muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/610, Karar No: 2016/43, Tarih: 09.02.2016

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibariyle yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın eylemini, aralarında boşanma davası devam ederken sanık tarafından kiralanan evde oturan maktulenin değişik erkekleri eve aldığı, komşuların cinsel ilişki seslerinden rahatsız olup polisi aradıkları, sanığa da bu konuda bilgi verip rahatsız olduklarını, aktardıkları maktulenin sevgilisi ile otele gittiği, otelde çocuklarının da bulunduğu odada ilişki sırasında maktulenin oğlunun beyanına göre 'g...sok' şeklinde söz söylediği, maktulenin çocuklarının duyabileceği şekilde cinsel ilişkiye girdiği, sanığın değişik zamanlarda maktulenin hakaretlerine maruz kaldığı, sanığın zamana yayılan bu tahriklerden kaynaklanan nedenle ayrı yaşadığı eşini öldürdüğü, böylece sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Sanığın maktuleden kaynaklanan haksız bir fiil sonucu kendisinde oluşan şiddetli elem ve bunun meydana getirdiği hiddetin etkisi altında eylemini gerçekleştirdiği, bir kişinin eşini başka birisi ile bu şekilde uygunsuz davranışlar içinde olduğunu duyması halinde yaşadığı travma düşünüldüğünde ağır bir tahrikin varlığının kabulünün gerektiği, nitekim yerleşmiş yargısal içtihatların da bu yönde olduğu, sanığın sosyal ve kültürel yapısı, eşinin başkası ile cinsel birliktelik yaşamış olması, bu ilişkinin çocuğu tarafından kendisine iletilmesi de gururunu ciddi şekilde incitecek bir durum oluşturması hususları gözetildiğinde, haksız tahrik nedeniyle cezadan daha fazla oranda indirim yapılmasının hak ve nasafete uygun olacağından onama kararının kaldırılarak, yerel mahkemece verilen hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince ... gün, 2694-3725 sayı ve oyçokluğu ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Eylemin sübutu ve nitelendirilmesinde bir uyuşmazlık, bu kabulde de dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eşini kasten öldürme suçundan sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının 22 yıl hapis cezasına indirilmesinin isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ile maktulenin 13.11.2001 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerinden 7 yaşında ... ve 9 yaşında ... isimli çocuklarının olduğu, maktulenin cep telefonu ile gece geç saatlere kadar konuşması ve psikolojik sorunlarının olması nedeniyle aralarında geçimsizlik başladığı, sanığın maktulenin ailesi ile de görüşerek maktulenin annesine yakın bir yerde 07.05.2007 tarihinde bir daire kiraladığı, maktule ve çocukların bu evde kaldığı, ... tarihinde sanığın şiddetli geçimsizlik nedeniyle maktule aleyhine boşanma davası açtığı, maktulenin de karşı boşanma davası açtığı, 22.10.2008 tarihinde boşanma davalarının reddedildiği, bu kez 10.07.2009 tarihinde maktulenin şiddetli geçimsizlik nedeniyle sanık aleyhine boşanma davası açtığı, sanığın ise 25.08.2009 tarihinde akıl hastalığı, 15.10.2010 tarihinde de zina nedenlerine dayalı olarak boşanma davaları açtığı, dava sırasında maktulle ile ilgili alınan 01.11.2010 tarihli raporda, bipolar bozukluk nedeniyle müşterek çocuklarının velayetinin geçici olarak anneden alınarak babaya verilmesinin uygun olacağının bildirilmesi üzerine 08.12.2010 tarihinde çocukların velayetinin babaya verildiği, hafta sonları çocukların genellikle sanığın kayınbiraderi ... tarafından götürülüp getirildiği, olay tarihinden bir gün önce maktulenin, kızı ...’i yanına alarak görüştüğü, olay günü saat 17.00 sıralarında sanığın evine getirerek bıraktığı, bu sırada oğlu ...’ı da görmek için “... yok mu” diye seslenerek avludan içeri girdiği, maktulenin sesini duyan sanığın “ben sana buraya gelme demedim mi, hangi yüzle geliyorsun” dediği, maktulenin de “sen karışamazsın, ben gelirim” demesi üzerine sinirlenen sanığın evin içinden aldığı av tüfeğiyle önce maktulenin kalçasına, daha sonra sırtına, ardından da kafasına ateş ederek öldürdüğü, olay yerine gelen polislere teslim olduğu,

Otopsi raporunda; maktulenin sağ gözünün üstünde, sırtının sol üstünde ve sağ uyluk bölgesinde toplu giriş yarası olduğu, ölümün ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kırıklarıyla beraber beyin kanaması ve beyin doku harabiyetinden meydana geldiği, sırtta ve sağ uyluktaki yaraların öldürücü olmadığı bilgisine yer verildiği,

11.04.2011 tarihli tutanakta; sanığın evinde bulunan dizüstü bilgisayarına ve 4 adet cep telefonu ile 4 telefon hattının incelenmek üzere alındığı, 13.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda; cep telefonlarından iki tanesindeki mesaj dökümlerinin çıkartıldığı, buna göre maktulenin değişik şahıslarla cinsel içerikli mesajlaşmalarının olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

11.04.2011 tarihli tutanakta; sanığın evinde bulunan dizüstü bilgisayarına ve 4 adet cep telefonu ile 4 telefon hattının incelenmek üzere alındığı, 13.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda; cep telefonlarından iki tanesindeki mesaj dökümlerinin çıkartıldığı, buna göre maktulenin değişik şahıslarla cinsel içerikli mesajlaşmalarının olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık ile maktulenin müşterek çocukları ... kollukta alınan beyanında; olay günü annesiyle yemek yiyerek gezdiklerini, daha sonra babaannesinin evine geldiklerini, annesinin bahçeden içeri girerek abisini çağırmasını istediğini, babasına abisini sorduğunu, babasının olmadığını söylediğini, sonra tüfeği alarak mermi koyduğunu ve annesini kalçasından vurduğunu, annesinin yere düştüğünü, annesinin "yapma yapma" diye ağladığını, babasının bir mermi daha koyarak sırtından ve gözünden vurduğunu, daha sonrada polisi aradığını söylemiş,

Karı-koca olan tanıklar ... ve ...; maktulenin ... adını kullandığını, aynı apartmanda oturduklarını, bir gece maktulenin oturduğu evden nahoş sesler duymaya başladıklarını, kadın erkek ilişkisi sesi gibi sesler olduğunu, maktulenin telefonda cinsel içerikli konuşmalar yaptığını, bu durumdan rahatsız olup pencereyi sesli bir şekilde kapattıklarını, apartmanın karşısında bulunan otobüs durağındaki kişilerin apartmana doğru baktıklarını ve maktuleye öpücük vermeye çalıştıklarını, en son bir öğlen vakti yatak odasından bir bayan ve bir erkeğin sevişme seslerinin en ince detayına kadar geldiğini duyduklarını, durumu polise bildirdiklerini, polis memurları kapıyı çalmalarına rağmen kapının açılmadığını, polis memurları gittikten sonra yabancı bir şahsın evden ayrıldığını, tanık ...'ın sanığı bulup olayları anlatarak maktulenin bulunduğu adresten çıkmasını istediklerini ifade etmişler,

Tanık ...; maktulenin oturduğu evin karşısında bulunan evde oturduğunu, iki ay kadar önce gece saat 02.30-03.00 sularında ayağı olmayan bir şahsı maktulenin evinin salonunda gördüğünü, aynı şahsı gece saat 01.00-01.30 sularında maktulenin evine girerken de gördüğünü, evin çatısına çıkıp güvercinlerine baktığı sırada maktuleyi ve eve giren şahsı yarı çıplak vaziyette salonda bulunan koltuğun üzerinde gördüğünü, ölme anına kadar bu gördüklerini sanığa bildiremediğini, öldürme olayından iki-üç ay önce ayağı olmayan ... adlı şahsın maktulenin evine girdiğini gördüğünü sanığa söylediğini beyan etmiş,

Tanık ...; öldürme olayı ile ilgili bilgisinin olmadığını, maktulenin tutarsız hareketleri olduğunu, zaman zaman çalıştığı eczaneye gelip ilaç aldığını, maktulenin başkalarıyla ilişkisi olduğuna dair bilgisinin olmadığını, ancak çevreden ilişkisi olduğunu duyduğunu, zaman zaman maktulenin çalıştığı eczaneye geldiğinde sanığın gıyabında hakaretler ettiğini, maktuleden duyduğu bu hakaretleri sanığın üzüleceğini düşündüğü için sanığa söylemediğini, maktulenin zaman zaman kendisine ulaşabilecekleri cep telefonlarını bildiren mesaj gönderdiğini söylemiş,

Tanık ...; maktulenin başkaları ile ilişkilerinin olduğunu duyduğunu, sanıkla birlikte bir gün çocuklarını almaya gittiklerini, çocukların sanığın kayınvalidesinin evinde olduğunu, çocukları vermek istemediklerini, sanığın kayınvalidesinin sanığa “yürü yürü boyunun ölçüsünü görelim” dediğini, maktulenin ise çocukları vermek istemediğini bildirerek bağırdığını, bunun dışında bir eylemde bulunmadığını ifade etmiş,

Beyanlarda ismi geçen ...’in kollukta şüpheli olarak alınan ifadesinde; maktule ile 2010 yılı Mart ayında tanıştıklarını, ailecek görüştüklerini, 2010 yılı Haziran ayında Kuşadası’nda yapılan festivale maktule ve çocukları ile birlikte gittiklerini, ailesinin evi müsait olmadığından otele yerleştirdiğini, aralarında herhangi bir ilişki olmadığını söylemiş,

Beyanlarda ismi geçen ...’in kollukta şüpheli olarak alınan ifadesinde; maktule ile 2010 yılı Mart ayında tanıştıklarını, ailecek görüştüklerini, 2010 yılı Haziran ayında Kuşadası’nda yapılan festivale maktule ve çocukları ile birlikte gittiklerini, ailesinin evi müsait olmadığından otele yerleştirdiğini, aralarında herhangi bir ilişki olmadığını söylemiş,

Kollukta susma hakkını kullanan sanık savcılıkta; maktule ile 2001 yılında resmi nikahla evlendiklerini, iki çocuklarının olduğunu, yaklaşık dört yıl önce maktule ile geçimsizliğin başladığını, geceleri cep telefonu ile konuşurken görüp sorduğunda arkadaşları ile konuştuğunu söylediğini, o dönemde evde 3.000 Lira parasının kaybolduğunu, maktulenin parayı almadığını söylediğini, ancak parayı maktulenin kendisinden habersiz alarak kullandığını düşündüğünü, boşanma davası açtıktan sonra dosyaya rapor gelene kadar çocukların maktulede olduğunu, görüş gününde çocukları görmesini engellediğini, her hafta icra marifeti ile çocuklarını alıp götürdüğünü, çocukların velayetinin kendisine verildikten sonra maktule ile mecbur kalmadıkça görüşmediğini, sömestir tatilinin bitiminde çocukları kayınbiraderi ...'ın eve getirdiğini, ancak çocukların tekrar annelerinin yanına gittiğini, yanına arkadaşları ... ve ...'yü alarak kayınvalidesinin evine gittiğini, polislerin yardımı ile çocukları aldığını, çocuklara sorduğunda maktulenin sigara içmeye başladığını, erkek arkadaşı ile telefonla görüştüğünü söylediklerini, ...'nun "biz senin eşinden çok muzdaribiz. Benim kendi çocuklarım kızlarım var, bu kadın eve erkek alıyor, çocuklarım ve biz bu kadının sevişme seslerini duyuyoruz ve rahatsız oluyoruz. Hatta bir gün 155 polise dahi haber vermiştik. Ancak polis kapıya geldiğinde kapıyı çalması nedeniyle kapıyı açan olmadığından geri döndüler, daha sonra evden genç bir delikanlının çıktığını gördük” demesi üzerine çocuklarını okulda daha sık ziyaret etmeye ve evi daha yakın takibe başladığını, çevreden yaptığı araştırmada değişik erkeklerin eve girdiğini öğrenince zina nedeniyle boşanma davası açtığını, oğlunun topal şahısla kendilerinin ve annelerinin Kuşadası'nda bir otelde üç gün kaldıklarını, şahısla annesinin birlikte olduğunu, annesinin konuşurken şahsa "g....sok" dediğini söylediğini, olay günü saat 17.00'de maktulenin geldiğini, kızınında yanında olduğunu, maktulenin “... ...” diye seslendiğini, maktulenin yüzünü görmek istemediğinden “... yok” diye cevap verdiğini, kendisine “bu eve gelme bu bahçeye girme diye ikaz etmedim mi” dediğinde "sen karışamazsın, ben gelirim" deyince o an öfkeyle evin içinde bulunan av tüfeğini alıp korkutmak amacıyla dışarı çıktığını, bir kez maktuleye ateş ettiğini, ancak daha sonraki atışlarını hatırlamadığını savunmuştur.

