muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19130, Karar No: 2013/22987, Tarih: 05.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19130 E.  ,  2013/22987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.1.1990-26.7.2009 (askerlik süresi hariç) tarihleri arasında davalılar yanında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş, gerekçe de ise bir kısım çalışmanın geçtiği ... Güzellik Salonu Kozmetik Ürün San. ve Tic. Ltd. Şti'nin davayı dahil edilmediği gerekçesi ile o sürelere ilişkin hüküm kurulmadığı belirtilmiştir.

Ancak, davacı vekilinin 24.2.2012 tarihli dahili dava dilekçesi ile, ... Güzellik Salonu Kozmetik Ürün San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya dahil edilmiş olup, dava ve dahili dava dilekçelerinin 4.4.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve taraf sıfatına haiz olduğu açıktır.

O halde, dahili davalı ... Güzellik Salonu Kozmetik Ürün San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden de olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken hakkında hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının dahili davalı ... Güzellik Salonu Kozmetik Ürün San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçtiğini iddia ettiği süreler yönünden de olumlu veya olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22111, Karar No: 2016/1406, Tarih: 09.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/22111 E.  ,  2016/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 26.11.2010 tarihi itibariyle ... sigortalılığının sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dilekçesinde, davacının eşine ait tarlayı kiralayarak tarımsal faaliyette bulunduğu ve bu sebeple tescil olduğundan bahisle, anılan tarlanın 26.11.2010 tarihinde satıldığı belirtilerek, işbu tarih itibariyle kaydının silinmesi istenilmiş, mahkemece salt ziraat odası kaydının tescile yeterli olmadığı, eylemli tarımsal faaliyetin bulunmsı gerektiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının ziraat odası kaydına dayalı olarak 05.01.2011 tarihi itibariyle tarım sigortalısı olarak tescil edildiği, bu tarihten öncesine dair bir sigortalılığı bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkemece öncelikle yapılacak iş, davacıya, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Hakimin davayı aydınlatma ödevi" başlıklı ve hakimin, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği, kanıt gösterilmesini isteyebileceği yönündeki 31. maddesi ile "Tarafların Dinlenilmesi" başlıklı 144. maddesi kapsamında talebini açıklattırmaktır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilâmında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi ) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ); diğer bir kısmı da, olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hâkim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir.

Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukukî yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Somut olayda, davacının talebinin, tarım sigortalılık tescilinin iptali olduğunun anlaşılması halinde şimdiki gibi karar verilmeli, ancak talebin 26.11.2010 tarihi itibariyle ... sigortalılığının sona erdiğinin tespitine ilişin olduğunun belirlenmesi halinde, anılan tarihte davacının bir tescil kaydı bulunmadığı gözetilerek talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gereklidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11279, Karar No: 2023/7896, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11279 E.  ,  2023/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/148 E., 2021/680 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/303 Esas, 2020/1180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile katılan ...'in gayri resmi ilişki yaşadıkları, katılanın sanıkla görüşmek istemediği, sanığın bu nedenle olay tarihinde katılanın ikametine gittiği, evin bahçesinde bulunan katılanın ayağına doğru av tüfeği doğrultarak ateş ettiği, katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarına göre katılanın hayati tehlike geçirmediği, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, vücudunda ağır (5) derecede kemik kırığı oluştuğu, duyu ve organlarında işlev zayıflaması meydana geldiği anlaşılmıştır.

2.Sanık, katılan ve tanık beyanları ile olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporu ve tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2.Sanık, katılan ve tanık beyanları ile olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporu ve tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sonuç ceza miktarı itibariyle sanık hakkında lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme, seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümlerin kanunen uygulanmasının mümkün olmadığı, lehe olan hükümlerden takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği mağdurla sanık arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması sanığın açıkça mağdurun ayak bölgesini hedef alması, mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralanması ve ciddi bir engel olmaksızın eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/680 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanık ...'in bir süre gönül ilişkisi yaşadığı katılan ...'in kendisi ile görüşmek istememesi ve telefonuna engel koyması üzerine sinirlenerek Ayfer'in yaşadığı eve geldiği ve orada birlikte getirdiği yivsiz yarı otomatik tek namlulu av tüfeği ile yaklaşık 3 metre mesafeden sağ ayağına 2 el ateş ettiği atışlardan birinin sağ bacak diz bölgesinde çoklu saçma girişlerinden kaynaklanan geniş doku defektine neden olduğu diğer atışında sağ ayak birinci parmakta yaralanmaya sebebiyet verdiği bu yaralanmalar nedeniyle hayati tehlikeye geçirmediği ancak 5. derecede kemik kırığının oluştuğu ve yine ayak bileğinde ve sağ dizinde işlev zaafının bulunduğu anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararı BAM Dairesi tarafından onanmış yine bu kararıın temyizi üzerine dosya Dairemiz çoğunluğunca da onaylanmıştır. Sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunu düşündüğümüzden Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki; sanık ve katılan farklı kişilerle resmi nikahla evli olup aralarında aynı zamanda gönül ilişkisi yaşamışlar ancak katılan sanık ile görüşmeyi reddetmesi ve telefonunu engellemesine sinirlenerek tüfeğini alıp katılanın yaşadığı eve gelmiş ve açık alanda katılanın yanına gelerek av tüfeğiyle ikiye el ateş etmiş ve 3 metre mesafeden sağ bacağından iki kez yaralamıştır

Olayda kullanılan silahın av tüfeği oluşu ve yaklaşık 3 metre mesafeden iki kez ateş edilmesi nedeniyle katılanın sağ bacak diz bölgesinde toplu saçma girişleri nedeniyle geniş doku kaybı ve yine sağ ayak baş parmağının yaralanması sonucu katılan hayatı tehlikeye geçirmese bile kullanılan silahın vahim nitelikli silah olması birden çok kez ateş edilmesi dikkate alındığında katılanın vücüdunda oluşan hasarın yanında katılanın maruz kaldığı tehlikenin ağırlığının da dikkate alınması gerektiği, katılan hayatı tehlikeye geçirmese bile şans eseri oluşan bu durumun sanığın kastının ağırlığını ortadan kaldırmayacağı

av tüfeği gibi toplu saçma sıkan bir aletle diz bölgesinden yararlanmada bacağıda toplu saçma girişi nedeniyle kopabileceği bu nedenle Dairemizin yerleşik uygulamalarında da diz altı veya üstünde toplu saçma girişlerinde hayati tehlike olmasa da sanığın kastının öldürmeye teşebbüs olduğunun kabul edildiği, olayımızda sanık tarafından iki el ateş edilmiş olması aralarında tarafların arasında olay öncesi husumet oluşu olaydan sonra sanığın katılanın yakınlarına da bıçaklaması ve tüm dosya kapsamından sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği ve eyleminin teşebbüs aşamasına kaldığı kanaatiyle Yerel Mahkeme kararınını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2015/2120, Karar No: 2016/2179, Tarih: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2120 E.  ,  2016/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen munzam zarar, tazminat davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 27.10.2014 gün ve 2078 Esas, 6743 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalılardan ile müvekkilleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, 6 no'lu dairenin her iki müvekkiline müştereken, bunun yanında müvekkili G.. S..'a 14 ve 15 no'lu dairelerin, R.. S..'a ise, 9 ve 11 no'lu dairelerin verilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkillerine ait olan 6 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydında 10 bağımsız bölüm numarası aldığını, anılan taşınmazın yüklenici tarafından kat mülkiyeti kurulması aşamasında davalılar Z.. Ö.., ve S.. Ç.. adına paylı olarak tescil ettirildiğini, yüklenicinin inşaatı ortağı olan diğer davalılar ile birlikte yaptığını, davalı aynı zamanda yüklenicinin kardeşi olduğunu, bu nedenle tüm davalıların anılan taşınmazın müvekkillerine ait olduğunu bildiğini, davalıların vekaletnamedeki yetkileri kötüye kullanarak, müvekkillerine ait daireyi önce adlarına tescil ettirdiklerini, daha sonra da isimli kişiye sattıklarını, müvekkillerinin bu olay üzerine Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.000,00 TL'nin tahsili için dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda davanın yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine, 76.244,00 TL daire bedelinin tahsiline karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce, hüküm altına alınan alacağın Aynur Burnak dışındaki tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğunu, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda 76.244,00 TL daire bedelinin 60.000,00 TL'sinin dava tarihinden, kalanının ıslah tarihinden itiraren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verildiğini, kararın onanması üzerine ilamın takibe konulduğunu, müvekkillerinin faiziyle birlikte 17.01.2012 tarihinde toplam 128.483,00 TL tahsil ettiğini, müvekkillerinin bu para ile dava konusu dairenin bulunduğu mevkide aynı nitelikte bir daire almasının mümkün olmadığını, aynı nitelikte bir daire alınabilse dahi, yedi buçuk yıl sonra ödenen paranın müvekkillerinin tüm zararını karşılayacak nitelike bulunmadığını, davacılar tarafından anılan dairenin süresinde müvekkillerine teslim edilmesi durumunda müvekkillerinin bu daireyi kiraya vermek suretiyle toplam 40.000,00 TL kira geliri elde edebileceği gibi, müvekkillerinin ellerine geçen parayı vadeli hesapta veya altın ya

.../...

S.2

.../...

S.2

da döviz almak suretiyle değerlendirebileceğini, elde edilebilecek bu gelirlerden paranın icrada ödendiği tarihe kadar mahrum kalındığını, uzun süren yargılama sürecinde müvekkillerinin maddi ve manevi yönden zarara uğradığını, haksız müdahale sonucu yargı mücadelesi vermek zorunda kalındığını, bu süreçte müvekkillerinin manevi yönden de zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 15.000,00 TL munzam zarar ile, her bir davacı için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin davacılar ile davalı Nazım Çiçek arasında kurulduğunu, diğer davalılar yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini, soyut iddialar ile munzam zarar talep edilemeyeceğini, somut olaya göre davacıların manevi zarara uğramalarının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacılarca 8 yıla varan yargılama süresince faizi aşan miktarda zarar gördükleri ileri sürülse de davacıların böyle bir zarar gördüğüne ilişkin dosyaya bilgi ve belge sunmadığı, dairenin zamanında teslim edilmiş olması olasılığında işlemiş faizden daha fazla kira geliri elde edebileceği veya dairenin satılıp parasıyla altına yatırım yapılması halinde daha fazla gelir elde edeceği olasılıklarının bir varsayım olup, olası kâr ve zarar hesabının temerrüt faizini aşan aşkın zararın kanıtı olamayacağı, davanın uzun sürmesinin davalının eylemleri dışında olup, aşkın zarar ve manevi tazminat koşullarının mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 27.10.2014 gün ve 2014/2078 esas, 2014/6743 karar sayılı ilamı ile, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3, 10/4 ve 12/1. madde hükümleri uyarınca mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi, diğer anlatımla manevi tazminata yönelik olduğu anlaşılan 1.320,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, reddine karar verilen munzam zarar istemi yönünden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, hüküm fıkrasının 4. paragrafındaki "1.320,00 TL" ibaresinden sonra "maktu, 3.550,00 TL nispi" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4444, Karar No: 2011/8008, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4444 E.  ,  2011/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, yeniden yapılanma kapsamındaki değişiklik sonucunda davacının iş pozisyonu kapatıldığı ve bu pozisyonundaki işin Genel Müdür Yardımcısı tarafından yürütülmeye başlandığını, davacının iş sözleşmesinin de belirli süreli olup süresi dolduğu gerekçeleri ile feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu kabul edilerek başka bir araştırmaya gerek kalmaksızın davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı işveren tarafından temyiz edilmiştir

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması gerekir.

Aynı Kanununun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. .

Somut olayda davacının işyerinde fabrika müdür asistanı olduğu ve imzalanan sözleşmenin 01.01.2008-01.01.2009 tarihleri arasını kapsayacak şekilde belirli süreli olarak imzalandığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin belirli süreli olduğunu iddia eden davalının bunu kanıtlaması gerekir. Oysa davacının görevinin amacı ve niteliğine göre belirli süreli olamayacağa açıktır. Kaldı ki davalı tarafta sözleşmenin belirli süreli olduğuna dair objektif nedenleri ortaya koyamadığı gibi fesih gerekçesinin işyeri gereklerine dayandırmıştır.

Mahkemece sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun kabulü ile esas girilerek inceleme yapılması gerekir. Bu durumda da:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olacağından, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.