muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15589, Karar No: 2012/6793, Tarih: 25.04.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta bedelinin tahsili ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, gerek bilirkişi raporunda gerekse adli tıp raporunda hastalığın doğuştan olduğuna dair bir saptama yapılmadığı, bu durumda hastalığın sonradan geliştiği ve davacının olay tarihi itibariyle hastalığın varlığını bilebilecek durumda olmadığı gerekçesi ile maddi tazminat istemi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, ek bilirkişi raporunda davacıda görülen hastalığının hem doğuştan hemde sonradan meydana gelebileceği, bu konuda ayrım yapılamadığı, ancak davacının daha önce 2003 tarihinde çektirdiği MR de her hangi bir bulgunun saptanmadığı, MR nin tamamen normal olduğu, bu durumun patalojinin daha sonra geliştiğini gösterdiği yönünde görüş bildirilmiş, Adli Tıp raporunda ise -gerekçede yazılanın aksine- AVM hastalığının konjentinal (doğuştan) olan bir hastalık olduğu, özellik arzetmeyen incelemelerle ortaya çıkartılamayacağı, davacıda görülen AVM'nin önceden bulgu veren bir hastalık olmadığı, ayrıca 2003 tarihinde çekilen MR nin küçük AVM'nin tespiti için yetersiz olduğu belirtilmiştir.Bu durumda hastalığın sebebi konusunda ek bilirkişi raporu ile Adli Tıp raporu arasında çelişki doğmuştur. Şu halde, davacıdaki hastalığın doğuştan mı yoksa sonradan mı meydana geldiği konusunda ek bilirkişi raporu ile Adli Tıp raporu arasında çelişki giderilecek şekilde, AVM hastalığı uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10434, Karar No: 2019/6925, Tarih: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10434 E.  ,  2019/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 51, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay tarihinde Binkonutlar Tıp Merkezi'nde güzellik uzmanı olan sanık ...'e katılanın lazer epilasyon yaptırdığı, lazer işlemi sonrası vücudunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yanıklar oluştuğu olayda; mağdura uygulanan lazer yöntemi ve uygulanan doz miktarı hakkında dosya içerisinde bir bilgiye rastlanılmadığından; öncelikle uygulanan yöntem ve doz miktarının uygun olup olmadığı ile olay tarihindeki “Güzellik ve Estetik Amaçlı Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik” hükümleri kapsamında, sanığın lazer epilasyonu uygulama yetkisinin olup olmadığı ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8829, Karar No: 2017/15912, Tarih: 13.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8829 E.  ,  2017/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/06/2017 günü temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak bir kısım davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 611 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2112, Karar No: 2015/4780, Tarih: 05.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2112 E.  ,  2015/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :10.12.2014

Numarası :2014/399-2014/572

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekilleri Avukat Y..O.. ve Avukat B..S.. ile davalı vekili Avukat O..Ö.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve temlik alınan iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar, davacı temlik alan banka vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dışı yüklenici şirket ile davalı iş sahibi belediye arasında akdedilen 23.06.2006 ve 31.07.2006 tarihli sözleşmeler sırasıyla 12,987,000,00 + KDV ve 12.145.000,00 TL + KDV anahtar teslimi götürü bedelli eser sözleşmesi niteliğindedir. Götürü bedelli eser sözleşmelerinin feshedilmesi halinde işin fesih kesin hesabının çıkarılması için, yüklenicinin fiilen yapmış olduğu işin üstlenmiş olduğu tüm işe oranını belirlemek zorunludur. Bu halde, işin fiziki gerçekleşmesinin toplam iş bedeline oranı da, yüklenicinin gerçekleştirmiş olduğu işin parasal değerini ortaya çıkaracaktır.

Somut olaya dönüldüğünde; mahkemece, bozmaya uyularak işin fiziki gerçekleşme oranının belirlenmesi yoluna gidilmişse de, hükme esas alınan bilirkişiler kurulu raporunda işin fiziki gerçekleşme seviyesinin hesaplanması şekli bilimsel verilere değil, tahmini verilere dayanmaktadır. Oysaki, davalı iş sahibi belediye sözleşmenin feshinden sonra kalan işi, tamamlanmak üzere 22.07.2008 tarihinde yeniden ihale etmiş ve yapılan bu ihale sonrasında akdedilen sözleşme doğrultusunda iş tamamlanmıştır. Fesih sonrasında kalan işin 8.450.000,00 TL'ye ihale edilmiş olması ve bu bedelin 2006 yılına eskale edilmesi suretiyle kalan işin fiziki oranının bulunması ve bunun tahmine dayalı olarak fiziki orana denkleştirilmesi usulü, bilimsel ve doğru bir usul değildir.

