muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11086, Karar No: 2018/3800, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/11086 E.  ,  2018/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, şirkete ait işletmelerde müdür olarak çalışan davalının şirket hesaplarından para çekme yetkisini kullanarak 368.212,10 TL para çektiğini ve 270.252,10 TL harcama yaptığını, bakiye kalan 97.960,00 TL için ise harcama yaptığına ilişkin bilgi vermeden ve belge sunmadan işten ayrıldığını ileri sürerek, 97.960,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İş Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiş, karar kesinleştikten sonra süresinde görevli mahkemeye gönderme dilekçesi verilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, şirket bünyesinde müdür olarak çalışan davalının şirkete ait banka hesaplarından çektiği paralardan bir kısmını uhdesinde tuttuğunu ileri sürerek, bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, İş Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiş, verilen karar kesinleştikten sonra süresinde görevli mahkemeye gönderme dilekçesi verilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesinde; "Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez." düzenlenmesine yer verilmiştir. Davalının kendisini vekille temsil ettirdiği ve mahkemece ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği sabit olup davalı lehine tarifeye göre belirlenen vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümüne 5. bent eklenerek “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine’’ söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7760, Karar No: 2016/4008, Tarih: 14.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7760 E.  ,  2016/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde, gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, bölünmüş, tek yönlü, otoyolda sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile seyretmekte iken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek emniyet şeridine girip, önce metal yan bariyerlere çarptıktan sonra bariyerlerin arkasındaki yeşil alanda, tanık olarak dinlenen ... ile beklemekte olan yaya ...’a çarpması sonucunda, yayanın ölümü ile neticelenen kazada, dinlenen tanık beyanları ve sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamından, kaza gecesi saat 24:00 sıralarında, Nevşehir'den İstanbul'a sanığın idaresindeki aracıyla yola çıktığı, sabahın erken saatlerinde saat 06:30 sıralarında, aracında bulunan yolcuların da uyuduğu esnada, uzun bir süre araç kullanması nedeniyle aşırı yorgun ve uykusuz olması sebebiyle, direksiyon hakimiyetini kaybederek kazanın oluşumuna sebebiyet veren sanığın eyleminde, bilinçli taksirin koşullarının oluşmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tamamen kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/839, Karar No: 2021/6619, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/839 E.  ,  2021/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Müştekinin evinin kapısını kilitledikten sonra evin anahtarını kapının yanında bulunan ayakkabı içine koyarak evden ayrılması, olay yeri inceleme raporunda evin pencere ve kapılarında herhangi bir zorlama izinin bulunmadığının belirtilmesi ve müştekinin eve geldiğinde anahtarı kapının arkasına takılı olduğunu görmesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun’un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması,

2. Sanığın 29.06.2015 tarihli savcılık ifadesinde, “antisosyal kişilik bozukluğu nedeniyle beni askerde çürüğe ayırdılar” şeklinde beyanda bulunduğu, hüküm sonrası dosyaya sunulan 08.07.2014 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporuna göre “ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu” tanısı konulması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1933, Karar No: 2016/2844, Tarih: 03.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1933 E.  ,  2016/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, taraflarına ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/6 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığını ve bu dilekçe ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3883 dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini öğrendiklerini, söz konusu dosyada taraflarına ulaşan herhangi bir sıra cetveli olmaması ve taraflarına tebligat çıkartılmaması sebebi ile hazırlanan tüm sıra cetvellerinin hukuka ve gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/3832 Esas sayılı takip dosyasında satış avansı yatırılması ve bu dosyada hazırlanan sıra cetvelinde ilk sırada bulunmaları sebebi ile söz konusu sıra cetvelinde ilk sırada bulunmaları gerektiği halde taraflarına herhangi bir bedelin yatırılmamış olduğunu ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3883 Esas sayılı dosyasında hazırlanan ve taraflarına tebliğ edilmeyen tüm sıra cetvellerinin iptalini talep ve şikayet etmiş, 03.06.2014 havale tarihli beyan dilekçesi ile 20.12.2012 tarihli sıra cetveli müvekkiline tebliğ edilmiş ise de devamında İcra Müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlenmeksizin sıra cetveli yerine geçecek kararlar ile dosyaya satıştan gelen paraların davalı tarafa ödemesinin yapıldığını, 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinde davalı haricinde ödeme yapılan alacaklılar bulunsa dahi taraflarınca 20.12.2012 tarihli sıra cetveline süre geçmesi ve müvekkiline tebliğ edilmiş olması sebebi ile herhangi bir itirazları olmayıp aynı dosyada sıra cetveli yerine geçen derece kararı ile paraların dağıtımına esas olan ve taraflarına da herhangi bir şekilde tebliğ edilmeyen kararların iptalini talep ettiklerini beyan etmiş, duruşmalarda 22.04.2013 ve 30.04.2013 tarihli sıra cetveli yerine geçebilecek ancak sıra cetveli olmayan ödeme kararının söz konusu olduğunu, bu kararların taraflarına tebliğ edilmediğini, yapılan bu işlemin hukuka aykırı olduğunu bildirmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; itiraza konu 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinin şikayetçiye aynı tarihte tebliğ edildiği, 19.01.2014 tarihinde şikayette bulunulduğu, sıra cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde şikayette bulunulması gerektiği, 22.04.2013 tarihinde herhangi bir sıra cetvelinin düzenlenmediği, ancak 30.04.2013 tarihinde sıra cetveli düzenlenmeden satıştan elde edilen paranın alacaklıya ödenmesine karar verildiği, alacaklının zaten şikayetçiden önce sırası bulunduğundan ve ilk yapılan ve kesinleşen sıra cetveli çerçevesinde sıra cetveli düzenlenmeden satış bedelinin ödenmesinin maslahata uygun bulunduğu, alacaklının ilk sıra cetvelindeki sırasındaki alacağın henüz sona ermediği ve satıştan başkaca da para artmadığı gerekçesiyle, 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinin iptali yönündeki talebinin süre aşımı sebebiyle reddine, 30.04.2013 tarihli satış bedelinin ödenmesi kararının iptali yönündeki talebinin HMK'nın 114/1-h maddesi gereğince hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Şikayetçi vekilinin 20.12.2012 tarihli sıra cetveline yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin 20.12.2012 tarihli sıra cetveline yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3883 Esas sayılı takip dosyasında 22.04.2013 tarihinde .... Şube Müdürlüğü'nün emanet hesabında bulunan 307.690,00 TL'nin sıra cetveli yapılmaksızın şikayet olunanın banka hesabına ödenmesine karar verilmiş, aynı karar doğrultusunda 30.04.2013 tarihinde 641.216,50 TL'nin şikayet olunanın banka hesabına aktarılmasına karar verilmiştir.

İcra dosyası kapsamından, borçlunun .... ilçesinde dört adet ve .... ilçesinde bulunan bir adet taşınmazın tamamıyla ilgili 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği, ancak borçlunun bunun dışında ... İlçesinde bulunan 25 adet taşınmazıyla ilgili kıymet takdiri yapıldığı anlaşılmıştır. 22.04.2013 ve 30.04.2013 tarihinde şikayet olunanın hesabına aktarılan satış bedellerinin borçlunun hangi taşınmaz ya da taşınmazlarından veya taşınırlarından kaynaklandığı anlaşılamamaktadır.

İcra dosyası kapsamından, borçlunun .... ilçesinde dört adet ve .... ilçesinde bulunan bir adet taşınmazın tamamıyla ilgili 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği, ancak borçlunun bunun dışında ... İlçesinde bulunan 25 adet taşınmazıyla ilgili kıymet takdiri yapıldığı anlaşılmıştır. 22.04.2013 ve 30.04.2013 tarihinde şikayet olunanın hesabına aktarılan satış bedellerinin borçlunun hangi taşınmaz ya da taşınmazlarından veya taşınırlarından kaynaklandığı anlaşılamamaktadır.

Öte yandan İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılara tanınmış ise de her alacaklı bu hakkı haiz değildir. YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 Esas, 213 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Sıra cetveline yönelik itiraz ya da şikayette bulunma yetkisi, bu itiraz üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı yoktur. Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece 22.04.2013 ve 30.04.2013 tarihlerinde şikayet olunanın banka hesabına aktarılan paraların borçlunun hangi taşınır ya da taşınmaz mallarının satışından kaynaklandığının gerekirse ilgili Banka Müdürlüğü ile yazışma yapılmak suretiyle belirlenmesi, şikayetçinin belirlenen taşınır ya da taşınmaz yönünden haczi olup olmadığı, haczinin ayakta olup olmadığı başka bir anlatımla sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, paraların 20.12.2012 tarihli sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmazlar dışındaki taşınır ya da taşınmazların satış bedeliyle ilgili olduğunun tespiti halinde İcra Müdürlüğü'nce dosyaya giren her bedel yönünden ayrı ayrı sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, beş adet taşınmazla ilgili düzenlenen 20.12.2012 tarihli sıra cetveline süresinde itiraz edilmemiş olmasının ayrıca sıra cetveli düzenlenmesi gereken başka taşınır ya da taşınmazlarla ilgili sıra cetveline itiraz hakkını ortadan kaldırmayacağı gözardı edilerek yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin 20.12.2012 tarihli sıra cetveline yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2484, Karar No: 2023/5344, Tarih: 12.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2484 E.  ,  2023/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/115 E. 2022/245 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'in vefat etmeden önce Ziraat Bankası Bafra Şubesinden 18.000,00 TL tutarında kredi kullandığını, kredinin kullanılması esnasında murisin hayat sigortası poliçesi imzaladığını, sözleşme uyarınca hayat sigortasının 5 yıllık olduğunu, murisin kredi kullanırken sağlığı ile ilgili doğru bilgiler verdiğini, bilgi verme yükümlülüğünü ihlal etmediğini, kredi çekildikten sonra nefes darlığı şikayetiyle rahatsızlandığını ve 26.12.2013 tarihinde vefat ettiğini, sigorta şirketine murisin öldüğünün bildirildiğini, ancak davalı sigorta şirketinin 25.09.2012 tarihinde murise akciğer kanseri tanısı konulduğundan bahisle ödeme yapamayacaklarını bildirdiğini, yaptıkları araştırma neticesinde söz konusu tanının kanser olmadığını, hatta murisin büyük ihtimal ile hiç kanser olmadan hayatını kaybettiğini, ispat külfetinin davalı sigorta şirketinde olduğunu belirterek, sigorta bedeli olan 20.700,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta sözleşmesinin karşılıklı güven ve iyi niyet esasına dayalı olarak akdedilen bir sözleme olduğunu, buna ilişkin düzenlemelerin Türk Ticaret Kanunu ve Hayat Sigortası Genel Şartlarında da belirtildiğini, sigorta uygulamaları hakkında bilgi verildiğini ve başvuru sırasında sorulan sorulara mutlaka doğru cevap verilmesi gerektiğini, hayat sigortası genel şartları grup hayat sözleşmesi ve poliçe hükümleri saklı kalmak kaydı ile kanser hastalığına bağlı vefatın teminat kapsamı dışında bulunduğunu, murisin "kanser şüphesi ile ilgili herhangi bir tetkik yaptırdınız mı" ve "herhangi bir tetkik sonrası kanser şüphesi bulgusuna rastlandı mı" sorularına "hayır" cevabını verdiğini, ancak murisin sigorta öncesinde kanser hastalığı bulunmasına, bu durumun 22.09.2012 tarihli toraks bt raporunda radyolijik olarak tespit edilmesine karşın bu durumu bildirmediği ve bu yöndeki sorulara da hayır cevabını verdiğini, yapılmaması gereken sigortanın yapılmasına neden olduğunu, murisin vefatından sonra 25.09.2012 tarihli torax bt raporu ile sigortalıya radyolojik olarak akciğer kanseri tanısı konulduğunun tespit edildiğini ve muris tarafından beyan yükümlülüğünün ihlal edildiğinin açık olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2016 tarih ve 2014/428 Esas ve 2016/363 sayılı kararıyla;

"...ATK raporu dikkate alındığında sigortalının ölüm sebebinin akciğerdeki lezyon olduğu, söz konusu akciğer lezyonuna 22.09.2012 tarihinde rastlandığı, her ne kadar inceleme yapılmaması nedeniyle akciğer lezyonunun kanser olup olmadığına ilişkin tanı konulmamış ise de, sigortalının sözleşme yapılırken davalıya akciğerindeki kitleden bahsetmediği, sigortalının sürekli tedavi gördüğü de dikkate alındığında ölümüne sebep olan akciğerindeki nodülden/lezyondan haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sigortalının ihbar yükümlülüğüne uymadığı ve davalının sözleşmeden cayma hakkının bulunduğu..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 04.06.2020 tarih ve 2019/5902 E.- 2020/3194 K. sayılı ilamında özetle, "...Davacıların murisinin 2008 yılından beri KOAH hastalığı ve akciğer yetmezliği ve başkaca rahatsızlıkları sebebi ile ilgili takipte olup, TTK 1435, 1439 ve 1440. maddelere göre beyan yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği, tüm dosya kapsamına göre murisin kullanmış olduğu ilaçlar arasında kanser ilacı bulunmadığı, kanser hastası olduğuna dair teşhis konulmadığı, buna göre mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan muris tarafından beyan edilmeyen diğer rahatsızlıkları ile ölüm sebebi arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması, illiyet bağı varsa davanın reddine, illiyet bağı yoksa TTK 1439. maddesinin değerlendirilerek gerekirse proporsiyon hesabı yapılmak suretiyle, karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...bozma sonrası alınan 25.12.2020 tarihli ATK 1. İhtisas Dairesi raporuna göre; kişinin ölümünün kesin olarak tanısı konulamayan akciğerde kitle ve buna bağlı gelişen solunum yetmezliği sonucu meydana gelmiş olduğu, adli dosyada mevcut tıbbi belgelere göre kişinin ölümüne neden olan akciğerdeki kitlenin Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nin 22.9.2012 tarihli toraks tomografisi ile tanısının konulmuş olduğu, ancak biyopsi örneği alınarak kanser olup olmadığı hususunda araştırma yapılamadığı, bu nedenle kitlenin kanser olup olmadığının bilinemediği, sözleşme öncesi tanısı konulan diğer hastalıkları ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığının belirtildiği, bozma ilamında değinildiği gibi proporsiyon hesabının yapılabilmesi için sigorta ve bankacı bilirkişilerinden oluşan heyetten alınan 19.07.2022 tarihli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu" gerekçesi ile davanın kabulü ile 20.700,00 TL tazminatın davalıdan tahsili ile 5.175,00 TL'sinin davacı Keziban Sait'e, 7.762,50 TL'sinin davacı ... Sait Sağlam'a, 7.762,50 TL'sinin davacı ...'e dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri