muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13381, Karar No: 2018/9410, Tarih: 18.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13381 E.  ,  2018/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında 10.07.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 289/1-2. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; KAVAK Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 gün ve 2014/150 esas, 2014/241 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve tanıkların, yediemin olarak teslim edilen malların halen aynı adreste mevcut bulunduğunu beyan etmeleri karşısında, sanık savunması ve tanık beyanlarının doğruluğunun araştırılarak mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, sanığın yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5468, Karar No: 2013/12082, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5468 E.  ,  2013/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2)Davacı vekili, müvekkilinin davacıya ait işyerinde 05.07.2002 tarihinden iş akdinin feshedildiği 11.05.2010 tarihine kadar çalıştığını, son dönemde ekonomik kriz nedeniyle devletin tanıdığı kısa çalışma ödeneğinden faydalanmak amacıyla işe ara verildiğini, 6 aylık süre ile müvekkilinin de içinde bulunduğu bazı işçilerin işten çıkarıldığını, bu dönemde için işsizlik ödeneği ödemesi yapıldığını, davalı işveren işçiler izinde iken işçileri kaçak ve sigortasız çalışmaları için yeniden işe çağırdığını, müvekkilinin ve bazı diğer işçilerin ödenekleri kesileceği gerekçesi ile bu öneriyi kabul etmediğini, bu gerekçe ile işveren tarafından 11.05.2011 tarihinde iş akitlerinin sonlandırıldığını, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı tarafın iş akdinin devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/II-g bendi uyarınca haklı olarak feshedildiğini, 4857 sayılı Yasanın 65.maddesine göre müvekkili şirketin genel ekonomik kriz veya zorlayıcı nedenlerle kısa çalışma ödeneği hakkından faydalandığını, 10.03.2010 ile 09.09.2010 tarihleri arasında kısa çalışma yapılmasına izin verildiğini, bu durumun tüm işçilere duyuru panosuna asılarak ilan edildiğini, davacının da içinde bulunduğu işçilerin muvafakatlerinin bulunduğuna dair imzalarının alındığını, 06.05.2010 tarihinde müvekkili firmanın yeni sipariş alması üzerine daha 2 ay 5 gün süre ile çalışmama ... var iken kendi isteği ile geçici olarak bu dönemi sonlandırdığını, işçilerin tümünün kısa çalışma onay formunda belirttikleri cep telefonundan arandıklarını ve 06.05.2010 tarihinde işe başlanmalarının istendiğini, davacının da içinde bulunduğu küçük grubun işe başlamadığını, işe başlamama gerekçelerinin bildirilmesi için kendilerine ihtarname gönderildiğini ve mazeretlerinin sorulduğunu ancak geçerli bir mazeret ileri sürülmediğini, son çare olarak devamsızlık gerekçesi ile davacının iş akdinin sonlandırıldığını, dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işveren şirketin ekonomik krizi gerekçe göstererek İş Kur Gen.Md.ne 08.04.2009 tarihinde müracaat ederek kısa çalışma talebinde bulunduğu, talebinin ilgili kurum tarafından kabul edildiği, davacı ve bir kısım diğer çalışanlar bu gerekçe ile 6 ay süre ile işten çıkarıldıkları, Mayıs 2010 tarihi içerisinde davalı şirketin yeni sipariş aldığı gerekçesi ile işçilere bildirdikleri cep telefonları vasıtasıyla en kısa zamanda işe başlamaları konusunda gayri resmi olarak tebliğde bulunulduğu, işçilerin bir kısmının cep telefonlarına yapılan aramalara icabet ederek işe başladıkları ancak davacının işe başlamadığı, davalı şirket tarafından devamsızlık tutanakları tutularak bu gerekçe ile İş Kanununun 25/II-g maddesine dayanılarak iş akdinin feshedildiği ancak davacıya yapılan çağrının usulsüz olduğu, bu konuda çağrının resmi kanallardan yapılması gerektiği, cep telefonu aramasının ispatının davalı taraf üzerinde olduğu, davalı tarafın bu konuda sadece arandığı şekilde beyanda bulunduğu, ispata yönelik herhangi bir belge sunulmadığı, kaldı ki davacıya cep telefonu yada ev telefonu vasıtasıyla haricen yapılan çağrının yasal anlamda hiçbir hükmünün olmadığı, davacının cep telefonu ile yapılan çağrıya icabet etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olmadığı, evdeki bir yakınına telefon vasıtasıyla bu şekilde verilen bir haberin muhatabına sağlıklı bir şekilde ulaştırılacağının garantisi olmadığını, bu nedenle iş akdinin feshinin haksız yapıldığı, gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından feshedilip feshedilmediği, feshin haklı olup olmadığı, işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki işgünü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır. İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez.

Somut olayda, davalı işverenin Türkiye İş kurumu Genel Müdürlüğüne ekonomik kriz nedeni ile kısa çalışma talebi başvurusu üzerine, davacının da aralarında bulunduğu bir kısım işçilerin 10.03.2010-09.09.2010 dönemini kapsayacak şekilde kısa çalışma ödeneğinden yaralandırıldığı; ancak işyerinin 06.05.2010 tarihinden itibaren tam çalışmaya geçmesi üzerine davacının işe başlaması için telefonla çağrıldığı halde gelmediği belirtilerek 11.05.2010 tarihli ihtarnamenin gönderildiği; söz konusu ihtarnamenin tebliğinden sonra da davacı işçinin devamsızlığını sürdürmesi üzerine 24.05.2010 tarihli ihtarname ile 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca devamsızlık haklı nedenine dayanarak davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Gerek dava dilekçesinde gerekse tüm tanık beyanlarına göre de davacının kısa çalışma uygulaması sonrası işe davet edilmesine rağmen işe gelmediğinin sabit olduğu, davacının işe gelmemesinin haklı nedenlerini ve belgelerini ispatlayamadığı, dikkate alındığında davalı işveren tarafından iş akdinin haklı olarak feshedilmesi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3669, Karar No: 2019/858, Tarih: 05.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3669 E.  ,  2019/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/.../2016 tarih ve 2015/383 E. - 2016/443 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../05/2017 tarih ve 2017/446-2017/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin verilmesi HMK 365. maddesinde, istinaf yolu ile ilgili temyizde de kıyas yolu ile uygulanacak hükümler HMK 366. maddesinde, temyiz yoluna başvurma tarihi ise HMK 343/.... maddesi yollaması ile HMK 118/1. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz isteği bu konudaki dilekçenin kaydedildiği tarihte yapılmış sayılmaktadır. Temyiz eden, harcını ... olduğu temyiz dilekçesini daha sonraki bir tarihte mahkeme kalemine verirse, temyiz talebi temyiz dilekçesinin mahkeme kalemine verildiği tarihte yapılmış sayılır. Somut olayda temyiz isteği harca tabidir. Davacı vekiline .../05/2017 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından (araya 2017 yılı Ramazan Bayramı tatili girmiş olması sebebiyle) 28/06/2017 tarihinde temyiz temyiz harcı yatırılmış, ancak 29/06/2017 tarihinde uyap üzerinden temyiz dilekçesini göndermiştir. 29/06/2017 tarihi itibariyle 1 aylık temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Her ne kadar davacı vekili tarafından temyiz harcı süresinde yatırılmış olsa da temyiz dilekçesinin kaydı temyiz süresi içinde yapılmamıştır. Bu durumda davacı vekili tarafından süresinde yapılmış bir temyiz istemi olmadığından temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/189, Karar No: 2023/6231, Tarih: 10.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/189 E.  ,  2023/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/936 Değişik İş, 2021/936 Karar

SAYISI : İHK-2021/38935

HÜKÜM/KARAR : Davalının İtirazının Kısmen Kabulüne

SAYISI : K-2021/126036

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü olan müvekkiline, davalıya sigortalı araç sürücüsünün 29.08.2020 tarihinde çarpması neticesinde davacının yaralanarak %17 oranında malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili talebini 12.07.2021 tarihinde 283.501,29 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, başvuran tarafından yapılmış geçerli bir başvuru olmadığını, sorumluluklarının kusur oranında olduğunu, bu nedenle kusur raporu alınması gerektiğini, maluliyet oranının Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile belirlenmesini talep ettiklerini, başvuranın kaza nedeni ile elde ettiği kazanımların tenzili ile Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen maddelerin somut uyuşmazlık için dikkate alınmaması gerektiğini, faizden sorumlu olmadıklarını, vekalet ücretinin ücret tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..başvuranın talebinin sürekli iş göremezlik tazminatına yönelik olduğu, poliçe teminat miktarının 410.000,00 TL olduğu, olaya ilişkin Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/617 E. sayılı dosyasından alınan kusur raporu ile davacının olayda kusursuz olduğunun tespit edildiği, 09.03.2021 tarihli İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda 29.08.2020 tarihli kaza nedeni ile başvuranın Erişkinler İcin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca %14 oranında, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği uyarınca ise %17 oranında iş göremezlik kaybı olduğunun belirlendiği, raporda belirlenen %14 oranındaki maluliyet oranının kabul edildiği, dosyaya kazandırılan 11.07.2020 tarihli bilirkişi raporu ile başvuran lehine 283.501,29 TL sürekli iş göremezlik tazminatının hesaplandığını ve başvuranını 12.07.2021 tarihinde talebini bu miktara öre ıslah ettiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında TRH 2010 Yaşam Tablosu progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğinden alınan raporun usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçeleri ile talebin kabulüne, 283.501,29 TL tazminatın 16.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçeside; sigortalı araç sürücüsünün tam kusurunun kabulünün yerinde olmadığını, maluliyet raporunun iyileşme süreci dolmadan düzenlendiğini, tazminat hesabında progresif rant yöntemi diye anılan gelirin %10 arttırıp %10 azaltılması şeklinde yapılan hesaplamanın yerinde olmadığını, vekalet ücretinin başvuran lehine beşte bir oranında takdir edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçeside; sigortalı araç sürücüsünün tam kusurunun kabulünün yerinde olmadığını, maluliyet raporunun iyileşme süreci dolmadan düzenlendiğini, tazminat hesabında progresif rant yöntemi diye anılan gelirin %10 arttırıp %10 azaltılması şeklinde yapılan hesaplamanın yerinde olmadığını, vekalet ücretinin başvuran lehine beşte bir oranında takdir edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "ceza mahkemesinden alınan kusur raporu ile başvuranın kazada kusurunun olmadığının tespit edildiği, ibraz edilen maluliyet raporunun davacının bizzat muayenesi yapılarak alındığı, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarında 20.03.2020 tarihli ve 31074 sayılı Resmi Gazete 'de yayımlanan tebliğ ile tazminatın %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğinin düzenlendiğini ancak Danıştay 8. Dairesi'nin 2020/5413 E. sayılı dosyada verdiği 02.01.2021 tarihli kararı ile hesaplamada 1,8 teknik faiz uygulanmasına yönelik söz konusu düzenlemenin yürütülmesinin durdurulmasına karar verildiği, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.01.2021 tarihli 2020/2598 E. ve 2021/34 K. sayılı güncel ilamı ile 2020 yılı Aralık ayı itibari ile tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosunun esas alınması ve progresif rant yönteminin uygulanmasının ülke gerçeklerine daha uygun olacağının benimsendiği, davacı yararına Sigortacılıkta Tahkime ilişkin 16. Maddenin 13. Fıkrasına göre her iki taraf içinde asliye mahkemelerinde hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği" gerekçeleri ile vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulü ile başvuran lehine 5.659,02 TL vekalet ücreti takdirine, diğer hususlarda davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 29.08.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesi ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesi ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; ceza mahkemesi tarafından alınan kusur raporu ile başvuranın kazada kusurunun olmadığının tespit edilmiş olmasına, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik uyarınca maluliyet raporunun hazırlanmış olmasına, vekalet ücretinin beşte bir oranında verilmiş olmasına, progresif rant yönetimine göre hesaplama yapılmasının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 09.03.2021 tarihli raporunda davacının trafik kazası sonrasında vücudunda oluşan kalıcı yara izleri (skar) nedeniyle meydana gelen yaralanmasına bağlı sürekli iş göremezlik oranı %5 olarak hesaplanmıştır. Ancak davacının vücudunda oluşan yara izlerinin yeri ve niteliği ile belirlenen maluliyet oranı göz önüne alındığında yönetmelikte belirtilen kriterleri karşılama hususunda tereddüt hasıl olmuştur.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacıda oluşan yara nedbesinin (skar) keloid veya hipertrofik skar niteliğinde olup olmadığı ve vücut yüzeyinin yüzde birinden fazla alanı kaplayıp kaplamadığı hususlarına dikkat edilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde içerisinde plastik cerrahi uzmanının da bulunduğu yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp (kararın davacı tarafından temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilerek) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17730, Karar No: 2017/6802, Tarih: 18.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/17730 E.  ,  2017/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen karar, duruşmalı olarak temyiz edilmiş, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulanan avukatların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-... 9. Noterliği'nden, davacının 23.05.2013 tarihinde keşide ettiği 13442 yevmiye nolu ihtarnamenin tebliğ şerhli bir örneği ile

2-SGK'dan, davacıya ait sigortalı hizmet cetveli ile sigortalı hizmet cetvelinde davacı adına çalışma bildirilen işyeri sicil numaralarına ait işyeri bilgilerinin celbedilerek gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.