muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5412, Karar No: 2021/4276, Tarih: 30.03.2021

İşçi ve sigortalı kavramlarının tanımında hizmet sözleşmesinden hareket edilmekteyse de yürürlükten kaldırılan 1475 sayılı İş Kanunu ile (Mülga) 506 sayılı Kanun'da bu sözleşmenin tanımına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinde, hizmet akdinin 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununda tanımlanan hizmet akdini ve iş mevzuatında tanımlanan iş sözleşmesini veya hizmet akdini ifade ettiği düzenlemesine yer verilmiştir. Yürürlükteki 4857 sayılı İş Kanununun 8.maddesinde ise, “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir.” tanımlaması yapılmıştır. Belirtmek gerekirse, 4857 sayılı İş Kanununda “Hizmet akdi” sözcüğü terk edilmiş, yerine “İş sözleşmesi” ifadesi kullanılmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 313/1 maddesinde, hizmet sözleşmesi; “Hizmet akdi, bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeyi ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeği taahhüt eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanımda sadece hizmet ve ücret unsurları belirginken, 4857 sayılı yeni İş Kanununda, daha önce Anayasa Mahkemesi ve öğretinin de kabul ettiği gibi “bağımlılık” unsuruna da yer verilmiştir.

Hizmet sözleşmesi her şeyden önce bir iş görme edimini zorunlu kılar. Bu sözleşmeyle sigortalıya yüklenen borç, işveren yararına bir iş görmek, hizmet sunmaktır. Ücret, BK m. 313 anlamında hizmet akdini oluşturan unsurlardandır ve bu unsurun yokluğu durumunda çalışma ya vekâlet sözleşmesine, ya da bir sözleşme ilişkisi bulunmaksızın hatır, yardım, dayanışma, arkadaşlık gibi bir nedene dayanmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 6/a, 7/a, 82/2-3. maddeleri hükümlerinde de açıkça görüleceği üzere sigortalılık niteliği için ücret zorunlu unsur değildir. Bilindiği gibi çalıştırılanlar, işe alınmalarıyla sigortalı olurlar ( 5510 SK. m.7/a). Maddenin “çalıştırılanlar” sözüne yer verip, aksine, hizmet akdi ile çalıştırılanlar ifadesine yer vermemesi karşısında, zaman ve bağımlılık koşulu gerçekleşmiş ise, ücret koşulu gerçekleşmese de, kişi, sigortalı sayılmalıdır.

Konu, doktrinde de ele alınmış ve ücret almadan yapılan çalışmaların da sigorta kapsamına alınması gerektiği genel olarak kabul görmüştür. Diğer unsur olan bağımlılık ve bu kapsamda ele alınması gereken zaman unsuru, hizmet akdinin ayırt edici özellikleridir.

Konu, doktrinde de ele alınmış ve ücret almadan yapılan çalışmaların da sigorta kapsamına alınması gerektiği genel olarak kabul görmüştür. Diğer unsur olan bağımlılık ve bu kapsamda ele alınması gereken zaman unsuru, hizmet akdinin ayırt edici özellikleridir.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır. Bazı durumlarda, taraflar arasında sıkı bir bağımlılık ilişkisi bulunmasa da, işverenin iş organizasyonu içinde yer alınmaktaysa, bu unsurun varlığının kabulü gerekecektir. Önemli yön, işverenin her an denetim ve buyurma yetkisini kullanabilecek olması, çalışanın, edimi ile ilgili buyruklara uyma dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte teknik ve hukuki bir bağımlılığın bulunmasıdır. Genel anlamda bağımlı çalışma, işverenin belirleyeceği yerde ve zamanda, işverence sağlanacak teknik destek ve işverenin denetim ve gözetiminde yapılan çalışmadır. İşverenin yönetim (talimat verme) hakkı karşısında işçinin talimatlara uyma (itaat) borcu yer alır. Bir işin görülmesi süreci içinde işçinin faaliyeti, çalışma şekli, yeri, zamanı ve işyerindeki davranışları düzenleyen talimatlar veren işveren onu kişisel bağımlılığı altında tutar. Bu sözleşmede varolan otorite/bağımlılık ilişkisi taraflar arasında kaçınılmaz olarak bir hukuki hiyerarşi yaratır. Bu nedenle iş akdinde bağımlılık hem işçinin kişiliğini ilgilendirmekte hem de bir hukuki bağımlılık niteliği taşımaktadır.

Uygulamada ticari taksi sahiplerinin taksi plâkalarını altı ay veya bir yıllığına kiraya verdikleri, ticari taksinin işletilmesinin tamamen aracı kiralayan kişiye bıraktıkları görülmektedir. Bu durumda taraflar arasındaki ilişkinin hâsılat kirası olduğunda kuşku yoktur. Bir diğer uygulama ise, taksi sahibi esas olarak kendisi çalışmakta, günün belli bir diliminde (12 saatliğine veya 24 saatliğine) aracı başka bir şoföre tahsis etmektedir. Bunun karşılığında, elde edilen gelir ne olursa olsun sabit bir miktar taksi sahibine ödenmekte veya taraflar arasındaki güven ilişkisinin niteliğine göre elde edilen gelirin belli bir oranı ticari taksi sahibine verilmektedir. Bu durumda, taraflar arasındaki ilişkinin hâsılat kirası mı, yoksa bağımlılık, zaman ve ücret unsurunu içerecek şekilde hizmet akdi mi olduğu hususu uyuşmazlık konusudur. Dairemizin ve 9. Hukuk Dairesi (19.06.2006 tarih ve 2006/13004 E. 2006/17679 K.)'nin içtihatlarına göre, ikinci uygulamadaki gibi çalışan şoförlerin çalışmaları, hizmet akdine dayalı çalışma olarak nitelendirilmiştir. Zira, hasılat kirasının unsurlarını taşıyacak nitelikte taksinin işletilmesi tamamen şoföre bırakılmamakta, zorunlu nedenlerle, taksi sahibinin devamlı olarak çalışmasının fiilen imkansız olması nedeniyle, kısa bir süre için tahsis edilmektedir. İşverenin vardiyalı çalışmayı düzenleme yetkisinin bulunması ve yazılı bir kira sözleşmesinin bulunmaması nedeniyle taraflar arasında bağımlılık ilişkisinin varlığı kabul edilmekte, aksinin bunu iddia eden tarafından, yeterli delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Eldeki davada ise, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, 01.01.1997-31.12.2011 tarihleri arasında kalan dönemde davacılar murisinin davalılar adına tescilli taksilerde öncelikle çalışma şekillerinin irdelenmesi ve hâsılat kirası mı yoksa hizmet akdi ile çalışmanın varlığı olgusu belirlenmeli, bu kapsamda davacının çalışma iddiasına konu edilen taksilerin plaka kayıtlarının kimin üzerinde durduğu, bu araçlara ilişkin olarak davacının ehliyeti ile ilişkilendirilmiş trafik cezalarının varlığı, araçların servis bakım formları ile yolcu kayıtları, araçlara alınan yakıt alım belgelerinin olup olmadığı, yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarından yola çıkılarak, Kuruçeşme ve Üsküdar Taksi Durağında kayıtlı olarak çalışanların beyanlarına başvurulması ile, davacının ikametgah kayıtları ve çalıştığı iddia olunan işyerine yakın işyerlerinin kolluk görevlileri aracılığıyla tespiti ve buralarda çalışan ve davacının çalışmalarını bilebilecek şekildeki tanıkların beyanlarının alınması ile UKOME kayıtlarının irdelenmesi ile Büyükşehir Belediyesine tescile esas kayıtların varlığının araştırılması ve davacının çalışma iddiasının yeterli şekilde ve resen araştırma ilkeleri çerçevesinde araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum ve davalılardan ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 30.03.2021 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2575, Karar No: 2023/3290, Tarih: 29.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2575 E.  ,  2023/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2297 E., 2022/1900 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1325 E., 2022/387 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyeri olan ... Güzellik Spor San. Tic. Ltd. Şti.'nde fitness eğitmeni olarak 2001 Temmuz ayından- 05.06.2008 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespiti ile 2008 yılında en son 2000 TL ücret aldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ... Güzellik Spor San. Tic. Ltd. Şti.'nin 01.04.2002 tarihinde yasa kapsamına alındığını, davacı adına 20.07.2002-01.01.2003 ve 25.04.2007-05.06.2008 tarihleri arasında hizmet bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı şirketin cevap dilekçesi vermediği görülmüştür.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

... ..., ..., ... beyanları, ve tüm tanık beyanları ile davacının 30.11.2005-30.05.2006 tarihleri arasında 6 ay askerlik hizmetini yapmış olması birlikte dikkate alındığında davacının işverenliğe ait işyerinde 01.07.2001-05.06.2008 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı (askerlik süresi haricinde), 01.07.2001-20.07.2002 ve 02.01.2003-29.11.2005 ile 01.06.2006-25.04.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının sosyal güvenlik kurumuna ay 30 gün kabul edilerek mahkemece yapılan hesaplamada 1724 gün eksik bildirildiği, söz konusu tarihler arasında davacının sigortalı sayılması gerekeceği anlaşılmış,

Davacı vekili tarafından davalı şirket tarafından T.C. Ziraat Bankası hitaplı yazılan yazının yerleşik içtihatlar doğrultusunda tek başına geçerli olmadığı, anlaşıldığından tüm tanık beyanlarınca aynı ücret miktarı belirtilmediği belirlendiğinden bu yazı cevabı hükme esas alınmamış, davacının aldığı ücrete ilişkin banka kaydı da bulunmadığından ve tüm tanık beyanlarınca ücret bilgisi net olarak belirtilmediğinden prime esas kazancının asgari ücret tutarında kabul edilmiş,

Davacı vekili tarafından davalı şirket tarafından T.C. Ziraat Bankası hitaplı yazılan yazının yerleşik içtihatlar doğrultusunda tek başına geçerli olmadığı, anlaşıldığından tüm tanık beyanlarınca aynı ücret miktarı belirtilmediği belirlendiğinden bu yazı cevabı hükme esas alınmamış, davacının aldığı ücrete ilişkin banka kaydı da bulunmadığından ve tüm tanık beyanlarınca ücret bilgisi net olarak belirtilmediğinden prime esas kazancının asgari ücret tutarında kabul edilmiş,

Kısmen kabulün sebebinin askerlikte geçen sürenin hizmetten sayılmaması ve prime esas alınan ücret miktarının asgari ücret olarak esas alınması ile ilgili olduğu gerekçesiyle,

Davanın kısmen kabulü ile,

Davacının ... sicil numaralı davalı ... Güzellik Spor San. Tic. Ltd. Şti.'nde 01.07.2001-20.07.2002, 02.01.2003-29.11.2005, 01.06.2006-25.04.2007 tarihleri arasında toplam 1724 gün eksik bildirilen çalışma günü olduğunun, 01.07.2001-20.07.2002, 02.01.2003-29.11.2005, 01.06.2006-25.04.2007 tarihleri arasında toplam 1724 gün olarak tespit edilen bu günlerde asgari ücret ile kesintisiz çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı ... Güzellik Spor San. Tic. Ltd. Şti. ’nin 01.04.2002 tarihinde kanun kapsamına alındığını, davacının da ilk olarak 20.07.2002 tarihinde bu işyerinde çalışmaya başladığını, Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre fiili çalışmanın varlığının yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, sigorta primlerinin ödenmesinin işverinin sorumluğunda olduğunu, dava açılmasına kurumun sebebiyet vermediğini, yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasamızın 72 inci maddesinde vatan hizmeti her Türkün hak ve ödevi olarak sayılmış, 1111 sayılı Askerlik Kanunun 1. maddesine göre “Türkiye Cumhuriyeti tebaası olan her erkek, işbu kanun mucibince askerlik yapmaya mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir. Yasalarla çerçevesi belirlenen askerlik hizmetini yerine getiren her kişi, hizmet süresi içerisinde ikametinden ayrı kalacak olması nedeniyle, genellikle birliğine teslim olmadan önce askerliğe hazırlık ve askerlik hizmetini tamamladıktan sonra da sivil hayata intibak süreci yaşamaktadır. Bahsedilen bu hazırlık ve intibak süreci içerisinde, genel olarak mesleki faaliyetlere ve çalışma hayatına ara verilmekte ve bu durum makul bir süre devam etmektedir.

3. Değerlendirme

1.Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, davacının askerlikte geçen ve askerlik şubesinden bildirilen 30.11.2005-30.05.2006 tarihleri arasında askerlik yaptığı anlaşılmakla, askere gittiği gün hizmet aktinin sona erdiğine ve askerden döndüğü gün hizmet tespitine dair mahkeme kabulü isabetsizdir. Mahkemece, askerlik başlangıcından önce ve sonra makul süre tespit edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Hükmün 2. numaralı bendinin tamamen silinerek yerine, “2-Davacının ... sicil numaralı davalı ... Güzellik Spor San. Tic. Ltd. Şti.'nde 01.07.2001-20.07.2002, 02.01.2003-15.11.2005, 15.06.2006-25.04.2007 tarihleri arasında toplam 1695 gün eksik bildirilen çalışma günü olduğunun, 01.07.2001-20.07.2002, 02.01.2003-15.11.2005, 15.06.2006-25.04.2007 tarihleri arasında toplam 1695 gün olarak tespit edilen bu günlerde asgari ücret ile kesintisiz çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/17436, Karar No: 2007/20271, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17436 E.  ,  2007/20271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.6.2007 tarih, 11007/12979 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12838, Karar No: 2017/1958, Tarih: 08.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12838 E.  ,  2017/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü, Taşdibi mevkiinde bulunan 199 ada 1 parselin tapuda müvekkili adına kayıtlı olduğu, bu parselin devamı niteliğinde olup kadastroda tescil harici bırakılan ve üzerinde balık üretme havuzu bulunan taşınmaz üzerinde müvekkili yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 03/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile işaretli 147,46 m² ve (E) harfi ile işaretli 4.52 m²'lik bölümün 199 ada 1 sayılı parsele eklenmek suretiyle davacı ... ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı ... ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/06/2013 2013/2434 – 7198 E-K sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle, “...Tescil davası, ...'ye ve ilgili Kamu Tüzel Kişilerine karşı açılır. Tescil konusu yer ... köyü sınırları içerisinde bulunmasına rağmen, husumet ... Köyü Tüzel Kişiliğine yöneltilmemiştir. Ayrıca, mahkemece, aynı maddenin 4. maddesinde belirtilen ilânlar ile 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlama araştırması yapılmadığı gibi, çekişmeli taşınmaz sınırında dere bulunmasına rağmen jeolog bilirkişiden rapor alınarak taşınmazın dere yatağı içerisinde olup olmadığı belirlenmemiştir. Bunlarla birlikte, raporu hükme dayanak alınan ... bilirkişi raporunda uygulanan memleket haritası ve hava fotoğrafının tarihi belirtilmediğinden denetlenemediği gibi çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi amacıyla yapılan keşifte ziraat mühendisi sıfatına sahip uzman bilirkişi yerine nedenleri gösterilmeksizin ziraat teknisyeni sıfatına sahip bilirkişi görevlendirmesi doğru olmamıştır. Kural olarak bir yerde, 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden sonra yapılıp kesinleşen ... kadastrosu varsa o yerin ... sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen ... kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenecektir. Davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açtığına göre, dava konusu taşınmazın yalnızca kesinleşen ... kadastrosu sınırları dışında kalması yeterli olmayıp zilyetlikle kazanılması koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca; 6831 sayılı Kanunun 19/04/2012 tarih ve 6292 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi gereğince “sınırlandırma sırasında ... olduğu halde, ... sınırları dışında kalmış ...” olup olmadığının araştırılması...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece “fen bilirkişisinin raporundaki krokide (B) ve (E) harfi ile gösterilen alanlar hariç diğer alanların ... sayılan yerlerden olduğu, ... kadastrosu içerisinde kaldığı, ... bitki örtüsü taşıdığına ilişkin rapor, bu araştırma sonucu dava konusu taşınmazda ...

sayılan yerlerden olmadığı belirlenen (D) ve (E) harflerine ilişkin olarak her ne kadar ziraat mühendisi bilirkişisi zilyetlik ile kazanabilecek kültür arazisi olduğu yönünde rapor vermiş ise de jeoloji mühendisi bilirkişiden alınan ek raporda da açıkça anlaşıldığı üzere taşınmazın dere yatağında kalmadığı ancak dere yatağı etkisinde kalacağı bildirildiği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde 25.01.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu vardır. Daha sonra 2006 yılında ... sınırlandırılması yapılmış ormanlarda 2/B madde uygulaması ile evvelce ... sınırlandırılması yapılmamış ormanlarda ... kadastrosu yapılmış ve 01.11.2006 tarihinde ilân edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde 25.01.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu vardır. Daha sonra 2006 yılında ... sınırlandırılması yapılmış ormanlarda 2/B madde uygulaması ile evvelce ... sınırlandırılması yapılmamış ormanlarda ... kadastrosu yapılmış ve 01.11.2006 tarihinde ilân edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak mahallinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi raporlarından davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığının belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın niteliğine göre aynı nedene ve hukukî sebebe dayalı davanın reddine karar verilmesi halinde davada yasal hasım konumunda olan ve kendisini vekille temsil ettiren ... Yönetimi, ..., ... Belediyesi ve ... Büyükşehir Belediyesi lehine tek maktu vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken ayrı ayrı 1.500,00.-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, kararın hüküm fıkrasının 4, 5, 6 ve 7 numaralı paragrafları hüküm yerinden çıkartılarak bunun yerine 4. paragraf olarak "Davalılar ... Yönetimi, ..., ... Belediyesi ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden lehlerine dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi gereğince takdir edilen 1.500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılara ödenmesine" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/03/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.