muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9452, Karar No: 2015/16669, Tarih: 16.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9452 E.  ,  2015/16669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişi, sıra cetveline itiraz davası açtıkları, bu davanın usulden reddedildiği, kararın temyiz aşamasında olduğu, sıra cetveline itiraz üzerine verilen karar kesinleşmeden paranın 1. sıradaki alacaklıya ödenmesinin usulsüz olduğu iddiasıyla müdürlük işleminin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile müdürlük kararının iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda, borçlunun il özel idaresinden alacakları üzerine haciz konulduğu, henüz icra müdürlüğünce düzenlenen bir sıra cetveli olmadığı halde, şikayetçi haciz alacaklısının Asliye Hukuk Mahkemesinde sıra cetveline itiraz davası açtığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.12.2014 tarihli 2014/504– 715 E.K. sayılı kararı ile İİK.nun 140. maddesi uyarınca icra dairesi tarafından düzenlenmiş sıra cetveli veya derece kararı bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verildiği, İcra müdürlüğünce düzenlenen 21/10/2014 tarihli sıra cetvelinin ise şikayetçi 3. kişi vekiline 27/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği halde, bu sıra cetveline bir itiraz bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, şikayetçi 3. kişinin Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sıra cetveline itirazda bulunduğu 15/08/2014 tarihi itibariyle İİK'nun 140. maddesi uyarınca icra müdürlüğünce düzenlenen bir sıra cetveli veya derece kararı bulunmadığı, icra müdürlüğünce düzenlenen 21/10/2014 tarihli sıra cetveline karşı ise bir itiraz yapılmadığı anlaşılmakla şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5163, Karar No: 2018/6381, Tarih: 06.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5163 E.  ,  2018/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ YARGITAY KARARI

Davacı ... Tüketim Ürünleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar 1- ... vek. Av. ... 2- ... 3-... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 06/10/2015 gün ve 2014/907 Esas 2015/1194 Karar sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davalılardan ...'a ... Mahallesi ... no'lu sokak No:31 İç Kapı No:1 .../... adresinde Tebgilat Kanunu'nun 35.md'sine göre gerekçeli karar tebliği yapılmış ise de bu tebliğ usule uygun olmamıştır. Zira bu davalıya daha önce aynı adreste usulüne uygun yapılmış bir tebligat yoktur. Mahkemece bu adrese çıkarılan İlk tebligatta şahsın bu adresten ayrıldığı saptanmıştır. Diğer taraftan bu davalının TC kimlik no'su bulunduğundan nüfus idaresinde kayıtlı adresinin araştırılması, değişiklik varsa bu adrese tebligat yapılması gerekir. Mahkemece bu yönde araştırma yapılarak gerekçeli kararın adı geçen davalıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8373, Karar No: 2010/15281, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8373 E.  ,  2010/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmazda bulunan tüm ağaçların el atma tarihinden sonra dikildikleri ve ayrıca ağaçlara fiilen de el atılmamış olduğu gözetilmeksizin ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18864, Karar No: 2018/10855, Tarih: 15.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/18864 E.  ,  2018/10855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait Üniversitede 15.09.2007 tarihli iş sözleşmesi Güzel Sanatlar Fakültesi Plastik Sanatlar Bölümünde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 15.12.2010 tarihinde ataması yapılarak öğretim görevlisi olduğunu, davacının görevlerini eksiksiz yerine getirdiğini, ancak terfiden sonra hak ettiği ücret artışının yapılmadığını, sözlü taleplerinin yerine getirilmediğini, davacının bu haksızlığa daha fazla dayanamadığını, iş sözleşmesini de bu nedenle 07.10.2013 tarihli ihtarname ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı (ek ders ücreti), ücret alacağı ve ek görev ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin kamu tüzel kişisi olduğunu, iş mahkemesinin görevli olmadığını, davacının 15.09.2007 tarihinde tam gün görevli akademik personel sözleşmesi ile araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 26.11.2010 tarihinde öğretim görevlisi kadrosuna geçtiğini, öğretim kadrosuna geçtiğinde yeni bir sözleşme imzalanmadığını, davacı ile yapılan iş sözleşmesine göre ücretin her yıl 01 Ekim tarihinde öğretim elemanlarının net ücretlerinin enflasyon, uzmanlık alanları, akademik nitelikleri performans ve diğer hususlar dikkate alınarak ayrı ayrı düzenleneceği, akademik personelin ücret artışlarında başarısı, performansı, üniversitenin misyonuna katkısının dikkate alınarak Üniversite mütevelli heyetince yıllar itibarı ile belirlendiğini, davacının ücretinde artışların gerçekleştirildiğini, artışların iş sözleşmesine uygun yapıldığını, istifa ederek ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının sözleşmesindeki zam yapılması hakkından kaynaklanan ücret alacağının ödenmemesi nedeniyle davacının iş akdinin haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, davacı tarafın iş akdini feshettiği nedeniyle ihbar tazminatı hakkı bulunmadığı, davacının haftalık 45 saati aşan çalışması bulunmadığından ve aksini davacı ispat edemediğinden fazla mesai alacağının bulunmadığı, ancak zam yapılmamak suretiyle eksik ödenen ücret alacağı hakkında taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 5/a maddesinde her yıl üniversitenin mütevelli heyeti tarafından belirlenecek esaslara göre zam yapılacağı belirtildiği ancak yıllık süreçte herhangi bir zam yapılmadığı ve araştırma görevlisi kadrosu üzerinden ücret ödemesinin devam ettirildiği bu nedenle bilirkişi tarafından hesaplanan eksik fark ücreti olan 12.985,43 TL ücret alacağına hak kazandığı, davacının ek görev alacağını ispat edemediğinden talebinin reddine karar verilerek hüküm verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi ve yargılama giderlerine harç dahil ederek hüküm verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine ;

“Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacı yapmış olduğu 660,90 TL ilk harç, 25,20 TL ıslah harcı toplamı 686.10 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacının yaptığı 106,70 TL posta gideri, 300 TL bilirkişi masrafı toplamı 406.7 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 325.5 TL’sinin davalıdan tahsili ile davacıya ödemesine, kalan bakiye miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27600, Karar No: 2021/2860, Tarih: 17.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27600 E.  ,  2021/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müdür olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen hacizli malların birkısmının yerinde bulunamadığının 25.07.2013 tarihli tutanak ile belirlendiği, aynı tarihli tutanakta, sanığın, eksik malların Ladikli Kasabasında Ladikli Ahmet Ağa Camii karşısındaki depoda olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından mahcuzların mevcut olup olmadığının kolluk marifetiyle araştırılması, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı ya da İcra Dairesine işten ayrıldığını bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmış olduğunun tespiti halinde sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı TCK'nın 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38.maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş olsa da; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi, ayrıca iptal kararının, CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 289/1. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3- 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8988, Karar No: 2018/477, Tarih: 20.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8988 E.  ,  2018/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, kendi içinde çelişen yanlış bilgi aktarımından kaynaklanan hatalar ile sıra cetveli yapıldığını, ihale şartnamesinde KDV %18 iken ihale alıcısından KDV alınmamasının da ihalenin geçerliliğini etkilediğini, 13.05.2015 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin sıra cetveline itiraz etmesine rağmen 4.derece ipotek alacaklısı olarak hangi sıraya itiraz ettiğini beyan etmediğini, müvekkili bankanın satış tarihi itibariyle dosya borçlusundan olan alacağı 20.000,000 TL'nin üzerinde olduğunu, dosya hesabı açık olup çelişki de olmadığını, KDV oranının ihale alıcısından alınmaması konusunun sıra cetveliyle ilgili olmadığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 13.05.2015 tarihli sıra cetveline göre davacı tarafın 4. derece ipotek alacaklısı olarak hangi sıraya itiraz ettiğini açıkca beyan etmediği,yapılan sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, davalı takip alacaklısının alacağına ilişkin çelişkiler olmadığı, zaten taşınmazın 9.000,000 TL'ye ihale edilip masraflar düşüldükten sonra kalan paranın rüçhanlı takip alacaklısının alacağını da karşılamadığı ve şikayetçinin şikayetinde hukuki yararının da olmadığı ve KDV oranının %18 iken ihale alıcısından KDV oranının alınmadığı şikayeti de sıra cetveline itiraz davasıyla ilgili olmadığı, davacının sıra cetveline itiraz davasında KDV oranı yönünden bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8375, Karar No: 2010/15277, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8375 E.  ,  2010/15277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4631, Karar No: 2018/2712, Tarih: 26.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4631 E.  ,  2018/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili icra mahkemesine başvurusunda, vekil edeninin kiralanan içinde davalı varken taşınmazı satın aldığını, davalı borçlunun takibe taşınmazda kiracı olmadığı iddiası ile kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, davalının vekil edenini oyalamak için kira tahliye taahhütnamesi dahi verdiğini iddia ederek itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kira sözleşmesindeki imzanın vekil edeninden tehdit ile alındığını, dava konusu taşınmazın vekil edenine ait olup davacı ve dava dışı üçüncü kişi tarafından hile ile müvekkilinden alınmaya çalışıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının borca ve faize itiraz sebeplerini İİK 269/c maddesi kapsamındaki makbuz veya vesika ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiştir.

Davacı alacaklı vekili taraflar arasında imzalanan 20.02.2015 başlangıç tarihli 18 ay süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 26.10.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmemiş kira bedelleri ile işlemiş faizlerini ve tahliye talep etmiştir. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu yasal süresi içinde verdiği dilekçe ile dayanak kira sözleşmesine konu evde kiracı değil ev sahibi olduğunu, sözleşmedeki imzanın tarafınca atılmadığını belirterek imzaya ve takip konusu borcun faiz ve tüm ferilerine itiraz ettiğini dile getirmiştir.

İİK 269/b maddesinde “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı; noterlikçe resen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde parasının ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda borçlu kira aktini, kiracılık sıfatını kabul etmeyip ev sahibi olduğu iddiasında bulunmuş olup icra mahkemesinde imzanın zorla attırıldığı yönündeki beyanı kira sözleşmesinin kabul edildiği sonucunu doğurmaz. Bu durumda icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye istenemez. İhtilaf yargılamayı gerektirdiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile tahliye kararı yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK’ya 6217 sayılı kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nun 428 maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2012, Karar No: 2020/3584, Tarih: 30.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2012 E.  ,  2020/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 30/07/1994 doğumlu sanığın 30/07/2012 günü onsekiz yaşını doldurmuş olması karşısında, bu tarihten sonra açık yargılama yapılması gerekirken, 06/01/2015 tarihli celsede, duruşmanın açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, kapalı yargılama yapılarak hükmün de kapalı duruşmada açıklanması suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılarak aleniyet kuralının ihlal edilmesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 31/3 ve 192/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay olarak belirlenen temel hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine hesap hatası sonucu “1 yıl 13 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

30/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.