muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5186, Karar No: 2019/14929, Tarih: 03.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5186 E.  ,  2019/14929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 27. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurularını ayrı ayrı esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlık asıl işverenliğinde diğer davalı şirketin alt işverenliğinde güvenlik görevlisi olarak iş sözleşmesinin işverence 07/08/2016 tarihinde yapılan fesih bildirimi ile sona erdirildiğini, fesih bildiriminda sebep gösterilmediğini, feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, feshin diğer davalı tarafından gerçekleştirildiğini, davalı idare yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini ayrıca feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Koruma Ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti vekili ise, davacının davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, asıl işveren ... tarafından davalı şirkete gönderilen 30/06/2016 tarihli yazı ekinde listede yer alan personelin güvenlik arşiv araştırmalarının olumsuz olması nedeniyle iş akitlerinin sonlandırılmasının talep edildiğini, Bakanlık ile yapılan hizmet alım sözleşmesi doğrultusunda davacının iş sözleşmesinin sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince " fesih sebebinin ne olduğuna dair her iki davalı tarafından her hangi bir sebebin somut olarak belirtilmemiş olması, davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. Vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde fesih sebebi olarak diğer davalı ... Bakanlığının talebi gösterilmiş olmasına rağmen, davalı ... Bakanlığının cevap dilekçesinde davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.'nin bahsettiği ihtarnamede geçen yazının kendileri tarafından düzenlenmediğinin bildirilmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde yapılan feshin geçersiz olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince " davacının iş sözleşmesinin feshine dayanak olarak MSB'nın yazısı gösterilmiş ise de, dosyaya ilgili yazının eki listenin sunulmadığı, davacının söz konusu listede bulunup bulunmadığı dosya kapsamı ile anlaşılamamaktadır. Kaldı ki davalı MSB vekili tarafından sözkonusu yazının Bakanlık Hukuk Müşavirliği ve Dava Daireleri tarafından düzenlenmediği belirtilmiştir. Davalılarca davacının iş sözleşmesinin bu yazı dışında feshini gerektirecek herhangi bir somut olgu veya delile de dayanılmamıştır. Bu durumda davalı işverenlik tarafından feshin haklı/geçerli nedene dayandığı yöntemince ispatlanamadığından, ilk derece mahkemesinin bu doğrultudaki kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu" gerekçesi ile davalıların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalılar temyiz etmiştir.

G) Gerekçe

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesi 05/08/2016 tarihli fesih bildirimi ile ...'nın yazısına istinaden 4857 sayılı Kanunun 25/II-a ve e hükümlerine göre fesh edilmiştir. Feshe dayanak Bakanlık yazısında bir kısım personelin güvenlik soruşturmasının olumsuz olduğu belirtilmiş ve ekli listeden bahsedilmiş ise de dosyada ekli listeye rastlanmamıştır.

Savunmaya konu hususların araştırması için Dairemizce yapılan geri çevirme sonucu Bakanlık tarafından söz konusu davacının da adının olduğu listenin gönderildiği ve bu listedeki kişilerin güvenlik araştırmasının olumsuz olduğu görülmüştür.

Davacının, davalı ... Bakanlığına bağlı askerlik şubesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakta olup, işyerinin niteliği de dikkate alındığında, güvenlik soruşturmasının olumsuz olduğu belirtilen bir işçiyi çalıştırmaya devam etmenin, yani iş sözleşmesinin devamını davalı işverenden beklemek mümkün olmadığı gibi iş sözleşmesinin devamının çekilmez hale geldiğini kabul etmek gerekir. Davacı işçinin böyle bir şüphe altında iken davalı işverenden işçinin iş sözleşmesinin devamını beklemek iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gibi davalı işverene de bu nedenle iş sözleşmesini sonlandırma yetkisi vermek gerekir. Bu nedenlerle işverence yapılan feshin, şüphe feshinin şartlarını taşıdığı ve geçerli nedene dayandığı anlaşılmıştır.

İlk derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce kesin olarak karar verilebileceğinden aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Hüküm:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 44,40 TL harçtan peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 15,20 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce kesin olarak karar verilebileceğinden aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Hüküm:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 44,40 TL harçtan peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 15,20 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının ... tarafından yapılan 172,50 TL yargılama gideri ile davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından yapılan 210,20 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile bu davalılara ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Taraflarca yatırılan ve artan gider avanslarının karar kesinleştiğinde talep halinde yatıran taraflara iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

8. Dosyanın Yerel Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak oybirliği ile 03/07/2019 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4436, Karar No: 2012/4848, Tarih: 21.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4436 E.  ,  2012/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de oluşturulan hüküm usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Somut olayda 1081 parsel sayılı taşınmazın gerekçeli kararda (B) harfi ile gösterilen bölümünün eşit paylarla ... ... mirasçıları olan ... ... ile ... ... adlarına tapuya tescile karar verilmiş, kısa kararda ise bu bölümün adları ve pay oranları belirtilmeden katılan davacı ... ...'in miras bırakanı ... ... mirasçıları adlarına tapuya tescile karar verilmiştir. Dosya içinde bulunan nüfus kayıt tablosuna göre ... ...'un adlarına tescile karar verilen kişiler olduğu anlaşılmaktadır. Bu olgu gözetildiğinde 18.11.1994 gün, 1994/50-1994/134 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu kuşkusuz olup bu husus kamu düzenine ilişkindir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır.

Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulmaması isabetsiz davalı Hazine'nin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 21.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37530, Karar No: 2025/10410, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37530 E.  ,  2025/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/618 E., 2022/1082 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/444 E., 2020/37 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13903, Karar No: 2010/20384, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13903 E.  ,  2010/20384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11795, Karar No: 2011/23648, Tarih: 19.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11795 E.  ,  2011/23648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Dosya içerisinde bulunan ‘Anadolu Sigorta Tazminat Makbuzu ve İbraname’ başlıklı 12.10.2001 tarihli belgedeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti istemiyle Adli Tıp Kurumu Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta; daha sağlıklı değerlendirme yapılarak sonuç bildirir rapor tanzim edilebilmesi için sanığın huzurda bol miktarda imzasının alınması, yine huzurda inceleme konusu belgeler kendisine gösterilmeden belge içeriği yazıların tamamı veya değişik bölümlerinden bazı parağraflardaki yazılarla aynı tip harflerle dikte suretiyle ve normal yazma hızıyla birkaç defa yazdırılması ile elde edilecek tutanakların, ayrıca evvelce belge düzenleme tarihine yakın ve tercihen bu tarihten önce başka amaçlarla atmış olduğu, bol miktarda samimi imzalarını içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, evvelce başka amaçlarla yazmış olduğu samimi yazıları içerir mektup, kartpostal, okul defteri, sınav kağıtları, adres ve telefon fihristi gibi belgelerin temin edilerek dosya ile birlikte gönderilmesinin yararlı olacağı hususlarının belirtilmiş olması karşısında, bu eksikliklerin ikmali ile 12.10.2001 tarihli belgedeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığından tekrar rapor alındıktan sonra sanığın "ehliyetini kaybetmesi nedeniyle 04.10.2001 tarihli gazete de ilan verdiğine" dair savunmasının doğruluğunu tahkik açısından ilgili Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne yeni ehliyet almak için müracaat edip etmediğinin, müracaat etmişse hangi tarihte müracaat ettiğinin araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7835, Karar No: 2023/4047, Tarih: 17.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7835 E.  ,  2023/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/11 E., 2016/199 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2016 tarihli ve 2016/11 Esas, 2016/199 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında; taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrası gereğince neticeten hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının aynı kanunun 50 nci maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 2016/332114 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi;

Kazanın iradesi dışında gerçekleştiğine, kural ihlali olmadığına, müştekinin şikayetçi olmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.''..Sanığın olay günü kullanmakta olduğu ... plaka sayılı ... ile Düzmeşe Köyünden Orhaniye Köyü istikametine seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı trafik kazasına sebebiyet verdiği, kaza neticesinde sanığın ve araçta yolcu olarak bulunan sanığın eşi olan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, ayrıca araçta yolcu olarak bulunan sanığın akrabası ...'ın hayatını kaybettiği, Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan ölü muyene işlemi sonucunda ölen kişinin geçirdiği trafik kazasına bağlı kafa travması sonucu öldüğünün tespit edildiği, düzenlenen kaza tespit tutanağı ve mahkememizce hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan 19.04.2016 tarihli rapor uyarınca meydana gelen kazada sanığın tek başına asli kusurlu olduğu tüm dosya kapsamı itibariyle anlaşılmış olduğu'' gerekçesiyle uygulama yapılmıştır.

2. Müşteki annesi ...'ın vefat ettiği kazadan haberi olduğunu, kazayı yapanın kendisinin akrabası olduğunu, bu kazadan ötürü aracı kullanan sanık ...'tan şikayetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini ve olay sebebiyle oluşmuş maddi bit zararının olmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık savunmasında kazanın nasıl meydana geldiğini hatırlamadığını, olay dolayısıyla oldukça üzgün olduğunu, hakkındaki şikayetten vazgeçme olursa kabul ettiğini, takdiri mahkemeye bıraktığını beyan etmiştir.

4.Tanık ... olay tarihinde eşinin sevk ve idaresindeki araba ile seyit halinde olduklarını ve eşinin aracını hızlı bir şekilde kullanmadığını, virajı geçtiklerini ve düz yola girdiklerinde aracın birden sağa çarptığını ve daha sonra da sol tarafa baraja doğru takla attıklarını, aracın içinde ...'ın da olduğunu ve yaralandığını daha sonra da hastanede vefat ettiğini, kendisinin olayla ilgili bilgi ve görgüsünün bundan ibaret olduğunu beyan etmiştir.

5. Kaza tespit tutanağında, Adli Tıp Kurumunu raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 15:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahal dışında, iki yönlü, iki şeritli, 4 metre platform genişliğindeki köy yolunda seyir halindeyken virajlı kesime geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği, sağa yönelerek kayalıklara çarpıp savrularak sol taraftaki uçuruma takla atarak düştüğü, kaza nedeniyle araçta yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü, mahkemece kazanının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda; mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kusur tespitinin yerinde olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddelerine aykırı davranılması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR