muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3930, Karar No: 2008/11120, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3930 E.  ,  2008/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :30.01.2007

No :252-6

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı müflis ... Fin.Kir.A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı Alp-Er Deri Ltd.Şti’nin davalı finansal kiralama şirketi ile yaptığı finansal kiralama sözleşmesi gereğince makine aldığını, müvekkiline ait gayrimenkul üzerine bu nedenle 01.02.1999’da ipotek konulduğunu, borç ödenemediği için davalı ... Finansal Kiralama şirketinin açtığı dava neticesinde makinenin teslim edildiğini, 04.08.1999 tarihinde aynı makineye yönelik davalı Detay Deri Ltd.Şti. ile yeni bir finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında makinelerin teminatı olarak müvekkilinin gayrimenkul üzerindeki ipoteğin devamına karar verildiğini İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin kararı ile müvekkilinin ve ortağı olduğu Alp-Er Deri Ltt.Şti.’nin davalı finansal kiralama şirketine borcunun kalmadığı anlaşılmasına rağmen müvekkiline ait gayrimenkulun icradan satışının istendiğini ileri sürmüş ve ipoteğin paraya çevrilmesine yönelik takipte icranın geri bırakılması için tedbir kararı verilmesini ve ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis ... Finansal Kiralama A.Ş vekili davanın reddi gerektiğini savunmuş diğer davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller neticesinde davacıya ait taşınmazın finansal kiralama sözleşmesi gereğince ipotek verildiği ancak taraflar arasındaki bu protokolün feshedildiği ve davacının katılımı olmaksızın yeniden 04.08.1999 tarihli protokolün imzalandığı, hal böyle olunca ipoteğin konusunun kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davacıya ait mesken üzerindeki 01.02.1999 tarihli ... Finansal Kiralama A.Ş lehine mevcut olan ipoteğin fekkine, icra takibinin durdurulmasına yönelik talebin bu dava ile halli mümkün olmadığından davacının davalıya İstanbul 8.İcra Müdürlüğünün 2004/5265 sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı müflis ... Finansal Kiralama A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

../..

(2)

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı müflis ... Fin.Kir.A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7663, Karar No: 2010/13743, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7663 E.  ,  2010/13743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7024, Karar No: 2018/1522, Tarih: 28.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7024 E.  ,  2018/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2016 tarih ve 2014/375-2016/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken ... 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili "...." markasının yanı sıra, ".", ".", ". .", ". .", ".", ".", ". ..", "." gibi daha pek çok markanın müvekkil şirket adına tescilli olduğunu, ".. ." markasının tescil talebi ile ... tarafından 2012/... başvuru numarası ile .... başvuruda bulunulduğunu, söz konusu başvurunun ... 13.05.2013 tarihli ve 213 sayılı Bülteninde yayınlandığını, marka başvurusunun müvekkil şirkete ait "star" ibareli markalarına görsel ve işitsel olarak benzer olmasının yanı sıra, tescil talep edilen emtianın müvekkil şirket adına tescilli markanın kullanıldığı emtiaların aynısı olması, bu durumun da iltibasa neden olabilecek mahiyette olması sebebiyle marka başvurusuna itiraz edildiğini, yapılan itirazın kabul edilmemesi üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu nezdinde ikinci kez itirazda bulunulduğunu, ancak ikinci itirazın da reddedildiğini, itiraz konusu markadaki dikkati çeken ana unsurun müvekkil şirket nezdinde defalarca tescili alınmış markalardaki ana unsur olan "...." ibaresi olduğunu, bu sebeplerden dolayı başvuru sahibinin bu özelliklerden iltibas yoluyla haksız iktisap sağladığından, marka başvurusuna itirazının reddinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ret kararının iptali ile .... nezdinde yapılmış bulunan 2012/89621 başvuru numaralı ve "Shining Star" ibareli marka başvurusunun reddi yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

.../...

Davalı ..... vekili, alınan kararların ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...'e usulüne uygun tebligat yapıldığı halde davaya cevap vermemiştir.

.../...

Davalı ..... vekili, alınan kararların ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...'e usulüne uygun tebligat yapıldığı halde davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;   markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı ve 556 sayılı KHK 8/1 (b) maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 4. maddesi kapsamında davacının tanınmışlık iddiasının marka başvurusuna engel teşkil etmediği, davalı başvurusunun kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,  davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ..... kararı iptaline ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu başvuru "Shining Star" ibaresinden oluşmaktadır. Davacı aynı ve benzer hizmetler için tescilli ".... +Şekil" asıl unsurlu markaları ile başvuruya itiraz etmiştir. Bilindiği gibi, 556 sayılı KHK m. 8/1-b maddesi "Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz yapılması durumunda marka tescil edilemez." hükmüne haizdir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere iltibasın varlığının belirlenmesinde işaretler arasında ilişkilendirilme ihtimalinin varlığı da yeterlidir. Her iki taraf markalarında da "....." ibaresi markaların asli unsurunu oluşturduğundan davacının itiraza dayanak markaları ile dava konusu başvuru için 556 sayılı KHK'nin 8/1-b bendi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu halde yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/1240, Karar No: 2012/1840, Tarih: 11.12.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/5.MD-1240 E.  ,  2012/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :2011/3

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Sanık S. N.'ın mühür bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatına, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 62, 53/1-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca iki yıl onbir ay, zimmet suçundan ise aynı Kanunun 247/1-2, 248/1, 62, 53/1-3 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca iki yıl altı ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin, Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 28.03.2012 gün ve 3-3 sayılı hüküm sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 06.07.2012 gün ve 3 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılan vekilinin, 09.05.2012 tarihli ve temyizden feragat yetki belgesi ekli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, inceleme; sanık müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın resmi belgede sahtecilik ve zimmet suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, zimmet suçundan da yargılanan sanığın savunmasının talimatla alınmasının isabetli olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesinin birinci fıkrasında; "mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir",

Aynı maddenin ikinci fıkrasının ilk cümlesinde de; "sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe suretiyle sorguya çekilebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasında, mahkemece sorgusu yapılmış olmak koşuluyla sanığın, kendisi veya bu hususta yetki verdiği hallerde müdafiinin istemi ile duruşmada hazır bulunmaktan vareste tutulabileceği, ikinci fıkrasında ise; alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın sorgusunun mutlaka esas mahkemesince yapılması gerektiği vurgulanmıştır.

Bu düzenlemeye göre, alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanığa sorgusundan önce ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulacak ve talimat mahkemesi önünde savunma yapmayı kabul etmesi halinde istinabe suretiyle sorguya çekilebilecektir. Alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda ise; sanıkların sorgusunun mutlaka yargılamayı yapan mahkemesince gerçekleştirilmesi zorunlu kılınmıştır.

Bu düzenlemeye göre, alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanığa sorgusundan önce ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulacak ve talimat mahkemesi önünde savunma yapmayı kabul etmesi halinde istinabe suretiyle sorguya çekilebilecektir. Alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda ise; sanıkların sorgusunun mutlaka yargılamayı yapan mahkemesince gerçekleştirilmesi zorunlu kılınmıştır.

Sorgusundan önce sanığa, ifadesini yargılamayı yapan mahkeme huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması veya sorulması üzerine duruşmadan bağışık tutulmak istemediğini belirtmesi ya da yargılamaya konu suçun cezasının alt sınırının beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektirmesine karşın, istinabe yoluyla alınan ifadesiyle yetinilmesi savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, mutlak bir bozma nedenidir.

Tarafı bulunduğumuz ve onaylamakla iç hukuk mevzuatına dâhil ettiğimiz Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmesinin "Adil Yargılanma Hakkı" başlıklı 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde de, sanığın en azından kendi kendisini savunma hakkı bulunduğu belirtilmekle, mahkeme huzurunda doğrudan savunma  yapabilmesi için duruşmada hazır bulunma hakkının varlığı zımnen kabul edilmiştir. Sanığın duruşmada hazır bulunabilmesi, bir yükümlülük olmakla birlikte, öncelikle kendisi açısından bir hak olup, adil yargılanma hakkının temel unsurlarından birini oluşturmaktadır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

5237 sayılı TCK'nun 247. maddesinin birinci fıkrasında "Görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş olan ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren zimmet suçundan hakkında kamu davası açılmış bulunan sanığın sorgusu ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılamayı yapan Özel Dairece bizzat yapılmayarak talimat yoluyla alınmıştır. Özel Dairenin bu uygulaması 5271 sayılı CMK'nun alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı sanığın sorgusunun mutlaka yargılamayı yapan mahkemece yapılması zorunluluğunu düzenleyen emredici nitelikteki 196/2. maddesine aykırıdır.

Bu itibarla, Özel Daire hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan sanığın sorgusunun talimat yoluyla yapılması nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28.03.2012 gün ve 3-3 sayılı hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan sanığın sorgusunun talimat yoluyla yapılması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4616, Karar No: 2014/3596, Tarih: 26.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4616 E.  ,  2014/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :02.04.2013

Numarası :2011/268-213/117

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 382. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağı belirtilmiştir. Somut olayda mahkemece, kısa kararda "16.570,00 TL", taraflara tebliğe çıkartılan gerekçeli kararda ise "22.048,00 TL" asıl alacak yönünden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmiş olup, bu hali ile kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu açıktır. Mahkemece yapılacak iş, bozmadan sonra önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11015, Karar No: 2007/12970, Tarih: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11015 E.  ,  2007/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davalıdan 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına,davacıdan harç alınmnasına yer olmadığına, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7144, Karar No: 2014/31186, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7144 E.  ,  2014/31186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/293882

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 17. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2010/7045 (E) ve 2013/560 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında müşteki Zait'e yönelik kamu görevlisine karşı görevinden dolayı kasten yaralama suçunda 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre temel ceza belirlenerek 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesine göre artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın alınan ifadesinde sinir hastası olduğunu ve ilaç kullandığını belirttiği ayrıca 17/01/2013 tarihli celsede sanığın kriz geçirerek duruşma salonu dışarısına çıkarıldığı görülmekle, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddeleri uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun yeniden tayininde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Sanığın hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, kendi alt soyu üzerindeki 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2461, Karar No: 2013/20293, Tarih: 19.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2461 E.  ,  2013/20293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine 04/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı- birleşen dosya davalısı ...’ın, asıl dosya davalısı ... ve davalı-birleşen dosya davacısı ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-birleşen dosya davalısı ...’ın, asıl dosya davalısı ... yönelik temyiz itirazı ile birleşen dosyaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı-birleşen dosya davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı ..., başmüfettiş olan davalı ...’ün, kendisi hakkında taraflı olarak rapor hazırladığını, bu şekilde kendisine mobing uygulandığını, diğer davalıların ise yönlendirme ile taraflı ifade verdiklerini ve suç isnadında bulunduklarını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Birleşen davada davacı ..., müdür yardımcısı olan asıl davanın davacısı ..., kendisine hakaret ettiğini, kurumda yolsuzluk yaptığı iddiası ile kendisini hırsızlıkla suçladığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Mahkeme, davacı-birleşen dosya davalısı ...’ın, davasını ispat edemediğini belirterek asıl davanın reddine, davacı-birleşen dosya davalısı ...’ın, davalı-birleşen dosya davacısı ...’a hakaret ettiğini belirterek, birleşen davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. ( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.