muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10087, Karar No: 2010/9312, Tarih: 05.04.2010

hakkında husumetten ret kararı verilmesi, varsa diğer davalı yönünden yetkisizlik kararı verilmesine engel olur. Zira bir davalı yönünden maddi hukuk sorunu çözülmekle artık mahkemenin yetkili olduğu kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hakkında husumetten ret kararı verilen davalı ...’nun ikametgahı ...’dır. Adı geçen davalı yönünden yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu açıktır ve husumetten ret ile de mahkemenin kabulündedir. O halde somut uyuşmazlıkta ... İş Mahkemesi yetkilidir. Mahkemece davada taraf sıfatı olmayan davalının ikametgahının yetkili mahkemeyi tayinde nazarı itibara alınmayacağı gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan davalı kurumun sorumlu olup olmadığı açısından yasal mevzuatın açıklanması gerekmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında personeli adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.” Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” Kuralına yer verilmiştir.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı Kanunun 1.maddesinde amacın, 3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır. Kanunun 8.maddesinde ise, 3417 sayılı Kanun hükümlerine göre, ücretlerden yapılması gereken tasarruf kesintileri ile katkı paylarını süresi içinde ilgililer adına açılmış bulunan Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırmayan işverenlerden; yatırılması gereken miktarlar ile gecikme zammı, resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak T.C. Ziraat Bankası şubelerindeki ilgili Tasarrufu Teşvik Hesaplarına yatırılacağı öngörülmüştür. Kurumun yasadan kaynaklanan tahsil yükümlülüğünü gerçekleştirdikten sonra işverenden tahsil ettiği miktarı, sigortalısının bankadaki hesabına yatırma görevi bulunmaktadır. Bu görevin yerine getirilmemesi halinde, Kurum en azından sebepsiz zenginleşen konumunda olacaktır. Bu durumda tahsil edilen miktar yönüyle davalı Kurumun, sigortalısına karşı hukuki sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece anılan yasal mevzuat kapsamında davalı kurumun sorumluluğu saptanmamış ise de, bozmadan önce mahkemece kurum hakkında husumetten ret kararı verildiği, davalı şirket hakkında kabul hükmü kurulduğu, davacı tarafın kararı temyiz etmediği, bu nedenle husumetten ret kararının davalı kurum lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşıldığından, bu olgu bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11715, Karar No: 2019/1709, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11715 E.  ,  2019/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5843, Karar No: 2024/5039, Tarih: 18.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5843 E.  ,  2024/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2096 E., 2023/2277 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 07.08.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/286 E., 2021/134 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, ...’nın 08.05.2014 tarihinde öldüğünü, murisin vasiyetname ile iki adet taşınmazdaki haklarını, eşit şekilde 1/2'şer hisse ile davacılara bıraktığını, vasiyetnamenin açılıp okunup kesinleştiğini, taraflarca taşınmazların davacılar üzerine devir ve tescili işlemi gerçekleştirilmediğini belirterek davanın kabulü ile vasiyetnamenin tenfizine,... ilçesi,... Mahallesi, 208 ada 20 parsel ile... ilçesi, ...Mahallesi, 1 ada 62 parsel sayılı taşınmazlardaki muris ... payı yönünden tapu kaydının iptali ile iptal edilen payların eşit şekilde davacılara devir ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, duruşmada davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu vasiyetname ile muris ... tarafından dava konusu taşınmazların davacılara 1/2'şer oranda vasiyet edildiği, vasiyetnamenin... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/164 Esas, 2014/412 Karar sayılı ilamı ile açılıp okunduğu, davalılar tarafından açılan vasiyetnamenin iptali davasında ise davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği açıklanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, murisin vasiyetnameyi düzenlediği tarihte fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin baskı ile düzenlendiğini ayrıca harcın nispi olarak hesaplanıp yargılama giderlerinin mirasçı olan davalılara yükletilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, murisin vasiyetnameyi düzenlediği tarihte fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin baskı ile düzenlendiğini ayrıca harcın nispi olarak hesaplanıp yargılama giderlerinin mirasçı olan davalılara yükletilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 600 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7717, Karar No: 2015/3114, Tarih: 30.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7717 E.  ,  2015/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2012

NUMARASI : 2009/463-2012/91

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, taraflar arasında 10.03.2003 tarihinden itibaren kiralama ilişkisi bulunduğunu, sözleşmenin en son 01.04.2008 tarihinde bir yıllığına yenilendiğini, tarafların sözleşmenin yenilenmemesi konusunda anlaştıklarını, davalının oteli usulüne uygun teslim etmeksizin 31.03.2009 tarihinde terk ettiğini belirterek 463 TL eksik demirbaş bedeli, odaların ve merdiven boşluğunun boyanması için 12.700 TL, iki aylık tamir süresi kirası 20.837 TL olmak üzere toplam 34.000 TL nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 463 TL eksik demirbaş bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 14.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2.3.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1.690 -TL’nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2970, Karar No: 2011/5592, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2970 E.  ,  2011/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ecza Deposu Tic. San. A.Ş vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Konya 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14/04/2010 gün ve 604-217 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07/12/2010 gün ve 6592-13927 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 185,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3104, Karar No: 2011/17286, Tarih: 19.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3104 E.  ,  2011/17286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2009 tarih ve 2008/34-2009/850 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sekiz adet ayva bahçesini davalı sigorta işletmesine tarım sigortası kapsamında sigorta ettirdiğini, poliçelerde don sebebi ile ürünün zarar görmesi halinde zarar miktarının %50'sinin tazminat olarak ödeneceğinin düzenlendiğini, 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don sebebi ile ürünlerin zarar gördüğünü, ancak davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 22.700 TL'nin müracaat tarihinden 8 gün sonrası itibariyle işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın sigortalı ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, teminatın ise çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, bu nedenle meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya ait taşınmazlarda bulunan ayva bahçelerindeki ürünün 16-17 Nisan 2007 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle %94-96 oranında hasar gördüğü, davalı tarafından 2007 yılının Nisan ayında geçici ekspertizin, Haziran ayında ise kesin ekspertizin yapıldığı, kesin ekspertiz raporlarında, don olayının ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğinin belirtildiği, bu raporların davacı tarafından da imzalandığı, ancak ekspertiz raporunun don olayının meydana geldiği tarihten 2 ay sonra yapıldığı, aradan geçen zaman gözetildiğinde ortaya çıkan bulguların kaybolmuş olma ihtimalinin bulunduğu, hasarın çiçeklenme döneminde meydana gelmesinin çiftçi açısından ne anlama geleceğinin bilinemeyeceği, sigorta konusunda bilgisi olmayan çiftçinin imzaladığı rapor nedeniyle sigortadan mahrum bırakmanın kanunun çıkış amacına aykırı olduğu, benimsenen bilirkişi raporuna göre belirlenen sıcaklık değerlerine göre meydana gelen % 90’ın üzerinde oluşan hasarın bitkinin meyve aşamasına geçtiğinin işareti olduğu, çiçeklenme döneminde don olayı olsaydı hasarın %10 civarında olacağı, don olayının meyve oluşum aşamasında meydana geldiğinin bildirildiği, bu durumda hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, 22.700 TL'nin 26.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, tarım sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, tarım sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece doğru olarak uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek ziraatçı bilirkişi görüşüne başvurulmuş ve bilirkişi tarafından hazırlanan raporda dondan kaynaklanan hasarın meyvelenme döneminde meydana geldiği, bunun da teminat kapsamında olduğu belirtilmiş ise de, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazında aynı mahkemede açılan benzer davalarda alınan ve hasarın çiçeklenme döneminde olduğundan bahisle teminat dışı kaldığı görüşünü içeren bilirkişi raporları sunmuştur. Mahkemece, davalının bilirkişi raporuna ciddi itirazları değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın teknik uzmanlığı gerektirdiğinin kabulü ile yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2) Ayrıca, kabule göre mahkemece, faiz başlangıcı olarak ekspertiz incelemesinin yapıldığı tarihten 8 gün sonrası kabul edilmiş ise de, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesine uygulanması zorunlu olan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın tazminatın ödenmesi başlığı altında yer alan B.7. maddesinde; kesinleşmiş hasar miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği düzenlenmiş olup, temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde temerrüt tarihinin belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17995, Karar No: 2018/9931, Tarih: 27.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17995 E.  ,  2018/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ...’nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.05.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında temyiz taleplerinin reddine ilişkin Ek karara karşı temyiz istemlerinin incelenmesinde;

03.02.2016 tarihinde sanıkların yüzüne karşı verilerek usule uygun olarak tefhim edilen hükme ilişkin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, sanıkların 24.03.2016 tarihinde temyiz ettikleri, yapılan temyiz isteminin mahkemesince 28.03.2016 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde sanıklar tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 28.03.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25620, Karar No: 2022/9239, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25620 E.  ,  2022/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili av. ...... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 06/11/2019 tarihli 2018/1558 esas ve 2019/5042 karar sayılı 1. ilamında; “ davacının, trafik kazasına bağlı iş göremezlik zararı yönünden sigorta şirketi aleyhine açmış olduğu davada, Ankara Asliye 4. Ticaret Mahkemesinin 2011/32 esas ve 2012/579 sayılı kararı ile sulh nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği; dosyada mahkemece hükme esas alınan aktüerya bilirkişi tarafından zararın 119.228,00 TL olarak belirlenmesine karşın, taraflar arasında yapılan sulh sözleşmesi uyarınca şirketin poliçe teminatı ile sınırlı olarak davacıya 100.000,00 TL ödeme yaptığı, eldeki davada da davacı tarafından, belirtilen dosyada tespit edilip kesinleşen maddi zarar esas alınarak, sigorta şirketi tarafından karşılanmayan 19.228,00 TL bakiye maddi zararın talep edildiği ve ön inceleme duruşmasında da 2.000,00 TL'nin dava tarihinden önce davalı tarafından ödendiğinin beyan edildiği anlaşılmıştır... 2.000,00 TL'nin davalı tarafça ödendiği iddiasının mahkemenin kabulünde olduğuna göre, davalı tarafça tahsil edilen bu miktarın talepten mahsup edilmesi gerekirken, maddi tazminat isteminin tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiştir...” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş; bozma ilamı sonrasında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21/10/2020 tarihli 2020/2648 esas ve 2020/3566 karar sayılı son ilamı ile “ ..Gerekçeli karar içeriğinde davalı yanca evvelce yapılan 2.000,00 TL'lik ödeme nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen hüküm olarak 17.228,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline şeklinde karar verildiği, hüküm fıkrasında 2.000,00 TL'lik meblağa ilişkin bir karar verilmediği, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıktığı anlaşılmıştır...O halde mahkemece yapılacak iş; kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 17.228,00 TL maddi tazminatın 22/06/2008 tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama sırasında ödenen 2.000,00 TL yönünden, konusuz kaldığından bu miktar bakımından hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma gereğinin yapılmadığı; davalı tarafça, davacı yana dava tarihinden önce ödenen 2.000,00 TL'nin hüküm altına alınan maddi tazminat miktarından mahsup edilmesi gerektiği belirtilmesine karşın, mahkemece bu meblağın yargılama sırasında davacı tarafa ödendiği kabul edilerek bu kısım yönünden “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı tarafından dava tarihinden önce ödenen 2.000,00 TL yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken, bu kısım yönünden yazılı gerekçe ile “karar verilmesine yer olmadığı” şeklinde karar verilmesi hatalı olup, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.