muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6586, Karar No: 2018/9716, Tarih: 03.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6586 E.  ,  2018/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.10.2018 tarih ve 2018/13036 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.11.2018 tarih ve KYB-2018/89902 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan kovuşturma sonunda, sanığa yüklenen suça ilişkin olarak kovuşturma şartının bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince yargılamanın durmasına dair İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/183 esas, 2018/437 sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan "(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir. " şeklindeki hüküm dikkate alındığında, mahkemesince durma kararına gerekçe olarak gösterilen kimlik bilgilerinin açıkça tespit edilememesi hususunun bir kovuşturma şartı niteliğinde olmadığı, anılan durumun iddianamenin değerlendirilmesi aşamasında gündeme getirilebilecek olmasına karşın, iddianamenin de kabul edilerek kovuşturmaya başlanılması nedeniyle bu aşamadan sonra bahse konu eksikliklerin mahkemesince giderilerek kovuşturmanın sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 03.07.2018 tarih ve 2018/183 Esas-2018/437 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15218, Karar No: 2018/9776, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/15218 E.  ,  2018/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde 12.07.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin geçerli ve haklı neden olmaksızın sözlü olarak 06.06.2012 tarihinde işveren tarafından sonlandırıldığını, davacının hafta içi 08.30-19.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 08:30-13:00 saatleri arasında çalıştığını, son ücretinin net 1.250,00 TL. olup, işyerinde servis olduğunu, yemek verildiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai ve genel tatil çalışmalarının ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle; davacının bir dönem çalışıp kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını, davacının davalı ... yanında çalışmaya başladığını ve bu davalı tarafından iş akdinin sonlandırıldığını, davalının 2008 de işyerini kapattığını, davacının ibraname imzaladığını, gelini olan ...'in hasmane tutumları nedeniyle davacının kötü niyetli davrandığını, davalının diğer davalıların işyeri adreslerinden farklı bir yerde işyerinin bulunduğunu, ...isminin kullanılmasının aynı işletmenin işletildiği anlamına gelmeyeceğini, davacının son ücretini bilmediğini, imzalı ücret bordrolarının dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacının davalının işyerinde değil ...'in yanında çalıştığını, davacıyı işvereni ...'in işten çıkardığını, davacının hiçbir zaman davalının işyerinde çalışmadığını, davacının son maaşını bilmediklerini, imzalı maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacının davalının işyerinde değil ...'in yanında çalıştığını, davacıyı işvereni ...'in işten çıkardığını, davacının hiçbir zaman davalının işyerinde çalışmadığını, davacının son maaşını bilmediklerini, imzalı maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığını, davalının diğer davalının muhasebecisine vekalet verdiğini bu vekalete istinaden 21.04.2011 tarihinde işyeri açılışı yapıldığını öğrendiklerini, davacının hangi tarihten itibaren bu işyerinden bildirimlerinin yapıldığını bilmediğini, davacının yaptığı işin bilinmediğini kendisine duyulan husumet nedeniyle açılan işyerinin 27.06.2012 tarihinde kapatıldığını, vekillerinin 24/05/2012 tarihinde azledildiğini, davacının 12/07/2005 tarihinde işe başladığını iddia ettiğini ancak müvekkili adına 21.04.2011 tarihinde işyeri açılmış olduğunu, işyerinde kimin ne şartlarda çalıştığını, ne şekilde işten çıktığını bilmediklerini, davacının maaşını ve çalışma şeklini bilmediğini, davalının fiilen işçi çalıştırmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının işyeri adresi değişmeden aynı adreste davalı işverenler yanında çalıştığı, davalılara ait işyerlerinin bir olduğu, işyerinin aynı ünvanla farklı zamanlarda davalılar arasında devredilerek işletildiği, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, davacının çıkış nedeninin işyeri kapanması olduğunu, bu durumda kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, bakiye ücret alacağının bulunduğu,yıllık izin alacağının ve dini bayramlar hariç genel tatillerde çalışmasının bulunduğu ancak fazla mesai çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.” İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı ... tarafından davalı ...’a devredilmiştir. Nisan 2010 tarihinde de ... tarafından diğer davalı ...’ya devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalılar ... ve ...’in sorumluluğu kalkmış olup, kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumlulukları devam etmektedir. Adı geçen davalıların devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar, davacı tarafın temyizi olmadığı ve usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmeli, diğer talepler ise davalıların devirden itibaren 2 yıl geçmekle sorumluluğu sona erdiğinden reddedilmelidir. Mahkemece adı geçen davalılar ... ve ... yönünden davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27847, Karar No: 2015/13748, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27847 E.  ,  2015/13748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından, reddedilen kendi boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 25.10.2013 tarihinde, karşı dava ise 26.11.2013 tarihinde ikame edilmiştir. Davacı-karşı davalı, dava dilekçesinde açıkca delillerini bildirmemiş ise de, 22.05.2014 tarihli ön inceleme duruşmasından önce 27.03.2014 tarihli dilekçesi ile; ..., ... ve ...'ı tanık olarak dinletmek istediğini bildirmiş, mahkemece; davacı-karşı davalının dava dilekçesinde delil bildirmediği gerekçesiyle delillerinin toplanması isteği reddedilmiştir. Tahkikat, ön incelemede saptanan çekişmeli hususlar üzerinden yürütüleceğine (HMK.m.140/3) göre, bu tespit yapılmadan tarafların delillerini sunmaları beklenemez. Esasen delil, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK.m.187/1). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Açıklanan bu sebeplerle, davacı-karşı davalının ön inceleme duruşmasın yapılmadan önce isimlerini bildirdiği tanık delilinin, dava dilekçesinde delil bildirmediği gerekçesiyle toplanmaması usul ve yasaya aykırıdır. Öyleyse mahkemece, davacı-karşı davalının tanık listesinde yer alıp dinletmekten açıkça vazgeçmediği tanıklarının usulünce beyanları alınıp (HUMK.md.253 ve devamı, HMK.md.240 ve devamı) toplanan diğer delillerle hep birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.06.2015(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2015/7497, Karar No: 2018/5412, Tarih: 16.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7497 E.  ,  2018/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'in muavini, sanık ...'ın sürücüsü olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada 100 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde, "suçun önem ve değeri ile işleniş biçimi, ele geçen sigaraların miktarı nazara alınarak'' şeklindeki gerekçe ile hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3962, Karar No: 2010/4506, Tarih: 13.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3962 E.  ,  2010/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 19.01.2009 gün, 2007/276-2009/46 E.K. sayılı kısa kararda 113 ada 69 ve 90 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın kabulüne, gerekçeli kararda ise 113 ada 69, 90 ve 103 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davanın kabulüne karar verildiği, kısa kararla gerekçeli kararın bu şekilde çeliştiği dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Bu nedenle davacı hazinenin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/231, Karar No: 2017/1112, Tarih: 06.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/231 E.  ,  2017/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkının bulunduğunun tespitine ve bunu reddeden kurum cevabının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkili şirketin tüm sigorta yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, 5510 sayılı kanun gereğince 5 puanlık genel hazine indiriminden yararlandığını, bu indirim dışında 4447 sayılı kanunda düzenlenen başkaca teşviklerin de bulunduğunu, 6111 sayılı kanunla yapılan değişiklikle, işverenlerin iki teşvik unsurundan aynı dönem için birlikte yararlanma olanağının getirildiğini, ancak bu hususta yaptığı başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin SGK Gebze Müdürlüğünce işlem gören iş yerinde çalışan sigortalılar için 2011/06-12 2012-04-12 2013/01-12 2014/01-02 ve 2015/01-09 dönemlerine ilişkin olarak 4447 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesi ile getirilen sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkının bulunduğunun tespitini ve bunu reddeden kurum cevabının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili kurum aleyhine açılan davanın esas yönünden reddi gerektiğini, müvekkili kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka ve mevzuata uygun olarak yapıldığını, bu sebeple davacının teşvikten yararlanması durumunun söz konusu olmadığını, müvekkili kurumun yasalara göre hareket ederek davacının taleplerini reddettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay içtihatları ve 5510 sayılı Yasanın 81/1(ı) maddesi ve gerekse dava konusu talebe ilişkin olarak 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun geçici 10. maddesindeki prim desteği uygulamasında, davacı işverenin %5 oranındaki prim teşvikinden yararlandırılıp yararlandırılmama hususunda Hazine'nin hukuki ve mali durumu etkileneceğinden husumetin Hazine'ye yöneltilmesi gerektiği anlaşılmakla, somut uyuşmazlıkta husumetin Sosyal Güvenlik Kurumu'na yöneltilmesi karşısında davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 5510 Sayılı Kanun gereğince 5 puanlık genel hazine indiriminden yararlanan davacı işverenin bu indirim dışında 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nda düzenlenen prim teşvikinden yaralanmasına ilişkin başvurusunun reddine ilişkin davada davalı kuruma husumet düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde davalıyı "T.C ... Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na izafeten "şeklinde göstermiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 5510 Sayılı Kanun gereğince 5 puanlık genel hazine indiriminden yararlanan davacı işverenin bu indirim dışında 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nda düzenlenen prim teşvikinden yaralanmasına ilişkin başvurusunun reddine ilişkin davada davalı kuruma husumet düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde davalıyı "T.C ... Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na izafeten "şeklinde göstermiştir.

