muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1532, Karar No: 2020/3860, Tarih: 30.09.2020

edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, bilhassa hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerdeki nitelikleri, üzerlerinde varsa ağaçların yaşı, cinsi, adedi, kapalılık durumu ve kullanım durumu, imar ve ihya varsa tamamlanma tarihi, üzerinde sürdürülen zilyetlik varsa niteliği ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı yalnız büro incelemesine değil uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınarak taşınmazların hukuki durumları (orman vasfını haiz olup olmadıkları) tayin ve tespit edilmeli; zirai bilirkişi kuruluna; çekişmeli taşınmazların niteliğini belirten, mera parseli/parselleri ile arasında doğal ya da yapay ayrıcı unsur olup olmadığını, meradan açma olup olmadıklarını irdeleyen, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen rapor hazırlattırılmalı; rapora taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ve mera parseli/parselleri ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de varsa yakın taşınmaz tutanak ve dayanaklarıyla bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanacak söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece, belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, 6100 sayılı HMK'nın, "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesinin 1. fıkrası (b) bendine aykırı biçimde davalının adres ve TC kimlik numarasına karar başlığında yer verilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11837, Karar No: 2019/1716, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11837 E.  ,  2019/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4720, Karar No: 2017/10101, Tarih: 12.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4720 E.  ,  2017/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İnşaatlarda tamirat ve sıva işleriyle uğraşan sanığın, tanık ... 'nun teklifi üzerine tanığın evinde yalıtım işi yapmak üzere anlaştığı ve yanına ...'yü de alarak çalışmaya başladıkları, sanığın harç karıştırdığı sırada ...'nün kurulu iskele üzerinde ve 2 metre yüksekte izolasyon malzemesi olan köpükleri yapıştırırken iskeleden düşmesi sonucu öldüğü olayda; 09/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda sanığın yapılan işte ustabaşı veya taşeron konumunda bulunduğu, gerek iskelenin yetersiz malzeme ile yapılması ve gerekse çalışma sırasında arkadaşının güvenli çalışmasını sağlama konusunda dikkat etmediği için tali kusurlu olduğu tespit edildiği anlaşılmakla olayın meydana gelmesinde sanığın kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4968, Karar No: 2011/21603, Tarih: 05.10.2011

5. Ceza Dairesi 2007/4968 E., 2011/21603 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/4968 E., 2011/21603 K.**

**- ZİMMET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 248 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 158 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 160 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık A…

… P…

…'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2006 gün ve 2005/25 Esas, 2006/697 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, "kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi" ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başlayacağından, sanık hakkında oluşturulan idari soruşturma raporu ve eklerinin Menemen Kaymakamlığı'nın 06.08.1999 tarihli suç duyuru yazısı ekinde 16.08.1999 günü Menemen C.Başsavcılığına gönderilmesiyle soruşturmanın başlamış sayılacağı, sanığın ise 30.07.1999 tarihinde toplam zimmet miktarını soruşturma başlamadan ödediği anlaşıldığından, cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması yerine aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28535, Karar No: 2016/2887, Tarih: 31.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28535 E.  ,  2016/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay tarihinde ...... ve Ltd. Şti müdürü olduğu ve katılan şirket ile aralarında yapılan ariyet sözleşmesi gereği kullanıp iade etmesi için teslim edilen iki adet derin dondurucuyu iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın sözleşmeye konu derin dondurucuları işin bitiminde katılan şirkete iade etmediği anlaşılarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun kabulü ile verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun

322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9993, Karar No: 2014/14176, Tarih: 11.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9993 E.  ,  2014/14176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2012/1495-2014/374

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/11/2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 12/03/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar E.. Y.., S.. Y.., N.. Y.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu ..ada ..parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hükmü bir kısım davalılar Nurettin, Eyüp, İsmail, Engin, S.. Y.. temyiz etmiştir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2012/1095 Esas 2012/4428 Karar sayılı ilamı ile "....dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmaz üzerinde bulunan evlerin bir kısım davalılara veya miras bırakanlarına ait olduğuna dair tapuda şerh bulunduğundan, bu muhdesatlar yönünden yukarıdaki şekilde oran kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak .. ada.. parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, satış bedelinin tapudaki hisseleri ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara ve mirasçılarına ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar Engin, Nurettin, S.. Y.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%.....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Dava konusu taşınmazdaki mevcut muhdesatlarla ilgili olarak tapu kaydında bir kısım davalılara ve murislerine ait şerh bulunduğu, bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırıldığı halde hüküm sonucunda Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda oran kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/884, Karar No: 2017/463, Tarih: 07.11.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/884 E.  ,  2017/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 21.06.2016

Sayısı : 499-283

Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonucunda, TCK’nun 103/1-1. cümle, 62 ve 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay; TCK'nun 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.06.2016 gün ve 499-283 sayılı hükümlerin, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 30.01.2017 gün, 12585-353 sayı ve oyçokluğu ile; çocuğun cinsel istismarı suçu bakımından onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından ise;

