muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2491, Karar No: 2024/4838, Tarih: 16.05.2024

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı, raporda, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davacının % 19 oranında maluliyet kaybına uğradığının ve 30 gün süreyle bakıcıya ihtiyacı olduğunun belirlendiği, ayrıca dosya içerisinde fatura edilmiş tedavi masrafları bulunmadığı, bu tür yaralanmada fatura edilmeyen birtakım (ulaşım, barınma, beslenme, pansuman, rehabilitasyon, özel hastane muayene farkı vb) masrafların olmasının beklendiği, SGK kapsamı dışında olan bu harcamaların yaralanmanın niteliği dikkate alındığında toplam 3.000.00 TL olarak kabulünün uygun olacağının mütalaa edildiği, soruşturma dosyasında trafik bilirkişiden alınan kusur raporunda davacının tali kusurlu, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, hakem heyetince adli trafik bilirkişiden alınan kusur raporunda, davacı motosiklet sürücüsünün tali ve % 25 oranında, davalıya sigortalı araç sürücüsünün asli ve % 75 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda davacının % 19 maluliyet oranı, davalı sigortalı araç sürücüsünün % 75 kusur oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile tazminat tutarının belirlendiği, kusur raporu ve aktüer bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 286.050,00 sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.718,00 TL geçici bakıcı gideri ve 2.500,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 290.018,00 TL'nin 06.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacıya yapılan ödeme ile davalı şirketin sorumluluğunun sona erdiğini, davacının maluliyetinin tespiti için yeniden maluliyet raporu alınması gerektiğini, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, geçici bakıcı talebine ilişkin olarak davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, tedavi masraflarına ilişkin hiçbir ödeme dekontu vb ile ispat koşulu sağlanamamışken bu hususta karar verilmesinin hatalı olduğunu, tedavi gideri yönünden sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu'na ait olduğunu, geçici bakıcı gideri sebebiyle maddi zarar tespit edilirken bu dönemdeki bakıcı giderinden, bakıcı ihtiyacını ailesinin de yapacağı, dolayısıyla aile içi yardımlaşma olacağı kabul edilerek hesaplanan tazminattan takdiri indirim yapılması gerektiğini, bakıcı gideri hesaplamasında brüt asgari ücret kullanılmasının mevzuata aykırı olduğunu, tarafların kusur oranın belirlenmesi için yeniden rapor alınması gerektiğini, komisyona başvuru tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğini, baro pulu ve vekalet suret harcı, her avukatın ödemekle yükümlü olduğu harç ve masraf olduğundan yargılama gideri olarak düşünülmesinin mümkün olmadığını ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aktüer bilirkişi raporunda ödeme tarihi itibariyle davalı şirket tarafından yapılan ödemenin yeterli olmadığının belirlendiği, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı ve yaralanma ile kaza arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varıldığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan kusur raporu incelendiğinde soruşturma dosyasında alınan kusur raporu ile uyumlu ve kazanın oluşuna uygun olarak düzenlendiği, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, 6111 sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98 inci maddesi kapsamında tüm tedavi giderlerinden değil, ancak bu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumlu olduğu, belgeye dayanmayan tedavi giderlerinin 6111 sayılı Yasa kapsamında olmadığı, bu nedenle belgeli olmayan tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumu sorumlu olmayıp, davalı ... şirketinin sorumlu olduğu, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olduğu, maluliyet raporundaki geçici bakıcı ihtiyacı süresi gözetilerek ve brüt asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama esas alınarak karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, vekalet suret harcına yargılama giderleri arasında hükmedilmesinin yerinde olduğu, temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında başvuran lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri ile tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 97 ve 98 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, davacının maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, uzman doktor bilirkişi heyetinin düzenlediği raporla saptanan geçici bakıcı gideri ve belgelendirilemeyen tedavi giderinden doğan zararın trafik sigortasının teminatı kapsamında olmasına, hükme esas alınan kusur raporunun dosya kapsamına ve oluşa uygun olarak hazırlanmış olmasına, temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının (3) nolu bendinde yer alan “28.751,26 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “5.750,25 TL” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33721, Karar No: 2016/538, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33721 E.  ,  2016/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan döğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda, Dairemizin 2015/28046—28468 esas arası, 32933-32945 esas arası ve 32803, 32805 esas sayılı emsal dosyalarındada belirtildiği üzere, husumetin ... Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8168, Karar No: 2015/10144, Tarih: 30.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/8168 E.  ,  2015/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasını satın alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle (12-15) yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın, olay günü saat 12.30 sıralarında otomobil içerisinde beklemekte olan müştekinin bluetooth bağlantısıyla ve kulaklık vasıtasıyla görüşme yaptığı... marka cep telefonunun sağ ön koltukta olduğunu ve aracın ön camlarının da açık bulunduğunu görerek şoför mahallinde oturan müştekiyi sigara isteme bahanesiyle oyaladıkları ve suça sürüklenen çocuk ...'nın müştekiyi meşgul ettiği esnada, suça sürüklenen çocuk ...'un da açık bulunan sağ ön camdan elini sokarak cep telefonunu çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e,66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 19.04.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlemin gerçekleşmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...'nın velisinin (babası) temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1382, Karar No: 2019/8738, Tarih: 24.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1382 E.  ,  2019/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 3-... vekilleri avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 24/03/2017 tarih ve 2015/485-2017/117 sayılı hükmün davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı ... ..., yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz edilmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz edilmemesi veya itirazın reddi halinde, temyiz harçlarının ikmali için 1086 sayılı HUMK'nun 434. maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin HMK.’nun 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/256, Karar No: 2024/3918, Tarih: 15.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/256 E.  ,  2024/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3030 Esas, 2022/1738 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/81 E., 2019/153 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, sonuçlarının ortadan kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümsüzlük talebinin reddine diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tütün sektöründe tanınmış bir firma olduğunu, ürünlerinin Türkiye'de ilk olarak 1994 yılında piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin Türk Marka ve Patent Kurumu nezdinde "..." ibareli pek çok markası bulunduğunu, davalı adına tescilli 2011/09844 sayılı "..." ibareli 5 ve 29. sınıfta tescilli markanın müvekkilinin markası ile benzer olduğunu, markaların ilişkin oldukları sınıflar bakımından da büyük benzerlik gösterdiğini, iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkiline ait "..." ibareli markanın davalının markasından önce tescil edilmiş olup tanınmış marka olduğunu, davalının markasını kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, davalının 2015/21743 sayılı "... ..." ibareli marka başvurusuna müvekkilince yapılan itiraz neticesi davalının marka başvurusunun reddine karar verildiğini, davalının müvekkilinin tanınmışlığından itibarından haksız kazanç sağlayacağını, müvekkilinin itibarına zarar vereceğini, hukuki işlemlere başlanmadan evvel davalıya ihtarname keşide edilerek, söz konusu hukuka aykırılığın önlenmesi amaçlandıysa da davalıdan geri dönüş alınamadığını, davalının söz konusu markayı internette de kullandığını, davalının fiili kullanımlarının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yarattığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2011/09844 no.lu "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalının eylemlerinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) anlamında marka hakkına tecavüz ve Türk Ticaret Kanunu anlamında haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalı tarafından satış ve pazarlaması yapılan "..." ve "... ..." markalı ürünlerin pazarlamasının, satışının, ihracatının ve ithalatının durdurulması ve bulundukları yerlerde toplatılarak el konulmasına, "..." ve "... ..." ibarelerinin davalı tarafından tanıtım unsurlarında kullanımının durdurulmasına ve yasaklanmasına, davalıya ait internet sitelerine ve sosyal medya hesaplarına erişimin engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tütün ürünleri konusunda faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin uzun yıllardır gıda sektöründe hizmet verdiğini, deve sucuğunun merkezi sayılan Aydın ilinde gıda ürünleri konusunda müvekkilinin kullanımı ile ayırt edicilik kazanmış olan "..." markası ile tanındığını, müşteri kitlesinin özellikle "..." marka deve sucuğuna ve gıda ürünlerine güven duyduğunu, müvekkilinin üretimini yaptığı ürün ile ilgili olarak makul bir sözcüğü marka olarak seçtiğini, müvekkilinin davacının marka değerinden yararlanmak gibi bir amacı olmadığını, müvekkilinin yasal olarak tescilli markasını kullandığını, davacının tanınmış marka başvurusunun müvekkilinin başvurusundan yaklaşık 6 yıl sonra 02.11.2016 tarihinde yapıldığını, bu tarihten önce tanınmışlık başvurusu ya da tanınmışlıkla ilgili delil bulunmadığını, markaların tescilli oldukları sınıfların tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI