muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1036, Karar No: 2021/10840, Tarih: 03.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1036 E.  ,  2021/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya ait ... Yaşam Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi hakkında düzenlenen müfettiş raporuna göre, Temmuz 2007-Mart 2008 tarihleri arasında ücretsiz okutulması gereken öğrenci sayısından eksik sayıda öğrenci bildiriminde bulunması nedeniyle fazla ödeme yapıldığının, kurumda özel eğitim alan...ın 2007 yılı Ağustos-Aralık ayları arasında başka kurumlarda da eğitim aldığının, Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu raporlarına göre grup eğitimi önerilmeyen öğrencilere grup eğitimi verildiğinin, kurumda çalışan personelden ...’ın aday öğretmen olmasına rağmen Ağustos 2006-Ocak 2008 tarihleri arasında öğretmen olarak girdiği bireysel ve grup seanslarının karşılığı olarak kurumdan ücret aldıklarının tespit edildiğini, yine kurumda çalışan ...’un sosyoloji mezunu olmasına rağmen bireysel ve grup seanslarına girdiğinin ve kendisine ücret ödendiğinin belirlendiğini bu nedenlerle davalıya toplam 37.565,10 TL fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 37.565,10 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 26/09/2013 tarihli ve 2013/19234 E. 2013/22998 K. sayılı kararıyla; "Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ileri sürdüğü hususların tamamı değerlendirilmemiş olup bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Ayrıca dosya kapsamı itibariyle taraflar arasında Şanlıurfa 1. İdare Mahkemesinin 2008/1275 Esas sayılı ve davalı hakkında Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/208 (2009/211) Esas sayılı davalarının bulunduğu anlaşılmakta olup bu dosyalar değerlendirilmemiştir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Öyle olunca mahkemece belirtilen dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, davacının iddialarının tümü değerlendirilmek suretiyle denetime elverişli, açıklamalı bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; alacağın kaynağı olan idari işlemlerin her birinin idare mahkemesince iptaline karar verilmesi karşısında yeniden bir bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek kalmadığı ve idari işlemin iptali nedeniyle iade talebinin temelsiz kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtayca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hâkimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda mahkemece; bozma kararına uyulduğu hâlde gerekleri yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece uyma kararı verilen bozma kararıyla; davacının dava dilekçesinde saymış olduğu tüm iddialara yönelik bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece; bozma kararına uyulması neticesinde, alacağa konu idari işlemlerin iptal edildiği ve alacağın dayanağının kalmadığı gerekçesiyle bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek görülmeyerek davanın reddine karar verilmiş ise de; Sosyoloji bölümü mezunu eğitmenin bireysel ve grup seanslarına girdiği iddiası ve aynı anda farklı iki kurumda ... adlı öğrencinin kaydı bulunduğu iddiası hakkında idare mahkemesinde görülen davalarda, bu hususta tesis edilen işlemlerin iptaline karar verildiği, ancak davacının dava dilekçesinde saymış olduğu diğer iddialar hakkında idari veya adli yargıda bir dava açıldığı yolunda dosyada bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının fazla ödemeye neden olduğuna ilişkin tüm iddialarının ayrı ayrı irdelenmesi ve varsa fazla ödeme miktarının her bir iddia yönünden tespitini sağlamak amacıyla uzman bilirkişiden yeniden rapor alınmak suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, Dairenin bozma kararının gereği yerine getirilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının fazla ödemeye neden olduğuna ilişkin tüm iddialarının ayrı ayrı irdelenmesi ve varsa fazla ödeme miktarının her bir iddia yönünden tespitini sağlamak amacıyla uzman bilirkişiden yeniden rapor alınmak suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, Dairenin bozma kararının gereği yerine getirilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33663, Karar No: 2022/9096, Tarih: 08.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/33663 E.  ,  2022/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2019 tarih ve 2017/28-2019/447 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma ... için) 21.06.2017 (sanık ... için) 26.05.2017 (sanık ... ve ... için) 10.07.2017 (sanık ... için)

