muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3880, Karar No: 2022/1351, Tarih: 23.02.2022

Sanıklar ... ve ...’a isnat edilen TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanun'un 139/1. madde ve fıkrası gereğince şikayete tabi olduğu, şahsa sıkı surette bağlı haklardan olan şikayet hakkının, suç tarihi itibariyle 18 yaşından büyük, medeni hakları kullanmaya ehil ve özel hayatının gizliliği ihlal edilen mağdur ...’ye ait olduğu, mağdur ...’nin ise 28.02.2012 tarihinde öldüğü ve ölümüyle kişilik haklarından olan özel hayata saygı hakkının sona erdiği, ölenin sağlığında kullanmadığı şikayet hakkının, ölümünden sonra, ölenin annesi olan katılan ... ile erkek kardeşi tarafından kullanılmasının mümkün olmadığı, dosya içeriği itibariyle de CMK’nın 223/9. madde ve fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davalarının TCK'nın 134/2, 139/1, 73/1 ve CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları gereğince ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

D) Sanıklar ... ve ... hakkında şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın, mağdur ... ile cinsel ilişkiye girdikleri ve beraber oldukları sırada, kameralı cep telefonu ile gizlice çekim yaparak kaydettiği mağdur ...’nin cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin videoları, annesi ve ağabeyi ile birlikte ikamet ettikleri evdeki masaüstü bilgisayara aktarıp, ağabeyi ile paylaştığı, sanık ...’ın ağabeyi olan diğer sanık ...’ın da, mağdur ...’ye, kendisi ile de cinsel ilişkiye girmediği takdirde söz konusu kaydı erkek kardeşine ifşa edeceğini söylediği iddialarına dayalı olarak ve sanık ...’ın diğer sanık ...’ın eylemine gizlice çektiği kayıtları sanık ... tarafından kullanılan bilgisayara yükleyip, onunla paylaşmak suretiyle iştirak ettiği açıklanarak, her iki sanık hakkında şantaj suçundan kamu davaları açıldığı olayda;

Sanıklar ... ve ...’a yüklenen şantaj suçunun sübut bulduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ... ve ...’a yüklenen şantaj suçunun sübut bulduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafinin sübuta, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmamasına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2520, Karar No: 2019/1119, Tarih: 13.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2520 E.  ,  2019/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 gün ve 2014/487 - 2015/402 sayılı kararı onayan Daire'nin .../04/2017 gün ve 2015/14006 - 2017/1996 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'in .../03/2013 tarihinde ...-...-... seferini yapan davalıya ait uçakla seyahati sırasında ... aktarmasında 8 saat bekletildiğini, 07/04/2013 tarihinde davalıya ait uçakla ...-...- ... istikametinde ...'ya döndükleri seyahat sırasında da ... saat boyunca ...'da bekletildiklerini, kendilerine uçağın ne zaman kalkacağı hususunda hiçbir bilgi verilmediği gibi havaalanında kendi kaderlerine terkedildiklerini, yukarıda belirtilen her iki aktarma sırasında müvekkillerinin yanında bulunan özürlü eş ile bir buçuk yaşındaki çocuklarının havalimanı koltuklarında uyumak ve saatlerce beklemek zorunda kaldıklarını davalı şirketin çok duyarsız kaldığını, müvekkillerinin söz konusu uçuşlarda aktarma sırasında toplam 190 EURO yiyecek, içeçek ve telefon masrafı yaptıklarını, ...'nın 908. maddesi uyarınca sorumlu bulunduğunu iddia ederek toplam ....000,00 TL maddi(585,00 TL) ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2197, Karar No: 2018/2775, Tarih: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2197 E.  ,  2018/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette teknik müdür sıfatıyla çalışan sanığın, katılan şirketin müşterisi olan firmalarla görüşerek, şirketin kendileri ile iş yapmasını sağlama karşılığında firmalara dizüstü bilgisayar aldırıp, hesabına para havale ettirmek suretiyle menfaat temin ederek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13194, Karar No: 2012/4190, Tarih: 20.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13194 E.  ,  2012/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/08/2011 tarih ve 2011/337-2011/332 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, mali sıkıntılar nedeniyle %51 oranındaki hissenin 01.09.2010 tarihli protokol ile diğer davalıya devir edilmesine karar verildiğini, ödemenin nasıl yapılacağının kararlaştırıldığını, 02.09.2010 tarihinde noterde devir sözleşmelerinin düzenlendiğini, belirtilen çeklerin ödenmediğini, noter devri öncesinde 01.09.2010 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile devirlerin kabul edildiğini, bunun geçersiz olduğunu, aynı tarihte yine davalı gerçek kişinin müdür olarak atandığını, işlemlerin TTK’nun 520. maddesine uygun yapılmadığını, davalı müdürün edimlerini yerine getirmesinin beklendiğini, edimini ifa etmediği gibi şirketi hileli ve fiktif şekilde borçlandırdığını, şirket ve diğer ortakların zararına hareket ettiğini, hiçbir bilgi vermediğini, müdürlük görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, 01.09.2010 tarihli ve 2010/6 sayılı mevcut olmayan hisse devirlerinin kabulüne ve keyfiyetin pay defterine işlenmesine, davalı gerçek kişinin müdür atanmasına dair ve 13.09.2010 tarihli müdürlük yetkisinin devamına ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde ve geçersiz olduğunun tespitine, olmadığı takdirde müdürlükten azli ile kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hisse devir sözleşmelerinin TTK.’nun 520. maddesine uygun yapıldığını, muvafakatin devir sözleşmelerinden önce verilmesinin sonuca etkili olmadığını, iddiaların yerinde bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ile davacı ve dava dışı kişiler arasında 01.09.2010 tarihli limitet şirket hisse devir protokolü imzalandığı, aynı tarihte ortaklar kurulu kararı alınarak devre muvafakat edildiği ve pay defterine yeni ortak durumunun yazıldığı, hisse devrine ilişkin sözleşmenin ise, 02.09.2010 tarihinde düzenlendiği, limitet şirket hisse devir sözleşmesinin hangi koşullarda geçerli olacağının TTK’nun 520. maddesinde açıklandığı, devrin geçerli olması için açıklanan koşulların işlem sırasına uygun yapılmasının zorunlu bulunmadığı, ortakların izninin, noter sözleşmesi öncesi veya sonrası olabileceği, geçerli devir sözleşmesi bulunduğu, kararların

yerinde olduğu, davacı her ne kadar müdürün azli ve kayyım talebinde bulunmuş ise de bu istemli davada şirkete husumet yöneltilemeyeceği, yargılama sırasında davacının ortaklıktan çıkarıldığı, dava ehliyetini yitirdiği gibi, çıkarma kararının iptali davasının sonucunun beklenmesini talep etmeyip, bir an önce karar verilmesini istediği, karar tarihi itibariyle davacı ortak konumunda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

1-Dava, limitet şirket pay devrinin kabulüne, bu devrin pay defterine yazılması ile davalı gerçek kişinin müdür olarak atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının geçersiz olduğunun tespitine, olmadığı takdirde davalı müdürün azline ve şirkete kayyum atanmasına ilişkindir.

Dava açıldıktan sonra davacının sermaye borcunu yerine getirmediği, ortaklıktan ihraç edildiği, ortaklık sıfatını yetirdiği, davacı vekilinin ihraç kararının iptali davasının sonucunun beklenmesine gerek olmadığı yönündeki açıklaması da dikkate alınarak karar tarihinde ortak olmadığı gerekçesiyle müdürün azli ve şirkete kayyım atanmasına ilişkin terditli davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava açıldığı tarih itibariyle davacının ortak olduğu çekişmesiz olup, yargılama sırasında sermaye borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle ortaklıktan ihracına karar verilmiştir. Bu kararın iptali için açtığı dava halen derdesttir. Bir davada tarafların sıfatının varlığı ve bu sıfatlarının devam edip etmediği hususu, mahkemece kendiliğinden dikkate alınacaktır. Davacının ortaklıktan ihraç edilmesine ilişkin ortaklar kurulu kararının iptali davasının sonucunun beklenilmemesi yönündeki istemi de bu davadan vazgeçtiği veya ortaklık sıfatının sona erdiğinin kabulü olarak yorumlanmamalıdır.

