muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1075, Karar No: 2018/561, Tarih: 05.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1075 E.  ,  2018/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi,... mahallesi, 195 pafta, 1219 ada, 12 parselde kayıtlı ... apartmanında doğal gaz ile çalışan merkezi ısıtma sistemine geçiş ve buna ilişkin masrafların tahsilatı ile ilgili kat malikleri kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespiti veya terditli olarak bu yöndeki kararın iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; somut olayda, yönetim planı bulunmaması ve toplantı zamanının gösterilmemesi nedeniyle, Kat Mülkiyeti Kanununun 29. maddesi karşısında 16.09.2013 tarihinde yapılan toplantının olağanüstü toplantı olduğu, ilgili maddeye uygun şekilde çağrı yapılmaması mutlak butlan olarak kabul edilemeyeceğinden, kat malikleri kurulu kararının iptalinin istenebilmesi için Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca kararın öğrenilmesinden başlayarak 1 ay içinde her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içerisinde iptal davası açılması gerekmekte olup dava, altı aylık süre geçtikten sonra açılmış olmakla hak düşürücü süre yönünden istemin reddine, bunun yanında, 12, 7, 10, 11, 1, 3, 6 ve 8 bağımsız bölüm nolu kat maliklerinin katıldığı söz konusu toplantıda "..merkezi doğalgaz sistemine geçilmesine.." oybirliği ile karar verildiği ve apartmanın 12 bağımsız bölümden oluştuğu dikkate alındığında doğalgaz sistemine geçilmesi kararında yeterli çoğunluğun bulunduğu açık olup ferdi ısıtma sistemine geçilmesi söz konusu olmadığından Kat Mülkiyeti Kanununun 42. maddesinin olaya uygulanması mümkün olmadığı gibi, toplam inşaat alanının 2.000 m2'nin altında olması nedeniyle de oybirliği ile alınması gereken bir karar söz konusu olmadığından davanın süre ve esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 16.09.2013 tarihli kat malikleri genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

İptali istenen toplantıda alınan kararların mutlak butlanla batıl olmadığı ve kanunun öngördüğü 6 aylık sürede dava açılmadığı anlaşılmış olup dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19449, Karar No: 2013/14330, Tarih: 11.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19449 E.  ,  2013/14330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 1987-2009 yılları arasında çalıştığını ve işyerinden emekli olduğunu, işe ilk girdiğinde mevsimlik işçi kadrosuna alındığını, daha sonra asıl kadroya geçirildiğini, işe giriş bildirgelerinde ve iş sözleşmesinde mevsimlik işçi olarak gösterildiğini, ancak işinin mahiyeti gereği mevsimlik iş olarak değerlendirilemeyeceğini iddia ederek yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Amasya İl Müdürlüğü tarafından mevsimlik işçi kadrosu ile işe alındığını, davacının 2001 yılında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, köy hizmetlerine bağlı işlerin hava koşullarından etkilenen ve faaliyeti mevsime bağlı olan işler olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığına ilişkin belgelerin bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin süresi hesabı yapılırken 4 x 28 =112 gün bulunması gerekirken hesap hatası yapılması sonucu 84 gün yazılmak suretiyle davacının hakettiği yıllık izin alacağını eksik hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6366, Karar No: 2025/2717, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6366 E.  ,  2025/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/252 Esas., 2018/258 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın sanığın kusurundan kaynaklandığına, somut olayda bilinçli taksirin yasal koşullarının bulunmadığına, olay yerinde trafik işareti bulunmaması sebebiyle sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın sanığın kusurundan kaynaklandığına, somut olayda bilinçli taksirin yasal koşullarının bulunmadığına, olay yerinde trafik işareti bulunmaması sebebiyle sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10.04.2016 günü saat 22:46 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın mevcut olduğu, tek yönlü, çizgilerle bölünmüş iki şeritli caddede, olay mahalli üç yönlü (T) kavşak olduğu, sanık sürücü ... idaresindeki ... plakalı kamyonet ile Esentepe istikametinden Sopalı istikametine doğru Piri Reis Caddesi üzerinde seyir halindeyken Güvenlik Caddesi Kavşağı'nda devamlı düz çizgilerle bölünmüş yolun ters istikamet şeridine geçtiği esnada aracının ön kısımlarıyla, sağında bulunan kaldırımdan kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya Osman Arslan'ın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağı ve keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.02.2018 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ... idaresindeki kamyonet ile gece vakti aydınlatma bulunan meskun mahaldeki yoldaki seyri sırasında yola gereken dikkatini vermediği, seyrini far ışığı altındaki görüş mesafesini kontrol altında tutacak şekilde sürdürmeye yeterli özeni göstermesi gerektiği hususlarına riayet etmediği, olay mahalli kavşağa geldiğinde çizgilerle bölünmüş yolun ters seyir istikametine geçtiği ve sağından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya karşı zamanında yeterli-gerekli fren-direksiyon tedbiri alamadan yayaya çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli ve tam kusurlu olduğunun belirtildiği, Mahkemesince bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın karşı şeride geçmesinden dolayı meydana gelerek sanığın asli ve tam kusurlu olduğu ve ters şeride girmesi ve alkolü sebebiyle bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde sanık sürücünün bilinçli taksirle ve asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucunda bir kişinin öldüğü olayda, temel cezanın alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak sureti ile belirlenmesi nedeniyle temel cezanın indirilmesi suretiyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde sanık sürücünün bilinçli taksirle ve asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucunda bir kişinin öldüğü olayda, temel cezanın alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak sureti ile belirlenmesi nedeniyle temel cezanın indirilmesi suretiyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2629, Karar No: 2020/1596, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2629 E.  ,  2020/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3249, Karar No: 2022/147, Tarih: 12.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3249 E.  ,  2022/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen kadastro sırasında tespit dışı bırakılan taşınmazın tapuya tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davalı ... Belediyesi vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine, davalı ... Belediyesi vekilinin istinaf isteğinin kabulü ile hükmün düzeltilmesi suretiyle davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmekle; Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... kadastro sırasında taşlık vasfıyla tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazları imar ve ihya ederek nizasız ve fasılasız kanunda aranan süre boyunca, adına tapuda kayıtlı komşu 838 parsel ve 820 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bütün halinde zilyet ettiği iddiasıyla, taşınmazların adına tapuya kayıt tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Belediyesi vekili, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Siverek 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.2017 tarihli ve 2013/441 E. 2017/125 K. sayılı kararıyla; davacı yararına iktisap koşullarının oluştuğu belirtilerek davanın kabulü ile hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 22.104,16 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 19.507,61 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

2.1. Davalı ... Belediyesi özetle; kararın hukuka aykırı olduğu, dava konusu yerin imar planı dahilinde olup olmadığı ve imar ihya koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarının yeterince araştırılmadığı, kayalık vasfındaki dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilerek davacı adına tesciline karar verilmesinin mümkün olmadığı, tescil davaları açısından kanunda belirlenen 10 yıllık hak düşürücü süre dikkate alınmadan karar verildiği gerekçeleriyle, yerel mahkeme kararının bozulması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2.2 Davalı ... Belediyesi vekili özetle; kararın hukuka aykırı olduğu, dava konusu yerin imar planı dahilinde olup olmadığı ve imar ihya koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarının yeterince araştırılmadığı, kayalık vasfındaki dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilerek davacı adına tesciline karar verilmesinin mümkün olmadığı, tescil davaları açısından 10 yıllık hak düşürücü süre dikkate alınmadan karar verildiği, bilirkişi heyeti ve raporu ile tanık beyanlarının denetime ve davanın sübutuna elverişsiz olduğu halde rapora ve beyanlara itibar edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, dava konusu yerlerin imar planı kapsamında olduğu, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmesine rağmen müvekkili lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçeleriyle, yerel mahkeme kararının kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2017/530 E. 2017/504 K. sayılı kararıyla; Siverek Belediye Başkanlığının istinaf başvurusunun süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle HMK’nun 352. maddesi uyarınca usulden reddine, davalı ... Belediyesi’nin istinaf başvurusunun kabulü ile Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/441 E. 2017/125 K. sayılı kararının HMK’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilmesi suretiyle hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 22.104,16 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 19.507,61 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazların "tarla" vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davalı ... Belediyesi vekili, kararın hukuka aykırı olduğu, dava konusu yerin imar planı dahilinde olup olmadığı ve imar ihya koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarının yeterince araştırılmadığı, kayalık vasfındaki dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilerek davacı adına tesciline karar verilmesinin mümkün olmadığı, tescil davaları açısından 10 yıllık hak düşürücü süre dikkate alınmadan karar verildiği, bilirkişi heyeti ve raporu ile tanık beyanlarının denetime ve davanın sübutuna elverişsiz olduğu halde rapora ve beyanlara itibar edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, dava konusu yerlerin imar planı kapsamında olduğu halde özel mülkiyete konu edilecek şekilde davacı lehine karar verildiği gerekçeleriyle, istinaf mahkemesi kararının bozulması isteğiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında "taşlık" vasfıyla tespit harici bırakılan taşınmazların, davacı adına tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında "taşlık" vasfıyla tespit harici bırakılan taşınmazların, davacı adına tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ve 17. maddesi, "– ... sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.373,78 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 12/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki gerek İlk Derece gerekse Bölge Adliye Mahkemesince yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı, somut olay özelinde davalı Belediyenin istinaf harçlarından sorumlu olup olmayacağı noktasında düğümlenmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2016/11421, Karar No: 2018/9795, Tarih: 22.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11421 E.  ,  2018/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 07/12/2012 tarihinde meydana geldiği tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflardan nedeniyle oluşan kurum zararının davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21.ve 76. maddeleridir.

1-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.