muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/256, Karar No: 2013/16823, Tarih: 15.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/256 E.  ,  2013/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dai..... verilen 26.09.2012 gün ve 279/289 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 2500 m2 sulu taşınmazı 35-40 yıldan beri kullandığını, miras yoluyla kendisine intikal ettiğini açıklayarak bu yerin adına tapuda kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufi yerlerden olduğunu, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar ihya yoluyla edinilmesinin mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliğine dava dilekçesine tebilğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece teknik bilirkişinin krokisinde A harfiyle işaretli 1930, 20 m2 yüz ölçümlü yer bakımından davanın kabulüne , çayır niteliğiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline aynı krokide B ve C harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümleri bakımından davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm sadece davalı Hazine vekil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intakal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dava koşulunun göz aradı edilödiği yapılan araştırma ve incelemenin de hüküm vermeye yeterli bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacı, dava dilekçesinde, taşınmazın miras yoluyla kendisine intikal ettiğini bilödirmiş ancak intikal şekli konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Bu nedenle öncelikle, dava konusu taşınamazın hangi miras bırakanından ve hangi şekilde intikal ettiği hususu üzerinde durulması, mirasbırakanın terekesinin paylaşıma tabi tutulup tutulmadığı, paylaşım sonucu dava konusu yer davacıya düşmüş ise davanın bulunduğu bu hali ile yürütülmesi aşağıdaki eksikliklerin yerine getirilmesi gerekmektedir. Miras bırakanın terekesi tüm mirasçılarının katılımıyla yöntemine uygun bir biçimde paylaşıma tabi tutulmamış ise böyle bir durumda terekenin TMK.nun 701 ve 702. maddeleri gereğince

.....

elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, bir veya birkaç mirasçının tereke dahil bir taşınmaz için 3, kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmadığı , TMK.nun 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği arandığı, davada bir tasarrufi işlem olup tüm mirasçıların birlikte açmaları gerektiği gözetilerek dava koşulundan davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir.

.....

elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, bir veya birkaç mirasçının tereke dahil bir taşınmaz için 3, kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmadığı , TMK.nun 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği arandığı, davada bir tasarrufi işlem olup tüm mirasçıların birlikte açmaları gerektiği gözetilerek dava koşulundan davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir.

İşin esasının temyizine gelince, her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıkların dinlendiği görülmekte ise de, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları çok sınırlı alındığı için gerçekten kazanma koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığı konusunda beyanlar yetersiz kaldığından duraksama yaratmaktadır. Öte yandan, dosya arasında bulunan Kadastro Müdürlüğünün 3.1.2012 tarih, 157.06/6 sayılı kroki hakkındaki yazıları ekinde;.....tarafından gönderilen orijinal paftaya göre, "dava konusu taşınmazın ............kumsal alanında kaldığı çok açık bir biçimde görülmektedir. Uzman jeoloji mühendisi; bu açık saptamaya karşın dere ile komşu taşınmazlar arasında 2 metre kot farkı bulunduğunu, dere yatağından yer almayan yerlerden olduğunu ve aktif dere yatağı içerisinde yer almadığını bildirmiştir. Raporun kapsamı orijinal paftadaki durum ile çelişki içindedir.

Bu bakımdan, davanın açıldığı 8.9.2011 tarihinden geriye doğru en az yirmi yıl öncesine ait (1981-1991 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı yıllar arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, daha önce götürülmeyen jeodezi ve fotogrametri uzmanı bir mühendisi aracılığıyla hava fotoğrafları ile paftaların zemine uygulanması, hava fotograflarının çekildikleri ve paftaların düzenlendikleri tarihler gözetilerek dava konusu yerin dere yatağı yada onun taşkın alanı içerisinde kalan kumsal alan niteliğinde bulunup bulunmadığı yada hangi nitelikte bulunduğu, çayır niteliğini taşıyıp taşımadığı konularında gerekçeli ve denetime açık raporun uzman bilirkişiden istenmesi, yine daha önce götürülmeyen konunun uzmanı bir jeoloji mühendisinin de bu konuda dinlenilmesi, önceki bilirkişi jeoloji mühendisinin raporuna hangi açılardan katıldığının veya katılmadığının açıklattırılmasının istenilmesi, böylece önceki raporla ilgili görüşünün de rapora yansıtılmasının istenilmesi, dere veya çay ile kabulüne karar verilen A harfi arasında kod farkı bulunup bulunmadığının da raporlara yansıtılması ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dava koşulu ve eksik inceleme göz ardı edilerek hüküm kurulmuş bulunması doğru değildir usul ve karara aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin tüm temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/24726, Karar No: 2013/229, Tarih: 17.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24726 E.  ,  2013/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Ödeme emrinin iptali istemine ilişkin davada, .... davanın reddine dair verdiği 06.04.2010 tarihli kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01.03.2012 gün ve ... sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dava dosyası, mahkemece, 12.11.2012 tarihli dosya gönderme formu ile Dairemize yeniden gönderilmiş ise de; söz konusu dosya hakkında Dairemizin 01.03.2012 gün ve ... sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddine karar verilmiş ve ilam ...ortamında mahkemesine gönderilmiş olduğundan, dosyanın yeniden incelenmesini gerektirecek bir husus bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosyanın inceleme yapılmaksızın mahalline İADESİNE, 17.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/25650, Karar No: 2016/4613, Tarih: 31.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25650 E.  ,  2016/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ..., ..., ..., ... hakkındaki dava reddedilip diğer davalılar yönünden istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün davalı S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2004 yılında gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahipleri tarafından açılan ve Yargıtay ...... Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşen tazminat davasında düzenlenen raporda kazanın oluşumunda, V..... E...... S..... ve Ticaret A.Ş.’nin %35, S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti.’nin %15, B...... D.... ... A.Ş.’nin %15, ...’ın %35 oranında kusurlu olduklarının, sigortalının kusurunun bulunmadığının belirtildiği, hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirleri nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının teselsül hükümleri gereğince rücuan alınması için açılan işbu davanın yargılama aşamasında bilirkişilerce hazırlanan raporda ise kazanın gerçekleşmesinde, davalı V.... E.... San. ve Tic. A.Ş. ’nin %34, davalı M.K....’ın %50, davalı M.H.... E...’in %1, dava dışı B.... D.... ... A.Ş.’nin %15 oranında kusurlu, sigortalının kusursu olduğunun bildirildiği, yargılama aşamasında M.K....’ın yaşamını yitirmesi üzerine mirasçılarına karşı davanın sürdürüldüğü, S.... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilip kesinleşen kararla M.K....’ın mirasçıları olan davalılar C.Ö...., F.D...., S.Ç....., G.K.... tarafından mirasın reddedildiği anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılama sonunda, M.K.....’ın işvereni ve M.K.... tarafından kullanılan çekicinin işleteni olan, bilirkişilerce kendisine kusur yüklenmeyen davalı S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti.’nin, istihdam eden ve işleten sıfatıyla M.K.....’ın kusurundan sorumlu olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup maddenin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı ya da suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin sermaye değerleri toplamının, Kurumca işverene ödettirileceği, işçi ve işveren sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilerek işverenin, 2. fıkrasında, iş kazası veya meslek hastalığı, üçüncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücû edileceği bildirilerek üçüncü kişilerin rücû alacağından sorumlulukları düzenlenmiştir.

Yukarıdaki açıklama ve yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, 26. maddede öngörülen sorumlulukların kusura dayalı olduğu ve mahkemece hükme dayanak kılınan raporun yöntemince düzenlenmediği belirgin bulunduğundan, farklı bilirkişilerden oluşacak kuruldan yeniden rapor alınarak ilgililerin kusur oranları açıklıkla belirlenmeli, kesinleşen tazminat davasında hazırlanan raporun güçlü kanıt niteliğini taşıdığı gözetilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu kendisine kusur yüklenmeyen davalı S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti. hakkında davanın kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı S.... T...... N..... T..... A.... Ü..... Paz. İth. Ltd. Şti.’ne geri verilmesine, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15709, Karar No: 2019/22417, Tarih: 16.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/15709 E.  ,  2019/22417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.02.2011-27.03.2014 tarihleri arasında... Temizlik Ltd. Şti. bünyesinde ... Belediyesinde peyzaj mimarı ve işçi sorumlusu olarak kesintisiz çalıştığını, iş akdinin haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davalı şirketin T.C. ... Belediyesi temizlik işi için ihaleyi almasından kaynaklı olarak davacı işçinin çalıştırıldığını, ihalenin 10 ay süre ile yapıldığını 2011 Eylül ayından sonra 10 ay için ihale alındığını sonra gelen 2 ay için işin devam etmediğini 2 aydan sonra tekrar ihale alındığını ve her dönem birbirinden bağımsız olarak işçi temini yapıldığını tüm işçilerin ihale dönemi sebebi ile deneme ve belirli süreli iş sözleşmesi ile bu hükümlere göre çalıştırıldıklarını davacı ve diğer davalı kurum ile yapılan sözleşme gereği çalıştırıldıklarını bu sebeple davanın şirket yönünden reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı T.C. ... vekili, alt işveren sözleşmesinin T.C. ... Belediyesi tarafından imzalandığını ve 6360 sayılı kanuna göre ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona erdiğini, alt işveren ile T.C. ... Belediyesi tarafından imzalanmış bir sözleşmenin söz konusu olmadığını bu nedenle T.C. ... Belediye Başkanlığının bir sorumluluğunun bulunmadığını, diğer davalı şirket ile belediye arasında organik bir bağ bulunmadığını belediyenin işçi alımında ve işçinin işine son verilmesinde tek başına herhangi bir yetkisinin bulunmadığını, davacının sürekli çalışmasının söz konusu olmayıp Belirli Süreli Sözleşmeler ile Dönemsel olarak işe giriş ve çıkışlarının mevcut olduğunu işyerindeki çalışma saatlerinin haftalık 45 saati geçmeyecek şekilde düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı bir nedenle fesih edilmediği, ispat külfeti kendisinde olan davalı tarafın bu hususun aksini ispat edemediği anlaşılmakla, 1 yıldan fazla süreyle sürekli bir işte çalışan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hak edecek şekilde işine son verildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı bir nedenle fesih edilmediği, ispat külfeti kendisinde olan davalı tarafın bu hususun aksini ispat edemediği anlaşılmakla, 1 yıldan fazla süreyle sürekli bir işte çalışan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hak edecek şekilde işine son verildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece davacının davalı asıl işveren ... (tüzel kişiliği sona eren T.C. ... belediyesi) bünyesinde ve alt işverenler nezdinde çalıştığı, iş akdinin 27.03.2014 tarihinde dava dışı Esilay Turizm Şirketi tarafından feshedildiği kabul edilerek davalı ... Şirketi son alt işveren olmadığından feshe bağlı ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretinden herhangi bir sorumluluğu bulunmadığına karar verilmesi yerinde ise de, karar gerekçesinde talep konusu tüm işçilik alacaklarından davalı ... Şirketinin de müteselsilen ve müştereken sorumlu olduğundan bahsedilmesi hüküm fıkrası ile çelişkili olup dosya içeriği ile de uyuşmamaktadır.

3-Davacı işçi, dava ve ıslah dilekçesi ile birlikte toplamda 3.160,96 TL fazla mesai ücreti talep etmesine rağmen, Mahkemece 3.634,52 TL’ye hükmedilmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

4-Davacı işçinin hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.