muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6733, Karar No: 2024/4412, Tarih: 18.09.2024

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22. maddesinin üçüncü fıkrasının, aynı Kanunun 89.maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Finike Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14266, Karar No: 2017/4830, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14266 E.  ,  2017/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12464, Karar No: 2012/341, Tarih: 16.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12464 E.  ,  2012/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası

Sanığın çek sahibi olan kardeşi ... ile ortak iş yaptıklarını,bu nedenle çeklere kendisinin de imza attığını savunması, çek sahibi ...'un karşılıksız çek vermek suçundan yargılandığı davanın duruşması sırasında,kardeşi olan sanık ... ile ortak iş yaptıklarını, çek karnesinin kardeşi ... de bulunduğunu, gerektiğinde de yaptığı alışverişler karşılığında çeklere yerine imza attığını beyan etmesi, kovuşturma aşamasında tanık olarak tespit edilen anlatımında da yerine imza atıldığından haberdar olduğunu bildirmesi karşısında; suça konu çek yaprağının, yapacağı alışverişlerde kullanılmak üzere çek sahibi tanık...tarafından boş olarak sanığa rızaen verildiği ve sanığın da aldığı mallara karşılık, suça konu çeki unsurları tam olarak düzenleyerek kullandığı anlaşılmakla; şikayetçinin çekteki keşideci imzasının...yerine sanık tarafından atıldığını bilerek suça konu çeki alıp almadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunu takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3615, Karar No: 2019/2916, Tarih: 06.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3615 E.  ,  2019/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işletme hakkına sahip olduğu ticari işletmeyi davalı ile noterde yaptıkları devir sözleşmesi ile davalı tarafa devrettiğini, davalı tarafın bu sözleşme uyarınca ticari işletmeye ait tüm giderleri karşılamayı kabul ve taahhüt ettiğini, ancak davalı tarafın işletme hakkından kaynaklanan genel kamu borçlarını ödemediğini, bunun üzerine idarenin borçların tahsili amacıyla müvekkilline başvurduğunu, müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, ödediği borçları davalıya rücu etmek amacıyla icra takibi başlattığını, davalının itiraz ettiğini, müvekkilinin daha önce de alacağı tahsil amacıyla aynı borcun farklı taksitleri sebebiyle icra takibi başlattığını, itiraz edildiğini itirazın iptali amacıyla dava açtığını sonuç olarak itirazın iptal edildiği ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, davalı tarafın davaya konu icra takibine itirazında haksız olduğunu, itirazın iptali ile % 20' den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada farklı döneme ilişkin ödemeler yapıldığı, yine davalı tarafından müvekkiline ödemelerin yapılmadığı icra takibi yaptığı, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacının işletme devir sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye göre ... Anadolu Lisesi kantini işletme hakkı demirbaşlar menkul mallar müvekkile devredilmiş ve devir anına kadar tüm yükümlülükler davacıya, devirden sonra ise müvekkiline ait olduğunu, taraflar arasında 06/03/2003 tarihinde sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre tarafların birbirini o tarihten itibaren ibra ettiklerini, davacı ile müvekkili arasında aynı tarihlerde başka bir lisenin kantin işletmesinin de davacıya devredildiğini, buna göre de devirden sonra ve halen kamu borçları davacı tarafından ödenmesi gerekirken davacının bu ödemeleri yapmadığını ve kendisi hakkında icra takibi yapıldığını, taraflar arasında 13/08/2010 tarihinde yapılan sözleşme gereğince davacı müvekkile ödenmesi gereken vergi ve SGK borçlarının ödenmesinin tekrar karar altına alındığını, buna göre bu tarihten sonra vergi ve SGK borçlarının davacı tarafından ödenmesi gerektiği, müvekkilinin davacıya 16/05/2014 tarihi itibariyle birikmiş 16.743,68 TL' nin ödenmesi yaptığını, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, asıl ve birleşen davanın tarafları arasında noter tarafından düzenlenmiş işletme devir sözleşmesi olduğu, bu işletmenin resmi kayıtlarda halen davacı adına göründüğü, anılan sözleşme ile tüm hak ve borçlarından sorumlu olacak şekilde davalıya devrinin yapıldığı, davalı işletiminde bulunduğu, resmi devrin yapılmaması nedeni ile vergi ve diğer kamu borçlarını davacının ödediği, bu borçlardan sözleşme hükmü gereği davalının sorumlu oluğu, her ne kadar davalı mahsup talebinde bulunmuş ise de başka okula ilişkin olduğu bildirilen devir sözleşmesine bağlı olarak davacı adına ödeme yaptığına yönelik kanıt sunmadığı, bu sebeple mahsup yapılmadığı, davacının davalıyı takipten önce temerrüte düşürdüğü ispat edilmediği gerekçesiyle işlemiş faize hükmedilemeyeceğine, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2421, Karar No: 2019/2431, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2421 E.  ,  2019/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8267, Karar No: 2022/3781, Tarih: 28.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8267 E.  ,  2022/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Samsun Gazi Devlet Hastanesinin 23/10/2014 tarihli tahlil sonucuna göre, sanık ...’den alınan idrar numunesinde esrar etken maddesinin (THC) pozitif olduğu ve 03/11/2014 tarihli uzmanlık raporuyla sanığın da bulunduğu araçta ele geçen net 2 gram ve net 0,71 gram maddenin THC ihtiva ettiğinin tespit edilmesi karşısında, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ilk uyarılı başvuru davetiyesinin doğrudan sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, usule uygun tebliğ yapılmadığı ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından;

CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19739, Karar No: 2025/6438, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19739 E.  ,  2025/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1078 E., 2022/539 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/139 E., 2021/183 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 32.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5130, Karar No: 2010/478, Tarih: 04.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5130 E.  ,  2010/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sınırlandırmanın İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 29.09.1994 gün ve 226/261 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, miras yolu ile intikal, taksim ve zilyetlik nedeniyle 530 nolu parsele ilişkin sınırlandırmanın iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, tespitin doğru olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece kısa kararda “ davanın kabulü ile...köyü 530 no.lu parselin tapu kaydının iptali ile davacı...oğlu 1950 doğumlu ... adına tapuya tesciline” karar verilmiş; gerekçeli kararda ise “davanın kabulü ile...köyü köyüstü mevkiinde bulunan 17950 m2.lik taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı...oğlu 1950 doğumlu ... adına tapuya tesciline” karar verildiği yazılmıştır. Hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

T.C. Anayasasının 141. ve HUMK.nun 382. maddeleri hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı olmaması gerekir. Aksi durum mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Kısa kararda davanın kabulüne 530 parselin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği halde, gerekçeli kararda parsel numarası belirtilmeksizin 17950 m2 taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur. Nitekim konuya ilişkin olan 10.4.1992 gün ve 1991/7 E. 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “ kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni olduğu” belirtilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna ve bahsi geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak kurulmuştur.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenle usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1029, Karar No: 2020/931, Tarih: 10.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/1029 E.  ,  2020/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; davacının 10.04.2015-29.09.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde sorumlu müdür ve psikolog olarak kesintisiz ve aralıksız aylık 1.800,00 TL ücretle çalıştığını, sigorta girişinin geç yapıldığını, primlerinin gerçek ücreti üzerinden Kuruma bildirilmediğini belirterek davalı işyerinde 10.04.2015-29.09.2015 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen günlerinin tespitine ve aylık 1.800,00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili; davacı ile davalı arasında 10.04.2015 tarihinde iş sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davalıya ait okulun ruhsat aldığı 26.06.2015 tarihinde işe başlamayı taahhüt ettiğini, bu tarih itibariyle sorumlu müdür tayin edildiğini, bu tarihten önceki süreler için bir hakkının olamayacağını, davacı her ne kadar Mart 2015 döneminde müvekkiline ait iş yerinin kuruluş aşamasındaki faaliyetlerine katıldığını iddia etmişse de SGK dökümlerinden de görüleceği üzere 09.04.2015 kadar Irmak Rehabilitasyonda çalışıyor gözüktüğünü, davacının çalışma saatleri içerisinde genel ahlak kurallarına uymayan davranışlarda bulunması, uygunsuz kıyafetle işe gelmesi, eğitim gören çocukları kötü etkileyerek çok sık ceza vermesi, velileri yanlış yönlendirmesi ve öğretmenlerle paylaşımda Ram merkezine yönlendirmesi sebebiyle 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesinde yer alan nedene dayanarak 26. maddesi uyarınca derhal fesih hakkını kullanarak durumu davacıya ilettiğini, davacı, çıkış ihbarnamesine imza atmaktan imtina ettiğinden iş yerinde tutanak düzenlendiğini beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil vekili; hak düşürücü sürenin geçirildiğini, davacının iddia ettiği tarihlerde çalışması olsa idi Kuruma bildirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

Mahkemece,

''1-Davanın kabulü ile,