muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11262, Karar No: 2014/3574, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11262 E.  ,  2014/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.05.2013 tarih ve 2012/346-2013/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski ortağı olan davalı tarafından 04.09.2007 tarihinde müvekkili şirketin dava dışı ortağı Sami Tonga’ya yapılan hisse devri ile devir tarihine kadar olan her türlü hak ve sorumlulukların davalı devredene, devirden sonrakilerin ise devir alana ait olacağının kararlaştırılmış olmasına rağmen, müvekkili şirketin dava dışı bir şirkete devir tarihinden önce, 23.07.2007 tarihinde doğan, borcundan davalı taraf hissesine düşen 4.000,00 TL miktarın, davalı tarafça ödenmediğini, bu alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalı tarafça itiraz edildiğini ileri sürerek, davalının vaki itirazının iptali ile takibin devamını ve %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hisse devir sözleşmesinin müvekkili ile dava dışı...arasında, hisse devrine ilişkin protokolün ise müvekkili ile dava dışı ... ve... arasında yapıldığını, davacı şirketin tarafı olmadığı sözleşmelere dayanarak alacak iddiasında bulunamayacağını, anılan protokol ve sözleşmede müvekkilinin devir öncesi borçlardan sorumlu olacağına dair bir kaydın bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ortakları arasında yapılan 04.09.2007 tarihli protokolün, davacı şirket hisselerinin devri ve şirketin alacak ve borçlarının paylaşılması amacı ile yapıldığından, davacı şirketin somut davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, aynı tarihli hisse devir sözleşmesinde sözleşme tarihine kadar tahakkuk etmiş ve edecek tüm borç, vergi ve cezaların sorumluluklarının devredene ait olduğunun açıkça vurgulandığı, 23.07.2007 tarihinde ve sözleşmeden önce doğan icra

takibine konu üçüncü kişi alacağının, davacı şirketçe 20.000,00 TL olarak alacaklı vekiline haricen ödendiği, davalı tarafın borcun doğduğu tarihteki hisse miktarı %20 olup, yapılan toplam ödeme miktarına göre hissesine tekabül eden borç miktarının 4.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı borçlunun ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3354 Esas sayılı dosyasına yönelik itirazının iptaline, takibin 4.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 204,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15699, Karar No: 2010/22204, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15699 E.  ,  2010/22204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5702, Karar No: 2016/5863, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5702 E.  ,  2016/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2016 tarih ve 2015/843-2016/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalı şirketin banka hesabına 12.08.2014 tarihinde 950.000,00 TL yatırıldığını, bu hususun şirketin ticari defter ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, davalı şirkete gönderilen ihtarnameye rağmen paranın iade edilmediğini ileri sürerek müvekkili tarafından yatırılan 950.000,00 TL’nin şimdilik 20.000,00 TL’sinin 12.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığını, davacının müvekkili şirketin de dahil olduğu holding bünyesinde bulunan ...’ye ait tuğla fabrikasında müdür olarak çalıştığını, davacının çalıştığı şirketi dolandırdığını ve hakkında pek çok hukuki ve cezai dava açıldığını, davacının müvekkili şirkete para vermesinin hayatın ve ticaretin olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; açılan davanın banka havalesi aracılığı ile gönderildiği iddia edilen paranın iadesi istemine ilişkin olduğu, davacının tacir ve esnaf olmadığı, bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka havalesi ile gönderildiği iddia edilen paranın istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının tacir ve esnaf olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili, paranın davalıya gönderilme sebebini açıklamamış olup, davalı vekili de davacının müvekkili şirketinde dahil olduğu holding bünyesinde müdür olarak çalıştığını savunmuştur. Bu durumda, mahkemece, davalı savunması üzerinde durularak, davacı vekiline dava konusu paranın gönderilme sebebi açıklattırılıp sonucuna mahkemenin görevli olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/654, Karar No: 2014/8989, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/654 E.  ,  2014/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemlerinin birden fazla mağdureye yönelik bulunduğu ve mağdure sayısınca suç oluştuğu gözetilmeden, aynı kasıtla birden fazla mağdureye karşı işlendiği gerekçesiyle TCK.nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, fuhuş suçunun içkili gazinoda işlenmesi nedeniyle TCK.nın 60. maddesinin uygulanma koşullarının araştırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1895, Karar No: 2014/7882, Tarih: 22.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1895 E.  ,  2014/7882 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 17/12/2013 gün ve 2013/5275 - 11768 sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... - ... ve ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... 2007 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında, dava ve temyize konu 101 ada 1 parsel sayılı 4.100.025,37 m² ve 101 ada 2 parsel sayılı 1.540.973,35 m² yüzölçümündeki taşınmazlar orman vasfıyla ... adına tespit edilmiş, 101 ada 10 parsel sayılı 3.013.386,43 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise kamu orta malı niteliğinde mera olarak sınırlandırılmıştır.

Davacılar ... ve diğerleri, ayrı ayrı dava dilekçeleri ile çekişmeli taşınmaz içinde yer alan bir kısım bölümlerin kendilerine ait olduğunu ve uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullandıklarını iddia ederek kadastro tespitine itiraz davası açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında 101 ada 1 ve 2 parseler hakkındaki dava ayrıldıktan sonra, bir kısım davacıların davalarının kabulü ile çekişmeli 101 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 24.08.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda “... olarak gösterilen taşınmazın..... ... 2 ve 3 olarak gösterilen taşınmazların ...,..., ... 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 olarak gösterilen taşınmazların 1/3'er hisse ile bu kişiler adına,... 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 olarak gösterilen taşınmazların ... mirasçıları, ... 1, 2, 3 ve 4 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1, 2, 3 ve 4 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1, 2, 3, 4 ve 5 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1 ve 2 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1, 2 ve 3 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 2, 5, 6, 7 ve 9 olarak gösterilen taşınmazların ... mirasçıları, ... 1, 2 ve 3 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1 ve 3 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1, 2, 3 ve 5 olarak gösterilen taşınmazların ..., ... 1, 2, 3, 4, ve 5 olarak gösterilen taşınmazların ..., ...... - 1 olarak gösterilen taşınmazın eşit hisselerle ... ve ..., ...-...2 ve 4 olarak gösterilen taşınmazların ... adına ve ...-1 olarak gösterilen taşınmazın ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 101 ada 10 taşınmazın geriye kalan bölümlerinin mera olarak sınırlandırılmasına ve özel sicline kayıt edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

...

Bu karar Dairemizin 2010/16875 E. - 2011/925 K. sayılı ilâmıyla “Çekişmeli taşınmazların sınırlarında orman bulunduğu da açıklanarak, yöntemine uygun şekilde orman ve mera araştırması yapılması, çekişmeli taşınmazların orman ya da mera olmadığının tespit edilmesi halinde 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı koşulların hakkında tescil kararı verilen davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sırasında, 101 ada 1 ve 2 parsellerle ilgili tefrik edilen dava dosyası yeniden bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacıların davalarının reddine, 101 ada 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise tespit tutanağının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... davacı ..., ..., davacı ... mirasçıları (..., ..., ...) ile ... vekili Av. ... ve davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bu karar, Dairemizin 17.12.2013 tarih 2013/5275-11768 sayılı ilâmıyla düzelterek onanmıştır. Düzelterek onama kararında özetle “101 ada 10 parselin kadim mera olduğu, 1938 yılından beri kullanılmasının zilyetlikle iktisap sağlamayacağı, bu nedenle 101 ada 10 parsel yönünden esasa ilişkin kararın doğru olduğu, ancak sınırlandırma şeklinde karar vermek gerekirken, tescil yönünde hüküm kurulmasının yanlış olduğu, yine 101 ada 1 ve 2 parseller hakkında dava bulunmadığı halde bu parseller yönünden hüküm tesisinin de hatalı olduğu açıklanarak, bu yanlışlıkların yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 3 ve 4. paragraflarının çıkartılarak yerine (temyize konu 101 ada 10 sayılı parselin tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına) ibaresinin yazılmasına” karar verildiği belirtilmiştir. Dairemizin anılan kararına karşı davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçısı ..., ..., davacı ...mirasçıları (..., ..., ...) vekili Av. ... ve davacılar ...ve ... tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarından çekişmeli 101 ada 10 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı doğru olarak saptanmıştır. Diğer taraftan, keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanık beyanlarından, çekişmeli taşınmazların 1940'lı yıllardan itibaren davacılar ve malikievvelleri tarafından önceleri tarla, sonradan ise çayır olarak kullanıldığı belirlenmiştir. İhtilaf, çekişmeli taşınmazların öncesinin mera olup olmadığı noktasındadır.

Mahkemece ilgili kurumlara yazılan yazılara verilen cevaplardan, çekişmeli taşınmazın tahsisli mera olmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz bölümlerinin öncesinin kadim mera olup olmadığı hususuna gelince; gerek bozma öncesinde yapılan keşifte ve gerekse de bozma sonrası yapılan keşifte bilgisine başvurulan ziraatçi bilirkişiler, dava konusu 101 ada 10 parselin dava ve temyiz konusu edilen bölümlerinin çayır vasfında olduğunu, mera olmadığını, uzun yıllardır biçenek olarak kullanıldığını, mera olan bölümler ile çayır olan bölümlerin farklılıklar gösterdiğini, arada doğal sınırlar bulunmasa da insan eliyle yapılan yapay sınırlar bulunduğunu açıklamışlardır. Bozma öncesinde yapılan keşifte dinlenen ve farklı köylerden seçilen yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklar ile bozma sonrası yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tespit bilirkişileri ısrarlı bir şekilde çekişmeli taşınmazların tahsisli ya da kadim mera olmadıklarını bildirmişlerdir. Yalnızca, bozma sonrası yapılan keşifte dinlenen 1957 ve 1960 doğumlu iki tanık, büyüklerinden duyumlarına dayanarak, çekişmeli taşınmazın öncesinin köy hayvanlarının otladığı mera olduğunu bildirmişlerdir. Çekişmeli taşınmazın mera olmadığını bildiren yerel bilirşi, tespit bilirkişisi ve tanıklar yaşça sözkonusu tanıklardan çok daha yaşlıdırlar.

- 3 -

2014/1895 - 7882

Taşınmazın öncesinin mera olduğunu bildiren tanıkların beyanları da dahil olmak üzere tüm bilirkişi ve tanık anlatımları, davacıların atalarının 1938 yılında toplu olarak ... ilçesine göç ettirildiği, köydeki arazilerin iskanen dağıtıldığı,...'a giden köylülerin birkaç yıl sonra geri döndüklerinde, kullanacak arazileri olmadığından köy muhtarlığı ve kaymakamlık tarafından kendilerine dava konusu taşınmazın verildiği, iskan işlemlerine başlandığı, o tarihten beri de taşınmazı davacıların ve önceki maliklerinin kullandıkları yönündedir. Dosya içinde bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 1967/129 E. - 1970/39 K. sayılı meraya tecavüz iddiasıyla açılıp beraatle sonuçlanan kararı, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1946/103, ve 1946/187 sayılı ... mevkiindeki meralara tecavüzün önlenmesine dair dava dosyalarının kararları ile ...Asliye Hukuk Mahkemesinin benzer iddialara konu olan 1947/31 E. 1948/312 sayılı kararlarından,...mevkiinde mera olduğu ve köylülerce işgal edildiğinden bahsedilen taşınmazın tahsisli mera olmadığı, taşınmazın köylülere iskanen verildiği ancak mahkemeye teslim edilen iskan defterlerinin sonradan kaybolduğu ancak mahkemelerce mera iddialarının reddedildiği anlaşılmaktadır. Sözkonusu davaların çekişmeli taşınmaz bölümleri ile ilgili olup olmadığı tespit edilememiş ise de, o davalara konu olan taşınmazların ... mevkiinde olduğu, dava konusu 101 ada 10 parselin de...mevkiinde bulunduğu, davanın taraflarının işbu davamızdaki taraf isimleri ile benzerlik gösterdiği anlaşılmaktadır. Sözkonusu kararlar, az yukarıda açıklanan bilirkişi ve tanık anlatımlarını doğrulamaktadır.

Açıklanan dosya muhtevası karşısında, ziraatçı bilirkişi raporlarına ve yaşlı yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıkların aksi yöndeki anlatımlarına aykırı olarak ve yaşları nedeniyle çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 1940 yılından öncesini bilme imkanına sahip olmayan iki tanığın beyanları ile yetinilerek çekişmeli taşınmazın öncesinin mera olarak kabul edilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesinin mera olmadığı ve taşınmazın 1940'lı yıllardan beri tarım arazisi olduğu kabul edilerek, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı miktar sınırının aşılıp aşılmadığı araştırılarak, miktar sınırının da aşılmadığının belirlenmesi halinde davacıların 101 ada 10 parsele ilişkin taleplerinin, kazanılmış haklar ihlal edilmemek kaydıyla kabul edilmesi, kalan taşınmaz bölümlerinin ise mera olarak sınırlandırılarak özel siciline kayıt edilmesine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına aykırı düşecek şekilde taşınmazın tümünün mera olarak kabul edilmesi kararın bozulmasını gerektirmektedir.

101 ada 1 ve 2 parsellere gelince, bu parseller kadastro sırasında orman olarak ... adına tespit edilmişlerdir. Birleşen 2007/682 E sayılı dosyanın davacısı olan ..., diğer taşınmazlar yanında 101 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazları da davasına konu etmiştir. Diğer taraftan, davacı .... tarafından Sulh Hukuk Mahkemesine açılan ancak kadastro mahkemesinin görevli olduğunun anlaşılması nedeniyle görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine gönderilen davanın yargılaması sırasında, davacının dava konusu ettiği taşınmazlardan bir tanesinin kısmen 101 ada 1 parsel içinde kaldığı belirlenmiştir. Tüm dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sırasında mahkemece 101 ada 1 ve 2 parseller hakkandaki dava önce dosyadan tefrik edilmiş ve bu aşamada mahkemece diğer parseller hakkında verilen karar Dairemizin 2010/16875 E. - 2011/925 K. sayılı ilâmıyla bozulmuş ve dosya yeni esasa kaydedildikten sonra 08.01.2013 tarihinde 101 ada 1 ve 2 parsellerle ilgili dava işbu dosya ile yeniden birleştirilmiştir. Hal böyle olunca, 101 ada 1 ve 2 parseller hakkında da dava mevcuttur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 101 ada 1 parselin orman sayılan yerlerden olduğu eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı olarak yapılan bilirkişi incelemesi ile belirlenmiş ve doğru olarak 101 ada 1 parsel hakkındaki davanın reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Ne var ki, 101 ada 2 parsel yönünden taşınmazın orman olan vasfının mera olarak değiştirilmesine dair ... ya da köy tüzel kişiliği tarafından açılmış bir dava bulunmamaktadır. O halde, sözkonusu parselin de tespit gibi tesciline karar vermek gerekirken,

- 4 -

2014/1895 - 7882

vasfının mera olarak değiştirilmesi doğru olmamıştır. Hakkında dava bulunmayan bir konuda, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesinde yazılı koşullar bulunmadığı halde, yazılı şekilde hüküm tesisi kamu düzenine aykırı olup 101 ada 2 parsele ilişkin hükmün de bozulması gerekmektedir.

- 4 -

2014/1895 - 7882

vasfının mera olarak değiştirilmesi doğru olmamıştır. Hakkında dava bulunmayan bir konuda, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesinde yazılı koşullar bulunmadığı halde, yazılı şekilde hüküm tesisi kamu düzenine aykırı olup 101 ada 2 parsele ilişkin hükmün de bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: 1) Dairemizce hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden onanmasına, 101 ada 2 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden

bozulmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu kararın düzelterek onanmasına karar verildiği anlaşıldığından; karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 17.12.2013 tarih 2013/5275 E. 2013/11768 sayılı DÜZELTEREK ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA;

2) Yerel mahkemenin 29.03.2013 tarih 2011/35 E. 2013/24 sayılı kararının, 101 ada 1 parsel yönünden ONANMASINA, 101 ada 2 ve 101 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 22/09/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.