muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4006, Karar No: 2022/1372, Tarih: 21.02.2022

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. "

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ve 17. maddesi, "– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV-3) numaralı bendinde yer verilen yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512,18 TL bakiye onama harcının davalı ... Başkanlığından alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9278, Karar No: 2024/1847, Tarih: 21.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9278 E.  ,  2024/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 Esas- 2022/34 Karar

DAVA TARİHİ : 27.02.2013

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında özel sağlık sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan sigorta şirketine sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı olan dava dışı şahsın motorsikleti ile 06.09.2011 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu yaralanması sebebi ile özel hastane ve fizik tedavi rehabilitasyon merkezinde tedavi görüp ameliyat edildiğini, bu nedenle toplam 16.922,28 TL tutarındaki meblağın müvekkili tarafından karşılandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenen 16.926,28 TL'nin davalı kurumdan ödeme tarihi olan 16.12.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile rücuen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; teknik ünitelerden elde edilecek bilgi ve belgelere ihtiyaçları olduğundan ek mehil talebinde bulunmuş, 13.05.2013 kabul tarihli ek beyan dilekçesinde, davacı yan tarafından sigortalısı olarak bildirilen...in 06.09.2011 tarihinde geçirdiği trafik kazası ile ilgili olarak müvekkil kurum medula ekranında yapılan sorgulamada, sistemde herhangi bir reçete, ilaç bilgisi kaydı bulunmadığı ve manuel olarak da ibraz edilmiş reçete, belge, fatura vb. evrakın bulunmadığının tespit edildiğini, hastaneler bazında yapılan sağlık harcamaları ile tıbbi malzemelere ait harcamalara ilişkin bilgi ve belgelerin henüz ellerine ulaşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 25. İş Mahkemesininin 16.02.2016 tarih ve 2016/162 Esas - 2016/31 Karar sayılı kararı ile dava kabul edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 25. İş Mahkemesininin 16.02.2016 tarih ve 2016/162 Esas - 2016/31 Karar sayılı kararı ile dava kabul edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 2016/9210 - 2016/1557 sayılı ilamı ile; " Somut olayda, davacı şirketin dava dışı...in geçirdiği trafik kazası nedeniyle hastanede yapılan tedavi harcamasının bedelini Kurumdan talep ettiği anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi gözetildiğinde ; dava konusu uyuşmazlık, iş mahkemelerinin görev alanına girmemekte olup, genel mahkemelerde görülmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Görevli Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.07.2019 tarih ve 2017/316 Esas, 2019/467 karar sayılı kararla; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddine, 4.725,10 TL'nin 16.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 tarih ve 2019/4941 Esas - 2020/7154 Karar sayılı ilamı ile; davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilerek,

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 tarih ve 2019/4941 Esas - 2020/7154 Karar sayılı ilamı ile; davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilerek,

"Somut olayda özel sağlık sigortacısı olan davacı, 6.9.2011 tarihli trafik kazası sonucu dava dışı sigortalısının tedavi giderlerini 16.11.2011 tarihinde karşılamış, işbu rücu davasını SGK’ya karşı 27.2.2013 tarihinde açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan tedavi gideri alanında uzman olduğu bilinmeyen iktisatçıdan aldırılan bilirkişi raporunda davalı SGK'nın sorumlu olacağı miktar Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4/1. maddesine göre SUT (Sağlık Uygulama Tebliği) hükümlerine göre belirlenmiştir. Davalının tedavi giderlerinin sadece SUT kapsamında kalan kısmından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece tedavi giderleri konusunda uzman doktor bilirkişiden rapor alınarak yukarıdaki açıklamalar ışığında, Kanun gereği kazazede için özel ve resmi sağlık kurumunda yapılan her türlü tedavinin (gerçek zarara işaret etmesi ve yaralanma ile uygunluk göstermesi şartı ile) davalı ... Kurumu Başkanlığı'nın sorumluluğunda olduğu, bunun aksine Yönetmelik hükmüne itibar edilemeyeceği de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyularak doktor bilirkişiden alınan 29.11.2021 tarihli raporla davacının özel hastanede yaptığı tedaviler toplamının 16.926,28 TL olduğu ve bu tedavilerin trafik kazasına bağlı yaralanmalardan kaynaklanıp fiyatlarının da uygun olduğu, alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.926,28 TL'nin 16.12.2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 6111 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sırasında zorunlu mali mesuliyet sigortaları yönünden kuruma tedavi giderlerinin karşılanması için belli bir pay ayrılacağı da belirtilmiş ise de özel sigortalar yönünden böyle bir hüküm düzenlenmediği, trafik kazası sonrasında özel sağlık sigortalarından yapılan tedavilerin müvekkili kurumdan talep edilebilmesi ve SGK Başkanlığınca SUT hükümlerine göre ödenmesi gerektiğinin kabulü halinde dahi, sigorta şirketlerinin özel sağlık sigortası kapsamında aldıkları primler nedeniyle sebepsiz zenginleşmeleri sonucunun ortaya çıkacağı açık iken SUT hükümleri gözetilmeksizin tüm tedavi giderlerinin Kurumca ödeneceğini düşünmenin yasanın amacına aykırılık teşkil edeceği, Sağlık Uygulama Tebliğine göre müvekkili kurum, trafik kazalarına bağlı tıbbi malzeme, ilaç, yol, gündelik ve refakatçi giderlerini ödemekle yükümlü olup davaya konu ödemeler ise sağlık hizmet bedeli olarak ödendiğinden ve sağlık hizmeti olarak hangi kaleme ait ödemeler olduğu açıkça belli olmadığından, davalı Kurumun bu ödemelerden sorumlu olmayacağını, verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... tarafından özel sağlık sigortası poliçesi kapsamında trafik kazası sonucu vücut bütünlüğünün zarar görmesi nedeni ile tedavi gideri olarak sigortalısına ödenen sağlık hizmet bedellerinin davalı SGK'dan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 Sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile değişik 98 inci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci (6762 sayılı Mülga TTK'nın 1301 inci) maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına, bozma kapsamına uygun olarak doktor bilirkişiden alınan 29.11.2021 tarihli raporla davacının dava dışı sigortalısının özel hastanede yaptığı tedaviler toplamının 16.926,28 TL olduğu ve bu tedavilerin trafik kazasına bağlı yaralanmalardan kaynaklanıp, fiyatlarının da uygun olduğunun belirtilmiş olmasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

5502 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

5502 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23137, Karar No: 2025/8225, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23137 E.  ,  2025/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1360 E., 2022/921 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/332 E., 2021/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2120, Karar No: 2017/1801, Tarih: 15.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2120 E.  ,  2017/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan satın aldıkları araçta çeşitli ayıplar olduğunu farkettiklerini ve bu tespit edilen ayıpların hemen davalıya iletildiğini ileri sürerek, araca ödenen fatura bedeli 33.630,00TL ile sigorta muamele bedeli 1.370,00TL olmak üzere toplam 35.000TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline veya aracın yenisi ile değişimine karar verilmesini istemişler; 03.06.2014 tarihli celsede ise, taleplerinin aracın bedelinden yana olduğunu belirtmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacıların aracın yenisi ile değiştirilmesi veya sözleşmenin feshi ile araç bedelinin iadesi taleplerinin reddi ile TBK 227. Madde uyarınca söz konusu aracın .... AŞ markasına ait olması ve... ... Ticaret AŞ den satın alınması nedeniyle davalılar tarafından müteselsilen ve müştereken ücretsiz olarak onarılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, davacılar, davalılardan aldıkları aracın ayıplı olduğu iddiasıyla bedel iadesini istemişler; mahkemece dosyaya kazandırılan 16.05.2014 tarihli kök ve 12.10.2014 tarihli ek bilirkişi raporlarına göre, davaya konu aracın onarılmasına karar verilmiştir. Anılan bilirkişi raporlarında, davaya konu araçta bir takım hataların olduğu, bu hataların aracın değerini düşüreceği ancak etkili bir servis sonucu değer kaybının ortadan kalkacağı benimsenmiştir. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporu incelendiğinde, iddia edilen ayıpların gizli mi - açık mı olduğu, bu ayıpların araçta ne kadar değer düşümüne sebep olacağı, aracın önerilen onarımdan sonraki değeri vs. hususların ayrıntılı, açık ve gerekçeli şekilde açıklanmadığı değerlendirilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda belirtilen hususlara açıklık getirecek şekilde konusunda uzman bilirkişi heyetinden, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16532, Karar No: 2016/13852, Tarih: 24.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/16532 E.  ,  2016/13852 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 23/01/2015 tarihli nüshasında “.......'dan ...’" başlıklı haber ve bu haberin devamı niteliğinde 20. sayfada bulunan... İmamından Valilere ...” başlıklı habere ilişkin tekzip talebinin kabulüne ve cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2015 tarihli ve 2015/104 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2015 tarihli ve 2015/364 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/08/2015 gün ve 53010 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2015 gün ve KYB.2015-297205 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;... Gazetesinin bir tüzel kişi olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12/1. maddesine göre, “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır”. Aynı Kanun’un Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.” kuralına aykırı olarak ve cevap ve düzeltme metninin, 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca, adı geçen gazetenin sorumlu müdürüne gönderilmesi gerekirken tebliğ evrakının sorumlu kişiye yapıldığını gösterir şekilde tebliğ mazbatası düzenlenmediği, tebliğ alan kişinin görevinin ne olduğunun belirtilmediği ve usulüne uygun tebliğ koşulu yerine getirilmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinde yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, düzeltme ve cevap yazılarının hükmi şahıs niteliğindeki gazeteye gönderilemeyeceğinden kanun yararına bozma isteminde yer alan hükmi şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gibi, somut olayda, ... Gazetesinin 23/01/2015 tarihli nüshasında “.... ...'dan ...’" başlıklı haber ve bu haberin devamı niteliğinde 20. sayfada bulunan İzmir İmamından ...” başlıklı haberler nedeniyle talep eden ...vekili tarafından gazetenin sorumlu müdürü ... adına gönderilen cevap ve düzeltme istemini içerir ...Noterliğinin 04/02/2015 tarih ve ...yevmiye nolu ihtarnamesinin 06/02/2015 tarihinde “ muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden yetkili daimi çalışanı ... imzasına tebliğ edilmiştir.” şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, gazetenin sorumlu müdürü ... vekilinin anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddiasının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile uyuşmazlık gazete yazı işleri müdürü olan sanığa cevap ve düzeltme hakkının kullanılması amacıyla yapılan tebligatın kanuna uygun olup olmadığına ilişkindir.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinde cevap ve düzeltme hakkı şu şekilde düzenlenmiştir. ''sorumlu müdür kendisine sunulan düzeltme ve cevap yazısını; günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.'' Görüldüğü üzere ''sorumlu müdür yazıyı aldığı tarihten itibaren'' denilmek suretiyle cevap ve düzeltme yazısının sorumlu müdüre bizzat tebliğinin gerektiği anlaşılmaktadır.