muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8765, Karar No: 2019/1260, Tarih: 25.02.2019

Yargılama sonunda mahkemece; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 512 parsel nolu taşınmazın il mera komisyonunun kararı ile ... adına mera olarak tahsis edildiği ve öteden beri mera olarak değerlendirilip kullanıldığı, taşınmazın arazi özellikleri ve bitki örtüsü bakımından da mera özelliği gösterdiği, taşınmazda ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda ifade edilen pek çok mera yem bitkisinin varlığının belirlendiği, köyün toplam mera varlığının köydeki mevcut hayvanların ihtiyacını karşılamadığı, mera tahsis kararının dava konusu 512 parsel yönünden usul ve kanuna uygun olduğu, çekişmeli 513 sayılı parselin tamamının 2006 yılında sınırları kesinleşmiş olan ... kadastrosunda ... sınırları içinde kaldığı, toprağında ... toprağı özelliklerinden olan koyu renkli humusun bulunduğu, arazi meylinin ortalama %35'in üzerinde olduğu, bilimsel olarak mera vasfını taşımıyor olması ve toprak muhafaza karakteri taşıması, içinde sık kapalılıkta meşe ağırlıklı ... ağaç ve ağaççıklarının bulunması, eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanlarda kaldığı ve fiilende ... niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın ... köyü 512 parsel sayılı taşınmaz yönünden reddine, 513 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile, İl Mera Komisyonunun 17/02/2012 tarih ve 535 sayılı kararının ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 513 parsel nolu taşınmaz yönünden iptali ile, bu taşınmazın ... niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera tahsis kararının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 6831 sayılı Kanuna göre 2004 yılında yapılmaya başlanan ve 2006 yılında kesinleşen ilk ... kadastrosu ve 2/B maddesi uygulaması ve 2012 yılında 4342 sayılı Mera Kanununa göre yapılan mera tahsis çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi heyet raporunda, taşınmazlardan 512 parselin mera niteliğinde olduğunun anlaşılması, 513 parselin ise kesinleşmiş ... tahdidi içinde bulunduğunun saptanmış olması nedeni ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7086, Karar No: 2019/16323, Tarih: 18.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7086 E.  ,  2019/16323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin kanuni süresinden sonraki duruşmalı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın sanığın çalışanı olup suç tarihinden yaklaşık bir hafta kadar önce iş aktinin sanık tarafından feshedildiği, taraflar arasında katılanın sanıktan alacaklı olduğu iddiasında bulunması nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde tarafların yine bu konuda telefonda tartıştığı ve sanığın katılanın bulunduğu yeri sorarak suça konu yere gittiği, yolda beklemekte olan katılanın sanığın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu adli raporunda belirtildiği üzere sağ ayak bileğinde yumuşak doku travması ve ödem meydana gelecek şekilde yaralandığı olaya ilişkin olarak; katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın katılanın kendisinden alacaklarını istemesi üzerine öfkeye kapılarak katılanın bulunduğu yeri sorduğunu ve oraya gittiği, yaralanmanın ise bu esnada katılanın kendini aracın önüne atmasından kaynaklandığı yönündeki soruşturma aşamasında alınan çelişkili savunması, katılanın işçilik alacağı iddialarının yapılan hukuk yargılaması ile doğrulanmış olması, adli rapor içeriği ve “katılanın çalıştığı dönemdeki alacak iddiaları nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, sanığın katılanla bu hususta konuşmak üzere olay günü katılanın evine gitmek üzere yola çıktığı, katılanın onu evine yakın olan bir yerde yol üzerinde beklediği, sanığın olay mahalline geldiğinde sola dönüş yaptığı sırada katılana çarptığı” şeklindeki kabul karşısında, sanığın yargılama konusu suçtan mahkumiyeti yerine “sanığın taksirle hareket ettiğini gösteren kesin bir delile de ulaşılamadığı” gerekçesiyle yasal şartları oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5301, Karar No: 2019/848, Tarih: 17.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5301 E.  ,  2019/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanığın hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması gerektiği, sanığın yetkilisi olduğu iflasına karar verilen şirket hakkında verilen iflas kararının kesinleşmediği, atılı suçun objektif cezalandırma koşulunun oluşmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17063, Karar No: 2017/267, Tarih: 17.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/17063 E.  ,  2017/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2013 gün ve 120-154 sayılı karar taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.01.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/200 Esas sayılı dava dosyası ile,

2-Kayyım tayinine ilişkin Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/203-316 E-K sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı bir suretinin (tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) merciinden temin edilerek evrakına eklenmesi, geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2639, Karar No: 2020/4981, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2639 E.  ,  2020/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.12.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1 maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.06.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19179, Karar No: 2015/36639, Tarih: 27.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19179 E.  ,  2015/36639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/317472

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/153 (E) ve 2012/487 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mağdurlar Zülfiye ve H.. D..'ın sanık Ş.. B..'dan şikayetçi olmamaları ve katılan sıfatını kazanmamaları nedeniyle hükmü temyiz etmeye haklarının bulunmadığı ve sanık Ş.. B.. hakkında verilen beraat kararının temyiz edilmediği belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık S.. D.. hakkında yaralama ve sanık H.. D.. hakkında tehdit suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar H.. D.. ve S.. D..'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık S.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar H.. D.. ve S.. D..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7927, Karar No: 2024/10330, Tarih: 01.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7927 E.  ,  2024/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/19 E., 2024/836 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1217 E., 2023/455 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli kadrolu işçi olarak 2020 yılından itibaren çalışmaya başladığını, davacıya sendika üyesi olmasına rağmen 15.01.2021 imza tarihli 01.01.2019-31.10.2021 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmadığını, davacının sanki 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kadroya geçen işçiler gibi değerlendirdiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı, ek ödeme, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının brüt ödenen yevmiyesi ve brüt ödenmesi gereken yevmiyesi, davalı tarafından dosya içeriğine ibraz edilen davacının ücret bordroları ve davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınmak suretiyle belirlenerek aradaki fark çalışma günü ile çarpılmak suretiyle toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği dönemsel zamlar dikkate alınarak arabuluculuk son tutanak tarihine kadar davacının fark alacakları ve diğer alacakları hesaplanmış ve ücret bordrolarında yapılan tahakkuklar ve ödemeler dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2021 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümlerine göre kararda yer verilen ücret, ilave tediye, ikramiye, sosyal yardım alacakları, ikramiye alacakları, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı alacakları, ek ödeme alacaklarının hukuka uygun olmadığını, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücretinin yanlış hesaplanmış olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2020 yılında işe girdiği, sendika üyelik tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanabileceği, sendika üyelik tarihinden sonra ... toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklarının ödenmediğinin anlaşılmış olmasına göre de, Mahkemece ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı, ilave tediye, ek ödeme, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesine göre ücretinin tespiti, talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, varsa alacakların hesaplanması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 44, 47 nci maddeleri.

3. 6356 sayılı Sedikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay için %6,25 oranında zam uygulanarak 01.11.2020 tarihi itibarıyla alması gereken ücretin 108,40 TL olarak belirlendiği görülmektedir. Ancak toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının 01.01.2021 tarihindeki ücretinin asgari ücretinin altında kaldığı gerekçesiyle 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete %6,25 uygulanmak suretiyle yeniden ücret tespiti yapılmış olup bu hesaplama biçimi hatalıdır.

3. 15.01.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin "Ücret Zammı" başlığını taşıyan 26 ncı maddesinin (II) numaralı bendinin "İkinci Yıl Birinci Altı Ay Zammı" başlıklı (c) alt bendinde; "İşyerinde çalışan sendika üyesi işçilerin 31.10.2020 tarihinde almakta oldukları günlük brüt çıplak ücretlerine, 01.11.2020 tarihinden geçerli olmak üzere %6,25 (yüzde altı yirmibeş'i) oranında zam yapılacaktır. (Bu zamma enflasyon farkı dahil edilmiştir)" hükmüne yer verilmiştir.

4. Toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü dikkate alındığında, davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay zam oranı uygulandıktan sonra 01.01.2021 tarihi itibarıyla ödenmesi gereken ücret, asgari ücretin altında kaldığı takdirde, ikinci yıl birinci altı aylık dönemin bitimine kadar (30.04.2021) asgari ücret ödenmeye devam olunmalıdır. Mahkemece, 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete tekrar %6,25 oranında zam uygulanmak suretiyle ücret tespiti hatalıdır. Davacının ücreti doğru şekilde belirlenmeli, belirlenen bu ücret miktarı üzerinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

5. Açıklanan ilke ve esaslara aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6256, Karar No: 2008/3551, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/6256 E.  ,  2008/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2007

Davacı,  5.12.1977-19.10.2003  tarihleri arası  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 05.12.1977-19.10.2003 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile 24.04.2006 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsisine hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 05.12.1977-19.10.2003 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi doğrudur. Ancak “prim borçlarını ödemesi halinde, davacıya ödeme tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HUMK'nun 389. maddesinde, Mahkeme kararında, taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Yapılacak iş; davacının tahsis talep tarihi itibariyle emeklilik aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin yasal koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğini tüm unsurlarıyla birlikte araştırıp, prim borcu var ise,  gerekirse prim borçlarını ödemesi için davacıya önel vererek, anılan borcunu  ödeyip ödememesi durumuna  göre, tahsis koşullarını değerlendirdikten sonra, bu konuda açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları  kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.