muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6630, Karar No: 2007/819, Tarih: 02.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6630 E.  ,  2007/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan bonoda rakam ile yazılı bedel kısmının “38.500.000.000.TL.TL” olup bu miktar üzerinden takip başlattıldığını, oysa yazı ile yazılı olan bedel kısmında ise “otuzsekiz milyon beşyüz bin TL” yazılı olup, müvekkilinin bu miktar kadar borçlu olduğunu, rakam ve yazı ile yazılı bedeller arasında fark olması halinde TTK.’nun 588. maddesi gereğince yazı ile yazılı olan kısma itibar edilmesi gerektiğini belirterek, 38.461.500.000.TL. lık aşan kısım yönünden borçlu bulunmadıklarının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senet metninde yazı ile, “otuz sekiz milyar beşyüz bin TL” yazıldığını, borcun 38.500.000 TL: olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, senet metninin dava dışı ... tarafından taraflar önünde doldurulduğunu bildirerek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre senedin rakamla yazılı olan bölümünde tahrifat olmadığı, yazı ile yazılan bölüm hususunda Adli Tıp Kurumu raporunda kesin bir tespit yapılamamış ise de, yazının davacının iddia ettiği gibi milyon olduğu hususunun teyit edilmediği, tanzim tarihi itibariyle 38.500.000.TL: için bono düzenlenmesinin hayatın olağan akışına göre mümkün görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-TTK.’nun 588/1 maddesi "Poliçe bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa, yazı ile gösterilen bedele itibar olunur.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda dava konusu bononun rakamla gösterilen bedeli “ 38.500.000.000.TL” yazılmasına karşın, yazı ile gösterilen bedelinin “otuzsekiz milyon beşyüzbin” olduğu, bu nedenle az olan yazı ile yazılı bedele itibar edilmesi gerektiği iddia edilmiştir.

Ne varki mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan raporda senette tahrifat olmadığı ancak yazılı bölümdeki yazının milyon veya milyar olarak ayrımının yapılamadığı” belirtilmiştir. Mahkemece, senedin düzenleme tarihi itibariyle 38.500.000.TL. için düzenlenmiş olması hayatın olağan akışına uygun görülmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Ne varki mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan raporda senette tahrifat olmadığı ancak yazılı bölümdeki yazının milyon veya milyar olarak ayrımının yapılamadığı” belirtilmiştir. Mahkemece, senedin düzenleme tarihi itibariyle 38.500.000.TL. için düzenlenmiş olması hayatın olağan akışına uygun görülmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, senedin yazılı bölümündeki yazının milyar olarak yazılı olduğu kabul edildiğine göre, bedelin “otuzsekiz milyar beşyüz bin “ olarak kabulü gerekirken, senet bedelinin “otuzsekizmilyar beşyüzmilyon” olarak kabulü TTK.’nun 588/1.maddesi hükmüne aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1873, Karar No: 2011/3719, Tarih: 05.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1873 E.  ,  2011/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yatırım San. ve Tic. AŞ vd aleyhine 15/04/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 15/12/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Güneş gazetesinin 13.03.2009 günlü sayısında; kendisinin, eşinin ve bir mankenin fotoğraflarına yer verilerek “Sosyeteyi sarsan aşk bombası” başlığı ile yayımlanan ve bir mankenle aşk hayatı yaşadığı iddia edilen haberin, gerçeğe aykırı olduğunu, ahlak dışı ilişkisi olan evli biri gibi kamuoyuna sunulduğunu belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle davalı yanın manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı yan ise; davacı ve adı geçen mankenin kamuoyunun dikkatini çeken kişilerden olduğunu, bir restoranda yemek yerken görülmeleri üzerine aralarında gizli bir aşkın olabileceği sorusunun akla geldiğini, diğer yayın organlarında da benzer haberlerin yayımlandığını, başlığın dikkat çekmek amacıyla gazetecilik tekniğinin bir gereği olarak kullanıldığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının tanınmış bir mankenle yemek yemesinin kamuoyunu ilgilendiren bir olay olması nedeniyle haber niteliği taşıdığı, bunun çarpıcı bir başlık ile okuyucunun ilgisini çekmeye yönelik olarak yayınlandığı, benzer yayınların daha önce de pek çok internet sitesinde yer aldığı, yayının hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, davacının tanınmış bir mankenle yemek yemesinin kamuoyunu ilgilendiren bir olay olması nedeniyle haber niteliği taşıdığı, bunun çarpıcı bir başlık ile okuyucunun ilgisini çekmeye yönelik olarak yayınlandığı, benzer yayınların daha önce de pek çok internet sitesinde yer aldığı, yayının hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmiştir.

“Sosyeteyi sarsan aşk bombası” başlığı altında yayımlanan haberde, işadamı ve siyasetçi olan davacının, dava dışı bir mankenle gizli aşk yaşadığı, bu gizli aşkın bir restoranda yenilen yemekle ortaya çıktığı, bu yasak aşk nedeniyle mankenin sevgilisinden ayrıldığı, davacının otuz yıllık eşinin nasıl bir tepki vereceğinin merak edildiği yazılmıştır. Yerel mahkeme yemek yerken davacı ve manken arkadaşının birlikte görülmeleri üzerine yapılan yayının hukuka uygun olduğunu belirtmiş ise de davacı, haberde belirtilen yemek yeme olayının gerçek olmadığını iddia ettiği gibi, davalı yan da davacının yemek yerken görüldüğünü kanıtlayamamıştır.

Yerel mahkemece; gerçeğe aykırı olarak, evli olan davacının gizli ve yasak aşk yaşadığı biçimde haber yayımlanmasının onun kişilik haklarına saldırı oluşturacağı, haberin başka yayın organlarında yayımlanmış olmasının da davalıların eylemini hukuka uygun hale getirmeyeceği gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9715, Karar No: 2013/9438, Tarih: 07.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9715 E.  ,  2013/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

YRG.GELİŞ TARİHİ:

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; davalı kurum tarafından davacının 2009 tarihli Eczane protokolü gereği 2 yıl süre ile sözleşmenin feshi işleminin cezai şart ve süre yönünden iptali talebiyle açılmış olup, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının temyizi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,7.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14715, Karar No: 2017/3103, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14715 E.  ,  2017/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4221, Karar No: 2020/6419, Tarih: 02.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4221 E.  ,  2020/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 10/06/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/522 esas, 2019/773 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/06/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 10/03/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 17/09/2018 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararında itiraz hakkı gösterildiği ve usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

2- Sanığın tedbirin infazına başladığı, ancak erteleme süresi zarfında 15/04/2019 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle TCK’nın 191/4. maddesinin (c) bendi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/522 esas, 2019/773 sayılı kararıyla "ısrar koşulunun oluşmadığı ve erteleme süresi zarfında sanığın uyuşturucu kullandığına ilişkin bir rapor da bulunmadığı" gerekçesiyle, yargılama şartı gerçekleşmediğinden bahisle “kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin soruşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15/04/2019 tarihli raporu ile sanığın uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirildiği, şüphelinin erteleme süresinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanunun 191/4. maddesinde yer alan,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/522 esas, 2019/773 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Kamu davasının açılması için aranan "ısrar şartı" TCK'nın 191/4-(a) maddesine giren durumlarda söz konusu olup Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz edilen denetimli serbestlik ve tedavi tedbirlerinin gerektirdiği yükümlülüklere, yapılan çağrılara, plan ve programlara uyup uymamakla ilgilidir. Aynı maddenin 4. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yazılı doğrudan soruşturmayı gerektiren suç teşkil eden fiiller ısrarın kapsamı dışındadır. Bu suçlar haber alındığında, kamu davası açılması ertelenen suçla birlikte soruşturularak, kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edildiğinde, bu suç ihlal nedeni sayılıp, açılması ertelenmiş olan kamu davasının açılması gerekir.

