muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11803, Karar No: 2022/4750, Tarih: 31.03.2022

34.Dosya içeriğine ve açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre kanser hastası olan davacı açısından “Nivolumab (Opdivo)” ilaç kullanımı akılcı ilaç kullanım kapsamında kalmaktadır. Zira doğru teşhis konulmuş, anılan ilaç uygun olarak seçilmiş, dozu ve uygulama süresi belirlenmiş ve reçeteye bağlanmıştır. Yargılama aşamasında da davacının hastalığının ilerlemesini durdurduğu, tedavide fayda gördüğü alınan raporla saptanmıştır. Davacının yaşam süresinin uzaması, yaşam ve sosyal güvenlik hakkı kapsamındadır. İlacın esas itibarıyla yaşamın sürdürülmesini sağladığı anlaşıldığından, devletin yaşamı koruma yükümlülüğü içinde kaldığı açıktır. Burada salt iyileşme ve sağlığa kavuşma aranması, yaşam hakkının kısıtlanması anlamına gelecektir. Anılan ilacın deneysel olmadığı, Dünya Sağlık Örgütünce onaylandığı da anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararları isabetlidir. Çoğunluğun Uluslararası Sözleşmeler ve Anayasa hükümlerine aykırı olarak, yaşam ve sosyal güvenlik hakkını sınırlayıcı şekilde ve özellikle akılcı ilaç kullanımı ilkelerine uygun olarak tedaviyi uygulayan hekimin ve bunu doğru bulan raporları yok sayarak, “sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde bulundurulması, ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararını bozması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/19015, Karar No: 2013/20427, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19015 E.  ,  2013/20427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Dışişleri Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Dışişleri Bakanlığı tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslararası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretlerin düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Dışişleri Bakanlığı vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple 4857 İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, bu sebeple kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'da Turist vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, yapım işleri sözleri sözleşmesi ile davalı Yapı Uluslararası İnşaat ve Dış Ticaret A.Ş.'nin, Astana Kançılarya binası, Astana Büyükelçliği Evi, Lojman ve Hizmet Binası ve ek bina inşaatının şartnameye uygun olarak yapım işini üstlendiği, sözleşmenin diğer tarafının Almatı Büyükelçiliği olduğu, hakedişlerin davalı Dışişleri Bakanlığınca davalı Yapı Uluslararası İnş. ve Dış Tic. A.Ş.'ne ödendiği, teminat senetlerinin Dışişleri Bakanlığının uhdesinde bulundurulduğu, bu bağlamda davalı Bakanlığın ihale makamı olarak 4857 sayılı Kanun'un 36. maddesi uyarınca her hakediş dönemi için ihale makamının ücret alacaklarından sorumluluğu üç aylık tutar ile sınırlı tutulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine göre;

"1) Hüküm “Türk Milleti Adına” verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde belirtildiği üzere "taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 154 ve devamı maddelerine göre, “Hâkim, tahkikat ve yargılama işlemlerinin icrasıyla, iki tarafın ve diğer ilgililerin sözlü açıklamalarını, gerekirse özet olarak zabıt kâtibi aracılığıyla tutanağa kaydettirir. Taraflar veya diğer ilgililer sözlü açıklamalarını hâkimin izniyle doğrudan da tutanağa yazdırabilir. Tutanak, hâkim ve zabıt kâtibi tarafından derhâl imzalanır. Ön inceleme, tahkikat ve yargılama işlemleri, ancak tutanakla ispat olunabilir”. Tutanak resmi bir evraktır. Seri olarak açılan davalarda da her bir dava dosyası için ayrı ayrı tutanak tutulması, imzalanması ve kısa kararın tefhim edilmesi zorunludur.

Her dosya için ayrı ayrı duruşma tutanağı düzenlenmesi, sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve yapılan yargılamaya, mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma sebebidir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece seri olarak açılan davalar için bir kısım celselere ait duruşma tutanakları için tek bir tutanak tutulmuştur. Yine seri dava dosyaları için dava dosyalarının seri başı ve seri sonu gösterilmek suretiyle tutulan duruşma sırasında davacı tanıkları dinlenmiş, dilenen davacı tanıklarının her bir dosyanın davacıları için davacının iddiası doğrultusunda ayrı ayrı beyanı alınması yerine tüm davacılar için ortak beyanda bulunmuştur.

Duruşmanın nasıl icra edileceği ve duruşma zaptının nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı Kanun'un 154. ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.

Duruşma tutanakları resmi belgedir.

Her dosyanın duruşma tutanağının kanunda belirtildiği şekilde düzenlenmesi ve hakim ile zabıt katibi tarafından derhal imzalanması şarttır.

Duruşmanın nasıl icra edileceği ve duruşma zaptının nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı Kanun'un 154. ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.

Duruşma tutanakları resmi belgedir.

Her dosyanın duruşma tutanağının kanunda belirtildiği şekilde düzenlenmesi ve hakim ile zabıt katibi tarafından derhal imzalanması şarttır.

Kanunda belirtilen bu imza “ıslak “ imza ya da usulünce atılan e-imzadır.

Duruşma tutanaklarının sıhhati yargılamanın güvenilirliğinin temel şartıdır.

Somut yargılamada seri olarak açılan ve yargılaması birlikte yapılan dava dosyalarında ilk dosyanın dışındaki dosyalarda bir kısım duruşma zabıtların serinin ilk sırasındaki dava dosyasındaki zabıtların fotokopisi olduğu anlaşılmıştır.

