muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14005, Karar No: 2013/5803, Tarih: 20.05.2013

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra taşınmazın maki tefrik sahasında kaldığı ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2004/1 Esas - 2010/1 Karar sayılı

kararı ve 6831 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen ek madde 10 uyarınca zilyetlikle kazanılamayacakları gerekçesiyle davanın REDDİNE ve fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 04.10.2005 günlü rapor ve krokide (A) ile gösterilen 1735 m² ve (B) ile gösterilen 231 m² taşınmazların Hazine adına tesciline, (B) bölümünün beyanlar hanesine bu bölümün 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının şerh olarak yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosunda tapulama harici bırakılmış taşınmazın, imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi, daha sonra 1976 yılında yapılıp, ekip çalışmaları 23.04.1977, komisyonun itirazların incelenmesine ilişkin çalışmaları da 13.04.1982 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi de, 1956 yılında yapılmış ve sonuçları 14.10.1956 – 14.11.1956 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiş, taşınmaz kayalık niteliğiyle tescil harici bırakılmıştır.

1) Davacı vekili, çekişmeli taşınmazın (B) bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdidi, aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın 1942 yılında yapılan yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 15.10.1961 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmesi nedeniyle 1982 tarihinde yapılıp kesinleşen 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğundan kazandırıcı zamanaşımı yolu ile kazanılamayacak taşınmazlardan olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, (B) bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin, taşınmazın (A) bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın makiye ayrılan sahada kaldığından 30.04.2010 tarih 2004/1-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. gereğince zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek davanın tümden reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemede, çekişmeli taşınmazın (A) bölümünün 1942 yılında yapılan orman tahdidi dışında bırakıldığı ve 1952 yılında makiye tefrik edilen alanda kaldığının belirlendiği, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesinin zorunlu olduğu, 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5653 sayılı Kanunla değişik 3116 sayılı Kanunun 1/e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının kanunî ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceğinin kabul edildiği, gerek Hukuk Genel Kurulunun gerekse ilgili Yargıtay Dairelerinin kararlıkla sürdürdükleri içtihatlarına göre, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan her türlü kayıt ve belgeler ile mahkeme ilâmları kanunî değerlerini yitirirler. Makiye ayrılan yerlerle özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapulardan başka tapulara değer verilemeyeceği (HGK'nun 27.02.2002 gün ve 2002/1-19 E.-97 K.), İçtihadı Birleştirme Kararı ile maki tesbit komisyonunca makilik alan olarak belirlenen alanlarda özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği kabul edildiği ve İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde açıkça maki komisyonlarınca yapılan işlerin sadece nitelik belirleme olup, orman dışına çıkarma işlemi olmadığı, tahdidin kesinleşmesiyle orman olarak tapuya kayıt edilecek taşınmazın, makiye ayrılmakla tapusuz hale dönüşmeyeceğinin vurgulandığı, 30.04.2010 gün ve 2004/1- 2010/1 sayılı İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ise, 3116 sayılı Kanun hükümlerine

göre yapılıp orman tahdidi içinde kaldığı kesinleşen, ancak tapuya tescil edilmeyen yerlerde 5653 sayılı Kanun ile değişik 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre maki komisyonlarının yaptığı işlemlerin bir tespit niteliği taşıdığının, teknik ve hukuki anlamda orman kadastro (tahdit) sınırı dışına çıkarma işlemi olmadığının, 27/01/2009 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5831 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 6831 sayılı Orman Kanuna eklenen ek 10. madde hükmünün maki tespit komisyonlarınca 5653 sayılı Kanun uyarınca maki olarak tespit edilen yerlere de uygulanması gerektiğinin ve bunun sonucu olarak bu yerlerin tespit tarihinden itibaren imar ve ihya ile zilyetlik yoluyla kazanılmasına olanak bulunmadığının kabul edildiği vurgulandığından, orman tahdidi kapsamı dışında bulunan taşınmazlarda 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı ve 30.04.2010 gün ve 2004/1- 2010/1 sayılı İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararlarının uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazın (A) bölümünün orman tahdidi dışında olduğu mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda tespit edildiğinden, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerdendir. Yörede 1956 yılında yapılan genel arazi kadastoru sonucunda düzenlenen ve bir örneği dosyasına getirtilen orjinalinden fotokopisi çıkarılmış kadastro pafta örneğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın, arazi kadastrosu sırasında kayalık niteliğiyle tesbit harici bırakıldığı, düşük eğimli olduğu, 1958 yılı hava fotoğrafında maki karakterinde bitki örtüsü bulunduğu, üzerinde 18 ve 20 yaşlı meyve ağaçlarının bulunduğu, imar ve ihyasının tamamlanarak imar planına alındığı 2001 yılına kadar 20 yıldan fazla süreyle fasılasız ve nizasız malik sıfatıyla zilyet edinildiği mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu anlaşıldığından, bu bölüme ilişkin davanın kabulü gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın tümden reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan gerekçelerle, davacı vekilinin (B) ile gösterilen 231 m² bölüme ilişkin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan gerekçelerle, davacı vekilinin (A) ile gösterilen 1735 m² bölüme ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu bölüm yönünden hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1129, Karar No: 2025/3122, Tarih: 12.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1129 E.  ,  2025/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/57 E. 2024/42 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise ;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin, “lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemesinde;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

