muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/453, Karar No: 2021/679, Tarih: 28.12.2021

Üçüncü kriter de bulundurulan uyuşturucu maddenin çeşit ve miktardır. Uyuşturucu madde kullanan kimse genelde bir ya da benzer etki gösteren iki değişik uyuşturucu maddeyi bulundurur. Bu nedenle değişik nitelikte ve farklı etkileri olan eroin, kokain, esrar ve amfetamin içeren tabletleri birlikte bulunduran sanığın bunları satmak amacıyla bulundurduğu kabul edilebilir. Kişisel kullanım için kabul edilebilecek miktar, kişinin fiziksel ve ruhsal yapısı ile uyuşturucu veya uyarıcı maddenin niteliğine, cinsine ve kalitesine göre değişiklik göstermekle birlikte, Adli Tıp Kurumunun mütalaalarında esrar kullananların her defasında 1-1,5 gram olmak üzere günde üç kez esrar tüketebildikleri bildirilmektedir. Esrar kullanma alışkanlığı olanların bunları göz önüne alarak, birkaç aylık ihtiyaçlarını karşılayacak miktarda esrar maddesini ihtiyaten yanlarında veya ulaşabilecekleri bir yerde bulundurabildikleri de adli dosyalara yansıyan ve bilinen bir husustur. Buna göre, esrar kullanan faillerin olağan sayılan bu süre içinde kişisel olarak kullanıp tüketebilecekleri miktarın üzerinde esrar maddesi bulundurmaları hâlinde, bulundurmanın kişisel kullanım amacına yönelik olmadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

17.01.2017 tarihi saat 10.30 sıralarında, İhsaniye Mahallesi, Melik Apartmanı No: 133, Kat: 5/14 sayılı ikamette ailesine zarar veren madde bağımlısı bir şahıs olduğu anonsu üzerine bahse konu adrese intikal eden görevlilerin, apartmanın önünde sanığın annesi olan ... isimli bayanı gördükleri, adı geçenin 155 ihbar hattını arayanın kendisi olduğunu, evinin oturma odasında yatmakta olan oğlu sanık ...'ın yanında bulunan sehpa üzerinde 15-20 adet kâğıda sarılı şekilde uyuşturucu madde olduğunu tahmin ettiğini söylediği, durumun Cumhuriyet savcısına bildirilmesi sonrasında alınan yazılı arama emrine istinaden aynı gün saat 12.20 sıralarında ikamete girildiği, evde yapılan aramada evin oturma odasında bulunan sehpanın üstünde, açık vaziyette bulunan demir sigara tabağının içerisinde, 20 adet kâğıda sarılı şekilde eroinlerin ele geçirildiği olayda;

Sanığın ailesi ile birlikte kalmakta olduğu ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğunun annesi ... tarafından kolluk kuvvetlerine bildirilmesi, ...’nın kollukta alınan beyanında uyuşturucu bağımlısı olan oğlu sanığın aynı zamanda uyuşturucu madde sattığını söylemesi, ihbar üzerine ikamete gelen kolluk görevlilerinin yaptıkları arama sonucunda suç konusu eroinlerin satışa hazır 20 paketçik hâlinde ele geçirilmesi, ele geçen suç konusu uyuşturucu maddenin niteliği ve paketçik sayısı itibarıyla gözetilen ekonomik değerinin, tarım işçisi olduğunu, aylık ortalama 1000 TL geliri bulunduğunu, evin geçimini ev hanımı olan annesinin sağladığını, 400 TL’ye içmek için (25) fişek eroin aldığını ve haftalık 60-70 fişek eroin kullandığını beyan eden sanığın ekonomik durumu ile orantısız bulunması, sanığın başlangıçta beyanlarında yer vermediği "olaydan bir gün önce amcasının 250 avro para gönderdiği, bunun bir kısmını harcadığı, bir kısmı ile de 400 TL’ye içmek için (25) adet uyuşturucu madde aldığı" şeklindeki savunmasının da bu durumu gizlemeye ve suçtan kurtulmaya yönelik olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmalarına itibar edilemeyeceğinin ve satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğunun, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüz yüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir etme yetkileri kapsamında, sanığın eyleminin sübutu ve nitelendirilmesine dair ulaştıkları bu sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere aykırı da olmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26018, Karar No: 2019/22894, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26018 E.  ,  2019/22894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde net 1.000,00 TL ücret ve satış priminden %1,5 ciro primi ile çalıştığını, hak kazandığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece kısa kararda; “Maaş ve ücret alacağı olan 22.262,13 TL'den dava edilen 100 TL'nin dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verildiği halde, gerekçeli kararda “Maaş ve ücret alacağı olan 22.262,13 TL'den; 100,00 TL'nin dava tarihi olan 28/03/2014 itibaren, 22.162,13 TL'nin ise ıslah tarihi olan 28/04/2016 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” dair hüküm kurulmuştur.

Her ne kadar tashih yapılarak, kısa karardaki hatanın gerekçeli kararda düzeltildiği ifade edilmiş ise de, kısa karar gerekçeli karar çelişkisi tashih ile giderilemez. Ayrıca hüküm fıkrasında taraflara yüklenen hak ve borçların değiştirilmesi anlamına gelecek şekilde tashih yapılamaz. Hal böyle olunca kararın, kısa karar gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26975, Karar No: 2015/31368, Tarih: 30.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/26975 E.  ,  2015/31368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/245080

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2009/175 (E) ve 2012/280 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Katılan vekili'nin sanıklar hakkında verilen beraat kararına, sanık M.. D.. müdafisinin ise vekalet ücretine yönelik yapmış olduğu temyiz istemiyle ilgili yapılan incelemede,

1- Sanıklar M.. D.. ve D.. D.. hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar N.. G.., V.. G.., S.. D.., N.. Ç.., M.. A.., H.. A.., N.. D.., T.. D.., N.. D.., Ş.. A.., F.. B.., A.. S.., M.. D.., D.. D.., İ.. K.., Y.. G.., İ.. T.., Ş.. Y.., B.. Ö.., F.. E.., A.. E.., S.. E.., İ.. T.., M.. D.., hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların pamuk ekimi yapmadığı halde pamuk ekimi yapmış gibi ... İlçe Tarım Müdürlüğüne yazılı beyanda bulunmasından ibaret eylemlerinin TCK'nun 206. maddesinde yer alan resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

3- Sanıklar N.. C.., S.. G.. ve N.. D.. hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Sanık N.. C..'in UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 18.09.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasını düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

Sanıklar S.. G.. ve N.. D..'in UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra S.. G..'in 04.12.2014 ve N.. D..'in 28.02.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık M.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/496, Karar No: 2013/4619, Tarih: 28.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/496 E.  ,  2013/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı yasanın 35/1. maddesinde "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ...'e yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın sanığa 6099 sayılı kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulüne uygun tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2013, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10703, Karar No: 2021/8141, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10703 E.  ,  2021/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı ... ile davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusu sonucunda gerekçeli kararın tescile ilişkin bendinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi 13774 ada 2 parsel sayılı taşınmazın alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda gerekçeli kararın tescile ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacılar murisine ait hissede bulunan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin ... sayılı ilamına ayrı bir bendi olarak (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacılar murisine ait hissede bulunan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25046, Karar No: 2025/8324, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25046 E.  ,  2025/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/622 E., 2022/966 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/239 E., 2022/81 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ...Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6656, Karar No: 2020/4489, Tarih: 14.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6656 E.  ,  2020/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki halk otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halinde iken, okul önündeki otobüs durağından katılanın otobüse bindiği, türk telekom önündeki otobüs durağında duran otobüsün arka kapısından indiği sırada yere düştüğü ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; olay anını gösteren kamera görüntüsünün ve soruşturma aşamasında tanıkların bulunmadığı, sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde araç içinde öğrencilerin çok olduğu ve katılan ile birlikte arka kapıdan bir grup öğrencinin daha indiği şeklindeki beyanları ile sanığın arkadaşı olan tanık ....’ın 29.01.2016 tarihli duruşmada verdiği ifadesinde “Sanık benim arkadaşım olur. Olay günü de ben sanığın yanında oturmuştum. Minibüs kalabalıktı ayakta duranlar vardı. Türk Telekomun önündeki durakta durdu, arkadan bağırma sesi geldi. Aşağı inip baktığımızda kızın biri ayağını tutmuştu. Müştekiden önce de inenler vardı. Müştekiden sonra inmeyi bekleyenler vardı. Sanık yolcuları indirmeden hareket etme gibi bir durumu olmadı.” şeklindeki ifadesi hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında mahkumiyetine yeter başka kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında ;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9597, Karar No: 2017/355, Tarih: 17.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/9597 E.  ,  2017/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabul/karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen malvarlığı nedeniyle 50.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 30.04.2014 tarihli dilekçesi ile talep miktarını artırarak toplam 254.607,79 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda; ''davanın kabulü ile 245.607,79 TL katılma alacağının karar tarihi olan 26/11/2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' hüküm fıkrasında ise; "1-Davanın kabulü ile 245.607,79 TL katılma alacağının karar tarihi olan 26/11/2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-... Bankası vekilinin 13/05/2013 havale tarihli Feri müdahale talebinin davanın mahiyeti, özellikle dava konusunun taşınmaz olmayıp alacak olması nazara alınarak REDDİNE, kararın feri müdahale talep eden vekiline tebliğine, 3-Davacı tarafın şirket hisseleriyle ilgili talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nun 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, HMK.nun 294, 297 ve 298. maddelerine uygun yukarıda açıklanan uyumsuzluk ve çelişkiyi giderecek şekilde, davanın esası hakkında yeniden bir karar vermekten ibarettir. Hükmün açıklanan bu sebeple bozulması gerekmiştir.