muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4158, Karar No: 2013/5048, Tarih: 14.03.2013

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir taraftan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.464,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 442,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5550, Karar No: 2021/6683, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5550 E.  ,  2021/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince usuli kazanılmış hak yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Mahallinde yapılan keşif sonucu Gaziantep ili Şahinbey ilçesi Yamaçtepe mahallesi 180 ada 39 parsel (ifrazen 53 parsel)sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun usuli kazanılmış hak yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 2018/2386 Esas-2020/354Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının; (B) bendinin 1 nolu alt bendindeki (kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz ile) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (yasal faiziyle) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12243, Karar No: 2008/15374, Tarih: 17.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12243 E.  ,  2008/15374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10542, Karar No: 2013/1151, Tarih: 22.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10542 E.  ,  2013/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 50/1-f. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasının yarısı kadar süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.01.2008 yerine 20.01.2007 olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, 2008 yılı Nisan ayında kendisinin Malatya'da olmadığı bir sırada mahcuzların bulunduğu iş yerinin valilik kararı ile tahliye edildiğini beyan eden sanığın borçlu olan ağabeyi ... da usulüne uygun dinlendikten ve mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Davaya katılmasına karar verilmeyen şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7890, Karar No: 2009/9915, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7890 E.  ,  2009/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN BAKANLIĞI-ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu... Köyünün ormaniçi köy olup olmadığı, Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) Davacılar ..., ... ve ...'nın 30.10.1995 tarihinden geriye doğru en az 5 yıllık zaman diliminde... Köyünde ikamet ... etmediklerinin araştırılarak alınacak cevabi yazının,

3) Davacılar ..., ... ve ...'nın... Köyü nüfusuna kayıt olduğu tarihin Nüfus Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/535, Karar No: 2021/179, Tarih: 28.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/535 E.  ,  2021/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütünün yöneticisi olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.06.2019 tarih ve 6-110 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 16.10.2019 tarihli ve 98776 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütünün yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları halinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamında ileri sürülen temyiz nedenleri incelendiğinde;

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 27.06.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 28.06.2019, müdafisinin ise 27.06.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanığın ayrıntılı şekilde nedenlerini bildirerek, sanık müdafisinin ise kararın usul ve yasaya aykırı olması nedenine dayanarak gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanığa 26.07.2019, sanık müdafisine ise 29.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanığın sunduğu 30.07.2019 tarihli ek temyiz dilekçesinde özetle; Danıştay üyesi olmasına rağmen kararda Yargıtay üyesi olduğundan ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 17.07.2016 tarih ve 244/a sayılı kararından bahsedildiği, eylemin görevle ilgili olması nedeniyle Danıştay Kanunu'nun 76 ve devamı maddeleri gereğince görevli mahkemenin Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesi olduğu, şahsi suç olarak kabul edilmesi hâlinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun görevli olduğu, soruşturmaya somut suç şüphesi ve suçüstü hâli olmadan ve ayrıca Danıştay yetkili kurullarından izin alınmadan başlandığı, görevsiz ve yetkisiz savcılık ve Sulh Ceza Hâkimliği tarafından işlemler yapıldığı, bu hususta AİHM'in Alpaslan Altan ve BM Keyfi Tutuklamalar İnsan Hakları Çalışma Grubunun Hamza Yaman kararının dikkate alınması gerektiği, gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış yazıldığı, zira kendisinin yakalanmayıp bizzat başvuruda bulunduğu, suç tarihinden sonra çıkarılan 680 sayılı KHK ile mahkeme belirlenmesinin Anayasa'ya aykırı olduğu, arama ve el koyma kararları ile buna ilişkin uygulamaların hukuka aykırı olduğu gibi CMK'da yazılı şartların da oluşmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisiz ve usulsüz işlemler yaptığı, zira ilk derece savcıları gibi soruşturma işlemleri yapmaya yetkilerinin bulunmadığı, itirafçı sanık konumundaki tanıkların yemin verilmeden dinlenilmeleri gerektiği, çekinme haklarının tanıklara hatırlatılmadığı, ayrıca bu tanıkların mesleğe dönme vaadi ve cezaevinden kurtulma ümidiyle beyanda bulunduğu, HSYK başkanvekilinin "itirafçılığıyla faydası olan FETÖ'cüleri yeniden hâkim ya da savcı yapabiliriz" şeklinde açıklamalar yaptığı, tüm bu nedenlerle söz konusu beyanların özgür iradeye dayanmaksızın aldatma sonucunda alınmış olması nedeniyle CMK'nın 148. maddesine aykırı nitelikte olduğu, tanıkların önemli kısmının beyanının huzurda dinlenmeden talimatla alındığı, bu nedenle çelişmeli yargılama ilkesi gereği sorguya çekme imkânı tanınmadığı, tanık beyanlarının soyut kanaat, yorum ve düşüncelere dayalı olduğu, somut hiçbir özellik taşımadığı, gerçeklerle örtüşmediği, örneğin tanık ...'in bahsettiği listenin ortada olmadığı gibi kendisinin 2011 yılında teftişe tabi olmadığı, tanık ..

. maddesine aykırı nitelikte olduğu, tanıkların önemli kısmının beyanının huzurda dinlenmeden talimatla alındığı, bu nedenle çelişmeli yargılama ilkesi gereği sorguya çekme imkânı tanınmadığı, tanık beyanlarının soyut kanaat, yorum ve düşüncelere dayalı olduğu, somut hiçbir özellik taşımadığı, gerçeklerle örtüşmediği, örneğin tanık ...'in bahsettiği listenin ortada olmadığı gibi kendisinin 2011 yılında teftişe tabi olmadığı, tanık ...'ın ifadesinde belirttiği Çamlıca gezisine katılmadığı, ayrıca HTS baz kayıtlarıyla herhangi bir suçun ispatlanamayacağı, HTS kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesine yönelik mahkeme tarafından verilmiş bir karar bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının devam eden bir yargılamada yerel savcılar gibi delil toplama ve bilirkişi raporu aldırma görev ve yetkisinin bulunmadığı, bu nedenlerle bu husustaki raporun yasaya aykırı olduğu, adli tatilin başında dinlenmek ve rahatsız edilmemek amacıyla telefonunu bazen kapatıp bazen de uçuş moduna aldığı, telefonunun bahsedilen toplantının yapıldığı Kayışdağı ve Altunizade'de baz vermediği, adli tatilde İstanbul'daki akrabalarını ziyarete gitmesinin normal olduğu, bilgisayarında çıkan örgüt liderinin resminin ve sözünün olduğu fotoğrafın hangi siteye hangi tarihte yapılan bağlantı sonucunda bellekte yer aldığının bilirkişi raporundan anlaşılamadığı, bunun tespit edilmesi gerektiğine ilişkin talebinin reddedildiği, kaldı ki bu fotoğrafın 15 Temmuz sonrasında haberleri takip ederken girdiği internet sitelerinden tesadüfen gelmiş olabileceği, yasaya aykırı olarak el konulan dijitallerdeki incelemeye itibar edilemeyeceği, ByLock'un yasal bir delil olmaması nedeniyle hükme esas alınmaması gerektiği, kullandığı belirtilen ID'lere ilişkin tespitin yerinde olmadığı, örneğin 183211 ID numarasına ait tespit ve değerlendirme tutanağında son online tarihinin 25.01.1970 olarak belirtildiği, 2006'da kurulan YARSAV'ın kurucu üyelerinden olduğu, bu derneğe mesleki düşünceler haricinde herhangi bir niyetle üye olmadığı, hiçbir talimat almadığı, 04.12.2010 tarihindeki genel kurula kadar hiçbir karar mekanizmasında yer almadığı, Emine Ülker Tarhan'ın teklifi üzerine yönetim kuruluna girdiği, ifa ettiği başkan yardımcılığı görevinin sembolik önemde olduğu, 2014 yılındaki HSYK seçimlerinden önce dernekten istifa ettiği, HSYK'daki örgüt mensuplarınca Danıştay'a üye olarak seçildiğinin doğru olmadığı, sadece iki tanığın beyanıyla bu kanaatin edinilemeyeceği, HSYK üyelerinin tamamının takdir ve oyuyla üye olarak seçildiği, cezanın bireyselleştirilmesinde yasaya aykırı davranılarak teşdit uygulandığı, örgütle herhangi bir ilgisinin olmadığı, hiçbir faaliyetinin bulunmadığı, kararın AİHS ve Anayasa'ya aykırı olduğu,