muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2195, Karar No: 2020/4829, Tarih: 17.06.2020

... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Lisans Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği 19. maddesinde," Üçüncü sınıfa geçebilmek için birinci sınıfın, dördüncü sınıfa geçebilmek içinde ikinci sınıfın tüm derslerinin başarılı olması gerekir."

... Üniversitesi Önlisans ve Lisans Eğitim-Öğretim Yönetmeliği 8.madde 6. Fıkrasında, "Normal öğrenim süresini tamamladığı halde mezun olamayan ve öğrencilik hakkı devam eden önlisans ve lisans öğrencileri ile ek süre kullanan çift anadal /yandal öğrencileri, kredi başına Mütevelli Heyeti tarafından belirlenen ücreti öder." maddeleri yer almaktadır.

Yine, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu’nun 15.09.2008 tarihli kararında; ''2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 10. maddesine göre mali, idari ve ekonomik konularda kurulun gözetim ve denetimine tabi olan vakıf yükseköğretim kurumlarında okuyan öğrencilerden kayıt yaptırdıkları dönem ve eğitim – öğretim yılı için ücret alındığı, bir üst sınıfa geçen ve bir önceki eğitim – öğretim yılı dönemi için ücret ödemiş olan öğrencilerden daha önce alıp da başaramadığı ve yeniden alması gereken ücretleri daha önce alınmış/ödenmiş olan alt sınıf dersleri için bir ücret alınmasının uygun olmadığına karar verilmiştir.''

Yüksek Öğretim Kurulu 'nun 18.03.2015 tarih ve 12 nolu oturumunda uygulamada yaşanan tereddütlerin giderilmesi amacıyla ''Vakıf Yükseköğretim kurumlarında ders ücreti ödediği yılda/ dönemde başarısız olan öğrenci, bir sonraki yılda/ dönemde bu dersi dönem /eğitim-öğretim yılı dışında ek bir ücret ödemeden alma hakkına sahip iken, başarısız olunan dersi zorunlu olmayan yaz okulunda kendi talebi ile almak istediği taktirde ücret ödemesi gerektiği, ayrıca öğrencilerden dönem tekrarı veya normal eğitim süresine aşan eğitim- öğretim yılı / dönemi için ücret alınıp alınmayacağı hususunun yüksek öğretim kurumları tarafından kararlaştırılabileceğini '' şeklinde düzenlenmesine karar verildiği belirtilmiştir.

Bu durumda, vakıf üniversitelerince, öğrencilerin başarısız olduğu ya da hiç almadığı derse ilişkin bir sonraki dönem alacağı dersler için öğretim ücreti dışında her ne ad altında olursa olsun ayrı bir ücret alınması hukuka aykırıdır. Aksi bir uygulama halinde fazla tahsil edilen ücretler sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri alınabilecektir. Ancak, dönemin uzaması nedeniyle öğrenciden ücret alınmasına dair bir engel bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece tekrar edilen 3. sınıfta davacı öğrencinin ödediği ücretlerin ... Üniversitesi’nin yönetmelik hükümleri değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nin 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8739, Karar No: 2017/17106, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8739 E.  ,  2017/17106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6376, Karar No: 2019/1157, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6376 E.  ,  2019/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresine göre dosya görüşüldü:

Baro tarafından atanan ve duruşmada savunmasını yaptığı sırada hazır bulunan ve daha sonrada azledilmediği anlaşılan sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükme ilişkin gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğini ve müdafii tanımadığını savunarak temyiz hakkı verilmesi talebi hususunda karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin sanığın temyiz talebinin kabulüne ilişkin 18/03/2015 günlü ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 16/07/2013 tarihinde tefhim olunan hükümleri, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24/03/2015 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15508, Karar No: 2010/28180, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15508 E.  ,  2010/28180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçluya satış ilanı tebligatı 28.11.2008 tarihinde ““muhatabın yakın komşusu olmadığından diğer komşularından soruldu ise de muhatabın nerede olduğu bilgisi alınamadı adres kapalı olduğundan 21.maddeye  göre mahalle muhtarına tebliğ yapılmış, adrese haber kağıdı asılmış olup adrese bitişik olan ancak kapısı Mevlana .. sok..’de olan ismini vermeyen bayan komşusu haberdar edildi” şeklinde yapılmıştır.

