muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21158, Karar No: 2025/6256, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21158 E.  ,  2025/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/432 E., 2022/726 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/383 E., 2022/61 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7294, Karar No: 2011/14829, Tarih: 26.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7294 E.  ,  2011/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesi doğrudur.

Dava konusu taşınmazların niteliği, yüzölçümleri ve enerji nakil hatlarının geçiş güzergahı dikkate alındığında; her iki taşınmazda meydana gelen değer düşüklüğü ve pilon yeri mülkiyet bedelinin ileride açılacak ek davaya esas olmak üzere 1.929,83-TL olarak gerekçeli kararda açıkça belirtilmemiş ise de, istemle bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5746, Karar No: 2019/4373, Tarih: 14.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5746 E.  ,  2019/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar-birleştirilen davada davacılar vekili tarafından, davalılar ile birleştirilen davada davalı aleyhine 12.06.2012 ve birleştirilen davada 11.06.2013 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil, ıslah ile 2. kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen dava taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 712 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazın bir bölümünün davalıların murisi adına kayıtlı olduğunu, ... Noterliğinin 01.09.1973 tarih 11410 sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu taşınmazdaki 3676 m2’lik kısmın davacıların murisi ...'na satışının vaat edildiğini, taşınmazın davacıların murisine teslim edildiğini, o tarihten beri muris ve davacılar tarafından taşınmazın fiilen kullanıldığını, davacılar tarafından taşınmazın devrinin talep edildiği halde davalılarca devrin gerçekleştirilmediğini belirterek taşınmazın davacılar adına miras payları oranında tescilini talep etmiş, birleşen dava ile ...mirasçısı Osman Köprülü davaya dahil edilmiştir.

Davalılar vekili, husumet yönünden eksik dava açıldığını, ....’nün başkaca mirasçıları olduğunu, davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, sözleşme tarihinden itibaren 39 yıl geçtiğini, zilyetliğin devredildiği kabul edilse bile bu zamana kadar dava açılmamasının kötüniyetli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Birleştirilen dosya davalısı .... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını beyanla reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 40 yılı aşkın bir süredir dinlenen tanık beyanlarıyla taşınmazın davacıların uhdesinde olduğu, teslim olgusu gerçekleştiğinden sözleşmenin ayakta olduğu, yargılama sırasında İl Tarım Müdürlüğü tarafından gönderilen 12.03.2014 tarihli yazıda 5403 sayılı kanun gereğince taşınmazın hisselendirilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği ancak yasanın yürürlük tarihinin 2005 yılı olması, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin daha önceki bir tarihte yapılmış olması nedeniyle 5403 sayılı kanunun tescile engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle 712 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazın Mehmet Cemal Köprülü adına olan tapu kaydının iptaline davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adına veraset ilamındaki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davalılar vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Hükmü, davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davalılar vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

6537 sayılı Kanun ile değişik 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesine göre, "Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz."

5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3. şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcutken 5403 sayılı Kanunun 8. maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez. Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de; gerekçe kısmında 5403 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce sözleşmenin akdedilmiş olması nedeniyle 5403 sayılı Yasa ile meydana gelen değişikliğin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. 5403 sayılı Yasa uyarınca paydaş sayısı arttırılamayacağından ve satış vaadi borçlusu ....’in üzerindeki tüm payın iptaline karar verildiği için davanın kabulünde isabetsizlik yoktur. Mahkemece bu gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Öte yandan dava konusu parselde iptal edilen payın açıkça hüküm fıkrasında yazılması gerekirken mahkemece, dava konusu taşınmazda iptal edilen ve tesciline karar verilen payın hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemesi usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Öte yandan dava konusu parselde iptal edilen payın açıkça hüküm fıkrasında yazılması gerekirken mahkemece, dava konusu taşınmazda iptal edilen ve tesciline karar verilen payın hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemesi usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı HMK’nin 326. maddesinde hüküm verilirken kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. HMK’nin 323/ğ. maddesi uyarınca avukatlık ücreti de yargılama giderleri arasındadır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde de, “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir” hükmü düzenlenmiştir.

Davacılar vekili 20.000,00TL üzerinden dava açmış, 23.12.2013 tarihinde dava değerini 147.040,00TL'ye yükselterek eksik harcı tamamlamıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde harçlandırılmış dava değeri olan 147.040,00TL üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davacılar vekili yararına karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nisbi vekalet ücreti takdiri gerekirken davacılar lehine 2.640,00TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,14.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16843, Karar No: 2013/12711, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16843 E.  ,  2013/12711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4.7.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak arar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13452, Karar No: 2010/12427, Tarih: 20.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13452 E.  ,  2010/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/08/2008

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar sıra cetveline itiraza ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13397, Karar No: 2017/5869, Tarih: 16.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13397 E.  ,  2017/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bankası A.Ş. ... Şubesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 21/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kredi çekilmesine ilişkin yetki bulunmayan vekaletnameye istinaden vekile usulsüz kredi kullandırılması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...’in davacı Bankanın ... Şubesinde banka müdürü, davalı ...’un amir olarak görev yaptıkları dönemde ...’in kredi çekme yönünde yetki vermediği vekaletname ile vekili ...’e kullandırılan kredide usule uygun davranmadıklarını, bu durumun müfettiş raporuyla tespit edildiğini, davalılar hakkında görevi ihmal suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.838,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalıların yetkisiz vekaletname ile kredi kullandırmalarının zararın doğumunda doğrudan etkili olmayıp, görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmedikleri, bu nedenle davalıların iddia edilen zarardan sorumlu olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı Banka Müdürü ... dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 342. maddesi uyarınca icracı müdür konumunda olup, icracı müdürler bakımından da yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dair hükümler uygulanacağından, davacı Banka tarafından aynı Kanun'un 341. maddesi uyarınca böyle bir davanın açılabilmesi için genel kurulca dava açılması yolunda alınmış bir karar olmalıdır. Davada alınmış böyle bir genel kurul kararı sunulmamış ise de, bu eksiklik sonradan tamamlanabileceğinden, davacı tarafa dava açılması yönünde genel kurul kararı alınması ve ibrazı için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle işin esası hakkında karar verilmiş olması yerinde görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3356, Karar No: 2018/7171, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3356 E.  ,  2018/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... Deri Konf. San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde makinacı olarak 2002 yılından 2012 yılına kadar çalıştığını, davalı şirketin asıl işveren diğer davalıyı ise ustabaşı olarak bildiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Deri Konf. San. Tic. A.Ş. vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, diğer davalının işçisi olduğunu, diğer davalıya işyerini kiraladıklarını, bütün ilgilerinin bundan ibaret olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili ise, müvekkilinin çeşitli tarihlerde diğer davalı şirketin kiracısı olarak çalıştığını, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin 17/09/2010 tarihinde kendi adına olan işyerini kapattığını, bu nedenle davacının 2012 yılına kadar çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı ... 'e ait iş yerinde 1 yıl 23 gün hizmet süresi ile çalıştığı, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacağı da olduğu, ücret alacağı olmadığı gerekçesi ile davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş, davacının şirket çalışanı olmadığı gerekçesi ile şirkete karşı açılan dava ise red edilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2014/17000 E. 2015/29930K. ve 26/10/2015 tarihli ilamı ile "hizmet süresine yönelik araştırma yapılması ile her iki davalı arasında asıl alt işveren ilişkisi olması nedeniyle davalı şirketin davacının alacaklarından İş Kanununun 2/6. maddesi hükmü kapsamında sorumlu olduğunun kabulü gerektiği," gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak SGK kayıtlarının temini ve bilirkişiden ek rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2014/17000 E. 2015/29930K. ve 26/10/2015 tarihli ilamı ile "hizmet süresine yönelik araştırma yapılması ile her iki davalı arasında asıl alt işveren ilişkisi olması nedeniyle davalı şirketin davacının alacaklarından İş Kanununun 2/6. maddesi hükmü kapsamında sorumlu olduğunun kabulü gerektiği," gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak SGK kayıtlarının temini ve bilirkişiden ek rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu kararı da davalı ... Deri Konf. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2017/21698 E. 2017/10218 K. ve 12/06/2017 tarihli ilamı ile " Davacının çalışma süresi içinde arada kıdem ve ihbar tazminatı ödenen dönemin tasfiyesi kabul edilip bu hususun bozma nedeni yapılmayışı karşısında davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilmesinin hatalı olması ve bozma sonrası yapılan ıslahın dikktate alınmaması gerektiği" gerekçeleri ile karar ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bozma sonrası yapılan ıslah dikkate alınmadan davanın kısmen kabulüne karar verilerek yıllık izin, ücret, fazla mesai ve genel tatil alacağı hüküm altına alınıp kıdem ve ihbar tazminatının ise tasfiye gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı ... Deri Konf. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ... Deri Konf. San. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 12/06/2017 tarihli bozma ilamının 2 numaralı bendinde aynen " Dairemezin bozma kararı öncesinde Mahkemece, davacının çalışma süresi içinde arada kıdem ve ihbar tazminatı ödenen dönemin tasfiyesi kabul edilmiş ve bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Bu durum davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturup, bu hak ihlal edilerek karar verilmesi hatalıdır." denilmiştir. Buna göre tasfiye edilen dönem dışında davacının bakiye hizmet süresine göre hak kazandığı kıdem ve ihbar tazmintının hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile taleplerin reddi hatalıdır.

3- Her eda davasının bir tespit hükmü içermesi zorunluluğu karşısında Mahkemece fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan alacaklara yönelik tespit hükmü kurulmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.