Diğer taraftan, bilirkişiler kurulu raporunun mahkemece bozmaya uyulması üzerine düzenlenen temlik, haciz ve sıra cetvelleri ile yapılan ödemeleri karşılaştırma şekli de Yargıtay denetimine elverişli değildir. Zira; her bir ödemenin yapıldığı tarih itibariyle geçerli bir haciz, sıra ve temlik cetveli oluşturularak ödemelerin usulüne uygunluğu buna göre denetlenmemiştir.

Diğer taraftan, bilirkişiler kurulu raporunun mahkemece bozmaya uyulması üzerine düzenlenen temlik, haciz ve sıra cetvelleri ile yapılan ödemeleri karşılaştırma şekli de Yargıtay denetimine elverişli değildir. Zira; her bir ödemenin yapıldığı tarih itibariyle geçerli bir haciz, sıra ve temlik cetveli oluşturularak ödemelerin usulüne uygunluğu buna göre denetlenmemiştir.

Bu durumda; mahkemece öncelikli olarak; sözleşmelerin belediye tarafından feshinden sonra üçüncü kişi yükleniciye ihale edilen işlerin, dava dışı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında akdedilen 23.06.2006 ve 31.07.2006 tarihli sözleşmeler kapsamında kalan işlerle mukayese edilmesi, yapılacak mukayese sonucunda feshedilen ve fesih sonrasında akdedilen sözleşmelerde yapılacak işler bakımından ortak olan kısmın belirlenmesi, belirlenen bu işlerin, ilk sözleşmelerdeki tüm işe fiziki oranının bulunması ve bulunan bu orana göre dava dışı yüklenici şirketin fesih kesin hesabının çıkarılarak, hak ettiği bir alacak bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir. Bu belirlemenin ardından; temlik, haciz ve sıra cetvelleri ile yapılan ödemeler karşılaştırılmalı, yapılması gereken ödemelerle yapılan ödemelerin de her bir ödemenin yapıldığı tarihteki mukayesesi sağlanarak, ödemelerde bir usulsüzlük bulunup bulunmadığı tespit edilerek, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Açıklanan ilkelere uygun düşmeyen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayanan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı temlik alan banka vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kabulüyle hükmün davacı temlik alan banka yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3933, Karar No: 2022/13011, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3933 E.  ,  2022/13011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen mahkeme kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; 29/06/2012 tarihinde sürücü ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken yolun sol kısmından aniden yola çıkan yaya Şefika Sulucan'a aracın sağ ön kısımları ile çarpması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının yüzde yüz kusurlu olduğunu, kaza neticesinde davacı nezdinde sigortalı araçta meydana gelen zararın ödendiği ve davalının kusurlu olması nedeniyle ödenen 6.024,00 TL tazminatın davalıdan alınarak müvekkili davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili beyanında; dava dilekçesini aynen tekrar ettiklerini davalının mirascılarını davaya dahil etmek için süre talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının dosyaya aldırılan aile nüfus kayıt tarihinde 26/06/2012 tarihinde vefat etmiş olduğu, davacı tarafın dava açmadan önce gerekli dikkat ve özeni göstermeyen vefat etmiş olan davalının mirasçıları adına dava açması gerekirken vefat etmiş şahıs adına dava açmış olduğu, dolayısıyla dava dilekçesinin usulüne uygun hazırlanmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin usulden reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davalı ...'ın dava tarihinden önce öldüğü ve davacı tarafın dava açmadan önce gerekli dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir. Kural olarak ölü kişiye karşı dava açılamaz. Aynı şekilde kural olarak ölü kişi aleyhine dava açılması halinde davanın mirasçılarına yöneltilmesine de olanak yoktur. Zira ölü kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.(HMK m.114/1-d, m.50 ve TMK m. 28) Ancak HMK'nın 124. maddesinde; “Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın rızası ile mümkündür. Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Şu halde davalının sağ olup olmadığını tespit edememe bir yanılgıya dayanıyor ve bu durum açıkça dürüstlük kuralını ihlal etmiyorsa, daha sonra da kendilerine karşı dava açılması muhtemel olan mirasçılara karşı davaya devam edilmesi mümkün olmalıdır.(HGK'nun 11.09.2013 günlü ve E 2013/14-612, K 2013/1297 sayılı ilamı)

