muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12699, Karar No: 2023/5166, Tarih: 20.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı borçlu temyiz dilekçesinde; şikayetçi alacaklının murisinin dayanak ilamı Yahyalı İcra Müdürlüğü’nün 2008/229 E. sayılı dosyası ile takibe koyduğunu, bu takipte tutulan 17.03.2010 tarihli infaz tutanağında şikayetçinin murisinin ... bulunmayan alanları teslim aldığını beyan ettiğini, aynı konuda tekrar takip başlatılarak ilamın yeniden infazı talebinde bulunulmasının mükerrer ve usulsüz olduğunu, bilirkişi raporunu ve taşmayı kabul etmemekle birlikte kendi taşınmazı ile şikayetçi alacaklıya ait taşınmaz arasında korkuluk yapmak zorunda kaldığını, bilirkişiler tarafından tespit edilen değerin (8,63 m2) bu hususa ilişkin olup olmadığının da raporda belli olmadığını, mahkemece aldırılan 09.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda herhangi bir taşmanın tespit edilemediğinin bildirildiğini, hükme esas alınan 09.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda taşma tespit edilmesinin çelişkili olduğunu, mahkemece şikayetçinin ve kendilerinin rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişilerden birinin daha öncekinden farklı tespit yapmasının çelişkili olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda söz konusu yerin fotogrametrik uçuş paftasında yer aldığı ve 1 mmlik sapmanın gerçekte 5 metre sapmaya karşılık geldiğinin belirtildiğini, hesaplanan 8,63 metrelik değerin hata payı içerisinde kaldığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunun ve dayanak ilamın infazının mümkün olmadığını, mahkemece aldırılan 09.06.2021 ve 01.11.2021 tarihli bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, bilirkişilerce eksik ve hatalı ölçüm yapıldığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra memur işlemini şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 16. Maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18089, Karar No: 2017/5919, Tarih: 13.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/18089 E.  ,  2017/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

,,,,.com internet adresi bulunan sanıklardan ...’in, kendisine ulaşan katılana erkek arkadaşının kendisinden ayrılması için domuz bağı büyüsü yapıldığını söyleyerek bunun bozulması için para istediği, katılanın da kendisine verilen sanık ...’e ait hesaba 1.500,00 TL yatırdığı, bir süre sonra katılanı yeniden arayarak sanık ...’in, büyünün adaklı olduğunu söyleyerek para istediği, bunu da gönderen katılandan yeniden para istenilmesi üzerine sinirlenerek para göndermemesi üzerine, sanığın bu kez şeytani cinleri olduğunu söyleyerek yeniden para aldığının iddia olunması karşısında, sübutu halinde sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafi ile ...’ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15234, Karar No: 2014/15515, Tarih: 18.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15234 E.  ,  2014/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine .../03/2006-.../07/2006 ve 24/07/2006 gününde verilen dilekçeler ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davalar yönünden; bir kısım davacıların davalarının feragat nedeniyle reddine, bir kısım davacıların davalarının açılmamış sayılmasına,bir kısım davacıların davalarının ispatlanamadığından reddine dair verilen .../02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen .../.../2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı şirket vekili Avukat ... .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalı şirket yararına takdir olunan ....100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine .../.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1887, Karar No: 2015/7116, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1887 E.  ,  2015/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık İdris'in yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ve aynı Kanunun 20/2. maddesi uyarınca tebliğin, kapıya yapıştırılma tarihi olan 06.12.2014 tarihinden itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılacağı gözetilerek sanığın 16.12.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddine ilişkin tebliğnamede yer alan ret düşüncesine de iştirak edilmeyerek 25.12.2014 tarihli Ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6633, Karar No: 2019/8016, Tarih: 11.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6633 E.  ,  2019/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SÖKE 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinde sanığın yetkilisi olduğu ... İnş. Tur. Em. Gıda. Tar. Om. Ve Pet Ür. Hay. Teks. Taş. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti. isimli iş yerinde mesul müdür görevlendirilip görevlendirilmediğinin ... Ticaret Sicil Müdürlüğünden araştırılması ve varsa gerektiğinde buna ilişkin iş akdinin bir örneğinin dosyaya getirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14594, Karar No: 2023/2431, Tarih: 25.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14594 E.  ,  2023/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/16 E., 2012/122 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama, kızmî bozma

Şikayetçi Bakanlık vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı; sanık hakkında mağdure...’ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafilerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2009 tarihli ve 2009/38462 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, mağdureler..., ..., ... ve ...'ya karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile İstanbul Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2009 tarihli ve 2009/859 Esas, 2009/1098 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 43, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı vererek dosyayı görevli ve yetkili İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir.

3. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a) Mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, sanığın atılı suçu işlediği yönünde savunmasının aksine iddiadan başka her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine,

3. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a) Mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, sanığın atılı suçu işlediği yönünde savunmasının aksine iddiadan başka her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine,

b) Mağdure...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukların; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası, altıncı fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

c) Mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü fıkrası uyarınca 13 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü fıkrası uyarınca 13 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

d) Mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü fıkrası uyarınca 13 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

4. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2010/16 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.12.2014 tarihli ve 2014/363 Esas, 2014/13824 Karar sayılı kararı ile mağdure... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itirazı kabil olup temyizi mümkün olmadığından itiraz merciince bir karar verilmesi gerektiğinden ... ve ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuyla sınırlı yapılmasına, sair temyiz itirazlarının reddine, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60, 61 inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

5. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.12.2014 tarihli ve 2014/363 Esas, 2014/13824 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2015 tarihli ve 14-2012/233104 sayılı itiraznamesi ile yalnızca lehe kanunun tespitine ilişkin olan sair redli “BOZMAYA” dair kararın kaldırılarak, eksik incelemeyle karar verildiğinden bahisle ve kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 6545 sayılı Kanun hükümleri gözetilerek lehe kanun tespitinin yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirtilmek suretiyle hükümlerin "BOZULMASINA" karar verilmesi talebi ile itiraz edilmiş ve dosya tekrar Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

6. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.05.2015 tarihli ve 2015/1811 Esas, 2015/6269 Karar sayılı kararı ile Dairenin bozma kararı usul ve kanuna uygun bulunup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar verilmiştir.

7. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2015/14-601 Esas, 2019/167 Karar sayılı kararı ile "Uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama hürriyetinin sağlanması ve pozitif ayrımcılık ilkesinin tesisi amacına uygun olarak CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrası ve 6284 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca, sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesi zorunluluğunun bulunduğu, bu zorunluluğun hüküm verilinceye kadar yerine getirilmemesi durumunda ise CMK'nın 35 ve 260. maddeleri uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunan anılan Bakanlığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği, ancak somut olayda sözü edilen kanuni imkânların tanınmadığı anlaşıldığından, yargılamanın başında davadan haberdar edilmesi gereken, temyiz aşamasına kadar bu hakkı kullandırılmayan ve haklarını korumanın başka bir yolu da bulunmayan Bakanlığın kanundan kaynaklanan kamu davasına katılma ve buna bağlı kanun yoluna başvurma haklarını kullanabilmesi amacıyla Özel Dairece öncelikle tevdi kararı verilmek suretiyle, 30.05.2012 tarihli gerekçeli kararın Bakanlığa tebliğinin sağlanarak yasal temyiz süresinin başlatılması, kararların Bakanlık tarafından temyiz edilmemesi durumunda temyiz davasının sadece sanık müdafilerin temyiziyle sınırlı olarak sonuçlandırılması; Bakanlık tarafından temyiz edilmesi durumunda ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlenmesi sağlanıp, CMK'nın 260. maddesi uyarınca Bakanlığın davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenerek temyiz davasının sonuçlandırılması gerekmektedir. Ancak bu aşamada Bakanlığın sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmemesi suretiyle katılma ve diğer haklarını kullanma imkânının kısıtlandığı gerekçesiyle Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi mümkün görülmediğinden 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE, 2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 08.12.2014 tarihli ve 363-13824 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 3- Dosyanın, 30.05.2012 tarihli gerekçeli kararın Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmesi amacıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE" karar verilmiştir.

8. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/5949 Esas, 2019/13327 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilmesi için tevdiine karar verilmiş, kararın tebliği üzerine Bakanlık vekili 29.01.2020 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Davaya müdahil olarak katılmalarına karar verilmesine, yalan söylemesi için hiçbir sebebi olmayan mağdurenin istikrarlı beyanlarına itibar edilmeyerek beraat kararı tesis edilmesine, meydana gelen zararın ağırlığını göz önüne alarak kanunda belirtilen cezanın üst sınırıyla karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve kanura aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sınıf öğretmeni olduğu, mağdurelerden ...'i masasına çağırdığı, öğrencilerin dikkatini başka yöne çekerek ...'in külotlu çorabını aşağıya indirdiği, kucağına oturttuğu, eliyle cinsel organına dokunduğu ve dudağından öptüğü, sanığın bu eylemlerini bir kaç defa yaptığı,

Mağdure ...'i masasına çağırdığı, özel bölgelerini ellemeye çalıştığı, ancak kendisinin uzaklaştığı, kucağına oturttuğu, özel bölgelerini ellediği, dudağından öptüğü,

Mahkemece kabul edilen olayda;

Mağdureler ... ve ...'in ruh sağlıklarının bozulduğu,

Sanığın isnat edilen suçları işlemediğini, kendisine karşı bir iftira ve komplo olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini savunduğu,

Mağdureler ... ile...'nın sanığın diğer mağdureler ... ile ...'e cinsel istismarda bulunduğunu gördüklerini beyan ettikleri,

Okulda hizmetli olarak çalışan tanık ...'in evrak imzalattırmak için sanığın sınıfına gittiği bir zamanda sanık ... bilgisayar masasında oturduğunu, sol ayağı masanın dışına taştığını, ... isimli öğrenci sırtı dönük vaziyette sanığa yaslandığını, ayaklarının yere değdiğini, bu şekilde iki defa gördüğünü, olaydan sonra müdür yardımcısı ... T.'ye anlattığını, ... T.'nin de "Olay öğretmen- öğrenci ilişkisidir, bunda yanlış anlaşılacak bir şey yoktur" dediğini beyan ettiği,

Dosya kapsamında dinlenen diğer tanıkların görgüye dair bilgilerinin olmadığı, sanık öğretmenin öğrencisi olan mağdurelere karşı herhangi bir istismarda bulunduğuna dair duyumlarının olmadıklarını belirttikleri,

04.06.2009 Perşembe günü üç velinin okul müdürü ...'nin yanına gelip okul öğretmeni sanığın sınıftaki kız öğrencileri kucağına oturttuğunu ve bundan rahatsız olduklarını anlatmaları üzerine İlçe

Milli Eğitim Müdürlüğüne haber verildiği, soruşturma başlatıp 10.06.2009 tarihinde İlk Öğretim Müfettişleri Başkanlığınca savcılığa suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Hakkında Katılan ...’ya Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden