muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15373, Karar No: 2023/5857, Tarih: 03.05.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla,; " bilirkişi incelemeleri hükme esas alınarak; davalıların 2368 Sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına Dair Kanun 4 üncü maddesi ve 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun hükümleri uyarınca kendilerine fazladan yapılan dava konusu ödemeleri iade etmesi gerektiği" gerekçeleriyle davanın kabulüne, 21.656,27 TL'nin, 15.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'..., 22.189,91 TL'nin 15.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, 43.696,90 TL'nin 10.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müfettiş raporunda tespit altına alındığı üzere 657 sayılı DMK'nın 28 inci maddesine aykırı davrandıklarını, şirket müdürlüğü yaptıkları dönemlerde haksız olarak ... güçlüğü, ... riski tazminatı ile ... sermaye kaynaklarından ödenen ek ödemeyi fazladan aldıkları" davalı personellerin, serbest çalışma ve kazançları dolayısıyla part time sisteme göre ödeme almaları ve ... güçlüğü ... riski tazminatlarını almamaları gerekirken gerekli bildirimleri yapmayarak (idareye serbest çalışmalarını bildirmemeleri) sebebiyle full time sisteme göre ödeme almaları, ... güçlüğü - ... riski tazminatlarını da almaları sebebiyle kamu zararı doğduğunu, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunun “Borçlunun Temerrüdü” başlıklı 117 nci maddesinde “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur. Ancak sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hâllerde temerrüt için bildirim şarttır.” denildiğini, davalıların gerekli bildirimleri yapmamaları sebebiyle iyiniyetli olduğunun düşünülemeyeceğini, zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş

sayılacağından alacaklarına ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğini, faiz başlama tarihinin açık bir şekilde hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın idare aleyhine olan kısımının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2- Davalılar ..., ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; ... ile ilgili olarak 05.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ve yine ... Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtları ile de ... olduğu üzere müvekkil ...'nın şirket müdürlüğünden 21.04.2008 tarihinde ayrıldığını, yine müvekkil A ... Özel Tıp Merkezi Ltd. Şti.'ninde ortağı ve müdürü olduğu belirtildiğini ancak bu şirketin ticari faaliyetine devam eden bir şirket olmayıp, gayrifaal durumda olan bir şirket olduğunu, vergi dairesinden alınan bilgisayar çıktısı dosyaya sunulmuş olup, buna göre şirketin KDV beyannamelerinde matrah bildirilmediğini, ...'nın kağıt üzerinde A ... Özel Tıp Merkezi Ltd. Şti.'nin müdürü olduğunu belirterek hakkında verilen kararın bu sebeple bozulması gerektiğini, ... ve ... ile ilgili olarak, ... Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü iken bu şirketteki müdürlükten 17.09.2009 tarihi itibariyle ayrıldıklarını, dosyaya alınan 05.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ve yine ... Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtları ile durumun ... olduğunu, 13.03.2014 tarihli ilk bilirkişi raporunda ve diğer bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere; doktorlara döner sermayeden ücret ve ek ödeme yapılması hususunun “209 sayılı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun” ve bu kanuna dayanarak çıkarılan “Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum Ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik” ile düzenlendiğini, hem kanunla yapılan düzenleme hem de yönetmelik ile yapılan düzenilemeye göre döner sermayeden pay alacak olanların ayrıca bir şirkette müdürlük yapmaları halinde eksik ücret alacaklarına yönelik bir düzenleme bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bahsedilen yönetmelikteki katsayı uygulaması sağlık kurumunda çalışan personelin tam zamanlı/yarı zamanlı çalışması durumunda alacağı ek ücretlerin miktarını belirlemek ile ilgili olup, dava konusu olay uygun bir durum olmadığını, dayanak gösterilen Devlet Memurları Kanunu'nun 28 inci maddesindeki ticaret yasağı disiplin cezası ile ilgili olup memurlara ödenen ek ücretler ilgili bir açıklama yapmadığını, haksız eylem sebebiyle talep edilecek zarar ilgili kişinin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, dava dosyasında mevcut 27.08.2012 tarih ve 37/3 sayılı Tazmin raporu incelendiğinde görüleceği üzere davacı kurumun söz konusu olaydan 21.12.2011 tarihinden önce haberdar olduğunu ve 21

.08.2012 tarih ve 37/3 sayılı Tazmin raporu incelendiğinde görüleceği üzere davacı kurumun söz konusu olaydan 21.12.2011 tarihinden önce haberdar olduğunu ve 21.12 2011 tarihli görevlendirme yaparak olayın incelenmesini talep ettiğini, buna göre söz konusu davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, tıp doktorları hakkında 657 sayılı DMK'nın 28 inci maddesine göre ticaret yasağının meslek icrası halinde uygulanmadığını, talep edilen ek ödemenin dönemleri de dikkate alındığında zaten bu yasal düzenlemedeki değişiklikten önceki dönemler ile ilgili iade talep edildiğini, gerek daha önce alınan üç bilirkişi raporuna göre gerekse de şu an alınan bilirkişi heyeti raporunda, müvekkillerin özel hastanelerdeki müdürlük görevleri dolayısıyla bağlı oldukları kurumdaki görevlerini gereği gibi yerine getirmedikleri ve günlük 8 saate bağlı oldukları kurumdaki mesailerini eksik yerine getirdikleri şeklinde bir iddianın dahi bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı bakanlığa ait hastanede ... tıp uzmanı olarak çalışan davalılardan Dr. ...'ın Mayıs 2008 - Eylül 2009, Dr. ...'ın Haziran 2008-Eylül 2009, Dr. ...'nın Temmuz 2009- Temmuz 2012 dönemlerinde Kurumda uzman hekim olarak görev yapmalarına rağmen sahipleri ve /veya ortağı oldukları şirketlerde şirket müdürü olarak görev yaptıkları dönemlerde aldıkları ... güçlüğü, ... riski tazminatı ile döner sermaye kaynaklarından yapılan ödemeyi almalarının haksız olup olmadığı, bunları iade etmeleri gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 2368 Sayılı, Sağlık Personelinin Tazminat Ve Çalışma Esaslarına Dair Kanun'un 4 üncü maddesi ve 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun hükümleri

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm ve davacının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm ve davacının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından, davacı kurum tarafından, davacı bakanlığa ait hastanede ... tıp uzmanı olarak çalışan davalılardan Dr. ...'ın Mayıs 2008 - Eylül 2009, Dr. ...'ın Haziran 2008-Eylül 2009, Dr. ...'nın Temmuz 2009- Temmuz 2012 dönemlerinde kurumda uzman hekim olarak görev yapmalarına rağmen sahipleri, ortağı oldukları şirketlerde şirket müdürü olarak görev yaptıkları dönemlerde aldıkları ... güçlüğü, ... riski tazminatı ile döner sermaye kaynaklarından yapılan ödemeyi almalarının haksız olduğu ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 28 inci maddesine aykırı davrandıklarından fazladan aldıkları belirlenen ek ödemelerin fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla ... ... ...'dan 22.189,91 TL, ...'... 21.656,27 TL, ...'dan 43.696,90 alacağın, her bir davalıya yersiz ödemelerin yapılma tarihlerine göre işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi isteminde bulunulduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 30.04.2019 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu edilen dönemlerde şirket ortak ve müdürlükleri nedeniyle mesai dışında serbest çalıştığı tespit edilen davalılara 2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat Ve Çalışma Esaslarına Dair Kanun'un 4 üncü maddesi gereğince "... güçlüğü, ... riski ve teminindeki güçlük zamları veya bu mahiyetteki zamlar"ın ödenemeyeceği, 209 sayılı Döner Sermaye Kanunu'nun 5 inci maddesine dayanarak çıkarılan yönetmelik gereğince de döner sermaye ek ödemelerinde emsallerine 1 katsayı uygulanırken kendilerine 0,3 katsayı uygulanmak suretiyle hesaplanacak payın ödeneceği belirtilerek hesaplamanın yapıldığı, ve sonuç olarak davanın kabulü ile 21.656,27 TL'nin, 15/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'..., 22.189,91 TL'nin 15/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, 43.696,90TL'nin 10/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda yersiz ödemeden ... alacak istemi söz konusu olup, davacı kurum tarafından da yapılan her bir yersiz ödemenin, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili yönünde talepte bulunulması karşısında, mahkemece yersiz gerekçeyle belirlenen asıl alacakların kurum olur tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, usul ve yasaya aykırı olan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1736, Karar No: 2019/2791, Tarih: 07.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/1736 E.  ,  2019/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Işıklar Belediye başkanı olarak görev yapan sanığın, 27/04/2004 tarihinde geçici işçi statüsünde sürücü belgesi sertifikası ile işe başlayan ve 04/05/2007 tarihinde sürekli işçi kadrosu tahsis edilen müştekinin şoför kadrosuna atamasının yapıldığı tarihte E sınıfı sürücü belgesi bulunmadığını gerekçe göstermek suretiyle 22/04/2011 tarihli yazıyla iş akdini feshetmekten ibaret eyleminin hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığı gözetilerek beraati yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2-TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21050, Karar No: 2025/6262, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21050 E.  ,  2025/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/871 E., 2022/1004 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/319 E., 2021/37 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2474, Karar No: 2020/1932, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2474 E.  ,  2020/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3274, Karar No: 2014/6568, Tarih: 26.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3274 E.  ,  2014/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/35556

Mahkemesi : Iğdır 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2012

Numarası : 2010/954 - 2012/955

Suç : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 279. maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçunun oluşması için; kamu görevlisinin kamu adına soruşturma ve kovuşturmayı gerektiren bir suçun işlendiğini göreviyle bağlantılı olarak öğrenip de yetkili makamlara bildirimde bulunmayı ihmal etmesi veya bu husuta gecikme göstermesi gerekir. Bu bağlamda yaptığı görevin gereği olarak yürüttüğü faaliyetlere ilişkin suçu öğrenmesi nedeniyle anılan madde gereği ihbar yükümlülüğü doğan ve soruşturma yapacak makamlara iletilmek üzere suçu bildirmeye yetkili olan kamu görevlisinin, ilgili kamu kurumunda suçun bildirilmesi hususunda kurum içi düzenleme yapılıp yapılmadığının, idari işlemlerle bildirme yükümlülüğünün bir görevliye tevdi edilip edilmediğinin araştırılması suretiyle belirlenmesi gerekir. Ayrıca kurum içi hiyerarşide her bir basamaktaki kamu görevlisinin ayrı ayrı sorumluluğu bulunmakla birlikte sorumluluğun, bildirilmesi gereken suçu öğrendiği halde bildirmeyen en üst yetkili kamu görevlisinde kalacağının kabulü gerekir.

Somut olayda sanık H.. Y..'ın Iğdır Devlet Hastanesi'nde hastane müdürü, sanık A.. G..'in ise müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları, 24.03.2010 tarihinde odiometri odasında ve 18.03.2010 tarihinde röntgen odasında gerçekleştirilen hırsızlık olaylarının teknisyenler tarafından aynı tarihli tutanaklarla hastane baştabibine bildirildiği, baştabip olan sanık İ.. N.. H..'in 24.03.2010 tarihli yazı ile sanık A.. G..'i olayları araştırmak için görevlendirdiği fakat yetkili makamlara ihbar etme talimatını vermediği gibi olayın soruşturulması için herhangi bir makama da bildirimde bulunmadığı, Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 110. maddesinde baştabibin kuruma ait bütün işlerde muhatap ve haberleşmeye yetkili tek merci olduğunun, 147. maddesinde ise hastane müdürünün baştabipliğe bağlı olarak kurumun idari, mali ve teknik hizmetlerini kanun, tüzük, yönetmelik ve emirler uyarınca yürütmekle yükümlü ve yetkili olduğunun düzenlendiği, anılan maddeler gereğince teknisyenler tarafından tespit edilen hırsızlık olaylarının soruşturmaya yetkili makamlara bildirilmesinde başhekimin asli olarak vazifelendirildiği, somut olayda kamu adına soruşturulması gereken hırsızlık suçundan hastane başhekiminin haberdar olması karşısında hastane müdürü ve müdür yardımcısı olan sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1771, Karar No: 2019/19244, Tarih: 28.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1771 E.  ,  2019/19244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki ... Köyü 8549 ve 8550 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Dava konusu taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artışı oranının % 150 olması gerekirken, daha düşük bir oran belirlenmek suretiyle eksik bedel tespiti doğru olmadığı gibi;

2-)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.