muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/268, Karar No: 2019/98, Tarih: 12.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/268 E.  ,  2019/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 850-355

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'ın TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4 ve 63. maddeleri gereğince 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2010 tarihli ve 191-911 sayılı hükmün, katılan vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 09.10.2013 tarihli ve 14131-23188 sayı ile;

"Ticari araç sürücüsü sanığın olay günü minübüsü ile meskun mahalde gündüz, kontrollü dönel kavşakta trafik ışıklarının sarıya döndüğü esnada kırmızı ışığa yakalanmamak için hızını kavşak içinde iyice arttırmak suretiyle geçiş yapmak isterken kavşak içinde olan bisikletliye çarparak ölümüne neden olduğu şeklinde gelişen olayda, TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırıma tabi tutulması ve eylemin bilinçli taksirle işlendiği kabul edilerek tayin olunan cezanın asli kusurlu olan sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alınarak temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 17.06.2014 tarih ve 850-355 sayı ile;

"...Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; vuku bulan kazada sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile olay mahalli kavşağına geldiğinde hızını azaltıp kontrollü bir şekilde kavşaktan geçişini yapması gerekirken bu hususa uymadığı, olay mahallindeki fren izi de dikkate alındığında müteyakkız hızda seyretmediği anlaşılmakla, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle tali kusurlu olduğu kanaatine varılmış, sanığın müteyakkız hızda seyretmemesi şeklindeki tali kusurunda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı..." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2014 tarihli ve 365340 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04.02.2015 tarihli ve 21817-1904 sayılı tevdi kararıyla Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 223-811 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.03.2017 tarih ve 15-1542 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık;

Bir kişinin ölümü ile neticelenen olayda;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık;

Bir kişinin ölümü ile neticelenen olayda;

1-Sanığın, eylemini taksirle mi yoksa bilinçli taksirle mi gerçekleştirdiğinin,

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekip gerekmediğinin,

Belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, Yerel Mahkeme kararının “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk hükmün, sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanması ve asli kusurlu olması nedeniyle temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasının ardından, Yerel Mahkemece sanığın kusur durumunun tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu Başkanlığından 21.04.2014 tarihli ve 2218 sayılı raporun alındığı, gerekçeli kararda her ne kadar raporun tarih ve sayısı belirtilmemiş olsa da gerekçeli kararın “gerekçe ve kabul” başlığı altındaki kısmında yer verilen “...Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile olay mahalli kavşağına geldiğinde hızını azaltıp kontrollü bir şekilde kavşaktan geçişini yapması gerekirken bu hususa uymadığı, olay mahallindeki fren izi de dikkate alındığında müteyakkız hızda seyretmediği anlaşılmakla, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle tali kusurlu olduğu, müteveffa ...'un ise sevk ve idaresindeki bisiklet ile olay mahallinde ters istikamet şeridine girerek kavşakta gerekli kontrolleri yapmadan, gelen araçların hızını ve konumunu dikkate almadan tedbirsiz şekilde kavşağa giriş yaparak sanığın istikamet şeridine giriş yapıp sanığa ilk geçiş hakkını vermemek suretiyle asli derecede kusurlu olduğu” şeklindeki ibarelerin, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının anılan raporundan aynen alıntı olmasının yanı sıra, gerekçeli kararın “direnme gerekçesi” başlıklı kısmında da “Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile olay mahalli kavşağına geldiğinde hızını azaltıp kontrollü bir şekilde kavşaktan geçişini yapması gerekirken bu hususa uymadığı, olay mahallindeki fren izi de dikkate alındığında müteyakkız hızda seyretmediği anlaşılmakla, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle tali kusurlu olduğu” kanaatine varıldığı belirtilip yine anılan rapordaki tespitler gerekçeli karara aktarılarak önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp önceki hükümde yer almayan ve bozmadan sonra elde edilen delile dayanılarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan, bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp önceki hükümde yer almayan ve bozmadan sonra elde edilen delile dayanılarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan, bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.06.2014 tarihli ve 850-355 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16662, Karar No: 2022/16291, Tarih: 29.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/16662 E.  ,  2022/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre, sanığın, 25/06/2015 tarihli duruşmaya ... yoluyla katılarak duruşmadan vareste tutulma talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi kabul edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

A-Sanığın tedavi amacıyla ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine götürüldüğü ve burada mahkum koğuşunda bulundukları esnada suça konu eylemleri gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-Kabule göre de;

1-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-5271 sayılı CMK'nın 209/1. maddesine aykırı olarak, talimatla alınan tanık ve katılan ifadelerinin ve soruşturma aşamasında alınan beyanının okunmasına karar verilen tanık Süleyman Topçu'nun anlatımlarının duruşmada okunmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26683, Karar No: 2016/4178, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26683 E.  ,  2016/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1328 esas, 2015/664 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

