muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33676, Karar No: 2025/2043, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/33676 E.  ,  2025/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/391 E., 2021/775 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/379 E., 2020/26 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12566, Karar No: 2013/505, Tarih: 15.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/12566 E.  ,  2013/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.02.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/16869, Karar No: 2016/2318, Tarih: 17.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16869 E.  ,  2016/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 75, TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve babası tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın babası olan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in karar tarihinde 18 yaşından büyük olması nedeniyle, sanığın adına babası olan ...'in hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen korunması gerekli taşınır kültür varlıklarının niteliği ve sayısı gözetilerek, sanığın kastının yoğunluğu, suçun konusunun önem ve değeri gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, ... İl Emniyet Müdürlüğü görevlilerince, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2010 tarih ve 2010/1116 değişik iş numaralı önleme araması kararına dayanarak sanığın içinde bulunduğu plakasız aracın şüphe üzerine durdurulduğu ve yapılan aramada sanığın üzerinden 5 cm boyunda, tek kulplu pişmiş topraktan yapılmış testi şeklinde objenin ele geçirildiği, aynı gün ... Cumhuriyet Savcısının verdiği yazılı arama emri üzerine sanığın evinde yapılan aramada, 29 adet çeşitli formlarda pişmiş topraktan yapılmış çanak çömlek, 17 adet pişmiş topraktan yapılmış bezekli kırık parça, 1 adet pişmiş topraktan yapılmış kadın figürü, 23 adet boncuk ve pendant, 1 adet taştan yapılmış silindir mühür ve 7 adet hançer, bıçak ve mızrak ucunun ele geçirildiği ve el koyma işleminin yapıldığı, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarih ve 2010/84 değişik iş sayılı kararıyla el koyma işlemleri onaylanan eserler hakkında alınan 06.05.2010 tarihli ... Müze Müdürlüğü'nün raporundan ve 15.12.2011 tarihli ... Üniversitesi Sanat Tarihi ve Arkeoloji Bölümleri öğretim görevlilerinden alınan bilirkişi heyeti raporundan anlaşılacağı üzere, ele geçirilen tüm eserlerin “Khabur malları” ve “Asur malları” olarak bilinen, M.Ö. 2000-1000 yıllarına ait oldukları ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olduğu, sanığın verdiği beyanlarında, davaya konu eserleri 2008 yılı içinde yaptığı izinsiz kazıda bulduğunu, o tarihten itibaren de evinde muhafaza ettiğini ve eserlerin bildirimini de yapmadığını beyan ettiği, sanığın aksi ispatlanamayan savunması ve dosya içerisinde suça konu kültür varlıklarının ticarete konu edildiğine dair herhangi bir delilin de elde edilememesi karşısında, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesinde düzenlenen “ihbar yükümlülüğüne aykırılık” suçunu oluşturduğu, böylece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2757, Karar No: 2020/1694, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2757 E.  ,  2020/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11394, Karar No: 2022/4703, Tarih: 18.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11394 E.  ,  2022/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ...'ın davasının kabulüne, davacı ...'nin davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... vekili ile davalı ... mirasçıları ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Mahkemece 24.06.2016 tarihli ek karar ile davalı ... mirasçıları ... ve ... yönünden vekillerinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi ve bu kez ek kararın davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Kars İli Merkez İlçesi İstasyon Mahallesi çalışma alanında bulunan 826 ada 79, 80, 81 ve 82 parsel sayılı 18.623,00; 11.412,00; 9.975,00 ve 7.106,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeni ile kadastro tutanağında gösterilen payları oranında ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.

İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ..., 826 ada 79, 80, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak; davacı ..., 826 ada 79, 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak kayıt miktar fazlasının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı Hazinenin 826 ada 79, 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davasının reddine, davacı ...'ın davasının kabulüne, 826 ada 79, 80, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili ile davalı ... mirasçıları ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 24.06.2016 tarihli ek karar ile davalı ... mirasçıları ... ve ... yönünden vekillerinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ve bu kez ek karar davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı ... mirasçıları ... ve ... vekilinin 24.06.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, davalı ... mirasçısı ... yönü ile Mahkemece bu kişiye yapılan tebligatın doğru olarak usulsüz olduğu gerekçesi ile temyiz isteği süresinde kabul edildiğine ve bu temyizin ... terekesi iştirak halinde bulunduğundan diğer mirasçılar olan ... ve ...'a da sirayet edeceği kuşkusuz olduğuna göre mahkemenin ... ve ... yönü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 24.06.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemece, mahalli bilirkişi beyanlarına göre, dava konusu taşınmazların yaklaşık 40 yıldır davacı ... tarafından kullanılmakta olup, kadastro paftası ile iskan krokisinin çakıştırılması neticesinde tespite esas iskan tapularının dava konusu taşınmazları kapsadığı, davacı ...'ın babasının iskan tapularının maliklerinden hisse satın almak suretiyle malik olduğu, taşınmazlara ilişkin mera norm kararının bulunmadığı gibi taşınmazların kadim mera niteliğinde de olmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır.

