muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2623, Karar No: 2006/5280, Tarih: 30.11.2006

1. Ceza Dairesi 2006/2623 E., 2006/5280 K.

**1. Ceza Dairesi 2006/2623 E., 2006/5280 K.**

**- CEZANIN İNDİRİLMESİ

- KASTEN ADAM ÖLDÜRME

- ŞAHISTA HATA

- TAKDİRİ İNDİRİM

- TAKSİRLE YARALAMA

- TÜCCAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 21 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Şahısta hata sonucu Babası M…

…..'i öldürmekten, S…

….. 'i yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık M…

…., A…

….. 'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Ö…

…., şartlı tehditten sanıklar N…

……, Y…

….., M…

….., S…

……., M…

……, İ…

…. ile K…

….. 'in yapılan yargılanmaları sonunda: M…

….. ile Ö…

… 'in hükümlülüklerine, Ö…

….. 'in izinsiz silah taşımaktan , M…

….. ile Ö…

….. dışındaki tüm sanıkların üzerlerine atılı müsnet suçtan beraatlerine ilişkin (MERSİN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2005 gün ve 276/269 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar M…

…… ve Ö…

…. ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanıklar hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Eyüp dışındaki müdahillerin yasal süreden sonra vaki temyiz isteminin reddine,

Müdahale dilekçesi, maktülün ölümünü kapsadığı, tehdit suçuna yönelik olmadığı, temyiz dilekçesinin ise tehdit suçundan verilen beraat hükmünü kapsadığı cihetle tehdit suçundan verilen beraat hükümleri inceleme dışı bırakılarak, incelemenin M…

….. ve Ö…

…. hakkındaki hükme hasren yapılmasına karar verildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar M…

….. ve Ö…

…..'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Ö…

….. yönünden tahrike ve takdire, sanık M…

…… yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya

göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık M…

….. ve Ö…

….. müdafilerinin M…

…… yönünden meşru müdafaa hali bulunduğuna, sübuta, eksik incelemeye, tahrikin derecesine, Ö…

…… yönünden eksik incelemeye, meşru müdafaa hali bulunduğuna, suç vasfına, müdahiller S…

…. ve K…

…. vekilinin sanık Ö…

….. yönünden tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-Sanık Ö... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın mağdur müdahil K…

…..'e ateş ederek onu batın bölgesinden kurşun isabetiyle ağır şekilde yaralamasında, tehlikenin ve zararın ağırlığı gözetilerek teşesbbüste makul bir indirim yerine, hiç isabet almayanlara eşdeğer olacak düzeyde en alt sınırdan takdiri suretiyle esik ceza tayini,

2-Sanık M…

….. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

….. yönünden tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-Sanık Ö... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın mağdur müdahil K…

…..'e ateş ederek onu batın bölgesinden kurşun isabetiyle ağır şekilde yaralamasında, tehlikenin ve zararın ağırlığı gözetilerek teşesbbüste makul bir indirim yerine, hiç isabet almayanlara eşdeğer olacak düzeyde en alt sınırdan takdiri suretiyle esik ceza tayini,

2-Sanık M…

….. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

a)Sanığın hasmını hedef alıp ateş ettiği istikamette kendi babası olan maktülün de bulunduğunu görmesine ve onun da isabet alabileceğini öngörmesine rağmen, babasını sakınmadan yaptığı ateşler sonucu onu vurup öldürmesinde haksız tahrik indiriminden yararlanamayacağı da gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesinin 2. cümlesinde belirtilen ağırlaştırılmış müebbet hapsin, müebbet hapse tahvili ve 62. madde ile de cezanın indirime tabi tutulması gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesi,

b)Sanığın esas hedefi olan mağdur müdahil S…

…..'a yönelik eylemde onu da sırtından vurup ağır şekilde yaralamasından dolayı tahrik altında öldürmeye teşebbüsten ayrıca ceza verilmesi gerekirken tatbik yeri bulunmayan 52 ve 79. maddelerin tatbiki suretiyle ceza verilmemesi,

c)6136 sayılı Kanununa muhalefet suçundan 1 YTL. küsurlarının atılmayarak yapılan hesap sonucu fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık M…

…. müdafii ve müdahiller K…

…. ve S…

…. vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan sanıklar M…

….. ve Ö…

….. hakkındaki hükmün (BOZULMASINA), maktülün ölümünden dolayı aleyhe temyiz bulunmadığından sanık M…

….. hakkında bu suçtan verilen ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın kurunmasına, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre, sanık M…

….. müdafilerinin tahliye istemininin reddine 29.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

29.11.2006 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar M…

….. ile Ö…

….. müdafii Avukat T…

…., S…

….. 'nin yokluklarında, A…

…..'ın yüzüne karşı 30.11.2006 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/13883, Karar No: 2015/15865, Tarih: 19.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/13883 E.  ,  2015/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 27.02.2015 tarihli eski hale getirme talebini de içeren temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yetkisi münhasıran Yargıtay'a ait olduğundan... Çocuk Mahkemesinin 2014/957 esas ve 2015/50 karar sayılı kararı yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yüzüne karşı verilen karara karşı 27.02.2015 tarihli temyiz dilekçesi ekinde 16.02.2015 günü rahatsız olduğuna ilişkin 1 günlük rapor ibraz ederek eski hale getirme talebinde bulunduğu, CMK'nın 41/1 maddesi uyarınca engelin kalktığı günden itibaren 7 günlük sürenin 23.02.2015 günü dolduğu anlaşılmakla; eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 09.02.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.02.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29969, Karar No: 2013/34319, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29969 E.  ,  2013/34319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.11. 2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26751, Karar No: 2015/9077, Tarih: 22.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26751 E.  ,  2015/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortasız çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 01.07.2002-27.10.2007 ile 24.01.2008-21.03.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin eczane olduğu, davacının bu işyerinde kalfa olarak çalıştığının iddia edildiği, davacıya ait hizmet cetvelinde 31.12.2004-05.01.2005 tarihleri arasında davalı işyeri tarafından kesintisiz hizmet bildiriminde bulunulduğu, davacının liseden mezuniyet tarihinin 07.09.2004 , yükseköğretime giriş tarihinin 18.10.2007, Uludağ Üniversitesine yatay geçiş tarihinin ise 27.02.2008 olduğu, nizalı döneme ilişkin dönem bordrolarının dosyaya getirtildiği, davacı ve davalı tanıkları ile bordro tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, nizalı dönem içerisinde hem lise hem de yükseköğretime devam ettiği anlaşılan davacının bu eğitimlerine devam edip etmediği araştırılmadan, davacının çalışıp çalışmadığı ile ilgili beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılan tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; başkaca bordro tanıkları yada komşu işverenlerin bordrolarına, resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını veya işverenleri tespit edip beyanlarına başvurmak ve tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, Eczaneler Ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca, Eczanelerde çalışan personelin, personel defterine kaydının mecburi olması karşısında, davacının davalı işverene ait Eczanenin personel defterine kayıtlı olup olmadığını araştırmak, davacının çalışan olarak adının Eczacılar Odasına, hastanelere, kolluğa vs. bildirilip bildirilmediği, bildirilmiş ise hangi tarihten itibaren bildirildiğini sormak, Eczaneler Ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 32. ve 33. maddeleri uyarınca Eczanelerde yılda en az iki defa teftiş edilmesi gerektiği gözönünde tutularak ihtilaflı dönemde davalı Eczanenin teftişine ilişkin raporları getirtmek, bu raporlarda davacının çalışmasına ilişkin herhangi bir kayıt olup olmadığını araştırmak, davacının hem lise hem de yükseköğrenimine devam mecburiyeti olup olmadığını, davacının devam ettiği ders saatlerini sormak, bu öğrenimi sırasında tam gün çalışmasının mümkün olup olmadığını araştırmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11765, Karar No: 2024/4430, Tarih: 25.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11765 E.  ,  2024/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1149 E., 2020/620 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/480 Esas, 2019/184 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/1149 Esas, 2020/620 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 06.02.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Kararın esas ve usul yönünden hukuka aykırı olduğuna,

2.Verilen kararın hukuki delillerle desteklenmediğine,

3.Olayın tam manasıyla aydınlatılmadığına,

4.Ceza yargılamasında mahkumiyet hükmünün kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanması gerektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son fıkrasında “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (... ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Tanıklar ... Ü., ... Y. ve ... U.'nun olayı ... A.'nın anlatması ile öğrendiklerini beyan etmeleri karşısında ... A.'nın sanığın da hazır bulunduğu celse de mahkemece duruşma salonunda ya da SEGBİS sistemi üzerinden hazır edilerek bizzat tanık olarak dinlenilerek ayrıntılı bilgi ve görgüleri sorularak ayrıca sanığın sosyal medya hesabından yaptığı, söz konusu paylaşımların içerik olarak hangi şekilde terör örgütünün cebir ve şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden yada şiddete çağrı niteliğinde olduğu gerekçeli kararda tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/1149 Esas, 2020/620 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.