muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/907, Karar No: 2015/460, Tarih: 16.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/907 E.  ,  2015/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişisi raporuna göre, suça konu emvallerin orman sayılan yerlerden elde edilip motorlu testere ile kesilmiş olduğunu,fen bilirkişisinin raporunda ise kesilen ağacın kökü sanığın arazisine 3.30 metre uzaklıkta olduğunun belirtilmesi ve sanığın alınan savunmasında ''Söz konusu ağacı kendisinin kesmediğini, iyilik olsun diye bir arkadaşının kestiğini, kesilen bu ağacı gidip orman şefliğine sözlü olarak söylediğini''iddia etmesi karşısında,sanıktan orman idaresindeki hangi görevliye bildirdiğinin sorulması, emvalleri kesenleri bilen başkaca şahıslar bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre TCK'nın suça iştirak hükümlerinin uygulanma hususunun da tartışılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/237, Karar No: 2020/569, Tarih: 20.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/237 E.  ,  2020/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... 98 Ltd. Şti. Adına Müdür ... vekili Av. ... ile davalı ... San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/41 esas ve 2015/463 karar sayılı ve 11.11.2015 tarihli hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 2017/3876 esas ve 2018/5011 karar sayılı ve 17.10.2018 tarihli ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4581, Karar No: 2016/186, Tarih: 13.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/4581 E.  ,  2016/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yeşil reçete ile alınabilen ilaçları sahte reçete düzenleyerek eczaneden satın aldığının iddia edildiği kamu davasında sanığın, 31.03.2010 tarihinde kimliğini kaybettiğine dair ... Polis Merkezi Amirliği'ne müracaatta bulunduğunu, kimliğini bulan kişilerin söz konusu sahte evrakı düzenlediğini, suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın kimliğini kaybettiğine dair verdiği ifade tutanağının onaylı örneğinin ilgili kurumdan istenmesi, ayrıca reçete üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile ilaçların satın alındığı eczane çalışanlarına ilacı alan kişinin sanık olup olmadığına ilişkin teşhis yaptırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/235, Karar No: 2020/579, Tarih: 03.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/235 E.  ,  2020/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 24/12/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/568 esas, 2015/670 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/01/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 18/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararına karşı başvurulabilecek itiraz kanun yolunun gösterildiği ve kararın tebliğ edildiği,

2- Tedbirin infazına başlaması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanığın kuruma müracaat etmemesi ve tedbirin infazına başlamaması üzerine “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/568 esas, 2015/670 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/568 esas, 2015/670 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/5234 esas, 2018/7909 sayılı ilamında "...TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosyada sanık her ne kadar tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip kuruma verdiği dilekçe ile tedbire uymayacağını beyan etmiş ise de, yasada kovuşturma şartı olarak düzenlenen “ısrar” şartının gerçekleşmesi için; sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde dava açılması gerekir..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığa 19/03/2015 tarihinde Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen çağrının tebliğ edilmesine karşın, 10 gün içerisinde müracaat etmemesi üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadan, dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden kaydının kapatılarak kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, durma kararı verilerek şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/568 esas, 2015/670 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamışsa da, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısıyla kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/568 esas, 2015/670 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası

gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3889, Karar No: 2020/8565, Tarih: 16.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/3889 E.  ,  2020/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... Güven vekili, davalı ... vekili, davalı ... AŞ. (.... Sigorta A.Ş.) vekili temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu otobüsün karda geri kayarak, aracına kar lastiği takan yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 3.000,00’er TL maddi ve 50.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan (davalı ... sadece maddi tazminattan ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini davacı eş Handan için 96.714,73 TL, davacı evlatlar Neslihan için 4.453,34 TL, Aslıhan için 3.610,13 TL, Fethullah Musa için 8.264,71 TL’ye yükselterek tüm maddi tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davasının kısmen kabulü karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ...Ulaşım Toplu Taş.İşl.San. ve Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30/01/2018 tarihli, 2016/9729 E., 2018/462 K. sayılı ilamı ile " ...mahkemece hesap bilirkişisinden iş davası ve yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda peşin sermaye değeri konusunda mahsup için ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozulmuştur.

1-Davalı ...’in adli yardım talebinin incelenmesinde; dosya içerisinde bulunan belgelerin incelenmesi sonucu 6100 sayılı HMK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...’in adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (aşağıda nolu bentte belirtilen husus dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönler hususunda yeniden hüküm kurulamayacak olmasına göre, davalı ... vekili, davalı Bursa Ulaşım Toplu Taş.İşl.San. ve Tic. A.Ş. vekilinin ve davalı Halk Sigorta A.Ş. Vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin hesap raporuna yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından vefat edenin yakınlarına bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi için önemlidir.

Dairemiz bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada SGK tarafından gönderilen müzekkere cevabında, davacılara iş kazası ölüm geliri bağlandığı belirtilmiş ve bağlanan gelirlere ait ilk peşin sermaye değerleri bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacılara bağlanan iş kazası geliri sonucunda davacı ... dışında ki davacıların bakiye destek zararı kalmadığı belirlenmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Bu durumda mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin yarısının hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve hesaplanan tazminattan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin tamamının mahsubu sonucu davacı ... yönünden eksik diğer davacılar yönünden bakiye tazminat alacağının kalmadığı yönünde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

Bu durumda mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin yarısının hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve hesaplanan tazminattan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin tamamının mahsubu sonucu davacı ... yönünden eksik diğer davacılar yönünden bakiye tazminat alacağının kalmadığı yönünde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in Adli Yardım Talebinin KABULÜNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili, davalı Bursa Ulaşım Toplu Taş. İşl. San. ve Tic. A.Ş. vekili ve davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin zamanaşımına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin hesap raporuna yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı Bursa Ulaşım Toplu Taş. İşl. San. ve Tic. A.Ş. ve Halk Sigorta A.Ş.'ye geri verilmesine 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9267, Karar No: 2016/838, Tarih: 26.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9267 E.  ,  2016/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/363337

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2008/965, 2013/468

SANIK : H.. Ç..

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

Mala zarar verme ve yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı diğer sanıklar Murat ve Hasan ile birlikte katılanlarla kavga ederken katılan Kadir’i pense ile katılan Bekir’i ise sopa ile yaraladığı, ayrıca katılan Kadir’e ait araca da sopa ile vurarak kapısına zarar verdiği şeklindeki eyleminin subut bulduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4205, Karar No: 2022/1715, Tarih: 05.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4205 E.  ,  2022/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 50/3, 1-a, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanunun mer’i 7/2. maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11/4/2013-6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17/10/2019-7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27/3/2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

Tarihi seyir içinde Kanunun 12.4.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7’inci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.2.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanunla, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 7.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanunla yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.