muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/587, Karar No: 2022/3581, Tarih: 28.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/587 E.  ,  2022/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türkiye ... Bankası ... Şubesinde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık ... ve TCK'nun 38/1. maddesi uyarınca azmettiren olarak sorumlu tutulan sanık ...'ün, banka mudileri ...'e yönelik birden fazla nitelikli eylemlerinin bulunduğu, keza iade edilen miktarın tamamını karşılaması ve bankanın en son yazısı ile zararlarının olmadığını belirtmeleri gözetilerek tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8891, Karar No: 2015/13918, Tarih: 13.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8891 E.  ,  2015/13918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının, birleşen davada ise kıdem tazminatı ile ücret alacağı ve prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... bünyesinde muhabir olarak çalıştığını ve ücretinin ödenmemesi sebebiyle akdi feshettiğini, işyerini daha sonra diğer davalı ...’nin devraldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, son ay ücreti ve prim alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, akdin davacı tarafından feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, işyerinin satış suretiyle devredildiğini ve davacının satış tarihinde devralınan işyerinde çalışmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmadan önce verilen karar, Dairemizce, davacının Basın İş Kanunu kapsamında çalışıp çalışmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak davacının Basın İş Kanunu kapsamında çalıştığı, işyerinin İş Kanunu’ndaki işyeri devri kurallarına göre değil satış yoluyla davalı ...’ye devredildiği, devredilen işçiler listesinde davacının adının yer alamadığı sonucuna varılarak, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının ve davalı ...’nin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, ... bünyesinde 22.02.2006-16.10.2007 arasında Basın İş Kanunu kapsamında ve muhabir olarak çalışmıştır.

... iktisadî bütünlüğü, ... tarafından diğer davalı ...'ye 24.04.2008’de satılmıştır. Davalı ... bu iktisadî bütünlük içinde yer almaktadır. Satış sözleşmesinde, devir tarihine kadar doğmuş borçlardan ...'nin sorumlu olacağı ve çalışanları bütün hak ve alacakları ile birlikte devraldığı kararlaştırılmıştır.

Davalı ...’nin tüzel kişiliği devam etmektedir. Davalı ... hakkındaki dava, işyeri devrinden önce açılmıştır. İşyeri devrinden sonra diğer davalı .... hakkında açılan dava, işbu dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, işyerinin İş Kanunu’ndaki işyeri devri kurallarına göre değil satış yoluyla davalı ...'ye devredilmesi nedeniyle bu davalı yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ...’nin tüzel kişiliği devam etmektedir. Davalı ... hakkındaki dava, işyeri devrinden önce açılmıştır. İşyeri devrinden sonra diğer davalı .... hakkında açılan dava, işbu dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, işyerinin İş Kanunu’ndaki işyeri devri kurallarına göre değil satış yoluyla davalı ...'ye devredilmesi nedeniyle bu davalı yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın işyerinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki ilişkilerde uygulanan 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkındaki Kanun’da, (satış suretiyle de olsa) işyeri devri hâlinde devir tarihine kadar doğmuş işçilik alacaklarından sorumluluk esasları belirlenmemiştir. Bu durumda anılan Yasaya tâbi çalışanlar bakımından işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri hususunda kanun boşluğundan söz edilir. Yasal boşluğun genel kanun niteliğindeki Borçlar Kanunu hükümleri ile doldurulması gerekir.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 179. maddesinde, “Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Aynı şekilde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 198 ve devamı maddelerine göre de borçlu değişmiş olsa bile, alacaklının borçlunun kişiliğine özgü olanlar dışındaki bağlı hakları saklı kalır. Bir malvarlığını ya da işletmeyi iktisadî bütünlük içinde tümüyle devralan, malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumludur (TBK.202).

Aynı şekilde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 198 ve devamı maddelerine göre de borçlu değişmiş olsa bile, alacaklının borçlunun kişiliğine özgü olanlar dışındaki bağlı hakları saklı kalır. Bir malvarlığını ya da işletmeyi iktisadî bütünlük içinde tümüyle devralan, malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumludur (TBK.202).

İşyerine ilişkin ihale sözleşmesinde, geçmiş dönem borçlarının ihale bedelinden ödeneceği, mevcut çalışanlar ve demirbaşların ihaleyi kazanan şirkete devrolunmuş sayılacağı, çalışanların bütün hak ve alacaklarından ihaleyi alan şirketin sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Davacı, devir tarihinde bu işyerinde çalışmıyor olsa da, ihale sözleşmesine göre davalı ..., iktisadî bütünlük içinde tüm hak ve borçları ile birlikte işyerini devraldığından devir sözleşmesinde mevcut ve doğacak borçların devir kapsamında olmadığı yönünde hüküm konulması, işçilik alacaklarının tahsilini olumsuz etkileyebileceğinden geçerli sayılmamalıdır. Çünkü devreden işverenin malvarlığı devir sebebiyle ortadan kalkmış, devralan işveren de devir anında doğmuş bulunan borçları ödememiş, aksine devir öncesi borçlardan sorumlu olmadığı yönünde devir sözleşmesine hüküm konulmuştur. Bu durumda iş sözleşmesinin feshinden sonra işyeri devri yoluyla mahkeme ilamlarının etkisiz kılınması imkân dahilinde olduğundan İş Hukukunun işçi lehine yorum ilkesi gereği olarak 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi (6098 sayılı TBK.198-202 nci maddeleri) çerçevesinde işçi yararına çözüme gidilmelidir. Nitekim Dairemizin emsal nitelikteki 08.12.2009 gün ve 2009/30590 Esas, 33868 Karar sayılı ve 19.03.2013 tarih, 2012/39597 Esas, 2013/9367 Karar sayılı ilamında da aynı yaklaşım şekli benimsenmiştir.

Yapılan bu açıklamalara göre mahkemece, davacının ödenmeyen alacaklarından davalı ... nin de sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 13/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15462, Karar No: 2015/17889, Tarih: 25.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15462 E.  ,  2015/17889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetleri ile birlikte ihale alıcısının teminat yatırmadığını ileri sürürek ihalenin feshini istediği, mahkemece ihalenin usul ve yasaya uygun şekilde yapıldığı ve alıcıların ihale günü 80.000 TL teminatı dosyaya yatırdıkları gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince, artırmaya iştirak edeceklerin taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı Kanun'un 126/3. maddesinin birinci cümlesine göre; “Yapılacak ilana, satılacak şeyin cinsi, mahiyeti, önemli vasıfları, tahmin edilen kıymeti, bulunduğu yer; birinci ve ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat; artırmaya iştirak edeceklerin haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri gerektiği; diğer bilgilerin nereden ve ne suretle öğrenilebileceği hususları yazılır. İhaleye katılacakların teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat göstermeleri gerekir."

Somut olayda, gerekçede, ihale alıcılarının ihale günü 80.000 TL teminat yatırdıkları belirtilmiş ise de, .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/8193 Esas sayılı takip dosyası aslının incelenmesinde ihale alıcıları ... ve ...'in ihaleye konu taşınmazın muhammen bedelinin % 20'si olan 80.000 TL teminatı yatırdıklarına ilişkin banka dekontu veya icra müdürlüğünce düzenlenmiş bir makbuz olmadığı ve mahkemece bu hususun araştırılmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, ihale alıcılarının ihaleden önce teminat yatırıp yatırmadığı hususu araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1837, Karar No: 2010/3711, Tarih: 24.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1837 E.  ,  2010/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve hırsızlık suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürmekten TCK.nun 81, 29, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne, hırsızlıktan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2009 gün ve 139/42 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK.nun 231/12. maddesi hükmüne göre itiraza tabi bulunduğundan itiraz merciince incelenmek üzere kararın inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin haksız tahrikte indirim oranına, hükümle gerekçe arasında çelişki bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

a) Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup, hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinden, "aşağıda dökümü yazılı bulunan 45,00 TL yargılama giderlerinin hükümlüden tahsiline” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

b) Uyarlama kararı ile kesinleşmiş hüküm tüm sonuçlarıyla ortadan kalktığından yeniden verilen hükümde yargılama giderleri ve adli emanetteki eşyalarla ilgili karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "... Adli Emanetinin 1999/5655 sırasında kayıtlı maktüle ait telefonun mirasçılarına iadesine, sigara izmaritlerinin de delil olarak dosyada saklanmasına, 22,95 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına" ibarelerinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9700, Karar No: 2022/8975, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9700 E.  ,  2022/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)10/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 22/10/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 14/10/2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 22/10/2014 tarihinde tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2887, Karar No: 2012/17118, Tarih: 16.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2887 E.  ,  2012/17118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği, borçluya, vekil ile temsil ediliyorsa, 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11, Avukatlık Kanununun 41. ve HUMK.nun 62, 68. maddeleri gereğince vekiline tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda Adana 5.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.03.2011 tarih ve 2011/220-426 sayılı kıymet takdirine itiraz davasında borçluyu Av.Ö.B.'ın temsil ettiği anlaşılmış, adı geçen vekile satış ilanı, borçlu vekiline l.artırma günü olan 20.09.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Böylece 1.artırma gününden önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmemiş ve satışı ayrıca duyurması ve satışın tarafların menfaatlerine uygun biçimde sonuçlanması için kendisine uygun süre tanınmamıştır. Bu nedenle 20.09.2011 tarihinde yapılan l.artırma usulsüzdür.

İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; Bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlardır ve birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğalolarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. Eş söyleyişle; birinci artırmadan makul bir süre önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmediğinden ihale işlemleri usulünce

gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 esas, 2003/769 karar sayılı kararı)

O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7197, Karar No: 2020/5664, Tarih: 04.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7197 E.  ,  2020/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sorumlu müdür olduğu ... Un fabrikasına kepek yüklemek için için kamyonu ile giden katılanı, fabrikaya ait ve fabrika dışındaki kulübelerde bulunan köpeklerden birinin zincirini koparması ve katılanı ısırması sonucu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın sorumluluğunun bulunduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2932, Karar No: 2015/4643, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2932 E.  ,  2015/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 06/06/2007-15/06/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.