muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13307, Karar No: 2011/4389, Tarih: 07.04.2011

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.12.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinde aylık kiranın 2.500 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır.Davalı Mehmet Ali Şahin sözleşmeyi kefil sıfatıyla imzalamış,sözleşmenin 18.maddesinde: “kefilin kefaletinin müştereken ve müteselsilen olduğu…” hükmüne yer verilmiştir.Kira sözleşmesinin 10.maddesinde; “kiracının herhangi bir zamanda üç

ay evvelinden mal sahibine bildirmek şartı ile kiralananı tahliye edebileceği” düzenlemesi bulunmaktadır.Bu düzenleme geçerlidir ve tarafları bağlar. Kiralanana ait anahtarların kiracı tarafından tevdii mahalli kararı gereğince posta ile davacıya gönderildiği, anahtar tesliminin 14.5.2009 tarihi olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiracı, kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek, kiralananın tahliye edilmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi,zararın artmasını önlemek için kendisine düşen ödevleri yerine getirmesi gerekir.Aksi halde hakim tarafından tenkise tabi tutulur.Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Davalı, 20.1.2009 tarihinde keşide ettiği ihtar ile, 2009 yılı Ocak ayı itibariyle kiracılıktan çekileceğini bildirmiş ise de bu feshi ihbar kira sözleşmesinin 10.maddesine uygun değildir. Bununla birlikte taraflar sözleşmenin 10.maddesinde yeniden kiraya vermek için gereken makul sürenin üç ay olduğunu belirlemişlerdir. Mahkemece, yeniden kiraya vermek için gereken makul süre olarak sözleşmenin 10.maddesinde düzenlenen üç ay kabul edilmelidir. Ne var ki davacı, kiralananı üç aylık makul süre dolmadan önce 15.7.2009 tarihinde daha düşük bir bedel olan aylık 2.100 TL karşılığında yeniden kiraya vermiştir. Bu nedenle kiracı, tahliye tarihi olan 14.5.2009 tarihinden kiralananın yeniden kiraya verildiği tarih olan 15.7.2009 tarihine kadar olan kira parası yanında, kiralayanın daha düşük bir bedelle kiralananı kiraya vermesi nedeniyle uğradığı zararı da karşılamalıdır. Davalı, anahtarları 14.5.2009 tarihinde teslim etmiş, 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ve Nisan ayları kira paralarını ödemiş ise de 2009 Mayıs ayı kira parasını ödememiştir. Davalı kiracı, sözleşmenin 10.maddesine uygun feshi ihbarda bulunmadığına göre tahliye tarihine kadar olan 13 günlük Mayıs ayı kira parasından da sorumludur. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklandığı gibi davacının talep edilebileceği kira parasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik kira alacağına hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 7.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12155, Karar No: 2012/41, Tarih: 21.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/12155 E.  ,  2012/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 23.02.2011 gün ve 2008/5219 esas, 2011/2144 sayılı ilamı ile;

1-31.10.2007 günlü hüküm sanığın yüzüne karşı açıklandığı halde, temyiz süresinin tebliğinden itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, kararın sanığa tebliği,

2-Tensip tutanağında "müşteki kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmasına" denilmesine karşın dosyada tebliğ belgesi bulunmadığından, araştırılarak varsa dosyaya eklenmesi ve tebliğ tarihinde ilde hazine vekili bulunup bulunmadığının da tesbiti, tebilğ edilmediğinin anlaşılması halinde 31.10.2007 günlü kararın da gümrük idaresini temsile yetkili hazine vekiline, bulunmuyorsa ilgili gümrük idaresine tebliği,

3-05.12.2007 günlü ek kararda belirtilen gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin karar varsa tebliğe ilişkin belge ile birlikte eklenmesinden sonra dosyanın iadesi istenildiği halde;

Sanığa ve katılan kuruma hangi kararın tebliğ edildiği denetime olanak vermeyecek şekilde 01.11.2007 günlü kararın tebiğe çıkarıldığı, ayrıca ilde hazine avukatı bulunup bulunmadığı da saptanmadan kararın gümrük idaresine gönderildiği ve tebellüğ edenin kim olduğu ve gümrük idaresi adına tebellüğe yetkili olup olmadığı belirtilmeden kararın tebliğ edildiği,

Muhakemat Müdürlüğü tarafından, 31.07.2007 tarihi itibariyle ilde bir hazine avukatı kadrosu olduğunun bildirildği, ancak hazine avukatının mevcut olup olmadığının belirtilmediği,

