muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/147, Karar No: 2023/5023, Tarih: 05.04.2023

3. Taraflar arasında işçinin ücretinin düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının ücretinin 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi uyarınca yazılı rızası olmaksızın düşürülemeyeceği gerekçesiyle ve düşürülmeden önceki ücret miktarının ihale sözleşmesinde “asgari ücret+asgari ücretin belirlenen ... fazlası" şeklinde belirlenmesinden hareketle; ödenmesi gereken ücret miktarı, her dönem için o döneme ait asgari ücret esas alınarak “brüt asgari ücret+asgari ücretin fazlası” olarak kabul edilerek hesaplanmıştır.

4. İhale şartname veya sözleşmesinde belirlenen ücretin etkisi ile ilgili olarak Dairemizce yeniden yapılan değerlendirmede; işçinin ihale ile belirlenen ücreti talep edebileceği, ancak bu ücretin asgari ücretle irtibatlandırılması durumunda, sonraki ihalede asgari ücretle bağlantı kurulmadığı takdirde ihalenin bitimi ile bu bağlantının kesileceği kabul edilmiştir. Diğer yandan, ... ihalede asgari ücretle bağlantıda daha düşük bir katsayının belirlenmesi durumunda ise 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi uyarınca bu ücretin altına düşmemek kaydıyla, asgari ücretle bağlantısı kesilen önceki ücretin uygulanmasına devam edilmelidir.

5. Somut uyuşmazlıkta dosya içerisinde, ihale ile ücret belirlenmesi dışında davacının ücretinin artırılacağına ilişkin bir ... sözleşmesi bulunmamaktadır. Bu nedenle davacıya ödenmesi gereken ücret miktarının, (4) numaralı paragrafta belirtilen hususlar dikkate alınarak hesaplanması gerekir. Hâl böyle olunca; davacının düşürülmeden önceki en son ücreti, sonraki dönemler için asgari olarak ... şekilde ödenmesi gereken ücret miktarı olarak kabul edilmeli, ... ihalede asgari ücretle bağlantıda daha düşük bir katsayı belirlendiğinden ... ihale ile belirlenen ücretin de altına düşmemek kaydıyla, asgari ücretle bağlantısı kesilen önceki ücretin uygulanmasına devam edilerek fark alacak hesabı yapılmalıdır. Bunun yerine ödenmesi gereken ücret miktarının, her dönem için o döneme ait asgari ücret esas alınarak “brüt asgari ücret+asgari ücretin fazlası” şeklinde kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6316, Karar No: 2010/1568, Tarih: 10.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6316 E.  ,  2010/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 01.02.2002 tarihli dilekçesiyle Çankaya İlçesi ... Mahallesi 26394 ada 1 sayılı parselin 12/99 payını 1989 yılında satın aldığını, yeniden yapılan parselasyonda, bu taşınmaz yerine 27408 ada 1 sayılı parselin 312/993 payının kendi adına kayıt edildiğini, inşaat yaptırmak için belediyeye başvurduğunda, taşınmazın orman sınırları içinde olduğunun kendisine söylendiğini, orman ile ilgisi olmayan 27408 ada 1 sayılı parselin orman olmadığının tesbitini, tapu kütüğüne konulmuş olan orman alanı kısıtlamasının kaldırılmasını ve Orman Yönetiminin bu şekilde yarattığı sataşmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, Ankara ili Çankaya İlçesi 4. Bölge ... Mahallesi 27408 ada 1 sayılı parselin orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin orman kadastrosunun iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapuda tapuya dayanılarak, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosuna 81 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 1997 yılında başlanmış, 27.04.2001 ila 27.10.2001 tarihlerinde yapılan ilanın sonunda kesinleşmiştir.

1174 m2 yüzölçümünde Arsa niteliğiyle ... (312/1174 pay), ... (309/1174 pay), Çankaya Belediyesi (181/1174), ... (186/1174 pay) ve ... (186/1174) paylı olarak adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, 26394 ada 1 sayılı parselin yerine, yeniden yapılan parselasyon ile oluştuğu, 26394 ada 1 parsel sayılı parseldeki 312/993 payının, 3496 ada 12 sayılı parseldeki payı nedeniyle ... adına tescil edildiği, ... payının geldiği İmrohor Köyü 3496 aad 12 sayılı parsel ise genel kadastroda K. Evvel 1329 tarih ve 3478 sıra numaralı tapu kaydıyla Hasan Kızı ... ve ... adına 08.02.1957 tarihinde tesbit edilen ve 12.02.1957 ila 13.04.1957 tarihinde yapılan ilan sonunda itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edildiği, davacı ...’in, parselin 504/62560 payını ...’ten satın alındığı, çekişmeli parsel İmrohor Köyü 3496 ada 12 sayılı parselden şuyulandırılsa da, fiilen zeminde, 07.01.1957 tarihinde yapılan genel kadastroda Hali-Kayalık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilip, 13.02.1960 tarih ve 1246 yevmiye numarasıyla Ankara Belediyesine, 02.06.1987 gün ve 2421 yevmiye ile Çankaya Belediyesine devredilen İmrohor Köyü 3481 ada 54 sayılı parselin çap krokisi sısnırları içinde kaldığı ve daha sonra 3481 ada 54 sayılı parselin 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır.

2009/6316-2010/1568

2009/6316-2010/1568

Mahkemece eski tarihli memleket haritası, amenajman ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli ... Mahallesi 27408 ada 1 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve çekişmeli parselin orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin işlemin iptaline karar vermişse de, çekişmeli parsel ile birlikte somut olayda dava konusu edilmeyen bir çok parselin orman olarak sınırlandırılmasının iptali istemiyle, Çankaya Belediye Başkanlığı tarafından Orman Yönetimi aleyhine 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde öngörülen altı aylık askı ilanı süresi içinde açılan davanın Kadastro Mahkemesi sıfatıyla Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/860 Esasına kayıt edildiği, Davanın kısmen kabulüne ilişkin Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Kadastro Mahkemesi Sıfatıyla) 13/12/2007 gün ve 2001/860 - 442 sayılı kararının, Orman Yönetimi ve Çankaya Belediyesinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün ve 2009/10814-13227 Sayılı kararı ile bozulduğu, çekişmeli 27408 ada 1 sayılı parselle ilgili, parselde pay sahibi olan Çankaya Belediyesi tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davasının halen devam etmekte olduğu, bu nedenle davacı ... tarafından 24708 ada 1 sayılı parseldeki payına dayanarak açtığı bu davanın, Çankaya Belediyesi tarafından Orman Yönetimi aleyhine açılan orman kadastrosuna itiraz davasına 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılma olduğu anlaşıldığından, bu davada kadastro mahkemesinin görevli olduğu, görev kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınacağı gözetilerek, halen kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava ile birleştirilmek üzere mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 10.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4101, Karar No: 2020/928, Tarih: 12.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4101 E.  ,  2020/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ...15. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 12/06/2015 - 2015/434 esas ve 2015/462 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 28.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 01.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 14.10.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının, 24.10.2014 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davası açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17720, Karar No: 2024/6901, Tarih: 23.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17720 E.  ,  2024/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/494 E., 2020/843 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz başvurusunun reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu silah ticareti yapma suçundan kurulan hükmün, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunmakla yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında silah ticareti yapma suçundan verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ve temyiz dışı sanık ... hakkında silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 12/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37, 53, 54 ve 63 ncü maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkındaki davanın tefrikine, sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2-4,53 ve 63 ncü maddeleri gereğince 10 yıl hapis ve 24.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanık ... hakkında silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2-4, 53 ve 63 ncü maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılamada Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli kararı ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2-4,53,54 ve 63 ncü maddeleri gereğince 10 yıl hapis ve 24.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye, sanık ... hakkında silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2-4, 53,54 ve 63 ncü maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

