muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5136, Karar No: 2017/4389, Tarih: 14.09.2017

Davacılar, ilk olarak genel kurula çağrının usulüne uygun olmadığı sebebine dayanarak genel kurulda alınan kararların iptalini talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıların hazirun cetvelinde kayıtlı adreslerinin ''... Cad. ...Apt. No:25/2 ...'', gönderilen APS evrakında yer alan adreslerinin ise ''M... Cad. ... Apt. Kat:1 ...'' şeklinde olduğu, APS evrakındaki adreste bina ve daire numarasının yer almadığı, adresin eksik olduğu, bu şekilde yazılan adres ile gönderi adresinin bulunmasının oldukça güç olduğu, bir caddedeki tüm oturanları tanımadan veya onlara tesadüf etmeden alıcının bulunduğu bina ve dairenin numarasız olarak tespitinin imkansız olduğu, davacıların toplantıya katılımlarının engellendiği, toplantıya çağrının usulsüz olduğu belirtilmiştir. Oysa, pay devri itirazına ilişkin olarak gönderilen 14.01.2011 tarihli ihbarnamenin, 30.07.2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısı çağrı mektubunun ''... Cad. ...Apt. Kat:1 ...'' adresine gönderildiği ve davacılara tebliğ edildiği görülmüş olup; mahkemenin kabulünün aksine, adres yetersizliğinden ve dolayısıyla çağrı usulsüzlüğünden bahsedilemez.

Bu durumda, usulsüz çağrının ortağa red oyu ve muhalefet şerhi aranmaksızın iptal davası açma hakkı verdiği, davacıların usulüne uygun çağrıya rağmen genel kurul toplantısına katılmamış ve alınan kararlara muhalefet şerhi koymamış olmaları nedeniyle dava açma haklarının bulunmadığı gözetilerek, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru olmamıştır.

Davacılar ikinci olarak ise yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullandıklarını ileri sürerek, buna ilişkin alınan kararın iptalini talep etmişlerdir. Ancak, genel kurul hazirun cetvelinden toplantıya yönetim kurulu üyeleri olan Ali, İmhan, Levent ile yönetim kurulu üyesi olmayan... ve ...t'in katıldığı, davacıların ise yukarıda açıklanan sebeplerle usulüne uygun olduğu belirlenen çağrıya rağmen toplantıya katılmadıkları anlaşılmaktadır. Toplantı tutanağının 5. maddesinde yönetim kurulu üyelerinin kendi oyları dışında kalan diğer oylar ile ibra edildikleri belirtilmiştir. Bu durumda yönetim kurulu üyeleri, kendileri dışında kalan ve toplantıya katılan pay sahiplerinin oybirliği ile ibra edildiklerine göre yönetim kurulu üyelerinin ibrası için gerekli toplantı ve karar nisabı sağlanmış olup, mahkemece bu iptal sebebinin yerinde görülmesi de doğru olmamış, hükmün açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, takdir olunan 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12360, Karar No: 2011/2728, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12360 E.  ,  2011/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının satın aldığı taşınmaz konusunda aracılık ettiğini, komisyon bedeli olarak davalıya 15.000TL bedelli ve 25.8.2007 vadeli senet verdiğini, bu senedin 12.500TL’lik kısmını ödediğini, senedin sonradan doldurulduğunu, senedin kısmen ödenmesine rağmen tahrif edilerek 115.000TL olarak icra takibine konulduğunu ileri sürerek, senet uyarınca borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, herhangi bir taşınmaz satışı hususunda davacıya aracılık etmediğini, davacıya sattığı 4 adet bağımsız bölümün bedelinden geriye kalan borç için senet düzenlendiğini, senette tahrifat yapmadığını, davacıdan 115.000TL alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senetteki imzanın davacıya ait olduğunun sabit olduğu, miktar yönünden senetteki rakam ve yazı ile yazılan kısım arasında fark olması halinde yazı ile yazılan kısma itibar edilmesi gerektiği, Adli Tıp Kurumu raporuna göre senedin yazı ile yazılan kısmında herhangi bir ilave ve tahrifat bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının taşınmaz satın alımında kendisine aracılık yaptığını, komisyon bedeli olarak davalıya 15.000TL bedelli senet verdiğini, davalının bu senette tahrifat yapmak suretiyle 115.000TL üzerinden icra takibine koyduğunu, senedin sonradan doldurulduğunu öne sürerek, takibe konu senet uyarınca borçlu olmadığının tespiti istemiyle eldeki

