muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/756, Karar No: 2022/4353, Tarih: 31.05.2022

2. Davalı ..., inançlı işlem sözleşmesinin sözleşmenin taraflarını bağlayacağını, taşınmazı iyiniyetli olarak bedelini ödemek suretiyle edindiğini, zamanaşımının geçtiğini, dava dilekçesinde kötüniyetli olduğuna dair bir iddia olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, uygulamada, yüklenici tapuda hak kazanmamasına rağmen finans temini olanağı sağlamak üzere sözleşmenin başlangıcını ya da aşamalı olarak tapu devri yapılacağı kabul edilmekte ancak, yapılan bu devirler avans niteliğinde olup tapu payı devredilmiş olsa dahi yüklenici edimini tamamen yerine getirmediği takdirde ayni hakkı kazanmasının mümkün olmadığının yargısal içtihatlar ile de sabit olduğu, davalı ...'ın inşaatı tamamlayıp teslim etmediği, hatta inşaata hiç başlamadığı, avans niteliğinde kendisine devredilen taşınmazda ayni hak kazanmasının mümkün bulunmadığı, davalı ...'ın taşınmaz alım/satım işleriyle uğraştığı, basiretli bir tüccardan beklenen dikkat ve özeni göstermeden taşınmazı aldığı için iyiniyetinin korunmasının mümkün olmadığı ve davanın kayıt malikine yöneltilmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı istinaf dilekçesinde özetle; davalılar arasındaki muvazaalı işlem yok sayılarak davalılardan ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yerel Mahkemece davalılardan ... ile aralarında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle davaya konu taşınmazı davalı ...’a devretmesinin inançlı işlemle olduğunun ve bunun ispat edildiğinin açıkça zikredildiğini, 16 gün sonra diğer davalı ...’a satış yapılmış gibi gösterilerek devrinin gerçekleştirilmesinin tapu iptali ve tescili davasının önüne geçilmesi maksadıyla yapıldığını, ...’ın diğer davalı ...’ın kendisinin iş ortağı olduğunu ve inşaat işini birlikte yapacaklarını, işlemleri yürütebilmesi için taşınmazı ...’a devrettiğini söyleyerek kendisini inandırdığını, davalı ...'ın 6 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen taşınmazın tahliyesi hususunda hiçbir hukuki girişimde bulunmadığını, davalıların dava konusu taşınmazların satış bedeli olarak herhangi bir rakam ifade etmediklerini, tanıkların da bu konuda çelişkili beyanlarda bulunduklarını, kat karşılığı inşaat sözleşmesi imha edilmediği gibi sözleşmenin iptal edildiğine yönelik herhangi bir adi yazılı sözleşme mevcut olmadığını ileri sürerek kararının davalılardan ... yönünden kaldırılmasını istemiştir.

2.2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, geçerli bir inanç sözleşmesinden bahsetmenin mümkün olmadığını, inançlı işlemin temelini oluşturması beklenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin, davacı ile davalı müteahhit arasında gayrı resmi şekilde düzenlenmiş olduğunu, sözleşmenin hukuki anlamda geçerliliği dahi bulunmadığını, Mahkemenin davanın hukuki sebebine ilişkin değerlendirmesinin de tamamen hatalı olduğunu, davacının davasını inanç sözleşmesine dayandırdığını, bu nedenle Yerel Mahkemenin davanın hukuki sebebini belirlerken de hata yaptığını, davacının hile ile yanıltıldığını, bu hukuki sebebe göre ise davanın 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığının sabit olduğunu, davanın hile hukuki sebebine dayalı olarak yasal süresi içinde açıldığı kabul edilse dahi kendisi yönünden iyiniyet araştırması yapılması gerektiğini, taşınmazları iyi niyetli olarak ve bedelini ödeyerek satın aldığını, satın alma tarihinden yaklaşık 5,5 yıl sonra davanın açıldığını, davacı ile arasında herhangi bir inşaat anlaşması bulunmadığını, inşaat yapma gibi bir yükümlülüğünün olmadığını, davacı ile diğer davalı arasında var olan sözleşmelerin kendisini ilgilendirmediğini, dava dilekçesinde kötü niyetli olduğuna dair bir iddia da olmadığını, davacı tarafın tanıklarının yakın akrabaları oldukları için yanlı beyanlarda bulunduklarını, tanıkların kendisini tanımadığını, hiç görmediğini, temlikten sonra davalıların ortak olduklarına dair duyumları olduklarını beyan ettiklerini, taraflarınca dinletilen tanıkların tümünün ise davalıların birbirlerini tanımadıklarını, aralarında hiçbir şekilde ortaklık olmadığını, galeride tanıştıklarını, maddi durumunun çok iyi olduğunu, bu yeri kendisi de aynı mahalleli olduğu için bildiğini ve yatırım amaçlı aldığını beyan ettiklerini, emniyet araştırmalarında da aynı sonucun alındığını, İskenderun'da ve Türkiye'nin çeşitli yerlerinde taşınmazları olduğunu, akaryakıt istasyonu olduğunu, demir ticareti ile uğraştığını, maddi durumunun iyi olduğunu, her iki davalı yönünden de taraflar arasındaki işlemin hukuki durumu ve iptal sebeplerinin açıkça yazılmadığını, ayrı ayrı gerekçelendirilmediğini, yazılan hukuki sebepler arasında farklılıkların mevcut olduğunu, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile başlandığını, daha sonra inançlı işlem denildiğini ve sonunda muvazaa olgusuna yer verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 11.10.2021 tarihli, 2021/235 Esas ve 2021/1266 Karar sayılı kararı ile; davacı ile davalı arasında yapılan adi yazılı kat karşılığı inşaat sözleşmesi resmi şekilde olmadığından kat karşılığı inşaat sözleşmesi niteliği taşımıyor ise de delil başlangıcı niteliği taşıdığı, davacı tarafça parsellerin davalı ...'a inançlı işlem doğrultusunda devredildiğinin tanık beyanlarıyla ispatlandığı, temlikin 16 gün sonra davalı ...’a yapıldığı, davalı tanıklarının ödendiği ileri sürülen bedelle ilgili olarak beyanlarının birbirini tutmadığı gibi, davalı ...'ın ödediğini ileri sürdüğü miktarın da farklı olduğu, banka aracılığıyla yapıldığı ileri sürülen miktarın devir tarihi itibari ile taşınmazların değerinin çok altında olduğu, tapu iptali ve tescil davaları tapu kayıt malikine yöneltilmesi gereken davalar olduğundan davalı ...'a husumet yöneltilmesine ihtiyaç olmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin davanın nitelendirilmesi hususunda hata yaptığını, Mahkemenin hem nitelendirmeyi hatalı yaptığını hem de iyiniyet araştırmasına giderek çelişkiye düştüğünü, kararın son paragrafında inançlı işlemden bahsettiğini, davacı ile arasında inançlı işlem sözleşmesi bulunmadığını, diğer davalı ile davacının yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin de inançlı işlem sözleşmesi olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, anılan sözleşmenin geçerli bir şekilde de düzenlenmediğini, Mahkemenin açıklamasına göre nitelendirmenin hata olarak kabul edilmesi gerektiğini, hile için de 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacı tanıklarının devri 2015 yılında öğrendiklerini bildirdiğini, taşınmazları iyiniyetli olarak edindiğini, kötüniyetli olsa idi 5.5 senedir taşınmazı başka birine devredebileceğini, davacı tarafın tanıklarının yakın akrabaları olduğunu ve yanlı beyanlarda bulunduklarını, kendi tanıkların diğer davalıyı tanımadığını bildirdiklerini, emniyet araştırmasında da aynı doğrultuda tespit yapıldığını, taşınmazı yatırım amaçlı aldığını ve maddi durumunun çok iyi olduğunu, petrol istasyonu işlettiğini, emlakçı olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi nitelikteki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi nitelikteki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1 Bilindiği üzere, kat karşılığı inşaat sözleşmeleri (KKİS), içinde taşınmaz devri (bağımsız bölüm devri) vaadi içerdiğinden Noter huzurunda yapılması zorunlu sözleşmelerdir. Noter huzurunda yapılmayan KKİS’leri geçerli olmaz ve bağımsız bölüm devri borcu doğurmaz. Ancak Yargıtay iki durumda, noter huzurunda yapılmayan KKİS’lerinin geçerli olacağına ilişkin kararları istikrarlı olarak vermektedir;

“Sözleşme adi yazılı şekilde düzenlenmişse de, yüklenici sözleşmede öngörülen inşaatı tümüyle yapıp bitirmiş ve arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümleri de teslim etmiş olduğundan artık bu aşamadan sonra sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürmek Medeni Kanun’un 2. maddesindeki iyiniyet kuralı ile bağdaşmaz.”(Y15 HD, E.1994/3473, K.1995/587, T.07.02.1995)

“Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin noter huzurunda düzenlenme şeklinde yapıp resmiyet kazanması zorunludur. Haricen yapılan sözleşme geçersizdir. Dava konusu olayda sözleşme resmi şekilde yapılmamışsa da tapuda devir yapılmakla geçerli hale gelmiştir. Akdi ilişkinin sıhhati konusunda herhangi bir sorun kalmamıştır.” (Y15HD, E.2010/3018, K.2011/3268, T.02.06.2011)

3.2.2. TMK’nın 1023 üncü maddesinde; “Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.", 1024/1. maddesinde; “ Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz.” 1024/2. maddesinde; “Bağlayıcı olmayan bir hukukî işleme dayanan veya hukukî sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.” 1024/3. maddesinde; “Böyle bir tescil yüzünden ayni hakkı zedelenen kimse, tescilin yolsuz olduğunu iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürebilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yukarıda (V.3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle İlk Derece Mahkemesinin (III.) no.lu paragrafta açıklanan "uygulamada yüklenici tapuda hak kazanmamasına rağmen finans temini olanağı sağlamak üzere sözleşmenin başlangıcını ya da aşamalı olarak tapu devri yapılacağı kabul edilmekte ancak yapılan bu devirler avans niteliğinde olup tapu payı devredilmiş olsa dahi yüklenici edimini tamamen yerine getirmediği takdirde ayni hakkı kazanmasının mümkün olmadığı" şeklindeki gerekçesi de gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

