muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3277, Karar No: 2017/1059, Tarih: 06.02.2017

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hesap sahibi ile davacı arasındaki iç ilişki ve anlaşma kapsamında davacının taklit imza ile gerektiğinde para çekebileceği, tüm bunların hesap sahibi tarafından doğrulandığı, işten çıkartmanın çok ağır bir yaptırım olduğu kabul edilmiştir.

10.07.2014 tarih, 2014- 38 sayılı davalı bankanın Kastamonu şubesi soruşturma raporu ve ekleri ile iş yeri savunma tutanaklarından, davacı işçinin 06.01.2014 – 30.05.2014 tarih aralığında değişik günlerde 828836 nolu şube müşterisi olan babası ...’nın hesabında tediye ve kıymetli maden satış işlemlerini babası ...’nın imzasını taklit etmek sureti ile gerçekleştirdiği, davacının görev kapsamı ve sorumluluğu dikkate alındığında, gerçekleştirdiği davranışın bankacılık faaliyetine aykırı olduğu, davacının ailevi sağlık sorunları nedeniyle özel belgede sahtecilik suçuna konu şekilde babası dahi olsa kendisine ait olmayan hesapta imza taklidi sureti ile işlem yapmasının, hesap sahibinin durumdan haberdar ya da razı olmasının, gerçekleştirilen davranışın doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış niteliğinde sayılmasını engellemediği, davacının bu davranışları nedeniyle yapılan feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 730,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9842, Karar No: 2014/14983, Tarih: 03.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9842 E.  ,  2014/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava,davalının...Baraj havzasında bulunan dere mutlak koruma alanına yaptığı kaçak inşatın yıkımından doğan masrafın tahsiline ilişkindir.Bu hali ile uyuşmazlık ağırlıklı olarak özel yasadan kaynaklanmakta olup 6183 sayılı yasaya dayalı yapılmış bir takip veya işlemde bulnmadığından. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay (4).Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.Ne var ki, anılan Dairece gönderme kararı verildiğinden temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına SUNULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2688, Karar No: 2010/1928, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2688 E.  ,  2010/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, işkazası sonucu kısmi işgöremezlik durumuna giren işçinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davada uyuşmazlık yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı yasanın 5.maddesidir.Anılan maddeye göre,İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi,işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır.Birincisi, davalının Türk Medeni kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır. Bütün bunlardan başka, Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre de, davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikematgahının bulunduğu mahkemede de açılacağı açık-seçiktir.

Davalıların her ikisi de nitelikçe tüzel kişiliğe haiz bir ticaret şirketidir.Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (Merkezinin) bulunduğu yer mahkemesi- dir. (T.T.K. M:155, 279, 506) Somut olayda, davalı Nibaş Plastik Limited Şirketinin merkezinin Pendik olduğu Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan şirket ana sözleşmesi içeriğinden açıkca anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, Kartal İş Mahkemesinin 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi ve HUMK 9/2 maddesi uyarınca gereğince yetkili olduğu açık-seçiktir.

Davacı seçimlik hakkını kullanarak davalı iş veren Nibaş Plastik Metal Yapı Elemanları Lt.şirketinin Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahının bulunduğu Kartal ‘da davasını açmıştır. Kartal iş mahkemesi davaya bakmakta görevli ve yetkili olup işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4014, Karar No: 2009/11641, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4014 E.  ,  2009/11641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 24.02.1994 tarihli Encümen kararı ile Belediye Parkı içerisinde daha önce işletmekte olduğu büfenin önündeki 100 metrekarelik alanın kendisine tahsis edildiğini, bu alanı ihya ettiğini, 25.05.2006 tarihli Encümen kararı ile kendisine yapılan tahsisin iptal edilerek başkasına tahsis edildiğini, yaptırdığı tespite göre büfe dahil işletmenin değerinin 6.500YTL olarak belirlendiğini, kardan mahrum kaldığını ileri sürerek, 6.500YTL işletme değeri ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000YTL olmak üzere toplam 7.500YTL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 350YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle davalıdan tahsiline,davalıda kaldığı kabul olunmakla birlikte ekonomik değeri olmayan güneş şemsiyesi için karar verilmesine yer olmadığına,fazlaya ilişkin talebin ve mahrum kalınan kar talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381.maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve 2009/4014-11641

borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda mahrum kalınan kar talebinin reddine,talebin kısmen kabulü ile 350 YTL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş,gerekçeli kararda ise kısa karardaki hükme ek olarak davalıda kaldığı kabul olunmakla birlikte ekonomik değeri olmadığı gerekçesiyle güneş şemsiyesi için karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili ve infazda tereddüt yaratacak mahiyette kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13017, Karar No: 2017/4438, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13017 E.  ,  2017/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2692, Karar No: 2011/41759, Tarih: 15.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/2692 E.  ,  2011/41759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/124468

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

NUMARASI : 2008/36 (E) ve 2008/46 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve davadan haberdar edilmeyen şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun sanık hakkında açılan davadan haberdar edilmeyerek, şikayet ve katılma hakkının engellenmesi,

Bozmayı gerektirmiş şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24105, Karar No: 2025/8203, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24105 E.  ,  2025/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/43 E., 2022/869 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/233 E., 2020/243 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6805, Karar No: 2014/14071, Tarih: 30.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6805 E.  ,  2014/14071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 2.İŞ)

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2009/304-2011/1156

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti , yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan B.. A... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı B.. AŞ’ye ait işyerlerinde 02.06.2005-12.01.2009 tarihleri arasında büfe işçisi olarak çalıştığını, bu çalışmanın 2007 yılı başlarına kadar çeşitli şehir içi yolcu gemilerinde daha sonra iş akdi haksız feshedilene kadar B.. – K..– İstanbul İDO iskelesindeki büfede çalıştığını, net maaşının 1.000 TL olduğunu, öğle yemeği ve işe gidiş gelişinde harcamak üzere 220 TL ticket retorant kartına yüklendiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının işyerinde taşeron firmalar aracılığıyla çalıştırıldığını, son taşeron firmanın C.. AŞ – G.. AŞ ortaklığı olduğunu, taşeron firmalar değişmesine rağmen davacının asli ve sürekli işlerde hiç ara vermeden çalışmasına devam ettiğini, davalı B.. İş Kanunu 2 maddesi gereğince asıl işveren olduğunu, her iki işverenin işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsil sorumlu olduğunu, davacının yolcu gemilerindeki çalışmalarında her gün 07.00-19.00 arasında haftada 6 gün bazen gemide gece nöbetine kaldığını, B.. İDO iskelesindeki büfede ise 05.00-23.00 arasında haftada 6 gün çalıştığını, haftalık bir gün hafta içinde izin kullandığını, alacaklarının eksik ya da hiç ödenmediğini, yıllık izinleri eksik kullandırılmasına rağmen karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar, fazla mesai, ücret, genel tatil, yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti: