muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/346, Karar No: 2020/527, Tarih: 17.12.2020

Beyanları Yerel Mahkemece 5726 sayılı Tanık Koruma Kanunu’nun 9/8. maddesi uyarınca hükme esas alınmayan, ancak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükme esas alınan "Burcu" kod isimli gizli tanık 30.11.2012 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında; apart işleten sanık ...’i ve ...’u tanıdığını, ... Çirkip olarak bildiği kişiyi ...’un yanında gördüğünü, olaydan birkaç gün önce Isparta’da öğle vakti işi nedeniyle bir büroya gittiğini, ...’un ... isimli kişiyle birlikte geldiklerini, 10-15 dakika sonra sanık ...’in de geldiğini, oturup konuşmaya başladıklarını, yanlarında tanımadığı genç birisinin daha olduğunu, konuşulanların duyulduğunu, sanık ...’in ... isimli kişiye “Ağabey şu işi bitir” dediğini, ...’nin “Bu çocuk oyuncağı mı, zamanı gelince yaparız” diye cevap verdiğini, bunun üzerine sanık ...’in ...’ye “Ağabey çok dardayım, bittim, bekleyecek durumum yok”, ...’nin “Tamam yapalım ama söyle nasıl yapacağız”, sanık ...’in de “Eve hırsız girmiş gibi yapalım”, ...’nin ise “Ben tırmanamam. Bu iş böyle olmaz”, sanık ...’in “Güvenlik kamerası bağlı ama o iş bana ait kamera çalışmayacak”, ...’nin de “O zaman eve tamir için gelmiş biri olarak gireyim” dediklerini, sanık ...’in “Ağabey kesinlikle kapıyı açmaz” diye cevap verdiğini, sanık ...’in bir kağıda bir şeyler çizdiğini, bunun üzerine ...’nin de “İsmail buna gerek yok. Kapıyı açtır, gerisini bana bırak” dediğini, para meselesinin konuşulduğunu, 100.000 TL gibi bir rakamdan bahsedildiğini, sanık ... “Tamam” dedikten sonra “Araç temin edip seni Bursa’ya gönderme işi bana ait” dediğini, kapıyı da sanık ...’in yeğenine açtıracaklarını ve ...’nin bu şekilde içeriye gireceğini konuştuklarını, hatta sanığın kayınvalidesini ne şekilde öldüreceklerini de konuştuklarını, ...’nin sanık ...’e “Sen onu bana bırak” dediğini, iki gün sonra da sanık ...’in kayınvalidesinin öldüğünü duyunca planlarını uyguladıklarını anladığını, konuşmalara tesadüfen orada olduğu için şahit olduğunu,

"Burcu" kod isimli gizli tanık Mahkemede; Savcılıktaki ifadesinin aynen geçerli olduğunu, sanık ...’i 8 yıldır tanıdığını, kendisiyle bir arkadaş ortamında tanıştığını, söz konusu konuşmadan 1-2 ay sonra maktulün öldürüldüğünü, ortamda yabancı bir kişinin olmadığını bu nedenle öldürme planının rahat bir şekilde konuşulduğunu, ortamda 4-5 kişinin bulunduğunu, görüşmenin Özkanlar Kavşağındaki bir yerde gerçekleştiğini, kendisine gösterilen sanığın öldürme planı yapan kişi olduğunu, ... isimli kişinin 180-190 cm boylarında, zayıf, hafif sarışın birisi olduğunu, fırın küreği imalatıyla uğraştığını, konuşmanın gerçekleştiği zamana ilişkin Savcılıkta verdiği ifadesiyle oluşan çelişki sorulduğunda, çok heyecanlı olduğunu, elinin ayağının titrediğini,

Tanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında; sanık ...’in arkadaşı olduğunu, Ahmet Fevzi Çobankaya’nın ise dayısı olduğunu, dayısıyla telefonla görüştüğünü ancak bu konuşmaları hatırlamasının mümkün olmadığını, konuşma sırasında geçen “Patlamış mı” sözünden dayısının neyi kastetmiş olduğunu hatırlamadığını, sanık ... ile de yeni aldığı apartın satışıyla ilgili konuştuğunu, ...'ı da yaklaşık 1,5 yıl önce mobilya dükkânı açacağını söylediğinde tanıdığını, yaklaşık 1,5 yıl önce ayakkabıcılık yapan teyzesinin oğlu Beytullah'ın iş yerinde Beytullah ve ... ile birlikte oturup çay içtiklerini, sanık ...’in yanlarında olmadığını, sanık ...’in kayınvalidesi Kamile ile ilgili “Ölse de kurtulsak” şeklinde söz söylediğini hatırlamadığını,

Tanık... Kollukta; Isparta Gülkent Devlet Hastanesinde ambulans şoförü olarak çalıştığını, sanık ...’i tanımadığını, bir cenaze nedeniyle verilen yemekte sanık ...’i gördüğünü, ancak konuşmuşluğunun olmadığını, ...’u tanıdığını, kendisiyle sanık ... hakkında telefonda veya yüz yüze hiç konuşmadığını, sanık ...’in başına ne geldiğini bilmediğini, ... ile yaptığı telefon konuşmalarının genelde emlak üzerine olduğunu, bu konuşma sırasındaki “Patladı mı” şeklindeki sorunun “Ev satıldı mı” anlamında kullanıldığını, maktul ...’yi tanımadığını, ne zaman, nasıl ve kim tarafından öldürüldüğünü bilmediğini,

Tanık ... aşamalarda; sanık ...’i tanıdığını, yaşça kendisinden küçük olduğunu, Mükerrem Selçuk ve oğlu ...’u tanıdığını, Mükerrem Selçuk ile 1,5 yıl cezaevinde kaldıklarını, daha önce hırsızlık suçundan cezaevinde yattığını, 2000 yılında cezaevinden çıkarak İnegöl ilçesine yerleştiğini ve fırın küreği alım satımıyla uğraşmaya başladığını, 2011 yılının sonunda veya 2012 yılının başında Isparta'ya Burdur'daki bir senetten kaynaklanan 30.000 TL’lik alacak verecek meselesiyle ilgili geldiğini, ...’un kendisini karşıladığını, birlikte sanık ...’in işlettiği aparta gittiklerini, burada bir süre kaldığını, senedin gününün gelmesini beklediğini, arada sırada İnegöl ilçesine gidip geldiğini, senedin parasını alıp sanık ... ile koltuk kanepe imalatı yapan bir yer açmayı düşündüklerini, ancak senet sahibiyle 5.000 TL’ye anlaştıklarını, bu paranın 2.000 TL’sini kendisinin aldığını, daha sonra 2012 yılının Şubat ayı ortalarında İnegöl ilçesine geri döndüğünü, bir daha da Isparta'ya gitmediğini, 1-1,5 ay sonra sanık ...’i açacakları mobilya dükkânıyla ilgili aradığını, sanık ...’in kayınvalidesinin öldüğünü söylediğini, sanık ...’in apartında kaldığı zamanlar maktul ...’yi iş yerine gelip çay içerken birkaç kez gördüğünü, ancak kendisiyle oturup konuşmadığını, maktul ...’nin oturduğu evin altındaki daireyi kiralama girişiminin olmadığını ancak sanığın böyle bir teklifte bulunduğunu, sanığın bu teklifini kabul etmediğini, açacakları iş yerinde yatıp kalkmayı düşündüğünü, sanık ...’in kiralamayı teklif ettiği daireyi ve anahtarlarını hiç görmediğini, Isparta’da kaldığı dönemde havanın soğuk olduğu günlerde Serkan Otelde kaldığını, otelin parasını Mükerrem Selçuk ile sanık ...’in ödediklerini, Özkanlar Kavşağındaki Beytullah’ın işlettiği ayakkabı dükkânına gidip geldiğini, sanık ... ile bu dükkânda hiç bir araya gelmediklerini, sanık ... ile kayınvalidesinin öldürülmesi hususunda konuşmadıklarını, sanık ...’in bazen kayınvalidesiyle ilgili “Ölse de kurtulsak, geberse gitse de kurtulsak” dediğini, bir keresinde bu şekilde konuşmaması için sanığı uyardığını,

İfade etmişlerdir.

Kollukta susma hakkını kullanan sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede benzer şekilde; Isparta ilinde apart işlettiğini, eşi ve kızının Antalya’da yaşadıklarını, işlettiği apartın hemen yanındaki binada kayınvalidesi ...’ın tek başına kaldığını, ...’ın hemen her gün bürosuna geldiğini, sağlık sorunlarının olduğunu, bu nedenle sık sık hastaneye gittiğini, bu konuda kendisine yardımcı olduğunu, en son ölümünden önceki cuma günü kendisini hastaneye götürdüğünü, o haftasonu Antalya’da kaldığını, pazartesi günü Isparta’ya geri döndüğünü, o gün ... ile görüşmediğini, bir sonraki gün yani salı günü sabah yeğeni olan ...’ın kayınvalidesini hastaneye bıraktığını, kendisinin de saat 10.00 sıralarında Davraz Yaşam Hastanesine giderek kayınvalidesini aldığını, beraber büroya geldiklerini, çay içtiklerini, arkadaşı ...’ın da yanlarında olduğunu, daha sonra kayınvalidesinin yürüyerek evine gittiğini, kayınvalidesine ertesi gün kendisi veya yeğeni ...’ın gelip hastaneye götüreceklerini söylediğini, daha sonra inşaat işleri için ...’la bürodan ayrılıp reklamcıya gittiklerini, akşam vakti büroya döndüklerini, ...’la bir süre daha oturduklarını, saat 21.00-22.00 gibi bürodan ayrılarak evine gittiğini, ertesi gün yani 28.03.2012 tarihinde saat 08.50 sıralarında evden çıktığını, evinin yakınındaki iş yerine gittiğini, yeğeni ... ile çalışanı...’in iş yerinde olduklarını, yeğeni Emir’in, kayınvalidesi Kamile’ye ulaşamadıklarını söylediğini, bunun üzerine kendisinin de kayınvalidesinin evini aradığını ancak ulaşamadığını, kayınvalidesinin kardeşi... Yılmaz’ı aradığını, Müşerref’in hastane ve hamama bakmalarını söylemesi üzerine ... ve...’i gönderdiğini, eşi ...’i aradığını ve annesiyle görüşüp görüşmediğini sorduğunu, daha sonra çilingir çağırmaya karar verdiklerini, çilingirin polis olmadan eve girmeyeceğini söylemesi üzerine polise haber verdiklerini, mahalle muhtarını da alarak eve gittiklerini, evde kayınvalidesini öldürülmüş hâlde bulduklarını, binanın girişindeki kamerayı kendisinin taktırdığını, görüntülerin iş yerindeki bilgisayarda kaydedildiğini, bilgisayarın ara sıra arıza yaptığını, görüntülerin donduğunu, daha önceden de bilgisayarı tamire gönderdiğini, olaydan bir gün önce iş yerinde otururken bilgisayarın fanından ses geldiğini, ...’ın bilgisayarı tamir ettirmesini söylediğini, bunun üzerine bilgisayar tamircisi Ramazan’ı arayarak iş yerine çağırdığını, Ramazan’ın yanında çalışan elemanının gelip bilgisayarı söktüğünü, ..

...’ın bilgisayarı tamir ettirmesini söylediğini, bunun üzerine bilgisayar tamircisi Ramazan’ı arayarak iş yerine çağırdığını, Ramazan’ın yanında çalışan elemanının gelip bilgisayarı söktüğünü, ...’ın tarihi eser işiyle uğraştığı için bazen bilgisayarı kullandığı zamanlarda MSN adresine fotoğraflar geldiğini, bu fotoğrafları sildirmek için bilgisayar tamircisine bilgisayarın içerisinde bir şey kalmamasını, herşeyi silmesini söylediğini, bilgisayarın o akşam geleceğini ancak yetişmediği için ertesi gün getirildiğini, bilgisayara 11 tane kameranın bağlı olduğunu, olaydan önce kayınvalidesinin evinin iç kısmındaki merdivene de kamera taktırdıklarını, olaydan sonra da kepçe ile bahçeyi düzeltirken kameranın telinin koptuğunu, bu sırada kameraların yönünün değişmiş olabileceğini, kayınvalidesinin oturduğu binanın 2. katındaki kiracıların evi boşalttıkları sırada kayınvalidesine ulaşamadıkları için anahtarları kendisine bıraktıklarını, ancak olaydan 15-20 gün önce kayınvalidesinin bahçeye çıktığı bir gün anahtarları evinde unutması nedeniyle dış kapının anahtarlarını kendisine verdiğini, kendisinde kayınvalidesinin evi ya da apartmanın giriş kapısının anahtarının kalmadığını, bankalara ve piyasaya yaklaşık 850.000 TL civarında borcu olduğunu, ancak bu borcu karşılayabilecek mal varlığının olduğunu, kira parasıyla ilgili kayınvalidesiyle arasında herhangi bir tartışma olmadığını, oto yıkamacıdan aldığı 10.000 TL’yi kayınvalidesine hemen veremeyeceğini söylediğini, kayınvalidesinin de “Tamam o para sende kalsın” dediğini, ayrıca olaydan epey önce kayınvalidesinden 4.000 TL para aldığını, kayınvalidesinin bu parayı istemediğini, ...’ı 20 yıldır tanıdığını, kendisiyle Isparta'da çekyat işi yapmayı planladıklarını, ancak işe hiç başlamadıklarını, kayınvalidesinin binasındaki boş daireyi ...’a kiralamaya çalışmadığını, ... ve ... ile bir araya gelip kayınvalidesinin öldürülmesi hususunda konuşmadıklarını, Özkanlar Kavşağında bulunan Beytullah’ın işlettiği ayakkabı dükkânına gittiğini, eşi Arzu’ya “Ben bitersem sen de bitersin” gibi bir söz söylemediğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Bölge Adliye Mahkemesinde; 27.03.2012 tarihinde sabah kalkamadığı için kayınvalidesini yeğeni ...’ın hastaneye götürdüğünü beyan etmesine rağmen, Savcılıktaki ifadesinde 27.03.2012 tarihinde saat 06.30’da iş yerine ilaçlarını almak için geldiğini söylediği hatırlatılarak beyanları arasındaki çelişki sorulduğunda, o sırada tam olarak hatırlamadığını,

Savunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Isparta il merkezinde ve Keçiborlu ilçesinde çok sayıda gayrimenkule sahip olup maddi durumu iyi olan 1934 doğumlu maktul ...’ın, Isparta'da üç katlı bir binanın 3. katında tek başına yaşadığı, güvenlik için evinin giriş kapısına çok sayıda kilit taktırıp ikinci bir kapı yaptıran maktul ...’nin, oturduğu apartmanın giriş kapısını da sürekli kapalı tuttuğu, aşağıdan dairenin ziline basıldığında maktul ...’nin balkondan kimin geldiğine bakmadan kapıyı açmadığı, maktulün çocuğunun olmaması nedeniyle resmî nikâhlı eşi ... ile birlikte 1982 yılında mağdur ... ...’i evlat edindikleri, mağdur ... ...’in sanık ... ile resmî nikâhlı evli olduğu, mağdur ... ... ve kızının Antalya'da, sanık ...’in ise Isparta'da yaşadıkları, sanık ...’in apart işletmeciliği yaptığı gibi gerek kayınvalidesi olan maktul ...'ye ait, gerekse kendi annesine ait gayrimenkullerle ilgilenip kira gelirlerini topladığı, sanığın bankalara ve piyasaya toplam 825.000 TL borcunun bulunduğu, sanığın, maktul ...’nin hastane işleriyle de ilgilendiği, sanık ile yeğeni olan tanık ...’ın maktul ...’ı tedavisi için hastaneye götürüp getirdikleri, maktul ...’nin oturduğu apartmanın girişinde güvenlik kameralarının bulunduğu, bu kameralara ait görüntülerin binanın hemen yanındaki sanığın iş yerinde bulunan bilgisayara kaydedildiği, 27.03.2012 tarihinde sabah saat 08.30 sıralarında tanık ...’ın maktulü Özel Davraz Yaşam Hastanesine götürdükten sonra hastaneden ayrıldığı, sanığın saat 12.00 sıralarında maktul ...’yi hastaneden alarak iş yerine getirdiği, maktul ... ile bir süre çay içip sohbet ettikten sonra sanığın maktulü evine bırakmak üzere iş yerinden ayrılıp 5-10 dakika içinde geri döndüğü, iş yerinde bulunan ...’ın sanığa bilgisayarından ses geldiğini, tamir ettirmesini söylemesi üzerine sanığın bilgisayar tamircisini arayarak iş yerine çağırdığı, iş yerine gelen tanık ...’nın bilgisayarı sökerek tamir etmek için götürdüğü, bu saatten sonra güvenlik kameralarının kayıt yapmadığı, ertesi gün yani 28.03.2012 tarihinde tanık ...’ın sabah saat 08.00 sıralarında sanığın iş yerine gelerek telefonla maktulün evindeki sabit telefonu aradığı ancak maktulün cevap vermediği, bunun üzerine iş yerinde çalışan tanık...’in maktulün evinin önüne giderek aşağıdan apartmanın ziline bastığı ancak maktulün kapıyı açmadığı, saat 09.00 sıralarında sanığın iş yerine geldiği, tanıklar ... ile...’in maktule ulaşamadıklarını söylemeleri üzerine sanığın maktulün evinde bulunan telefonu aradığı ancak ulaşamadığı, sanığın tanıklar ... ile...’i hastanelere ve hamama bakmaları için gönderdiği, bu arada sanığın, mağdur ... ile tanık...’i de arayarak maktule ulaşamadıklarını söylediği, maktulün hastanede ve hamamda da olmadığını öğrenmeleri üzerine sanığın çilingir ve polis çağırdığı, maktulün oturduğu apartmanın giriş kapısının çilingir marifetiyle açıldığı, maktulün oturduğu 3

... ile...’in maktule ulaşamadıklarını söylemeleri üzerine sanığın maktulün evinde bulunan telefonu aradığı ancak ulaşamadığı, sanığın tanıklar ... ile...’i hastanelere ve hamama bakmaları için gönderdiği, bu arada sanığın, mağdur ... ile tanık...’i de arayarak maktule ulaşamadıklarını söylediği, maktulün hastanede ve hamamda da olmadığını öğrenmeleri üzerine sanığın çilingir ve polis çağırdığı, maktulün oturduğu apartmanın giriş kapısının çilingir marifetiyle açıldığı, maktulün oturduğu 3. kattadaki dairenin giriş kapısının hafif açık olduğu, polis memurlarının kapıyı iterek açmaları üzerine maktulün holde sırtüstü yatar vaziyette bulunduğu, maktulün başına küt bir cisim ile vurulmak suretiyle darbedilerek kafa travması sonucu gelişen kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile beraber beyin kanaması nedeniyle hayatını kaybettiği olayda;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince; “Maktulün oturduğu apartmanda maktulden başka kimsenin oturmadığı, apartmanın giriş kapısının kilitli olduğu ve kapı anahtarının 10-15 gün önce sanık tarafından alındığının sabit olduğu, her ne kadar apartmana oto yıkamacıdan girilebilen başka bir kapı olduğundan bahsedilmişse de bu kapının kilitli olup apartmanın iç kısmında, kapının arkasında eşyaların bulunduğu, 28.03.2012 tarihli tutanaklarda; apartmana başka bir yerden giriş yapıldığına, eşyaların dağıtıldığına ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, tanık ...'nın da olay tarihinde bu kapının açık olduğundan bahsetmediği; Ceza Genel Kurul kararı gerekçesinde ayrıca olaydan önce 26.03.2012 ve 27.03.2012 tarihlerinde, gece vakti apartmanın demir dış kapısının açık olduğunun tespit edildiği belirtilmiş ise de, maktulün ölü olarak bulunduğu tarih itibarıyla, apartmana çilingir vasıtası ile girilebildiği, daha önceden apartmanın giriş kapısının zaman zaman açık olmasının, sanık lehinde şüphe doğurmayacağı, bu yöndeki bozma gerekçesinin de yerinde olmadığı; Burcu kod adlı gizli tanığın beyanında olay tarihinden önce sanığın kaynanasını öldürmekten bahsettiğini belirttiği, burada sanığın birkaç arkadaşının yanında, onlara güvenmesi nedeniyle bu şekilde söz sarf etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olmadığı, kaldı ki sanığın, tanık ...'nin yanında da kaynanası için ‘Ölse de kurtulsak’ şeklindeki beyanıyla, gizli tanığın beyanlarının desteklendiği, bu nedenle gizli tanığın beyanlarının hükme esas alınmasının yerinde olduğu; olay öncesinde, maktulün öldürüldüğü apartmanı gören güvenlik kameralarının bağlı olduğu bilgisayarın arıza gerekçesiyle, sökülüp kaydedilmesinin engellenmesi, olayın hemen sonrasında yerine takılması, tanıklar ... ve...'nın olay sonrasında aralarındaki konuşmalarda ‘Patladı mı’ şeklinde üstü kapalı konuşmalarının, sanığın maktulü öldürdüğüne ilişkin diğer kesin delilleri destekler mahiyette olduğu; maktulün öldürülmesinde kullanılan odun parçasının tekrar odunların arasına konulmuş olması hususu değerlendirildiğinde, söz konusu eylemin maktulü tanıyan birisi tarafından gerçekleştirildiği ve düşme sonucu ölüm süsü verilmek istendiğini gösterdiği; maktulün herhangi bir düşmanının bulunmadığı, yine maktulün öldürülme sebebinin evden herhangi bir değerli eşyayı almaya yönelik olmadığı, maktulün ölümünden menfaati olan kişinin sanık olduğu” gerekçeleriyle direnme kararı verilmiş; maktulü öldürtmek için kiralamak istediği kişilerin bunu kabul etmemesi nedeniyle öldürme eylemini bizzat gerçekleştirmek isteyen sanığın, yaptığı plan doğrultusunda 27.03.2012 tarihinde saat 06

.03.2012 tarihinde saat 06.00 sıralarında iş yerine gelerek maktulün evini gören kameraların yönlerini değiştirdiği, 10-15 gün kadar önce de sadece maktulde bulunan dış kapı anahtarlarını, maktulün anahtarının kaybolduğu gerekçesiyle yanına aldığı, olaydan önce hastaneye gönderdiği maktulü, evine götürme bahanesiyle hastaneden aldığı ve maktulü iş yerinin hemen karşısındaki evine götürdüğü, eve sürekli girip çıkması itibarıyla yerini bilmesi nedeniyle önceden hazır ettiği sopa ile eve girdiği anda maktulün kafasına arkadan bir sefer vurduğu, daha sonra sopayı apartman boşluğunda bulunan odunların arasına sakladığı, düşmüş görüntüsü vermek için apartman kapısını aynı şekilde açık bırakıp apartmanın dış kapısını çekerek kapattığı, maktulün evinin önüne öğle vakti gittiğinin görülmemesi için aynı gün öğleden sonra bilgisayarının arızalandığı izlenimini vermek için bilgisayarını tamire göndererek format attırdığı ve görüntülerinin kaybolmasını sağladığı, ertesi gün maktulü başkasının bulması için kendisini hastaneye götürmek üzere yeğeni ...'ı gönderdiği, bu şekilde maktulün düşme sonucu ölmüş görünümde bulunmasını sağlamayı amaçladığı kabul edilerek, bu oluşa göre; maktulün kaldığı apartmanın muhkem olması nedeniyle sanık dışında başka birisinin eylemi gerçekleştirmesinin imkânsız oluşu, maktulle husumeti olan başka birinin bulunmaması, maktulün ölümünden sanığın menfaatinin bulunması nedeniyle atılı suçun sanık tarafından işlendiğinde şüphe bulunmadığından bahisle sanığın tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

08.05.2013 tarihli tutanakta, maktulün ikamet ettiği apartmanın demir dış kapısının 26.03.2012 ve 27.03.2012 tarihlerinde gece vakti açık olduğu, apartmana kedi ve köpeklerin girip çıktığının belirtilmesi, kamera kayıtlarına göre 27.03.2012 tarihinde saat 09.48.20’de sanık ... ile maktulün hastaneden çıkmaları, tanık ...'nın 27.03.2012 tarihinde öğle saatlerinde maktulü pazara giderken, saat 14.00-14.30 sıralarında pazardan dönerken gördüğünü beyan etmesi, maktulün 28.03.2012 tarihinde saat 13.20'de evinde ölü olarak bulunması karşısında; öncelikle sanığın maktulü 27.03.2012 tarihinde hastane dönüşünde evine bıraktığı sırada öldürdüğüne dair Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kabulünün isabetli olmadığının anlaşılması; maktulün ölü olarak bulunduğu sırada apartmana çilingir vasıtasıyla girilmiş olmasının daha önceki saatlerde apartmanın dış kapısının kesinlikle kapalı olduğu sonucunu doğurmayacak olması; yine apartmana oto yıkamacıdan girilebilen kapının kilitli olduğu, apartmanın iç kısmında, kapının arkasında eşyanın bulunduğu, 28.03.2012 tarihli tutanaklarda apartmana başka bir yerden giriş yapıldığına, eşyanın dağıtıldığına ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı belirtilmiş ise de, apartmanın dış kapısının zaman zaman açık olması nedeniyle sanık dışında bir başka kişi veya kişilerin de apartmana girmiş olma ihtimalinin bulunması; sanığın aşamalardaki savunmalarında dış kapı anahtarını olaydan 10-15 gün kadar önce maktule verdiğini iddia etmesi, tanıklar..., ... ve çilingir ...'nun beyanları karşısında, maktulün yaşadığı apartmanın giriş kapısı anahtarlarının sanıkta bulunduğuna dair kesin bir belirleme yapılamaması; sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde, güvenlik kamerasının kayıt yaptığı bilgisayarın soğutma sisteminden ses geldiğini, bilgisayarın yavaş çalıştığını ve görüntülerin donduğunu belirterek bu nedenlerle bilgisayarı tamire gönderdiğini iddia etmesi, bilgisayarın soğutma sisteminden ses geldiği hususunun mağdur ... ... ve tanık ... tarafından da doğrulanması, bilgisayarı tamir eden tanıklar ... ile ...'nın da bilgisayarın gerçekten arızalı olduğunu beyan etmeleri karşısında, kamera görüntülerinin silinmesi için bilgisayarda arıza olduğu izlenimi verildiği hususunun da kesin ve net bir şekilde ispatlanamamış olması; tanıklar ... ile ... arasında geçen telefon konuşmalarının, maktulün öldürülmesi olayıyla ilgili ve suç failinin ortaya çıkıp çıkmadığına ilişkin olduğu değerlendirilmiş ise de, tarafları tanıyan ve olayı bilen iki kişi arasında geçen konuşma içeriğinden öldürme eylemini sanığın gerçekleştirdiğine dair kesin bir belirleme yapılamayacak olması; olaydan yaklaşık 8 ay sonra ortaya çıkan ve beyanları 5726 sayılı Tanık Koruma Kanunu’nun 9/8. maddesi hükmüne rağmen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükme esas alınan "Burcu" kod adlı gizli tanığın, gerek öldürme planının yapıldığı tarih, gerekse tanık ..