muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12587, Karar No: 2012/3333, Tarih: 07.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12587 E.  ,  2012/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2008/312-2010/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “EREN ENERJİ” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, TPE tarafından mutlak red nedenleri yönünden yapılan inceleme sonucu daha önce tescil edilmiş markaların varlığı gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca başvuru kapsamından bir kısım mal ve hizmetlerin çıkarıldığını, bu kısmi red kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının da TPE YİDK’nın 2008-M-3816 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkili şirketin “EREN ENERJİ” ibaresini yıllardan beri kullandığını, tanıtımı için büyük yatırımlar yaptığını, redde mesnet alınan markalarla müvekkili markasının benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nın 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun itiraza dayanak markalar ile asıl unsur olan "EREN" ortak unsuru nedeniyle, ortalama tüketici nezdinde okunuş, görünüm, anlam ve genel izlenim olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, başvurudan çıkarılan malların da aynı veya aynı tür olduğu, dolayısıyla 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleştiği, 5194 sayılı yasa ile, KHK’nin 7/son hükmünde yer alan 7/1-b bendine yapılan atıf kaldırıldığından ve davacı başvurusu bu değişiklikten sonra 13/09/2007 tarihinde gerçekleştiğinden, işarete başvuru öncesinde kullanımla ayıt edicilik sağlandığı yönündeki savlar doğru olsa dahi, tespit edilen mutlak red nedeninin aşılmasının hukuken olanaklı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2688, Karar No: 2017/8766, Tarih: 09.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2688 E.  ,  2017/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ablasıyla davalının arkadaşı arasında çıkan tartışma sonrası davalının aracıyla yaya olan müvekkilinin ayağının üzerinden kasten geçtiğini, davalının kasten yaralama suçundan cezalandırıldığını, müvekkilinin bacağının kırıldığını, tam olarak iyileşmediğini, elem çektiğini beyanla, 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 7.500,00.TL. manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 21/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kasten yaralama nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalı tarafından kasten yaralanması nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 7.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. ... ilgili dairesince onanan ceza davasına göre davalı aracı aniden davacı üzerine hareket ettirerek davacıyı yere düşürmüş, davacının ayağının üzerinden geçmiş, sonra araba ile geri gelerek tekrar ayağının üzerinden geçmiş ve sanığın kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır. Mahkemece adli tıp uzmanından alınan 8.3.2013 tarihli rapora göre, davacıda daimi maluliyet oluşmamakla birlikte, yaralanma davacının 120 gün işten güçten geri kalmasına neden olacak, iyileşme süresi 8 aya kadar uzayabilecektir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda davalının kasıtlı oluşu, kırığın derecesi, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı davacı için az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 484,62 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12954, Karar No: 2008/10438, Tarih: 07.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/12954 E.  ,  2008/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye dair (PENDİK) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.5.2006 gün ve 659 esas, 180 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 28.12.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18576, Karar No: 2015/4870, Tarih: 06.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18576 E.  ,  2015/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/146689

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2015/112 (E) ve 2015/268 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık L.. K..'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23876, Karar No: 2015/36594, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23876 E.  ,  2015/36594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 10.05.1999 tarihinden iş sözleşmesinin şirketin çalışma düzeni ve görevlerini ihmal ettiği, beklenen özeni göstermediği, işin gereklerini yerine getirmediği gerekçesiyle davalı işveren tarafından 03.02.2014 tarihinde feshedildiğini, davalı işverenin 24.01.2014 tarihinde davacıya yazılı uyarı verdikten sonra savunmasını istediğini, davalı işverenin savunma almadan uyarı cezası verdiğini, savunma sonrası da işine son verildiğini iddia ederek işe iade talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 10.05.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, en son ...nde senyör (kıdemli) ... olarak görev yaptığını, davacının görev sorumluluklarının şirket tarafından belirtilen esaslar doğrultusunda yerine getirmesi gerektiğini bildiğini, davacının Bölge Müdürü ... ile birlikte sorumlu olduğu ...'ne ait satış rakamlarının incelenmesinde, ziyaret listesinde yer alan ...nden 01.07.2013-25.11.2013 tarihleri arasında bölgedeki diğer eczanelere nazaran yüklü miktarda sipariş aldığının saptandığını, konu ile ilgili yapılan araştırma sonucu ...'nin bulunduğu bölgede ....lerinin de bulunduğunu, ...'nin diğer eczanelere kıyasla daha az satış potansiyeli olmasına rağmen diğer tüm eczanelerden kat ve kat yüklü miktarda ürün siparişi verdiğinin tespit edildiğini, davacının sorumlu olduğu ... ürünün barkot numaralarına dair ilaç takip sistemi ile inceleme yapıldığında, söz konusu ürünlerin ...ne teslimatına takiben kısa bir süre sonra ... tarafından farklı ecza depolarına gönderildiği ve bu ecza depoları aracılığı ile Türkiye'nin dört biryanında bulunan ve sorumlu olduğu bölge dahilinde yer almayan farklı eczanelere gönderildiğinin tespit edildiğini, bu eczanenin davacının ziyaret listesinde mevcut olup Ekim-Aralık 2013 tarihleri arasında 10 defa ziyaret götürdüğünü ve eczane eczacısı ile yakın diyalog içinde bulunduğunun belirlendiğini, bunun üzerine davacıdan ilgili dönemlerde sıra dışı siparişler ve bu siparişlerin kullanımı ile ilgili bilgilendirme beklendiğini, 24.01.2014 tarihinde davacıdan konu ile ilgili savunmasının istendiğini, davacının vermiş olduğu savunmasının bu durumu açıklar mahiyette olmadığının görüldüğünü, bu yüzden davacının iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalıştığı dönemde kendi bölgesinde ziyaret listesinde yer alan ...nde normalin üzerinde yüksek sayıda siparişlerin verildiği, davacının görevden ayrılmasından sonra satışın olaganüstü rakamla düştüğü, bu durumun davalı şirket tarafından tespit edilmesinden sonra her ne kadar davacı tarafından ...nin spot satış yaptığını bilmediği yönünden savunmada bulunulmuş ise de, işyerinde uzun süredir çalışmakta olan davacının bölgesindeki diğer eczanelere kıyasla olağanüstü miktarda sipariş veren ...nin çalışma koşullarını ve şeklini bilmediği yönündeki savunmasının siparişlerin bir kısmının davacıya verilmiş olması ve davacının bu satışlardan hakettiğinin üzerinde prim almış olduğu da dikkate alındığında kabul edilemeyeceği, davacının fazla prim alarak menfaat temin etmesi ve davalının da davacının bu davranışı nedeniyle çalışanına yönelik güveninin zedelendiği, bundan sonra işverenden iş akdinin devamının beklenemeyeceği ve yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin haklı ve geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve usule uygun yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacıya 24/01/2014 tarihinde davranışlarından dolayı uyarı verildiği ve bu uyarı ile birlikte davacıdan savunma istendiği ve bu tür davranışlarda bulunmaması gerektiğinin hatırlatıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Bu ihtardan hemen sonra ise 03/02/2014 tarihinde ihtara konu eylemleri nedeniyle davacının iş akdi haklı nedenle feshedilmiştir. Mahkemece, davacıya uyarı cezası uygulanan davranışları geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmiştir. Bir eyleme iki ceza uygulanamaz kuralı gereğince uyarı cezası verildikten sonra aynı davranışın feshi sebebi yapılması anılan ilkeye aykırıdır. Fesih geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 480.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1031, Karar No: 2012/18376, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1031 E.  ,  2012/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 24.09.1981-30.11.1983 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işyerinde 24.09.1981-30.11.1983 tarihleri arasında kuruma bildirilen hizmetler dışında 1 yıl 10 ay 27 gün daha sigortalı hizmetlerinin bulunduğunun, bilirkişi raporunda tablo üzerinde gösterilen prime esas asgari günlük kazanç miktarı üzerinden sigortalılık hizmetlerinin tespitine, Kuruma bildirilen hizmetlerin yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmadığından yeniden tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının talebi doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacının talebi olmadığı halde Kuruma bildirilen hizmetlerin yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmadığından yeniden tespit talebinin reddine şeklinde karar verilmek sureti ile davanın kısmen kabulü ve davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davanın Kabulü ile, davacının davalı işyerinde 24.09.1981-30.11.1983 tarihleri arasında ara vermeksizin çalıştığının, kuruma bildirilen hizmetlerinin dışında 1 yıl 10 ay 27 gün (687 gün ) daha sigortalı hizmetinin bulunduğunun bilirkişi raporunda tablo üzerinde gösterilen prime esas asgari günlük kazanç miktarı üzerinden sigortalılık hizmetlerinin tespitine,

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesine göre alınması gereken 17,15 TL harcın peşin yatırılan 14,00 TL harçtan mahsubu ile eksik kalan 3,15 TL harcın davalı .... AŞ'den alınarak hazineye irad kaydına, bilahare davacı tarafından karşılanan 14,00 TL başvuru harcı ve 2,30 TL vekalet harcı olmak üzere toplam 16,30 TL'nin davalı kurum harçtan muaf olduğundan davalı .... AŞ'den alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 0,60 TL dosya gömleği, 200,00 TL bilirkişi ücreti, 232,00 TL tanık ücreti, 15,50 TL posta gideri ve 31,50 TL davetiye gideri olmak üzere toplam 463,30 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/476, Karar No: 2025/13337, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/476 E.  ,  2025/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1491 E., 2022/1224 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/152 E., 2021/381 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.