muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13247, Karar No: 2014/19966, Tarih: 17.12.2014

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz isteminin reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyizi itirazlarının reddine; (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 2. fıkrasına "davacı tarafından yatırılan başvuru harcının da istem halinde karar kesinleştiğinde davacıya iadesine" ibaresinin eklenmesine, 3. fıkrasında yer alan "519,80TL" ibaresinin çıkarılarak yerine " 495,50TL" ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan fer'i müdahil TMSF'den harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2842, Karar No: 2023/4166, Tarih: 12.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2842 E.  ,  2023/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/44 E., 2022/282 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15 11.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek, suç tarihi itibari ile olağanüstü zaman aşımının dolması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olmadığını, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturacağı ve bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olmadığını, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturacağı ve bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Katılan ... \*\*\*'ün 01.10.1998 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*'in internet üzerinden tanıştığı mağdure ile İstanbul ilinde 02.01.2013 tarihinde buluştuğu ve mağdure ile suça sürüklenen çocuğun birlikte Tekirdağ iline geldikleri, cinsel birliktelik yaşamaları halinde mağdureyi ailesinin kabul etmeyeceğini ve suça sürüklenen çocuğun yanında kalabileceğini düşünerek mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri mağdurenin alınan raporunda; kızlık zarında yeni yırtık tespit edildiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşından küçük olan katılan mağdureyi İstanbul'dan Tekirdağ'a getirip burada rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiklerinin sabit olduğu, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda tutarlı olarak mağdurenin yaşını 15 olarak bildiğini söylediği, mağdure ve suça sürüklenen çocuğun sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanıştıkları ve olay günü ilk kez görüştükleri, uzman psikolog bilirkişinin mağdurenin 15 yaşından küçük gösterdiğine yönelik bir kanısının bulunmadığı ve 14-15-16 yaşlarında yer alan bireylerin fiziksel gelişimleri arasında farkın az olduğu bu sebeple ayrım yapılamayabileceği şeklindeki raporu da nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını bilmediği yönündeki savunmasının aksi ispatlanamadığı ve suça sürüklenen çocuğun mağdurun yaşını bildiği noktasında mahkememizde kesin kanaat oluşmadığı açıklanan nedenlerle SSÇ'nin suçun maddi unsurlarında hataya düştüğü bu hatasının sanığın çocuğun cinsel istismarı suçu yönüyle kastını kaldıracağı ancak eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 104/1 kapsamındaki eyleminin uzatılmış zamanaşımının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddeleri uyarınca 8 yıl olduğu karar tarihi itibariyle bu sürenin dolduğu anlaşıldığından kamu davasının düşmesine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemesince kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15 11.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4435, Karar No: 2012/2224, Tarih: 27.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4435 E.  ,  2012/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ile ... ve ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.03.2011 gün ve 184/213 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Çorum Köyü 3 parsel sayılı taşınmazda vekil edeninin annesi Fidan Vural ve davalıların müşterek tapu paydaşlarından olduklarını, tapu maliklerinin kendi aralarında yaptıkları harici taksim sonucu müvekkilinin annesinin hissesine düşen yaklaşık 15.000 m2 taşınmazı, rızai taksime uygun olarak vekil edeninin yıllardan beri zilyet olarak ekip kullandığını, 2009 yılında yaşanan su sıkıntısı nedeniyle davalıların, taksimde kendilerine düşen tarlalarına ek sulama imkanı sağlamak üzere kanal açmak amacıyla müvekkilinden ricada bulunduklarını, davalıların ektikleri ürünün kurumaması amacıyla iyi niyetle 2009 yılına mahsus olmak üzere bir defalık kanal açılmasına vekil edeninin geçici olarak izin verdiğini, daha sonra müvekkilinin tarlasından geçen bu kanalın kaldırılması davalılardan istendiğinde, davalıların Kaymakamlıktan men kararı aldırarak kanalı iş makinalarıyla daha da genişlettiklerini, halbuki iyi niyetle ve bir sene geçici süreyle kullanılması için kanalın açılmasına izin verdiklerini, davalıların haksız ve hukuka aykırı olarak, müvekkilinin zilyetliğinde bulunan taşınmaza kanal açmak suretiyle müdahalede bulunduklarını iddia ederek, davalıların müdahalelerinin men'i ile taşınmazın eski hale döndürülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ...ve ... vekili, 5000 dönümlük tapulu 3 parsel sayılı taşınmazda hak sahibinin davacının annesi Fidan olduğunu, davacının bu davayı açma sıfatı bulunmadığını, dava konusu kanal açılan yerin taksim dışında bırakılan tarıma elverişsiz, taşlık ve kayalık arazi olduğunu, bu kısımda davacı ve annesinin zilyetliğinin bulunmadığını, yeni açılan kanaldan akan suyun diğer kanala göre 5 kat daha erken tarlalarına ulaştığını, davacının ve ailesinin izni ile bu kanalın açıldığını, davacının kanalın devamlı olacağını bilerek izin verdiğini, yerel uygulamanın da bu şekilde olduğunu, müvekkillerinin komşuluk hukukundan kaynaklanan haklarının olduğunu, davacının hak ve zararının olmadığını, sadece inat uğruna ve kötü niyetle bu davayı açtığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazda davacının, annesi ...dan kalan hissenin zilyedi olduğu ve bir sezona mahsus olmak üzere davalıların kanal açmalarına rıza gösterdiği ve daha sonra davalıların söz konusu kanalı haklı ve yasal bir neden bulunmaksızın yapılan sözleşme süresi sonrasında kapatmadıkları dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalıların 3 nolu parseldeki müdahalelerinin men'ine, taşınmazın eski haline döndürülmesine, Fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 22.10.2010 tarihli rapora ekli krokide A harfi ile gösterilen ve davacının kullanmakta olduğu arazi üzerinde kanal açmak suretiyle davalıların vaki haksız elatmalarının önlenmesine karar verilmiştir

Hüküm; süresinde davalılar ...ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu Çorum Köyü 3 parsel sayılı 5.139.766 m2 yüzölçümündeki taşınmazın "Tarla" niteliğinde ve 12.04.2010 tarihi itibariyle paylı ya da elbirliği mülkiyet üzere 77 paydaş adına kayıtlıdır. Davacının annesi Fidan Vural'ın 24.09.2002 tarihinde "intikal" yoluyla 420/53760 payı, davalı ...'ın 07.07.2005 tarihinde "satış ve hisse tevhidi" yoluyla 575/83200 payı, davalı ...'ın 06.12.2005 tarihinde "satış ve hisse tevhidi" yoluyla 36575/2096640 payı bulunmaktadır. Diğer paylar dava dışı kişilere aittir.

Davacı ve davalı tarafın beyanlarıyla 04.10.2010 tarihinde mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen tanık anlatımlarına göre, tapu maliki ve davacı ...'in annesi Fidan Vural'ın halen sağ olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın, TMK.nun 974 ve devamı maddelerinde yer alan “zilyetliğin korunması davası” olarak nitelendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ulaşılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki, Türk Medeni Kanununun 688. maddesinde paylı mülkiyet “birden çok kimsenin maddi olarak bölünmüş olmayan bir şeyin tamamına belli paylarla malik olmaları” şeklinde ifade edilmiştir. Bu tanıma göre, paylı mülkiyetin söz konusu olabilmesi için; birden fazla kişinin bir mala paylı malik bulunması ve bu malın malikleri arasında maddi olarak paylaşılmış olunmaması gerekir. Paylı mülkiyette, mülkiyet hakkına sahip birden ziyade kişi olmasına rağmen eşya üzerinde tek bir mülkiyet hakkı vardır. Eşya üzerindeki bu tek mülkiyet hakkı, malikler arasında bir paylı mülkiyet birliği meydana getirir. Her paydaş, mülkiyet hakkının belli bir payına sahip olur. Her pay diğerinden bağımsız ayrıca tasarrufi işlemlere konu olabileceği için kanun bazı istisnalar hariç payları taşınmaz hükmüne tabi tutmuştur.