Çekişmeli taşınmazlar, ayrı ayrı iskan tapularına dayalı olarak davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiş, davacı ... tapu kayıtlarının miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu aldındaki yerlerden olduğuna, davacı ... ise kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Şu halde, taraflar arasındaki ihtilaf, çekişmeli taşınmazların tespite esas tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıkları, taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kaldıklarının anlaşılması halinde kayıt miktar fazlasının mevcut olup olmadığı, kayıt miktar fazlası mevcut ise bu kısımda tespit malikleri ya da davacı ... yararına iktisap koşullarının bulunup bulunmadığı, ayrıca davacı ... yönünden tapu kayıtlarının uymadığının anlaşılması halinde zilyetlikle kazanım koşullarının bulunup bulunmadığı, tapu kaydının uyduğu kısım bakımından ise lehine 13/B-c koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktalarında toplanmaktadır.

Ne var ki, Mahkemece, bu hususlarda yapılan araştırma, inceleme ve uygulama son derece yetersiz olup, bu kapsamda, tapu kayıtlarının haritası bulunduğu ve bu tür tapu kayıtlarının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerektiği halde fen bilirkişinin çevredeki sabit unsurlar tespit edilmeksizin ve komşu parsel dayanaklarından yararlanılmaksızın yapmış olduğu ve soyut şekilde krokinin fenni sıhhate haiz olmadığı beyanını içerir çakıştırması ile yetinilmiş, tapu kayıtlarının krokisinde kayıt kapsamı dışındaki bölümler "meralık" olarak gösterildiği halde yöntemince mera araştırması yapılmamış, bu kapsamda komşu köyler halkında taşınmazın evveliyatı hususunda beyan alınmadığı gibi aynı köyden dinlenen mahalli bilirkişilerin taşınmazın evveliyatında boşluk, taşlık, kayalık yerlerden olduğu belirtilip, hayvan otlatıldığı şeklindeki beyanları üzerinde önemle durulmamış, diğer yandan hükmün gerekçesinde tapu kaydının uyduğu şeklinde değerlendirme yapıldığı ve tapu kaydının yalnızca bir kısım paylar yönü ile tespitten sonra davacı ...'ın babası adına tedavül ettiği anlaşıldığı halde hangi nedenle taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verildiği somut olarak ortaya konulmadığı gibi, bu kapsamda Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesindeki koşullarının davacı ... yararına gerçekleşip gerçekleşmediği hususları da irdelenmemiştir.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için mahallinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köy ile komşu köyler halkından yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, ziraat ve harita mühendisi bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; bu keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ile varsa sabit sınır noktaları ve komşu parsel dayanaklarından da yararlanılmak sureti ile tespite esas tapu kayıtlarının haritası yöntemince uygulanıp, kapsamı öncelikle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmeli; tapu kayıtlarının haritasının/ krokisinin uygulama kabiliyetinin bulunmaması halinde ise kayıtların sınırlarına itibar edilmeli, bu amaçla dayanak tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup, kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, kayıtta yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için davacı tarafa tanık dinletme imkanı tanınmalı, kayıt uygulamasında komşu parsel tutanakları ile dayanaklarından yararlanılmalı ve bu yolla kayıt uygulamasına ilişkin tanık ve yerel bilirkişi sözleri denetlenmeli, bu suretle kaydın kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; dava konusu taşınmazların söz konusu tapu kayıtlarının kısmen ya da tamamen kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, evveliyatı itibariyle taşlık, kayalık, çalılık gibi imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadıkları, böyle yerlerden iseler imar-ihyalarına ne zaman başlanılıp ne zaman tamamlandığı, kimden kime kaldığı, kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak ve kışlak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanları çeliştiği takdirde yüzleştirme yapılarak çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli, ziraat mühendisi bilirkişiden çekişmeli taşınmazların ayrı ayrı niteliğini, eğimini, toprak yapısını, bitki örtüsünü, kullanım durumunu, öncesi itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadıklarını, bu nitelikteki yerlerden iseler imar ihya edilip edilmediklerini, komşu parsellerin niteliği ve çekişmeli taşınmazlar ile komşu taşınmazlar arasında ayırıcı unsur niteliğinde doğal ya da yapay bir sınır bulunup bulunmadığını, taşınmazların bitişiğinde mera niteliğinde taşınmaz bulunup bulunmadığını açıklayan ve önceki ziraat mühendisi bilirkişi raporunu da irdeleyen, somut verilere ve bilimsel esaslara dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve böylelikle taşınmazların niteliği kesin olarak saptanmalı; taşınmazların değişik yönlerden fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, tapu kayıtlarının

ile komşu taşınmazlar arasında ayırıcı unsur niteliğinde doğal ya da yapay bir sınır bulunup bulunmadığını, taşınmazların bitişiğinde mera niteliğinde taşınmaz bulunup bulunmadığını açıklayan ve önceki ziraat mühendisi bilirkişi raporunu da irdeleyen, somut verilere ve bilimsel esaslara dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve böylelikle taşınmazların niteliği kesin olarak saptanmalı; taşınmazların değişik yönlerden fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, tapu kayıtlarının tamamen ya da kısmen çekişmeli taşınmazları kapsadığının anlaşılması halinde tapu kayıtlarının kapsamındaki kısım yönü ile davacı

... yararına 13/B-c koşullarınının mevcut olup olmadığı, tapu kayıtlarının uymaması ya da kayıt miktar fazlası bulunması halinde ayrıca bu bölümler yönü ile ihtilafın zilyetlik hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği hususları üzerinde önemle durulmalı, öte yandan tespite esas tapu kayıtlarının tespit gününden sonraki tedavülleri bakımından 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 40. maddesi gözetilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan şekilde araştırma yapılmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... mirasçıları ... ve ... vekilinin 24.06.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekili ile davalı ... mirasçıları ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I. maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz eden davalılar ... ve müşterekleri ile ...'a iadesine, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10342, Karar No: 2014/17840, Tarih: 23.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/10342 E.  ,  2014/17840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2-Davalının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2105, Karar No: 2014/9233, Tarih: 09.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2105 E.  ,  2014/9233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2009/541-2013/359

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağını tahsili ve sözleşme gereğince verilmesi gereken teminat bedelinin ödenmesi istemdir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2709,33 TL teminat bedeli ve 10.235,40 TL kira alacağı olmak üzere 13.025,73 TL nin tahsiline karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağını tahsili ve sözleşme gereğince verilmesi gereken teminat bedelinin ödenmesi istemdir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2709,33 TL teminat bedeli ve 10.235,40 TL kira alacağı olmak üzere 13.025,73 TL nin tahsiline karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve dava dilekçesindeki istemlerinin açık bir şekilde belirtilmemesi üzerine, mahkemece verilen süre üzerine dosyaya ibraz ettiği 03.01.2012 tarihli dilekçesinde, davalının 13.11.2002 tarihli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait akaryakıt istasyonunu kiraladığını, kira sözleşmesinde kira parasının her ayın 1 ile 3 arasında ödeneceğinin kararlaştırıldığını, Ayrıca sözleşmede kira parasının süresinde ödenmemesi halinde gecikilen ilk hafta için %10, ikinci ve sonraki haftalar için ise %15 oranında gecikme cezası kararlaştırıldığını, davalının 2008 yılında kira paralarını geç ödemesi nedeniyle davalıya toplam değeri 5460,00 TL olan gecikme cezası faturası tanzim ediliğini, 2009 yılı aylık kirasının da 5635,30 TL olduğunu davalının ocak ayında ödenmesi gereken kira parasını 02.02.2009 tarihinde ödediğini, B.Knun 84 maddesi gereğince yatırılan kira parasının öncelikle 2008 Yılından kalan 5460,00 TL gecikme cezasına mahsup ediliğini, 175,30 TL sinin ise 2009 Ocak ayı kirasını mahsup ediliğini, ancak Ocak ayı kirası süresinden yatırmamış olduğundan davalının Ocak ayı kirasından da 7.499,04 TL gecikme cezasının olduğunu, davalının 03.03.2009 tarihinde yaptığı Şubat ayı ve 28.04.2009 Tarihinde yaptığı Mart ayı kira ödemeleri olan 5635,30 er TL kira ödemelerini de BK.nun 84 maddesi gereğince Ocak ayı kirası ve Ocak ayı kirası Gecikme cezasına mahsup ediliğini, sonuç olarak davalının 1863,74 TL 2009 Ocak ayından gecikme cezası kaldığını ve yapılan mahsuplar nedeniyle 2009 Şubat, Mart, Nisan Mayıs ayları kira parası toplamı 22.541,20 TL nin ödenmediğini, ayrıca davalının kira sözleşmesi gereğince kira bedelinin her yıl artışından kaynaklanan farkın %10 oranında teminat mektubu vermesi gerekirken 2003 yılından 2008 yılına kadar teminat farkını da ödenmediğini, belirterek 1863,74 TL 2009 Ocak ayı Gecikme cezası, 22.541,20 TL 2009 Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayı kiraları ve 2709,33 TL teminat bedelin ödeme tarihine kadar faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, müvekkilinin bir dönem yaşananın kriz nedeniyle kira parasının ödenmesinde aksamalar yaşadığını ancak geçte olsa kira parasının ödendiğini, ancak davacının yapılan ödemeleri kira parası saymayarak faizlerden düştüğünü, kira sözleşmesinde kira parasının ödenmesinde gecikme halinde öngörülen ilk hafta %10, ikinci hafta %15 faiz oranın fahiş olduğunu, belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 10.235,00 TL kira alacağı ve 2709,33 TL teminat bedelinin 23.05.2009 Tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.