muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2431, Karar No: 2014/4730, Tarih: 22.10.2014

k- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'na yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında mağdur ...'na yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanık .... ve adamlarının 28.12.2003 tarihinde .....'ın evinde sorguya çekmek ve fabrikasına giderek fabrikasına el koymak istediği mağdur ...'na yönelik bu defa öldürme planı yaptığı,06.05.2004 tarihinde mağdurun arabası ile seyir ettiği sırada sanık ...'ın araç ile yaklaşarak mağdurun aracına doğru ateş ettiği, ilk atıştan sonra silahın tutukluk yapması üzerine mağdurun aracını bırakıp geriye doğru kaçarak kurtulduğu, sanık ...'ın olay sırasında diğer sanık ....'ın yanında bulunarak ve olay yerinden kaçmasını sağlayarak yardım eden sıfatı ile katıldığı olayda;

aa- Mağdur ...'nun olayda yaralanmadığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım olduğu anlaşıldığı halde sanık ... hakkındaki hükümde 5237 sayılı TCK.nun teşebbüse ilişkin 35. maddesi ile indirim yapılmaması sureti ile fazla ceza tayini,

bb- Sanıklar ... ve ...'ın atılı suça uçuna fail, yardım eden veya azmettiren olarak katıldıklarına dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

cc- Kabul ve uygulamaya göre;

aaa- 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden 5237 sayılı TCK.nun 58/9. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmesi,

bbb- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık ... için baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

l- Sanık ... hakkında maktül ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'in 10.04.2000 tarihinde ... ülkesi tarafından Türkiye'ye iade edildiği, sanığın 21.03.2000 tarihinde maktül ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçunun iade kapsamında yer almadığı, bu nedenle 20.07.2000 tarihli celsede bu suç yönünden savunmasının alınmasından vazgeçildiği ve aynı celsetahliye edildiği, ... devletinden izin alınmaya çalışıldığı, sonrasında 15.05.2012 tarihli celsede somut bir gerekçe gösterilmeden ara kararından vazgeçilmesine rağmen sanığın bu suç yönünden savunması alınmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla;

aa- Suçluların İadesine İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 14.maddesinde düzenlenen iade edilen kişinin iade tarihinden önce işlediği ve iade kararına dahil olmayan suçlar nedeni ile yargılanamamasına ilişkin olan ve "hususiyet kurulu" denilen kurala aynı maddede getirilen "iade edilen şahsın nihai olarak serbestisine kavuşmasını takip eden 45 gün zarfında iade edildiği tarafın arazisini elinde imkan olduğu halde terk etmemesi veya terk ettikten sonra buraya geri dönmesi halinde "iadeden önce işlediği ancak iade kararına dahil olmayan suçlardan da yargılanabileceğine ilişkin istisna kuralının uygulanmasına esas teşkil etmek üzere sanığın atılı suçtan tahliye edildiği 20.07.2000 tarihinden hakkında diğer suçlar nedeni ile yakalandığı 26.02.2005 tarihine kadar başka suçlardan tutukluluk veya kesinleşmiş hürriyeti bağlayıcı cezaların infazı gibi nedenler ile cezaevinde kalıp kalmadığı, Türkiye'yi terk edip etmediğinin araştırılması ve sonucuna göre yargılama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksin eksik inceleme ile hüküm kurulması,

bb- 20.07.2000 tarihli celsede bu suç yönünden sanığın savunmasının alınmasından vazgeçilmesinden sonra hiçbir aşamada sorgu ve savunması alınmamasına rağmen, delillerin tartışılarak hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 193 ve 216. maddelerine aykırı davranılması,

m- Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik 2004 yılı kasım ayındaki nitelikli yağmaya yardım suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında atılı suçtan iddianameyle açılmış bir kamu davasının mevcut olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nun 225/1 maddesine aykırı davranılması,

n- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikle yağma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın tüm aşamalarda suçunu inkar edip 1 yıl kadar önce hatırlamadığı bir tarihte sanık ...'nin isteği üzerine, beraber ...'nin işyerine gittiklerini, orada ....'ın ne işi olduğunu bilmediğini ve kendisinin tuvalete girdiğini ve çok beklemeden çıktıklarını savunması, 22.05.2005 tarihinde mağdura yaptırılan teşhiste mağdurun önüne getirilen 5 kişi arasında sanık ...ile birlikte ...'ın da bulunmasına rağmen mağdurun yanlızca .....'yi teşhis etmesi, dosya kapsamında olaya ilişkin doğrudan görgü sahibi başkaca tanık beyanı da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın suçunun sübutuna ve nitelendirilmesinde esas alınan delillerin neler olduğunun denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması sureti ile Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232 maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmın uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar ... ve ... hakkında maktül ....'a yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım; sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükemler aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza miktarı itibari ile kazanılmış haklarının korunmasına, 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/10/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii Avukatlar...,..., ...,....,..., ile ...'nin yokluklarında 23/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/15770, Karar No: 2025/10822, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15770 E.  ,  2025/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1689 E., 2022/418 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/214 E., 2021/285 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25178, Karar No: 2013/5247, Tarih: 18.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25178 E.  ,  2013/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması,

2-21.7.2003 tarihli zapt etme tutanağı içeriğinden; sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında, katılandan almış olduğu 9.000 Euro'nun bir kısmını harcadığını, geri kalan paranın evinde olduğunu ve teslim edeceğini söylemesi üzerine, sanık refakate alınarak evine gidildiğinde sanığın eve girerek içerisinde 5.000 Euro ve 1.561 TL bulunan zarfı kapıda beklemekte olan kolluk görevlilerine teslim ettiği, geri kalan paranın ise iade edilmediği, bu durumun ise kısmi iadeyi oluşturduğunun anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9018, Karar No: 2010/17139, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9018 E.  ,  2010/17139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6355, Karar No: 2020/2228, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6355 E.  ,  2020/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5263, Karar No: 2023/3597, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5263 E.  ,  2023/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalının psikolojisinin bozuk olduğunu, yeniden evlendiğini ve eşi ile ilgili olumsuz duyumlar aldığını, davalının yurt dışına gitmesinden sonra özel günler dahil müşterek çocuğu arayıp sormadığını, "ara tatilde bir hafta veya temmuz ayında bir ay" olarak düzenlenen kişisel ilişkinin çocuk açısından ciddi bir tehlike arz ettiğini, müşterek çocuğun davalı ile kendisi arasında ki ziynet davasında anne aleyhine tanıklık yapmasından dolayı annenin çocuğa karşı husumeti bulunduğunu, belirterek anne ile çocuk arasında ki kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının velayet değişikliğine ilişkin davadan sonra müşterek çocuk ile davalı arasında kişisel ilişki kurulmasına izin vermediğini, iddiaların tamamen asılsız olduğunu, çocuğun baba tarafından anneye karşı olumsuz etkilendiğini, davacının çocuk ile görüştürmek için ziynet davasından vazgeçilmesi gibi taleplerinin bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının velayet değişikliğine ilişkin davadan sonra müşterek çocuk ile davalı arasında kişisel ilişki kurulmasına izin vermediğini, iddiaların tamamen asılsız olduğunu, çocuğun baba tarafından anneye karşı olumsuz etkilendiğini, davacının çocuk ile görüştürmek için ziynet davasından vazgeçilmesi gibi taleplerinin bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar boşandıktan sonra velayetin önce davalı anneye verildiği, daha sonra annenin yükümlülüklerini ihmal etmesi nedeniyle davacı babanın velayeti önce tedbiren sonra kesin olarak aldığı, sonraki süreçte davalı annenin evlendiği dava dışı üçüncü kişi ...'in müşterek çocuğa yönelik menfi eylemlerinin olduğu, dava dilekçesi ekinde mübrez davalı kadından sadır olan mesaj içeriklerinde de müşterek çocuğa bakmayacak olması ile övündüğü, 21.10.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda müşterek çocuğun uzman nezaretindeki beyanlarında annesi ve annesinin yeni eşinin sözlü ve fiziksel şiddet eylemleri olduğunu doğruladığı, her ne kadar davacı baba tarafından kişisel ilişkinin kaldırılması talep edilmiş ise de sosyal inceleme raporunda çocuk ile annenin bağının tamamen kopmasının çocuğun yararına olmayacağı ve yatısız kişisel ilişki tesis edilmesinin uygun olacağı yönündeki dosya kapsamı ile tutarlı mahiyetteki uzman görüşlerine itibar edildiği, tarafların müşterek çocuğu ile davalı anne arasında her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat: 10:00'dan 17:00'ye kadar, Dini bayramların 2. Günü saat 10:00'dan 17:00'ye kadar, Temmuz ayının 5. - 10. - 15. - 20. - 25. Günleri saat 10:00'dan 17:00'ye kadar, Ağustos ayının 5. - 10. - 15. - 20. - 25. Günleri saat 10:00'dan 17:00'ye kadar, anneler günü saat 09:00'dan aynı gün akşam saat 20:00'e kadar görüşmeleri yoluyla kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeni kişisel ilişki düzenlemesinin davalının yurt dışında olduğu dikkate alındığında infazının mümkün bulunmadığı, ret edilen kısım yönünden vekâlet ücreti verilmemesi ve davanın kısmen kabulü kararının yerinde olmadığı gerekçeleri ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeni kişisel ilişki düzenlemesinin davalının yurt dışında olduğu dikkate alındığında infazının mümkün bulunmadığı, ret edilen kısım yönünden vekâlet ücreti verilmemesi ve davanın kısmen kabulü kararının yerinde olmadığı gerekçeleri ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile annenin çocuğa karşı ayrıca davalının yeni eşinin dava konusu çocuğa karşı iddia edildiği gibi olumsuz bir davranışlarının ispatlanmaması, davacının çoğu iddialarının varsayıma dayalı olması, gerçekleşmemiş ya da yaşanmamış olaylar üzerinden yaşanabileceği iddiası ile kurgu yapılmış olması, çocuğun bulunduğu yerde mutlu olmasının velayet hakkı ile alakalı olduğu, özellikle mevcut kişisel ilişki kararının infazında yaşanmış somut ve ispatlanmış bir sorun bulunmaması, geçmişte olduğu iddia edilen olayların istinaf konusu dahi yapılmadığı, davalı annenin yeni bir evlilik yapması ya da yurt dışında yaşamasının kişisel ilişkinin sağlıklı kurulamayacağına delil oluşturamayacağı, çocuğun üstün yaranının velâyet sahibi olmayan ebeveyni ile de sağlıklı bir kişisel ilişki kurmasını gerekli kıldığı, bu hali ile davanın ispatlanmadığı gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili ;davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tüm yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından ortak çocukla anne arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına ilişkin davada anne ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektiren hususların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;