2010/12360-2011/2728

Davacı, davalının taşınmaz satın alımında kendisine aracılık yaptığını, komisyon bedeli olarak davalıya 15.000TL bedelli senet verdiğini, davalının bu senette tahrifat yapmak suretiyle 115.000TL üzerinden icra takibine koyduğunu, senedin sonradan doldurulduğunu öne sürerek, takibe konu senet uyarınca borçlu olmadığının tespiti istemiyle eldeki

2010/12360-2011/2728

davayı açmıştır. Davalı, herhangi bir taşınmaz satışı hususunda davacıya aracılık etmediğini, davacıya sattığı 4 adet bağımsız bölümün bedelinden geriye kalan borç için senet düzenlendiğini, senette tahrifat yapmadığını, davacıdan 115.000TL alacaklı olduğunu savunmuş, mahkemece miktar yönünden senetteki rakam ve yazı ile yazılan kısım arasında fark olması halinde yazı ile yazılan kısma itibar edilmesi gerektiği, Adli Tıp Kurumu raporuna göre senedin yazı ile yazılan kısmında herhangi bir ilave ve tahrifat bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporlarına göre davaya konu senedin rakam kısmında bulunan 15.000 rakamının önüne “1” rakamının sonradan eklenmek suretiyle senette tahrifat yapıldığı anlaşılmakta olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Kural olarak TTK.nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588/1 maddesi gereğince bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur.Ancak Yargıtayın yerleşik uygulamaları gereğince bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır.Bu durumda davaya konu senedin yazı ile miktar bildiren kısmına itibar edilemez.Öyle olunca mahkemece davaya konu senedin 15.000TL üzerinden düzenlendiği kabul edilerek taraf delilleri toplanıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24708, Karar No: 2016/13079, Tarih: 12.12.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/24708 E.  ,  2016/13079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1202, Karar No: 2019/2601, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1202 E.  ,  2019/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5901, Karar No: 2011/14403, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5901 E.  ,  2011/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Tapu kaydındaki takyidatın hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/726, Karar No: 2018/3399, Tarih: 12.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/726 E.  ,  2018/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme

HÜKÜM : Sanığın ...'i olası kastla öldürmek suçundan TCK'nun 81/1, 21/2, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) a) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu ile ilgili olarak herhangi bir kamu davası açılmamış ise de; bu hususta zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

b) Sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan verilen cezadan TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken "16 yıl 8 ay hapis cezası" yerine hesap hatası sonucu "16 yıl 4 ay hapis cezası"na hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ölen ...'e yönelik olası kastla öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık müdafii ile dosya kapsamında dinlenen bir kısım tanıkların, sanığın akli dengesinin yerinde olmadığını beyan etmeleri karşısında, sanık ... hakkında, en yakın ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetine ilişkin rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Oluşa ve dosya içeriğine göre ise; maktul ...'nın ölüm tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olduğu, bu haliyle sanığın eyleminin TCK'nun 82/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6943, Karar No: 2016/5641, Tarih: 26.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6943 E.  ,  2016/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/11/2007 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizlerine gelince;

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı banka görevlisinin zimmetine para geçirdiğini, zimmet suçundan mahkum olduğunu, davalının da zimmet döneminin bir kısmında banka müdür vekili olarak görev yaptığını, görev yaptığı döneme isabet eden zimmet miktarından, davalının, kusuruna isabet eden kısmından sorumlu olduğu iddiasıyla zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, müdürlük tecrübesi olmadığını, vekaleten ve çok kısa bir süre görev yaptığını, davaya konu zarardan sorumlu tutulmasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, .. dosyası kapsamı, banka disiplin kurulu kararı ve alınan bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava dışı bankada servis elemanı olarak çalışan .. döneminde zimmetine bir miktar para geçirdiği ve bu eylemi nedeniyle .. esas .. karar sayılı ilâmıyla mahkumiyetine ve zimmet miktarı olan .. TL' in tamamından sorumlu olacak, ... TL'sinden sanık ... sorumlu olacak şekilde tahsiline karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesince onandığı; davalının ise, ... tarihlerinde zararın meydana geldiği banka şubesinde müdür vekili olarak görev yaptığı ve zimmet eyleminin bu dönemde tespit edildiği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, davalının zimmetin gerçekleştiği dönem içinde ve kısa bir süre için vekaleten görev yapması, zimmetin de bu dönemde tespit edilerek ortaya çıkarılması gözetilerek, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 43-44 maddeleri (TBK'un 51-52 md.leri) gereğince uygun bir miktarda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi; yine, ... kararında sözü edilen zimmet nedeniyle oluşan zarar miktarının asıl faillerden tazminine karar verildiği gözetilerek bu dosyada tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde ödetilme kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de doğru değildir. Kararın bu nedenlerle bozması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3421, Karar No: 2021/11382, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3421 E.  ,  2021/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davaya konu taşınmaza ilişkin taraflar arasında uzlaşma sağlandığından davanın konusuz kalması nedeni ile ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca kararın kaldırılarak karar verilmesine yer olmadığına ilişkin yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacılar lehine 40.853,36-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 50.681,70-TL vekalet ücretine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2020/552-1032E/K sayılı ilamının hüküm fıkrasının; vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden 40.853,36-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15002, Karar No: 2011/1072, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/15002 E.  ,  2011/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.03.2010 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipoteğin ehliyetsizlik nedeniyle terkini istemine ilişkindir.

