muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/25826, Karar No: 2023/1299, Tarih: 16.03.2023

Dosyada bulunan 24569 ID numaralı ByLock tespit değerlendirme tutanağına göre; sanığın mail ve yazışma durumunun pasif olduğu, gönderilen, alınan mail sayısının ve katıldığı grup sayısının sıfır olduğu, giriş sayısının ise bir olduğu dikkate alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından sanığın ByLock'un örgütsel saik ile yüklenip kullanılıp kullanılmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması ve sanığın ByLock programını örgütsel olarak kullanmadığı, indirmediği ve örgütsel faaliyetinin olmadığına ilişkin savunmasının denetlenmesi bakımından; dosya içerisinde bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre; ekleyen, eklenen kişiler hakkında örgüt üyeliği sebebiyle ceza soruşturması yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, varsa ceza soruşturması ya da dava dosyalarının celp edilmesi, mevcut ise bu kişilerin aşamalardaki ifade örneklerinin getirtilerek incelenmesinden sonra ekli kişilerin tanık olarak dinlenilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

I. Sanık hakkında dosya içerisinde bulunan 30.04.2018 tarihli tutanaktan anlaşılacağı üzere gönüllü olarak kendiliğinden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiği soruşturma aşamasından itibaren, yerel mahkemenin de kabul ettiği gibi, etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 221/4-1. cümle uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

II. TCK'nın 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda 53/1, 2, 3 maddelerinin uygulanması gerekirken 53/1-2 nin uygulanması,

III. Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 uncu maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi 08.02.2021 tarihli ve 2020/78 Esas, 2021/191 sayılı Kararını 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesine , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesie gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5624, Karar No: 2011/7798, Tarih: 08.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5624 E.  ,  2011/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesi verilmesine istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere yeni delil elde edilmesi halinde her zaman yeniden mirasçılık belgesi istenebileceğine göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 08.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/856, Karar No: 2014/2040, Tarih: 18.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/856 E.  ,  2014/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf.)

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/679-2012/623

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin noterlik hisse devir sözleşmesiyle kooperatif üyesi olan dahili davalı N.. T..'ın kooperatifteki E-2 blok 9 no'lu bağımsız bölüme ilişkin hissesini bedeli karşılığında satın aldığını, yapılan bu devir işlemini kooperatif yönetimine bildirdiği halde verilen cevabi ihtar ile söz konusu devire konu taşınmazın N.T. adına görünmediği ve devir işleminin mümkün olmadığının bildirildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı N.. T.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatif üyeliğinin usulüne uygun devrine bağlı olarak davacının davalı kooperatife üye olduğu ve kooperatif kayıtlarına yansıtılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine, dahili davalı N.. T..'ın kooperatif üyeliğinin geçersizliğinin Mahkeme kararıyla kesinleşmesi halinde bunun davacıya etkisinin yansıtılması yönünden ilgilinin bu konudaki haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, üyeliğin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, N.. T..'ın davaya dahil edilmesine karar verilmiş, davacı tarafça sunulan dahili dava dilekçesiyle N.. T.. davaya dahil edilmiştir. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, somut olayda olduğu gibi, ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu hallerde, bir dava açıldıktan sonra davalı tarafı değiştirmek ya da mevcut davalı taraf yanına bir başka davalı taraf ilave etmek, ıslahla dahi mümkün değildir. Usul yasamızda davanın nasıl açılacağı gösterilmiştir. Dava açıldıktan sonra aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan kişilerin dahili dava edilmesi ve hakkında hüküm tesis edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Öte yandan, davalı kooperatifin anasözleşmesinin 17/3. maddesinde “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer, kooperatifçe, bu devir sebebiyle taraflardan ayrıca bir ödemede bulunmaları istenemez.” hükmü düzenlenmiştir. Daire satımında üyelik kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez. Satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması ve kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur.

Somut olayda, davacı tarafça sunulan dahili dava dilekçesiyle davaya dahil edilen N.. T.. taraf sıfatı kazanmamıştır.

Somut olayda, davacı tarafça sunulan dahili dava dilekçesiyle davaya dahil edilen N.. T.. taraf sıfatı kazanmamıştır.

