muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1923, Karar No: 2024/14172, Tarih: 05.11.2024

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Sözleşme'nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 ncu paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8 inci maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı ... ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 ncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme ... bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. ... .../İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir. (... ... v/İzlanda, 13778/88, 25/06/1992)

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

... /... davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (.../... ,18235/02, 19/12/2006)

.../Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran ..., geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir. (.../Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/... davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında ... Cumhurbaşkanı'nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak ... Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon / ..., 26118/10, 14/03/2013)

Somut olayda, sanığın sosyal medyada yazdığı kabul edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5857, Karar No: 2009/99, Tarih: 15.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5857 E.  ,  2009/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Bir önceki Yargıtay ilamında belirtilmesine rağmen Çaycuma Kadastro Mahkemesinin 1994/107 esas sayılı dosyası getirtilmemiştir. Bu dosyanın getirtilerek dosya içerisine konulması,

2- Temyize konu mahkeme kararının davacı ... dışındaki taraflara tebliğine ilişkin dosyada bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Tebligat yapılmış ise tebliğ belgesinin eklenmesi yahut kayıtlara dayanılarak tebligat gününün açıklanması tebligat yapılmamış ise usulen karar tebliğ edilip, temyiz etmeyenler yönünden temyiz süresince beklenilmesi, tebligat yapılmış ise kararı temyiz edenler yönünden temyiz süresi geçirilmiş ise HUMK. 432/4-5 madde hükümleri uyarınca işlem yapılması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/405, Karar No: 2020/1875, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/405 E.  ,  2020/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7945, Karar No: 2024/420, Tarih: 31.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7945 E.  ,  2024/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... ve Hazine yönünden açılan davanın kabulüne, davalı ... İdaresi yönünden açılan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Pınarbaşı ilçesi Karacaören Mahallesi çalışma alanında, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun Ek-4.maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sonucunda, Örtü Göynük Mevkii 172 ada 1 parsel ... 1821,49 m2 yüzölçümündeki ve 172 ada 2 parsel ... 2.425,82 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine, " 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 3303 ... Taşkömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun'un (3303 ... Kanun) 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemeyeceği ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayandırılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamayacağı ve 172 ada 1 parselin 1965 yılından beri ... Osman oğlu ...' in, 172 ada 2 parselin ise 1970 yılından beri ... Osman oğlu ... kullanımında olduğu " şerhleri verilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ili Pınarbaşı ilçesi Karacaören Köyünde yapılan kadastro çalışmalarında eskiden beri davalı kardeşiyle yarı yarıya ortak kullandıkları tarlanın 1821 m2' lik kısmının 172 ada 1 parsel olarak kendi adına, 2.425 m2 yüzölçümündeki kısmının ise 172 ada 2 parsel olarak davalı kardeşi ... adına tespit edildiğini ileri sürerek, bu iki ada parsel arasında oluşan 604 m2 yüzölçümü farkının kaldırılmasını ve eşitsizliğin giderilmesini istemiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmiş; davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... İdaresi vekili ise, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazların 683 ... Orman Kanunu' nun 2/B maddesi kapsamında orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu, keşif mahallinde davacı tarafın talepleri, davalı tarafın ikrarı ile mahalli bilirkişilerin bu iki parselin eşit olduğu yönündeki beyanları dikkate alındığında, taşınmazların evveliyatında iki eşit parsel olarak kullanıldığının anlaşıldığı, davacının kadastro tespit tutanağındaki malik hanesine bir itirazının olmadığı, talebinin sadece beyanlar hanesindeki kısma yönelik olduğu, davanın kabulü halinde Hazine ve Orman İdaresinin herhangi bir zararının meydana gelmeyeceği, dava konusu taşınmazların evveliyatında iki eşit parça halinde kullanılırken, kadastro tespitleri sırasında yüzölçümlerinin hatalı olarak tespit edildiği, Harita bilirkişisi Galip Akbaş'ın 23.09.2019 havale tarihli raporunda bu hatalı olarak tespit edilen kısmın gösterildiği, gösterilen kısmı davacının talep, davalı ...'in ise kabul / ikrar ettiği gerekçesiyle, davacının davasının kabulü ile ... ili Pınarbaşı ilçesi Karacaören Köyü 172 ada 1 ve 2 parselin kadastro tespit tutanağının iptali ile harita bilirkişisi Galip Akbaş'ın 23.09.2019 havale tarihli raporunda "A" harfi ile gösterilen 2.123,65 m2'lik kısmın 172 ada 2 parsel olarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinin " bu parsel ...'in kullanımındadır ve 3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayandırılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamaz " şeklinde düzeltilmesine, harita bilirkişisi Galip Akbaş'ın 23.09.2019 havale tarihli raporunda "B" harfi ile gösterilen 2123,66 m2'lik kısmın 172 ada 1 parsel olarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline kadastro tutanağının beyanlar hanesinin "bu parsel ... Çöndek'in kullanımındadır ve 3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayandırılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamaz" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince kullanım kadastrosuna itiraz davalarının, tespit maliki Hazine ve lehine kullanıcı şerhi verilen kişi veya kişiler aleyhine açılacağı, bu nedenle Orman İdaresinin davada pasif taraf sıfatının bulunmadığı, davalı ... İdaresi hakkında açılan davanın 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 115/2 nci maddesi uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu yönünden usulden reddine karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı, ancak bu hatanın 6100 ... Kanun'un 355 ve 353/(1)-b

