muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25648, Karar No: 2013/29679, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/25648 E.  ,  2013/29679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/471, Karar No: 2012/11290, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/471 E.  ,  2012/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde avukat olarak çalışan davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli sebeplerle feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satışlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davalı şirketin fesih gerekçesinin temelini oluşturan 27.08.2010 tarih 2010/24 toplantı no’lu yönetim kurulu kararında, hukuk müşavirliğince yapılan icra takipleri ve takiplere bağlı duruşma işlerindeki önemli azalma sebebiyle avukat kadrosunda istihdam fazlalığı oluştuğu, hukuk müşavirliğinin 20.08.2010 tarihli rapor ve ekleri değerlendirilerek avukat kadrosundaki 2 avukatın iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 17-18. ve devamı maddelerince feshedilmesine oybirliği ile karar verildiği görülmüştür. Yönetim kurulu kararına dayanak raporda da, hukuk müşavirliğinde, bir baş hukuk müşaviri, bir hukuk müşaviri, üç avukat ve bir takip memuru bulunduğu, hukuk müşavirliğinde yoğun olarak holding iştiraklerinden GSD Yatırım Bankası A.Ş., Tekstil Finansal Kiralama A.Ş., Tekstil Factoring Hizmetleri A.Ş., GSD Dış Ticaret A.Ş.’nin kredi ve diğer alacaklarından kaynaklanan icra dosyaları ile bağlı davaların takıp edildiği, bunların iş hacminin %80'ini teşkil ettiği, sözlü ve yazılı danışmaların iş hacminin %20'sini teşkil ettiği, hukuk müşavirliğindeki işlerin ağırlığını teşkil eden icra takiplerinde azalma olduğu, toplam 527 dosyadan 167 adedinin tahsilat ve aciz vesikaları ile kapatıldığını, 12.08.2010 itibariyle 360 adedinin derdest bulunduğunu, bunların tahsil kabiliyetinin düşük olması sebebiyle dosyaların düşmemesi için usuli işlemler yapıldığını, hukuk müşavirliği yetkilileri ile yapılan görüşmelerde yakın ve orta dönemde müşavirlikten hizmet talebinde artış olmasının beklenmediğini, halihazırdaki iş yükünün bir baş hukuk müşaviri, bir hukuk müşaviri, bir avukat ve bir takip memuru ile verimli olarak yürütülebileceğinin düşünüldüğü, bu sebeple iki avukat için istihdam fazlalığının oluştuğu, hukuk müşavirliğinde istihdam sağlanması, iştiraklerden yeni dosya gelmesine bağlı olduğu, hukuk müşavirliği ve GSD Holding inisiyatifinde olmadığı, istihdam fazlası iki avukatın kadrosunun gereği başka bölümlere kaydırılması imkanı olmadığı, hukuk müşavirliği kadrosundaki avukatların durumu incelendiğinde 1994 yılından bu yana holding bünyesinde çalışan Avukat ...’nın, icra işlemleri ve duruşmadaki tecrübesinin yanında Hukuk Müşavirliğinin idari işlerinde ve danışmanlık işlerindeki tecrübesi, hukuki metin ve yazışmalarındaki tecrübesi dikkate alınarak çalışmaya devam etmesi, daha sonra işe alınan Avukat ... ve Avukat ... ’ün iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 17. ve devamı maddelerine istinaden işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle feshedilmesinin uygun görüleceği belirtilmiştir. Buna karşılık, davacı vekili, iş sözleşmesinin feshinden kısa süre önce davacıya 137 adetten fazla takip dosyası verildiğini, aynı adette başka dosyaların diğer üç avukata da verildiğini, işyerindeki işlerde iş sözleşmesinin feshini gerektirecek bir azalma olmadığını ileri sürmüş ise de, aynı tarihte, aynı sebep ile iş sözleşmesi feshedilen Avukat ... İşgör tarafından Kartal 4

. Buna karşılık, davacı vekili, iş sözleşmesinin feshinden kısa süre önce davacıya 137 adetten fazla takip dosyası verildiğini, aynı adette başka dosyaların diğer üç avukata da verildiğini, işyerindeki işlerde iş sözleşmesinin feshini gerektirecek bir azalma olmadığını ileri sürmüş ise de, aynı tarihte, aynı sebep ile iş sözleşmesi feshedilen Avukat ... İşgör tarafından Kartal 4. İş Mahkemesi'nin 2010/1115 esas sayılı dosyasında açılan işe iade dosyasında, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunda, bilirkişi kurulunca aradan seçilen birkaç dosyanın, davalı tarafından sunulan tüm dosyalar ile karşılaştırılmasında, tevdi edilen işlerin yeni iş olmadığı, toplam dosya sayısına dahil dosyalardan olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, davacıya 2010 senesi içerisinde yeni bir dosya verilmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, fesihten 3 ay önce 01.06.2010 tarihinde işyerine takip elemanı alınmış olup, işveren yeni avukat almamıştır. Davalı işverenin tutarlı davrandığı da anlaşılmaktadır. Davalı işveren, davacının daha önce görev yaptığı bölümde beş avukat yerine üç avukat ile işleri yürütme kararı almıştır. Bu 5 avukat arasında işten çıkarılacağı belirlemede işvereni bağlayan bir kural olmadığına göre, mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki fesihte objektif kriter bulunmadığı gerekçesi de yerinde değildir. Ayrıca, davacının çalıştığı bölümde hukuk hizmetinin beş yerine üç avukat ile yürütülmesi kararı, yerindelik denetimine tabi tutulamaz. Sonuç itibari ile davalı işverenin fesih işlemi, işletme ve işyeri gereklerinden

kaynaklanan geçerli sebebe dayanmaktadır. Davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-avacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 270,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1363, Karar No: 2020/2991, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/1363 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ve ... hakkında; nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı beraat

2- Sanık ... hakkında; a- TCK.nın 158/1-f-son, 168/1, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

b- TCK.nın 207/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii tarafından, sanıklar, ..., ’nun nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/03/2013 tarih ve 2013/1302 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-son ve 43 maddeleri uyarınca da kamu davası açıldığı ve İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/194 Esas sayılı dosyası ile nitelikli dolandırıcılık suçundan da yargılama yapıldığı halde, söz konusu dava dosyasının temyiz incelemesine konu dava dosyası ile birlşetirildiği, ancak bu suçla ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'nun ... ... Hastanesinin sahibi ve kurucu ortağı, sanık ...'in hastanenin işlerini vekaleten yürüten müdürü, sanık ...'in göz hastalıkları uzmanı olarak çeşitli hastanelerde görev yaptığı hafta bir gün ... ... Hastanesi’nde görev yaptığı,

