muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1960, Karar No: 2009/2620, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1960 E.  ,  2009/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait 36 adet markanın satışından sonra düzenlenen ilk sıra cetveline yaptıkları itiraz üzerine alacaklarının 880.406,07 TL. olarak düzeltildiğini; bunun üzerine düzenlenen ikinci sıra cetvelinde kendilerine 352.257,20 TL. pay ayrıldığını, buna yönelik itirazları üzerine davalının alacağının 771.536,86 TL.yi aşmaması gerektiğinden bahisle yine iptal kararı verildiğini, ancak düzenlenen 27.12.2007 tarihli bu üçüncü sıra cetvelinde davalıya yukarıda belirtilen payı dışında 84.818,89 TL daha verildiğini ve müvekkilinin alacağının sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının önceki sıra cetvellerine itiraz sonucu belirlenen alacağını bu son sıra cetveli ile aldığını, bu itibarla fazla kısmın kendisine ödenmesine imkân bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; daha önce düzenlenen ve iptal edilen iki sıra cetveli ve iptal kararları ile kesinleşen hukuki durum çerçevesinde davacıya alacak tutarı olan 880.406,07 TL.nin verilmiş bulunması nedeniyle fazla kalan kısım için davacının talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı paranın dağıtımı için daha evvel iki kere sıra cetveli düzenlenmiş, bu işlem, dava önceki bozma kararında açıkça vurgulanmış olmasına rağmen, yine haczi düşmüş olan dosyadan yapılmıştır. Şekli nitelikteki bu bozma sebebi çerçevesinde sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, ayrıca esasa girilerek karar verilmesi doğru olmadığı gibi; aynı sıra cetveline yönelik olarak bu davanın davalısı tarafından açıldığı ileri sürülen 2008/21 E. sayılı dava dosyası ile birleştirmenin düşünülmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2018/2993, Karar No: 2019/4469, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2993 E.  ,  2019/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/09/2017 tarih ve 2014/1667 E- 2017/1021 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 29/03/2018 tarih ve 2018/89 E- 2018/326 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ticari anlamda tecrübesinin bulunmadığını, davalı şirkete aracı vasıtasıyla, iş deneyim belgesinin girilecek ihalelerde kullanılması için ortak olduğunu, bu hususta anlaşma yapılarak şirket yetkilisi ...’un bildirilerek dava dışı... ve ...’a vekaletname ile yetki verildiğini, 06.02.2007 tarihinde noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ...’un %49, dava dışı ...’un ise %2 hissesi olmak üzere toplamda %51 hisseyle davalı şirkete ortak olduğunu, anılan işlemin dava dışı... tarafından müvekkiline vekaleten gerçekleştirildiğini, hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının 12.02.2007 tarihinde, müvekkilinin yokluğunda, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, sonrasında 22.02.2007 tarihinde noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin %51 hissesinin, müvekkile vekaleten... tarafından dava dışı ...’a devredilerek ortaklıktan çıkarıldığını, bu durumun komisyoncu aracılığıyla öğrenildiğini, anılan devre ilişkin ortaklar kurulu kararının da yine müvekkilinin yokluğunda, 22.02.2007 tarihinde, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, şirket ortaklığından ayrılan ve iş deneyim belgesini alan müvekkilinin 08.09.2007-27.02.2009 tarihleri arasında yurt dışında çalıştığını, kendisine icra dairesi tarafından gönderilen haciz ihbarnamesi üzerine yapılan araştırma sonucunda müvekkilinin bilgisi dışında, vekili... tarafından, 13.04.2007 tarihli noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile tekrar %51 hisseyi dava dışı ...’dan devralarak ortak olduğunun öğrenildiğini, anılan hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının 13.04.2007 tarihinde müvekkilinin yokluğunda, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, bunun üzerine şirket ortaklarına ulaşılarak 09.10.2009 tarihi noter onaylı hisse devri sözleşmesi ile müvekkilinin hissesini dava dışı ...’a devrettiğini, hisse devrine ilişkin 09.10.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının alındığı toplantıya katılarak hisse devrine muvafakat verdiğini, davalı şirketin, müvekkilinin yokluğunda yaptığı, 12.02.2007, 22.02.2007 ve 13.04.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantılarında alınan kararların, müvekkilinin yerine atılan sahte imzalar nedeniyle yoklukla malul olduğunu, hisse devirlerinin bilgisi dışında gerçekleştiğini, hisse devir işlemlerinin geçersiz olduğunu, müvekkilinin hiç bir şekilde şirket ortağı olmadığını ileri sürerek davalı şirketin 12.02.2007, 22.02.2007 ve 13.04.2007 ortaklar kurulu kararlarının yoklukla malul olduğunun, hisse devir işlemlerinin ve müvekkilinin hiç bir şekilde davalı şirket ortağı olmadığının tespitini, anılan işlemlerin sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; dava tarihinde davacının şirket ortağı olmadığı, bu nedenle ortak olmadığının tespiti talebinde hukuki yararının bulunmadığı, davacının kendisine ait iş deneyim belgesinin şirket tarafından girilecek ihalelerde kullanılabilmesi amacıyla davalı şirkete ortak olmayı kabul ettiğini ve bir ay süreyle ortak olarak kalacağını varsaydığını beyan ettiği, davacının iradesiyle davalı şirkete ortak olmak için vekaletname verildiği ve hisse devrine ilişkin işlemlerin yapıldığı, dava konusu hisse devirlerine ilişkin ortaklar kurulu kararlarındaki davacı imzalarının sahte oldukları, ancak davacının ortaklığının iradi olduğu, yoklukla malul olduğunun tespiti istenen ortaklar kurulu kararlarının ortadan kalkması halinde davacının, davalı şirketten çıkışına ilişkin olarak verilen ve imzasını inkar etmediği son hisse devir işleminin boşlukta kalacağı, davacının son hisse devrini kabul ettiğinden dava konusu olan ortaklar kurulu kararılarının yoklukla malul olduklarının tespiti isteminde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, dava konusu olan 12.02.2007, 22.02.2007 ve 13.04.2007 tarihli ortaklar kurulu kararlarında ..., ... ve davacı isimlerinin ve bu isimlerin altında imzaların bulunduğu, dava konusu hisse devir sözleşmelerinin davacı adına usulüne uygun düzenlenen vekaletnameye dayalı olarak vekili tarafından gerçekleştirildiği, Adli Tıp Raporunda, dava konusu kararlardaki davacıya atfen atılan imzaların davacının eli ürünü olmadığınin belirtildiği, hisse devri işleminin onayına ilişkin davalı şirketin 12.02.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının hisseleri devreden ortaklar tarafından alınarak imzalandığı, 6762 sayılı Yasanın 520. maddesine aykırılık bulunmadığı, 22.02.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı yönünden dava konusu 22.02.2007 tarihli ortaklar kurulu kararında hisseyi devralan yeni ortak ...’un ve şirket ortağı ...’un isim ve imzalarının bulunduğu, 6762 sayılı Yasanın 520. maddesindeki ¾ çoğunlukla devre izin verme koşulunun gerçekleştiği, kanunda hisse devrine muvafakat için bir şeklin öngörülmediği, muvafakatın yasada öngörülen nisapla alınmış bir ortaklar kurulu kararı biçiminde verilmesinin olanaklı olduğu gibi ispat edilmesi koşuluyla kişi ve sermaye payı olarak ¾ oranındaki ortakların devre muvafakat yönünde irade açıklamasında bulunmalarıyla da mümkün olduğu, bu durumda ayrıca yazılı bir ortaklar kurulu kararının bulunmamasının sonuca etkili olmadığı, somut olayda anılan devir bakımından muvafakatin gerçekleştiğinin kabulünün gerektiği, anılan işlemlerin pay defterine kaydedilip tescil ve ilan edildiği, 13.04.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı yönünden hisse devir işlemi onayına ilişkin 22.02.2007 tarihli ortaklar kurulu kararında, hissesini devreden ortak ... ve diğer ortak ... tarafından alındığından 6762 sayılı Yasanın 520. maddesine aykırılık bulunmadığı, davacının, noter huzurunda gerçekleştirilen işlemlerle ile ilgili hisse devir onayına ilişkin ortaklar kurulu kararındaki imzaların sahteliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu, uzun süre sonrasında davacının kendi sebep olduğu şekle aykırılıktan lehine sonuç çıkarma amacında olduğu, ilk derece mahkemesinde verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, davalı şirketin genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun, hisse devir işlemlerinin geçersizliğinin ve davacının davalı şirket ortağı olmadığının tespiti istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince davacının tespit isteminde hukuki yararının bulunmadığını gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Anılan kararın davacı tarafça istinafı üzerinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.03.2018 