muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/17259, Karar No: 2024/4768, Tarih: 04.06.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanıklara üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, istinaf mahkemesinin delilleri değerlendirmede ve takdirinde hukuken hatalı davrandığına, usule, kanuna ve hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; sanıkların atılı suçu işlemediğine, katılanın aşamalarda çelişkili beyanda bulunduğuna, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin hükme esas tutulduğuna, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucu verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların, katılan ...'i, rızası ile Çorlu İlçesinden alarak araçla Tekirdağ İline getirdikleri, Saklıbahçe mevkiine geldiklerinde sanıkların metruk bir eve girip çıktıktan sonra sanık ...' in katılanı kucaklayarak aracın arka koltuğuna attığı, diğer sanık ...' ın diğer kapıdan girerek kapıları kilitledikleri ve katılanı cinsel amaçla alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek zorla ve cinsel amaçla katılanın hürriyetini kısıtladıkları kabul edilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve katılan kurum vekili ve sanıklar müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi yönünden

Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz istemi yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/2051 Esas, 2020/1400 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii Av....'e 09.11.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ancak sanıklar müdafii Av.... tarafından temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmış ise de; sanıklar müdafii Av....'in 10.11.2022 tarihli dilekçe ile vekillikten 14.03.2019 tarihinde azledildiğini bildirdiği anlaşılmakla; azil dilekçesinin, kararın tebliğinden sonra bildirilmemesi nedeniyle sanıklar müdafii Av........, 17.11.2022 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1.Dava dosyası içeriği, mağdur anlatımları, mağdur anlatımlarını doğrulayan adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporu, sanıkların savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin, sanıkların atılı suçu işlemediğine, katılanın aşamalarda çelişkili beyanda bulunduğuna, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin hükme esas tutulduğuna, eksik inceleme sonucu verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen ''mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanıklar müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarih ve 2019/2051 Esas, 2020/1400 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5853, Karar No: 2014/14197, Tarih: 12.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5853 E.  ,  2014/14197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/440

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, sözleşmede belirtilen işlemlerin yapılabilmesi için yetki verilmesi ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı, satış vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadinde belirtilen iş ve işlemlerin tamamlanmadığı, elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının bulunmadığı, böyle bir sözleşmenin baştan itibaren mutlak butlanla sakat olup geçersiz sözleşmeye dayalı olarak tescil ve tazminat talebinde bulunulamayacağı, davacıya davalı vekili olarak yetki verilmesinin de hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Türk Borçlar Kanununun 29. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m.701) konu bir taşınmazda elbirliği (iştirak halinde) ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satım vaadinde bulunması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez.

Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması veya 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmaz satışı vaat edilmesi ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması veya 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmaz satışı vaat edilmesi ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmış; asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği belirtilmiştir.

5578 Sayılı Kanunla değiştirilen 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3. şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcutken, 5403 Sayılı Kanunun 8. maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537 Sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de mevcut payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir.

Somut olayda; Alanya 4. Noterliği'nin 17.08.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesi gereğince M.. U.. tarafından Antalya ili, ilçesi ve köyleri dahilinde murisinden kalan taşınmazların davacı adına intikal, ifraz, tevhid, parselasyon, imar vs gibi her türlü işlemlerininin davalı tarafından yapılması, masrafların davalı tarafından karşılanması ve bunun karşılığında da davacıya intikal edecek taşınmazların % 50'sinin davalıya ait olacağı kararlaştırılmış, bu işlemlerin yapılabilmesi için vekaletname verilmiştir. Davalı, 12.03.2007 tarihli ihtarname ile sözleşmede belirtilen işlemlerin yapılmadığından bahisle 3 ay süre vererek işlemleri yapması aksi halde sözleşmeyi feshedeceğini ihtar etmiş, aynı tarihte vekaletten azletmiştir.

Davalı tarafından satış vaadi sözleşmesinin iptali için dava açılmış, açılan dava Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkmesi'nin 2007/505 Esas, 2009/366 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş, karar 08.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda satış vaadi sözleşmesinin geçerli olduğu kesin hükme bağlandığından mahkemece sözleşmenin mutlak butlanla geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalının 13.02.2006-31.05.2006, 17.08.2006- 12.03.2007 tarihleri arasında satış vaadi sözleşmesinde belirtilen iş ve işlemlerin yapılabilmesi için davacıya vekaletname verdiği, sonrasında vekillikten azlettiği anlaşılmakla mahkemece öncelikle bu süreler zarfında sözleşmede davacıya yükletilen iş ve işlemlerin yerine getirilip getirilmediği, getirilmiş ise hangilerinin yerine getirildiği gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sözleşme ile davacıya yüklenen edimlerin yapılıp yapılmadığı veya ne ölçüde gerçekleştirildiği belirlenerek Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri de gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1160, Karar No: 2024/8944, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1160 E.  ,  2024/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1262 E., 2023/1542 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/283 E., 2023/280 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma, aile konutu şerhi konulması ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, aile konutu şerhi konulması talebinin reddine, ziynet alacağı talebinin tefrikine karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı erkek vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı -karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin ailesinin tarafların evliliğine yoğun şekilde müdahale ettiğini, erkeğin evine ve eşine karşı aşırı ilgisiz davrandığını, evin ihtiyaçlarına katılmadığını, başka bir kadınla birlikteliğinin olduğunu, hakaret ettiğini, belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, velâyetin anneye bırakılmasına, çocuklar için aylık 1.000,00'er TL iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerinin aynen iadesine olmazsa bedelinin tahsiline, aile konutu olan 207 ada 32 parsele aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının eşlik görevlerini yerine getirmediği gibi ev kadını olarak evine de gerekli özeni göstermediğini, iftira atılarak başka bir kadınla ilişkisi olduğu yönünde dedikodular çıkartıldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının eşlik görevlerini yerine getirmediği gibi ev kadını olarak evine de gerekli özeni göstermediğini, iftira atılarak başka bir kadınla ilişkisi olduğu yönünde dedikodular çıkartıldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı erkeğin sadakat yükümlülüğünü şüpheye düşüren davranışlarda bulunduğu, kadına hakaret ettiği, eşini rahatsız edecek şekilde at yarışları oynadığı, evin maddî ihtiyaçlarıyla yeteri kadar ilgilenmediği, davalı karşı davacının annesinin ev içi meselelere müdahale ettiği, gelinine kötü davranışlarda bulunduğu ancak oğlunun annesine engel olmadığı, buna karşılık erkek tanık beyanlarının bir kısmının görgüye dayalı olmadığı, bir kısmının ise taraflı olduğu ve itibar edilmediği, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanununun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocukların üstün yararı gereği velâyetin anneye tevdiine, aylık 750.00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin karşı boşanma davası ile tazminat taleplerinin reddine, tapu müdürlüğüne başvurduğuna dair bir delil olmadığından kadının aile konutu şerhi konulması talebinin reddine, ziynet alacağının tefrikine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı -karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafakalar, velâyet ve aile konutu şerhi talebinin reddine rağmen vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, aile konutu şerhi konulmasına ilişkin talebinin, boşanmanın fer'î niteliğinde bir talep olmadığı, usulden reddedilen bu talep yönüyle davalı erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek erkeğin istinaf başvurusunun kabulüne, kendini vekille temsil ettiren erkek yararına 9200.00 TL nispi vekâlet ücretinin kadından alınıp erkeğe verilmesine, erkeğin sair istinaf başvurusunun ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; aile konutu şerhi talebinin eksik inceleme yapılarak reddedildiğini, bu talebin kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek aile konutu şerhi talebinin reddi ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafakalar, velâyet yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet, aile konutu şerhi konulması talebinin reddi ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 194 üncü, 323 üncü, 324 üncü, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle at yarışı oynama ve evin ihtiyaçlarını karşılamama vakıasına ilişkin tanık beyanlarının duyumuna dayalı olduğu ve hükme esas alınamayacağının ancak mahkemece belirlenen diğer kusurlara göre erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Netice'ye yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Mikail'eyükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15316, Karar No: 2007/13992, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15316 E.  ,  2007/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Mahallesi 17 ada 64 parselin (74318 m2) aynı ada 1 parsele uygulanan T.Evvel 1324 tarih 11 nolu tapu kaydının dava konusu taşınmaz yönünü meşe okuması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiş, davacılar taşınmazın muris...'den kaldığı iddiasıyla dava açmışlar, mahkemece davanın kabulüne, 17 ada 64 parselin Hazine adına kayıtlı tapusunun iptaline ve davacılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 03.12.1985 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesinden hareketle davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın miktar fazlası olarak ayrıldığı, 17 ada 1 parsele uygulanan T.Evvel 1324 tarih 11 nolu 50 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden gelen tercümesinde D: Göç yolu, B: Kaş, K: Ökkeş tariki, G: Höyük ve kaya; Yerel Tapu İdaresinden gelen halinde ise, B: Meşe okumakta olup, kayıt miktarından fazla olarak 59.836 m2 yüzölçümüyle 1 parsele revizyon görmüştür. Tapunun mevkii= Meşede mevkiidir. Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda taşınmazın 1956 tarihli memleket haritasında taşlık rumuzlu beyaz renkli alanda kaldığı, eğiminin % 3-5 olduğu açıklanmışsa da, 15.10.1997 tarihli keşifte bilgisine başvurulan yerel bilirkişiler, öncesinin çalılık olduğunu, hatta İstiklal Savaşı öncesinde ormanlık halde bulunduğunu bildirmişlerdir. Eylemli halde taşınmazın toplam alanının % 10'u tarıma elverişli olmayan taşlık görünümündedir ki, bu bölümler 27.10.1997 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) ila (H) ile işaretlenmiş, yüzölçümleri ayrı ayrı hesaplanmıştır. Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ettiğine göre, kayıt miktar fazlası durumunda olan çekişmeli taşınmazda zilyetlikle kazanma koşullarının iyi incelenip saptanması gerekir.