muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1998, Karar No: 2019/5747, Tarih: 14.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1998 E.  ,  2019/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... ,... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde 12.07.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin geçerli ve haklı neden olmaksızın sözlü olarak 06.06.2012 tarihinde işveren tarafından sonlandırıldığını, davacının hafta içi 08.30-19.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 08:30-13:00 saatleri arasında çalıştığını, son ücretinin net 1.250,00 TL. olup, işyerinde servis olduğunu, yemek verildiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai ve genel tatil çalışmalarının ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle; davacının bir dönem çalışıp kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını, davacının davalı ... yanında çalışmaya başladığını ve bu davalı tarafından iş akdinin sonlandırıldığını, davalının 2008 de işyerini kapattığını, davacının ibraname imzaladığını, gelini olan ...'in hasmane tutumları nedeniyle davacının kötü niyetli davrandığını, davalının diğer davalıların işyeri adreslerinden farklı bir yerde işyerinin bulunduğunu, Nadin Tekstil isminin kullanılmasının aynı işletmenin işletildiği anlamına gelmeyeceğini, davacının son ücretini bilmediğini, imzalı ücret bordrolarının dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacının davalının işyerinde değil ...'in yanında çalıştığını, davacıyı işvereni ...'in işten çıkardığını, davacının hiçbir zaman davalının işyerinde çalışmadığını, davacının son maaşını bilmediklerini, imzalı maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacının davalının işyerinde değil ...'in yanında çalıştığını, davacıyı işvereni ...'in işten çıkardığını, davacının hiçbir zaman davalının işyerinde çalışmadığını, davacının son maaşını bilmediklerini, imzalı maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığını, davalının diğer davalının muhasebecisine vekalet verdiğini bu vekalete istinaden 21.04.2011 tarihinde işyeri açılışı yapıldığını öğrendiklerini, davacının hangi tarihten itibaren bu işyerinden bildirimlerinin yapıldığını bilmediğini, davacının yaptığı işin bilinmediğini kendisine duyulan husumet nedeniyle açılan işyerinin 27.06.2012 tarihinde kapatıldığını, vekillerinin 24/05/2012 tarihinde azledildiğini, davacının 12/07/2005 tarihinde işe başladığını iddia ettiğini ancak müvekkili adına 21.04.2011 tarihinde işyeri açılmış olduğunu, işyerinde kimin ne şartlarda çalıştığını, ne şekilde işten çıktığını bilmediklerini, davacının maaşını ve çalışma şeklini bilmediğini, davalının fiilen işçi çalıştırmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı davalıların temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinin I. fıkrasında göre "işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer". Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, "yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır." İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir şiire öngörülmediğinden. 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı ... tarafından davalı ...'a devredilmiştir. Nisan 2010 tarihinde de ... tarafından diğer davalı ...'ya devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalılar Celal ve ...'in sorumluluğu kalkmış olup, kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumlulukları devam etmektedir. Adı geçen davalıların devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar, davacı tarafın temyizi olmadığı ve ıısııli kazanılmış, hak ilkesi de gözetilerek belirlenmeli ve hu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmeli, diğer talepler ise davalıların devirden itibaren 2 yıl geçmekle sorumluluğu sona erdiğinden reddedilmelidir. Mahkemece adı geçen davalılar Erol ve ... yönünden davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK'nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.”gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davalı ... Sedef yönünden davanın kısmen kabulüne, Davalı ... ve ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... Sedef ve davacı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 02/07/2012 olmasına rağmen 19/07/2018 olarak yazılması mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Sedef'in tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; davalılar kıdem tazminatının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş bozma sonrası davacı, davalı ... ve ... hakkındaki davadan feragat etmiştir.

Mahkemece bu feragat nedeniyle bu davalılar hakkındaki davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş ve kıdem tazminatı bu davalıların sorumlu olduğu tutar düşülerek, davalı ...’nun sadece kendi dönemiyle sınırlı olacak şekilde net 5.625,69 TL üzerinden hüküm altına alınmıştır. Ancak davalılar davacının kıdem tazminatı alacağından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarından davacının diğerleri hakkındaki davadan feragatı, kıdem tazminatının tutarını etkilemeyip, devralan davalı ... Sedef 11.866,54 TL kıdem tazminatının tamamından sorumlu olacaktır. Kıdem tazminatının açıklandığı şekilde 5.625,69 TL üzerinden noksan hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5324, Karar No: 2010/3680, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5324 E.  ,  2010/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 31.5.2001-9.6.2004 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 31.05.2001-09.06.2004 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa’nın 3165 sayılı Yasa ile değişik 24.maddesinin 1/d bendine göre,Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; Limited şirketlerin ortakları,bu kanuna göre sigortalı sayılır.Aynı Yasa’nın 25/c bendine göre ise, bu kanuna tabi sigortalılık, Şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sona erer.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa’nın 5754 sayılı Yasa ile değişik 4/b-3.maddesine göre, Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından; Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise; Anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortakları, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortakları, diğer şirket ve donatma iştiraklerinin ise tüm ortakları, sigortalı sayılırlar.Aynı Yasa’nın 9/b-3.maddesine göre, Kısa ve uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıların; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (3) numaralı alt bendi kapsamına girenlerden, şahıs şirketlerinden kolektif, adi komandit şirketlerin komandite ve komanditer ortakları ve donatma iştiraki ortaklarının vergi mükellefiyetlerinin sona erdiği tarihten, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortaklarının, şirketin ticaret sicil memurluğundan kaydının silindiği tarihten, limited şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalıların, hisse devrinin yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten, anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortaklarının yönetim kurulu üyeliklerinin sona erdiği tarihten, iflas veya tasfiye durumu ile münfesih duruma düşen şirketler için ortağın talep etmesi halinde, mahkeme kararı ile iflasın, tasfiyenin açılmasına, ortaklar kurulu kararı ile tasfiyenin başlamasına veya şirketin münfesih duruma düşmesine karar verildiği, ortakların talepte bulunmaması halinde, mahkemece iflasın kapatılmasına karar verildiği, tasfiyesi sonuçlanan şirketlerin ortaklıklarının ise tasfiye kurulu kararının Ticaret Sicili Memurluğunca tescil edildiği tarihten,itibaren sona erer.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 10.06.1994 tarihli bildirgeye göre şirket ortaklığı nedeniyle 12.05.1993 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği,kesintili olarak devam eden vergi kayıtları ve ... Deri San.Tic.Ltd.Şti.ortaklığı nedeniyle sigortalılığının devam ettiği,Nazilli Ticaret Odasının 27.08.2003 tarihli yazısına göre,davacının oda kayıtlarının devam etmesine rağmen vergi kaydının silindiği 31.05.2001 tarihinden sonra bağımsız çalışmasının bulunmadığı, ... Deri San.Tic.Ltd.Şti.’nin Nazilli Ticaret Odasındaki kaydının 20.03.1992 tarihinden itibaren devam ettiği, sözkonusu şirketin vergi kaydının 31.05.2001 tarihinde resen kapatıldığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, Mahkemece 1479 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa uyarınca sigortalılık koşullarının devam edip etmediğinin tesbiti yönünden davacının ortağı olduğu ... Deri San.Tic.Ltd.Şti.’nin kaydının ve davacının şirket ortaklığının devam edip etmediği tesbit edilmeden, şirketin vergi kaydının 31.05.2001 tarihinde resen kapatıldığı ve bağımsız çalışmasının sona erdiği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacının ortağı olduğu ... Deri San.Tic.Ltd.Şti.’nin Ticaret Sicil kaydının ve davacının şirket ortaklığının devam edip etmediğini ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan sormak, hisse devri olup olmadığını araştırmak, şirket kaydının ve davacının şirketteki ortaklığının devam ettiğinin tesbit edilmesi halinde davacının limited şirket ortaklığı dolayısıyla 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılık koşulları devam ettiğinden istemin reddine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5941, Karar No: 2018/63, Tarih: 08.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5941 E.  ,  2018/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2008/130-2015/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eser sahibi bulunduğu " ... -The Newsboy", " ...", "A Futurustik Story Of Don Keyshot-The Laserknight", " ..." adlı eserlerini düzenleyerek yeni bir eser vücuda getirdiğini, " ..." adlı eserin ise baştan sona kendi eseri olduğunu, davalı yayınevinin müvekkilinin izni olmadan eserleri yayınladığını iddia ederek müvekkilinin isteyebilecek olduğu rayiç bedel hesaplanarak FSEK. 68. maddeye göre hesaplanacak rayiç bedelin 3 katı oranında tazminata hükmedilmesini, her bir kitap için 200,00TL olmak üzere uğradığı 1.000,00 TL maddi ve her bir eser için 3.000,00 TL olmak üzere 15.000,00 TL manevi tazminatın eserlerin ilk basıldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının biri kendisi tarafından yazılan ve dördü kendisi tarafından yeniden düzenlenen toplam beş kitabı müvekkiline verdiğini, davacının bilgisi ile yayınlandığını, bu konuda davacıya ücret ödendiğini, davaya konu kitapların yayın hakkını satın alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; " ... -The Newsboy", " ...", "A Futurustik Story Of Don Keyshot-The Laserknight", " ..." adlı eserlerin sahibinin dava dışı şahıslar olduğu, bu eserlerin redakte işleminin davacı tarafından yapıldığı, bu halde davalının bastığı bu eserler yönünden davacının telif bedeli ve FSEK 68. maddesi kapsamında bir tazminat isteyemeyeceği, redakte işlemi nedeniyle davacının taleplerinin mevcut olmadığı, davaya konu " ..." adlı yardımcı ders kitabının ise eser niteliğinde olduğu, eser sahibinin davacı ... olduğu, davalının herhangi bir sözleşme sunamaması nedeniyle izinsiz basıldığının kabulü gerektiği, yapılan hesaplamada bu eserin telif bedelinin 2.100,00 TL, FSEK 68. maddesi gereğince üç katının 6.300,00 TL olduğu, mali hak yönünden davacının 1.000,00 TL talep ettiği, taleple bağlı kalınarak 1000,00 TL maddi tazminat ile davacı eserinin izinsiz kullanımı ve eserin davacıya ait olduğu yolunda herhangi bir işaret ve bilgiye yer verilmemiş olması sebebiyle de takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4173, Karar No: 2021/46, Tarih: 11.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4173 E.  ,  2021/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez 01.07.2020 tarihli ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Taraflar arasında görülen şikayet ve istihkak davası yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince verilen asıl ve birleşen davanın kabulüne dair karara karşı davalı-alacaklı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, adli yardım talebi reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce 10.07.2018 tarihinde itirazın reddine karar verilmiş, eksik harç ve masrafların ikmali için dosya ilk derece mahkemesine geri çevrilmiş, eksik harç ve masrafların yatırılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince 17.12.2018 tarihli ek kararla istinaf başvurusu reddiedilmiş, anılan ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince 12.02.2020 tarihinde başvurunun esastan reddine karar verilmiş, verilen karar davalı-alacaklı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesince 01.07.2020 tarihli ek kararla temyiz harç ve masraflarının ikmal edilmediğinden bahisle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına şeklinde ek karar verilmiş, söz konusu 01.07.2020 tarihli ek karar da davalı-alacaklı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Kararı temyiz eden davalı-alacaklı ... tarafından temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edilmiştir. Temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK mad.336/3). Davalı-alacaklı ...’nun 05.03.2020 tarihli dilekçesine ekli olarak sunduğu belgelere göre temyiz kanun yoluna başvuru sırasında ileri sürdüğü adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilmiş, buna göre ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin yerinde görülmeyen 01.07.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK’nin) 337. maddesinin 2. fıkrasında “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir...” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı, davalı-alacaklı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 09.11.2017 tarihli kararı ile adli yardım talebi reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce 10.07.2018 tarihinde itirazın reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan HMK’nin 337/2. maddesi uyarınca verilen kararın kesin olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce 10.07.2018 tarihinde verilen kararın kesin olmasına, adli yardım talebinin reddi sonrası, davalı alacaklı ... vekilince harç ve giderleri yatırması için verilen süre ve yapılan tebliğde usul ve yasaya aykırı bir yönde bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 12.02.2020 tarihli kararının ONANMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30825, Karar No: 2019/1298, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30825 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.