muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3520, Karar No: 2017/3076, Tarih: 10.07.2017

maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin '' 09/05/2003 tarihli Turgut Özal Bulvarı Havuz Yapım işi ile ilgili olarak tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin ''18/06/2003 tarihli Salı Pazarı yanı prefabrik duvar yapım işi ile ilgili olarak; tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 8 nolu bendinin ''25/09/2003 tarihli ..., ..., 19 Mayıs, Atatürk ve Cumhuriyet Mahalle hudutları içindeki oyun bahçelerinin tadilatı ve yeni oyun gurubu montajları ile ... ve ... sokakları çevresi tretuar ve yol beton taş kaplama işleri yapımı ile ilgili olarak tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 9 nolu bendinin ''07/10/2003 tarihli 3. Bölge 6. Cadde İmar Yolları açılması işi kapsamında makine çalıştırılması işi ile ilgili olarak tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 10 nolu bendinin ''17/10/2003 tarihli ... parsel üzerinde bulunan eğlence merkezi iç ve dış sıva kaplama ve boya tadilatı hizmet alım işi ile ilgili olarak; tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205

... parsel üzerinde bulunan eğlence merkezi iç ve dış sıva kaplama ve boya tadilatı hizmet alım işi ile ilgili olarak; tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 11 nolu bendinin ''01/12/2003 tarihli ... ve ... Sokaklar ve çevresindeki 3 adet imar yolunun beton parke taşı kaplanması ile bazı sokakların mevcut kaplama tamiratının yapımı işi ile ilgili olarak; tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 12 nolu bendinin ''24/12/2003 tarihli 280 ton kömür alım işi ile ilgili olarak; tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'', hüküm fıkrasının 13 nolu bendinin ''08/10/2004 tarihli 195 ton kömür alım işi ile ilgili olarak tüm sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan kamu davası açılmış ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde tanımlanan suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kuşkudan arınmış dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

12/09/2003 tarihli Veysel Karani Caddesi, Cevher sokak ve Kaynak sokak beton parke taşı, bordür ve yağmur oluğu yapım işi ile ilgili olarak; edimin ifasına fesat karıştırma suçundan tüm sanıklar hakkında verilen 6 nolu zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, 02/06/2003 tarihli sahil çevre yapım işi ile ilgili olarak; edimin ifasına fesat karıştırma suçundan tüm sanıklar hakkında verilen 7 nolu zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, 31/10/2003 tarihli ... ..., ... Camii arkası sokak ve münferit sokaklarda parke taşı, bordür ve yağmur oluğu, Cumhuriyet Caddesi süs havuzu yapım işi ile ilgili olarak; edimin ifasına fesat karıştırma suçundan tüm sanıklar hakkında verilen 19 nolu zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu görevlisi olan sanıklar hakkında TCK'nın 236. maddesine mümas olarak kamu davası açıldığı, ancak tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporları içeriğine göre suç tarihi itibariyle eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde düzenlenenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu gözetilerek kamu davalarının bu suçtan öngörülen zamanaşımı sürelerinin dolması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 366.maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu kabulüyle haklarında açılan kamu davalarının ayrı ayrı ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6, 7 ve 19 nolu hüküm fıkralarında yer alan ''366'',''366/1-2 '' ibarelerinin "TCK'nın 240/1","ortadan kaldırılmasına," ibarelerinin ise "... CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

27/04/2005 tarihli Atatürk Mahallesi, Yunus Emre Caddesi yol ve tretuar düzenlemesi yapılması hizmet alım işi ile ilgili olarak görevi kötüye kullanma suçundan verilen 15 nolu sanıklar ..., ..., ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat, 20/06/2005 tarihli Turgut Özal Bulvarı refüj bordürü yapım işi ile ilgili olarak edimin ifasına fesat karıştırma suçundan verilen 17 nolu sanık ... hakkında beraat, 07/11/2005 tarihli muhtelif sokaklarda pis su ve yağmur suyu hattı yapım işi ile ilgili olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen 23 nolu sanıklar ..., ..., ... hakkında mahkumiyet, sanıklar ... hakkında beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

27/04/2005 tarihli Atatürk Mahallesi, Yunus Emre Caddesi yol ve tretuar düzenlemesi yapılması hizmet alım işi ile ilgili olarak sanıklar hakkında 28/12/2005 tarihli hakedişe esas ödemeler nedeniyle kamu davası açılmış olması karşısında suç tarihinin bu tarih olduğu gözetildiğinde tebliğnamedeki zamanaşımından düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 15 ve 23 nolu hüküm fıkralarında sanıklar ..., ..., ... haklarında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

27/04/2005 ve 07/11/2005 tarihli ihalelerden dolayı sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı görevi kötüye kullanma ve görevi ihmal suçlarından 15 ve 23 nolu hüküm fıkralarında mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de; kamu görevlisi olan sanıkların aynı suç işleme kararıyla söz konusu ihalelere ilişkin hakediş ve ödeme evraklarını imzalayarak ihaleyi alan firma adına fazla ödemeye neden olmaktan ibaret eylemlerinin TCK'nın 257/1, 43. maddeleri kapsamında zincirleme suç olarak kabulü gerektiği nazara alınmadan ve suç kastının nasıl yenilendiği, eylemlerin neden bağımsız suç kabul edildiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden iki ayrı kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Her ne kadar sanık ... hakkında 27/04/2005, 20/06/2005 ve 07/11/2005 tarihli ihalelerden dolayı düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak görevi kötüye kullanma, edimin ifasına fesat karıştırma ve görevi ihmal suçlarından 15, 17 ve 23 nolu hüküm fıkralarında beraat hükümleri kurulmuş ise de; haklarında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulan sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte sanığın da suça konu hakediş ve ödeme evraklarında onaylayan olarak imzasının bulunduğu gözetildiğinde, söz konusu belgelerden hakedişe esas ödemelerin usulsüz olup olmadığının anlaşılıp anlaşılamayacağının gerektiğinde bilirkişi raporu da alınarak tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle beraat hükümleri kurulması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hüküm fıkralarında suçları TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/44, Karar No: 2013/4546, Tarih: 13.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/44 E.  ,  2013/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ...vdl. aleyhine 16/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat ve ihtiyati tedbir istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen 06/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 13/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III-Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy.HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI-Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katılmıyorum 13/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/30111, Karar No: 2012/38838, Tarih: 19.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/30111 E.  ,  2012/38838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13117, Karar No: 2011/8060, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13117 E.  ,  2011/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, büyüme ve gelişme oranlarının emekli aylığına yansıtılması ve fark emekli aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, vazgeçme nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, büyüme ve gelişme oranlarının yaşlılık aylıklarına yansıtılması ve fark yaşlılık aylıklarının ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tensip tutanağı ile duruşmanın 29.6.2011 gününe bırakılmasına karar verilerek dava dilekçesi ile duruşma günü davalı Kurum vekiline 12.4.2011 günü tebliğ edilmiş, davacının 2.5.2011 günü sunduğu dilekçe doğrultusunda duruşma yapılmadan aynı günlü karar ile davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı, mahkemeye sunduğu 2.5.2011 günlü dilekçesinde "davadan vazgeçmesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasını" talep etmiştir. Davacının, HUMK'un 409.maddesine göre davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, HUMK'un 185/1.maddesine göre davadan vazgeçmenin karşı tarafın rızasına bağlı olduğu da düşünülmeden, dilekçedeki istemin hukuki niteliğine yanlış anlam verilerek vazgeçme nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, HUMK'un 73, 213 ve 377.maddelerine göre tarafları yöntemince duruşmaya davet etmek, davacı duruşmaya katıldığı takdirde 2.5.2011 günlü dilekçesi okunarak diyeceklerini sormak, davacı duruşmaya katılmadığı takdirde HUMK'un 409.maddesine göre işlem yapmak, davalı Kurumun davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi halinde 3 aylık sürenin dolmasını beklemek, bu süre içerisinde dava yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.