muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/103, Karar No: 2022/83, Tarih: 10.02.2022

Anlaşılmaktadır.

Sanık ...; parasal hareket iddiasının tamamen olayların birbirleri ile ilintilenmesi sonucu olduğunu, aile dostu ... ve ... ... isimli kişilerin ekonomik zorluğa düştüklerini ve yeni bir şirket satın aldıklarını, kendisinden kredi çekmesini istediklerini, yurt dışında yaşayan kız kardeşinin de desteğini alarak birlikte ödemek üzere 470.000 TL civarında bir krediyi parça parça İşbankası ve Denizbank'tan çekerek bu kişilere teslim ettiğini, birkaç ay içerisinde bu krediyi kapatacaklarını söylediklerini fakat dedikleri gibi davranmadıklarını, daha sonra da Gürcistan'a kaçtıklarını, bu sırada bir kaza geçirdiğini ve bir müddet yoğun bakımda hastanede kaldığını, bu kişilerin kredi borçları ödememeleri üzerine bu kişileri arayış içinde olduğunu, bilirkişi raporunda belirtilen 660.000 TL'nin iki bankadan çekip hesabına giren para olduğunu, bilirkişinin incelemesinde görülen 292.000 TL civarında geri ödemenin de yine kendi hesabından girip çıktığı için bu şekilde anlaşıldığını, ayrıca yine hesabında ...'de daha önceden almış olduğu ve imar geçip değerlenen taşınmazın kefaletinden dolayı devretmek zorunda kaldığında yine resmi satış bedeli göstermek zorunda olduğu için öyle bir rakam göründüğünü, bunları da mal bildiriminde eksiksiz biçimde açıkladığını, mal beyanında 1.000.000 TL olan ve daha önce tarla vasfında aldığı sonra arsa vasfına dönüşen alırken 20 dönüm olup, sonradan imarla 17 dönüme düşürülen bir yer olduğunu, değer kazanması nedeni ile bu hâle geldiğini, 490.000 TL değer ifade ettiği dairenin TOKİ'den aldığı, daha doğrusu önalım hakkına sahip olduğu taşınmaz olup devrettiğini savunmuştur.

"Haksız mal edinme" ifadesinin tanımı 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 4. maddesinde; "Kanuna veya genel ahlaka uygun olarak sağlandığı ispat edilmeyen mallar veya ilgilinin sosyal yaşantısı bakımından geliriyle uygun olduğu kabul edilemeyecek harcamalar şeklinde ortaya çıkan artışlar, bu Kanunun uygulanmasında haksız mal edinme sayılır." şeklinde yapılmış ve haksız mal edinme suçu da aynı Kanun'un "Haksız mal edinme, mal kaçırma veya gizleme" başlıklı 13. maddesinde; "Kanunun daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde haksız mal edinene üç yıldan beş yıla kadar hapis ve beş milyon liradan on milyon liraya kadar adli para cezası verilir." biçiminde düzenlenmiş olup kaynağı fail tarafından gösterilemeyen ve geliri ile uygun olmayan harcamalar haksız mal edinme olarak kabul edilmiştir.

3628 sayılı Kanun'un "Amaç" başlıklı 1. maddesinde yer alan "Bu Kanunun amacı, rüşvet ve yolsuzluklarla mücadele cümlesinden olarak; bu Kanunda sayılanların mal bildiriminde bulunmalarını, bildirimlerin yenilenmesini, mal edilmelerin denetimiyle, haksız mal edinme veya gerçeğe aykırı bildirimde bulunma halinde uygulanacak hükümleri, bu Kanunda belirlenen suçlarla bazı suçlardan dolayı kamu görevlileri ve suç ortakları hakkında takip ve muhakeme usulünü düzenlemektir." şeklindeki düzenleme uyarınca Kanun'un amacı, rüşvet ve yolsuzluğun önüne geçmektir. 3628 sayılı Kanun'da sayılan görevli kişilerin; aynı Kanun'un 17. maddesine göre irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma gibi suçlarından dolayı re'sen soruşturma işlemlerinin başlatılacağı hüküm altına alınmış olup ancak bu suçlardan dolayı, kişinin yaptığı yolsuzluk fiilinin tam olarak ortaya çıkarılamamış veya kanıtlanamamış olması ihtimalinin oluştuğu durumlar için kanun koyucu, eylemin daha ağır bir cezayı gerektirmemesi şartıyla haksız mal edinilmesini, ayrıca bu haksız edinilen malın kaçırılıp gizlenmesini de suç olarak düzenlemektedir.

Anılan Kanun'un 4. maddesinin lafzından, kişinin sahip olduğu bir mal varlığından ziyade bu mal varlığını elde ediş biçiminin kanuna veya genel ahlaka aykırı bir yoldan olup olmadığının ispatının arandığı, ispat yükünün ise sanığa bırakıldığı, sanığın, mal varlığını kanuna veya genel ahlaka uygun olarak edindiğini veya yaptığı harcamaların sosyal yaşantısına uygun olduğunu ispat etmesi gerektiği anlaşılmakta ise de ispat yükünün sanığa bırakılmasının ceza hukukunun genel ilkelerine aykırı olduğu, ceza muhakemesi hukuku açısından muhakemeye katılan hiçbir tarafa ispat külfeti yüklenmediği, ceza muhakemesinin amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu ve bu amaç doğrultusunda mahkemenin re'sen yapacağı araştırmanın neticesinde toplanacak deliller değerlendirilerek bir sonuca ulaşılması gerektiği, aksi durumun kabulü hâlinde "Şüpheden sanık yararlanır (in dubio pro reo)" ilkesi ile Anayasa'da güvence altına alınan "Susma hakkı" ilkesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin 2. fıkrasında; "Bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar masum sayılır." ve Anayasa'nın 38. maddesinin 4. fıkrasında; "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz." şeklinde tanımlanan "Lekelenmeme hakkı (masumiyet karinesi)" ilkesine aykırı uygulamalara neden olunabileceği, 3628 sayılı Kanun'un 4. maddesinde sanığa yüklenen ispat külfetinin sanığın gelirleri ve giderlerinin hangi kalemlerden oluştuğu hususunda adli makamlara bildirimde bulunmasından ibaret olduğu, sanığın haksız mal edinmediğinin, itham edildiği suçu işlemediğinin ispatı noktasında sanığa bir külfetin yüklenemeyeceği, sanığın gelirlerini oluşturan kalemleri bildirmesinden sonra maddi gerçeğin ortaya çıkartılması adına sanık tarafından bildirilen gelirlerin ve giderlerin doğruluğunun denetimi ile malların kanuna veya genel ahlaka uygun olarak sağlanıp sağlanmadığı veya ilgilinin yaptığı harcamalardaki artışların sosyal yaşantısı bakımından geliriyle uygun olup olmadığı hususlarının denetiminin mahkeme tarafından yapılacağı, sanığa yüklenen ispat külfetinin, mahkemenin gerekli araştırmayı resen yapma görevini ortadan kaldırmayacağı kabul edilmelidir.

Yapılan açıklamalar doğrultusunda haksız mal edinme suçunun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin belirlenmesi açısından; ilk derece mahkemesince, bir bankacı, bir yeminli mali müşavir veya hesap uzmanı, ayrıca sanığın aile fertleriyle birlikte yaşam tarzına, mesleki durumuna ve sosyal seviyesine göre (yiyecek, giyecek, kira, eğitim, telefon faturaları, kredi kartı gibi) temel harcamalarıyla yasal gelirlerinin denkliği ve tasarruf edebileceği miktar yönünden karşılaştırma yapabilecek sanıkla aynı veya benzer mesleki ve gelir durumuna sahip bir uzmandan oluşacak bilirkişi heyetinden, sanığın, eşinin, birlikte yaşadığı ailesinin, soruşturmaya ve kamu davasına konu edilen mal bildirimlerinin yapıldığı tarihler arasında, haksız mal edinip edinmediklerinin, dolayısıyla sanığın kanuna ve ahlaka uygun olarak sağlandığı ispatlanamayan malları (taşınır, taşınmaz mallar ile hak ve alacakları) ile tüm geliriyle (maaş, ikramiye, akrabaları tarafından yapılan bağışlar, faiz, mesai ücretleri, kira ve diğer kazançları ile değer artışları vs. dahil) orantılı olmayan harcamaları (kredi kartı, aşırı fazla ve lüks tüketimleri) olup olmadığının tespit edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle yüklenen suçun açıklanan özellikleri de dikkate alınarak;

1- Sanığın hangi mal varlığını hangi tarihte edindiği,

2- Edindiği tarihlere göre bunların yasal kaynağının bulunup bulunmadığı ve geliriyle uyumlu olup olmadığı,

3- Görevi icabı aylık maaşının bulunduğu da gözetilerek mutad tasarruf ölçüleri de nazara alındığında, hangilerinin haksız mal edinme, hangilerinin yasal mal edinme olduğu,

4- Faizinin hangi miktara baliğ olacağı,

5- Haksız edinildiği belirlenen mal varlığının sanık hakkında daha ağır bir suçtan açılmış kamu davasına konu edilip edilmediği hususlarının hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ve denetlenebilecek açıklıkla belirlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın gerek beyan ettiği ve gerekse hakkında nitelikli dolandırıcılık ve nüfuz ticareti suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında tespit edilen mal varlığı üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda Gelir İdaresi Başkanlığından alınan banka hareketleri, resmî tapu satış senetleri ve motorlu taşıt noter satışları dikkate alınmak suretiyle yapılan hesaplamalar ve nakit giriş çıkışlarının analizi sonucunda açıklanamayan nakit fazlası olarak 660.973 TL'nin belirlendiği ve 3628 sayılı Kanun'a muhalefet (Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu 4, 13/1 ve 14. maddeleri) suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığa ait mal bildirimlerinin onaylı suretlerinin, banka hesap hareketlerinin, trafik tescil ve tapu TAKBİS kayıtlarının ve sanığın almış olduğu maaş tutarlarını gösterir belgelerin dosyaya getirtildiği, inceleme aşamasında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Teftiş Kurulu Başkanlığınca alınan ve serbest muhasebeci mali müşavir-Kamu Gözetim Kurumu bağımsız denetçisi ... tarafından düzenlenen 05.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda 01.01.2016-31.10.2017 aralığındaki 22 aylık dönem ile sınırlı olmak üzere; sanığın hesaplarına 1.533.732,17 TL nakit girişine karşılık 892.758,51 TL nakit çıkışının gerçekleştiği, aynı dönem için 660.973,66 TL açıklanamayan nakit fazlasının bulunduğu belirtilmiş ise de kovuşturma aşamasında emekli banka müfettişi-müdürü, emekli bankacı SMMM ve emekli Sayıştay uzman denetçisinden oluşan heyet tarafından düzenlenip mahkemece hükme esas alınan 04.09.2019 havale tarihli bilirkişi raporunda ise, sanığın hesabına yatırılan ve incelemeye değer tutarların tamamının 741.627,50 TL olarak gerçekleştiği, bunların kaynağının kullandırılan kredi tutarlarının mevduata aktarılması, borç verilen ... ...'in iadede bulunarak hesaba yatırdığı tutarlar toplamı, sanığa ödemesi yapılan maaş toplamı, sanığın satışını yaptığı konut bedeli ve alınan borç olduğunun belirlendiği, sanığa teslim edildiği iddia olunan 40.000 TL'nin işlem gördüğü 07.07.2017 tarihinde ve sonrasında, sanığa ait banka hesaplarında bu miktarda herhangi bir para girişine rastlanılmadığının belirtildiği ve sözü edilen her iki bilirkişi raporunda sanığın banka hesaplarına kaynağı belirli olmayan bir paranın yatırıldığına dair herhangi bir tespitin de bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın haksız mal edinme suçunu işlediğinin sabit olmadığı, yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunmadığı ve eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sanık ... hakkında haksız mal edinme suçundan verilen beraat hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin nitelikli dolandırıcılık ve nüfuz ticareti suçları, katılan ... vekilinin ise nüfuz ticareti ve haksız mal edinme suçları açısından temyiz istemlerinin REDDİNE,

2- Sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delilin dosyada BULUNMADIĞINA,

3- Sanığın üzerine atılı haksız mal edinme suçundan EKSİK ARAŞTIRMAYLA HÜKÜM KURULMADIĞINA,

4- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2-1 sayılı sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık ve haksız mal edinme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ONANMASINA,

b) Nüfuz ticareti suçundan kurulan beraat hükmünün eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Sanığın üzerine atılı haksız mal edinme suçundan EKSİK ARAŞTIRMAYLA HÜKÜM KURULMADIĞINA,

4- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2-1 sayılı sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık ve haksız mal edinme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ONANMASINA,

b) Nüfuz ticareti suçundan kurulan beraat hükmünün eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

5- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivinde bulunan dosyaların Yargıtay 11. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede temyiz incelemesinin reddi kararı ile nitelikli dolandırıcılık ve haksız mal edinme suçlarına ilişkin temyiz incelemesi bakımından oy birliği, nüfuz ticareti suçuna ilişkin temyiz incelemesi bakımından ise oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9094, Karar No: 2017/17114, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9094 E.  ,  2017/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7628, Karar No: 2022/11871, Tarih: 05.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7628 E.  ,  2022/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ... ve ... San. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 21.09.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirden oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece esas alınan kusur raporu doğrultusunda Davalı İşveren ... % 90 (yüzde doksan); Kazalı ...’in % 10 (yüzde On); Davalı şirket ortağı/yetkilisi ...’ine (işverenin kusuru içinde kalmak üzere) % 15 (yüzde onbeş); Davalı şantiye sorumlusu ...’un (işverenin kusuru içinde kalmak üzere) % 10 (yüzde on) kusurlu bulunarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun olup kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, cezadaki maddi olgu ve dosya içeriğindeki tüm deliller gözetilip, mevcut çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 506 sayılı Kanun'un 26., 4857 sayılı Kanun'un 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir.

Sigortalının göl içerisine düşmek suretiyle vefat etmesi olayında, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sigortalının ne şekilde vefat ettiği, maddi olgu somut olarak ortaya konulmaksızın, sigortalının iş yerinde çalışırken kaza geçirmiş gibi değerlendirilmek suretiyle, taraflara kusur atfedilmesi hatalı bulunmuştur. Müteveffa sigortalının en son görüldüğünde herhangi bir iş yapmaksızın oturduğu, gölge bir yere oturması hususunda uyarılması sonrasında herhangi biri tarafından görülmediği, makine yağcısı olarak görevli olan sigortalının o gün çalıştığına dair bulgunun bulunmadığı, şantiye yanındaki gölette elbisesi ile birlikte boğulmuş olarak bulunması karşısında, sigortalının gölete düşmüş olup olmayacağı hususu değerlendirilmek ve buna göre işverenin ve işyerinde bulunan şantiye şefi gibi sorumluların kusur durumlarının ceza davasında müteveffa sigortalıya da 2/8 oranında kusur verildiği de göz önüne alınarak tarafların kusur durum ve oranlarının belirlenmesi ve mevcut çelişkilerin giderilmesi için yeniden alanında uzman bilirkişilerden oluşan heyet raporu alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılar ... ve .... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1141, Karar No: 2014/4079, Tarih: 19.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/1141 E.  ,  2014/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 7 - 2011/64743

Mahkemesi : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/10/2010

Numarası : 2009/209 - 2010/497

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun, 11/11/2013 tarih, 28792 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan tespit ve tescil başlıklı 7. maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespitinin Kültür ve Turizm Bakanlığının koordinatörlüğünde yapılacağı ve bu tespitlerin koruma bölge kurulu kararı ile tescil edileceği, tescil kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususların yönetmelikle düzenleneceğinin öngörüldüğü, bu amaçla çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik ile sit kararlarının ilan şeklinin kaleme alındığı, 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde yapılan değişiklik ile sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazların tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanacağı ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı hükmünün getirildiği, ayrıca anılan Kanunun 3. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacağının öngörüldüğü, gerek 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 7. maddesi ile anılan madde gereğince çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, sanığın yetkilisi olduğu A.. P..Liman İşletmeleri Ticaret LTD. şirketi tarafından 04/02/2009 tarihinde Tekirdağ Müze Müdürlüğü'ne yapılan müracaatta, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun