muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4468, Karar No: 2017/4827, Tarih: 18.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/4468 E.  ,  2017/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2014 tarih, 22260 sayılı Kanun Yararına Bozma istemi ile;

Çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etme suçundan İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2009 tarihli ve 2004/175 esas, 2009/229 sayılı kararı ile 7 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ... hakkındaki cezanın infazı sırasında, hükümlü vekili tarafından müvekkilinin kapalı kuruma alınma işleminin iptali ile denetimli serbestlik tedbiri ile tahliyesine ilişkin talepte bulunulması üzerine talebinin kabulü ile hükümlünün cezasının açık ceza infaz kurumunda çektirilmesi gerektiğinin tespitine ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A ve 5275 sayılı Kanuna 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesi ile eklenen geçici 4. maddeleri gereğince hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair, Denizli İnfaz Hakimliğinin 21.11.2013 tarihli ve 2013/3206 esas, 2013/3219 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2013 tarihli ve 2013/1099 değişik iş sayılı kararını kapsayan takım evrak incelendi.

İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

1-6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 3/2. maddesinde yer alan "Terör suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar hariç olmak üzere………cezaları doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilir. ..." ve bu maddeye istinaden çıkartılan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 5. maddesinde yer alan "Terör suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar hariç olmak üzere……….cezaları doğrudan açık kuramlarda yerine getirilir." hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 220/2. maddeleri kapsamında kalıp mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun 15. maddesi gereğince bu kanun kapsamında sayılmakta ve aynı Kanunun 13. maddesi gereğince infazı 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 16 ve 17. maddeleri gereğince terör suçları gibi yapılacağından, hükümlünün mahkumiyetine konu çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etme suçunun örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suç olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de, 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi gereğince hükümlü hakkında iyi halli olduğuna dair tespit ve değerlendirme raporu olmaksızın cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu karar karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. addesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 13.01.2014 gün ve 94660652-105-20-10946-2013-1015/2914 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

I-OLAY:

Hükümlü ...’ın İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2009 tarih, 2004/175 esas, 2009/229 karar sayılı ilamıyla; çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etmek eyleminden dolayı 4422 sayılı Yasanın 15. maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK’nın 314/1, 59/2 maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Karar, temyiz üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 14.12.2010 gün ve 2010/6591 - 14012 sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.

Hükümlü cezasını infaz etmekte iken, Denizli İnfaz Hakimliğinin 21.11.2013 tarih ve 2013/3206 - 3219 sayılı kararıyla; 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesi ve bu yasaya 6411 sayılı Yasayla eklenen geçici 4. maddesi gereğince, hükümlü ...’ın açık cezaevine ayrılma hakkının olduğunun tespiti ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Bu karara karşı Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı 21.11.2013 tarih, 2013/7-3492 sayılı müzekkere ile itiraz etmiştir. İtirazı inceleyen Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi 29.11.2013 tarih ve 2013/1099 sayılı kararıyla itirazı reddetmiştir. Bu şekilde Denizli İnfaz Hakimliği’nin kararı kesinleşmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etmek eyleminden 765 sayılı TCK’nın 314/1 maddesi gereğince hapis cezasına mahkum edilen hükümlünün bu cezasının infazının 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 17. maddesi gereğince yapılıp yapılmayacağına ilişkindir,

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

5275 sayılı TCK’nın 7/3, 765 sayılı TCK’nın 2/2 maddeleri gereğince hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrüre ilişkin hükümler hariç infaz hukukunda derhal uygulama prensibi geçerlidir. Şartla tahliyeye ilişkin düzenlemede ise, zaman bakımından lehe kanun uygulanacaktır.

Eylemin suç tarihi 01.06.2005 tarihi öncesi olup bu tarihten sonra 5275 sayılı CGTİH Kanun yürürlüğe girdiğinden lehe olan infaz yasasının uygulanacağına kuşku yoktur.

Hükümlü 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun 15. maddesi yollamasıyla 765 sayılı TCK’nın 314/1 maddesi gereğince mahkum olmuştur.

Eylemin suç tarihi 01.06.2005 tarihi öncesi olup bu tarihten sonra 5275 sayılı CGTİH Kanun yürürlüğe girdiğinden lehe olan infaz yasasının uygulanacağına kuşku yoktur.

Hükümlü 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun 15. maddesi yollamasıyla 765 sayılı TCK’nın 314/1 maddesi gereğince mahkum olmuştur.

4422 sayılı Yasanın 13. maddesinde; “bu kanun kapsamına giren suçlardan tutuklananlar ile mahkum olanlar hakkında terörle mücadele kanununun 16 ve 17. maddeleri hükümleri doğrultusunda infaz edilir.” düzenlemesi mevcuttur.

3713 sayılı Yasanın 16 ve 17. maddeleri, Cezaların İnfazına ilişkin 647 sayılı Kanuna göre farklı bir infaz rejimi öngörmektedir. 17. maddeye göre süreli hapis cezalarından şartla tahliye edilebilmek için, iyi halli olarak cezanın 3/4’ünün çekilmesi gerekmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yeni ceza adalet sisteminde, önceki düzenlemelerden farklı hükümler getirilmiştir.

5275 sayılı CGTİH Kanununun 107/4 maddesi gereğince; terör ve örgütlü suçlardan örgüt kuran, yöneten, üye olan ya da örgüt faaliyeti çerçevesinde suç işleyenler hakkında diğer hükümlülere göre şartla tahliye edebilmek için cezaevinde kalınacak sürenin daha fazla olduğu görülmektedir. Nitekim bazı suç faillerine özgü infaz rejimi de aynı Yasanın 108. maddesinde düzenlenmiş olup, haklarında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen kişiler hakkında infaz, bu madde gereğince yapılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 58/9 maddesinde “örgüt mensubu” suçlu hakkında uygulanacağı belirtilmiştir.

Örgüt mensubu, aynı Yasanın 6/1-j maddesinde tanımlanmış olup, suç örgütü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişi anlaşılmaktadır.

Yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, haklarında 58/9 maddesi uygulanan hükümlülerin cezaları 5275 sayılı CGTİH Kanununun 108. maddesi gereğince, hakkında TCK’nın 58/9. maddesi uygulanmayan ancak, 3713 sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında kalan suçlardan mahkum olan hükümlülerin cezası ise, 5275 sayılı Yasanın 107/4 maddesine göre infaz edilecektir.

Hükümlünün mahkum olduğu 7 ay 15 günlük hapis cezasının suç tarihinin 01.06.2005 öncesi olması karşısında lehe bulunan yasanın 01.06.2005 tarihinden önceki infaz yasaları olduğu anlaşılmaktadır. Zira, örgütlü suçlarda şartla tahliyeyi hak edebilmek için cezaevinde kalma süreleri her iki infaz yasasında da aynı olmakla birlikte, 5275 sayılı Yasa, şartla tahliye edildikten sonra da güvenlik tedbiri öngörülmesi nedeniyle bu yön itibariyle aleyhedir.

Çıkar amaçlı suç örgütüne yardım eyleminin yaptırımı 4422 sayılı Yasada düzenlenmemiştir. Bu Yasanın 13. maddesi Ceza Kanununa atıf yapmaktadır. Dolayısıyla bu Yasada düzenlenmeyen suçların cezasının infazı da 3713 sayılı Yasanın 17. maddesine göre yapılacağına ilişkin yorum, Ceza ve İnfaz Kanunlarında “aleyhe kıyas yapılamaz” ilkesine aykırı olacaktır.

Çıkar amaçlı suç örgütüne yardım eyleminin yaptırımı 4422 sayılı Yasada düzenlenmemiştir. Bu Yasanın 13. maddesi Ceza Kanununa atıf yapmaktadır. Dolayısıyla bu Yasada düzenlenmeyen suçların cezasının infazı da 3713 sayılı Yasanın 17. maddesine göre yapılacağına ilişkin yorum, Ceza ve İnfaz Kanunlarında “aleyhe kıyas yapılamaz” ilkesine aykırı olacaktır.

Denetimli serbestlik uygulanarak cezanın infazı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna 05.04.2012 tarih ve 6291 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen 105/A maddesi esas alınarak yapılmaktadır. Bu düzenleme ile hükümlülerin dış dünya ile uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlantılarını sürdürmeleri ve güçlendirmeleri amaçlanmıştır.

Kanun yararına bozma talebinin bulunulduğu tarihteki ceza ve infaz mevzuata göre ihtilafın çözümü kovuşturulması gerektiğinden o tarihte yürürlükte bulunan düzenleme aşağıdaki gibidir;

Hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbirleri ile infaz edilebilmesi için;

1-Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasının son 6 ayını geçirmesi,

2-Çocuk Eğitim Evinde toplam cezalarının 1/5'ini tamamlaması,

3-Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık cezaevine sevk edilemeyen veya bu nedenlerle kapalı kuruma gönderilenlerin açık cezaevine ayrılma tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olması halinde;

Koşullu salıverme tarihine 1 yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin talepleri halinde cezaevi idaresi tarafından hükümlü hakkında düzenlenen rapor göz önünde bulundurularak İnfaz Hakimliğince karar verilebilir.

24.01.2013 tarih 6411 sayılı Kanun ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 4. maddesi gereğince 105/A maddesindeki 6 aylık süre 31.12.2015 tarihine kadar aranmayacaktır.

Yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, denetimli serbestlik tedbirleri uygulanarak cezanın infazı için; açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkına sahip olunması veya çocuk eğitim evinde cezanın 1/5'inin infaz edilmiş olması zorunludur.

02.09.2012 tarihli 28399 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği ile yine bu yönetmelikte değişiklik yapan 22.08.2015 tarih ve 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan hükümler göz önünde bulundurulduğunda; açık ceza infaz kurumundaki cezaların infazı 3 şekilde gerçekleşmektedir;

1-Açık cezaevine doğrudan alınacak hükümlüler, yönetmeliğin 5. maddesinde sayılmış olup "terör suçları ve örgüt faaliyeti kapsamında" işlenen suçlar hariç tutulmuştur.

1-Açık cezaevine doğrudan alınacak hükümlüler, yönetmeliğin 5. maddesinde sayılmış olup "terör suçları ve örgüt faaliyeti kapsamında" işlenen suçlar hariç tutulmuştur.

2-Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak olan hükümlüler yönetmeliğin 6. maddesinde yer almıştır. Terör suçlularının bu haktan yararlanabilmesi için haklarında 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 4422 sayılı Kanunun 14. maddesi veya 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesi uygulanmış olmalıdır (Yönetmelik 6/2-c maddesi). Ya da terör veya örgütlü suçtan mahkum olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmiş olmalıdır (Aynı yönetmelik 6/2-ç maddesi).

3-Yönetmeliğin 8. maddesinde ise Yönetmeliğin 6/2-c ve ç bendi dışında kalan terör ve örgütlü suçlardan mahkum olanlar açık kuruma ayrılamayacaktır.

Görüldüğü üzere terör ve örgütlü suçlardan mahkum olan kişilerin yönetmelikte yer verilen yukarıdaki istisnalar dışında açık ceza infaz kurumuna ayrılma imkanı bulunmamaktadır.

Çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etmek suçu, suça iştirak kapsamında şeriklik kısmında yer alan “suça yardım” kavramından farklı anlam ifade eden özel bir norm olarak düzenlenmiştir. Örgüte yardım etmek eyleminde yaptırım 5237 sayılı TCK’nın 220/7 maddesi gereğince örgüt üyesi olmak suçuna atıf yapmış ise de, örgüt üyesi olmak ile örgüte yardım farklı unsurları içermekte olup aynı suç kapsamında değildir. Bu nedenlerle çıkar amaçlı suç örgütüne yardım nedeniyle mahkum olan hükümlünün 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesi kapsamında bulunduğuna ilişkin Denizli İnfaz Hakimliğinin ve itirazın reddine karar veren Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infaz edilebilmesi için hükümlünün iyi halli olduğuna dair değerlendirme raporunun bulunması gerekmektedir. Bu yönden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2014 tarih, 2014/22260 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin kısmen KABULÜNE,

1-Hükümlünün, örgüt faaliyeti kapsamında suç olarak kabulüne olanak bulunmayan kısa süreli hapis cezasını açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine ilişkin karar usul ve yasaya uygun olduğundan, bu yönden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2-Hükümlünün cezasını 5275 sayılı CGTİH Kanunun 105/A maddesi gereğince yapabilmesi için iyi halli olması gerekmekle bu konuda rapor düzenlenmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının mümkün olmadığından kanun yararına bozma talebinin KABULÜNE,

Gereğinin mahallinde takdir edilebilmesi için infaz dosyasının Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31318, Karar No: 2017/10398, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31318 E.  ,  2017/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004 - 2010 yılları arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığını gösteren araştırma yapılarak sonucunun eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21200, Karar No: 2016/873, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21200 E.  ,  2016/873 K.**

* YÜZDE SABİT İZ BIRAKACAK ŞEKİLDE YARALAMA

* TIBBİ EVRAKLARIN EN YAKIN ADLİ TIP KURUMUNA GÖNDERİLECEĞİ

* KATILANIN SANIĞA SALDIRMASI

* HAKSIZ TAHRİK HÜKÜMLERİ

* SAĞLIK RAPORLARI ARASINDAKİ TUTARSIZLIK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 73

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...' ün üzerine atılı suçun basit yaralama kapsamında kalması ve mağdurun dosyaya sunmuş olduğu 16.12.2013 havale tarihli dilekçesinde şikayetinden vazgeçtiğini açıkça beyan etmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK' nin 73. maddesince sanık ...' den şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Katılan hakkında Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 14.10.2011 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtmesine karşın Şanlıurfa Adli Tıp Kurumu Şubesince tanzim olunan 07.12.2011 tarihli adli raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtilmesi, cehrede sabit iz yönünden görüş içermemesi mahkemece yapılan yargılama esnasında katılana 3-4 metre mesafeden bakıldığında alın kısmında saçlı deri bölgesinden başlayıp sol kaş orta hizasına kadar uzanan kesi olduğunun ancak daha uzak mesafeden bakıldığında belirgin olmadığının tespiti ve Özel Çağ Tıp merkezince tanzim olunan 16.12.2013 tarihli belgede belirtildiği üzere katılanın yüzünde Genel cerrahi açısından herhangi bir müdahaleye gerek duyulacak patolojinin saptanamadığının belirtilmesi karşısında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespiti bakımından katılanın tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Kurumuna sevki ile bu hususta kati rapor alındıktan sonra sanık ...' in hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

Kabule göre;

3) Sanık ... ile katılan arasında olaydan yaklaşık bir hafta önce katılanın abisine ait olan ve katılanın kullanmakta olduğu motosikletin istenmesi meselesinden kaynaklı tartışmanın yaşanması, sanık ...' in savunmasında olay günü çay ikram etmek istediği katılanın kendisine saldırdığını beyan etmesi ve oğlu olan sanık ... ile katılanın kavga ettiğini gören sanık Müslüm' ün de gelerek katılanı darp ettiğinin ileri sürülmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-2..-3... sayılı kararı uyarınca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında sanıklar hakkında CK' nın 53. madesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında sanıklar hakkında CK' nın 53. madesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanıkların kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7126, Karar No: 2014/21765, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7126 E.  ,  2014/21765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/397-2013/405

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile dahili davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; davacılar ile dahili davalı vekillerince temyiz itirazında bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazların öncesinde 2001 onaylı Küçükçekmece-İkitelli Atatürk Olimpiyat Parkı Nazım İmar Planında Olimpiyat Parkı alanı olarak planlandığı, daha sonra yapılan 2011 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Altınşehir -Güvercintepe Nazım İmar Planında park alanı olarak ayrıldığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda ise; dava konusu parsellerin batı cihetinde bulunan Hasandere deresinin yatağını genişletmesi nedeniyle taşınmazların tamamının dere yatağında kaldıklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, taşınmazları da kapsayan bölgede dere ıslahı çalışması yapılmamış olsa dahi dava konusu taşınmazların dere yatağında kaldıkları dikkate alındığında fiili elatma olgusunun gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgelerin 08.09.2012 tarih ve 28405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2012/3575 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yetkilendirilmiş olan Ç.. B..nın 15.11.2012 tarih ve 17687 sayılı olurları ile "rezerv yapı alanı" olarak belirlenen bölge içerisinde kaldığı da dikkate alınarak sorumlu idare belirlenip işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın yargı yeri nedeniyle ve husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile dahili davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22508, Karar No: 2018/8570, Tarih: 07.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/22508 E.  ,  2018/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Yenimahalle mahallesi 2498 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının yüzölçümü ve konumu dikkate alındığında değer düşüklüğü oranının taşınmazın değerinin %10'unu geçemeyeceği düşünülmeden, fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1154, Karar No: 2008/4472, Tarih: 07.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1154 E.  ,  2008/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 13,10 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.