muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34116, Karar No: 2016/4369, Tarih: 18.02.2016

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir, (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırnta komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda, Dairemizin 2015/esas arası, esas arası, esas arası ve esas sayılı emsal dosyalarındada belirtildiği üzere, husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13324, Karar No: 2019/1807, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13324 E.  ,  2019/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9308, Karar No: 2024/3360, Tarih: 27.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/9308 E.  ,  2024/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/100 E., 2022/825 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, sanığın kamu zararını karşılamadığına, hapis cezasının ertelenmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, hükmün bu yönleriyle bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına, sanığın suç işleme kastı bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk ekiplerince 24.08.2013 tarihinde kaçakçılıkla mücadele çalışmaları kapsamında yürütülen yol arama uygulaması sırasında Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.08.2013 tarihli ve 2013/723 Değişik İş sayılı arama kararı gereğince durdurulan ... plaka sayılı yolcu otobüsünde yapılan aramada, otobüsün orta kapı merdiven altında bagaj bölümünde kalan ve sunta ile kapatılmış bölmede muavin olarak çalışan sanık ...'e ait olduğu tespit edilen gümrük kaçağı toplam 270 karton sigara ele geçirilmiştir. Sanık aşamalarda sigaraların ele geçirildiği otobüste muavin olarak çalıştığını, sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan etmiştir.

2.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın ödeme iradesinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, KEMT varakası, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen gümrük kaçağı eşyanın miktar itibariyle ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, KEMT varakası, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen gümrük kaçağı eşyanın miktar itibariyle ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

5. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hükmolunan hapis cezası, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereği, "Denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" ve 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği "Denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına" ilişkin hükümlere yer verilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (5) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hükme, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulamasından sonra gelmek üzere; “5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK

ONANMASINA,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/190, Karar No: 2018/976, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/190 E.  ,  2018/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 25/02/2005 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Yalova ili, Altınova ilçesi, ...köyü hudutlarında bulunan yaklaşık 11 dönüm civarındaki taşınmazının tapuda kayıtlı olmadığını, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu Yalova ili, Altınova ilçesi, ...köyünde bulunan 10.692,38 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede ilk orman kadastrosu 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1948 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1975 yılında 1744 sayılı Kanunla değişik 2.madde uygulama çalışmaları yapılmış ancak bu çalışmanın mükerrer kadastro çalışması olduğu gerekçesiyle Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/353-2007/72 sayılı kararı ile...köyünde yapılan 1744 sayılı Kanun uygulamalarının iptaline karar verilmiştir. Karar tarihinden sonra 2012 yılında 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulama çalışmaları yapılmış, 2015 yılında ise 3402 sayılı Kanunun Ek-4.maddesi gereğince kullanım kadastrosu çalışmaları yapılmıştır.

Genel arazi kadastrosu ise 1982 yılında 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; yörede ilk orman kadastrosu 1948 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış ve kesinleşmiş olup, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın tahdide göre orman sınırları dışında kaldığı belirtilmiş ise de rapor ekinde yer alan çakıştırmaya göre aslında 1948 yılında yapılan tahdidin incelenmediği, 1975 yılında yapılan 1744 sayılı Kanunla değişik 2.madde uygulamasına göre taşınmazın konumunun belirlendiği anlaşılmış olup, bu haliyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

Bu nedenle; öncelikle mahkemece yörede yapılan bütün orman tahdit, aplikasyon, 2.madde ve 2/B madde çalışmalarına ilişkin, işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanakları ile askı ilân tutanakları ve orman tahdit haritaları ile aplikasyon ve 2/B madde haritalarının orjinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneği yerel Orman Yönetiminden temin edilmeli, Orman Yönetimine yörede 1975 yılında yapılan 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamalarının iptal edilip edilmediği sorularak iptal edilmişse buna ilişkin belgeler ve mahkeme dava dosyası celbedilmeli, ayrıca yörede 3402 sayılı Kanunun Ek-4.maddesi kapsamında kullanım kadastrosu çalışmalarının da yapılıp yapılmadığı ilgili yerlerden sorularak saptanmalı ve getirtilen tüm bu belgeler sonrasında mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir harita mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli ve çekişmeli taşınmaz ile çevresinin kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon, 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınmalı, raporlarında yörede kullanım kadastro çalışmaları yapılmış ise çekişmeli taşınmaz hakkında ne gibi bir işlem yapıldığı, tutanak düzenlenip düzenlenmediği hususunda açıklama yapmaları istenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Şayet çekişmeli taşınmazın 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde kaldığı belirlenir ise orman sayılan yerlerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gözetilerek davacının davasının reddine karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34509, Karar No: 2015/8627, Tarih: 06.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34509 E.  ,  2015/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçlunun takip dayanağı bonoyu Basın Sitesi Yöneticiliğini temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bononun düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589. maddesi gereğince, şirket veya borçlu kurum kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 613 ve 614/l. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından kaşe dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Yukarıdaki kuralın istisnası ise şirket kaşesi veya borçlu kurumun kaşesi üzerine iki imza atılması halidir ki bu halde atılan ikinci imzanın da şirketi veya kaşe sahibi kurumu borçlandırma iradesi ile atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, borçlu ... Basın Sitesi Yöneticiliğini temsilen kambiyo taahhüdünde bulunmaya yetkili olup, takibe konu bonoda Basın Sitesi Yöneticisi kaşesi altındaki imza dışında boşluğa atılan bir imza daha mevcuttur. Bu ikinci imza aval hükmünde olup imza sahibinin kendisini sorumlu kılar.

O halde mahkemece itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8380, Karar No: 2010/15301, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8380 E.  ,  2010/15301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3668, Karar No: 2020/1573, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3668 E.  ,  2020/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1346, Karar No: 2019/4162, Tarih: 25.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1346 E.  ,  2019/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı tarafından davacıya hakaret edildiğini, bu olay nedeniyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davalının adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiğini ve davalının bu eylemi nedeniyle manevi zarara uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ceza mahkemesinde verilen para cezasının bağlayıcı olmadığı ve temyiz yolu kapalı olduğu kesin olarak verilmesi nedeniyle davalının, davacıya yönelik hakaret eylemini gerçekleştirmediği gerekçesiyle manevi tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/76 esas ve 2015/565 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davalının hakaret suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda; Ceza Mahkemesinin, maddi vakıanın (haksız fiilin) sanık (davalı) tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin tespiti ve sonucunda verdiği kesin mahkûmiyet hükmü, taraflarca temyiz edilmeksizin kesin olsa da hukuk hâkimini bağlar. (TBK 74) Bu itibarla mahkemece, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yersiz gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Muhalefet şerhinde; davalının, söylediği sözlerden dolayı davacının kişilik haklarının zedelendiğinden bahisle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesine neden katılmadığımı açıklamaya çalışacağım.

A-İfade Özgürlüğü Yönünden Değerlendirme

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Muhalefet şerhinde; davalının, söylediği sözlerden dolayı davacının kişilik haklarının zedelendiğinden bahisle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesine neden katılmadığımı açıklamaya çalışacağım.

A-İfade Özgürlüğü Yönünden Değerlendirme

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM: Handyside/Birleşik Krallık, B.No: 5493/72, 7/12/1976, par.49; Von Hannover/Almanya (No:2 ), B.No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, par.101 ); (AYM:..., B.No: 2014/4548, 5/12/2017, par.18; Kemal Kılıçdaroğlu (3), B.No: 2015/1220, 18/7/2018, par.28).

Öte yandan; Anayasa'nın 17. maddesi gereğince, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek de yargı mercilerinin görevleri arasındadır. Mahkemeler, Anayasa'nın 17. maddesi gereğince kişilik haklarını korurken aynı zamanda Anayasa'nın 26. maddesi gereğince ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili bir biçimde korunmasını sağlama yükümlülüğü sebebiyle yarışan haklar arasında adil bir denge kurmak zorundadır. Bu denge kurulurken Anayasa’nın 13. maddesi kapsamında hakkın özüne dokunulmamalı, demokratik toplum düzeninin gerekleri ve sınırlama amacı ile aracı arasındaki ölçü gözetilmelidir (AYM;..., B. No: 2012/1184, 16/7/2014, par.43). Bu anlamda, mahkemenin dayandığı gerekçelerin, ifade özgürlüğünü kısıtlama bakımından “demokratik toplum düzeninin gerekleri” ve “ölçülülük” ilkelerine uygun olduğunu inandırıcı bir şekilde ortaya koyup koyamadığı bakımından denetlenmesi gerekir. Mahkeme, düşüncelerin açıklanması ve yayılmasına yönelik olarak tazminata karar verirken düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün kullanılmasından kaynaklanan yarardan çok daha ağır basan, korunması gereken bir yararın varlığını somut olgulara dayanarak göstermelidir (AYM;...., B. No: 2012/1272, 4/12/2013, par.114).