muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4618, Karar No: 2023/9786, Tarih: 26.09.2023

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu ve vekalet ücretinin tam ve nispi olması gerektiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 18.07.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usule uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 ... Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 ... Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 ... Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca ... kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan "22.131,13 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan "22.131,13 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 ... Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’e göre düzenlenen sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edildiği, aynı zamanda yönetmeliğin EK 2 ve EK 3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20’nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu, oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararı için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden ... kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının tespiti ve buna bağlı olarak bedensel zararların belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in uygulanma imkanının olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dosya içerisindeki maluliyet raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik’e atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik’e göre belirlendiği belirtilmiş ise de, bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle somut olayda maluliyetin Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre belirlenmesi gereklidir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacı çocuğun maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından 18.07.2019 tarihli kaza nedeniyle düzenlenen raporda, davacı çocuğun kaza nedeniyle oluşan maluliyeti %9 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde 30.03.2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ekindeki cetveller kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmamış olup yukarıdaki açıklamalar ışığında raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerekmektedir. Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davalının temyiz itirazı kabul edilerek davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi için kararın bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7560, Karar No: 2015/13325, Tarih: 16.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/7560 E.  ,  2015/13325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin, müdahalenin önlenmesi

.... ve müşterekleri ile ..... aralarındaki tapu iptali ve terkin, müdahalenin önlenmesi davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.12.2013 gün ve 311/465 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar vekili Av...... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 16.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı birleştirilen dava ile, davacı adına tapuya kayıtlı 574 parsel numaralı taşınmazın aktifleşebilen dere yatağı olduğu ve bu sebeple tescil harici bırakılması gerekirken, Maliye Hazinesi adına tespit edilip tapuya bağlandığını, daha sonra da Hazine satışıyla davacıya geçtiğini belirterek, davalı adına oluşan tapu kaydının iptaliyle, tescil dışı

bırakılmasına karar verilmesi istemiş; mahkemece birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir. Bu ret kararı davacı tarafça temyiz edilmiştir. Mahkemenin ret kararı isabetlidir. Zira davalı TMK'nun 1023. maddesindeki yolsuz tescille iyiniyet korumasından yararlanabilecek durumdadır. Bu nedenle çoğunluğun bu yöne ilişkin onama kararına katılıyorum.

bırakılmasına karar verilmesi istemiş; mahkemece birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir. Bu ret kararı davacı tarafça temyiz edilmiştir. Mahkemenin ret kararı isabetlidir. Zira davalı TMK'nun 1023. maddesindeki yolsuz tescille iyiniyet korumasından yararlanabilecek durumdadır. Bu nedenle çoğunluğun bu yöne ilişkin onama kararına katılıyorum.

