muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/926, Karar No: 2018/13780, Tarih: 19.12.2018

verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ilk derece mahkemesi kararına ekleme yapılmak suretiyle karar verilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 29.06.2017 tarih ve 2017/2004 E. - 1668 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre, şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8793, Karar No: 2011/9779, Tarih: 25.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8793 E.  ,  2011/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.04.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği celse oturum zaptına yazılan kısa kararda “davacının davasının reddine” sonradan yazılan gerekçeli kararda ise “davacının davasının kısmen reddine” karar verilmiştir.

Bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 25.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4889, Karar No: 2020/113, Tarih: 15.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4889 E.  ,  2020/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İ

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacıların İstemi :

Davacılar vekili, ...'un 10/12/2005 tarihinde meslek hastalığı nedeni ile öldüğünü, meslek hastalığı ölüm sigortasından gelir bağlanması için yapılan talebin reddedildiğini, ... 2. İş Mahkemesi'nin 2006/77 Esas sayılı dosyası ile eşin meslek hastalığı nedeni ile öldüğünün tespit edildiğini beyanla, davacılar murisi ...’a ölümün meslek hastalığından kaynaklandığının tespit edildiği 01/06/2016 tarihinden, muris ...'un hayatını kaybettiği 17/12/2016 gününe kadarki maaşın bağlanması ve maaşın miras payları oranında davacılara ödenmesi talebinde bulunmuştur.

B)Davalı Cevabı :

Davalı ... Kurum vekili, müvekkili Kurum işleminin yerinde olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece Mahkemesince, davacılar murisi ...'un eşi ...'un yakalanmış olduğu meslek hastalığı sonucu 10/12/2005 tarihinde ölmesi nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 20/1 maddesi gereğince 5510 sayılı Kanun'un 34. maddesi ve 54 maddesi dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 55/2. fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak davacılar murisi ...’a 01/10/2008 tarihinden 17/12/2016 tarihine kadar gelir bağlanması gerektiğinin tespitine, 01/10/2008 - 17/12/2016 tarihinde ödenmesi gereken ancak ödenmeyen gelirin davalıdan alınarak yasal miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince, Davalı Kurum vekiline ait istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.3 maddesi gereğince kabulüne, .... 1. İş Mahkemesi'nin 2018/34 Esas 2018/256 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacılar murisi ...a, eşi ...'un yakalanmış olduğu meslek hastalığı sonucu 10/12/2005 tarihinde vefatı nedeniyle, 506 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca 01/01/2011 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanmasına, 01/01/2011 - 17/12/2016 tarihleri arasında ödenmesi gereken ancak ödenmeyen gelirin davalıdan alınarak yasal miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

E)Temyiz :

Davacılar vekili, ilk olarak 04/01/2006 tarihinde gelir talebinde bulunulduğunu, buna rağmen sonraki talep tarihi olan 03/12/2015 gününün esas alınması ile karar verildiğini, davanın tümüyle kabul edilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, bu yönüyle davacılar lehine bozmaya karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

E)Temyiz :

Davacılar vekili, ilk olarak 04/01/2006 tarihinde gelir talebinde bulunulduğunu, buna rağmen sonraki talep tarihi olan 03/12/2015 gününün esas alınması ile karar verildiğini, davanın tümüyle kabul edilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, bu yönüyle davacılar lehine bozmaya karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı kurum vekili, 5510 sayılı Kanuna göre 01/10/2008 tarihinden önce ölen sigortalılar için mülga 506 sayılı Kanun hükümleri geçerli olduğundan, en son sürekli iş göremezlik oranı %50'nin altında olması sebebiyle Kurumca haksahiplerine gelir bağlanamadığını beyan ederek ve yasaların geriye yürümeyeceğini, tespit davası açılmasında hukuki yararın olmadığını, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... Kurum vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, Meslek hastalığı nedeniyle hayatını kaybeden hak sahiplerinin ölüm gelirine bağlı maddi zararların karşılanması talebine ilişkindir.

506 sayılı Yasanın “Eş ve çocuklara gelir bağlanması” başlığını taşıyan 23. maddesinde “Ölen sigortalının 88 inci madde gereğince tespit edilecek yıllık kazancının % 70'inin; Dul eşine % 50'si, gelir alan çocuğu bulunmayan dul eşine % 75'i, .. a) fıkrasında belirtilen ve sigortalının ölümü ile anasız ve babasız kalan veya sonradan bu duruma düşenlerle ana ve babaları arasında evlilik bağlantısı bulunmayan yahut sigortalı babanın ölümü tarihinde evlilik bağlantısı bulunmakla beraber anaları sonradan evlenenlerin her birine % 50'si,” oranında gelir bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır. Bu maddeye göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”

506 sayılı Yasa'nın 92/2 maddesi, "Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine, bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmaz." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, davacılar annesi olan muris ..., meslek hastalığı neticesinde 10/12/2005 tarihinden hayatını kaybeden eşi üzerinden kuruma başvuruda bulunmuş, davalı ... tarafından 04/01/2006 tarihinde talebin reddine karar verilmiş olup, 506 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca ölüm gelirinin 5 yıl içinde istenebileceği ve zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla ve yine 506 sayılı Kanun'un 92/2 maddesi gözetilerek, meslek hastalığı nedeniyle ölümün gerçekleştiği 10/12/2005 tarihini izleyen ay başından itibaren ölüm gelirine hak kazanıldığı anlaşılmakla, bu kapsamda karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide hüküm tesisi hatalı olmuştur.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi' ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 15/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6365, Karar No: 2018/7043, Tarih: 27.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6365 E.  ,  2018/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 11.04.2013 günlü bilirkişi inceleme ve teslim tutanağında hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure...'nın velayet hakkına sahip annesi ...'in kovuşturma evresinde alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilen hükmün adı geçene tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli kararın katılan ...'e tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5832, Karar No: 2014/10309, Tarih: 09.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5832 E.  ,  2014/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2010/459-2014/269

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 15.02.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri... Köyü, .... Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 22.01.2009 günlü fen bilirkişi raporunda gösterilen 12177 m2 taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 26/05/2010 gün ve 6717 - 6997 sayılı bozma kararı özetle; " Mahkemece çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

1977 yılında yapılan arazi kadastrosunda taşınmazın tespit harici bırakıldığı tartışmasızdır. Ancak, hangi nitelikte tescil harici bırakıldığı konusunda kadastro müdürlüğünce nitelik belirtilmeden “tescil şartları oluşmadığından tespit harici bırakılmıştır” şeklinde cevap verilmiştir. Hazine tarafından dosyaya ibraz edilen 07.03.2007 tarihli idari tahkikat tutanağında taşınmazın üzerinde 10-15 yaşlarında zeytin ağaçları bulunduğu, ziraat uzmanı raporunda ise eğiminin % 4-5 olduğu, üzerinde 10-80 yaşlarında meyva ağaçlarının yanısıra, 10-60 yaşlarında 13 adet kızılçam ağacı olduğundan da sözedilmektedir. Taşınmazın eylemli durumuna ilişkin bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Bundan ayrı, çekişmeli taşınmaza güneydoğu yönden komşu 802 parsele ait Şubat 1976 tarih 16 numaralı tapu kaydı, çekişmeli taşınmaz yönünü cebel okumaktadır. Bu bilgiler karşısında taşınmazın öncesi itibarıyla niteliğininin ne olduğunun, resmî belge niteliğindeki memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre incelenmesi gerekirken, hükme esasa alınan uzman bilirkişi raporunda böylesine bir incelemenin yapılmadığı, Dairenin 10.03.2010 tarihli geri çevirme kararı ile hazırlanması istenen ek raporun da uzman bilirkişi tarafından orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde başka inceleme yapılmasına gerek olmadığı belirtilerek hazırlanmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, taşınmazın eski ve yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman olup olmadığının yöntemince belirlenmesi, orman değilse zilyedlik koşullarının araştırılması gerekir." denilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 25.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu ekindeki bilirkişi Ferhat Kızılkaya'nın düzenlediği krokide (A-3) ile gösterilen 1501.62 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 9631.14 m2 olmak üzere toplam 11132.76 m2 olarak gösterilen alanın davacılar adına tesciline, (A1) ile gösterilen 434,03 m2 , (A2) ile gösterilen 313,17 m2 yüzölçümlü kısmının orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1977 yılında yapılmış ve kesinleşmiş, taşınmaz taşlık - kayalık niteliğiyle tespit harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Bozma kararı üzerine yapılan araştırma ve inceleme sonucu, temyize konu taşınmaz bölümlerinin kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı doğru olarak belirlenmiş ise de, resmî belgelere göre yapılan araştırma ve inceleme çelişkili ve yetersizdir. Şöyle ki; 27/05/2011 günlü keşif sonunda hazırlanan uzman bilirkişi raporlarında taşınmazın (A) harfi ile işaretli 12177 m2 taşınmazda (C) harfi ile işaretli 7711 m2 bölümünün orman sayılmayan; batıda 814 parselin sınırında bulunan (B) harfi ile işaretli 4466 m2 bölümün ise üzerinde 44 adet 20-100 yaş arası kızılçam kaplı orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmıştır.15/06/2012 günlü 2. keşif sonunda hazırlanan raporda bu kez taşınmazın orta kesimindeki (C) harfi ile işaretli bölümün orman sayılmayan; doğuda (D) harfi ile işaretli 3483 m2 taşınmazın ve batıda 814 parsele sınır (B) harfi ile işaretli 4466 m2 bölümün orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış, 19/12/2012 günlü son keşif sonucunda hazırlanan raporda ise 814 parsele sınır olan (A3) işaretli 1501 m2 ve doğuda (B) harfi ile işaretli 9631 m2 bölümlerin orman sayılmayan; (A3) bölümü içinde kalan (A1) ve (A2) işaretli sırasıyla 434 m2 ve 313 m2 bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış ve mahkemece bu rapora göre hüküm kurulmuştur. Oysa; (A1), (A2) ve (A3) bölümleri bir bütün olarak düşünüldüğünde, 2. raporda (B) işaretli üzerinde 100 yaşa kadar 44 adet kızılçam bulunan yer olduğu ve son rapora ekli 1995 tarihli hava fotoğrafında dahi bu bölümlerde ağaçlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu durum açıklığa kavuşturulmadan ve eylemli durum hakkındaki bu çelişki giderilmeden karar verilemez.

