muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8228, Karar No: 2014/13414, Tarih: 08.09.2014

Bu itibarla, davalı şirket tarafından gönderilen belgelerle yetinilmeyerek hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri ile diğer belgelerin ticaret sicil dosyasından tam olarak getirtilmesi suretiyle yukarıda anılan eksikliklerin ikmali ile bilirkişi kurulundan ek rapor veya yeni bir bilirkişi raporu alınarak, devir tarihi itibariyle davacının, delil olarak dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre devraldığı hisselerin karşılığında ödediği bedele ilişkin olarak, hisseyi devreden Y.. A..'nin ticari defter ve kayıtlarında, devrettiği bu hisse senetlerinin satımı ile bedelinin tahsilinin muhasebeleştirilip muhasebeleştirilmediği ve bu suretle davacıya devredilen payların ortak olduğu bildirilen davalı Y Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin o tarih itibariyle kayıtlı sermayesi içinde temsil edilip edilmediği tespit edilerek bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken bozma gerekleri yeterince tartışılmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U.. hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan yazılı gerekçeyle reddi de doğru değildir. Zira, 6762 Sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından davalı D.. U..'ın da davalı şirketlerin yönetim kurulu başkanı olarak gerek MK'nın 50. maddesi gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilebileceği gözetilmeksizin bu davalı yönünden dahi pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/785, Karar No: 2023/8915, Tarih: 27.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/785 E.  ,  2023/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2022 tarihli ve 2022/494 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58, aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53, 54, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/71 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl; nitelikli cinsel saldırı suçundan 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2018 tarihli ve 2022/3137 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Yeterli delilin bulunmadığına,

2. Eksik araştırma ile yetinildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Yeterli delilin bulunmadığına,

2. Eksik araştırma ile yetinildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Biga ilçesinde öğrenim gören torununu ziyarete gelen mağdurun kahvehanede otururken yanına gelip tanıştığı sanığın kendisine 200,00 TL karşılığında cinsel ilişkiye girmesi için bayan temin edebileceğini söylemesi üzerine karşılıklı telefon numaralarını verdikleri, 19.11.2021 tarihinde mağdurun sanığı arayıp bayan temini için görüşme yaptığı ve aldığı olumlu yanıt üzerine sanığın verdiği adresteki eve gittiği, içeriye girdiğinde sanığın kapıyı kilitlediği ve mağdurun üzerinde bulunan taşıma ruhsatlı silahı zorla alıp mağdura tevcih ederek tehdit içerikli sözlerle elbiselerini çıkarmasını istediği, mağdurun tüm elbiselerini çıkarmasından sonra çıplak hali ile kimlik belgesinin resmini çektiği, devamında kendisi de soyunup "...beni s..." dedikten sonra mağdurdan anüs böglesini ve cinsel organını yalamasını istediği, mağdurun korkup sanığın bu istemini yerine getirdiği ve karşı koyduğu anlarda da sanık tarafından başına vurulduğu, bir zaman sonra sanığın kendisini geri çektiği ve mağdurun elbiselerini arayıp cüzdanındaki 50 Euro ve Akbank kredi kartını alıp kartın şifresini öğrendiği, mağdurun taşıma ruhsatlı silahını iade etmeyerek kendisinde tuttuğu, birlikte evden çıktıkları sırada mağdurun kaçıp olayı polise ihbar ettiğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Olaydan sonra mağdurun alınan 19.11.2021 tarihli genel adli muyane raporuna göre saçlı deride ve yüzde kızarıklık ile hassasiyetin mevcut olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanığın yakalanmasına yönelik yapılan çalışmalar sırasında sanığın tanık A.Y.'i arayıp polise teslim etmesi için silahın yerini söylediği ve bu yolla silahın kolluk tarafından bulunarak muhafaza altına alındığı saptanmıştır.

4. Aynı gün saat 21.00 sularında yakalanan sanığın üzerinde bulunan cep telefonunun rızasıyla muhafaza altına alındığı ve yapılan kontrolde mağdura ait çıplak fotoğrafın ve kimlik belgesinin resminin telefon içeresinde mevcut olduğunun tespit edildiği, resimlerin bir suretinin dosya içerisine alındığı ve Biga Sulh Ceza Hakimliğinin 20.11.2021 tarihli ve 2021/996 Değişi İş sayılı kararı ile muhafaza altına alınma işleminin onaylanmasına ve kayıtların incelenmesine izin verildiği saptanmıştır.

5. Sanığın mağdura ait Akbank kredi kartı ile 900,00 TL çekim yaptığına ilişkin Akbank tarafından gönderilen bilgi yazısının dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.

5. Sanığın mağdura ait Akbank kredi kartı ile 900,00 TL çekim yaptığına ilişkin Akbank tarafından gönderilen bilgi yazısının dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.

6. Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yazılı izin üzerine olayın geçtiği evde yapılan aramada mağdurun cinsel saldırının geçtiği koltuğu göstermesi üzerine koltuk üzerindeki çarşafa el konulduğu, el koyma kararının Biga Sulh Ceza Hakimliğinin 20.11.2021 tarihli ve 2021/996 Değişik İş sayılı kararı ile onaylandığı, aynı Hakimliğin 20.11.2021 tarihli ve 2021/997 Değiş İş sayılı kararına dayanılarak ... Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğününden alınan BRS - BYL-21-02968 sayılı uzmanlık raporuna göre çarşaf üzerinde temin edilen meni ile sanıktan alınan kan örneğinin genotipik olarak uyumlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

7. Sanığın aşamalarda değişerek gelişen ve kendi içerisinde birbiriyle çelişen savunmalarda bulunduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Öne sürülen temyiz sebepleri yönünden Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen tutarlı ve istikrarlı anlatımları, bunu doğrulayan olay ve olgular bölümünde değinilen rapor ve tutanak içeriklerine göre sanığın suçu sabit görülerek kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Sanığın mağdurdan yağmaladığı silahın yerini bildirmek suretiyle mağdura iadesini sağladığı böylece olayda kısmi iade koşullarından bahsedilebileceği dikkate alındığında mağdura kısmi iade nedeniyle rızası sorulup sonucuna göre 5237 sayıl Kanun'un 168 inci maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Makemesinin 16. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/3137 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/3137 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/3137 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2343, Karar No: 2013/3953, Tarih: 06.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2343 E.  ,  2013/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2012 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati tedbir istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ihtiyati tedbirin reddine dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

06/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir.

Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III-Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy.HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI-Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla

beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.06/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2022/9556, Karar No: 2025/5149, Tarih: 27.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/9556 E.  ,  2025/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/827 Esas - 2022/413 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/452 Esas - 2019/593 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin.... Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinde fahri imam olarak görev yaptığını, icra etmekte olduğu görevden dolayı yapmış olduğu konuşmaların sosyal paylaşım sitelerinde yayınlandığını, bu konuşmalardan kesitler alınmak suretiyle davalının yayın sahibi olduğu Akit Tv adlı televizyon kanalında 17.07.2018 tarihinde hukuka aykırı yayın yapıldığını, bu yayının 18.08.2018 tarihinde www.akittv.com.tr adresinde de yayınlandığını, yayında sarf edilen söz ve ifadelerle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 600.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yayının davacının kendi konuşmalarından yola çıkılarak eleştiri niteliğinde yapıldığını, video haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, topluma yön verme iddiasında bulunan davacının eleştirilere daha fazla katlanması gerektiğini, kamuoyunu bilgilendirmek için dava konusu haberin yapıldığını, haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik olduğu, davacının dava dışı habere konu olan hakkındaki beyanlarından yola çıkılarak görünür gerçeğe uygun şekilde yayın yapıldığı, öz ile biçim arasındaki dengenin aşılmadığı, davacının kendi iddiasına göre birçok insana dini önderlik yapmaya çalıştığı değerlendirildiğinde kendisine alenen destek verdiği habere konu kişinin suç örgütü lideri olarak tutuklanması neticesinde bu haberin yapılmasının olağan kabul edilmesi gerektiği, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığı, yayınların hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; habere konu, davacının kendisine ait olduğunu inkar etmediği video kayıtlarında suç örgütü kurmak ve yönetmek suçundan hakkında kamu davası derdest olan dava dışı kişi hakkında övgü dolu sözler beyan ettiği, bu hali ile yayının görünür gerçekliğe uygun olduğu, öz ile biçim dengesinin aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberde müvekkilinin suç örgütünün bir kolu olarak nitelendirildiğini, yayının gerçek dışı ve hukuka aykırı olduğunu, suç isnadı içerdiğini, müvekkilinin henüz suç örgütü lideri olduğunu bilmediği bir dönemde habere konu kişi hakkında olumlu beyanda bulunmasının olağan kabul edilmesi gerektiğini, haberde basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Akit Tv televizyon kanalında 17.07.2018 tarihinde yapılan yayın ile tekrarı niteliğinde olan 18.08.2018 tarihinde www.akittv.com.tr isimli internet sitesinde yapılan haberde sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.