2009 yılı içerisinde sigortalı hak sahiplerinin muayene sonucunda kendilerine yazılan gözlükleri haklarının daha önce kullanıldığının belirtilmesi nedeniyle alamamaları üzerine katılan kuruma müracaatları neticesinde başlatılan incelemede; özellikle Arnavutköy İlçesinin Boğazköy Merkez ve İstiklal Mahallesinde ikamet eden çok sayıda sigortalı ve hak sahibinin bilgileri dışında kimlik numaraları kullanılarak tamamının hastanenin göz polikliniği protokol defterinde yer aldığı gibi Özel ... Çevre Hastanesi'nde görev yapan göz hastalıkları uzmanı doktor sanık ... imzasıyla gözlük reçetelerinin düzenlendiğinin tespit edildiği, düzenlenen gözlük reçeteleri ile Özel ... Çevre Hastanesi'nin 7.199 TL, ... firmasının sahibi ve mesul müdürü olan sanık ...'ın 8.350,81 TL, ... Optik mesul müdürü sanık ...'un 25.135,49 TL, ...Optik firmasının sahibi ve mesul müdürü sanık ...'ın 446,55 TL, Ata Optik mesul müdürü sanık ...'nun 344,24 TL, ... Optik mesul müdürü Kadriye Hatipoğlu'nun 2.248,96 TL kurum zararına sebebiyet vererek, bu şekilde tüm sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanıklar ...,’nun resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Sanıklar ...,’nun resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, TCK’nın 67/1-a maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem tarihi olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 04/10/2011 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... müdafiinin, sanıklar ..., ’nun nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında ... isimli işyerinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, usulsüz olarak düzenlenen 118 adet reçeteler ile eklerinde yer alan garanti belgelerindeki imzaların kendisine ait olduğunu ifade etmesi, sanık ...'in hastaları görmeden reçete düzenlemediğini, yurtdışında olduğu dönemlerde de ismi ve imzasının kullanılarak reçete düzenlendiğini, sanık ...'nun ... Hastanesi’nin kurucu ortağı olduğunu, ancak hastanede herhangi bir imza yetkisinin bulunmadığını, fiilen de herhangi bir görev yapmadığını, sanık ...'in sahte reçetelerle ilgili herhangi bir imza yetkisi ve görevinin olmadığını, ... Optik, Ata Optik ve ... Optik’te mesul müdür olarak çalışan sanıklar ..., sahibi ...'ın sahte reçete, fatura ile garanti belgelarindeki imzaların kendilerine ait oldmadığını belirtir savunmaları, alınan bilirkişi raporunda; incelenen reçetelerdeki imzaların sanık doktor ...’in eli ürünü olmadığı ve diğer sanıkların eli ürünü olduğunun da tespit edilmediği görüş ve kanaatinin bildirilmesi, katılan ve müşteki beyanları, tanıkların anlatımları, Sosyal Güvenlik Kurumu inceleme raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği, sanıklar ..., ’nun ise üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm tesis edilirken ilgili kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesi yerine aynı Kanun’un 158/1-f maddesi olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm tesis edilirken ilgili kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesi yerine aynı Kanun’un 158/1-f maddesi olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin atılı suçların sabit olmadığı, sanık ... tarafından işlenmediği, delillerin hatalı değerlendirildiği, katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğu, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10235, Karar No: 2019/1629, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10235 E.  ,  2019/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22703, Karar No: 2014/6973, Tarih: 14.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22703 E.  ,  2014/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gümrükten geçmek üzere sıra beklemekte olan yakınanın kilitleyip park ettiği tırın sağlam malzemeden yapılmış tentesini kesmek suretiyle içindeki kozmetik boyasından ibaret eşyanın çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3418, Karar No: 2021/6752, Tarih: 11.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3418 E.  ,  2021/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Dava tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği yaklaşık 7.250 metrekare yüzölçümlü taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, davacının taşınmazı 50 seneyi aşkın bir süredir imar ihya ederek kullandığını beyan ederek, dava konusu taşınmazın imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak TMK'nın 713/1 maddesine göre davacı adına tescilini dava ve talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuş, davalı Hazine dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, TMK’nın 713. maddesinde aranan zilyetlik koşullarının gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne; bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 7.246,58 metrekare yüzölçümündeki tescil harici taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalılar Hazine ve Konyaaltı Belediye Başkanlığı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına TMK'nın 713. maddesinde öngörülen koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme, uygulama ve toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince tescil istemi ile açılmıştır. Mahkemece tescili talep edilen taşınmaz bölümünün hangi tarihte ve niçin tespit dışı bırakıldığı sorulmamış, ziraat ve jeolog bilirkişi raporunun sonuç kısmında davaya konu taşınmazın sedde yapılması ile taşkınlardan korunduğu, sedde yapılmadan evvel karaman çayının yatağı yanında yer aldığı, çayın taşkın zamanı buralardan aktığı yönündeki tespiti ile mahalli bilirkişi ve tanıkların sel sularından dolayı taşkınlar olduğu, DSİ tarafından set yapılınca taşkınların önlendiği yönündeki beyanları karşısında taşınmazın sınırında bulunan seddenin kim tarafından kaç yılında yapıldığı belirlenmemiş, taşınmazın niteliğini ve kullanım durumunu belirlemenin en iyi yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde bu konuda uzmanlığı bulunup bulunmadığı anlaşılamayan orman mühendisi bilirkişi tarafından orman yönünden değerlendirme içeren ve yine kadastro bilirkişisi tarafından yalnızca dava konusu taşınmaz bölümünü hava fotoğrafı üzerine işaretleyen raporlarla yetinilmiş,ayrıca davacı adına usulüne uygun belgesiz araştırması yapılmamıştır. Bu tür eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm verilemez.