muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7803, Karar No: 2015/2450, Tarih: 10.04.2015

../..

S.2.

karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Tarım Kredi Kooperatifleri Görev, Yetki ve Sorumluluk Yönetmeliği'nin 81. maddesinin (a) bendinde kredi tespitine esas teşkil eden ortak beyannamelerini verilen bilgi ve belgelere göre incelemek, bunlar hakkında araştırma yapmak, verilen belgelere ve edinilen bilgilerine göre, mevzuat esaslarını nazara almak, ortaklar için yönetim kuruluna kredi teklifinde bulunmak, kooperatif yetki limiti üzerindeki kredileri üst kuruluş onayına sunmak, onaylanan kredi limitleri dahilinde kredi kullandırmak konularının kooperatif müdürünün asli görevlerinin başında geldiği, kooperatifin zararı yönetim kuruluna sunulan ve tahsis edilen normal kredilerden kaynaklanmadığı, bizzat davalının usulsüz fiilleri neticesince meydana geldiği, yönetim kurulunun usulsüzlüklerde hiçbir etkisi olmadığı ve davalının kooperatifte müdür olarak görev yaptığı dönemdeki şahsi usulsüzlüklerinden dolayı dava tarihine göre 8.326,28 TL gecikme faizi ile birlikte toplam 14.993,20 TL'yi ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

1-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mahkeme hükmü davalıya, 30.05.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.06.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin ve davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bendde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz reddine usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21628, Karar No: 2017/25209, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21628 E.  ,  2017/25209 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6878, Karar No: 2015/12299, Tarih: 02.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6878 E.  ,  2015/12299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnşaat Taahhüt Tur.Tic.A.Ş ile davalı T.. A.. aralarındaki alacak davasına dair İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.06.2013 günlü ve 2013/12 E.-2013/162 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 10.02.2015 günlü ve 2014/13610 E.-2015/1975 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde ,..... Stadyumunun bulunduğu parselle ilgili olarak TOKİ ile Arsa Karşılığı Gelir Paylaşım işine ait sözleşme imzalandığını, sözleşmenin ifası için .....GYO A.Ş. ve .... İnşaat San.ve Tic.A.Ş ile Adi Ortaklık Sözleşmesi imzalandığını, davacı şirketin adi ortaklıktaki payını davalı şirkete 40.000.000,00.TL bedel karşılığında Devir ve Temlik Sözleşmesi ile devrettiğini, KDV 'siz 40.000.000,00.TL bedel üzerinden fatura düzenlenerek davalı şirkete gönderildiğini, davalı şirketin faturaya KDV'siz düzenlemesi nedeniyle itiraz ederek iade ettiğini, bunun üzerine müvekkili şirket tarafından devir bedeli olan 40.000.000,00.TL üzerinden % 18 oranındaki 7.200.000,00.TL KDV ile birlikte toplam 47.200.000,00.TL tutarlı fatura düzenlenerek davalı şirkete gönderildiğini, davalı şirketin bu defa da KDV 'nin Devir ve Temlik Sözleşmesinde yeralan bedele dahil olduğu gerekçesiyle faturayı iade ettiği , müvekkili şirketin 7.200.000,00.TL tutarındaki KDV 'yi Vergi Dairesine ödediğini, 40.000.000,00.TL devir bedelinin KDV 'yi içermediğini öne sürerek; müvekkili şirketçe vergi dairesine ödenen 7.200.000,00.TL 'nin KDV beyannamesinin son ödeme tarihi olan 27.09.2012 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, taraflar arasında imzalanan 22.06.2012 tarihli Devir ve Temlik Sözleşmesi ile davacı şirketin ortak olduğu .... -A....- K.... Proje Ortaklığı "ndaki sermaye , kâr ve tasfiye payı dahil tüm hak ve alacakların davalı .... Yapı San.ve Tic.A.Ş.'ne devir ve temlik edildiğini, bedelinin 40.000.000,00.TL olarak kabul edildiğini, sözkonusu bedelin ödendiğini KDV'nin satış bedeline dahil olduğu hususunda yerleşmiş Yargıtay içtihatları bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmede açık bir düzenlemenin bulunmamasıyla birlikte sözleşmenin 3 ve 12.maddeleri gereğince KDV 'nin 40.000.000,00.TL bedel içerisinde olduğunun kabulü gerektiği , yerleşmiş Yargıtay İçtihatları gereğince satış sözleşmesi sırasında KDV hususu ayrıca gündeme getirilmemiş ise KDV 'nin satış bedeli içerisinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine dairemizin 10.02.2015 günlü ve 2014/13610E-2015/1975 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davacı vekili onama ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2304, Karar No: 2012/8773, Tarih: 08.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2304 E.  ,  2012/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro tespitine itiraz

K A R A R

Dava 1986 yılında yapılan tapulama çalışmalarında paftasında yol olarak gösterilen taşınmazın vasfının dere yatağı olarak değiştirilmesi talebine ilişkin olup, davada zilyetliğe dayanılmadığından, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi için ilgisi bakımından dosyanın Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23166, Karar No: 2011/738, Tarih: 27.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/23166 E.  ,  2011/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında zamanaşımı içinde geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK.nun 116/2-4, 119/1-c maddeleri; mala zarar verme suçundan aynı Yasanın 152/1-a maddesi uyarınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, sanık ...'in suçun işlendiği hastanenin yakınında araç içinde beklediği, sanık ...'un üçüncü kattaki ecza deposundan aşağıya parça parça sarkıttığı 20 adet ilaç dolu büyük boy poşeti, sanık ...'in hastane bahçesinde bir yere topladığı ve araca döndüğü, sanık ...'un poşetlerin bir kısmını bağımsız nitelikteki lise bahçesinin duvarının iç tarafına topladıktan sonra diğer sanıkları beklemeye başladığı sırada lise gece bekçisinin ihbarı üzerine kolluk güçleri tarafından yakalanması nedeniyle hırsızlık suçunun tamamlandığı anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hırsızlığın, kamu kurumu niteliğindeki Devlet Hastanesinin içindeki ecza odasından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; eylemin TCK.nun 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, hükümlülüğün doğal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, sanıkların, suç ortakları ... ile önceden verdikleri karar doğrultusunda, yaptıkları plan ve işbölümü gereği, suça doğrudan katıldıkları düşünülmeden, aynı Yasanın 37/1. maddesi yerine 39. maddesiyle uygulama yapılması, Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2005 tarihinde kesinleşen, 08/07/2003 gün ve 2001/1506- 2003/549 sayılı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık ... hakkında anılan Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması, sanık ...'in adli sicil kaydındaki ilamlar ile ilgili uyarlama kararı aldırılıp sonucuna göre aynı Yasa maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hırsızlığın, kamu kurumu niteliğindeki Devlet Hastanesinin içindeki ecza odasından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; eylemin TCK.nun 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına” bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçundan dava açılmadığı halde ek iddianame düzenlenmesi yerine ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

III-Sanık ... hakkında “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçundan dava açılmadığı halde ek iddianame düzenlenmesi yerine ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanı ... savunmanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4501, Karar No: 2025/628, Tarih: 03.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/4501 E.  ,  2025/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/340 E., 2021/1633 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/489 E., 2020/296 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Antalya ili Kepez ilçesi ... (...) Mahallesi sınırları içerisinde bulunan eski 1904, yeni 28112 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun'a göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunduğunu, arazi kadastro çalışmasının 1956 yılında yapıldığını, 1744 sayılı Kanun'a göre yapılan çalışmanın 1976 yılında kesinleştiğini, 3302 sayılı Kanun'a göre yapılan 2/B madde çalışmasının 1989 tarihinde kesinleştiğini, 3402 sayılı Kanun'a 22/2-a maddesi çalışmasının 28.09.2010 tarihinde askı ilanına çıktığını, taşınmazın bu çalışma sonucunda 28112 ada 4 parsel numarasını aldığını, kesinleşmiş Orman Kadastro çalışmalarının müfettişlerce incelendiğini ve tanzim edilen 07.05.2004 tarihli 01/01/01 sayılı raporda 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan tahdidin mahkeme kararı ile iptal edildiği ve yok hükmünde olduğu yönünde görüş bildirilmesi üzerine idarelerince 1744 ve 3302 sayılı Kanunlara göre yapılıp kesinleşen orman kadastrolarının esas alındığını, müfettiş raporları doğrultusunda ilgili parsellerin tahsisinin istenmesi, mümkün olmadığı takdirde vasıf tashihinin yapılmasının önerildiğini, tahsisle ilgili yapılan yazışmalardan sonuç alınamadığını, tahsis işlemi de gerçekleşmediğinden ilgili parselin tapu kaydındaki vasfının orman olarak düzeltilmesi gerektiğini, Devlet Ormanına sınır, ormanın devamı ve uzantısı şeklinde olan taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescilinin gerektiğini, taşınmazın bitki örtüsü, eğimi, toprak yapısı ve kesinleşen Devlet ormanı sınırı içinde kaldığını belirterek, tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına adına tapuya kayıt ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, Orman İdaresi tarafından 1904 parsel numaralı taşınmazın bir kısmının orman sınırları içerisinde kaldığı iddiası ile Hazineye karşı açılan davada Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 1993/2934 Esas, 1998/172 Karar sayılı kararı ile taşınmazın Devlet ormanı vasfının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 24.04.2000 tarih, 2000/1782 E., 2000/3794 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, yine aynı taraflar arasında aynı istemle görülen Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 16.05.2000 tarih, 1998/186 Esas, 2000/90 Karar sayılı kararı ile kesin hüküm nedeniyle davacı ... İdaresinin davasının reddine, taşınmazın (eski 1904 sayılı parsel) tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın ... oğlu ... kullanımında olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 17.05.2001 tarih, 2001/3657 Esas, 2001/4027 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, eldeki davanın da eski 1904 parsel, yeni 28112 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığı iddiasıyla ... tarafından açıldığı, davacısı ve dava sebebi aynı, ancak davalıları farklı olan Antalya Kadastro Mahkemesi dosyalarının teknik olarak kesin hüküm teşkil etmese de kuvvetli ve kesin delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Kadastro Mahkemesinde görülen davada Orman İdaresince çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş Orman Kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasına dayanıldığı, eldeki davada ise çekişmeli taşınmazın Devlet Ormanının devamı ve uzantısı şeklinde olduğu, yapılan tahsis istemi yönünden sonuç alınamadığı belirtilerek dava açıldığı, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 17.05.2001 gün 2011/3657-4027 sayılı içtihadında da belirtildiği üzere 4999 sayılı Kanun ile değiştirilen 6831 sayılı Kanun'un 11/5 inci maddesince 2/B madde uygulamaları sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ancak, fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerlerin talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilip orman niteliği ile Hazine adına tescilinin öngörüldüğü, bu neviden davalarda uyuşmazlığın, taşınmazın mülkiyetine değil, niteliğine ilişkin olduğu, 2/B niteliğiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin eylemli biçimde orman olması halinde Orman İdaresince bu tür yerlerin Hazineden idari yolla orman olarak tahsisinin talep edebileceği gibi bu talebin dava yolu ile de istenebileceğinden, Kadastro Mahkemesinde verilen hükmün, istinaf başvurusunda bulunulan sonraki dava yönünden kesin hüküm veya güçlü delil oluşturmayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.