muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/396, Karar No: 2018/323, Tarih: 03.07.2018

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.3.2012 tarih ve 2011/8-278 Esas, 2012/96 Karar sayılı ilamında ise; arama kararının ne şekilde infaz edileceği 5271 sayılı CMK’nın 119/4 maddesinde belirtilmiştir. Buna göre konutta yapılan arama sırasında Cumhuriyet savcısının, ihtiyar heyetinden iki kişinin veya iki komşunun hazır bulundurulması gerekmektedir. Arama sırasında bu kişilerin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Arama yapılırken şüphelinin birtakım haklarının ihlal edildiğine yönelik herhangi bir yakınma söz konusu değildir. Bu nedenle, sırf arama sırasında şekle ilişkin bir koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılmayacağı ve ele geçirilen delillerin hukuka aykırı bir biçimde elde edilmiş bir delil olarak nitelendirilmeyeceğinin kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır. Genel Kurul 25.11.2014 tarih 2013/9-841 Esas, 2015/513 sayılı kararında ise; önleme aramasına istinaden durdurulan aracın ilk arama işlemi yapıldıktan sonra suç unsuru bulunmadığı, araç güvenli bir yere çekilip ikinci kez suç unsuru olabilecek herhangi bir eşyanın araştırılmasına girişildiği, şüphelinin örgüt mensubu olduğu öğrenilince yakalanmadan iki-üç saat sonra, adli arama kararı almadan yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu sonucuna varmıştır. Görüldüğü üzere uygulamada ikinci görüşün benimsendiği hâllerde dahi kişisel hakların özüne dokunulmaması ve soruşturma organlarının karar ve işlemlerinin hakkaniyete uygun olması ve keyfi davranışlardan kaçınıp kaçınmadıkları denetlenmektedir.

Somut olayda, yasal düzenleme ile kolluk tarafından müdafi bulundurmadan alınan beyanın sanık tarafından mahkemede tekrar edilmemesi hâlinde hükme esas alınması yasaklandığı gibi, duruşmada okunmasına dahi izin verilmemiştir. Delil değerlendirilmesinde bu şekilde yapılan hukuka aykırılıkların basit bir şekil hatası olarak görülmesine olanak yoktur.

Genel Kurulumuzun ve Ceza Dairelerimizin ispat hukuku bakımından şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulamasına ilişkin çok isabetli kararları da mevcuttur. Nitekim, birçok kararda

Genel Kurulumuzun ve Ceza Dairelerimizin ispat hukuku bakımından şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulamasına ilişkin çok isabetli kararları da mevcuttur. Nitekim, birçok kararda

'Ceza hukukunun genel prensiplerinden olan şüpheden sanık yargılanır ilkesi uyarınca bir suçtan cezalandırılmanın temel koşulunu, suçun kuşkuya yer verilemeyecek şekilde ispat edilmesine bağlı olduğunu, kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak mâhkumiyet hükmü kurulamayacağı, yine ceza mahkûmiyetinin yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması ve bu ispatın hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayalı olarak sanığın cezalandırılmasının ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına geleceği, bu durumda ceza yargılamasında mâhkûmiyetin büyük veya küçük olasılığa değil her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmasının şart olduğu, adli hataların önüne geçebilmenin de başka bir yolu olmadığı' şeklinde ifade edilmiştir.

Suçlular her hâlükârda değil, bu ilkeler çerçevede suçu kesin olarak ispat edildiğinde cezasız kalmamalıdır.

Delilin hukuka uygun şekilde elde edilip edilmediği mahkemece resen nazara alınmalıdır. Zira yüklenen suç, hukuka uygun şekilde elde edilmiş delille ispat edilebilecektir.

Bu nedenlerle sanıklar .... ve ....’nin sonradan geri aldıkları kolluktaki anlatımları ile yer gösterme tutanağı içeriğinin, duruşmada okunması CMK 213/1. maddesine, hükme esas alınmasının ise 148/4. maddesi hükümlerine açıkça aykırı olup, suçun sübutu bakımından hukuka aykırı şekilde elde edilen beyan delillerinin dışındaki delillere göre; yerel mahkemenin yeniden değerlendirme yaparak karar vermesi için hükmün bozulması gerektiği, bu nedenle kısmen Yargıtay Başsavcılığının itirazı doğrultusunda ve kısmen de yukarıda açıklanan gerekçelerle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, itirazın reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1881, Karar No: 2013/2407, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1881 E.  ,  2013/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kayseri 2 Sulh Hukuk Mahkemesi, evliliğin mutlak butlan nedeniyle sona ermesi halinde çocuğun velayet durumu konusunda karar verme görevinin Aile Mahkemesine ait olduğunu ve bu mahkemece karşı görevsizlik kararı verildiğini belirtmiştir. Ancak Kayseri 2 Aile Mahkemesi'nce sadece evliliğin iptaline karar verilmiş küçüğün vesayeti konusunda ihbarda bulunmuştur.

HMK'nin 21. maddesi uyarınca yargı yerinin belirlenmesi için iki mahkemenin verdiği görevsizlik kararlarının kanun yoluna başvurulmadan kesinleşmiş olması gerekir. O halde dosya kapsamından Kayseri 2.Aile Mahkemesi'nce verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmadığından yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığı anlaşılmakla dosyanın Kayseri 2 Sulh Hukuk Mahkemesi'ne GÖNDERİLMESİNE 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14730, Karar No: 2013/16868, Tarih: 04.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14730 E.  ,  2013/16868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-birleşen dosya davalısı ... vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı-birleşen dosya davacısı ... aleyhine 05/04/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat, birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından davalı ... alayhine 11/06/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dosya yönünden davanın reddine dair verilen 08/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dosyadaki davalar, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları manevi tazminat davalarıdır. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dosya yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacı-birleşen dosya davalısı ...'nun.... ilköğretim okulunda müdür yardımcısı, davalı-birleşen dosya davacısı ...'ın da aynı okulda müdür olarak görevli oldukları, görev nedeniyle ve görevden dolayı aralarında çıkan tartışma sırasında birbirlerine hakaret etmeleri ve şikayetleri nedeniyle karşılıklı olarak birbirlerinden manevi tazminat isteminde bulundukları anlaşılmaktadır.

Şu durumda, yerel mahkemece kamu görevlisi olan asıl ve birleşen dosya davalıları hakkında, kusuruna dayanılarak açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı- birleşen dosya davacısı ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15900, Karar No: 2019/2072, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15900 E.  ,  2019/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7019, Karar No: 2011/12219, Tarih: 02.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7019 E.  ,  2011/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve satışın umuma açık olarak açık artırma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 2.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6643, Karar No: 2023/1706, Tarih: 20.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6643 E.  ,  2023/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

SAYISI 2019/1690 Esas - 2021/960 Karar

HÜKÜM Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI 2015/316 E. - 2019/61 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin, müvekkili şirketin tescilli markalarında esas unsur durumunda olan "TAÇ" ibaresi ile açıkça iltibas yaratacak "TACCLAS" ibaresinin 20, 25, 27 ve 40. sınıfta yer alan mal ve hizmetlerde tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğunu, müvekkilinin "TAÇ" asıl unsurlu markalarına dayalı olarak yaptığı itirazının davalı TPMK'nın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise Yeniden Değerlendirme İnceleme Kurulu (YİDK) tarafından kısmen kabul edildiğini ve davalı başvurusunda yer alan bir kısım mal ve hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığını, başvuru kapsamında yalnızca 40. sınıftaki bir kısım hizmetlerin kaldığını, ancak bu hizmetler bakımından da müvekkiline ait marka tescillerinin kapsamındaki mal ve hizmetlerle benzerlik ve iltibas bulunduğunu, müvekkiline ait markaların birçoğunun 40. sınıftaki hizmetlerde tescilli olduğunu, ayrıca 40. sınıfta yer alan birtakım hizmetler ile benzer olabilecek emtiada tescillerinin bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, başvurunun tescili halinde müvekkili markalarının itibarına zarar verileceğini, ayırt edici karakterlerinin zedelenebileceğini veya davalının bu tanınmışlıktan haksız yarar sağlayabileceğini, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2015-M-6023 sayılı kararının iptaline ve 2013/86757 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan hizmetlerle davacı markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan hizmetlerle davacı markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin başvurusu kapsamında kalan hizmetlerle davacı markalarının kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığını, davacı şirketin 40. sınıfta yer alan hizmetler için tanınmış markası bulunmadığını, müvekkili markasının iltibas yaratmayacak düzeyde özgün bir niteliğe sahip olduğunu, yazı stili, rengi ve karakter puntosu olarak davacı yanın TAÇ markasından kesin çizgilerle ayrıldığını, TACCLAS markasının kelime uzunluğu, harf sayısı ve işaret yapısı gözetildiğinde bu markanın görsel olarak davacı markalarıyla benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2013/86757 kod nolu TACCLAS+Şekil ibareli markanın 40. sınıfta yer alan "Adi metallerin İşleme hizmetleri. Değerli metallerin işlenmesi hizmetleri. Fotografik ve sinematografik ürünlerin işlenmesi hizmetleri (banyo, baskı ve foto gravür hizmetleri dahil). Gıdaların işlenmesi hizmetleri. Hayvan kesim hizmetleri. Ahşap ve kereste işleme hizmetleri. Sanat eserlerinin çerçevelenmesi hizmetleri. Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Cam ve optik cam işleme hizmetleri. Malzemelerin montajı (üçüncü şahıslar adına) hizmetleri. Diş teknisyenliği (döküm) hizmetleri. Çömlekçilik hizmetleri. Enerji üretimi hizmetleri. Jeneratörlerin kiralanması hizmetleri. Kağıdın işlenmesi. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri." yönünden tescil başvurusunda bulunulduğu, davacının itiraza mesnet 149293 kod nolu TAÇ ibareli markasının 23 / 24 / 26 sınıfta, 159110 kod nolu TAÇ ibareli markasının 20 / 23 / 24 / 25 / 26 / 27 sınıfta, 115619 kod nolu TAÇ ibareli markasının 23 / 24 / 26 sınıfta , 2010 81905 kod nolu TAÇ COLLECTION ibareli markasının 20 / 24 / 27 sınıfta, 99 010535 kod nolu TAÇ DANTEL APLIQUE ibareli markasının 24 / 25 / 26 sınıfta, 2007 23015 kod nolu TAÇ DOĞA ibareli markasının 20 / 23 / 24 / 27 sınıfta, 2002 27051 kod nolu TAÇ ZAKARANDA ibareli markasının 24 / 25 / 26 sınıfta, 98 005008 kod nolu TAÇ LİNEN ibareli markasının 23 / 24 / 25 / 26 sınıfta, 2012 11887 kod nolu TAÇ OUTLET ibareli markasının 20 / 23 / 24 / 26 / 27 / 35 sınıfta, 2006 64177 kod nolu TAÇ PAPATYA ibareli markasının 24 / 35 sınıfta, 2000 13335 kod nolu TAÇ SELECTİON ibareli markasının 23 / 24 / 25 / 26. sınıfta, 2011 29814 kod nolu TAÇ ibareli markasının 20 / 22 / 23 / 24 / 25 / 26 / 27 / 35 / 37 sınıfta, 2004 12877 kod nolu TAÇ STYLE ibareli markasının 16 / 24 /35 / 38 / 41 sınıfta tescilli olduğu, 2001 02637 kod nolu TAÇ ibareli markasının 23 / 24 / 25 / 26. sınıfta, -kararda sayılan- hizmetler yönünden benzer olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki “Adi metallerin İşleme hizmetleri. Ahşap ve kereste işleme hizmetleri. Sanat eserlerinin çerçevelenmesi hizmetleri. Malzemelerin montajı (üçüncü şahıslar adına) hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri.”nin davacının 2010 81905, 99 010535, 2007 23015, 2002 27051, 98 005008, 2012 11887, 2006 64177, 2000 13335, 2011 29814, 2004 12877, 2001 02637 sayılı markalarının tescil kapsamlarında kısmen veya tamamen bulunan mal ve hizmetlerden özetle; başta perdeler olmak üzere muhtelif ev tekstili ürünleri ve aksesuarları, bunları tamamlayıcı ürün ve hizmetleri olan -kararda sayılı - mal ve hizmetler ile orta düzeyde benzer/ilişkili olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki “Fotografik ve sinematografik ürünlerin işlenmesi hizmetleri (banyo, baskı ve foto gravür hizmetleri dahil)

.” hizmet grubunun, davacının 2004 12877 sayılı TAC STYLE markasının tescil kapsamında bulunan “Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri: Radyo ve televizyon programları yapım hizmetleri (reklam programları yapımı hariç), sinema ve video filmleri yapım hizmetleri, kayıt stüdyoları hizmetleri, film seslendirme hizmetleri,” ile yüksek düzeyde benzer olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki “Çömlekçilik hizmetleri"nin "2011 29814 sayılı TAÇ markasının tescil kapsamındaki “Tahta, mum, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları.” ile düşük düzeyde benzer/ilişkili olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki “Kağıdın işlenmesi. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri.” hizmet grubunun, davacının 2004 12877 sayılı TAC STYLE markasının tescil kapsamında bulunan “Basılı evraklar; basılı yayınlar, gazeteler, dergiler, kitaplar, takvimler, posterler, resimler, afişler, tablolar, çıkartmalar (pullar)” ile orta düzeyde benzer/ilişkili olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki diğer hizmetler (Değerli metallerin işlenmesi hizmetleri. Gıdaların işlenmesi hizmetleri. Hayvan kesim hizmetleri. Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Cam ve optik cam işleme hizmetleri. Diş teknisyenliği (döküm) hizmetleri. Enerji üretimi hizmetleri. Jeneratörlerin kiralanması hizmetleri.) yönünden davacı markalarının mal ve hizmetleri ile bir benzerlik tespit edilmediği, bu hizmetler yönünden taraf markalarının mal ve hizmet listelerinin farklı olduğu, davalı başvurusu kapsamındaki çekişmeli hizmetlerden “Adi metallerin İşleme hizmetleri. Fotografik ve sinematografik ürünlerin işlenmesi hizmetleri (banyo, baskı ve foto gravür hizmetleri dahil). Ahşap ve kereste işleme hizmetleri. Sanat eserlerinin çerçevelenmesi hizmetleri. Malzemelerin montajı (üçüncü şahıslar adına) hizmetleri. Çömlekçilik hizmetleri. Kağıdın işlenmesi. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri

. Fotografik ve sinematografik ürünlerin işlenmesi hizmetleri (banyo, baskı ve foto gravür hizmetleri dahil). Ahşap ve kereste işleme hizmetleri. Sanat eserlerinin çerçevelenmesi hizmetleri. Malzemelerin montajı (üçüncü şahıslar adına) hizmetleri. Çömlekçilik hizmetleri. Kağıdın işlenmesi. Baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri. Plastik işleme hizmetleri.” ile davacının redde mesnet markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hakkında Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik olduğu, davacının itiraza mesnet gösterilen markalarının bir seriye dahil markalar olduğu, TAÇ veya TAC ibaresinin davacı markalarında esaslı unsuru olduğu, ayırt ediciliği yüksek bir işaret olduğu, davacının TAÇ markasının davalı kurum nezdinde de tanınmış marka olarak kayıtlı olduğu, davacının markalarının ayırt edici gücü itibariyle yüksek iltibas tehlikesine maruz kalabileceği, davalı markasında ayırt edici esaslı unsur olarak, marka ibaresinin başlangıcında yer alan TAC ibaresinin öne çıktığı, davalı başvurusundaki ibarenin başlangıç kısmındaki TAC bölümünün davacının kimi markalarında aynen kimi markalarında TAÇ yazım şekli ile yer aldığı, bu durumun ayırt ediciliği bulunan esaslı unsurlardan kaynaklı bir benzerlige neden olduğu, her ne kadar dava konusu marka işaretinde farklı bir şekil unsuru bulunmakta ise de; “tik” işaretinden türetilmiş bu şeklin, ayırt edici gücünün marka ibaresinin önüne geçen özgün bir şekil olduğundan söz edilemeyeceği gibi aksine; ibareye nazaran konumu sebebiyle ibareyi TAC ve CLAS şeklinde iki kısımda algılamaya yönelttiği ve benzerlik etkisini bu yolla güçlendirdiği, markalar tüm unsurlarıyla bir bütün olarak ele alındığında görsel, işitsel ve kavramsal benzerliklerin, farklılıklara nazaran ön plana çıktığı, çekişmeli malların ortalama tüketicilerinin bu markaları benzer mal ve hizmetlerde gördüklerinde aynı işletmeye ait seri markalar olarak algılaması ve markaları karıştırması ihtimalini ortadan kaldırmayacağı, esasen markaların benzerliğinin davacı ile davalı kurum arasında çekişmeli olmayıp, markalar davalı kurum tarafından da benzer bulunduğundan; benzer/ilişkili bir kısım mallar/hizmetlerin YİDK tarafından zaten başvuru kapsamından çıkarıldığı, düşük seviyede benzerliği tespit edilen “Çömlekçilik hizmetleri.” ve farklı olduğu tespit edilen “Değerli metallerin işlenmesi hizmetleri. Gıdaların işlenmesi hizmetleri. Hayvan kesim hizmetleri. Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Cam ve optik cam işleme hizmetleri. Diş teknisyenliği (döküm) hizmetleri. Enerji üretimi hizmetleri

.” ve farklı olduğu tespit edilen “Değerli metallerin işlenmesi hizmetleri. Gıdaların işlenmesi hizmetleri. Hayvan kesim hizmetleri. Sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri. Cam ve optik cam işleme hizmetleri. Diş teknisyenliği (döküm) hizmetleri. Enerji üretimi hizmetleri. Jeneratörlerin kiralanması hizmetleri” yönünden iltibas tehlikesinin bulunmadığı, düşük düzeyde benzer veya farklı olduğu tespit edilen hizmetler yönünden tanınmış markanın imajının davalı markasına transferinden söz edilemeyeceği, davalı markasının tescili/kullanılması halinde haksız yarar sağlanması ya da TAÇ markasının itibarının yahut ayırt ediciliğinin zarar görmesi ihtimalinin söz konusu olmayacağı, bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 8 inci madedsinin dördüncü fıkrası anlamında bir tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle TPMK YİDK talebi yönünden davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, YİDK'in 30.06.2015 tarihli ve 2015-M-6023 sayılı kararına itirazın kısmen reddiyle ilgili kısım yönünden kısmen "adi metallerin işleme hizmetleri, fotoğrafik ve sinematoğrafik ürünlerin işlenmesi hizmetleri (banyo, baskı, fotogravür hizmetleri dahil) ahşap ve kereste işleme hizmetleri sanat eserlerinin çercevelenmesi hizmetleri malzemelerin montajı (3 üncü şahıslar adına) hizmetleri kağıdın işlenmesi baskı hizmetleri ciltcilik hizmetleri plastik işleme hizmetleri yönünden iptaline, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.