muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7184, Karar No: 2015/6931, Tarih: 28.05.2015

Dosya arasında bilgi ve belgelerden, dava konusu olayla ilgili basın ve yayın yoluyla bir çok haber yapıldığı anlaşılmaktadır. Olay sonrası dönemin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı ve davacıların üyesi olduğu siyasi partinin İl Başkanı tarafından basına açıklamalar yapılmıştır. Bu noktalardan hareketle dava konusu olayın o dönem ülke gündeminde önemli ölçüde yer bulduğu anlaşılmaktadır. Bu ölçüde yakından takip edilen ve toplumun ilgisini çeken bir olayın haber kanalları tarafından da yakından takip edilmesi, yaşanan gelişmelerin haberleştirilmesi de olağan karşılanmalıdır. Davaya konu haber davalı şirkete ait televizyon kanalında, davalılardan ...'ın beyanları doğrultusunda, davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek yorumlar katılmaksızın yayınlanmıştır. Basın ve yayın organlarının haber kaynağını açıklamak ve maddi gerçekliği kanıtlamak gibi bir yükümlülüğü bulunmamaktadır. AİHS'nin 10. maddesi hükümleri kamu yararını ilgilendiren genel yarara ilişkin bir durumda ifade özgürlüğünün sınırlanmasına çok az yer bırakmaktadır. Haber kaynağını dahi açıklama zorunluluğu olmayan davalının, siyasi hayatın içinde olan davacılar ile ilgili olarak yapılan haber nedeniyle tazminatla sorumlu tutulması doğru değildir. Güncel olan haberin yayınlanmasında kamu yararı bulunmaktadır. Haberin verlişinde kullanılan ifadeler ile de özle biçim arasındaki denge bozulmamıştır. Şu durumda, davalılardan ...' nin tazminatla sorumlu tutulmuş olması doğru değildir. Mahkemece anılan davalı yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yararına BOZULMASINA, davacıların temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18520, Karar No: 2020/15818, Tarih: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18520 E.  ,  2020/15818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı aleyhine Mersin 6.İcra Müdürlüğünün 2014/6024 esas sayılı dosyası ile iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak nedeniyle ilamsız takip yapıldığını, davalı tarafından borca ve faize itiraz edilerek takibin durduğunu, yapılan itirazın yerinde olmadığını iddia ederek 1.370,00 TL’lik alacağı için itirazın iptaline ve takibin devamıyla davalı aleyhine % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında dava dilekçesinde belirtilen sürelere göre değil de 2013-2014 Eğitim ve Öğretim yılı dönemine ilişkin olarak 2013 eylül ve 2014 eylül arası için asgari ücretten sözleşme imzalandığını, davacının ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işyeri özel öğretim kurumu olup 5580 sayılı yasa kapmasında olduğu, çalıştırılacak öğretim kadrosundaki kişilerin milli eğitim müdürlüğüne bildirilerek onay alındığı ve çalıştırıldığı, davacının ücretinin 2.800,00 TL olduğunu iddia ederek ödenmeyen ücret alacakları için icra takibine geçtiği, borca itiraz edilmesiyle takibin durduğu, takibe dayanak olan 15.07.2013-15.07.2014 süreli iş sözleşmesinin davacının ücretinin aylık 2.800,00 TL olduğu yazıldığı, bu ücret sözleşmesinde 2.800,00 TL yazan kısmın çizilerek 1.900,00 TL yapıldığı, bu kısmın okul yetkilisi tarafından paraflanıp davacı tarafından imzalanmadığı, bu durumda tarafların imzalarını içeren ücretin 2.800,00 TL olduğuna dair ücret sözleşmesine itibar edilerek ve davacının bakiye 1.370,00 TL lik ücretinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı ihtilaf konusudur.

Davacı davalı işyerinde meslek öğretmeni olarak çalıştığını ve aylık son net ücretinin 2.800,00 TL olduğu iddia etmiş, davalı da ücret miktarına yönelik davacı beyanlarını kabul etmediklerini ve davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının aylık ücretini 2.800,00 TL olarak belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur.

Yargılama safahatında sunulan iş sözleşmesinde davacının hizmet süresinin 15.07.2013-15.07.2014 olarak düzenlendiği ücretinin ise 2.800,00 TL olarak yazıldığı ancak üzerinin çizilerek yanına 1.900,00 TL yazıldığı ve ilçe milli eğitim müdürlüğüne 08.10.2013 tarihinde yapılan bildirimde de davacıya 1.900,00 TL ödeneceğinin belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece, davacının aylık ücretini 2.800,00 TL olarak belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur.

