muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16169, Karar No: 2020/5022, Tarih: 10.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/16169 E.  ,  2020/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne ve husumetten reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Süleymanpaşa Belediye Başkanlığının sorumluluk sahasında bulunan yol içerisinde kalan taşınmazın işgal edilmesi sebebiyle 02/07/2009-01/07/2014 dönemi için 6.870,00 TL tazminat bedelinin 18.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,17.03.2015 tarihli dilekçe ile talebini 7.556,03 TL'e arttırmıştır.

Davalı ... Belediye vekili, davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın öncelikle husumetten mümkün olmadığı takdirde 26.03.2015 tarihli encümen kararı ile dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına karar verildiğini,kamulaştırma halinde mükerrer ödemenin söz konusu olacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın Husumet nedeniyle reddine, Davalı ... Başkanlığına açılan davanın kabulü ile toplam 7.556,03 TL'nin davalı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan Tekirdağ Büyükşehir Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalılardan Tekirdağ Büyükşehir Belediye vekilinin ecrimisile ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 119 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kayden ahşap yazıhane vasfında olduğu ve fiilen ise yol olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

2. Davalılardan Tekirdağ Büyükşehir Belediye vekilinin ecrimisile ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 119 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kayden ahşap yazıhane vasfında olduğu ve fiilen ise yol olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan 06.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda, somut emsal karşılaştırması yapılmadan talep edilen ilk yıl ecrimisil bedelinin belirlendiği ve Maliye Bakanlığınca her yıl tespit edilen Yeniden Değerleme Oranları uygulanmak suretiyle takip eden dönem ecrimisil bedellerinin hesaplandığı görülmüştür.

Hâl böyle olunca, Mahkemece taraflara emsal kira sözleşmesi sunmaları için süre ve imkan tanınmak suretiyle talep edilen döneme göre yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca ecrimisil hesabı yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan Tekirdağ Büyükşehir Belediye vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılardan Tekirdağ Büyükşehir Belediye vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4421, Karar No: 2010/10431, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4421 E.  ,  2010/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplaması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5308, Karar No: 2024/632, Tarih: 14.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5308 E.  ,  2024/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Taksirle Yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ... ve .... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.03.2022 tarihli ve 2021/1393 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mardin 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/1472 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 13.05.2023 gün ve 94660652-105-47-2728-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62030 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/62030 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki ...'un nefes almakta zorlanması ve şekil bozukluğu nedeni ile başvurduğu Mardin Özel Park Hastanesinde Kulak Burun Boğaz uzmanı olarak görev yapan doktor olan şüpheli ... tarafından muayene edilmesini takiben 04/03/2021 tarihinde saat 10:00 sıralarında ameliyata alındığı, ameliyatın 13:30-14:00 saat aralığında bitmesine rağmen müştekinin uzun süre kendine gelememesi nedeniyle akşam 19:00 sıralarında çekilen BT ve MR'da solda MCA infarktı tespit edilmesi üzerine Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne sevk edildiği olayda, müştekinin uzun süre yoğun bakımda tedavisinin devam ettiği, bilinç ve konuşma bozukluğu, sağ kol ve bacakta güçsüzlük saptandığı ve %57 oranında engelli kaldığından bahisle ilgililerden vekili aracılığı ile şikayetçi olması üzerine yürütülen soruşturma neticesinde Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca " somut olayda Adli Tıp İhtisas Kurulunca söz konusu tetkik ve konsültasyonların gecikmeli yapılmış olmasının dikkat ve özen eksikliği olarak değerlendirildiği fakat tetkiklerde tespit edilen sol MCA enfarktıyla septorinoplasti ameliyatı arasında illiyet bağının bulunmadığının kabul edildiği bu sebeple taksirle yaralama suçu açısından şüpheli/şüphelilerin eylemleriyle meydana gelen netice arasında nedensellik bağının kurulamayacağı" şeklindeki gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Karara esas alınan Adli Tıp 7. İhtisas Kurulunun 05/01/2022 karar tarihli raporunun sonuç kısmında "...ameliyat sonrası kişinin genel anesteziden uyanmaması üzerine vakit kaybetmeden EKG, ekokardiyografi, beyin BT ve MR tetkikleri yapılması sonrasında Kardiyoloji ve Nöroloji konsültasyonu istenmesi gerektiği, söz konusu tetkik ve konsültasyonların gecikmeli yapılmış olmasının dikkat ve özen eksikliği olarak değerlendirildiği.." şeklinde görüş ve kanaate yer verilmesi karşısında, öncelikle tetkik ve konsültasyonların yapılmasının kimin sorumluluğunda olduğunun tespiti ile tetkik ve konsültasyonların zamanında yapılması halinde, müştekinin maruz kaldığı arazın oluşup oluşmayacağı, sol MCA enfarktının tespit edilip edilemeyeceği ve zamanında yapılması halinde tedavi imkanının olup olmadığı hususlarında yeniden rapor aldırılması gerekirken, bu işlemlerin yerine getirilmemiş olması yine Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 09/03/2022 tarihli raporda müştekinin müracaatının temini halinde rapor hazırlanabileceği belirtilmesine rağmen müştekinin müracaatının sağlanarak meydana gelen yaralanma ile ilgili kati raporunun sağlanıp şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yetersiz ve eksik inceleme ile verilen Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada Yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

2.Dosya kapsamına göre, müşteki Merve Mut' un nefes almakta zorlanması ve şekil bozukluğu nedeniyle Mardin Özel Park Hastanesinde Kulak Burun Boğaz uzmanı olarak görev yapan doktor olan şüpheli Hüseyin Dağ tarafından 04.03.2021 tarihinde saat 10:00 da ameliyata alındığı, anestezi işlemlerinin şüpheli ... tarafından gerçekleştirildiği, ameliyatın 13:30- 14:00 sıralarında bitmesine rağmen müştekinin kendine gelememesi nedeniyle 19:00 sıralarına çekilen BT ve MR'da solda MCA infarktı tespit edilmesi üzerine Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne ardından Ankara Şehir Hastanesine sevk edildiği olayda, müştekinin uzun süre yoğun bakımda tedavisinin devam ettiği, bilinç ve konuşma bozukluğu, sağ kol ve bacakta güçsüzlük saptandığı ve %57 oranında engelli kaldığının rapor edildiği, Mardin Başsavcılığınca Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulundan 05.01.2022 tarihli rapor alındığı, yürütülen soruşturma neticesinde Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca "somut olayda Adli Tıp İhtisas Kurulunca söz konusu tetkik ve konsültasyonların gecikmeli yapılmış olmasının dikkat ve özen eksikliği olarak değerlendirildiği fakat tetkiklerde tespit edilen sol MCA enfarktıyla septorinoplasti ameliyatı arasında illiyet bağının bulunmadığının kabul edildiği bu sebeple taksirle yaralama suçu açısından şüpheli/şüphelilerin eylemleriyle meydana gelen netice arasında nedensellik bağının kurulamayacağı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, müşteki vekilinin itirazı üzerine Mardin 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/1472 değişik iş kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığından itirazın reddine karar verilmiştir.

3. Somut olayda, Adli Tıp 7. İhtisas Kurulunun 05/01/2022 karar tarihli raporunun sonuç kısmında "...ameliyat sonrası kişinin genel anesteziden uyanmaması üzerine vakit kaybetmeden EKG, ekokardiyografi, beyin BT ve MR tetkikleri yapılması sonrasında Kardiyoloji ve Nöroloji konsültasyonu istenmesi gerektiği, söz konusu tetkik ve konsültasyonların gecikmeli yapılmış olmasının dikkat ve özen eksikliği olarak değerlendirildiği.." şeklinde görüş ve kanaate yer verilmesi karşısında, öncelikle tetkik ve konsültasyonların yapılmasının kimin sorumluluğunda olduğunun tespiti ile tetkik ve konsültasyonların zamanında yapılması halinde, müştekinin maruz kaldığı arazın oluşup oluşmayacağı, sol MCA enfarktının tespit edilip edilemeyeceği ve zamanında yapılması halinde tedavi imkanının olup olmadığı hususlarında yeniden rapor aldırılması gerekirken, bu işlemlerin yerine getirilmemiş olması gerekirken, yine Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.03.2022 tarihli raporunda bu hususlara ilişkin müştekinin müracaatının temini halinde rapor hazırlanabileceğinin belirtilmesine rağmen müştekinin müracaatının sağlanarak meydana gelen yaralanma ile ilgili kati raporunun sağlanıp şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yetersiz ve eksik inceleme ile verilen Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mardin 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/1472 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9650, Karar No: 2015/17175, Tarih: 04.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9650 E.  ,  2015/17175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLCÜK AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2015

NUMARASI : 2014/179-2015/231

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, öğrenimine devam ettiğini, ekonomik sıkıntı çektiğini ileri sürerek, 500,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve gelecek yıllar için TÜİK tarafından açıklanacak ÜFE oranında artırım yapılmasını istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak ve davacının öğrenim gördüğü süre boyunca ödenmek kaydı ile 150,00 TL yardım nafakasının her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, anılan nafaka miktarının gelecek yıllar için TÜİK tarafından belirlenecek ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba oğul oldukları; davacının, önce Kocaeli Üniversitesi Karamürsel Meslek Yüksek Okulu Elektronik Teknolojisi Programı öğrencisi iken, bilahare Kırıkkale Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler (İÖ) Bölümünde öğrenimine devam ettiği, geliri olmadığı, diğer nafaka yükümlüsü annenin de İŞKUR aracılığıyla geçici işlerde çalışabildiği ve gelir miktarının belli olmadığı, davalının ise emekli olup aylık maaşının 1.767,00 TL, kesintilerden sonra eline geçen tutarın ise 1.020,00 TL civarında olduğu, demir doğrama atölyesinin bulunduğu, buradan ortalama 1.000 TL civarında gelir elde ettiği, 4 çocuğunun olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.