muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13186, Karar No: 2022/9637, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13186 E.  ,  2022/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 06/03/2016 tarihinde davalıya sigortalı araç ile seyir halindeyken gerçekleşen çift taraflı kazada yolcu olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 108.723,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile

108.723,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 28/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun maluliyet raporu sunması için davacıya iki kez süre verildiği, süresi içerisinde raporun sunulmadığı, Hakem kararına esas alınan maluliyet raporuna karşıda davalı ... şirketi tarafından itiraz edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağı, maluliyet raporu hazırlanması ve aktüerya raporu alınması işlemlerin yargılama süresi içerisinde tamamlanmasının mümkün olamayacağı gerekçesiyle başvurunun usulden reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 115. maddesi “1- Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. 2-Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder. 3-Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez.” düzenlemesini içermektedir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun "Doğrudan Doğruya Talep ve Dava Hakkı" başlıklı 97. maddesinde (Değişik: 14/4/2016-6704/5 md.) “Zarar görenin, zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir. Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması halinde, zarar gören dava açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin

bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacı tarafça ...Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 23/09/2019 tarihli raporu ile tahkim başvurusunda bulunularak davalı taraftan zararın tazmini talep edilmiştir. İş bu raporda davacının maluliyetinin Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğe ekli cetveller kullanılarak değerlendirilmesi sonucu % 11 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğunu tespit edilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince, anılan rapor hükme esas alınarak başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan raporu düzenleyen heyette ortopedi ve travmatoloji uzmanı, fiziksel rehabilitasyon uzmanının yer almadığı, raporun yönetmeliğe uygun düzenlenmediği gerekçesiyle davacı tarafa Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun rapor sunması için 2 kez süre verildiği , davacı tarafça raporun sunulmadığı ve akıbeti hakkında da bilgi verilmediği, davalı tarafından da rapora itiraz edilmesi nedeniyle hakem kararının esas aldığı rapora göre hüküm kurulamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak başvurunun usulden reddine karar verilmiş ise de 06/03/2016 kaza tarihi itibari ile "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri yürürlükte olup İtiraz Hakem Heyeti tarafından kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre uzman bilirkişi heyetinden, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, dosyanın, Hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16553, Karar No: 2015/18144, Tarih: 28.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16553 E.  ,  2015/18144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; meslek hastalığı nedeniyle %10,30 sürekli işgöremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneğinin fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, 22.000,00 TL.’si istenmiştir. Mahkemece, 32 yıl formülü uygulanarak düzenlenen kusur raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava; meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan, Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

32 yıl formülü olarak adlandırılan ve yer altı kömür madeni işyerlerindeki toz oranının mevcut teknolojik olanaklarla belirli bir oranın altına indirilmesinin mümkün olmadığı ve yer altı çalışma koşulları tümüyle kontrol altına alınamayacağı için, 32 yıllık bir çalışma süresi sonunda meslek hastalığı üzerinde belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulünden hareket eden yaklaşımın, yer altı kömür madeni işyeri dışındaki çalışmalardan kaynaklanan meslek hastalıklarına ilişkin kusur incelemesinde esas alınma olanağı bulunmamaktadır. Aksine yaklaşım, her tür meslek hastalığının oluşumunda belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulüne yol açacaktır. Böylesi bir yaklaşımın ise, gelişen bilimsel ve teknolojik olanaklar ile sosyal güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılma olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler ile davalı işveren nezdinde döküm emaye mamulleri fabrikasının ikmal, temizlik, taşlama bölümünde işçi olarak çalışan sigortalının solunum sistemi rahatsızlığı sonrası pnömokonyoz teşhisi ile meslek hastalığına yakalanması üzerine, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; İşçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren rapor alınıp; dosyadaki kanıtlar ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26779, Karar No: 2018/19744, Tarih: 06.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26779 E.  ,  2018/19744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 07.05.1991-09.05.2011 tarihleri arasında toplamda 20 yıl 3 gün satış sorumlusu olarak çalıştığını, davalı ... şirketinin 01.01.2009 tarihinde diğer davalı ... şirketine devredildiğini, iş sözleşmesinin 09.05.2011 tarihinde ihbar önellerine uyulmaksızın ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, maaşlarının ödenmediğini ve yıllık izinlerinin de eksik kullandırıldığını ileri sürerek; bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile fark ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevaplarında Özetle:

Davalı ... Beton Sanayi AŞ cevap dilekçesinde; davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, bakiye izin alacağına ilişkin belge de 07.05.1991 tarihinden bu yana 72 gün bakiye izin alacağı kaldığını kabul ettiğini, bu belgeyi imzaladıktan sonra kullandığı izinler düşüldükten sonra fesih tarihi itibarı ile kullanmadığı 66 günlük yıllık izin ücretlerinin karşılığının 2011 yılı Mayıs ayı bordrosu ile davacıya ödendiğini savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Beton San ve Tic AŞ cevap dilekçesinde; devreden işveren sıfatıyla sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlı olduğunu, İş Kanununun 6/3 maddesi uyarınca devir halinde devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumlu olduğunu, ancak bu yükümlülüklerden devreden işverinin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlı olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İlk derece mahkemesince, işyerinin 01.01.2009 tarihinde davalı ... Şirketine devredildiği gerekçesi ile ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından davalı ... Şirketi sorumlu tutulmamıştır.

