muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25846, Karar No: 2017/3085, Tarih: 09.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3313, Karar No: 2019/7929, Tarih: 10.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3313 E.  ,  2019/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM 6 Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 29/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 22/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 23/12/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 31/12/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/220, Karar No: 2020/4401, Tarih: 16.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/220 E.  ,  2020/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölüm üzerinde davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonucun dosya kapsamına uygun bulunmadığı, davacı adına tesciline karar verilen (A) bölümünün geometrik şeklinin 24.11.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporu ile 08.12.2014 havale tarihli jeoloji mühendisi bilirkişi raporunda tamamen farklı olduğu, jeoloji bilirkişi raporunda kullanımda olmayan ve hafriyat dökülü alan olarak gösterilen bölümlerin de davacı adına tesciline karar verilen bölümlerin içerisinde yer alıp almadığının anlaşılamadığı belirtilerek, dosyanın aynı bilirkişilere tevdii ile, hakkında davacı adına tescil hükmü kurulan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm içerisine jeoloji bilirkişi raporunda belirtilen hafriyat dökülü bölümlerin dahil olup olmadığının ve davacının adına tescil talep ettiği taşınmaz bölümünün de birlikte düzenleyecekleri kroki de gösterilmesinin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine ve kabule göre de davanın kısmen kabulü ile 13.497,60 metrekarelik bölümünün davacı adına tesciline karar verildiğine ve davalı Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğine göre reddedilen bölüm yönünden davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 27.10.2017 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 13.497,60 metrekarelik kısma ait tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünde, davacı yararına, 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddeleri gereğince zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir taşınmazın, diğer koşulların mevcudiyeti halinde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılması hukuken mümkün bulunmakta olup, ne varki Mahkemece, taşınmaz başında 31.10.2014 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmaz bölümü üzerinde imar-ihyanın başladığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ayrıca ve açıkça sorularak belirlenmemiş, jeoloji mühendisi' bilirkişi tarafından hazırlanan 09.12.2014 tarihli raporda, dava konusu alan üzerinde (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleriyle gösterilen bölümler üzerine dolgu malzemesi döküldüğü belirtilerek buna ilişkin fotoğraflar da eklenmesi nedeniyle ziraat bilirkişisi raporu ile arada çelişki oluştuğu halde Mahkemece bu çelişki üzerinde de durulmamıştır.

Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca ulaşılabilmek için Mahkemece, taşınmaz başında, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 ziraat mühendisi ve 1 jeoloji mühendisi, 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanı ve fen elamanından oluşacak bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; beyanları arasında oluşabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın geçmişteki ve hali hazırdaki niteliğini, konumunu, bitki örtüsünü, kullanım durumunu, halen dere yatağı olup olmadığını, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, edilmişse imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü açıklayan, komşu taşınmazlarla karşılıklı değerlendirmeyi ve taşınmazın her yönden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, önceki ziraatçi bilirkişi raporlarını da irdeleyen, ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlemeleri istenilmeli; imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının belirlenmesi için hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından büroda yapılacak inceleme ile dava tarihinden 15-20 ve 25 yıl öncesine ait en az 3 zamanda birbirini izleyen, bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak gözlemlenmek suretiyle taşınmazın dere yatağı olup olmadığını, imar-ihya yapılmış ise tamamlandığı tarihi ve tarımsal amaçlı zilyetliğe başlandığı tarihi belirtecek şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden, taşınmazda hangi alanın kullanıldığını, hangi alanın dere yatağında hafriyat dökülü vaziyette olduğunu açıklayan, taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı ve halen derenin aktif etkisi altında kalıp kalmadığı hususlarında kot farkının da gösterildiği rapor alınmalı ve bu raporda önceki jeoloji mühendisi raporunun irdelenmesi ve çelişkilerin giderilmesi istenilmeli; fen bilirkişisine, taşınmazın belirlenecek durumu ile ilgili olarak, sınırlarını gösterir bütün yönlerinden çekilmiş fotoğrafların eklendiği, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir rapor ve kroki düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12703, Karar No: 2012/717, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12703 E.  ,  2012/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine .... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, .... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine .... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, .... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde, dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hatlarının güzergahı da dikkata alınarak değer düşüklüğü oranları belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ile .... yeri mülkiyet bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı irtifak alanları ile .... yerlerinin infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde hüküm fıkrasında ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin ikinci fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine (.... bilirkişisi ....’ın 01.06.2009 tarihli rapor ve korkisinde belirtildiği üzere, ...... nedeniyle oluşan 124.540,59 m2 irtifak ile .. nedeniyle oluşan 179.744,63 m2 irtifak alanlarının davacının hissesi oranında davalı idare adına tapuya şerh verilmesine, sözkonusu hatlardan dolayı sırasıyla 686 m2 ve 1152 m2 .... yerlerinin ise davacının hissesi oranında tapu kayıtlarının iptali ile davalı idare adına tesciline; bedeline hükmolunan .... nedeniyle oluşan irtifak ve .... yerlerinin tescili ve terkini hususunda .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 200/52 Esas -2001/163 Karar sayılı ilamı ile hüküm kurulmuş ve tapuya şerh verilmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23813, Karar No: 2007/1300, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23813 E.  ,  2007/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23111, Karar No: 2023/9009, Tarih: 01.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23111 E.  ,  2023/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının, 2009/4778 soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 149/1-e, 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2011 tarihli ve 2010/115 Esas ve 2011/338 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a, 145, 168/1, 62 nci maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 26.12.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/18 Esas ve 2015/39 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 14.07.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 292/1 incı maddesinde yer alan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği ve Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 tarihli ve 2014/597 Esas, 2014/578 Karar sayılı kararı ile neticeten 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 07.11.2014 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un142/2-a, 145, 168/1, 62 nci maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli ve 2016/768 Esas, 2018/8804 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Sanığın, görme ve işitme engelli katılanı, aracına alarak, hakkında dedikodu çıkardığını, 50 TL verirse onu affedeceğini söyleyerek,katılanın cep telefonundan temyiz dışı sanık ... ve kendi telefonuna kontor yüklediği olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 149/1-e maddesinde düzenlenen beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı yağma suçunu oluşturduğu halde suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına karar verilmiştir.

5. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/342 Esas, 2018/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-e, 150/2, 168/3, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmaına karar verilmiştir.

6. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/342 Esas, 2018/433 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2019/812 Esas, 2020/3847 Karar sayılı ilamıyla;

"... 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesinde, “Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık

hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.”Biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, her ne kadar ceza süresi yönünden kazanılmış hak gözetilse dahi suç vasfı yönünden daha ağır cezaya hükmolunduğundan, sanığa aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan yasa maddesine aykırı davranılması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/472 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-e, 150/2, 168/3, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Şüpheden uzak somut delil bulunmadığına,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/472 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-e, 150/2, 168/3, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Şüpheden uzak somut delil bulunmadığına,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yüzde yüz görme ve yüzde altmış işitme engelli olan ve bir Rehabilitasyon Merkezinde yatılı olarak kalan katılanın olay tarihinde babasının yanına bayram ziyareti için geldiği, ... köyünden Mut ilçesine gitmek için yolda araç beklediği sırada, yanına daha önceden tanıdığı sanık ... ve temyiz dışı arkadaşının, bir araçla gelerek aracına davet ettiği, sanık ...'in katılana 'sen benim hanımımı kullanmışsın, 50,00 TL para ver seni affedeyim' diyerek, katılanın gömleğinin ceplerini arayıp, 220,00 TL parasını ve cep telefonunu aldıkları ayrıca katılanın hattından kendi telefonlarına kontör yükledikleri anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevil yoluyla ikrarda bulunduğu görülmüştür.

3. Katılanın hattından sanıkların hattına kontör yüklendiğine ilişkin mesaj kayıtlarını içeren tutanak, dosya içerisinde mevcuttur.

4. İletişimin tespiti raporu dosya arasına alınmıştır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Bir başkasının, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit

ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Yani mağdurun rızasının failin ve/veya faillerin cebir ve tehdidi ile sağlanması halinde bu suç oluşur. Yağma suçunun en başta gelen özelliği malın cebir, şiddet veya tehdit ile alınmasıdır. Yani zilyedin elinden malın alınması veya malın fail tarafından zaptına karşı sukut etmesini zorunlu kılması gerekir. Tehdidin, nitelik ve nicelik bakımından yağma suçunda aranan boyutta olması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olan katılanın, olay günü bayram ziyareti dolayısıyla babasının yanına gitmek için yolda araç beklediği sırada, yanına daha önceden tanıdığı sanık ... ve temyiz dışı arkadaşının, bir araçla gelerek aracına davet ettiği, sanık ...'in katılana 'sen benim hanımımı kullanmışsın, 50,00 TL para ver seni affedeyim' diyerek, katılanın gömleğinin ceplerini arayıp 220,00 TL parasını ve cep telefonunu alıp, kendi hatlarına kontör yükledikleri olayda; mevcut eylemin yağma suçunda aranan boyutta objektif nitelikte ciddi, korkutucu seviyede cebir/tehdit içermediği, katılanın herhangi bir direnç göstermediği gibi direnci kırmak için fiili şiddette uygulanmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a-b-son maddelerinde tanımlanan hırsızlık boyutunda kaldığının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ve temyiz dışı arkadaşının olay günü katılandan 220,00 TL parasını alıp, katılanın hattından, kendi telefonlarına 145 adet kontörü yükledikleri olayda, suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, şartları oluşmadığı halde 150/2 maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılanın alınan beyanında, sanıkların yakalandıktan sonra zarar giderimi teklifinde bulunmalarına rağmen, kendisinin kabul etmediğini beyan ettiği olayda; sanığa zararı gidermesi amacıyla makul bir süre verilmesi, zarar miktarının katılana ödenmek üzere depo ettirilmesi imkanı tanındıktan sonra sonucuna göre 168/2-3. maddelerinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/472 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.