muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11353, Karar No: 2011/11172, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11353 E.  ,  2011/11172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, dava dışı ... ile yapılan Genel Kredi Sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek ihtarname keşide edildiğini ve takip yapıldığını, davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Mahkemece, bir uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülebilmesi için mutlak veya nisbi ticari dava olması gerektiği, hangi davaların ticari dava olması gerektiğinin TTK’nın 4., 5/2 ve özel kanunlarda düzenlendiği, bir davanın mutlak ticari dava sayılabilmesi için TTK’nın 4.maddesinin 1-6 bentlerindeki davalardan olması, nisbi ticari dava sayılabilmesi için de davanın her iki tarafının tacir olması ayrıca dava konusu uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerektiğini, davanın ticari dava olduğunu, HSYK’nın 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararının 11.fıkrasında; Asliye Ticaret Mahkemeleri konusunda, müstakil ticaret mahkemesi kurulmuş olan yerlerde İstanbul dışındaki yerler için büyük şehir belediyesi sınırları içindeki merkez ilçe ile diğer ilçelerin adı ile kurulu ağır ceza merkezlerinde oluşturulan müstakil ticaret mahkemelerinin yargı çevresinin, yalnız büyük şehir belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçeleri kapsamına alacak biçimde, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresi olarak tespitine karar verildiği, Gölcük ilçesi adli yargı bakımından Kocaeli ilinin mülhakatı olduğu gibi büyükşehir statüsünde olan Kocaeli ilinde müstakil ticaret mahkemesi bulunduğu için davanın anılan mahkemede görülmesi gerektiği anlaşıldığından dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7057, Karar No: 2024/1749, Tarih: 19.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7057 E.  ,  2024/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/292 D.İş, 2022/291 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-4963

DAVA TARİHİ : 17.06.2021

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İtirazın reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/176585

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; olay tarihi olan 16.03.2019 tarihinde plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, davalıya başvuru yapılmasına rağmen zararın giderilmediğini belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesi gereğince 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazmimatı ve 50,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.100,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili bedel arttırım dilekçesi ile dava değerini 235.939,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından usulüne uygun başvuru yapılmadığını, olayda müvekkilinin sorumluluğunu gerektirecek somut olgu mevcut olmadığını, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun mevzuata aykırı olduğunu, kusur oranlarının tespit edilmesi gerektiğini, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının sürücü belgesi bulunmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadığını, temerrüdün gerçekleşmediğini, müvekkilinin yasal faizden sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olaya ilişkin ceza dosyasında kazaya karışan aracın tespit edilemediği, bu nedenle zarardan davalının sorumlu olduğu, davacı tarafından sunulan maluliyet raporundan davacının %10 oranında sürekli maluliyeti olduğunun, iyileşme süresinin 270 gün olduğunun ve 120 gün bakıcıya ihtiyacı olduğunun anlaşıldığı, meydana gelen kazada davacının kusurunun olmadığı, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlendiği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulüne, 183.775,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 17.885,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 10.234,00 TL geçici bakıcı giderinin 04.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; ifade tutanaklarında kazaya karıştığı belirtilen aracın kaza tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının bulunduğu, kazanın tespit edilemeyen aracın varlığı ve kusuru ile meydana geldiğinin tespit edilemediği, davacının soyut iddiaları dışında kanıt bulunmadığı, ayrıntılı araştırmanın mahkemelerce yapılabileceğini, bu nedenle dosyadan el çekilmesi gerektiğini, kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan başvurunun usulden reddedilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan raporun mevzuata aykırı olduğunu, hükme esas alınan kusur raporunun denetime elverişli olmadığını, davacının zararının %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden müvekkilinin sorumlu olmadığını, mükerrer şekilde tazminata hükmedildiğini, dava konusu kazanın iş kazası olması nedeniyle adli yargıda Sosyal Güvenlik Kurumu da dahil edilerek davanın sonuçlandırılması gerektiğini, temerrüdün gerçekleşmediğini, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılamada kazaya karışan diğer aracın tespit edilemediğini, hükme esas alınan kusur raporunun ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu olduğu, davacı tarafından sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde düzenlendiği, aynı olaya ilişkin yapılan ilk başvuruda usulden ret kararı verildiği ve karara dayanak eksikliğin tamamlandığı, bu nedenle kesin hükümden söz edilemeyeceği, davacının zararının Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde belirlendiği, davacının ehliyetsiz olmasının kusur artışına etkisinin ispatlanamadığı, koruyucu tertibat takıp takmadığının belirsiz olduğu, bu nedenlerle müterafik kusur indirimi yapılamayacağı, davacı yararına tam vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, plakası tespit edilemeyen araç ile davacının sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun'un) 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Dosyanın incelenmesinde; davacının beyanına göre motosikleti ile seyir halindeyken park halindeki bir aracın kontrolsüzce yola çıktığı ve aracın sol ön çamurluk kısmı ile davacının motosikletine çarptığı, davacının kolluk kuvvetlerince alınan ifadesinde araç plakasını, rengini ve aracın sürücüsünün Emre Burç isimli kişi olduğunu beyan ettiği, davacının bildirdiği plaka üzerinden araç malikine ulaşıldığı, araç malikinin alınan beyanında kaza tarihinde Antalya'da olduğunu, aracı kullanması için birine vermediğini ve kazanın meydana geldiği Hatay iline hiç gitmediğini beyan ettiği, soruşturma dosyasında araç maliki yönünden atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle, araç sürücüsü olduğu beyan edilen Emre Burç yönünden ise şikayet yokluğu nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgeler dikkate alındığında; ceza dosyasında davacının şikayetten vazgeçmesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, şikayet yokluğu nedeniyle kapsamlı araştırmanın yapılmadığının anlaşıldığı, kazanın davacının anlattığı şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğine ve kazaya karışan diğer aracın tespit edilemediğine ilişkin değerlendirmelerin kesin delillere dayanmadığı, olayın oluş şeklinin ve kazaya karışan diğer aracın ancak geniş bir araştırma sonucu belirlenebileceği, bu hali ile genel mahkemelerce gerekli araştırmanın yapılması gerektiğinden tahkim yargılamasının dosyadan el çekme ile sonlandırılmasına karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/5260, Karar No: 2004/18897, Tarih: 20.09.2004

9. Hukuk Dairesi 2004/5260 E., 2004/18897 K.

**9. Hukuk Dairesi 2004/5260 E., 2004/18897 K.**

**- İŞ (HİZMET) AKDİ

- KIDEM TAZMİNATI**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, yemek, yol parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle Kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatına hak kazanabilmek için kanunda öngörüldüğü şekilde bir tam yıl çalışmış olmak gerekir. Bu sürenin hesabında davacının talebi ile verilen uzun süreli ücretsiz izinde geçen günler dikkate alınmaz. Hükme esas alınan 12.12.2003 tarihli bilirkişi raporunda ise kıdeme esas sürenin hesabında bu hususa dikkat edilmemiştir. Mahkemece yapılacak iş bu konuda bilirkişiden ek rapor aldırılarak ücretsiz izin belgelerinde belirtilen günlerin çalıştığı günlerden indirilerek yeniden tazminata esas sürenin bulunmasından ibarettir. Karar bu yönden hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1681, Karar No: 2020/1255, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1681 E.  ,  2020/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26596, Karar No: 2015/33609, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/26596 E.  ,  2015/33609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/103149

MAHKEMESİ : İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2015

NUMARASI : 2014/497 (E) ve 2015/45 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 03.10.2013 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 23.01.2015 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19965, Karar No: 2016/20740, Tarih: 08.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19965 E.  ,  2016/20740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş akdinin performans düşüklüğü gerekçe gösterilerek davalı işverence feshedildiğini, fesih bildiriminde belirtilen nedenlerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin 2005 yılının ağustos ayında.... üye olduğunu, Bursa Bölge Müdürlüğü İnsan Kaynakları Yönetimince gerek iş telefonundan gerekse cep telefonundan müteakip defalar aranarak müvekkiline baskı yapıldığını, bu görüşmelerde yetkililerin "sendikadan ayrıl, bak ileride zararını sen çekersin, kariyerin etkilenir, banka yönetimi kariyerde sendika üyesi olmayanlara öncelik vermekte, personel çıkarımında da sendikalı olanları seçmekteler haberin olsun" gibi tesir altına alacak baskı cümleleri kurduklarını, müvekkilinin bu baskılar ve kariyer tehditleri neticesinde 2014 yılının ekim ayında sendika üyeliğinden ayrıldığını, müvekkilinin sendika yetkilileriyle yaptığı görüşme sonucunda, baskılara boyun eğerek yanlış bir karar aldığını düşünerek 24/11/2014 tarihinde yeniden sendika üyeliği için başvurduğunu, 22/12/2014 tarihinde sendika üyeliğinin onaylandığını, sendikaya üye olması nedeniyle müvekkilinin üzerindeki baskıların arttırıldığını, müvekkilinin bunaltılarak mobbing uygulandığını ileri sürerek müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ve sendikal nedenli fesih nedeniyle müvekkilinin 1 yıllık ücreti tutarında sendikal tazminatın 06/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş akdinin performans düşüklüğü nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafça performans düşüklüğüne dayalı olarak yapıldığı savunulan fesih öncesinde davacının savunmasının alınmadığı, böylelikle feshin biçimsel koşullarına uyulmadığı ve geçersiz olduğu; davacının ise feshin sendikal nedenle gerçekleştiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle, mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalının bu yöndeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; davacı feshin sendikal nedene dayalı olarak yapıldığını iddia etmiş olup mahkemece bu konuda yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle, mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalının bu yöndeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; davacı feshin sendikal nedene dayalı olarak yapıldığını iddia etmiş olup mahkemece bu konuda yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, davacının sendikaya ilk olarak 01.01.2011 tarihinde üye olduğu (davacı bu üyeliğin 2005 yılında olduğunu iddia etmekte) bu üyeliğe dair fişin dosya arasında bulunmadığı; 21.09.2014 tarihinde üyelikten çekildiği ve son olarak 22.12.2014 tarihinde yeniden sendikaya üye olduğu; iş akdinin ise 06.07.2015 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili tarafından sendikanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına yazdığı şikayet dilekçesi ile “ilgili makama” başlıklı 2 adet yazı sunulduğu; yazı içeriklerinden, sendikanın, davalı işyerinde üyelerine sendikadan istifa etmeleri yönünde telkin, tehdit ve baskıda bulunulduğu, bu baskıların çalışma barışını bozacak boyutlara ulaştığı, çalışanların yarısının sendikalarına üye olduğu, son 6 ay içinde üye sayısının 8500’den 7500’e gerilediğinin belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece, sendikanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına yaptığı şikayetin akıbeti araştırılmamıştır. Emsal nitelikte benzer bir dosyada ise sendikanın bu şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmaktadır. (İzmir 6. İş Mahkemesi’nin 2015/386 Esas ve 2016/20 Karar sayılı kararı) Yine, sendikanın yetki süreci, yetki alınmış ise itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılmamış ise de; dosya kapsamından davacının üyesi bulunduğu sendikanın işyerinde yetkili sendika olarak TİS imzaladığı, TİS hükümlerinin fesih tarihinde de yürürlükte olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı işveren, 2014 ve 2015 yıllarında üyelikten çekilenlerden çoğunun kapsam dışı personel olduğunu savunarak bu işçileri liste halinde bildirmiştir. Mahkemece, davacının kapsam içi ya da kapsam dışı olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Mahkemece, sendikaya yazı yazılmış, taraf tanıkları da dinlenilmiştir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika, 22.12.2015 tarihli yazı cevabında, sendika üye sayısının yeni üyelikler ve davalı işverenin zorla ve tehditle yaptırdığı istifalar nedeniyle her ay değiştiğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 09.09.2015 tarihli yazısıyla sendikanın yetkisinin tespit ettirildiği, davalı bankanın “banksisten istifa edin” şeklindeki baskı, tehdit ve zorlamaları neticesinde 4.490 üyenin istifa ettirildiğini, bununla da sendikanın yetkisini düşüremeyen işverenin 2015 Temmuz ayından itibaren yaklaşık 1400 çalışanı işten çıkardığını, davalı işverenin yetki tespitine İstanbul 28. İş Mahkemesinin 226 Esas sayılı dosyası ile itiraz ettiğini, istifa edip çalışmaya devam eden işçi sayısının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı kayıtlarında mevcut olduğunu, davalı bankanın sendikalarını yetkisiz kılmak amacıyla işyerlerinde çalışan üyelerine karşı saldırgan tutumunu sürdürdüğünü belirtmiştir.