O halde mahkemece, daha önceki keşiflerde görev almamış üç orman bilirkişi, bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, daha önce incelendiği bildirilen 1963 ve 1995 tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp , hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin, özellikle (A3) ile işaretli bölümün bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, dağılımı, baskın ağaç türünün ne olduğu konusunda bilimsel verilere dayalı, krokili rapor alınmalı, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/12/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9261, Karar No: 2013/8456, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9261 E.  ,  2013/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 tarih ve 2011/123-2012/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin % 30 hissedarı iken diğer davalı ...'e hisse devir sözleşmesi ile hisselerini devrettiklerini, tarafların .../02/2010 tarihinde kendi aralarında düzenledikleri hisse devri protokolü ile hisse devir bedelini 600.000,00 TL olarak belirlediklerini, 200.000,00 TL bedelin davalı ... tarafından 06/04/2010 tarihinde nakden ve peşinen ödendiğini, kalan bakiyenin ise ...-b maddesinde açıklandığı üzere hisse devrinden sonraki dönemlerde diğer davalı şirketin net kârının ....000.000,00 TL'ye ulaştığı anda ödenmesi şeklinde muacceliyet şartına bağlandığını, davalıların ödenmesi gereken bakiye bedelin müvekkillerine ödenmesini engelleyici tutum ve davranışlar içinde olduğunu ileri sürerek, .../02/2010 tarihli hisse devir protokolünün ...-b maddesindeki muacceliyet şartının engellendiğinin tespiti ile şartın ortadan kaldırılmasını, hisse devrinden kaynaklanan 400.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borcun ifasının imkansızlaşmasında davalıların kusuru bulunmadığı, sözleşmedeki muacceliyet şartının kaldırılması talebi bir tür hakimin sözleşmeye müdahalesi istemi de olup ahde vefa ilkesine göre sözleşmelerde edimler arası dengenin olağanüstü değişmeler yüzünden alt üst olması, borcun ifasını güçleştirmesi veya imkansız kılması halinde ve sözleşme yapılırken önceden öngörülemeyen ve tahmin edilmeyen olağanüstü bir halin sonradan ortaya çıkması durumunda sözkonusu olup protokol imzalanırken şirketin net kârının ....000.000 TL'ye ulaşmayacağı ihtimalinin önceden öngörülemeyen bir neden olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, davacıların sözleşmedeki muacceliyet şartının kaldırılması taleplerinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava hisse devri nedeniyle bakiye alacağın tahsiline ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacılar ile davalılardan ... arasında limited şirket hisse devir sözleşmesi yapıldığı, bakiye devir bedelinin şirketin net kârının ....000.000 TL'ye ulaştığı anda ödeneceği kararlaştırılmış ve mahkeme kabulünün aksine imza tarihinde şirket müdürü olan ... da ....2010 tarihli protokol ile, şirkete .... kişinin fiilini taahhüt zımnında yükümlülük altına girmiştir. Davacı tarafın akitleri olan ...'in şirket ortaklığının devam edeceği olgusuna dayalı olarak bakiye devir bedelini kârın ....000.000 TL'ye ulaşması koşuluna bağlanmasını kabul etmesi hayatın olağan koşulu gereğidir. Akitlerine olan bu güven, onun şirketten ayrılması ile boşa çıkmış olacağından halen şartın geçerli olduğunun ileri sürülmesi MK'nın .... maddesine aykırıdır. Bu durumda mahkemece, bakiye bedelin ödenmesi hususunda kararlaştırılan şartın geçersiz hale geldiğinin kabulü ile neticesine göre bir hüküm kurulmak gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1038, Karar No: 2011/2327, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1038 E.  ,  2011/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.06.2010

No : 314/1380

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edilenlerden ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkili ile davalılardan borçlunun 3.kişideki alacağına haciz koyduklarını, düzenlenen sıra cetvelinde ilk 4.sırada yer alan takip dosyalarının ihtiyati haciz ile başladığını, ihtiyati hacizlerin icrai hacze dönüşme tarihleri ve takip dosyalarının kesinleşme tarihine göre para üzerinde haczi bulunan tüm dosyalar arasında paranın garameten paylaştırılması gerektiğini, dosyalardaki alacak tutarlarının sıra cetvelinin yapıldığı tarihteki tutarlar değil ise sıra cetvelinin bu yönden de hatalı olduğunu belirterek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, sıra cetvelinin ilk iki sırasında yer alan takip dosyalarındaki hacizler ilk haciz olarak nitelendirilmiş ve paylaştırmaya tabi bedelin her iki dosya alacaklısı arasında garatemen paylaştırılması, diğer takip dosyalarındaki ihtiyati hacizlerin icrai hacze dönüşme tarihlerinin daha sonra olduğu, alacakların İİK’nun 268.madde yollamasıyla İİK’nun 100.maddedeki şartları taşımamaları nedeniyle ilk hacze iştirak edemeyecekleri, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde borç miktarlarının takip dosyalarından sıra cetveline konu para üzerine haczin konulduğu tarih esas alınarak düzenlenmesi gerektiği nedenle davanın kabulüne, sıra cetvelinin ilk iki sırasındaki takip dosyalarının hacizleri ilk haciz olmakla paylaştırmaya tabi bedelin her iki dosya alacaklısı arasında garameten paylaştırılmasına, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm şikayet edilen ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet edilenlerden ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.