muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/41, Karar No: 2021/148, Tarih: 30.03.2021

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ankara 2018 Adalet Yayınevi, 17. Baskı, s. 368.) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Uyuşmazlık konusunun açıklığa kavuşturulabilmesi için Türk Ceza Kanunu'ndaki tehdit ve cebir kavramları üzerinde durulmalıdır.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "gözdağı verme" anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı veya herhangi bir işaretle işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M.Emin Artuk- A.Gökcen- M.Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Kitabevi, Ankara 2019, 18. Bası, s. 405.).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için de mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır (MAJNO, C.II, s.127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s. 517 ve 873.).

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "zor, zorlayış" anlamlarına gelen cebir ise; suç olarak düzenlendiği TCK'nın 108. maddesinin gerekçesinde "kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecrî bir etki meydana getirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "zor, zorlayış" anlamlarına gelen cebir ise; suç olarak düzenlendiği TCK'nın 108. maddesinin gerekçesinde "kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecrî bir etki meydana getirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir." şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle suç, mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlügünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmemekte, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurların da varlığı hâlinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an ise suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir süre devam etmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metninden de anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul-1994, s.130, Ayhan Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İstanbul-1994, s.31; Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, s.363 vd.; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, s.87.) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarih ve 110-161, 23.01.2007 tarih ve 275-9, 03.12.2002 tarih ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir sonuca varılması bakımından ''geçitli suç'' kavramının ve bu bağlamda cinsel istismar (veya cinsel saldırı) suçunun işlenmesi sırasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşup oluşmadığının ayrıca irdelenmesi gerekmektedir.

Failin bir suçu işlemek için aynı hukuki değeri koruyan daha hafif bir suçu işlemek zorunda kaldığı hâllerde ise "geçitli suç" söz konusu olur. Geçit suçları cezalandırılmayan önceki eylemlerin kapsamında sayılırlar ve bu nedenle bütün cezalandırılmayan önceki eylemlerle birlikte görünüşte içtimanın bir türünü oluştururlar. Bu tip görünüşte içtimada, bir suçun işlenmesi için daha hafif suçu basamak yapmak zorunluluğu vardır ve basamak durumunda bulunan suçu düzenleyen normun yardımcı norm oluşu nedeniyle, ağır suçu düzenleyen normun uygulanması ile yetinilir. Geçitli suçun söz konusu olabilmesi için, görünüşte içtima eden normlar arasında açık nitelikte asli-yardımcı norm ilişkisinin bulunmaması, ağır suç ile bu suça ulaşabilmek için aşılması zorunlu basamak durumunda bulunan hafif suçu düzenleyen normların korudukları hukuki değerlerin aynı nitelikte ve aynı türden olmaları, ağır suçun işlenmesi için mutlaka geçit durumundaki daha hafif bir suçun işlenmesinin gerekmesi, hafif suçun faili ve mağduru ile ağır suçun faili ve mağdurunun aynı kişiler olmaları, failin hareketi ile ağırlaşan neticeler arasında nedensellik bağının bulunması ve failin kastının başlangıçtan itibaren ağırlaşan neticeleri gerçekleştirmeye yönelmiş olması gerekir. Bu nedenle fail hareketine taksirle başlamış ve sonradan kastla devam etmişse veya başlangıçta hafif sonucu gerçekleştirmek istediği hâlde daha sonra kastını ağır sonuca yöneltmişse artık geçitli suçtan söz edilemez (Kayıhan İçel, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:7, Sayı:14, Güz 2008, s. 35-49; Kayıhan İçel, Suçların İçtimaı, Sermet Matbaası, İstanbul, 1972, s.226-238.).

Öğretide amaç suç-araç suç ilişkisinin bulunduğu hâllerde, amaçlanan suç işlendiği takdirde, bu suçtan dolayı da failin ayrıca cezalandırılacağı, gerçek içtima kurallarının uygulanacağı savunulmuştur (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 9. Bası, Ankara, 2013, s.538, Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 12. Bası, Ankara, 2019, s.505.).

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca hürriyeti yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Bası, Ankara, 2019, s.465.). Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. Emin Artuk-Ahmet Gökçen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 18. Baskı, Ankara, 2019, s. 375.).

Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır.

Yine öğretide "Fail, hürriyetini kısıtladığı kişiye karşı işlemiş olduğu diğer suçlardan (cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı, cinsel taciz, kasten öldürme) ayrıca cezalandırılır" şeklinde görüşe yer verilmiştir (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 14. Bası, 2019, s. 440.).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yine öğretide "Fail, hürriyetini kısıtladığı kişiye karşı işlemiş olduğu diğer suçlardan (cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı, cinsel taciz, kasten öldürme) ayrıca cezalandırılır" şeklinde görüşe yer verilmiştir (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 14. Bası, 2019, s. 440.).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurun olay tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, olaydan bir gün önce sanık ... tanık Yasin’e adres sorduğu, sanığın mağdura gideceği adres için binmesi gereken otobüsü gösterdikten sonra mağdurun telefon numarasını aldığı, sanığın mağdura saat 19.30’da mesaj gönderdiği ve mağdurla sanığın saat 23.38’e kadar mesajlaştıkları, en son sanığın mağdura saat 03.03'te mesaj gönderdiği, sabah saatlerinde sanık ... mağdurun tekrar mesajlaşarak buluşacakları yeri kararlaştırdıkları, okuldan izin alan mağdurun sanıkla buluştuğu, sanığın, mağduru oturduğu binanın çatı katına çıkardığı, ardından sanık ... mağdurun bir müddet günlük konulardan konuştukları, sonra sanığın "Sevişelim mi? Ben daha önce bir erkek ile ilişkiye girmedim. Deneyelim mi?" dediği, mağdurun sanığa "Şaka yapıyorsun galiba." şeklinde cevap vermesi üzerine sanığın şaka yapmadığını söylediği, mağdurun sanığa ciddi olup olmadığını sormasının ardından sanığın ciddi olduğunu söyleyerek mağdurun elini tutup kendi cinsel organına götürdüğü ve sevişmeye başladıkları, o esnada sanık ... mağdurun alt kıyafetlerini çıkartarak seviştikleri, daha sonra sanığın mağdurla arkadan ilişkiye girmek istediği ancak mağdurun "Olmaz, olmaz, olmaz." diye bağırarak defalarca tekrarlamak suretiyle sanığa direndiği, bunun üzerine sanığın pantolonunun cebinden bir bıçak çıkardığı ve "Delirtme beni. Sinirleniyorum." diyerek mağdurun sağ bacağını bıçakla dürttüğü, mağdurun sanığa "Tamam." dediği, ancak ondan sonra yeniden "Olmaz, olmaz." diyerek karşı koyduğu, sanığın elindeki bıçakla "Deşerim seni." demesi üzerine mağdurun geri çekilip ayağa kalktığı, sanığın da ayağa kalkıp mağduru yatağın üzerine yüzüstü devirdiği, mağdura arkadan sıkıca sarılarak cinsel organını anal yoldan sokmaya çalıştığı, o anda sanığın itmesi nedeniyle mağdurun kısmen yatağın dışına çıktığı, canının acıdığını ve nefessiz kaldığını söyleyen mağdurun sanığa "Yapma." diyerek direndiği, ancak sanığın mağduru zorlayarak organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu ve mağduru serbest bıraktığı olayda;

Cebir, tehdit ve hile olmaksızın olay yerine giden ancak 15 yaşından küçük olması nedeniyle kanuna, adaba ve genel ahlâka aykırı olan rızası hukuken geçerli olmayan mağdurun sanık tarafından sanığın oturduğu binanın çatı katında alıkonulması, orada mağdurun sanıkla sevişmeye başladıktan sonra sanığın kendisiyle anal yoldan ilişkiye girme teklifini kabul etmeyerek sanığa defalarca "Olmaz." demek suretiyle direnmesi, sanığın ise mağduru elindeki bıçakla tehdit ederek onunla anal yoldan ilişkiye girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde sanığın mağdura yönelik cinsel davranışlara başlamış olması, mağdurun direnç göstermesi üzerine olay yerinden ayrılmayan sanığın mağdurla ilişkiye girme yönündeki iradesini ısrarla devam ettirmesi, sanığın mağdura yönelik cinsel nitelikteki eyleminin sona ermemiş olması, mağdurun direncini kıran sanığın ilişkiye girdikten sonra eylemine son vermesi ve ardından giyinerek olay yerinden ayrılmaları şeklindeki hususlar bir bütün olarak gözetildiğinde sanığın mağduru bıçakla tehdit ederek cebir kullanmasının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlenmesine yönelik olarak gerçekleştirilmesi, sanığın cebir ve tehdit eylemlerinin nitelikli cinsel istismar eylemiyle sınırlı süre içerisinde kalması ve nitelikli cinsel istismarın sona ermesinin ardından cebir ve tehdit uygulamaksızın mağdurla birlikte olay yerinden ayrılması nedenleriyle hakkında TCK’nın 109/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün isabetli olmadığına karar verilmelidir.

