muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6338, Karar No: 2023/7461, Tarih: 09.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6338 E.  ,  2023/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/229 E., 2014/102 K.

ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan mağdurenin suç tarihinde 03.02.2011 tarihli koruma altına alınma kararı doğrultusunda Bakanlığa bağlı yurtta kaldığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın tebliği üzerine sanıktan şikayetçi olan ve davaya katılmak talebinde bulunan Bakanlığın, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekili Av. ...’ün ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2012/20199 Esas sayılı iddianame ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarihli ve 2012/229 Esas, 2014/102 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.10.2017 ve 04.05.2023 tarihli reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden onama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan takdiri indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerekirken suç vasfının değiştirilmesinin hukuka aykırı olduğuna, verilen beraat hükmünün de hatalı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan takdiri indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerekirken suç vasfının değiştirilmesinin hukuka aykırı olduğuna, verilen beraat hükmünün de hatalı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmediğine, kasıt yokluğundan beraatine karar verilmesi istemine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece iddia, savunma, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde kalmakta iken yurttan sık sık kaçarak arkadaşlarının bulunduğu Esenyurt İlçesine gittiği, burada arkadaş ortamında sanık ile tanıştığı, sanıkla tanıştıktan sonra aralarında duygusal ilişki başladığı, kendi rızası ile sanığa ait evde kalmaya başladığı, daha sonra suç tarihinde yine rızasıyla sanıkla başka bir eve giderek sanıkla cinsel ilişkide bulunduğu, akabinde sanıkla evlenme kararı aldıkları, katılan mağdurenin olay tarihinde on altı yaşını bitirmiş ve on yedi yaş içerisinde bulunduğu, katılan mağdurenin sanıkla cinsel ilişkiye girdikten ve evlenme kararı aldıktan sonra sanığın evinden kaçarak kaybolduğu, bir süre sonra katılan mağdurenin adet görmemesi ve bulantılarının başlaması sonucunda hamile olduğunu anladığı, yapılan tetkiklerde katılan mağdurenin 15 haftalık gebe olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine katılan mağdurenin ve babasının, katılan mağdureye karşı zorla nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna ilişkin sanık hakkında şikayette bulundukları, katılan mağdurenin cinsel ilişkinin hemen ardından şikayette bulunmak yerine hamile kaldıktan sonra ve gebeliğinin 15 inci haftasında hamilelik psikolojisinin verdiği öfke ve telaşla ayrıca babasından çekinmesi ile sanık hakkında şikayetçi olduğu tespit edilmiş, ancak katılan mağdurenin kaldığı yurttan sık sık kaçarak sanıkla tanışıp ve kendi isteği ile sanıkla birlikte barınması, sanığın katılan mağdureye karşı cebir, şiddet ve tehdit kullanarak cinsel istismarda bulunduğuna ilişkin hiçbir delil bulunmaması gibi hususlar dikkate alınarak katılan mağdurenin rızasıyla sanıkla cinsel ilişkiye girdiği kabul edilmiş ve sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek katılan mağdureyle duygusal ilişkileri bulunduğunu, yurttan kaçtığını bilmediğini, yaşının on sekizden büyük olduğunu zannettiğini, katılan mağdurenin rızasıyla ve evlenme kararı aldıklarında cinsel ilişkiye girdiklerini savunmuşsa da sanık ile katılan mağdurenin ilişkilerinin bir süre sürdüğünün anlaşıldığı, gerçek yaşını ve katılan mağdurenin yurttan kaçtığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu değerlendirilerek sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya çalıştığına yönelik tamamen inkara yönelik savunması kabule şayan görülmemiştir.

3. Katılan mağdurenin on yedi yaş içerisinde bulunduğu sırada kendi rızasıyla ve isteyerek sanıkla birlikte yaşaması ve cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki birlikteliğin hürriyetten yoksun kılma suçunun unsurlarını taşımadığı, sanığın da katılan mağdureye karşı herhangi bir cebir, şiddet ve tehdit uyguladığına dair delil bulunmaması sebebiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamına göre sanığın, kız yetiştirme yurdunda kalıp yetkililerin bilgisi veya rızası dışında yurdu terk eden on altı yaşındaki katılan mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın yanında tutarak çocuğun kanuni temsilcisi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeme şeklindeki eyleminin, mevcut haliyle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturacağı anlaşılmışsa da, anılan suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı nazara alındığında aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.04.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Anılan nedenle bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Mahkemece oluşan uygun kabul edilen eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlemin 25.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma-düşme sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlemin 25.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma-düşme sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarihli ve 2012/229 Esas, 2014/102 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/638, Karar No: 2024/464, Tarih: 18.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/638 E.  ,  2024/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SAYISI : 2019/52 E., 2019/788 K.

DAHİLİ DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM : Kabul-Tavzih Talebi Ret

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil istekli davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ... yönünden davanın kabulüne, dahili davalı ... hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davacı ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 2021/1854 Esas, 2021/3702 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve karar 09.09.2021 tarihinde kesinleşmiş, davacı vekilinin 07.12.2021 tarihli dilekçesi ile hükmün tavzihine yönelik talebinin Mahkemece 15.12.2021 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, aleyhindeki hacizleri durdurabilmek amacıyla çekişme konusu 1516 parseldeki 44/48 payını, 1515 parseldeki 52/96 payını ve 1897 ile 1484 parsel sayılı taşınmazlarını önce dava dışı ... ’nun telkinleri üzerine çalışanı olan dahili davalı ... ’a satış suretiyle devrettiğini, daha sonra taşınmazların iadesini istediğinde ... ve ...’ın taşınmazlara el koyarak kendisini tehdit ve darp ettiklerini, bir süre sonra dava konusu taşınmazları davalı ...'e temlik ettiklerini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ile dahili davalı; satışların gerçek olduğunu, davacıya herhangi bir baskı veya hile yapılmadığını, davacı tarafından yazılı delil sunulmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı ile dahili davalı; satışların gerçek olduğunu, davacıya herhangi bir baskı veya hile yapılmadığını, davacı tarafından yazılı delil sunulmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 05.10.2015 tarih, 2013/156 Esas, 2015/449 Karar sayılı kararı ile; devirden önce davacının iradesini etkilemeye matuf korkutma ve zor kullanma olmadığı, buna ilişkin herhangi bir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 2015/18602 Esas, 2018/14012 Karar sayılı kararı ile temyiz tarihinden sonra 30.11.2017 tarihinde davalı tarafından ‘taşınmazlarda hak iddia etmeyeceği, taşınmazların davacı adına tescil edilmesini istediği’ şeklinde beyan dilekçesi gönderildiği, anılan dilekçenim davayı kabul niteliğinde olduğu, bu beyanın davalıya ait olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda "kabul" nedeniyle davalı ... yönünden davanın kabulüne, dahili davalı ... hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davacı ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 2021/1854 Esas, 2021/3702 Karar sayılı kararı ile; hakkındaki davanın kabulü gereken dahili davalı ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve karar 09.09.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Tavzih Talebi

Davacı vekili 07.12.2021 tarihli dilekçesinde dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarına şerh edilen hacizlerin terkin edilmediğini ileri sürerek hükmün tavzihini talep etmiştir.

3. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 15.12.2021 tarihli ek kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerindeki hacizlerin dava dışı 3. kişiler lehine olduğu, davada taraf olmayan kişiler lehine tesis edilen haciz şerhinin terkin edilemeyeceği gerekçesi ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

A. Mahkemece Verilen Ek Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; davalı ...’e yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ve Mahkemece bu nedenle davanın kabul edildiğini, anılan davalının borcu için dava konusu taşınmaza koyulan haciz ve tedbir şerhlerinin de geçersiz hale geldiğini, Tuzlukçu Tapu Müdürlüğünün, Mahkemenin kararında bu hususun açık olmadığı gerekçesi hükmü infaz etmediğini, dava konusu 3 adet taşınmazın ... adına tescilinin iptali hükmüne açıklık getirilerek taşınmazların ... payı üzerindeki haciz ve tedbir kararlarından arındırılmış olarak ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğini belirterek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup hükmün tavzihine yönelik talebin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazlardaki hacizlerin kaldırılması için şerh sahiplerine eldeki davada husumet tevcih edilmediği, böylece usulü dairesinde şerh muhataplarının davada yer almadıkları ve haczin kaldırılması isteminin tavzih talebi ile değerlendirilemeyeceği açık olup temyizen incelenen tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu gözetildiğinde, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/5931, Karar No: 2012/8042, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5931 E.  ,  2012/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddi ile alacaklının takip tutarının % 40'ı oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddine karar verilmekle yetinilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC.Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Mahkeme kararının usule yönelik olarak yukarıda belirtilen nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13975, Karar No: 2014/543, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/13975 E.  ,  2014/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/29056

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2011

NUMARASI : 2009/833 (E) ve 2011/758 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay esnasında bira şişesini attığında müştekinin yüzüne isabet ettiği şeklinde tevil yollu ikrarda bulunması, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın hesabı ödemek istememesi nedeniyle elinde bulunan bira şişesini alnına vurduğunu söylemesi ve adli doktor raporunda tanımlı yaralanmaların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, müştekide mevcut yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair adli tıp kurumundan rapor alınmasından ve müştekinin kovuşturma aşamasında yeniden dinlenilmesinden sonra, sanığın eyleminin temas ettiği kanun maddelerinden mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yargılamaya devamla eksik kovuşturmaya ve isabetsiz gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/1/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5307, Karar No: 2019/6059, Tarih: 21.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5307 E.  ,  2019/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 20.07.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ..... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, önceki malik ...... satın alındığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 2074 parsel numarası verilerek, 1039 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının reddine, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmün davacı .... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/01/2016 tarih 2015/16616 E. - 2016/429 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dosya içinde bulunan uzman bilirkişi rapor ve ek raporlarında; dava konusu taşınmazın 1956 yılına ait hava fotoğrafı ve 1961 yılı memleket haritasında yeşil renkli çalılık alanda; 1978 ve 1987 yılı hava fotoğrafında da taşlık, kayalık, çalılık alanda kaldığı, eğiminin % 18-20 civarında olduğu, 1995 yıllarından sonra, taşlık çalılık alanların arasında kalan "kelete" tabir edilen düzlüklerde tarım yapılmak ve ev yapmak suretiyle kullanıldığının açıklanması nedeniyle dava tarihi olan 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.