muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6332, Karar No: 2008/12030, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6332 E.  ,  2008/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sahibi ve mesul müdürü olduğu eczanede Bağ-Kur sigortalılarına ait sahte reçeteler oluşturdukları ve eczane adına fatura kesip Bağ-Kur'dan fatura bedelini tahsil ettikleri, bu şekilde resmi evrak düzenlemek ve kamu kurumunu dolandırmak suçunu işledikleri iddiası ile hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/932 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını ve 14.6.2007 tarih ve 2007/494 karar sayılı kararı ile beraat ettiğini, davalı kurumun, bu durumun protokolün 2.maddesi hükmüne aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle 27.6.2007 tarihi itibarı ile sözleşmenin askıya alınmasına ve bu süre içinde ilaç bedellerinin ödenmemesine dair işlem tesis ettiğini, bu işlem ve uygulamanın hukuka tamamen aykırı bulunduğunu belirterek, davalının sözleşmenin askıya alınmasına ve ilaç verilmemesine dair 25.6.2007 tarih 115364 sayılı işleminin haksız olduğunun tesbiti ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aynı konuda davacı tarafından davalı aleyhine açılmış ve kesinleşmemiş dava bulunduğunu ileri sürerek derdestlik itirazında bulunulmuş, yapılan işlemin de sözleşmeye uygun olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki, davalı kurum mensuplarının reçetelerindeki ilaçların davacıya ait eczanece karşılanmasını öngören sözleşmenin, davalı kurum tarafından askıya alınmasına dair işlemin haksızlığının tesbiti ve iptali istemine ilişkindir. Mahkeme davayı red etmiştir. Davacının iddiası üzerine davalı aynı konuda yine davacı tarafından davalı aleyhine açılmış ve kesinleşmemiş dava bulunduğunu ileri sürerek derdestlik itirazında bulunulmuş ve bu sebeple davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi istenmiştir. Gerçekten ... ... Mahkemesinin 2007/319 esasında kayıtlı dava aynı kişiler arasında ve aynı sebebe dayanarak aynı eczane hakkında açılmıştır. İlk dava derdest iken eldeki davanın açıldığı, dolayısı ile ilk davanın kesinleşmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Dava ve itirazlar davanın açıldığı tarihteki duruma nazaran karara bağlanacağına göre, bu haliyle süresinde yapılan derdestlik itirazı yerindedir. Bu durumda davanın başka bir mahkemede görülmekte olması nedeni ile ileri sürülen ilk itirazın yerinde olduğunun anlaşılması halinde dava reddedilmeyip usulün 194.üncü maddesi hükmünce açılmamış sayılmasına karar verilecek yerde, taraflar arasındaki davanın bir daha görülmesini önleyip kesin hüküm sonuçları doğuracak şekilde davanın reddedilmiş bulunması usule aykırıdır. Bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümündeki "davanın reddine" sözlerinin çıkarılarak (silinerek), yerine "davanın açılmamış sayılmasına" sözlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14655, Karar No: 2006/16411, Tarih: 28.12.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/14655 E., 2006/16411 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/14655 E., 2006/16411 K.**

**- GEÇİT HAKKI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 747 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.6.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.8.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Münire tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, davacıya ait 720 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı olmaması nedeniyle davalıya ait 722 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesisi istenmesine ilişkindir.

Davalı, davacının eşi olduğunu açıklayarak davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece davacının, eşine ait taşınmazdan geçit hakkı talep etmesinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlanması sağlanır. Uygulama ve doktirinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı yada geçit yetersizliği denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulur.

Eldeki davada kadastro paftası incelendiğinde davacı taşınmazının genel yola bağlantısı olmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu görülmektedir.

Dava tarihi itibariyle davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş, taşınmaz başında bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmalı (HUMK.nun 363) keşfi izlemeye ve denetime uygun alınacak bilirkişi raporuna göre davacının genel yola ulaşımında en elverişli yol saptanmalı, geçit irtifaklarının taşınmazların leh ve aleyhine tesis edilmesi gerektiği ilkeleri de gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken yükümlendirilecek olan 722 parsel sayılı taşınmazın davacının eşi G…

…. K…

……'a ait olması davacı parselinin dava tarihi itibariyle ana yola ulaşması için rizaen geçite açık yerlerden sayılması yani taraflar arasında rızai olarak geçit hakkı tesisinin mümkün bulunması düşüncesinden hareketle eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21365, Karar No: 2017/24651, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21365 E.  ,  2017/24651 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14032, Karar No: 2010/14000, Tarih: 24.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/14032 E.  ,  2010/14000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

