muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14417, Karar No: 2025/6429, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14417 E.  ,  2025/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/717 E., 2022/192 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/174 E., 2021/95 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7832, Karar No: 2018/3964, Tarih: 09.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7832 E.  ,  2018/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin bozma ilamından sonra sanık hakkında daha ağır bir cezaya hükmedildiği, CMUK’nın 326. maddesinin 2. fıkrası uyarınca sanık hakkında verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise sanığın mutlaka dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden bozma sonrası beyanı alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/218, Karar No: 2007/227, Tarih: 18.04.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/9-218 E., 2007/227 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/9-218 E., 2007/227 K.**

**- ALACAK DAVASI

- HUSUMET NEDENİYLE DAVANIN REDDİ

- TÜZEL KİŞİLİK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 179 ]

- 3294 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMAYI TEŞVİK KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındakio "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 14. İş Mahkemesince davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 11.04.2006 gün ve 2005/381-2006/436 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 10.07.2006 gün ve 2006/18542-20484 sayılı ilami ile;

("...Davacı dilekçesinde davalı taraf olarak "S........ Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığına İ........ Aksaray Valilığini"göstermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının "S........ Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığını" davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle davalı Aksaray Valiliği hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya gerçek hasıma davayı yöneltmesi için mehil verilmelidir. Açılan davanın husumet nedeniyle reddi hatalıdır." gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, Milli Eğitim Bakanlığı ile S........ Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığına izafeten "Aksaray Valiliği" davalı olarak gösterilmiştir.

Yerel mahkemece; davalı sıfatı bulunmayan Bakanlık ve Valilik aleyhine açılan davanın "husumet nedeniyle reddine" karar verilmiş, anılan kararın yukarıda yazılı gerekçelerle bozulması üzerine çalışmaların tüzel kişiliğe sahip bir vakıfa geçmiş olması karşısında temsilcide yanılma halinden söz edilemeyeceği, Milli Eğitim Bakanlığı yönünden ise işverenlik olgusunun ileri sürülmediği belirtilerek önceki kararda direnilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, davalı Milli Eğitim Bakanlığı hakkında verilmiş bulunan "husumet nedeniyle davanın reddine" ilişkin karar, Yüksek Dairenin bozma kapsamı dışında tutulmakla kesinleşmiş olup, anılan davalı yönünden de direnme kararı verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, davalı Milli Eğitim Bakanlığı hakkında verilmiş bulunan "husumet nedeniyle davanın reddine" ilişkin karar, Yüksek Dairenin bozma kapsamı dışında tutulmakla kesinleşmiş olup, anılan davalı yönünden de direnme kararı verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

HUMK. 179/1.maddesi, dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerektiğini hükme bağlamıştır. Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Davalının temsilcisinde yanılmış olma hali de bu duruma örnek oluşturmaktadır.

Çözülmesi gereken sorun, "izafeten" Valiliğin davalı gösterilmesinin, temsilcide yanılgı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu kapsamında faaliyete geçmiş bulunan Aksaray İli S........ İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında çalışmış olup, anılan Vakfın tüzel kişiliğe haiz bulunduğu çekişmesizdir.

3294 sayılı Kanunun 7.maddesi, mülki idare amirlerinin vakfın tabi başkanı olduklarını, vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından Medeni Kanundaki hükümlere göre tescil ettirileceğini hükme bağlamıştır.

Davacının işyeri belgeleri incelendiğinde, iş başvurusunun kaymakamlık makamına yapıldığı, iş sözleşmesinin kaymakamın da dahil olduğu mütevelli heyetince imzalandığı, Sosyal Sigortalar Kurumuna yapılan bildirimlerde işveren olarak kaymakam imzasının bulunduğu, adres olarak da Kaymakamlık Vakıf Bürosunun gösterildiği görülmektedir.

Dava, anılan Vakfa izafeten Valilik makamına açılmıştır. "İ........" zarfı; "Bir şeye veya kimseye bağlanarak, dayanarak, ilişik olarak, mal edilerek" anlamını içermektedir.

Davacının, çalıştığı Vakfın yasal dayanağını oluşturan 3294 sayılı kanunda en büyük mülki idare amirliğine yapılan göndermeler, gerekse çalışma ilişkisine mülki idare amirliğinin belirgin katılımı nedeniyle davasını Vakfı temsil ettiği düşüncesiyle Vakfa "izafeten" Valilik adına açtığı, dava dilekçesinin içeriğinden, işveren olarak gerçekte Vakfın gösterilmesinin amaçlandığı ve de gösterildiği bu durumda husumette değil, temsilcide yanılma halinin sözkonusu olduğunun kabulü gerekirken, aksi düşünceler ile yazılı şekilde önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Ozel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 18.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4427, Karar No: 2023/4616, Tarih: 27.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4427 E.  ,  2023/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/986 E., 2023/361 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/143 E., 2020/165 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı rehabilitasyon merkezinde 01.02.2018 tarihinde mutfak işleri, çay servisi ve temizlik işleri yapmak üzere çalışmaya başladığını, maaşının 1650,00 TL olarak sigortası olmadığı için işveren tarafından elden ödendiğini, ... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün sigortalılık tescil ve hizmet kaydı tespiti konulu belgesinde 30.03.2018 tarihinde sigortalılığının başlatıldığının görüldüğünü, 01.02.2018 ile 30.03.2018 tarihleri arasında yaklaşık 2 aylık süre sigortasız olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin ilk başta mutfak işleriyle ilgilenmek üzere işi kabul etti ise de, bir iki ay idare et temizlik elemanı alıncaya kadar denilerek üzerine fazlaca iş yükü yüklendiğini, ilk zamanlar temizlik elemanı alınacağı beklentisiyle müvekkilinin durumu idare ettiğini, ancak 4 katlı binanın tüm temizliğinden kendisinin sorumlu tutulduğunu, bir yandan her öğlen öğretmenlere ve çalışanlara 4 çeşit yemek çıkardığını, diğer taraftan çay kahve servisinde bulunduğunu, müvekkilinin iş yükünün kendisine çok ağır geldiğini, temizlikçi alınacağının söylendiğini ancak alınmadığını, verilen sözlerin tutulmadığını, temizlikçi alınmayıp bankoya ihtiyaç olmadığı halde sekreter alındığını, bu durumu iş yeri sahibi ile konuştuğunda 25.03.2019 tarihinde işi hemen bırakmasını söylediğini, müvekkilinin "ben o tarihe kadar yeni bir iş bulamam, haklarımı da isterim" dediğinde işverenin "ne hakkın var maaşın ödenmiyor mu sigortan yatmıyor mu" cevabını vererek iş akdini 22.03.2019 tarihinde sonlandırdığını belirterek, davanın kabulü ile müvekkilinin bilfiil sigortasız çalıştırıldığı 01.02.2018-30.03.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespitini, sigortalılık başlangıcının 01.02.2018 olduğunun tespitini ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Fer'i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davacı taleplerinin hak düşürücü süre bakımından incelenerek reddinin gerektiğini, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre bu tür hizmet tespiti davalarının çalışmanın geçtiği yılın sonundan itibaren 5 yıl içerisinde açılması gerektiğini, davanın 5 yıllık süre içerisinde açılmadığını, dava konusu dönemlerde herhangi bir müfettiş raporu ve denetim tutanağının da bulunmadığını, iş yerinin varlığının ve 506 sayılı Kanun kapsamına girip girmediğinin araştırılmasını, davacının tespitini talep ettiği döneme ilişkin davalı işverene ait iş yeri kayıtlarının incelenmesi ve davacının iş yerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunun tanık beyanları dışında, resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamından, toplanan delillerden, dinlenen tanık beyanlarından, davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esasa girilmeden hak düşürücü süre bakımından reddinin gerektiğini, iddianın yazılı delil ve belge olmadan sadece tanık beyanlarına dayanılarak ispat edilmesini kabul etmediklerini ve müvekkili kurumun eldeki davada fer'i müdahil konumunda bulunduğunun dikkate alınmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında Kurumun 2 8520 09 09 1525535 034 37 sicil numarasında işlem gören davalı Yunus Karol'a ait iş yerinin 10.01.2018 tarihinde yasa kapsamına alındığı ve halen yasa kapsamında bulunduğu, davacı alında düzenlenen 30.03.2018 tarihli işe giriş bildirgesinin 29.03.2018 tarihinde kurum kayıtlarına intikal ettirildiği, 10.01.2018 tarihinden 15.01.2019 tarihine kadar kurum kayıtlarında bildirimleri bulunan bordro tanığı ...'un davacının iş yerinde fiilen çalışma olgusunu teyit eder yönde beyanda bulunduğu, işe giriş bildirgesinin verildiği tarihten önceki kesintisiz çalışmanın ispatlanması halinde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği ve eldeki davada SGK'nın feri müdahil konumunda bulunduğunun ilk derece mahkemesi tarafından dikkate alındığı görülmekle, kurum vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31561, Karar No: 2016/21666, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31561 E.  ,  2016/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait A101 adlı mağazasının .... Şubesi'nde 22/05/2014 tarihinden beri mağaza sorumlu yardımcısı olarak görev yaptığını, 26/11/2014 tarihinde bölge sorumlusu...'in müvekkiline envanter açığı olduğunu bu sebeple iş akdini feshettiğini söylediğini, davacının herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, envanterin mağaza sorumlusunun üzerinde olduğunu, mağazadaki eleman açığı ve mağaza sorumlusundan kaynaklanan sıkıntıların müvekkiline yansıtılmaya çalışıldığını, yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığını, müvekkilinin usulsüz işlem yapmadığını, kendisinden savunma alınmadığını, bilgi verilmediğini, feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e,ı hükmüne uygun olarak haklı nedenle feshedildiğini, 19/11/2014 tarihinde davacının görev yaptığı iş yerinde yapılan kontroller ve araştırmalar neticesinde davacının sorumluluğunda bulunan mağazada Ekim ayında envanter açık oranının şirketin kabul ettiği açık oranlarının çok üzerinde olduğunu, davacının sorumlu bulunduğu mağazada Ekim ayı kapanış envanterinde kayıt dışı 190,00 TL dolap ürünü, 528,00 TL dondurma, 1.103,00 TL ekmek açığı bulunduğunun tespit edilmesi üzerine davacının konu ile ilgili savunmasının alındığını, davacının sorumlusu olduğu mağazada kayıt dışı ve kayıt dışı olmayan envanter açığının 19.392,53 TL olduğunu, davacının savunmasında şirkete vermiş olduğu maddi zarardan dolayı üzgün olduğunu ifade ettiğini, şirkete maddi zarar verdiğini kabul ettiğini, müvekkili işverenlikte belirli bir orana kadar envanter açıklarına müsamaha gösterildiğini ancak davacının mağazada sorumlu olduğu sırada çıkan envanter açığının şirketçe kabul edilebilir oranın çok üzerinde olduğunu, bu durum neticesinde iş ilişkisinde bulunması gereken güven unsurunun ortadan kalktığını, envanterden davacının sorumluluğunun bulunduğunu ayrıca iş akdinin feshi akabinde sorumlusu bulunduğu mağazada yapılan kontroller ve araştırmalar neticesinde sistematik olarak gün sonlarını hatalı topladığının, fazladan gider eklediği vb. fiilleri ile toplam 629,96 TL'yi uhdesine aldığının tespit edildiğini, Bursa Bölge Mali İşler Müdürü tarafından buna istinaden tutanak tutulduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının mağaza sorumlusu yardımcısı olduğu, mağazada oluşan envanter açığından davacının sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.