muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6651, Karar No: 2019/2456, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6651 E.  ,  2019/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazın davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili ile davalının alacağının sıra cetvelinde garameten paylaşımına karar verilmediğini ileri sürerek, ...'nün 2015/8282 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikyaet etmiş, yargılama sırasında 27.01.2016 tarihli dilekçesi ile icra müdürlüğünce ilk sıra cetvelinde maddi hata yapıldığından bahisle 11.01.2016 tarihli yeni bir sıra cetveli yapıldığını ileri sürerek bu sıra cetvelinin de iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, il sıra cetvelinin icra müdürlüğünce düzeltilerek yeni bir sıra cetveli yapıldığı, icra müdürlüğünce yeni yapılan sıra cetveline karşı da ayrıca şikayet yoluna gidilmesi gerektiği gerekçesiyle şikayet konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2960, Karar No: 2018/1922, Tarih: 21.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2960 E.  ,  2018/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 53/1-2-3 ve TCK’nın 158/1-f son, 52/2-4,53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın çek sahibi ... tarafından kaybedilen ve hakkında çek iptal davası açılan çeki bir şekilde ele geçirdiği ve 17.500 TL bedelli, 15/04/2009 keşide tarihli çeki katılana meyve fidanı alma konusundaki alışveriş sırasında ciro ederek verdiğinin iddia edildiği olayda;, 16/12/2011 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çekteki imza ve yazıların hesap sahibi ...'e ait olmadığı, 14/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda da çekin arka yüzündeki 2. ciranta olarak sanığın adı ve imzası bulunan kısımdaki yazı ve imzaların sanığa ait olduğunun belirlendiği ve dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın adil hüküm kurulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7651, Karar No: 2014/10445, Tarih: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7651 E.  ,  2014/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2011/839-2011/116

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 tarih ve 2011/839-2011/116 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılardan şirket ve M.. S.. B.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.02.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan A..H.. Gıda Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. ve M.. S.. B.. vekili Av. H.. U.. ve davacı vekili Av. O.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan A.. P..’in müvekkili ile iş yapmak konusunda anlaştığını, 90.000,00 USD parayı kuracakları işe yatırması için ikna ettiğini ve karşılığında bir çek verdiğini, söz konusu çekin davalı A.. Gıda Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti’ye ait olduğunu, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının tespit edildiğini, çekin tahsiline ilişkin icra takibinde bulunduğunu, yapılan icra takibine haksız itiraz edildiğini, müvekkilinin diğer davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, halen soruşturmanın devam ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline takibin devamına, 95.670,00 USD'nin %5,5 ticari döviz faiziyle birlikte tahsiline ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan A.. Gıda Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti, A.. B.., M.. S.. Birlik ve M.. B.. vekili, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların hukuki yararlarının bulunmadığını, icra inkar tazminatı istenemeyeceğini, müvekkilerinin bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş ve kötü niyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan A.. P..’in vekili, müvekkilinin dava konusu çeki imzaladığının doğru olduğunu, bu çekin teminat nitelikli bir çek olup davacının yatırım ortaklığına girmesinin karşılığında verildiğini, davacının şirkete borç para vermediğini, davacının çeke karşılıksız kaşesi vurdurduğunu, A..H.. Gıda Ltd. Şti'nin 1999 yılından beri süt tozu ithali ile ilgili işler yaptığını, müvekkilinin resmen ortağı olmadığı ancak fiilen ortağı olduğu bu şirketi fiilen yönettiğini, şirket ortağı olmadığı halde diğer şirket ortak ve yöneticilerinin muvafakati ile çekleri imzaladığını ve muhataplarına verdiğini, bu çeklerin ödendiği vekaletsiz iş görme yükümlerine göre şirketi ilzam eden işleri gerçekleştirdiğini davacının da bu işe katılmak için 90.000,00 USD ile bu işe girdiğini bu para karşılığında çek verildiğini, müvekkilinin şahsi sorumluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalılardan şirket yetkili temsilcisi olan M.. S.. B..'in, davalı A.. P..’in şirket adına küçük meblağlı da olsa çek düzenlemesini kabul ettiği, düzenlenen çeklerin şirket adına ödenmesine icazet verdiği, bu halde A.. P..'in şirket adına hareket eden ticari mümessil sıfatına sahip olup, zımni olarak kendisine bu konuda BK'nın 449 ve devamı maddelerine göre yetki verildiği, yetkinin sınırlandığının üçüncü kişilere bildirilmediği, çek düzenlemesinde davalı A.. P..’in şirket yetkili ticari mümessili olarak işlem yaptığının kabul edildiği, davaya alacak davası olarak devam edildiği, davalı A.. P..’in icra takibine konu çeki düzenleyerek davacıya verdiği, çek bedelini şirket ve ortakları adına aldığı, davalı şirket yetkili ticari mümessili olan A.. P.. gerek bu sıfatıyla, gerekse şirket temsil eden sıfatıyla ve diğer ortak M.. S.. B..'in de sebepsiz zenginleşmiş olması nedeniyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın davalılardan M..S.. B.., A.. P.. ve A.. H.. Gıda Tekstil Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan şirket ve M.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava tarihi 19.09.2003 tarihi olup karar başlığındaki yazılı dava tarihinin maddi hataya dayalı olarak yazıldığının anlaşılmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalılardan M.. S.. vekilinin tüm, davacı vekilin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3. maddesinde, müteselsil sorumlular aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olanlar lehine tek avukatlık ücreti hükmolunacağının öngörülmesine karşın, mahkemece anılan hükme aykırı olarak davanın kısmi ve tam reddi sonucu davacı aleyhine yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, davalılardan M.. S.. B.., A..B.. ile birlikte aleyhine hüküm kurulan davalı şirketin yargılama sırasında ticaret sicilinden terkin edildiği dosyaya sunulan ticaret sicili kayıtlarından anlaşılmakta olup, mahkemece,davacı tarafa anılan şirketin 6102 Yasa'nın 547. maddesi gereğince yeniden tescili (ihyası) için süre verilmesi ve yeniden tescilinden sonra davaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, terkin edilen şirket aleyhine yazılı şekilde hüküm kurulması da keza doğru görülmemiş, hükmün re'sen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan M.. S.. vekilinin tüm, davacı vekilin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına,(3)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan M.. S.. B..'ten alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4794, Karar No: 2006/8143, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4794 E.  ,  2006/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... aralarındaki dava hakkında Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.2.2006 gün ve 2005/117-2006/31 sayılı hüküm dairemizin 2.5.2006 gün ve 2006/2474-3898 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

21.7.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile HUMK.nun 427/5. 440/111-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 6.580.YTL'sına (6.580.000.000.TL) çıkartılmıştır. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 6.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/395, Karar No: 2024/303, Tarih: 16.10.2024

**Ceza Genel Kurulu         2020/395 E.  ,  2024/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 478-729

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanığın TCK'nın 85/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.07.2014 tarihli ve 80-758 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 14.02.2017 tarih ve 14994-1117 sayı ile; "...Sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak önceki raporlarda irdelenecek şekilde ve sanığın eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için bir kez de Yüksek Sağlık Şurası'ndan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan 'sanığın güttüğü amaç ve saik' gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesince 17.07.2018 tarih ve 154-527 sayı ile sanığın önceki hüküm gibi cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hükmün, sanık müdafii ve katılan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 20.06.2019 tarih ve 784-7569 sayı ile;"Adli Tıp 3. Üst Kurulunun 05.04.2018 tarihli raporunun sonuç kısmında; bebeğin ölümünün, pnömotoraks sonucu meydana gelmiş olduğu, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. ...’ın bebeği 23.03.2010 tarihinde Prematürite ve RDS tanısıyla Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesine yatırdığı, PM + RDS olduğu bilinen bebeğe Surfaktan uygulanmasının endikasyonu bulunduğu halde bunu yapmadığından Dr. ...’ın bu eyleminde eksiklik olduğu ancak; otopsideki histopatolojik bulgulara göre bu eksik eylemin, pnömotoraks gelişimi ve ölüm olayı ile illiyet bağının bulunmadığı, Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde mekanik ventilatörde izlenmesi gereken, 3. basamak yoğun bakım hastası RDS ve PM tanılı bebeği, 24 saat Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı doktorun bulunduğu bir merkeze sevk etmeyerek sürekli uzman hekimi bulunmayan hastanede yatıran Dr. ...’ın bu eylemi nedeniyle kusurlu olduğu, sanığın surfaktan tedavisi yapmaması şeklindeki eylemi ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunmadığı tespitleri karşısında, sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan 'sanığın güttüğü amaç ve saik' gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-25.03.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 25.03.2011 olarak yazılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre bozma nedenlerine uyan Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesi ise 22.10.2019 tarih ve 478-729 sayı ile bozmaya direnerek, sanığın önceki hüküm gibi mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2020 tarihli ve 3349 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 06.10.2020 tarih ve 227-4834 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI, KONUSU VE ÖN SORUN

Sanıklar Hilal Uyar, İsmet Karakaya ve Pınar Akbalık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemi ile gerçekleşen ölüm neticesi arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; suç tarihinde özel bir hastanede görev yapan sanık hakkında hükümden sonra 27.05.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na eklenen 18. madde hükmü gereğince soruşturma izni alınmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Ön Soruna İlişkin Açıklamalar

III. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Ön Soruna İlişkin Açıklamalar

02.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamında, yalnızca kamu kurum ve kuruluşları ve devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından sağlık mesleğinin icrasıyla ilgili yürütülecek soruşturmalar için izin usulü öngörülmüştür. Özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversitelerinde görev yapan kişiler hakkında ise bu nevi soruşturmalar bakımından herhangi bir izin usulü benimsenmemişken, suç tarihinden sonra, 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Kanun’un Ek 18. maddesinin birinci fıkrası; "Yükseköğretim Kanununun 53 üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından il sağlık müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanunun 7 nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir." şeklinde düzenlenmiş,

Maddenin gerekçesinde de;

"Sağlık çalışanları, hastaların şifa bulması ve tedavi sürecinde zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek ve somut durumun gerektirdiği önlemleri almak zorundadır. Ancak sağlık çalışanlarının fedakârca çalışmalarına ve sağlık hizmetlerinin sunumundaki tüm gayretlerine rağmen, hastaya, hastalığa veya sağlık imkânlarının niteliğine bağlı olarak beklentilerin tam olarak karşılanamadığı durumlar meydana gelebilmektedir.

Sağlık çalışanlarının mesleğin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle cezai ve hukuki sorumlulukları doğabilmektedir.

Sağlık çalışanlarının mesleğin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle cezai ve hukuki sorumlulukları doğabilmektedir.

Hâlihazırda kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar sebebiyle yapılacak adli soruşturmalar bakımından kabul edilmiş izin usulleri bulunmasına rağmen, özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversitelerinde görev yapan söz konusu meslek mensupları hakkında yürütülecek benzer nitelikteki soruşturmalar bakımından herhangi bir izin usulü bulunmamaktadır.

Herhangi bir izin usulüne tabi tutulmadan başlatılan adli soruşturmalar, hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının zaman kaybıyla karşılaşmalarına, hissedilen güvencesizliğe bağlı olarak motivasyonlarının düşmesine ve işlerinde verimsizliğe neden olmaktadır. Bu durum, sunulan hizmetin kalitesine de zarar vermektedir.

Maddenin birinci fıkrasıyla, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar sebebiyle yapılacak adli soruşturmalar bakımından izin usulü getirilmekte ve izin verme yetkisi Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kuruluna verilmektedir.

Bununla birlikte, uygulamada birlik sağlamak amacıyla, hâlihazırda 4483 sayılı Kanundaki izin usulüne tabi, kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan sağlık meslek mensupları bakımından soruşturma izninin, anılan Kanunda belirtilen merciler yerine Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilmesi öngörülmektedir. Böylece düzenlemeyle, gerek kamu gerekse özel sektör bünyesinde ruhsatlandırma, izin veya ilgili mevzuatı uyarınca faaliyette bulunan her basamaktan sağlık hizmet sunucusunda görev yapan hekim, diş hekimi ve diğer sağlık meslek mensubunun; sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptığı muayene, tetkik, tahlil, teşhis, tedavi, tıbbi bakım, rehabilitasyon ve bunlar gibi tüm tıbbi işlem ve uygulamalar sebebiyle yapılacak adli soruşturmalar için izin alınması usulü getirilmektedir. Bu çerçevede aile sağlık merkezleri, kurum tabiplikleri, özel veya resmi poliklinikler, semt poliklinikleri, muayenehaneler, devlet hastaneleri, özel hastaneler, tıp merkezleri, ağız ve diş sağlığı merkezleri, diyaliz merkezleri, toplum ruh sağlığı merkezleri gibi her basamaktan kamu veya özel sağlık hizmet sunucusunda görev yapan, ister askeri ister sivil olsun, tüm hekim, diş hekimi ve diğer sağlık meslek mensupları hakkında yapılacak soruşturmalarda bu usul uygulanacaktır.