muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8610, Karar No: 2024/11953, Tarih: 18.09.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamı ve bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapora göre Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü Eynez 13 Panosu 19.000.000 m3 dekapaj işinin dava dışı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından davacı Şirkete hizmet alım sözleşmesi uyarınca verildiği, davacının da söz konusu işin kalan 17.000.000 m3 dekapaj işini davalı ... Taşımacılık Turizm İnş. Gıda Tek. San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı alt işverene verdiği, yürütülen işin işyerinde üretimin yapılması için kömür tabakasının üzerindeki kum ve çakıl tabakasının alınması, kömür damarının ortaya çıkarılması ve kömürün çıkarılmaya hazır hâle getirilmesi olduğu, dekapajın açık kömür işletmeciliğinde kömürün çıkartılmasından önce maden ocağının üzerinde örtü tabakasının gevşetilmesi, kazılması, yüklenmesi ve taşınmasını kapsadığı, kendine özgü teknik özellikleri ve bazı riskleri barındıran işlerde asıl işverenin bizatihi bu alanda uzmanlaşmış bir şirketten dekapaj hizmeti alması mümkün olduğu, söz konusu işin alt işverene verilmesine ilişkin yapılan sözleşmelerin muvazaalı olduğunun kabul edilemeyeceği ve muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, ... hakkındaki davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dâhili davalı ÇSGB vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dâhili davalı ÇSGB vekili; asıl işveren ve alt işverenler arasında muvazaa bulunduğunun müfettiş raporları ile sabit olduğunu, mevzuat hükümleri çerçevesinde dosya kapsamı değerlendirildiğinde davanın esastan reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bu konudaki teftiş raporlarının hukuka uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları ile 3 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesi.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin "Tanımlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi şöyledir:

"Yardımcı iş: İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan işi, ifade eder."

3. Değerlendirme

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin "Tanımlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi şöyledir:

"Yardımcı iş: İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan işi, ifade eder."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dâhili davalı ÇSGB vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22595, Karar No: 2017/25656, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22595 E.  ,  2017/25656 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10903, Karar No: 2012/16138, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10903 E.  ,  2012/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ölen Haluk‘un “Lenfoma“ tanısı ile davalı Hastanede 3.09.2003 tarihinde yatışı yapılarak kemoterapi tedavisine geçildiğini, tedavi esnasında verilen “Blomycin“ adlı ilacın ölümcül etkileri sonucunda öksürüğünün arttığı, solunum zorluğu çektiği, ateşinin arttığı tüm bu sonuçların ilacın yan tesirinin neden olduğu fibrozdan ileri geldiğini, 25.03.2004 tarihinde hastanede öldüğünü, davalıların gerekli dikkat ve ihtimamı göstermeyerek, kusurlu davrandığını, diğer davalı Hastanenin de, istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğunu, manevi yönden çöküntüye uğrayıp, ruhsal bütünlüklerinin ağır şekilde ihlale uğradığını ileri sürerek, 752.500 Tl. maddi, 450.000 TL manevi tazminatın 25.3.2004 tarihinden, itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasını istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulu tarafından düzenlenen raporda, hastane ve doktorun kusurunun bulunmadığının açıklanmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların murisi olan Haluk un davalı Hastaneye tedavi için başvurduğu, davalı doktorlar tarafından yapılan muayenesi sonucunda lenfoma teşhisi konulması üzerine Onkoloji servisinde tedaviye alınmasından sonra verilen ilaçların ölene ölümcül etki ettiği ileri sürülerek uygulanan

2012/10903-16138

yanlış tedavi sonucunda öldüğü ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, tedaviyi gerçekleştiren davalı doktorların, muris Haluk un ölümünde hukuka aykırı bir eyleminin, kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. ( BK.386, 390 md )

yanlış tedavi sonucunda öldüğü ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, tedaviyi gerçekleştiren davalı doktorların, muris Haluk un ölümünde hukuka aykırı bir eyleminin, kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. ( BK.386, 390 md )

Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. ( BK.390/11 ) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. ( BK.321/1 ) o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafifte olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi calışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna deger vermek, tip biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bır tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir ... gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, muris Haluk un tedavi için davalı Hastaneye yattığı ve tedavi eden davalı doktorlar tarafından lenfoma teşhisi konulduğu, kemoterapiye başlandığı, tedavi sürecinde verilen ilaçların ölümcül etkileri sonucunda hasta Haluk “un öldüğü anlaşılmaktadır. Davamızda murisin tedavi sonrası ölümünde davalı doktorların kusurlu olup olmadığının saptanması gerekir. Mahkemece, davacıların davalı doktorları şikayeti üzerine ... 11.Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında gerekli araştırmaların yapıldığını, tanıkların dinlendiğini, Adli tıp genel kurulundan alınan rapora göre davalılara izafe edilecek bir kusur bulunmadığına dayanılarak sanıkların ayrı ayrı beraat ettikleri ve ceza dosyasının kesinleştiği ileri sürülerek yeniden bilirkişi raporu alınmadan ceza dosyasındaki delliler yeterli görülerek

2012/10903-16138

2012/10903-16138

davanın reddine karar verilmiştir. Adli Tıp Genel Kurulundan alınan 21.06.2007 tarihli raporda, ...Haluk Odyakmazda Hodgin Lenfoma saptandığı ve bu hastalığa yönelik verilen ilaçlar ve dozlarının uygun olduğu, kişide gelişen akciğer fibrozisi ve akciğer infeksiyonunun tedavinin beklenen komlikasyonları içerisinde bulunduğu kişinin hastalığı ve komlikasyonlarına yönelik gerekli uygun tıbbi tetkik ve tedavileri uygulayan davalı doktorların kusurları bulunmadığı mütalaa edilmiştir. Davacılar, ölenin hastalığının tedavisi sırasında Blomycin adlı ilacın ölümcül etkisinin ortaya çıkmasına rağmen ilaca devam edildiğinden ölümün ortaya çıktığını yanlış ilaç verildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış olmalarına göre hükme esas alınan Adli tıp Genel Kurulu raporu davacıların iddialarını tam olarak karşılamadığından yeterli değildir. Bu haliyle rapor inandırıcı ve tatminkar olmaktan uzaktır. Öyle olunca ceza mahkemesi yargılamasında aldırılan Adli Tıp Genel Kurulu raporuna itibar edilip, hüküm kurulmaz. O halde mahkemece yapılacak ...; üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve özellikle onkoloji uzmanlarından seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile dosyadaki hastahane de tutulmuş dosya ve kayıtlar taraf savunmaları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor hatası olup olmadığını gösteren nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir.

Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 14.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10859, Karar No: 2011/1753, Tarih: 04.03.2011

5. Ceza Dairesi 2010/10859 E., 2011/1753 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/10859 E., 2011/1753 K.**

**- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KAMU DAVASINA KATILMA

- KAMU DAVASININ BİLDİRİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 233 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanık C....'ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkumiyetine dair, (Şırnak Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 19.07.2007 gün ve 2007/570 Esas, 2007/765 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve Hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ve ek tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

3628 sayılı Yasa'nın 18. maddesine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının ve Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilerek CMK'nın öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç oima koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu ve 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralannda yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve 3. fıkra için yeni bir ceza ihdas edilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4070, Karar No: 2020/3507, Tarih: 28.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4070 E.  ,  2020/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İntikal tarihi olan 12.01.2010'da Kocaeli Devlet Hastanesi acil poliklinik hekimi tarafından düzenlenen raporda 31 haftalık gebe olduğu belirlenen mağdurenin, 13.01.2010 tarihininde İzmit Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde bir çocuk dünyaya getirmesi, mahkemece kabul edilen suç tarihinde mağdurenin 14 yıl 11 ay 11 günlük olması ve mağdure ile sanığın ifadelerinde cinsel ilişkiye girdikleri tarihi kesin bir şekilde belirtmemeleri karşısında, ceninin husulüne sebebiyet veren cinsel ilişkinin tarihi konusunda tereddüt oluştuğu anlaşıldığından, İzmit Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin kayıtlarına ulaşılarak mağdurenin doğum sürecini ihtiva eden evrakların temini ile hamilelik ve doğum hallerindeki ay ve gün bilgilerinin birebir gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, 31 haftalık gebelik bulgusuna göre mağdurenin suç tarihindeki yaşında 19 günlük bir yanılma payının bulunup bulunmayacağı konularında alanında uzman bir hekimden görüş alınarak suç tarihinin kesin bir şekilde tespit edilmesinden sonra belirlenen suç tarihine göre mağdurenin kaç yaşında olduğunun tespiti ile sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20423, Karar No: 2015/24789, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/20423 E.  ,  2015/24789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2013/3-2014/359

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Davacı vekili, dava konusu taşınmazlar üzerinde 2010 yılında 4 adet pilon dikilerek enerji nakil hattı geçirildiğini iddia etmiştir. Davalı idare ise, taşınmazlardan geçirilen 66 kw'lık Erzurum-Tortum enerji iletim hattının 1952 yılında inşaatına başlanarak, 1956 yılında bitirilerek tesis edildiğini belirtmiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazlara ve çevresine ait 09.10.1956 tarihinden öncesini ve bu tarihten sonrasını gösterir şekilde hava fotoğrafları getirtilip, hava fotogrametri konusunda uzman bir mühendis ile birlikte keşif yapılarak, hava fotoğrafları ile dava konusu taşınmazların ölçekli krokilerinin çakıştırılması sağlanıp, bu konuda denetime elverişli şekilde krokiye bağlanmış, bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre; 09.10.1956 tarihinden önce el atılan bölümler yönünden açılan davanın reddine, daha sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, bu bölümler yönünden alınan rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, 6487 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra açılan dava için uzlaşma dava şartı olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmesi,

oğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.