muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5346, Karar No: 2023/5173, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5346 E.  ,  2023/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1411 E., 2023/80 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/516 Esas ve 2022/607 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/1411 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.04.2023 tarihli ve 9-2023/37961 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Eylemlerin mağdurenin on beş yaşından büyük olduğu zaman diliminde gerçekleştiğine, mağdurun rızasını olduğuna, tehdit unsurunun gerçekleşmediğine,zincirleme suç hükümerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi

Üst sınırdan ceza verilmesine, vekalet ücreti talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Eylemlerin mağdurenin on beş yaşından büyük olduğu zaman diliminde gerçekleştiğine, mağdurun rızasını olduğuna, tehdit unsurunun gerçekleşmediğine,zincirleme suç hükümerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi

Üst sınırdan ceza verilmesine, vekalet ücreti talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Sanığın, mağdurun babası olduğu, 2018 yılı içerisinde, mağdurun annesinin henüz hayatta olduğu dönemlerde sanığın, mağdur ile yalnız kaldığı zamanlarda, mağduru kendisine doğru çekerek dudağından, boynundan öptüğü, sanığın kendi cinsel organını mağdurun cinsel organına temas ettirdiği, mağdurun annesinin vefatından sonra, sanığın yaklaşık 2 ay süre ile mağdura karşı herhangi bir cinsel istismar eyleminde bulunmadığı, ancak sonrasında yine aynı şekilde mağdurun dudağından, boynundan öpmeye çalıştığı, mağdurun göğüslerini okşadığı, mağdurun tişörtünü çıkartıp göğüslerini emdiği, mağdurun üzerine abanarak kendi cinsel organını, mağdurun cinsel organına temas ettirdiği, mağdurun cinsel organına defalarca dokunduğu, sanığın mağdura karşı bu hareketlerinin yaklaşık 3 yıl boyunca bu şekilde devam ettirdiği, bir keresinde ise sanığın, mağdura kendilerini koronadan koruyacağını söyleyerek alkollü içecekleri meyve suyu ile karıştırıp mağdura verdiği, sanığın, mağdurun şikayet tarihinden 2 gün önce, mağdurun dizine yattığı, üzerini bir örtü ile kapatmaya çalıştığı, eli ve ağzı ile mağdurun cinsel organına dokunduğu, mağdurun kendisini çekmeye çalıştığı sırada eylemine devam ettiği, mağdurun ise bu sırada, sanığın kendisine karşı eylemlerini ispatlamak amacı ile söz konusu görüntüleri kayda aldığı ve sanığın kendisine bu eylemleri yaptığı sırada kendisini şikayet etmesi halinde hayatının biteceğini söyleyerek mağdura tehditlerde bulunduğu ancak mağdurun daha sonra sanık hakkında şikayette bulunduğu, olayın bu şekilde meydana geldiğinin kabul edildiği,

Dosya arasında bulunan kamera izleme, dinleme ve tespit tutanağında, birinci görüntüde mağdura ait olduğu anlaşılan ayaklar ve dizlerin üzerinde kısa saçlı olan erkek şahsa ait kafanın olduğu (sanık), ikinci görüntüde şahsın sol eli ile mağdurun bacaklarını okşayarak alt kıyafetlerin iç kısmına elini soktuğu, mağdur tarafından sanığın kafasının dizlerinden indirildiği, üçüncü görüntüde ise sanığın sol eli ile mağdurun bacaklarını okşayarak elbisenin iç kısmına elinin soktuğunun görüldüğü,

Dosya arasında bulunan kamera izleme, dinleme ve tespit tutanağında, birinci görüntüde mağdura ait olduğu anlaşılan ayaklar ve dizlerin üzerinde kısa saçlı olan erkek şahsa ait kafanın olduğu (sanık), ikinci görüntüde şahsın sol eli ile mağdurun bacaklarını okşayarak alt kıyafetlerin iç kısmına elini soktuğu, mağdur tarafından sanığın kafasının dizlerinden indirildiği, üçüncü görüntüde ise sanığın sol eli ile mağdurun bacaklarını okşayarak elbisenin iç kısmına elinin soktuğunun görüldüğü,

