muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3496, Karar No: 2021/7796, Tarih: 08.04.2021

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 17.02.2021 tarihli gündeminde yapılan müzakerede 10. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarih, 2020/884 Esas, 2020/927 Karar sayılı kararı doğrultusunda geçerli bir işletme/işyeri devrinin bulunduğu, bildirim şartının gerçekleştiği ve davalı şirketin devralan sıfatı ile davacı işçilerin alacaklarından sorumlu tutulma koşullarının oluştuğunun kabulü ile giderilmesi gerektiği görüşü benimsenmiş, kurulda yapılan oylamada 1. Hukuk Dairesi Başkanı Ahmet ..., 9. Hukuk Dairesi Başkanı Şule Bulat ile 2. Hukuk Dairesi Başkanı Ali Özkaya'nın muhalefeti ve oy çokluğu ile 10. Hukuk Dairesinin kararı doğrultusunda uyuşmazlığın giderilmesi ve içtihat birlikteliğinin sağlanması amacıyla 5235 Sayılı Adli Yargı İlk derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkilerini düzenleyen kanunun 35/3. maddesi uyarınca ilgili bilgi ve belgelerin eklenerek kararın bir örneğinin YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE”

Karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

Söz konusu maddenin birinci fıkrasının üçüncü bendinde yer alan düzenlemeye göre “Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” bölge adliye mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.

5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre ise “(3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir.”

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinde belirtilenler tarafından yapılacak gerekçeli başvuru sonrasında, mevcut başvuru hukuk daireleri başkanlar kurulunca değerlendirilerek Yargıtay’dan bu konuda bir karar verilmesi istenilecektir.

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinde belirtilenler tarafından yapılacak gerekçeli başvuru sonrasında, mevcut başvuru hukuk daireleri başkanlar kurulunca değerlendirilerek Yargıtay’dan bu konuda bir karar verilmesi istenilecektir.

Bu genel açıklamalar ışığında başvuru konusu uyuşmazlığın değerlendirilmesi gerekmektedir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2020/884-2020/927 E.K. sayılı dosyasına konu olayda davalı şirketler Uraz ... Ltd. Şti. ile ... Mimarlık ... A.Ş. arasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesi gereğince işyeri devrinin söz konusu olduğu, devir tarihinden sonra iş sözleşmesi feshedilen davacı işçinin hüküm altına alınan işçilik alacaklarından davalıların müteselsilen sorumlu olduğu hususu karara bağlanmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2019/90-2019/378 E.K. sayılı dosyasına konu olayda ise davacı işçinin iş sözleşmesinin devir tarihinden önce feshedildiği gerekçesiyle davalı ... Mimarlık ... A.Ş.’ye husumet tevcih edilemeyeceği karara bağlanmıştır.

Açıklanan bu hususlara göre, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına konu olayda davacı işçinin iş sözleşmesi kabul edilen işyeri devir tarihinden sonra feshedildiğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararına konu olayda ise davacı işçinin iş sözleşmesi iddia edilen işyeri devir tarihinden önce feshedildiğinden, uyuşmazlıkların benzer nitelikte olmadığı açıktır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

IV. SONUÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 2021/3 sayılı kararına istinaden iletilen mevcut talep bakımından UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,Dair 08/04/2021 günü oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11111, Karar No: 2024/11466, Tarih: 21.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11111 E.  ,  2024/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1153 E., 2023/2173 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/360 E., 2022/131 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ve ... yetkilisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı ... (...)'nde 18.12.2017 tarihinden işten çıkarıldığı 28.08.2019 tarihine kadar "ergoterapist (iş ve uğraşı terapisti)" olarak çalıştığını ancak davalı ... (Dernek)'nde çalışıyormuş gibi "iş sözleşmesi" imzalatıldığını, davacının işe başladığı 18.12.2017 tarihinden 02.08.2018 tarihine kadar olan dönemde sigorta primlerinin ... tarafından yatırıldığını, 02.08.2018 tarihinden sonra davacıya tüm haklarının davalı şirkete devredildiği söylenerek yeni bir sözleşme yapıldığını, sigorta primlerinin davalı şirket tarafından yatırılmaya başlandığını, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde ergoterapist çalıştırılmadığı için müvekkilinin memur olarak çalışıyormuş gibi gösterildiğini, sigorta primlerinin ergoterapist sıfatıyla değil memur (okul) sıfatıyla yatırıldığını, davacının işe başladığı 18.12.2017 tarihinden işten çıkartıldığı 28.08.2019 tarihine kadar olan çalışmalarının tamamının davalılardan ... bünyesinde gerçekleştiği gibi davacının ergoterapist olarak çalıştığını, Ergoterapinin Sağlık Bilimleri Fakültelerinde verilen lisans eğitimi neticesinde edinilen bir meslek olduğunu, Sağlık Bakanlığının denetimi altında yapılan bir meslek olduğunudavacının 18.12.2017-31.12.2018 tarihleri arasında aylık net 5.000,00 TL ücretle, 01.01.2019-28.08.2019 tarihleri arasında aylık net 5.200,00 TL ücretle çalıştığını ancak sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, davacının ücretinin asgari ücret kadar olan kısmının banka kanalıyla bakiye kısmın zarf ile elden ödendiğini beyan ederek davacının sigorta primine esas kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

