muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17833, Karar No: 2013/10605, Tarih: 17.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17833 E.  ,  2013/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı ile davalılardan ..., ..., ..., ...,... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılar vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm İş Mahkemesi tarafından verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 25.06.2012 tarihinde temyiz eden davalılar vekiline yöntemince tefhim edilmiş, temyiz ise katılma yoluyla 06.07.2012 tarihinde vuku bulmuştur. İş mahkemelerinden verilen kararlara karşı katılma yoluyla temyiz olanağı bulunmadığı da gözetildiğinde, şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E.,... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davalıların vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddine,

2-Davalı ... Başkanlığının temyiz talebi yönünden ise;

Dava, 02.05.2005 tarihli trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü ./...

-2-

kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

-2-

kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; 599’uncu maddesinde, mirasçıların, miras bırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazandıkları, kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçıların, miras bırakanın aynî haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazandıkları ve miras bırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu oldukları, atanmış mirasçıların da mirası, miras bırakanın ölümü ile kazandıkları, yasal mirasçıların, atanmış mirasçılara düşen mirası onlara zilyetlik hükümleri uyarınca teslim etmekle yükümlü oldukları belirtilmiş, 605’inci maddesinde, yasal ve atanmış mirasçıların mirası reddedebilecekleri, ölümü tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen belirlenmiş ise, mirasın reddedilmiş sayılacağı bildirilmiş, 606’ncı maddesinde, mirasın, üç ay içinde reddolunabileceği, bu sürenin, yasal mirasçılar için mirasçı olduklarını daha sonra öğrendikleri kanıtlanmadıkça miras bırakanın ölümünü öğrendikleri, vasiyetname ile atanmış mirasçılar için miras bırakanın tasarrufunun kendilerine resmen bildirildiği tarihten işlemeye başlayacağı açıklanmış, 610’uncu maddesinde, yasal süre içinde mirası reddetmeyen mirasçının, mirası kayıtsız koşulsuz kazanmış olacağı, ret süresi sona ermeden mirasçı olarak tereke işlemlerine karışan, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya miras bırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işler yapan, ya da, tereke mallarını gizleyen veya kendisine mal eden mirasçının, mirası reddedemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Kural olarak, bir kimsenin ölümü ile mal varlığının bir bütün olarak mirasçılarına geçmesini ifade eden külli halefiyet gereğince, miras bırakanın kişisel özelliklerinin ağır bastığı, düşünsel ve bedeni özellik ve yetenekleri göz önünde bulundurularak yapılmış, borcun bizzat miras bırakan tarafından yerine getirilmesi gereken kişisel edim borçları dışında, malvarlığından ifa durumunda olunan maddi edim borçları mirasçılara intikal eder. Miras bırakanın borçları, ölümünden önce yaptığı hukuki işlemlerden, işlediği haksız eylemlerden, malvarlığında meydana gelen sebepsiz zenginleşmeden ve ölüm anına kadar oluşan bir takım olgular nedeniyle doğrudan doğruya kanundan doğabilir. Mirasçıların sorumluluğu bakımından borcun kaynağı önem arz etmemektedir ve mirasın kesin olarak kazanılması ile başlayan bu sorumluluk, borcun esası ile sınırlı olmayıp, işlemiş ve işleyecek faizleri de kapsamaktadır. Miras açıldığı sırada terekenin pasifi aktifinden fazla ise tereke borca batık sayılmaktadır ve ayrıca, borca batıklık olgusunun tespiti dava yoluyla istenebileceği gibi açılmış bir davada itiraz olarak da ileri sürülebilir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davalılardan ..., ... ve ...'nin

-3-

yasal mirasçı sıfatları olmaması ve bu sebeple husumet tevcih edilemeyeceği belirtilerek bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak; diğer davalılar olan ... ve ...'nin zararlandırıcı sigorta olayında herhangi bir kusurlarının bulunmadığı ve 02.05.2005 tarihli trafik kazasında % 25 kusurlu olduğu belirtilen müteveffa sürücü ... Bağ Kur sigortalısı olduğundan bahisle bu davalılar yönünden de davanın reddine karar verilmesi ise isabetli olmamıştır.

İncelenen dosyada, davalı mirasçılar mirasın borca batık olduğu itirazında bulunmalarına ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinde reddi miras davası açıldığını belirtmelerine rağmen mahkemece, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Zira o davada verilecek olan kararın eldeki davanın sonucunu etkileyeceğinden, mahkemece, mirasın reddine ilişkin dava dosyası celbedilmek suretiyle araştırılmalı (TMK.605-611 md.) sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

Mirasın reddi davasının kabul edilmesi durumunda ; mirasçıların bu sıfatla miras bırakanın borçlarından sorumlu olmayacağı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekir

Mirasın reddi davasının reddedilmiş olması durumunda ise; müteveffa sürücü ... kusur durumunu irdeleyen oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre, çelişkiye yer bırakmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı SGK Başkanlığının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9949, Karar No: 2024/5937, Tarih: 10.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9949 E.  ,  2024/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/8 D.İş, 2022/15 Karar

SAYISI : 2021/İHK-45364

HÜKÜM/KARAR: Davanın Kısmen Kabulüne

SAYISI : 2021/133583

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.06.2019 tarihinde davalı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yolcu olan davacının yaralanarak maluliyetinin oluştuğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri olarak toplam 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 325.162,09 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu dikkate alınmak suretiyle talebin kabulü ile 325.162,09 TL tazminatın 05.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, hatır taşıması olup olmadığının araştırılması gerektiğini, kusurun tespiti için Adli Tıp Kurumundan ve Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden rapor alınması gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, hatır taşıması olup olmadığının araştırılması gerektiğini, kusurun tespiti için Adli Tıp Kurumundan ve Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden rapor alınması gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun usulüne uygun olduğu, hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, hatır taşımasının olmadığı, kaza tespit tutanağında sigortalı araç sürücüsünün kusurundan dolayı kazanın gerçekleştiği, davacının araçta yolcu konumunda olduğu düşünüldüğünde kusur raporu alınmadan hüküm verilmiş olmasının hatalı olmadığı, davacıya verilen vekalet ücretinin doğru şekilde tespit edildiği, davacının dosya kapsamında yapılan araştırmalarda, ifade tutanaklarından ve hastane belgelerinden davacının emniyet kemeri takmadığı ve araçtan dışarı fırladığı, davacının ehliyetsiz olduğunu bildiği sürücünün aracına kendi rızasıyla bindiği anlaşılmakla % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle davalı itirazlarının kısmen kabulü ile, davacı talebinin kısmen kabulüne ve toplam 260.129,65 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ve bakıcı gideri tazminatının 05.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, hatır taşıması olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan yolcu davacının sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 inci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20/2/2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dosya içindeki bilirkişi raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranının belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapor esas alınarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, davalı vekilinin cevap dilekçesinde hatır taşıması indirimi yapılmasına yönelik itirazı bulunmamasına rağmen İtiraz Hakem Heyetince değerledirmeye alınarak davalı itirazının reddedilmesi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bentlerin açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30702, Karar No: 2019/1287, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30702 E.  ,  2019/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21381, Karar No: 2018/1301, Tarih: 27.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/21381 E.  ,  2018/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vd. vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacının dayandığı 20.10.1986 tarihli senedin mahallinde yöntemine uygun biçimde uygulanması, anılan senedin nizasız 104 ada 30 nolu parsel ile nizalı aynı ada 31 nolu parseli kapsayıp kapsamadığının tereddüte yer vermeyecek ve denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenmeye çalışılması, beyanlar arasında aykırılık çıktığı takdirde çelişkinin giderilmesi, bu belirlemelerin tapu fen memuru yetki ve yeteneğini haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 104 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (31/a) harfi ile gösterilen 1.326,90 metrekare yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı yanın temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece davacı yanın dayandığı senedin, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (31/a) harfi ile gösterilen bölümünü kapsadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı ..., 20.10.1986 tarihli senetle satın aldığı taşınmazın 5 dönüm olduğu ve senedin kendisine ait (yargılama sırasında kayden....'a devredilmişir) dava dışı 104 ada 30 parsel sayılı taşınmazla beraber çekişmeli taşınmazı kapsadığı iddiası ile dava açmış olup; çekişmeli taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı, menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Bu kapsamda senette yazılı miktar ne olursa olsun, davacı yanın mülkiyeti kazanması için, çekişmeli taşınmazın davaya konu bölümünün, dayandığı senedin kapsamında kaldığı yanında, zilyetliğin de kendisine geçtiğini kanıtlaması gerekir. Davacı yanın dayandığı 20.10.1986 tarihli senedin güney yönü davalılar murisini okumakta olup çekişmeli taşınmaz bölümünün senet kapsamında kaldığının kabulü halinde senet kapsamının güneyi ormana komşu olmaktadır. Bu nedenle davacının dayandığı senedin çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsadığını kabule olanak bulunmamaktadır. Kaldı ki, bir an için senedin bu bölümü kapsadığı kabul edilse bile, dayanak senet içeriğinde açıkça zilyetliğin davacı yana teslim edilmediği belirtilmiş olup, bozma ilamı öncesi alınan zirai bilirkişi raporunda da davaya konu bölüm içinde çok sayıda sabit kaya kütlelerinin olduğu, zeminin kayalık görünümünde bulunduğu, bir kaç aşılı ve aşısız zeytin ağacının varolduğu ve dava dışı 30 parsel ile davaya konu (A) harfi ile gösterilen bölüm arasında örme tel ile sınır çekilmiş olduğu belirtilmiş; öte yandan yine bozma öncesi yapılan keşif neticesi alınan fen bilirkişi raporunda davacı yana ait dava dışı 104 ada 30 parsel ile çekişmeli 31 parsel arasında duvar bulunduğu gösterilmiş ve alınan beyanlarda bu (tel) duvarın davacı tarafça çekildiği ifade edilmiştir. Bu kapsamda davacı yanın çekişmeli taşınmaz bölümüne senet tarihinden sonra zilyet olduğu kabul edilemeyeceği gibi esasen davacının buraya belli bir şekilde zilyet olduğuna yönelik bir iddiası da bulunmamaktadır. Her ne kadar davanın reddine ilişkin ilk hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2013 tarih, 2012/11641 Esas, 2013/8056 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de; anılan bozma ilamı senedin kapsamının tayinine ilişkin olup, zilyetliğin davacı yana geçip geçmediği yönüyle davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşturacak nitelikte değildir

. Her ne kadar davanın reddine ilişkin ilk hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2013 tarih, 2012/11641 Esas, 2013/8056 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de; anılan bozma ilamı senedin kapsamının tayinine ilişkin olup, zilyetliğin davacı yana geçip geçmediği yönüyle davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşturacak nitelikte değildir. Hal böyle olunca bizatihi dayanılan senedin içeriği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, fen ve zirai bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın davacı yanın dayandığı senedin kapsamında kaldığı her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilemediği gibi, senet kapsamında kaldığı kabul edilse dahi davacı yanın zilyetliği devraldığı ve tespit tarihine kadar bu bölüm üzerinde çekişmesiz ve aralıksız kazanıma yeter sürede zilyet olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.