Yargılama safahatında sunulan iş sözleşmesinde davacının hizmet süresinin 15.07.2013-15.07.2014 olarak düzenlendiği ücretinin ise 2.800,00 TL olarak yazıldığı ancak üzerinin çizilerek yanına 1.900,00 TL yazıldığı ve ilçe milli eğitim müdürlüğüne 08.10.2013 tarihinde yapılan bildirimde de davacıya 1.900,00 TL ödeneceğinin belirtildiği görülmektedir.

Davacının maaş hesabının bulunduğu bankadan getirtilen kayıtlarda ise davacıya ücret olarak 1.832,00 TL ödendiği anlaışmaktadır. Davacı vekili tanık dinletmemiş olup davalı vekilinin bildirdiği tanık ise davacının ücretini bilmediğini beyan etmiştir. Hal böyle olunca davacı ücretinin 2.800,00 TL olduğunu ispatlayamamış olup dava konusu alacaklarının net 1.900,00 TL üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı gerekçeyle davacının ücretinin 2.800,00 TL olduğunun kabulüyle hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1865, Karar No: 2015/1937, Tarih: 26.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1865 E.  ,  2015/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Yasasının 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret

Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının;tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında ''TCK nun 50/1-a-3 maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere ''5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi uyarınca" ibaresi eklenerek ve 4 nolu bendinde yer alan “nispi vekalet ücretine” ilişkin kısmın karardan çıkarılarak ” kararın DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 26.05.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Ormanlar; gerek toprağı, gerekse üzerinde yer alan flora (bitki örtüsü) ve faunasıyla (canlılar topluluğu) oluşturduğu ekosistemler (belirli bir alanda bulunan canlı ve cansızların süreklilik arz eden karşılıklı ilişkilerinin oluşturduğu hassas denge ) bütünü olup, insan ve tüm canlı varlıkların yaşam boyu ihtiyaç duydukları, başta doğal güzellikleri olmak üzere, çevre kirliliğini önleyici etkileri, hava, su, toprak rejimini, sellerin ve taşkınları dengeleyici özeliklerinin yanında yerleşim birimlerini, kara, demir yollarını, göl ve barajları erozyona, heyelana ve kum fırtınalarına karşı koruyucu özellikleriyle elverişli yaşam ortamı sağlayan ülkenin akciğerleri konumundaki vazgeçilmez kaynaklarımızdır.

Ormanların yurdumuz için taşıdığı bu büyük önem ve ülkemizde orman örtüsünün her geçen gün sürekli yok edildiği gerçeğini göz önünde tutan Anayasa Koyucu, ormanların korunması ve geliştirilmesini güvence altına alınabilmesi için ayrıntılı düzenlemelere yer vermiştir. Gerek 1961 Anayasası gereksede 2709 sayılı 1982 Anayasası'nın 44/son, 169 ve 170. maddelerinin amir hükmü uyarınca devlet ormanlarının mülkiyeti hazineye aittir ve ormanlar kamunun malıdır, mülkiyeti devredilemez. Devlet ormanları kanuna göre devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz. Yine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında " Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır" hükmü uyarınca hem ağaç hemde ağaççıklar topluluğunun kapladığı yerler üzerindeki örtü tahrip edilmiş olsada salt orman toprağından dolayı buralar yine de orman sayılır. 5728 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/3 fıkrası hükmüne göre de; suçun konusunu oluşturan, işlenmesinde kullanılan ve işlenmesiyle elde edilen eşya veya mahsülün 5237 sayılı TCK'nun müsadereye ilişkin hükümlerine göre zoralımına karar verilir. TCK'nun 54/4 maddesindeki " üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." hükmünde belirtilen eşya orman suçlarının konusunu teşkil eden ve hazinenin mülkiyetinde bulunan orman emvali olup mutlaka müsaderesine hükmolunacaktır.

Yukarıda değinildiği üzere Anayasa'nın ve Orman Kanunu'nun açık ve amir hükümlerine göre ormanlar gerek yerleriyle olsun gereksede üzerindeki ağaç ve ağaççıklar topluluğuyla birlikte mülkiyeti devlet hazinesine ait olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunmaktadır. Halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu 113/1.

.../...