Diğer eksikliklerin ise cevaplandırılmadığı gözetilerek,

Dairemizin 23.02.2011 gün ve 2008/5219 esas, 2011/2144 karar sayılı ilamı dikkatlice okunarak ve gereğini yerine getirmeyenler için yasal sorumluluk gerektiği de gözetilerek, belirtilen eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15404, Karar No: 2025/6399, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15404 E.  ,  2025/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/892 E., 2023/542 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/89 E., 2021/185 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9503, Karar No: 2024/15297, Tarih: 26.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9503 E.  ,  2024/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekili tarafından temyize cevap dilekçesinde temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.11.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı adına gelen olmadı.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava dışı ... ... Belediyespor Kulübü ile arasında imzalanan sözleşme gereğince 2017-2018 basketbol sezonunda Kulübün sözleşmeli sporcusu olarak görev aldığını, davacı sözleşmeden doğan yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirmişse de dava dışı Kulübün sözleşmeden doğan ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, her ne kadar dava konusu sözleşme davacı ve dava dışı ... ... Belediyespor Kulübü arasında imzalanmış olsa da Spor Kulübü ile davalı ... arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının borçtan sorumlu olduğunun tespiti ile itirazın iptaline ve %20 oranından az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı ... çalışanı olmadığını, davacının iddiasının aksine dava dışı ... ... Belediyespor Kulübü ile müvekkili Belediye arasında hukuki veyahut organik bir bağ bulunmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, dava dışı ... ... Belediyespor Kulübünün bir dernek olup farklı bir tüzel kişiliğe tâbi olduğunu, dava dilekçesinde Spor Kulübünün başkanının Belediye başkanı olduğunun belirtildiğini, belediye başkanı sıfatı dışında hak ve fiilî ehliyetine sahip olması nedeniyle belediye başkanının istediği derneğe üye olma hak ve yetkisi bulunduğunu, belediye başkanının bir derneğe üye olmasının belediye açısından bir hüküm ve sonuç doğurmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Kulübün başkanlığını yapan kişinin aynı zamanda ... Belediye Başkanlığını da yürüttüğü, gelen cevabi yazılarda ve tanık anlatımlarında Dernek yönetiminde belediye personeline yer verildiği, ... Belediyesi tarafından sunulan muhasebe işlem fişlerinde ve ödeme emri belgelerinde ... ... Belediyespor Kulübüne aktarılan paralar olduğu, ... ... Belediyespor Kulübü Derneği Tüzüğü'nün 3 üncü maddesinde "Derneğin amblemi, ... Belediyesi amblemi, rengi yeşilbeyaz'dır." denildiği, Belediyeye ait "Taşbaşı Sos. Tesisleri/..." adresinin yerleşim yeri olarak kararlaştırıldığı, Dernek kuruluş bildirgesinde adres olarak ... Belediye Başkanlığının gösterildiği, Kurumdan gelen işyeri sicil dosyasında da adres olarak Belediye Başkanlığının bildirildiği, sporcu özel sözleşmesi dava dışı Dernek ile imzalanmışsa da Kulübün işletilmesi ve yönetiminin Belediye Başkanlığının tasarrufunda olduğu, ... ile Dernek arasında organik bağ olduğu, ödenmeyen ücret alacağından sorumlu olduğu anlaşılmakla husumet itirazına itibar edilmediği, davacının 2017-2018 sezonu sonuna kadar sözleşme gereği üzerine düşen edimi yerine getirdiği ve sözleşmede yer alan ücrete hak kazandığı, ücret ve eklerinin ödendiğinin ispatının davalı işverene ait olduğu, işveren tarafından ödemenin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece kabul edilenin aksine ... ... Belediyespor Kulübü ile Belediye arasında hukuki veyahut organik bir bağ bulunmadığını, diğer davalı Spor Kulübünün Belediyeye ait olmadığını, belediyelerin spor kulübü kurmalarının mümkün olmadığını, Derneğin Yönetim Kurulunun belediye görevlilerinden oluşmadığını, Belediyenin amatör spor kulüplerine nakdi yardım yaptığını, spor karşılaşmalarını düzenlediğini ve amatör spor kulüplerine gerekli desteği sağladığını, davacının dava dilekçesinde Belediye tarafından yapıldığını beyan ettiği tüm bu eylemlerin de sporu teşvik etmek amacıyla yapılmış eylemler olduğunu, Belediyece amatör spor kulübü statüsünde olması nedeniyle yapılan maddi ve ayni yardımların diğer davalı Kulübün giderlerinin çok az bir kısmı olduğunu, giderlerin tamamının davalı Derneğin Yönetim Kurulu üyelerince karşılandığını, davalı ... ... Belediyespor Kulübü bir dernek olup farklı bir tüzel kişiliğinin bulunduğunu, mevzuatta derneklerin tüzel kişiliklerinde "Belediye" ibaresi bulunmasını yasaklayan bir hüküm bulunmadığını, belediyenin izni olmadan da dernek adlarında "Belediye" sözcüğünün kullanılmasının mümkün olduğunu, bu kapsamda yaptıkları araştırmada "Çınarlar Mahallesi ... Sokak No:3 Merkez/..." adresinde ... Belediye Gençlik