Haksız tahrik, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmiştir.

Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında oluşturduğu karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı,

b) Bu fiil haksız bulunmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

f) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'nda, 765 sayılı TCK’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları gözönüne alınıp değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu olay değerlendirildiğinde;

Sanık ile maktule arasındaki boşanma davasının devam ettiği, maktulenin kirası sanık tarafından ödenen evde kaldığı, başka şahısları eve almak suretiyle görüştüğü, bu şahıslarla ilişkisinin olduğu, değişik tarihlerde farklı şahıslarla telefonla mesaj göndermek suretiyle duygusal ve cinsel birlikteliği çağrıştıran görüşmeler yaptığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde düzenlenmiş olan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Olay esnasında maktulenin sanığa yönelik haksız bir söz ve davranışının bulunmadığı, ancak evlilik birliği devam ederken maktulenin başka kişilerle görüşmek suretiyle sadakatsiz tutum ve davranışları nedeniyle süreklilik arzeden ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, cezanın 18 yıldan 24 yıla kadar indirilmesini öngören TCK’nun 29. maddesi uyarınca, sanığın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının 22 yıla indirilmesinin adil ve yerinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "Sanığın, maktuleden kaynaklanan haksız fiilin oluşturduğu şiddetli elem ve bunun meydana getirdiği hiddetin etkisi altında öldürme suçunu işlediği konusunda Yargıtay 1. Ceza Dairesi ile itiraz eden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında ihtilaf yoktur. İhtilaf, haksız tahrik nedeniyle cezadan yapılacak indirim oranındadır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, yapılan indirimi makul oranda görüp, yeterli bulurken; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, sanığın eşinin başka erkeklerle ilişkisinin olması ve cinsel birliktelik yaşaması nedeniyle cezadan daha fazla oranda indirim yapılmasının hak ve nasafete uygun olacağını ileri sürmektedir.

Sanık ile evlilik birliği devam eden maktulenin sadakatsiz tutumu suç oluşturmasa bile haksız fiildir ve bu eylem hukuk tarafından korunmamaktadır. Kirası sanık tarafından ödenen bir dairede kalan maktulenin, bu daireye başka erkekleri alarak görüştüğü, farklı kişilerle ilişkisinin olduğu, duygusal ve cinsel birlikteliği çağrıştıran mesajlaşmalar yaptığı ve cinsel birliktelik yaşadığı sabittir. Haksız tahrik oluşturan eylemler, sanıkta ağır bir travma oluşturduğundan; olayda 18 ila 24 yıl arasında hapis cezasını öngören TCK'nun 29. maddesi uygulanırken, sanığın cezasından daha fazla indirim yapılması yerine, 22 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza verilmesinin hak ve nasafete uygun olmadığı" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 09.02.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7433, Karar No: 2015/4672, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7433 E.  ,  2015/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu şirketin ... Üniversitesi'nde bulunan 350.000,00 TL alacağının tümünü müvekkili şirkete temlik ettiğini, müvekkili şirketin üniversitedeki işleri eksiksiz olarak tamamlamasına rağmen temlik alacağının üzerine hacizler konulduğunu, icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinde, temlik alacaklısı müvekkili şirketin alacaklı olarak gösterilmediğini, şikayet olunan alacaklının alacağının muvazaalı olduğu ve alacağın varlığının şikayet olunan alacaklı tarafından ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçi alacaklının borçlular hakkında başlatılan bir icra takibi bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi alacaklının borçlu iş ortaklığının ... Üniversitesi'nde bulunan alacağını... 16. Noterliği'nin 06.06.2013 tarih ve 15681 yevmiye numaralı temliknamesi ile temlik aldığı, sıra cetveline karşı koyulabilmesi için satış tarihinde bedeli paylaşıma konu olan mal üzerinde derdest bir haczin bulunmasının zorunlu olduğu ve sadece temliknameye dayalı alacak nedeniyle sıra cetveline şikayetin mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip borçlusunun alacaklılarına tanınmıştır. Sıra cetveline yönelik şikâyette bulunma yetkisi, bu şikâyet üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı vardır. Borçlunun hakları ihlâl edilmiş olmadıkça kural olarak sıra cetveline itiraz hakkı bulunmamaktadır. Diğer yandan, anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayetçi alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayetçiye göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Bu itibarla, temlik alacaklısı konumunda olan şikayetçinin şikayet hakkı mevcut olup, mahkemenin bu hususa ilişkin gerekçesinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan, şikayetçi tarafından şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğu ve alacağın gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığının ispatının şikayet olunan da olduğu ileri sürülmüştür. Sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın mad.142/1), sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın mad. 142/son) ileri sürülmelidir. Şikayetçinin itirazı, anılan şikayet olunan alacaklının alacağının muvazaalı olduğuna, diğer anlatımla alacağının doğumuna (esasına) yönelik olduğundan davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi dahilinde olduğu gözönünde bulundurularak, HMK'nın 114/c bendi ve 115/2. maddesi uyarınca mahkemece dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10015, Karar No: 2008/6939, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10015 E.  ,  2008/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı … Ltd.Şti.nden ayakkabı aldığını, cari hesabı nakit ödemelerle kapattığını, ancak davalının kendisinde kalan karşılıksız çekleri iade etmeyerek arkadaşı olan diğer davalıya ciro ettiğini, bu davalının da takibe geçtiğini, çekte tahrifat yapıldığında bu konuda Cumhuriyet Savcılığı’na şikayette bulunduklarını belirterek müvekkilinin davalılara 9.546.000.000.-TL. borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı … Ltd.Şti.vekili, davacının müvekkiline borçlu olduğunu, iddiaların gerçeği yansıtmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli meşru hamil olduğunu, çekin müvekkiline verilmiş haliyle işleme konulduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının ödeme nedeniyle bedelsizlik iddiasını ispatlayamadığı, takip alacaklısı davalı ...’in de çekleri kötüniyetli olarak iktisap ettiği hususunun kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı banka havaleleriyle bir takım ödemeler yaptığını iddia etmiş ve dosyaya banka hesap ekstreleri, muavin ve envanter defter kayıtlarını delil olarak sunmuştur. Mahkemece delil olarak sunulan bu kayıtlar üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi ya da bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak davacının önceki bilirkişi raporuna yönelik itirazlarını da değerlendirecek biçimde ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, dava konusu çeklere ciro yoluyla hamil olan diğer davalının bu çekleri kötüniyetli olarak iktisap ettiği yolundaki iddianın ispatı yönünden davacı delilleri tam olarak toplanmadan ve davacıya kötüniyet iddiasını kanıtlama olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.