muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/784, Karar No: 2024/8895, Tarih: 11.12.2024

II. CEVAP

1. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet 2015/06197 ve 2015/4587 sayılı markaları yönünden emtia benzerliğine ilişkin koşul, diğer davacı markaları yönünden de işaret benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden taraf markaları arasında iltibas bulunmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik olmadığını halk tarafından da bilinen pembe renginin İngilizce karşılığı olan "..." ibaresinin taraf markalarında ortak olarak yer almasının iltibasa neden olmayacağını, davacıya ait markaların tamamının ortalama tüketici nezdinde "...’S SECRET" olarak bilindiğini, YİDK kararının emsal içtihatlara uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka ile davacının itiraz mesnet 2015/22514 sayılı "... SECRETS ..." ibareli markasının kapsamında yer alan malların ayniyet derecesinde benzer olduğu ancak marka işaretlerinin genel izlenim yönünden benzer olmadığı, 2015/22514 sayılı markanın esaslı unsurunun tek başına ... ibaresi olmadığı bir bütün olarak "...’S SECRET ..." ibaresi olduğu, yazı karakterlerinin ve markanın bir bütün itibari ile bıraktığı izlenimin farklı olduğu, bu nedenle markalar arasında dava konusu mallar yönünden karıştırılma olasılığının bulunmadığı, davacının itiraza mesnet “...” ibareli ve 2015/74587 sayılı markası ile dava konusu "... ..." ibareli markanın anlamsal, görsel, işitsel ve biçimsel olarak benzerlik taşıdığı, davacı markasında yer alan kalın punto ve siyah renkte özel yazı karakteriyle oluşturulmuş ... ibaresinin davalı markasında aynen yer aldığı, ancak taraf markalarının kapsamında yer alan mal ve hizmetler yönünden benzerlik bulunmadığı, dava konusu marka başvurusu kapsamında yer alan "Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). Tespihler" mallar ile davacının itiraza mesnet markalarından 2015/06197 sayılı markası kapsamında yer alan mallar arasında benzerlik bulunduğu, davacının anılan markası ile dava konusu başvurunun görsel, işitsel olarak benzerlik taşıdığı, davacı markasında yer alan kalın punto ve siyah renkte özel yazı karakteriyle oluşturulmuş "..." ibaresinin davalı markasında aynen yer aldığı, söz konusu mallar yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerliğin olduğu, markaların karıştırılma olasılığının bulunduğu, davalı markasında yer alan "..." kelimesinin dilimizde mağaza, dükkan anlamına geldiği, markaya ayırt edicilik kazandırmadığı, "..." ibaresinin davacının "..." esas unsurlu markalarından uzaklaşmasını sağlayamadığı, taraf markalarında ortak olarak yer alan “...” ibaresinin pembe anlamına geldiği ve ayırt edicilik niteliği düşük olduğu savunulmuşsa da "..." ibaresinin dava konusu mallar yönünden tanımlayıcı ve jenerik bir sözcük olmadığı, bununla birlikte davacı şirket tarafından "..." ibaresinin kalın puntolar ve büyük harflerle özel stilize edilmiş yazı karakteriyle tescil edildiği ve bu şekilde kullanıldığı, anılan ibareli markanın yoğun ve ciddi kullanımı ile ayırt edicilik kazandığı, diğer yandan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun(6769 sayılı Kanun) 6/5 maddesindeki koşulların oluşmadığı ve başvurunun kötüniyetli bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'ın 2020-M-6748 sayılı kararının 14

