muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8622, Karar No: 2012/13694, Tarih: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8622 E.  ,  2012/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı ilköğretim okulunda müdür yardımcısı olduğunu, öğrenci velisi olan davalının kendisini yaralaması ve tehdit etmesi nedeniyle zarara uğradığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, davalının davacı tarafından velisi olduğu oğluna tokat atması nedeniyle yargılanıp ceza almasını ve davalının oğluna yönelik bu hareketin neden olduğu tahrikle eylemi gerçekleştirdiği, dolayısıyla olayın davacının eylemi nedeniyle meydana geldiği ve hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanıp tazminat isteyemeyeceği gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Dosyadaki belgelerden, müdür yardımcısı olan davacının davalının oğlunu disiplinsiz hareket nedeniyle odasında tokat atmak suretiyle yaraladığı, bunu öğrenen davalının ertesi gün okula gelerek davacıya kafa atmak suretiyle yaraladığı ve tehdit ettiği, bu nedenle davacının öğrencisini yaralamadan, davalının ise davacıyı yaralama ve tehditten yargılanıp mahkûm oldukları ve fakat hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının davacıyı yaralaması davacının oğlunu dövmesinden kaynaklı tahrikle gerçekleşmiş olup bu yön davacı bakımından bölüşük kusur oluşturur. Davalının eylemlerinin hukuka aykırı olduğu ve suç teşkil ettiği tartışmasızdır. Her tahrik sonucu bu tür eylemlerin hukuka uygun olacağının düşünülmesi, hukuka olan ihtiyacı ortadan kaldıracak ve öç alma kurumunun meşrulaştırılmasını gerektirecektir. Davalının yasal zeminde oğluna karşı yapılan hareketin cezalandırılmasını istemek yerine davacıyı dövmesi ve tehdit etmesi hukuki sorumluluğunu gerektirir. Yerel mahkemenin davanın reddine gerekçe yaptığı hususlar, tazminatın miktarını belirlemede dikkate alınmalıdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına, tarafların kusur durumu da değerlendirilmek ve uygun bir miktarda tazminata hükmolunmak gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın tümden reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1771, Karar No: 2023/5616, Tarih: 05.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1771 E.  ,  2023/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten, ve tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten, ve tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin 1852 yılında kurulduğunu ve İsveç’in en eski yatak üreticilerinden biri olduğunu, dünya çapında tanınmış ve seçkin bir marka olarak 37 ülkede 300’ü aşkın dağıtım noktasıyla faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin aynı zamanda ticaret unvanının çekirdek unsuru olan “hästens” markasının davalı Kurum nezdinde tescilli olduğunu, davalı şirketin “Hälsa Stockholm” markasına anılan markalarına dayalı olarak iltibas tanınmışlık ve kötü niyet iddialarıyla yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkilinin markasının bir İsveç markası olması ve başvuruda yer alan “Stockholm” ibaresinin İsveç’in başkenti olmasının iltibas değerlendirilmesinde dikkate alınması gerektiğini, davalının sadece görsel ve işitsel bir benzerlik değil ayrıca kavramsal bir benzerlik de yaratmaya çalıştığını, dava konusu başvurunun esas unsurunun “hälsa” ibaresi olduğunu her iki markada da ilk bakışta dikkat çeken ve vurgunun toplandığı “HÄ” kısmının aynı bulunduğunu, her iki ibarenin de İsveç dilinde olması, Türkçe’de bir anlamlarının olmaması, Türk alfabesinde yer almayan “Ä” harfini içermesi nedeniyle genel intiba açısından markalar arasında benzerlik bulunduğunun kabulünün gerekeceğini, başvurunun tescili halinde müvekkilinin markalarından biri olarak algılanacağını, davaya konu marka başvurusunun tescil ettirilmek istendiği malların müvekkilinin markalarının kapsamında yer alan emtialar ile benzer/aynı olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu, somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki koşulların da bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu, davalının müvekkilinin sadece kendisiyle özdeşleşen “koyu mavi” rengi, yatakları üzerinde kullandığı deseni, afişlerinde kullandığı kompozisyonu ve katalogları gibi ticari sunumlarını taklit etmekle kalmadığını, müvekkilinin İsveç kimliğini dahi taklit ettiğini ileri sürerek YİDK’nın 22.10.2018 tarih ve 2018/M-8938 sayılı kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili firmanın 1936 yılında temelleri atılmış bir şirketler grubu olduğunu ve 80 yılı aşkın bir süredir ev gereçleri ve dayanıklı tüketim ürünleri üzerinde faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2015 yılından bu yana pek çok yüksek tirajlı dergi ve gazetede, Halsa markalarının reklamını yaptığını, Halsa markasının lansmanının Aralık 2015'te İstanbul İsveç Başkonsolosluğunda gerçekleştirildiğini, müvekkilinin markasının İsveç’te ve yine pek çok ülkede tescilli olduğunu, müvekkilinin “Halsa” ibaresinin yanına İsveç’te bulunan çeşitli yer adlarını ekleyerek tesciller aldığını, müvekkilinin Halsa markası üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin markası ile davacı yanın markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markalar arasındaki ilk iki harf dışında hiçbir benzerlik bulunmadığını, müvekkili markasının iki kelimeden oluştuğunu, davacı markalarının ise tek kelimeden oluştuğunu, davacı markalarında ayırt ediciliği yüksek bir at figürünün yer aldığını, markaların okunuş ve tonlamalarının birbirlerinden farklı olduğunu, davacının iddialarının yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/18845 sayılı "Halsa Stockholm" ibareli başvuru ile davacının önceki tarihli “Hastens” markalarının, benzer emtiaları kapsadıkları görülmekle birlikte, markaları oluşturan işaretlerin, bütünsel anlamda ilgili tüketicide birbirlerinden ciddi şekilde uzaklaştıkları görüldüğünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında bir benzerlik ve iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı, taraf markaları birbirine benzer görülmediğinden 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası şartlarının somut olayda oluşmadığı kötü niyetin ispat edilemediği, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarında iltibas bulunduğunu, dava konusu markanın, müvekkilinin uzun yılladır tescilli olduğu ve kullandığı 20. sınıfta yer alan mallarda tescil edilmek istendiğini, bu durumun markalar arasındaki iltibası arttırdığını, dava konusu başvurunun esas unsurunun “hälsa” ibaresi olduğunu her iki markada da ilk bakışta dikkat çeken ve vurgunun toplandığı “HÄ” kısmının aynı bulunduğunu, her iki ibarenin de İsveç dilinde olması, Türkçe’de bir anlamlarının olmaması, Türk alfabesinde yer almayan “Ä” harfini içermesi nedeniyle genel intiba açısından markalar arasında benzerlik bulunduğunun kabulünün gerekeceğini, öte yandan müvekkilinin İsveç'in en eski ve en tanınmış yatak üreticilerinden biri olduğu dikkate alındığında başvuruda yer alan Stockholm ibaresinin de müvekkilin çağrıştıracağını, müvekkilinin markasının son derece orjinal bir ibare olup 1582 yılından bu yana süregelen kullanımı nedeniyle özellikler yatak emtiası ile özdeşleştiğini, dolayısıyla dava konusu markanın yatak emtiasında kullanılmasının dava konusu markanın müvekkilinin seri markası olarak algılanmasına neden olacağını, müvekkilinin itirazına mesnet markasının tanınmış olup 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki koşullarının da oluştuğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre “Hälsa Stockholm” ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet “Hästens” ibareli markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacı markalarının tanınmış olmalarının da varılan sonucu değiştirmeyeceği, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3622, Karar No: 2016/304, Tarih: 14.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3622 E.  ,  2016/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.10.2014 tarih ve 2014/546-2014/276 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.01.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının orijinal konişmentoyu veya garanti mektubunu vermemesinden dolayı geminin tahliye limanında 12 gün beklemek zorunda kaldığını, bu arada 3. kişiye ait yüklerin boşaltılamadığını, daha sonra ihtiyati tedbir kararı ile yükün gümrüklü depoya tahliye edildiğini ileri sürerek, şimdilik (53.000) USD zararın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davacının usulüne uygun olarak konşimento aslı sunulmaksızın, davalıya dava konusu yükü teslim etme yükümlülüğü bulunmadığı, dosyaya sunulan teminat mektubunun deniz ticareti ve pandi klup formatına uygun olmadığı ve usule uygun teminat vermeksizin, konişmento aslı ibraz edilmeden davacı taşıyanın yükü teslim yükümlüğü bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.782,83 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6413, Karar No: 2020/760, Tarih: 13.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6413 E.  ,  2020/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ...köyünde bulunan 189 ada 9 ve 10 parsel sayılı sırasıyla 13.437,44 m² ve 2.810,24 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğinde malik hanesi boş olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili 06.08.1990 havale tarihli İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde özetle; Alanyurt köyü sınırları dahilinde bulunan doğusu kayalık batısı yol Kuzeyi... mirasçıları tarlası, Güneyi; ... tarlası ile çevrili 8 dönüm tarlaya gerek müvekkilinin gerekse müvekkilinin murisinin 40-45 yıldır zilyet ettiğini, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/124 E. - 1972/349 K. sayılı ilamıyla 8 dönüm miktarındaki müvekkilinin zilyetliğinde olan bu tarla bakımından hüküm kurulmasına gerek olmadığına karar verilerek bu taşınmazın müvekkiline aidiyetinin saptandığını, bu davadan önce açılan 1960/968 E. - 1970/481 K. sayılı davada 25.06.1970 tarihinde karar verildiğini karar tarihi itibarıyla taşınmazın 20 seneden fazla süredir müvekkilinin zilyetliğinde olduğunu beyanla taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sonunda mahkemece; davanın kabulü ile ...yolu, Kuzeyi; ... tarlası, Güneyi ... tarlası ile çevril...’ın 25.06.1970 tarihli krokisinde 102 parsel sayısını verdiği tarla cinsindeki kuru arazi vasfında 18.950 m² mesahasındaki tarlanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Alanyurt Belediye Başkanlığı vekillerinin temyizi üzerine Dairenin 29.01.1996 gün ve 1995/10627 E. - 1996/587 K. sayılı kararı ile özetle: "Çekişmeli taşınmazın sınırında şose bulunduğundan Karayolları Genel Müdürlüğüne davanın yöneltilmeden görülüp sonuçlandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yargılamanın devamı sırasında arazi kadastrosu yapıldığından ve dava konusu taşınmazlar hakkında tespit tutanağı düzenlendiğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili İscehisar kadastro mahkemesine gönderilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında esas mahkemesince karar verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından vekalet ücretine ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiş Dairenin 06.04.2009 gün ve 2009/3807 E. - 2009/5880 K. sayılı kararı ile onanmıştır.

İscehisar Kadastro Mahkemesinde yargılamaya devam olunurken, İscehisar Kadastro Mahkemesinin kapanması üzerine Afyon Kadastro Mahkemesine devredilmiş, yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, .../köyü 189 ada 9 ve 189 ada 10 sayılı parsellerin kadastro tespitinin iptaline, söz konusu parsellerin mera niteliğiyle sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde yargılamanın devamı sırasında 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan 09/07/2008 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu, 23.02.2010 günü ilan edilen 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 13/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1584, Karar No: 2016/1777, Tarih: 06.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1584 E.  ,  2016/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 21.06.2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Eden : Sanık müdafii

Tebliğnamedeki Düşünce : Onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1., 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin duruşma isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5096, Karar No: 2025/2749, Tarih: 19.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5096 E.  ,  2025/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/217 - 2023/220

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023 İHK -13058

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/331094

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sigortası bulunmayan aracın 28.04.2021 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu sigortasız araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 7.970,00 TL sürekli iş göremezlik, 10,00 TL geçici iş göremezlik, 10,00 TL geçici bakıcı gideri ve 10,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 430.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 347.555,56 TL sürekli iş göremezlik, 10,00 TL geçici iş göremezlik ve 10,00 TL geçici bakıcı gideri ve tedavi gideri olmak üzere toplam 347.585,56 tazminatın 08.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte aleyhinde başvuru yapılmış olan ...'ndan alınarak başvuran ...'ye ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 23.12.2022 - K- 2022/331094 sayılı kararına başvuran vekilinin yaptığı itirazın reddine, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 23.12.2022 - K- 2022/331094 sayılı kararına ... vekilinin yaptığı itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine, bu nedenle Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararının (3) numaralı bentte yazılı "51.661,98 TL" vekalet ücretinin çıkartılarak yerine 1/5 oranı gözetilerek "10.332,39 TL" vekalet ücreti yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynan icrasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müterafik kusur indirimi yapılmadan tazminata hükmedilmesi gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.