Yukarıda değinildiği üzere Anayasa'nın ve Orman Kanunu'nun açık ve amir hükümlerine göre ormanlar gerek yerleriyle olsun gereksede üzerindeki ağaç ve ağaççıklar topluluğuyla birlikte mülkiyeti devlet hazinesine ait olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunmaktadır. Halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu 113/1.

.../...

maddesinde "Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır" hükmü Ceza Mahkemelerinde bir güvenlik tedbiri olan müsaderenin Orman Kanununda sayılan suçlar yönünden daha geniş kapsamlı olarak yani emvaller, suç aletleri, nakil vasıtaları, tesislerin müsaderesi şeklinde düzenlendiğini göstermektedir. 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsaderenin diğer suçlardaki müsadereden ayıran en bariz özelliği yerin ve bu yer üzerindeki emvalin mülkiyetinin devlete ait olması nedeniyle işlenen suçun sonucunda ormandaki değer kaybınında karşılanması, diğer bir anlatımla hem müsadereye hem de tazminata hükmolunması ve bunların toplamı üzerinden de nisbi ücreti vekaletin takdir ve tayinidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08.06.1949 tarih ve 10/9 sayılı kararında "ceza davası zımnında ittihaz olunan ( sebebi ile verilen ) hükümde, aynı zamanda, tazminat ve müsadere gibi herhangi bir suretle takvimi kabil mali bir netice düşünülmesi gereken hallerde, maktu avukatlık ücreti ile birlikte ayrıca tazminatın miktarı veya müsadere olunan malların değeri üzerinden nispi avukatlık ücreti tayin edilir" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.1977 tarih ve 330/387 sayılı kararında "müsaderesine karar verilen emvalin, 10.06.1968 gün ve 1/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararına göre, tesbit ettirilmesi ve değeri üzerinden, nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırıdır" (oybirliğiyle) şeklinde karar vermiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.06.1973 tarih ve 3/231 esas ve 506 sayılı kararında ise, "Orman suçlarında maktu vekalet ücretiyle tazminat ve/veya müsaderesine karar verilen emval, araç gereç ve tesislerin değeri üzerinden hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmolunur" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.09.1991 gün ve 1991/3-215 esas, 91/237 sayılı kararında "zoralımına hükmedilen çay bitkilerinin değeri 75.000 TL olarak tesbit edilmiş bu miktar 452.886 TL tazminat ile 41.580 TL ağaçlandırılma giderine eklendikten sonra bulunan 569.466 TL üzerinden 52.357 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi" yasaya uygun bulunduğundan yerel mahkeme kararı oybirliğiyle onanarak kesinleşmiştir. Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 tarihli ve 2003/3-38 esas, 2003/53 sayılı kararında ise " bozmadan sonra yapılan yargılamada orman idaresi davaya katılma talebinde bulunmuş, fakat, zoralımına karar verilen baltanın değeri ile idare adına irat kaydına karar verilen nakil vasıtası bedeli üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi" yasaya aykırı olmakla birlikte, hüküm yanlızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nazara alınarak, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6831 sayılı Orman Kanununa Muhalefet suçlarında 70 yıla yakın bakan Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunla Orman Kanununda çok büyük değişiklikler yapılmadan önce ve sonrasında yerleşmiş tüm içtihatlarında müsaderesine karar verilen hallerde müsadereye konu; suç aletleri, nakil vasıtaları, kaçak emval ve tesislerin değerleri üzerinden avukat vasıtasıyla davaya katılan orman idaresi lehine nisbi vekalet üçretine hükmolunacağına dair sayısız içtihatları bulunmaktadır. Müsaderenin yanında orman idaresinin davaya katılıp kendisi avukatla temsil ettirmesi halinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği Ceza Mahkemesince hem maktu ücreti vekalete hem de Avukatlık Kanununun 164/3 maddesi gereğince "... değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla... müddeabihin değerinin yüzde onuyla yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir " hükmü uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmolunması, sanıktan alınarak katılana verilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Burada dikkat edilecek husus, 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsadere edilecek suç eşyalarının TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca

üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan silah, uyuşturucu ve benzeri şeylerden ayıran en önemli farkın silah ve uyuşturucu maddeleri münhasıran suç oluşturup, devletin tüzel kişiliğine ait bulunmamasıdır. Orman Kanunu ise sui generis ( kendine özgü nevi şahsına münhasır) bir kanun olup müsadere edilecek eşyanın bir kısmının devlete ait olması, suçun işlenmesi nedeniyle devletin zarar görüp müsaderenin bir nevi şahsi alacağa dönüşmesi, zararın müsadere ile karşılanmaya çalışılması, idarenin emvali geri istemesi nedeniyle olayın hukuki niteliğinin bulunması ve bu itibarla müsadere edilen eşya üzerinden de vekalet ücretine hükmolunması gerekmektedir. Dolayısıyla devlet adına Orman Genel Müdürlüğü vekili aracılığıyla takip edilen ceza davalarında müsadere kararı verildiğinde Orman Kanununun 113. maddesi her halukarda tesbit edilen değeri üzerinden Ceza Mahkemesince orman ideresi lehine hem maktu hem de nisbi ücreti vekaleti tayini gerektiği, Yargıtay İctihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararları, Ceza Genel Kurul Kararları, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin yerleşmiş ictihatları ile kabul edildiği cihetle vekalet ücretinin tayininde müsadere edilen eşya değeri üzerinden nisbi vekalet ücreti alınmayacağına ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak etmem mümkün bulunmamaktadır. Dolayısıyla mahkemenin nisbi vekalet ücretinin tayini usül ve yasaya uygun bulunmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2011/18718, Karar No: 2012/279, Tarih: 18.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/18718 E.  ,  2012/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...' ın yüzüne karşı tefhim edilen Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2008 tarih 2008/363 Esas 2008/ 828 Karar sayılı kararının adı geçen tarafından süresinde temyiz edilmediği ve sonradan müdafisine yapılan tebligatın bir hüküm ifade etmeyeceği görülmekle, adı geçen mahkemenin hukuki değerden yoksun bulunan 02.02.2009 tarih ve 2008/363 Esas 2008/ 828 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak 30.12.2008 tarih 2008/363 Esas 2008/ 828 Karar sayılı yönelik yapılan incelemede:

Sanık ...' ın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün adı geçen tarafından süresinde temyiz edilmediği ve sonradan müdafisine yapılan tebligatın bir hüküm ifade etmeyeceği gözetilerek sanık müdafisinin yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşıldığından, sanık savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/144, Karar No: 2015/13429, Tarih: 01.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/144 E.  ,  2015/13429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 16.07.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının 5, 6 ve 8. maddelerinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-16.07.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına tapu kayıt maliki yerine oy kullananların varsa adlarına katıldıkları kat malikleri tarafından verilmiş vekaletname örneklerinin, çağrı evrakının, hazırun cetvelinin ve gündem maddesini içeren belgenin yönetimden,

2-16.07.2011 tarihli iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısına davacıların katılıp katılmadığı, katılmamış ise alınan kararların davacıya tebliğine dair evrakın yönetimden,

3-16.07.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına davacı tarafından verilmiş vekaletnamene örneklerinin yönetimden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11541, Karar No: 2025/2038, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11541 E.  ,  2025/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/52 E., 2024/329 K.Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

Taraflar arasında iş kazası olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davacıların oğlu ... ...'ın 28.06.1997 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri, davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, müvekkili şirkete doğrudan sigortacı sıfatıyla husumet tevcih edilemeyeceği gibi TTK'nın 119. maddesine atıfla kulüp sigortacısına izafeten dahi husumetin tevcihinin mümkün olmadığını, davalılardan... Ltd. Şti ve ... Denizcilik Nak ve Tic. A.Ş. açısından davanın pasif husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, geminin yabancı bayraklı olduğunu, bu nedenle çalışan mürettebatın SGK'lı olmasının düşünülemeyeceğini, müteveffanın gemi adamı iddiaların aksine 2 ve 3 numaralı davalı müvekkil şirketlerde işe alınmadığını bildirerek, olayın iş kazası sayılamamasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, öncelikle davacı tarafın hizmet tespiti davası açıp sigortalı olduğunu kanıtlaması gerektiğini ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2009 tarihli ve 2007/517 E. 2009/24 K. sayılı kararıyla; davanın olayın iş kazası olduğunun ve tahsis yapılması gerektiğine ilişkin talep yönünden esastan, ... ...'ın Sosyay Gemicilik ve Egemed Denizcilik Şirketi işçisi olduğunun, çalıştığı kişilerin kusurundan istihdam sıfatı ile sorumlu bulunduklarının, davalılardan 4 ve 5. sıradakilerin donatan ve sigortacı olmaları nedeni ile sorumlu olduklarının tespitine ilişkin talepler yönünden görevsizlik sebebi ile reddine, hüküm kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Deniz İhtisas Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.