Mahkemenin, işyeri devrine ilişkin kabulü isabetli ise de, devreden ... Şirketinin, kıdem tazminatı alacağından kendi çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücret ile devralan şirket ile birlikte sorumlu olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

Yine, hüküm altına alınan ücret farkı alacağının devirden sonraki tarihe ait olduğu dikkate alındığında, bu alacak kaleminden de davalı ... Şirketinin sorumlu tutulması isabetli değildir.

Mahkemenin, işyeri devrine ilişkin kabulü isabetli ise de, devreden ... Şirketinin, kıdem tazminatı alacağından kendi çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücret ile devralan şirket ile birlikte sorumlu olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

Yine, hüküm altına alınan ücret farkı alacağının devirden sonraki tarihe ait olduğu dikkate alındığında, bu alacak kaleminden de davalı ... Şirketinin sorumlu tutulması isabetli değildir.

3- Uyuşmazlık, davacı işçinin yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 128 gün izninin bulunduğu tespiti ile yapılan izin ödemesi mahsup edilerek alacak hesaplanmıştır.

Dosya içerisinde yer alan ve davalılardan ... şirketine hitaben yazılan 31.12.2010 tarihli dilekçede davacı, 2010 yılı sonu itibari ile bakiye 72 gün izni olduğunu bildirmiştir.

Bu belge davacı asile gösterilip beyanı alındıktan ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22190, Karar No: 2014/20178, Tarih: 04.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/22190 E.  ,  2014/20178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/142987

MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/721 (E) ve 2013/175 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etmek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-06.03.2012 tarihli celsede müdafiisi bulunmaksızın savunması alındığı anlaşılan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/1-2. maddesi uyarınca müdafii huzurunda savunma yapma imkanı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında dosyada mevcut Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/470Esas 2011/848 Karar sayılı ilamı ile, 09.07.2011 tarihinde işlediği hırsızlık suçuna ilişin olarak TCK'nın 32/1.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olduğu, buna karşılık Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 04.01.2013 tarihli raporunda ise mevcut akıl zayıflığının işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen azaltmış olmakla TCK'nın 32/2.maddesi kapsamında olduğunun belirtilmiş olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının, özellikle Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2011 tarih 2011/470Esas 2011/848Karar sayılı dosyasındaki hükme esas rapor ve ekleri getirtilmek ve tüm dosya kapsamındaki raporlar irdelenip varsa çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. B.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23817, Karar No: 2014/7802, Tarih: 03.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23817 E.  ,  2014/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar ve davacının temyiz dilekçesi davalıya, daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan adresine tebliğ için gönderilmiş, muhatabın "hacca gittiğinden" bahisle tebliğ edilmeden iade edilmiş, bundan sonra karar ve temyiz dilekçesi aynı adreste Tebligat Kanununun 35'inci maddesine göre tebliğ edilmiştir. Davalının daha önce usulune uygun tebligat yapılmış olan adresini değiştirdiğine ilişkin bir bilgi dosya içerisinde bulunmadığına göre, karar ve temyiz dilekçesinin davalının daha önce tebligat yapılan adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ edilerek onun yönünden de temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/339, Karar No: 2014/29523, Tarih: 09.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/339 E.  ,  2014/29523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/17709

MAHKEMESİ : Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/66 (E) ve 2012/7 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, suç tarihinde gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09/12/2014 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçuyla ilgili onama görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde; büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir.

Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin, hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça konu hayvanların binanın eklentisi olan ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilerek hüküm kurulması ve bu hükümün onanmasına ilişkin görşünü yanlış olduğu kanaatindeyim.

Konunun anlaşılması için somut olayımızla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 142/2-g maddelelerinin uygulanma koşullarını örnek üzerinden değerlendirecek olursak; hırsızlık suçunun, evin/konutun veya binanın eklentisinde/müştemilatında olan barınak niteliğindeki ahırdan gerçekleştirilmesi halinde, eylem, hem 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki, "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", hemde TCK'nın 142/2-g maddesindeki, "(2) Suçun; g) Barınak yerlerinde, ...büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi suç tanımlarına uymaktadır. Başka bir ifadeyle sanığın eylemi, aynı anda her iki maddede öngörülen suçun unsurlarını/öğelerini birlikte gerçekleştirdiğinden her iki maddeki suçta oluşmaktadır. Bu durumda TCK'nın 142/2-g maddesi, 142/1-b maddesine göre (ceza süresinin fazla olması nedeniyle) daha nitelikli olduğu için, hemde daha özel düzenleme içerdiği için (ceza süreleri aynı olan fıkralardaki uygulamalar gibi) öncelikle uygulanması gerekmektedir. Bunun aksine, daha nitelikli olan maddeye göre değilde daha az ceza içeren maddeye göre uygulama yapılmasının mantıklı bir açıklaması olamayacağı gibi anılan TCK'nın 142. maddenin bir ve ikinci fıkralarının diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamaylada çelişki oluşturmaktadır.