muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11879, Karar No: 2023/6752, Tarih: 03.10.2023

4. Tanık ...;... Firmasının sahibi olduğunu senetleri icraya koyduğunu, katılanın kendisini aradığını sanığın senetlerden bilgisi olduğunu ve borcu ödeyeceğini ancak iş ciddileşince katılanın bu sefer senetleri kendisinin düzenlemediğini imzaların da kendisine ait olmadığını söylediğini beyan etmiştir.

5. Tanık Tayfun Bayram; senetlerle ilgili ayrıntılı bilgi sahibi olmadığını ancak senetlerle ilgili sanığın katılanı tehdit ettiğine şahit olduğunu beyan etmiştir.

6. Kriminal rapor ile, suça konu iki adet senet üzerinde atılı bulunan ciranta imzalarının imza incelemelerinde uygulanan metot gereği öncelikle adlarına imza atılı şahıslar ve şirket yetkililerinin imzaları ile incelemeleri gerekmekte ise de; tetkik konusu iki adet senedin ön yüzündeki tanzim yazıları, atılı bulunan borçlu imzaları, arka yüzlerindeki birinci ve ikinci ciranta yazı ve imzaları ile üçüncü ciranta imzalarının katılana ait olmadığı tespit edilmiştir.

7. Suça konu iki adet senedin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

8. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak kastın yoğunluğu sebebiyle sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına, sanığın katılanın zararını gidermesi sebebiyle hakkında takdiri indirim uygulanmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/326 Esas 2015/726 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5931, Karar No: 2022/6257, Tarih: 26.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5931 E.  ,  2022/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03/11/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/05/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine vekili, Efeler Büyükşehir Belediye vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan ayrı ayrı reddine dair verilen kararın davalı ... Büyükşehir Belediye vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK m. 713/1 ve 3402 sayılı KK'nın 14 ve 17. maddelerine dayalı olarak imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili davacının ... ili, Efeler ilçesi, Yeniköy Mahallesi'nde kain 780, 783, 786, 788, 785 ve 782 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, maliki olduğu taşınmazlar ile bu taşınmazların uzantısı niteliğindeki dava konusu yaklaşık 20 dekar yüzölçümlü taşınmazın zilyetliğini önceki maliklerinden 1974 tarihinde devir aldığını, taşınmazın kadastro sırasında Menderes Nehri altında olması nedeni ile tapulama harici bırakıldığını ancak daha sonra nehrin yatak değiştirmesi nedeni ile yeniden zilyetliğin başladığını, zilyetliğin yirmi yılı aşkın süredir malik sıfatıyla nizasız fasılasız sürdüğünü ileri sürerek taşınmazın davacı adına tescili talebinde bulunmuştur.

Davalı vekilleri davayı kabul etmediklerini, zilyetlik şartlarının oluşmadığını, Menderes Nehrinin yatak değiştirmesi nedeniyle ortaya çıkan dava konusu taşınmazın mülkiyetinin devlete ait olup kazandırıcı zaman aşımıyla kazanılabilecek taşınmazlardan olmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ... Belediyesi vekilinin istinaf istemi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; davalı vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

Hüküm davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

Bilindiği üzere terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

TMK'nın taşınmaz mülkiyetinin kazanılması yolları arasında düzenlenen yeni arazi oluşması başlıklı 708. maddesinde "Birikme, dolma, toprak kayması veya kamuya ait suların yatağında ya da seviyesinde değişme gibi sebeplerle sahipsiz yerlerde yeniden oluşan yararlanmaya elverişli arazi Devlete ait olur. Devlet, bu araziyi kamusal bir sakınca bulunmadığı takdirde öncelikle arazisi kayba uğrayana veya bitişik arazi malikine devredebilir. Toprak parçalarının kendi arazisinden koptuğunu ispat eden malik, bunları, durumu öğrendiği tarihten başlayarak bir ve her hâlde oluşumun gerçekleştiği tarihten başlayarak on yıl içinde geri alabilir." düzenlemesi mevcuttur.

Olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile mülkiyet kazanmaya ilişkin olarak, diğer koşullar yanında, aranan koşullardan birisi de çekişmeli taşınmazın niteliğidir. Yeni arazi oluşması ile ortaya çıkan arazinin, TMK m.708/1'de bu yerlerin Devlete ait olacağının, açık ve kesin bir şekilde düzenlenmesinin sonucunda, bu taşınmazın, aynı kanunda taşınmaz mülkiyetinin kazanılma yolları arasında düzenlenen TMK m.713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun m.14 ve 17. maddelerine göre kazanılması mümkün olamayacaktır.

Somut olayda; davaya konu taşınmazın batısında Menderes Nehri, güney ve kuzey sınırlarında ise davacının maliki bulunduğu 780, 783, 112 parsel sayılı taşınmazlar bulunduğu, taşınmazların 92,93 ve 94 kadastral parsellerden ifraz suretiyle oluştuğu, 94 kadastral parselin tespitinde 1943 tarihli tapu kaydına dayanıldığı, davacının ise 23.05.1974 ve 28.03.1974 tarihli zilyetliğin devri sözleşmelerine de dayandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davaya konu taşınmazın batısında Menderes Nehri, güney ve kuzey sınırlarında ise davacının maliki bulunduğu 780, 783, 112 parsel sayılı taşınmazlar bulunduğu, taşınmazların 92,93 ve 94 kadastral parsellerden ifraz suretiyle oluştuğu, 94 kadastral parselin tespitinde 1943 tarihli tapu kaydına dayanıldığı, davacının ise 23.05.1974 ve 28.03.1974 tarihli zilyetliğin devri sözleşmelerine de dayandığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 1962 tarihinde başlayıp 1968 tarihinde kesinleşen tesis kadastrosunda Menderes Nehri yatağında bulunması nedeni ile tescil harici bırakıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın 1972 - 1975 tarihli ... fotoğrafı ve 1972 ve 1996 tarihli haritalarda Menderes Nehri'nin yatak değiştirmesi sonucu Nehrin dışına çıktığı ve tarım arazisi olarak kullanıldığının belirlendiği, yine dosyada mevcut 23.03.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre de taşınmazın 1959 tarihli ... fotoğrafında Menderes Nehri yatağında kaldığı halde 1964 tarihli ... fotoğrafında güneydoğu kısmının tarla olarak sürülmek suretiyle kullanıma başlandığı belirlenmiştir.

O halde mahkemece, 94 parselin kadastro tutanağı ve davacının dayandığı zilyetliğin devri sözleşmeleri göz önüne alınarak, 1959 tarihinden daha öncesine ait ... fotoğrafları dosya içerisine getirtilip, jeodezi ve fotogrametri uzmanından usulüne uygun düzenlenmiş rapor alınıp, dava konusu taşınmazın TMK’nın 708. maddesi anlamında yeni arazi olup olmadığı hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3197, Karar No: 2018/4836, Tarih: 25.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3197 E.  ,  2018/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Hukuk ve ... .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince dava dilekçesi kapsamından davacıya ait iki adet kredi kartından haksız olarak çekildiği iddia edilen bedel ile ilgili takip söz konusu olduğu, kredi kartı ile bağlantılı haksız çekim iddiası kapsamında bankalara ilişkin düzenlemeler kapsamında TTK'nın .../...-f maddesinde yer alan düzenleme itibariyle davanın ticari nitelikte olduğu gerekçesi ile görevsizlik verilmiştir.