-KARAR-

Dava, sulh hukuk mahkemesinden verilen dere yatağına elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 14.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29875, Karar No: 2015/6829, Tarih: 23.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29875 E.  ,  2015/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/69655

MAHKEMESİ : Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/215 (E) ve 2013/12 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık F.. S.. hakkında suç üstlenme suçundan, sanık F.. A.. hakkında kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dosya içeriğine göre sanık F.. S..'ın 08.02.2012 günlü celsedeki savunmasında ismi geçen Hüseyin ve Recep isimli kişilerin sanıktan sorularak temin edildiğinde dinlenmesi, olayın hemen akabinde sanığın aracı tamir için götürdüğü Aykan servisinde araçla ilgili kayıtların istenerek incelenmesinden sonra delillerin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre;

a) Sanık F.. S.. hakkında temel cezanın tayininde uygulanan yasa maddesinin TCK'nin 270/1 yerine 271/1 olarak gösterilmesi,

b) Sanık F.. S.. hakkında CMK'nin 231. maddesinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/557, Karar No: 2022/569, Tarih: 20.09.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/557 E.  ,  2022/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk ...’in mağdureye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis; sanık ...’in mağdureye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/1, 109/3-b-f, 109/5, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis; cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2013 tarihli ve 85-45 sayılı hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.02.2015 tarih ve 10616-859 sayı ile;

"…Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında objektif şartları bulunduğu halde kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde olan "Yeniden suç işlemeyeceği hususunda yeterli kanaat oluşmadığından" şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmaları, bu savunmaları doğrular nitelikte olay günü polisi aradığına dair tutanak içeriği ile mağdurenin tıbbi raporlarla doğrulanmayan ifadeleri değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçun sübutuna ilişkin kesin, şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 10.09.2015 tarih ve 86-256 sayı ile;

"…Suça sürüklenen çocuk ... yönünden;

Mahkememizin bu gerekçesinin dosya kapsamı ile uyumsuz olduğu, yani hukuki dayanaktan yoksun olduğu kabul edilemez. Zira karar tarihi olan 05.03.2013 tarihi itibariyle sanık ...'in karara bağlanmış ancak açıklanması geri bırakılması olan ve kasten yaralama suçundan oluşan ... 2.SCM nin 2011/41 E, 2012/811 K sayılı kararı yanında yine karar tarihinden önce derdest bulunan yine kasten yaralama suçuyla ilgili olan ... K sayılı dosyası dikkate alındığında sanığın kişilik özelliklerine ilişkin mahkememizin kanaatinin yerinde olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması için aranılan subjektif şartın gerçekleşmediği, bozma ilamının bu yönüyle hukuka uygun olmadığı düşünülerek bu sanıkla ilgili önceki hükümde ısrar edilmesine karar verilmiştir.

Sanık ... yönünden;