SONUÇ:

1- Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2016 tarihli ve 215-255 sayılı kararıyla bozmaya karşı direnmesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23663, Karar No: 2014/12229, Tarih: 06.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23663 E.  ,  2014/12229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın alkollü bir halde arkadaşına ait telefondan ... nolu polis imdat hattını arayıp kendisini esnaf olarak tanıtarak, daha önce kişisel sorunu bulunmayan ve tanımadığı katılan il emniyet müdür yardımcısının telefon numarasını isteyip; numarayı bu şekilde öğrendikten sonra katılanı arayarak hakaret etmesi olayında, hakaretin kişisel nedenlerle yapılmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece görevden dolayı olduğuna yönelik kabulde isabetsizlik bulunmamış ve temel ceza usul ve yasaya uygun olarak belirlendiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8949, Karar No: 2014/18039, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8949 E.  ,  2014/18039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 24.01.2013 tarihli kat malikleri kurul kararlarının iptali ve Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 34.maddesi gereğince davalıların cezalandırılmaları istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-24.01.2013 tarihli kat malikleri toplantısına katılanları gösterir şekilde hazırun cetvelinin, toplantıya vekaleten katılanların ve tapu kayıt maliki yerine oy kullananların varsa adlarına katıldıkları kat malikleri tarafından verilmiş vekaletname örneklerinin, toplantıya çağrı için kat malikleri adına çıkarılan çağrı belgelerinin yönetimden.

2-24.01.2013 tarihi itibariyle ayrı ayrı anataşınmazda mevcut tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ve yönetim planının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9624, Karar No: 2015/6423, Tarih: 14.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9624 E.  ,  2015/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık İsmail), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık Cevdet)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mahkemece, sanıkların yokluklarında verilen hükümlerin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak anılan maddede ve Tebligat Tüzüğünün 28 ile 55. maddelerinde belirtilen şartları taşımayan tebligatın geçerli sayılamayacağı ve bu nedenle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından; sanık...müdafiin 31.12.2010 tarihli ve sanık İsmail’in 09.01.2012 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçeleri süresinde yapılmış temyiz başvurusu kabul edilerek hükmün incelenmesine geçilmekle gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve sanık...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6327, Karar No: 2022/15031, Tarih: 19.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6327 E.  ,  2022/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.02.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09.03.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 02.05.2006 gününden karar tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/4513, Karar No: 2003/3273, Tarih: -

5. Ceza Dairesi 2002/4513 E., 2003/3273 K.

**5. Ceza Dairesi 2002/4513 E., 2003/3273 K.**

**- ZİMMET**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 355 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 356 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet, bu suça iştirak, zimmete sebebiyet vermek görevi ihmal suçlarından sanıklar Durali, Aydın, Sinan, Ergün, Adem, Ahmet Raci, İbrahim, Adem, Veli ve Nafiz'in suistimal niteliğinde görülmekle bu suçtan sanıklar Durali ve Aydın'ın mahkumiyetlerine sanıklar Sinan, Ergün, Adem, Ahmet haklarında açılan kamu davalarının 4616 sayılı Kanunun 1/4. maddesi gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine, sanıklar İbrahim, Adem, Veli ve Nafiz'in yüklenen suçtan beraatlerine dair (Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.5.2001 gün ve 2000/101 Esas, 2001/243 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili ile sanık Durali ve Aydın vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Müdahil vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar Sinan, Ergün, Adem ve Ahmet Raci haklarında açılan kamu davasının 4616 sayılı Yasanın 1/4. maddesi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin karar temyizi kabul bulunmayıp itirazı kabil kararlardan olduğundan CMUK.nun 293. madde hükmü de gözetilerek müdahil vekilinin bu sanıklara yönelik temyiz isteminin itiraz dilekçesi mahiyetinde kabulü ile gerekli kararın merciince verilmesi mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar İbrahim, Adem, Veli ve Nafiz haklarında zimmete sebebiyet vermek suçundan kurulan beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi (ONANMASINA),

Sanıklar Durali ve Aydın haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre müdahil, sanıklar Duralı ve Aydın vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar Durali ve Aydın haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre müdahil, sanıklar Duralı ve Aydın vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

4792 sayılı SSK. Yasasının 7, maddesi uyarınca TCK.nun uygulanmasında memur sayılan sanık Durali'nin, SSK. Genel Müdürlüğüne bağlı E. ..... Matbaası ve kağıt ambarında teknisyen yardımcısı, mücellit kadrosu ile görevli bulunduğu sırada, 28.7.1993 tarihinde düzenlenen tutanakla kağıt ambarının sayımı da yapılmak suretiyle 1.2.2000 tarihine kadar fiilen ambar sorumlusu olarak görevlendirildiği ve bu görevi yapmasına yasal bir engel de bulunmadığı, anlaşılan sanığın sorumluğunda bulunan ambardan muhtelif tarihlerde 59.821.196.792 liralık kağıdı satıp bedelini temellük etmekten ibaret eyleminin zimmet suçunu oluşturduğu, matbaacı olan sanık Aydın'ın ise; 11.043.087.500 liralık kısmını temellük etmek suretiyle sanık Durali'nin zimmetine bilerek iştirak ettiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müdahil, sanıklar Durali ve Aydın vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.5.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.