..." ibaresinin kalın puntolar ve büyük harflerle özel stilize edilmiş yazı karakteriyle tescil edildiği ve bu şekilde kullanıldığı, anılan ibareli markanın yoğun ve ciddi kullanımı ile ayırt edicilik kazandığı, diğer yandan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun(6769 sayılı Kanun) 6/5 maddesindeki koşulların oluşmadığı ve başvurunun kötüniyetli bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'ın 2020-M-6748 sayılı kararının 14. sınıf “kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri, saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil), tespihler” emtiaları yönünden kısmen iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet 2015/06197 sayılı ve "..." asıl unsurlu marka arasında, başvuru kapsamında yer alan 14. sınıf “kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri; saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil); tespihler" malları yönünden 6769 sayılı Kanun’un 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira hem dava konusu başvuruda hem de davacının anılan itirazına mesnet markasında "..." ibaresinin asıl unsur olarak kullanıldığı, her ne kadar İngilizce bir kelime olan ve "pembe" anlamına gelen "..." ibaresinin ayırt ediciliği düşük olsa da Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davacının yoğun kullanımı ile anılan ibareye ayırt edicilik kazandırdığı, dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresinin anlamı itibariyle ayırt ediciliğinin oldukça düşük bulunan tanımlayıcılığa yakın bir ibare olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde davacı markasının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda yer almasının iltibasa neden olacağı, içinde sektörden bilirkişinin de yer aldığı hükme esas bilirkişi raporunda dava konusu başvuru kapsamında yer alan 14. sınıf “kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri; saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil); tespihler” mallarının davacının 2015/06197 sayılı markasında bulunan 18 ve 25 sınıf mallar ile bu malların satışına ilişkin 35. sınıf hizmetler ile benzer olduğunun, sayılanlar dışında kalan mallar yönünden ise benzerlik bulunmadığının açıklandığı, Dairemizin 2017/3135 -2019/1870 E/K sayılı ilamında da 14. sınıftaki "kuyumculuk eşyaları, takılar, saatler" mallarının 25. sınıftaki giysi mallarıyla benzer kabul edildiği, diğer yandan somut olayda 6769 sayılı Kanun’un 6/5 maddesindeki koşulların oluştuğunun ve dava konusu başvurunun kötü niyetli bulunduğunun ispatlanamadığı, zira sırf benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyet olarak kabul edilemeyeceği, bunun dışında davalı başvuru sahibinin marka başvurusunu gerçekleştirirken kötü niyetli olarak hareket ettiğine dair de bir delilin de bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalı Kurum vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum YİDK kararının yerinde olup olmadığı ve tescil edilmişse buna göre davalı markasının hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Kuruma yükletilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6240, Karar No: 2024/8476, Tarih: 28.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6240 E.  ,  2024/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/421 Esas, 2024/613 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/152 E., 2023/785 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı işçi ... tarafından 2011-2017 tarihleri arasındaki çalışma süresine istinaden Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin 2019/302 E. dosyası ile müvekkili aleyhine açılan işçi ile işveren ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili konulu davanın 06.11.2019 tarihinde karara çıktığını, davanın kabulüne karar verildiğini, akabinde dava dışı işçinin vekili tarafından Tekirdağ İş Mahkemesinin ilamının icraya konulduğunu, Çorlu İcra Dairesinin 2019/39497 E. sayılı icra emrine istinaden müvekkili Belediye tarafından ödeme yapıldığını, dava dışı işçi ...'nın müvekkili idare ile yüklenici firmaları olan dava dışı ihyası talep edilen ilgili tüzel kişilik olan ... Hizmet Organizasyon San. Tic. Ltd. Şti. ... İmalatı Şubesi ve başkaca alt yüklenici şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri bünyesinde çalışmış olduğundan müvekkili idare tarafından dava dışı işçiye ödenen tazminatın rücuen tahsili amacıyla Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/219 E. sayılı dosyası ile aralarında ihyası talep edilen ... Hizmet Org. San. Tic. Ltd. Şti. ... İmalatı Şubesi de olmak üzere müvekkili idarenin alt yüklenicileri aleyhine rücuen tazminat davasının açıldığını, yargılamanın hâlen devam ettiğini, yapılan yargılama sırasında ihyası talep edilen ilgili şirketin ticaret sicilinden terkin edildiğinin anlaşıldığını, Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından müvekkili idareye ihyası talep edilen şirketin davanın yürütülmesi ve davanın sonucuna göre iş ve işlemlerin yürütümü bakımından ihyası için bu dava açılmak üzere kesin süre ve yetki verildiğini, ihyası talep edilen şirketin merkez kaydının Şanlıurfa'da olduğunu, talebe konu şirketin son tasfiye memurlarının kim olduğunun taraflarınca bilinmediğini iddia ederek ... Hizmet Organizasyon San. Tic. Ltd. Şti. ... İmalatı Şubesi unvanlı tüzel kişiliğin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamındaki Ticaret Sicil Müdürlüğünün cevabı yazısında şirketin terkin edilmediği ve faal durumda olduğunun bildirildiği dikkate alındığında ticaret sicilinden terkin edilmeyen, tüzel kişiliği devam eden ve hâlen varlığını sürdüren bir şirket hakkında dava açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ihyası istenen şirketin ticaret sicil müdürlüğü kayıtlarına göre terkin edilmediği ve faal olduğu, davacının şirketin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 547 nci maddesi gereğince şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13058, Karar No: 2025/4266, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/13058 E.  ,  2025/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2112 E., 2017/1751 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/669 E., 2017/208 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : TCK’nın 299/1, 299/2, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.