muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6757, Karar No: 2019/8452, Tarih: 23.12.2019

2)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Anayasayı ihlal ve ...'e yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip tartışılarak, silahlı terör örgütü FETÖ/PDY’nin 15 Temmuz 2016 günü ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden, özellikle Türk Silahlı Kuvvetlerinde oluşturduğu "mahrem" yapılanmanın kullandığı kamu gücü, silah, vasıta ve mühimmattan istifade ederek planlayıp icra ettiği Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçuna, sübutu kabul olunan, iştirak iradesi kapsamında ve iş bölümü doğrultusunda bulunduğu mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve neticeye katkı sunan eylemlerinin amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde Anayasayı ihlal suçunun vasfı tayin edilmiş, ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik bulunmamakla sanıklar ve müdafiileri ile katılanlar T.C. Cumhurbaşkanlığı ve TBMM Başkanlığı vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

a)Sanıklara verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9. maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6-7 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

b)Anayasayı ihlal suçundan davaya katılma hakkı bulunmayan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yerel mahkeme kararının tekerrüre ilişkin fıkralarındaki "yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi" ibareleri ile vekalet ücretlerine ilişkin F fıkrasındaki "Katılan ... duruşmalarda kendisini vekil vasıtasıyla temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesap edilen 4360 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsil edilerek katılanlara verilmesine," ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik

kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

3)Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik

kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda olayda hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6554, Karar No: 2022/6136, Tarih: 18.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6554 E.  ,  2022/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ...,... 'ın sanık ...'nin kızları olduğu ve aynı evde ikamet ettikleri, sanık ...'in ise sanık ...'ın nişanlısı olması nedeniyle bu eve gelip gittiği, katılan ...'in komşularının kızı olduğu, katılanın evlerinden hırsızlık yaptıklarını düşünmeleri nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, tüm dosya kapsamı, tutanak içerikleri ve sanıkların ikrarlarına göre, sanık ...'nin komşusu olan mağdure... ve ailesi ile sorunları olması nedeniyle mağdure...'i kaçırıp organlarını organ mafyasına satmayı aile içinde dile getirdiği ve sanık ...'e konuyu açtığı, sanık ...'den mafyadan tanıdığı olup olmadığını sorduğu, sanık ...'in ise yardımcı olacağını söylediği Tekin'in organ mafyası olan şahıslar ile irtibat kuracağı düşüncesiyle, sanık ... ve kızlarının mağdure...'i kaçırmaya karar verdikleri, sanık ...'nın küçülen elbiselerini vereceği bahenesi ile katılanı evlerine çağırdığı, katılan ...'in gelmesi üzerine sanıklar ...,...,...'ın daha önceden hazırladıkları bez ve tülbentle katılanın elini, ayaklarını,ağzını ve gözlerini bağladıkları,birlikte sedirin altına itekledikleri,sanık ...'in katılanın kaçırılmasından sonra telefon ile '' paket hazır, çabuk gelin'' şeklinde görüşmeler yaptığı, ancak bu görüşmelerin tanık olarak dinlenen polis memuru ... ile yapıldığının anlaşıldığı, sanık ...'in polis memuru ile yaptığı görüşme dışında katılanın organlarının satılması hususunda 3. şahıslar ile görüşme yaptığına dair delil bulunmadığı, sanıkların kendi aralarındaki organ mafyasına organların satılması konusunda yaptıkları konuşmaların düşünce aşamasında kaldığı ve icrai hareketlere başlanmadığı, katılanın sanıklar tarafından hile ile eve çağırılıp el, ayak ve

./..

S/2

ağzının kapatılması suretiyle sedirin altında saklanması şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,katılanın kendisini aramaya gelen babasının sesini duyması üzerine elleri ve ayaklarını kendiliğinden çözerek ve gözlerindeki örtüyü kaldırarak babasının yanına koştuğu ve bu şekilde serbest kaldığı anlaşılmış, sanık ...'in kaçırılma olayını daha önce polise ilk ihbar eden şahıs olması ve tanık ...'in beyanına göre de, çocuğun alıkonulduğu evin adresini yazarak polislerin gelmesini istediğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının eylemlerin insan ticareti suçuna teşebbüs olduğu ve sanık ... hakkında etkin pişmanlık indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelik; sanık ... müdafinin cezanın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanık ... müdafinin sübuta, haksız tahrik ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın akıl hastası olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik; sanık ... müdafinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanıkta akıl zayıflığı bulunduğuna yönelik,sanık ... müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2645, Karar No: 2015/4684, Tarih: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2645 E.  ,  2015/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın 19.03.2008 tarihinde kaybettiği çek koçanı içerisinde bulunan çeklerden olduğu anlaşılan 30/06/2008 keşide tarihli, 11.000 TL bedelli hamiline yazılı çeki bir şekilde ele geçiren sanığın, sahte imza ile keşide edilmiş bu çeki ...'den almayı kararlaştırdığı kömür karşılığında ...'e verdiği, ...'ın çeki kontrol etmek istemesi üzerine sanık ile beraber ilgili banka şubesine gittiklerinde ...'ın çek yaprağının sahibinin elinden rızası dışında çıktığını ve ödeme yasağı bulunduğunu öğrendiği, alışverişten vazgeçerek çeki sanığa iade ettiği; yine sanığın, katılan ...'ın yetkilisi ve sahibi olduğu şirketin çek hesabına ait olup 03.08.2007 tarihinde aracından çalınan çeklerden olduğu anlaşılan 30.03.2008 keşide tarihli, 8.500 TL bedelli hamiline yazılı çeki de müşteki ...'den alacağı daire için ona kapora olarak verdiği, bilahare çek ciro silsilesiyle elinde bulunduranlar tarafından bankaya götürüldüğünde çekin çalıntı ve ödeme yasaklı olduğunun anlaşıldığı, alınan ekspertiz raporlarında suça konu her iki çek üzerindeki keşideci imzalarının hesap sahiplerine ve sanığa ait olmadığının, tespit edilemeyen şahıslarca sahte imzayla tanzim edildiklerinin, aldatma kabiliyetlerinin bulunduğunun bildirildiği; sanığın suça konu çekleri ticari ilişkisi içerisinde sahte olduğunu bilmeden alıp mağdurlara verdiği yolundaki savunmasını ispat edemediği anlaşıldığından, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında gerekçeli kararın “B-2” hüküm fıkrasında tayin olunan “212 gün” adlî para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında hesap hatası sonucu “4.240 TL” yerine “4.420 TL” adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin "4.420 TL" adli para cezası teriminin tamamen çıkartılarak yerine " 4.240 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ,05/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35601, Karar No: 2013/28483, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35601 E.  ,  2013/28483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Bakanlıkça yayımlanan istatistiklerde % 0 olarak gösterilen oranın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı sendika, ... tarafından 26.01.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Ocak 2013 istatistiğine göre yüzde oranlarının sıfır olarak gösterildiğini, ancak sendikanın 55 üyesi bulunduğunu ileri sürerek tespit edilen yüzde sıfırlık oranın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davacı sendikanın 55 üyesi bulunduğunun tespit edildiğini, yazılım sistemindeki teknik sebeplerle onbinde bir'den daha ... oranların gösterilemediğini, bu sebeple davacının yüzdelik oranının sıfır olarak gösterildiğini, herhangi bir hak kaybının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının sahip olduğu üye sayısının yüzdelik diliminin 0,00257203 gibi ... bir rakam olduğu, tebliğde ise 0,00 olarak yazıldığı, bu şekilde bir düzeltmenin ancak kanuni düzenleme ile yapılabileceği, kamuoyunun bilgisine sunulan tebliğde üyesi yokmuş gibi algılanacak bir yüzdenin olumsuz algı yaratması sebebiyle talebin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve yüzdelik dilimin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 2/1-ğ maddesinde, işçilerin veya işverenlerin çalışma ilişkilerinde, ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olarak tanımlanan sendikaların ilk görevleri, üyelerinin ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek üzere toplu pazarlık yapmak ve sonucunda iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesine ilişkin toplu iş sözleşmesi bağıtlamaktır.

6356 sayılı Kanun'un 41/1. maddesine göre ise “Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde üçünün üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

6356 sayılı Kanun'un 41/1. maddesine göre ise “Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde üçünün üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

Aynı Kanun'un 41/5. maddesine göre de “Bir işkolunda çalışan işçilerin yüzde üçünün tespitinde Bakanlıkça her yıl ocak ve temmuz aylarında yayımlanan istatistikler esas alınır. Bu istatistiklerde her bir işkolundaki toplam işçi sayısı ile işkollarındaki sendikaların üye sayıları yer alır. Yayımlanan istatistik, toplu iş sözleşmesi ve diğer işlemler için ... istatistik yayımlanıncaya kadar geçerlidir. Yetki belgesi almak üzere başvuran veya yetki belgesi alan işçi sendikasının yetkisini daha sonra yayımlanacak istatistikler etkilemez.”

Somut olayda, 26.01.2013 tarihli Resmi Gazete'de, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yayımlanan, işkollarında çalışan işçi sayısına ilişkin istatistikte, davacı sendikanın üye sayısı 55, üye yüzdelik oranı ise 0,00 olarak gösterilmiştir. Taraflar arasında üye sayısı yönünden ve sendikanın üye yüzdelik oranının 0,00257203 olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı Bakanlık, üye yüzdelik oranı yönünden davacı iddiasını kabul etmiş, teknik sebeplerle oranın 0,00 olarak yazıldığını belirtmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemeler ışığında değerlendirme yapmak gerekirse, davacı sendikanın 55 olan üye sayısı itibariyle Toplu İş Sözleşmesi yapma yetkisinin bulunmadığı ve davalı Bakanlık tarafından yayımlanan üye yüzdelik oranının da bu yetkiyi etkilemediği tartışmasızdır. Yayımı zorunlu olan üye sayısı da, istatistikte doğru olarak gösterilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-h maddesine göre, davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması dava şartlarından olup, bu hususun mahkemece resen gözetilmesi gerekir. Bu anlamda, davacının, somut olayda, dava açmakta hukuken korunmaya değer bir yararının bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 41. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kesin olarak 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5080, Karar No: 2025/14871, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5080 E.  ,  2025/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2 E., 2021/1397 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/137 E., 2019/264 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1428, Karar No: 2010/7965, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1428 E.  ,  2010/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.