muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8036, Karar No: 2023/9978, Tarih: 19.10.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2017/26 sayılı Genelge uyarınca; davacının Genelgede bahsi geçen belgeleri beyan edemediğinden sağlık yardımlarından faydalandırılmadığını, Kurum işleminde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını, kararın hatalı olduğunu beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, uluslararası koruma kapsamında olan Myanmar uyruklu eşi ...’nın ... sicil numaralı işyerinden bildirilen hizmet bildirimleri nedeniyle Kuruma başvuru ve dava tarihi itibarıyla 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a kapsamında sigortalı olduğu, uluslararası koruma kapsamında olan Myanmar uyruklu davacı tarafından çocukları ile birlikte sigortalı eşi ... üzerinden sağlık hizmetlerinden faydalandırılmasının talep edildiği, Kurum tarafından 2017/26 sayılı Genelge'nin 3.1.2. maddesindeki genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu yabancı uyruklu kişilerden evlilik cüzdanı, pasaport, ikamet tezkeresi veya uyruğunda bulunduğu ülke konsolosluğundan alacağı aile yakınlık bilgilerini gösteren belgeyi temin etmediği gerekçesiyle başvurunun reddedildiği, Myanmar Konsolosluğu ya da uyruğu olduğu ülkenin yetkili kurumları tarafından herhangi bir belge temin edilemediği anlaşılmıştır.

5510 sayılı Kanun'un "Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar" başlıklı 60 ıncı maddesi "(Değişik: 17.04.2008-5754/38 md.) İkametgahı Türkiye'de olan kişilerden;

a) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

1) (a) ve (c) bentleri gereğince sigortalı sayılan kişiler,

2) (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler,

b) İsteğe bağlı sigortalı olan kişiler,

c) Yukarıdaki (a) ve (b) bentlerine göre sigortalı sayılmayanlardan;

1) Harcamaları, taşınır ve taşınmazları ile bunlardan doğan hakları da dikkate alınarak, Kurumca belirlenecek test yöntemleri ve veriler kullanılarak tespit edilecek aile içindeki geliri kişi başına düşen aylık tutarı asgari ücretin üçte birinden az olan vatandaşlar ile gelir tespiti yapılmaksızın genel sağlık sigortalılığı ya da bakmakla yükümlü olduğu kişi bulunmayan Türk vatandaşlarından 18 yaşını doldurmamış çocuklar,

2) (Değişik: 4/4/2013-6458/123 md.) Uluslararası koruma başvurusu veya statüsü sahibi ve vatansız olarak tanınan kişiler,

3) 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

4) 24/2/1968 tarihli ve 1005 sayılı İstiklal Madalyası Verilmiş Bulunanlara Vatani Hizmet Tertibinden Şeref Aylığı Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre şeref aylığı alan kişiler,

5) 28/5/1986 tarihli ve 3292 sayılı Vatani Hizmet Tertibi Aylıklarının Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

6) 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

4) 24/2/1968 tarihli ve 1005 sayılı İstiklal Madalyası Verilmiş Bulunanlara Vatani Hizmet Tertibinden Şeref Aylığı Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre şeref aylığı alan kişiler,

5) 28/5/1986 tarihli ve 3292 sayılı Vatani Hizmet Tertibi Aylıklarının Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

6) 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

7) 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu hükümlerine göre korunma, bakım ve rehabilitasyon hizmetlerinden ücretsiz faydalanan kişiler ile ana ve babası olmayan Türk vatandaşlarından 18 yaşını doldurmamış çocuklar,

8) Harp malûllüğü aylığı alanlar ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamında aylık alanlar,

9) 18.03.1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanunu'nun (…) (3) ek 16 ncı maddesine göre aylık alan kişiler,

10) 11.10.1983 tarihli ve 2913 sayılı Dünya Olimpiyat ve Avrupa Şampiyonluğu Kazanmış Sporculara ve Bunların Ailelerine Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerine göre aylık alan kişiler,

d) Mütekabiliyet esası da dikkate alınmak şartıyla, oturma izni almış yabancı ülke vatandaşlarından yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında sigortalı olmayan kişiler,

e) 25.08.1999 tarihli ve 4447 sayılı Kanun gereğince işsizlik ödeneği, Esnaf Ahilik Sandığı ödeneğinin ve ilgili kanunları gereğince kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılan kişiler,

f) Bu Kanun veya bu Kanundan önce yürürlükte bulunan sosyal güvenlik kanunlarına göre gelir veya aylık alan kişiler,

g) Yukarıdaki bentlerin dışında kalan ve başka bir ülkede sağlık sigortasından yararlanma hakkı bulunmayan vatandaşlar, genel sağlık sigortalısı sayılır... " düzenlemesini; aynı Kanun'un 61/1-b maddesinde ise, "c) bendinde sayılanlardan; (1) numaralı alt bentte belirtilenler Kurumca tescil edildiği, (3), (4), (5), (6), (8), (9) ve (10) numaralı alt bentlerde belirtilenler ise aylığa hak kazandıkları tarihten itibaren genel sağlık sigortalısı sayılır. Yukarıdaki alt bentler kapsamı dışında kalanlar ise uluslararası koruma başvurusu yaptıkları veya uluslararası koruma statüsü aldıkları veya vatansız kişi sayıldıkları, korunma, bakım ve rehabilitasyon hizmetlerinden ücretsiz yararlanmaya başladıkları tarihten itibaren genel sağlık sigortalısı sayılır ve ilgili kurumlarca kapsama alındığı tarihten itibaren bir ay içinde Kuruma bildirilir. (1) numaralı alt bentte belirtilenlerin taleplerinin Kurumca değerlendirilmesi sonucu talep tarihi itibariyle müstahak olduğu anlaşılanların talep tarihi; daha sonra müstahak olanların ise müstahak oldukları tarih, Kurumca tescil edildikleri tarih olarak kabul edilir." düzenlemesini içermektedir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile özellikle, 24.10.2022 tarihli Kurum yazısı ile;

-Davacı ... (YKN:99089802094) ile dava dışı Muhammad Shafig Royıng/

(YKN:99092801930), Seher Royınga(YKN:99657055242), MuhammadShahroukh Royıng

(YKN:...), ... (YKN:...) ve ...

(...) isimli yabancıların kayıt esnasında kimliklerine ilişkin herhangi bir belge sunamadıkları, kayıtlarının ilgi (a) sayılı Kanunun 69/3 maddesi gereğince beyan usulüyle yapıldığı tespit edilmiştir.

-Uluslararası koruma başvuru sahibinin beyanı esas alınarak yapılan kayıt işlemleri sonrasında kayıtlarda Yapılacak değişiklikler ilgi (b) sayılı Genelge kapsamında talebe ilişkin resmi belgeye göre, resmi belge bulunmaması halinde yabancı ile yapılacak görüşmenin ardından değişiklik talebinin inandırıcı bulunması durumunda yapılmaktadır. Maddi hatalarda ilgi (b) sayılı Genelge kapsamında İl Göç İdaresi Müdürlükleri belge aramadan değişiklik yapabilmekte, maddi hata nedeniyle medeni durumun idare tarafından sehven yanlış yazılması gibi hallerde söz konusu hatalı veri girişleri düzeltilebilmektedir.

-İlgi (a) sayılı Kanun'un 89/3-a maddesi (Değişik:06.12.2019-7196/87md) "Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan ve ödeme gücü bulunmayanlar uluslararası koruma başvuru kaydından itibaren bir yıl süre ile 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümlerine tabidirler..." hükmüne amirdir. Başvuru sahibinin ekteki dosya örneğinde de yer alan tescil belgesi doğrultusunda sağlık güvencesine sahip olduğu anlaşılmıştır.

" bilgisine yer verildiği; dosya kapsamına yer alan kayıtlarda, davacı ve çocuklarının ...'nın bakmakla yükümlü olduğu kişiler konumunda kimlik sahibi oldukları; genelge hükümlerinden hareketle sonuca varılarak ... Valiliği tarafından verilen belgelerde yer alan evlilik ve ana baba kayıtlarının aksini kabule olanak bulunmadığından; 5510 sayılı Kanun'un 60/2 nci maddesi gereğince davacı ... ve çocukları ..., ... , ... ve ... ’nın; 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında sigortalı olan ... (YKN:99092801930) üzerinden sağlık yardımlarından faydalanması gerektiğini tespit eden mahkeme kararının yerinde olduğu belirgin olup, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun ve ilgili kanun hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6818, Karar No: 2021/4254, Tarih: 23.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6818 E.  ,  2021/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16.05.2016 gününde verilen dilekçe ile harici satıma dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabul nedeniyle kabulüne dair verilen ve temyiz edilmeden kesinleşen 20.06.2016 günlü hükmün Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 23.09.2021 günlü yazısı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363’üncü maddesi gereğince kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, harici satıma dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tapuda davalı adına kayıtlı 5727 ada 18 parsel sayılı taşınmazın, müvekkillerinin her birine 1/6 pay düşecek şekilde satımı hususunda taraflar arasında anlaşmaya varıldığını, satış bedelinin tamamının davalıya ödendiğini, ancak davalının tapuyu devretmeye yanaşmadığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile müvekkilleri adına 1/6’şar pay oranında tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., 15.06.2016 tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabul nedeniyle kabulüne ve dava konusu 5727 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile 1/6’şar pay oranında davacılar adına tesciline karar verilmiş; taraflara son olarak 30.06.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmün, tarafların temyiz haklarından feragat ettiklerine dair dilekçelerini sunmaları üzerine 30.06.2016 tarihinde kesinleştiği karara şerh edilmiştir.

Hüküm, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafından, 6100 sayılı HMK’nın 363'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda, toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla bazı düzenlemeler yapılmıştır.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda, toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla bazı düzenlemeler yapılmıştır.

Anılan Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8'inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında; "Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..." hükmü düzenlenmiştir.

Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.

5403 sayılı Kanunun "Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü" başlıklı 8/A maddesinde ise; "İl ve ilçelerin yeter gelirli tarımsal arazi büyüklükleri bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenmiştir. Tarımsal araziler bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifraz edilemez, bölünemez..." hükmüne yer verilmiştir.

Paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyeti şeklinde birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde satışa konu edilemeyen yerlerin satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.

Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Öte yandan, 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 13’üncü maddesinin birinci fıkrasında da “Uygulama alanlarında Cumhurbaşkanı kararının Resmi Gazetede yayımı tarihinden itibaren kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliği devir ve temlik edilemez. Bu araziler ipotek edilemez ve satış vaadine konu olamaz. Ancak bu kısıtlama süresi beş yılı aşamaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; dava konusu 5727 ada 18 parsel sayılı taşınmazın UYAP sistemi üzerinden tapu kaydının incelenmesinde, 06.03.2015 tarihli satış edinme sebebine dayalı olarak davalı ... adına kayıtlı iken, 14.07.2016 tarihli mahkeme kararı ile satış edinme sebebiyle 1/6’şar paylı olarak davacılar adına tescil edildiği, tapunun beyanlar hanesinde ise “3083 sayılı Yasanın 13. maddesi gereğince kısıtlıdır” şeklinde 25.02.2014 tarihli ve “3083 sayılı Yasanın Uygulama Yönetmeliğinin 24. maddesine göre toplulaştırma alanına alınmıştır” şeklinde 15.07.2016 tarihli şerhlerin bulunduğu; daha sonra davacı ...’ın 1/6 payını 16.09.2019 tarihinde dava dışı ...’a, davacı ...’ın 1/6 payını aynı tarihte dava dışı ...’a ve davacı ...’nın 1/6 payını 17.06.2020 tarihinde dava dışı ...’e satış yoluyla devrettikleri; son olarak taşınmazın 16.02.2021 tarihinde 3083 sayılı Yasaya göre toplulaştırma işlemine tabi tutularak ifrazen 6717 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların oluşturulduğu, aynı tarihte tapu kayıtlarının beyanlar hanesine “3083 sayılı Yasanın 6. maddesine göre kısıtlıdır” şerhlerinin tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu 5727 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 5403 sayılı Kanun uyarınca tarla vasfında olduğu ve yukarıda değinilen kanun hükümlerinde belirtilen miktarların altında ifraz edilemeyeceği göz önüne alınarak taşınmazın, davacılar adına yazılı şekilde hisseli olarak tapuda intikalinin mümkün olup olmadığı ve kanunda belirtilen hususları taşıyıp taşımadığı hususlarının ilgili kamu idaresinden sorulmak suretiyle kanun hükümlerinde belirtilen miktarların altında olduğunun anlaşılması halinde, kamu düzeni gereği taşınmazın ifrazının yasaklandığı bir konuda davalının davayı kabulünün hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan kısıtlama şerhlerine rağmen, eksik inceleme ve araştırma ile davalının kabul beyanı bulunduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi kabul edilerek, mahkeme kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli ve 2016/364 Esas, 2016/376 sayılı Kararının hukuki sonuçlarını etkilememek kaydıyla 6100 sayılı HMK'nın 363/2. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 363/3. maddesi uyarınca gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3433, Karar No: 2015/6025, Tarih: 26.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3433 E.  ,  2015/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Şarköy Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :09.05.2012

Numarası :2007/47-2012/114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm davalılar T.. K.., A.. A.., E.. Ş.., F.. K.., L.. A.., A.. G.. mirasçıları S.. G.., A.. C.. T.., E.. Ü.., M.. T.., F.. S.., U.. Y.., A.. G.. ve M.. G.. vekillerince temyiz edilmiş, davalılar T.. K.., A.. A.., E.. Ş.., F.. K.., L.. A.., A.. G.. mirasçıları S.. G.., A.. C.. T.., E.. Ü.., M.. T.., F.. S.., U.. Y.., A.. G.. ve M.. G.. vekilleri tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat İ.. U.. ile diğer davalı asiller T.. K.., F.. K.., U.. Y.., A.T.. G.. ve E.N.. Ş.. geldi. Davalılar M.. A.., K.. T.. ve diğer davalı asiller gelmediler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, G.. K.. ve S.. A.. dışındaki tüm davalıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.420,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15628, Karar No: 2016/5, Tarih: 11.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/15628 E.  ,  2016/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Tefecilik suçundan mahkumiyet, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hapis cezasının kanuni sonucu olan ve mahkumiyet hükmünde yer verilmeyen TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı da gözetilerek infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile gerekçesi gösterilmek suretiyle açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen düşme hükmü eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.