muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10472, Karar No: 2018/9052, Tarih: 07.11.2018

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma/hastalanma ihtimalinin tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Değinilen yasal mevzuat ve yapılan açıklamalar çerçevesinde; kaynak elektrotu üretimi yapan davalı şirkete ait işyerinde yaş karıştırma bölümünde çalıştığı anlaşılan sigortalının, 2008 yılında Süreyyapaşa Hastanesi'ne göğüs ağrısı şikayetiyle gitmesi üzerine sevk edildiği İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesince “pnömokonyoz” teşhisi konularak meslek hastalığına yakalandığının anlaşılması üzerine, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren rapor alınıp, dosyadaki deliller ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan sigortalı 1966 doğumlu olup, davalı işyerinde işe başladığı 1994 yılında 28 yaşındadır. Sigortalının 28 yaşına kadar benzer işkollarında çalışıp çalışmadığının, davalının sigortalının 1990 -1994 tarihleri arasında ... Alüminyum Sanayiide çalıştığını iddia etmesi hususu da nazara alınarak ,meslek hastalığına yakalanmasından önceki işyerlerindeki faktörlerin de etkili olup olmadığı irdelenmelidir. Bu sebeple mahkemece kurum kayıtlarından sigortalının çalışmış olduğu önceki işyerleri tespit edilmeli, meslek hastalığına yakalanmasında etkili olduğu anlaşılan başka işyerleri varsa buna göre ilgili işverene de kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli ancak işverenler arasında teselsül sorumluluğunun olmayacağı gözönünde tutulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12131, Karar No: 2014/471, Tarih: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/12131 E.  ,  2014/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2008/509-2013/421

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Sayağzı Köyü çalışma alanında bulunan ve sınırlarını belirttiği taşınmazın tescil harici bırakıldığını öne sürerek imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Makemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dosyaya gönderilen davalı Belediyenin cevabi yazısı doğrultusunda taşınmazın G... Irmağı taşkın alanı içinde kaldığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Tescil harici bırakılmış olan yer taşlık, kayalık ve benzeri nitelikte ise böyle bir yerin, emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemleri tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini ya da ekonomik amaca uygun kullanılmaya başlanılmasını müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Bir taşınmazın öncesindeki niteliğini, imar-ihyaya konu olup olmadığını veya imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını belirlemek için en iyi yol hava fotoğraflarıdır. Ne var ki mahkemece hava fotograflarından yararlanılmamıştır. Diğer yandan çekişmeli taşınmaza komşu olduğu anlaşılan tescil harici yer hakkında Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/861 Esas -2001/499 Karar sayılı dosyası ile şahıslarca tescil davası açıldığı, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de dosyasındaki ilamında kesinleşme şerhinin ya da ilamın tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının bulunmaması sebebiyle söz konusu ilamın kesinleşip kesinleşmediği mahkemesinden ve Tapu Müdürlüğünden sorulmamış, ilam tescil edilmiş ise oluşturulan tapu kaydı ve sınırlarındaki komşu taşınmazlarla gösterir şekilde paftası getirtilmemiş, eldeki davanın konusu olan taşınmaz ile çakışıp çakışmadığı fen bilirkişi raporunda gösterilmemiştir. Zirai ve jeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda taşınmazın sınırında bulunan Göksu Irmağı ile arasında DSİ tarafından yapılan 4 metre yüksekliğinde sedde olması sebebiyle ırmak taşkın sahası içinde kalmadığı belirtildiği halde seddenin ne zaman yapıldığı, diğer bir anlatımla çekişmeli taşınmazın yapılan sedde ile ırmak taşkın sahasından ne zaman çıktığı belirlenmemiştir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın 1994 yılında yapılan imar planı revizyonu kapsamında kaldığının belirtilmiş ise de söz konusu cevaptan kesinleşmiş bir imar planı bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt hasıl olmaktadır. Kesinleşmiş bir imar planı bulunması ve çekişmeli taşınmazın da imar planı içinde kalması halinde, bu tarihe kadar imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise geriye doğru 20 yıllık zilyetlik süresinin davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir

. Kesinleşmiş bir imar planı bulunması ve çekişmeli taşınmazın da imar planı içinde kalması halinde, bu tarihe kadar imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise geriye doğru 20 yıllık zilyetlik süresinin davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir. O halde öncelikle, Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/861 Esas, 2001/499 Karar sayılı ilamın kesinleşip kesinleşmediği, mahkemesinden esas defteri üzerinden de araştırma yaptırılmak suretiyle, Tapu ve Kadastro Müdürlüğünden tescile esas fen bilirkişi raporu da eklenmek suretiyle tescil edilip edilmediği, edilmiş ise oluşan tapu kaydı ile komşu parsellerle durumunu gösterir paftası getirtilmeli, DSİ'den çekişmeli taşınmazın sınırında bulunan seddenin hangi tarihte yapıldığı sorulmalı, çekişmeli taşınmazın içinde kaldığı bölgenin imar planının ne zaman yapılıp kesinleştiği belirlenmeli, daha sonra, imar planının kesinleşme tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait 1/20000 veya 1/25000 ölçekli iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilmeli, fotogrametri uzmanı harita mühendisi ya da jeodezi mühendisi bilirkişi aracılığıyla belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle dosya üzerinden inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın sırası ile değişik tarihlerdeki hava fotoğraflarına göre niteliği gösterilmeli, bu yerde imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi ya da benzer (üzerinde ev vs. gibi muhtesat yapılması gibi) niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, çekişmeli taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla hava fotoğraflarına aktarılmalı, ayrıca harita mühendisi bilirkişiden çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parselleri ile irtibatını gösterecek şekilde rapor aldırılmalı, mahallinde yapılacak keşifte 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmazın niteliği, imar-ihya durumu ve zilyetliği araştırılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve oluşacak çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın hem tesis kadastrosu hem de imar sonucu oluşan geniş harita üzerinde çekişmeli taşınmazı (yukarıda sözü geçen Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/861 Esas 2001/499 Karar sayılı ilamndaki taşınmazın tapuya tescil edildiğinin belirlenmesi halinde bu taşınmazın da konumu gösterilmek suretiyle) göstermesi istenilmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle ve eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30872, Karar No: 2019/1304, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30872 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/890, Karar No: 2022/11436, Tarih: 09.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/890 E.  ,  2022/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/804 esas, 2018/1028 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 31/05/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda; 14/09/2017 tarihli ve 2017/17394 soruşturma, 2017/155 sayılı karar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu,mercii ve süresinin gösterildiği, erteleme kararının şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin erteleme kararına itiraz etmesi üzerine itirazı inceleyen mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2017 tarihli ve 2017/4262 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, tedbirin infazı için 18/10/2017 tarihinde Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 18/10/2017 tarihli ve 2017/1507 DS sayılı Bilgilendirme Formunun cezaevinde tutanakla tebliğ edilerek hastaneye sevkedildiği, Sincan Devlet Hastanesinin 21/12/2017 tarihli raporunda cezaevinden sevkedilen sanığın idrar tetkiki vermeden hastaneyi terk ettiğinin bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 22/01/2018 tarihinde cezaevinde tutanakla tebliğ edilerek yeniden hastaneye sevkedildiği, hastanenin 14/05/2018 tarihli raporunda tedavi programına uyumlu olduğunun belirtildiği, Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, 27/06/2018 tarihli bireysel görüşmesine katıldığı ancak 25/07/2018 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 26/07/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılarak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararının kaldırılarak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 17/08/2018 tarihli ve 2018/27499 soruşturma, 2018/7532 esas, 2018/6035 sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Erteleme kararının kaldırılarak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 17/08/2018 tarihli ve 2018/27499 soruşturma, 2018/7532 esas, 2018/6035 sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/11/2018 tarihli ve 2018/804 esas, 2018/1028 sayılı kararı ile ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2017 tarihli ve 2017/17394 soruşturma, 2017/155 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara karşı yapılan itirazın Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2017 tarihli ve 2017/4262 değişik iş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleşmesini müteakip, adı geçen şüphelinin denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına ilişkin Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/804 esas, 2018/1028 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 4. fıkrasında, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır " şeklinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarihli ve 2019/667 esas, 2019/963 karar sayılı ilâmında "..."kovuşturma şartının" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “kamu davası açılmasının ertelenmesine dair kararın infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan,..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kabul edilerek “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma

şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince davanın durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmayan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verilerek hükümde çelişki ve karışıklığa neden olunmasında isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/804 esas, 2018/1028 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/09/2017 tarihli ve 2017/17394 soruşturma, 2017/155 sayılı kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine ve erteleme süresi içinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2017 tarihli ve 2017/4262 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere ve uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/804 esas, 2018/1028 sayılı kararı ile ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “ceza verilmesine yer olmadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında; mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile “ceza verilmesine yer olmadığına” kararı verilemeyeceği, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi halinde bu suçtan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı,bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında “durma kararı” verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “ceza verilmesine yer

olmadığına” ve dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verilerek hükmün karıştırılmasının kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından; kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;