muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16696, Karar No: 2015/36080, Tarih: 20.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/16696 E.  ,  2015/36080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/142845

MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/63 (E) ve 2014/32 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

1-Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık M.. C.. ve müdafii ile katılan Y.. A.. ve vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, psikolojik tedavi görüp ilaç kullandığı savunması, Ereğli Devlet Hastanesi'nin 11.01.2013 tarihli raporuna göre, psikotik bozukluk tespiti yine Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 17.07.2013 tarihli raporuna göre ise sanığın 26.07.2012 tarihli işlediği hakaret suçuna ilişkin cezai sorumluluğunun tam olduğunun bildirildiği; ancak bahse konu raporun incelemeye konu dosyadaki suçlara ve tarihe ilişkin olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. C.. müdafii ile katılan Y.. A.. ve vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10258, Karar No: 2019/1635, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10258 E.  ,  2019/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/816, Karar No: 2014/997, Tarih: 13.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/816 E.  ,  2014/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2011/445-2013/640

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlığın davacı bankanın müdür yardımcısı olan davalı hakkında açılan tazminat talebine ilişkin bulunmasına göre hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4048, Karar No: 2012/6783, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4048 E.  ,  2012/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davalılar ... ve ... Bilgisayar hakkında davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Servis Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İptali istenen 24.06.2009 günlü kat malikleri kurulu kararının (toplantıya katılanları da gösterir biçimde) yer aldığı karar defterinin, bu karara ilişkin hazırun cetvelleri ile varsa toplantıya vekaleten katılanlara ait vekaletnamelerin veya onaylı birer örneklerinin toplantı çağrı belgeleri ile gündem ve karar davacıya tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tüm belgelerin davalı yönetimden getirtilip dosya içine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/42416, Karar No: 2014/23379, Tarih: 30.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/42416 E.  ,  2014/23379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/61488

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2011/46 (E) ve 2011/125 (K)

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihi 03.10.2005 yerine 10.03.2005 olarak gösterilmiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan bu yanlışlığın mahallinde düzeltilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tekirdağ l. Noterliğinin 03.10.2005 tarih ve 13870 yevmiye sayılı vekaletnamesiyle müşteki H.. Y..'ın vekilliğini üstlenen sanığın, müştekinin diğer çocuklarından belge karşılığında vekalet ücreti ve masraf olarak 4.500 TL aldığı halde dava açmadığı, kendisinden istenmesine rağmen parayı iade etmediği, dava açmak için gerekli olmadığı halde Mehmet Yıldırım'a 04.10.2005 tarihinde Noter aracılığıyla ihtarname göndererek dava açma hazırlığında olduğunu bildirmek suretiyle bu şahsın sözkonusu taşınmazları 20.10.2005 tarihinde muvazaalı olarak bir başkasına devretmesine neden olduğu ve müştekinin oğullarından aldığı parayı müştekiden gizleyip, kendisini ibra ettiğine dair müştekiye 23.01.2006 tarihli belgeyi imzalattığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin bir bütün olarak TCK'nın 257/1. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirmeyle aynı Kanunun 257/2. maddesindeki görevi ihmal suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Y.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11695, Karar No: 2025/5141, Tarih: 27.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/11695 E.  ,  2025/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/974 E., 2022/1158 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/134 E., 2021/278 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Uzunköprü İlçe Emniyet Müdürü olarak görev yaparken hakkında başlatılan bir soruşturma neticesinde Edirne Emniyet Müdürlüğüne atandığını, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas sayılı dosyasında ceza yargılamasının devam ettiğini, ceza soruşturması devam ederken davalı şirketin yayın sahibi olduğu Sözcü Gazetesi'nin 27.03.2018 ve 31.03.2018 tarihli yayınlarında sarf edilen söz ve ifadelerle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, ceza yargılaması devam ettiğinden masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili, hukuka aykırı eylem nedeniyle kınama kararı verilmesi ve kınama kararının yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, dava dışı bir yayın organına ait yayının haber yapıldığını, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağını, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yayımlanan haber içeriklerinin maddi gerçekliğe ve somut olaya uygun olduğu; yaşanan olaya ilişkin toplumsal ilginin varlığının yanında haberin yayımlanmasında kamu yararının da bulunduğu, yayın içeriklerinde davacının ismi ve fotoğrafına yer verilmesinin haberi hukuka aykırı ... getirmeyeceği, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yayımlanan haber içeriklerinin maddi gerçekliğe ve somut olaya uygun olduğu; yaşanan olaya ilişkin toplumsal ilginin varlığının yanında haberin yayımlanmasında kamu yararının da bulunduğu, yayın içeriklerinde davacının ismi ve fotoğrafına yer verilmesinin haberi hukuka aykırı ... getirmeyeceği, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; göçmen kaçakçılığının diğer illere göre daha yoğun şekilde yaşandığı sınır ilinde ilçe emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, yine göçmen kaçakçılığı ve rüşvet alma suçlaması ile gözaltına alınması ve tutuklanması konusunda yapılan haberlerin kamu yararı ve kamusal ilgi kapsamında kaldığı; haberin veriliş tarzına bakıldığında, özle biçim dengesinin bozulmadığı, kişisel değerlendirmeler içermediği, soruşturma süreci hakkında bilgilendirme mahiyeti taşıdığı, haberlerin güncel olduğu, basın özgürlüğü kapsamında yapıldığı, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberlerde müvekkilinin ad, soyad, rütbe ve makam bilgilerine mozaikleme yapılmadan yer verildiğini, fotoğraflarının haberde yayınlandığını, kişisel veri niteliğinde olan bilgilerin hukuka aykırı olarak yayınlandığını, ceza soruşturması devam ederken masumiyet karinesinin ve lekelenmeme hakkının ihlal edildiğini, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sözcü Gazetesinin 27.03.2018 ve 31.03.2018 tarihli yayınlarında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, kınama ve yayın talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sözcü Gazetesinin 27.03.2018 ve 31.03.2018 tarihli yayınlarında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, kınama ve yayın talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu haberlerin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunun, yayınların toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, haberlere yönelik toplumsal ilgi bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının, haberlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, haberlerde geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16128, Karar No: 2016/16873, Tarih: 07.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16128 E.  ,  2016/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar Özcevher Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamakla Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar ...... Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğe edilmesi, tebliğ alındı belgesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4696, Karar No: 2017/7572, Tarih: 02.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4696 E.  ,  2017/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 10/11/2011 ila 06/06/2013 tarihleri arasında rut müfettişi sıfatıyla çalıştığını, müvekkiline teklif edilen görev değişikliğinin müvekkili tarafından kabul edilmemesi nedeniyle iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiğini ancak müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının eksik ödendiğini ve bir kısım işçilik alacaklarının ise ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya 29/05/2013 tarihinde görev değişikliği bildirimi yapılarak rut müfettişliği kadrosu kaldırıldığından plasiyer olarak değiştirileceğinin bildirildiğini, davacının sağlık sebepleri ile görevi kabul etmeyince 06/06/2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, 12/07/2013 tarihinde net 2.599,27 TL. kıdem tazminatı ve 2.015,13 TL. ihbar tazminatı ödendiğini, talep edilen diğer işçilik alacaklarının ise bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları esas alınarak fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları hesaplanmıştır. Talep ettiği alacak kalemleri yönünden İspat külfeti altında olan davacının anılan alacak kalemlerini tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak davacı ile aynı dönemde işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebilir. Ne var ki davacı tanıklarının, davacının tüm hizmet süresine ilişkin olarak görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Zira, davacı tanıklarından ..., davalı şirkette 12-13 ay çalıştığını, ... ise, 5 ay kadar çalıştığını beyan etmişlerdir.

Bu nedenle, davacı tanıklarının davalıya ait işyerinde çalıştıkları dönemler saptanıp, davacı tanıklarının davalıya ait işyerinde çalıştıkları ve görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları dönem itibariyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde beyanları tüm çalışma dönemi için esas alınarak sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6170, Karar No: 2020/3935, Tarih: 21.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6170 E.  ,  2020/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, 15/08/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmemesi,

2- Kabule göre, sanığın madde kullandığı iddiası ile hastaneye kaldırıldığının ve doktor raporunun görgüye dayalı düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığına ilişkin teknik yöntemlerle belirlenmiş rapor olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14187, Karar No: 2015/29581, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14187 E.  ,  2015/29581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin birinci bendinin, Anayasa Mahkemesi'nin 23.7.2009 gün 2006/65 esas 2009/114 sayılı ilamı ile iptal edilmesi, bu kararın da, Resmi Gazete'de yayımlandığı 07/10/2009 tarihinden itibaren bir yıl sonra yürürlüğe girmesi, Kanun'un yürürlüğe girdiği 07/10/2010 tarihi ile 6217 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihleri arasında verilen bütün kararların temyize tabi olması, söz konusu hükmün, 10/03/2011 tarihinde verilmiş olması nedeniyle kesin nitelikte olmaması karşısında, sanıklar haklarında hükmolunan 2000 TL ve 750 TL adli para cezaları ile mahkumiyetlerine ilişkin karara karşı temyiz yolu açık olduğu halde, sanıklar Salih, Sinan ve İsmail hakkında hükmün kesin olarak verildiği belirtilerek, sanık Nursen hakkında ise yasa yolu hiç belirtilmeden, ayrıca Salih, Sinan ve İsmail hakkında verilen temyizin reddine dair ek kararlarda da sadece "temyizi kabil olmak üzere" denilmek suretiyle sanıklar yanıltılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 40/2.maddesi "Kanun yoluna başvurma hakkı kendisine bildirilmemesi halinde kişi kusursuz sayılır" ve aynı maddenin 1.fıkrasındaki "kusuru olmaksızın bir süreyi geçiren kişi eski hale getirme isteminde bulunabilir." aynı Kanunun 34/2. ve 232/6.maddelerinde ise "Kararlarda başvurulacak kanun yolu ve merci belirtilir" biçiminde düzenlemeler içermektedir. Sanıkların başvuracakları yasa yolu doğru olarak gösterilmediği için yanıltma nedeniyle haklarında kurulan mahkumiyet kararları henüz kesinleşmediğinden temyizin reddine dair ek kararların ve infazın durudurulmasına dair ek kararın kaldırılması suretiyle asıl kararın yapılan incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.