muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1179, Karar No: 2017/7040, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1179 E.  ,  2017/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davaın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın Hazineye ait olduğu, davacı gerçek kişiler ise murislerinden kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 7.965,49 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) harfi ile işaretlenen 47.935,37 m2 yüzölçümlü kesiminin davacıların murisi ...’ın mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından (B) ile işaretli alana yönelik olarak temyiz edilmekle Dairenin 02/05/2011 gün 1996-5365 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...dava konusu taşınmaz belgesizden tarla niteliği ile davalı gerçek kişiler adına tespit olunmuş ise de davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek kadastro tespitinin iptalini istemiştir. İddianın ileri sürülüş biçimine ve taşınmazın sınırında dere bulunduğuna göre, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı ile aynı çalışma alanı içinde davalılar yararına senetsizden tespit gören yer olup olmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece eksik soruşturma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir...” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 7.965,49 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen 20.259,52 m2 ve (D) ile işaretlenen 25.493,43 m2 yüzölçümlü bölümlerinin davacılar murisi ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, (C) ile işaretli 2.182,42 m2 yüzölçümlü bölümünün kuru dere olarak tespit harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından (B) ve (D) harfli alanlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 03.04.2007 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8639, Karar No: 2020/4970, Tarih: 30.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8639 E.  ,  2020/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... İdaresi vekili, ...Mahallesinde bulunan, tapuda Hazine adına arsa niteliği ile kayıtlı taşınmazın ve 130 ada 1 parsel sayılı 13.090,00 metrekare yüzölçümündeki park olarak görünen taşınmazın bir kısmının orman sınırları içerisinde olduğunu, devlet ormanlarının zilyetlik veya benzeri yollarla özel mülkiyete konu olamayacağı gibi tapunun da geçerli olmayacağını belirterek tapu kadının iptali ve devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davalılardan Hazine adına kayıtlı 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, fen bilirkişisi ...'ın 13.03.2016 tarihli raporunda park alanı içerisinde bulunan (C) harfi ile gösterilen 962,82 metrakare alanın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman tahdidine dayalı tapu iptali ve adına tescili istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilk orman kadastrosu 06.09.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiş, 25.10.2010 tarihinde 6831 sayılı Kanun'a göre orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ilan edilmiş ve kesinleşmiştir İlk tesis kadastrosu 1952 yılında yapılmış çekişmeli taşınmaz bu çalışmada 245 parsel sayısı 34300 metrekare yüzölçümü ve kayalık vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra yapılan imar çalışması ile 130 ada 1 ve dava dışı 130 ada 2 parsellere ifraz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda, dava konusu 130 ada1 parsel ile bitişiğinde park olarak görünen taşınmazların, 1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdidinde kısmen tahdit içerisinde kaldığı, tahdit içinde kalan taşınmazların yörede 2010 yılında yapılan 2/B uygulaması ile kısmen hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilmiş olup karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince taşınmazın bulunduğu yer Büyükşehir Belediyesi kapsamında kaldığına göre ... Büyükşehir Belediyesinin de davada taraf olması gerektiği göz ardı edildiği gibi, orman tahdidi dışında ve içinde, 2/B alanında kalan taşınmazların yüzölçümleri ayrı ayrı belirtilmemiş, mahkeme fen bilirkişiden ek rapor almışsa da; bu raporda 130 ada 1 ve paftasında park olarak görünen taşınmazların 2/B olan kısımları ile tahdit dışında kalan kısımları ayrı ayrı gösterilmemiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı ... İdaresi'ne davasını ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına da yöneltilmesi için süre ve imkan tanımak, taraf teşkili sağlandığında adı geçen Belediyenin de savunma ve delilleri sorulup saptanmak, bundan sonra mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek 1 orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ve fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası, 2/B uygulama haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazların tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli, mahkemece bilirkişilerce hazırlanacak rapor denetlenerek 130 ada 1 sayılı parsel ile (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün orman tahdidi içinde kalan kısımları yönünden davanın kabulüne, tahdit dışında ve 2/B alanında kalan kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine ve ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2112, Karar No: 2016/4673, Tarih: 21.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2112 E.  ,  2016/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yere elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; 05.07.2010 ve 25.10.2010 tarihli kat malikleri kurul kararlarına ait hazırun cetveli ile kararda eki:15 adet rıza yazısı olarak belirtilen ve yapılacak işlemlerde rıza verildiğini gösteren evrakın yönetimden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/173, Karar No: 2006/145, Tarih: 30.05.2006

Ceza Genel Kurulu 2005/7-173 E., 2006/145 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-173 E., 2006/145 K.**

**- GERÇEĞE AYKIRI BİLDİRİMDE BULUNMA

- HAKSIZ MAL EDİNME, MAL KAÇIRMA VEYA GİZLEME

- MÜDAFİİN GÖREVLENDİRİLMESİ

- SUÇ VE CEZALARIN İÇTİMAI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 257 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 7 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 12 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Haksız mal edinme ve gizleme suçundan sanık Ö... K....... 'nin, 3628 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCY.nın 59/2, 3628 sayılı Yasanın 14, 15 ve 16. maddeleri uyarınca sonuçta 2 yıl 6 ay hapis ve 76.050.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına, banka şubelerinde bulunan ve üzerine tedbir konmuş olan paraların zoralımına, cezaların paraya çevrilmesi ve ertelenmesi hususundaki istemin reddine ilişkin Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesince 12.01.2002 gün ve 12-658 sayı ile verilen kararın sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 19.10.2005 gün ve 15026-18761 sayı ile;

"Sanık savunması ve bilirkişi raporlarından suç konusu banka hesaplarının 1992 yılından beri yürtüldüğünün ileri sürülmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.2.1998 gün ve 7/288-11 sayılı kararında da belirtildiği üzere haksız mal edinme suçları ani suç niteliğinde olduklarından suç tarihinin mal veya paranın haksız edinim tarihi olduğu gözetilerek, ilgili bankalardan 1992 yılından bu yana açılmış bulunan söz konusu hesap ekstreleri ve diğer belgeler celp edilip suç konusu paraların hangi tarihlerde haksız edinildiği ayrı ayrı bilirkişi marifetiyle tespit ettirilmek suretiyle suç tarihlerine göre zamanaşımına uğramış miktar belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden hükmün oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyelerinden B. Karakaş ise, "Sanığın mal bildirim formları incelendiğinde;

14.08.1976 tarihli : Çankırı-Karamürsel k. G.menkul ve Kredi Yurtlar Kurumuna 1971-72-73 yıllarına ait borcunun taksit halinde ödendiği (borç) hanesinde yazılı olduğu,

Sonraki tarihsiz bildirimde sadece yukarıdaki g.menkulün yazıldığı,

23.06.1982 tarihli bildirimde, g.menkulün yer almadığı ve eşine ait verasetten gelme Ankara Altındağ semtinde bir dairenin beyan edildiği,

06.02.1985 yıllı beyannamede: 1982 ye ek olarak Antalya'da 3 adet arsa, hisse senedi, altın eşyalar, tahvil ve eşi adına otomobilin beyan edildiği,

19.09.1988 de alım ve satım ve değişmelerin devam ettiği,

Sonraki tarihsiz bildirimde sadece yukarıdaki g.menkulün yazıldığı,

23.06.1982 tarihli bildirimde, g.menkulün yer almadığı ve eşine ait verasetten gelme Ankara Altındağ semtinde bir dairenin beyan edildiği,

06.02.1985 yıllı beyannamede: 1982 ye ek olarak Antalya'da 3 adet arsa, hisse senedi, altın eşyalar, tahvil ve eşi adına otomobilin beyan edildiği,

19.09.1988 de alım ve satım ve değişmelerin devam ettiği,

28.12.1989 da diğerlerinin yanında kızının doğum ve yaş günlerinde takılan bilezik-kolye, çeşitli miktarda para, kendisine ait tahvil, hisse senedi, babadan kalan para,

01.03.1992 tarihinde 1992 model Doğan marka otomobil (52 milyon),

02.04.1993 tarihinde 1993 model Opel marka otomobil (170 milyon),

23.01.1995 de eşi adına ev (Maltepe-Ank.), kendi adına kooperatif evi (Antalya), 2 arsa, kendine ait Opel marka araç, eşinin ziynet eşyaları,

29.02.1996 tarihinde Opel marka araç satılarak yerine yeni Opel marka araç satın alındığı, bu yön ve tarz artarak devam eden beyanlar.

3628 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince verdiği 19.01.2000 tarihli bildiriminde ve emeklilik işlemleri için verdiği 15.02.2000 tarihli mal bildirim beyannamesinde Ankara Vakıflar Bankasının çeşitli şubelerinde bulunan 500 milyara yakın paranın bildirilmediği ve baştan beri beyanlarına bakıldığında Vakıflar Bankası veya diğer banka şubelerinde hesabın bulunduğu ifade edilmediği ancak duyumlar üzerine yapılan incelemede ortaya çıktığı, yukarıda sanığın genel olarak mal varlığı hakkında genel intiba veren beyannameler incelendiğinde bildirilmeyen bedelin haksız olarak edinildiği ve gizlendiği ve eyleminin devamlılık arz ettiği, iradi olarak devam ettiği ve olayın meydana çıkmasına kadar sürdüğü, kendisinden 19.01.2000 ve 15.02.2000 tarihlerinde özel olarak yapılan mal bildirimi istemlerinde dahi iradi olarak fiili ortadan kaldırmaya muktedir olmasına rağmen bildirimde bulunmadığı ve son vermediği, zira bu defa bu bedelin ne suretle edinildiğinin de savunmasını yapmak zorunda kalacağından, bildirimden kaçındığı önceki bildirimleri ve gelirleri ile mukayese edildiğinde bu miktarın olay dışında kaldığı ve eyleminin devam eden bir eylem olması nedeni ile Yüksek Dairenin ani suç olarak kabul eden görüşü ve bu görüşün getirdiği yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına dair bozma düşüncesine karşı olduğumu ve mahkemenin takdirinde isabetsizlik görmediğimden kararın onanması gerektiğini belirtirim" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 14.12.2005 gün ve 178625 sayı ile;

"İddianamede iki fiil dava konusu yapılmıştır. Birinci fiil; bankada nakit para olduğu halde bunu beyan dışı bırakmak suretiyle gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak suretiyle gizlediği, yani 3628 sayılı Kanunun 12. maddesine temas eden eylem olarak tarif edildiği, ikinci fiil ise; haksız mal edinme ve gizleme olarak belirtilmiş ve sanığın 3628 sayılı Kanunun 13/1. maddesinden cezalandırılması istenmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 14.12.2005 gün ve 178625 sayı ile;

"İddianamede iki fiil dava konusu yapılmıştır. Birinci fiil; bankada nakit para olduğu halde bunu beyan dışı bırakmak suretiyle gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak suretiyle gizlediği, yani 3628 sayılı Kanunun 12. maddesine temas eden eylem olarak tarif edildiği, ikinci fiil ise; haksız mal edinme ve gizleme olarak belirtilmiş ve sanığın 3628 sayılı Kanunun 13/1. maddesinden cezalandırılması istenmiştir.

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda mahkeme iddianamede ileri sürüldüğü gibi sanığın iki fiilinin mevcudiyetini kabul etmekle beraber sanığın haksız mal edinmesinden hüküm kurmuş ve gerçeğe aykırı beyanda bulunma eyleminden hüküm kurmamıştır. Yüksek 7. Ceza Dairesi de bu değinilmeden haksız edinmeden kurulan hükmü bozmaya konu etmiş bulunmaktadır.

Yüksek Özel Daire bozma kararı yerinde değildir. Şöyle ki; iddianamede sanığın iki eyleminden söz edilerek dava açılmıştır. Her ne kadar tek maddeden cezalandırma istemi bulunmakta ise de hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 150 ve 257. maddelerine uygun olarak dava açıldığının kabulü gerekmektedir. Ancak hakim fiilin niteliğini tayin ve takdirde serbest olması itibariyle hükmü kurduğunda bu iki fiilin varlığını dikkate alması gerekirdi. Fakat dikkate almamış olması o fiilin yokluğunu göstermez. Dolaysıyla gerçeğe aykırı beyanda bulunma, yani suça konu edilen haksız edinilmiş parayı bildirmeyerek gizlemesi fiilinden mahkemece bir karar verilmemiş olması o eylemin takipsiz kalacağı anlamına gelmeyeceğinden; Yüksek Özel Daire 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 12. maddesinde öngörülen suçtan dolayı açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresince her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğüne işaret etmesi gerekirdi. Bu husus hukuki eksiklik olarak kalmıştır.

Yine iddianamede ve dayanağı olan Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu soruşturma raporunda haksız edinilip gizlenen paranın sanığın gerek kendisi gerekse eşi adına 04.06.1998, 17.03.1999 ve 21.04.1999 tarihlerinde açılmış bulunan hesaplardan aktarılmak suretiyle açıldığı vurgulanmış ve bu yolda saptamada yazılmıştır. Nitekim düşüncesi hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu da bu yöndedir. Haksız edinim tarihleri bu tarih kabul edildiğinde ise ayrıca bir inceleme ve araştırmaya ihtiyaç duyulmaması gerekir. Kaldı ki haksız edinilip gizlenen her mal yönüyle ayrı ayrı suçun oluşacağı da göz önünde tutulmalıdır. Çünkü el konulan ve müsadere edilen banka şubelerindeki 553.063.422.000 lira yukarıda belirtilen hesaplardan 2000 yılı içinde sanığın kendi hesaplarına aktarıldığı ve haksız edindiği mal kapsamına girdiği, diğer taraftan haksız edinme ile birlikte 3628 sayılı Kanun uyarınca 19.01.2000, 15.02.2000 ve soruşturma sırasında müfettişliğe verdiği 03.11.2000 tarihli mal bildirimlerinde haksız edindiği bu parayı bildirmemek suretiyle gizlediği, anılan bu son tarihinde haksız edinilen malı gizleme suretiyle gerçeğe aykırı bildirimde bulunma suçu yönünden suç tarihi olarak kabul edilmesi gerekir" görüşüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına, 3628 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca gerçeğe aykırı bildirimde bulunma suçundan dolayı açılan kamu davası hakkında dava zamanaşımı süresince her zaman karar verilmesinin mümkün görüldüğüne işaret edilmek suretiyle Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın haksız mal edinme ve gizleme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında, sanığın eyleminin sabit olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Çözümlenmesi gereken hukuki uyuşmazlık;

1- Bankalardan ayrıntılı hesap ekstreleri getirtilerek, suça konu paraların hangi tarihlerde elde edildiğinin bilirkişi raporuyla ayrı ayrı saptanması ile zamanaşımına uğramış miktarın belirlenmesi için soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediği,

2- Sanık hakkında 3628 sayılı Yasanın 12. maddesinden de dava açılıp açılmadığı, buna bağlı olarak bu suçtan da dava zamanaşımı süresi dolana kadar karar verilmesi hususunda eleştiri yapılıp yapılmayacağının belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

İşin esasının Genel Kurulda görüşülmesi sırasında;

1- Suç tarihi nazara alındığında 765 sayılı TCY.nın 79 ve 80. maddelerinin, 3628 sayılı Yasada yer alan somut olaydaki suçlar için uygulanıp uygulanamayacağı hususu Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınıp değerlendirilmiştir.

İşin esasının Genel Kurulda görüşülmesi sırasında;

1- Suç tarihi nazara alındığında 765 sayılı TCY.nın 79 ve 80. maddelerinin, 3628 sayılı Yasada yer alan somut olaydaki suçlar için uygulanıp uygulanamayacağı hususu Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınıp değerlendirilmiştir.

765 sayılı TCY.nın 79. maddesinde yer alan fikri içtima hali, maddede; "İşlediği bir fiil ile kanunun muhtelif ahkamını ihlal eden kimse o ahkamdan en şedit cezayı tazammun eden maddeye göre cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile her aykırılığın ayrı bir suç teşkil etmesi ve failin suç sayısınca cezalandırılmasına ilişkin temel ilkeden ayrılınmış, tek eylem ile yasanın çeşitli hükümlerine aykırı davranan fail hakkında, bu hükümlerden en ağır ceza öngörenin uygulanması esası kabul edilmiştir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda, eylemin tek olması koşulu, hareketin tek olması olarak kabul edilmiştir. Konu öğretide de ele alınmış ve kimi yazarlar aynı görüşü savunarak, "tek eylem" terimini, iradi karara dayanan tek hareket olarak kabul etmişlerdir. (Artuk, M.E.-Göçen, A.-Yenidünya, C., Ceza Hukuku Genel Hükümler, sh.846; Yüce, T.T., Ceza Hukuku Dersleri, sh.379.) Fikri içtimanın gerçekleşmesi için gerekli olan diğer koşul ise, yasanın farklı hükümlerinin ihlal edilmiş olmasıdır.

Zincirleme suç olarak da adlandırılan müteselsil suç ise, T.C.Y.nın 80. maddesinde, "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır." biçiminde düzenlenmiştir.

Bu yasal tanımlamadan anlaşılacağı gibi, müteselsil suçun varlığı için bazı koşulların gerçekleşmesi gerekir. Bunlardan birisi, birden fazla suçun (neticenin) bulunması, diğeri; bu suçların kanunun aynı hükmünü ihlal etmeleri, üçüncüsü ise; birden fazla suçun aynı suç işleme kararına bağlanmasıdır.

Ceza Yasasının 80. maddesi, 4055 Sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve maddedeki "aynı kasdi cürmü" sözcükleri çıkartılarak yerine, "aynı suç işleme kararı" ibaresi konulmuştur. Bu değişiklikle, haklı olarak müteselsil suçlarda suç kastlarının ayrılığında zorunluluk bulunduğu, "aynı suç işleme kararının" kasttan başka bir anlam taşıdığı vurgulanmak istenmiştir.