muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/910, Karar No: 2019/7474, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/910 E.  ,  2019/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 31.01.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 3288 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısının bulunmadığını, bu nedenle taşınmazı lehine davalılara ait ...,...,... parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... yargılama aşmasındaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar ..., ..., ... ve ... ortak vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "Mutlak geçit ihtiyacı" veya "Geçit yoksunluğu", ikincisine de "Nispi geçit ihtiyacı" ya da "Geçit yetersizliği" denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece en uygun alternatif olarak değerlendirilen güzergah üzerinde dere yatağının olduğu anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir ve bu özelliği itibariyle de kamu malı niteliğini taşımaktadır. Kamu malı olan bir yerin kişilerin özel kullanımına terki olanaklı değildir. Dere yatakları tescil harici yerler arasında bulunduğundan Türk Medeni Kanununun 748/3. madde hükmü uyarınca tapu kaydının beyanlar hanesine şerh edilmesi mümkün değildir. Aynı zamanda geçit güzergahının dere yatağından geçirilerek kurulmuş olması geçit yerlerinin kesintisiz olarak genel yola bağlanmasını amaçlayan “Kesintisizlik ilkesine” de aykırılık oluşturmaktadır. Geçit davalarında amaç yol ihtiyacı bulunan bir taşınmazın genel yola ulaşımını kesintisiz olarak sağlamaktır. Davacı parselinden ana yola ulaşmak için başka alternatifler değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18139, Karar No: 2018/3951, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/18139 E.  ,  2018/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ... ile birlikte ... ilinde bulunan ... kıyısındaki D.S.İ.’ne ait sosyal tesise konaklamak için gittiklerini, 12.7.2011 tarihinde murislerinin yüzmek için göle girdikten bir süre sonra 25-30 dakika yardım istemesine rağmen yardım edilmediğini ve boğularak öldüğünü, davalıların sosyal tesiste gerekli güvenlik önlemleri ile koruyucu tedbirleri almadığını, sosyal tesiste cankurtaran kadrosu ile çalıştırılan bir kimsenin de bulunmadığını, ölüm olayının davalıların ağır ihmal ve kusuru sonucu meydana geldiğini ileri sürerek her bir müvekkili için 10.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler; 27.11.2014 tarihli celsede, davalı ... aleyhine açtıkları davadan feragat ettiklerini, diğer davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü yönünden davaya devam ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı görevli olduğundan yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, Devlet Su İşleri’ne ait ... kenarında bulunan sosyal tesise konaklama yapmak amacıyla gittiklerini ve bu süreçte murislerinin yüzmek için girdiği gölde gerekli güvenlik önlemleri alınmadığından yardım edilememesi sonucu boğularak öldüğünü ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, davalı ... yönünden açılan dava hizmet kusurundan kaynaklı tazminat istemine ilişkin olduğundan idari yargının örevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş ise de; taraflar arasında özel hukuk hükümleri uyarınca yapılmış konaklama hizmet sözleşmesi olup olmadığı hususunda bir inceleme yapılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, öncelikle ilgili tesisin işletilmesinden kaynaklı hizmetin kamusal hizmet mi yoksa özel hukuk hükümlerine tabi bir hizmet mi olup olmadığına ilişkin öncelikle bu hususta bir araştırma yapıldıktan sonra görev hususu değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9824, Karar No: 2012/12196, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9824 E.  ,  2012/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların yönetici seçimine ilişkin kat malikleri kurulu kararlarının ve davalıların yöneticiliğinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

28.01.2011 ve 30.12.2010 günlü kat malikleri kurulu kararlarının, toplantıya çağrı tutanağının ve belgelerinin, vekaleten katılanlar varsa bunlara ait vekaletlerin ve toplantıya katılanları gösteren hazırun cetvelinin ilgili yönetimden getirtilerek dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40235, Karar No: 2024/1190, Tarih: 07.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/40235 E.  ,  2024/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/420 E., 2016/60 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/420 E., 2016/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 35 inci , 52 nci, 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 26.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık temyiz isteği; çeki tahsil etmek için ibraz etmediğini, sahte olup olmadığı sormak için bankaya ibraz ettiğini, belgeyi Veysi Akyıl isimli kişiden aldığını ,belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde keşidecisi EYT. Dış Tic şirketi olan 31.600 TL değerindeki çeki bankaya ibraz ettiği, çekin sahte olmasından şüphelenilmesi üzerine tahsil edilmediğinin anlaşıldığı olayda sanığın atılı suçları işlediği kanaatiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Sanık savunmasında, çeki Veysi Akyıl isimli kişiden aldığını , çekin ön yüzünün yazılı olduğunu ancak arka yüzünde bulunan kaşenin şirketine ait olduğunu ve cep telefonu numaralarını kendisinin yazdığını belirterek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Kriminal rapor ile, suça konu belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği belirtilmiştir.

4. Mahkemece suça konu sahte belge 09.02.2016 tarihli duruşmada incelenmiş ancak aldatıcılık niteliğine ilişkin bir belirleme yapılmamıştır.

5. Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

6. Çekin ön yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

3. Kriminal rapor ile, suça konu belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği belirtilmiştir.

4. Mahkemece suça konu sahte belge 09.02.2016 tarihli duruşmada incelenmiş ancak aldatıcılık niteliğine ilişkin bir belirleme yapılmamıştır.

5. Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

6. Çekin ön yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın tüm aşamalarda sahte olan çeki kendisine Veysi Akyıl isimli kişinin getirdiğini, arka yüzdeki kaşe ve yazıların kendisine ait olduğunu ancak ön yüzdeki yazıların kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında, Veysi Akyıl isimli kişinin gerçek kimlik bilgilerinin tespiti için araştırılma yapılması gerektiği, bu kişinin tespit edilmesi halinde... ... ve sanığın mukayeseye elverişli olacak şekilde imza ve yazı örneklerinin alınarak çek üzerindeki imza yazıların kime ait olduğu hususunun tespiti, yine çek bedelinin tahsil edilme hususu ile dolandırıcılık suçuna teşebbüs için elverişli hareketin tespiti için keşideci şirketin gerçek bir şirket olup olmadığının araştırılması, gerçek şirket olması halinde davanın ihbar edilmesi ve çekin üzerindeki keşideci imzasının şirket yetkililerine ait olup olmadığı hususunun araştırılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2015/420 E., 2016/60 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4755, Karar No: 2020/2180, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4755 E.  ,  2020/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/107, Karar No: 2007/103, Tarih: 07.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-107 E., 2007/103 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-107 E., 2007/103 K.**

**- MUACCELİYET VE TEMERRÜDE DÜŞME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 103 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması, tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 2.İcra Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.4.2006 gün ve 2005/1167-2006/627 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 8.6.2006 gün ve 2006/4531-6590 sayılı ilamı ile,(...Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi sırasında düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden tahliye isteminin reddine karar verilmiş karar tahliye yönünden davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.05.2005 başlangıç tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında bir anlaşmazlık bulunmamaktadır.

Sözleşmenin özel şartlar bölümü 2.maddesinde " herhangi bir ayın kirası ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar bütün kiraların muaccel olacağı" kararlaştırılmıştır. Bu koşul geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmenin 1.sayfasında kira paralarının ödenmesi bölümünde kiranın her ayın 20'sinde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Buna göre Mayıs ayı kirası ayın 20'sinde ödenmelidir. Davalı savunmasında sözleşmenin varlığını kabul etmekle birlikte kira parasının kiranın işledikten sonra ödenmesi hususunda, sözlü olarak anlaştıklarını savunmuş ise de uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Buna göre; Mayıs 2005 kirasının sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi nedeniyle muacceliyet koşulu gerçekleşmiş, muaccel olan aylara ait kiraların verilen sürede ödenmemesi sebebiyle de temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Bu durumda mahkemece temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde her bir ayın kira parasının ait olduğu ayın 20'sinde peşin ödeneceğinin, herhangi bir ayın kira parası zamanında ödenmediği takdirde, dönem sonuna kadar geçecek diğer aylara ait kira paralarının da muaccel hale geleceğinin açıkça belirtilmiş olmasına, tacir olan davalı/borçlu kiracının 2005 yılı Mayıs ayı kira parasını 20.05.2005 tarihinde ödemediğinin çekişmesiz bulunmasına; bu durumda, sözleşmedeki muacceliyet hükmü gereğince, dönem sonuna kadarki tüm ayların kira paralarının muacceliyet kazanmış ve takip talepnamesinde, 2005 yılı Mayıs ayı kirasıyla birlikte, muaccel hale gelen kira paralarının da ödenmesinin istenilmiş olmasına; ödeme emrinde verilen 30 günlük yasal süre içerisinde salt anılan aya ait kira parasını ödemesinin davalıyı temerrüde düşmekten kurtarmaya yeterli bulunmamasına, muacceliyet kazanan kira paralarını söz konusu yasal süre içerisinde ödememesi nedeniyle temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulünde zorunluluk bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 7.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/188, Karar No: 2013/1109, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2013/188 E.  ,  2013/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 31.05.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-İptali istenen 31.05.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katılanları gösterir hazırun cetveli, vekaletname, çağrı belgeleri vs. ile anataşınmaza ait karar defterinin ilgili yönetimden,

...-Anataşınmaza ait yönetim planının tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34856, Karar No: 2013/28854, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34856 E.  ,  2013/28854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33855, Karar No: 2013/39778, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/33855 E.  ,  2013/39778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.