muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23113, Karar No: 2025/8220, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23113 E.  ,  2025/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/532 E., 2023/738 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/21 E., 2023/110 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3663, Karar No: 2018/5808, Tarih: 20.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3663 E.  ,  2018/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm kısmında "CMK'nın 223/-e" olarak gösterilen uygulama maddesinin "CMK'nın 223/2-e" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihlerinde ... A.Ş. Isparta Şubesinde sanık ...'un E grubu imza yetki sahibi olarak cari hesaplar yetkilisi sıfatıyla, sanıklar ... ve ...nun D grubu imza yetki sahibi olarak operasyon yönetmeni sıfatıyla görevli oldukları, sözleşmelere müşterek borçlu ve müteselsil kefil katılan ... ve ...ı imzalarını kendi huzurlarında almaları gerekirken bu işlemleri yerine getirmedikleri, böylece Meta Isparta İnşaat Temizlik Turizm San. Tic. Ltd. Şti. adına kredi müracaatında bulunan ...ı'nın kendilerine ibraz ettiği ve üzerinde katılan ... ile ....ı adına atılmış sahte imzalar bulunan kredi talep sözleşmelerini banka adına imzalayarak onay makamlarına uygun olduğu görüşü ile ilettikleri ve sahte özel belgelerin kredi alınmasında kullanılması eylemine iştirak ettikleri, bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri yönünde cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7229, Karar No: 2012/25985, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7229 E.  ,  2012/25985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda; "davacının davasının kabulüne" karar verildiği halde, gerekçeli kararda; "haczin İİK.nun 82/12.maddesi gereğince mesken yönünden kaldırılmasına, giriş kattaki dükkanlar yönünden devamına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar, HMK.nun 297/son maddesi hükmü gereği şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih ve 7/4 sayılı ilamında da, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup,  mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazları ile alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6356, Karar No: 2024/1895, Tarih: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6356 E.  ,  2024/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1349 E., 2023/1516 K.

SUÇ : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan sanıklar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarih, 2016/185 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan açılan davada beraatlerine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmakla bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanıklar vekili tarafından temyiz edilen, sanıklar hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine tabi olmadığı belirlenmiştir.

B. Sanıklardan ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan sanıklar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı yasanın 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

Sanıklardan ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı yasanın 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiş,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı yasanın 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

Sanıklardan ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı yasanın 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince katılan sanıklar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile sanıklar hakkında ilk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, bir kısım sanıklar yönünden kesin, bir kısım sanıklar yönünden ise temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında temyiz isteminin reddi, sanıklardan ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise katılan sanıklar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanıklar vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme yapıldığına, sanıkların ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;

Olay günü dört yaşındaki ... ile yedi yaşındaki ...'ün Burhaniye İlçesi Tenekeli mevkiinde bulunan Karınca Deresine serinlemek amacıyla girdikleri, dere yatağından çeşitli zamanlarda kaçak olarak dolgu ve kum malzemesinin alınması nedeniyle yaklaşık 2-2,5 metre derinliğinde çukurlukların oluştuğu, ... ile ...'ün oluşan bu çukurlar dolayısıyla dere içerisinde boğularak öldüğü olayda,

Sanıklardan ...'nın Burhaniye belediye başkanı, ...'ın belediye başkan yardımcısı (idari ve mali işlerden sorumlu), ...'ın fen işleri müdürü, ...'un imar ve şehircilik müdürü, ...'nin zabıta müdürü, ...'ın belediyede sağlık işleri müdür vekili olarak görevli olduğu,

Sanık ...'nun Burhaniye İlçe Özel İdare Müdürü, sanık Abdulkadir Aydinlioğlu'nun Burhaniye İlçe Özel İdare Müdürlüğü Köylere Hizmet Götürme Birliği Başkanı olarak görev yaptığı,

Sanık ...'ün Devlet Su İşleri'nde sulama kontrol mühendisi olduğu,

Sanıklardan ... ile ...'ın birlikte işlettiği kum ocağının olay yerine yakın olduğu, (daha önce buradan kum alınmasıyla ilgili idari yaptırım uygulandığı)

Sanık ...'un Yol Su Yapı İnşaat Ltd. Şti'nin yetkilisidir. (olay tarihinden önce olay yerine yakın yol çalışması yapan firma)

Sanıklar aşamalarda alınan beyanlarda üzerlerine atılan suçlamaları kabul etmemiştir.