Her dosyaya özgü duruşma tutanağının düzenlenmemesi belgelendirmeyi bozucu olup, 6100 sayılı Kanun'un 154 ve devamı maddelerine aykırıdır.

Sonuç olarak duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi kanuna uygun olmayan kararın salt bu sebeplerle sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12005, Karar No: 2020/5176, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12005 E.  ,  2020/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ‘... adlı akrabasının şuraya imza at seni sigortalı yapacağız demesi üzerine bir kağıt imzaladığını, ...'nin kendisi adına şirket kurup borçlandırdığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini’ beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada aslı bulunmayan 2008 yılına ait faturaların yeterli sayıda temin edilerek sanığa gösterilip yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... veya başka bir şahsa ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Bu şahısların da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismini söylediği şahıslara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18481, Karar No: 2010/3038, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18481 E.  ,  2010/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men-i ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men-i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Pilon yerini de içine almak suretiyle bir bütün oluşturan, enerji nakil hattı tesisi davacının arazisi üzerinde ve açıktan geçirilmiş olması nedeniyle el atma gününde yürürlükte olan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin son fıkrasına göre idare lehine davacı taşınmazı üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılır. Bu durumda kamu yararı kararı alınmamış olsa bile irtifak kurulmuş sayılacağından idarenin o taşınmazdan müdahalesinin önlenmesi istenemeyip sadece irtifak hakkının karşılığı bedel istenebilir.

Bu nedenle, meni müdahale ve kal davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/9355, Tarih: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33859 E.  ,  2013/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait para veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için paranın mutlaka satış sonucu elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçlunun 3.kişi İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel  Müdürlüğü nezdinde bulunan hak ediş alacakları üzerine haciz konulmuş, adı geçen kurum tarafından söz konusu hak edişler üzerinde başka dosyalardan da konulan hacizler bulunduğu beyan edilerek icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması talep edilmiş, müdürlükçe, henüz kesin haciz ve satış aşamaları olmadığından sıra cetveli yapılamayacağı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçinin icra takibinde alacaklı veya borçlu sıfatı olmadığı gibi, haciz alacaklısı sıfatı da bulunmamaktadır. Bu nedenle icra müdürlüğünden sıra cetveli yapılması yönünde talepte bulunmasının yasal dayanağı yoktur. Üçüncü kişinin yapması gereken iş, nezdinde bulunan ve haczedilen parayı diğer hacizleri de belirtmek suretiyle ilk haczi koyan icra dairesine göndermekten ibarettir. Haczedilen paranın geldiği icra müdürlüğünce yapılacak sıra cetveline veya sıra cetveli yapılmaması halinde, bu işleme yönelik itiraz ve şikayet hakkı, ancak alacaklı, borçlu ve haciz alacaklılarına aittir. Ayrıca yukarıda da belirtildiği gibi kabule göre de derece kararının yapılması için paranın mutlaka satış sonucu elde edilmesi zorunlu değildir.

O halde şikayetin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına,ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13070, Karar No: 2013/16226, Tarih: 17.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/13070 E.  ,  2013/16226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezalandırılmasını isteyen ancak davaya katılma hakkı hatırlatılmayan şikayetçi vekilinin duruşmada katılan vekili olarak gösterilmesi nedeniyle katılma konusunda yanıltıldığının anlaşılması karşısında, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma isteğini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.12.2011" yerine "29.03.2012" olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Kardeşinin iş yerinde yapılan 14.01.2011 tarihli haciz sonrası kendisine yediemin olarak teslim edilen büro malzemelerinin iş yeri sahibine, bilgisayarın da kardeşine ait olduğunu, hacizden birkaç gün sonra anlaşamadıkları için ayrılırken suça konu mahcuzları işyerinde bıraktığını ve nerede olduğunu da bilmediğini iddia eden ve mahcuz mallar üzerinde fiili hakimiyetini bırakarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan ve malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında önödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/640, Karar No: 2019/3008, Tarih: 26.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/640 E.  ,  2019/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin, 07.01.2013 tarihinde hazırlanan 2013 yılı ara bilançosunda borca batık durumda olduğunu, şirketin ekonomik durumunun ıslahının mümkün olduğunu ileri sürerek iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Müdahil vekilleri, talebin reddi ile şirketin iflasına karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dava tarihi ile karar tarihi arasında geçen sürede şirketin, iyileşme projesini gerçekleştiremediği, borçlarının arttığı, kayyım maaşının dahi ödenmesinde güçlük çekildiği, borçların yapılandırılmasına ilişkin sözleşmelere uyulmadığı, sermaye arttırım taahhüdünün yerine getirilmediği gerekçesiyle, davacı şirketin iflasına karar verilmiş olup; verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.10.2016 tarihli, 2015/9943 Esas, 2016/4308 Karar sayılı ilamıyla yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dava, iflasın ertelenmesine ilişkindir.

HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılması halinde, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmadan yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece 03.03.2015 tarihli celsede kısa kararın “İflasın şartı oluşmadığından dolayı iflas erteleme talebinin reddine” şeklinde olduğu ayrıca iflas kararı verilmediği; gerekçeli kararda ise bu kez “İflas erteleme koşulları oluşmadığından iflas erteleme talebinin reddine” cümlesi yazıldıktan sonra ikinci maddede davacı şirketin iflasına hükmedilerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu durumda mahkemece gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekirken sehven onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekirken sehven onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.10.2016 tarihli, 2015/9943 Esas, 2016/4308 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz başvuru harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.