muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16752, Karar No: 2015/37734, Tarih: 12.11.2015

5237 sayılı TCK 116. maddesinde düzenlenen konut ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuyla korunan hukuki yarar, mülkiyet, zilyetlik veya diğer ayni veya şahsi hak olmayıp, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi ve aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Anayasasıyla güvence altına alman kişilerin hürriyeti, sükûn ve huzurudur.

5237 sayılı TCK 116. madde gerekçesinde de, bu konu şu şekilde ifade edilmektedir. “Konut dokunulmazlığının ihlâli, kişinin kendisine özgü barış ve sükûnunu ve yuvasındaki yaşamının sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını ifade etmektedir.

Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükûnu ihlâl eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür."

Bilindiği üzere, 765 sayılı TCK döneminde işyeri ve ticarethanelerin konut dokunulmazlığından faydalanamayacağı kabul olunmakta idi. 5237 sayılı TCK'da ise 116. maddesinin üçüncü fıkrası, suçun konusu bakımından farklı bir hüküm içermektedir. Buna göre, birinci fıkrada tanımlanan fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır.

Burada kanun bireyin iş dokunulmazlığını da, korunacak hukuki yarar olarak görmüştür. Böylece işyeri dokunulmazlığı, geniş anlamıyla özel hayatın gizliliği ve korunması başlığı altında gerçekleşen mesleki faaliyetleri ve mesleki icra alanlarını güvence altına almıştır.

İşyerine karşı, bu suçun işlenebilmesi için öncelikle birinci fıkradaki koşulların gerçekleşmesi gerekir.

Ayrıca bu yerin bir işyeri tanımına uygun olması gerekir. İşyeri, işin yapıldığı yerdir. Bu anlamda iş yapılan, konut dışındaki her yer işyeridir. İş yapılmayan depoların bu kapsamda değerlendirilemeyeceğini düşünmekteyiz. Konutun içinde veya eklentisinde iş yapılıyorsa, artık ikinci fıkraya gitmeye gerek yoktur. Burası konut sayılacaktır. Örneğin evin alt katında halı dokuması veya araba yıkama yeri varsa buralar aynı zamanda konut ve eklentisi kapsamında olduğundan, burası işyeri olmasaydı bile, buraya yönelik suç işlenmesi olanağı bulunduğundan, girilmesi durumunda konut veya eklentisine girilmiş olarak değerlendirilecektir.

İşyerinin dokunulmazlıktan faydalanması için, bu yere “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesinin olağan olmaması” gerekir. Kural olarak işyerleri herkesin gelip girebileceği, alışveriş yapabileceği, sunulan hizmeti alabileceği yerlerdir. Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın, işleteninin zımni olarak girilmesine izin verdiği yerlere örnek olarak, süper marketler, dükkânlar, mağazalar, manavlar, kasaplar, lokanta, tiyatro, kahvehane, bar, hastane, banka şubesi, sinema, alışveriş merkezleri vb yerler verilebilir. Bu yerlere de, halka açık olan saatlerde girilmesi suç oluşturmayacaktır. Bu tür yerler bireylerin girmeleri, belirli bir süre içeri de kalmaları veya çıkmaları konusunda, hak sahibinden izin alınmasını gerektirmeyen yerlerdendir. Kapandığı saatten sonra veya açılmadan önce buralara girilmesi halinde, işyerinin dokunulmazlığını ihlal suçu oluşacaktır.

İşyerleri “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi olağan olmayan” yerlerden ise, örneğin doktorun muayenehanesi, avukatın bürosu, şirket binaları, işyerinin atölye kısmı, lokantamn mutfak kısmı gibi, buralara girilmesi konusunda kural olarak işyeri sahibinin rızasının olmadığı varsayılır. Ancak işyeri sahibi açık rıza gösterirse, buralara girmek mümkün olacaktır. Bu nedenle rıza olmadan buralara girilmesi işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturacaktır.

Örneğin kural olarak lokanta mutfağına herkes giremez. Ancak iş sahibi mutfağın istenildiğinde girilebileceğine dair levha koymuşsa veya tuvalete mutfak içinden geçiliyorsa, bu durumda buralara girmek suç oluşturmayacaktır.

İşyerinin eklentisi de, konutun eklentisi gibi düşünülüp, eğer buraya girilmesi işyerinde bulunanların, orayı işletenlerin huzur ve sükûnunu bozuyorsa, eklenti sayılacak ve buralar da, korumadan faydalanacaktır.

Resmi dairelere karşı bu suçun herkesin ortak kullanımında bulunan yerlerde işlenemeyeceği, ancak görevlilerin kendisine tahsis edilmiş özel odalarında işlenmesinin söz konusu olabileceği, bunun dışında, resmi bir kuruma ait olan binaya kapalı bulunduğu saatten sonra dışarıdan birisi girerse, bu suçun oluşabileceği öğretide kabul edilmektedir.

Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açık iken, geceleyin ya da kapalı bulunduğu veya eğitim yapılmakta olan zamanlarda, mutat olarak girilmeye elverişli olmadığı gibi, eğitim yapılan sınıf, toplantı yapılan öğretmenler odası vb. yerlerin, izin istemine gerek olmadan, herkesin her zaman istediği şekilde girebileceği yerlerden olduğundan da söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşabilmesi için,

1-Suç yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmamasını,

2-Mağdurun rıza dışı girilen yerde çalışma ve iş yapma yükümü ya da hakkının bulunmasını,

İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşabilmesi için,

1-Suç yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmamasını,

2-Mağdurun rıza dışı girilen yerde çalışma ve iş yapma yükümü ya da hakkının bulunmasını,

3-İzinle girilmişse, rıza dışında ve kendisine çıkması söylendiği halde orada kalmayı ya da varsayılan rızasızlık olarak belirtebileceğimiz bir suç eyleminin kendisine karşı gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, maddi olayda, müşteki sınıf öğretmeni olan Ş.. G..'in, Mareşal Fevzi Çakmak İlköğretim Okulunda suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç..'nin kardeşi olan M.. Ç..'nin sınıfında Halk Kültürü dersini anlattığı sırada, derste bulunan sınıf öğrencilerinden M.. Ç.. ve O.. A..'ın birbirleriyle kavga etmeleri üzerine, müşteki öğretmenin kavgayı ayırmaya çalıştığı, O.. A..'ı sıranın kenarına çektiği, M.. Ç..'yi de kendi sırasına çekmeye çalıştığı sırada M.. Ç..'nin müştekinin ellerini ittirerek sınıfı terkettiği ve müştekinin sınıfta dersi devam ettirdiği sırada, suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç..'nin bağırarak sınıfa girdiği, müştekiye hitaben, kardeşi Mevlüt Çifci'yi göstererek "kim buna karıştı" dediği, suça sürüklenen çocuğun müştekiye "deşerim seni sen benim kim olduğumu bilmiyorsun" diyerek tehditte bulunduğu, müştekiye vurmak için elini kaldırdığı ancak vurmadığı, müşteki öğretmenin ve sınıfta bulunan öğrencilerin korkudan bağırmaları üzerine müştekiye hitaben "seni öldürürüm deşerim" diyerek tehditlerine devam ettiği ve daha sonra da kardeşi M.. Ç.. ile birlikte okuldan gittikleri şeklinde gerçekleşen eylemde,

Suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç..'ni, müştekinin sınıfta öğretmen olarak halk kültürü dersi verdiği sırada, müştekinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmayan sınıfa girerek müştekiye yönelik sarf ettiği sözleri sonrasında, müşteki tarafından sınıftan çıkması istendiği halde suça sürüklenen çocuk Çağrı'nın sınıftan çıkmayarak TCK 116/2 maddesinde yazılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği kabul edilmelidir.

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak da suça sürüklenen çocuğun, kardeşinin sınıfında başka bir öğrenci ile arasında geçen tartışma sonrasında öğretmenin kendisini dövdüğünü ve bu nedenle okuldan ayrılıp haber vermeye geldiğini söyleyen kardeşinin bu beyanı üzerine öğretmeniyle konuşmak amacıyla eğitim aldığı okula gidip sınıfa girdiği ve ders yapmakta olan mağdurla tartışıp tehdit ettiği okulun ve sınıfın öğrenci yakınları tarafından gidilmesi mutad yerlerden olması karşısında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı, şeklindeki Yüksek 4.Ceza Dairesinin gerekçesinin hukuka aykırı nitelikte olduğu gözetilmelidir

Bu itibarla, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/04/2015 gün ve 2014/43119 Esas, 2015/27006 Karar Sayılı ve suça sürüklenen Ç.. Ç..'nin eyleminin, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı şeklinde verilen bozma kararının, itirazen kaldırılması istemiyle, anılan karara itiraz edilmiştir.

Sonuç ve istem: Yukarıda açıkalanan nedenler ve tüm dosya kapasımına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/04/2015 gün ve 2014/43119 Esas, 2015/27006 Karar sayılı ve suça sürüklenen Ç.. Ç..'nin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Eskişehir Çocuk Mahkemesinin 22/03/2013 tarih ve 2012/962 Esas ve 2013/698 Karar sayılı ilamıyla suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararının ONANMASINA,

4-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi,

itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 15.04.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2014 tarih ve 2014/16 Esas, 2014/343 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, kural olarak iş yerleri; sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlerdir. Belirtilen yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak kapalı oldukları saatlerde, örneğin; öğle saatlerinde veya işyeri açılmadan önce yahut kapandıktan sonra girilmesi durumunda, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır.

Maddenin iş yeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada söz konusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açıktır. Ancak geceleyin ya da kapalı bulunduğu zamanlarda herkesin istediği şekilde girebileceği yerlerden olduğundan söz edilemez. Nitekim madde gerekçesi, mutat olarak girilebilen işyerlerine gündüz ya da çalışma saatlerinde girilmesinin hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle suç oluşturmayacağını, ancak halka açık olmayan, çalışma saatleri dışında girilmesinin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağını vurgulamaktadır. Bu kapsamda Ceza Genel Kurulunun 10.04.2012 gün ve 141-142 sayılı kararında devlet hastanesi; 10.06.2014 gün ve 157-314 sayılı kararında emniyet trafik tescil şubesi; 17.06.2014 gün ve 24-337 sayılı kararında da; adliye işyeri olarak TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında kabul edilmiştir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun, kardeşinin sınıfında başka bir öğrenci ile arasında geçen tartışma sonrasında öğretmenin kendisini dövdüğünü ve bu nedenle okuldan ayrılıp haber vermeye geldiğini söyleyen kardeşinin bu beyanı üzerine öğretmeniyle konuşmak amacıyla eğitim aldığı okula gidip sınıfa girdiği ve ders yapmakta olan mağdurla tartışıp tehdit ettiği, okulun ve sınıfın öğrenci yakınları tarafından gidilmesi mutad yerlerden olması ve mutad bir zaman diliminde bu ortamda bulunulması, ayrıca burada bulunduğu sürenin kısalığı, sınıftan çıkmasının istenmesinden sonra uyarıya intibak ile intikal ve terk için gerekli makul sürenin de henüz geçmediğinin anlaşılması karşısında,

Dairemizin 15.04.2015 gün ve 2014/43119 esas, 2015/27006 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2070, Karar No: 2020/7586, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2070 E.  ,  2020/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, okuma yazması olmadığını, kendisine iş vereceğini söyleyen kişilerin gösterdikleri yere imza attığını, ...’ın tanıştırdığı ... isimli kişinin üzerine şirket açtığını ve adına fatura kestiklerini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-İlgili vergi dairelerinden suça konu faturaların temin edilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a veya ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanık tarafından bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bildirdiği kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3168, Karar No: 2014/4789, Tarih: 10.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/3168 E.  ,  2014/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/544-2014/40

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında 28.08.2013 tarihinde başlatılan haciz ve tahliye istekli icra takibinde; 2013 yılının yıllık kirası toplamı olan 13.200,-TL kira alacağının faiziyle birlikte tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu tarafından süresinde yapılan itiraz üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davacının talebi kesinleşen takip sebebiyle açılan tahliye davası olarak nitelendirilip davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiş olup, itirazın kaldırılması istemi incelenip olumlu-olumsuz bir karar verilmeden tahliye kararı verilemez. Mahkemece davacının itirazının kaldırılması isteği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5336, Karar No: 2016/8101, Tarih: 28.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5336 E.  ,  2016/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanıklar ...ile ...'nin atılı suçtan mahkûmiyetleri ile sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında aynı suçtan verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında aynı suçtan verilen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 09.02.2012 tarihli raporunda orta ile hafif derece sınırında zeka geriliği bulunup vereceği ifadelere ancak ana hatları ile ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği belirtilen mağdurenin aşamalarda değişen, çelişkili beyanları ile sanıklar ... ve ...'nın duyuma dayalı anlatımları dışında, sanık ...'in mağdureyle ilişkiye girmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2440, Karar No: 2012/4631, Tarih: 04.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2440 E.  ,  2012/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının, davalı kooperatifin 10.06.2007 tarihinden önceki denetim kurulu üyelerinden olduğunu, yönetim kurulunun toplantı nisabı olmadan olağanüstü genel kurul kararı aldığını, genel kurulda alınan kararların anasözleşmeye ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek,10.06.2007 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, iptalini talep ettiği genel kurul kararı ile denetçililik sıfatının kalmadığından davayı denetçi sıfatıyla açamayacağı, genel kurulu çağrıya yönelik yönetim kurulu kararı usulsüz olsa dahi, genel kurulda alınan kararların bu nedenle batıl olduğunun ileri sürülemeyeceği, toplantıda alınan kararların ileri sürülüş biçimine göre batıl olmadığı, davacının tutanağa muhalefet şerhi yazdırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/2, maddesi, "Genel kurul, anasözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı anasözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantılarında ortakların en az 1/4’ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır."hükmünü içermektedir. Bu hüküm emredici nitelikte olup bu niteliğe aykırı olan genel kurul kararları, Borçlar Kanunu'nun 19 ve 20. maddesine göre mutlak butlanla batıldır.Mutlak butlanla batıl olan kararların iptali için muhalefet şerhi koymaya gerek olmadığı gibi dava süreye de tabi değildir.

Bu durumda mahkemece, davalı kooperatifin anasözleşmesi getirtilerek, toplantı nisabı ile ilgili hüküm dikkate alınarak, dava konusu 10.06.2007 tarihli genel kurul toplantı nisabı, iptali istenen her bir madde için ayrı ayrı değerlendirilerek, toplantı nisabı oluşmadan karar verilmiş ise mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı kooperatifin anasözleşmesi getirtilerek, toplantı nisabı ile ilgili hüküm dikkate alınarak, dava konusu 10.06.2007 tarihli genel kurul toplantı nisabı, iptali istenen her bir madde için ayrı ayrı değerlendirilerek, toplantı nisabı oluşmadan karar verilmiş ise mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.