Kuşkusuz, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşların payına elatmalarının önlenmesini her zaman isteyebilir. Ancak, o paydaşın taşınmazda payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa elatmanın önlenmesi davası dinlenemez. Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları da bu yöndedir.

Kuşkusuz, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşların payına elatmalarının önlenmesini her zaman isteyebilir. Ancak, o paydaşın taşınmazda payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa elatmanın önlenmesi davası dinlenemez. Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları da bu yöndedir.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213, 2644 sayılı Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazların harici veya fiili taksimi ile paylarının mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşmayla belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre de paydaşlar bu durumu benimsemişlerse; kayıtta paylı, eylemli olarak bağımsız bu oluşumun resmi taksim yapılana veya ortaklığın giderilmesine kadar “ahde vefa” (söze sadakat) kuralı doğrultusunda korunması gerekir.

Dava konusu 3 parsel sayılı, 5.139.766 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davalılar ve davacının annesiyle birlikte toplam 77 pay sahibi adına paylı mülkiyet hükümlerine dayalı olarak tapuda kayıtlı bulunduğuna, tüm paydaşların katılımıyla yapılan resmi taksim sözleşmesi bulunmadığına, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşmayla belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi olup, uzun süre de paydaşlar bu durumu benimsedikleri iddia edilmediğine, davacı tapu maliklerinden olmayıp, davalı tapu maliklerine karşı ileri sürebileceği üstün hakkı da bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uymayan değişik düşüncelerle usul ve kanuna aykırı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ...ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 27.03.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı 3 nolu ana parselde annesinin paydaş olduğunu, davalı kişilerin de söz konusu parselde payları bulunduğunu, rızai taksim sonucu annesine özgülenen kısmı ona teba kullandığını, ne var ki, davalıların 2009 yılında rızai taksimle kendilerine bırakılan kısımdaki mahsulün kurumaması için ricada bulunmaları üzerine annesine ait kısımdan su kanalı geçirilmesine müseade ettiğini, ancak davalıların kendisini Kaymakamlığı şikayet ederek 3091 sayılı Yasa hükümleri gereğince men kararı aldırdıklarını açıklayarak davalıların 3 nolu ana parseldeki rızai taksimle paydaş olan annesine özgülenen yere davalıların kanal açmak suretiyle vaki müdehalelerinin önlenmesi ve eski hale döndürülmesini dava etmiştir.