Her ne kadar sanık soruşturma aşamasında, sürekli olarak evde yorgun olduğu zamanlarda mağdurun dizlerine yattığını ancak o esnada mağdura karşı herhangi bir cinsel anlamda temasının bulunmadığını, mağdurun video çektiği gün ise alkollü olduğunu, kendisinde olmadığını, mağdur ile erkek arkadaşı yüzünden yaklaşık 2 gün önce tartıştığını, bu nedenle mağdurun kendisine karşı bu tarz iddialarda bulunduğunu, kamera kaydında bulunan erkek şahsın kendisinin olduğunu belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmiş ise de,

Mağdurun soruşturma aşamasında 05/01/2022 tarihinde vekili eşliğinde ve vermiş olduğu ifadelerinin birbirleriyle tutarlı olduğu, mağdurun beyanından da anlaşılacağı üzere 10/01/2022 tarihinde vermiş olduğu dilekçesini, kardeşlerinin baskısı üzerine verdiğine ilişkin beyanları, her ne kadar mağdur mahkememizde alınan beyanında babasının eylemlerine karşı rızası olduğunu beyan etmiş ise de, mağdurun ailesinin ve kardeşlerinin baskısıyla ifadesini değiştirdiği kanaatine varılarak mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanlarının dosya kapsamı itibariyle mahkememizce inandırıcı bulunduğu, mağdurun anlatımlarının dosya arasında bulunan CD görüntüleri ile uyumlu olduğu, mağdurun küçük yaşlardan itibaren sanığın kendisine karşı gerçekleştirmiş olduğu eylemlerin cinsel amaç ile yapılıp yapılmadığını kavrayamadığı ancak mağdurun şikayet tarihinden itibaren yaşı ve kişisel gelişimi de dikkate alındığında, cinsel anlamda kendisine yapılan eylemlerinin kötülüğünün idrakine vardığı, dosya arasında bulunan CD görüntülerinde sanığın, mağdurun dizine yattığı, mağdurun bacağını okşadığı ve cinsel organına dokunduğu, ayrıca kıyafetinin içerisinden elini soktuğu, sanığın mağdura karşı bu tarz eylemlerinin cinsel tatmine yönelik olduğunun mahkememizce değerlendirildiği, kamera görüntülerinde mağdurun kendisine karşı yapılan eylemler sırasında kendisini çekmeye çalıştığı, sanığın kafasını ittirmeye çalıştığı sırada sanığın eylemlerine devam ettiği,

Tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın çocuğu olan mağdura karşı 2018 yılından itibaren 3 yıl boyunca farklı zamanlarda cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, mağdurun 19/10/2004 doğumlu olup 15 yaşını 19/10/2019 tarihinde ikmal ettiği, dolayısıyla sanığın eylemlerinin 15 yaşından küçük olduğu dönemlerden itibaren başladığı,

Tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın çocuğu olan mağdura karşı 2018 yılından itibaren 3 yıl boyunca farklı zamanlarda cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, mağdurun 19/10/2004 doğumlu olup 15 yaşını 19/10/2019 tarihinde ikmal ettiği, dolayısıyla sanığın eylemlerinin 15 yaşından küçük olduğu dönemlerden itibaren başladığı,

Yukarıda da ayrıntısıyla açıklandığı üzere sanığın, mağdurun göğüslerine dokunma, boynundan öpme, dudaklarından öpmeye çalışma, göğüslerini emme, cinsel organına dokunma ve sürtünme şeklindeki eylemlerinin TCK 103/1-1 maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturduğunun mahkememizce kabul edilmesi nedeni ile sanığın 15 yaşından küçük mağdura karşı söz konusu eylemleri gerçekleştirmesi sebebi ile eylemine uyan ve TCK 103/1-1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına dair karar vermek gerekmiş,

Suçun işlenmeye başlandığı 2018 yılı itibariyle mağdurun 15 yaşından küçük olduğu, TCK. 103/1-a maddesi uyarınca suçun 15 yaşından küçük çocuklara karşı tehditle işlenmesi halinde cezada arttırım yapılacağının öngörüldüğü,

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2022 tarihli BAM kararı uyarınca iddianamenin açıklattırıldığı,

Tüm dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere sanığın mağdura karşı eyleminin uzunca bir süre devam ettiği, bu süre zarfında mağduru şikayet etmesi halinde hayatın biter, meslek hayatın biter diyerek tehdit ettiği, tehdit etmesinden sonra da eylemlerine devam ettiği, bu haliyle sanığın, mağdura karşı eylemlerine yukarıda da belirtildiği üzere 15 yaşından küçük olduğu 2018 yılından itibaren başladığı, eylemin TCK. 103/4 madde kapsamında işlendiğinin mahkememizce kabul edilmesi sebebiyle sanık hakkında TCK. 103/4 madde uygulanmış,

Sanığın mağdurun babası olması nedeni ile sanık hakkında verilen cezada TCK 103/3-c maddesi gereğince arttırım yapmak gerekmiş,

Sanığın, mağdurun 15 yaşından küçük olduğu 2018 yılından itibaren yaklaşık 3 yıl boyunca mağdura karşı yukarıda ayrıntısıyla belirtilen eylemleri gerçekleştirmesi sebebi ile üzerine atılı suçu zincirleme işlediğinden hakkında verilen cezada TCK 43 maddesi gereğince arttırım yapmak gerekmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında tehdit suçundan cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, tehdit eyleminin TCK 103/4 maddesi kapsamında bulunduğu, sanığın bu haliyle eyleminin TCK 103/1-1, 103/4 maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturduğu, sanık hakkında cinsel istismar suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, tehdit suçundan sanık hakkında ayrıca hüküm tesis edilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiş" şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin bozmadan önceki mahkeme beyanında ifade ettiği sanığın kendisine yönelik ''Senin meslek hayatın biter'' şeklindeki sözlerini hangi yaşta ve aşamada söylediğinin belirsiz olması ve bozmadan sonra eylemlere rızasının bulunduğunu ifade etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu cebir veya tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/1411 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17371, Karar No: 2012/29227, Tarih: 12.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17371 E.  ,  2012/29227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, mağdura yumruk atarak mağdurun yüzünde sabit iz meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddeleri uyarınca temel cezanın 3 yıldan az olamayacağının gözetilmeyerek sanığa eksik ceza tayini,

2- Sanığın aynı eylemi nedeniyle mağdurda hem kemik kırığı, hem de yüzde sabit iz meydana gelmiş olmakla, TCK'nin 44. maddesi uyarınca daha ağır neticesi olan, TCK 87/1-c-son. maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK' un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8343, Karar No: 2016/5387, Tarih: 07.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8343 E.  ,  2016/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin haksız olarak tahakkuk ettirilen ve tahsil edilen 51.431,03.-TL kaçak tahakkuk bedeli ile fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 1.000,00.-TL fatura ile çeşitli kalemler adıyla tahsil edilen meblağın reeskont faizi ile birlikte dava tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde, yapılan tahakkukun usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlık, kaçak tahakkuku nedeniyle yersiz ödenen meblağın istirdadı istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesinde; “Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği" açıklanmıştır.

20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasının amaçlandığı belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle;elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar sayılı kararları)

Elektrik dağıtım şirketlerinin kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2... payının da kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. 'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler.

O hâlde elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak, nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin elektriği kaçak kullananlardan alınmaması kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar zaten daha yüksek tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli ödemektedirler.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kaçak tahakkuk hesaplaması yapılırken kayıp -kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, dava konusu enerji bedeline; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde hesaplanması konusunda bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35424, Karar No: 2019/13271, Tarih: 02.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35424 E.  ,  2019/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/686 E.-2016/184 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 41.530,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle davacı idare bir kısım davalıların temyiz dilekçelerinin REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenlidiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.