muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10735, Karar No: 2011/12659, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10735 E.  ,  2011/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Hükmün davalılardan ... Havalandırma Sistemleri İmalat San. ve Tic.Ltd.Şti'ne "... Mah....Sk.... Han No:3/4 .../..." adresinde 11.08.2010 tarihinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Dava dilekçesinde yazılı " ... Cad. Rezidans A Blok K:7 D:30 ... / ..." adresinde tebliğ yapılamadığı, davacı vekilinin sunduğu ito.org.tr internet adresinden alındığına dair ibare bulunan ancak resmi niteliği bulunmayan ve davacı vekilinin de onayını taşımayan belgede yer alan "... Mah....Sk.... Han No:3/4 .../..." adresine davetiye gönderildiği, mahkemece tebliğin yöntemine uygun olduğu kabul edilerek yargılamaya devam olunduğu ancak tebliğ evrakında kendisine durumdan haber verilen muhatabın komşusunun imzası alınmadığı gibi imzadan imtina edip etmediğinin de tebliğ evrakına yazılmadığı anlaşılmakla 24.10.2008 tarihli tebliğin kanunun gösterdiği usullere yapılmadığı anlaşılmaktadır. Belirtelen adrese daha önce kanunun gösterdiği usüllere göre tebliğ yapılmadığı için gerekçeli kararın bu adreste 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle, İlgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden davalı ... Havalandırma Sistemleri İmalat San. ve Tic.Ltd.Şti'nin adresi sorularak gerekçeli karar tebilğ edilerek tebliğ evrakı da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13428, Karar No: 2013/2932, Tarih: 19.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13428 E.  ,  2013/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Beldesi 152 ada 48, 49, 50, 51 ve 53, 155 ada 15, 16, 18, 19, 20, 21, 52, 55, 56, 67, 68, 70, 71, 72 ve 151, 156 ada 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmazların kök murisler .... ve ...’dan kaldığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemenin birleşen 2005/519, 525, 527 ve 528 esas sayılı dosyasında, davacı Hazine tarafından sırasıyla 152 ada 51, 155 ada 52, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve tesbit malikleri yararına zamanaşımıyla zilyetliğiyle edinme koşullarının oluşmadığını iddiasıyla taşınmazların tesbitiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davacıların davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, 152 ada 51 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliğiyle Hazine, 155 ada 52, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazların ise orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 152 ada 48, 49, 50 ve 53, 155 ada 15, 16, 18, 19, 20, 21, 67, 68, 70, 71, 72 ve 151, 156 ada 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından 152 ada 51, 155 ada 52, 55 ve 56 parsellere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 155 ada 52, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, bu nitelikteki taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı, 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise taşlık-kayalık ve (ağırlıklı olarak delice, harnup, pırnal, akçakesme, sandal gibi) maki formunda çalılıklar ile kaplı olduğu, davacılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen " Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı

kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 7 ve 8. bentleri tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince birleşen dosya davacısı Hazine tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına “cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun değişik 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8677, Karar No: 2019/1527, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8677 E.  ,  2019/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2641, Karar No: 2018/2198, Tarih: 02.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2641 E.  ,  2018/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli ve 2014/689-2016/638 sayılı kararının infazı sırasında, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle uyarlama yargılaması yapılması ve infazın durdurulması talebinin kabulüne dair anılan mahkemenin 14.12.2016 tarihli ve 2014/689-2016/638 sayılı ek kararını müteakip, taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle kamu davasının düşürülmesine dair Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarih ve 2014/689-2016/638 sayılı ek kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.02.2018 gün ve 94660652-105-59-579-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 gün ve 2018/19335 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinde yer alan;

"[1] Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.

[2] Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin on birinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde, mağdurun ilk taksiti 10.05.2017 tarihinde olmak üzere toplamda 3.000,00 Türk lirasının sanık tarafından 10 eşit taksitte belirtilen banka hesabına yatırılması suretiyle şartlı olarak uzlaşmayı kabul etmesi ve bu durumun da 12.04.2017 tarihli uzlaştırma raporuna konu olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarih ve 2014/689-2016/638 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8844, Karar No: 2010/15304, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8844 E.  ,  2010/15304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13826, Karar No: 2012/146, Tarih: 16.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13826 E.  ,  2012/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 16/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21354, Karar No: 2011/2209, Tarih: 21.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21354 E.  ,  2011/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.867,88 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; TÜİK uzman kadrosu karşılık gösterilmek suretiyle sözleşmeli personel olarak çalışan davalıya 04.01.2006-30.04.2008 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiği, ancak Maliye Bakanlığının yazısı ile bu ödemelerin yersiz olduğunun belirtildiği ileri sürülerek davalıya yersiz olarak ödenen 1 867,88 TL. alacağın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya yapılan ödemenin idari bir karar ve tasarrufa dayandığı bir kamu kurumunun çalıştırdığı memuruna Yasa, Yönetmelik, Bakanlar Kurulu Kararı ve diğer mevzuata göre ücret ve tazminat ödediği Borçlar Kanununun 62. maddesi koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunulduğu ileri sürülerek; yersiz ödenen 1 867,88 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Yine, HGK.nun 25.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

O halde, mahkemece davacı idare tarafından yapılan ödemenin, Borçlar Kanununun sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde istenebileceği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1317, Karar No: 2024/9119, Tarih: 17.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1317 E.  ,  2024/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1645 Esas, 2023/1708 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/264 E., 2021/195 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı TÜRKPATENT vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının tanınmış "RED" ve "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davacının bu markaları mesnet göstererek davalılardan ... adına 05, 30, 32 ve 35. sınıflarda yer alan mal ve hizmetler için yapılan 2019/76608 numaralı ve “...” ibareli marka başvurusuna yaptığı itirazın davalı Kurum Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa bu değerlendirmenin daha önce Kurum tarafından verilen kararlarla çelişkili olduğunu, davaya konu marka başvurusunun davacının itirazına gerekçe markaları ile görsel, işitsel ve kavramsal olarak ve emtia listesi yönünden benzer olduğunu, başvurunun davacının tek başına korunan “RED” markasını da aynen içerdiğini, davaya konu “...” markasında yer alan “WOLF” kelimesinin dilimizde “kurt” anlamına geldiğini ve başvurudaki kelime unsurlarının tam tercümesinin “...” olduğunu, başvuru sahibinin davacının "...” anlamına gelen “...” markasındaki gibi “...” anlamına gelen “...” şeklinde bir marka kombinasyonu oluşturmaya çalıştığını, davaya konu marka başvurusuyla neredeyse aynı olan iki adet “...” başvurusu hakkında verilen kararların bulunduğunu, davacının “...” markalarının yüksek ayırt edicilik taşıdığından ve “...” markası tanınmış marka olduğundan davaya konu marka başvurusunun çok daha yoğun bir iltibasa sebebiyet verdiğini, davalı şahsın yakın zamanda yapmış olduğu bir tasarım tescil başvurusunun aslında davalı yanın planlanan kullanımın davacının marka ve konseptine yaklaşmak suretiyle olacağını kanıtladığını, planlanan tasarımın birbirine bakan çift kurt şeklinde oluştuğunu, hem kurtların renginin kırmızı olduğunu, hem de “RED” kelimesinin ilk kelime olarak benimsendiğini, davalının tasarım tescil başvurusunun davacının birbirine bakan çift ... şekli ve “...” anlamına gelen “...” markasının bir versiyonunu yaratmaya çalıştığını ve bu başvurunun dahi davalı şahsın davacıya ait marka ve ürünleriyle karıştırılma ihtimali yaratma, ayrıca onun tanınmışlığından haksız yarar sağlama amacını açık ettiğini, tanınmışlığın hem benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin belirlenmesinde göz önünde bulundurulması gerektiğini hem de ayrı bir ret/hükümsüzlük gerekçesi olarak dikkate alınması gerektiğini, davacının "..." markasının T/02334 sayı ile, “...” kelime markasının ise T/00740 sayı ile tanınmış marka olarak kayıtlı olduğunu, davacının markasının özellikle enerji içecekleri bakımından çok yaygın olarak kullanılması ve bu şekilde tanınmasının, ona benzer olan markaların tescilinin sadece enerji içecekleri malları ya da sadece 32

..." markasının T/02334 sayı ile, “...” kelime markasının ise T/00740 sayı ile tanınmış marka olarak kayıtlı olduğunu, davacının markasının özellikle enerji içecekleri bakımından çok yaygın olarak kullanılması ve bu şekilde tanınmasının, ona benzer olan markaların tescilinin sadece enerji içecekleri malları ya da sadece 32. sınıf bakımından önleneceği anlamına gelmediğini, davacının markasının tanınmışlığı sebebiyle enerji içeceği olmayan mallar ya da hizmetler bakımından dahi davacı markasıyla tanınmışlığa bağlı bir ilişkilendirmenin söz konusu olacağını, somut olayda hem 6/4 hem de 6/5 hükmündeki ret sebeplerinin gerçekleştiğini, tanınmışlığa dayalı ret/hükümsüzlük sebebinin uygulanması için karıştırılma ihtimalinde aranan benzerlikten daha düşük bir benzerlik düzeyinin yeterli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, dava konusu marka başvurusu tescil edilmişse hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; "..." markasının "..." anlamına gelen bir marka kombinasyonunu ihtiva ettiğini, kelime unsurlarından oluşan davalıya ait markada vurgunun "WOLF" ibaresi üzerinde toplandığını, davacı markasında davalıya ait markada esas unsur olarak yer alan "wolf" veya benzeri bir ibarenin yer almadığını, yine davacıya ait markalarda yer alan "..." ibaresi ve karşılıklı iki boğa figürünün davalıya ait markada yer almadığını, dolayısıyla davacı markaları ile davalıya ait dava konusu marka arasında işitsel ve anlamsal açıdan herhangi bir benzerlik bulunmadığı gibi, markalar arasında görsel açıdan da bir benzerlik bulunmadığını, davacı markalarında yer alan "RED" ibaresinin "KIRMIZI" anlamına gelmekte olduğunu, sıfat niteliğindeki bu kelimenin herkes tarafından kullanılabileceğini, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, SMK'nın 6/5. maddesindeki tescil engelinin gerçekleşmediğini, davalıya ait marka kapsamında halihazırda piyasaya sürülen herhangi bir emtia bulunmadığını, davacı dilekçesinde belirtilen tasarım tescil başvurusunun ve davalının planlanan kullanımının davacının marka ve konseptine yaklaşma gayesi içerdiği iddiası davacı tarafından ileri sürülmekle birlikte, belirtilen tasarım tescil başvurusunun huzurdaki davanın konusu olmadığını, marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığı hususunun ispatlanmadığını, davacı vekili tarafından davalıya gönderilen e-posta yazışmasında davalıya ait marka başvurusunun geri çekilmesi için davalıya para teklif edildiğini, davacıya ait markalar ile iltibas yaratabilecek nitelikte marka ve tasarım başvurusu yapılmayacağı noktasına kendilerine taahhüt verilmesinin talep edildiğini, buna rağmen davacı tarafından dosyaya sunulan dava dilekçesinde bahsi geçen durumun davalının davacı yan ile iletişime geçtiği ve markayı satmak üzere teklifte bulunduğu şeklinde ileri sürüldüğünü, davacı yanın gerçeği yansıtmayan iddialarının davacının huzurdaki davayı ikame etmesi noktasında tamamen kötüniyetli olduğunu kanıtladığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI