görevini yerine getirirken; doğrudan bu amaca hizmet etmeyen ayrıntılarla kişiliğe müdahale etmemelidir. Yine basının kullandığı ifadeler, kişilik hakkını zedelememelidir. Haber verme ya da eleştirme hakkını aşacak şekilde haber ya da eleştiri kaleme almamalıdır. Basın, haber verme fonksiyonunu yerine getirirken kullanacağı hakkın özel hukuk alanındaki sınır; gerçeklik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, güncellik konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılık kuralları ile belirlenmiştir. Haber verme hakkı bu sınırlar içerisinde kaldığı sürece hukuka uygundur. Yukarıda sözü edilen bu temel kurallardan sonuncusu haber gerçeği yansıtsa bile kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak yorumun, haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde bulunmasını öngörür. Şayet haberin verilişinde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan beyan, tavsif ve değerlendirmelere gidilecek olursa kişilik hakları ile çatışan basın özgürlüğüne üstünlük imkansız hale gelir.Somut olayda, davalı tarafından“ rezervuar köpekleri gibi” başlığını atarak içinde davacının da bulunduğu fotoğrafın yayınlanması ile kamuya mal olmuş bir sporcu olan davacının konumu itibariyle katlanmak yükümlülüğü halin dışına çıkılmıştır. Kullanılan ifade davacının kişilik haklarına haksız bir saldırı niteliğindedir. Bu halde mahkemece bu yön gözetilerek, hakkaniyete uygun bir miktarda manevi tazminata karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11202, Karar No: 2020/5600, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/11202 E.  ,  2020/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında:

nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ... hakkında :

a) nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

b) resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 53/-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın Meka Yapı Limited Şirketi yetkilisi, sanık ...’nın ise... Limited Şirketi’nin yetkilisi oldukları, bu iki şirketin, katılanın vekilliğini üstlendiği Keklik İnşaat Limited Şirketi ile ticari ilişkileri bulunduğu ve katılana vekalet ücreti olarak 60.000 TL borçlu oldukları, sanık ... tarafından vekalet ücreti borcuna karşılık olarak... Limited Şirketi’ne ait 60.000 TL bedelli ve alacaklısı katılan olan çekin tanzim edilerek katılana verildiği ancak çekin ödenmemesi üzerine yapılan icra takibinde sanık ...’nın imza inkarında bulunduğu, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Katılana teslim edilen çekin vekalet ücreti borcuna karşılık olarak verilmesi karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda

bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmayacağı, Adli Tıp Kurumu raporunda çek üzerindeki yazı ve imzaların sanık ...’ya ait olmadığı tespit edilmiş ise de; sanık ...’nın tüm aşamalarda alınan ifadelerinde, çekin kendi şirketine ait olduğunu ve borcu kabul ettiğini beyan etmesi karşısında; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, sanık ...’nın borcu ve imzayı kabul etmesi karşısında, çeki bir başka kişinin imzalaması halinde resmi belgede sahtecilik suçunun kanuni unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraati ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Sanık ...’ın, tüm aşamalarda alınan ifadelerinde çeki kendisinin imzalamadığını ve katılana vermediğini, şirketinin katılana olan borcunun 19.000 TL olduğunu, bunun karşılığında 60.000 TL değerinde çek vermesinin uygun olmadığını beyan ettiği, katılan tarafından çekin bizzat sanık tarafından tanzim edilerek verildiği beyan edilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu’nun raporu ile çek üzerindeki yazıların sanık eli ürünü olmadığının tespit edildiği, çek arkasında sanığın cirosunun bulunmadığı, çek sahibi olan... Limited Şirketi’nin sahibi sanık ...’nın tüm aşamalarda çeki, borcu ve imzayı kabul ettiği, çek incelendiğinde, banka tarafından çekin karşılığının olmaması nedeniyle ödeme yapılmadığının tespit edildiği, bu haliyle, mevcut çekin sahte bir çek olmadığı, gerçek bir çek olmakla birlikte karşılıksız kaldığı ve sanık ... hakkında da;... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/28, 2010/785 sayılı dosyasında çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklama kararı verildiği anlaşılmakla, çek sahibinin imzayı ve borcu kabul etmesi ile çekin sahte olmaması karşısında, sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8111, Karar No: 2015/9304, Tarih: 28.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8111 E.  ,  2015/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm; temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 03/03/2001 tarih ve 4630 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik “ İşaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim hakkı” başlıklı 25. maddesinde “ Bir eserin aslını veya çoğaltılmış nüshalarını, radyo-televizyon, uydu ve kablo gibi telli veya telsiz yayın yapan kuruluşlar vasıtasıyla veya dijital iletim de dahil olmak üzere işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla yayınlanması ve yayınlanan eserlerin bu kuruluşların yayınlarından alınarak başka yayın kuruluşları tarafından yeniden yayınlanması suretiyle umuma iletilmesi hakkı münhasıran eser sahibine aittir.

