muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2634, Karar No: 2014/28363, Tarih: 23.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2634 E.  ,  2014/28363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2010/14-2013/443

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı M.. S.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan M.. S..’in vekili olarak diğer davalılara karşı Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/50 esas sayılı dosyası üzerinden “vasiyetin iptali ve tenkis” davası açtığını, yargılama devam etmekte iken, müvekkili olan davalı M.. S.. tarafından haksız olarak azledildiğini, açılan davanın ise feragatle sonuçlandığını, bu nedenle Avukatlık Kanunu’nun 165. Maddesi gereğince davalıların vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduklarını, yazılı ücret sözleşmesine göre murise ait terekenin %10’u üzerinden vekalet ücretinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 8.000,00 TL ücret alacağının faiziyle birlikte tahsiline kara verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle de talep miktarını 179.290,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılardan M.. S.., görevini gereği gibi yerine getirmeyen davacının haklı olarak azledildiğini, diğer davalılarla arasında bir anlaşma ve sulhün söz konusu olmadığını, açılan davadan kendi isteği ile vazgeçtiğini, vazgeçme nedeniyle de hiçbir bedel almadığını, sözleşmenin geçersiz olduğunu, diğer davalılar ise, davalılardan M.. S.. ile aralarında hiçbir anlaşmanın bulunmadığını, kendilerine karşı husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, “azlin haksız olduğu, ücret sözleşmesinin geçerli olduğu, davacının talep edebileceği ücretin davalının miras payı veya tenkis hesabı sonunda talep edebileceği muhtemel miktarın %10’u üzerinden 179.290,00 TL olduğu, Avukatlık Kanunu’nun 165. maddesindeki şartların ise oluşmadığı” kabul edilerek, A.. ve L.. S.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı M.. S.. hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne, 179.290,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalılardan M.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanununun 4667 sayılı yasayla değişik 163. Maddesinde, “Avukatlık sözleşmesi serbestçe düzenlenir. Avukatlık sözleşmesinin belli bir hukuki yardımı ve meblağı yahut değeri kapsaması gerekir.”, 164. maddesinin 1. fıkrasında, “Avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder.” Aynı maddenin 2. fıkrasında da “Yüzde yirmi beşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabilir.”, aynı maddenin 3. fıkrası ise, “İkinci fıkraya göre yapılacak sözleşmeler, dava konusu para dışındaki mal ve haklardan bir kısmının aynen avukata ait olacağı hükmünü taşıyamaz.” düzenlemeleri mevcuttur.

Taraflar arasındaki vekalet ücret sözleşmesi, “tereke kıymet takdiri üzerinden %10 olarak vekalet ücreti anlaşması yapılmıştır.” şeklinde olup, bu şekildeki bir ücret sözleşmesinin, az yukarda belirtilen Avukatlık Kanununun “ücretin belirlenmesine” ilişkin hükümlerine aykırı olduğu ve bu nedenle de geçersiz olduğunun kabulü gerekir.

Avukatlık Kanununun 164/4. maddesinde, dava konusu olayda olduğu gibi, “….ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde” avukatlık ücretinin, konusu para ile ölçülemeyen davalarda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesindeki maktu ücret üzerinden, konusu para ile ölçülebilen davalarda ise, müddeabihin değerinin %10’u ile %20’si arasındaki bir oran üzerinden belirleneceği öngörülmüştür. O halde davacıya ödenecek olan vekalet ücretinin, söz konusu yasa hükmüne göre belirlenip, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, sözleşmenin geçerli olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 0,90 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 3.061,85 TL harcın istek halinde davalı M.. S..'e iadesine, 23.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2774, Karar No: 2013/3663, Tarih: 15.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2774 E.  ,  2013/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Polatoğlu Mahallesi çalışma alanında bulunan ve doğusu 459 ada 9 parsel sayılı taşınmaz, batısı ve kuzeyi dere, güneyi 459 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarla çevrili 937,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarıma elverişsiz ve sahipsiz yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakılmıştır. Davacılar 1972 yılında yapılan kadastro çalışmalarından sonraki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 15.07.2011 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 937,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adlarına müştereken tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasının tamamlandığı ve zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, gazete yoluyla yapılan ilanda, dava konusu taşınmaz tescil harici alan olmasına rağmen 459 ada 2 parsel sayılı taşınmaz olduğu belirtilerek hatalı olarak gazete ilanı yaptırılmış, dava konusu taşınmazın sınırında ....’ye ait sulama kanalı bulunmasına karşın ...Genel Müdürlüğü davaya dahil edilmemiş, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede imar planının ilk defa hangi tarihte yapıldığı ve hangi tarihte onaylandığı araştırılarak bu husus açıklığa kavuşturulmamış, taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı yönünde bilgi ve değerlendirme içermeyen yetersiz jeolog bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak karar verilemez. Sağlıklı sonuca varabilmek için; öncelikle ....’nin diğer davalılar yanında davaya katılımı sağlanmalı, tescil harici olan taşınmaza ilişkin gazete ilanı yöntemince yapıltırılmalı, yörede imar planının ilk defa hangi tarihte yapıldığı ve onaylandığı merciinden sorulup açıklığa kavuşturularak, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten davaya konu taşınmazın imar planına alındığı tarihe kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeli, mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları, fen ve jeolog bilirkişi katılımıyla yeniden keşif yapılarak; davaya konu taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı hususunda konusunda uzman jeolog bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, mevcut ve toplanacak olan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... ve Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde Belediye Başkanlığına iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/49, Karar No: 2020/8635, Tarih: 07.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/49 E.  ,  2020/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

05/11/2015 tarihli celseye ilişkin duruşma zaptında, sanığın SEGBİS sistemi ile hazır edildiği yazılmış ise de, savunması ve son sözü sorulmayan sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesine karar verildiği ve dosya arasında bulunan Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 05.11.2015 tarih ve 62732 sayılı yazısında sanığın tahliye olması nedeniyle SEGBİS odasında hazır edilemeyeceğinin bildirildiği anlaşıldığından, sanığın SEGBİS ile hazır edildiğine dair ibarenin duruşma zaptına sehven yazıldığı ve gerekçeli karar kendisine 08.12.2015 tarihinde tebliğ edilen sanığın 09.12.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı'nca 17.03.2015 tarihinde düzenlenen rapora göre sanığın kan tahlili sonucunda belirlenen "Benzodiazepin" isimli maddenin 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesi'nin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin "kullanmak amacıyla bulundurulmasının" suç oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/388, Karar No: 2020/4262, Tarih: 20.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/388 E.  ,  2020/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Tüketici Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 22.10.2019 tarih ve 2018/497 E. -2019/874 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı ...Ş vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 32.970 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş personelinin teşvik ve yönlendirmesi üzerine ... Şubesi vasıtasıyla off-shore hesabına 13.12.1999 tarihinde %80 faiz oranı üzerinden 14.250,00 TL yatırdığını, bankaya el konulunca mevduatın çekilemediğini ileri sürerek 14.250,00 TL'nin vade sonuna kadar %80 faiz, vade sonundan itibaren akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş vekili, davanın TMSF ve OYAK'a ihbar edilmesini ve davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili, fer'i müdahale talebinde bulunduklarını, banka ile ... Off Shore Ltd.'nin farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğundan bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, davacının bilgisi dışında işlem yapılması ve yanıltılmasının söz konusu olmadığını, davacının kendisinden beklenen özeni göstermemesi nedeniyle riske girmesinden bankanın sorumlu tutulamayacağını, Yurt Security Off-Shore Bank Ltd. nezdindeki mevduatlar için bankanın herhangi bir garantisinin bulunmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini, davacının hesap cüzdanı aldıktan sonra itirazda bulunmadığını ve davacının havale ettiği tutarın 13.000.- TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil OYAK vekili, müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın asıl muhatap olan TMSF'ye tevcih edilmesini, bu talebinin kabul edilmemesi halinde ileride müvekkil kurumun hak kaybına ve zarara uğramasına önlemek üzere davaya davalı yan yanında fer'i müdahil olarak katılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil OYAK vekili, müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın asıl muhatap olan TMSF'ye tevcih edilmesini, bu talebinin kabul edilmemesi halinde ileride müvekkil kurumun hak kaybına ve zarara uğramasına önlemek üzere davaya davalı yan yanında fer'i müdahil olarak katılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; güven kurumu olarak faaliyet gösteren davalı bankanın müşterisi olan davacıyı bu durumu bilerek off-shore'a yönlendirdiği ve kendisine havale görünümlü mevduat temin ettiği, Yurtbank A.Ş'ye 21/12/1999 tarihinde el konulduğu, davacının yatırdığı paraya karşılık ödeme yapıldığına dair herhangi bir makbuz veya belgeye rastlanmadığı, davacının alacağının zamanaşımına uğramadığı, bilirkişi tarafından hesaplanan davacı alacağından davalının sorumlu olduğu davacı ...'in 02/04/2018 tarihinde vefat ettiği; yasal mirasçıların davacı sıfatını kazandığı gerekçeleriyle husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreye dair itirazların reddine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

I- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. 28.05.2014 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasa'nın 3/1-k bendinde "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi" tüketici, 3/1-l bendinde ise "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem" tüketici işlemi olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa'nın 73/1. maddesinde tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 83/2. maddesinde ise, taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemlerle ilgili diğer kanunlarda hüküm olması halinde dahi, 6502 sayılı Yasa'nın görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtilerek, maddenin özel hüküm niteliğinde olduğu vurgulanmıştır. 6502 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinde yasanın yürürlüğü sonrası açılacak davalarda usul kurallarının derhal uygulanması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, 18.04.2014 tarihinde Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davada, 09.07.2018 tarihinde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 07.09.2018 tarihinde kesinleşmiş, davaya tüketici mahkmesinde devam olunarak davanın esası hakkında hüküm tesis edilmiştir. Ancak, davanın açıldığı tarih ve 6502 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesi dikkate alındığında, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda HMK'nın 1. maddesi uyarınca görev hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında re'sen gözetileceği gibi, temyiz edilmeksizin kesinleşen asliye ticaret mahkemesi kararının tüketici mahkmesini bağlamayacağı hususu da gözden kaçırılarak işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış hükmün re’sen bozulması gerekmiştir.

II- Bozma sebep ve şekline göre davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın res’en BOZULMASINA, (II) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekili ile davalının yanında feri müdahil olarak davaya katılan TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye iadesine, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/126, Karar No: 2021/130, Tarih: 18.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/126 E.  ,  2021/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 71-70

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 19 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Niğde Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.04.2012 tarihli ve 143-75 sayılı resen de temyize tabi hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.11.2012 tarih ve 9928-11210 sayı ile;

"Nüfus kaydına göre 25.06.1996 doğumlu olup şikâyet tarihinde 14 yaşında olan mağdurenin olayın başlangıcı olan tarihten 6 yıl kadar sonra üvey annesi ...'a babası olan sanık tarafından kendisine bir takım cinsel davranışlarda bulunulduğunu söylemesi üzerine, ilk olarak Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan 13.04.2010 tarihli ifadesindeki isnatların hayatın olağan akışına uygun bulunmayan hususlar içerdiği, kolluk tarafından öz annesi ... ile konuşturulduğunda, annesinin mağdureye inanmayıp kendisini yanına aldırması için sanığa iftira atmış olabileceğini söylediği, müşteki olarak alınan ifadesinde de boşandığı kocası olan sanığın karakter olarak böyle aşağılık bir olayı gerçekleştireceğini sanmadığını beyan ettiği, mağdurenin Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan 11.05.2010 tarihli ikinci ifadesi ve duruşmadaki anlatımında isnatların doğru olmadığını söylediği, bilahare yurtta üvey annesi tanık ... tarafından cep telefonuna ses kaydı alındığında kayda göre düzenlenen tutanağa yansıyan şekliyle hafif bir sesle mağdurenin konuşmasına müdahale anlamına gelebilecek sözler bulunduğu anlaşılmakta ise de bu müdahalelerin amacı belli olmayıp suçun sübutuna elverişli nitelikte bulunmadığı nazara alınarak, sanığın samimi görülen savunması ve tüm dosya içeriği karşısında, mağdurenin soruşturma evresindeki samimiyeti ve doğruluğu kuşkulu ilk ifadesi dışında ve savunmanın aksini kanıtlar nitelikte sanığın mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 26.04.2013 tarih ve 71-70 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 26.04.2013 tarih ve 71-70 sayı ile;

"...İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığından aldırılan 27.07.2011 tarihli rapora göre, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmuş olduğu, psikolog huzurunda Cumhuriyet savcısına ifade veren o yaştaki bir mağdurenin babasına böyle bir suç atmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, mağdurenin beyanlarının çok ayrıntılı ve samimi olduğu, sanığa iftira atabilecek o yaştaki birisinin beyanlarında bu kadar ayrıntıya yer vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, mağdurenin Cumhuriyet savcılığındaki her iki ifadesinde de hazır bulunan ve mağdurenin tavır ve davranışlarını gözlemleyen psikolog bilirkişi ve hatta mağdure vekilinin mağdurenin ilk anlatımlarının doğru olduğunu, sonraki anlatımlarına itibar edilmemesi gerektiğini beyan ettikleri," şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Resen de temyize tabi bu hükmün sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 208157 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 248-1653 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.06.2017 tarih ve 398-3279 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 16.04.2019 tarih ve 928-329 sayı ile; 06.04.2012 ve 26.04.2013 tarihli kararların Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiş ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2019 tarihli ve 83817 sayılı “bozma” istekli ek tebliğnamesiyle kararına direnilen daireye gönderilmiş, Yargıtay 14. Ceza Dairesince 18.02.2020 tarih ve 7144-1312 sayı ile; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz istemi kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından bahisle reddedilmiş, Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.