... İdaresi hakkında açılan davanın 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 115/2 nci maddesi uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu yönünden usulden reddine karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı, ancak bu hatanın 6100 ... Kanun'un 355 ve 353/(1)-b.2 nci maddeleri gereğince yeniden yargılama yapmaya gerek olmadan düzeltilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle, davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulüne, Azdavay Kadastro Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/5 Esas, 2019/19 Karar ... kararının 6100 ... Kanun'un 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davalılar Hazine ve ... yönünden açılan davanın kabulüne, ... ili Pınarbaşı ilçesi Karacaören Köyü 172 ada 2 parselin kadastro tespitinin iptal edilip fen bilirkişisi Galip Akbaş tarafından düzenlenen 23.09.2019 havale tarihli krokili rapor ve krokide "A" harfi ile işaretlenen 2.123,65 m2 yüzölçümlü kesimin 172 ada 2 parsel numarasıyla tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "6831 ... Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel ... Osman oğlu ...'in kullanımındadır, 3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayandırılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamaz" şerhlerinin yazılmasına, ... ili Pınarbaşı ilçesi Karacaören Köyü 172 ada 1 parselin kadastro tespitinin iptal edilip fen bilirkişisi Galip Akbaş tarafından düzenlenen 23.09.2019 havale tarihli rapor ve krokide "B" harfi ile işaretlenen 2.123,66 m2 yüzölçümlü bölümünün 172 ada 1 parsel numarasıyla tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "6831 ... Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel 36802763768 T.C. Kimlik numaralı ... Osman oğlu ...'in kullanımındadır. 3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayandırılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamaz" şerhlerinin yazılmasına, davalı ... İdaresi hakkında açılan davanın 6100 ... Kanun'un 115/2 nci maddesi uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu yönünden usulden reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10171, Karar No: 2023/5229, Tarih: 05.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/10171 E.  ,  2023/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/57 E., 2021/1614 K.

HÜKÜM/KARAR: Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kağızman Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/558 E., 2019/331 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi; taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan mera niteliğindeki yerlerden olduğunu, davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığını belirtmek suretiyle çekişmeli 144 ada 51 parsel taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; irsen intikal eden eklemeli zilyetliğe dayanarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın mera niteliği taşınmadığı, tarım arazisi vasfında olduğu, zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri