muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8689, Karar No: 2017/2726, Tarih: 03.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/8689 E.  ,  2017/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 04.11.2010 tarihli dilekçeyle davalı ... adına tapuda kayıtlı olan .... köyü, 102 ada 772 parsel sayılı taşınmazın, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyizi üzerine hüküm Dairemizin 24.02.2014 tarih ve 2014/1048 E. - 2014/2275 K. sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyizi üzerine hüküm Dairemizin 24.02.2014 tarih ve 2014/1048 E. - 2014/2275 K. sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; (Mahkemece, Hazinenin davası kabul edilerek taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşıt kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin "Vasıf Tayini ve Mülkiyete Ait Hususlar" başlıklı 14. maddenin (o) bendinde, "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde onikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmıştır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek eğimli olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun (1/J) maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Diğer taraftan, yönetmeliğin 14. maddesinin (o) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için yüksek eğimli olmasının yanında, ayrıca, üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun (1/J) maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 14. maddesinin (o) bendine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda; bu şekilde bir değerlendirme yapılmamıştır. Ayrıca, yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. " denilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile,

Davalı adına kayıtlı .... ili .... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 102 ada 772 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile,

Davalı adına kayıtlı .... ili .... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 102 ada 772 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sonucu davalı gerçek kişi adına tespiti itirazsız kesinleşen parselin tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılıp, tesbit tarihinden önce kesinleşmiş, 25.04.2008 tarihinde kesinleşen arazi kadastrosu sonucu, .... köyü 102 ada 772 parsel sayılı, 1324,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlk bulunmamaktadır. Ancak; çekişmeli 102 ada 772 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişse de, hüküm kısmında söz konusu bölümün vasfının belirtilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “… Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline…” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “… Hazine adına orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline…” ibaresinin yazılmasına suretiyle hükmün düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/04/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11342, Karar No: 2013/10924, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11342 E.  ,  2013/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydının haritası varsa uygulanıp kapsamı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmesi, tapu kaydının krokisi zemine uygun değilse ve uygulama kabiliyeti yok ise tapu kaydının sınırlarına itibar edilmesi, ziraat mühendisi bilirkişiden arazinin niteliği, toprak yapısı hakkında ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 181 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 28.05.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda turuncuya boyalı 9883,70 metrekarelik kısım ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle ve yine belirtilen kısım ifraz edildikten sonra kalan yerden aynı bilirkişi raporunda sarıya boyalı ve (B) ile belirtilen kısım haricinde kalan bölümün (teknik bilirkişi raporunda Küçük Dere ve Kurt Deresi olarak belirtilen yerler arasında kalan kısım) ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı murisi Haydar ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline, belirtilen kısım ifraz edildikten sonra kalan yerin aynı ada ve parsel numarası altında tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davacı taraf da temyiz karar harcı peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 18.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4038, Karar No: 2019/1398, Tarih: 21.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4038 E.  ,  2019/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Üretim ve Pazarlama Koop. aralarındaki alacak davasına dair ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26/12/2016 günlü ve 2014/1223 E.-2016/828 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 20/03/2018 günlü ve 2017/13407 E -2018/2705 K sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı 17.03.2010 tarihinde açtığı işbu dava ile ; davaya konu işyerinde 01.09.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, bu kapsamda kullanım amacına uygun olarak iş yerinde bir takım zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını, iş yerinin faaliyete başladığını ancak belediyeden çalışma ruhsatı alabilmek için gerekli belgelerin davalı tarafından temin edilmediğini, bu süreçte işyerinin mülkiyetinin dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne ait olduğunun ortaya çıktığını, davacının belediyenin kiracısı konumunda olup alt kiraya verme yetkisinin bulunmadığını, işyerinin bu sebeple mühürlendiğini ve halen kapalı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kiralanana yönelik 5.000 TL faydalı masraf alacağı, 2.000 TL kazanç kaybı ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bu talebini 15.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 150.000 TL maddi ,2.000 TL mahrum kalınan kar ve 3.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 155.000 TL ‘na yükseltmiştir.

Davalı ; davanın kira başlangıcından 2 yıl 6 aylık süre geçtikten sonra açıldığını, davacının bu kadar uzun bir süreden sonra söz konusu iddiaları ortaya atmasının MK’nun 2.maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, davacının baştan itibaren kiralananın durumunu bildiğini ve 15.10.2009 tarihine kadar faaliyetini sürdürdüğünü, işyerinin mühürlendiği iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının isteklerinin kiralananın maliki olan dava dışı belediyeye karşı ileri sürülebilecek taleplerden oluştuğu ancak belediyenin davada taraf gösterilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği önceki hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 15.03.2018 tarih, 2017/2453 Esas, 2018/2577 Karar sayılı ilamı ile davanın, sözleşme sorumluluğu kapsamında davalı alt kiraya verene karşı açıldığı,davanın sözleşmenin tarafı olmayan Büyükşehir Belediyesine tevcih edilmesinin sözleşmenin nispiliği ilkesine aykırılık teşkil edeceği , açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında mahkemece davacının öne sürdüğü fesih nedenleri üzerinde durulup taraf delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın reddine hükmedilmiş, verilen hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 20.03.2018 günlü ve 2017/13407 E. - 2018/2705 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin onama kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuş olmakla, yeniden yapılan incelemede;

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davacının faydalı ve zorunlu masraf alacağına ilişkin karar düzeltme istemine gelince; Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle TBK.nun 530. maddesi (BK. 414.m) kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalı kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Kiralananın tahliyesi sonunda kiralayan bunları benimsemiş ve kiracı aleyhine sebepsiz zenginleşme meydana gelmiştir. Kiraya verenin sorumluluğu faydalı imalatların imal tarihindeki değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle bulunacak değer kadardır.

Taraflar arasında düzenlenen 01.09.2007 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli kira sözleşmesinin 11. maddesinde,kiracının kiralananda yaptığı tezyinat masraflarının tamamen kendisine ait olacağı ve mukavele müddeti bittiğinde hiçbir bedel, masraf ve tazminat istemeye hakkı olmamak üzere gayrı menkul inşaatının cümlesinin kiraya verene ait olacağı kararlaştırılmış ise de söz konusu hüküm kiralananın sözleşme süresi sonunda tahliye edilmesi halinde geçerli olacaktır. Davacı kiracı, kira sözleşmesinin süresi dolmadan 12.07.2010 tarihinde,tarafların birbirleri hakkında açtıkları davalardaki hakları saklı kaldığını belirten protokolle, taşınmazı tahliye etmiştir.Kira sözleşmesinin süresi sona ermeden kiralananı, dosya kapsamı itibariyle kabul edildiği üzere haksız nedenle de olsa,tahliye eden davacı, tahliye tarihinden sözleşme sonuna kadar olan süre oranında faydalı ve zaruri masrafların bedellerini isteyebilir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından yapılan imalatlar içerisinde, faydalı imalat olarak kabulü gereken kalemler de bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece, kiracı tarafından yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar, hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, imalatların imal tarihleri itibariyle değerleri, yıpranma durumları, sabit nitelikte olup olmadıkları ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek, tahliye tarihinden sözleşme sonuna kadar olan süre oranında faydalı ve zorunlu masrafların bedellerinin hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 20.03.2018 günlü ve 2017/13407 E. 2018/2705 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.12.2016 günlü ve 2014/1223 Esas-2016/828 Karar sayılı ilamının HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alının karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/564, Karar No: 2020/2852, Tarih: 16.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2017/564 E.  ,  2020/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütlerine silah sağlamak suçundan... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. madde ile görevli) 23/11/2009 tarihli ve 2009/163 esas, 2009/259 sayılı kararı ile 13 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, iş bu cezasının infazı sırasında, 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin kabulü ile hükümlünün koşullu salıverilme tarihi olan 10/01/2017 tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin... İnfaz Hakimliğinin 15/01/2016 tarihli ve 2016/14 değişik iş sayılı kararına karşı... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair... İnfaz Hakimliğinin 10/06/2016 tarihli ve 2016/201 değişik iş sayılı kararına karşı bu kez hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, hükümlü hakkında... İnfaz Hakimliğinin ilk kararı olan 11/01/2016 (15/01/2016) tarihli ve 2016/14 değişik iş sayılı kararının uygulanmasına, infazın bu karar uyarınca yapılmasına ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesinin 10/08/2016 tarihli ve 2016/592 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. madde ile görevli) 23/11/2009 tarihli ve 2009/163 esas, 2009/259 sayılı kararı ile silahlı terör örgütlerine silah sağlamak suçundan 13 yıl 9 ay hapis cezasına mahkum edildiği, hükümlünün anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 24/09/2006 olduğu ve bu kapsamda koşullu salıverilme tarihinin de 10/01/2017 olarak hesap edildiği, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3. maddesinde yer alan "26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 302, 307, 309, 311, 312, 313, 314, 315 ve 320 nci maddeleri ile 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçlar, terör suçlarıdır." şeklindeki hüküm gereğince hükümlünün terör suçlusu olup Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç. maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmak için "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenlemenin mevcut bulunduğu,

../..

S/2

../..

S/2

ayrıca 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde yer alan "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler....", 6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/1-2. maddesinde yer alan "(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." ve son olarak 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/2. maddesinde yer alan hükmün, kanunun yürürlük tarihi olan 11/04/2012 tarihinde hükümlü olup, bu tarih itibariyle anılan madde ile getirilen düzenlemeden istifade edebilecek olan hükümlülerin durumunu belirlediğinden olayda uygulama olanağı bulunmadığı, ancak belirtilen yasal düzenlemeden sonra yürürlüğe giren 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesi gereğince, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1-a ve 105/A-2 madde ve bentlerinde yer alan 6 aylık süre şartı 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmayacak olması ve hükümlünün de bu düzenlemeden istifade ettiği

../..

S/3

anlaşılmakla birlikte, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faydalanarak kalan bakiye cezasının infazına ilişkin... İnfaz Hakimliğinin 15/01/2016 tarihli ve 2016/14 değişik iş sayılı kararına dayanak teşkil eden... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 15/01/2016 tarihli ve 2016/10 sayılı İyi Hal Tespiti ve Görüş Bildirme Kararı Değerlendirme Raporunda, hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına dair bir tespit yapılmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/01/2017 gün ve 94660652-105-35-13933-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'in,... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2009 tarihli ve 2009/163 esas, 2009/259 karar sayılı kararıyla 24.09.2006 tarihinde işlediği silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan TCK'nın 315/1, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5 ve TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,TCK'nın 58/9. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, bu mahkumiyet kararının Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 02.03.2011 tarihli ve 2010/13856 esas, 2011/637 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,