Davacı, anasözleşmenin 17/3. maddesi uyarınca üyeliği tüm hak ve borçları ile devir almış ise üyeliği devraldığı N.. T..’ın üyeliğinin statüsü, ödemeleri, bu konuda ileri süreceği iddia ve savunmaları, davacının talebi yönünden sonuca etkili olup, bu davada verilecek karar ile N.. T..’ın da hukuku etkilenecektir. Üyelik devri yok ise veya davalı kooperatifin iddia ettiği gibi davacı tarafından üyeliği devraldığını iddia ettiği N.. T..'ın devir öncesi kooperatif nezdinde geçerli bir üyeliği bulunmuyorsa davacı ancak satım sözleşmesi uyarınca N.. T..'tan talepte bulunması gerekecektir. Üyelik devri var ise anılan kişiye karşı usulüne uygun dava açılıp bu dava ile birleştirilmek suretiyle taraf sıfatı kazandırılmaksızın görülen bu davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhine bir karar verilemez. Bu durumda mahkemece, davacı vekiline, N.. T..'ın da hukuku etkileneceğinden bu kişi hakkında da dava açmak üzere süre verilip dava açılması halinde işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, bu kişinin varsa savunma ve delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra N.. T..'ın üyeliğinin ve üyeliği davacıya devrinin geçerli olup olmadığı, sonucuna göre davacının üye olarak kabulünün gerekip gerekmediği hususlarında inceleme ve değerlendirme yapılıp, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre de N.. T.. tarafından kooperatife karşı açılmış bir dava bulunmadığı, Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/645 E. sayılı dosyasında ise davacı ile N.. T.. arasında üyelik devrinden kaynaklı iç ilişkide ödenen bedelin tahsili istemine ilişkin açılmış bir dava olduğu ve N.. T..'ın üyeliğinin geçerli olup olmadığı hususunda bir yargılama devam etmediği hususları gözden kaçırılarak, ''N.. T..'ın kooperatif üyeliğinin geçersizliğinin mahkeme kararıyla kesinleşmesi halinde bunun davacıya etkisinin yansıtılması yönünde ilgilinin haklarının saklı tutulmasına'' şeklinde, işbu dava yönünden davacının üyeliğinin şartlı olarak tespiti anlamına gelen yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10125, Karar No: 2022/862, Tarih: 22.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10125 E.  ,  2022/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarih ve 2016/471 - 2018/185 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm: Sanık hakkında TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63/1 maddeleri gereğince mahkumiyete ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 E. sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Türk Ceza Hukukunda silahlı terör örgütlerine yardım suçu ise, aşağıdaki sistematik içinde düzenlenmiştir;

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2. maddelerinde düzenlenen silahlı terör örgütüne genel nitelikte yardım suçu,

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne silah sağlama suçu,

-18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen ve 16.02.2013 tarihine kadar yürürlükte kalan 3713 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan ve 16.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçu.

Silahlı terör örgütlerine yardım suçunda yardım fiili, örgütün bizzat kendisi veya mensupları lehine gerçekleştirilebilir. Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih ve 2012/1234 Esas, 2012/1825 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yardımın mutlaka örgüte ulaşması, sonuç vermesi gerekmez ve her bir fail, örgütçe verilen veya kendiliğinden üstlenilen görev kapsamında kendi fiilinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olacaktır.

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Silahlı örgüte üye olmadığı anlaşılan sanığın, örgütün amacını ve faaliyetlerinde kullanılacağını bilerek ve bu amaçla patlayıcı madde bulundurma eylemi, silahlı örgüte yardım suçunun özel bir şeklini düzenleyen TCK'nın 315. maddesinde tanımlanan suçu oluşturur (Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 05.11.2009 tarih ve 2009/10374 E- 2009/11111 K.).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesi'nin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın örgütle organik ilişki içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren örgütsel eylem ve faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı,örgüte müzahir Bankasya nezdindeki vadesiz mevduat hesabını talimat dönemi içerisinde kapatmış olması ve bu tarihten sonra da örgütsel herhangi bir faaliyetinin saptanamaması karşısında, dosyaya yansıyan mevcut deliller dikkate alındığında örgüt talimatıyla ve örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair somut delil bulunmayan sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraati yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21862, Karar No: 2015/23292, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21862 E.  ,  2015/23292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/11/2014

Numarası : 2014/141-2014/559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11685, Karar No: 2007/10791, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11685 E.  ,  2007/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davası sırasında davalı Yasemin Künteci vekili 23/11/2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı 23/11/2006 günlü dilekçesinde “hakim hakkında Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Makemesinde 2006/382 E. sayılı dosyasında maddi manevi tazminat davası açtığı ” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında (çekinme ) Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim Mahmut Bayram (26076)’ın davaya bakmaktan çekinme görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim ve çekinme talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 110.00.-YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Hakim hakkında tazminat davasının 23.04.2006 tarihinde açıldığı, görülmekte olan davanın ise 2004 yılında tazminat davasından önce var olduğu anlaşılmakla HYUY.'nın 29/5. maddesi anlamında davalı olmak anlamında da düşünülemez. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1226, Karar No: 2019/3375, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1226 E.  ,  2019/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.