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı; CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince kurulan beraat hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, beraate ilişkin vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19111, Karar No: 2015/22023, Tarih: 10.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19111 E.  ,  2015/22023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı davalı işyerinde PVC pencere imalatında çalışmak üzere 02.04.2007 işe girdiğini, işyerinden 07.08.2014 tarihinde sağlık nedenleri gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığı, işverenin kendisine ait özlük dosyasında Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 02.06.2014 tarihli ve 3644 sayılı sıhhi kurul raporu bulunmasına rağmen içeriğinde ayakta işte çalıştırılamayacağı açık olarak ifade edildiği halde işverence kendisini işten çıkarmaya yönelik zorlamalarla 2 ay süreyle ayakta çalıştırdığı, sıhhi kurul raporunda ise çalışma gücünü %49,78 fiziksel ve ruhsal olarak kaybettiği hususunun sabit olduğu halde zorla ayakta çalıştırıldığı, daha sonra hastalığı gerekçe gösterilerek işten çıkarmak suretiyle iş akdini feshettiği, ayrıca sağlık nedenleri ile bir işçinin iş sözleşmesinin feshedilmeden ona sağlık durumuna uygun bir işte çalıştırma olanağının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, feshin son çare olması ilkesine aykırı olarak işverenin işçiyi gözetme borcu gereği olarak işçiyi sağlık koşullarına uygun işte çalıştırma yükümlülüğü bulunduğu halde işten çıkarmasının kanuna aykırı olduğu, işverenin fesih bildiriminde İş Kanunu'nun ilgili maddesine dayandığı belirttiği, aynı zamanda iş akdini haklı nedene istinaden feshettiğini beyan ettiği, bu durumun feshin usulsüzlüğünü ve artniyet barındırdığı, işverenin yasal sorumluluğu olan hastalığına uygun bir işi tahsis ederek çalıştırması gerekirken bu yönde hiçbir araştırmanın ve incelemenin yapılmadan işten çıkarılmasının haksız olduğu, feshe dayanak somut bir olaydan ve durumdan bahsedilmediği, yönetim yetkisinin bu denli keyfi kullanılmasının kabul edilemeyeceğini bu itibarla iş akdinin feshini geçerli kılacak bir durumun ve haklı neden bulunmadığından ötürü iş akdinin feshinin geçersizliğine ve sağlığına uygun olarak işine iadesine, mahkemece verilecek işe iade kararının kesinleşinceye kadar geçecek süre için 4 aylık süreye ilişkin ücret ve haklarının iadesine, mahkemece verilecek işe iade kararına davalılar tarafından uyulmaması halinde feshin kötüniyetli oduğu dikkate alınarak 8 aya kadar ücret tutarında tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının 29.03.2007 tarihinde davalı şirkete müracaatta bulunduğunu, bu başvurusu üzerine kendisine gerekli belgeleri getirmesi halinde işe başlayabileceğinin ifade edildiği, davacı tarafın bu belgeleri tamamlaması müteakibinde belirsiz süreli iş akdi ile 02.04.2007 tarihinde işe alındığı, davalı şirketin, davacıya iş koşullarına ve iş güvenliğine ilişkin gerekli eğitimi ve bilgilendirmeyi yaparak gerekli kursları görmesini sağlayarak, iş güvenliği ve sağlığı gereği tüm koruyucıı ekipmanları kendisine teslim edilerek davalı şirkette çalışmasını sağladığı, davacı tarafa gerekli tüm izinlerini istediği zamanlarda kullanmasının sağlandığı, davacı tarafın ruhsal problemleri olduğu iddiasıyla defalarca davalı şirket doktoruna başvuruda bulunarak sevk istediği, bu istekleri doğrultusunda her defasında sevk verilerek sağlığın her şeyden önemli olduğu kendisine ifade edildiği, 30.05.2014 tarihi sevkte, muayene olduğu hastane tarafından kurula sevk edildiği, 02.06.2014 tarihinde 3644 rapor numarası ile “Lomher Disk hernisi+Hiper tansiyon + aritmi tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen uyum bozukluğu" teşhisi konularak fonksiyon kaybının %49,78 olarak tespit edildiği ve sonuçta ayakta durmayı gerektiren işlerde çalışamayacağının rapor edildiği, davacı tarafın bu raporu davalı şirkete sunması sonrasında şirket bünyesinde başta davacı tarafın çalıştığı fabrika olmak üzere diğer tüm birimlerde davacının çalışabileceği bir alanın arandığı, ancak bu şekilde bir alanın olmadığının tespit edilmesi üzerine davacı tarafın iş akdinin İş Kanunu Madde 25/1-b hükmü gereğince feshedildiği, davacının tüm alacaklarının ayrı ayrı hesaplanarak toplamda kendisine 17.776,12 TL ödeme yapıldığı ve bu ödemelerin yapıldığına dair sulh ve ibraname davacı tarafa imzalatıldığı, davalı firmada çalışan işçilerin neredeyse tamamının ağır iş ortamında çalıştığı, bu durumun fabrikaların çalışma alanından kaynaklanmakta olduğu, fabrikaya gelen ham maddenin işçiler tarafından depoya taşındığı ve istiflendiği, buradan hammaddelerin alınarak makinelere verildiği, makinelerin yarı mamul olarak elde edilen PVC profil kapılar ve yan ürünleri tekrar istiflendiğini, buradan bayilere ve diğer alıcılara gönderilmek üzere yüklendiğini ve tüketiciye ulaşmasının sağlandığını, davacı tarafın ayakta olmaksızın işlerde çalışmasının, hatta ağırlık kaldırmadan dahi çalışmasının mümkün olmadığını, davalı şirketin tehlikeli işyeri statüsünde olduğunu, davacı tarafın kendisine uygun bir yerde çalışması gerektiği yönündeki iddialarının hepsinin yersiz ve gerçekdışı olduğunu, davalı tarafın kendisine baskı uygulandığı, amiri knumundaki ..

...'in kendisine karşı hakaretlerde bulunduğu, bu nedenle psikolojik rahatsızlık yaşadığı, bu hastalığının meslek hastalığı olduğu yönündeki iddialarının hepsinin gerçekdışı olduğunu, davalı şirkette oturmuş işleyişi gereği tüm iş ve şikayetlerin yazılı olarak yürütüldüğünü, davacı tarafın da bu durumu çok iyi bildiğini, davacının bu konularda davalı şirkete ulaşan herhangi bir şikayetinin bulunmadığını, diğer yandan davacının aksine davalı şirkette psikolojik rahatsızlık yaşayan başka bir çalışanın da bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan iş ağır bedensel çalışmayı gerektiren bir iş olduğu ve davacının özür durumu nedeniyle mevcut işi yapamayacağı anlaşılmış, özürlü kadrosu belli bir sayından fazla işçi çalıştıran işyerleri için zorunlu olup yasa koyucunun amacı özürlü bulunan kişilerin istihdamını sağlamak için olduğundan ve davalı işyerinde iki veya üç kişilik özürlü kadrosu mevcut olup bu kadro ise dolu olduğundan davacı bu kadroya geçirilmesini talep etmiş ise de bu kadroya alınış belirli bir prosedüre tabii olup işverenin bu şekilde davacıyı çalıştırmaya devam etmesi istenilemeyeceğinden ve davacı kendi sağlık problemleri nedeniyle amiri konumunda bulunan kişi ile çatışma yaşadığını söyleyerek işyerinde huzursuz bir ortam oluşturduğundan, işyerinde bedensel çalışmaya dayanan gücün olması, davacının bu çalışmaya engelleyecek bedensel psikolojik rahatsızlığını olması, özürlü kadrosunun dolu olması ve işyerinde problem yaşayan davacıyı bu kadroda değerlendirilmesi düşünülemeyeceğinden davacının işe iade davasının reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının 2.6.2014 tarihli engelli sağlık kurulu raporundan tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen uyum bozukluğu olduğu, kullandığı psikotroplardan kısmen fayda gördüğü, agresyon ve işyeri uyumsuzluğunun olduğu, 6 ay geçerli olmak üzere ayakta durmayı gerektiren işleri yapamayacağı yazıldığı raporun bulunduğu ayrıca dosyaya sunulan iş göremezlik raporlarından da davacının kardiyolojik problemlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan davacı tarafından yazılan ve imzalanan tarihsiz savunma yazısında da davacının bu sağlık problemlerinden bahsettiği ayakta çalışmaması gerektiği halde ayakta çalıştırıldığını işverene bildirdiği görülmektedir.

Tüm bu olaylar üzerine davacının iş akdi davalı işveren tarafından 07.08.2014 tarihinde iş sözleşmesi fesih bildirimi ile    İş Kanunun 25/1-b maddesi gereğince işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması sebebine dayalı olarak feshedilmiştir.

Somut olayda davalı işyerinde çalışan davacının sağlık durumunun kötüleşmesi üzerine iş akdinin işverence feshedildiği ve işverenin beyanlarından davalı işyerinde davacının mevcut durumuna göre çalışabileceği başka bir pozisyon bulunmadığının belirtildiği anlaşıldığından mahkemece öncelikle bu hususlar değerlendirilerek davalı işyerinde insan kaynaklarında uzman bilirkişi, uzman doktor ve hukukçu bilirkişiden oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetiyle keşif yapılarak davacının sağlık ve çalışma şartları itibariyle işyerinde çalışabileceği bir pozisyon bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra işverence yapılan feshin haklı ya da geçerli olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4676, Karar No: 2019/3389, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4676 E.  ,  2019/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11209, Karar No: 2012/7050, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11209 E.  ,  2012/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince duruşmasız, davalılardan ... Deri Tekstil Tic. Ltd. Şti. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Deri Tekstil Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/291, Karar No: 2016/18824, Tarih: 03.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/291 E.  ,  2016/18824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin istemi üzerine, Baro tarafından katılan ... için Av....'ın görevlendirildiği, ...'in bu durumdan haberdar olduğu ve hükmün adı geçen avukatın yüzüne karşı tefhim edildiği; hükmü temyiz eden Av....'in de katılan ...'in vekili olduğuna dair vekaletnamesinin bulunduğu,ancak katılan ...'ın vekili olduğuna dair vekaletnamenin bulunmadığı ve gerekçeli kararın yokluğunda verilmiş olması nedeniyle katılan ...'a tebliğ edildiği, İkram tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Katılan ... için görevlendirilen Av....'ın yüzüne karşı 30/06/2014 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08/12/2014 tarihinde temyiz eden Av....'in katılan ... adına da hükmü temyize yetkisi olmadığından temyiz isteminin reddine dair 24/03/2015 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16863, Karar No: 2014/11023, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16863 E.  ,  2014/11023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

24/11/2011 tarihinde verilen hükmü, o yer Cumhuriyet savcısının 12/01/2012 tarihinde temyiz ettiği görülmekle 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesindeki bir aylık yasal süreden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazların incelenmesinde,

a) Sanığın üzerine atılı suç için TCK'nin 53. maddesi uygulamasında a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan yoksunluğun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Dosya içeriğine göre, olaydan önce Belediye meclis üyesi olan katılan ...'nun meclis toplantısında "Demokratik açılım" adı altında tartışmaya açılan siyasi bir konunun sonuçlarına ilişkin Belediye Başkanı ile yaptığı tartışma sonrasında konunun İçişleri Bakanlığına intikal ettirilip müfettişlerce olayın soruşturulması sırasında katılanın tavrına kızan sanığın Valilikte ifade vermek için bekleyen katılanın yüzüne yumruk vurarak yaralaması nedeniyle hakkında TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.