Spor Kulübü Derneği adında bir Derneğin faaliyet yürüttüğünün anlaşıldığını, bu Derneğin de Belediye ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, kararda dönemin Belediye Başkanı'nın açıklamalarına atıfta bulunulduğunu, takdir olunacağı üzere seçimle gelmesi ve bir siyasi parti mensubu olması nedeniyle belediye başkanının ayrıca siyasi bir kimliğinin de bulunduğunu ve elbetteki yeniden belediye başkanı seçilme isteğiyle hareket ettiğini, dolayısıyla belediye başkanının her açıklamasını Belediye tüzel kişiliği adına yaptığının kabulünün mümkün olmadığını, bir kamu kurumu olan Belediyenin tüzel kişilik kavramının arkasına saklanması, bu şekilde dürüstlük kuralına aykırı davranması, kendisine tanınan hakkın kötüye kullanılarak üçüncü kişilerin zarara uğratılmasının söz konusu olmadığını, tüzel kişilikler arasındaki irtibatın sağlanabilmesi için hem mali hem de yönetimsel anlamda geçirgenlik bulunmasının zorunlu olduğunu, Mahkemece ihbar olunan Derneğin mali yapısı incelenmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, oysa ... ... Belediyespor Kulübü Derneğinin mali yapısı incelendiğinde davalı ... ile bu bağış dışında hiçbir bağının olmadığının görüleceğini, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin kurulması sırasında davacı sporcunun alacaklarının davalı ... yetkililerince karşılanacağı hususunda söz ve davranışlarla davacı tarafta güven oluşturulduğu, sonuç olarak alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, davalı tarafça alacak miktarına veya işlemiş faizlere ilişkin istinaf istemi ileri sürülmediği, itirazın iptaline karar verilmesinin yerinde olduğu, davalının ne kadar borçlu olduğunu tek başına tespit edebilecek durumda bulunduğu için alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğu, alacağın miktarına veya niteliğine ilişkin itirazda bulunulmadığı, Mahkemece alacak likit nitelikte kabul edilerek icra inkar tazminatına hükmolunmasının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği itirazları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının pasif husumet ehliyetinin olup olmadığı ve bu bağlamda dava konusu yapılan ücret alacağından sorumlu olup olmayacağı ile icra inkar tazminatına hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 406 ncı maddesi, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Dairemizin 06.06.2023 tarihli 2023/5659 Esas, 2023/8674 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 28,000.00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2412, Karar No: 2014/4164, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2412 E.  ,  2014/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 11/10/2013 tarih ve 2013/883-2013/854 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirket bünyesinde sözleşmeli genel müdür olarak 09/11/2007-31/10/2008 tarihleri arasında görev yaptığını, hak ettiği danışmanlık ücretinin kendisine düzenli olarak ödendiğini, 2008 yılı ödemelerinin davalının şahsına ait banka hesaplarında hacizler bulunduğunu belirtmesi ve kendi isteği üzerine eşi ait hesaba gönderildiğini, davalıya hak ettiği ücretin ödenmesine ve sözleşmesinin feshedildiği kendisine bildirilmesine rağmen davalının demirbaşları iade etmediğini, bedelini de ödemediğini, davalının hakkı olmadığı halde ücret talebiyle davacı aleyhine takip yaptığını ileri sürerek; davacının takip dosyası alacaklısı olan davalıya 414.290,99 TL borçlu olmadığnını tespiti ile davalının icra takip miktarının %20 sinden aşağı olmamak kaydı ile kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davalının davacı şirkete sözleşmeli genel müdür olarak atamasının yapıldığı, davalının davacının gözetimi ve talimatı altında görev yaptığı, davalıya yapmış olduğu genel müdürlük görevi karşılığı her ay düzenli olarak belirli bir ücret ödendiği, böylece taraflar arasında hizmet akdinin bulunduğu, menfi tespit davasına konu edilen takip dosyasındaki alacağın aylık ücret, ikramiye, kira bedeli ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili vs. işçilik alacaklarına yönelik olduğu, bu uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle; mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Hukuk Mahkemesi'ne (iş mahkemesi sıfatıyla) gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5538, Karar No: 2016/3968, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5538 E.  ,  2016/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında...köyü 103 ada 451 parsel sayılı 4305,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., 103 ada 451 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve çalılık niteliğindeki yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve ... adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ... niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş, davalı tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2013 gün ve 2012/7648 E. - 2013/1100 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.