muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/516, Karar No: 2020/433, Tarih: 22.10.2020

III- Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İsabetli Olup Olmadığına Dair Maddi Hukuka İlişkin Uyuşmazlık Konuları Değerlendirildiğinde;

Sanığın ByLock programını kullandığına dair herhangi bir tespit yapılamamış ise de, ByLock tespit ve değerlendirme tutanaklarına göre, sanığın adının hakkında terör örgütü üyesi/yöneticisi olma suçundan dava ya da soruşturma bulunan Yargıtay eski Üyelerinin kendi aralarında veya yargı sivil imamı olduğu iddia edilen kişi ile yaptıkları ByLock yazışmalarında geçmesi, görüşme içeriklerinden örgütün yüksek yargı yapılanmasında yer alan örgüt mensuplarınca "Abdurrahman abi" şeklinde anılan sanığın, örgüt tarafından ihtimam gösterilen şahıslardan olması ve özel hayatı ile kişisel sıkıntılarının örgüt mensuplarınca yakından takip edilerek giderilmesine yönelik talimat ve direktifler verilmesi bir grup içerisinde hareket ettiğine ve hiyerarşik yapılanmaya dâhil olduğuna yönelik güçlü bir delil olarak kabul edilmiş, mesaj içeriklerinde sanıktan bahsedildiğinin net olması ve görüşmeleri yapan kişiler hakkında da aynı suçtan kamu davası açılmış olması karşısında sanığın ByLock içeriğindeki kişilerin tanık olarak dinlenmeleri gerektiği yönündeki talebi sonuca etkili görülmemiştir.

Tanık ...’nun; sanığı Diyarbakır'da komisyon başkanı olmasından dolayı tanıdığını, Yargıtay Üyeliği seçimleri sırasında cemaat kanadının üzerinde durup seçtirmek için uğraştığı kişilerden birisinin de sanık olduğunu hatırladığını, ...’nın evindeki üye belirleme toplantısında belirlenen 80 kişi içerisinde sanığın da bulunduğunu, HSYK kulislerinde meşhur davaların serüveni bakımından Yargıtay 9. Ceza Dairesinin cemaat tarafından yapılandırıldığını duyduğunu, sanığın cemaate yakın bir insan olarak söylendiğini,

Tanık ...’in; ...’nın evinde yapılan görüşmede gündeme getirilen ve seçilmesi istenilen kişilerden birisinin de sanık ... olduğunu, sanığın belirlenen ilk 80 kişi arasında yer aldığını, Yargıtayın bazı Dairelerince verilen birtakım kararların şüphe uyandırdığını, mensubiyetler göreve yansıtılıyor şeklinde bir algı oluştuğunu, bunlardan birisinin de 9. Ceza Dairesinde görülen Balyoz davası olduğunu, sanığın cemaat mensubu olduğunun söylendiğini, cemaat mensubu olmayan üyelerle yaptıkları toplantıda da sanığın cemaat ile beraber hareket ettiğine yönelik kanaat beyan edilince yaptıkları toplantılara sanığı çağırmadıklarını,

Tanık ...’un; ...’nın evinde yapılan toplantıda belirlenen ilk 80 kişi içinde sanığın da bulunduğunu, sanık seçildikten sonra 9. Ceza Dairesinde görevlendirilince cemaatin sanığı 9. Ceza Dairesine verecek kadar güvendiğini değerlendirdiklerini, 2013 yılında da Yargıtayda cemaatin aşırı güç kullanmasından rahatsız oldukları için cemaat mensubu olmadığını bildikleri kişiler ile bir araya gelip yemekler düzenlediklerini, o yemeklere cemaatin hiç irtibatı olmadığını düşündükleri kişileri davet ettiklerini, anlattığı sebeplerden dolayı sanığı bu yemeklere davet etmediklerini,

Tanık ...'ın; 2010 yılı sonlarına doğru Yargıtay seçimlerinden önce ismini tam olarak hatırlamadığı ancak ... ya da ... olarak tahmin ettiği kişinin kendisini arayarak "1-2 kişi seni ziyarete geleceğiz." dediğini, bir iki saat sonra da en az 10 kişinin eve geldiğini, bu kişiler geldikten sonra toplantının amacının bölge düzeyinde Yargıtaya üye seçilecek adaylarla bir araya gelme olduğunu anladığını, gelen kişilerden birisinin de sanık ... olduğunu, burada ... ya da bir tetkik hâkiminin söz alarak "Arkadaşlar sizin Yargıtaya üye olarak seçilmenizi uygun görüyor, sizin de bu konuda söyleyecekleriniz var mı?" diye sorduğunu ve karşılıklı sohbet başladığını, kendisinin de seçilelim dediğini, bu yapıyı örgüt olarak kabul etmediğini, kendisini de örgüt mensubu olarak görmediğini, sanığı da örgüt mensubu olarak değil ama bu çerçevede cemaat mensubu olarak bildiğini,

Tanık ...'un; cemaatin talimatı üzerine Dairelerde görev yapacak üyelerin özenle seçildiğini, 9. Ceza ve 4. Hukuk Dairelerinin özel olarak dizayn edildiğini, 9. Ceza ve 4. Hukuk Dairelerindeki üyelerin çoğunun cemaate yakın isimler olduğunun söylendiğini, 9. Ceza Dairesinde görev yapan sanığın cemaat mensubu olduğunu da bu nedenle söylediğini,

Tanık ...’in; 2013 yılında internet sitelerinde yayımlanan listede sanığın da adının olduğunu, bu listede bulunanlardan bir kısmının cemaate mensup olmadığının da söylendiğini, sanığın cemaate mensup olduğunu söyleyenlerin olduğu gibi olmadığını söyleyenlerin de bulunduğunu, ... ile bir vesileyle görüştüklerinde sanığın durumunu da sorduğunu, onun da "Öz itibarıyla bizimle de ilgisi var" diye cevapladığını,

Tanık ...’ın; sanığı Adalet Akademisinde derslerine girmesinden dolayı tanıdığını, herkese numarasını veren sanığı arayarak hukuki sorular sorduğunu, 2014 yılı HSYK seçimlerinde sanığın kendisini arayarak bağımsız adaylardan birisi için oy istediğini,

Tanık ...’un; Bakırköy Adliyesinde hâkim-savcı stajyeri olduğu 1992-1995 yılları arasındaki dönemde, Aksaray'daki Horhor Mahallesinde bulunan örgüte ait bir evde sanığı gördüğünü,

...’ın; 2014 yılı HSYK seçimlerinde sanığın kendisini arayarak... ve kendi dairesinden aday olan bir tetkik hâkimi için oy istediğini,