.... ... 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, ..., ... ... ... tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, ... ... söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8730, Karar No: 2010/16532, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8730 E.  ,  2010/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/136, Karar No: 2019/3283, Tarih: 16.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/136 E.  ,  2019/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... Güzellik Merkezi ve Salonu Tur. Kuy. …Ltd. Şti. vek. Av... ile davalı-karşı davacı ... Otelcilik … A.Ş. vek. Av. ... arasındaki ihtilaf hakkında Tan-Cenkci-Güreli Hakem Heyeti tarafından verilen 11.05.2016 gün, 2015/1 E.-2016/1 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı ... Otelcilik … A.Ş. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı ... Güzellik Merkezi ve Salonu Tur. Kuy. …Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı-karşı davacı ... Otelcilik … A.Ş. vekili Av. ... gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı ... Güzellik Merkezi ve Salonu …Ltd. Şti. ile davalı-karşı davacı ... ….A.Ş. arasında görülen davanın Hakem Heyeti’nin 11.05.2016 tarihli kararı ile hükme bağlandığı, kararın 04.06.2016 tarihinde davacı-karşı davalı vekili Av. ...’a, 06.06.2016 tarihinde davalı-karşı davacı vekili Av. ...’e tebliğ edildiği, saklanmak üzere hakem heyeti kararının aslının ve dosya örneğinin ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderildiği, dosya içinde ayrıca davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin bulunduğu, dosyanın temyiz incelemesi için ilgili hukuk dairesine gönderilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, hakem kararının saklanmak üzere gönderildiği, taraflarca hakem kararının iptali yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle 11.05.2016 tarihli hakem kararının ve eklerinin HMK’nın 436/3 maddesi uyarınca saklanmasına, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, hakem kararının saklanmak üzere gönderildiği, taraflarca hakem kararının iptali yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle 11.05.2016 tarihli hakem kararının ve eklerinin HMK’nın 436/3 maddesi uyarınca saklanmasına, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf dolayısıyla hakem kurulu tarafından verilen 11.05.2016 tarihli karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir. HMK’nın 439 vd. maddelerine ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 13.04.2018 tarih, 2016/2 E.-2018/4 K. sayılı içtihatları birleştirme kararına göre hakem heyetinin oluşturulmasına ilişkin tahkim şartı hangi tarihte yapılırsa yapılsın, hakem kararının verildiği tarihe göre işlem yapılacağı ve hakem kararlarına karşı iptal davası açılabileceği açıktır. Açılacak iptal davası sonucunda verilecek kararlara karşı temyiz yolu açıktır. Hakem kararlarına karşı iptal davaları ise ilgili Bölge Adliye Mahkemesinde açılmalıdır. Hakem kararı davalı-karşı davacı vekiline 06.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı-karşı davacı vekilince 15.06.2016 tarihinde temyiz dilekçesi verilmiştir. Temyiz olarak vasıflandırılan iş bu dilekçede hakem kararına karşı temyiz kanun yolu tercih edilmiş, bunun gerekçeleri de açıklanmıştır. Hukuki nitelendirme mahkemeye ait olup, anılan bu dilekçenin hakem kararına karşı iptal davası başvurusu olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bu itibarla davalı-karşı davacı vekilinin başvurusunun Dairemizce incelenmesi mümkün olmadığından, davalı-karşı davacının dilekçesinin iptal davası olarak ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının dilekçesinin iptal davası olarak ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/146, Karar No: 2014/1588, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/146 E.  ,  2014/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202874

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2010/489 (E) ve 2013/40 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu haller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasını gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2126, Karar No: 2019/12855, Tarih: 11.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2126 E.  ,  2019/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Suça sürüklenen çocuğun, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait çay ocağına, açık halde iken gündüzden sayılan 09.05-09.10 saatleri arasında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31/3. maddesi gereği indirim yapılırken indirim oranın 1/3 yerine 1/2 şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5193, Karar No: 2024/1553, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5193 E.  ,  2024/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/585 Esas, 2022/1017 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/233 E., 2019/193 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Yöre Süt Ürünleri Gıda ve İnş. Paz. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Yöre Süt Ürünleri Gıda ve İnş. Paz. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı Yöre Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin keşide ettiği 14.01.2015 tarih 139.500,00 TL bedelli çekin ticari ilişki gereğince diğer davacı ... Ltd. Şti.'ye verildiğini, çekin davacı ... ...Ltd. Şti. uhdesinde iken çalındığını, çekin davalı ... tarafından Gebze 3. İcra Müdürlüğünün 2015/698 E. sayılı dosyasında takibe konu edildiğini, takipte her iki davacının malları üzerine haciz uygulandığını, sahte imzayla Özışık Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin ciranta gösterildiğini, haciz baskısı nedeniyle davacı Yöre Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin 176.225,00 TL'yi icra veznesine depo etmek zorunda kaldığını, davacıların, davalılarla ticari ilişkisi bulunmadığını, çeklerin çalınmasıyla ilgili Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduklarını, çekte ciro olarak imza ve kaşesi görünen Özışık Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin kaşesinin sahte olduğunu, imzaların da yetkili kişiye ait olmadığını ileri sürerek dava konusu çekle ilgili olarak davalılara takip miktarı olan 154.446,55 TL borçlu olmadıklarının tespitine ve %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın hem keşideci hem lehtar tarafından ikame edildiğini, takip konusu çekin keşidecisi olan Yöre Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, takip konusu çekin keşidecisi olan Yöre Süt Ürünleri Ltd. Şti.'nin dava konusu çeki davacıya ticaret gereği ciro ederek verildiğini ve dolayısıyla bu çekin borçlusu olduğunu açıkça ikrar ettiğini, müvekkilinin çeki iyi niyetle iktisap ettiğini, müvekkilinin kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğunu ispat yükünün davacıda olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 677 nci maddesine göre poliçedeki bir imzanın sahtelik yüzünden geçerli olmaması halinde diğer imzaların hukuki durumunda bir değişiklik olamayacağını, yani senedin onlar bakımından geçerli olacağını, davacıların dava açmakta ve ihtiyati tedbir kararı almakta kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin alacağına geç ulaşacağını ve zarara uğrayacak olması sebebiyle tazminat taleplerinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Davanın ilk olarak açıldığı Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.2015 tarih, 2015/50 E. ve 2015/899 K. sayılı görevsizlik kararı üzerine dosya görevli Gebze Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir.