muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7003, Karar No: 2017/17923, Tarih: 20.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7003 E.  ,  2017/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İlçesi, ... Köyünde kendisine ait tek odalı işyerinde ... no.lu elektrik abonesi olduğunu, 27.03.2015 tarihinde sayacın son endeksinin 1450 kw olmasına rağmen sayaç okuma memurlarının dikkatsizliğinden dolayı faturaya son endeks olarak 14505 kw yazıldığını, yanlış okuma olduğu fark edilince sayaç okuma memurları tarafından fatura üzerine ''yanlış okuma'' ibaresinin yazıldığını, kendisinin bu ibare olan fatura ile davalı kuruma itiraz başvurusunda bulundu ise de davalı tarafça itirazının kabul edilmediğini, söz konusu işyerinin tek odalı olduğu, elektriğin sadece bir iki ampulün tükettiği miktar ile sınırlı olduğu, işyeri işletilmediği için elektrik tüketiminin de az olduğunu ileri sürerek, 27.03.2015 tarihli faturada belirtilen 4.879,90 TL miktarlı tüketime ilişkin borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; fatura tahakkukunun perakende satış şirketi olan ... tarafından yapıldığı, ... husumetin tevcih edilmesinin hukuka aykırı olduğu, davaya konu 4.879,90 TL tutarındaki faturanın 26.09.2012-27.03.2015 arası okuma yapılmadığı ve faturanın endekse dayalı normal okuma olduğu, faturanın Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine uygun olduğu belirtmiş, duruşmadaki beyanında; faturadaki şerhin geçerliliği olmadığını, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamından, davaya sunulu fatura üzerinde yanlış okuma yazısının şerh düşüldüğü, dava konusu taşınmazın tek odadan oluşan bir iş yeri olduğu ve böyle bir iş yerinin 1 aylık sürede faturada yazılı miktarda elektrik tüketemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne davacının 27.03.2015 tarihli faturada belirtilen 4.879,90 TL'lik tüketime ilişkin borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatının verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; davalı kurum tarafından düzenlenen elektrik faturasından davacının borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

HMK 266.maddesine göre; ''Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.''

Dava; davalı kurum tarafından düzenlenen elektrik faturasından davacının borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

HMK 266.maddesine göre; ''Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.''

Somut olayda; davacı tarafından, davaya konu faturanın yanlış okumaya dayandığı, fatura üzerine davalı kurumun sayaç okuma memurları tarafından yanlış okuma şerhinin düşüldüğü iddia edilerek, iş bu fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespiti talep edilmiş, davalı taraf ise 26.09.2012-27.03.2015 arası okuma yapılmadığı ve bu faturanın endekse dayalı normal okuma olduğu, fatura üzerindeki şerhin de geçersiz olduğu belirtilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlık; yanlış okuma yapıldığı iddia edilen elektrik faturasından kaynaklanmakta olup, yanlış okuma olup olmadığının tespitinin teknik bilgi gerektirdiği açıktır. Bu halde; yukarıdaki kanun hükmü gereğince taraflardan birinin talebi ile konusunda uzman bilirkişinin görüşü alınabileceği gibi mahkemece kendiliğinden de bilirkişi görüşüne başvurulabilir.

O halde mahkemece; uyuşmazlığın çözümünün hukuk dışında, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği göz önünde bulundurularak konusunda uzman bir bilirkişiden; davaya konu 27.03.2015 tarihli faturada yanlış okuma olup olmadığı, yanlış okuma yapıldığı tespit edildiği taktirde davacının gerçek kullanım miktarının belirlenmesi bakımından rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4180, Karar No: 2018/2891, Tarih: 25.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/4180 E.  ,  2018/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 23/01/2018 tarihli, 2017/1123 esas ve 2018/73 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanıklar müdafilerince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından;

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer delillere göre; sanık ...'ın diğer sanık ...'ı Van'dan İstanbul'a götürmek üzere anlaşma yaptığı; sanıkların bir gece önce aynı otel odasında birlikte kaldıkları; dosya içerisinde tanık olarak ifadesi bulunan otobüs muavini ...'un sanıkların sürekli sohbet ettikleri, molalarda birlikte hareket ettikleri, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği montu Akam'ın üzerinde gördüğüne ilişkin ifadeleri; sanıklarla aynı koğuşta kalan .... ve ....d'in sanıkların suçu üstlenme konusunda aralarında paraya ilişkin konuşmaları duyduklarına ilişkin beyanları dikkate alındığında; sanıkların iştirak halinde uyuşturucu madde nakletme suçunu işledikleri anlaşılmakla; tebliğnamedeki sanık ... hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 25/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26722, Karar No: 2023/3757, Tarih: 17.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/26722 E.  ,  2023/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1230 E., 2021/16 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2019 tarihli ve 2017/758 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na ( 6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) , (c), (a) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2019/1230 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı

Kanun'un 50 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu yerdeki parke taşlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suça konu yerin geçmişten beri kadim yol niteliğinde olduğuna, sanığın suç kastı olmadığına, yamaç kısmında kalıp risk teşkil eden mevcut stabilize yola taş döşendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.20.04.2017 tarihli suç tutanağına göre, sanığın kendi evine giden 352 m2 lik alanda iş makinesi ile örtü kaldırılarak parke taşı döşendiği, yol yapıldığı ve bölmenin başka bir kısmında 72 m2lik alandan toprak alınmış olduğu tespit edilmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş kadastro sınırları içinde yer aldığı, 88 metre uzunluğunda parke taşı döşendiği, üzerinden toprak alınan yerin tarım arazisine yakın olduğu tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında mevcut stabilize yola araçların kaymaması için parke taşı döşediğini, toprak almadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş kadastro sınırları içinde yer aldığı, 88 metre uzunluğunda parke taşı döşendiği, üzerinden toprak alınan yerin tarım arazisine yakın olduğu tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında mevcut stabilize yola araçların kaymaması için parke taşı döşediğini, toprak almadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

4.Tanıklar Fahri Mersin ve... 'in beyanları dosyada mevcuttur.

5.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, suç kastının olmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e), (c) ve (a) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Orman İdaresi görevlilerince yapılan kontrolde sanığın evine giden 88 metre uzunluğundaki alanda iş makinesi ile örtüyü kaldırmak ve parke taşı döşemek suretiyle yol yaptığının, ayrıca 72 m2 lik alandan toprak alınmış olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunda dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının, toprak alınan yerde ise şahsi amaçla toprak kazma işlemi olduğunun anlaşıldığı, sanığın parke taşı döşemek suretiyle yol yaptığı ve işgal ve faydalanma suçunu işlediği, açma yaparak toprak aldığı hususunun ise sabit olmadığı, sanık her ne kadar kendi evine bu yoldan gidildiğini ve yamaç ve çamurlu olduğu için araçların kaymaması amacıyla taş döşediğini savunmuş ise de suç tutanağı içeriği, keşif zaptı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamındaki delil durumuna göre sanığın savunmasına itibar edilmeyerek sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında orman alanına parke taşı döşendiğinin tespit edilmesi, bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının belirlenmesi ve sanığın savunmasında evine giden mevcut yola parke taşı döşediğini beyan etmesi karşısında, sanığın kastının bulunmadığı savunmasına itibar edilmeyerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2019/1230 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20117, Karar No: 2017/24847, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20117 E.  ,  2017/24847 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/241, Karar No: 2021/204, Tarih: 06.05.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/241 E.  ,  2021/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ...'ın TCK'nın 245/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.07.2012 tarihli ve 264-543 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 09.04.2014 tarih ve 10415-9162 sayı ile;

"Şikâyetçinin 18.09.2013 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında şikâyetçi olmadığını beyan edip borcunu hükümden önce ödediğini bildirmesi karşısında, TCK'nın 245/5. maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 27.01.2015 tarih ve 295-24 sayı ile; sanığın TCK'nın 245/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 27.09.2017 tarih ve 901-10498 sayı ile;

"Dairemizin 09.04.2014 tarihli bozma ilamında belirtildiği üzere; şikâyetçi 18.09.2013 tarihli dilekçesi ile zararının hükümden önce ödendiğini bildirdiği, bozma kararı sonrası alınan beyanının da aynı doğrultuda olması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 30.11.2017 tarih ve 717-745 sayı ile;

"Somut olayda sanığın ilk karar öncesinde zararı karşılamadığı ve onamaya ilişkin görüş içeren tebliğnameden haberdar olduktan sonra bir mizansen yaratma çabası içerisine girdiği anlaşılmakla, ilk hüküm öncesinde bir iade ya da tazmin söz konusu olmadığı, yukarıda yapılan açıklamalar göz önüne alındığında ilk hüküm tarihi olan 10.07.2012 tarihinden sonra ve 2013 yılı Eylül ayı içerisinde ödeme yıpılmış olduğundan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı gibi zararı karşılamanın pişmanlığa dayalı olduğu da kabul edilemeyeceğinden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün görülmemiş

" şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

" şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2018 tarihli ve 15538 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 16.05.2018 tarih ve 5033-5427 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanıklar ... (Aysel)... (Dingiloğlu) ile...Öztürk (Koç) hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nın 245. maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 168. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nın 245. maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 168. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ... vekili tarafından verilen 10.12.2010 havale tarihli şikâyet dilekçesinde; mağdurun 07.12.2010 tarihinde saat 00.30 sıralarında iş arkadaşı olan tanık ... ile birlikte Santa Maria adlı alkollü restorana gittiğini, mağdur ve tanık ...’nin restoranda sadece bira içtiklerini, restoran yetkililerinin saat 02.30 olmasına rağmen iş yerini açık tutarak bira servisine devam ettiklerini, mağdurun saat 02.30 sıralarında hesap istediğini, garsonların getirdiği adisyonda hesabın 85 TL olduğunu, bu miktar bile fazla olmasına karşın mağdurun itiraz etmeyerek 5504 7252 .... 6936 numaralı HSBC Bank kredi kartından şifreyi girerek hesabı ödediğini ancak POS cihazından çıkan slibin bir nüshasının mağdura verilmediğini, hatta mağdurun alkollü olmasını fırsat bilen kadın garsonun mağdurun kredi kartını tekrar istediğini, mağdurun kredi kartını garsona uzattığını, POS cihazından ilk çekim esnasında mağdurun şifresini öğrenen kadın garsonun ikinci kez çekim yapmak istemişse de mağdurun buna engel olup kredi kartını aldığını, POS cihazından çıkan fişin kendisine verilmemesinden şüphelenen mağdurun ertesi gün banka ile görüşmesi sonucunda kredi kartından 85 TL yerine 850 TL çekildiğini öğrendiğini, bu işlemin hatalı yapıldığını düşünerek iş yerine başvursa da, iş yeri yetkililerinin hesabın 850 TL olduğunu ve işlemin geri alınamayacağını söylediklerini, oysa mağdur ve tanık ...’nin sekiz adet bira içtiklerini, hesabın 850 TL olmasının mümkün olmadığını, söz konusu iş yerinde güvenlik kameralarının mevcut olduğunu, kamera kayıtlarının incelenmesi sonucunda bu durumun ortaya çıkacağını, kaldı ki iş yerinin saat 01.00’de kapanması ve mağdurun bu konuda uyarılması gerekirken uyarılmadığını, bankadan kredi kartı çekim bilgileri de istendiğinde çekim saatinin 02.30 civarında olduğunun ortaya çıkacağını, ilgili kişiler hakkında suç teşkil eden eylemleri nedeniyle kamu davası açılarak cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğini belirttiği,

HSBC Bank tarafından düzenlenen 13.01.2011 tarihli yazı ekinde yer alan kredi kartı ekstrelerine göre; mağdur ... adına düzenlenen 5504 7252 .... 6936 numaralı kredi kartı ile 07.12.2010 tarihinde “Buddha Bar” isimli iş yerinde 22 TL, “Santa Maria” isimli iş yerinde ise 850 TL’lik harcama yapıldığı,