Davalılar, davacının ana parselde paydaş olmadığını, dolayısıyla davada taraf sıfatının bulunmadığını, ana parselin 5000 dönüm civarında olduğunu, taşınmazın değeri itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olmadığını, müdahale edildiği iddia edilen yerin rızai taksimde paylaşım dışı bırakılan taşlık ve kayalık bir yerde kaldığını, 2009 yılında komşuluk hukukundan dolayı davacının ve ailesinin sözlü muvafakatı alınarak bu yerden kanal geçirildiğini açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, 3 nolu parsele davalıların müdehalesinin önlenmesine, taşınmazın eski hale döndürülmesine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydı getirilmiştir. Yapılan incelemede taşınmazın tarla niteliğiyle, 5139766 m2 olarak paylı ve elbirliği mülkiyet üzere 77 kişi adına tescilli olduğu görülmüştür. Ana taşınmazda davacının annesi Fidan Vural’ın 420/53760 payı bulunmaktadır, Davalılardan ...’ın 575/83200 payı mevcuttur. Diğer davalı ...’ın 36575/2096640 payı vardır. Davacının anlatımlarından ve davalıların savunmalarından ana taşınmazda paydaşlar arasında rızai taksim yapıldığı ve her paydaşın kendisine özgülenen kısmı kullandığında tartışma yoktur. Esasen, açıklanan olgularda yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalılar, 04.10.2010 tarihli keşif zabtındaki imzalı beyanlarıyla da rızai taksimin mevcut olduğunu, davacıdan su kanalı açmak için izin istedikleri tartışmasızdır. Keşifte dinlenen bir kısım tanıklar bu olguyu doğrulamışlardır. Fen bilirkişinin 22.10.2010 tarihli raporu ve eki kroki kapsamına göre eski su kanalı mevcut iken davacının rızası ile davalılar tarafından 2009 yılında kepçe ile yeni su kanalı açıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak, elatmanın önlenmesi, men ve kal davalarını TMK.nun 683.maddesi uyarınca tapu kayıt maliki, ölmüş ise, mirasçılarının ya da yetkili vekilinin açması gerekir. Somut olayda, davalıların da kabulünde olduğu üzere davacı kayıt maliki olan annesine teban işbu davayı açmıştır. Bu nedenle, davadan sıfatı mevcuttur. Çekişmeli yerin davacının annesine özgülendiğinde de bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Fen bilirkişi krokisine göre 2009 yılında açılan kanal davacının annesine rızai taksimle bırakılan yerde kalmaktadır. Hal böyle olunca, yerel mahkemece davanın kabulüne, men ve eski hale karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum söz konusu değildir. Tüm bu nedenlerle doğru olan yerel mahkeme kararı onanmalıdır. Davalıların tüm temyiz itirazları reddedilmelidir. Bu sebeplerle, Dairenin sayın çoğunluğunun bozma şeklinde tecelli eden görüşlerine katılmam olanaklı olmamıştır. Mahalli mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyiz. 27.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/10678, Karar No: 2016/11993, Tarih: 28.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10678 E.  ,  2016/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmektedir (10.05.1965 gün ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmış olmasına rağmen, peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. gözönünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince işlem yapılması, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için

2-Dosyanın incelemesinden; davalılar Levent ve İbrahim vekili her ne kadar temyize cevap konulu dilekçe vermiş ise de talep sonucunda mahkeme kararının bozulmasını talep etmekle söz konusu dilekçe temyiz dilekçesi olup havalesi yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bir makbuza dosya içinde rastlanmamıştır.

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi takdirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12280, Karar No: 2024/4523, Tarih: 29.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12280 E.  ,  2024/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1075 E., 2023/599 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine ve kaçak eşyanın müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, arama kararının hukuka uygun olduğuna, sanık hakkında hakkaniyete ve hukuka aykırı olarak verilen hükmün bozulması gerektiğine, aracın müsaderesi yönünde hüküm kurulmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 17.07 sıralarında 155 ihbar hattına gelen ... plakalı otobüsün içerisinde kaçak sigara bulunduğu şeklindeki ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından Gevaş giriş ışıklarına intikal edilerek bahse konu otobüsün beklenilmeye başlandığı, saat 17.45 sıralarında uygulama noktasına gelen ... firmasına ait ... plakalı otobüsün durdurulduğu,otobüsün detaylı arama yapmak üzere İlçe Emniyet Amirliği önüne çekildiği, araç içerisinde önleme araması kararına istinaden arama yapılmak istendiği, aracın muavini olan sanığın görevlilere hitaben otobüste kendisine ait kaçak sigara olduğunu ve rızasıyla teslim etmek istediğini beyan etmesi üzerine sanık refakate alınarak aracın ön girişinde ikram dolabı olarak kullanılan yerde içeceklerin alt kısmında siyah poşet içerisinde 23 karton, orta kısmında bulunan suların altında 27 karton, sol arka bagaj kısmında mavi bidon içerisinde 479 paket olmak üzere toplam 979 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, suça konu sigaraları sanığın rızasıyla görevlilere teslim ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık 14.04.2017 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiştir.

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.