muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5607, Karar No: 2011/6925, Tarih: 14.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5607 E.  ,  2011/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ......, tarafından, davalı ......, Ecza Deposu Tic. AŞ aleyhine 16/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 14/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5799, Karar No: 2023/425, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5799 E.  ,  2023/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/439 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; katılanın çelişkili beyanı dışında cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurduğuna, raporun sanık lehine olduğuna, vesaire ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığından beraatine, vesaire ilişkindir.

3. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen cezanın az olduğuna eksik inceleme neticesinde karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Katılan ..., sanığa ait olan ... ... isimli işyerinde 02.09.2013 tarihinden itibaren satış elemanı olarak çalışmaya başlamıştır.

Çalışmaya başladıktan sonra sanık tarafından katılanı giyim tarzına, ojesine müdahale etmeye başlamıştır. Çalışma süresi içersinde de sanık tarafından katılana yönelik olarak iltifat içeren sözler söylemiştir. Yine, katılanın yüzüne sürekli bakarak bakışları ile katılanı taciz etmiştir.

Çalışmaya başladıktan sonra sanık tarafından katılanı giyim tarzına, ojesine müdahale etmeye başlamıştır. Çalışma süresi içersinde de sanık tarafından katılana yönelik olarak iltifat içeren sözler söylemiştir. Yine, katılanın yüzüne sürekli bakarak bakışları ile katılanı taciz etmiştir.

Olaydan bir gün önce sanık İstanbul'a gitmiş ve olay günü olan 06.09.2013 tarihinde işyerine gelmiştir. İşyerine geldiğinden katılana aç olduğunu söylemiş birlikte yemek yeme teklifinde bulunmuştur. Ancak katılan, sanık ile birlikte yemek yemeği istemediğinden aç olmadığını beyan etmiştir. Bunun üzerine sanık katılanın yüzüne sürekli bakmaya başlamış ve onu gözleriyle izlemeyi sürdürmüştür. Sanığa neden bu kadar kesintisiz şekilde kendisine baktığını katılan sorduğunda sanık katılana hitaben "senin yüzüne bakıp da kötü bir şey düşünmek imkansız, güzel şeyler düşündürüyorsun " diye söylemiştir. Bu sırada, dükkana sanığın babası ve diğer işçiler gelmiştir. Onlar gelince katılan mutfağa gitmiş 15 dk kadar sonra sanığın babası ve diğer işçiler dükkandan ayrılınca sanık katılana hitaben "bana hiç bir şey ikram etmiyorsun" diye söylemiştir. Sanığın isteği üzerine katılan, sanığa neskafe yapmıştır. Sanık, neskafe içtikten sonra tuvalete gidip geldikten sonra yine katılana uzunca kesintisiz şekilde bakmış ve katılana ellerini kendisine vermesini söylemiştir. Katılan ellerini uzatınca sanık katılanın ellerini sıkıca tutmuş ve kendisine çekmiştir. Katılan ile sanığın yüzleri birbirlerine yaklaşmıştır. Katılan ellerini çekince sanıktan uzaklaşmıştır. Daha sonra sanık katılandan çay yapmasını isteyince katılan mutfağa girerek çay yaptığı sırada sanık mutfağın kapısında durarak katılanı izlemeye başlamıştır. Katılan, tedirgin olmuş ancak sanıktan kurtulmak adına çayını hazırlayarak masasına koymuştur. katılan tekrar mutfağa gittiğinde sanık katılana çay içip içmeyeceğini sormuş, katılan da içeceğini söyleyerek kendi bardağını çömelerek doldurmuştur. Ayağa kalktığında sanık ile yüz yüze gelmiştir. Elinde çay bardağı olduğu halde sanık katılanın kollarından tutmuştur. Suratını, katılana yaklaştırarak katılana "benden çekiniyor musun" diye sormuştur. Sanık, katılanın suratını eliyle tutmuş ve kendisine doğru çekmiştir. Katılanın önce yanaklarını, sonra alnını, sonra yine yanaklarını öpmüştür. Sonra da katılanın yüzünü dudaklarına çekerek katılanı dudaklarından öpmüştür. Katılan, elinde çay olduğu halde sanığı ittirmiştir. Çayın bir kısmı dökülmüştür. Katılan, bardağını mutfaktaki masaya bıraktığı sırada sanık içeriye girerek oturmuştur. Bunun üzerine katılan çantasını alarak işyerinden çıkacağı sırada sanık katılanın işyerinden ayrılmamasını belirtmiş ve kendisini yanlış anladığını ifade etmiştir. Katılan işyerinden çıkmış ve ablasını aramıştır. Sanık da katılanın peşinden gitmiş ve katılanı geri dönmesi hususunda ikna etmeye çalışmıştır. Katılan daha sonra güvenlik güçlerine giderek sanıktan şikayetçi olmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/439 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili, sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28789, Karar No: 2013/29362, Tarih: 27.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/28789 E.  ,  2013/29362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Emrah Acar ile davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl davada; serbest inşaat mühendisi olarak çalıştığını, davalı adına kayıtlı tarla vasfındaki taşınmaz ile ilgili mühendislik ve danışmanlık hizmetlerini yapmak ve 3. kişilere bedeli karşılığında yaptırmak hususlarında davalı ile anlaştığını, davalının bu konuda kendisine 20.10.2005 tarihinde vekaletname verdiğini, üstlendiği edimleri yerine getirdiğini, ödemeler yaptığını, davalının 13.04.2007 tarihinde kendisini haksız olarak azlettiğini, azledilinceye kadar yaptığı ödemeler ile hizmet bedellerinin ödenmediğini, bedelsiz kalan ve davalının elinde bulunan 07.07.2006 tanzim ve 07.08.2006 vade tarihli 3.250.USD bedelli senedin hükümsüz olduğunu ileri sürerek bu senedin hükümsüzlüğüne ve şimdilik 18.650.00.TL' nın davalıdan tahsiline, birleşen davada ise; davalının elinde bulunan ve bedelsiz kalan 28.01.2005 tanzim ve 01.03.2005 vade tarihli 6.000.00.TL bedelli senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda, “Asıl ve birleşen davanın reddine, davalının inkar tazminatı talebinin reddine”; gerekçeli kararda ..

İse, “Asıl davada davanın reddine, birleşen davada davanın reddine” karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacısı, asıl davada temlik alan ... ve asıl ve birleşen dava davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. 1086 sayılı HUMK.' nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.' nun 388/son. maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.' nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde de yer almıştır. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.' nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda, “kısa kararda, “Asıl ve birleşen davanın reddine, davalının inkar tazminatı talebinin reddine”; gerekçeli kararda ise, “Asıl davada davanın reddin

birleşen davada davanın reddine” karar verilmiş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen dava davacısı, asıl davada temlik alan ... ve asıl ve birleşen dava davalısının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen dava davacısı, asıl davada temlik alan ... ve asıl ve birleşen dava davalısının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince asıl ve birleşen dava davacısı, asıl davada temlik alan ... ve asıl ve birleşen dava davalısının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22596, Karar No: 2017/25657, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22596 E.  ,  2017/25657 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16561, Karar No: 2019/6683, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/16561 E.  ,  2019/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 764 parsel sayılı 19.870,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 314 ada 1 parsel numarasıyla ve 4.716,11 metrekare yüzölçümlü olarak ve 315 ada 1 parsel numarasıyla ve 8.328,77 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişi raporu doğrultusunda ve uygulama kadastrosunun yasal mevzuata uygun yapıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacı Hazine, tesis kadastrosu sırasında kendi taşınmazı içerisinde ölçülen bir bölümün, Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulaması ile yola terk edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulaması ile eski 764 parsel sayılı taşınmazın içerisinden kadim yol geçtiği kabul edilerek, taşınmazın muhtelif kısmının ifrazı ile paftasında yol olarak gösterilmiştir. Keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda ise, davacıya ait 764 parselin 22/2-a çalışması sonrasında yüzölçümündeki azalmanın taşınmazın içinde bulunan yolun bu taşınmazın yüzölçümünden düşürülmesi sebebiyle ortaya çıktığı bildirilmiştir. Tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz içerisinde böyle bir yolun mevcut olmadığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmıştır. Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğinin sınırlandırma başlıklı 15. maddesinin 6. bendindeki "Tapulama veya kadastrodan sonra açılan ve tapu sicilinde terk işlemi yapılmamış olan kamuya ait yol, dere, ark ve benzeri yerler sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı takdirde kamuya terki yapılır." hükmü ile aynı yönetmeliğinin sınırlandırma krokisi başlıklı 17. maddesinin 4. bendindeki “Tapulama veya kadastrodan sonra açılan ancak, tapu sicilinde terk işlemi yapılmamış ve ilgililerince muvafakat verilmemiş olan kamuya ait yol, dere, ark ve benzeri yerler ölçülerek, sınırları sınırlandırma ve ölçü krokisi ile yeni paftasında kesik çizgilerle gösterilir. “ hükmü uyarınca, tapulama veya kadastrodan sonra açılan yol, dere, ark ve benzeri yerlerin sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı tadirde kamuya terkinin yapılacağı belirtilmiş olup, davacı Hazine tarafından verilmiş bir muvafakat olup olmadığı dosya kapsamında anlaşılamamıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, davacı tarafından çekişmeli taşınmazın kadastrodan sonra açılan yola muvafakatinin bulunup bulunmadığı hususu tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu gereğe riayet edilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4369, Karar No: 2018/7146, Tarih: 06.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4369 E.  ,  2018/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kur...n 04/04/2018 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve Ark. vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/11/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve Ark. vekili Av. ..., davacı ... Yönetimi vekili Av....ve davalı ... mirasçıları ... ve Ark. vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü Bayır mevkii 213, 191, 211 241 ve 235 sayılı parseller tarla niteliğiyle ... adına tespit edilmiş, davacılar ... çocukları ..., ..., ..., ...mirasçıları ve mirasçılarından ..., ... ile ... mirasçıları, taşınmazların Şubat 1962 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapudaki payları ve miras paylarına göre adlarına tapuya tescili, Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, tespitin ipt...ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmışlar; ...ve ..., davacıların dayandığı tapudan pay aldıklarını belirterek payları oranında adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Mahkemece, Orman Yönetiminin 213, 191 ve 211 sayılı parsellere yönelik davasının kabulüne, diğer davaların reddine, çekişmeli 213, 191 ve 211 sayılı parsellerin tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 241 ve 235 sayılı parsellerin ise tespit gibi tesciline ilişkin verilen karar, davacı ... Yönetimi, ... ve arkadaşları vekili Av. ile davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2011/15999-676 sayılı kararında bozma kapsamı dışındaki yönlerin incelenmediği belirtilerek özetle “...davacılardan... ...'nin yargılama sırasında öldüğü anlaşıldığından, dava dilekçesi ve duruşma gününün adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, davacı sıfatıyla davayı takip etmeleri için kendilerine olanak tanınması ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması...” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.