Mahkemece, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun geçici 10. maddesindeki prim desteği uygulamasında, Hazine'nin hukuki ve mali durumu etkileneceğinden husumetin Hazine'ye yöneltilmesi gerektiği tespiti yerinde ise de, 6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davanın T.C Maliye Bakanlığı'na yöneltilmesi gerekirken davalıya yöneltilmesi HMK'nun 124/4 maddesi kapsamında husumette yanılma kabul edilerek davacıya T.C Maliye Bakanlığı'na husumetin tevcihi için süre verilip, dava dilekçesinin tebliği ile işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken davanın husumetten reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12064, Karar No: 2011/12807, Tarih: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12064 E.  ,  2011/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.02.2010 gün ve 2009/17346 Esas - 2010/2838 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi kurulunca emsal alınan 1938 ada 2 parsel sayılı taşınmazın imar durumuna ilişkin Tekirdağ Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 25.03.2011 gün ve 1504-2382 sayılı yazısında; "Malikince yaptırılan mevzi imar planı ile imar uygulaması yapılıp, imar parseline dönüştürüldüğünde Akaryakıt istasyonu olarak yasal hakları saklı imar parselidir. 04.07.2001 tasdik tarihli imar planında tarım alanında kalmaktadır." denilmesine karşın,

07.06.2011 gün 3088-4842 sayılı yazılarında ise "Taşınmaz üzerinde benzin istasyonu vardır. Taşınmaz meri imar planında tarım alanında kalmaktadır. (J.R.2 dir) Taşınmaz fiili imar uygulaması sonucu ifraz ile oluşturulmuş, imar parseli olmakla birlikte zemin nedeni ile ilgili olarak 04.07.2001 tarihi itibariyle tarım alanında kalmaktadır."

Denilmek suretiyle çelişkiye düşüldüğünden sözkonusu 1938 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 09.12.1998 satış tarihindeki imar durumunun Tekirdağ Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1229, Karar No: 2012/5541, Tarih: 03.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1229 E.  ,  2012/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Davacı 3.kişi ... İnş. Güz. Sal. Terc. Hizm. Otom. Teks. Der. Gıda Pet. Tem. Tur. Emlak Kuy. Orm. Ürn. Tarım Tic. ve San. İth. İhr. Ltd.Şti'nin iflasına karar verildiği anlaşılmakla, Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1.5.2008 gün ve 2007/739-2008/194 sayılı kararının kesinleşme şerhi içeren onaylı örneğinin dosya içine konulması, ikinci alacaklılar toplantısı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, iflas masasına atanan iflas idare memurlarının isimlerinin tespit edilmesi ve iflas kapanış onayının yapılıp yapılmadığının saptanması

2-Davacı 3.kişi "... İnş. Güz. Sal. Terc. Hizm. Otom. Der. Gıda Pet. Tem. Tur. Eml. Kuy. Orm. Ür. Tarım Tic. Ve San. İth. İhr. Ltd. Şti'nin ilk tescil tarihinden itibaren ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikliklerin ilgili ticaret sicil memurluğundan sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 3.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.