muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3487, Karar No: 2024/727, Tarih: 23.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/3487 E.  ,  2024/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 23.02.2023 gün ve 2022/1294 E. 2023/443 K. sayılı kararının davacı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten sonra Heyetçe yapılan değerlendirmede;

Gereği Düşünüldü:

Davacı vekili Av. ... tarafından UYAP Avukat portalında 03.04.2023 tarih ve saat 21.39' da düzenlenip, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilen temyiz dilekçesinin içeriğinde aynen;

T.KONUSU :Ayıplı ve ahlaksız mahkeme ilamı aleyhine temyiz başvurusunu içermektedir.

02-... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesinin zavallı üyeleri kuşa bak cambazlığı içerisinde verdikleri kararlarında şikayet konusu ile hiç ilgisi olmayan açıklamalar ile yerel mahkeme kararını müvekkil aleyhine ortadan kaldırmışlardır.

... Bölge Adliye mahkemesi 6. Hukuk Dairesi üyelerinin mecburi takip arkadaşlığı ve ya da ilamların icrasında takibin bölünmesinin mümkün olmadığına dair içtihatları bilmemesinin mümkün olmadığı açıktır. Bu kadar hakim içerisinde istinaf mahkemesi üyesi olduklarına göre en liyakatli olmalarını beklemek vatandaş için bir haktır.

Ancak adı geçen hakimler söz konusu görevlere liyakat ile değil karışık ilişkiler nedeni ile geldikleri için usul ve yasaya göre değil kendilerine verilen talimat çerçevesinde görev yapan komik adamlardır. Bu komik adamlar karar yazarken hukuk uydururlar,kanunları eğip bükerler ve ahlak sahibi olmadıkları için her türlü kararı tesis ederler.

Mecburi takip arkadaşlığı ve mahkeme ilamının bölünmezliği konusunda Yargıtay Üyelerine ders verecek değilim.Bu güzide hakimlerimizin ortadaki saçmalığa bir son vereceğini ümit ediyorum... " şeklinde yazıldığı, dilekçede heyet halinde görev yapan Hakimlere hakaret edildiği ve dilekçe içeriğinin hukuki nezaketten yoksun ve uygunsuz olduğu anlaşıldığından;

Dava dosyasının, usulüne ve hukuki nezakete uygun temyiz dilekçesi hazırlanmak üzere ilgili Avukata HMK. nın 32/2. maddesi kapsamında uygun bir süre verilerek Dairemize iadesi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/89, Karar No: 2021/1714, Tarih: 24.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/89 E.  ,  2021/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/402 Esas sayılı dosya

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/16 Esas sayılı dosya

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/239 Esas sayılı dosya

Taraflar arasındaki muarazanın men-i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen (2011/402 E. ve 2012/16 E.) sayılı davaların açılmamış sayılmasına, birleşen Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/239 E. sayılı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde asıl davada davacı birleşen davalarda davalı ... vekili ile asıl davada davalı birleşen davalarda davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici vekili, müvekkil ile davalı arasında 08.02.2000 tarihinde düzenlenen Seyitömer Termik Santralı Kül Depolama Barajı, Baraj Tesisleri ve Mevcut Kül Dağının Rehabilitasyonu İnşaatı İşini tamamlamış olmasına rağmen davalı tarafından geçici kabul onayı ve kesin kabul işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek; geçici ve kesin kabulün yapılmış sayıldığının tespitine, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 75.000,00 TL bakiye iş bedeli alacağının 08.05.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 16.04.2014 tarihli dilekçesiyle talebini 1.598.914,76 TL'ye yükselterek ıslah etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili; işin eksik ve kusurlu ifa edildiğini, sözleşme kapsamındaki K4 ve K5 kanallarının deneme işletmesine alındığını, ancak K4 kanalında tıkanma meydana geldiğini, K5 kanalının da sulu sistemle kül ve curuf depolanmasına uygun olmadığını, kanalların sözleşmeye ve amacına uygun yapılmadığından kullanılamadığını ve bu nedenle K6 ve K7 kanallarının yaptırılmak zorunda kalındığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyalarda davacı iş sahibi; K4 ve K5 kanallarının sözleşmeye uygun yapılmaması nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek; birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/402 Esas sayılı dosyasında 1.720.723,68 TL'nin, birleşen Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/16 Esas sayılı dosyasında ise diğer birleşen dosyada eksik istedikleri 310.162,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, bu dosyaların işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve yenileme süresinin geçmesi nedeniyle açtıklarını belirttikleri birleşen Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/239 Esas sayılı dosyasında ise, diğer iki dosyada istedikleri toplam 2.030.886,67 TL'nin avans faiziyle tahsilini istemiş, birleşen dosyalar davalısı işin projesine uygun yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, birleşen 2014/239 Esas sayılı dosyadaki davanın kısmen kabulüne, diğer birleşen dosyalardaki davaların açılmamış sayılmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 27.03.2017 tarih, 2015/6366 Esas, 2017/1366 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkmece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 1.598.914,76 TL'nin dava ve ıslah tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen 2014/239 Esas sayılı dosyadaki davanın kısmen kabulüne, 554.987,90 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer birleşen dosyalardaki davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı-birleşen dosyada davalı yüklenici vekilinin tüm, davalı-birleşen dosyada davacı iş sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 27.03.2017 tarih, 2015/6366 Esas, 2017/1366 Karar sayılı kararında; asıl davada davacının talebinin diğer talepleri yanında geçici ve kesin kabul yapılarak kesin hesabın çıkartılması ve ödenmeyen hakediş bedelinin tahsili talebini de içerdiği, mahkemece sözleşme konusu işle ilgili tüm belge, ara hakedişler, ödeme belgeleri, ihale ve işlem dosyası ile yeşil defter ve ataşman belgeleri getirtildikten sonra gerekirse mahallinde keşif de yapılarak sözleşme konusu tüm iş ile ilgili ilk karardan önce alınan rapora yapılan itirazlar da göz önüne alınarak tasfiye kesin hesabı çıkartılıp, iş sahibinin birleşen davada lehine hükmolunan alacak ile ilgili talep ve davası da gözönünde bulundurulup değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiş, ilâmda belirtilen şekilde tasfiye kesin hesabı düzenlemeyen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiş, ilâmda belirtilen şekilde tasfiye kesin hesabı düzenlemeyen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

O halde mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281/3. maddesi uyarınca maddi gerçeğin ortaya çıkması için HMK’nun 266. maddesi hükmüne göre yeniden tasfiye kesin hesabı konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak, bilirkişi kurulundan Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 27.03.2017 tarih, 2015/6366 Esas, 2017/1366 Karar sayılı bozma ilâmında belirtilen hususlar dikkate alınarak tasfiye kesin hesabını içeren gerekçeli, denetime elverişli ve önceki raporlar arasındaki farklılığı da ortadan kaldıracak şekilde rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle asıl davanın sonuçlandırılması gerekirken, bozma ilâmının gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosyada davalı yüklenici vekilinin tüm, davalı-birleşen dosyada davacı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, yerel mahkeme kararının temyiz eden davalı-birleşen dosyada davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden asıl davada davacı birleşen davalarda davalı ...'den alınmasına, temyiz peşin harcın talep halinde asıl davada davalı birleşen davalarda davacı ... iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 24.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/427, Karar No: 2025/3546, Tarih: 02.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/427 E.  ,  2025/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

SAYISI : 2023/3757 (E), 2023/4156 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/321 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının açık ceza infaz kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını takiben, 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 10/2. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Hatay İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/3514 Esas, 2023/3244 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Hatay İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/3757 Esas, 2023/4156 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-31-20419-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve 2025/9883 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve 2025/9883 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Hatay İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile Covid-19 izninde olan hükümlü hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 10/2. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair gıyabında karar verildiği, anılan karar hakkında hükümlüye kısa mesaj yoluyla bilgilendirme yapıldığına ya da usulüne uygun tebliğ yapıldığına ilişkin dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verilmiş ise de,

Hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken Hatay İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle statü değişikliğine uğradığı, hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkı olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi çerçevesinde verilen kararların, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgililerin denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerektiği, anılan kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında 23.06.2022 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 28.03.2025 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/3514 Esas, 2023/3244 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve "Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, hükümlünün izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığı, hükümlünün izinde bulunduğu sırada izne ayrıldığı sırada bildirdiği adresi değiştirdiğine ilişkin Açık Ceza İnfaz Kurumuna bildirimde bulunup, bulunmadığı, tebligatın bildirimde bulunduğu adrese çıkartılıp çıkartılmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hatay İnfaz Hâkimliğince verilen 19.09.2023 tarihli ve 2023/3757 Esas, 2023/4156 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5237, Karar No: 2010/10842, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5237 E.  ,  2010/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatı esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17433, Karar No: 2014/8329, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17433 E.  ,  2014/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/355913

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2011

NUMARASI : 2011/100 (E) ve 2011/208 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zübeyde Hanım Kız Yetiştirme Yurdu'nda kalan suça sürüklenen çocuğun, sinir krizi geçirmesi üzerine yurt görevlileri tarafından hastaneye götürülmek üzere bindirildiği müştekinin sevk ve idaresinde bulunan ....... plaka sayılı aracın acil çıkış çekici ile camlarına ve kaportasına vurarak zarar verdiği iddia edilen olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, zarar verildiği belirtilen aracın mülkiyet sahibinin Meral Tezdoğan isimli şahıs olup, bu kişinin şikayetçi olduğuna dair dosyaya yansımış bir beyanın olmadığı, adı geçenin yanında şöför olarak çalışan müştekinin de şikayetinden vazgeçtiği dikkate alındığında davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11426, Karar No: 2010/16445, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11426 E.  ,  2010/16445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın 0-300 metrelik mutlak koruma alanında veya 300-1000 metre mesafeli koruma alanında kalıp kalmadığı Orhangazi Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.