muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12676, Karar No: 2020/7177, Tarih: 16.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12676 E.  ,  2020/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 21/05/2019

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında, CMK'nın 223/2-c maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... tarafından işletilen güzellik merkezinde, güzellik uzmanı olarak çalışan diğer sanık ... tarafından 25.02.2014 tarihinde, katılana lazer epilasyon uygulamasına başlanıldığı, sanık ...'in katılana 4. seans 12.07.2014 tarihinde lazer epilasyon uygulaması yaptığı esnada yüzünde 2. derecede yanık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, dermotoloji uzmanı ve estetik cerrahi uzmanı bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyet raporunda, sanıkların kusurlarının olmadığının belirtilmesi ile güzellik uzmanı olan sanık ...'in lazer epilasyonu uygulama yetkisinin olduğu ve sanık ...'ın ise işyerinde yeterli eğitim ve tecrübeye sahip, konusunda ehil eleman çalıştırdığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9709, Karar No: 2014/13812, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9709 E.  ,  2014/13812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/433-2013/297

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı S.. Ö.. vd. vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av. A.. O.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalılardan F.. Ç..'ın müvekkili şirkette muhasebe ve finansman yetkilisi olarak çalışmakta iken şirketin banka hesabından internet bankacılığı kullanılarak, diğer davalılar S.. Ö.. ve O.. Ö..'ın banka hesaplarına usulsüz olarak 4.630.000 TL aktardığını, davalıların sözkonusu usulsüzlüğü gizlemek için sahte muhasebe kaydı oluşturduklarını, bu şekilde müvekkili şirketin usulsüz para transferini öğrenmesini engellediklerini, davalıların hukuka aykırı işlemleri ile müvekkili şirketin banka hesabından kendi hesaplarına para transfer ederek haksız menfaat temin ettiklerini, davalılardan F.. Ç.. tarafından muhtelif tarihlerde muhtelif miktardaki paraların önce davalı S.. Ö..'ın buradan da diğer davalı O.. Ö..'ın hesabına aktarıldığını, davalılar ile müvekkili şirket arasında bugüne kadar herhangi bir ticari ilişki olmadığı gibi, S.. Ö.. ve O.. Ö..'ın müvekkili şirket tarafından tanınmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.630.000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. Ö.. vd. vekili dilekçesinde; S.. Ö..'ın 104402 nolu iddia bayii olduğu, davacı şirkette çalışan F.. Ç..'ın şirket hesaplarında usulsüzlükler yaparak bahis oynamasından ve akabinde mahkemece tedbir kararı verilmesinden dolayı müvekkillerinin mağdur olduğunu, müvekkillerinin sadece F.. Ç.. tarafından oynanan bahislere aracı olarak işlem yaptığını, O.. Ö..'ın iddia bayiinde çalışan bir işçi olduğunu, F.. Ç..'ın S.. Ö..'a ait iddia bayiinde bahis oynadığını, müvekkilleri ile herhangi bir temel bağının olmadığını, öte yandan davacı şirketin basiretli bir tacir gibi hareket etme yükümlülüğüne uymadığını, bu çerçevede davacı şirketin 4 yıl boyunca hesaplarında transferleri incelememesinin imkansız olduğunu, bu nedenle davacının F.. Ç..'ın bahis oyunlarından haberdar olduğu halde F.. Ç.. ile arasında çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle şirket hesabından çıkan paranın müvekkillerinden tahsil etmeye çalıştığını, F.. Ç..'ın son oynadığı kuponlar nedeniyle borçlu olduğunu, ayrıca sadece müvekkillerinden değil internet bahis sitelerinden de bahis oynadığını, S.. Ö..'a ait bayide bahis oynarken zaman zaman banka yoluyla para transferi yaptığını, bahis haricinde kalan paranın kendi hesabına transferini istediğini, bu çerçevede F.. Ç.. tarafından müvekkillerine zaman zaman para transferleri yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı F.. Ç.. yargılamaya katılmamış ve davaya bir cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 4.630.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı S.. Ö.. vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalılardan F.. Ç..'ın davacı şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple 4857 sayılı Yasanın 1.maddesi gereğince işçi işveren arasındaki dava sebebiyle iş mahkemesi görevlidir. Aynı yasanın 4. maddesindeki istisnaların da bulunmadığı anlaşılmakla 5521 sayılı Yasanın 1.maddesi gereğince davanın iş mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Davacı ile diğer davalılar arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmaması mahkemenin görevine etkili değildir. Bu nedenle, davalılar S.. Ö.. ve diğerleri hakkında birlikte açılan davanın da özel mahkeme niteliğindeki iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Zira, ''...İhtiyari dava arkadaşlığı durumunda, davalılardan biri hakkındaki dava genel mahkemenin, diğeri hakkındaki dava özel bir mahkemenin görevine giriyorsa, özel nitelikteki mahkemede davanın görülmesi gereklidir.'' (HGK 03.02.2010 tarih 2010/21-36 E. 2010/67 K.)