5.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, ayrıca sanık ... müdafiinin temyiz talebinin de 17.07.2020 tarihli ek kararla reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda ve alınan istihbari bilgilerde Midyat ilçesine silah getirileceği bilgisinin alınması üzerine sabit ve motorize ekiplerce uygulama noktası oluşturulmuş, 04.11.2014 günü bir aracın yolun kenarında durduğu, aynı yerde durmakta olan başka bir araca bir koli aktarıldığı görülmüş, her iki aracında bir müddet sonra Midyat istikametine hareket etmeleri üzerine takibe alınarak uygulama noktasına kadar kontrollü bir şekilde götürülmüş ve uygulama noktasında durdurulmuştur. Araçlarda yapılan aramada ... isimin şahsın sürücü olarak bulunduğu araçta üç adet, diğer araçta ise 13 adet tabanca bulunarak el konulmuştur. Tabancalara ilişkin alınan kriminal raporda tabancaların 6136 sayılı Kanun kapsamında yer aldıkları belirtilmiştir. ... beyanında silah satıldığını duyduğu Gercüş ilçesine bağlı Kayapınar Köyüne gittiklerini, köyde birkaç kişiye sorduğunda “... isminde bir kişinin olduğunu, bu şahsın atölyesinin olduğunu, atölyede kurusıkıdan çevirme silah yapıldığı” cevabını aldığını, kendisine tarif edilen yere gidip bulduklarını, kendisine tarif edilen yerin lokantanın yanında bulunan üstü ev altı atölye olan iki katlı bir bina olduğunu, lokantanın adını ve binanın rengini hatırlamadığını, atölyenin kepenginin kapalı olduğundan üst katın zilini çaldığını, yaşlı bir bayanın kendisiyle konuştuktan sonra atölyeye girdiğini, atölye içinde çalışmanın devam ettiğini, içerde üç kişi olduğunu, torna tezgahında tabanca yapıldığını, içeride bulunan ... isimli şahsı ismini bildiğini, ...’un yanında babası olan yaşlı bir şahıs ve abisi olan bir başka şahsın daha bulunduğunu, bu şahıslardan tabanca istediğini, kendisine 4500 liraya 3 adet Baretta olarak bildiği tabancaların verildiğini, kendisinin atölyeden ayrıldığını, tabancaları kan davası için aldığını, üzerinde çıkan 10.000 lira paranın kendisine ait olduğunu, Kayapınar köyünde yaklaşık bir saat kadar kaldığını, ... isimli şahıs görse tanıyabileceğini, bu şahsın 26-27 yaşlarında esmer hafif uzun saçlı, sakalsız bir şahıs olduğunu, kendisine yaptırılan resim teşhis tutanağında 6 numarada bulunan resmin ... isimli şahsa ait olduğunu, 2 numarada bulunan resmin ise ... isimli şahsın babasına ait olduğunu, kurusıkıdan bozma 3 adet tabanca aldığını ve parasını ... isimli şahsa verdiğini, silahları aldığı sırada ... isimli şahsın babası olan kişinin torna tezgahı başında silah tamiri yaptığını, silah atölyesinde bulunan üçüncü kişinin ise biraz daha uzun boylu açık tenli ve normal saçlı olduğunu beyan ettiği, sanıkların ise savunmalarında atılı suçu kabul etmedikleri anlaşılan olayda isnat sanık ...'ün inceleme kapsamında bulunmayan sanıklarla birlikte silah ticaret yapma suçunu işlediğine ilişkindir.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanık ... üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuş ise de, dosyada bulunan iletişim tespit tutanakları, fail ...'ın yaptığı teşhis işlemi, fiziki takip tutanakları, yapılan ara yakalama işlemi, kriminal raporları, bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ün oğlu olan diğer sanık ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek Gercüş İlçesi Kayapınar Beldesinde bulunan iki katlı ikametlerinin alt katındaki alet ve edavatlar ile kurusıkı olarak bilinen ses ve gaz tabancalarına namlu takıp tadil ettikten sonra, 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan silahlara çevirdikleri, daha sonra bunları sattıkları, ...'ın yakalanması, sonrasında teşhis işleminde bulunması, sanık ...'ün evinde ele geçirilen malzemeler ve bilirkişi raporunda bu malzemelerin silah tadilatı için yeterli olduğunun tespit edilmesi hususlarının birbirini doğrulayan deliller olduğu, sanık ...'ün silah ticareti yapmak suçunu hakkında dosyanın tefrikine kararı verilen oğlu ... ile birlikte işlediği anlaşılmakla, silah ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçe ve uygulamaya, oluşa ve dosya içeriğine göre; mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

1. Sanık savunmaları, tanık A. D.nin hazırlık aşamasında alınan ve silahları sanık ve oğlu ...'ten aldığına dair ayrıntılı ve mevcut delillerle desteklenen beyanları, arama tutanakları ve dosya kapsamında bulunan ele geçirilen tabancalara ilişkin alınan uzmanlık raporlarına göre sanığın silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR

A. ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.07.2020 tarihli, 2020/494 Esas, 2020/843 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2020/494 Esas, 2020/843 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.