Bu durum karşısında, özellikle ortaklığa bağlı istemlerde ortaklık sıfatının karar kesinleşinceye kadar korunmasının gerektiği de dikkate alınıp, davacının sonradan sermaye borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle ortaklıktan ihracına karar verildiği, bu kararın iptali için açtığı davanın derdest olduğu, sonucunun ortaklığı ve dolayısıyla eldeki davayı etkileyeceği dikkate alınmadan yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca, asıl dava bakımından da davacının ortaklık sıfatının devam etmesinin sonuca etkili bulunduğu sabit olmasına rağmen işin esasına girilerek karar verilmesi, terditli davayla çelişecek şekilde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından yanlış olmuştur,

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Ayrıca, asıl dava bakımından da davacının ortaklık sıfatının devam etmesinin sonuca etkili bulunduğu sabit olmasına rağmen işin esasına girilerek karar verilmesi, terditli davayla çelişecek şekilde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından yanlış olmuştur,

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19641, Karar No: 2011/20688, Tarih: 31.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19641 E.  ,  2011/20688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.05.2011 tarih, 29036/9536 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 31/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2155, Karar No: 2022/9682, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2155 E.  ,  2022/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ...'ya tebliğine ilişkin evrak incelendiğinde, davalının eski mernis adresine çıkarılan tebligatın iade döndüğü, bunun üzerine aynı adrese bu kez Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde ise "...kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Anılan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgiliye usulüne uygun şekilde bir tebligat yapılması, ilgilinin adresini değiştirmiş ve yeni adresini bildirmemiş olması ve ilgilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekir. Ancak davalılardan ...'nın adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalılardan ...'ya adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine usulüne uygun şekilde bölge adliye mahkemesi karar ilamı tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Yargıtaya gönderilmesi için dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2886, Karar No: 2012/17095, Tarih: 16.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2886 E.  ,  2012/17095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği, borçluya, vekil ile temsil ediliyorsa, 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11, Avukatlık Kanununun 41. ve HUMK.nun 62, 68. maddeleri gereğince vekiline tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda Adana 5.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.03.2011 tarih ve 2011/220-426 sayılı kıymet takdirine itiraz davasında borçluyu Av.Ö.B.'ın temsil ettiği anlaşılmış, adı geçen vekile satış ilanı, borçlu vekiline l.artırma günü olan 20.09.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Böylece 1.artırma gününden önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmemiş ve satışı ayrıca duyurması ve satışın tarafların menfaatlerine uygun biçimde sonuçlanması için kendisine uygun süre tanınmamıştır. Bu nedenle 20.09.2011 tarihinde yapılan l.artırma usulsüzdür.

İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; Bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlardır ve birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğalolarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. Eş söyleyişle; birinci artırmadan makul bir süre önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmediğinden ihale işlemleri usulünce

gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 esas, 2003/769 karar sayılı kararı)

O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5889, Karar No: 2013/7739, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5889 E.  ,  2013/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 15.01.2012 tarihli parti ilçe kongresinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı ... İlçe Genel Kurul Toplantısında ilçe başkanlığına aday olduğunu, divan başkanlığının kendisine ait delege listesini usul ve kanuna aykırı biçimde kabul etmediğini ileri sürerek ilçe seçimlerinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, ilçe seçim hakiminin bu konuda daha önce bir karar verdiğini, kararın bir hakim tarafından verilmiş olması nedeniyle idari mahiyette olmayıp kazai nitelikte olduğunu, bu haliyle taraflar arasında kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 4. maddesi siyasi partilerin, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları olduğunu belirttikten sonra aynı Kanunun 21. maddesinde de siyasi partilerin genel merkez, il ve ilçe organları seçimleri ile il kongresi ve büyük kongre delegelerinin seçimlerinin yargı gözetimi altında gizli oy ve açık tasnif esasına göre yapılacağını, 10. fıkrasında ise seçimin devamı sırasında yapılan işlemler ile tutanakların düzenlenmesinden itibaren iki gün içinde seçim sonuçlarına yapılacak itirazların hakim tarafından aynı gün incelenip kesin olarak karara bağlanacağı öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK. nun 303.maddesine göre; bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Dava konusu olayda, ilçe seçim kurulu hakiminin seçimin işleyişine ilişkin verdiği karar bir dava sonucunda verilmiş mahkeme hükmü olarak değerlendirilmesine imkan bulunmadığından kesin hükümden söz edilemez. Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yerinde bulunmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.