Mahkemece, bu husus gözetilerek, davalılar hakkındaki dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olarak görülmüş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1399, Karar No: 2015/8435, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1399 E.  ,  2015/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

:( TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2012/141-2014/656

Taraflar arasında görülen davada Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2014 tarih ve 2012/141-2014/656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı O.. E.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Ö. G. G. Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %21 hisseli ortağı olduğunu, çocuk doktoru olan ve fiilen de şirkette çalışan müvekkiline kar payı verilmemesi, şirkete ait olan Tıp Merkezinin ruhsatı ile demirbaş ve cihazlarının satılması, satış bedelinin gerçek satış bedelinin çok altında gösterilmesi ayrıca, bu bedelin şirket kasasına girmemesi ve bilançoya yansıtılmaması nedeniyle bir denetim ve yeminli mali müşavirlik firmasına başvurarak şirketin defter ve hesaplarının incelettirildiğini, davalı O.. E..'un şirketin kuruluşundan 18.08.2010 tarihine kadar hissedar ve müdür sıfatıyla temsile yetkili olup, şirketi zarara uğratıcı usulsüz birçok işlem yaptığını, şirket hesabından şahsı adına paralar çektiğini, havaleler yaptığını, davalı O.. A.. şirketin kuruluşundan 18.08.2010 tarihine kadar %26, bu tarihten sonra davalı O.. E..'un hissesini de devralarak %73 hisseli büyük ortak haline geldiğini ve şirketin başına da müdür sıfatıyla kayınpederi davalı S.. G..'i getirdiğini, davalı O.. A..'nu da diğer davalı O.. E.. gibi şirket hesaplarından şahsi hesabına ve şirketle bağlantısı olmayan kişilere para transferleri ve kredi kartı ödemeleri yaptığını, sahibi olduğu firmanın borçlarını şirket hesaplarından ödediğini, şirket müdürü S.. G..'in de özen ve sadakat borcunu yerine getirmediğini, davalı O.. A..'nun talimatlarıyla şirket kaynaklarını usulsüz olarak damadı olan davalıya ve 3. kişilere aktardığını, şirket kar etmesine rağmen SGK ve vergi borçlarının ödenmediğini, davalıların bu eylemleri ile şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte şirkete ödenmek üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, davacı vekili yargılama sırasında ıslah dilekçesi ibraz ederek 461.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı O.. E.. vekili, müvekkilinin yetkisi dahilinde çektiği paraların şirket giderleri ve borçlarının ödenmesinde kullanıldığını, müvekkilinin müdür olduğu dönemde şirketin SGK ve vergi borcunun bulunmadığını, yüksek meblağlı ödemelerden davacının haberdar olmamasının mümkün olmadığını, şirket hesaplarının şirket ortaklarına açık olduğunu ayrıca, şirketin yıllık mizanı, yıl sonu kar beyanı, gelir-gider tablolarının şirket ortağı olan davacı tarafından incelenmemesinin mümkün olmadığını, davanın dayandırıldığı raporun yanlı ve hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar O.. E.. ve O.. A.. tarafından şirket hesaplarından şahsi hesaplarına aktarılan paraların şirketin ihtiyaçları için kullanıldığına dair şirket ticari defterlerinde herhangi bir kaydın bulunmadığı, başkaca bir delilin davalılarca da sunulamadığı, dava dışı şirketin davalılar tarafından zarara uğratıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 461.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı O.. E.. vekili temyiz etmiştir.

1- Her ne kadar davalılar O.. A.. ve S.. G.. vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden gönderilen 16.06.2015 havale tarihli dilekçe ile kararın temyiz edildiği belirtilmiş ise de, temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın davalılar vekiline 21.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalılar vekili tarafından ise, HUMK'nın 432/1 madde ve fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresi içerisinde harcı da yatırılmak suretiyle kararın temyiz edilmediği ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar O.. A.. ve S.. G.. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı O.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar O.. A.. ve S.. G.. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı O.. E.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANAMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,618.15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/80, Karar No: 2012/9824, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/80 E.  ,  2012/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2010 tarih ve 2009/203-2010/686 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ortak oldukları Erguvan Turizm Tic. ve Seyahat A.Ş.'deki ortaklıklarını bitirme kararı aldıklarını, müvekkilinin anılan şirketteki %35 hissesini davalıya devrettiğini, müvekkilinin anne ve babasının da anılan şirketteki %1'er paylarını yine davalıya ve onun gösterdiği Ahmet Bayram isimli şahsa devrettiklerini, müvekkilinin anne ve babasına %1'lik paylarına istinaden herhangi bir ödeme yapılmayıp müvekkilinin payının anne ve babasının da payı eklenmek suretiyle % 37 olarak kabul edildiğini ve müvekkilinin davalıyla %37 hisse devri karşılığı 700.000 $ olarak anlaştığını, davalının 670.000 $ ödeyip bakiye kalan miktarı ödemediğini, bakiye kalan miktar için Erguvan Turizm Tic. ve Seyahat A.Ş'nin başka bir şirketten alacağının taahhüt edildiğini ve buna ilişkin davalı ile sözleşme yapılmış ise de bu sözleşmede Erguvan Turizm Tic. ve Seyahat A.Ş'ye ait kaşe ve imza olmadığını, müvekkilinin bakiye kalan miktarın tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak müvekkili ile davacının hisse devir bedeli olarak 670.000 $ üzerinde anlaştıklarını, hisse devir bedeli dışında müvekkilinin davacıya prim niteliğinde olmak üzere, satış bedeline ilaveten, Erguvan Turizm Tic. ve Seyahat A.Ş.'nin başka bir şirketten olan 28.452,00 $ alacağının tahsil edilmesi şartıyla davacıya ödeneceğini taahhüt ettiğini ancak bu alacağın henüz tahsil edilemediğini yani şartın gerçekleşmediğini, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında davalının davacıya hisse devir sözleşmesi gereği 670.000 $ ödediği konusunda ihtilaf bulunmadığı, hisse devir sözleşmesinde devir bedeli olarak 437.500 TL olarak kararlaştırılmasına karşın sözleşmede hisse devir bedelinin 700.000 $ olduğuna ilişkin hüküm bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan 17.05.2004 tarihli sözleşmeden icra takibi ile talep edilen 28.452,00 $'ın prim değil satış bedeline ilave bir rakam olduğu, bu miktarın ödenmesinin anılan sözleşme ile iki şarta bağlanıp şartlardan birinin gerçekleşmediği, ödeme için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15002, Karar No: 2017/25158, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15002 E.  ,  2017/25158 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4950, Karar No: 2015/18360, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4950 E.  ,  2015/18360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 2467 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

./..

2015/4950-18360 -2-

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

./..

2015/4950-18360 -2-

3-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan ve krokisinde “C” ile gösterilen 4.501,66m²lik kısmında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için de % 10 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.