muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24934, Karar No: 2024/10186, Tarih: 24.10.2024

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirketin sahibi olduğu "www.tele1.com" isimli internet sitesinde 17.08.2019 tarihinde yayınlanan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve haberin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, tüm bu açıklamalar ışığında yayında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesineDosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14923, Karar No: 2016/16799, Tarih: 07.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14923 E.  ,  2016/16799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar Özcevher Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamakla Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar .... Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğe edilmesi, tebliğ alındı belgesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1223, Karar No: 2007/6113, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1223 E.  ,  2007/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.11.2006 gün ve 536-570 sayılı hükmün davalı ... Özkalan temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalılardan ... 'na dava dilekçesi adresinde tanınmadığından tebliğ edilememiş, mahkeme tebligatın Tebligat Kanunu 35. maddesine göre yapılmasına karar verilmiştir. Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliğe yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tesbit edilemediği takdirde eski adrese tebligat yapılır. Davalıya önceden usule uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat Kanunu 35. maddesine göre yapılan tebligatlar geçersizdir. Mahkemece davalının adresi araştırılarak mahkeme kararı tebliğ edilip, temyiz süresi bektlendikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5180, Karar No: 2023/3393, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5180 E.  ,  2023/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1437 E., 2022/1124 K.

DAVA TARİHİ : 10.08.2017

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/509 E., 2018/445 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan SGK vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan Anadolu Kurumlar Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçlunun taşınmazının satılarak paraya çevrildiğini ve sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 6. ve 7. sırada yer aldığını, cetvelde 1. Sırada Pendik Sosyal Güvenlik Merkezine, 2. Sırada Anadolu Kurumlar Vergisine ve 5. sırada Muğla Sosyal Güvenlik merkezine yer verildiğini, Amme Kurumlarının borçlusunun dosya borçlusu olan ... değil, ... Endüstriyel Tasa. Müh. San. Ve Tic. A.Ş. olduğunu, 1,2 ve 5. Sırada bulunan kurumların borçlu şirket hakkında aciz vesikası düzenlenip, daha sonra şirket yöneticisi olan ... hakkında takibe girişilmesi, takibin kesinleşmesini müteakip ...'a ait gayrimenkul üzerine haciz konulması gerekirken, bu işlemlerin yapılmadığını, hacizlerin geçersiz olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan SGK vekili şikayetin reddini dilemiş diğer şikayet olunanlar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile doğrudan doğruya ... hakkında takip başlatılıp bu borçluya ait taşınmazlara konulan hacizlerin geçerli olmadığını, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi sıra cetvelinin 1, 2 ve 5 sıradaki kamu hacizlerinin davacı yönünden geçersiz sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; Hem şirket hem de yöneticinin borçlu konumunda bulunduğunu, 6183 sayılı Kanun Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun mükerrer 35. maddesi uyarınca yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu, ... ve yöneticisi olduğu ... Endüstriyel Tasarım Mühendislik Sanayi ve Ticaret A.Ş'nun kamu alacağı bakımından müvekkili kuruma müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın şikayet olunan ... tarafından istinaf edilmediği, dolayısı ile davalı bu kurumun yasada belirtilen şartları sağlamadan taşınmaz üzerine haciz koyduğunun kabulü gerektiği, şikayet olunan SGK'nın prim alacakları yönünden 5510 sayılı Yasanın 88/20. maddesine dayalı olarak şirket yöneticisi ve kanuni temsilcisi hakkında doğrudan takip yapabileceği, gerekçesiyle şikayet olunanın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan Anadolu Kurumlar Vergi Dairesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili temyiz dilekçesinde, borçlunun taşınmazına muvafakati üzerine haciz konulduğunu ve alacaklarının rüçhanlı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-h ve 115/2 nci maddeleri ile 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun , 142 nci maddesi.

3-Değerlendirme

İlk derece mahkemesi kararı karar duruşmasında hazır bulunmayan şikayet olunan Anadolu Kurumlar Vergi Dairesine 07.03.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve şikayet olunan tarafından istinaf dilekçesi sunulmadığı görülmekle süresi içinde istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Şikayet olunan Anadolu Kurumlar Vergi Dairesi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1308, Karar No: 2019/3879, Tarih: 21.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1308 E.  ,  2019/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde jeoloji mühendisi unvanı ile görev yaptığını, iş sözleşmesinin 31.12.2015 tarihinde feshedildiğini, akabinde ... 10. İş Mahkemesinde işe iade davası açıldığını ve neticesinde davacının davalı ... nezdindeki işine iadesine karar verildiğini, hükmün davalı tarafından temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, kesinleşen işe iade kararı üzerine davacının kanuni süresi içinde işe başlatılma talebinde bulunduğunu, ancak davalı şirket tarafından işe başlatılmadığı gibi 30 günlük yasal süresi içinde herhangi bir cevap da verilmediğini, davacının boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının bir kısmının ödendiğini, ancak ödeme yapılırken ücretin emsali bir mühendise göre belirlenmesi gerekirken taşeron işçisi üzerinden hesaplama yapılarak eksik ücret üzerinden yatırıldığını, ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının ödenmediğini, davacının davalı şirket nezdinde çalıştığı dönemde davalının asli işinde çalışmasına rağmen taşeronlar üzerinden gösterilerek davalının kadrolu personeline sağlanan haklardan da mahrum bırakıldığını, oysa davalı ile davacının sigortalısı olarak gösterilen taşeron şirketler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının ... 2. İş Mahkemesinin 24/02/2016 gün ve 2014/820 esas 2016/78 karar sayılı ilamı ile tespit edildiğini, anılan kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin denetiminden geçip onanarak kesinleştiğini, kesinleşen muvazaa kararı gereğince davacının başlangıçtan itibaren davalım işçisi sayıldığından mahrum bırakıldığı hak bedellerinin ödenmesi gerektiğini belirterek, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; alacak kalemleri için ayrı ayrı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirketten ihale ile iş alan şirketler nezdinde çalıştığını, kendilerinin işçi seçme, işlerine son verme, değiştirme veyahut emir ve talimat verme yetkilerinin söz konusu olmadığını, davalı şirkete husumet tevcih edilemeyeceğini, kendilerinin ...'na ait petrol sahalarında tüm teknik hizmetleri sunmak amacıyla hizmet verdiklerini, kendilerinin ...'nun talep etmesi halinde KİK mevzuatına uygun olarak ihale makamı sıfatı ile personel teminine ilişkin ihaleler gerçekleştirdiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alımı işi sözleşmesinin muvazaalı olduğu, davacının baştan beri davalı Şirketin işçisi sayılması gerektiği gerekçesi ve buna göre belirlenen emsal işçi ücretine göre yapılan hesaplamaya itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu alacakların hesaplanmasına esas brüt çıplak ücretin tespiti noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasına göre, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Yasada ücretin eklerinin neler olduğu müstakilen düzenlenmemiş olmakla birlikte, değinilen maddenin ikinci fıkrasındaki “…banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının..” ibaresi gereğince, ücretin yanı sıra prim, ikramiye ve bu nitelikteki her türlü ödemelerin banka hesabına yatırılması öngörüldüğünden, “prim” ve “ikramiye” ücretin eki olarak İş Kanununda ifadesini bulmuştur.

Asgari geçim indirimi, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Asgari geçim indirimi, bir kimsenin vergi ödeme gücünün ancak, o kimsenin fizyolojik varlığını sürdürebilecek gerekli vasıtalar sağlandıktan sonra söz konusu olabileceği noktasından hareket ederek vergilendirmede sosyal adaleti sağlama amacına yönelik olarak ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda asgari geçim indirimi, işçiye işveren tarafından sağlanan nakdi bir yardım olarak kabul edilemez. Bu nedenle ücretin eki değildir. Ücret olarak nitelendirilemeyeceğinden tazminat ve işçilik alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücreti tespit edilirken emsal işçi bordrosuna göre hesap yapılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak emsal olarak dikkate alınan bordroda ücret net olarak belirlenmiş olup, ücretin brütleştirilmesi yapılırken bordroda tahakkuk ettirilen asgari geçim indiriminin de hesaba dahil edildiği anlaşılmaktadır. Asgari geçim indirimi ücretin eki olmadığından, brüt ücretin belirlenmesinde dikkate alınması hatalı olmuştur. Belirtilen sebeple, hesaplamaya esas ücret asgari geçim indirimi eklenmeden belirlenerek, dava konusu alacaklar belirlenen bu ücret üzerinden yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1575, Karar No: 2013/1834, Tarih: 26.02.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1575 E.  ,  2013/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Pendik 2. Slh. Huk. Mah.)

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, sadece zilyetliğin tesbitine ilişkindir. Taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ya da 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiası ve savunması yoktur. 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/6032, Karar No: 2022/6266, Tarih: 29.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6032 E.  ,  2022/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

-KARAR-

Temyiz istemi, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından ileri sürülen temyiz isteğinin Bölge Adliye Mahkemesince reddine ilişkin olarak verilen 04/07/2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, davanın yeniden görülmesi için verilen gönderme kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, aynı Kanun’un 362. maddesinin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

O halde, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1 inci Hukuk Dairesince verilen 04/07/2022 tarihli, 2021/1398 - 2022/912 Esas ve Karar sayılı EK KARARIN ONANMASINA, alınması gereken 80.70 TL onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11632, Karar No: 2022/10676, Tarih: 20.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/11632 E.  ,  2022/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

3628 sayılı Yasa'nın 7417 sayılı Yasa'nın 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Hazinenin müdahil sıfatına haiz olup olmadığına dair hususun, CMK'nın 229. maddesinin 2. fıkrasında yazılı sorunlardan olması nedeniyle Üye ...'nın talebi üzerine “ön sorun” olarak CMK'nın 229/2. maddesi uyarınca oylanması sonucunda, CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Hazinenin başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığına oy çokluğuyla karar verilerek, sanıklar ... ve ... müdafin 30/12/2015 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, incelemenin katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA 20/09/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Hukukta, normun zaman bakımından uygulanmasında temel prensip, “hemen (derhal) uygulanma” olarak adlandırılan, olay ve işlemlere o sırada yürürlükte olan hukuk kurallarının uygulanmasıdır.

Ceza yargılaması normları için geçerli olan temel ilke, bu normların hemen (derhal) uygulanmaları ilkesidir. (Centel, .../..., ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, 19.Baskı, s. 60, Özen, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku Dersleri, 4. Baskı, Ankara 2019, s. 56, Ünver, Yener/ Hakeri, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, 16. Bası Ankara 2019, s.112, Gökcen, .../ ..., .../ Alşahin, M. .../ ... ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s.63) Hemen uygulanma ilkesi, bir normun yürürlüğe girmesinden sonra henüz yargılanmasına başlanılmayan uyuşmazlıklarla, önceki (eski) norm zamanında yargılanılmasına başlanılmakla birlikte henüz sonuçlandırılmamış uyuşmazlıklara uygulanmasıdır. (Ceza muhakemesi normlarının derhal uygulanması kuralına ilişkin olarak ayrıntılı bilgi için bkz. ÜNVER. Ceza Yargılaması Normlarının “Derhal Uygulanması” İlkesine İlişkin Bir Yargıtay Kararının İncelenmesi. 201 vd.)

Eski kanun zamanında yargılama başlamış olmakla beraber, yeni kanun yürürlüğe girdikten sonra yapılması gereken işlemler, yeni kanuna göre yapılacaktır. Eğer yargılama önceki norma göre başlamış ve bazı işlemlerin yapılması yeni normun yürürlüğüne kadar sonuçlandırılmamış ise, bu takdirde bu işlemler yeni norma göre yapılacaktır. Burada dikkat edilmesi gereken husus yeni normun yürürlüğe girdiği tarihte yargılamanın/işlemlerin sona ermiş bulunup bulunmamasıdır. (Ünver, Yener/ Hakeri, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, 16. Bası Ankara 2019, s.115)

Belirli bir zaman dilimini gerektiren ceza yargılaması sürecinde, kanunlarda yapılan değişiklikler nedeniyle birçok işlem “hemen uygulanma” ilkesi gereği, farklı normlara göre yapılmış/sonuçlandırılmış olabilir. Bu kural gereği, önceki normlara göre sonuçlandırılmış işlemler, yargılama ve hüküm verme bakımından geçerliliklerini/değerliliklerini korur. (Ünver, Yener/ Hakeri, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, 16. Bası Ankara 2019, s.116)

Böylece ceza muhakemesi kuralları yürürlüğe girmesiyle beraber henüz yapılmamış işlemler hakkında uygulanacaklar, yani tamamlanmamış işlemler yeni kanuna göre yürütülecek; buna karşılık eski kanun zamanında tamamlanmış olan işlemler yeni kanun zamanında da geçerli oldukları için, önceden tamamlanmış işlemlerin yeni yürürlüğe giren kanuna göre yeniden yapılmaları gerekmeyecektir. (Ünver, Yener/ Hakeri, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, 16. Bası Ankara 2019, s.112, Gökcen, .../ ..., .../ Alşahin, M. .../ ... ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s.64)

Ceza muhakemesinde derhal uygulanma ilkesinin kabulü doğal olarak; “Önceki kanun döneminde tamamlanmamış işlemler, yeni kuralın derhal uygulanması gerektiğinden, yeni kurala göre yapılır.” şeklinde bir sonuç da doğurur. (Gökcen, .../ ..., .../ Alşahin, M. .../ ... ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s.64)

Muhakeme işlemi kavramı Yasa’da yer almayan, öğreti tarafından ortaya atılmış bir kavramdır. (Centel, .../..., ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, 19.Baskı, s. 742) Ceza muhakemesi işlemleri, bir hukuki sonuca ulaşmak ve muhakemeyi ileri götürmek için yapılmış olan, hukuki bir sonuç doğurmaya yönelik, iddia, savunma veya yargılama niteliğindeki irade açıklamasıdır. (Özen, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku Dersleri, 4. Baskı, Ankara 2019, s. 189, Ünver, Yener/ Hakeri, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, 16. Bası Ankara 2019, s.135) Örneğin, şikâyet, dava açılması, tutuklama kararı, duruşmanın düzenine ilişkin işlemler, hüküm ve kanun yollarına başvuru dilekçesi gibi. Genel nitelikteki “muhakeme işleminin” bir çeşidi olan ceza muhakemesi işlemleri, ceza muhakemesi ilişkisinin kurulması, değişmesi ve ortadan kalkması gayelerine yönelir. (Yenisey, Feridun / Nuhoğlu, ..., Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, 6. Bası Ankara 2018, s.103)