muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2886, Karar No: 2011/3126, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2886 E.  ,  2011/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Ereğli 2.İcra Müdürlüğünün 2009/4617 ve 2009/4382 Esas sayılı dosyalarından, davacının borçludan satın aldığı işyerindeki malların 07.01.2010 haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılması istemi ile iki ayrı dava açmış, davalar arasında irtibat bulunduğundan mahkemece birleştirilmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçlunun huzurunda yapıldığını, davacının borçluya yapılan tebligatları alan şahıslardan biri olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçlunun çevreye borçlandığı ve hakkında çok sayıda icra takibi başladıktan sonra bu takiplerden kurtulmak amacı ile işyerini daha önce yanında çalışan davacıya devrettiği, devirden sonrada işyerini işletmeye devam ettiği anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve işyeri devrinin danışıklı olmadığı

iddia edilse dahi, devir İİK’nun 44. madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK’nun 179. maddesine göre işyerini devir alan davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5951, Karar No: 2012/9362, Tarih: 21.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5951 E.  ,  2012/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kesinleşen takip nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından sözlü akde dayanılarak 30.9.2010 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 5.000 TL'den 2010/8-9.ayların kirası olan 10.000 TL'nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borçlu yasal süresindeki itirazında talep edilen kadar borcu bulunmadığını, önceki malikle yapılan sözleşmeye göre aylık kiranın 300 TL olduğunu, 2 aylık kira olan 600 TL'yi masrafları ile birlikte icra dosyasına ödeyeceğini, bakiye 9.400 TL kısma itiraz ettiğini beyan etmiş, yasal süre içerisinde borcun kabul ettiği kısmını da ödememiştir. Mahkemece her ne kadar davalı tarafından davacıya çekilen ihtarda hesap numarasının bildirilmesinin istenilmesine rağmen bildirilmemiş olduğu, inkar edilen sözlü kira sözleşmesine dayanılarak tahliye istenilemeyeceğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de, esasen davalı taraf itirazında kira ilişkisine karşı çıkmamış olup, aylık kiranın 300 TL olduğunu beyan etmesine rağmen kabul edilen bu kısmı da ödememiştir. Bu durumda temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20360, Karar No: 2012/14689, Tarih: 12.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/20360 E.  ,  2012/14689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafii tarafından süresinde verilen süre tutum dilekçesi ile sanık hakkında verilen hükmün temyiz edildiği, ancak akabinde sanığın tutuklu bulunduğu Trabzon E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla mahkemeye gönderdiği dilekçesinde, hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay'a gönderilmeden yerel merci tarafından onaylanarak tarafına müddetname verilmesini ve dosyasının onaylanmasını talep ettiğini belirtmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın bu talebinin temyiz isteminden vazgeçme olarak kabulü ile sanık müdafinin temyiz istemi hakkında İNCELEMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay günü sanığın idaresindeki minibüs ile tek yönlü yolda, seyri sırasında, sevk ve idare hatası ile seyrine göre yolun sağındaki bankette, park halindeki maktül ... Kitapçı'nın otomobiline, ... sürücüsü ile birlikte inip aracın yanında beklemekte olan yayalara çarpması nedeniyle asli kusurlu olduğu, ölen sürücü Şenol Kitapçı'nın ise kusurunun bulunmadığı, gerek kaza tespit tutanağı, gerekse 12.07.2011 tarihli bilirkişi raporu gerekse de Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilmiş olmakla, asli ve tamamen kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu aynı aileden üç kişinin ölümüne ve birden çok kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13280, Karar No: 2020/2300, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13280 E.  ,  2020/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılan sanığın savunmasında; okuma yazma bilmediğini, ... ve ... isimli kardeşlerin kendisine şirketi üzerine almasını söylediklerini, kendisinin de onlara güvenerek şirketi devraldığını, ...’e vekalet verdiğini, düzenlenen faturalardan haberinin olmadığını beyan etmesi karşısında; maddî gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın savunmasında ismi geçen... ve ... isimli kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

c) ... ve ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya tanıklara ait olmadığının anlaşılması ve/veya faturalar ile yukarıda ismi geçen kişilere ulaşılamaması halinde ise;

Faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12604, Karar No: 2007/783, Tarih: 31.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12604 E.  ,  2007/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATSA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu .parsel sayılı taşınmaza davalıların televizyon vericisi ve baz istasyonu kurmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiş, ecrimisil isteğinden ise vazgeçmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların keşfen saptanan elatmalarının önlenmesine, televizyon vericisi ve baz istasyonunun kaldırılmasına, ecrimisil isteğinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda elatmanın önlenmesine, gerekçeli kararda ise elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek, kısa kararda yalnızca el atmanın önlenmesine, gerekçeli kararda ise ayrıca yıkıma karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4246, Karar No: 2022/4643, Tarih: 29.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4246 E.  ,  2022/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03/12/2015 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait Antalya ili, Gazipaşa ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 141 ada 2 parsel ve 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara trafo binası olarak kullanılmak sureti ile davalı tarafından haksız olarak el atıldığını, haksız el atma nedeniyle müvekkilinin uzun yıllardır taşınmazlarından istifade edemediğini, taraflar arasında el atmanın dayanağı herhangi bir hukuki ilişki ve benzerinin bulunmadığını belirterek el atmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, trafonun 1994-1995 yıllarında kurulduğunu, hak düşürücü ve zaman aşımı sürelerinin geçtiğini, dava konusu taşınmazların ekli imar planından da anlaşılacağı üzere trafo yeri olarak ayrıldığını, trafoların imar planına ve mevzuata uygun olarak yapıldığını bu nedenlerle haksız el atma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, hükmü temyiz etmiştir.

743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinde "Elektrik, gaz, su gibi şeylerin mecraları hangi arz için tesis olunmuşlar ise onun haricinde bulunmuş olsa bile hilafına bir hüküm olmadıkça onlar hangi sınai teşebbüsün eseri iseler onun teferruatı ve sahibinin mülkü nazariyle bakılır. Bu mecraları tesis hakkı, komşuluk münasebetlerine müteallik hükümler icabından olmadığı takdirde irtifak hakkına müsteniden tesis edilmiş olmadıkça başkasının arsasını ayni bir hakla takyit etmiş olmaz. Eğer mecra açıkta değilse irtifak hakkı, tapu siciline kaydolunmakla tesis olunur; açıkta ise irtifak hakkı mecranın yapılmasiyle teessüs etmiş olur." düzenlemesi yer almakta olup; mahkemece trafonun, 743 sayılı Yasa zamanında yapıldığı kabul edilerek el atma gününde yürürlükte olan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin son fıkrasına göre idare lehine davacı taşınmazları üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılacağından bahisle kamu yararı kararı alınmamış olsa bile irtifak kurulmuş sayılacağından idarenin o taşınmazdan müdahalesinin önlenmesi istenemeyeceği kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25/01/1994 gün ve 1-386/25 sayılı kararında açıklandığı üzere 743 sayılı Yasanın 653. maddesinde açıkça belirtildiği gibi, irtifak sözleşmesine konu edilen mecra açıkta tesis olunmuş ise, (sözleşmenin yapılması) ve mecranın açıktan geçirilmesiyle irtifak hakkı doğmuş olacaktır. Bu hüküm açıktan geçen mecralarda görülebilirliğin, tapu aleniyet fonksiyonunun yerini tutabileceği görüşünden kaynaklanmaktadır. Ancak hemen ve özellikle belirtmek gerekirki, mecra irtifakının tescilsiz iktisabına imkan veren bu istisnai hükümle, hakkın dayanağını teşkil eden mecra irtifakı sözleşmesi veya hakka sebep teşkil eden bir diğer hukuki işlemin usulünce düzenlenmesi gerçeği bertaraf edilmiş değildir. Aksi halde, mecra irtifakının doğduğu kabul olunamaz ve taşınmazın maliki M.K.un 618. maddesi uyarınca tecavüzün men'ini dava edebilir. Bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 08.12.1978 gün 1/592 Esas, 1077 Karar sayılı ilamında da aynen vurgulanmıştır.

Somut olayda, dava konusu trafonun yapıldığı tarih taraflar arasında çekişmeli olduğu gibi 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinde düzenlenen ve mecra irtifakının tescilsiz iktisabına imkan veren istisnai hükmün uygulanabilmesi için hakkın dayanağını teşkil eden mecra irtifakı sözleşmesi veya hakka sebep teşkil eden bir diğer hukuki işlemin usulünce düzenlenip düzenlenmediği araştırılmadan yetersiz araştırma ve gerekçe ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ve bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3189, Karar No: 2020/10243, Tarih: 23.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3189 E.  ,  2020/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilerek re'sen inceleme sonucu yeniden hüküm kurulmuş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü ... ve ... parsel sayılı kapama nar bahçesi niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa derhal ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu esastan reddedilerek, re'sen yapılan inceleme ile hükmün; taşınmaz bilgileri, fazla depo edilen bedelin iadesi, gerekçeli karar başlığında vasinin gösterilmesi yönlerinden düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinin, davalı ... vasisine ödenmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bölge Adliye Mahkemesinin kararın hüküm fıkrasının 5. bendinden (ödenmesine) kelimesinden önce gelmek üzere, (ve davalılardan ... vasisine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4481, Karar No: 2024/3159, Tarih: 09.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/4481 E.  ,  2024/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/274 E., 2019/472 K.

KARAR : Asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün asıl davada davacılar/karşı davada davalılar vekili, karşı davada davacı /asıl davada davalı Hazine vekili, asıl davada davalılar Orman İdaresi vekili ve Dörtyol Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., dava dilekçesinde hudutlarını bildirdiği yaklaşık 70.000 m2 taşınmazı, 1960 yılında imar ve ihya ettiğini ve zilyetliğinde bulundurduğunu açıklayarak, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davacı yararına imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını beyanla davacının davasının reddine, taşınmazın Hazine adına tesciline ve davalının taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, davacının tescil talebinin reddine, 2144 parsel sayılı taşınmaza yönelik müdahalesinin önlenmesine dair verilen kararın davacı vekili ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/9280 Esas, 2014/1316 Karar sayılı kararı ile, "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı, taşınmazın evveliyatının orman vasfında olup olmadığının usulüne göre belirlenmediği, öncelikle taşınmazın orman vasfında olup olmadığının belirlenmesi, taşınmaz orman vasfında değil ise, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına" karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, "toplam 48.207,2 m2'lik kısmın ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, Hazine’nin meni müdahale talebinin 2144 sayılı parsel yönünden kabulü ile ... mirasçılarının parsele yapmış olduğu müdahalenin menine" karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, Hazine vekili, Orman İdaresi vekili ve Dörtyol Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1967 yılında yapılmış, dava konusu taşınmaz kadastro tespiti sırasında, kayalık, taşlık, çalılık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.