muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1601, Karar No: 2024/4545, Tarih: 15.10.2024

5. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun; dava konusu taşınmazın satışı tarihinde yürürlükte olan 8 inci maddesinin kenar başlığı “Planların hazırlanması ve yürürlüğe konulması:" şeklinde olup c) bendi şöyledir:

“ c) Tarım arazileri, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda belirtilen izinler alınmadan tarımsal amaç dışında kullanılmak üzere plânlanamaz. “

6. Tarım Arazilerinin Korunması, Kullanılması ve Planlanmasına Dair Yönetmeliğin "Tanımlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin ilgili v) bendi şöyledir:

"...

v) Tarımsal arazi kullanım bütünlüğü: Tarım arazisinin tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde imarlı alana, karayoluna, köy/mahalle ulaşım yollarına veya tarım dışı alana sınırdaş olmayan, çevresinde bulunan arazilerin tamamı tarımsal üretimde kullanılan arazileri,

…

ifade eder.”

3. Değerlendirme

Toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, plânlı arazi kullanımını sağlayacak usûl ve esasları belirlemek amacıyla 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu kabul edilerek 19/07/2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş,

30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunla, 5403 sayılı Kanuna eklenen 8/İ maddesiyle tarımsal arazilerin satılması hâlinde sınırdaş tarımsal arazi malikleri de önalım ... tanınmak suretiyle arazilerin büyümesinin hedeflendiği belirtilmiş,

28.10.2020 tarihli ve 7255 sayılı Gıda, Tarım ve Orman Alanında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanunla, sınırdaş arazi sahibinin ön alım ... uygulaması tarımsal bütünlüğün korunması amacıyla düzenlenmiş olmasına rağmen, söz konusu hakkın süreç içerisinde kötüye kullanıldığı, sınırdaş tarım arazileri için getirilen ön alım hakkının, beklenilen faydadan daha çok çiftçilerin mağduriyetlerine neden olduğu belirtilerek yürürlükten kaldırılmıştır.

Somut olayda: Ön alım davasına konu taşınmaz, tapu kaydına göre zeytinlik vasfıyla tapuya kayıtlıdır.

3194 sayılı İmar Kanununun 8. maddesinin c bendine göre tarım arazileri, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda belirtilen izinler alınmadan tarımsal amaç dışında kullanılmak üzere plânlanamaz.

Dosya kapsamında bulunan Ayvacık Belediyesinin 03.10.2019 tarihli yazılarıyla gönderilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğünün Balıkesir – Çanakkale planlama bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planına göre, dava konusu taşınmaz günübirlik turizm alanında kalmaktadır.

Planın 4.25 inci maddesinde; “günübirlik turizm alanları” yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânlarından bir kaçının günübirlik olarak sağlandığı, konaklama yapılmayan tesislerin yer aldığı alanlar olarak tanımlanmıştır.

Planın 4.25 inci maddesinde; “günübirlik turizm alanları” yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânlarından bir kaçının günübirlik olarak sağlandığı, konaklama yapılmayan tesislerin yer aldığı alanlar olarak tanımlanmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulüyle davanın kabulüne karar verilmişse de, 05.06.2015 tarihinde onaylanan ve yürürlükte olan, 1/100.000 ölçekli Balıkesir- Çanakkale Çevre Düzeni Planında günübirlik turizm alanında kaldığı hususunun dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

5403 sayılı Kanunun 3/i maddesinde, turizm amacıyla plânlanmış araziler tarım dışı alanlar kapsamında sayılmış ve planın ölçeği ve niteliği belirtilmemiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde yapılan tanımlara ve bu hükümlere göre çevre düzeni planı yapılmışsa, nazım imar planının bu plana uygun olarak hazırlanacağı, uygulama imar planının da nazım imar planı esaslarına göre çizildiği belirtilmiştir.

Dava konusu taşınmazın güneyinin kumsala sınır, kuzeyinin kadastro yoluna cepheli olduğu, taşınmazın yakınında turizm amaçlı yapıların bulunduğu, 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planına göre günübirlik turizm alanında kaldığı, taşınmazın konumu ve çevresi ile birlikte tarım arazisi niteliğinin korunmasının hedeflenmediği değerlendirildiğinde, önalım ile hedeflenen tarımsal arazilerin büyütülmesinin sağlanamayacağından günübirlik turizm alanı olan taşınmazda davacının ön alım hakkını kullanması mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; açıklanan gerekçe ve nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 28.000,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16709, Karar No: 2014/8803, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16709 E.  ,  2014/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/106794

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

NUMARASI : 2009/19 (E) ve 2009/383 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının 2006 yılı güz dönemi sertifikalı fidan desteklemesi ödemesinden faydalanmak isteyen temyiz dışı sanık S.. S..'ın, desteklemeden faydalanma talebini içeren dilekçesi ile Tarım İlçe Müdürlüğüne müracaatta bulunduğu, destekleme ödemesine ilişkin tüm işlemlerin S.. S.. adına yapıldığı ancak; S.. S..'ın hastalanmasından dolayı sanık A.. F..'nun, hükmü temyiz

etmeyen sanık S.. S.. adına gelen 200 adet sertifikalı ceviz fidanlarını kendi arazisine diktiği, devlet tarafından ödenen 5000 TL destekleme ödemesini de aralarında paylaşmak suretiyle kamu kurumu zararına haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

etmeyen sanık S.. S.. adına gelen 200 adet sertifikalı ceviz fidanlarını kendi arazisine diktiği, devlet tarafından ödenen 5000 TL destekleme ödemesini de aralarında paylaşmak suretiyle kamu kurumu zararına haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

1-Hükmü temyiz etmeyen diğer sanık S.. S..'ın sertifikalı tohumluk kullanım desteğinden faydalanmak amacıyla Tarım İlçe Müdürlüğüne başvuruda bulunmasından sonra hastalanması üzerine, Ziraat Odası Başkanlığınca S.. S.. adına getirilen 200 adet sertifikalı ceviz fidanlarının sanık A.. F.. tarafından teslim alınarak kendisine ait araziye dikildiği, sanık A.. F..'nun aşamalarda verdiği ifadelerinde; S.. S..'ın hastalanması üzerine onun adına gelen sertifikalı fidanları ricası üzerine kendisinin teslim aldığını ve kendi arazisine diktiğini beyan ettiği, dosya kapsamına göre bu durumun aksini gösterecek somut herhangi bir tespitin bulunmadığı gibi somut, inandırıcı her türlü şüpheden uzak bir delilin de elde edilemediği; bu kapsamda; müracaata konu olan ceviz fidanlarının tarım arazisine dikilmesi nedeniyle sertifikalı tohumluk kullanımından dolayı devlet tarafından zaten bir destekleme ödemesi yapılacağından, dolandırıcılık suçunda kurucu unsur olan zararın somut olayda oluşmayacağı; ayrıca sanığın, başvuru sürecinde kamu görevlilerini aldatmaya yönelik herhangi bir hileli hareketinin söz konusu olmadığı, Tarım İlçe Müdürlüğü tarafından oluşturulan inceleme komisyonunca hazırlanan rapora göre de; sanığın ceviz fidanlarını araziye dikmediği hususunda herhangi bir belirlemenin veya buna ilişkin bir iddianın olmadığı; aksine sanığın, ceviz fidanlarını kendi arazisine diktiğinin öne sürüldüğü, sanığın, söz konusu arazi içerisine ceviz fidanlarını dikmediği veya eksik diktiği kabul edilse bile, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının Sertifikalı Fidan Desteği ile ilgili olan 2006/19 numaralı olan tebliğinde; sertifikalı fidan ekiminin yapılmasından sonra arazilerin Tarım İlçe Müdürlükleri tarafından denetlenmesinin gerektiğinin düzenlendiği dikkate alındığında; sanığın eyleminin kamu görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması, yapılan beyanla değil, yapılması mevzuat gereği olan bir incelemeden sonra söz konusu arazide ceviz fidanlarının dikilip dikilmediğinin tespit edilebilmesinin mümkün olduğu gözetildiğinde de; dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergileniş açısından karşı tarafın inceleme olanağını ortadan kaldırmadığından atılı suçun hile unsurunun da somut olayda oluşmayacağının anlaşılması karşısında; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1, e, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 5000 TL ve haksız menfaatin iki katının 10000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip, sanığın, ''500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 168/2. maddesi uygulanarak cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 208 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 4160 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' şeklinde uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sonuç olarak 6 TL fazla para cezası tayini,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun ”sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmeden kanundaki düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2971, Karar No: 2013/6467, Tarih: 02.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2971 E.  ,  2013/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

K A R A R

Vekil ile takip edilen işlerde, vekilin azli, ölümü ya da istifası söz konusu olmadığı sürece tebligat mutlaka vekile yapılır. Alacaklı ..., şikayete konu ... 1. İcra Dairesi'nin 2012/2126 Esas sayılı takip dosyasında kendisini vekille temsil ettirmiştir. Bu nedenle, alacaklı vekiline hükmün ve borçlu vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemiş ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilerek, temyiz süresi ile temyize cevap sürelerinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine İADESİNE, 02.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8099, Karar No: 2006/11240, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8099 E.  ,  2006/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şefaatli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2006
Yargıtay — Esas No: 2023/221, Karar No: 2024/736, Tarih: 18.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/221 E.  ,  2024/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/225 E., 2022/356 K.

KARAR : Asıl davanın reddine, birleşen davanın açılmamış sayılmasına

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 19.01.2022 tarihli ve

2021/396 Esas, 2022/427 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleştirilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373 üncü maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme

kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek temyiz eden davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

ASIL DAVA

I. DAVA

kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek temyiz eden davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

ASIL DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; miras bırakan ile müvekkili Makbule'nin Nisan 2011 tarihinden beri gayrı resmî birliktelik yaşadıklarını, 15.08.2013 tarihinde bu birliktelikten davacı ...’ın doğduğunu, bu ilişkinin ortaya çıkması üzerine eşi ... ile arasında huzursuzluk başlayan miras bırakan, kardeşleri ve eşi ... arasında taşınmazların ileride davalı tarafından miras bırakanın eşi ... ve ondan olan çocuklarına devredilmesinin kararlaştırıldığını, miras bırakanın on bir parça taşınmazını kardeşi olan davalı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, miras bırakanın bu süreçte müvekkillerini mağdur etmemek için kardeşleri ve resmî eşinden habersiz olarak müvekkiline Kule Art isimli şirkette %15 pay sahibi olduğunu, ortak olarak alınan inşaat aşamasında olup bitmek üzere olan toplam yedi dairenin ruhsatları alınınca kira geliri sağlamaları için oğlu Aras’a devredileceğini söyleyerek müvekkilini ikna ettiğini, miras bırakanın 2014 tarihinde silahlı çatışmada öldürüldüğünü, bahse konu yedi daire için yapılan görüşmelerde miras bırakanın ortaklarının bu beyanı doğrulamadıklarını, ancak istediği takdirde miras bırakanın kardeşine temliklerin yapılacağı duyumunu aldıklarını, miras bırakanın kardeşleri ve ailesinin müvekkiline kendilerinin göstereceği bir evde oturmasını, her ay 1.500,00 TL iaşe bedeli ödeyeceklerini bunun karşılığında ise kendilerine vekâlet vermesi gerektiğini söylediklerini, bu durumun hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi temliklerin müvekkilinden mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı yapıldığını gösterdiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescile, mümkün olmazsa bedele karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Usulüne uygun yapılan tebligata rağmen davalı tarafça süresinde cevap dilekçesi sunulmamış, süresinden sonra verilen beyan dilekçesinde davalı vekili; müvekkilinin emlakçılık işi yaptığını, çekişme konusu taşınmazları üçüncü kişilerden bedellerini ödeyerek satın aldığını ancak işlerinin yoğunluğu ve sürekli seyahat hâlinde olması nedeniyle yanında işçi olarak çalışan kardeşi miras bırakan Ali adına emaneten tescil ettirdiğini, daha sonra devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

I. DAVA

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

I. DAVA

Davacı (kendi adına asaleten, çocukları adına velâyeten) dava dilekçesinde; eşi miras bırakan Ali’nin dava dışı Makbule ile gayri resmî birlikteliğine rıza göstermesi karşılığında asıl davaya konu on bir parça taşınmazın miras bırakan tarafından davalı ...’e geçici süreliğine devredildiğini, aralarındaki anlaşmaya göre Ahmet’in taşınmazları bir süre sonra kendisine ve çocuklarına vermesi gerekirken vermediğini, güveni kötüye kullandığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescile, mümkün olmazsa bedele karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının ıslak imzalı dilekçesiyle muvazaa olgusunu kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2014/734 Esas, 2019/746 Karar sayılı kararıyla; asıl davada taşınmazların temlikinde mal kaçırma amacının bulunmadığı, her ne kadar davalı, miras bırakanın kardeşi olsa da ortak emlakçılık yapmaları nedeniyle devrin iş sebebiyle olabileceği değerlendirilerek hayatın olağan akışına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine; birleştirilen davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 150/6 ncı maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/344 Esas, 2020/1135 Karar sayılı kararıyla; birleştirilen davaya karşı başvuru olmadığından davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen kararın kesinleştiği, miras bırakanın resmî eşi olan birleştirilen davada davacı ...’nın dava dilekçesindeki beyanlarının yalnız kendisini bağlayacağı gibi ileri sürdüğü iddiaları yazılı delille kanıtlayamadığı, böylelikle asıl davada davacının da devrin hileli, inançlı işlemli ve muvazaalı olduğu iddiasını ispat edemediği, Mahkemece benzer gerekçe ile davanın reddine dair verilen kararın dosya içeriğine göre usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

“… Değerlendirme