Eser sahibi, eserinin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarının telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtılmasına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda eserine erişimini sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına da sahiptir.

Bu madde ile düzenlenen umuma iletim yoluyla eserlerin dağıtım ve sunumu eser sahibinin yayma hakkını ihlal etmez.” şeklindeki düzenleme ile umuma iletimin niteliği ve çerçevesi belirlenmiştir.

Anılan Kanun'un “Umuma açık mahallerde eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanılması ve/veya iletilmesine ilişkin esaslar” başlıklı 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle değişik 41. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar.” şeklindeki düzenlemeye göre girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahallerde bir fonogramın, eser veya icranın umuma iletimi için işyeri sahiplerinin, eser sahiplerinden veya bunların temsilcisi meslek birliklerinden aynı Kanun'un 52. maddesine uygun şekilde yapacakları sözleşme ile izin almak zorunda oldukları düzenlenmiştir. Anılan maddenin sonraki bentlerinde ise , meslek birliklerine umuma açık yerlerde eserlerin umuma iletilmesi hakkı yönünden yıllık tarifeler belirleme hakkı ile ilgili hususlar düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un “Eser, icra, fonogram ve yapımların yayınlanmasına ve/veya iletilmesine ilişkin esaslar” başlıklı 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 43. maddesinde ise “Radyo-televizyon kuruluşları, uydu ve kablolu yayın kuruluşları ile mevcut veya ileride bulunacak teknik imkânlardan yararlanarak yayın ve/veya iletim yapacak kuruluşlar, yayınlarında yararlanacakları opera, bale, tiyatro ve benzeri sahneye konmuş eserlerle ilgili olarak hak sahiplerinden önceden izin almak zorundadırlar.

Bu kuruluşlar sahneye konmuş eserler dışında kalan eser, icra, fonogram ve yapımlar için ilgili alan meslek birlikleri ile 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak izin almak, söz konusu yayın ve/veya iletimlere ilişkin ödemeleri bu birliklere yapmak ve kullandıkları eser, icra, fonogram ve yapımlara ilişkin listeleri bu birliklere bildirmek zorundadırlar.

3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun çerçevesinde faaliyet gösteren radyo-televizyon kuruluşları Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından, anılan Kanun dışında kalan ve yayın ve/veya iletim yapan diğer kuruluşlar ise Bakanlık tarafından sınıflandırılır.

Faaliyet gösterdikleri sektörlerde eser sahipleri ve/veya bağlantılı hak sahipleri meslek birlikleri, yapılan sınıflandırmaya bağlı olarak eser, icra, fonogram ve yapımların yayın ve/veya iletiminden kaynaklanan ödemelere ilişkin tarifeleri tespit ederler. Meslek birlikleri ile kuruluşlar arasındaki sözleşmeler, bu tarife bedelleri veya taraflarca yapılan müzakereler sonucu belirlenecek bedeller üzerinden yapılır.

Meslek birliklerinin temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin bildirim zorunluluğu, tarifelerin belirlenmesi, duyurulması, müzakere edilmesi, sözleşme yapılması, uzlaşmazlıkların halli ve diğer hususlarda bu Kanunun 41 inci maddesinin dört ilâ onüçüncü fıkraları uygulanır. Ancak yayın ve/veya iletim yapan kuruluşlar bakımından 41 inci maddenin altıncı fıkrasının son cümlesinin uygulanması zorunlu değildir.

