muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/553, Karar No: 2023/330, Tarih: 07.06.2023

Müşterek faillik, her zaman yukarıdaki banka soygunu örneğinde olduğu gibi, suç ortaklığının iştirak katkılarının karşılıklı olarak birbirlerini tamamladığı klasik şekliyle karşımıza çıkmamaktadır. Bazı hâllerde, müşterek faillerden her biri suçun kanuni tarifindeki bütün unsurları tek başına gerçekleştirmeye gayret etmek üzere, bir müşterek anlaşmaya varılır. Böyle bir durumda müşterek hareket etmenin amacı, fiilin akim kalma ihtimalinini mümkün olduğunca aza indirmektir. Fakat bu demek değildir ki böyle bir ihtimalde her bir suç ortağının suçun işlenişine bulunduğu katkı bizatihi önemsizdir. Aksine, suçun icrai hareketlerini gerçekleştirecek suç ortağı sayısının artırılması suretiyle, suç planının başarıya ulaşması ihtimalinin mümkün olduğunca artırılması, sağlama alınması amaçlanmaktadır. (Bloy, 372/373) Mesela bir kasten öldürme suçunu işlemek için aralarında anlaşmış olan 20 kişi amacın gerçekleşme ihtimalini daha da yükseltmek için aynı anda mağdur üzerine ateş ederler. Ateşlenen mermilerden bir kısmı mağdura isabet eder, bir kısmı ise isabet etmez. Bu durumda her bir suç ortağının suçun işlenişine bulundukları katkıların icra ettiği fonksiyon, suç planının başarıyla sonuçlanması ihtimalini arttırmak olduğu görülür. Her bir suç ortağının suçun işlenişine bulunduğu katkının eşdeğerde olduğu anlaşılır. Zaten bu nokta, müşterek faillik açısından aranan hususlardan birisidir. Neticenin gerçekleşmesi, iştirak statülerinin belirlenmesinde önemi haiz değildir. Örnek olayımızda müteaddit suç ortağı suçun kanuni tarifindeki fiili bizzat gerçekleştirmeyi kararlaştırmakla ve müşterek hareket etmekle beraber, mermilerden bir kısmı mağdura isabet etmemiş olabilir. Böyle bir durumda mesele, bütün suç ortaklarının şüpheden sanık yararlanır (in dubio proro) prensibi gereğince adam öldürmeye teşebbüsten dolayı mı yoksa tamamlanmış adam öldürme suçundan dolayı mı sorumlu tutulmaları gerektiğidir. Hemen ifade etmek gerekir ki, örnek olayımızda bütün suç ortakları müşterek suç işleme kararına istinaden hareket etmektedirler ve suçun icrai hareketlerini müştereken gerçekleştirmektedirler. Bu yirmi suç ortağının ateşlediği mermilerden sadece bir tanesinin hedefe isabet etmesinde dahi, bir tamamlanmış kasten öldürme suçunun mevcut olduğu fakat, bu suçun faili tek kişi olmayıp yirmi kişiden müteşekkil bir grup olduğunu kabul etmek gerekecektir. Nasıl ki bir kişi mağduru öldürmek için yirmi el ateş edip de bunlardan sadece bir tanesinin hedefe isabet etmesi hâlinde hukuki anlamda hareket birliğinin mevcudiyeti nedeniyle, bu kişiyi tamamlanmış bir kasten öldürme suçundan ve on dokuz defa kasten öldürme suçuna teşebbüsten dolayı sorumlu tutmuyorsak; olayımızda da aynı düşünceden dolayı bütün suç ortaklarını bir tek tamamlanmış kasten öldürme suçundan dolayı sorumlu tutmak gerekecektir. (Özgenç, age, s. 495).

Hazırlık hareketleriyle suç teşkil eden fiil üzerinde hakimiyet kurulamaz. Müşterek faillik için aranan fiil hakimiyeti, kanunda tanımı yapılan muayyen fiil göz önünde bulundurulmalıdır. Bu itibarla, suçun işlenişine bulunulan katkı, kanunda tanımlanan tipik hareketlere uymayıp nitelik itibarıyla hazırlık hareketi mahiyetinde ise, ilgili suç ortağını müşterek fail olarak değil, ancak yardım eden olarak sorumlu tutmamız gerekecektir. Hazırlık hareketi mahiyetinde bir katkıda bulunmakla suçun işlenişine iştirak eden kişi fiilin işlenişi üzerinde müşterek bir hakimiyet kuramamaktadır. (Özgenç, age, s. 499).

Suç vakasının planlanmasına veya tertiplenmesine iştirak eden suç ortağı şayet bilahere fiilin icrasına iştirak etmemekte ise müşterek fail olarak değil, yardım eden olarak sorumlu tutulacaktır. (Özgenç, Gazi Şerhi).

Müşterek failliğin bir diğer şartı, müşterek failler arasında birlikte suç işleme kararının varlığıdır. Bu karar belli bir hareketin icrasına ve neticenin meydana gelmesine ilişkin olmalıdır. Öyle ki müşterek failler arasında fiili müştereken işlemekte olduklarına ve müşterek hareket ettiklerine dair bir ilginin, iradenin hâkim olması gerekir. Müşterek suç işleme kararı, kast içinde mütalaa edilmelidir. Fiil üzerinde fonksiyonel hakimiyet, müşterek failler arasında anlaşmaya varılmış bir suç planının varlığını gerekli kılmaktadır. Gerçi suçun icrası sırasında da oluşan suç işleme kararı müşterek faillik için yeterlidir. Bu itibarla da suç planının hazırlandığı sırada karar oluşumuna iştirak etmek zorunlu değildir. Yeter ki suçun işlenişine iştirak eden kişiler birlikte suç işleme kararına istinaden fiil üzerinde müşterek bir hakimiyet kursunlar. Suç failleri arasında müşterek bir karar mevcut değilse bunların müşterek fail olarak sorumlu tutulması söz konusu değildir. Bu durumda birbirinden habersiz hareket eden kişilerin sorumluluğunu bizzat kendi davranışları göz önünde bulundurulmak suretiyle tayin etmek mümkün olacaktır. (Özgenç, age, s. 501-502).

Şerikliğin diğer bir şekli de yardım etmedir. Bir suçun işlenişine yardım niteliğindeki fiillerle katılanlar, bu iştirakleri nedeniyle yardım eden olarak sorumlu tutulacaklardır. Yardım eden, hareketlerle failin suç tipini gerçekleştirmesini teşvik etmekte ve kolaylaştırmaktadır. Faillik ve azmettirme olarak nitelendirmeyen her türlü katkı, yardım etme kapsamında değerlendirilebilir. Yardım etme, yardım edenin suç tipini icrası üzerine bizzat hakimiyet kurmaması yönüyle faillikten ayrılmaktadır. Bu şeriklik türünün ilk şartının, yardım niteliğindeki hareketleri gerçekleştirmesi oluşturmaktadır. Suç tipinin gerçekleştirilmesini mümkün kılan, kolaylaştıran, yoğunlaştıran veya garantileyen fiiller yardım niteliğindeki katkıyı belirtir.

Kanun koyucu yardım şekillerini TCK'nın 39. maddesinin 2. fıkrasında göstermiştir. Bir suçun işlenişine gerçekleştirilebilecek maddi yardımlar suçun işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak ve suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak tan ibarettir. Manevi yardım şekilleri ise suç işlemeye teşvik etmek ve suç işleme kararını kuvvetlendirmek, fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek ve suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek ten oluşmaktadır. (Koca/Üzülmez, TCK Genel Hükümler, s. 506-508).

Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak, yardımın maddi şeklini oluşturmaktadır. Suçun işlenmesini kolaylaştıran ancak niteliği itibarıyla müşterek failliği oluşturmayan her türlü katkı bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Bir suçun işlenişine farklı şekillerde yardım mahiyetindeki hareketlerle katılmak mümkündür. Asıl fail tarafından kasten ve hukuka aykırı bir şekilde işlenen ve en azından teşebbüs aşamasına varan bir fiilin varlığı yardım edenin sorumluluğu için gerekli ve yeterlidir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Maktül G.. D.., özellikleri yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan ''Öterler Suç Örgütü'' tarafından 18.07.2006 tarihinde öldürülmüştür. Örgüt üyeleri inceleme dışı sanıklar M.. P.. ve M.. H.., maktül G.. D..'i B.. O.. olduğu düşüncesiyle hata sonucu öldürmüşlerdir.

Örgüt, önceki bölümlerde ayrıntısı açıklanan parasal bir anlaşmazlık nedeniyle B.. O..’ın infazına karar vermiştir. Örgüt lideri Ü.. Ö.. olayla ilgili örgüt yöneticiliğinden aldığı ceza kesinleşen, örgütte bir nev'i sağ kolu olan M.. B..’ı görevlendirmiştir. Bu aşamada devreye M.. B..'ın yardımcısı konumunda olan itiraza konu sanık M.. M.. girmiştir. M.. B.., eylemde tetiği çekmek üzere örgütte kısa sayılabilecek bir geçmişi olan M.. H.. ve onun arkadaşı olan yine örgüte henüz giren M.. P..’ı görevlendirmiştir. Sanık M.. M.. ve inceleme dışı sanık M.. H.. ilk olarak haberleşecekleri yeni telefon numaralarını kaydetmişlerdir. Örgüt iç çemberinde yer alan sanık M.. M.. böylece örgüt yöneticileri ile tetikçi üyeler arasında bağlantıyı sağlama görevini üstlenmiştir.

M.. M.. 16.07.2007 tarihinde yani eylemden iki gün önce inceleme dışı sanıklar M.. H.. ve M.. P..’ı kimliği verilmeyen bir kişiyi takip etmeleri ve ayrıca başka bir konuşmada cinayet için kendilerine teslim edilen ve denge kelimesiyle kastedilen Glock marka iki tabancayı taşımamaları konularında uyarmıştır. M.. P.. ve M.. H.. silahların kendilerine örgütün kullandığı çiftlikte teslim edildiğini ifade etmişlerdir. M.. H.. ve M.. P.., B.. O..’ı bir hafta takip etseler de örgüt tarafından defalarca tehdit edilmiş olan B.. O.. tedbirli hareket etmekte, örgüt yöneticileri ise cinayetin bir an önce işlenmesini istemektedir.

18.07.2006 akşamı B.. O.. iş yerinden çıkıp iş yerinin yakınındaki Gün Markete gitmiş, bu sırada dışarıda örgüt tarafından kullanılan siyah Citroen marka otomobili ve örgüt üyesi olduğunu bildiği ...’i görmüş, korkarak marketin arka tarafından çıkarak evine gitmiştir. İş yerine onunla buluşmak üzere maktül G.. D.. gelmiş, telefonla yaptıkları görüşmede B.. O.. örgüt üyelerinin çevrede bulundukları konusunda onu uyarmıştır. Gün Marketin çevresinde örgüt üyesi sanık E.. V.. bulunmaktadır. Bu sırada tetikçi üyelerin aksine B.. O..'ı önceden tanıyan ve kendisiyle yüz yüze görüşmeler yapmış olan (çözümlenen bir telefon görüşmesinde örgütün aldığı infaz kararını, karara karşı çıktığı anlaşılan örgüt üyesi Ş.. K..'a benimsetmeye çalışan) sanık E.. V.., M.. M..’yi aramış ve tetikçileri bulunduğu yere yönlendirmesini istemiştir. Saha bilgisini alan tetikçi üyeler bulundukları otelden olay mahalline doğru M.. H..'a ait motosikletle harekete geçmişler, adrese ilişkin bir yanlış anlama ve olay yerinde durumdan haberi olmayan bir polis ekibinin varlığı ilk anda harekete geçmelerine engel olmuş ise de örgüt yöneticileri M.. B.. ve Ü.. Ö.. eylemin gerçekleştirilmesi hususunda ısrar etmişlerdir. Bu süreçte sanık E.. V.. olay yeri yakınında beklemektedir. B.. O..'ın iş yerinde bir süre kalan G.. D.. başına motosiklet kaskını takıp B.. O..’a ait olan ve B.. O..’ın da kaskla kullandığı motosiklete binerek evine doğru yola çıkmıştır. Onu takibe alan tetikçi üyelerden M.. P.. hareket hâlindeki motosikletten önünde seyreden motosikletteki G.. D..'e tabancayla ateş etmiş, G.. D.. olay yerinde hayatını kaybetmiştir. Tetikçileri olaydan sonra alıp örgüt tarafından saklandıkları eve bırakan kişi sanık M.. M..’dir. Sanık M.. M.. başlangıçta olayla ilgisini inkâr edip ailesiyle evlilik yıldönümü yemeğine gittiğini söylese de ulaşılan diğer deliller nedeniyle olay yerine gelip tetikçileri aldığını kabul etmiş ama cinayetten haberi olmadığını belirtmiştir. Buna karşın iletişim tespit tutanakları ile M.. P.. ve M.. H..'ın oluşa uygun ve tutarlı beyanları, sanık M.. M..’nin olayı bildiğini, olayın planlanma aşamasından olaya dahil olduğunu ve bu aşamada hem arabasıyla tetikçilerin keşif faaliyetlerine katıldığını, hem de tetikçi üyeleri sanık E.. V..’ın uyarısı üzerine olay yerine yönlendirdiğini ortaya koymaktadır. Olaydan sonra onları alan ve uzun süre saklanmaları için temas kurdukları kişi ise yine sanık M.. M..’dir. Sanık E.. V.. ise hem B.. O..’ın tehdit edilmesi ve eylem kararının alınması aşamasında yer almış hem de olay akşamı B.. O..'ın bulunduğu yeri sanık M.. M.. ve M.. B..’a söyleyerek tetikçi üyeleri yönlendirmiştir. Örgüt, sanık E.. V.. ile tetikçiler arasında doğrudan kurulacak bir irtibatı sanık E.. V..'ın sanık H.. Ö..'e yakınlığı nedeniyle tercih etmemiş, bu konumu sanık M.. M..'ye bırakmıştır.

Yukarıda müşterek faillikle ilgili yapılan açıklamalar çerçevesinde olaydan önce tetikçi üyelere hedefin isim ve adres bilgilerinin verilmesi, silah temin edilmesi, olaydan sonra ise tetikçi üyelerin olay yerinden alınarak saklanması gibi eylemler, eylemin işleniş sürecine değil planlanma ve olay sonrasına ilişkin bulunduğundan suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyete vücut vermeyecek dolayısıyla müşterek faillik kapsamında değerlendirilemeyecektir. Bunun yanında her ne kadar örgüt iç çemberinde yer alsalar da ne sanık E.. V..'ın ne de sanık M.. M..'nin TCK'nın 38. maddesinde açıklandığı şekliyle azmettiren konumunda bulunduklarından söz edilebilecektir. Özellikle eylem gerçekleştirilmeden hemen önce gerçekleşen telefon konuşmalarına ve tetikçi üyelerin istikrarlı beyanlarına göre azmettirenlerin örgütsel konumlarına da uygun şekilde Ü.. Ö.. ve M.. B.. olduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin tetikçi üyeleri olay yerine yönlendirmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin müşterek failliğe vücut verip vermeyeceğinin tespitine bağlı olup bunun için olay öncesi, sırası ve sonrası gerçekleştirdikleri davranışları da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Bu bağlamda;

Örgütün uzun süredir tehdit ettiği B.. O..'ın tedbirli hareket etmesi ve bu nedenle örgütün takibinden kaçabilmiş olması, tetikçi üyelerin B.. O..'ı önceden hiç görmedikleri için tanımıyor olmaları ve olay akşamı olay yerine uzak bir yerde gelecek habere göre bekler durumda bulunmaları dikkate alındığında, örgütsel bağlantıya dayanan fikir ve eylem birliği çerçevesinde kasten öldürme amacına yönelik olarak her üyenin örgüt tarafından belirlenen iş bölümü ve önceden verilen görev çerçevesinde hareket ettiği olayda sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin, inceleme dışı sanıklar M.. H.. ve M.. P..'la hedef kişinin konumuyla ilgili yaptıkları anlık bilgi paylaşımı olmadan eylemin gerçekleştirilmesinin mümkün bulunmadığı, sanıklar M.. M.. ve E.. V..'ın kasten öldürme suçunun işlenişine bu şekilde yaptıkları fonksiyonel katkının suçun başarıyla işlenmesi açısından zorunluluk arz ettiği, katkılarının eksikliği hâlinde ise fiilin işlenişinin mümkün olmadığı anlaşıldığından fiil üzerinde ortak hakimiyetleri bulunduğu ve kasten öldürme suçuna doğrudan fail olarak katıldıkları kabul edilmelidir.

Bu itibarla, oluşa uygun şekilde sanıkların kasten öldürme suçundan cezalandırılmalarına ilişkin Yerel Mahkeme kararının onanmasına dair Özel Daire kararına yapılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu üyesi; sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçuna iştirak ettikleri düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2021 ve 24.05.2022 tarihli itirazlarının REDDİNE,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu üyesi; sanıklar E.. V.. ve M.. M..'nin yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçuna iştirak ettikleri düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2021 ve 24.05.2022 tarihli itirazlarının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde yapılan müzakerede sanık H.. Ö..'e yönelik uyuşmazlık konusu bakımından oy birliği, sanıklar E.. V.. ve M.. M..'ye yönelik uyuşmazlık konusu bakımından ise oy çokluğuyla karar verildi.

Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçuna iştirak etme

Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçuna iştirak etme
Yargıtay — Esas No: 2010/3037, Karar No: 2010/8956, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3037 E.  ,  2010/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 7’sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9800, Karar No: 2017/8052, Tarih: 21.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9800 E.  ,  2017/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen ara kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...’nın murisinin sürücü olduğu araç içinde bulunan davacıların desteğinin meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek davacılar için toplamda 80.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alacağın muaccel olmaması nedeniyle ihtiyati haciz kararı da verilemeyeceği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş; ara karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesine ekli belgelerden, davacıların desteği yolcunun davalı sevk ve idaresindeki aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu desteğin öldüğü anlaşılmaktadır.

Zarar haksız eylemden kaynaklandığından tazminat haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel hale gelmektedir. Buradaki "muacceliyet" kavramı, alacaklı tarafından talep ve dava edilebilir hale gelmiş olma anlamındadır. Yukarıda belirtilen belgelerde nazara alındığında haksız fiil (ölüm) tarihi itibarıyla davacıların maddi (destek) ve manevi tazminat alacakları muaccel hale gelmiştir. İhtiyati haciz talep edildiği, davanın ilk açıldığı aşamada zararın miktarının net olarak belirlenmesini beklemek hakkaniyetle bağdaşmaz. İİK 257.madde; “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve

alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.” hükmünü içermektedir. Açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ara kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1558, Karar No: 2019/2327, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1558 E.  ,  2019/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5202, Karar No: 2024/7620, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5202 E.  ,  2024/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, davacının başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Tokat Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak dava tarihi itibarıyla ve hâlen çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, müvekkilinin Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının sürekli kadroya geçiş tarihi olan 02.04.2018 tarihinde asgari ücretin % fazlası ücret ile kadroya geçirildiğini, işyerinde gece çalışması ve fazla çalışma yapıldığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmaya devam edildiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücretleri ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, ücretin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun şekilde belirlendiğini, hak kazanıldığı hâlde ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını, iddia ve istemlerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI