muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5481, Karar No: 2023/283, Tarih: 18.01.2023

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 07/05/2019 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterdiği 103,04 m2’lik yol olarak ayrılmış kısmın yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Belediyesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağını, kadim yolların kişiler adına tescil ve zikyetlik ile iktisap edilemeyeceğini, ...'nde ıslah yapmak konusunda yetkili olan birimlerin DSİ veya Belediye olabileceğini, bilirkişi raporunda bu yöne ilişkin yapılan tespitin de hatalı olduğunu, ...'nin ... ve sel sahası içinde olduğunu, aktif nehir ve çay yataklarının iktisabının mümkün olmadığını, dava konusu edilen kısmın imar ihya edildiğine dair delil de bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... Belediyesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının taşınmaz üzerinde gerekli olan imar ihya şartını sağlayıp sağlamadığının, imar ihya tamamlandıktan sonra kazandırıcı zamanaşımı için gerekli olan zilyetlik şartının yerine getirilip getirilmediğinin ve davacının eklemeli zilyetlik iddiasının kabul edilip edilmeyeceği, imar ve ihya tamamlanmış ise bunun ne zaman tamamlandığının bilirkişiler tarafından tespit edilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, taşınmaz üzerindeki yolun uzun zamandan beri halkın ortak kullanımına ait olan bir yol olduğunu ve iktisap edilemeyeceğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro çalışmaları sırasında krokisinde yol olarak gösterilmekle yetinilen bölümün tapuya kayıt ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.” hükümlerini düzenlemiştir.

2. 03.07.2005 tarihli ve 19.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun amacı; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve ... gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve ... gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olup, anılan Yasa'da 30.04.2014 tarihli 6537 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile yapılan ve 15.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

Kanun'un “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4.m)

3. Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında “Kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili davalarında TMK'nın 713. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre Hazine ve ilgisi bakımından diğer kamu tüzel kişileri yasal hasım durumunda bulunduklarından yargılama gideri, harç ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacakları” belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere göre hükmüne uyulan (IV/A.2.) no.lu paragraftaki bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/B.) no.lu paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere göre hükmüne uyulan (IV/A.2.) no.lu paragraftaki bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/B.) no.lu paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Ne var ki, davacının dava konusu edilen kısma bitişik 133 ada 37 parselin maliki olup, paftasında yol olarak gösterilen dava konusu taşınmaz ile dava dışı 133 ada 37 parseli bir bütün halinde kullandığını ileri sürdüğü ve dava dilekçesinde de dava konusu kısmın 133 ada 37 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu, hükme esas alınan fen bilirkişisinin 07/05/2019 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterdiği kısmın yüzölçümünün 103,04 m2 olduğunun saptandığı anlaşılmakta olup, yukarıda ayrıntılı olarak yer verilen 5403 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri ve amacı gözetildiğinde dava konusu kısmın bitişikte bulunan davacının maliki olduğu 133 ada 37 parsele eklenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün bir kısım davalıların temyiz itirazı üzerine resen yapılan inceleme sonucunda düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1- Bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddine,

2- Hükmün ‘’Mersin ili Mut ilçesi Ballı Mahallesinde bulunan fen bilirkişisinin 07/05/2019 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterdiği 103,04 m2'lik yol olarak bırakılmış taşınmaza yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına kayıt ve tesciline” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına ve yerine “Mersin ili, Mut ilçesi, Ballı Mahallesinde bulunan, fen bilirkişisinin 07/05/2019 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterdiği 103,04 m2’lik paftasında yol olarak ayrılmış kısmın, Mersin ili, Mut ilçesi, Ballı Mahallesinde bulunan 133 ada 137 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı ... adına kayıt ve tesciline,” cümlesinin yazılmasına,

Hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11248, Karar No: 2008/12246, Tarih: 24.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11248 E.  ,  2008/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacı, Enerji Nakil Hattı için tesis edilen irtifak hakkına konu yere elatmanın önlenmesi istemiyle açtığı davasını yargılama aşamasında ıslah ederek, Enerji Nakil Hattı yerinin nakli nedeniyle yaptıkları giderlerinin tazminini istemiş olup, tazminat isteminin temelinde davalının haksız eylemi iddiası bulunmakta olup, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 4.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 24.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2180, Karar No: 2014/5647, Tarih: 26.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2180 E.  ,  2014/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesi ile ... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, ... Köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 42 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını ileri sürerek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Dava konusu taşınmaz, kadastro müdürlüğü tarafından tesbit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sırasında fen bilirkişisi raporuna ekli krokide (D) ve (E) harfleri ile gösterilen dere ve yol bölümleri hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama sonunda, kadastro mahkemesince; bilirkişisi krokisinde (D) ve (E) harfleri ile gösterilen ve kadastro sırasında paftasında dere ve yol olarak gösterilen taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, yargılamaya asliye hukuk mahkemesinde devam olunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ve (E) ile gösterilen bölümlerin memleket haritasında yeşile boyalı orman alanında gözüktüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.02.2013 gün ve 2012/15533-2013/1154 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece taşınmazların hava fotoğrafında ve memleket haritasında yeşil renkli alanda kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve taplanan delillere uygun değildir. Şöyle ki; orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların 1951 tarihli memleket haritasında, yeşil renkli, yapraklı ağaç ve çalı rumuzlu alan içinde yer aldığı gözükse de, 1949 tarihli hava fotoğrafında açıklık alanda görüldüğü, boyama hatası yapıldığı, bu nedenle orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenmiştir. Hükme esas alınan 1951 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan ve gerçeğin bir resmî olan hava fotoğrafının incelenerek, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu tespit edildiğine, hava fotoğrafı ve memleket haritası çeliştiği takdirde, hava fotoğraflarına değer verilmesi gerektiği halde, memleket haritasına değer verilerek hüküm kurulması doğru değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; dava konusu ... Köyü 101 ada 1 nolu parsel ile sınırlı bulunan 07/07/2011 tarihli bilirkişi İlyas Kalaycı raporunda (D) harfiyle gösterilen 8614,50 m2'lik alanın ve (E) harfiyle gösterilen

4022,33 m2'lik alanın dere yatağı olduğu ve yol olduğu, ancak, orman sınırları içinde bulunmadığından görevsizlikle gelen davanın reddine, yukarıda sınırları belirtilen alanın dere yatağı ve yol olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 26/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5370, Karar No: 2024/536, Tarih: 08.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5370 E.  ,  2024/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizce verilen 02.12.2014 tarih, 2014/1920 Esas, 2014/24402 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onama kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temel ceza miktarının fazla olduğu ve paraya çevirmeme gerekçesinin yasaya aykırı olması gerekçesi ile itiraz edilmesi nedeniyle Dairemizin 04.04.2017 tarih, 2016/11363 Esas, 2017/2735 Karar sayılı kararı ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.07.2022 tarih, 2017/12-751 Esas, 2022/517 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanık hakkında temel cezanın, TCK'nın 22/4 ve 61/1. maddesindeki ölçütler ve "orantılılık" ilkesi bir bütün hâlinde değerlendirilip belirlenmesi gerekirken, üst hadde yakın olacak şekilde fazla tayini ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine yerel mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde, sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 1999 model, ruhsatına göre; 14 tona kadar yük taşıyabilecek, trafik sigortası bulunmayan, fenni muayenesi 03.09.2008 tarihinde dolmuş olan ve 14.09.2010 tarihli kantar fişine göre 14.020 kg mıcır yüklü kamyonu kullanmak üzere olay günü sanığın iş yerinde işe başlayan ölenin, söz konusu araçla saat 13.30 sıralarında tek yönlü, çift şeritli, 7 metre genişliğindeki, eğimli yolda rampa aşağı seyrettiği sırada vites küçültmek istediği ancak vitesin boşa geçmesi ve frenlerin tutmaması sebebiyle yolun soluna yönelip karşı şeridi de aşarak yol dışında bulunan kayalara ve ağaca çarpması neticesinde olay yerinde hayatını kaybettiği olayda; bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ölenin yönetimindeki ... ile iniş eğimli yola gelmeden önce hızını düşürerek mıcır yüklü aracıyla inebileceği uygun vitese aldıktan sonra iniş eğimli yola girmesi ve aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun zorunlu kıldığı şartlara uydurması gerekirken, aksine dikkatsiz ve tedbirsiz davranması ve trafik uyarı işaret levhalarına (sağa-sola tehlikeli viraj, tehlikeli viraj yön, kaygan zemin) uymaması nedenleriyle aracın direksiyon hâkimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun solundaki kayalık kısma çarpmak suretiyle oluşumuna sebebiyet verdiği kazada 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52/1-a-b, 47/1-c ve 106. maddesindeki kuralları ihlâl etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; kazanın bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere ölenin kusurundan kaynaklandığının anlaşılması, bilirkişi raporları ile fazla olduğu tespit edilen yük miktarının kantar fişi ve dosyadaki bilgi ve belgelerle doğrulanmaması ve sanığın aracın fenni muayenesini yaptırmamak biçimindeki kusurunun, kazanın oluşumunda doğrudan etkide bulunduğunun olay bakımından ortaya konulamaması hususları birlikte gözetildiğinde sanığın yukarıda belirtilen kusurunun tali nitelikte olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Aydıncık Asliye Ceza Mahkemesinin kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5506, Karar No: 2013/7949, Tarih: 16.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5506 E.  ,  2013/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, .... Mevkii 223 ada 1 ve 221 ada 1 parsel sayılı, 6003,22 ve 1409,41 m2 yüzölçümlü taşınmazların kısmen kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 221 ada 1 sayılı parselin (D) işaretli 420,44 m2'lik bölümü ile 223 ada 1 sayılı parselin (B) işaretli 1542,47 m2’lik bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile bu bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, orman olarak tescil edilen bölümlere davalının müdahalesinin men’ine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 1947 yılında 3116 sayılı Kanun gereğince yapılmıştır. 1987 yılında 3302 sayılı Kanun gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanları kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1979 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda temyize konu 223 ada 1 sayılı parselin (A), 221 ada 1 sayılı parselin (C) bölümünün tahdidin dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 16/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.