tarihli kararda; dava konusu genel kurul kararlarının alınmasında usul ve yasaya aykırılığın bulunmadığı, davacının kendi sebep olduğu şekle aykırılıktan lehine sonuç çıkarma amacında olduğu, hisse devir onayına ilişkin genel kurul kararlarındaki imzaların sahteliğinin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b. 2. maddesi "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir." hükmünü haiz olup, anılan hüküm doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca başvurunun esastan reddine dair karar verilmesi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-) Bozma sebep şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19721, Karar No: 2010/21042, Tarih: 14.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19721 E.  ,  2010/21042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pülümür Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadın tarafından eşya ve ziynet eşyaları hakkında harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava ve karşı davası bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı kadının kocasını eski erkek arkadaşı ile kıyasladığı davacı kocanın da eşini bakire olmamakla suçlayıp, ailesine karısını gelip götürmelerini söylediği boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığının davacı kocada olup Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

a)Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b)Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.12.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/3239, Karar No: 2025/10831, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3239 E.  ,  2025/10831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/345 E., 2023/1305 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/271 E., 2023/91 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/119, Karar No: 2019/3263, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/119 E.  ,  2019/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11111, Karar No: 2013/16632, Tarih: 24.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11111 E.  ,  2013/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilince 28/.../2012 tarihinde verilen dilekçe ile dosyada verilen kısa kararda davalı aleyhine % 40 tazminata hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu hükmün hataen yazılmadığını fark ettiklerini belirterek, bu durumun düzeltilmesini ve hüküm fıkrasına davalı aleyhine % 40 tazminata ilişkin hükmün de eklenmesini talep ettiği, mahkemece talebin ........2012 tarih, 2010/753 esas ve 2012/356 karar sayılı karardaki, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkin olarak değerlendirilerek, 08/01/2013 tarihli düzeltme kararı başlıklı karar ile, "hükmün düzeltilmesine ilişkin davacı vekilinin talebinin kabulü ile hükmün .... bendi olarak "senet bedellerinin % 40'ı üzerinden hesaplanan 48.000,00 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine," yazılmasına, müteakip bentlerinin sıra numaralarının ...,...,...,... olarak düzeltilmesine, düzeltmenin HMK 304/... maddesi uyarınca karar arkasına şerh edilmesine" karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükmün tashihi HMK'nun 304'üncü maddesinde düzenlenmiş olup, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Davacının düzeltme talebi bu hükümde belirtilen hallerden birisinin kapsamına girmediğinden hükmün tashihi talebi kabul edilemez. Mahkemece gerekçeli karardaki hüküm fıkrası tashih yoluyla değiştirilerek kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi istenilmiş ise de, tashih yolu ile hüküm fıkrası değiştirilemez.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda, "senet bedellerinin % 40'ı üzerinden hesaplanan 48.000,00 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine..."denilmiş ise de, gerekçeli kararın hüküm kısmında böyle bir hükme yer verilmediği halde, hükmün tashihi yoluyla değişiklik yapılarak gerekçeli kararın hüküm kısmına bu hüküm eklenerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki giderilmek istenmiş ise de, hüküm fıkrası tashih yolu ile değiştirilemeyeceğinden, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal HMK 298/...'nci (HUMK'nun 381/...) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, ....04.1992 gün ve 1991/... Esas, 1992/... Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.