muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13677, Karar No: 2017/24208, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13677 E.  ,  2017/24208 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7876, Karar No: 2013/319, Tarih: 22.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7876 E.  ,  2013/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.07.2008 gün ve 2008/27 Esas, 2008/144 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki tutarlı anlatımlarında, olay günü okuldan ayrıldığı sırada, okul müdürü olan sanığın kendisini odasına çağırıp çay ikram etmek istediğinde mağdurenin, eve gitmesi gerektiğini başka zaman uğrayacağını söylemesi üzerine, sanığın masasından kalkıp yanına gelerek "sen neden böyle içine kapanıksın, ailenin kurallarına neden bu kadar bağlısın, boşver kendini hayatın akışına bırak her şey olacağına varır, ben senin yaşındayken çok çapkındım" şeklinde sözler söylediğini, kendisinin sinirlenerek gitmek için arkasını döndüğü sırada sağ kolundan tutarak yüzü kendisine bakacak şekilde çevirip, üzerine doğru çektikten sonra iki kolu ile kendisini sararak dudaklarından öpmeye çalıştığını, ancak mağdurenin yüzünü sağa sola çevirerek buna engel olduğunu, daha sonra sağ elini kurtarıp sanığın yüzüne eli ile vurduktan sonra onu itekleyerek kurtulduğunu, olayın şokuyla bağıramadığını ve ağlayarak evine gittiğini söylemesi, mağdurenin annesi katılan ... ile tanıklar Gökan Gücükoğlu, ..., ..., ..., ..., ..., ..., Selma Miyanyedi'nin mağdurenin anlatımlarını doğrular nitelikteki beyanları, mağdurede olaydan kaynaklanan travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon hali tespit edildiğine ilişkin Bartın Devlet Hastanesinin 07.12.2007 tarihli raporu ile benzer içerikteki Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.02.2008 tarihli rapor, mağdurenin yetişkin bir birey tarafından yapılan eylemden olumsuz etkilenmiş olduğu, anksiyete durumu bulunduğuna ilişkin 12.12.2007 tarihli sosyal inceleme raporu ile tüm dosya içeriğinden sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığı halde, bu suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4592, Karar No: 2020/2175, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4592 E.  ,  2020/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12189, Karar No: 2012/16000, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12189 E.  ,  2012/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.07.2011 gün ve 307-303 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizce 12.06.2012 tarihinde “Hükmü temyiz eden davalı banka vekili tarafından Harçlar Kanununa göre, nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırması nedeniyle, eksik temyiz harcının tamamlanması için muhtıra çıkartılarak, HUMK'nın 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahkemesine çevrilmesine” kararı verilerek dosya mahkemesine gönderilmiştir.

Geri çevirme kararından sonra, mahkemece yapılan işlem sonucu davalı vekilince tekrar temyiz yoluna başvurma harcı ve maktu temyiz harcının yatırıldığı anlaşılmıştır.

Geri çevirme kararlarımızın dikkatle okunarak ve titizlikle üzerinde durularak uyulması ve ilgililerin uyarılması konusunda hassasiyet gösterilerek, mahkemece eksik nisbi temyiz harcının temyiz eden davalı vekilince tamamlanması için muhtıra çıkartılarak, HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere sonucuna göre dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24346, Karar No: 2010/5946, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24346 E.  ,  2010/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonodaki imzanın borçluya ait bulunmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Alacaklı vekili tarafından borçlunun  verdiği vekaletname gereği Olcay Bozkurt tarafından imzalandığı ileri sürülmüş ve Karşıyaka 6. Noterliği'nin 14.08.2007  tarih ve 11198 yevmiye numaralı vekaletname örneği de dosyaya sunulmuştur.

İncelenen vekaletname içeriğine göre borçlu tarafından ticari mümessil olarak yetkilendirildiği kabul edilmelidir.

Borçlar Kanunu'nun 449.maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak bilvekale imza vazetmek üzere sarıh veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Aynı Kanun'un 450/1.maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyetli 3.şahıslara karşı müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bilumum tasarrufları yapmak selahiyetine haiz sayıldığı belirtilmiştir. Yasada ticari mümessilin iyiniyetli 3.kişilere karşı kambiyo taahhütlerinde bulunacağından söz edilmesinin nedeni, ticari senetlerin niteliklerinden doğmaktadır. Ticari senetlerin, ticari işletme ile olan igilisi, iyiniyetli 3.kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından, ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3.kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür (HGK'nun 30.01.1980 tarih ve 1979/1692 esas 1980/170 karar).

Ticari vekil ise, BK'nun 453/1.maddesindeki tanıma göre, ticari mümessil sıfatını haiz olmaksızın bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından müessesenin bütün işleri veya muayyen bazı mamelekleri için temsile memur edilen kimsedir.

Ticari mümessilin, bir işletmenin tüm işlerini idare ile görevlendirilmesine ve böylece, işletmenin belirli yetkilere sahip idarecisi niteliğinde olmasına ve adeta işletmenin sahibi imiş gibi işletme konusuna giren tüm işlemleri yapabilme yetkisine sahip bulunmasına karşın, ticari vekilin temsil yetkisi işletmenin olağan işlemleri ile sınırlıdır (HGK'nun 19.04.2006 tarih ve 2006/19-165 E, 2006/213 K.)./.

Somut olayda, borçlu tarafından verilen vekalet ile adı geçenin ticari mümessil olarak yetkilendirildiği gözetilerek borçlu itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de İİK.nun 170/4. maddesi gereğince arttırım nedeni gösterilmeden alacaklının %20'nin üzerinde %40 inkar tazminatına mahkum edilmesi de isabetsizdir.

Somut olayda, borçlu tarafından verilen vekalet ile adı geçenin ticari mümessil olarak yetkilendirildiği gözetilerek borçlu itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de İİK.nun 170/4. maddesi gereğince arttırım nedeni gösterilmeden alacaklının %20'nin üzerinde %40 inkar tazminatına mahkum edilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11155, Karar No: 2016/20450, Tarih: 05.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11155 E.  ,  2016/20450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan hükümlü ...’nın, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2008/499-857 sayılı kararı ile hükmedilen 2 yıl hapis cezasının infazı sırasında, 13/06/2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin reddine dair .... İnfaz Hakimliğinin 13/06/2014 tarihli ve 2014/753-749 sayılı kararına yönelik hükümlü vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin mercii ..... Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/1262 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 26/09/2014 gün ve 59891 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2014 gün ve KYB..... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, .... İnfaz Hakimliğince, hükümlünün 13/06/2014 tarihli denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki “Kendi isteğiyle kapalı kuruma dönen hükümlüler, altı aylık süre geçtikten sonra yeniden açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme gerekçe gösterilerek denetimli serbestlikten faydalanma şartlarını taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin açık ceza infaz kurumunda iken kapalı ceza infaz kurumuna giden hükümlüler hakkında uygulanabileceği, somut olayda ise ilgilinin bulunduğu yerde kadın açık ceza infaz kurumu bulunmadığından 13/03/2014 tarihli dilekçe ile denetim hakkı dolana kadar kapalı ceza infaz kurumunda kalmak istediğini belirtir dilekçesi üzerine, ....Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek cezasının infazına başlandığı cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 ve 2016/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu karar, hükmün infazı aşamasında denetimli serbestlik ve infazla ilgili uyuşmazlıktan kaynaklanan karara ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28268, Karar No: 2014/4754, Tarih: 17.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/28268 E.  ,  2014/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/93765

Mahkeme : HAKKARİ Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/01/2012 – 2011/362 esas ve 2012/26 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç konusu 432 gram eroinin, miktarına bağlı olarak önem ve değeri dikkate alınarak, TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere göre, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İstihbarî bilgi üzerine sanığın da bulunduğu minibüste narkotik dedektör köpekleri vasıtasıyla yapılan arama sonucu, bagajdaki çanta içinde suç konusu 432 gram eroinin ele geçirildiği, sanığın çantanın kendisine ait olduğunu ve içerisinde de eroin bulunduğunu söylediği dikkate alınarak, tutanak düzenleyicisi tanıkların yeniden dinlenerek, ayrıca minibüsün muavini ve şoförünün tanık olarak dinlenmesi; içindeki eşyaların incelenmesi ile ya da görgüye dayalı olarak çantanın sanığa ait olduğunun saptanıp saptanmadığı, dolayısıyla suçun sanığın ikrarı ile mi yoksa ikrarına gerek olmaksızın başka delillerle mi anlaşıldığının belirlenmesi, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 326 maddesinin 2. fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6728, Karar No: 2019/17840, Tarih: 13.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6728 E.  ,  2019/17840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, ruh ve sinir hastalıkları hastenesinde tedavi gördüğünü beyan etmesi ve dosya içerisindeki 01.10.2014 tarihli doktor raporunda sanığa ''anksiyete bozukluğu'' tanısı konulduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11915, Karar No: 2012/1951, Tarih: 13.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11915 E.  ,  2012/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-.... 2-... arasındaki dava hakkında ....tarafından verilen 07.06.2010 günlü ve ....Karar sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ile davalılardan ... tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1)Gıyabi hükmün davalı Mahmut Karakuş’a eldeki dosyada daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmadığı gözetilmeksizin başka bir dosyada tebligat yapılmış olan adresine doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla, bu şekilde yapılan tebligat geçersiz olup; 7201 sayılı kanun 28. maddesinde belirtilen usule göre tespit edilecek adresine yöntemince tebliğ edilerek, adresi tespit edilemediği takdirde, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi gereği, adres kayıt sistemindeki adresine, bu adreste bulunmasa dahi anılan Kanunun 21. maddesi gereği tebliğ edilerek, davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması halinde ise, yine anılan Kanunun 28 ve devamı maddeleri gereği ilanen tebliğinin sağlanması,

2)Davalı ...’na gönderilen tebligat evde olmaması nedeniyle eşine yapılmış ise de; dosyadaki belgelerden adı geçenin eşine tebligat yapıldığı tarihte 730 günlük hapis cezasının infazı için cezaevinde bulunduğu anlaşıldığından eşine 03.07.2010 tarihinde yapılan tebligat geçersizdir. Davalının şartla ve bihakkın tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunun 407. maddesi gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, vasi tayin edilip edilmediği, edilmemiş ise; vasi tayini sağlandıktan sonra, gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilmesi, tebliğ belgelerinin dosyasına konulması, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'un Geçici 3. maddesi gereğince uygulanan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.