muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1001, Karar No: 2023/1984, Tarih: 06.03.2023

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; olayın iş kazası sayılabilmesi için ilgili kanunlar çerçevesinde belli şartlar arandığını, davacının olay günü başının ağrıdığını söylemesi üzerine kontrol amaçlı hastaneye gönderildiğini, ancak hastanede yattığı sırada ertesi gün yani 15.09.2017 tarihinde pıhtı atması sonucunda kısmi felç geçirdiğini, olayın ne işyerinde ne de işin yürütümü sırasında meydana geldiğini, işyerinde davacının ağır hakaret ve tahriklere maruz kalmasının söz konusu olmadığını, yoğun tempo ve stres altında çalıştırılmadığını, 2012 yılından beri çalışan davacının ne iş arkadaşlarıyla ne de şirket yetkilileri ile herhangi bir tartışmasının olmadığını, davacının kalp ve şeker hastası olduğunu, olay günü de ilaçlarını almadığını arkadaşlarına söylediğini, iş sağlığı noktasında davalı işveren tarafından tüm önlemlerin alındığını, olay iş kazası olmadığından şirket tarafından iş kazası bildiriminde bulunmadığını, Kurum tarafından da davacının rahatsızlığının iş kazası olarak kabul edilmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kuruma sunulan evraklar ile davalı işverenden temin edilen belgelere göre olayın iş kazası olmadığının tespit edildiğini, olay hakkında Cumhuriyet Savcılığı yahut kolluk kuvvetlerince düzenlenen belge de sunulmadığını, Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile beyanı alınan ...' in, davacı ile kazanın meydana geldiği esnada davalı iş yerinde birlikte çalıştıklarını, davacının yemek yerken rahatsızlandığını ve davacıyı hastaneye götürdüklerini beyan ettiği, tanık ...'ın davacı ile kazanın meydana geldiği esnada davalı iş yerinde birlikte çalıştıklarını, yemeğe gittiklerinde davacının yüzünün renginin değiştiğini, daha sonra kendisini araçla ... Gölbaşı'na hastaneye götürdüğünü beyan ettiği, tanık ...'nın da davacı ile olay günü davalıya ait iş yerinde birlikte çalıştıklarını öğlen yemeğinde fenalaşınca şoför tarafından hastaneye götürüldüğünü beyan ettiği, dosya arasında bulunan ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine olay günü baş ağrısı ve baş dönmesi şikayetiyle dış merkez Gölbaşı servisine gittiği daha sonra hastaya "SVO" tanısı konularak ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ana Bina Acil Servisine sevk edildiği, yapılan nöroloji muayenesi sonrası servise yatışının yapıldığı, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca davacının hastalanması halinin iş yerinde bulunduğu esnada gerçekleştiği tanık beyanlarından ve hastane evrakından anlaşılmakla meydana gelen kazanın iş kazası olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davacının dava dilekçesine istinaden ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Rüzgarlı Sosyal Güvenlik Merkezi ile yapılan yazışmalar neticesinde, davacının 14.09.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazası olayı ile ilgili yapılan araştırma ve inceleme sonucunda ilgili işverenden temin edilen belgeler ve maluliyet talebine istinaden, merkezlerinin 18.08.2018 tarih ve 55 sayılı iş kazası kararı ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca iş kazası olmadığına karar verildiğini, Kurum kararının yerinde olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

Davalı ... Grup İnş. Peyzaj Tekstil İmalat İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde, somut olayın bir iş kazası olmadığını, olayın işyerinde ya da işin yürütümü esnasında gerçekleşmediğini, davacının kullanması gerekli ilaçları olay günü almadığını, bu durumun tanık beyanları ile sabit olduğunu, kalp ve şeker hastalığı olup ilaç kullandığını, hastalık halinin söz konusu olmadığını, işyerinde baskıya maruz kaldığı, ağır hakaret ve tahriklere maruz kaldığı iddiasının gerçek olmadığının ortaya çıktığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında hastane kayıtları ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının 14.09.2017 tarihinde yaralandığı ve olayın işyerinde meydana geldiği, dolayısıyla olayın iş kazası olduğu gerekçeleriyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 14.09.2017 tarihinde davacının felç geçirmesi ile sonuçlanan olayın iş kazası sayılmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık 14.09.2017 tarihinde davacının felç geçirmesi ile sonuçlanan olayın iş kazası sayılmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle hastane kayıtları ile dinlenen taraf ve bordro tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/9353, Karar No: 2024/1758, Tarih: 18.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9353 E.  ,  2024/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2306 E., 2020/1282 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/2306 Esas, 2020/1282 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca öncelikle katılanın bilinen son adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği, ancak katılanın yokluğunda verilen temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, katılanın 15.01.2019 tarihli celsede bildirdiği bilinen son adresi olan Çınarlı Mah. ... Sokak No:24/1 .../ Tekirdağ adresi yerine Çınarlı Mah. ... Sokak No:22 .../ Tekirdağ adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar ve sanık

müdafiinin temyiz dilekçelerinin tebligatının öncelikle katılanın bilinen son adresine yapılmasının, katılanın bilinen son adresine tebligat yapılamazsa 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki usule göre mernis adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi beklenip, verilirse gerekçeli temyiz dilekçesi ve katılanın temyizi hakkında ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6265, Karar No: 2019/17136, Tarih: 02.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6265 E.  ,  2019/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenliğe ait işyerinde 22.12.2008-01.04.2012 tarihleri arasında idari işler bölümünde İstanbul merkez ofiste işçi olarak özürlü kadrosunda çalıştığını, davalı işverenin merkez ofiste çalışan özürlü kadrosundaki işçiler ile diğer işçiler arasında ödenen ek ödemeler, sosyal haklar ve maaş zammı konusunda ayrım yaptığını, bu ayrımın sadece İstanbul merkez ofiste çalan işçilere uygulandığını, ... Fabrika 1, ... Fabrika 2 ve ... tesislerinde idari işler bölümünde çalışan özürlü kadrosundaki işçilere böyle bir ayrımın uygulanmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait işyerinde 22.12.2008-30.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkili firmada hiçbir çalışana negatif ayrımcılık yapılmadığını, her çalışanla yapılan sözleşme doğrultusunda çalışanların hak etmiş olduğu ücretlerinin ve varsa yan haklarının ödendiğini, bu kapsamda davacının da gıda yardımı, çocuk yardımı, hayat sigortası ve özel sağlık sigortası gibi bir takım yan haklardan yararlandığını, talep ettiği alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı şirketin İstanbul'daki merkezinde çalışmakta olup ...'deki fabrikada çalışan emsal işçilere göre kendisine daha az ücret verildiği ayrıca ek ödemeler, sosyal haklar ve maaş zammının da kendisine ya eksik ödendiği ya da hiç ödenmediği iddiasıyla alacak talebinde bulunmuştur. Öncelikle davacının bireysel iş sözleşmesine veya TİS'e rağmen ödenmesi gereken haklarının ödenmediği ya da eksik ödendiği şeklinde bir iddiası yoktur. İddianın temelini, davacının kendince emsal aldığı işçiler ile kendi durumunun farklı oluşu oluşturmaktadır. İşveren, işçilerin kıdemine, becerisine, eğitimine vb nedenlerine bakarak farklı ücret ve diğer sosyal haklar belirleyebilir. Buna yasal bir engel yoktur. Ancak işveren her şeyiyle aynı olan işçileri arasında farklı davranamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi genel müdürlükte çalışan bir kişi olup kendisine emsal gösterdiği işçiler ise üretimin yapıldığı fabrikada çalışanlardır. Davacının kendisi gibi genel müdürlükte çalışan emsali bir işçiye göre ücret ve diğer sosyal haklarının kısıtlandığına dair bir iddiası yoktur. Üretim yapılan fabrikada çalışan işçinin genel müdürlükte çalışan işçiye birebir emsal olduğu söylenemez. Açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/591, Karar No: 2024/3353, Tarih: 15.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/591 E.  ,  2024/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1644 E., 2023/1634 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Urla Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/1 E., 2022/20 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 1244 parsel sayılı 3.136,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 406 ada 1 parsel numarasıyla ve 3.005,30 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı, maliki olduğu eski 1244 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu sonunda kendisine ait taşınmazın yüzölçümünde azalma olduğunu belirterek adına kayıtlı taşınmazın uygulama kadastrosu tespitinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, ilk hükümle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, dere sınırları içinde kalan ve davacıya ait taşınmaza eklenmesine karar verilen tescil harici kısımla ilgili davanın, Hazineye karşı açıldığı ancak ... ile ... davaya dahil edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan karar verildiği, yine eksik inceleme ve araştırma nedeni ile karar verildiği gerekçeleri ile dosya Mahkemesine iade edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, ilk hükümle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, dere sınırları içinde kalan ve davacıya ait taşınmaza eklenmesine karar verilen tescil harici kısımla ilgili davanın, Hazineye karşı açıldığı ancak ... ile ... davaya dahil edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan karar verildiği, yine eksik inceleme ve araştırma nedeni ile karar verildiği gerekçeleri ile dosya Mahkemesine iade edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraf teşkili sağlandıktan sonra yeniden yapılan yargılama neticesinde, 406 ada 1 parselin dere ile olan sınırında; yoğun bir çalılığın bulunduğu bilirkişi teknik heyetince keşifte ölçülen ölçü değerlerinin ne tesis kadastrosu ne de güncelleme kadastrosu ölçü değerleri ne de eski tarihli hava fotoğraflarıyla uyumlu olmadığı, tesis kadastrosunda ölçülen sınır ile eski hava fotoğraflarının uyumlu olması, dere yatağının genişlemeye elverişli oluşu dikkate alındığında ilk tesis kadastrosu ölçü değerlerine göre hesaplanan "geçerli sınır" olarak düzeltilmesi gerektiğinin anlaşıldığı, hava fotoğrafı üzerinde tesis kadastrosu paftası ile yenileme paftasının çakıştırıldığı eski/yeni paftaların bilgisayar ortamında çakıştırılıp farklı renkli kalemlerle gösterildiği, infazı kabil olacak şekilde bilirkişilerce krokide doğru sınırların nasıl olması gerektiği gösterildiği, tüm dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı üzere dava konusu taşınmazın dere ile olan sınırının düzeltilmesi gerektiği gerekçeleri ile, davanın kabulüne, İzmir ili ... ilçesi ... Mahallesi 406 ada 1 parselin uygulama kadastro tespitinin iptali ile teknik bilirkişilerin 14.03.2022 tarihli ek raporuna ekli 4 nolu krokide (A) harfi ile gösterilen 89,23 m2 lik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 36,15 m2 lik dere olarak tescil harici bırakılan kısımların 406 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 406 ada 1 parselin 3130,68 m2 yüzölçümüyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15245, Karar No: 2017/4843, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15245 E.  ,  2017/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1920, Karar No: 2020/1260, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1920 E.  ,  2020/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.