muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/779, Karar No: 2020/351, Tarih: 07.07.2020

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katta 1 numaralı odada kaldığını, ... ve...'ın koğuşa geçmek için idaraye sürekli başvurduklarını, olay günü koğuşa geçecekleri hususunda ...’ın kendilerine söz verdiğini söylediklerini, bir süre sonra kapı çalarak nöbetçi memuru çağırdıklarını, gelen memura, İnfaz Koruma Baş Memuru ile görüşmek istediklerini söylediklerini, bunun üzerine sanık ...’ın geldiğini, sanığın yanında birinin daha bulunduğunu ancak bu kişinin daha sonra gittiğini, koğuşa çıkma konusunda sanıktan olumsuz yanıt alan ...’in “Beni ...’la görüştürün yoksa kendimi yakarım” şeklinde sözler söylediğini, ...’ın ise ...’e “Yapma” dediğini, ayna tutup baktığında ...’in odasında alev gördüğünü, ... isimli mahkûmun kendisine “Su kovalarını hazırla, ... kendini yaktı,” dediğini, daha sonra...’ın da odayı yaktığını, yangını gören sanığın yürüyerek uzaklaştığını, kendi odalarının önünden geçerken sanığa kapıyı açmasını, yangına müdahale etmelerine izin vermeleri için yalvardıklarını ancak sanığın “Ne olursa olsun” diyerek koridorun kapısını çekip çıktığını, kapının sürgüsünü vurduğunu ancak kapıyı kilitleyip kilitlemediğini bilemediğini, sanığın gitmesinden hemen sonra alev ve dumanın tesiri ile etrafın görünmez hâle geldiğini, odalarda bulunan mahkûmların ellerine geçirdikleri nesnelerle demir kapılara vurmaya başladıklarını, yaklaşık 10-15 dakika sonra yangına müdahale edildiğini, ilk odada bulunduğu için önce kendi kapısının açıldığını, havlusunu ıslatıp ağzına sardığını ve İnfaz Koruma Memuruna da ıslattığı nevresimi verdiğini, İnfaz Koruma Memuru...’e “Hüseyin Bey beni bırakma, bana yardımcı ol” dedikten sonra... ile birlikte göz gözü görmez hâldeki koğuşta kapı kilitlerini kesip kırarak mahkûmları dışarı çıkarmaya çalıştıklarını, ...’ın odasına kadar tüm odaların kapı kilitlerini kendisinin kırdığını, ...’ı odada göremediğini, sonra yerde sırtından fark ettiğini, ...’ı dışarı kendisinin taşıdığını, ...’in odasına geldiğinde rahatsızlandığını ve dışarı çıktığını, hastaneye kaldırıldığını,

Mahkemede; psikolojik ilaç aldığı için olayı hatırlamadığını, önceki ifadesi okunarak sorulması üzerine; olayı hatırlamadığını, olay hakkında bir şey söyleyemeyeceğini,

Bozmadan sonra Mahkemede; ... odayı yakacağını söyleyince sanığın “Benim yapabileceğim bir şey yok” diyerek yürümeye başladığını, ...’in yangın çıkarttığını ancak sanığın yangını görüp görmediğini bilmediğini, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesini tam hatırlamadığını, şimdi söylediklerinin doğru olduğunu, sanıkta anahtar bulunmadığını,

Bozmadan sonra Mahkemede; ... odayı yakacağını söyleyince sanığın “Benim yapabileceğim bir şey yok” diyerek yürümeye başladığını, ...’in yangın çıkarttığını ancak sanığın yangını görüp görmediğini bilmediğini, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesini tam hatırlamadığını, şimdi söylediklerinin doğru olduğunu, sanıkta anahtar bulunmadığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katta 2 numaralı odada kaldığını, olaydan bir saat önce ... ve...’ın İnfaz Koruma Baş Memuru ile görüşmek istediklerini, bunun üzerine sanık ...’ın geldiğini, kendisine İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile konuşmak istediklerini söylediklerini, sanık ...’in 15-20 dakika sonra geri geldiğini, kendilerini görüştüremeyeceğini söylediğini, ölenlerin de “O zaman o buraya gelsin” dediklerini, sanığın bu sırada yanında bulunan İnfaz Koruma Memurunu hükümlü koğuşuna gönderdiğini, böylece olay yerinde sanığın tek kaldığını, ... ve...’ın sanığa “Bizi görüştürmezseniz koğuşu ve kendimizi yakacağız” dediklerini, sanığın da “Ne yaparsanız yapın” dediğini, kendilerinin bu sırada aynayla baktıklarında ...'in odasında hafif bir ateş yansıması gördüklerini, ...’ın da ...'e “Yapma, söndür” dediğini, sanık ...’in yangını görmesine rağmen yoluna devam ettiğini, kendi odasının yanına geldiğinde sanığa “Odayı aç, su var söndürebilirim” dediğini, sanığın kapıyı açmadığını ve “Ne hâliniz varsa görün” dediğini, çıkarken de dış kapıyı sürgüleyip çıktığını, kapıyı kilitleyip kilitlemediğini bilmediğini, bunun üzerine...’ın da bağırarak “Ben de yakıyorum” dediğini ve odasını yaktığını, sanık çıktıktan sonra alev ve dumanın her yeri kapladığını, 10 dakika kadar sonra... isimli İnfaz Koruma Memurunun gelerek 1. odayı ve kendi odası olan 2. odayı açtığını, üçü birlikte söndürmek amacıyla yanan odaya gittiklerinde müdahale etmekte zorlandıklarını, ...’ın yerde olduğunu, lavabonun üzerindeki yüksekliğe kafasını koymuş olduğunu, ...'ı kendilerinin çıkarttığını, diğer İnfaz Koruma Memurlarının ise yangın söndürme cihazı ile geldiklerini, ...'i memurların çıkardığını,

İstinabe olunan Mahkemede; önce ...’in ardından...’ın odalarını ateşe verdiklerini, sanığa “Odanın kapısını aç, ben de hazır su var, yangını söndürelim” dediğini, sanığın bu talebi reddederek “Ne hâliniz varsa görün” diyerek kapıyı kapatıp gittiğini, 20 dakika sonra görevli...’in makasla gelerek kapıları açmaya başladığını,

İstinabe olunan Mahkemede; önce ...’in ardından...’ın odalarını ateşe verdiklerini, sanığa “Odanın kapısını aç, ben de hazır su var, yangını söndürelim” dediğini, sanığın bu talebi reddederek “Ne hâliniz varsa görün” diyerek kapıyı kapatıp gittiğini, 20 dakika sonra görevli...’in makasla gelerek kapıları açmaya başladığını,

Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürü...’ın 02.08.2010 tarihli yazısı ile Cumhuriyet Başsavcılğından ifadesini değiştirmeden ve zaman kaybedilmeden tanığın dinlenilmesi talepli yazısından sonra 09.08.2010 tarihinde Cumhuriyet Savcılığınca ifadesi alınan tanık ...; yangının meydana geldiği katta 3 numaralı odada kaldığını, olay günü ... ve...’ın sürekli kapılara vurarak “Bizi koğuşa götürün, müşahede odalarından çıkarın” şeklinde sözler söylediklerini, bunun üzerine sanık ...’ın 3 kez yanlarına geldiğini, “Söz veriyorum, sizi çıkaracağım” dediğini ancak ölenlerin her defasında kapıya vurmaya devam ettiklerini, yangından 5 dakika önce sanık ...’ın yanında nöbetçi İnfaz Koruma Memuruyla birlikte geldiğini, yanındaki nöbetçi İnfaz Koruma Memuruna yer yokluğundan koridorda yatan Fethi isimli hükümlüyü bir koğuşa götürmesini söylediğini, bunun üzerine ismini hatırlamadığı nöbetçi İnfaz Koruma Memurunun bu hükümlüyü alıp götürdüğünü, sanık ...’ın da onunla beraber hükümlüyü götürdüğünü, sanığın daha sonra tek başına geri geldiğini, ölenlerin “Yakacağız” şeklinde sözler söylediklerini, sanığın da “Yapmayın, söz, ben sizi koğuşa alacağım” deyip dışarı çıktığını, sanık çıktığında henüz yangının başlamadığını, sanık çıktıktan sonra hafif duman kokusu gelmeye başladığını ancak hangi odadan koku geldiğini bilemediğini, yanık kokusu geldiğinde sanığın çıkmış olduğunu, bu sebeple sanığın yangını görmediğini, sanığın dışarı çıkarken “Ne hâliniz varsa görün,” şeklinde bir şey söylemediğini, koridorun kapısını kapattığını ancak kilitlemediğini, sanık gittikten 5 dakika sonra yangın çıktığını, başta mahkûmların... ve ...’e “Yapmayın” diye bağırdıklarını, yangın ve dumanın etrafı kapladığını, yangın çıktıktan 10-15 dakika sonra duman koğuşları kaplayınca görevlilerin hemen müdahalede bulunduklarını, kimisinin kapıyı açtığını, kimisinin ise yangını söndürmeye çalıştığını, bulunduğu odanın kapısını... isimli gardiyanın, makasla kilidi kesmek suretiyle açtığını, diğer kapıları kimin açtığını görmediğini, dumandan göz gözü görmediği için kimin kapıları açtığını, kimin de yangına müdahale ettiğini bilmediğini,

Mahkemede; ölenlerin koğuşa geçme konusunda sanıkla görüştüklerini, sanık başka bir koğuşa mahkûm götürünce yangın çıktığını, sanığın yangını görmediğini,

Bozmadan sonra Mahkemede; ölen kişilerin idareyi sürekli tahrik edip koğuşa geçmek istediklerini, sanığın olay günü saat 15.00 civarında birkaç kez gelip gittiğini, iddia edildiği gibi ölenlerin sanığın gözü önünde yangın çıkartmalarının söz konusu olmadığını, sanık yokken yangının çıkarıldığını,

Mahkemede; ölenlerin koğuşa geçme konusunda sanıkla görüştüklerini, sanık başka bir koğuşa mahkûm götürünce yangın çıktığını, sanığın yangını görmediğini,

Bozmadan sonra Mahkemede; ölen kişilerin idareyi sürekli tahrik edip koğuşa geçmek istediklerini, sanığın olay günü saat 15.00 civarında birkaç kez gelip gittiğini, iddia edildiği gibi ölenlerin sanığın gözü önünde yangın çıkartmalarının söz konusu olmadığını, sanık yokken yangının çıkarıldığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında ve istinabe olunan Mahkemede benzer şekilde; yangının meydana geldiği kattaki müşahede odasında kaldığını, olay günü ...’in, İnfaz Koruma Memuruna ... ile görüşmek istediğini söylediğini, memurun gittiğini, bir süre sonra İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın tek başına geldiğini, ...’in, ...’la görüşmek istediğini sanığa söylediğini, sanığın ise “Sizinle görüşmek istemiyor, size koğuş verilmeyecek” dediğini, bunun üzerine ...’in “Yakacağım” dedikten sonra yatağını ateşe verdiğini, aynadan baktıklarını, alevin henüz büyümediğini, bu sırada...’ın, “... yapma, yapma” diye bağırdığını, sanık ...’ın yangını gördüğünü ancak bir şey söyleyip söylemediğini hatırlamadığını, bulundukları odaların önünden geçerken Ziya ile ... isimli hükümlülerin sanığa kapıyı açmasını, açarsa müdahale edebileceklerini söyleyerek yalvardıklarını ancak sanığın “Ne hâliniz varsa görün" dediğini ve müşahede odalarının bulunduğu koridorun kapısını kapatıp gittiğini, bu sırada...’ın da odasını tutuşturduğunu, bunun üzerine hep birlikte bağırıp çağırmaya başladıklarını, etrafı ateş ve duman kapladığını, yaklaşık 10 dakika sonra kapıları açmak için ve yangını söndürmek için müdahalede bulunulduğunu, İnfaz Koruma Memuru... isimli kişinin müdahale eden kişiler arasında olduğunu, odaların kapısını açıp kendilerini dışarı çıkardıklarını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 1 numaralı odada kaldığını, yangın başladıktan sonra sanık ...’ın “Ne hâliniz varsa görün” dedikten sonra kapıyı kapatıp gittiğini,

Mahkemede; fiziken rahatsız olduğu için olay günü, yangının çıktığı katın üstündeki katta bulunduğunu, bulunduğu kata duman gelmeden önce “Ne hâliniz varsa görün” şeklinde söz işittiğini, daha sonra ortalığı duman kapladığını,

Tanık... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 7 numaralı odada kaldığını, sanığın yanında iki ya da üç memurla geldiğini, ölenlerle görüştüğünü, ... ve... kendilerini yakacaklarını söylediklerinde sanığın ve yanındakilerin ölenlere inanmadıkları için çıkıp gittiklerini, gittiklerinde henüz yangın çıkmadığını, sanık gittikten 10 dakika sonra duman gelmeye başladığını, yangına 15 dakika sonra müdahale edildiğini, ilk müdahaleyi... ... ile ... isimli memurların yaptığını,

Mahkemede; iddia edildiği gibi ölenlerin koğuşu yakmalarına rağmen sanığın onların yanında olduğu ve bir şey yapmadan olay yerinden ayrıldığı hususunun doğru olmadığını, sanık ve görevlilerin duman çıktıktan sonra geldiklerini, cezaevinin vermiş olduğu psikolojik rahatsızlık nedeniyle Savcılıkta verdiği ifadesinin doğru olmadığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 8 numaralı odada kaldığını, olay esnasında odasının önündeki kat koridorunu süpürmek üzere odanın dışında bulunduğunu, bu sırada ... ve...'ın odalarının kapılarını tekmelemeye başladıklarını ve İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüşmek istediklerini Vardiya Baş Memuru sanık ...'a söylediklerini, sanığın yanında dört - beş memur daha olduğunu tahmin ettiğini ancak görmediğini, seslerden dört, beş kişi daha olduğunu anladığını, sanığın ... ve...'a “Sizi ...'ın yanına götüreceğim, bekleyin” dediğini, olayların sabahtan beri devam ettiğini, her seferinde sanığın “Götüreceğim” dediğini ancak ölenleri ...’nin yanına götürmediğini, ... ve...'ın bunun üzerine “... kendisi gelsin buraya, biz ona gitmeyiz, o da gelmezse Savcıdan başkası bizi kesmez” dediklerini, ...’in “Yakarım” diye bağırdığını ve küfrettiğini, daha sonra gazete yaktığını, gazete yakıldığında sanık ...’ın olay yerinde olduğunu, ...'in daha sonra gazeteleri yatağın üstüne attığını, sanığa “Bak yatağı yakacağım” dediğini, ...’ın ...'i engellemeye çalıştığını, sanık ...’ın ...'e hitaben “Ne yaparsanız yapın” diyerek bölümden çıktığını, sanık çıkarken...’ın da odasını tutuşturduğunu, ...'ın odasını yaktığını sanığın görüp görmediğini bilmediğini, sanığın şebeke kapısını köçle kapatıp çıktığını, bu sebeple elinde bulunan pet şişe ile yangının çıktığı koridora gittiğinde kapının kapalı olduğunu gördüğünü ve içeriye giremediğini, yangına da müdahale edemediğini, bu sırada yanında telefon görüşmesinden gelen ...’ın bulunduğunu, yaklaşık iki dakika sonra dumanın her yeri kapladığını, ölenlerin bulunduğu alt kata müdahale edemedikleri için kendi katlarına çıktıklarını, bu sırada kendi katlarında bulunan ve panikleyen ...isimli memurdan odaların anahtarlarını aldıklarını, dört odanın kapısını açtıklarını, yangından yaklaşık 15 dakika sonra memurların gelip müdahalede bulunduklarını, Hüseyin ..., ..., Fahrettin Uygur isimli memurların alt kata, kendisi, Burak ve Orhan Tuğ isimli hükümlülerin de kendi bulundukları kata levye ve makas ile müdahale ettiklerini, bu sırada müşahede odalarının girişinde ...'ı gördüğünü, orada bulunan memurlar, müdürler ve ...'ye “Bunun sebebi sizsiniz” diyerek bağırdığını, kendisini almaya çalıştıklarını ama ellerinden kurtularak yukarıya çıktığını, meydana gelen olayın tek sebebinin koğuş sözü veren ancak sözünü yerine getirmeyen ... olduğunu,

Mahkemede; Savcılıktaki ifadesinin doğru olduğunu, olaydan bir gün önce...’ın kendisinden helallik istediğini, ölenlerin bulunduğu odaların üst katında odasının bulunduğunu, alt katı göremediğini ancak sesleri işittiğini, duman kokusundan anladığına göre gazete kağıtlarının yakılması ile yangının çıktığını, gazete kağıtlarının yakıldığı sırada sanığın olay yerinde bulunduğunu, yangın olan yere inerek yardım etmek istediğini ama ana kapının sürgülü şekilde köç vurularak kapalı olduğunu anladığını, müdahale için aşağı indiklerinde kapı görevlisi bir kişiyi gördüklerini, 15 dakika sonra diğer görevlilerin de geldiklerini, olayın sıcaklığıyla sanığı suçladıklarını ancak anladığı kadarıyla sanığın suçu olmadığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta kaldığını, olay günü ... ve... ile sanık arasındaki konuşmaları işittiğini, kişileri görmediğini ancak bağrışmaları duyduğunu, sanık ...’ın “Yakmayın, sakin olun, halledeceğiz” dediğini işittiğini, bu esnada gazete yakılıp yatağın üzerine atıldığını hissettiğini, yangın çıktıktan sonra sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek çekip gittiğini, sanığın gitmesinden 15 dakika sonra kapkaranlık bir dumanın içinde can telaşına düştüklerini, Hüseyin ... ve yanındaki birkaç memurun kapıların köçlerini kırıp kendilerini dışarı çıkardıklarını,

Mahkemede; üst katta olduğu için sesleri rahat şekilde duyabildiğini, ... ve...’ın koğuşa geçmeleri için ...’den söz aldıklarının söylendiğini, kapılara vurduklarını, sanığın geldiğini, ... ve...'ın, ... ile görüşmek istediklerini sanığa söylediklerini, sanığın gidip geri geldiğini ve ...’nin gelmeyeceğini söylediğini, ölenlerin bu kez gazete kağıtlarını tutuşturduklarını, yangının bu şekilde çıktığını, olayın sanığın gözü önünde olduğunu, daha sonra sanığın olay yerinden ayrıldığını, sanığın dış kapıyı kilitleyip kilitlemediğini görmediğini, bu sırada..., İhsan ve Onur’un telefon görüşmesi için dışarıda olduklarını, bunların nöbetçiden anahtarı alarak kapıları açmaya çalıştıklarını, soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek çıkıp gittiği yönündeki sözleri diğer mahkûmlardan duyduğu için söylediğini, cezaevine gelen Cumhuriyet Savcısının kendilerine sert davrandığı için söylemek istedikleri şeyleri söyleyemediklerini, kendisiyle ya da diğer arkadaşları ile verecekleri ifade konusunda herhangi bir görüşme yapılmadığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta kaldığını, ... ve ...’in çok samimi arkadaş olduklarını, duyduklarına göre ölenlere koğuşa çıkma sözü verildiğini ancak bu söz yerine getirilmeyince, olay günü... ve ...’in kendilerini ve odayı yakacaklarına ilişkin sözler söylediklerini, bağırarak söyledikleri için bu sözleri kendilerinin de duyduğunu, böyle bir şey yapmamalarını çünkü üst katta bulundukları için en çok zararı kendilerinin göreceğini söylediklerini, bu sırada İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın geldiğini, ölenlerin sanığa da ... ile görüştürülmezlerse kendilerini ve koğuşu yakacaklarını söylediklerini, görmemekle birlikte duman kokusundan ... ve...'ın gazete yaktıklarını hissettiğini ancak sanığın olayın ciddiyetini anlamadığını, ölenlerin koğuşu ateşe verdiklerini, bu sırada sanıkla bunların arasında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmediğini, sanığın odalarının anahtarını koridora atarak çıkıp gittiğini duyduğunu, sanığın koridorun kapasını kapatıp kapatmadığını bilmediğini, yangın başladıktan yaklaşık yarım saat sonra... ... ve yanında birkaç memurun oda kapılarındaki köçleri kırdıklarını,

Mahkemede; yangın çıktığı sırada sanık ...’ın ölenlerin bulunduğu yerde olduğunu, daha sonra gidip gitmediğini görmediği için bilemediğini, sanıkta anahtar bulunmadığını, sanığın yangın çıktığı sırada anahtarı atarak gittiği yönündeki soruşturma aşamasındaki ifadenin doğru olmadığını, ifadesindeki diğer kısımların doğru olduğunu, olaydan sonra görevlilerin, kendilerine gelerek “Gerçek neyse onu söyleyin, elinizi vicdanınıza koyun” dediklerini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 6 numaralı odada kaldığını, olay günü telefon görüşmesi yapıp müşahede odasının bulunduğu kata çıktığını, bu sırada... ve ...’in kendilerine koğuşa çıkma sözü verilmesine rağmen koğuşa çıkarılmadıkları için Baş Memurla görüşmek için kapılara vurduklarını, müşahede nöbetçisi İnfaz Koruma Memuru ...ile İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın geldiklerini, sanığın ...’e "Durun, ...'yle görüşeceksiniz, çıkacaksınız" dediğini, ...’in bunun üzerine "Çıkartın bizi buradan, çıkartmasanız yakacağız buraları" dediğini, bu esnada Naci'nin orada olup olmadığını bilmediğini, ...’in gazeteyi tutuşturup yatağının üstüne attığını, ...'ın da "Dur yapma, ben de yakarım" dediğini, yatağın alev aldığını, sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek uzaklaşıp gittini, anladığı kadarıyla sanık böyle yaparsa ... ve...'ın bu yangını söndüreceklerini tahmin ettiğini, bu sebeple yangını görmesine rağmen sanığın çekip gittiğini,

Mahkemede; ölenler gazeteleri tutuşturduklarında sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek gittiğini, sanığın ölenlerin yakma eylemlerini inandırıcı bulmadığı için bu şekilde davrandığını, şayet olay yerinden ayrılırsa ateşi kendilerinin söndüreceğini düşündüğünü, bu nedenle olay yerinden gittiğini, "Tahsin Dayı" diye andığı sanığın aslında suçu olmadığını, elinden geleni yaptığını,

Mahkemede; ölenler gazeteleri tutuşturduklarında sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek gittiğini, sanığın ölenlerin yakma eylemlerini inandırıcı bulmadığı için bu şekilde davrandığını, şayet olay yerinden ayrılırsa ateşi kendilerinin söndüreceğini düşündüğünü, bu nedenle olay yerinden gittiğini, "Tahsin Dayı" diye andığı sanığın aslında suçu olmadığını, elinden geleni yaptığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 5 numaralı odada kaldığını, işittiği seslerden ... ve...'ın bağırarak İnfaz Koruma Baş Memuruyla görüşmek istediklerini anladığını çünkü ölenlerin koğuşa geçmek için defalarca dilekçe yazmalarına ve söylemelerine rağmen koğuşa geçirilmediklerini, bu sırada sesinden İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...'ın geldiğini duyduğunu ancak olay yerini görmediği için sanığın yanında biri olup olmadığını bilmediğini, sanığın ... ve...'a çağrılmadıkları sürece kendilerini götüremeyeceklerini söylediğini, ölenlerin ise eğer çağrılmazlarsa kendilerini ve odaları yakacaklarını söylediklerini, ellerinde gazete olduğunu, bu gazeteleri tutuşturup yataklarının üzerine attıklarını, bunun üzerine sanığın "Ne hâliniz varsa görün" diyerek çıkıp gittiğini, ... ve...'ın blöf yaptığını düşünerek çekip gittiğini, yangını söndüreceklerini zannettiğini ancak işin beklenmeyen bir boyuta geldiğini,

Mahkemede; sanığın “Ne hâliniz varsa görün” diyerek yangın olduğu hâlde olay yerinden gittiği yönünde bir söz söylediğini hatırlamadığını ancak daha önce bu yönde beyanda bulunmuşsa bu hususun doğru olduğunu, sanığın olayın bu boyuta geleceğini bildiğini zannetmediğini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katın üzerindeki katta 11 numaralı odada kaldığını, ...’ın kapıyı çalarak Nöbetçi İnfaz Koruma Memuruna ... isimli Baş Efendi ile görüşmek istediğini söylediğini, bunun üzerine İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın geldiğini, ...’in “... gelmezse bundan sonra hiçbiriniz gelmeyin, Savcı gelecek" dediğini ve bir kağıt yaktığını, “Savcı gelmezse kendimi yakarım” dediğini, ...’ın ise "... yapma, yapma" diye bağırdığını, sanığın da "Bırakın ne hâlleri varsa görsünler" dediğini, yatakların tutuştuğunu ancak sanığın çıkıp gittiğini, 5-10 dakika sonra müdahale sesleri işittiğini,

Mahkemede; üst katta bulunduğu için olanları görmediğini ancak sesleri işittiğini, ...’in koğuşa geçmek ve ... ile görüşmek için Nöbetçi Memurla konuştuğunu, Nöbetçi Memurdan sonra sanık ...’ın geldiğini, ...’in “... gelmezse hiçbiriniz gelmeyin, Savcı gelsin” diyerek önce kağıtları yaktığını, bunu duman kokusundan anladığını, ...’ın da “Yapma” diye bağırdığını ancak onun da sonra odasını yaktığını, sanığın bu sırada olay yerinde olup olmadığını bilemediğini, soruşturma aşamasındaki, sanığın “Ne hâlleri varsa görsünler” diyerek çıkıp gittiği yönündeki beyanının doğru olup olmadığını hatırlayamadığını ancak bu şekilde söylemişse beyanının doğru olduğunu,