Sanık ...'ün Devlet Su İşleri'nde sulama kontrol mühendisi olduğu,

Sanıklardan ... ile ...'ın birlikte işlettiği kum ocağının olay yerine yakın olduğu, (daha önce buradan kum alınmasıyla ilgili idari yaptırım uygulandığı)

Sanık ...'un Yol Su Yapı İnşaat Ltd. Şti'nin yetkilisidir. (olay tarihinden önce olay yerine yakın yol çalışması yapan firma)

Sanıklar aşamalarda alınan beyanlarda üzerlerine atılan suçlamaları kabul etmemiştir.

Soruşturma aşamasında alınan 04.06.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; iki çocuğun boğularak öldüğü olay, Burhaniye İlçesi, Belediye İmar Uygulama hudutları içinde bulunan Karınca deresinde kaçak kum alımı nedeniyle oluşan gölette meydana gelmiştir. Olay yerindeki dere yatağının değişik noktalarından daha önce de kaçak kum çakıl ve dolgu malzemesi alınmıştır. 2004 yılına ait uydu fotoğraflarında da görünen çocukların suya girdikleri gölet dere yatağına göre oldukça derindir ve kaçak çakıl kum alımı nedeniyle oluşmuştur. Çocukların boğulduğu yerin derinliği 2.20-2.40 metre civarındadır. Olay öncesinde gölet haline gelmiş olan alanın etrafında herhangi bir güvenlik tedbiri alınmamıştır ve herhangi bir uyarıcı levha bulunmamaktadır. Olaydan sonra Burhaniye Kaymakamlığınca kum-çakıl almanın yasak, dereye girmenin tehlikeli olduğuna dair uyarı levhaları konulmuştur. Olay yerine 3 ayrı yoldan giriş-çıkış yapılabilmektedir.

Soruşturma aşamasında alınan 14/05/2015 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre olayın meydana geldiği çukurların ruhsatlı sahaların dışında olduğu,bu çukurların ne zaman kim veya kimler tarafından açıldığını belirlemenin dosyadaki belgelere göre mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.

Mahkemenin hükme esas olarak kabul ettiği, çelişkilerin giderildiği, ODTÜ öğretim üyeleri bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 30.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda, ... ve ...'ün kaçak kum çakıl malzemesi alınması sonucu oluşan gölette boğulması olayında, çocukların anneleri katılan sanıklar ... ve Naciye Bolgüsün'ün asli kusurlu oldukları, Burhaniye İlçe özel İdaresi müdürü ... ve İlçe Özel İdare memuru Abdulkadir Aydınlıoğlu'nun tali kusurlu oldukları, davanın diğer sanıkları olan ..., ..., ..., ... ve ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'ın kusursuz oldukları şeklinde rapor tanzim edilmiştir.

Rapora göre; dere kenarındaki kum çakıl ocaklarına ait işletme ruhsatlarının İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından verildiği, bu ocaklardan elde edilen gelirlerin de İl Özel idaresine ait olduğu, bu ocaklardaki üretimlerin kanun ve yönetmeliklere uygun olarak yapılmasından, üretimin kontrol ve denetimlerinden de Özel İdarenin sorumlu olduğu tespit edilmiştir.

Katılan sanıklar ... ve ...'ın tehlike bilinci olmayan küçük çocukları için yeterli uyarı, denetim ve gözetim yükümlülüklerini yerine getirmemeleri nedeniyle asli kusurlu olduğu değerlendirilmiştir.

Katılan sanıklar ... ve ...'ın tehlike bilinci olmayan küçük çocukları için yeterli uyarı, denetim ve gözetim yükümlülüklerini yerine getirmemeleri nedeniyle asli kusurlu olduğu değerlendirilmiştir.

Sanık ...'nın olay tarihinde Burhaniye Belediye Başkanı olduğu, belediye başkanı seçildiğinde belediyenin kum-çakıl ocağı bulunmadığı, başkanlığı döneminde Belediyeye iki adet kum-çakıl ocağı işletme ruhsatı kazandırdığı, Burhaniye belediyesinin bu iki saha için maden mühendisi teknik nezaretçi atadığı, bu ruhsatlı ocaklardan üretilen kum-çakılın sevk fişleri ile nakledildiği belirlenmiştir. Diğer taraftan Burhaniye Belediyesinin çocukların boğulduğu göletten kum-çakıl aldığına dair bir tutulmuş bir tutanak da dava dosyasında mevcut değildir. Ayrıca Burhaniye belediyesinin 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında Karınca Deresi ile ilgili bir sorumluluğu bulunmamakta olup, dava konusu olayda sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'ın 2004 yılı itibari ile Burhaniye Belediye Meclis üyeliği görevine başladığı, 2011 yılında idari ve mali konulardan sorumlu belediye başkan yardımcısı olduğu,

Sanık ...'ın Burhaniye Belediyesinde fen İşleri müdürü olarak görev yaptığı,

Sanık ...'un Burhaniye Belediyesinde İmar ve Şehircilik Müdürü olarak çalışmakta ve mimar olarak görev yaptığı,

Sanık ...'ın Burhaniye Belediyesi'nde 07.08.2009 yılında gürültü denetimi için Çevre Denetim birimi kurulmuş ve ... önce o bölümde görevlendirildiği ve daha sonra Burhaniye Belediyesinde Sağlık işleri Müdür vekili olarak görev yaptığı

Burhaniye Belediyesinin ihtiyacı olan kum-çakıl malzemesini ... ve ...'ün boğulduğu kaçak kum çakıl alımı nedeniyle oluşan göletten çok uzak bir yerdeki kendisine ait iki işletme ruhsatlı ocaktan aldığı, alınan malzemenin ocakta değil sanayide bulunan ve belediiyeye ait kum-çakıl depolama ve yıkama tesisinde işlemden geçirildiği tespit edilmiştir. İşletme ruhsatlı ocaklar için Belediye tarafından teknik nezaretçi ataması yapılmış ve malzemenin nakli sevk fişleri ile gerçekleştirilmiştir. Diğer taraftan Burhaniye Belediyesinin çocukların boğulduğu göletten kum-çakıl aldığına dair bir tutulmuş bir tutanak da dava dosyasında mevcut değildir. Ayrıca Burhaniye belediyesinin 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında Karınca Deresi ile ilgili bir sorumluluğu bulunmamakta olup, dava konusu olayda sanıklar ...,..., ... ve ...'a atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'nin olay tarihinde Burhaniye Belediyesinde zabıta müdürü olarak görev yaptığı, dere yatağının korunması veya denetlenmesi ile ilgili olarak 5393 sayılı Belediye Kanunun kapsamında Belediyenin bir sorumluluğu olmadığı gibi Belediye başkanlığınca da zabıta müdürü olarak kendisine böyle bir görev de verilmediği, bu nedenle ... ve ...'ün boğulmalarında sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'nin olay tarihinde Burhaniye Belediyesinde zabıta müdürü olarak görev yaptığı, dere yatağının korunması veya denetlenmesi ile ilgili olarak 5393 sayılı Belediye Kanunun kapsamında Belediyenin bir sorumluluğu olmadığı gibi Belediye başkanlığınca da zabıta müdürü olarak kendisine böyle bir görev de verilmediği, bu nedenle ... ve ...'ün boğulmalarında sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'un 2005-2006 yılları arasında Gömeç-Burhaniye (Edremit-Gömeç) arası bölünmüş yolu yapan Yol-Su- Yapı Mühendislik Ltd. Şti'nin müdürü ve aynı zamanda ortağı olup bu yolun yapımı sırasında DSİ'nin bilgi, gözetimi ve denetimi altında Karınca Deresinden dolgu malzemesi aldığı, alınan malzemenin kaçak olduğuna dair bir belge ve tutanağın dava dosyasında yer almadığı, yine Yol-Su- Yapı Mühendislik Ltd. Şti'nin aldığı bu dolgu malzemesinin çocukların boğulduğu yerden alındığına dair bir belge ve görgü tanığı bulunmadığını, bu nedenle ... ve ...'ün kaçak kum çakıl malzemesi alınması sonucu oluşan gölette boğulmalarında sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'ın, boğulma olayının gerçekleştiği gölete 250-300 metre uzaklıkta kum çakıl yıkama tesisisini Belediye Başkanı seçilmesi nedeniyle abisi ...'a bırakmıştır. Belediye başkanı olarak 5393 sayılı Belediye Kanunun kapsamında bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Kum Çakıl yıkama tesisi sahibi olarak da ...'ın çocukların boğulduğu göletin oluşmasına sebep olan kaçak kum çakıl malzemesi alma suçunu işlediğine dair bir kanıt bulunmamaktadır. Bu nedenle ... ve ...'ün boğulmalarında ...'ın bir sorumluluğunun olmadığı ve kendisine atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...'ın, ...'ın işletme ruhsatı ile işlettiği kum-çakıl ocağını, ...'ın Belediye Başkanı seçilmesi nedeniyle devir almıştır. Daha sonra kendi tapulu mülkleri olan yerde kum çakıl çıkarma işini bırakmış sadece inşaatların temel kazımı sırasında hafriyat olarak elde edilen malzemeleri satın alarak yıkama eleme tesisinde elemiştir. ...'ın Karınca Deresinden kaçak kum-çakıl üretimi yaptığına ve özellikle de çocukların boğulduğu göletten kaçak kum-çakıl aldığına dair bir tutulmuş bir tutanak veya tanık ifadesi de dava dosyasında mevcut değildir. Bu nedenle ... ve ...'ün kaçak kum çakıl malzemesi alınması sonucu oluşan gölette boğulmalarında sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Sanık ...; Özel İdarede memur olup, Burhaniye İlçe Kaymakamı Ali Usanmaz'ın talimatı üzerine Köylere Hizmet Götürme Birliğinin başkanı olarak da görev yaptığı, ayrıca Kaymakam tarafından kendisine Köylere Hizmet Götürme Birliğinin iş ve işlemlerini yürütme talimatı da verildiği, ...'nun görevi gereği sık sık Karınca deresinden malzeme alarak bunların köy hizmetlerinde kullanılmasına yardımcı olduğu, ayrıca Karınca deresinden kaçak malzeme alındığı ihbarı gelmesi üzerine ilgili kişilerle birlikte olay yerine gidip tutanak hazırlayarak idari para cezası uygulamaları yapılmasına da yardımcı olduğu, bu nedenle ...'nun çocukların boğulduğu göletten habersiz olmasının mümkün olmadığı, bu göletin varlığından haberdar olduğu halde bunu Kaymakamlığa bildirip gerekli emniyet önlemlerinin alınmasına yardımcı olmamasının önemli bir eksiklik olduğu, Karınca deresinden kum çakıl alınmasının ancak Özel İdareden alınan işletme ruhsatları ile mümkün olduğu, yine kaçak kum alımı nedeniyle idari para ceza uygulamalarının Özel İdare kanalıyla yapıldığı anlaşılmakta olup, bu durum, Karınca deresinin işletilmesinin ve sorumluluğunun İl-İlçe Özel İdaresine ait olduğunu göstermektedir. Bu nedenle Özel idaresi varlığı herkesçe bilinen çocukların boğulduğu gölet için uyarı levhaları hazırlamalı, göleti güvenli bir duruma getirecek önlemleri almalıydı. Nitekim boğulma olayından sonra başta gölet etrafı olmak üzere gerekli yerlere uyarı levhalarının asılmış olması Karınca deresinden kum-çakıl alınması ile ilgili sorumluluğun İl-İlçe Özel idaresine ait olduğunu göstermektedir. Açıklanan nedenlerle İlçe Özel İdare memuru Abdülkadir Aydınlıoğlu'nun ... ve ...'ün kaçak kum çakıl malzemesi alınması sonucu oluşan gölette boğulmasında tali kusurlu olduğu değerlendirilmektedir.