muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13932, Karar No: 2014/9146, Tarih: 03.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13932 E.  ,  2014/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/454-2013/201

Davacı G.. K.. vekili Avukat M. B.. tarafından, davalılar F.. A.. vdl. aleyhine 04/11/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın F.. A.. ve Ö.. Ü.. yönünden husumetten reddine, davalı E.. S.. yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı E.. S.. vekili Avukat A.B...tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılardan F.. A.. ve Ö.. Ü.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı E.. S.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılardan E.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Barış ve Demokrasi Partisi Eş Genel Başkanı ve Siirt milletvekili olduğunu, davalı muhabir E.. S.. tarafından kendisine ait fotoğraf da kullanılarak yapılan ve ..Gazetesi'nin 18/08/2011 günlü sayısında yayımlanan “Katil Sizsiniz” başlıklı haber içeriğinde katil olarak itham edilerek toplum nezdinde açık hedef haline getirilmesi nedeniyle kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yayınların basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istemin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu haber içeriğinde bir siyasi parti milletvekili olan davacının "Katil" olarak nitelendirildiği, haberde davacının fotoğrafına yer verilmek suretiyle itham edildiği ve haberin davacının kişilik haklarını zedeleyici mahiyette olduğu gerekçesi ile davalı E.. S.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda davacının mensubu bulunduğu ve ülkeyi yönetmeye talip bir siyasi partinin ülkede gerçekleşen terör eylemlerine karşı takındığı tavrın eleştirildiği ve bu durumun basın yoluyla düşünce açıklama ve eleştiri hakkı kapsamında kaldığı hukuka aykırı olmadığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır.

Davacının siyasi kişilik olması da dikkate alındığında sert eleştirilere katlanması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Davacının siyasi kişilik olması da dikkate alındığında sert eleştirilere katlanması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan E.. S..'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11833, Karar No: 2024/4424, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11833 E.  ,  2024/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/226E., 2015/689 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 2 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiş karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; dosya kapsamında TEDAŞ yetkililerinin kusur durumu olup olmadığının araştırılmadığı, sanığın şirket yetkilisi olduğu ve işin ifasında koordinesinde olan kişinin elektrik mühendisi diğer sanık ... olduğu, sanığın işin yapımı için ehil bir kişiyi görevlendirmesi nedeniyle cezai yönden kusursuz olduğu hakkında beraat yerine mahkumiyetine şeklindeki kararın temyiz istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Toroslar EDAŞ yüklenicisi ... İnşaat Elektrik San. Tic. Ltd. olay günü Kurttepe F-3 fiderinden beslenen Fatih Mahallesinde saat 08:00-16:00 arasında 8 saat çalışma yapılacağından enerjisiz hattın kesilerek ... Elektrik yetkilerinin gözetiminde topraklanarak teslim edildiği, ölen ...'ın bulunduğu ekibin Fatih Mahallesinde yaptığı çalışmadan sonra Tellitepe Mahallesinde bulunan orta gerilim direğinde çalışmaya başladığı, olayın meydana geldiği direkte F-6 fiderinden beslenen hat bulunduğu, ... İnşaat firmasının işçisi olan ...'ın Adana İli Tellitepe Mahallesi 72127.Sokakta bulunan yüksek gerilim direğinde çalışma yaptığı sırada elektrik akımına kapılarak düşmesi nedeniyle ölümüyle sonuçlanan iş kazasının meydana gelmesinde, olay yeri inceleme raporuna göre, işinin düştüğü yerde sadece 3 adet Lucky ibareli sarı-krem renkli işçi eldiveninin bulunduğunun tutanak altına alındığı, Keşif üzerine alınan 12.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda; TEDAŞ'a bildirdiği hattın dışında üzerinde gerilim olan bir hatta çalışma yaptıran, işçilere yapacağı işten kaynaklanacak risk ve tehlikelerden nasıl korunacakları konusunda İş Sağlığı ve Güvenliği eğitimi verdirmeyen ve elektrikçi belgesi olmayan bir işiyi gerilim altında olan bir hatta çalıştıran, yüksekte çalışmalar için ilerleyen teknolojinin gerektirdiği ve daha az tehlike arz edecek metod ve ekipmanlar kullanamayan, kazalıya yapacağı işin riskine uygun elektrikçi bareti, pareşütçü tipi emniyet kemeri, elektrikçi ayakkabısı, elektrikçi iş eldiveni gibi kişisel koruyucu donanım vermeyen, işçilerin İş Sağlığı ve Güvenliği önlemlerine uyup uymadıklarını yeterince denetlemeyen taşeron firma yetkilileri (kazalının işvereni ve işveren vekilinin) asli kusurlu oldukları, 29.03.2015 tarihli A sınıfı İş Güvenliği uzmanlarından oluşan heyet bilirkişi raporunda; olayın meydana geldiği direkteki F-6 fiderinden beslenen hattın kesilmesi yönünde herhangi bir talebin bulunmadığı, çalışmaya başlamadan önce direkte gerilim kontrolü, topraklama ve kısa devre işlemlerinin yapılmadığı, gerekli kişisel koruyucu donanımların kullanılmadığı, F-3 fiderinden elektrik kesme talebinde bulunan yetkili elektrik mühendisi olan diğer sanık ...'ın olay yerinde bulunmadığı ve burada yapılacak çalışmadan haberdar olmadığı, olay sırasında çalışma yapan ekipte elektrik ile ilgili güvenlik önlemlerini yerine getirecek yetkili elektrikçi bulunmadığı anlaşılmakla sanık ..

...'ın olay yerinde bulunmadığı ve burada yapılacak çalışmadan haberdar olmadığı, olay sırasında çalışma yapan ekipte elektrik ile ilgili güvenlik önlemlerini yerine getirecek yetkili elektrikçi bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... hakkında ölen işçinin işvereni konumunda olmasına karşın başta mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, gerekli organizasyonun, araç ve gereçlerin sağlanması yönünde yükümlülüklerini yerine getirmeyerek tedbirsiz davranarak birinci derecede asli kusurlu olduğunun belirlendiği, ilk derece mahkemesinde Ankara mahkemeleri aracılığıyla alınan heyet bilirkişi raporunda verilen bu raporun gerek içeriği gerekse olayı teknik detaylarıyla ve rapora yansıtılan bilgi ve ustalıktaki derinlikleriyle oluşa uygun olduğu kanaatine varılarak sanık ...'ın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, ... İnş. Elk.San. Tic. Ltd. Şti ile Toroslar Elekrik Dağıtım A.Ş yetkilisi işveren sanık ... tarafından, TEDAŞ ile yetkilisi olduğu şirket arasındaki hizmet alımı sözleşmesi gereği Adana ili Seyhan ve Çukurova ilçeleri içerisinde kalan elektrik direklerinin deplase edilmesi işi için gerekli güvenlik önlemlerinin alınıp alınmadığı, işçilere gerekli eğitimleri verilip verilmediği, işçilere yapılan iş ile ilgili elektrikçi bareti, pareşütçü tipi emniyet kemeri, elektrikçi ayakkabısı, elektrikçi iş eldiveni gibi kişisel koruyucu donanım ekipmanlarının temininin sağlanıp sağlanmadığı, iş ve sosyal güvenlik alanında çalışanların güvenliğini tehlikeye düşürecek eksikliklerin belirtildiği ya da alınması gereken önlemlerin yer verildiği bir raporun bulunup bulunmadığına ilişkin belgelerin dosya kapsamında mevcut olmadığı ve buna ilişkin yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında gerekli araştırmaların yapılıp, sanık işveren ...'ın sorumluluğunu belirleyecek belgelerin temininden sonra sorumluların kusurlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve kuşkuya yer bırakmayacak şekilde sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma neticesinde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre, Adana İli Seyhan ve Çukurova ilçeleri yol ve üçüncü şahıs mülkiyeti içerisinde kalan direklerin deplase edilmesi işi ile ilgili ... İnş. Elk.San. Tic. Ltd. Şti ile Toroslar Elekrik Dağıtım A.Ş arasında imzalanan hizmet alımı sözleşmesi gereği taşeron firmada bu iş kapsamında Tellitepe Mahallesinde bulunan orta gerilim direğine çıkan işçi ...'ın çalışma yaptığı sırada elektrik akımına kapılarak düşmesi nedeniyle ölümüyle sonuçlanan iş kazasında, elektrik ve telekomünikasyon için hizmet projelerinin inşaatı işleminin çok tehlikeli sınıfta yer aldığı, ayrıca Tehlikeli ve Çok tehlikeli İşlerde Çalıştırılacakların Mesleki Eğitimlerine dair Yönetmelikte de yapı işlerinde çalışacakların mesleki eğitim almalarının zorunlu olduğu düzenlemelerine yer verilmesine karşın taşeron firma sorumlusu sanık ... tarafından ölenin yapı işlerinde eğitim alınmasını sağlamaksızın ve gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını temin etmeksizin çalıştırıldığı, kazalıya yapacağı işin riskine uygun elektrikçi bareti, pareşütçü tipi emniyet kemeri, elektrikçi ayakkabısı, elektrikçi iş eldiveni gibi kişisel koruyucu donanım vermediği, risk değerlendirilmesi yaptırılması gerekirken dosyada mevcut bilirkişi raporlarındaki tespitlerden anlaşılacağı üzere, sanığın aksine davranışlarla sanığın çok tehlikeli işlerden sayılan elektrik ve telekomünikasyon için hizmet projelerinin inşaatı faaliyeti sırasında meydana gelen kazayı öngörebilmesine rağmen gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin mahkeme tarafından kabulü karşısında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğu gözetilmeyerek, eksik ceza tayini yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11258, Karar No: 2023/12497, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11258 E.  ,  2023/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2319 E., 2023/1004 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/42 E., 2021/400 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalılardan ...'na ait ... plakalı dolmuşta Eylül 2008'de çalışmaya başladığını, daha sonra aynı davalının satın aldığı ancak düşük vergi ödemek için eşi ... adına tescil ettirdiği ... plakalı dolmuşta çalışmaya devam ettiğini, bu şekilde karı-koca davalılara ait ... ve ... plakalı dolmuşlarda Eylül 2008-04.09.2014 tarihleri arasında dönüşümlü şekilde şoför olarak çalıştığını, 04.09.2014 tarihinde kaza yapması nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, fiili çalışmaya rağmen Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirim yapılmadığı ve primlerinde ödenmediğini, 5510 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 9 uncu maddesi kapsamında davalıların işe giriş bildirgesi vermek zorunda olduklarını, müvekkilinin çalışmasının trafik cezaları, tanık anlatımları üzerinden tespit edilebileceğini belirterek, davacının Eylül 2008 - 04.09.2014 tarihleri arasında davalılar nezdindeki hizmet süresinin tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; 5 hak düşürücü sürenin geçtiğini, ... plakalı aracın davalı ... adına kayıtlı olmadığını, bu aracın diğer davalı ...’nun babası Kemal Yıldırım'dan 2010 yılında miras yoluyla intikal ettiğini, 2008 yılında müvekkilleri adına kayıtlı olmayan bu araçta geçen çalışma nedeni ile işveren olarak davalıların yer alamayacağını, ... plakalı aracın ise 2011 yılında müvekkili ... adına tescil ettirilerek satın alındığını ve ... adına hiç bir zaman tescil edilmediğini, araçların kimler adına kayıtlı olduğunu dahi bilmeyen davacının davalılara bağlı çalışmasının olamayacağını, 2010,2011 yılı ile kazaya karışılan 04.09.2014 tarihinde müvekkillerinin maliki olduğu araçlarda iş akdi ile bağlı ve sürekli olarak ... ve ... adında şoförlerin çalıştığını, davacının Ulus-Etimesgut, Ulus-Elvankent hattında hiçbir zaman uzun süreli çalışmadığını, ihtiyaç sebebi ile müvekkillerinin araçlarının da aralarında bulunduğu dolmuşlarda kiralama yoluyla sürekli şoförlerin çalışmadığı birer günlük sürelerde kendi nam ve hesabına çalışmaları bulunduğunu, bu çalışmalarda zaman/süreklilik ücret ve bağımlılık unsurlarının bulunmadığını, davacının başka minibüs sahiplerine de aynı davaları açtığı duyumunun alındığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kısmen kabulüne,

2-Davacının davalı ... na ait ... plakalı araç iş yerinde 14.08.2012 - 15.12.2013 tarihleri arasında tam süreli (ayda- 30 gün)

3-16.12.2013 - 04.09.2014 tarihleri arasında kısmi süreli (ayda-15 gün) olarak

4-Davacının davalı ... na ait ... plakalı araç iş yerinde 16.12.2013- 04.09.2014 tarihleri arasında kısmi süreli (ayda- 15 gün) olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespitine

5-Fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan incelemenin eksik olduğunu, davacının çalışma sürelerinin tam olarak belirlenmediğini, hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirdiğinden, işverenin kabulü dahi tek başına hukuki sonuç doğurmadığı halde Mahkemece yetersiz inceleme ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reeddine, " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reeddine, " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz eden fer'i müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin (2) nci fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, anılan hükme aykırı olarak, Mahkemenin kabulüne konu hizmet sürelerinde, davacının o günün asgari ücreti ile çalıştığının tespitine yönelik hüküm kurulmaması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz eden fer'i müdahil Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine;

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "hizmet akdi ile" ibaresinden sonra gelmek üzere " o günün asgari ücreti ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/393, Karar No: 2021/1433, Tarih: 18.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/393 E.  ,  2021/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 28. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı davalı vekilinin temyizi nedeniyle Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, ilk derece mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...’na (Bakanlık/İdare) bağlı devlet hastanesinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosunda özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kadroya geçirilirken davalı İdare ile belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını ve iş sözleşmesinin ücret kısmında belirli bir rakam yazılmayıp “asgari ücretin %... fazlası” şeklinde hükme yer verildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Geçici 23. madde gereğince müvekkilinin kadroya geçmeden önce aldığı ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının kadroya geçtikten sonra da uygulanmaya devam etmesi gerektiğini, müvekkilinin alt işveren şirkette çalışırken davalı İdarenin yapmış olduğu hizmet alım ihalesi gereğince asgari ücretin %30 fazlası ücretle çalıştığını, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin %30 fazlası üzerinden ücret aldığını, ancak Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 01.02.2019 tarihli yazısına istinaden yanlış bir yorumla davalı İdare tarafından müvekkilinin ücretinin 2019 yılında uygulanan asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle düşürüldüğünü, ücretin düşürülebilmesi için müvekkilinin yazılı muvafakat vermediğini, 2019 yılının Ocak ayından itibaren müvekkilinin ücretini eksik aldığını ileri sürerek fark ücret, ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 23. maddesiyle sürekli işçi kadrosuna geçişler yapıldığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve daha sonra yayımlanan yönetmelikler doğrultusunda ücretlerin belirlendiğini, davacının talebinin hukukî dayanağının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: