muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33980, Karar No: 2021/4080, Tarih: 05.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33980 E.  ,  2021/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.'nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.'nın 204/1, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emlak oto alım satım işleri yapan katılanın galesini sanığa devrederken satılması için iki adet araç bıraktığı, sanığın bu araçları 15.000 TL'ye satıp, katılana 18.150 TL'lik tamamen sahte olarak oluşturulmuş çeki verdiği, bu çeki verdikten sonra 3.000 TL bakiyesini katılandan aldığı, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında; çekin üzerinde bulunan ismi ve imzanın ve altındaki telefon numarasının kendisine ait olduğunu, söz konusu çeki Balıkesir Bandırma ilçesinde oto galericisi olan ... isimli şahsa satmış olduğu iki adet araç karşılığında aldığını ve katılana verdiğini belirtmişse de; Kocaeli, Bilecik, Bandırma, Ankara, Bodrum Cumhuriyet Başsavcılık’ları tarafından çek üzerinde ciroları bulunan ... ve ... isimli şahısların kimlik bilgilerinin tespit edilemediği gibi gerçekten böyle şahıslar olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmesi, Türkiye İşbankası Bodrum Şubesi’nin çek üzerindeki hesap numarasının ... Tur İnş. Ve Tic. Ltd Şti isimli şirkete ait olduğunun belirtildiği, ancak çek üzerinde keşideci olarak görünen kısımda şirket ünvanının "..." olarak yazılı olduğuna dair cevabi yazısı, alınan ekspertiz raporunda; inceleme konusu çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları, arka yüzü 1., 2. ve 3. Ciranta hanelerindeki .../.../... .... ibareli el yazıları ve 3.ciranta hanesinde atılı bulunan ciranta imzası ile sanığıın mevcut mukayese el yazılar ve imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden uygunluk ve benzerlikler bulunduğunun, söz konusu el yazılarının ve ciranta imzasının sanığın isimli şahsın el mahsulü olduğu, Adli Tıp Kurumu raporunda ise; çekin ön yüzündeki yazılar ve arka yüzündeki ..., ... .... yazılarının sanığın eli ürünü olduğu yönünde görüş ve kanaatleri, mahkeme gözlemi ile çekin unsurlarının tam olduğu ve iğfal kabiliyetinin bulunduğunun belirlenmesi, ... numaralı telefonun kullanım dışı olduğu, ...’ya ait olmadığına ve ... numaralı ... isminde bir kişiye ait olduğuna dair müzekkere cevapları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış olması, ayrıca nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastının olmadığı, katılan vekilinin takdiri indirim ve alt sınırdan ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6372, Karar No: 2011/3498, Tarih: 16.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6372 E.  ,  2011/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... . Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.07.2010 gün ve 383/709 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, miras yolu ile intikal, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 113 ada 59, 62, 66, 67, 68, 69, 70 ve 71 parsellerin Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı Hazine vekili ise; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen önceki davanın reddine ilişkin hüküm; Dairemizin 5.2.2009 tarih 2008/6287 Esas ve 2009/612 Karar sayılı ilamı ile; “.......Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 5226 sayılı Kanunun 5. maddesiyle değişik 11.maddesi hükmüne göre sit alanında kalan taşınmazların imar-ihya veya olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması yasaklanmış idi. Mahkemece 2863 sayılı Kanunun değişik hükmü göz önünde tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de, 22.5.2007 tarihinde kabul edilen 5663 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 11. maddesinin 1.fıkrasının 2. cümlesi değiştirilmiş, “ ancak, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez” hükmü getirilmiştir. Hüküm tarihinden sonra 11.maddede yapılan değişiklik ile Koruma Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanındaki taşınmazların kazanılması yasaklanmıştır. Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 2863 sayılı Kanunun değişik 11. maddesi karşısında araştırma ve inceleme yapılmak ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.” denilmek suretiyle bozulmuş ve mahkemece bu bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu 113 ada 59 ve 62 parsellerin III. Derece Doğal ve III. Derece Arkeolojik sit alanında diğer taşınmazların ise 1. Derece Doğal ve III. Derece Arkeolojik sit alanında kaldıkları ve üzerlerinde Birinci Grup olarak tescil ve ilan edilen veya edilmesi gereken kültür varlığının bulunmadığı; diğer bir anlatımla dava konusu taşınmazların Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu hükümleri uyarınca zilyetlik yolu ile kazanılmalarını engelleyen bir durumun olmadığı; TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca diğer gerekli kazanma koşulları oluştuğu taktirde kazanılmalarının mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, tapulama çalışmaları sırasında sit alanında kalmaları nedeniyle Hazine adına tespit ve tescil edilen 113 ada 59 ve 62 parsellerin Hazine adına tespit edildikleri tarihe kadar davacılar ve miras bırakanları Mehmet Nedim Sinanoğlu ve satıcıları tarafından 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olacak şekilde tarım arazisi, ev ve bahçesi şeklinde tasarruf edildiği, yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından ifade edildiğine, kültür arazisi niteliğinde olduğu yargılama sırasında görüşüne başvurulan tüm ziraatçi uzman bilirkişiler tarafından gerekçeli olarak açıklandığına göre; bu iki taşınmaza yönelik olarak açılan davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan 113 ada 59 ve 62 parsellere yönelik davanın kabulüne ilişkin hüküm bölümünün ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin diğer taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; hükmüne uyulan Dairemizin 5.2.2009 gün 2008/6287 Esas ve 2009/612 Karar sayılı bozma ilamı kapsamında 1.4.2010 günlü keşif yerinde Arkeolog bilirkişi ... tarafından çekilerek, dosyasına ibraz edilen dava konusu yerleri ve çevresini gösterir fotoğraflardan anlaşılacağı üzere; taşınmaz ve etrafının tarımsal faaliyet yapılmaya uygun bulunmayan, insan elinin pek değmediği, çok yoğun bir biçimde ağaç ve ot dokusuna sahip, yer yer taşlık ve hatta kayalık bir yapı gösterdiği anlaşılmaktadır. Zirai bilirkişi...tarafından düzenlenen 28.11.2000 günlü raporda da, dava konusu 113 ada 66, 67, 68, 69, 70 ve 71 parsel sayılı taşınmazların %30-40 meyile sahip, çevrelerinde yer alan orman arazisine benzer nitelikte yabani bitki örtüsüne sahip yerler oldukları açıklandıktan sonra bu taşınmazlar üzerinde herhangi bir imar-ihya çalışması yapılmadığı ve tarımsal faaliyette bulunulmadığı bildirilmiştir. Bu belirleme arkeolog bilirkişi tarafından çekilerek dosyaya sunulan fotoğraflarla bire bir örtüşmektedir. Her ne kadar dosya içerisinde dava konusu bu taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğuna ilişkin 7.2.2010 tarihli zirai bilirkişi raporu bulunmakta ise de; bu rapordaki belirlemeler taşınmazlara ilişkin fotoğraflarla açık çelişki göstermektedir. Fiili gerçek duruma uymayan, yeterli gerekçe ve doğrulama içermeyen, denetimden uzak ve soyut nitelik taşıdığı anlaşılan böyle bir rapora değer verilemeyeceği açıktır. Sonuç itibariyle; tarım arazisi olma özelliği taşımadığı, tarımsal amaçlı olarak kullanılmadığı, doğal haliyle durmakta olduğu belirlenen böyle yerlerdeki tasarruf şeklinin, kazanmayı sağlamayacağı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile 113 ada 66, 67, 68, 69, 70 ve 71 sayılı parsellere ilişkin hüküm bölümünün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/537, Karar No: 2022/56, Tarih: 27.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/537 E.  ,  2022/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 37-105

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 24.06.2019 tarih ve 37-105 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 09.10.2019 tarihli ve 96372 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 24.06.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafisinin 24.06.2019, Yargıtay Cumhuriyet savcısının ise 27.06.2019 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçesi içeriğinden; sanık müdafisinin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın tebliğ edilmesini talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet savcısının ise gerekçelerini bildirerek kararı temyiz ettiği,

c) Gerekçeli kararın sanığa 29.07.2019 ve müdafisine 24.07.2019 tarihinde adli tatil içerisinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık müdafisinin 03.08.2019 tarihinde ek temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmaktadır.

Sanık müdafisinin temyiz talebinin, adli tatilde sürelerin işlemeyeceğine dair CMK'nın 331/4. maddesine göre süresinde olduğu belirlenmekle temyiz incelemesinin sanık müdafisinin temyiz nedenlerini sunduğu 03.08.2019 tarihli dilekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesine hasren yapılması gerekmiştir.

II) İDDİA:

Sanık müdafisinin 03.08.2019 tarihinde ek temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmaktadır.

Sanık müdafisinin temyiz talebinin, adli tatilde sürelerin işlemeyeceğine dair CMK'nın 331/4. maddesine göre süresinde olduğu belirlenmekle temyiz incelemesinin sanık müdafisinin temyiz nedenlerini sunduğu 03.08.2019 tarihli dilekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesine hasren yapılması gerekmiştir.

II) İDDİA:

''... sicil numarası ile ... Vergi Mahkemesi üyesi olarak göreve başlayan şüphelinin, sırasıyla ... Vergi Mahkemesi üyeliği, ..., ... ve ... Bölge İdare Mahkemesi üyelikleri görevlerinde bulunduğu, 24.02.2011 tarihinde Danıştay Üyesi olarak seçildiği,

Danıştay Başkanlık Kurulu’nun 17.07.2016 tarih ve 2016/27 sayılı kararı ile mevcut yetkilerinin kaldırıldığı,

23.07.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un Geçici 27. Maddesi ile Danıştay Üyeliğinin sonlandırıldığı,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulu’nun 24.08.2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatı ve iltisakı bulunduğu değerlendirilerek meslekten çıkarılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

Şüpheli Savunması:

... Cumhuriyet Başsavcılığında 19.07.2016 tarihli müdafii huzurundaki savunmasında: Yatılı okuduğunu, devlete ihanet edemeyeceğini, darbe teşebbüsünden önceden haberinin olmadığını, atılı suçlamaları kabul etmediğini, (Ek: 6/6-8)

... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinde 20.07.2016 tarihli müdafii huzurundaki sorgusunda: Darbe girişimini desteklemesinin mümkün olmadığını, örgüte mensup olmakla suçlandığını, bu durumu asla kabul etmeyeceğini, (Ek: 6/31-33)

İfade etmiştir.

Deliller:

... alınan ifadesinde: '… ...; benim dönemimde Danıştay üyesi seçilmiştir. Fetullah ... cemaati mensubu olan HSYK kurul üyelerinin isteği üzerine seçilmiştir. Bu cemaate de yakındır. Ancak bu kişinin 15 Temmuz 2016 tarihinden sonra aynı koğuşta kalmamızdan dolayı konuşmalarından Fetullah ... cemaatinin darbeye teşebbüs eylemini gerçekleştirdiği düşüncesi kendisinde hakim olmuştur. Bu nedenle darbeyi yapan cemaat mensuplarına lanet okumaktadır…' (Ek: 5/301)

... alınan ifadesinde: '…...; 33 bin sicillidir. 2011 HSYK'nın Danıştay için yapmış olduğu ilk seçimlerde Fetullah ... cemaati kadrosundan seçilmiştir. Yaşantısı ve hareket tarzları itibariyle cemaate uymamakla birlikte Fetullah ... cemaati ile irtibatlı olduğunu düşünüyordum…(Ek: 5/311)

… ... ile samimi bir şekilde tanışırız, kendisiyle haftada 2-3 gün kahvede oyun oynardık. Kendisi Danıştay üyesiydi. Bu kişinin bu yapıya müzahir olup olmadığı hususunda net bir bilgim yoktur…' (Ek: 5/355-356)