muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3663, Karar No: 2024/1633, Tarih: 29.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3663 E.  ,  2024/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/62 Esas, 2023/185 Karar

FER'Î MÜDAHİLLER : 1.... (...) vekili Avukat ...

2.... (TMSF) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hesap açarak 1999 yılında Yurt Bank A.Ş.'ye para yatırdığını, davacının parasının isteği dışında usulsüz olarak Yurt Security Off Shore Bank Ltd. Şti.’ye aktarıldığını, talep etmesine rağmen parasını geri alamadığını ileri sürerek davacının yatırdığı 18.660,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili; hisse devir sözleşmeleri uyarınca TMSF’nin mali ve hukuki sorumluluğu üstlendiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Feri müdahil TMSF vekili; davalı Bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının ... iradesiyle daha fazla faiz getirisi için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, iradesinin yanıltılmadığını, davalı Bankanın vekâlet görevini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Feri müdahil ... vekili; müvekkilinin bir borç üstlenmesinin bulunmadığını, husumetin TMSF’ye tevcihi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Önceki Karar

Mahkemece 29.11.2018 tarih, 2016/1124 E. ve 2018/505 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne 5.000,00 TL’nin 15.11.1999 tarihinden , 13.660,00 TL’nin 10.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekili ve fer'i müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 07.11.2022 tarih, 2019/1258 E. ve 2022/7816 K. sayılı kararıyla davacının bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off-shore hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 2015 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı, bu itibarla davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle karar bozulmuş, davalı vekili, feri müdahil ... vekilinin tüm, feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtilen gerekçelerle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamında verilen son bozma ilamı ve buna dayanak olan İçtihadı Birleştirme Kurulu kararının hukuka aykırı olduğunu ve direnilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ING Bank A.Ş.'nin külli halefi olduğu Yurtbank A.Ş.’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak Off-Shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6984, Karar No: 2010/12534, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6984 E.  ,  2010/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3008, Karar No: 2025/620, Tarih: 16.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3008 E.  ,  2025/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E. 2022/256 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemiz bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çine (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 27.09.2012 tarih, 2012/100 Esas, 2012/530 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dairemizin 28/11/2019 tarih, 2017/3257 Esas, 2019/11175 Karar sayılı bozma ilamında;

"1-İncelemeye konu dosyada; davanın, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına ihbar edilmediği, dairemizin 10/12/2014 tarih, 2013/26570 E, 2014/25198 K sayılı ilamı ile gerekçeli kararın Kültür ve Turizm Bakanlığına tebliğ edilmek üzere dosyanın tevdiine karar verildiği, gerekçeli kararın Kültür ve Turizm Bakanlığına tebliğ edildiği ve adı geçen kurum vekili tarafından temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarih, 2016/1102 Esas, 2017/248 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yukarıda izah edilen nedenlerle suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma ve delillerini sunma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK'nın 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2- Dosya kapsamının incelenmesinde, olay günü tanık ...’ın, olay yerinde, aralarındaki bir kişinin elinde makine olmak suretiyle 4 kişinin arazinin çevresinde dolaştıklarını, 35 plakalı beyaz bir aracın da park halinde olduğunu gördüğü, durumdan şüphelenerek muhtar ...’e haber verdiği, kolluk tarafından köyde yapılan araştırma neticesinde ihbara konu ... plakalı aracın bulunduğu ve sanıkların da, sanık ...’nın babasının evinde yakalandıkları, araç içerisinde sanıkların rızası ile yapılan incelemede bir adet dedektör ele geçirildiği, sanıkların şüpheli sıfatıyla kollukta verdikleri birbiri ile benzer ifadelerinde; altın para bulabilmek amacıyla 4 kişi birlikte dedektörle arama yaptıklarını belirttikleri, sanık ...’nın duruşmadaki savunmasında; olay yerinde altın olduğunu duyduklarını, görmek için gittiklerini, kazı yapmak için başka zaman gideceklerini beyan ettiği, diğer sanıklar Veli, ... ... ve ...’in de duruşmadaki benzer savunmalarında; olay yerinde çete parası olduğu duyumu üzerine gittiklerini ancak kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamı, sanık ... tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanıkların olay günü dedektör ile define araştırdıkları anlaşılmakla;

2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen "izinsiz define araştırma" suçunun oluşabilmesi için, define araştırması yapılan yerin, sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da korunma alanı dahilinde kalması gerektiği dikkate alınıp, dava konusu yerin tapu kaydı dosya içerisine getirtilip, olay yerinde arkeolog bilirkişi refakate alınmak suretiyle keşif icra edilerek, sanıkların araştırma yaptığı yerin belirtilen niteliği haiz olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarih, 2020/4 Esas, 2022/256 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.07.2024 tarih, 2024/70103 sayılı ve onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ...'nın Çine ilçesi Yeniköy Mahallasinde oturan babasının tarlasında çete parası olduğu duyumunu alması üzerine sanıkların hep birlikte Yeniköy Mahallesine geldikleri, tarlaya giderek araştırma yaptıkları, sanıkları arazide gören tanık ...'in köy muhtarı olan diğer tanık ...'e haber vermesi üzerine muhtar olan tanığın durumu kolluk görevlilerine bildirdiği, jandarma personelinin köyde sanıkları yakaladığı, sanıkların kovuşturma aşamasında alınan savunmalarında herhangi bir kazı faaliyeti gerçekleştirmediklerini beyan ettikleri, ancak Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2017/3257 Esas 2019/1111/75 Karar sayılı ilamında işaret edildiği üzere, olay günü tanık ...’ın, olay yerinde, aralarındaki bir kişinin elinde makine olmak suretiyle 4 kişinin arazinin çevresinde dolaştıklarını, 35 plakalı beyaz bir aracın da park halinde olduğunu gördüğü, durumdan şüphelenerek muhtar ...’e haber verdiği, kolluk tarafından köyde yapılan araştırma neticesinde ihbara konu ... plakalı aracın bulunduğu ve sanıkların da, sanık ...’nın babasının evinde yakalandıkları, araç içerisinde sanıkların rızası ile yapılan incelemede bir adet dedektör ele geçirildiği, sanıkların şüpheli sıfatıyla kollukta verdikleri birbiri ile benzer ifadelerinde; altın para bulabilmek amacıyla 4 kişi birlikte dedektörle arama yaptıklarını belirttikleri, sanık ...’nın duruşmadaki savunmasında; olay yerinde altın olduğunu duyduklarını, görmek için gittiklerini, kazı yapmak için başka zaman gideceklerini beyan ettiği, diğer sanıklar Veli, ... ... ve ...’in de duruşmadaki benzer savunmalarında; olay yerinde çete parası olduğu duyumu üzerine gittiklerini ancak kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamı, sanık ... tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanıkların olay günü dedektör ile define araştırdıklarının sabit olduğu, mahkemece, sanıkların dedektörle define araştırdıkları yerin sit alanı veya 2863 sayılı Yasanın 6. maddesi kapsamında korunması gerekli bir yer olup olmadığı hususunda rapor hazırlanması için keşif icra edilsiği, hazırlanan bilirkişi raporuna göre Çine ilçesi Yeniköy Mahallesi Hacıahmetler Deresi Mevki ve 101 Ada 46 parselde izinsiz müdahalede bulunulan alanda herhangi bir sit veya tescil kararının bulunmadığı, 2863 sayılı Yasa kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da korunma alanı dahilinde de olmadığının anlaşıldığı, bu haliyle, sanıkların üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

IV.GEREKÇE VE KARAR

Dairemizin 28/11/2019 tarih, 2017/3257 Esas, 2019/11175 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2023 tarihli, 2023/6-7 Esas, 2023/481 Karar nolu ilamında da belirtildiği üzere; Dairemizce yapılan temyiz incelemesinden önce atılı suça ilişkin dava zamanaşımı gerçekleşmiş ise de "derhal beraat" kavramının, fiilin ilk bakışta suç teşkil etmemesi veya kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması hâlleri ile sınırlı tutulmasının söz konusu düzenlemenin konuluş amacına ters düşeceği, CMK'nın 223. maddesinin 9. fıkrasında geçen "derhal" sözcüğünün, dosyanın mevcut durumunu ifade ettiği, başka bir anlatımla, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek bir noktada, sanığın daha lehine olan beraat kararı yerine, aleyhine olan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, ayrıca çeşitli sebeplerle muhakemenin yavaş işlemesi ve yargılamaların makul sürede sonuçlandırılamaması nedeniyle zamanaşımının gündeme geldiği de göz önünde bulundurulduğunda, düşme kararı verilmesinin söz konusu gecikmenin sonucunun sanığa yükletilmesi anlamına geleceği, diğer taraftan beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamındaki lekelenmeme hakkının da ihlali niteliğinde olacağı, zira yargılamanın geldiği aşama itibarıyla beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda tereddüte yol açacağı, son olarak da sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuk davaları üzerindeki etkisine dair, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2022 tarihli ve 1437-15 sayılı kararında da açıklandığı üzere ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı konusuyla hukuk hâkiminin tamamen bağlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek durumlarda artık zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil sanığın daha lehine olan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9862, Karar No: 2023/10020, Tarih: 19.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9862 E.  ,  2023/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1902 E., 2022/459 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/69 E., 2019/48 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya bağlı Erzincan Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü'nde çalıştığını, kepçe operatörü olarak işe alınmasına karşın tarım ve sera onarım işinde çalıştırıldığını, Müvekkilinin 18.10.2016 tarihinde, işletme müdür ve şefinin talimatları doğrultusunda seraya naylon örtü çekmek için seranın üstüne çıktığını, bu işin yapılması sırasında yere düşüp yaralandığını, müvekkilinin belinin kırıldığını, dava tarihi itibariyle tedavisinin devam ettiğini, İşverenin iş güvenliği yönünden tedbir almaması nedeniyle olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu belirterek, maddi ve manevi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının mevsimlik işçi statüsünde, tarım işçisi olarak çalışmakta iken 18.10.2016 tarihinde meydana gelen kaza sonucu yaralandığını, davacının sözleşme süresinin bitmesinden sonra yeniden işe alınıp çalıştırıldığını, bu yeniden işe alınma sırasında işyeri hekimi tarafından düzenlenen 28.2.2017 tarihli raporda "Bahçe kültürleri tarım işçisi işinde bedenen ve ruhen çalışmaya elverişlidir" şeklinde rapor verildiğini, İş güvenliği ile ilgili risk analizlerinin yapılması, işçilerin iş güvenliği konusunda bilgilendirilmesi ve gerekli önlemlerin alınması için Erzincan OSGB ile anlaşıldığını, davacının işe başlamadan önce iş sağlığı ve güvenliği konusunda bilgilendirildiğini, eğitim verildiğini, maluliyetin varlığı ve oranını belirlenmesi için rapor aldırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; toplanan kanıtlara dayanılarak ilamda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; toplanan kanıtlara dayanılarak ilamda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının oluşa ve müvekkilinin yaralanma derecesine uygun olmadığını, talep ettikleri miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili; Kusur ve hesap raporuna ilişkin itirazlarının değerlendirilmediğini, olayda tarafların kusurlarının birbirine yakın olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatın yüksek olduğunu, müvekkilinin harçtan muaf olmasına rağmen harç konusunda aleyhine hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile A)1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, 2-Davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-b-2 maddesi gereğince kısmen kabulüne, B)I-Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber Kanun'un olaya uygulanmasında hata edildiği ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı anlaşılmakla HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, II) 1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 125.188,85-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 18.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 40.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, genel itibarıyla istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417.maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme