muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4856, Karar No: 2023/1110, Tarih: 05.04.2023

7. Yargılama aşamasında yapılan keşif neticesinde düzenlenen 30.09.2015 tarihli Trafik Bilirkişi Raporuna göre, sanığın savunmalarında 60 km/s hız ile seyrettiği sırada kazanın meydana geldiğini belirttiği ancak tespit edilen 48 metrelik durma mesafesine göre sanığın hızının tahminen 72-74 km/s arasında olduğu ayrıca izlenen olay yeri CD kayıtlarına göre kaza anında ... trafiği yoğunluğunun olmadığı, çarpışmadan 8-10 ... önce aynı yenden aynı tip bir aracın geçiş yaptığı, daha sonra görüntülere karışan sanığın aynı istikamette önünde ve sağ şerit üzerinde seyretmekte olan açık renk bir otomobili sollayarak süratli bir şekilde yaya geçidine girmesi ile aynı anda yayaya çarpmış olduğunun görüldüğü, aracın çarpmadan sonra yayayı 25 metre ileriye fırlattığı gibi aracın da 48 metrede durabildiği görülmekle sanığın hızının 50km/s olan mahal şartlarının üzerinde olduğunun tespit edildiği, yine görüntü kayıtlarından görüldüğü üzere sanığın savunmalarında belirttiği şekilde yayanın kafasında kapüşon-bere- şapka tarzı bir şeyin olmadığı, başının açık ve saçlarının dalgalandığının görüldüğü, elinde bir şey olmadığı yalnızca sağ omzunda beyaz bir çanta olduğu, açıklanan sebeplerle sanığın tek yönlü şehir içi yolda seyrederken gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek hız kurallarına riayet etmeyerek, dikkatini ön tarafa değil de sol yanda orta refüj üzerindeki yayalara vererek yaya geçidi üzerindeki yayaya çarparak ölümüne sebebiyet veren sanığın tam kusurlu olduğu, normal olarak yaya kaldırımından gelip yaya geçidini kullanarak karşıya geçmeye çalışan ve yolun sol şeridine kadar ilerlemiş olan yaya ...'ın kazaya etken kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir.

8. 23.01.2015 tarihli CD İzleme Tutanağı dosya kapsamında bulunmaktadır.

9. Tanıklar .,.. ve .. beyanları dosya kapsamında bulunmaktadır.

10. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

1. Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğu Yönünden;

Oluş, dosya kapsamı, sanık ve tanık beyanları, kaza tespit tutanağı, olaya ilişkin bilirkişi raporları, ölene ilişkin otopsi evrakı ve dosya kapsamındaki tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bilinçli Taksirin Koşullarının Oluşmadığı Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

1. Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğu Yönünden;

Oluş, dosya kapsamı, sanık ve tanık beyanları, kaza tespit tutanağı, olaya ilişkin bilirkişi raporları, ölene ilişkin otopsi evrakı ve dosya kapsamındaki tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bilinçli Taksirin Koşullarının Oluşmadığı Yönünden;

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın olay günü saat 09:10 sıralarında idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 7 metre genişliğinde, bolünmüş tek yönlü, 50 km/s hız limiti bulunan, iki şeritli, asfalt ve kuru zeminli yolda, . Caddesini takiben ... Hastanesi kavşağı istikametine doğru seyir halindeyken . Hastanesi önüne geldiğinde, istikametine göre sağ taraftan kaplamaya girerek yaya geçidini kullanıp karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a aracının sağ ön ve sağ ön ... kısımları ile çarptığı, sanığın idaresindeki kamyonetin çarpma sonrası 48 metre ileride durduğu, fren izinin bulunmadığı, yayanın ise çarpma sonrası 25 metre ileriye savrulduğu, yayanın geçişini yaya geçidinden yaptığı, çarpma noktasının yer işaretlemesi ile belirlenmiş yaya geçidinin üzerinde olduğu, olay yeri inceleme raporuna göre 55 metre mesafede yaya geçidi bulunduğuna dair trafik levhasının bulunduğu olayda, yapılan bilirkişi hesaplamalarına göre sanığın yaklaşık 72-74 km/s hız ile seyrettiğinin tespit edildiği, bu kapsamda sanığın hız sınırının 50 km/s olduğu mahal şartlarının iki katı ve üzerinde bir hızla seyrettiğine ve bu sebeple bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna dair herhangi bir tespitin dosya kapsamında bulunmadığı; mahal hız limitinin üzerinde seyretmesi ve çarpma noktasının yaya geçidi üzerinde olması hususlarının temel cezanın tayini bakımından dikkate alınması gerektiği, böylelikle Dairemizce kabul gören bilinçli taksir hallerinden herhangi birinin olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, hatalı gerekçe ile sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince arttırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi;

1. Eksik Ceza Tayin Edildiği Yönünden;

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi;

1. Eksik Ceza Tayin Edildiği Yönünden;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Takdiri İndirim Hükümlerinin Uygulanmasının Hatalı Olduğu Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Diğer Temyiz Nedenleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-2) ve (B-1) bentlerinde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/665 Esas, 2015/1423 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4951, Karar No: 2011/11958, Tarih: 30.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4951 E.  ,  2011/11958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın 20 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle 1966 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca tarafların uzlaşması esas ise de, davacı taraf uzlaşmayacağını dilekçe ile beyan ettiğinden işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 38. maddesindeki 20 yıllık hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12269, Karar No: 2013/18295, Tarih: 19.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/12269 E.  ,  2013/18295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : TCK 32/1 ve CMK 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması yerine Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden aldırılan tek uzman hekim raporu ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14691, Karar No: 2013/19731, Tarih: 23.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/14691 E.  ,  2013/19731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Asıl karar; TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; mahkemenin 26.01.2011 günlü kararında sanığın son celsede hazır bulunup yüzüne karşı karar verilmesine rağmen başvuru süresinin başlangıcının tefhim tebliğ olarak yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile temyizin yasal süre geçtikten sonra yapıldığından bahisle sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin usulsüz olarak verilen 01.07.2011 gün ve 2010/187-2011/32 sayılı ek karar kaldırılarak gereği düşünüldü;

1- Sanığın Uluca Ltd. Şti'nin ... ile birlikte çift imzayla temsile yetkili müdürü olduğu halde, 8 adet çekteki ...'e ait olması gereken imzaları onun imzasına benzetmek suretiyle sahte oluşturduğunun iddia olunması, aşamalarda istikrarlı olarak firmanın asıl sahibinin ... olduğunu, ...'in İlyasın damadı olup, çekleri İlyasın izni ile imzalayarak şirkete mal aldığını, malların faturalı olduğunu, ödemelerin geciktirilmesi için bu yola başvurulduğunu savunması, tanık ...'nın şirketin hukuken ortağı olduğunu, asıl sahibinin kayınbabası olan ... olduğunu, işleri fiilen sanığın yürüttüğünü belirtmesi, şirketin sanıktan sonraki mesul müdürü olan şikayetçi ...'in suça konu çeklerin şirkete alınan malların ödenmesinde kullanıldığını ve bunlara ilişkin faturaları sunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, çeklerin verildiği firma yetkilileri dinlenilip, bu firmaların defterleri incelenerek çeklerin defterlerine işlenip işlenmediği tespit edilerek, suça konu çeklerin yer aldığı çek defterindeki diğer çeklerdeki keşideci imzalarının somut olaya benzer şekilde atılıp atılmadıkları, herhangi birinin imza veya borcuna itiraz edilip edilmediği ile kimin tarafından, hangi hesaptan ödendikleri tespit edilerek, savunmada adı geçen ...'ın konu ile ilgili bilgisi sorulup sonucuna göre elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5197, Karar No: 2019/19825, Tarih: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5197 E.  ,  2019/19825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davacı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin (6) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, alınan harçların talebi halinde davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11746, Karar No: 2012/13058, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11746 E.  ,  2012/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve ihbar edilen ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İhbar edilen anne ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4347, Karar No: 2019/12687, Tarih: 26.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4347 E.  ,  2019/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının faize ilişkin bendinin düzeltilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, gerekçeli kararın faiz hükmü yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile tescile ilişkin bentlerinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. . Ancak;

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın faiz hükmü yönünden yapılan düzeltmenin kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece mahkeme kararına işlenmesi ile yetinilmesi, yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52117, Karar No: 2014/2279, Tarih: 29.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52117 E.  ,  2014/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2010/277-2011/675

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 06.11.1992 tarihinden itibaren davalı işyerinde hizmetli olarak çalıştığını, 08.03.2010 tarihi itibariyle haksız olarak işine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kurumda sözleşmeli olarak çalışan K.. Ç.. isimli bayan personel hakkında asılsız dedikodular yaydığı, başka bir erkekle ilişkisinin olduğunu babasına bildirdiği, adı geçen sözleşmeli personel ile bu dedikodular nedeniyle müşterilerin bulunduğu ortamda kavga ederek küçük düşürdüğü, Mersin Valiliği'nce hakkında 10.02.2010 gün ve 788 sayılı olur ile başlatılan soruşturma sonucu davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin, davalı işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/II-d maddesine göre haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı işçinin, birlikte çalıştığı başka bir kadın işçinin evlilik dışı ilişkisi olduğu düşüncesiyle, keyfiyeti bu işçinin babasına bildiren kişinin kendisi olduğunu itiraf edince, bu kadın işçi tarafından davacıya birkaç tokat vurulduğu ve arkasından bu kadın işçinin sinir krizi sonucu bayılıp hastaneye kaldırılması şeklinde gelişen olayda, davacının başka bir işçiye sataşmasından bahsedilemeyeceği, ancak açıklanan nedenlerle davacının eylemi sonucu işyerinde çalışma düzeninin ve iş akışının bozulduğu ve bazı olumsuzlukların ortaya çıkmasının kaçınılmaz olduğu gözönüne alındığında, bu olayın işverene geçerli fesih hakkı vereceği düşünülmeden, işveren feshinin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.