muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/883, Karar No: 2006/8374, Tarih: 29.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/883 E.  ,  2006/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Ayrı Yaşama Hakkı Tanınması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davalının yargılama sırasında açık bir yetki itirazının olmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.05.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/24536, Karar No: 2014/8509, Tarih: 02.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24536 E.  ,  2014/8509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/73572

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2010

NUMARASI : 2009/458 (E) ve 2010/782 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- D. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şirketininin sahibi olan sanığın suça konu 3.950.000.000 TL meblağlı ve 28.03.2004 keşide tarihli çekin arkasına müşteki C.. A..'ın ismini ve sahte olarak imzasını ekleterek müştekiyi borçlu gösterip hakkında icra takibinde bulunmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunun işlediğinin iddia olunması, sanığın tüm aşamalarda, müştekiye çay sattığını, bu satış karşılığında müştekinin fatura ve sevk irsaliyesini Afyon'da faaliyet gösteren Y.Toptan Gıda adına düzenlenmesini istediğini, çünkü müştekinin bu malları bu işyerine sattığını söylediğini, müştekinin talebi doğrultusunda sevk irsaliyesi ve faturayı düzenlediğini, sevk irsaliyesi altına müştekinin de imza attığını, bu satış sonrasında oğlu A.. B..'nin Aksaray'da bulunan müştekinin yanına gittiğinde, çekin müşteki tarafından cirosu yapılmış bir şekilde oğlu A.. B..'ye teslim edildiğini savunması, müştekinin ise, çekin arkasına haberi olmaksızın ciranta olarak isminin geçirildiğini, imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi, tanık A.. B..'nin, çeki bizzat müştekinin elinden aldığını, ciro ve diğer kısımları daha önceden doldurulmuş olarak kendisine teslim edildiğini belirtmesi, keşideci A. A. ise, müştekiden aldığı çay karşılığında çeki kendisinin keşide edip müştekiye verdiğini, müştekiden çayları D. Gıda Ltd. Şirketine ait fatura ve sevk irsaliyesi ile teslim aldığını beyan ederek sanığın savunmasını doğrulaması, 05.06.2008 tarihli tutanağa göre, müştekinin, sanık tarafından dosyaya sunulan fatura ve sevk irsaliyesi içeriğini doğrulayarak bu belgelerin asıllarını Y. Toptan Gıda adlı işyerine teslim ettiğini belirtmesi, alınan bilirkişi raporlarına göre, müşteki adına oluşturulan cirodaki imza ve yazının müşteki ve sanığın eli ürünü olmadığının, keşideci imzasının ise çek sahibi olan İ.. A.. tarafından atıldığının belirlenmesi, suç tarihi itibariyle İ.. A..'ın tüzel kişiliğe sahip olmayan Y. Gıda Ticaret isimli işyerini gayri resmi olarak çalıştırdığının yine dosyadaki belgelerden anlaşılması karşısında, müştekinin soyut beyanından başka tüm delillerin çekin müştekiden sanığa intikal ettiğini gösterdiği gözetilmeksizin sanığın beraati yerine oluşa aykırı gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9085, Karar No: 2021/1085, Tarih: 04.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/9085 E.  ,  2021/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte; borçlunun, takip konusu senedin gayrimenkul alım satımı sırasında imzalanarak teminat amacıyla verildiğini, gayrimenkul satış sözleşmesinin arka yüzünde de teminat senedi ibaresinin yazılı olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece davanın kabulü ile takibin iptaline ve alacaklı aleyhine 82.665,77 TL olan toplam alacak üzerinden tazminata hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 169/a-6. maddesinde; "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere; takip muvakkaten durdurulmuş ise bu itirazın reddi halinde borçlu, diğer tarafın isteği üzerine takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" hükmü yer almaktadır.

O halde mahkemece, alacaklı hakkında asıl alacak miktarı üzerinden tazminata hükmedilmesi gerekirken maddi hataya dayalı olarak takip konusu alacak miktarı esas alınmak suretiyle yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09/07/2020 tarih ve 2019/919 E. - 2020/251 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. fıkrasında yer alan; "82.665,77 TL üzerinden hesaplanan %20 oranındaki 16.533,15 TL tazminatın davalıdan alınarak davacı tarafa VERİLMESİNE" şeklindeki cümlenin karar metninden çıkarılarak yerine, "Asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA) karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 04.02.2021 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2987, Karar No: 2023/13389, Tarih: 16.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2987 E.  ,  2023/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/811 E., 2016/74 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/811 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların Temyiz Sebepleri

1. Sanıkların atılı suçu işlediklerine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'in diğer katılan ...'in oğlu olduğu ve eşi olan ... ile anlaşmazlık yaşadığı, anlaşmazlık sebebiyle eşini kayınvalidesi olan sanık ...'nin evine götürüp bıraktığı, eşini kayınvalidesinin evine bıraktıktan sonra 31.05.2015 günü saat 20.00 sularında ...'nin evinde kullandığı sabit telefon hattından damadı olan katılan ...'i arayarak sinkaflı sözlerle hakaretlerde bulunduğu, katılan ...'in eşinin amcası olan tanık ... ise kullandığı hattan katılan ...'i arayarak telefonda ...'e "....Karstan sülalemi topladım, yarın ...'ya geleceğim, seni ve oğlunu öldüreceğim" demek suretiyle katılanları tehdit ettiği ayrıca sanık ...'in telefonda katılan ...'e sinkaflı sözlerle küfrederek hakaretlerde bulunduğu iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Katılan ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanlarında sanık ...'nin kendisini aradığı ve "ayakları kesilesice, ayakta duramayasıca, Allah belanı versin" gibi sözler kullandığını fakat sinkaflı sözler etmediğini söylediği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... ise katılan ...'i aradığını kabul ederek “yapmış olduğunuz dine imana sığmaz bizim örf ve adetlerimizde keyfi olarak biri ile evlenip sonra onu sokakta terk edip gitmek yoktur böyle yapanın allah cezasını verir” dediğini, katılan ...'in ise “söylediğim bu cümlelerden ne anlıyorsan onu çıkart, senin de kızların var sen başkasına yaparsan allah da bunu senin kızlarından çıkartır” dediğini söylemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

