muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/288, Karar No: 2020/226, Tarih: 21.05.2020

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nun “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile maktul ...’nın hemşehri oldukları, sanığın olay tarihinden önce yaklaşık 8 yıl süreyle maktule ait evde kiracı olarak kaldığı, daha sonra bu evden taşınarak tanık ...’in işlettiği marangozhanenin yanında bulunan binada ikamet etmeye başladığı, sanığın iddiasına göre olaydan bir süre önce ...’in marangozhaneyi maktul ...’ya devrettiği, iş yerini devralan maktulün yazıhaneye getirdiği kadınlarla eğlence yapmaya başladığı, bu durumdan rahatsızlık duyduğunu ileri süren sanığın bizzat ve aracılar vasıtasıyla maktulü uyardığını iddia ettiği, ancak maktulün iş yerine kadın getirip çevreye rahatsızlık verdiği hususunun tanık ... tarafından doğrulanmadığı, olay gecesi alkollü şekilde evine gelen sanığın, evinin yanındaki marangozhanede çay içip oturan maktul ile tanıkları görmesi üzerine maktulün yanına gittiği, yazıhane kısmında televizyon izleyen tanık ...’ya orada ne yaptığını sorduktan sonra yazıhane dışında bulunan maktule hakaret edip maktulle tartışmaya başladığı, tartışma sırasında yanında taşıdığı ruhsatsız tabancasını çıkararak havaya 1 el ateş ettiği, silah sesini işiterek dışarı çıkan ... ile maktulün yanında bulunan tanık ...’i olay yerinden kovarak uzaklaştıran sanığın, daha sonra da maktulün bacak bölgesine 1 el ateş ettiği ve silahını dışarıdaki çalılar arasına gizledikten sonra kiralık aracına binip saat 23.05.02’de hareket ederek olay yerinden uzaklaştığı, maktulün sol diz kapağı iç yan bölgesinden giren ateşli silah mermi çekirdeğinin, sol bacak arka yüz 1/3 üst seviyeden çıkarak vücudu terk ettiği, maktulün bacaktaki posterior ven ve arter yaralanması nedeniyle dış kanama geçirdiği, sanık tarafından olay yerinden uzaklaştırılan tanık ...’nın 2. kez silah sesi duyması üzerine yaklaşık 50 metrelik mesafeden olay yerine geri geldiğinde maktulü tek başına yerde kan içinde yatarken görmesi üzerine telefonla cankurtaran çağırdığı, kayıtlara göre; saat 23.00 sıralarında Meram Tıp Fakültesi Hastanesine getirildiğinde şuuru kapalı, genel durumu kötü olan maktulün, tansiyonunun alınamadığı, nabzının dakikada 46 olarak sayıldığı, cildinin soğuk olduğu, iç çekme şeklinde solunum yapabildiği, yapılan tıbbi müdalelere karşın Hastaneye getirilişinden yaklaşık 4 saat sonra, saat 03

.00 sıralarında Meram Tıp Fakültesi Hastanesine getirildiğinde şuuru kapalı, genel durumu kötü olan maktulün, tansiyonunun alınamadığı, nabzının dakikada 46 olarak sayıldığı, cildinin soğuk olduğu, iç çekme şeklinde solunum yapabildiği, yapılan tıbbi müdalelere karşın Hastaneye getirilişinden yaklaşık 4 saat sonra, saat 03.45 sıralarında büyük damar açılması, dış kanama ve hemorajik şok neticesinde hayatını kaybettiği, aynı gece yakalanan sanığın suçta kullandığı tabancayı gizlediği yerden çıkararak kolluk görevlilerine teslim ettiği, teslim alınan tabancanın atış yatağında 1 adet, şarjöründe 4 adet olmak üzere toplam 5 adet mermi bulunduğu anlaşılan olayda; sanıkla maktul arasındaki ihtilafın husumet boyutunda olmaması, alkollü olarak evine dönen sanıkla maktul arasında aniden gelişen olay sırasında sanığın yakın mesafeden maktulün bacak bölgesini hedefleyerek, yukarıdan aşağıya seyredecek şekilde tek el ateş etmiş olması, sanığın atışlarına devam etmesine engel bir neden bulunmamasına ve maktulün bacak bölgesini hedeflediği tek atıştan sonra, çalışır durumdaki tabancasında, atışa hazır 5 mermisi daha bulunmasına karşın, yaralı ve savunmasız durumdaki maktule yönelik tekrar ateş etmek veya saldırıda bulunmak yerine eylemine kendiliğinden son vermiş olması hususları birlikte göz önüne alınıp sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Özel Dairenin; sanığın, tanıklar ... ve ...’yı olay yerinden uzaklaştırarak yaralanan maktulün kan kaybından ölümünün gerçekleşmesini sağlamak için maktulün başında beklediğine ilişkin olay kabulüne, olay yerine 50 metre mesafede bulunduğunu belirten ve maktulün yaralanmasına neden olan 2. silah sesinden hemen sonra olay yerine gittiğinde maktulü yerde yatar şekilde tek başına gördüğünü ifade eden tanık ...’nın beyanı ile maktulün Hastaneye kaldırıldıktan yaklaşık 4 saat sonra hayatını kaybetmiş olması karşısında itibar etmenin mümkün olmadığı,

Bu şekilde sanığın öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği, yaralama eylemiyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunması karşısında da sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince kurulan hükmün bozulmasına ilişkin kararının kaldırılmasına, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin usul ve yasaya uygun olan 22.12.2016 tarihli ve 74-183 sayılı kararının onanmasına, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A, 107 ve geçici 6. maddelerinde yapılan değişiklikler ile hükmolunan ceza miktarı, gözaltında, tutuklulukta geçirilen süreler ve koşullu salıverilme tarihine kadar cezaevinde kalması gereken süre birlikte gözetildiğinde; sanık ...’ın tutuklu bulunduğu kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan tahliyesine, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın maktule yönelik eylemi, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.11.2018 tarihli ve 3853-4986 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin usul ve yasaya uygun olan 22.12.2016 tarihli ve 74-183 sayılı hükmünün ONANMASINA,

4- 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A, 107 ve geçici 6. maddelerinde yapılan değişiklikler ile hükmolunan ceza miktarı, gözaltında, tutuklulukta geçirilen süreler ve koşullu salıverilme tarihine kadar cezaevinde kalması gereken süre birlikte gözetildiğinde; sanık ...’ın tutuklu bulunduğu kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.05.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7730, Karar No: 2010/16877, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7730 E.  ,  2010/16877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Orman İşletme Müdürlüğü ile A.Ş. Arasındaki özel orman olarak işletilmesine karar verilen taşınmazın ifrazının iptali ve mesul müdür atanması isteminden kaynaklanmakta olup, mülkiyet uyuşmazlığı bulunmamaktadır. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek (4.) Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek (4.) Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2677, Karar No: 2013/25103, Tarih: 04.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2677 E.  ,  2013/25103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/76121

MAHKEMESİ : Tire Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2011/230 (E) ve 2011/410 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Park halindeki bir minibüsün içindeki bozuk paraları çalmaya çalıştığı esnada minibüsün sahibi tarafından fark edilmesi üzerine sanığın yalın ayak olay yerinde kaçması, olay yerinden uzaklaştıktan sonra cami şadırvanında abdest alanların kullanması için bırakılmış terliklerden bir çiftini giymesi, daha sonra olay yerine park etmiş olduğu aracını almak amacıyla geri döndüğünde kolluk görevlileri tarafından yakalanması, sanığın minibüs içindeki bozuk paraları çalmaya kalkışması sebebiyle yakalandığı esnada kendiliğinden ayaklarında bulunan terliklerin de çalıntı olduğunu ve çalındığı camiyi göstermek suretiyle terliklerin iadesini sağlamış olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18036, Karar No: 2023/8542, Tarih: 09.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18036 E.  ,  2023/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2019/712 Esas, 2020/177 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237

sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1145 Esas, 2021/1284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kolluk kuvvetleri tarafından hazırlanan tutanak hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık tarafından tanık Selman’a verilen maddenin uyuşturucu olduğuna dair bir değerlendirilmeye gidilmesi hukuka aykırı olduğuna,

3. 22.51 sularında, Ramazan sokağında gerçekleşen bu olayın bu kadar net anlatılması, hatta ve hatta poşetin rengine kadar yazılması durumu hayatın olağan akışına aykırı olduğuna,

4. Tanıkların çelişkili beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine,

5. Kolluk kuvvetlerine verdiği bilgilere göre sanığın kullanıcı olduğuna, kendisinin uyuşturucu madde satıcısı olma ihtimalinin bulunmadığına,

6. Tape kayıtları incelendiğinde isnat edilen suça ilişkin herhangi bir şüphe uyandıracak mahiyette görüşme bulunmadığına,

7. Sanığın uyuşturucu madde satıcısı olduğuna dair kesin her türlü şüpheden uzak bir delil bulunmadığına,

4. Tanıkların çelişkili beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine,

5. Kolluk kuvvetlerine verdiği bilgilere göre sanığın kullanıcı olduğuna, kendisinin uyuşturucu madde satıcısı olma ihtimalinin bulunmadığına,

6. Tape kayıtları incelendiğinde isnat edilen suça ilişkin herhangi bir şüphe uyandıracak mahiyette görüşme bulunmadığına,

7. Sanığın uyuşturucu madde satıcısı olduğuna dair kesin her türlü şüpheden uzak bir delil bulunmadığına,

8. Mehmet Sinan’n 22.05.2019 tarihli şüpheli sıfatıyla alınan ifadesinden sonra 12.06.2019 tarihinde tekrardan karakola çağrılarak bu kez bilgi alınan sıfatı ile baskı altında ifadesi alındığına, bu durumun da elde edilen canlı teşhis delilinin şüpheli delil haline getirdiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tape kayıtları, kriminal uzmanlık raporları, tanık beyanları, teşhis tutanakları, olay tutanakları, tutanak mümzilerinin mahkememiz huzurundaki anlatımları ve uyuşturucu madde kullanıcısı tanıkların beyanları, sanık ...'in ikrarı ve diğer sanık Siber El Casım'ın tevilli ikrarları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; hakkında iletişimin tespiti tedbiri uygulanan sanık ...'in 2 farklı ara yakalamada uyuşturucu madde kullanıcısı olan şahıslara uyuşturucu madde satışı yaptığının tespit olunduğu, sanık ...'in satmış oldukları uyuşturucu maddelerin kullanıcılardan ele geçirildiği, 12.06.2019 tarihli operasyonda sanık ...'in üzerinde yapılan üst aramasında satışa hazır vaziyette bulunan 24 adet captagon hap ele geçirildiği, sanık ...'in savunmalarında hapları şüpheli Siber Casım El Muhammed'den para karşılığında aldığını, bu şahıstan öncesinde de 2 kez hap satın aldığını ifade ederek diğer sanığı teşhis ettiği, akabinde Siber Casım El Muhammed'in yakalandığı ve sanık üst aramasında 150 adet captagon ve ikametinde yapılan aramada 276 adet captagon hap ele geçtiği, sanık Siber Casım El Muhammed savunmalarında ... isimli şahıstan captagon hap satın aldığını beyan ettiği, sanığın uyuşturucu madde ticareti eylemlerinin teknik ve fiziki takip neticesinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ve uyuşturucu kullanan şahısların beyan ve teşhisleriyle açıklığa çıktığı, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, cezanın kanuni bağlamda uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1145 Esas, 2021/1284 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmın "...tamamının tahsil edileceği hususunun" ibarelerinden sonra gelmek üzere "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.

.Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2019/1526, Karar No: 2019/4041, Tarih: 08.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1526 E.  ,  2019/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 08/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2300, Karar No: 2022/1589, Tarih: 02.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2300 E.  ,  2022/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/11/2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı ayrılık nedeniyle müdahalenin önlenmesi, kal ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılardan ...'un 118 ada 128 parselin, ...'in ise aynı yer ... ada 127 parselin maliki bulunduğunu, komşu 118 ada 133 parselin ise davalılara ait olduğunu, taşınmazlar arasında kadimden beri bölgenin yağmur sularının aktığı dere olarak kullanılan alan olduğunu, derenin bir kısmının davacılara ait taşınmazlar içerisinde, bir kısmının ise davalılara ait taşınmazın sınırları içerisinde kaldığını, davalılar tarafından maliki oldukları 118 ada 133 parsel sayılı taşınmaz üzerine sera inşaatına başlandığını ancak kadimden beri dere olarak kullanılan bölümün de üstünü doldurarak seranın içerisine dahil ettiklerini, seranın duvarını komşu parselin en uç noktasına kadar yaklaştırdıklarını, davalıların bu eylemi ile su tahliye yapısının bozulacağını, bundan sonra bütün yağmur sularının davacılara ait taşınmazlara akacağını, bu nedenle komşuluk hukukuna aykırı olarak yapılan müdahalenin men'ine, taşınmazın kadim dere olan kısmının davalılar tarafından eski haline getirilmesine, mümkün olmazsa eski hale getirme bedelinin davacıya ödenmesine ve davalılar tarafından kadim dere üzerine yapılan inşaatin kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, 118 ada 133 parsel sayılı taşınmazın davalılardan ...'e ait olduğunu, bu taşınmaz üzerine ...'in kızı diğer davalı ... tarafından örtü altı sera inşaatı yapıldığını, ...’nın bu sera inşaatının yapımında aktif bir rolünün bulunmadığını, seranın tapulu taşınmazda yapıldığını ve tecavüzlü olmadığını, aynı zamanda dereyi de etkilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “Davalılar tarafından dere yatağına yapılan müdahalenin men'ine, ... parsel sayılı taşınmazda 07/12/2015 tarihli Kadastro Teknisyeni ile Harita Mühendisinin müşterek raporuna ekli krokide D harfi ile sarı renk ile gösterilen 14,13 m²'lik kısma davalıların yaptığı müdahalesinin komşuluk hukuku gereğince men'i ile bu yer üzerindeki duvarın kal'ine, 10,000,00 TL olarak belirlenen eski hale getirme tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili vekalet ücreti yönünden, davalılardan ... vekili ise esas yönünden temyiz etmiştir.