muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4148, Karar No: 2015/9319, Tarih: 02.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4148 E.  ,  2015/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2011/213430

Sanıklar A.. S.. ve A.. S.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26/10/2010 tarih ve 2009/868 Esas, 2010/736 Karar sayılı hükmün, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27/11/2014 gün ve 2013/8773 Esas, 2014/11684 Karar sayılı ilamı ile bozulması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2015 gün ve KD-2011/213430 sayılı yazısı ile maddi hata düzeltme isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İlamın başlık kısmında Sanık A.. S..'ın adının nüfus kaydına uygun şekilde yazılmasına rağmen anlatım kısmında sehven "Savaş" yazılması suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi yerinde görülerek; 5560 sayılı Yasanın 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince Dairemizin 27/11/2014 gün 2013/8773 Esas, 2014/11684 Karar sayılı ilamında "Savaş Sızan" olarak geçen sanığın isminin "A.. S.." olarak DÜZELTİLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6816, Karar No: 2008/3545, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/6816 E.  ,  2008/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ordu İş Mahkemesi

Tarih               :  9.2.2007

Davacı  SSK'lı hizmetleri hariç 1.1.1987 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süreleri dışında 01.01.1987 tarihi ile 11.01.2005 tarihi arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun  ve  11.01.2005 tarihi itibariyle  yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,  davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süreleri dışında 01.01.1987 -11.01.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi doğrudur. Ancak “01.02.2005 tarihi itibariyle prim borcunun bulunmaması halinde emekliliği hak edeceğinin tespitine” şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HUMK'nun 389. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Yapılacak iş; davacının tahsis talep tarihi itibariyle emeklilik aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin yasal koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğini tüm unsurlarıyla birlikte araştırıp, prim borcu var ise, gerekirse prim borçlarını ödemesi için davacıya önel vererek, anılan borcunu ödeyip ödememesi durumuna  göre, tahsis koşullarını değerlendirdikten sonra, bu konuda açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları  kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4305, Karar No: 2015/31231, Tarih: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4305 E.  ,  2015/31231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/75295

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/94 (E) ve 2014/4 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1) Sanık B.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık A.. V.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre, mağdur sanık Abitter'in, mağdur sanık Bilal'ın bulunduğu kahvehaneye geldiği, burada, Abitter'ın Bilal'e dolaylı yoldan sataşıp hakaret ettiği, bu sataşmaya Bilal'in tepki vermesiyle birlikte taraflar arasında çıkan tartışmanın, karşılıklı hakaretleşmeye dönüştüğü, akabinde Bilal'in Abitter'e kuvvetli bir şekilde yüzüne yumrukla vurduğu, bu darbe üzerine burun ve elmacık kemiği kırılan Abitter'in ise eline geçirdiği demir kürekle Bilal'i kafasından yaraladığı olayda,

İlk haksız hareketin Abitter tarafından gerçekleştirildiği sabit olsa da, Bilal'in eyleminin niteliği ve sonuçları da dikkate alınarak, tahrikte dengenin sanık Abiter lehine bozulduğu anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün asgari düzeyde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/910, Karar No: 2025/8208, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/910 E.  ,  2025/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/456 E., 2022/1059 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/365 E., 2020/141 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7243, Karar No: 2025/3694, Tarih: 19.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7243 E.  ,  2025/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1583 Esas, 2024/387 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/336 Esas, 2021/1528 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 232 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına karar verildiğini, taşınmaz bedelinin tespiti ile taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; uygulama ve ... planı dışında bulunmasına rağmen %45 düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılarak, toplam 6783.46 m² olan taşınmazın, 3730.90 m² üzerinden hesaplanmasının açıkça kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun bu yönüyle hatalı düzenlenmiş olup yerel mahkemece hükme esas alınmaması gerektiğini, bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru olduğu gibi taşınmazın konuma göre tespit edilen değerin makul ve adil olduğu anlaşılmakla bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... vd. peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2624, Karar No: 2012/9518, Tarih: 31.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2624 E.  ,  2012/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2007/130-2010/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılında 8 pay ile davalı şirkete ortak olduğunu, 07.03.1993 ve 15.08.1994 tarihli genel kurul hazırun cetvellerinde ortak olarak göründüğünü ancak, 25.10.2003 tarihli genel kurulda ve sonraki genel kurullarda payının görünmediğini, genel kurullara da davet edilmediğini, en son 514/12.000 pay sahibi olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirkette hissedar olduğunun ve hisse miktarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kuruluş aşamasında ortak olmadığını, bir dönem denetçi olarak görev aldığını ve genel kurul tutanaklarını denetçi olarak imzaladığını, şirketin ekonomik durumu bozulunca şirketin yasal defterlerinin kimliği belirlenemeyen şahıslarca yağmalandığını, davacının denetçi olduğu dönemde yasal olmayan yollarla kendisini ortak olarak gösterdiğini, 124.000 TL karşılığında 514 hisse almasının mümkün olmadığını, davacının şirket hesabına para yatırmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 07.03.1993 tarihli genel kurul hazırun cetvelinde 8 hisseye sahip olduğu, 15.08.1994 tarihindeki genel kurul hazırun cetvelinde ise 514/12.000 pay sahibi olarak göründüğü, davalı şirketin ticari defterlerinin davalı tarafça ibraz edilmediği, 15.08.1994 tarihli genel kuruldan sonra 2003 yılına kadar genel kurul yapılmadığı, 25.10.2003 tarihli genel kurul hazırun cetvelinde davacının ortak olarak görünmediği, ancak davalı şirketin davacının bu süreçte payını devrettiğine dair delil ibraz edemediği, dolayısıyla davacının ortaklığının devam ettiği, bu payın toplam paya oranının % 4,28 olduğu gerekçesiyle davacının davalı şirkette hissedar olduğunun tespitine, davacının dava tarihi itibariyle 514/12.000 pay sahibi (257.000.000/6.000.000.000 = % 4,28) olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4868, Karar No: 2013/20293, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4868 E.  ,  2013/20293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2012 tarih ve 2011/96-2012/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İstanbul Ticaret Sicili'nde kayıtlı Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti.'nin 2005 yılında kurulduğunu, müvekkilinin şirket ortaklarından bir kısım hisseleri satın aldığını, şirketi 12/02/2008 tarihine kadar vekaleten idare ettiğini, bu süre içerisinde hiçbir alım satım işine karışmadığını, davalı ... ile davalı ...'in herhangi bir sebep göstermeksizin 12/02/2008 tarihinde şirketin bütün mevcudunu devralarak müvekkili davacıyı şirkete sokmadıklarını, ortaklık haklarını kullanmasını engellediklerini, şirket hissesini devretmekte zorluklar çıkarttıklarını, şirkette söz sahibi edilmediğini, bu durumdan ötürü ortaklık hak ve menfaatlerinin ihlalinden endişe duyduğunu, davalı ... Dış Tic. A.Ş. isminde bir şirket kurduğundan ve bu durumun TTK 547 maddesinde yer alan haksız rekabet maddesini ihlal ettiğini, şirket müdürü davalı ...'in yetkisinin elinden alınarak, müdürlükten azlini, şirket idaresinin müvekkili ...'e veya kayyuma tevdii edilmesini, ortaklar arası güven ve işbirliğini zedeleyen durumun TTK 549/4 maddesi uyarınca ortaklığın sona erme nedeni olduğunu, bu nedenle şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalılardan Hasan İpek'in Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti.'de ortak, müdür, personel vb. bir sıfatı bulunmadığını, bu davalıya husumet tevcih edilemeyeceğini, Spor Dünyası Ltd. Şti.'nin 2 ortaklı bir şirket olduğunu, sermayenin 1.125.000 TL'lik kısmının müvekkili davalıya 375.000 TL'lik kısmının ise davacıya ait bulunduğunu, davacının iddialarının yersiz, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılara davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, davalılardan Hasan İpek'in Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti.'de ortak, müdür, personel vb. bir sıfatı bulunmadığını, bu davalıya husumet tevcih edilemeyeceğini, Spor Dünyası Ltd. Şti.'nin 2 ortaklı bir şirket olduğunu, sermayenin 1.125.000 TL'lik kısmının müvekkili davalıya 375.000 TL'lik kısmının ise davacıya ait bulunduğunu, davacının iddialarının yersiz, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılara davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ve davalı tanıklarının beyanlarından Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti.'de ortak olan davacı ve davalı taraf arasında anlaşmazlık bulunduğu ve bir araya gelemedikleri, ticaret sicil kayıtlarından da Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortaklarının bir araya gelerek 2008 yılından beri ortaklar kurulunu toplayıp karar alamadıklarının anlaşıldığı, ortaklar kurulu, TTK 568 maddesi uyarınca yasal süreler içerisinde toplanamadığından şirketin ana sözleşmesinin 3. maddesinde belirlenen amaç ve konusunu gerçekleştirme imkanının hukuken kalmadığı, davalı şirketin fesih ve tasfiyesi için mülga TTK.'nın 549/4 ve 549/5 maddesindeki şartların gerçekleştiği gerekçesiyle, davalı ... Dış Tic. Ltd. Şti.'nin fesih ve tasfiyesine, davalı ... açısından ise bu davalının şirketle ilgisi bulunmadığından açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Spor Dünyası Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, mülga TKK'nın 549/4. maddesine dayalı, limited şirketin haklı nedenle feshi davasıdır. Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 636/3. maddesine göre, haklı sebeple limited şirketin feshi istendiğinde, mahkeme; istem yerine, davacı ortağın payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedilebilir. 6102 sayılı Kanun'un Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında 6103 sayılı Yasa'nın 3. maddesine göre, yeni TTK yürürlüğe girmesinden önceki olaylara da uygulanır. Mahkemece söz konusu kanun hükmü ve 6102 sayılı TTK'nın 573, 574. maddelerine göre limited şirketin tek ortaklı da olabileceği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Bu nedenlerle davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına bozulması gerekmiştir.