muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9790, Karar No: 2016/4139, Tarih: 13.04.2016

Davalı .... vekili; derdestlik, kesin hüküm, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, sorumluluğun ...ye ait olduğunu savunarak davanın reddine istemiştir.

İhbar olunan ... vekili; derdestlik itirazında bulunmuş,faiz isteminin hukuki mesnetten yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili; davanın asıl muhatap olan ...ye tevcih edilmesini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına ... nezdinde, ... Şubesi aracılığı ile 19.11.1999 tarihinde 50.000 DEM (Karşılığı 25.564,59 EURO)'luk hesap açılmış olduğu, hesabın ... A.Ş /... Şubesi nezdinde açılmış bir hesap olduğunun kabulünün gerektiği ve işbu mevduatın ödenmesinden davalı ...nın sorumlu olduğu, davacının 50.000 DEM (Karşılığı 25.564,59 EUR) olan asıl alacağına hesabın açılış tarihi olan 19.11.1999 tarihinden itibaren, alacağını tamamen tahsil edene kadar, 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi kapsamında [Kamu ...larının DEM (EUR) bazındaki Bir Yıllık Mevduata Uygulamış Oldukları En Yüksek Faiz Oranlarında ] faiz talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 25.564,59 Euro alacaklarının faiz başlangıç tarihinin 19/11/1999 tarihi olduğunun ve bu tarihten itibaren alacağını tamamen tahsil edene kadar, 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında kamu ...larının DEM (Euro) bazındaki 1 yıllık mevduata uygulamış oldukları en yüksek faiz oranıyla davalı ile üstlenen ... den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili ve ihbar olunan ... vekili temyiz etmiştir.

1- Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir. Temyiz isteminde bulunan Ordu Yardımlaşma Kurumu talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar eden tarafın temsilcisi olarak davaya katılmamıştır. Karar başlığında davalı olarak gösterilmemiş, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, ihbar olunan ... vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ...cılık işleminden kaynaklanmaktadır. Davacı, asıl alacağının tahsili için açtığı ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/2 esas numaralı dosyasında görülüp kesinleşen dosyada “uyuşmazlık konusu 50.000 DEM alacağının 19.11.1999 tarihinden itibaren faiziyle tahsilini” talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen 12.09.2012 tarihli kararı temyiz etmeyip faiz başlangıç tarihine ilişkin olarak tavzih talebinde bulunmuş, ancak mahkemece tavzih talebi ek karar ile reddedilmiştir. ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/2 E. 2012/236 K.sayılı kararı Dairemizin 21.11.2013 tarih 2013/12957 E. 2013/21140K. sayılı ilamı ile onanmış ve karar 09.06.2014 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

İşbu davada ise davacı, mevduata işlemiş olan faiz alacağına ilişkin talepte bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacının ilk olarak ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtığı davada verilen ve kesinleşen hüküm işbu dava yönünden kesin hüküm teşkil etmektedir. Maddi anlamda kesin hüküm için eski ve yeni açılan davanın konularının, dava sebeplerinin ve taraflarının aynı olması gerekir. Dava konusunun aynı olması kesinleşen hüküm ile yeni açılan davanın talep sonucunun aynı olmasıdır. İlk açılan davada davacının taleplerinden biri hakkında değerlendirme yapılmaz ve karar verilmez ise, verilen hüküm kesinleştiğinde bu talep yönünden kesin hüküm teşkil etmeyecek ve davacı olumlu yada olumsuz bir değerlendirme yapılmayan talebi hakkında tekrar dava açabilecektir.

Ancak somut davada, davacı ilk açtığı davada alacağının 19.11.1999 tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep etmiş; mahkemece verilen kararın gerekçesinde davacının faiz talebi değerlendirilmiş ve “...mevduatın Off Shore ...sına havale edildiği 19.11.1999 tarihinden itibaren alacağa 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gereğince temerrüt faizi yürütülmesine” karar verilmiş, ancak hüküm fıkrasına faiz başlangıç tarihi yazılmaksızın “ ...alacağın davalı ile üstlenen ...den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, hükmolunan alacağa bir yıl vadeli aynı cins mevduata devlet ...larınca uygulanan en yükske faiz oranının yürütülmesine” şeklinde kaleme alınmıştır. Bu durumda davacının, kararın gerekçesinde yer alırken hüküm fıkrasına yansımayan faiz başlangıç tarihine ilişkin yapılan hatayı temyiz sebebi olarak ileri sürülmesi gerekirken, davacı işbu kararı temyiz etmemiş, tavzih talebinde bulunmuş, söz konusu hususun re'sen dikkate alınabilecek bir temyiz nedeni olmadığı ve tavzih yoluyla da düzeltilmesi mümkün olmadığından, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/2 E. 2012/236 K. sayılı kararı Dairemizce onanarak kesinleşmiştir. Dava şartları 6100 sayılı HMK'nun 114. maddesinde sayılmış olup, davanın daha önceden kesin hüküm ile çözümlenmemiş olmasının da dava şartı olarak sayılmış olduğundan ve mahkemece dava şartlarının her zaman re'sen nazara alınması gerektiğinden açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5216, Karar No: 2008/483, Tarih: 28.01.2008

19. Hukuk Dairesi 2007/5216 E., 2008/483 K.

**19. Hukuk Dairesi 2007/5216 E., 2008/483 K.**

**- FAİZ İNDİRİMİ

- KEFALET

- YENİDEN YAPILANDIRMA**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 113 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, Genel Nakdî ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi'ni kefil olarak imzalayan davalı hakkında başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili sorumluluğunun 5.000.000 USDlik döviz kredisine ilişkin kefalet olduğu halde, davacı tarafından 42.927.162.938.872 TL için takip yapıldığını, süreli kredi olduğunu, 19.01.1998 tarihinde ihtarname çekerek kefaletinin sona erdiğini bildirdiğini, asıl borçlu ve diğer kefiller için açılan davanın Ankara Sekizinci Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2001/594 Esas nolu dosyasında devam ettiğini, faiz oranının fahiş olduğunu, asıl borçlu ile davacı banka arasındaki 4734 sayılı Kanun'a göre, 25.10.2002 tarihli Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi ve 27.03.2003 tarihli Finansal Yeniden Yapılandırma Ek Sözleşmeleri imzalandığını, bu sözleşmelerin müvekkilini etkileyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne, davalının icra dosyasına itirazının iptali ile asıl alacak olan 6.822.400.00 YTL'ye 03.08.2001 temerrüt tarihinden itibaren yıllık %395.06 temerrüt faizi ile faizin %51 BSMV uygulanmak suretiyle takibin devamına,

Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan %40 inkar tazminatı tutarı 2.728.960.00 YTL'nin davalıdan tahsiline, davalının %40 kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Alacaklı ile asıl borçlular arasında Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi imzalandığı ve borcun ileriki bir tarihte ve daha düşük bir faizle ödeneceğinin kararlaştırıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

Kefaletin feri niteliği itibariyle kefilin borcunun, asıl borca bağımlı olduğu ve böylece asıl borçluya muacceliyet tarihi ve faiz indirimi bakımından sağlanan hakların kefil yönünden de geçerli olduğu gözetilmeden mahkemece yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21502, Karar No: 2013/11708, Tarih: 21.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/21502 E.  ,  2013/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/11233, Karar No: 2021/1938, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/11233 E.  ,  2021/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma

Hüküm : 1-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan; her bir sanık hakkında; CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrıayrı beraat

2-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; sanıklar .. ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1,TCK’nın 62/1, 52/2, 51/1-3-7, 53/1. maddeleri gereğince ayrıayrı mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...’un mahkumiyetine, tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma suçundan tüm sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan, sanıklar ..., ... ve ...’un beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Kültür ve Turizm Bakanlığının, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçu nedeniyle açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu açısından, sanıklar ... ve ...’un mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Kültür ve Turizm Bakanlığının, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçu nedeniyle açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu açısından, sanıklar ... ve ...’un mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Olay günü, önleyici kolluk devriyesi sırasında, eskiden ruhsatlı olarak faaliyet gösteren, olay tarihi itibariyle faaliyette olmayan taş ocağında sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ...’ın bulunduğu, sanıkların ellerinde bulunan demir manivela ve kazma ile taş çıkardıkları, olay yerinde, kazıya yarar aletler, patlatma için kullanılacak maddeler, elektrik kabloları bulunduğu ve römork içerisinde 4 adet çıkartılmış taş malzemelerin olduğunun tespit edildiği, sanıkların benzer savunmalarında; daha önce bu taş ocağında 10 sene kadar çalıştıklarını, olay günü sanıklardan ...’ı0n evinin avlu duvarını yapmak için taş çıkardıklarını beyan ettikleri, dosya kapsamında bulunan Müze Müdürlüğü raporunda; dava konusu yerin 1. derece arkeolojik sit alanı olduğu, kayalıkların üzerine patlayıcı yerleştirmek için delik açıldığı, sit alanına izinsiz müdahalede bulunulduğunun belirtildiği dosya kapsamında;

1-Dava konusu yerde bağımsız arkeolog bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumunda bulunan Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıklar hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle, yasal olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; CMK’nın 231/8. maddesindeki “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” düzenlemesinin, suç tarihinden sonra 18/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle, sanıkların aleyhine yorumlanamayacağı ve mahkemece, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerekçesinde, tekrar suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaat oluştuğunun belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Temel ceza tayininde, yeterli ve yasal gerekçe gerekçe belirtilmeden, hapis cezası alt sınırdan tayin edilirken, adli para cezası tayininde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-Suçta kullanılan malzemelerin, TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Temel ceza tayininde, yeterli ve yasal gerekçe gerekçe belirtilmeden, hapis cezası alt sınırdan tayin edilirken, adli para cezası tayininde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-Suçta kullanılan malzemelerin, TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanıkların, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17288, Karar No: 2025/8121, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17288 E.  ,  2025/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/595 E., 2022/705 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/165 E., 2020/307 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7358, Karar No: 2014/14579, Tarih: 06.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7358 E.  ,  2014/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketici ...'un şikayeti üzerine Korkuteli Tüketici Sorunları ilçe hakem heyeti başkanlığı tarafından tüketici talebinin kabulüne, Kayıp/Kaçak bedeli, TRT payı, Enerji Fonu, Belediye Tüketim vergisi olarak alınan bedellerin iadesine şeklinde karar verildiğini, hakem heyetinin yasayla sınırlarının belirlendiğini ve yetkisini aşarak gerekçelendirdiği ve adeta bir mahkeme gibi hüküm verdiğini, Türkiye genelinde Elektrik dağıtım şirketlerinin uygulayacağı Ulusal Elektrik Tarifeleri Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından belirlendiğini ve ülke genelinde bütün tüketicilere aynı şekilde yansıtıldığını, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin birinci fıkrasında "Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak bakacağının ifade edildiğini, bu yasa hükümleri doğrultusunda Kurul kararları ile belirlenerek tahsil edilen bu bedellerin iptal ve iadesi için mahkeme sıfatı dahi taşımayan Tüketici Hakem Heyetlerince inceleme yapılması ve karar verilmesinin yasal olarak mümkün olmadığını, bu incelemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da yapılmasının yasal zorunluluk olduğunu, bu nedenlerle itiraz konusu kararın iptalini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap layihasında usul ve yasaya aykırı davanın reddini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 4077 sayılı yasanın 11/A ve 22/5 maddeleri uyarınca elektrik abonelik sözleşmesi gereğince tahakkuk edilen değişik kalemlerdeki kesintilerin iadesi konusunda verilen hakem heyeti kararının iptali isteminden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece; davacının iptalini talep ettiği Tüketici Hakem Heyeti Kararına konu miktarın kesinlik sınırının altında kaldığı bu itibarla sözkonusu kararın kesin olduğu belirtilerek davanın reddine hükmolunmuş, işbu hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine 12/02/2014 tarihli ek kararla esas hükmün kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz talebinin reddine dair ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre; kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının mevzuata uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.