“Oluş ve kabule göre; buluşmak üzere kararlaştırılan yerde yanına gelen sanığı gören mağdurenin, kendi yaşlarında biriyle tanışacağını düşünmesi nedeniyle şaşırdığı, bu nedenle sanığın arabaya binmesi yönündeki teklifini reddetmesi üzerine sanığın, mağdurenin daha önce kendisine gönderdiği fotoğrafları hatırlatarak tehditle arabaya binmesini sağlayıp mısır tarlalarının bulunduğu yere götürdüğü olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehditle işlendiği gerekçede de kabul edildiği halde uygulamanın 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesi ile yapılması suretiyle çelişkili hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Can Korkarer; "İnternet üzerinden sanıkla tanışan mağdure, sanığın kullandığı hesabın sahte olduğunu ve hesaptaki bilgilerin doğru olmadığını anlamasına rağmen sanıkla buluşmaya gitmiş, sanıkla buluştuklarında sanığın yaşlı olduğunu görmesine ve anlamasına rağmen sanığın aracına binmiştir. Mağdure sıcağı sıcağına alınan beyanında 'beni ikna etti, bu nedenle araca bindim' demiş, ancak sonraki beyanında sanığın 'fotoğraflarını gösteririm' tehdidi nedeniyle arabaya binmek zorunda kaldığını beyan etmiştir. Oysa sanıkta, mağdurenin çıplak resimleri bulunduğuna dair mağdure beyanı dışında delil yoktur. Mağdurenin doğrudan şikayeti yoktur, olayı anlattığı arkadaşının ihbarı üzerine başlayan soruşturmada beyanı alınırken şikayetini açıklamıştır. Bu kapsamda zorunlu beyanda bulunmuş, olayı başkasının ve ailesinin öğrenmesi üzerine zor durumda kalmıştır. İlk beyanıyla sonraki beyanları arasında bu yüzden çelişki vardır. Bu şartlarda mağdureden rızasıyla eylemi gerçekleştirdiğini söylemesi beklenemez. Dosya içerisinde mesaj içerikleri de mağdurenin rızası bulunup bulunmadığı hususunda şüphe oluşturmaktadır. Tüm bu nedenler ve sanık savunması kapsamında eylemin tehditle gerçekleştirdiğine dair yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.03.2017 gün ve 369145 sayı ile;

"Sanık ...'in profil adı ‘....’ olan ve profil fotoğrafında yirmili yaşlarda erkek bir şahsın fotoğrafı bulunan facebook hesabı üzerinden mağdure ...'nün kullanmakta olduğu ‘Bahargülü Cennet’ adlı facebook hesabına 2015 yılının başlarında arkadaşlık isteği gönderdiği, mağdurenin bu arkadaşlık isteğini kabul ettiği ve sanığın profil fotoğrafındaki kişi olduğunu düşünerek sanık ile muhabbet etmeye başladığı, yaklaşık bir ay sonra mağdure ile sanığın arasındaki muhabbetin duygusal anlam kazandığı ve bunun üzerine mağdure ve sanığın birbirlerine telefon numaralarını verdikleri, ilerleyen zaman diliminde sanık ile mağdurenin muhabbetinin facebook yazışmaları ve telefon görüşmeleri olarak devam ettiği ve mağdure ile sanık arasında gerçekleşen görüşmelerin cinselliğe dayalı olduğu, konuşmalarda samimiyetin ilerlemesi sebebiyle sanığın mağdureden çıplak fotoğrafını göndermesini istediği, mağdurenin sanığa önce normal fotoğraflarını yolladığı daha sonra ise iç çamaşırlı ve çamaşırsız olmak üzere fotoğraflar yolladığı, sanığın ise mağdurenin gönderdiği bu fotoğraflara karşılık yüzünü göstermeyen cinsel organının göründüğü fotoğrafları mağdureye gönderdiği, sanık ...'in 30.04.2015 tarihinde mağdure ...'ne buluşma teklif ettiği, sanığın mağdureye buluşmadan önce isminin Hikmet olduğunu ve profil fotoğrafının kendisine ait olmadığını söylediği, fakat mağdurenin sanığı uzun süren muhabbet nedeniyle merak edip görmek istediği, bu nedenle mağdurenin sanığın Kadirli ilçesi Cumhuriyet Lisesi öğrenci yurdu önünde buluşma teklifini kabul ederek buluşma yerine giderek sanığı beklemeye başladığı, akabinde mağdurenin yanında içerisinde 35-40 yaşlarında erkek bir şahsın bulunduğu beyaz renkli otomobilin durduğu ve bu şahsın mağdureye kendisini Hikmet olarak tanıttığı, sanığın mağdureye arabaya binmesini söylediği, mağdurenin bu teklifi reddetmesi üzerine sanığın mağdureye facebook üzerinden kendisine gönderdiği fotoğraflarını hatırlatarak mağdureyi arabaya binmeye ikna ettiği, ve sanık ...'in mağdure ...'nü Osmaniye istikametinde mısır tarlalarının bulunduğu yere götürdüğü, burada sanığın mağdurenin elbiselerini çıkararak göğüslerini öpmeye başladığı akabinde mağdureyi arabanın arka kısmına sırt üstü yatırdığı ve mağdurenin cinsel organını yaladığı, sanığın kendi cinsel organını çıkararak mağdurenin cinsel organına değdirdiği fakat mağdurenin vucuduna organ sokmadığı, bir müddet sonra sanığın boşaldığı, mağdurenin araç içerisnde gördüğü bıçakla sanığın kendisine zarar verebileceğini düşündüğü için sanığa direnemediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, mağdure ..

...'nün olay günü sanıkla buluştuğu, sanığın kullandığı araca bindiği, sanıkla birlikte tenha bir yere gittiği ve orada sanığın mağdureyi aracın arka koltuğuna yatırıp elbiselerini çıkararak göğüslerini öpmeye başladığı, mağdurenin cinsel organını yaladığı, sanığın kendi cinsel organını çıkararak mağdurenin cinsel organına değdirdiği ancak sokmadığında akabinde boşaldıktan sonra da araçla mağdureyi aldığı yere bıraktığı konusunda Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında uyuşmazlık yoktur.

Uyuşmazlık konusu sanığın mağdureyi araca binmeye ikna etmesinde ve mağdureye karşı gerçekleştirdiği cinsel davranışlarda mağdurenin rızasının bulunup bulunmadığı, rıza var ise bu rızanın cebir tehdit ya da hile ile elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Olayın görgü tanığı yoktur. Olaya ilişkin olarak yaptığı savunmalarda mağdure ile yaptığı yazışmaları ve mağdure ile buluştuğunun kabul eden sanık, mağdureye karşı cinsel istismarda bulunmadığın, onu cinsel davranışlarına rıza göstermesi ve kendisi ile birlikte gelmesi konusunda tehdit etmediğinin ileri sürmüştür.

Mağdure ..., 04.06.2015 günü kollukta, 05.06.2015 günü Kadirli Cumhuriyet savcılığında ve kovuşturma aşmasında mahkeme huzurunda 31.03.2016 günlü oturumda olayla ilgili anlatımlarda bulunmuştur.

Bu anlatımlar irdelendiğinde; mağdurenin tüm anlatımlarında sanığın facebook sosyal paylaşım sitesinde .... adı ve başkasına ait fotoğrafla oluşturduğu profilin aslında sahte olduğunu, olaydan bir gün önce sanığın kendisine söylediğini, buna rağmen buluşmaya gittiğini beyan ettiği, 04.06.2015 günlü kolluk ifadesinde sanığın kendisini ‘gel şöyle dolaşırız’ diyerek ikna ettiğini, bu şekilde sanığın aracına bindiğini, 05.06.2015 günün Cumhuriyet savcısına verdiği ifadede ise ‘bana gel şöyle dolaşırız, bende fotoğrafların var, onları facebookta paylaşırım diyerek’ ikna ettiğini ileri sürdüğü, kolluktaki anlatımında ise sanığa gönderdiği fotoğrafların ifşasına dair tehdidin sanığın, eylemlerini tamamladıktan sonra ona yaptığı şeyleri başkasına söylememesine yönelik yapıldığının ileri sürdüğü, araçta gördüğünü söylediği bıçağın sanık tarafından mağdureye karşı tehdit amaçlı veya başka bir nedenle hiç kullanılmadığının da mağdurenin anlatımları ile sabit olduğu, mağdurenin bu bıçağın kendisine karşı kullanılacağına dair düşüncelerinin kuruntudan ibaret olduğu anlaşılmaktadır.

Mağdurenin duruşmada ayrıntılı bir beyanı alınmamıştır. Önceki anlatımlara atıfla yetinilmiş, iki anlatıma arasındaki çelişkiler açıklattırılmamıştır.

Mağdurenin çıplak fotoğraflarının sosyal paylaşım sitesi üzerinden sanığa gönderdiği iddia ve savunma ile sabittir. Ancak sanığın mağdureyi bu fotoğrafların yine sosyal medya üzerinden ifşa etmekle tehdit ettiğine dair iddianın mağdure anlatımlarına çelişkili olduğu, sanığın mağdureyi eylemlerine rıza göstermesi için mi yoksa aralarında yaşanan olayların başkalarına açıklanmaması için mi bu şekilde tehdit ettiği, ya da gerçekten bir tehdidin var olup olmadığının çelişkili anlatımlar nedeniyle açıkça ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Mağdurenin eylemlere rızasının bulunup bulunmadığı konusu anlatımlarının tereddüt ve çelişki barındırması nedeniyle bu anlatımlardan anlaşılamamaktadır.