muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/896, Karar No: 2025/8209, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/896 E.  ,  2025/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/630 E., 2022/1012 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/379 E., 2022/105 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8603, Karar No: 2021/3881, Tarih: 08.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8603 E.  ,  2021/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu arasındaki davaya dair ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/02/2015 tarihli ve 2014/291 Esas ,2015/72 Karar sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay 13. Hukuk Dairesince (kapatılan) verilen 24/06/2019 tarihli ve 2016/22243 Esas, 2019/7592 Karar sayılı ilama karşı taraflarca kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, davalı kurum müfettişlerince düzenlenen soruşturma raporu kapsamında, dava dışı ... Fizik Tedavi Dal Merkezinde muayene olan hastaların, film çektirmek için ilgili merkezin aracı ile veya yönlendirmesi ile davacı ... merkezine getirildiği, muayene edilmeden filmlerinin çektirilerek tekrar dava dışı sağlık merkezine getirildiği, sözkonusu fiilerin yönlendirme fiilini oluşturduğu gerekçeleri ile sözleşmenin 3.1.14,5.1.1 ve 5.1.10 maddeleri uyarınca toplam 60.000,00 TL cezai şartın tahsil edilmesine yönelik 31.01.2011 tarihli davalı kurumun işleminin doğru olmadığını ileri sürerek haksız ve hukuka aykırı işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ilk kararda davanın kısmen kabulü ile ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 31/01/2011 tarih 1.821.155 sayılı yazıları ile Hasta ... için sözleşmenin 3.1.14 maddesine göre uyguladığı 10.000,00 TL cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine ve bu hasta için uygulanan cezai şart yönünden muarazanın men'ine, davacının, davalı kurumun aynı işlemle diğer hastalar ..., ..., ... ve ... yönünden uyguladığı cezai şartın hukuka aykırı olmadığına ve buna ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2014 tarih ve 2013/27752 Esas, 2014/7805 Karar sayılı ilamı ile davacının delil olarak sunduğu kuruma ifade veren hastaların beyanları ile teftiş sırasında verdikleri ifade tutanakları karşılaştırılarak çelişkinin giderilmesi gerektiğini, alınarak, hastaların belirtilen tarihlerde tedavi olup olmadığı, hastaların epikriz raporları da araştırılarak taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 31/01/2011 tarih ve 1821155 sayılı yazılarıyla hasta ... için sözleşmenin 3.1.14 maddesine göre, hasta ... için sözleşmenin 5.1.1 maddesine göre uyguladığı 20.000,00 TL cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine ve

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 31/01/2011 tarih ve 1821155 sayılı yazılarıyla hasta ... için sözleşmenin 3.1.14 maddesine göre, hasta ... için sözleşmenin 5.1.1 maddesine göre uyguladığı 20.000,00 TL cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine ve

bu hastalar için uygulanan cezai şart yönünden muarazanın men'ine, davalı kurumun aynı işlemle diğer hastalar ..., ... ve ... yönünden uyguladığı cezai şartın hukuka aykırı olmadığına ve buna yönelik talebinin reddine karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine hükmün Yargıtay 13. Hukuk Dairesince (kapatılan) verilen 24/06/2019 tarihli ve 2016/22243 Esas, 2019/7592 Karar sayılı ilamı onanmasına karar verilmiştir. Bu kez davacı ve davalı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair, davalının tüm karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2- Davacı, davalı ile imzaladıkları sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 3.1.14 ve 5.1.1 maddesine aykırı davranmadığı iddiası ile eldeki davayı açmıştır.Mahkemece, hastalardan ... için muayene olmadan film istendiği, bu suretle sözleşmenin 5.1.1 maddesinin ihlal edildiği, uygulanan 10.000,00 TL cezai işlemin yerinde olduğu, hasta ...'in muayene olmadığı, ... Tıp Merkezine film çektirmek için gitmesi gerektiğinin söylendiği, FTR Dal Merkezinin aracıyla gittiği bu suretle hem sağlık hizmeti sunulmadan kuruma fatura edildiği hem de yönlendirme yapıldığı, sözleşmenin 5.1.1 ve 3.1.14 maddelerinin ihlal edildiği, uygulanan 10.000,00'er TL cezai işlemin yerinde olduğu, hasta ...'ın muayene olduğu ancak yönlendirme ile film çektirmek için Özel ... Tıp Merkezine gönderildiği sözleşmenin 3.1.14.maddesinin ihlal edildiği ve uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle bu cezai işlemler yönünden davacının açtığı davanın reddine karar verilmiştir.Diğer hastalar ...'in muayene olduğunu, film istendiğini, servis ile ... Tıp Merkezine gittiğini, ancak yönlendirme yapılmadığını bildirdiğini,diğer hasta ...’nün mahkemedeki ifadesinde bu hususta bir beyanda bulunmadığını ancak eşinin Özel ... FTR Dal Merkezinde muayene olduğuna dair beyanda bulunduğunu,bu iki hasta yönünden sözleşmenin ihlal edilmediği gerekçesiyle bu hastalar yönünden uygulanan cezai işlemin sözleşmeye aykırı olduğuna ve muarazanın men'ine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı kurum'un dava dışı ... Özel Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti (Özel ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Dal Merkezi )’ne cezai işlem uygulandığına dair yazısında;hastaların ... Tıp Merkezine yönlendirildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Ozel Saglik Hizmeti Sunucularından Saglik Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.14 maddesinde belirtilen hükmüne aykırı hareket edildigi gerekçesiyle sözleşmenin 31.14 maddesi gereğince Mart 2009 dönemi için 10.000,00 TL, Nisan 2009 dönemi için 10.000.00 TL ve Mayıs 2009 dönemi için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000.00 TL cezai islem uygulanmıştır.

Dava dışı ... Özel Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti 14.02.2011 tarihinde söz konusu işleme karşı muarazanın önlenmesine dair dava açmış,25.09.2012 tarihli ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/65 Esas,2012/348 Karar numaralı kararında; hükme esas aldığı bilirkişi raporu doğrultusunda hekim istemi olmadan tahlil ve tetkik yapılamayacağını ... Tıp Merkezi'nce de, ..., ..., ... ..., ... isimli hastaların klinik kayıtları yaptırılarak röntgen çektirilip tetkiklerinin yaptırıldığını, ... Tıp Merkezi ve Özel ... FTR Dal Merkezi'nde tetkik, tahlil ve muayeneleri yapılmadan, yapılmış gibi gösterilerek davalı kuruma fatura edilme işleminin bulunmadığını, Özel ... FTR Dal Merkezi'nin hastaları başka sağlık kurumuna yönlendirdiği iddialarını kanıtlayan tanık ve delil bulunmadığını direk röntgen film çekimlerinin muayene paketine dahil olarak faturalandırıldığı, kurumun muayenenin dışında ücret tahakkuk ettirmediğini, ceza tahakkuku ile işlemin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı Kurumun ... ... İl Müdürlüğü ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 31/01/2011 tarih B.13.2.....4.35.20.02 - 1.821.547 sayılı yazısıyla bildirilen cezai şart uygulaması işleminin sözleşmeye uygun olmadığının tespitine, davalı kurumun anılan yazıyla yarattığı muarazanın önlenmesine, karar verilmiş,davalının temyizi üzerine Yargıtay 13 . Hukuk Dairesi’nin 29.05.2013 tarih ve 2013/2695 E.,2013/14376 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istemi üzerine 09.10.2013 tarih ve 2013/21476 E., 2013/24943K. sayılı ilamı ile davalının karar düzeltme istemi reddedilerek ilgili karar kesinleşmiştir.

Bu durumda, dava dışı ... Özel Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti’nin dosyamız davacısına yönlendirdiği iddia edilen hastalar; ... (Mart 2009), ... (Nisan 2009) ve ...’i (Mayıs 2009) yönlendirmediği yukarıda belirtilen, kesinleşmiş dosyada anlaşılmasına göre davacının ... ve ... yönünden sözleşmenin 3.1.14 maddesini ihlal etmediği anlaşılmış olup bu hastalar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi

gerektiği gerekçesiyle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 24/06/2019 tarih ve 2016/22243 Esas, 2019/7592 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

gerektiği gerekçesiyle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 24/06/2019 tarih ve 2016/22243 Esas, 2019/7592 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair, davalının tüm karar düzeltme taleplerinin reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 24/06/2019 tarih ve 2016/22243 Esas, 2019/7592 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17863, Karar No: 2014/1959, Tarih: 10.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17863 E.  ,  2014/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... ve yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 17/09/2013 gün ve 2013/10450-2013/14402 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK'nun 440-442 maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava husumet nedeniyle reddedilmiş, karar Dairemizce onanmıştır. Davacı kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacı, ...... Yıl Üniversitesi .......Meslek Yüksek Okulu Genel Sekreteri iken Rektörlük tarafından Yüksek Okul Sekreterliğine atandığını, ardından kadrosu değiştirilerek Bilgi İşlem Daire Başkanığı Şube Müdürlüğüne ve Kütüphane Daire Başkanlığı'nda görevlendirildiğini, hakkında uygulanan idari işlemlerin iptali için idari yargıya başvurduğunu, yürütmeyi durdurma kararı verildiğini, eski görevine atandıktan bir gün sonra tekrar görev yerinin değiştirildiğini ve hakkında asılsız soruşturmalar yapılarak disiplin cezaları verildiğini belirterek, mahkeme kararının gerçek anlamda uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken meydana gelen zararlardan dolayı açılacak davaların, kamu görevlileri aleyhine değil, kamu idaresi aleyhine açılabileceği belirtilerek davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 138/4 maddesi gereğince; yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28/1 maddesi gereğince de; idare, idare mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre gecikmeksizin işlem yapmak ve eylemde bulunmak zorunda olup, bu süre hiçbir biçimde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez. Aynı maddenin 4. fıkrası, mahkeme kararlarının otuz gün içinde kamu görevlilerince kasten yerine getirilmemesi halinde, ilgili idare aleyhine dava açılabileceği gibi, kararı yerine getirmeyen kamu görevlisi aleyhine de tazminat davası açılabilir hükmünü getirmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın husumetten reddi doğru olmadığından işin esasına girilerek hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın husumetten reddi doğru olmadığından işin esasına girilerek hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 440-442 maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin 17/09/2013 tarih, 2013/10450 esas, 2013/14402 sayılı onama kararının kaldırılarak, Mahkemenin 21/03/2013 tarihli kararının yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harc ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19989, Karar No: 2014/5169, Tarih: 19.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19989 E.  ,  2014/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/267146

MAHKEMESİ : Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2009

NUMARASI : 2009/35 (E) ve 2009/395 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan müştekinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, aynı yasanın 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan A... Kargo şirketinin Organize Sanayi bölgesi irtibat bürosu yönetmeni olarak çalışan sanığın, işyerinden ayrılırken kasayı eksik devretmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında 2007 yılında kullanılmaya başlayan Esas adlı bilgisayar programından kaynaklanan sorunlar nedeniyle kasada açık çıktığını, bu durumun programdan kaynaklandığını şirket muhasebecisi Ö.. S..'in kendisine söylediğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından, sanığın savunmasında geçen Ö.. S..ile katılan şirket yetkilileri ve sanığın çalıştığı dönemde büroda çalışan firma çalışanlarının dinlenerek, sanığın savunmasında belirttiği şekilde aksaklıklar yaşanıp yaşanmadığı, programın kullanılması ile ilgili olarak diğer şube ve müdürlüklerde benzer açıklar verilip verilmediği hususunun araştırılması ile şirket kayıtları ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak kasa açığı bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise kullanılan programdan kaynaklı olup olmadığı hususunda rapor alınmasından sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11850, Karar No: 2021/11827, Tarih: 01.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11850 E.  ,  2021/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan Hazine vekli tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

... İli ..., ... Köyünde 2007 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında, 101 ada 1 parsel sayılı 4.100.025,37 m2 ve 101 ada 2 parsel sayılı 1.540.973,35 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, 101 ada 10 parsel sayılı 3.013.386,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise kamu orta malı niteliğinde mera olarak sınırlandırılmıştır.

Davacılar ... ve diğerleri, ayrı ayrı dava dilekçeleri ile çekişmeli taşınmazlar içinde yer alan bir kısım bölümlerin kendilerine ait olduğunu ve uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullandıklarını iddia ederek kadastro tespitine itiraz davası açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında verilen ilk hükümde, 101 ada 1 ve 2 parseller hakkındaki dava ayrıldıktan sonra, 101 ada 10 parsele yönelik olarak bir kısım davacıların davalarının kabulüne, kabul edilen kısımların, davası kabul edilen davacılar adına tapuya tesciline, çekişmeli 101 ada 10 taşınmazın geriye kalan bölümlerinin mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kayıt edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/16875 Esas ve 2011/925 Karar sayılı ilâmıyla “Çekişmeli taşınmazların sınırlarında orman bulunduğu da açıklanarak, yöntemine uygun şekilde orman ve mera araştırması yapılması, çekişmeli taşınmazların orman ya da mera olmadığının tespit edilmesi halinde 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddelerinde yazılı koşulların, hakkında tescil kararı verilen davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sırasında, 101 ada 1 ve 2 parsellerle ilgili tefrik edilen dava dosyası yeniden bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilin ikinci hükümde, davacıların davalarının reddine, 101 ada 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise tespit tutanağının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiş, bu karar, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/5275 Esas, 11768 Karar sayılı ilâmıyla düzelterek onanmıştır. Düzelterek onama kararında özetle “101 ada 10 parselin kadim mera olduğu, 1938 yılından beri kullanılmasının zilyetlikle iktisap sağlamayacağı, bu nedenle 101 ada 10 parsel yönünden esasa ilişkin kararın doğru olduğu, ancak sınırlandırma şeklinde karar vermek gerekirken, tescil yönünde hüküm kurulmasının yanlış olduğu, yine 101 ada 1 ve 2 parseller hakkında dava bulunmadığı halde bu parseller yönünden hüküm tesisinin de hatalı olduğu” açıklanarak, bu yanlışlıkların yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 3 ve 4. paragraflarının çıkartılarak yerine (temyize konu 101 ada 10 sayılı parselin tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına) ibaresinin yazılmasına” karar verilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin anılan kararına karşı bir kısım davacılar tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.