Ayrıca, 41 inci maddenin 10 uncu fıkrasının uygulanması bakımından, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu, yayınlarında yer verdiği eser, icra, fonogram ve yapımları her üç ayda bir meslek birliklerince belirlenen yıllık tarifenin 1/4'ünü yatırmak suretiyle kullanabilir.” hükmü ile radyo ve televizyon kuruluşlarının umuma iletecekleri musiki eserleri yönünden ilgili meslek birlikleri ile anılan Kanun'un 52. maddesinde yer alan “ Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.” düzenlemesi kapsamında sözleşme yapma zorunluluğu getirilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

(1) Yayınlarının tespit edilmesine, diğer yayın kuruluşlarınca eş zamanlı iletimine, gecikmeli iletimine, yeniden iletimine, uydu veya kablo ile dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(2) Özel kullanımlar hariç olmak üzere, yayınlarının herhangi bir teknik veya yöntemle, doğrudan veya dolaylı bir şekilde çoğaltılmasına ve dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(3) Yayınlarının umuma açık mahallerde iletiminin sağlanmasına izin verme veya yasaklama,

(4) Tespit edilmiş yayınlarının, gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda yayınlarına ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin verme,

(5) Haberleşme uyduları üzerindeki veya kendilerine yöneltilmiş olan yayın sinyallerinin diğer bir yayın kuruluşu veya kablo operatörü veya diğer üçüncü kişiler tarafından umuma iletilmesi ve şifreli yayınlarının çözülmesine ilişkin izin verme veya yasaklama,

Hususlarında münhasıran hak sahibidirler.” şeklindeki düzenleme ile de, bağlantılı hak sahibi olan radyo- televizyon kuruluşlarının hak ve yetkileri belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen hükümler uyarınca, Radyo-TV kuruluşlarıyla yapılan sözleşmelerde; ilgili kuruluşların yayın alanı ve şekli ile dinleyici/izleyici kitlesinin taraflarca bilinmediğinin kabulü mümkün değildir. Dolayısı ile normal şartlarda sözleşme koşulları ve bedelinin de belirtilen ölçütlere göre saptanması gerektiği nazara alındığında, şifresiz ve abonelik esasına bağlı olmadan yapılan ulusal ve/veya bölgesel yayınların kapsama alanındaki herkesi ve her yeri dinleyici/izleyici hedef kitlesi olarak belirlediğinde şüphe bulunmamaktadır. Kaldı ki izlenme/dinlenme oranları ve reklam vs. gelirlerinin de buna bağlı olduğu bir gerçekliktir.

Kişilerin cezai yönden sorumlu tutulmaları için 5237 sayılı TCK’nın 21. maddesinde düzenlenen ve “bilme ve isteme” olarak tanımlayabileceğimiz kastının olması gerekmektedir. Kastın oluşabilmesi için kişi, gerçekleştireceği eylemin bütün bileşenlerini bilmeli ve sonucunu istemelidir. Bu unsurun olmaması ceza hukuku açısından kasıtlı suçlar yönünden cezalandıramama sonucunu doğurmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, yayın akışı ve koşulları hususunda hiçbir tasarruf yetkisi bulunmaksızın, bir müzik eserini televizyondan yapılan yayın aracılığıyla işletmesinde müşterilerine izletmekten ibaret eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu nazara alındığında sanığın tazmini anlamda sorumluluğundan bahsedilebilir ise de, cezai yönden suç kastı bulunmaması karşısında, mahkemenin beraat kararı yerinde olduğundan,

Açıklanan nedenlerle, yayın akışı ve koşulları hususunda hiçbir tasarruf yetkisi bulunmaksızın, bir müzik eserini televizyondan yapılan yayın aracılığıyla işletmesinde müşterilerine izletmekten ibaret eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu nazara alındığında sanığın tazmini anlamda sorumluluğundan bahsedilebilir ise de, cezai yönden suç kastı bulunmaması karşısında, mahkemenin beraat kararı yerinde olduğundan,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici ya da izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer veilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı, FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise, “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”