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15/04/2019 tarihli raporu ile sanığın uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirildiği, bununla birlikte sanığın uyuşturucu madde kullandığını gösteren tahlil sonuçlarının Mahkemeye gönderilmediği,

Bu nedenle her ne kadar Mahkemenin “ısrar koşulunun gerçekleşmediği” yönündeki gerekçesi yasaya aykırı olmakla birlikte, Mahkemece, erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen suç bakımından yapılan delil değerlendirilmesi sonucunda, “erteleme süresi zarfında sanığın uyuşturucu kullandığına ilişkin bir rapor da bulunmadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak ilk suça ilişkin yargılama şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine ulaşıldığı ve bu nedenle durma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve takdir edilmesine dayalı olarak oluşturulan gerekçenin hatalı olduğu hususunun ancak olağan kanun yollarıyla incelenmesi mümkün olup, kanun yararına bozma yoluna konu olamayacağından, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/522 esas, 2019/773 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/997, Karar No: 2023/7316, Tarih: 12.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/997 E.  ,  2023/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/482 Esas, 2023/8 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "KRİSTAL TÜRKİYE" ibaresini marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, 2018/09455 numarasını ... başvurunun, davalı Kurum YİDK'in 2018-M-4365 sayılı kararı ile 2011/83190 numaralı "kristal" ibareli marka gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) beşinci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin markası ile redde gerekçe gösterilen markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, "kristal" kelimesinin müvekkilinin unvanı ve markası olarak ... zamandır kullanıldığını ileri sürerek davalı Kurumun YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/282 E., 2019/107 K. sayılı kararıyla markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un beşinci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/282 E., 2019/107 K. sayılı kararıyla markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un beşinci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2020 tarih, 2019/747 E., 2020/1190 K. sayılı kararıyla davacının başvuru markası ile redde mesnet markanın kapsamındaki 36 ncı sınıf malların aynı olduğu, ibarelerin de ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğu, davacının önceki tescilli markalarından kaynaklanan kazanılmış hakkının bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sadece altıncı maddenin birinci fıkrasına göre yapılacak itirazlarda bir def'i olarak ileri sürülebilecek "başvuru tarihinden önceki 5 yıllık sürede itiraz gerekçesi markanın kullanıldığını ya da kullanmamaya dair haklı sebeplerin olduğuna ilişkin delillerin sunulmasını isteme hakkının", aynı Yasanın beşinci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayalı davalarda uygulanamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.09.2022 tarih, 2021/1695 E., 2022/6187 K. sayılı kararıyla; "...1- Dava, 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesi uyarınca başvurunun reddine ilişkin TÜRKPATENT YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi (556 s. Marka KHK'nın 7/1-b) uyarınca marka başvurusunun TÜRKPATENT tarafından mutlak sebeple reddedilebilmesi için daha önceden başkası adına var olan marka ile aynı veya bu markaya ilk bakışta fark edilemeyecek kadar benzer bir ayırt edici işaret olması ve aynı zamanda tescil kapsamlarının da aynı olması gerekir. Bu şekilde bir karşılaştırmada, markalarda yer ... ayırt edicilik özelliği olmayan sıradan işaretler ile tanımlayıcı ibareler dikkate alınmaz.

Somut uyuşmalıkta Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiş ise de başvuru konusu “KRİSTAL TÜRKİYE” ibareli marka ile başvurunun reddine gerekçe gösterilen “KRİSTAL” markaları arasında ilk bakışta ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu kabul edilmişse de 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca ret kararı verilebilmesi için markalar arasında herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek ve ilk bakışta aynı veya ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunması ve tescil kapsamlarının aynı olması gerekmektedir. Oysa, somut olayda başvuru ile redde mesnet marka arasında ayniyet olmadığı gibi, ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmamaktadır.