muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10842, Karar No: 2024/14385, Tarih: 19.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10842 E.  ,  2024/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/811 E., 2020/280 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/330 E., 2019/99 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9918, Karar No: 2012/16643, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9918 E.  ,  2012/16643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava 10.04.2006 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden,davaya konu zararlandırıcı olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği,...'ın 10.04.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası yaralanması nedeniyle maluliyetinin gerekmediği kararını verdiği,... ...... ... ... Kurulu tarafından verilen 17.02.2010 tarihli raporda yine davacının yaralanması nedeniyle maluliyetinin gerekmediği kararı verildiği,iş kazasının oluşumunda %100 oranında davalı işverenin kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesine ve 26.06.1966 gün ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, manevi tazminata hükmedilmesi için ... hukuka aykırı olması, koşuldur.

Somut olayda,davacının zararlandırıcı sigorta olayında sol elinde kesik ve kemik kırığı meydana geldiği ve bu yaralanma sonrasında ...Başkanlığının ile ... Kurulunun birbirini teyit eden raporları kapsamında herhangi bir maluliyetinin(sürekli işgöremezliği)oluşmadığı açıktır. Hal böyle olsa bile, vücut bütünlüğü zarara uğramış kişinin bu olay nedeni ile üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali ile sinir bozukluğunun da cismani zarar kavramına dahil bulunduğunu kabulü gerekir. Buna göre de özellikle yukarıda anılan koşulların oluştuğu dikkate alınarak,davacı yararına uygun manevi tazminat tayin edilmek gerekirken, yazılı düşüncelerle manevi tazminat isteminin tümünün reddine karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3603, Karar No: 2019/8225, Tarih: 04.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/3603 E.  ,  2019/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.04.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 230 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek mahkemece uygun görülecek güzergahtan geçit hakkı tesis edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu taşınmazlara Hazine tarafından el konulduğunu, dava konusu taşınmazlar hakkında İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili, davacı taşınmazı lehine geçit tesisi için başkaca güzergahlar bulunduğunu, dava kabul edilecekse irat şeklinde geçit bedelinin ödenmesine karar verilmesi gerektiğini dile getirmiştir.

Mahkemece, "Davanın kabulü ile İskenderun ilçesi, Akçalı Köyü 230 parsel lehine, 221 ve 231 parsel aleyhine, 10.02.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A), (C) ve (D) harfiyle gösterilen kırmızı boyalı 1 No'lu güzergah üzerinden geçit hakkı tesisine, fen bilirkişisi raporunun kararın eki sayılmasına" karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “Mutlak geçit ihtiyacı” veya “Geçit yoksunluğu”, ikincisine de “Nispi geçit ihtiyacı” ya da “Geçit yetersizliği” denilmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olaya gelince, 10.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda davacıya ait taşınmazın geçit ihtiyacı içinde bulunduğu ve 1. alternatifte (C) harfi ile gösterilen kuru dere yatağından geçerek taşınmazın anayola ulaşmasının mümkün olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu rapor hükme esas alınarak kuru dere üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir. Ne var ki, tesis edilen hüküm isabetli değildir. Çünkü dere yatakları kural olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup bu özelliği itibariyle kamu malı vasfındadır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişilerin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçit irtifakı ile kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş olmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak ya da gerekirse mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak davacının maliki olduğu taşınmazın genel yola kadar kesintisiz bağlantısı sağlanacak şekilde uygun güzergahlar belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarına göre ada ve parsel numaralarının değiştiği anlaşıldığından güncel tapu kayıtları üzerinden hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde eski parsel numaraları üzerinden karar verilmesi de doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarına göre ada ve parsel numaralarının değiştiği anlaşıldığından güncel tapu kayıtları üzerinden hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde eski parsel numaraları üzerinden karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19562, Karar No: 2018/4890, Tarih: 09.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19562 E.  ,  2018/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1-.... vek. Av. ... 2-... Ecza Deposu Hastane ve Medikal Ürünler Ltd. Şti.aralarındaki asıl ve birleşen menfi tespit davaları hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 26/04/2016 gün ve 2015/48 E. - 2016/346 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

1-Hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davalardaki davacı vekilinin hükmü hem asıl hem de birleşen davalar yönünden temyiz ettiği ancak tek bir dava için maktu harç ile temyiz yoluna başvurma harcı yatırdığı anlaşılmaktadır. Birleşen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan temyiz edilen her bir dava için ayrı ayrı harç yatırılması gerekir. Bu itibarla davacı vekilince eksik yatırıldığı anlaşılan maktu temyiz harcı ile temyiz yoluna başvurma harçları için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi,

2- Asıl ve birleşen davalara konu tüm çeklerin arkalı-önlü, okunaklı suretlerinin eklenmesi,

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2596, Karar No: 2008/5355, Tarih: 18.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2596 E.  ,  2008/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 5.11.2007 tarih, 17438/20269 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2444, Karar No: 2023/5272, Tarih: 30.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2444 E.  ,  2023/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/357 E., 2022/877 K.

SUÇ : Taksirle Yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli, 2014/438 Esas, 2016/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 89 ncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca (1/2) artırım yapılarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Sözkonusu kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.01.2022 tarih, 2020/1215 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile sair yönleri incelenmeksizin basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkeme bozma ilamına uyarak, Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251 ve devamı maddeleri gözetildiğinde Basit Yargılama Usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin takdirine bırakıldığı, takdiren basit yargılama usulünü uygulamayarak genel hükümlere göre karar verdiği anlaşılmıştır.

4. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli, 2022/357 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 89 ncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca (1/2) artırım yapılarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.02.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin Temyiz Sebebi;

Sanık hakkında kasten yaralama, öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulması gerektiğine

İlişkindir.

Sanık müdafiinin Temyiz Sebebi;

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.02.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin Temyiz Sebebi;

Sanık hakkında kasten yaralama, öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulması gerektiğine

İlişkindir.

Sanık müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanığın ve ailesinin içinde bulunduğu arabanın kalabalık bir grup tarafından önünün kesilerek, sopalarla ve balta ile saldırıldığına, olay yerinden kaçmak isterken aracın üzerine atladıklarına, yaralama kastının olmadığına, kaldı ki yaralanan şahsın sanığın aracı ile yaralandığına dair bir delil olmadığından, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."... sanık hakkında tartışma ortamında kullandığı aracı kasten katılanın üstüne sürmek suretiyle otomobille çarparak katılanın yaralanmasına sebep olduğu iddia edilerek, kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere göre olayda katılanın anlatımı ve bir kısım tanık beyanlarına göre sanığın eyleminin sanığın savunması ve bir kısım kamu tanığı niteliğindeki tarafları tanımayan bu sebeple ifadelerinin daha ziyade doğru olduğu kanaatine varılan polis memurlarının ifadelerindeyse; aracıyla kavga ortamında kalan sanığın aracını tedbirsiz ve dikkatsiz şekilde kullanarak kavga ortamından uzaklaşmaya çalışırken katılana çarparak yaralanmasına sebep olduğu, eylemin kasten işlendiğine dair yeterli kanaate varılamadığı, sanığın eyleminin taksirle yaralamaya sebep olmak şeklinde değerlendirildiği, kamu tanığı niteliğindeki polis anlatımları, adli tıp kurumu raporu ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur..." şeklindedir.

2. Şikayetçinin talimat mahkemesince alınan ifadesinde "... benim abim sanığın babasının evinde kiracıydı, abimin evinin çatısı su damlattığı için abim evden çıkacaktı, babam, ben ve abim anahtarı teslim etmek için sanığın babasının yanına gittik, anahtarı verirken sanık, babası ve kardeşleride oradaydı, abim depozitoyu istedi, onlarda vermeyince aramızda tartışma çıktı, bu nedenle aramızda husumet oluştu.. Olay günü de mahalleye girdiğimde üç arabada önüme çıktı, ben kaçmaya başladım, babamı aradım, bir yer söyledim, oraya gelmelerini istedim, babamda yanında iki abim ve mahalledeki bir kaç arkladaşımla yanıma geldi, o sırada karşı tarafta arabalarla önüme gelip arabadan indiler, o sırada aramızda bir arbede oldu, arbede sonunda karşı taraf arabalarına binip gittiler, bu sırada ben gelen polis memuruyla görüşüyorken, sanık arkamdan arabayla gelerek beni altına aldı ve sonra durmadan yoluna devam etti, bu olaydan sonra sol ayağım kırıldı, şuanda ayağımda platin takılıdır, olaydan ötürü fizik tedavi görmeye başladım, hasteneye sürekli gidip gelmek zorunda kaldım bu nedenle 1.000 TL civarında zararım oldu, ameliyat sonucu 8.000 TL civarında bir ücret çıktı ancak faturalar hastanede, karşılanıp karşılanmadığını bilmiyorum, karşılanmasını isterim, sanıktan şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum..." şeklinde beyanda bulunduğu,

3. Mahkemede dinlenen yeminli tanıkların bir kısmı, iki taraf arasında tartışma olduğunu, birbirlerine karşılıklı vurduklarını, olay yerine polislerin geldiğini, polisin ... isimli kişiyi zapt etmeye çalışırken, diğer aracın doğrudan ... in üzerine doğru geldiğini, polisin yana çekilerek kendisini kurtardığını, ancak yere düşen ... in ayağının üzerinden aracın geçtiğini, bu arada polisin aracı durdurmaya çalıştığını, aracın durmayarak kaçtığını, ... isimli şahısın üzerine araç sürüldüğünde polisin de orada olduğunu, ... isimli şahsın kullandığı araç ile ...'e kasten çarpması neticesinde ...'in yaralandığını beyan etmişlerdir.

4. Mahkemede dinlenen yeminli tanıkların bir kısmı ise; olay yerine ...'ın eşyalarını taşımak amacıyla iki araç geldiklerini, ...'ın idaresindeki araçta bulunduklarını, olay sırasında araçlardan hiç inmediklerini, karşı tarafın ellerinde sopa ve balta ile araca saldırdıklarını, olay yerinden araç ile hızlıca kaçmaya çalıştıklarını, aracın üzerine atlayanların olduklarını, daha sonra birinin yaralandığını öğrendiklerini beyan etmişlerdir.

5.Mahalledeki kavganın ihbarı üzerine olay yerine gelen 5 polis memurunun ve üzerinde silah ve ekmek bıçağı ile yakalanan, yaralanan şahıs ...'in kardeşi olan ...'ın imzaladıkları, 23.02.2014 tarihli tutanak da özetle; polislerin geldiği zaman sanık idaresindeki araç ile diğer aracın olay yerinden kaçtıkları, bu nedenle yaralanan şahsın (...'ın) nasıl yaralandığını polislerin görmediği şeklindedir.