Şikayetçi adına çıkartılan satış ilanı tebliğ işlemi 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılmış ise de Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin uygulanmadığı görülmüştür. Tüzüğün anılan maddesine göre, muhatabın adresinde neden bulunmadığı komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurları vs. gibi kimselerden sorularak, tevziat saatinden sonra adrese gelineceğinin tespit edilmesi ve bunun tebligat parçasına yazılıp ilgilisine imza ettirilerek belgelendirilmesi halinde 21. maddeye göre tebligat yapılabilir. Somut olayda, yukarıda yazılı hususlar yerine getirilmediğinden anılan tebligat bu haliyle usulsüzdür (Hukuk Genel Kurulu'nun 18.4.2001 tarih, 2001/6-386 esas, 2001/389 karar sayılı kararı). Dairemizin süreklilik arz eden içtihatlarına göre, satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Bu nedenle mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, satış ilanı tebligatının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1, Karar No: 2025/2480, Tarih: 10.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1 E.  ,  2025/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2383 E., 2024/2179 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/684 E., 2024/462 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren derece ve kademelerinin hatalı tespit edildiğini, fiilen topoğraf olarak çalışmasına rağmen kayıtlarda farklı işçi kadrolarında gösterildiğini ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsünde intibak işlemlerinin yanlış olduğunun ve çalıştığı süre boyunca topoğraf olarak çalıştığının tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının Çorum Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya fark ücretlerinin ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının asıl kadrosunun düz işçi olduğunu, fiilen farklı işlerde görevlendirme suretiyle çalıştığını ve bu görevlendirmelerde kendi muvafakatinin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalıştığı hizmet süresine göre mevsimlik işçi statüsünden Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde daimi/kadrolu işçi statüsüne tüm hak ve alacaklarıyla birlikte geçirilmesi sırasında fiilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu gerekçeleriyle davacının çalıştığı 2001-2005 tarihleri arası ile 2014 yılından itibaren topoğraf olarak çalıştığının tespitine, dava tarihi itibarıyla 16. derecenin 30. kademesinde olduğunun tespitine ve intibakının hatalı yapılması nedeniyle ... fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiği, toplu iş sözleşmesi kapsamında olduğu, 2001-2005 arasında ve 2014 yılından itibaren Kurum kayıtlarına göre topoğraf olarak çalıştığından derece kademesinin buna göre belirlendiği ve alacaklarının zamanaşımı gözetilerek hesaplandığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Redde ilişkin hükümlerin oranlarının ve bakiye harçların yüzde yüz oranında müvekkiline yükletilmesinin hatalı olduğunu,

2. Davacının asıl kadrosu ve fiilen görevlendirme evrakına göre işçinin fiilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme sayılmayıp kendi kadrosu gibi hesap yapılmasının hatalı olduğunu,

3. Arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla 2020 yılı Ocak ayı ilave tediye ücretinin muaccel hâle gelmediğini,

4. Davacının fiilen görevlendirme ile çalıştığı ünvana karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını,

5. Tespit hükmünün hukuki yarardan yoksun olduğunu,

6. Davacının alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının davalı nezdinde daimi kadroya alınmadan önceki mevsimlik işçi statüsünde geçen sürelerin derece ve kademesin tespitinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna göre derece ve kademesinin tespiti ile davaya konu ücret, yıpranma primi ve ilave tediye alacaklarının bulunup bulunmadığı ve varsa hesaplanması konularına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3807, Karar No: 2017/7128, Tarih: 02.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3807 E.  ,  2017/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.01.2013 tarihinde yapılan kat malikleri genel kurulu toplantısında, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından çoğunluk sağlanmamasına rağmen iki kişinin yönetim kuruluna seçildiğini, bu hususun, yönetim kurulunun bir ya da üç kişiden oluşturulacağına, yönetici ve denetici seçiminde hem sayı hem de arsa payı bakımından çoğunluğun aranacağına ilişkin KMK'nın 34 ve 41. maddelerine aykırı olduğunu, bu hükümlerin emredici nitelikte olması nedeniyle toplantıda alınan kararların mutlak butlan ile batıl olup dava açılmasında süre koşulunun aranmayacağını öne sürerek, 20.01.2013 tarihli toplantıda alınan yönetici ve denetici seçimine ilişkin kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, bu yönde alınan kararların iptali istenilmiş, mahkemece; anataşınmazda yönetimin sürekliliği esas olup yönetici ve denetici seçimine ilişkin kararlar iptal edilinceye kadar geçerli olduğundan yok hükmünde sayılamazlar. (Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/11314 Esas, 2014/18929 Karar sayılı ilamı) Kat malikleri kurulu kararının iptalinin istenebilmesi için Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca kararın öğrenilmesinden başlayarak bir ay ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içerisinde iptal davası açılması gerekmektedir. Somut olaya ilişkin dava bir aylık ve altı aylık süreler geçtikten sonra açılmış olmakla hak düşürücü süre yönünden istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 20.01.2013 tarihli kat malikleri genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Ana taşınmazda yönetimin sürekliliği esas olup yönetici ve denetçi seçimine ilişkin kararlar iptal edilinceye kadar geçerli olduğundan yok hükmünde sayılamazlar. Kat malikleri kurulu kararının iptalinin istenebilmesi için Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca kararın öğrenilmesinden başlayarak bir ay her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içerisinde iptal davası açılması gerekir. Dava, bir aylık süre geçtikten sonra açılmış olmakla hak düşürücü süre yönünden reddine dair yazılı şekilde kararda isabetsizlik olmadığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temiz edene yükletilmesine 02/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6429, Karar No: 2022/6587, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6429 E.  ,  2022/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04/12/2019 gün ve 2018/11766 Esas - 2019/19691 Karar sayılı ilama karşı, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekillerinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği,

Bu defa yapılan incelemede anlaşılmakla;

Bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.12.2019 gün ve 2018/11766 Esas - 2019/19691 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Tarım arazisi niteliğindeki Yenice Mahallesi, 1, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.