muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/973, Karar No: 2021/2514, Tarih: 22.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/973 E.  ,  2021/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...’ın 625, 671 ve 1082 parsel sayılı taşınmazlarını şartlı bağış yoluyla Sosyal Hizmetler Genel Müdürlüğüne devrettiğini, bilahare idari yoldan çekişmeli taşınmazların davalıya devredildiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin tasarruf nisabını aştığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; ‘‘... mirasbırakan 23.06.2007 tarihinde öldüğüne ve 4721 sayılı TMK’nın 565/3. maddesi uyarınca ölümünden önceki bir yıl içinde adet üzere verilen hediyeler dışında yapmış olduğu bağışlamalar mutlak tenkise tabi olduğuna göre; mirasbırakanın 06.01.1994 tarihinde bağışladığı çekişmeli taşınmazların mutlak tenkise tabi olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. O halde, çekişmeli taşınmazların tenkise tabi olabilmesi için 4721 sayılı TMK’nın 565/4. maddesinde düzenlendiği üzere mirasbırakanın temliki saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığının kanıtlaması gerekmektedir. Somut olaya gelince; mirasbırakanın 06.01.1994 tarihli akit ile, “Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne ait huzurevine yerleştirilmek ve ücretsiz olarak bakımının yapılması kaydıyla” çekişmeli taşınmazlarını bağışladığı, mirasbırakanın temlik tarihinden ölüm tarihine kadar Balıkesir Huzurevinde bakımının yapıldığı, bu durumda bağışlamanın ivazlı olduğu, mirasbırakanın TMK’nın 565/4. maddesi uyarınca saklı payı zedeleme kastı ile hareket etmediği anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir....’’ gerekçesi ile bozulmuş,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11834, Karar No: 2019/1713, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11834 E.  ,  2019/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17216, Karar No: 2012/3888, Tarih: 01.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/17216 E.  ,  2012/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kolluk merciine, yolda bulunan belediyeye ait su mazgallarının at arabalı şahıslar tarafından kaldırılarak çalındığı ve şüpheli şahısların ... Mahallesi istikametine gittikleri yönünde ihbar gelmesi üzerine, takipte kesinti oluşarak yapılan araştırma neticesinde, ... Mahallesinde bulunan hurdacı dükkanının bahçesinde at arabası görülmesiyle dükkana girildiğinde suça konu mangalların ele geçirildiği ve sanıkların bu şekilde yakalandığının anlaşılması karşısında hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilerek TCK 'nın 35. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi;

Sanık ... hakkında düzenlenmiş olan dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.09.2003 tarih ve 278-280 karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas oluşturduğu, sanık ... hakkında düzenlenmiş olan dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2006 tarih ve 526-76 karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas oluşturduğu ve sanıkların haklarında 5237 sayılı 58/6-7-8 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkeme gerekçeli kararında sanıklar hakkında hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verirken 5271 sayılı CMK 231/5-14 maddelerini yazması gerekirken "235/1" yazması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25293, Karar No: 2010/6862, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25293 E.  ,  2010/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4504, Karar No: 2020/11158, Tarih: 21.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4504 E.  ,  2020/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Erteli ilamların aynen infazı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 12.02.2013 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının 01.03.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 04.04.2016 tarihli hükümlerin 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21791, Karar No: 2025/6430, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21791 E.  ,  2025/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/596 E., 2022/792 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/69 E., 2021/292 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9164, Karar No: 2011/10905, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9164 E.  ,  2011/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ     : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ     : 29/04/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karaburun  Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.04.2008 gün ve 1999/43esas 2008/37  karar  sayılı  hükmün bozulmasına  ilişkin olan 4.5.2010  gün ve  776-5225 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı  C.S. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleştirilerek görülen dava, tapu iptali-tescil,terkin isteklerine ilişkindir. Mahkemece, birleştirilen davanın hak düşürücü süreden reddine, asıl davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, 797,798 ve 799 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin 17.5.1990 tarihinde kesinleştiği yine Hazine adına kayıtlı çekişme konusu 800 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 1990 yılında yapıldığı dava dışı kişi tarafından kadastro tespitine itiraz edilmekle Karaburun Kadastro Mahkemesinin 1990/405E-1993/54K sayılı ilamı ile itiraz edilmemiş sayılmasına ve tespit gibi tesciline karar verildiği görülmekle karşı davacı C. tarafından 797,799 ve 800 parsel sayılı taşınmazlara yönelik iptal tescil davasının 9.4.2002 tarihinde açıldığı gözetilerek birleşen davanın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddedilmiş olması doğrudur.

Öte yandan, davacı Hazine davalılar adına tespit ve tescil edilen 797,798 ve 799 parsellere yönelik ıslah ettiği davasında taşınmazların özel mülke konu olamayacak, taşlık, kayalık  yerlerden olduğu, bir bölümünün de kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürmüş olup, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme dayanak yapılan bilirkişi rapor ve krokilerinden 10062 m² miktarlı 798 parsel sayılı taşınmazın krokide “A” ile gösterilen 669 m²lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptanarak bu bölümün tapusunun iptal ve terkini ile kalan 9393 m²lik kısmında dayanak tapu kaydı kapsamında kalmadığı, ham toprak vasfında olduğu gözetilerek Hazine adına tescil edilmesi yine 3437m² miktarlı 799 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalmadığı ancak özel mülke konu olamayacağı belirlenerek tapunun hazine adına iptal ve tesciline karar verilmiş olmasında ve 11563 m² miktarlı 797 parselin krokide (11.7.2000 tarihli) “B” ile gösterilen 2804 m²lik bölümünün kıyı-kenar çizgisi Içinde kaldığı belirlenerek bu kısmın tapusunun iptal ve terkini ile kalan 8759 m²sinin tarım arazisi vasfında olduğu tespit edilerek önceki malikleri üzerinde bırakılmış olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Nitekim, değinilen hususlar Dairenin 04.05.2010 tarih, 776-5225 sayılı bozma ilamında da belirtilmiştir. Davalı-birleştirilen davanın davacısının öteki karar düzeltme istekleri yerinde değildir, reddine.

Nitekim, değinilen hususlar Dairenin 04.05.2010 tarih, 776-5225 sayılı bozma ilamında da belirtilmiştir. Davalı-birleştirilen davanın davacısının öteki karar düzeltme istekleri yerinde değildir, reddine.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir. Hal böyle olunca, yargılama masrafları bakımından 6099 Sayılı Yasa ile getirilen  düzenlemeler gözetilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk vardır.

Davalı-birleştirilen davanın davacısının bu hususa değinen karar düzeltme isteği yerinde olduğundan, HUMK.'nun 440. maddesi uyarınca kabulüyle, Dairenin 04.05.2010 tarih, 776-5225 sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 29.04.2008 tarih, 43-37 sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21412, Karar No: 2013/7210, Tarih: 18.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21412 E.  ,  2013/7210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan soruşturma, toplanan deliller ve ... Aile Mahkemesinin 2008/721 esas, 2009/991 karar sayılı dosyasından davalı kocanın eve geç geldiği, eşine fiziki şiddet uyguladığı, "seni istemiyorum" diyerek eşini ailesinin evine bıraktığı ve arayıp sormadığı, davacı kadının ise kişisel temizliğine dikkat etmediği, bu yüzden davalı kocanın doktora götürmesine rağmen doktor tarafından önerilen tedaviden kaçındığı, evlilik birliğinin temelden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı kocanın ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat isteklerinin kabulü (TMK md. 174/1-2) yerine reddi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17013, Karar No: 2013/16820, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17013 E.  ,  2013/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Yapılan kamulaştırma nedeniyle Kamulaştırma Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası hüküm uyarınca taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağının kısıtlandığı gözetilerek toplam bedel üzerinden, taşınmazın yüzölçümü de nazara alınarak % 15 değer azalışı uygulanması ile yetinilmesi gerekirken taşınmazın 790,00 m2'lik kısmının mutlak koruma bandında kaldığı gerekçesiyle ayrıca bedeline hükmedilmesi doğru değilse de; taleple bağlı kalınarak karar verildiği için bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Kapama fıstıklık niteliğindeki kamulaştırma sahasına mücavir olan taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın 790,00 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin 5 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39572, Karar No: 2014/41075, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/39572 E.  ,  2014/41075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 11.07.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi gereğince dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 16.04.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1828, Karar No: 2019/4689, Tarih: 14.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1828 E.  ,  2019/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret, yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, Mahkumiyet

Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2018 gün, 2018/78 Esas ve 2018/207 karar sayılı ilamı ile, sanık ... hakkında nitelikli yağma ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile silahla tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karara karşı, sanık ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda, 02/01/2019 gün ve 2019/4442 Esas, 2019/1 sayılı Karar ile; “Sanık hakkında "Nitelikli yağma, hakaret ve silahla tehdit " suçlarından açılan kamu davasında sanığın hakaret suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına, mağdurlar ... ve ...'e karşı silahlı yağma suçundan iki kez ayrı ayrı olmak üzere hapis cezası ile cezalandırılmasına, silahlı tehdit suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, ... bu kararlar yönünden yapılan istinaf başvurusunun CMK'nin 280/ek-2 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE”; "Alelen hakaret" suçundan verilen karar yönünden ise; “Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde TCK'nin 58/3. maddesi gözardı edilerek sanık hakkında seçimlik yaptırımlardan adli para cezası tercih edilmek sureti ile karar verilmiş olmasının usule ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle ilk derece Mahkemesinin hükmü kaldırılıp yeniden hüküm kurularak; mağdurlara karşı zincirleme şekilde alelen hakaret suçunu işleyen sanık hakkında, neticeten 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği; yağma ve hakaret suçları yönünden temyiz yolu açık olarak verilen anılan karara karşı, sanık ... ve savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;