muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4715, Karar No: 2012/10471, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4715 E.  ,  2012/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen ek 4. madde hükmüne göre ... ilçesi, ... köyünde kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği ilgili yerlerden sorularak cevabi yazı ve eklerinin, şayet 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenmiş veya tutanak düzenlenmeden askı ilanı yapılmış ise tutanak örneği, kadastro paftası ve ilan cetvellerinin, temin edilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18.09.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4945, Karar No: 2013/14020, Tarih: 20.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4945 E.  ,  2013/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 20.12.2006 tarihinde sanığın çalışanı olduğu şirkete ait işyerinde haczedilerek kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde, işyerinin kapatılarak mahcuzların götürüldüğünün 23.11.2007 tarihli tutanakla belirlenmesi ve sanığın çalıştığı işyerinden işten çıkarılması nedeniyle ayrıldığını bu nedenle malların akıbetini bilmediğini iddia etmesi karşısında, muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malların dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi hükmü gereği anılan maddenin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1856, Karar No: 2019/2674, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1856 E.  ,  2019/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2345, Karar No: 2018/9661, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2345 E.  ,  2018/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine dair hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanıp 175,57 TL eczane gideri ve 75,35 TL ve 170,40 TL sağlık ocağı ile hastane gideri yaparak katılan kurumu dolandırdığı iddia olunan olayda; sanığın suçta kullanıldığı ve sahte olduğu iddia edilen yeşil kart sağlık karnesinin eşi tarafından çıkartıldığına ilişkin savunmasının tanık olarak dinlenilen eşi tarafından da doğrulandığı, sanığın kendisine ait yeşil kartı usulsüz olarak çıkartıldığını bilerek kullandığına dair savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2386, Karar No: 2015/7836, Tarih: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2386 E.  ,  2015/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/390-2013/380

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 tarih ve 2012/390-2013/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.04.2004 tarih ve 22 sayılı kararı ile T.'ın özelleştirme programına alındığını, Ö.. B..'nın kararı ile de T.ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrıldığını, S. A. Ç. S.O. illerindeki elektrik dağıtım müesseselerinin Y. Elektrik Anonim Şirketi adını aldığını, T. ile bu şirket arasında 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, 07.06.2010 tarih ve 2010/35 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da bu şirketin %100 oranındaki hissenin dava dışı Ç. Elekrtik Dağıtım A.Ş.'ye satışına ilişkin 29.12.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi imzalandığını, T. ile Y. E. arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 10/1, 15/2 maddeleri uyarınca dağıtım tesislerinin mülkiyetinin ve mülkiyetten gayri ayni haklardan doğan idari ve hukuki ihtilafların T.'a devredildiğini, dağıtım faaliyetlerinin T. tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ve T. tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının T. olduğunun öngörüldüğünü, davalının işletme hakkı devir sözleşmesinden önce gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/26E Esas 2005/141Karar sayılı kesinleşen kararı uyarınca, dava dışı Orman İşletme Müdürlüğü'ne toplam 16.212,96 TL ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sorumluluğu doğuran olayın İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi öncesinde doğduğu ve buna ilişkin davanın da bu sözleşme öncesinde açıldığı, Hisse Satış Sözleşmesinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerinin saklı tutulduğu, eldeki davada İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.1.maddesinin uygulanması gerektiği, davacının davayı davalıya ihbar etmesine gerek olmadığından, ödediği bedelin tamamını davalıdan rücuen isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 16.212,96 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 831,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6936, Karar No: 2024/3375, Tarih: 15.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6936 E.  ,  2024/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/1 E., 2022/45 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, dahili davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Denizli ili ... ilçesi ...Köyü çalışma alanında 2012 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 911 parsel sayılı 4.700,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 298 ada 4 parsel numarasıyla 4.329,17 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra 2018 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında ise 348 ada 2 parsel numarasıyla ve 4.580,70 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; husumeti Tapu ve Kadastro Müdürlüğüne tevcih ederek, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait Denizli ili ... ilçesi ...Köyü eski 911 (yeni 298 ada 4) parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiğini ileri sürerek, uygulama kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın eski sınırları esas alınarak tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Dahili davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

Dahili davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2012/34 Esas, 2013/16 Karar sayılı ilk kararı ile; " davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, çekişmeli 298 ada 4 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline " karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.06.2013 tarihli ve 2013/6034 Esas, 2013/6163 Karar sayılı ilamıyla; "... davanın, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2.a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz niteliğinde olduğu, bu tür ihtilaflarda ilgililer tarafından, uygulama kadastrosu sonucu yapılan işlemlere karşı 30 günlük askı ilan süresi içerisinde Kadastro Mahkemesinde açılacak davada, uygulama kadastrosunun yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilebileceği gibi uygulama kadastrosu sonucunda lehine sınır değişikliği yapılan bir kişi ya da kişilerin bulunmaması halinde ise, Kadastro Müdürlüğü'nün hasım gösterilebilmesinin de mümkün bulunduğu, diğer yandan İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan yüzölçümü ile önceki yüz ölçümü arasındaki farkın hesaplama yönteminden kaynaklandığı kabul edilmekle birlikte, ihtilafın çözümü amacıyla mahallinde keşif icra edilmediği gibi, tesis paftası ile uygulama paftası çakıştırılmak suretiyle eksikliğin nereden kaynaklandığının uzman bilirkişiler eliyle belirlenmediği açıklanarak, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yöntemine uygun şekilde keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerine göre taşınmazın sınırlarının belirlenmesi, teknik bilirkişiden tesis paftası ile uygulama paftası çakıştırılmak suretiyle eksikliğin nereden kaynaklandığını gösterir rapor tanzim etmesinin istenilmesi, taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan yüz ölçümü ile önceki yüz ölçümü arasındaki miktar farklılığının hesaplama yönteminden kaynaklandığının anlaşılması halinde davanın Kadastro Müdürlüğü'ne yöneltilmiş olması yeterli görülerek davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğinin ve taşınmazın yüzölçümündeki eksilmenin komşu parsellerden kaynaklandığının belirlenmesi halinde ise komşu parsel maliklerinin, eksikliğin tescil harici taşınmazlardan kaynaklandığının anlaşılması halinde de Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliklerinin davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 11.05.2016 tarihli ve 2014/1 Esas, 2016/15 Karar sayılı ikinci kararla; " davanın kabulüne, çekişmeli 298 ada 4 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespitinin iptali ile harita ve kadastro mühendisi bilirkişisi ... ' ın 11.04.2016 tarihli raporu ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 311,22 metrekare yüz ölçümündeki kısmın bu taşınmaza ilavesine ve bu surette 298 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 4.640,39 metrekare yüz ölçümlü olarak tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş olup, bu hüküm, davalı Tapu ve Kadastro Müdürlüğü vekilinin temyizi üzerine,

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.10.2019 tarihli ve 2016/11670 Esas, 2019/5918 Karar sayılı ilamıyla; "... bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına oluşan usuli müktesep hakkın zedelenmemesi için, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi ve o doğrultuda işlem yapılmasının zorunlu hale geldiği, bu kapsamda hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında, teknik bilirkişiden tesis paftası ile uygulama paftasının çakıştırılması suretiyle davacıya ait taşınmazdaki eksikliğin nereden kaynaklandığını gösterir şekilde rapor alınması ve eksilmenin tescil harici taşınmazlardan kaynaklandığının anlaşılması halinde ise Hazine ile ilgili kamu tüzel kişiliklerinin davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınması gereğine değinildiği ve hükme esas alınan raporda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün uygulama kadastrosu sonucunda tescil harici yer (dere) içerisinde bırakıldığının belirtildiği halde, İlk Derece Mahkemesince Hazine, ... ve ...'nın davaya dahil edilmediği ve yöntemince taraf teşkili sağlanmaksızın karar verildiği açıklanarak, davacı tarafa Hazine ile ... ve ...’nı davaya dahil etmesi için süre ve imkan tanınması, taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalılardan savunma ve delillerinin sorulması, bildirdikleri takdirde delillerinin toplanması, bundan sonra işin esasına girilip, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, "... hükme esas 21.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılması sonucunda, taşınmazın güney sınırı yönünden paftaların birbirleriyle uyumlu olmadığı ve (A) harfi ile gösterilen kısmın davacı tarafa ait taşınmaza eklenmesi gerektiğinin belirtildiği ..." gerekçesiyle, davanın, davalı Tapu ve Kadastro Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılar Hazine, ... ve ... yönünden kabulüne, 348 ada 2 (eski 911 ve 298 ada 4) parsel sayılı taşınmazın 2012 ve 2018 yıllarında yapılan uygulama kadastro tespitlerinin iptaline, 21.04.2022 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen 311,389 metrekare yüzölçümündeki kısımların 348 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, bu surette 348 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 4.892,089 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya tescil edilmek üzere tapu kütüğüne aktarılmasına karar verilmiş; hüküm, dahili davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, dahili davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

427,60 TL onama harcının temyiz eden ... ile Denizli Belediye Başkanlığından ayrı ayrı alınmasına,

Taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17517, Karar No: 2025/10387, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17517 E.  ,  2025/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/480 E., 2022/403 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/113 E., 2021/85 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35039, Karar No: 2013/30278, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35039 E.  ,  2013/30278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davacının sendika üyeliğinin davalı işverene bildirildiği tarihin Türkiye Yol İş Sendikasından sorulması neticesinde, sendikaca 21.09.2012 havale tarihli cevabi yazısı ekinde, 03.03.2011 tarihli ...'ne hitaben düzenlenmiş, 535 adet işçinin sendika üyeliğinin bildirimine dair adi yazılı dilekçe sureti sunulmuştur. Anılan 03.03.2011 tarihli işverene hitaben düzenlenmiş yazıda, davacının isim ve soyismi yazmamakta olup, yazı ekinde işverene gönderildiği belirtilen üye kayıt fişleri arasında davacının üye kayıt fişinin bulunup bulunmadığı belli olmadığı gibi, anılan yazının davalı işverene tebliğ edilip edilmediği de belli değildir.

Anılan nedenle, davalı işverenden davacının üyeliğinin kendisine bildirilip bildirilmediği, bildirilmişse bildirim tarihinin sorulması; Türkiye Yol İş Sendikasından da yukarıda paragrafta bahsi geçen yazının ekleriyle birlikte işverene tebliğ edildiğine ilişkin evrakların istenilmesi ve yazıda bahsi geçen 535 adet işçinin kimlik bilgilerin sorulması ile alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.