muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23383, Karar No: 2016/3311, Tarih: 15.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23383 E.  ,  2016/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 18.07.2014

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalı avukatları tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 09.07.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, işveren ve 3. kişiler rücu alacağından kusurlarının varlığı halinde sorumludurlar.

Sigortalı tarafından işveren şirket hakkında açılan ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nin ... tarih ve ... esas ve ... karar sayılı tazminat davasında ; işveren şirket % 75, sigortalı %25 oranında kusurlu bulunmuş, hükme esas alınan rapor ve tazminat dava dosyası eldeki dosya içine alınmamış, böylece denetime imkan sağlanmamıştır.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde, güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/10-10 Esas, 2010/14 Karar sayılı Kararı)

2-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, tazminat davası da gözetilerek,işçi sağlığı ve iş sağlığı ile iş kazasının meydana geldiği alanda uzman bilirkişilerden kusur oranve aidiyetini mevzuata ve oluşa uygun olarak belirleyen kusur raporu alındıkktan sonra, gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34865, Karar No: 2013/28863, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34865 E.  ,  2013/28863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17683, Karar No: 2017/9646, Tarih: 20.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17683 E.  ,  2017/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı lehtar tarafından, borçlu keşideci hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte; borçlunun, takip konusu senedin gayrimenkul alım satımı sırasında imzalatılarak teminat amacıyla verildiğini, gayrimenkul satış sözleşmesinin arka yüzüne yazılan tutanakta da teminat senedi ibaresinin yazılı olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece; gayrimenkul alım satım ve komisyon sözleşmesinin arka yüzünde adi yazılı olarak düzenlenen anlaşmadaki ismi altındaki imzanın alacaklıya ait olup olmadığı,cevap verilmediği takdirde imzayı inkar etmiş sayılacağı hususunda alacaklıya çıkartılan meşruhatlı davetiyeye cevap verilmediğinden, borçlunun, delil olarak sunmuş olduğu sözleşmenin altındaki imzayı inkar etmiş sayılacağı,borçlunun, imzası inkar edilen adi yazılı sözleşme gereği iddiasını İİK'nun 169. maddesinde öngörülen belgelerle ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bir bononun teminat olarak verildiğinin kabulü için, o bono üzerinde teminat ibaresinin bulunması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, bono üzerindeki teminat ibaresi neyin teminatı olduğunun ayrıca açıklanmadığı sürece, bononun başlı başına teminat bonosu olduğunu göstermez. Diğer yandan, teminat iddiasının kabulü için bu hususun taraflarca ayrı bir sözleşmede belirtilmesi de zorunlu değildir.

Ayrıca takip dayanağı senedin teminat senedi olduğu iddiasının, hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da yazılı bir belge ile ispatlanması gerekir (HGK’nun 14.03.2001 tarih ve 2001/12-233 E., 2001/257 K. sayılı ve yine HGK’nun 20.06.2001 T. ve 2001/12-496 sayılı kararları).

İİK'nun 169/a-3. maddesinde; "Borçlunun ibraz ettiği belge altındaki imza alacaklı tarafından inkar edilirse, icra mahkemesi hakimi, 68/a maddesindeki usule göre yapacağı inceleme neticesinde imzanın alacaklıya ait olduğuna kanaat getirdiği takdirde, borçlunun itirazının kabulüne karar verir ve alacaklıyı, sözü edilen belgenin taalluk ettiği değer veya miktarın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder...." hükmüne yer verilmiştir.

İİK'nun 169/a-3. maddesinde; "Borçlunun ibraz ettiği belge altındaki imza alacaklı tarafından inkar edilirse, icra mahkemesi hakimi, 68/a maddesindeki usule göre yapacağı inceleme neticesinde imzanın alacaklıya ait olduğuna kanaat getirdiği takdirde, borçlunun itirazının kabulüne karar verir ve alacaklıyı, sözü edilen belgenin taalluk ettiği değer veya miktarın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder...." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; takip dayanağı bononun, borçlunun itiraz dilekçesi ekinde sunduğu 25.11.2014 tarihli sözleşmenin arka yüzünde yazılı ve alacaklı ile borçlunun imzalarının bulunduğu tutanak kapsamında düzenlendiği, takibe konu bonoyu düzenleyenin sözleşmede parayı teslim alan borçlu ... olduğu,lehtarın paraya teslim eden alacaklı ... olduğu, sözleşmenin arka yüzünde yazılı tutanakta verilen paraya karşılık ...’dan 76.739,00 TL. tutarında bir adet teminat senedi alındığının belirtildiği görülmektedir.

Ayrıca mahkemece, borçlunun dava dilekçesi ve ekteki sözleşme suretinin alacaklıya tebliğ edildiği, alacaklının mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde, takibe konu senedin teminat amaçlı verilmediğini belirterek sözleşmeden bahsetmediği gibi ibraz edilen sözleşme içeriğine ve altındaki imzaya da açıkça itiraz etmediği anlaşılmaktadır. İİK'nun 169/a-3 maddesinde yer alan yasal düzenlemeye göre, borçlu tarafından ibraz edilen sözleşmedeki imza, alacaklı tarafından açıkça inkar edilmediğinden, bu imza üzerinde aynı Yasanın 68/a maddesi uyarınca inceleme yapılması gerekmez. İbraname altında bulunan imzaya yönelik açık bir inkar bulunmadığından, alacaklı, ibraname altındaki imzayı ikrar etmiş sayılır.

Bu durumda; takibe konu bononun taraflar arasında imzalanmış sözleşme kapsamında teminat olarak verildiğinin kabulü gerekmekte olup, takip dayanağı bononun tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı zorunlu kılmaktadır.

O halde, mahkemece, borca itirazın, imzası ikrar edilmiş sayılan belge ile ispat edilmesi ve alacağın varlığı ile miktarının yargılamayı gerektirdiği dikkate alınarak, İİK'nun 169/a maddesi uyarınca borca itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5011, Karar No: 2013/7617, Tarih: 10.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5011 E.  ,  2013/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/11670

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 12/10/2012, 2012/102 (E) ve 2012/185 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 12.10.2012 tarihinde verilen kararı bir haftalık yasal süresinden sonra 22.11.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katlanlar vekilinin süresinden sonra yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/11670

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 12/10/2012, 2012/102 (E) ve 2012/185 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 12.10.2012 tarihinde verilen kararı bir haftalık yasal süresinden sonra 22.11.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katlanlar vekilinin süresinden sonra yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Suç tarihinde 7 yaşında olan maktül Kasım'ın, 24.05.2005 günü öğleden sonra arkadaşları Eren ve İbrahim ile birlikte misket oynadıkları sırada sanığın da kendilerinin yanına geldiği ve onlarla beraber oynadığı, maktülün, saat:18.00 sırasında evinden 1 adet tandır ekmeği alarak "inek sağmakta olan annesinin yanına gittiğini söyleyerek" evden ayrılmasından sonra kendisinden haber alınamadığı, aynı gece yapılan küçüğü arama çalışmalarına katılan ve maktül ile misket oynarken görülen sanıktan şüphelenildiği ve metruk haldeki evinde yapılan incelemede evinin giriş kapısı eşiğinde ve girişe göre soldaki odada kan lekesi ve yerlerde su birikintileri görülmesi ve yine evde kanlı battaniye ve havlu görülmesi üzerine 25.05.2005 günü saat:17.30'da yakalandığı, yakalandığında "birlikte balık tuttukları sırada maktülün ayağının kaydığını ve Murat Nehrine düşerek suda kaybolduğunu" bildirdiği, aynı gün saat: 20.30'da kendisine yaptırılan ve kamera kaydı da yapılan yer gösterme işlemi sırasında "maktülün ayağının kayması nedeni ile düştüğünü" tekrarladıktan sonra aynı işlemin devamında "maktülden balık istediğini, maktülün balık tutarsa verebileğini tutamazsa veremeyeceğini söylemesi üzerine tartıştıklarını, tartışmanın büyümesi nedeni ile kendisini suya itelediğini, iteleme sırasında maktülün kendisinin kazağının kol kısmını sağ eli tuttuğunu, kendisinin kolunu çekip itelemeye devam ettiğini, maktülün suya düştüğünü ve sudan çıkamadığını, kendisini maktülden kurtarması ile geriye doğru çamura düştüğünü, çeşmede elbiselerini temizlediğini, kimse şüphelenmesin diye maktülü arama çalışmalarına katıldığını" ikrar ettiği, bu yer gösterme işlemi sırasında çevredeki ayak izlerinin sanığa ait olduğunun belirlendiği, aynı gün saat: 21.00'de evine bakıldığında sağ kolunun alt kısmı sökük kazağın bulunduğu ve 26.05.2005 tarihinde saat: 11.30'da hakları usulüne uygun olarak anlatılmak sureti ile alınan ifadesinde "avukat istemediğini" beyan ederek aynı ikrarını devam ettirdiği, sanığın evindeki havlu ve battaniyelerdeki kanın kendisine ait olduğunun belirlendiği, yerdeki ve eşikteki kanların DNA analizine cevap vermediği, maktülün 31.05.2005 tarihinde sanığın gösterdiği yerden yaklaşık 200 metre ilerde Murat Nehrinin kenarındaki taşlık alanda gövdesinin üst kısmı taşlar üzerinde alt kısmı su içinde olacak vaziyette bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinde kesin ölüm nedeninin suda boğulmaya bağlı mekanik asfıksi olarak belirlendiği olayda;

İfade alma ve yer gösterme işleminin yapıldığı tarih itibari ile müdafii bulundurulmasının zorunlu olmaması, sanığın diğer hakları ile beraber müdafii isteme hakkının usulüne uygun olarak açıklanması, ikrarının evinde bulunan kazaktaki sökük yerleri, olay yeri yakınında ki ayak izleri ve ve ifade tarihi itibari ile akibeti belli olmayan maktülün olay yerinin yaklaşık 200 metre ilerisinde suda boğulmuş vaziyette bulunması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın maktülü suya kasten iteklediği ve mevsim şartları ve olay yerinin yapısından kaynaklanan suyun akış şiddeti nedeni ile ölümünün mutlak olduğu anlaşıldığı halde, kasten çocuğu öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık hakkındaki hüküm aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkının korunmasına, 10/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4906, Karar No: 2019/12548, Tarih: 13.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4906 E.  ,  2019/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı hüküm kurulmasına rağmen, hüküm fıkrasında “sanığın her bir mağdura yönelik eyleminden” bahsedilerek hükümde çelişkiye yol açılması,

2) Sanığın eylemini bıçakla ve bira şişesi ile gerçekleştirdiğine dair iddia ve kabule göre, uygulanan kanun maddesinin TCK’nin 86/3-e maddesi yerine TCK’nin 86/3-a maddesi olarak gösterilmesi,

3) Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alınan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/197 Esas, 2005/53 Karar ve Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/145 Esas, 2004/291 Karar sayılı ilamlarının sanığın 18 yaşından küçükken işlemiş olduğu suçlara ait olduğu, TCK'nin 58/5 maddesi gereğince bu hükümlerin tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

4) Tekerrür uygulamasında en ağır cezayı içeren ilam esas alınması gerekirken birden fazla ilamın gösterilmesi,

5) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2020/21329, Karar No: 2023/5864, Tarih: 21.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21329 E.  ,  2023/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/282 E., 2015/404 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, ikinci fıkrasının (c) bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/282 Esas, 2015/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının kabul edilebilmesi için ısrar şartının aranması gerektiğine ve sanığın tek tebligatla ısrarlı davranmasının kabul edilemeyeceğine, düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ısrar şartı gerçekleşmemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak iddianame düzenlendiği, bu şekilde denetime uymadığı, üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ısrar şartı gerçekleşmemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak iddianame düzenlendiği, bu şekilde denetime uymadığı, üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 02.06.2014 tarihli eylem ile ilgili soruşturma evrakların dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşılmakla, soruşturma evrakların aslı veya onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde UYAP sistemi ve dosya içerisinde bulundurulması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;