muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2575, Karar No: 2016/10303, Tarih: 08.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2575 E.  ,  2016/10303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/23-2014/975

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalara konu malların müvekkili tarafından davalılara satılarak teslim edilmesine rağmen bakiye borcun ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalıların itirazları sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazların iptaliyle takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., ortak girişimin davacıdan mal aldığını, bu adi ortaklığı oluşturan diğer davalı ... ve kendisinin şahsi sorumluluğunun olmadığını, alınan malların bedelinin de ödendiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan deliller birlikte değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalılardan 129.588,91 TL alacaklı olduğunun belirlendiği, her ne kadar davacı tarafından davalı adi ortaklık aleyhine de takip yapılmış ve dava açılmış ise de adi ortaklığın tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle bu davalıya karşı açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... tarafından yapılan itirazların iptaline, takibin bu davalılar yönünden devamına, davalı adi ortaklık hakkındaki davanın reddine, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... temyizi yönünden, davalı hükmü temyiz etmiş ise de, temyiz harçlarını yatırmamış olması nedeniyle gerekli harçların ikmali için mahkemece HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca düzenlenen muhtıranın usulüne uygun şekilde bu davalıya tebliğ edildiği ancak süresinde harçları ikmal etmediği dosya kapsamından anlaşılmış olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyizine gelince, davaya dayanak olan icra takibinin temelini üç adet faturanın oluşturduğu görülmekte olup mahkemece uyuşmazlığın takibe konu faturalar dikkate alınarak çözümlenmesi gerekir. Somut olayda taraflar arasında bu üç adet fatura dışında da ticari ilişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

2- Davalı ... vekilinin temyizine gelince, davaya dayanak olan icra takibinin temelini üç adet faturanın oluşturduğu görülmekte olup mahkemece uyuşmazlığın takibe konu faturalar dikkate alınarak çözümlenmesi gerekir. Somut olayda taraflar arasında bu üç adet fatura dışında da ticari ilişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK'nun 102. maddesinde "Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş borç için yapılmış olur." denilmektedir. Belirtilen yasa hükmü gözönüne alınarak icra takip konusu faturaların düzenleniş tarihinden sonra düzenlenmiş olan ödeme belgelerinin takibe konu edilen bu faturalar için yapılmış olduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraflar arasındaki cari hesap ilişkisi gözetilerek hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1261, Karar No: 2013/11405, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1261 E.  ,  2013/11405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

I-"Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gülşen Eczanesinin sahibi olan sanığın 2004 yılında 128 adet reçete arkasına ekli ilaç küpüründe sahtecilik yaptığının iddia edildiği olayda; ilaçların alındığı eczane veya ecza depo kayıtları ile sanığın eczanesinin kayıtları incelenerek işyerine ilaç girişinin ne şekilde ve hangi işyerlerinden gerçekleştiğinin belirlenmesi ve kayıtlar üzerinde yapılacak bu inceleme ile teslim eden ile alanlar nezdinde imza incelemesinin yaptırılması; sahte olduğu iddia edilen ilaç küpürleri ile ilgili firmalardan temin edilecek gerçek küpür örnekleriyle beraber yeniden bilirkişiye verilmek suretiyle küpürlerinin sahte olup olmadığı ve aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma sonucu beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-"Nitelikli dolandırıcılık" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9001, Karar No: 2014/8786, Tarih: 02.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9001 E.  ,  2014/8786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2009/189-2013/27

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin kullandığı motosiklete çarparak yaralanmasına neden olduğunu, çalışma gücü kaybına uğradığını, kırtasiye işi yapan davacının işini yapamaması nedeniyle kazanç kaybına uğradığını, bu nedenle kazanç kaybı, geçici ve daimi iş görmezlik nedeniyle 30.000,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 71.782,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 66.061,43 TL'nin davalı İ.. S.. için olay tarihi olan 01.07.2007 tarihinden itibaren, davalı E. Sigorta AŞ. için dava tarihi olan 30.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (davalı E. Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğunun poliçe limiti olan 60.000,00 TL dahilinde olduğunun dikkate alınmasına), davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin olay tarihi olan 01.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İ.. S..'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İ.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi hükmüne göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi hükmüne göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir.

Davacı, motosiklet sürücüsü olup, davalı tarafından davacının kaza sırasında kask takmadığı ileri sürülmesi nedeniyle davacının kask takıp takmadığı yaralanma şekline göre kask takıp takmamasının yaralanmasına ve zararın artmasına etkili olup olmadığı ve bu nedenle müterafik kusurun bulunup bulunmadığı tartışılmadan karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu durumda mahkemece, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde değerlendirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı İ.. S.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İ.. S..'ye geri verilmesine 2.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2194, Karar No: 2013/6487, Tarih: 11.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2194 E.  ,  2013/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü 129 ada 244 sayılı parsel (637 m2) sayılı taşınmaz, belgesizden arsa niteliğiyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğu iddiasıyla, kadastro mahkemesinde dava açmış, mahkemece, askı ilân süresinde dava açılmadığı gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş, dosya sulh hukuk mahkemesine aktarılmıştır. Müdahil Orman Yönetmi, orman sayılan yer iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, Hazinenin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 22/12/2008 - 20/01/2009 tarihli arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman içi açıklık niteliğinde olduğu ve Hazinenin dayandığı tapu kaydı Kaya, Kaya, Cebel ve Kayalık sınırlı olup, her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu , aynı adada bulunan pek çok taşınmaz hakkında aynı nitelikte açılan davalar sonunda taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescilleri yolunda verilen kararların Dairece onandığı anlaşıldığına göre, mahkemece, yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A ve 17. maddeleri ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince

davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin 5. ve 7. bentleri hükümden çıkartılarak, yerine, “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin katılan davacı ... Yönetimi üzerinde bırakılmasına ve aynı Kanun gereğince davacı ... Yönetimi lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,” cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 11/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11765, Karar No: 2015/5114, Tarih: 25.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11765 E.  ,  2015/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in yetkilisi olduğu taş kırma ocağından sanık ...'in başkanlığını yaptığı nakliye kooperatifine kayıtlı kamyonla mıcır nakli yapan ölenin, idaresindeki eşi adına kayıtlı kamyonla gündüz vakti mıcır taşımak için iyi bildiği olay mahalline gittiğinde, şantiye sahasında arızalanan araçların tamir ve bakım yapılması için tahsis edilen bölüm yerine, köyler arası yolun kenarındaki malzeme istifleme sahası olarak kullanılan alandaki üzerinden Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre yeterli yükseklikten geçmekte olan ve ilk bakışta kolaylıkla farkedilebilen orta gerilim enerji nakil hattının hemen altında duraklayıp, kendi kendine kamyonun makaslarını kontrol amacıyla dorsesini kaldırdığında elektrik nakil tellerinin araca temas etmesi neticesi elektrik akımına kapılması ve ölümüyle sonuçlanan olayda sanıkların kazanın meydana gelmesini önlemek yönünden alabilecekleri önlem bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14331, Karar No: 2007/2632, Tarih: 26.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14331 E.  ,  2007/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddineyönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı sigortalılarının zihinsel engelli çocuklarına eğitim hizmeti verdiklerini ve ücretinin mevzuata ve özellikle Bütçe Uygulama Talimatı çerçevesinde ödendiğini ve mevzuatta eğitim verilecek süreler yönünden sınırlama bulunmadığını ancak, 2.10.2003 tarihli yazı ile 1.1.2001 tarihinden itibaren özürlü sayısı dikkate alınmadan, grup ve bireysel eğitim esas alınarak ödeme yapılması gerektiğinden fazla ödendiği anlaşılan 44.111 YTL. ile işlemiş faizi 48.337 YTL.nın iadesinin talep edildiğini, getirilen yeni düzenlemenin geçmişe etkili olarak uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya yapılan ödemelerin 2001 yılına kadar özürlü sayısına göre belirlendiği halde, 2001 yılı Bütçe Uygulama Talimatı ile özürlü sayısı yerine verilen grup ve bireysel eğitim esas alınarak ödeme yapılmasının öngörüldüğünü, günde en fazla 7 seans bireysel eğitim verilmesi konusunda getirilen sınırlamanın 31.12.2002 tarihli genel yazı ile önceki genelgelere ilaveten ayrıntılı olarak duyurulduğunu ve yapılan inceleme sonucu 1.1.2001 ile 31.12.2002 tarihleri arasında genel yazıda açıklanan şekilde 7 seantan fazla eğitim yapıldığı bildirilen kısım için yapılan ödemelerin haksız olduğu anlaşıldığından istirdadının talep edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 48.837 YTL. işlemiş faiz yönünden borçlu olmadığının tesbitine, fazla isteğin reddine karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2006/14331 2007/2632

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 48.837 YTL. işlemiş faiz yönünden borçlu olmadığının tesbitine, fazla isteğin reddine karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2006/14331 2007/2632

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı mevzuata uygun şekilde verilen hizmetin karşılığının kendisine ödendiğini ancak genel yazıya istinaden geriye dönük olarak istirdat talep edildiğini ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesin istemiştir. Davacının davalıya verdiği hizmetin yasal dayanağını 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ek 37. maddesi oluşturmaktadır. Bu maddede “ Sigortalılar ve kurumdan sürekli ... göremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları zihinsel, bedensel, ruhsal ve duygusal özürü bulunan çocukları ile kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık ... aynı durumdaki çocuklardan, kurum ... tesisleri ... kurulu raporu ile resmi veya ... eğitim merkezlerine gönderilenlerin, gelişim ve eğitimlerine ilişkin yardımlar, Bütçe Uygulama Talimatında belirtilen esas ve miktarlarda Kurumca sağlanır “ düzenlemesi getirilmiştir. 2001 yılı Bütçe Uygulama Talimatının “ özürlü Çocukların Eğitim ve Tedavi ve Rehabilitasyonu “ başlıklı 24.maddesinde de, önceki yıllarda uygulanan özür sayısına göre yardım usulünden vazgeçilerek özür veya özürlerden dolayı verilen grup ve bireysel eğitim esas alınarak yardım yapılması öngörülmüştür. Bu belirleme gereğince yapılacak işlemleri göstermek amacıyla, 9.5.2001 ve 15.2.2002 tarihli genelgelerin çıkartıldığı, ancak gerek anılan yasada gerekse atıf yapılan bütçe uygulama talimatı ve yukarıda bildirilen genelgelerde ödemelerin yapılacağı ... eğitim merkezlerinde görevli uzman personelin bir günde en fazla kaç seans eğitim verebileceği, ödemelere esas alınacak azami seans sayısı konusunda bir açıklığın bulunmadığı, ve denetimler sonucu belirlenen suistimallerin engellenmesi için Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü ve Milli Eğitim Bakanlığı ile yapılan yazışmalar sonucu uzman personelin günde en fazla 7 seans bireysel eğitim verebileceği kabul edilerek 31.12.2002 tarihli genel yazının çıkartıldığı ve bu yazıya istinaden fazladan ödendiği bildirilen miktarın davacıdan 2.10.2003 tarihli yazılı ile talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı idare tarafından suistimalleri engellemeye yönelik olarak yeni kurallar içerecek şekilde anılan 31.12.2002 tarihli genel yazı çıkarıldığına göre, yürürlük tarihinden itibaren hüküm ifade etmesi asıldır. Geriye dönük olarak uygulanması usul ve yasaya, hukuki ... ilkesine aykırıdır. Kaldı ki, anılan genel yazının “ 1.1.2001 tarihinden bu yana yapılan ödemeler yukarıda belirtilen ve

Davalı idare tarafından suistimalleri engellemeye yönelik olarak yeni kurallar içerecek şekilde anılan 31.12.2002 tarihli genel yazı çıkarıldığına göre, yürürlük tarihinden itibaren hüküm ifade etmesi asıldır. Geriye dönük olarak uygulanması usul ve yasaya, hukuki ... ilkesine aykırıdır. Kaldı ki, anılan genel yazının “ 1.1.2001 tarihinden bu yana yapılan ödemeler yukarıda belirtilen ve

ilişikte örneklenen esaslara göre kontrol edilecek, varsa yapılan fazla ödemelerin tahsili cihetine gidilecektir “ ibaresinin, Danıştay 10. Dairesinin 31.1.2006 tarihli kararı ile iptal edildiği de dosyaya sunulan bilgi ve belgelerle anlaşılmaktadır.

Davacı yürürlükte bulunan mevzuat gereğince verilen hizmetin bedelinin kendisine ödendiğini bildirmiş, buna karşılık davalı idare tarafından ise, verilmeyen eğitimler için haksız olarak ücret tahsil edildiğine ilişkin somut bilgi ve belge de ileri sürülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile, bireysel ve grup eğitimi için seans sayısında sınırlama getiren 31.1.2.2002 tarihli genel yazının geriyi dönük olarak uygulanarak, 1.1.2001 tarihinden itibaren açıklanan seans sayısından fazlası için yapılan ödemelerin istirdadına ilişkin davalı idare talebinin yerinde olduğunun kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davalının temyiz talebinin reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde 12.20 YTL.nın davacıya iadesine, 26.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.