muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3344, Karar No: 2015/926, Tarih: 30.04.2015

İstemediğini bildirdiğini beyan ettiği, ancak yargılama aşamasında sanık ...'e ilişkin kolluk beyanlarını kabul etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin sanık ...'in Devrim Karargah terör örgütü üyeliğinin gerekçesi olarak örgüt kurucularından ...'nın yönlendirmesi ve talimatı ile örgütsel faaliyetlerde bulunduğu, ... ile irtibatlı olarak örgüt faaliyeti kapsamında görüşüp örgütsel eylemlerde bulunduğu, Orhan YLMAZKAYA'ya yapılan operasyon günü olan 27.04.2009 tarihinde Demokratik Dönüşüm isimli dergide kendi adıyla çeşitli yerlere ayrı isimlerle postalar gönderdiğinin kabul edildiği, keza hükmün gerekçesinde ...'in 17.03.2004 tarihinde Türkiye Devrim Partisi'ne yönelik olarak gözaltına alınıp hakkında işlem yapıldığının belirtilmiş olması ve ...'ın sonradan döndüğü kolluk ifadesinde sanıkla 2004 yaz aylarında ...'nın talimatı ile irtibat kurduğunu beyan etmesi ve sanığın aşama ifadelerinde 2004 yılı yaz aylarından itibaren toplam oniki ay cezaevinde tutuklu kalıp daha sonrada askere gittiğini beyan etmesi karşısında, sanığın 2004 yılı yaz aylarını kapsayacak şekilde ceza evinde kalıp kalmadığı hususu araştırılarak, sonucuna göre ...'ın ifadesinin doğruluğu saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği, buna bağlı olarak da;

Sanık hakkında örgütsel faaliyet kapsamında işlediği kabul olunan resmi belgede sahtecilik suçundan tayin edilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca arttırıldığının anlaşılması karşısında, sanığın yukarıda belirtilen şekilde örgüt üyesi olma suçuna ilişkin olarak hukuki durumunun tayin edilmesinden sonra resmi belgede sahtecilik suçundan tayin edilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca arttırılıp arttırılmayacağı hususunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetildiğinde, sanık hakkında bu suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin eksik inceleme ile verildiğine dair itiraz yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesinin 22.12.2014 tarih ve 2014/5464 esas, 2014/12447 karar sayılı ilamında;

a. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan verilen ONAMA,

b. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen DÜZELTİLEREK ONAMA,

c. Sanık ... hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ONAMA,

d. Sanık ... hakkında Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen ONAMA,

e. Sanık ... hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ONAMA,

KARARLARININ KALDIRILMASINA;

3) İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 tarih ve 2009/213 esas, 2013/137 karar sayılı;

a. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

c. Sanık ... hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ONAMA,

d. Sanık ... hakkında Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen ONAMA,

e. Sanık ... hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ONAMA,

KARARLARININ KALDIRILMASINA;

3) İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 tarih ve 2009/213 esas, 2013/137 karar sayılı;

a. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne yardım suçunun doğrudan ve özel kastla işlenebilecek suçlardan olduğu gözetildiğinde, yardım fiilinin bilerek ve isteyerek yapılması gerektiği, sanığın bu kastla hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediği, hükme esas alınan delilerin suçun manevi unsurunun oluşumu için yeterli olmadığı gibi, mahkemenin kabulünün de atılı suçu oluşturmayacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

b. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

aa. Suç ve iddianame tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 250. mddesinde sayılan suçlara bakmak üzere kurulan mahkemenin, anılan Kanunun 252/1-g maddesindeki istisna hükmü de nazara alındığında; örgüt faaliyetleri ile ilgisi olmayan, yasa ve yönetmeliğe aykırı şekilde silah bulundurma eylemi nedeniyle 6136 sayılı Kanuna aykırılıktan açılan davaya bakmasına yasal olanak bulunmadığından bu suçtan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb. Kabul ve uygulamaya göre;

285 Sayılı Olağanüstü Hal Bölge Valiliği İhdası Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararnamenin Geçici 1. maddesi gereğince, Diyarbakır Valiliğince 56-2801767 seri nolu Kaleşnikof marka silahı OHAL ilan edilen iller ve mücavir alanda taşıma ve bulundurma iznini veren ruhsatın ... adına düzenlendiği, atanma nedeni ile OHAL bölgesi ve mücavir iller dışına çıkarıldığı gerekçesi ile yapılan ruhsat iptalinin ve tebliğinin usulune uygun olmadığı, ruhsat iptal kararının tebliğinin de silaha el konulmasından sonra gerçekleştirilmesinin bu işlemi yasaya uygun hale getirmediği ve suça konu silahın OHAL bölgesi ve mücavir iller dışında taşınmadığı da gözetildiğinde atılı suçun oluşmayacağının düşünülmemesi,

c. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın belgede sahtecilik yaptığı kabul edilen ... adına, fotoğrafı sökülmüş bulunan nüfus cüzdanı ilgili olarak İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01.10.2010 tarih ve BLG-2010/8516 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda belgenin açıkça aldatma kabiliyetini haiz olmadığının belirtilmesi karşısında, belgenin duruşmada incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik araştırma ile karar verilmesi,

d. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

d. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın mahkumiyetine esas alınan, ...'ın sonradan döndüğü kolluk ifadesinin denetlenmesi bakımından, sanığın aşamalardaki 2004 yılı yaz ayları toplam on iki ay ceza evinde tutuklu kalıp daha sonrada askere gittiği yönündeki savunması araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile mahkumiyetine hükmolunması,

Sanık hakkında örgütsel faaliyet kapsamında işlediği kabul olunan resmi belgede sahtecilik suçundan tayin edilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca arttırıldığının anlaşılması karşısında, sanığın örgüt üyesi olma suçuna ilişkin olarak hukuki durumunun tayin edilmesinden sonra 3713 sayılı yasanın 5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık ... hakkında tabancalar yönünden Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesinin beraate ilişkin değerlendirmesi itiraz kapsamına alınmadığından bu hususun mahkemece gözetilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1559, Karar No: 2020/1200, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1559 E.  ,  2020/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8769, Karar No: 2014/580, Tarih: 17.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8769 E.  ,  2014/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/453-2013/119

B.. Ç.. ve müştereklerinin hasımsız olarak açtıkları mirasçılık belgesi istemi davasının reddine dair Menderes Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.03.2013 gün ve 453/119 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenlerinin üst soy miras bırakanları olan Salih, Salih'in eşi F. ile S.'in annesi Ayşe ve kız kardeşi Ayşe'nin mirasçılık belgelerinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kök murislerle davacılar arasındaki bağlantının sağlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından, dosya kapsamına göre irs ilişkisinin ispatlandığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 598. maddesi hükmünde; başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesi'nce mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, mirasçılık belgesinin geçersizliğinin her zaman ileri sürülebileceği açıklanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı Kanun'un 30.maddesi hükmüne göre de; nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanmasının mümkün olduğu düzenlenmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Dosya kapsamından; miras bırakanlar adına kayıtlı, 235 ada 34 parsel sayılı zeytinliğin dayanağı olan 12/03/1934 tarih, 218 nolu tapu kaydının, R. muhacirlerinden İ. oğlu Ç. S., S.'in karısı F. Hanım ve kız kardeşi A. ve annesi A. Hanımlara eşit olarak 1771 sayılı Kanun'a göre ve Tapu Komisyonu'nun 18/09/1932 tarih, 67 sayılı kararı ile tapuda kayıtlı olduğu, 235 ada, 34 parsel sayılı zeytinliğin kadastro beyanname ve kayıt varakasının "beyanname" başlıklı ikinci sayfasında İbrahim oğlu S. Ç..tescil beyanının "hissedarlardan anam Ayşe ile kız kardeşim diğer Ayşe sonradan öldüler, veraset senedi henüz alınmadı, tespitin tapu kaydı gibi yapılmasını isterim. 30/05/1950" şeklinde olduğu; 80 ada 2 parsel sayılı arsanın dayanağı olan 12.03.1934 tarih, 217 nolu tapu kaydının R. muhacirlerinden İ. Oğlu Ç.S., Salih'in karısı F. Hanım ve kız kardeşi A. ve annesi A.'ye eşit olarak 1771 sayılı Kanun'a göre ve Tapu Komisyonu'nun 18/09/1932 tarih, 67 sayılı kararı ile tapuda kayıtlı bulunduğu 80 ada 2 parsel sayılı arsanın kadastro beyanname ve kayıt varakasının "beyanname" başlıklı ikinci sayfasında miras bırakanların komşusu H. karısı H. kızı M. C.'ın "...B. Ç. S.'in anası dahi ölmesi ile evlatları S. ve A.'ye ve S. kardeşi A.'nin de bekar olarak ölmesi ile veraseti kardeşi Salih'e kaldığı, veraset ilamı almadık, tapu gibi tespitini isterim." şeklindeki beyanına istinaden Tespit Komisyonu'nun 21/05/1949 tarihli kararı ile beyannamede isimleri yazılı malikler adına tespit kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Toplanan deliller, dinlenen tanık anlatımları ve nüfus kayıtları, kadastro beyanname ve kayıt varakları ile tapu senetlerine göre miras bırakanlardan Mustafa kızı Ayşe, miras bırakan 01.07.1899 doğumlu S. Ç.'in annesi, İbrahim kızı Ayşe'nin ise kız kardeşi olduğu; nüfus kayıtlarından davacıların S. Ç. ve S.'in eşi F.Ç.'in altsoyları oldukları anlaşılmaktadır. Miras bırakanlardan İbrahim kızı Ayşe ve M. kızı A.'nin kayıt maliki oldukları 12.03.1934 tarih, 217 ve 218 nolu tapu senetlerinin verildiği 1934 senesinden sonra, iş bu tapu senetlerinin uygulandığı kadastro tespitlerinin yapıldığı 1949 ve 1950 yıllarından önce öldüklerinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan hukuki olgulara göre mirasçılar ve miras paylarının miras bırakanların ölüm tarihinde yürürlükte olan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanarak belirlenmesi ve mirasçılık belgesi verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31862, Karar No: 2018/19713, Tarih: 15.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31862 E.  ,  2018/19713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın talimatla verdiği ifadede, daha önce psikayatrik tedavi gördüğünü belirtmesi ve temyiz incelemesine konu dosyadaki hüküm tarihinden önce Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 11.09.2009 tarihli sağlık kurulu raporunda “şizoaffektif bozukluk" tanısının tespit olunması karşısında, suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli ölçüde azalmış olup olmadığı” hususunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 106/1-1. maddesine uyan tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2414, Karar No: 2023/1892, Tarih: 02.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2414 E.  ,  2023/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3187 E., 2022/3767 K.

DAVA TARİHİ : 16.05.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Demre Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/102 E., 2022/149 K.

Taraflar arasındaki tevkifatın aidiyeti ile tarım bağ-kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uzun yıllardan beri ... ilçesinde tarım ve örtü altı seracılık işiyle uğraştığını, 1999 yılında topladığı ürünleri ... Toptancı Halinde sebze komisyonculuğu yapan ... isimli şahsa sattığını, davalı ...'nın satılan ürünler karşılığından 1999/4 döneminde tevkifat kesintisi yaparak düzenlediği tevkifat listesini diğer davalı SGK'ya verdiğini, müvekkilinin SGK Başkanlığına yapmış olduğu 11.01.2021 tarih ve 17866440 varideli dilekçe ile 1999 yılında yapılan tevkifat kesintisi nedeniyle Tarım Bağ-kur sigortalılığının başlangıç tarihinin buna göre düzeltilmesini talep ettiği, ... ve ... tarafından 1999/04-2001/06 aylarda tevkifat kesintisi yapılan ...'nün kurum Bağ-Kur sigortalısı olan ... kızı ... doğumlu ... olduğu kanaatine varılmadığı gerekçesiyle ret cevabı verildiği, tevkifat kesintilerinde ismi geçen kişinin müvekkili olduğunu, davalı ... tarafından diğer davalı SGK'ya gönderilen tevkifat listesi ve 1999/4 yılına ait müstahsil makbuzunda adı geçen kişinin 7421711337 bağ-kurt numaralı ... kızı ... doğumlu ... olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın açılmasına kurum olarak sebebiyet vermediklerini, tevkifat kesintisindeki ismin davacıya ait olup olmadığının kurumca tespit edilememesi nedeniyle zorunlu olarak mahkeme kararıyla tespit edilmesine yönelik olduğu, tevkifat kesintisini yapan davacının ürün verdiği komisyoncu tarafından eksik belge düzenlenmesinden kaynaklı olduğunu, davada kurumun zorunlu olarak gösterildiğini, kesintinin davacıya ait olmadığının tespiti halinde davanın reddine, kurum lehine yargılama ve vekalet ücreti takdirine, davanın açılmasına kurum sebebiyet vermemesi ve talep edilmemesi nedenleri hüküm altına alınacak olan yargılama giderlerinden kurumun sorumlu tutulmasına karar verilmesini davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan araştırmada; Demre İlçe Nüfus Müdürlüğünce yapılan araştırmada ilçemizde davacı dışında ... isimli bir şahsın bulunduğu ve 15.01.1922 doğumlu olup 01.10.2014 tarihinde vefat ettiğinin bildirildiği, Demre İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmada ise, davacı dışında başka bir adet ...'nün bulunduğu, 01.10.2014 tarihinde vefat ettiği, bu şahsın meyve üretimi ile uğraştığı ve Demre halinde hiçbir komisyoncuya ürün vermediği, davcının ise eşi ile seracılık yaptığı, ..., ... isimli komisyonculara ürün verdiğinin tespit edildiği, dinlenen tanıkların, davacının seracılık yaptığını ve 1999-2000 li yıllarda ürünlerinin kendilerine verdiğini, davacı dışında kendilerine ürün veren ... bulunmadığını beyan ettikleri, davacının tarım sigortalılığı dosyasının incelenmesinde davacının SGK'ya dava konusu tevkifat listesi ile ilgili başvurduğu ancak kimlik alt bilgilerinin bulunmaması nedeniyle talebinin reddedildiği, yukarıda tek tek açıklanan araştırmalar sonucu davacı dışındaki ...'nün yaşı, kolluk araştırmasında meyve üretimi yaptığı ve Demre halinde kimseye ürün vermediğinin tespit edilmiş olması, tanıkların davacı dışında kendilerine ürün veren ... bulunmadığını bildirmiş olmaları göz önüne alındığında dava konusu tevkifat listesinde yer alan ...'nün davacı olduğunun kanaatine varılarak davanın davalı SGK yönünden kabulü ile, 4/1999 bildirim tarihli ... tevkifat sorumlusuna ilişkin bağ-kur çiftçi prim bildirim listesinde yer alan ...'nün ... TC kimlik numaralı ... ve ... kızı ... doğumlu ... olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, teslim ettiği ürün bedellerinden, 1999/04 döneminde 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur prim kesintisi yapıldığının; aynı isimde aynı ilçede başka bir kişinin tespit edilemediğinin, sair kayıtlar ile tanıkların da davaya konu iddiayı doğruladığının ve tescile esas prim kesintisinin davacıya ait olduğunun anlaşılması karşısında; ilk derece Mahkemesinin kabule yönelik kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 1999/4 yılına ait tevkifat belgesinde adı geçenin davacı olduğunun ve tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7 inci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...