muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3587, Karar No: 2013/7844, Tarih: 12.09.2013

O halde, mahkemece; çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ve krokileri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli ve dava tarihine en yakın zamanda

düzenlenmiş hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilmeli, daha sonra bu belgeler daha önce keşfe katılmamış ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan üç ziraat mühendisi, bir harita ve kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yerler belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı,

Taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, bu konular ile taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda ziraat uzmanı bilirkişilerden de ayrıntılı rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlamaları davalı ve murisi yönünden araştırılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10779, Karar No: 2012/443, Tarih: 24.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/10779 E.  ,  2012/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AYDIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları M.. K..'ın kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı biçimde 240 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümleri ayrı ayrı olmak üzere oğulları A.. O., A., H. ve H.'a temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, binanın inşaatını kendilerinin tamamladıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın Kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “... yargılama sırasında M..nin reşit olduğu ve velayet görevinin son bulduğu gözetilerek kendisine tebligat yapılmak suretiyle davada yer almasının temin edilmesi gerekirken, usuli dairesinde taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, M.. ve Z..'e velayeten davayı takip eden S..'in de kayıt maliki H..'in eşi olması sebebiyle, onun mirasçısı olduğu dosya kapsamı ile sabit olup, aleyhinde açılan bir dava bulunmadığı halde onun hukukunuda etkileyecek şekilde karar verilmiş olması da isabetli değildir.Hal böyle olunca; öncelikle yargılama sırasında reşit olan M..'ye usulüne uygun şekilde tebligat yapılmak suretiyle taraf teşiklinin sağlanması, öte yandan; kayıt maliki Hüseyin'in terekesinin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu gözetilerek, mirasçısı S..'e de husumet tevcih edilmek suretiyle davada yer alması bakımından davacı tarafa olanak tanınması, ondan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen usuli işlemler gerçekleştirilmeden yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir” gereçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.01.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar A.. O.. K.. vd. vekili Avukat B.. G.. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalılar vekili Avukat ile temyiz edilen vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; hükmüne uyulan bozma ilamı gereği yerine getirilerek taraf teşkili tamamlandıktan sonra yapılan soruşturma sonucu miras bırakanın malik olduğu 807 ada 240 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin kuru mülkiyetlerinin oğulları A.., H.., H.. ve A. O..'a satış yoluyla temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.2010 tarih 2010/289 E. 2010/374 K. Sayılı dava dosyasında miras bırakan M.. K..'ın mirasçılarından eşi M..'nin aynı taşınmazlar için muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil davası açtığı ve davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairece bozulması sonucunda bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olaya gelince; Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.2010 tarih 2010/289 E. 2010/374 K. Sayılı dava dosyasında miras bırakan M.. K..'ın mirasçılarından eşi M..'nin aynı taşınmazlar için muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil davası açtığı ve davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairece bozulması sonucunda bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, eldeki davanın anılan dava dosyası ile birlikte değerlendirilerek bir neticeye gidilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34048, Karar No: 2013/38421, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/34048 E.  ,  2013/38421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4081, Karar No: 2020/2237, Tarih: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4081 E.  ,  2020/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ...4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Hakimliğince / Mahkemesince verilen 21/03/2018 tarih ve 2017/144 E. - 2018/110 K. sayılı kararın asıl davada davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1310 E. - 2019/757 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin 2007/02096 tescil numaralı endüstriyel tasarımın, 26.04.2007 tarihi itibariyle Doğan Er Cam Gıda Ltd. Şti. ile birlikte hem sahibi hem de tek başına tasarımcısı olduğunu, diğer pay sahibi şirketin kendisine ait payının davalı ...'a devredildiğinin TPMK tarafından bildirildiğini, devir işleminin ...59. Noterliliğinin 15.08.2014 tarih ve 24304 yevmiye nolu işlemi ile sabit olduğunu, 554 sayılı KHK'nın 13. maddesi uyarınca müvekkilinin ön alım hakkının bulunduğunu, TPMK'nın tarafın eksik bilgi verildiğini, öncelikli olarak bahis konusu devrin, müvekkilinin haberi olmadan ve muvafakati alınmadan yapıldığını, ön alım hakkının engellendiğini, müvekkilinin bu devirden haberi olsaydı, aynı bedelle payı devralabileceğini ileri sürerek, 554 sayılı KHK 13/a maddesi hükmü gereğince davalıya ait payın devrinin iptali ile müvekkil adına tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, tasarım tescil belgesinin TPMK kayıtlarında Doğan- Er Cam Gıda Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğunu, resmi kayıtlarda müvekkilinin gözükmediğini, 554 sayılı KHK 13. maddesine göre, yenilik doğuran haklardan olan ön alım hakkının doğabilmesi için öncelikle TPMK'nin diğer paydaşa 2 ay içerisinde haber vermesinin, ön alım hakkına ilişkin tebliğin yapıldığı tarihten itibaren 1 ay içerisinde de hakkın kullanılmasının gerektiğini, tasarıma ait bedelin 400.000 TL üzerinden hesaplanmasını talep ettiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava davalısı savunmada bulunmamıştır.

Birleşen dava davalısı savunmada bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tasarımın devrine ait tespit edilen 364,62 TL noterlik masrafının süresinde davacı tarafça Mahkeme veznesine depo edildiği, dava konusu 2007/02096 tescil nolu endüstriyel tasarımın davacı taraf ile diğer davalı Doğan-Er Cam Gıda Ltd. Şti. adına tescilli olduğunun tasarım tescil belgesi ile anlaşıldığı, davalı şirketin bu payını 15.08.2014 tarihli noter sözleşmesi ile diğer davalı ...'a devrettiği, Türk Patent Kurumu'nun ise 16.02.2015 tarihli yazı ile davacı avukatına devir işlemini bildirdiği, bu davanın ise 554 sayılı KHK 13. maddesinde öngörülen 1 aylık süresi içinde 16.03.2015 tarihinde açıldığı, hissedar olan davacının bu devirden dolayı 554 sayılı KHK 13. maddesine göre önalım hakkının bulunduğu, her ne kadar davalı taraflar arasında 03/11/2016 tarih ve 31276 sayılı fesihname ile daha önceki devir işleminin iptal edildiği ileri sürülmüş ise de, bu işlemin dava tarihinden sonraki bir tarihe rastladığı gibi başlangıçtaki devir geçerli olduğundan dolayı, bu feshin davacının önalım hakkını ortadan kaldırmayacağından, anılan belgeye itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 2007/02096 tescil sayılı tasarıma ilişkin Doğan-Er Cam Gıda İnşaat Turizm Makina Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hissenin önalım hakkına bağlı olarak iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline, mahkeme veznesine depo edilen 364,62 TL devir masrafının, karar kesinleştiğinde davalı Doğan-Er Cam Gıda Ltd. Şti.'ye ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve dava konusu 2007/02096 nolu endüstriyel tasarımın davacı ile davalı Doğan-Er Cam Gıda Ltd. Şti. adına tescilli olduğu, davalı şirketin bu payını 15.08.2014 tarihli noter sözleşmesi ile diğer davalı ...'a devrettiği, Türk Patent Kurumu'nun anılan devir işlemini 04.03.2015 tarihinde davacıya bildirildiği, bu davanın ise 554 sayılı KHK 13. maddesinde öngörülen 1 aylık süresi içinde 16.03.2015 tarihinde açıldığı, dolayısıyla hissedar olan davacının bu devirden dolayı 554 sayılı KHK 13. maddesine göre önalım hakkının bulunduğu, her ne kadar davalı taraflar arasında 03/11/2016 tarih ve 31276 sayılı fesihname ile daha önceki devir işleminin iptal edildiği ileri sürülmüş ise de, bu işlemin ön alım hakkının kullanıldığı dava tarihinden sonraki bir tarihte yapıldığı gibi başlangıçtaki devir geçerli olduğundan, anılan feshin davacının önalım hakkını ortadan kaldırmayacağı, bu durum karşısında mahkemece anılan fesih belgesine itibar edilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı ...'dan alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12393, Karar No: 2018/7090, Tarih: 30.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12393 E.  ,  2018/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın çalınan telefonunun kullanıldığı hattın kendisine ait olmadığını söylediğinin,... Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 29.03.2012 tarihli raporundan, inceleme konusu ....abonelik sözleşmesi fotokopisi üzerinde ... adına atfen bulunan imza ile sanığın imza örneklerinin karşılaştırılması sonucunda, imzaların genel şekli ve imzalar içerisindeki el hareketinin yapılışı yönünden farklılıklar görülmesine rağmen, kopya belgelerin orjinal belgede bulunan tüm detaylara sahip olmaması, imzaların, kopya belgeler üzerine transfer ya da montaj yöntemi kullanılarak aktarılabilmesi nedenleriyle, inceleme konusu .... abonelik sözleşmesi fotokopisi sözleşmesi üzerindeki imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olamadığının, ancak inceleme konusu belgenin aslının temin edilip sanığa ait mukayese imzaları ile birlikte gönderilmesi halinde yapılacak inceleme sonucunda kanaat bildirilmesinin mümkün olabileceğinin belirtilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık adına düzenlenen .... abonelik sözleşmesinin aslının getirtilerek, sözleşme üzerindeki imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı kesin bir şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8671, Karar No: 2024/14011, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8671 E.  ,  2024/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı yükleniciler nezdinde asgari ücretin % fazlası ücretle çalışırken 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin % fazlası ücretle daimi kadroya geçtiğini, davalı Bakanlığa bağlı ... Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde çalıştığını, 01.01.2019 tarihinden itibaren her yıl belirlenen asgari ücretin % fazlasının üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesine göre %4 oranında zam uygulanması gerektiğini, işverence sözleşme ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde ücretin düşürüldüğünü ve hâlen düşük ücret ödendiğini, müvekkilinin 7, 10 ve 15 gün esasına göre çalıştığını ve 2 yevmiye tutarında hafta tatili ve her ulusal bayram ve genel tatil günü çalışması karşılığı 3 yevmiye ödenmesi gerektiğini, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı ücretlerinin 02.04.2018, diğer alacakların 01.01.2019 tarihinden sonraki dönem için hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, pandemi döneminde, 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, yeni talimatla vardiyaların 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, yasal düzenlemelere göre davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini, davacının bir alacağı bulunmadığını, ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI