muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6582, Karar No: 2016/959, Tarih: 22.02.2016

Somut olayda, sıra cetveli şikayetçi kuruma tebliğe çıkarılmış ve evrak memuru Serap Demirtaş imzasına tebliğ edilmiş ise de, tebliğ belgelerinde yetkili kişinin tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olduğuna ilişkin tespite yer verilmediği görülmüştür. Bu tebligat, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 20 ve 21. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir. Şikayetçi vekilince de şikayet dilekçesinde öğrenme tarihinin 27.02.2014 olarak açıklandığı gözetildiğinde, şikayetin İİK'nın 142/1 maddesindeki 7 günlük hak düşürücü süre içinde yapıldığı anlaşıldığından, mahkemenin aksi yöndeki gerekçesinde isabet görülmemiştir.

Somut olayda, borçluya ait 2 nolu bağımsız bölümün satışı nedeniyle düzenlenen 02.01.2013 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada İstanbul 29. İcra Müdürlüğü'nün 2007/16416 Esas sayılı icra dosyasının bulunduğu, şikayetçi SGK'nın 6. ve 7. sıradaki alacaklarının 1. sıradaki anılan dosya ile, 1.380,92 ve 69,06 TL isabet etmek üzere, garameten paylaştırma yapılmasına karar verildiği, şikayet olunan ve İstanbul 25. İcra Müdürlüğü'nün 2007/4565 Esas sayılı icra dosyasının alacaklısı ...'ın şikayeti üzerine, 22. İcra Hukuk Mahkemesi'nin / E., K. sayılı ilamı ile 1. sıradaki haczin 2007/4565 Esas sayılı dosya alacaklısına ait bulunduğu gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verildiği, şikayetçi SGK'nın iptal edilen bu sıra cetveli ile ilgili olarak, 1. sıradaki haciz alacaklısı ile garameten paylaştırma nedeniyle ayrılan paylara herhangi bir şikayetinin bulunmadığı, bu miktarların ve garameten paylaştırmanın şikayetçi yönünden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, garameten paylaştırma ve ayrılan miktarların şikayetçi yönünden kesinleştiği, şikayetçinin aynı taşınmazın satış bedeli ile ilgili düzenlenen 19.02.2014 tarihli sıra cetveline itirazda hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve HÜKÜM bölümünün 1. bendindeki "Davanın süreden" ibaresi çıkarılarak yerine “Şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17779, Karar No: 2013/27095, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17779 E.  ,  2013/27095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 28.03.2013 tarihinde tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasında dağıtıcının imzası haricinde bir başka imzanın da olduğu anlaşılmakla; bu imzanın tebliğ evrakının teslim edildiği belirtilen muhtar ...'a mı yada bir başkasına ait olup olmadığı araştırılıp imza sahibi kesin biçimde belirlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11630, Karar No: 2018/3537, Tarih: 14.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11630 E.  ,  2018/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2016 tarih ve 2014/1099-2016/469 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi karşılığında elde ettiği 86.500,00 TL'yi müteahhitten 04.09.2013 tarihinde aldığını, müvekkilinin söz konusu paranın bir kısmı ile borçlarını ödediğini, 70.000,00 TL’sini davalı banka şubesinde mevcut bulunan kiralamış olduğu S tipi 117 nolu kasasında sakladığını, söz konusu paradan 17.000,00 TL aldığını, bunu Euro olarak istediğini, davalı banka görevlilerinin bu paradan aynı zamanda 280,26 TL kasa kira parasını kestiğini, akabinde yalnızca 5.000,00 Euro aldığını ve bankadan ayrıldığını, daha sonra 17.000,00 TL’den 5.000,00 Euro ve kasa kirası kesildikten sonra ödenmesi gereken 2.369,74 TL 'nin kendisine verilmediğini fark ettiğini, müvekkilinin derhal davalı banka şubesini aradığını, sonuç alamadığını, daha sonra Almanya dönüşünde eksik ödenen parayı bankadan istediğini ancak banka görevlilerinin ‘sen şimdi altınlarım da var dersin’ diyerek müvekkilini banka kasasına götürdüğünü, kasa açıldığında kasada bulunması gereken 53.000,00 TL’nin olmadığını fark ettiğini, kasada yalnızca 1.000,00 TL’nin olduğunu iddia ederek eksik ödenen 2.369,74 TL ve kasadan çalınmış olan 52.000,00 TL'nin kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kiralık kasanın ancak iki anahtar ile beraber açılabileceğini, davacıda bulunan anahtarın olmaması halinde kasanın açılamayacağını, davacıya eksik ödenen para olmadığını, 5.000,00 Euro ve kasa kirası kesildikten sonra kalan 2.369,74 TL'nin davacıya ödendiğini, kamera kayıtlarından bu hususun görüldüğünü, müvekkilinin davacı kasasında ne olduğunu bilemediğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, kiralık kasanın ancak iki anahtar ile beraber açılabileceğini, davacıda bulunan anahtarın olmaması halinde kasanın açılamayacağını, davacıya eksik ödenen para olmadığını, 5.000,00 Euro ve kasa kirası kesildikten sonra kalan 2.369,74 TL'nin davacıya ödendiğini, kamera kayıtlarından bu hususun görüldüğünü, müvekkilinin davacı kasasında ne olduğunu bilemediğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 29/05/2014 tarihinde kiralık kasasını ziyaret ettiği, 5.000,00 Euro tutarında döviz satış işlemi yaptığı ve 2014 yılı kasa aidatını ödediği, davacıya bu işlemler nedeniyle 2.369,74 TL eksik ödeme yapıldığı, yapılan bu işleme ilişkin dekontların dosyada mevcut olduğu, dekontlarda davacının imzasının bulunduğu, yine soruşturma dosyasında banka güvenlik kamerası görüntülerinden davacıya ait kiralık kasanın soyulduğuna ilişkin herhangi bir delilin elde edilemediği, kasanın davacı ve davalı bankada bulunan anahtarın aynı anda olmaksızın açılamadığı, işlem bittikten sonra kasanın her iki anahtarla kilitlendiği, tanığın müştekinin kasadaki parasının net olarak ne kadar olduğu konusunda bilgi sahibi olmadığı hususlarının yer aldığı, davacı tarafın kasaya ne koyduğu ile ilgili herhangi bir tutanak, yazılı başkaca belge veya delilin mevcut olmadığı, davacı tarafın eksik olduğunu iddia ettiği paranın kasaya konulduğuna dair yeterli delil bulunmadığı, davacının kiralık kasasındaki paranın eksik olduğunu ve bu duruma davalı bankanın kusuruyla sebebiyet verdiğini usulünce ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4628, Karar No: 2013/9740, Tarih: 16.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4628 E.  ,  2013/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanığın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın sanık ...'ye 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/421, Karar No: 2019/5474, Tarih: 07.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/421 E.  ,  2019/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde temizlikçi olarak çalıştığını, çalışma şartlarındaki olumsuzlukları dile getirmesi üzerine işveren temsilcisi tarafından işyerinden kovulduğunu belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa ederek işten ayrıldığını, işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, kayıtlara göre davacının işvereninin ... olduğundan bahisle pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Anılan bu kararın istinaf incelemesi sonucunda Dairemizce ilk derece mahkemesi kararı “.... Eğitim Dan. Hiz. Gıda ve Ak. Tic. San. Ltd. Şti.'ne ait ticaret sicil kayıtları, şirket ana sözleşmesi, vb. belgeleri celbederek fesih tarihi itibariyle davacının çalıştığı işyerinin anılan şirket tarafından yönetildiğinin belirlenmesi halinde, davacının husumeti tevcihte hata yaptığı kabul edilerek HMK’nun 124. maddesi gereğince husumeti doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil vermek, ... Eğitim Dan. Hiz. Gıda ve Ak. Tic. San. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştirakini sağlanmak ve bu davalı yanın göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar vermek olmalıdır...” gerekçesiyle ortadan kaldırılarak dosya mahkemesine iade edilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılamada yapılan araştırmalar sonrası; davacının çalıştığı işyerinin ... tarafından işletildiğinin belirlendiği, buna rağmen davacı tarafça HMK 124. madde hükmü gereğinin yerine getirilmediği belirtilerek şirketin davaya dahil edilmesi mümkün olmadığından, şirket hakkındaki dava hakkında kara verilmesine yer olmadığına, vakfa yönelen davada ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davacı davasını davalı vakfa karşı açmış, Mahkemece kayıtlara dayanarak davacının işvereninin davaya sonradan dahil edilen şirket olduğu gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiş, yapılan istinaf başvurusu sonucu Bölge Adliye Mahkemesi tarafta yanılma olduğunu belirterek, mahkemenin ilk kararını kaldırıp , iadesine karar vermiş, Mahkemece yargılamaya devam edilmiş ve davacı vekilince dahili dava dilekçesi sunulmuş bunun üzerine Mahkemece vakıf yönünden davanın husumet yokluğuna karar verilmişi şirket yönünden ise usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının sosyal güvenlik kayıtlarındaki işvereni davaya dahil edilen şirket olduğu, davacının 1.9.2003 tarihinde ... Üniversitesi Kalkındırma Vakfı Özel İlköğretim Okulu Müdürlüğüne hitaben dilekçe yazdığı, dilekçesinde, yeni açılan ilköğretim okulunda yardımcı hizmetli olarak görev yapmak isteğini belirttiği, davacının imzası bulunan 16.9.2003 tarihli belgeye göre başvurusunun kabul edilmesi sebebiyle 16.9.2003 tarihinde göreve başladığını belirttiği, dilekçenin ... Eğitim Danışmanlık Hizmetleri Gıda ve Akaryakıt Ticaret Sanayi Limited Şirketi müdürlüğüne hitaben yazıldığı,

2003-2004, 2004-2005, 2005-2006 yıllarına ilişkin sözleşmede, işverenin ... Üniversitesi Kalkındırma Vakfı olarak gözüktüğü, 2006-2007 yıllarına ilişkin sözleşmede, işverenin ... Üniversitesi Kalkındırma Vakfı olarak gözüktüğü ancak iş sözleşmesinin en başında "... ... Üniversitesi ... Doğan Özel İlköğretim Okulu İş Sözleşmesi" ibaresinin bulunduğu, 2007-2008, 2008-2009 yıllarına ilişkin sözleşmede işverenin ... Üniversitesi Kalkındırma Vakfı olarak gözüktüğü ancak iş sözleşmesinin en başında "..." ibaresinin bulunduğu,2009-2010, 2010-2011, 2011-2012, 2012-2013, 2013-2014 yıllarına ilişkin sözleşmede işverenin ... olarak belirtildiği, ... Gıda Akaryakıt Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin 20.7.2001 tarihinde kurulduğu, 10.1.2003 tarihinde unvanının ... Eğitim Danışmanlık Hizmetleri Gıda ve Akaryakıt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi olarak değiştirildiği ve faaliyet konusuna eğitim kurumları kurmak ve bunları işletmenin de eklendiği, 4.7.2003 tarihine kadar şirketin tüm hisselerinin ... Üniversitesi Kalkındırma Vakfına, belirtilen tarihten sonra ise 99 payın adı geçen vakfa, 1 payının ... Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Koruma Geliştirme ve Sosyal Yardımlaşma Derneğine ait olduğu anlaşılmıştır. Bu doğrultuda, davacının çalıştığı okulun vakfa mı şirkete mi ait olduğu açıklığa kavuşturulmalıdır. Davalı vakıf ve adı geçen şirket arasında asıl işveren-alt işveren, iş yeri devri veya iş sözleşmesinin devri gibi bir hukuki ilişki bulunup bulunmadığı araştırılıp ortaya konulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13402, Karar No: 2016/11272, Tarih: 16.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/13402 E.  ,  2016/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından, davalı ... aleyhine 26/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararından kaynaklı alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen 02/12/2014 günlü ara kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararından kaynaklı alacak istemine ilişkin olup; davacının ihtiyati haciz istemi, mahkemenin 02/12/2014 günlü ara kararı ile reddedilmiş; bu karara karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalının, Nakil Vasıtaları .... Tahsilat Bürosunda görevli olduğu, davalı tarafından yapılan 136 adet işlem ile 320.346,00 TL tutarında motorlu taşıt vergisi kaydının sistem üzerinden yersiz olarak silinmesi suretiyle, araçların borçsuz olarak devrinin sağlandığı, yersiz olarak kaydı silinen motorlu taşıt vergilerinin iptalinin çok sayıda olması ve aynı kişilere yönelik olarak yapılması nedeni ile davalının kurumu zarara uğrattığı ve bu durumun 16/06/2014 tarih ve 2014-B-344/6 sayılı rapor ile tespit edilmiş olduğu belirtilerek, meydana gelen kurum zararından ödenmeyen 253.380,60 TL'nin tahsili talebi ile eldeki dava açılmıştır.

Zarar haksız eylemden kaynaklandığından, tazminat haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel hale gelmektedir. Buradaki "muacceliyet" kavramı, alacaklı tarafından talep ve dava edilebilir hale gelmiş olma anlamındadır.

Dava dilekçesi ile ihtiyati haciz isteminde bulunulmuş olup; bu aşamada, zarar miktarının tam olarak belirlenmesini beklemek hakkaniyet ile bağdaşmaz. Mahkemenin, kusurun ve zararın tespitinin yargılamayı gerektirdiğine, alacağın likit ve muaccel olmadığına dair gerekçesi yerinde görülmemiştir. Diğer yandan, ileri sürülen alacaklar rehin ile temin edilmemiş olduğuna göre, istemin dava dilekçesindeki talepler ve dosya kapsamı değerlendirilerek takdir edilecek makul bir miktar üzerinden kabul edilmesi gerekir. (İİK m. 257). Mahkemenin ara kararı, gösterilen nedenlerle yerinde bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 16/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6343, Karar No: 2010/6816, Tarih: 14.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6343 E.  ,  2010/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 tarih ve 2006/281-2008/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu,17.06.2001 tarihinde yapılan 2000 yılı olağan genel kurul toplantısına çağrıldığını, hazurun cetvelinde adına yer verildiğini, ancak daha sonraki genel kurullara çağrılmadığını, ortaklıktan istifa etmedikleri halde 18.05.2002 tarihli genel kurulda gıyaplarında müvekkili dahil 48 ortağın istifalarının kabul edildiği yönünde karar alındığını, müvekkiline usulünce yapılmış ihtar bulunmadığını, yasal olmayan şekilde ortaklıktan çıkarılmasından müvekkilinin 29.04.2006 tarihli genel kurula kadar haberi olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul kararı ile ortak sayısının 30 ile sınırlandırıldığını, davacının dayandığı yönetim kurulu kararının toplantı ve karar nisabına uyulmadan iki kişi ile alındığını, davacının parasal edimini de yerine getirmediğini bu nedenle ortaklık sıfatı kazanmadığını, yönetim kurulu kararında adları geçen kişilerin dava dışı Evre Konut Yapı Kooperatifi’nin ortağı olduklarını, ödemelerini o kooperatife yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatif anasözleşmesinin 45 maddesinde, yönetim kurulunun en az yarıdan fazla üyenin katılımı ile toplanacağı, kararların ise toplantıya katılanların çoğunluğu ile alınacağının düzenlendiği, 07.11.2001 tarihli yönetim kurulu kararının iki üyenin katılımıyla alınması nedeniyle geçersizliğinden bahsedilemeyeceği, davacının 17.06.2001 tarihinde yapılan 2000 yılı genel kuruluna çağrılması ve hazırun cetvelinde adına yer verilmesinin kooperatife ortak olarak alındığını gösterdiği, Kooperatifler Kanunu’nun 10. ve devamı maddelerinde ortaklıktan çıkma ve çıkarılma halleri ve prosedürü sayılmış olup somut olayda bunların gerçekleşmediği, davacının ortak olarak kabul edildiği ve ortaklığının devam ettiği, aksi yöndeki bilirkişi raporuna itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 1163 sayılı Yasa’nın 98. maddesi delaletiyle kooperatifler hakkında da uygulanması gereken TTK’nun 312. maddesi uyarınca 3 kişilik yönetim kurulunun 3 kişi iletoplanması gerekmesine karşın mahkemece 2 kişi ile alınan yönetim kurulu kararının geçerli olduğuna ilişkin gerekçeye itibar olunamaz ise de dava konusu olayda davacı, davalı kooperatifin 17.06.2001 tarihli genel kurul toplantısına çağrılmış ve hazırun cetvelinde davacının ismine yer verilmiştir. Yönetim kurulu kararı geçersiz olsa bile bu suretle ortaklığın zımnen gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Her şeyden önemlisi de daha sonra yapılan 18.05.2002 tarihli genel kurulda davacının istifasının kabulüne karar verilmiş bulunduğundan ve ortak olmayan bir kişinin istifasının da söz konusu olması mümkün bulunmadığından davacının ortak olduğunun tespitine ilişkin mahkeme kararı neticesi itibariyle doğrudur. İspat külfeti kendisinde bulunduğu halde davalı kooperatif, davacının istifasını kanıtlayamamıştır.Açıklanan tüm bu nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.