İkinci kez mükerrer olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine mahkemesince hükmedilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

İkinci kez mükerrer olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine mahkemesince hükmedilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz nedeni yerinde görüldüğünden Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h. maddesi gereği hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18167, Karar No: 2023/13433, Tarih: 16.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/18167 E.  ,  2023/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2023/1274 E, 2023/1731 K

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2022 tarihli ve 2022/201905 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 148 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü, 58 nci ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında ... 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1274 Esas, 2023/1731 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın ceza almasını gerektirir katılanın soyut beyanlarından başka delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

B. Sanığın Temyiz Sebebi

Herhangi bir gerekçe içermemekle yalnızca hükmü temyiz etme iradesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın ceza almasını gerektirir katılanın soyut beyanlarından başka delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

B. Sanığın Temyiz Sebebi

Herhangi bir gerekçe içermemekle yalnızca hükmü temyiz etme iradesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 07.30 sıralarında katılanın 44 ... ... plakalı Honda Accord model aracıyla İvedik Caddesi ... İşyeri Merkezi önünde durduğu, aracın kontağını kapatarak anahtarı arabanın üzerinde bırakıp araçtan indiği, aracın ön iki camının açık olduğu, sanığın katılanın aracına binerek aracı çalıştırdığı, katılanın araçtan tutunarak sanığı durdurmaya çalıştığı, sanığın katılanı aracıyla 10-15 metre kadar sürüklediği, aracın hızlanması ve katılanın yaralanması nedeniyle daha fazla tutunamayarak bıraktığı, polise haber verdiği, katılanın aracı için çalıntı kaydı düşülmesinden sonra aynı gün saat 23.20 sıralarında 44 ... ... plakalı aracın kolluk ekiplerince görülmesi üzerine yapılan dur ikazlarına rağmen aracın hızlandığı, kovalamaca sonucu aracın elektrik direğine çarparak durduğu, şoför koltuğundaki şahsın kaçtığı, yan koltukta oturan ...'nun ifadesinde aracı kullanan şahsın ... isimli şahıs olduğunu beyan ettiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2022/194348 soruşturma sayılı dosyasında ... isimli şahıs hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ayrı soruşturma yürütüldüğü, ...'ın faili meçhul olduğu ve soruşturmanın halen derdest olduğu, kolluk ekiplerince kaçış güzergahında yapılan araştırmalar sonucunda plaka tanıma sisteminden 08.25 de geçiş yaptığı ve araçta tek kişinin bulunduğu, şahsın üzerinde çizgili tişört bulunduğu sol kolunun tamamında ve sağ kol üst pazuda dövme olduğu, bu eşgale göre katılanın aracının çalındığı yerdeki kameralar incelendiğinde, 07.49 da KGYS sisteminden eşgale uyan şahsın geldiği, 07.54 sıralarında aracı çaldığı, görüntülerdeki şahsın hırsızlık ve diğer suçlardan çok sayıda kaydı bulunan sanık olduğunun belirlendiği, aynı gün akşam sanığın da bir benzin istasyonunda yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmasında özetle; "....Olay günü işe giderken çalınan aracın yanından geçtiğini, kesinlikle aracın içerisine binmediğini, kamera görüntülerinde aracı çalan şahsın yüzünün görünmediğini, öğleden sonra Ankamall civarında işyerinden müşteri olarak tanıdığı ...'ı gördüğünü, ilerde bırakırım gel dediğini, arabaya bu sırada bindiğini, bunun dışında bu arabaya hiç binmediğini, ...'nu da tanımadığını, suçsuz olduğunu'' beyan etmiştir.

3. Katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanı dosya içerisinde mevcut olup kamera görüntüleri ve emniyetteki fotoğraflardan sanığı teşhis ettiği ve duruşmada sanığı kesin olarak, tereddütsüz şekilde teşhis ettiği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanı dosya içerisinde mevcut olup kamera görüntüleri ve emniyetteki fotoğraflardan sanığı teşhis ettiği ve duruşmada sanığı kesin olarak, tereddütsüz şekilde teşhis ettiği anlaşılmıştır.

4. Dosya içerisinde bulunan 05.09.2022 tarihli kamera izleme ve tespit tutanağı içeriğinde, olay yerine ve olay saatine ilişkin görüntülerle araç plakasından kaçış güzergahındaki PTS ve KGYS görüntülerinden sanığa ulaşıldığına dair görüntüler mevcuttur.

5. Dosya içerisinde bulunan 06.09.2022 tarihli tutanak içeriğinde, katılanın aracının plakadan tespit edilerek ikaza rağmen durmayarak kaçtığı, kullanan şahsın aracı bırakıp kaçtığı ve yakalanamadığı, sağ yolcu koltuğunda ...'nun bulunduğu, aracı kullanan şahsın ... olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

6. Dosya içerisinde bulunan 11.10.2022 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın fotoğrafları ile olayı gerçekleştiren şahsın görüntülerinin karşılaştırıldığı, arabanın alınmasından sonraki yol üstündeki görüntüdeki kişinin kıyafeti, kollarındaki dövmeleri, boyun bölgesi, saç rengi ve kesiminin sanıkla aynı olduğu, tüm kamera görüntülerindeki şahıs ile sanığın aynı kişi olduğu beyan edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri kapsamında yapılan incelemede,

1. Sanığın Ceza Almasını Gerektirir Katılanın Soyut Beyanlarından Başka Delil Bulunmadığına, Eksik İnceleme ile Karar Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Katılanın aşamalarda değişmeyen kamera kayıtları ile uyumlu, tutarlı beyanları, daha önceden tanımadığı sanığı kesin olarak teşhis etmesi, sanık savunması, kamera görüntüleri ve bilirkişi raporu karşısında; sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Katılanın kamera kayıtları ile uyumlu beyanları, sanığı kesin olarak teşhis etmesi, sanık savunması, kamera kayıtları ve bilirkişi raporu karşısında, suçun kesin delillerle sanık tarafından Olay ve Olgular bölümünün 1 numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, sanığın aracın götürülmesini engellemeye çalışan katılanı araçla 10-15 metre kadar sürükleyerek cebir kullanarak alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, yağma suçunun unsurlarının oluştuğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 Sayılı Kanun'un 62. Maddesinin Uygulanmama Gerekçesinin Hukuka ve Hakkaniyete Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde, "Sanığın geçmişi, fiilden sonra ve yargılama sürecinde mahkemeye yansıyan bir pişmanlığının olmaması gözetilerek" gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1274 Esas ve 2023/1731 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12526, Karar No: 2023/19436, Tarih: 06.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12526 E.  ,  2023/19436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1527 E., 2016/270 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yazının eleştiri niteliğinde olduğuna, matufiyet unsurunun gerçekleşmediğine, katılanın görevinden dolayı kaynaklanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ... hesabından "Bahri Kanat Analiz" başlıklı yazıda Aydın Belediye Başkanı olan katılan hakkında ''Şeytan, Şeytan bizi yönetemez. Orada Şerefe de şeytani arkadaşlarına. Şeytan insan sevmez. Kucağına oturtur. Senden birşey olmaz, hele cacık hiç olmaz. Yıllardır insan kılığında oruç tuttum ayağı ile insanların masasına oturup görevini yine yaptın. Ne de olsa şeytandın, şeytansın." şeklinde paylaşım yaparak katılana hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık suça konu paylaşımın kendisine ait olduğunu kabul etmiştir.

3. Suça konu ... paylaşımına ait çıktı örnekleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.