... vekili cevabında; davalı Dernek ile ...'un ortak noktalarının dileksili bireyler yararına yürütülen faaliyetler olsa da gerek iştigal alanları gerekse yetkililerinin birbirinden farklı olduğunu, davacı ...'ta çalışmaya başlarken yeni bir sözleşme yapıldığını, davacının sözleşmesinin belirli süreli bir iş sözleşmesi olduğunu, davacının ...'ta memur olarak 1.603,12 TL maaş ile ve belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliğinde ergoterapist mesleğini icra eden kimselerin özel eğitim kurumlarında çalıştıramayacağına dair bir hüküm bulunmadığını, davacının Ergoterapistlik eğitim almış olmasının mutlak suretle ergoterapist olarak çalıştığı anlamına gelmeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dernek temsilcisi davaya cevabında; davacının imzaladığı iş sözleşmesini deneme süresi içerisinde bizzat kendisinin sonlandırdığını, bu sebeple husumet itirazında bulunduklarını, davacı ile akdedilen 18.12.2017 tarihinde akdedilen iş sözleşmesinde maaşının 1.450,00 TL olacağı hususunun kararlaştırıldığını, davacının istifa ettiği tarihe kadar bu maaşın davacıya aksatılmadan ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;

"1-Davanın kısmen kabulü, kısmen reddine, davacının, son ay 2019/8. ayın prime esas kazancına 4.139,79 TL ek kazanç bildirilmesi gerektiğinin tespitine, talep edilen diğer aylar yönünden davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve ... yetkilisi tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 18.12.2017 -31.12.2018 tarihleri arasında aylık net 5.000,00 TL; 01.01.2019 - 28.08.2019 tarihleri arasında aylık net 5.200,00 TL ücretle çalıştığını, ancak sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden eksik yatırıldığını, müvekkilinin mağdur edildiğini, davalı Dernek ile Özel ... Şirketi arasında açık bir ilişki bulunduğunu, şirket bünyesinde ergoterapist çalıştırılamadığından ergoterapist olan çalışanların sigorta girişleri Dernek bünyesinde gerçekleştirildiğini, sigorta primlerinin eksik ödendiğini, sadece son ayın kabulüne dair bu tespitin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddia edilen çalışmanın sona erdiği belirtilen tarihi takip eden yılın sonundan itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolup dolmadığının tespiti ile dolmuş ise, öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, eksik inceleme yapıldığını, kurumun yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini, kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddia edilen çalışmanın sona erdiği belirtilen tarihi takip eden yılın sonundan itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolup dolmadığının tespiti ile dolmuş ise, öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, eksik inceleme yapıldığını, kurumun yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini, kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı dernek yetkilisi istinaf dilekçesinde özetle; davacının dernek ile 18.12.2017 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığını, taraflar arasında akdedilen iş sözleşmesinde deneme süresinin 2 ay olarak belirlendiğini, davacının iş sözleşmesi ise 01.08.2018 tarihinde istifa etmesi ile sona erdiğini, bu nedenle herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacı ile 18/12/2017 tarihinde akdedilen iş sözleşmesinde maaşının 1.450,00 TL olacağı hususunun kararlaştırıldığını ve davacının istifa ettiği tarihe kadar bu maaşı kendisine aksatılmadan ödendiğini, ayrıca davacı dava dilekçesinde SGK girişinin Disleksi Öğrenme Güçlüğü Derneğinde yapıldığını fakat burada çalıştırılmayarak diğer davalı Özel ... Eğitim Kurumları'nda çalıştırıldığını, 02.08.2018 tarihinde de dernekte ki tüm haklarının Özel ... Eğitim Kurumları'na devredilerek yeni bir iş sözleşmesi yaptırılıp çalıştırılmaya devam ettiğini iddia ettiğini, ancak bu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının 18.12.2017 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.08.2018 tarihinde istifasını dernek yönetimine bildirdiğini, akabinde davacının istifası dernek yönetimi tarafından kabul edildiğini ve ... ile ilgili tüm ilişiğinin kesildiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili şirket arasında imzalanın belirli süreli iş sözleşmesinde davacının maaşının 1.603,12 TL olacağı belirlendiğini, şirket bünyesinde çalışmış olduğu süre zarfında düzenli tutulan maaş bordrolarının tamamında da davacının kendi imzası bulunduğunu, bu bordroların hiçbirinde iddia edildiği miktarlarda maaş aldığını gösteren bir kayıt bulunmadığını. dosyada mevcut iki raporda da davacının müvekkili şirket nezdinde çalışmış olduğu süre boyunca dava dilekçesinde belirtilen ücretlerle çalışmasının mümkün olmadığına yönelik iddialarının gerçekliğinin ortaya konulduğunu ve davacının bu iddialarını ispatlar hiçbir belge sunamadığı ve davacının sigorta primine kazanç iddiasını yazılı delil ve belgelerle ispatlayamadığının belirtildiğini, davacının müvekkili şirket nezdinde çalışmış olduğu süre boyunca dava dilekçesinde belirtilen ücretlerle çalışmasının mümkün olmadığını, davacının bu iddialarını ispatlar hiçbir belge sunamadığı ve davacının sigorta primine kazanç iddiasını yazılı delil ve belgelerle ispatlayamadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "... Somut olayda, Ankara 14. İş Mahkemesinin 2019/1030 E. sayılı dosyasında davacı lehine hükmedilen işçilik alacaklarının davacıya ödendiği, davacının son çalışmasının 2019 yılı 8. ayına ilişkin olduğu, davalı işveren tarafından Kuruma bu aya ilişkin 2.387,84 TL prim bildiriminde bulunulduğu, 14.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda üst sınır prime esas kazancın 6.527,63 TL olarak hesaplandığı, ancak işçilik alacakları dosyasında hükmedilen ücret alacağı kadar ek sigorta primine esas kazanç bildirilmesi gerektiği, davacının hizmet akdinin daha önceki bir tarihe sona erdiği anlaşıldığından işçilik alacakları dosyasında hükmedilen ve ödenen ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerektiği, usul ve yasaya uygun 14.02.2022 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacının son ayın sigorta primine esas kazancına 4.139,79 TL ek kazanç bildirilmesi gerektiğine dair Mahkeme kararının yerinde olduğu, yine bir kısım dönemler için davacının sigorta bildirimi ile uyumlu imzalı ücret bordroları bulunduğu, bildirimlerin aksini kanıtlar yazılı delil bulunmadığı gözetildiğinde mahkemenin kısmen kabul kararında isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulü gerektiğini beyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1514, Karar No: 2014/312, Tarih: 10.06.2014

**Ceza Genel Kurulu         2012/1514 E.  ,  2014/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi : ŞANLIURFA 4. Asliye Ceza

Günü : 26.03.2009

Sayısı : 647-193

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanık Ö.. A..'ın 5237 sayılı TCK’nun 136/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2009 gün ve 647-193 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.05.2012 gün ve 15747-12099 sayı ile; onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi M.A. "Sanığın eşi katılanla aynı sağlık biriminde çalışmakta olup, sanık; katılanın doğum yaptığı ve göreve gelmediğini, görevde olmamasına rağmen görevde imiş gibi ücret aldığını ispatlamak amacıyla katılanın doğum yaptığı hastaneden doğum raporunu alarak ilgili idari birimlere şikayette bulunmuş, katılan hakkında yapılan idari soruşturmada ödenen haksız ücretler katılandan tahsil edilmiş, katılan sanık hakkında hastaneden doğum raporu alması eylemi nedeniyle hakkında şikayette bulunmuş ve yapılan yargılama sonunda sanığın kişisel verileri ele geçirdiğinden bahisle TCK’nun 136. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Karar sanık tarafından temyiz edilmiş ve dairemizce de onanmıştır.

Biz aşağıdaki gerekçelerle suçun oluşmadığını, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

1- Türk Ceza Kanunu’nun 135. maddesinde kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi ve 136. maddesinde ise verileri hukuka aykırı olarak verme, yayma ve ele geçirme suçları düzenlenmiştir. Bugüne kadar kişisel verilerin neler olduğuna dair kanunun çıkarılmaması nedeniyle TCK’daki 135 ve 136. maddelerindeki hukuka aykırılığın hangi hallerde oluştuğuna ilişkin başvurulabilecek kapsayıcı bir kaynak ya da norm olmaması nedeniyle bu iki madde eksik norm sayılırlar. Belki zamanın ihtiyaçlarına cevap verecek 'Kişisel Verilerin Korunması Kanunu' Meclisten geçtiğinde bu çerçeve düzenleme tamamlanmış olacaktır. Bununla beraber adı geçen ceza maddeleri yürürlükte olduğundan uygulanması sırasında çok dikkatli olunması gerekir. Doktrinde birçok tanım ve kapsam belirlemesi yapılmaktadır. Bu bilimsel görüşlerden hareketle kişisel verilerin hangileri olabileceğini belirlemek gerekir. Şu da bir gerçek ki bu verilerin tamamının da ceza normları ile korunması gerektiği düşünülmemelidir. Bu tasnifin esasını genel yaşam mahremiyetinden hareketle özel hayatın gizli alanını korumayı amaçlayan ve sağlayan bilgiler olarak anlamak gerekir.

Bilimsel görüşlerden hareketle kişisel verilerin neler olabileceğini şu başlıkları altında sınıflandırabiliriz.

Bilimsel görüşlerden hareketle kişisel verilerin neler olabileceğini şu başlıkları altında sınıflandırabiliriz.

a- Yaşam şekline ilişkin kişisel veriler: Kişilerin üçüncü kişiler tarafından ayırımcılığa uğramaması ve haysiyetinin korunmasıyla ilişkili olarak dini inançları, cinsel tercihleri, etnik kökeni, suç geçmişi, politik eğilimleri ve kişisel özel aktivitelere ilişkin bilgiler.

b- Ekonomik ve finansal kişisel veriler: Suçlular tarafından suistimale ve kimlik hırsızlığına hedef olmamak için kişinin mali varlığı, sahip olduğu hisse ve hesaplar, borçları, yaptığı alış verişler, kredi kartlarına ilişkin veriler. Ayrıca sayılan bu bilgiler ile kişinin nerede ve kimlerle bulunduğuna, sağlık bilgilerine ilişkin bilgiler de ortaya çıkarabileceğinden ve varlık bilgisinin toplumsal açıdan da özel sayılmasından dolayı önemi artmaktadır.

c- Bilişim alanına ilişkin kişisel veriler: e-postaların bizzat adresleri veya şifreleri, internet ortamında paylaşılan kişisel veriler mahrem olarak değerlendirilebilir. Bunun önemi şu bakımdan artmaktadır, internette gezinti yapan kişi birçok kişisel bilgileri paylaşmakta, bu bilgiler kayıt altına alınmakta, yine internet erişimine ilişkin iz kayıtlarının hizmet sağlayıcı ve sunucu sahipleri tarafından tutulabiliyor olması nedenleriyle artmaktadır.

d- Sağlıkla ilgili kişisel veriler: Sağlık verileri kişilerin iş güvenliğini, toplum içindeki statüsünü ve sigorta kapsamını etkileyen hassas bilgilerdir. Ayrıca sağlık verileri kişilerin sosyal yaşantısı ve psikolojik durumları hakkında bilgi edinilmesine neden olabilir. Biyometrik veriler de (kişinin kendine özgü fiziksel veya biyolojik niteliklerine dayalı olarak insanların kimliğini tespit için dijital teknolojiden faydalanma bilimi) kişisel veriler arasındadır.

e- Politik kişisel veriler: Toplum içinde yaşayan kişilerin siyasi tercihleri toplum katmanları arasında bilinme halinde ayırımcılığa maruz kalma ihtimali bulunduğundan bu bilgilerde kişisel veridir.

2- Anayasanın 38/3 ve Türk Ceza Kanunun 2. maddesi suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenlemektedir. TCK’nın 2. maddesi 'Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez' hükmünü içermektedir. Madde metninden de açıkça anlaşıldığı gibi fiilin kanunda suç olarak gösterilmesi yetmez, bunun açık bir biçimde belirlenebilir olması gerekir. Suçların ve cezaların kanunda önceden açık ve anlaşılır bir şekilde düzenlenmesi gerekir ki insanlar neyin suç olduğunu önceden kolayca bilebilsin ve davranışlarını buna göre ayarlayabilsinler.

Bu haliyle de TCK’nın 135 ve 136. maddeleri Anayasanın 38/3. maddesine de aykırıdır. Öncelikle bu husus da düşünülüp maddelerin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmalı ve bekletici mesele yapılması gerekir. Şu aşamada ne kadar uygulayıcı ve bilim adamı varsa herkes kendine göre farklı bir kişisel veri tanımı yapmakta olduğundan sanığın eylemini suç kapsamında değerlendirip cezalandırmamak gerekir.