... .... Asliye Ticaret Mahkemesince ise; taraflar arasındaki uyuşmazlığın kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olmayıp, davacının aracının tamiri sırasında kullanılan parçaların bedelinin hem dosyamızın davalısına hemde aracı tamir eden dava dışı ... Otomotiv-...'ya yapıldığı iddiasına dayalı ve davalı ... açısından sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açılan bir dava olması, davacının tacir olmaması ve tamir edilen aracında ticari bir araç olmaması nedeniyle dava Türk Ticaret Kanununun .../.... maddesi kapsamında olmadığı gibi, iadesi istenen paranın kredi kartından ... olması da davanın 6102 sayılı Kanunun .../...-f maddesinde düzenlenen "mutlak ticari dava" niteliğinde olduğunu göstermeyeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)’nın 3. maddesi hükmüne göre bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir. Bir işin ticari veya adi olması, farklı kuralların uygulanmasını gerektirir. Bir işin ticari olup olmadığını kanunda öngörülen kurallar uyarınca saptamak gerekir. Eğer iş ticari ise özel ticari kuralların uygulanması zorunlu olur. Ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işler, yani, haklı veya haksız fiil yahut işletmeyi ilgilendiren her iş ayrık durumlar dışında, ticari iş sayılır. Bu işler, eğer bir ticari işletmeyi ilgilendirmiyorsa, ticari iş sayılmazlar (..., Gerekçeli- Açıklamalı- İçtihatlı 6335 sayılı Kanunla ... Yeni TTK Hükümlerine Göre Ticari İşletme ve Şirketler Ticaret Sicili Yönetmeliği ve İlgili Tebliğler, Seçkin Yayınevi, .... Baskı, Mart 2013, .... Cilt, Sh, 323).

Ticari davalar ise aynı Kanunun .../... maddesinde tanımlanmıştır. Bu maddeye göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri ve tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki ... ve ..., rekabet yasağına ilişkin

444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde; fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta; borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde ve bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, ... kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu maddeye göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların her ikisinin tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğması veya ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olması veyahut da açılan davanın maddede altı bent halinde sayılan davalardan olması gerekir. Taraflardan biri tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez.

Ticari davalar, mutlak ticari davalar, nispi ticari davalar ve yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç gruba ayrılır.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, TTK'nın .../.... maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), ... Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme ... (m....) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın .../.... bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın .../.... maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. Ticari iş karinesinin düzenlendiği TTK’nın 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. TTK, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesi ile değişik TTK’nın 5/.... maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın, asliye ticaret mahkemesinin tüm ticarî davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir. Buna göre, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki hukuki ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunundan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil görev ilişkisidir. Bu nedenle, asliye ticaret mahkemesinin bakması gereken davalarda, asliye hukuk mahkemesi görevli sayılamaz. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun .... maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtayca re'sen dikkate alınır. Bu kuralın tek istisnası, 6335 sayılı Kanunun 2. maddesi ile

değişik 6102 sayılı TTK'nın 5/.... maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde, asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini gerektirmez.

değişik 6102 sayılı TTK'nın 5/.... maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde, asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini gerektirmez.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline ait .... kredi kartından 31/03/2010 tarihinde davalı tarafça .... TL ve yine .../01/2010 tarihinde ...737 TL bedelin mail order yolu ile alındığını, davalı tarafça haksız olarak çekilmiş bu bedelin iade edilmediğini, bu sebeple borçlu aleyhine ... 34. İcra Müdürlüğünün 2012/28482 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, ancak borçlunun süresi içerisinde yapmış olduğu itiraz ile takibin durduğunu, itirazın alacağın tahsilini engellemeye yönelik olduğunu belirterek borçlunun yaptığı itirazın iptaline, takipte talep edilen faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine, takip konusu alacağın %...den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamında kadar davalı taraf ticari şirket olsa da; davacı gerçek kişi tacir olmağı anlaşılmakla uyuşmazlığın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında kalmadığıdan asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri gereğince; ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4263, Karar No: 2006/5330, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4263 E.  ,  2006/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık Erol İyilik hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca müeyyidesi disiplin ve tazyik hapsi olarak belirlenen eylemlerden dolayı yapılacak yargılama sonucu verilecek tüm kararların niteliğine bakılmaksızın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde yargı çevresinin bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği açıkça hükme bağlandığı gözetilmeden temyiz yoluna başvurulması isabetsizdir. Bu nedenle temyiz isteminin reddiyle, İİK'nun 353/1 ve devamı maddeleri gereğince itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalli mahkemesine İADESİNE 11.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/1339, Karar No: 2023/2564, Tarih: 22.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/1339 E.  ,  2023/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/24 Esas, 2014/68 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/24 Esas, 2014/68 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05/04/2021 tarihli ve 2017/5909 Esas, 2021/4322 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; alıcı görevli tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,