muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2091, Karar No: 2014/12808, Tarih: 09.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2091 E.  ,  2014/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 23/01/2014

Numarası : 2012/96-2014/34

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ücretlerini zamanında alamaması, sürekli yıllık izin kullandırılıp görevini yapmasının engellenmesi ve mobbing uygulanması nedeniyle iş akdine son verdiğini belirterek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

İş sözleşmesinde işçi işveren için belirli veya belirsiz süreli olarak çalışır. Vekâlet sözleşmesinde ise vekil kural olarak uzmanlığı bakımından iş sahibinin talimatları ile bağlı değildir. İş sözleşmesinin varlığı ücretin ödenmesini gerektirir. Oysa vekâlet için ücret zorunlu bir öğe değildir. Vekâlet sözleşmesine ilişkin hükümlerde iş sözleşmesinin aksine sosyal nitelikte edimlere ve koruma yükümlülüklerine rastlanmaz. Vekil bağımsız olarak iş görür, bu nedenle faaliyetini sürdüreceği zamanı belirlemede kısmen de olsa serbestliğe sahiptir. Bütün zamanını tek bir müvekkile özgülemek zorunda olmayan vekil, farklı kişilerle vekâlet sözleşmeleri yapabilir. Ekonomik olarak tek bir işverene bağımlı değildir.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Limitet, hisseli komandit ve kolektif şirketlerde yönetim yetkisi şirket ortaklarından birine bırakıldığında, bu kişi müdür sıfatıyla kişi-organ sayılır. Türk Ticaret Kanununun 319 uncu maddesine göre, anonim şirketler yönünden yönetim ve temsil yetkisinin yönetim kurulu üyelerine bırakılması halinde, bu kişi veya kişiler kişi-organ sıfatını kazanır. Şirketi temsil ve yönetime yetkili kişi-organ sıfatını taşıyan kişiler işveren konumunda bulunduklarından işçi sayılmazlar.

İş Kanununa tabi genel müdür olarak çalışanların aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olmaları halinde kişi-organ statüsünü taşıyıp taşımadıklarının araştırılması gerekir. Genel müdürün organ sıfatını kazanmaksızın yönetim kurulu üyesi olması halinde, “genel müdürlük görevi” sebebiyle iş ilişkisinin devam ettiği sonucuna varılmalıdır. Buna karşın şirketi temsil ve ilzama yetkili kişi-organ sıfatı kazanılmışsa, işçi ve işveren sıfatı aynı kişide birleşemeyeceğinden iş ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacının genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olduğu Mahkemece kabul edilmiştir. Davacının genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olduğu, kooperatifi temsil yetkisi bulunduğu ve organ sıfatı taşıdığından davanın Ticaret Mahkemesince çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davaya bakmaya Ticaret Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23552, Karar No: 2014/14673, Tarih: 27.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23552 E.  ,  2014/14673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...' nin ... biralarının bayii olması nedeniyle ... şirketinden aldığı bira ve 2 adet derin dondurucuyu restaurantı olan şikayetçiye işyerinde satması için verdiği, şikayetçinin işletmekte olduğu restaurantı kapatması ayrıca kendisinin de bira bayiiliğini bırakması nedeniyle şikayetçiden boş bira kasaları ile verilen derin dondurucuların iade edilmesini istediği, şikayetçinin ise sürekli oyalayarak verilen emanet eşyaları geri vermediği bunun üzerine sanığın söylemesi üzerine olay tarihinde sanık ...' in yanında çalışan diğer sanıklar ... ve ...' nün, şikayetçinin lokantasına girip suça konu eşyaları aldıklarının anlaşılması karşısında; tüm sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 144/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1784, Karar No: 2018/5994, Tarih: 20.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1784 E.  ,  2018/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan...Mer. San. Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2012/8837 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen ....03.2013 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi takibinin birinci sırada yer alması gerekirken ikinci sıraya yazılması ve bedelden pay ayrılmamasının usulüne uygun olmadığını ileri sürerek, cetvelin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan...Mer. San. Tic. A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin haczi esnasında hazır bulunan borçlu ... tarafından herhangi bir itiraz - üçüncü şahıs lehine istihkak iddiasında bulunulmadığı, şikayet olunan...Mer. San. Tic. A.Ş. borçlusu Tav şirketinin iştigal alanının ... Enerji Sistemleri Teks. Hayv. Pet. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğu, ihtilaflı mahcuzun ise mobilya imalatında kullanılan makine olduğu, borçlu ...'ın mobilya işi ile iştigal ettiği, mahcuzun şikayetçinin borçlusu ...'a ait olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple sıra cetvelinde ... alacaklısının değerlendirmeye alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ...Mer. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan ...Mer. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ...Mer. San. Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26136, Karar No: 2025/8075, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26136 E.  ,  2025/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/1164 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/220 E., 2022/1K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6146, Karar No: 2010/12154, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6146 E.  ,  2010/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3621, Karar No: 2025/2563, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3621 E.  ,  2025/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/389 E., 2024/907 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/423 E., 2023/347 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin sigortalılarına sağlık hizmeti sunduğu, davalı Kurum tarafından 18.03.2021 tarihli yazı ile tarama amaçlı muayene ve buna bağlı işlemlerin kuruma fatura edilemeyeceği gerekçesi ile 2018 yılı Sözleşmesinin (8.8.2.) maddesine aykırı işlem yapıldığı, buna göre (12.1.)maddesine istinaden 8.000,00 TL ceza koşulu uygulandığını, ayrıca kampanya kapsamında kuruma fatura edilen sağlık hizmet bedellerinin de Sut (2.2.17.) maddesi ve sözleşmenin (11.1)-(11.2) maddeleri hükmü gereği hastanenin kurum nezdindeki alacaklarından 224.458,88 TL kesinti yapılacağının bildirildiğini, ayrıca yazının ilk uyarı olduğunu, 1 yıl içinde tekrarlanması halinde 2 iş günü süreyle Medula sistemi ve BKDS sisteminin pasif hale getirileceğinin belirtildiğini, müvekkili şirketin konu ile ilgili savunmasının alınmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davalı Kurum tarafından müvekkili şirketin hak edişlerinden mahsup edilmek istenen 8.000,00TL ceza koşulu ve 224.458,88TL yersiz ödeme bedeli olmak üzere toplam 232.458,88 TL kesintinin ve uyarı işleminin iptali ile bu tutarda borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 2018 yılı Sayıştay Denetim Raporunda tarama amaçlı muayene ve buna bağlı işlemlerin Kuruma faturalandırılamayacağının belirtildiğini, davacı şirketin buna aykırı davrandığını, buna göre Sözleşmenin (8.5.2.) maddesi hükmüne aykırı davrandığı tespit edilen davacı şirkete (12.1.) maddesi gereğince ceza koşulu uygulandığını, kesinti bedellerinin de SUT'un (2.2.17) maddesi ve 2018 yılı Sözleşmesinin (11.1)-(11.2.) maddeleri hükümleri gereği alacaklarından kesinti yapıldığını, yapılan işlemlerin sözleşmeye ve mevzuata, uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı şirketçe işletilen hastanede aynı gün farklı branşlarda işlem gören ve takibe konu olan 170 hastanın epikriz ve diğer bilgilerinin ayrıntılı olarak incelenmesinde, söz konusu hastalara çeşitli branşlardan yapılan işlemlerin SUT’un (2.2.17). maddesinde yer alan “tarama, check- up” amaçlı yapılan işlemler olmadığı, bilinen hastalıkları olan ve şikayetleri doğrultusunda başvurduğu birkaç bölümün görüşünün alınması gereken muayene ve işlemler olduğu, söz konusu hastaların çoğunun kronik rahatsızlıklarının olduğu ve bu sebeple hastaneye müracaat ettikleri anlaşıldığı, bu işlemlerin check-up değil normal poliklinik ve laboratuvar muayenesi olarak kabul edilmesi gerektiği, SUT'un "Finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemleri ve ödeme kuralları” başlıklı (2.2.) maddesinde tarama amaçlı muayene ve buna bağlı işlemlerin faturalandırılamayacağının belirtildiği, (2.2.1.B-1) maddenin 6. fıkrasında ise, ilk muayeneyi takip uzmanlık dallarındaki başvuruların SUT eki EK-2/B Listesindeki "normal poliklinik " bedeli ve yapılması halinde SUT eki EK-2/A-2 Listesinde yer alan işlemlerin bedelinin faturalandırılacağının hükme bağlandığını, ayrıca söz konusu maddede ayakta tedavi sonrası yapılan işlem sonrasında yapılacak normal poliklinik muayenesi sayısı yönünden bir sınırlama yapılmadığını, davacı tarafından yapılan işlemlerin tamamı bu madde kapsamında ve bu hüküm uyarınca faturalandırma yapıldığı, SUT'a aykırılığın söz konusu olmadığının anlaşıldığı, davalı Kurum tarafından davacıya uygulamaya konulan 8.000,00 TL cezai şartın ve 224.458,88 TL kesinti işleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacıya uygulamaya konulan 2018 yılı Sözleşmesinin (8.5.2) maddesine göre 8.000,00 TL cezai şartın ve (13.4) maddesi gereği uyarı işlemi ile aynı sözleşmenin (11.1),(11.2.) maddeleri uyarınca yersiz ödeme adı altında yapılan 224.458,88 TL kesinti işleminin yerinde olmadığına ve davacının bu tutardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, Mahkemece kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri