muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5243, Karar No: 2024/2633, Tarih: 04.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/5243 E.  ,  2024/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/151 E., 2016/188 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve sanığın 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Katılanın rızasının bulunduğu gözetildiğinde suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, imza incelemesine dair kriminal rapor alınmadığına, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanığın amcası olup katılanın yetkilisi olduğu... Metroloji Servisi Mühendislik Müşavirlik Mümessillik San. ve Tic. Ltd. Şti. ile UML Ltd. Şti'nin yetkilisi sıfatı ile sanığın 29.03.2011-29.03.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere TS EN ISO/IEC 17025 sistemini uygulamak ve... San. Tic. Ltd. Şti. adına kalibrasyon sertifikasını düzenlemek ve imzalamak üzere aralarında sözleşme yaptıkları, sözleşme doğrultusunda sanığın sertifika düzenlemek ve imzalamak üzere yetkilendirildiği ancak sanığın sözleşmenin bitim tarihi olan 29.03.2013 tarihinden sonra fotokopileri evrak arasına eklenen bazı şirketlere kalibrasyon sertifikalarını başkalarını aldatacak şekilde özel belge düzenlemek suretiyle Türk Akreditasyon Kurumundan sertifika alınmasını sağladığı, bu eylemlerini zincirleme olarak suç tarihleri arasında pek çok defa gerçekleştirdiği iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesi gereği özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile katılan tarafından ibraz edilen ve sanık tarafından imzaların kendisine ait olduğu, katılan adına da yetkisine dayanarak imza attığını kabul ettiği 10.04.2013 tarihli AS-267; 18.04.2011 tarihli AS-268, AS-269, AS-270, AS-271, AS-274, AS-275, AS-276, AS-277; 24.04.2013 tarihli AS-278, AS-279, AS-280, AS-281, AS-282, AS-283; 25.04.2013 tarihli AS-285, AE-033; 29.04.2013 tarihli AS-272, AS-273; 08.05.2013 tarihli AS-296, AS-297 ve AS-298 sayılı Kalibrasyon Sertifikaları fotokopileri dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece; katılan ile sanık arasındaki 29.03.2011 ile 29.03.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere imzalanan ve her iki tarafça kabul edilen sözleşme örneği ile geçerlilik süresi sonrasında düzenlendiği anlaşılan 10.04.2013, 18.04.2013, 24.04.2013, 25.04.2013, 29.04.2013, 08.05.2013 tarihli ve sanığın, katılan adına da kendisinin imzaladığını açıkça kabul ettiği Kalibrasyon Sertifikaları karşısında sanığın savunmalarının inandırıcı olmadığı, sanık tarafından sunulan fotokopi belge olan sözleşmenin 31.07.2013 tarihine kadar uzatıldığına ilişkin belgenin katılan adına imzalanmadığı, sadece sanığın tek taraflı imzasını taşıdığı, bu hâli ile katılan tarafından onaylanmamış olup geçerlilik kazanmamış tek taraflı bir fotokopi belge olduğu ve hukukî nitelik taşıyamayacağı ve herhangi bir hukukî sonuç doğuramayacağı, sözleşmenin şifahi olarak uzatıldığına dair savunmaların da katılan ve tanıklar tarafından doğrulanmadığı, tanıkların bilgilerinin sanıktan olan duyumlara dayandığının beyanlarından anlaşıldığı, fotokopisi sunulan sadece sanığın imzası bulunan tek taraflı belgeden ise bilgi sahibi olmadıklarının anlaşılması karşısında sanığın kaçamaklı savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, itibar olunmaması gerektiği, sanığın aralarındaki sözleşme süresinin bitiminden sonra da katılanın şirketine ait kalibrasyon belgelerini gerçekte yetkisi bulunmadığı hâlde farklı tarihlerde ancak bir suç işleme kararı altında birden fazla olarak gerçeğe aykırı şekilde katılan adına da imzalayarak sahte şekilde oluşturup kullanmış olduğu atılı suçun sübuta erdiği sonuç ve vicdani kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde;

4. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde;

1. Ayrıntısına Olay ve ve Olgular bölümünde yer verilen olayda; her ne kadar Mahkemece suçun sübût bulduğu gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet hüküm kurulmuş ise de suça konu belge asıllarının dava dosyasında veya adli emanette bulunmadığı, Mahkeme tarafından duruşmada incelenmediği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, belge asıllarının bulunup bulunmadığının araştırılması, suça konu belgelerin sadece fotokopi olduğunun anlaşılması hâlinde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2003 tarihli ve 2003/232 Esas, 2003/250 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukukî sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık özelliği bulunmayacağından belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği; belge asıllarının temini hâlinde ise belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri Hâkime ait olduğundan, suça konu belgeler duruşmada incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda da aldatıcı nitelikte olup olmadıklarına dair kanaatin açıklanması ve denetime olanak tanıyacak şekilde dava dosyası içerisine konulmasından sonra sanığın hukukî durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulama yönünden; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibareleri de gözetilerek hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7816, Karar No: 2024/8597, Tarih: 17.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7816 E.  ,  2024/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/552 E., 2018/150 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkeme tarafından özel daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan inceleme sonucunda direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 18.03.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 18.03.2005 tarihinden itibaren çalışmasının Kurum'a bildirildiğini, 12.08.2005 tarihinde iş kazası geçirerek gözünden yaralandığını, Kurum tarafından sürekli iş göremezlik derecesinin %38,2 olarak belirlendiğini ve aylık bağlandığını, müvekkili tarafından iş kazasının tespiti amacıyla açılan davanın konusuz kaldığını, verilen kararın temyiz incelemesinde olduğunu, kaza nedeniyle sol gözünü tamamen kaybettiğinden davacının iş bulmakta zorlandığını ve uzun süre işsiz kaldığını, göz kaybı nedeniyle yüzünde değişiklikler olduğunu, büyük sıkıntılar yaşadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 30.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla maddi tazminat talebini 54.181,15 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ...’ye ait tavuk çiftliğinde kısa bir süre çalıştığını, davacının kendi kusuru ve iş dışı hayatıyla ilgili gerçekleşen olayın iş kazası olduğunu ileri sürmesinin iyiniyetli olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III.MAHKEME KARARI

A. Mahkeme Kararı

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ...’ye ait tavuk çiftliğinde kısa bir süre çalıştığını, davacının kendi kusuru ve iş dışı hayatıyla ilgili gerçekleşen olayın iş kazası olduğunu ileri sürmesinin iyiniyetli olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III.MAHKEME KARARI

A. Mahkeme Kararı

Afyonkarahisar İş Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2013/580 Esas, 2015/531 Karar sayılı kararı ile iş kazasının meydana gelmesinde davacının %20, davalının ise %80 oranında kusurlu olduğu, bilirkişi hesap raporunda davacının maddi zararı 110.665,02 TL hesaplanmış ise de taleple bağlı kalınarak 54.181,15 TL maddi tazminat ile kaza tarihi, davacının kusur ve maluliyet oranı, duyulan acı ve ızdırabın derecesi, davacının ekonomik ve sosyal durumu, ekonomik koşullar gözetildiğinde 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 54.181,15 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Kararın davalılar vekilli tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18.09.2017 tarihli ve 2016/2523 Esas, 2017/6491 Karar sayılı kararı ile; "...dosyadaki evraka göre iş kazasının 12.08.2005 tarihinde meydana geldiği, davacı tarafın 30.11.2015 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırdığı, davalı vekilinin 03.12.2015 tarihinde ıslah dilekçesini tebellüğ ettiği ve akabinde 07 Aralık 2015 havale tarihli dilekçesi ile ıslah talebine karşı zamanaşımı def'ine dayandığı anlaşılmaktadır. Bu tür davalarda gerek yürürlükten kalkan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesi ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı Kanun'un 146 ncı maddesi gereğince uygulanması gereken zamanaşımı süresi 10 yıldır. Hal böyle olunca, davalının usule uygun zamanaşımı def'i kapsamında, ıslah ile artırılan kısmı yönünden talebin reddedilmesi gerekirken, maddi tazminat talebinin tümüyle kabul edilmesi hatalıdır. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B.Mahkemece Verilen Direnme Kararı

B.Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Afyonkarahisar İş Mahkemesinin 20.04.2018 tarihli ve 2017/552 Esas, 2018/150 Karar sayılı kararı ile; Kurum tarafından iş göremezlik raporunun kazadan yaklaşık 6 yıl geçtikten sonra düzenlendiği, haksız fiilin unsurlarından olan zararın tespitinde sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesinin önem taşıdığı, sürekli iş göremezlik oranının %38,2 olarak tespitine ilişkin Kurum işleminin zamanaşımının başlangıcı yönünden önem arz ettiği, ayrıca iş kazasının tespitinin iş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında ön koşul olduğu, davacının zamanaşımını kesmek amacıyla iş kazası tespiti istemiyle ayrı bir dava da açtığı gözetildiğinde eldeki davanın zamanaşımına uğradığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

C.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.05.2024 tarih ve 2018/(21)10-907 esas ve 2024/271 karar sayılı ilamında özetle; "... davacının 12.08.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranı ilk kez Kurum tarafından 12.06.2011 tarihinde iş göremezlik derecesinin %38,2 olarak tespit edildiği, öte yandan davacı tarafından 14.06.2011 tarihinde iş kazasının ve iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemiyle açılan davada Mahkemece davalı Kurum yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan, davalı şirket yönünden husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmeksizin 14.08.2014 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde zararın kapsamı yani zararlandırıcı olayın değil bedensel zararın niteliği ve unsurlarının öğrenildiği tarih dikkate alındığında ıslah dilekçesi ile talep edilen maddi tazminatın zamanaşımına uğradığından söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle direnme kararı yerindedir. Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir..." gerekçeleriyle direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı süreleri ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davanın husumet tevcihinde hata olduğunu, ıslah ile bile taraf değiştirilemeyeceğini, davacı tarafından davanın davalılardan ... ve ... Gıda Mermer Ltd. Şti.ye karşı açıldığını, davacının müvekkil şirket olan ... Gıda ve Mermer Ltd. Şti. ile ilgisi olmamasına rağmen müvekkil şirketin de davalı olarak gösterildiğini, davacının daha sonra müvekkil şirket ... Gıda ve Mermer Ltd. Şti.ye husumetinden vazgeçerek davayı ...'ye yönelttiğini beyan ettiğini, müvekkil şirkete karşı davasından vazgeçtiği kabul edilse dahi, bu durumda müvekkil şirket lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini, yasal unsurları ile ispat edilmiş bir iş kazası söz konusu olmadığını, iş kazası olduğu kabul edilse bile; işçi-işveren kusur oranları, işçinin maluliyet oranı, aktüerya hesabının doğruluğu, SGK tarafından sağlanan aylıklar ve tazminatlar vs. belirlenmediğini, bilirkişi raporları üzerine yapmış oldukları beyanlarını tekrar ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nın 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 2 nci maddesi gereğince uygulanma olanağı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 5 inci maddesi ve iş kazasının tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alındığında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41,42,43,44,46 ve 47 inci maddeleri ile 332 inci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelerle bozmaya uyulmakla taraflar yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dosya kapsamından, davalılar vekilinin 22.10.2013 havale tarihli dilekçe ile davanın ... ve ... Ltd. Şti.ye yöneltildiğini, ... Ltd. Şti.ye husumet tevcihinden vazgeçtiğini beyan etmiştir.

3.Mahkemenin 20.12.2013 tarihli 1 inci celsesinde davalı ...'nin tek davalı olduğunun kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamından, davalılar vekilinin 22.10.2013 havale tarihli dilekçe ile davanın ... ve ... Ltd. Şti.ye yöneltildiğini, ... Ltd. Şti.ye husumet tevcihinden vazgeçtiğini beyan etmiştir.

3.Mahkemenin 20.12.2013 tarihli 1 inci celsesinde davalı ...'nin tek davalı olduğunun kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra Mahkemece karar başlığında davalı olarak ... Ltd. Şti.nin de gösterilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

5. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

6. O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek hüküm bozulmalıdır.

7.Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.

VII. KARAR

1. Davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesinin 20.04.2018 tarihli ve 2017/552 E., 2018/150 K. sayılı ilamının gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen "2-..." nin silinmesi suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3. İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

4. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2199, Karar No: 2015/11892, Tarih: 15.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2199 E.  ,  2015/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2010/415-2013/701

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.12.2013 gün ve 415-701 sayılı karar davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.10.2015 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ç. Ç. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı S.. T.. vekili Avukat, davalı C.. P.. gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Mirasbırakan İlyas'ın mirasçılık belgesinin ya da mirasçılık belgesine esas teşkil edecek nüfus aile kayıt tablosunun temin edilmesi,

2- Mirasbırakanın, dava konusu 1485 ada 47 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümün intifa hakkını davalı Sevim'e devrine ilişkin akit tablosunun ilgili merciinden istenilmesi,

3- Dava dışı 595 ada 9 parsel ve 1485 ada 48 parsel sayılı taşınmazların tedavülleri ile birlikte son mülkiyet durumunu gösterir tapu kaydının merciinden istenilmesi,

Geri çevirme ile istenilen hususların yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.