Somut olayda, davacı vekili davalının ölü olduğunu bilmediğinden, davacının ölü kişiye karşı dava açması dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmemektedir. Davacı vekilinin 25/3/2014 tarihli 3.celsede mirasçıları davaya dahil etmek yönündeki talebi de usule uygun olduğundan, Mahkemece HMK 124.maddesi gereğince davalının mirasçılarının davaya dahil edilmesi konusunda davacı yana süre verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19408, Karar No: 2011/18241, Tarih: 21.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/19408 E.  ,  2011/18241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın inderilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin boşanma kararı ile müşterek çocuk için aylık 200 TL iştirak nafakası ödemesine ve nafakanın her yıl % 50 oranında artırılmasına hükmolunduğunu, ancak aylık geliri 695 TL olan müvekkilinin dava tarihi itibariyle 675 TL ye ulaşan nafakayı ödemekte zorlandığını ileri sürerek; nafakanın 250 TL ye indirilmesini ve artış oranının % 15 olarak yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının bu davadan önce indirim istemiyle açtığı davada belirlenen şartlarda bir değişiklik sözkonusu olmadığı gerekçesiyle nafakanın indirilmesi isteminin reddine, artış oranının yeniden düzenlenmesi isteminin ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, tarafların boşanma davasında kararlaştırdıkları nafaka miktarının dava tarihi itibari ile “katlanılamaz” hale geldiği iddia olunarak, kaldırılması talep olunmuştur.

Taraflar TMK’ nun 166/3. maddesi çerçevesinde “anlaşmalı olarak” boşanmışlardır. Aralarında yaptıkları protokol, hukuki niteliği itibariyle Medeni Kanun hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle tarafların biri aleyhine katlanamayacak derecede bozulmuşsa, taraflar; artık o akitle bağlı tutulmazlar, değişen bu koşullar karşısında TMK'nun 2 maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

Öte yandan, TMK'nun 331. maddesine göre de; durumun değişmesi halinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya kaldırır.

Şu durumda; irad şeklinde ödenilen nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile gerekli şartların oluşması halinde mahkemece indirilebilecek veya kaldırılabilecektir.

Davacı tarafça, 27.10 2009 tarihinde nafakanın indirilmesi istemi ile aynı mahkemede açılan 2009/1413 E. sayılı davanın mahkemece reddedildiği, temyiz istemi üzerine dairemizin 20.09.2010 günlü ilamı ile de nafaka miktarının dava tarihi itibariyle (şimdilik) uygun olduğu gerekçesiyle hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda ise; dava tarihi itibariyle iştirak nafakası, nafaka yükümlüsünün elde ettiği gelir seviyesine ulaşmış bulunmaktadır. Şu durumda, boşanma davasında taraflarca kurulan denge, davacı tarafın aleyhine katlanılamayacak derecede bozulmuştur.

Somut olayda ise; dava tarihi itibariyle iştirak nafakası, nafaka yükümlüsünün elde ettiği gelir seviyesine ulaşmış bulunmaktadır. Şu durumda, boşanma davasında taraflarca kurulan denge, davacı tarafın aleyhine katlanılamayacak derecede bozulmuştur.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının sosyal ve ekonomik durumu ile müşterek çocuğun ihtiyaçları karşılaştırılarak, önceki nafaka takdirinde kurulan dengeyi koruyucu, müşterek çocuğun ihtiyaçlarını asgari ölçüde karşılayacak, davacının geliri ile de orantılı olacak şekilde (annenin yükümlülüğü de gözetilerek) “hakkaniyete” uygun nafakanın yeniden belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1165, Karar No: 2009/2358, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1165 E.  ,  2009/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin hazırlanmasında dikkate alınan alacak tutarının hesap tarzının hatalı olduğuna dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince alacak tutarının bildirilmesi ile sıra cetvelinin düzenlenmesi arasında geçen zaman sürecinin makul olduğu, alacak tutarının sürekli biçimde sorulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline esas alınan alacaklar, İcra ve İflas Kanunu’nun 138 nci maddesi uyarınca satış tarihi dikkate alınarak hesaplanır. Yerel İcra Mahkemesince bu hususun gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14948, Karar No: 2025/10213, Tarih: 09.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/14948 E.  ,  2025/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/509 E., 2022/1172 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/250 E., 2021/33 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının kaldırılarak; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.