3.3.2. Diğer taraftan, davalı ... ve davalı ...’ın el ve işbirliği içerisinde olmaları nedeniyle yargılama gideri ve harç gibi hükmün ferilerinden müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekmesine rağmen Mahkemenin davalı ...’ın kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle onun yönünden davanın husumetten reddine ilişkin kararı yerinde değil ise de bu husus temyiz edilmediği için bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalı ...’dan alınmasına, aşağıda yazılı 27.380,36 TL bakiye onama harcının davalı ...’dan alınmasına, 31.05.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/63, Karar No: 2006/166, Tarih: 23.01.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/63 E.  ,  2006/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2005 tarih, 22143/21179 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 23.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6517, Karar No: 2020/4063, Tarih: 22.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6517 E.  ,  2020/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 10.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak 05.06.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 12.06.2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 26.06.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasını durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18572, Karar No: 2008/10184, Tarih: 01.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18572 E.  ,  2008/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Davacı,   murisinin askerlik borçlanma talebini red edip işlemin iptali ile emekliliğe hak kazandığının tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının murisi babasının askerlik borçlanmasını iptal eden kurum işleminin iptali ile, askerlik borçlanmasının kabulüyle ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,   kurumun 24.1.2006 tarihli işleminin iptaline, davacının murisinin askerlik borçlanması yapabileceğinin borçlanmayı yapıp bedelini ödemesi halinde 1479 sayılı Yasa’nın eski 41. maddesi gereği 3 tam yıl prim ödemesi şartı ile  davacıya 1.2.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

HUMK'nun 389. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

“Yapılacak iş; davacının tahsis talep tarihi itibariyle emeklilik aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin yasal koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğini tüm unsurlarıyla birlikte araştırıp, prim borcu var ise, gerekirse prim borçlarını ödemesi için davacıya önel vererek, anılan borcunu ödeyip ödememesi durumuna  göre, tahsis koşullarını değerlendirdikten sonra, bu konuda açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları  kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4922, Karar No: 2018/10460, Tarih: 02.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4922 E.  ,  2018/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 10.10.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 2.950,00 TL olmak üzere ödenmeyen 2014 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ait kira bedellerinin 2.006,01 TL işlemiş faizi ile tahsilini ve tahliye talep etmiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya tebliği üzerine, borçlu vekili süresi içinde verdiği dilekçe ile vekil edeni tarafından aylık kira borcunun KDV hariç her ay 2500 TL olarak zamanında ödendiği ve talep edilen faizin fahiş olduğundan bahisle itiraz ettiklerini belirtmiş, dilekçe ekine ödeme belgeleri ibraz etmiştir. Bunun üzerine davacı vekili icra mahkemesine başvurusunda taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde davalının ödeyeceği kira bedellerinin açıkça düzenlendiğini, yapıldığı iddia olunan ödemelerin önceki aylar kira bedellerine mahsuben yapıldığını, icra takibinin konusu aylara karşılık yapılmış bir ödemenin olmadığını belirterek kısmi itirazın kaldırılmasını ve tahliye talep etmiştir. Mahkemece tahliye yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL asıl alacak, 56,50 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Davalı tarafından kiracılık ilişkisine itiraz edilmediğinden kiracılık ilişkisi taraflar arasında kesinleşmiştir. Davadaki uyuşmazlık icra takibine konu edilen aylar kirasının ödenip ödenmediği noktasındadır. Borçlu istenilen aylara ait kira bedellerinin ödendiğini İİK 269/c maddesi mucibince ispat etmek zorundadır. Türk Borçlar Kanunu'nun 101. maddesinde '' Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır '' 102. maddesinde ise; taraflar arasında birden fazla borç bulunması halinde “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.” hükmünü içermektedir. Mahkemece celp edilen hesap ekstresinde ve borçlu tarafından sunulan ödeme belgelerinde takip ile talep edilen aylara ait kira bedellerinin ödendiğine dair açıklık bulunmamaktadır.

Bu durumda; davalı tarafından, davacının dava konusu edilen aylara ilişkin yaptığı ödemelerin, ödenmeyen önceki aylara mahsup edildiği iddia edildiğine göre davacıdan ödemelerin hangi aylara mahsup edildiği sorularak mahkemece varsa kiracının önceki dönemlere ilişkin ödeme belgeleri de getirtilip ödemelerin kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren denetlenmesi ve gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle eksik ödemeler bulunup bulunmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428 ve İİK'nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3204, Karar No: 2020/1514, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3204 E.  ,  2020/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12554, Karar No: 2013/27863, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12554 E.  ,  2013/27863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Siirt 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :31.01.2013