İfade ettikleri,

Sanık tarafından tanık beyanlarının çelişkiler içerdiği ve bu çelişkilerin giderilmediği iddia edilmiş ise de soruşturmada alınan beyanların mahkemece açıklattırılması nedeniyle ortaya çıkan bu durumun beyanlar arasında farklılık ve çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, ayrıca soruşturma aşamasında alınan beyanları ile mahkeme huzurundaki ifadelerin birbirleriyle uyumlu olduğu, bu beyan ve ifadelerin Fetullah Gülen cemaati mensubu olan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisindeki konumu ve geçmişine yönelik bilgiler içerdiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Belirtilen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 2011 yılında yapılan Yargıtay Üyeliği seçimleri nedeniyle örgüt tarafından üzerinde ısrar edilen ilk 80 kişiden biri olduğu, sanığın örgüt üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, Yargıtay Üyesi seçildikten sonra örgüt tarafından önem verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesine Üye olarak görevlendirildiği, örgütsel amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dâhil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; beyanları hükme esas alınan tanıkların kendi haklarında yürütülen soruşturmalarda müdafileri huzurunda alınan ifadelerinde kendi iradeleriyle beyanda bulunmuş olmaları, aşamalarda herhangi bir kimse tarafından kendilerine kanuna aykırı vaatte bulunulduğuna ya da bu yönde zorlandıklarına dair delile dayanan somut iddiaların bulunmaması, kovuşturma aşamasındaki oturumlarda ayrıntıları SEGBİS kayıtlarından da anlaşılacağı üzere, kendilerine tanıklığa ilişkin kanuni haklarının hatırlatılması, her birinin tanıklık yapacaklarını ve yemin de edeceklerini söyleyerek sanık müdafisinin de hazır bulunduğu veya davet edildiği ortamda beyanda bulunmuş olmaları, söz konusu tanıkların sanığa atılı suça ilişkin beyanda bulunmaları ve bu suça müşterek fail sıfatıyla iştirak etmemeleri nedeniyle tanıklıktan ve yeminden çekinme haklarının bulunmaması, bununla birlikte, sanık müdafisinin de hazır bulunduğu veya davet edildiği ortamda beyanda bulunan tanıklara karşı sanık müdafisine tanıklara soru sorma ve bu beyanlara karşı sanık ve müdafisine savunma yapma haklarının etkin şekilde tanınmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; tanıkların dinlenilme usulleri ve bu beyanların değerlendirilerek hükme esas alınması açısından mahkeme hükmünün hukuka aykırı delile dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Özel Dairece mahkûmiyet hükmüne esas alınan deliller karşısında; ... ve gizli tanık Sinop isimli şahısların ifadeleri, ortak baz istasyonu kullanımına ve HTS kayıtlarında yer alan arama, aranma, mesaj alma ve gönderme işlemlerine ilişkin iletişimin tespiti kayıtlarının, hükme esas alınmamasının; kamuoyunda "Balyoz Davası" olarak bilinen dava dosyasının ise hükme esas alınmaması gerektiği hâlde hükme esas alınmasının sonuca etkili olmadığı değerlendirilmiş olup temyiz incelemesinde dikkate alınmamıştır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmalarına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre itibarıyla suç kastının yoğunluğu, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle gerçekleştirdiği faaliyetlerin yoğunluğu, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 6 yıl 6 ay olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine de aykırılık oluşturmamakta; TCK’nın 61. maddesindeki suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer ile failin kast veya taksirine dayalı kusurunun yoğunluğu kriterlerine uygun olarak gösterilen "sanığın örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumu, örgütte kaldığı süre, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile kastının yoğunluğu" şeklindeki gerekçelerin yasal ve yeterli olduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, sanık hakkındaki salıverilme talebi ile hükmün maddi ve usul hukukuna aykırılık hâlleri bakımından yapılan temyiz denetimi sonucunda, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup sanığın suçüstü hâli bulunmadığına, soruşturma aşamasında hukuka aykırı işlemler yapıldığına, soruşturma makamlarının yetkisiz ve iddianamenin hukuken geçersiz olduğuna, mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili gördüğüne, hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandığına, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim ilkesinin ihlal edildiğine, benzer davaların birleştirilmesi gerektiğine, heyetin kanuna aykırı oluşturulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, yasal ve yeterli gerekçeyle hüküm kurulmadığına, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesinin kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazları ve diğer tüm temyiz itirazlarının tamamının reddi ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mâhkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Lehe temyiz davasında cezanın miktarı yönünden hesap hatası yapılarak olması gerekenden daha az cezaya hükmedilmesi sebebiyle yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hükmün onanması gerektiğinin anlaşılması karşısında; hükümde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi" isabetsizliğinin aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmaması gerektiği kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 41-102 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün "TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi isabetsizliği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır" eleştirisiyle ONANMASINA, oy birliğiyle,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3- Süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafisine, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığı ile Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine daha az kıdemli üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorunlar bakımından oy çokluğuyla,

4- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.10.2020 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8487, Karar No: 2019/13713, Tarih: 03.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8487 E.  ,  2019/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143 ve 146. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve ceza müddeti süresince denetim süresi belirlenmesine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli ve 2006/843 esas, 2007/675 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01/07/2019 gün ve 94660652-105-13-5769-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/07/2019 gün ve 2019/47768 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli 2006/843 esas, 2007/675 sayılı ek kararının, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/26188 esas, 2014/14186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, adı geçen sanıkların müştekinin bakkal dükkanı önünde kapıları açık ve anahtarı kontak üzerinde bulunan aracını hırsızlamak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2- Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması, adlî sicil kaydında da hapis cezasını gerektiren bir mahkûmiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması nedeniyle söz konusu cezasının ertelenmesi hususları birlikte nazara alındığında, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklarının olay tarihinde mağdura ait kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olan aracını çalarak bir süre kullanıktan sonra, bir başka köyde kaza yapmaları nedeniyle terk edilmiş halde bırakmaları, görevlilerin yaptıkları araştırma sonucunda suça konu aracın ertesi gün hasarlı şekilde bulunarak müştekiye iade edilmesi, ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilerek, TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; olayda kullanma hırsızlığına ilşkin hükmün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 146/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/368, Karar No: 2012/1521, Tarih: 08.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/368 E.  ,  2012/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, davaya konu ... köyü 101 ada 5 parsel sayılı taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu ve 1990 yılından beri tarla olarak ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı davalı adına olan hak sahipliğinin iptali ile adına tespit edilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu 101 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın fen bilirkişisi ...'in dosyada mevcut 18.08.2011 tarihli ek krokili raporunda krokide (B) harfi ile gösterilen 6114.49 m2 miktarındaki kısmının aynı ada ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle bahçe niteliği ile ... adına tapu siciline tesciline, taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır" ve "İş bu taşınmaz bahçe olarak 1980 yılından beri ... oğlu 1935 doğumlu ...'nın kullanımındadır" ve taşınmazın 90.02 m2'lik kısmı dere mutlak koruma alanında kalmaktadır. Şerhlerinin düşürülmesine, ek rapordaki krokide (A) harfi ile gösterilen 1915.15 m2 miktarındaki kısmın aynı ada aynı parsel numarası verilmek suretiyle tarla niteliği ile ... adına tapu siciline tesciline, iş bu taşınmazın beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır" ve "İş bu taşınmaz tarla olarak 1990 yılından beri ... oğlu ...'ın kullanımındadır" ve taşınmazın 200.80 m2'lik kısmı dere mutlak koruma alanında kalmaktadır" şerhlerinin düşürülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15013, Karar No: 2012/8500, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15013 E.  ,  2012/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 22.03.2004 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... köyü, Eldirek Deresi mevkiinde bulunan 1167 ve 1168 sayılı parseller içinde kalan 3000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, kendisine ait olduğu, Hazine adına tespitinden önce yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddiasıyla, bu bölümün tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, Orman Yönetimi ve ... Belediyesi aleyhine açılan davanın reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne, ... Eldirek Deresi mevkiinde bulunan 1167 sayılı parselin tapu kaydının iptaline ve taşınmazın 20/107 payının davacı adına, bakiye payın ise, Hazine adına tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm, davalı Hazinenin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.06.2008 tarih 2008/6055-9277 sayılı bozma kararında özetle, “Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla ... 1167 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 3691,75 m² yüzölçümündeki bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, ziraat uzmanı bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporlarıyla da dere yatağı ya da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki diğer yerlerden olmadığı, davacı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle bu bölüme ilişkin davanın kabulüne ve bu bölümün paylandırılması suretiyle 1167 sayılı parselin 20/107 payının davacı adına tesciline karar verilmişse de;

... 1167 sayılı parselin bulunduğu alan, 1978 yılı arazi kadastrosunda dere yatağı olarak tapulama dışı bırakıldığı, imar ve ihya edilmediği sürece kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği halde, 1167 sayılı parselin davaya konu 3691,75 m² yüzölçümündeki bölümünün imar ve ihya edilip edilmediği, edildi ise, tarihi ve sonrasında ne şekilde, kimin tarafından kaç yıl süreyle zilyet edildiği hususlarında yerel bilirkişi ve tanıkların somut olaylara dayalı bilgileri sorulmamış, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde kalıcı bir dere ıslah çalışmasının yapılıp yapılmadığı, yapıldığı ise, tarihi yöntemince ilgili kuruluşlardan araştırılmadan, çekişmeli taşınmazın dere yatağı olmadığını bildiren yetersiz jeolog bilirkişi raporu esas alınmıştır.

2011/15013- 2012/8500