3. Sanık ... ise katılan ...'i aradığını kabul ederek “yapmış olduğunuz dine imana sığmaz bizim örf ve adetlerimizde keyfi olarak biri ile evlenip sonra onu sokakta terk edip gitmek yoktur böyle yapanın allah cezasını verir” dediğini, katılan ...'in ise “söylediğim bu cümlelerden ne anlıyorsan onu çıkart, senin de kızların var sen başkasına yaparsan allah da bunu senin kızlarından çıkartır” dediğini söylemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan ... tarafından "ayakları kesilesice, ayakta duramayasıca" gibi sözler de söylendiğinin iddia edildiği, ancak bu sözlerin hakaret içeren ya da sövme kabilinden sözler olmadığı, beddua sözleri olduğu göz önüne alındığında, atılı hakaret suçunun oluşmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebebine ilişkin kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... Hakkında Tehdit Ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ...'nin kaynı olan sanığın, ...'nin katılan ... tarafından iş yerine bırakıldığını haber alması üzerine cep telefonu ile katılan ...'i aradığı ve ...'nin bırakılmasına ilişkin serzeniş ve sert eleştirilerde bulunduğu, hatta bunun örf ve adet ile din ile bağdaştırılamayacağı konusunda sözler söylediği, ancak katılan aşamalarda iddia ettiği "Kars'tan sülalemi topladım, yarın ...'ya geleceğim, seni ve oğlunu öldüreceğim" demek suretiyle tehdit ettiği ve sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği konusunda katılanın soyut beyanından başka bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/811 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13189, Karar No: 2024/15271, Tarih: 26.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13189 E.  ,  2024/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 30. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde alt işverenler nezdinde temizlik görevlisi olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) gereği kadroya geçirildiğini ve çalışmaya devam ettiğini, davacının .... Sendikası (Sendika) üyesi olduğunu, davacının alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücret baz alınarak asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve 696 sayılı KHK ile kadroya geçişinde de asgari ücretin % fazlası ücretle kadroya geçirildiğini, bunun 696 sayılı KHK'nın 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde gereği olduğunu ve sonrasında da imzalanan bireysel iş sözleşmesinde de bu hakların tüm fer'îlerinin korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceğinin yazıldığını, davacının temel ücretinin her asgari ücret artırıldığında belirlenen asgari ücretin % fazlası oması ve üzerine de toplu iş sözleşmesiyle öngörülen zamların uygulanması gerektiğini, işverence buna aykırı olarak eksik ücret ödendiğini, tüm çalışanların 15 gün aralıksız olarak işyerinden hiç çıkmadan, evlerine gitmeden, gece gündüz yirmi dört saat çalıştıklarını, ancak bu çalışmaları karşılığı ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kovid 19 salgını tedbirleri kapsamında uygulanan vardiya sisteminde yapılan tüm fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini, salgın nedeni ile Bakanlığın yayımladığı genelgeler kapsamında alınması gereken tedbirler bağlamında 02.04.2020 tarihinde öncelikle 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, yeni talimatla sabit vardiya sisteminin 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, 375 sayılı KHK’nın geçici 23 üncü maddesi gereği sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarına ilişkin şartların Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesi hükümleri esas alınmak suretiyle belirlenerek uygulandığını, tüm bu gerekçelerle alt işveren işçilerinin, 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) kapsamında işçiden alınması gerekli yazılı beyanlar ve talepler alınmak sonucu kadroya geçirildiklerini, işçilerin rızası olmaksızın herhangi bir işlem yapılmadığını, anılan mevzuat hükmü çerçevesinde işlem yapıldığını, ilgili mevzuat gereğince düzenlenen çalışma sürelerine uyulduğunu, 375 sayılı KHK yapılan ödemelerin kayıtlarla sabit olduğunu, davacının ücretinin geçiş anında maktu olarak belirlendiğini, kadroya geçiş sonrası ücretinin doğru olarak hesaplandığını ve ödendiğini, davacının ödenmemiş herhangi bir işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası dosyanın yeni esasa kaydedilerek taraflara tebligat işlemlerinin yapıldığı, söz konusu karar içeriği dikkate alınarak tüm işyeri kayıtlarının noksansız celbi için müzekkere yazıldığı, noksanlıklar tamamlandıktan sonra bilirkişiden rapor alındığı, tüm dosya kapsamında getirtilen işyeri kayıtlarından davacının ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları karşılığının noksansız ödendiğine dair işverence belge ya da ödeme makbuzu sunulmadığı, davacı tarafın ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram genel tatil ve gece zammı ücreti alacaklarına ilişkin taleplerinin ise yersiz olduğu, bu nedenle sübut bulmayan söz konusu alacakların reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, dosya kapsamına uygun ve yeterli bulunan bilirkişi raporu ile hesaplanan alacakların hüküm altına alındığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının çalıştığı Kurumun bakıma muhtaç kişilerden oluştuğunu ve pandemi döneminin de dâhil olduğu süreç içerisinde aynı saatlerde çalışıldığı kabulünün hayatın olağan akışına aykırı düşeceğini, zira bakıma muhtaç kişilerin ihtiyaçları gereği günün her saati çalışmanın zaruri olduğunu, gerek pandemi dönemi gerek pandemi öncesi dönemde davacının fazla çalışma yapmama ya da tatil günlerinde Kuruma gelmeme keyfîliğinin söz konusu olamayacağını, işverenin yazdığı fazla çalışma süreleri üzerinden değil, olması gereken ve fiilen çalışılan günlere göre öncelikle fazla çalışma sürelerinin yeniden tespiti ile bu tespitler neticesindeki çalışma saatlerine göre fazla çalışma ücretlerinin hesaplanması gerektiğini, haftalık 45, günlük 11 saat sınırı aşılmamış olsa bile artan saatlerin de hesaplamaya dâhil edilip ayrı ayrı değerlendirme yapılarak hesaplama yapılması gerektiğini, davacının ücretinin muvafakati alınmadan düşürüldüğünü, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki mahsup uygulamasının hatalı olduğunu, zira ilgili aylara ilişkin fazla ödeme var ise bu ödemelerin sadece ilgili aydan mahsup edilmesi gerekirken yapılan ödemelerin genel toplamdan mahsup edilmesinin usule aykırı olduğunu, davalı işyerinde aralıksız olarak, önce bir hafta, sonra iki hafta ve sonra 10 gün esasına göre çalışan davacıya haftanın 7 günü çalışması nedeniyle iki yevmiye tutarında hafta tatili ücreti, üç yevmiye tutarında bayram ve genel tatil çalışması ödemesi yapılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu uyuşmazlıkta davacı işçinin kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin açıkça öngörülmediği, konuya ilişkin emsal içtihat da nazara alındığında, davalı Bakanlık uygulamasının yerinde olduğu ve buna göre dava konusu ücret, ilave tediye, ikramiye fark taleplerinin reddinin yerinde olduğu, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve gece zammı ücreti talepleri yönünden; davalı işverence pandemi dönemi için ayrı bir çalışma usulü uygulandığı ve Ülke çapındaki tüm kurum işyerlerinde uygunlandığının sabit olduğu, davalı Bakanlıkça pandemi dönemine has uygulanan çalışma usulünün davacının çalıştığı işyerinde de uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak uygulanmış ise davacının fazla çalışma, hafta tatili, çalışmasına denk gelmiş ise ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ve varsa gece zammı alacağının denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak tespit edilmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırıldığı, İlk Derece Mahkemesince Dairenin kaldırma kararı gerekleri yerine getirilerek hukuka uygun hüküm kurulmuş olmakla davacının istinaf istemlerinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri.

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...