Ancak davacı ilk davada, davalının Hazine'den satın aldığı taşınmazın dere yatağı özelliğini ortadan kaldırmak, tarıma elverişli hale getirmek için toprak doldurduğunu, bu dolgu sonucu dere aktifleştiğinde kendilerine ait 590 ( daha önce 146) parsele taşkın yapacak taşınmazı kullanılamaz duruma getirdiğini ileri sürerek, davalının el atmasının önlenmesine de karar verilmesini istemiştir. Bu talep, TMK'nun 730/1. maddesindeki "taşınmaz malikinin sorumluluğu" kapsamında, "eski hale getirme ve tehlikenin giderilmesi" ile 737. maddesindeki "komşuluk hukukundan kaynaklanan kaçınma ödevi" hükümlerinin uygulanması talebini de içermektedir. Mahkemece bu talep yönünden bir inceleme yapılmamıştır. Bu nedenlerle, değerli çoğunluğun temyiz edilen hükmün bu yöne ilişkin onama kararına katılmıyor; hükmün açıklıdğım çerçevede işlem ve inceleme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle, bozlması gerektiğini düşünüyorum. 16.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2019/7433, Karar No: 2020/7474, Tarih: 23.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7433 E.  ,  2020/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınmış olan Ankara Trafik İhtisas Dairesinin raporunda da belirtildiği gibi, sanığın yönetimindeki çekiciye bağlı römork ile kaza mahalli yolun sağ tarafında yer alan fabrikadan çıkış yapıp, bölünmüş yolun sol tarafına dönüş yapmak istediğinde, kullandığı aracın boyutlarını dikkate alması ve bölünmüş yola girmeden yol üzerinde doğru seyreden araçlara ilk geçiş hakkını bıraktıktan sonra ve yolun dönüş için uygun olması halinde kavşağa girip dönüşünü yapması yol üzerindeki taşıt trafiği için daha güvenli olduğu halde, geçiş hakkına riayet etmeden kullandığı uzun araç ile kavşağa girmiş olmakla asli kusurlu olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki 77 yaşında olan ölenin kaza sırasında 58 promil alkollü tespit edilmesinin kazaya ve ölenin kusuruna etkisi yönünden değerlendirme içermeyen yetersiz adli rapora dayanılarak karar verildiğine dair bozma öneren (1) numaralı görüşe ve mahkemece tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Sürücü ...’ın, sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahal dışında, bölünmüş iki şeritli karayolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, istikametine göre sağ taraftaki çimento fabrikasından çıkış yapıp, bölünmüş yolun refüj aralığından sol tarafa dönüş yapmak için beklemekte olan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki çekiciye takılı römorkun sol arka teker kısmına çarpması sonucu, sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine, iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur durumuna, müvekkilinin pişman olmadığı gerekçesiyle TCK’nın 50. maddesinin uygulanmamasına, katılanlar vekilinin kusur durumuna, cezanın az olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1023, Karar No: 2014/5569, Tarih: 07.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1023 E.  ,  2014/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... (velayeten ... ve ...) ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair ... 1.Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesinden verilen 18.07.2012 günlü ve 2011/424 E.- 2012/615 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 22.10.2013 günlü ve 2013/11583 E.- 2013/14609 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının oğlu ...'ın alev almış kolonya şişesini atması sonucunda müvekkillerinin oğlu ...'ın yüzünde, göğsünde ve sol bacağında 1.derecede, elinde ise 2. derece olmak üzere yanık oluştuğunu, olay anında davalının tüpgaz, kolonya gibi yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu marketin idaresini 10 yaşındaki oğluna bırakarak bankaya gitmiş olması nedeniyle veli olarak gerekli özeni göstermediğini ileri ssürerek; fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000 TL manevi ve 5.000 TL maddi olmak üzere toplam 55.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin talep etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangına davacının oğlu ...'ın sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; ev başkanının meydana gelen olayda kusursuz sorumlu kabul edilebilmesi için gözetimi altındaki çocuğun az da olsa kusurunun olması ve meydana gelen zararlandırıcı netice ile ev başkanının sorumluluğu altındaki çocuğun eylemi arasında illiyet bağı bulunmasının zorunlu olduğu, bu bağın söz konusu olmaması halinde ev başkanının kusursuz sorumluluğundan bahsedilemeyeceği, davada ise davacı tarafın yangını davalının oğlu ...'ın çıkardığı iddiasını ispatlamaya yeterli delil sunmaması nazara alındığında, yangının çıkmasında ...'ın az da olsa kusuru bulunduğunun kanıtlanamadığı, dolayısıyla davalının kusursuz sorumluluğundan bahsedilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22.10.2013 günlü ve 2013/11583 E. - 2013/14609 K.sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı taraf onama ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava, küçüğün haksız eyleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, TMK. nun 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla küçüğün babası aleyhine açılmıştır.

TMK. nun 369/1. maddesine göre; ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur. Maddenin açık ifadesinden de anlaşıldığı gibi, üçüncü kişilere verdikleri zararla ev başkanını sorumluluk altına sokanlar; küçük, kısıtlı ve akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olan kimselerdir.

Hukuk düzeni, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi; küçükleri, kısıtlıları, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanları korunmaya ve gözetime muhtaç kimseler olarak kabul eder. Bu kişiler, küçüklükleri, tecrübesizlikleri, akli yetersizlik ve dengesizlikleri sebebiyle başkaları için tehlike teşkil ettikleri gibi, aynı şekilde başkaları da kendileri için tehlike oluşturabilir. Velayet ve vesayet kurumlan küçük ve kısıtlıların, ailenin ve üçüncü kişilerin korunması amacıyla konulmuştur.

Ev başkanlığı, aile halinde birlikte yaşayanların idare edilmesine, öncelikle aile üyeleri arasında bir düzenin kurulmasına, bunların yararına olarak birliğin korunmasına hizmet eder. Bununla beraber ev başkanlığı kurumuyla güdülen asıl amaç, gözetime muhtaç aile üyelerine karşı zarara uğramış olan üçüncü kişileri korumaktır. Yani ev başkanlığı yalnız yetkiler veren bir kurum olmayıp, aynı zamanda görev ve sorumluluklar da yükleyen bir kurumdur. Ev başkanı özen ve gözetim görevini yerine getirmemesinden dolayı üçüncü kişiler bir zarara uğramışlarsa, bu zararı tazminle sorumludur. Ev başkanının MK. 369/1 'den doğan sorumluluğu, her şeyden önce şahıs itibariyle sınırlıdır. Başka bir deyişle ev başkanı, sadece küçük ve kısıtlıların haksız davranışları ile başkalarına verdikleri zararlardan sorumludur.

Kural olan, kusurlu davranıştan sadece failin sorumlu kılınması ve bundan doğacak sonuçlara da bizzat onun katlanmasıdır. Cezai sorumlulukta bu ilke "kusurun şahsileştirilmesi" prensibi ile kabul edilmiştir. Aynı ilke, kural olarak hukuki sorumlulukta da geçerlidir. BK. m. 41'de ifadesini bulan bu ilke gereğince, herkes "Gerek kasten, gerek ihmal ve teseyyüp veya tedbirsizlikle haksız bir surette" başkalarına verdiği zararı tazminle yükümlüdür.

Bununla beraber pozitif hukuk düzenleri bu tabii hukuk kurallarına bazı istisnalar getirmişlerdir. Söz konusu istisnalara, daha çok sorumlu kişilerin zarar verenle belirli veya kişisel bir ilişki içinde bulunduğu hallerde yer verilmiştir. İşte, hukuk sistemimizde başkasının eyleminden sorumluluğu düzenleyen ayrık hükümlerden biri de TMK. m. 369/1'dir.

TMK. m. 369/1 toplumsal hayatta büyük bir pratik ve hukuki ihtiyaca cevap vermektedir. Gerçekten her toplumun önemli bir kesimini çocuklar, yasal bir deyişle, küçükler oluşturur. Bunlar yaşları ve ruhi yapıları itibariyle oyuna ve oyun aletlerine düşkündürler. Ayrıca, çevrelerine karşı aşırı bir ilgi duyarlar. Bu nedenle zamanlarının çoğunu evde, okulda, parkta, sokakta ya da mahalle aralarında oynayarak geçirirler. Hangi davranışlarının zarar verici olabileceği konusunda yeterli muhakeme yeteneğine henüz sahip olmadıkları için de, eylemlerinde kontrolsüz, ölçüsüz ve aşırı olabilir, gerek oyun içinde, gerekse oyun dışında oyuncak veya diğer araç ve gereçlerle birbirlerine veya üçüncü kişilere her zaman zarar verebilirler. Çocukların, bilerek veya bilmeyerek birbirlerinin beden bütünlüğüne ve şahsiyet haklarına saldırıda bulunmaları sıkça rastlanılan olaylardandır.