Davalı banka, davacının ipotek aktinin kurulmasından çok sonra vesayet altına alındığını, aktin sıhhatini etkileyecek bir neden bulunmadığını, eldeki davanın açılmasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Gerçekten, taraflar arasındaki ipotek akti 07.08.2008 tarihinde tesis edilmiş, 02.02.2010 tarihinde şizofreni hastası olması nedeniyle davacıya mahkeme hükmü ile vasi tayin edilmiştir. Ne var ki, dosyada yer alan bazı sağlık kurulu raporlarından davacıya kronik şizofreni hastalığı tesisi konulduğu anlaşılmaktadır. Bu raporlar vasi tayini kararından çok önceki tarihleri içermektedir. Kuşkusuz şizofreni hastalığının ehliyete etkisini tayin hukuki değil tıbbi uzmanlığı gerektiren bir iştir.

Hal böyle olunca; davacının sözleşme yapma ehliyeti bulunup bulunmadığı hususu üzerinde yöntemince ve önemle durulması gerekmektedir.

Davranışlarının eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirme ve ayırtedebilme kudreti bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile edinme ve borç altına girme ehliyetinin varlığından söz edilemez. Ayırt etme gücü Türk Medeni Kanununun 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksunluk…” olarak tarif edilmiş, bu tarif içinde de ayırt etme gücünü ortadan kaldıran nedenlerden bazılarına değinilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 15. maddesinde ise; kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere ayırt etme gücü bulunmayanların fiillerinin hukuki sonuç doğurmayacağı hükme bağlanmıştır. Bu gibi durumlarda karşı tarafın iyiniyetli olmasının veya olmamasının bir önemi yoktur. Görülüyor ki; Türk Medeni Kanunu’nun koyduğu hükümlerle ayırt etme gücünün önemine değinilmiş, şahıs ve malvarlığı hukuku açısından doğurduğu sonuçların büyük önem taşıdığını vurgulamıştır.

Bütün bu anlatılanların sonucuna göre eldeki davada öncelikle sözleşmenin vaat borçlusu olan davalının ayırt etme gücü olup olmadığının, başka bir anlatımla bu durumundan ötürü sözleşmenin kendisini bağlayıp bağlamayacağı hususu üzerinde durulması bir zorunluluktur.

Bütün bu anlatılanların sonucuna göre eldeki davada öncelikle sözleşmenin vaat borçlusu olan davalının ayırt etme gücü olup olmadığının, başka bir anlatımla bu durumundan ötürü sözleşmenin kendisini bağlayıp bağlamayacağı hususu üzerinde durulması bir zorunluluktur.

Mahkemece yapılması gereken iş, açıldığı bildirilen vasi tayinine ilişkin davanın akıbetini mahkemesinden sormak, hükme bağlanmışsa davalıyı tayin edilecek vasi temsil edeceğinden davayı ona bildirmek, bundan sonra da tarafların gösterecekleri tüm delilleri toplamak, bildirilirse tanıklardan davalının durumunu saptamak, varsa davalıya ait doktor raporları, hasta müşahade kağıtları, film ve grafileri ilgili yerlerden getirterek, sözleşme yapma ehliyetinin tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden uzman hekimden, gerek görülürse de Adli Tıp Kurumundan rapor almak, davalının ayırt etme gücü olup olmadığı incelendikten sonra çekişmenin esası hakkında bir hüküm kurmak olmalıdır.

Bütün bu yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı bankanın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2. bent uyarınca davalı bankanın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.