Mağdure Emniyet Müdürlüğünde ilk ifade verdiği 22.01.2008 tarihinden 40-45 kadar önce evden kaçmıştır. Telefon kayıtlarından anlaşıldığına göre sanık ... ile karşılaştığı tarih, 02.12.2007 tarihidir. Mağdurenin sanıkla buluştuğuna ve daha sonra tanık... ayrıldıktan sonra sanık ...'la birlikte kaldığına dair beyanları sanık ...'un arkadaşı olan tanık...ın beyanlarıyla da doğrulanmıştır. Sanığın o sırada alkollü olduğu da arkadaşı olan tanık...ın beyanlarıyla sabittir. Yine mağdurenin yer göstermesiyle sanık ...'un mağdureyle birlikte gittiği, ...ler Sitesi bulunmuş ve mağdurenin bu yöndeki beyanı sanık tarafından da doğrulanmıştır. Öte yandan mağdure sanık ...'un kendisin gri renkli lüks bir araçla götürdüğünü beyan etmiş olup, sanık ... babasına ait olan ve kendisinin kullandığı Ford Focus Marka .....plakalı araçlarının olduğunu beyan etmiştir. Yargıtay Bozma ilamında mağdurenin beyanlarının tıbbi raporlarla desteklenmediği belirtildiği halde, mağdurenin ilk adli raporu olan ve doktor ... Yıldız tarafından hazırlanan 23.01.2008 tarihli 1722 /638 sayılı raporda, mağdurenin son 5-10 günlük döneme ilişkin akut livata bulgusunun olmamasına karşın anal bölgesindeki tonusu azaldığından bunun 5-10 günün öncesine ilişkin döneme ait livata bulgusu olabileceği rapor edilmiştir. Mağdurenin 02.12.2007 tarihinde sanık ...'la karşılaştıktan sonra dosyada dava dışı kalan diğer sanıklarla da karşalaştığı ve onların da cinsel eylemlerine maruz kaldığı sabittir. Bu durumda mağdurenin şüphe sanıklar lehine yorumlandığı için organ sokma boyutuna varan eylemler konusu sabit görülmemiş olmakla birlikte cinsel istismara maruz kaldığı mahkememizce sabit görülmüştür. Kaldı ki aynı mağdurenin diğer sanıklarla ilgili eylemlerine itibar edilirken sanık ...la ilgili somut bulgularla desteklenen (telefon görüşmesi, ...ler sitesi, gri açar, tanık...la ilgili durum, mağdurenin telefonun sanık ...'dan elde edilmesi gibi ) beyanlarına itibar edilmemesi çelişki arz edecektir. Mağdure 22.01.2008 tarihli ifadesinde, 24.01.2008 tarihli ek ifadesinde, 01.02.2008 ve 31.01.2008 tarihli Cumhuriyet Savcılığı ifadelerinde ve 01.02.2008 tarihli yer gösterme işlemlerinde sanık ...'la ilgili beyanlarında istikrar göstermiştir. Yer göstermesi üzerine sanık ...'un da kabulünde olan ...ler sitesi bulunmuştur. Sırf sanığın telefon ile 155 ihbar hattını aramış olması, sanığın suçu işlemediğini göstermemektedir. Şöyle ki sanık ...'un arkadaşı olan tanık...ın beyanlarına ve mağdurenin beyanlarına göre sanık Tanık...la birlikte mağdureyle 15-16:00 sıralarında buluşmuşlardır. Ancak yarım saat kadar dolaştıktan sonra tanık... ayrılmış, sanık ile mağdurenin beraberlikleri 1,5-2 saat sürmüştür. Buna rağmen sanık ...'un 155 ihbar hattını 02.12.2007 günü saat 22:40 'da aramıştır. Bu aramasında ise, polise gerçekleri söylememiş, tesadüfen gördüğü bir bayanı ihbar ediyor gibi bildirmiştir. Kendisiyle bir süre vakit geçirdiği halde bu hususu gizlemiştir. Sanık ..

...la birlikte mağdureyle 15-16:00 sıralarında buluşmuşlardır. Ancak yarım saat kadar dolaştıktan sonra tanık... ayrılmış, sanık ile mağdurenin beraberlikleri 1,5-2 saat sürmüştür. Buna rağmen sanık ...'un 155 ihbar hattını 02.12.2007 günü saat 22:40 'da aramıştır. Bu aramasında ise, polise gerçekleri söylememiş, tesadüfen gördüğü bir bayanı ihbar ediyor gibi bildirmiştir. Kendisiyle bir süre vakit geçirdiği halde bu hususu gizlemiştir. Sanık ... mağdurenin telefonunu ondan aldığı halde ve kendisi 544 301 68 14 numaralı telefonu kullandığı halde babası adına kayıtlı 538 688 15 60 numaralı telefondan 03.12.2007 tarihinde saat 10:57 de 155 ihbar hattını aratarak telefonun bulunduğu şeklinde ihbar yapmıştır. Yani telefonu mağdureden aldığını gizlemiştir.

Tüm bu sebeplerle mahkememizin ilk hükmündeki gerekçelerle sanık ...'un suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve rızası geçersiz olan mağdureye karşı cinsel istismar ve çocuğun cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılınması suçlarını işlediği kabul edilerek eylemine uyan maddeleri göre cezalandırılmasın karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2016 tarihli ve 371437 sayılı "onama-bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 501-1703 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 27.03.2017 tarih ve 473-1589 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin olarak yeterli gerekçeyle hüküm kurulup kurulmadığının tespitine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkeme kararının bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması sonucu verilen "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının,

2- Sanık ...’e atılı çocuğun cinsel istismarı eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

Ön sorun ve uyuşmazlık konusunun sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin olarak yeterli gerekçeyle hüküm kurulup kurulmadığının tespitine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkeme kararının bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması sonucu verilen "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığı;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,