muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8788, Karar No: 2017/2802, Tarih: 11.05.2017

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve “düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (Lingens ve Avusturya davası). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Dava konusu haber başlığının okuyucunun ilgisini çekmek amacıyla dikkat çekici ve çarpıcı bir şekilde verilmesi gazetecilik tekniği gereği olup; bu durum özle biçim arasındaki denge bozulmadığı sürece haberi başlı başına hukuka aykırı hale getirmez. Bu açıklamalar ışığında ve bir bütün olarak incelendiğinde; davaya konu yazının sadece çarpıcı başlığa istinaden davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 11/05/2017
Yargıtay — Esas No: 2012/323, Karar No: 2012/2369, Tarih: 27.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/323 E.  ,  2012/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği’nin 25. maddesinde dava dosyalarının ne şekilde düzenleneceği açıkça gösterilmiş; aynı Yönetmeliğin 53/8. maddesi hükmü de “gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden Hâkim veya Reis, vazifeli memurlar ile Kalem Şefi veya muavini”ni sorumlu tutmuştur.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “adil yargılanma hakkı”na ilişkin 6. maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların temyiz incelemesi için süresinde ve eksiksiz biçimde Yargıtay’a gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin tarafı olduğu uluslararası andlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına kadarki tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır.

6100 sayılı HMK’nun 450, Geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca uygulanmasına devam olunan HUMK.'nun 433/3. maddesi hükmü gereği Yargıtay’a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyalar ve ekli dosyalar dizi pusulası ile Yargıtay’a gönderilmeli ve anılan kanun hükmünün uygulanmasında gerekli özen gösterilmelidir.

Dosyanın incelenmesinde dava evrakının birden çok klasörü doldurduğu ancak gerek klasörlerin numaralandırılmadığı ve gerek dizi listesinin yapılmadığı görülmüştür. Davanın 2009 yılında açıldığı anlaşılmakta ise de imzasız dava dilekçesinin, yukarıda belirtilen sırada değil, tek bir yaprak halinde, 2010 yılında sunulan bir kısım müdahale dilekçeleri ve kayyım raporlarından sonra dosyaya girdiği ve tek sayfadan ibaret olduğu görülmüştür. Dosya içinde ilişkisi kurulamayan 2008/844 ve 2009/865 esaslı iki dosya daha bulunmaktadır. Dosya kronolojik bir sırayı takip etmediği gibi diğer evrakın da bir bütünlük içinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, dosyanın Yönetmeliğin 25. maddesinde gösterildiği biçimde düzenlenmesi, klasörlere ve dosyadaki evraka sıra numarası verilmesi ve bu çerçevede dizi listesi hazırlanmak suretiyle Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9657, Karar No: 2015/12876, Tarih: 10.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9657 E.  ,  2015/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2014/616-2014/562

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2014 gün ve 2014/616 esas 2014/562 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 14.04.2015 gün ve 4616-5465 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 09.01.2008 günlü dilekçe ile 10.000,00 TL değer gösterilerek açılmış ve aynı miktar üzerinden 24.10.2014 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 14.04.2015 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 1.1.2015 tarihinden itibaren değeri 12.690.00.-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 01.06.2015 günlü dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/579, Karar No: 2016/6872, Tarih: 30.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/579 E.  ,  2016/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nun 23/03/2006 tarihinde ...Bankas ... na şubesine yazmış olduğu dilekçesinde, kendi adına kayıtlı bulunan ... den başlayan ve ... ile biten çek koçanlarının gasp edildiğini, bu numaralı çeklerinin iptalini ve ödemeden men edilmesini talep ettiği, temyiz dışı ...'in, 2007 yılı Kasım ayında ... ilinde işlemiş olduğu dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları ile ilgili yürütülen soruşturma kapsamında ikametinde yapılan aramalar sırasında, katılan ...'na ait olup yağmalandığı bildirilen ve üzerinde çalıntı kaydı bulunan ... Bankası Abana şubesine ait ... numaralı, 28/07/2006 ödeme tarihli, 7.500 TL bedelli çekin ele geçirilmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, soruşturma sonucunda sanık ...'ın çek hesabı katılana ait olan, üzerinde çalıntı kaydı bulunan ... Bankası .... şubesine ait ... nolu 28/07/2006 keşide tarihli 7.500 TL bedelli çek yaprağını bir şekilde elde ederek, ön yüzündeki bilgileri yazıp keşideci kısmını imzaladığı,ayrıca arka yüzünde bulunan .... ve ... yazılarını yazıp bu isimlerin altında bulunan ciro imzalarını da atarak suça konu çeki .... ilinde gerçekleştirilen araç alışverişi karşılığında ...'e verdiği iddia edilen olayda;

Katılanın gasp ve çalıntı nedeniyle 23/03/2006 tarihli dilekçesi ile iptal ve ödemeden men talimatı verdiği suça konu çekin, tanık ...'in başka bir suç nedeniyle iş yerinde yapılan aramada ele geçirilmesi üzerine yapılan soruşturmada, tanık ...'in suça konu çekin sattığı araba karşılığında sanık tarafından verildiğini beyan etmesi, sanığın, 21/03/2006 tarihinde ...'de katılan ile gaspa uğradıklarını, suça konu çekin kendilerini gasp edenler tarafından kendisine zorla düzenlettirildiğini, gasp edenlerin yakalanması üzerine çeklerin katılana ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iade edildiğini, katılanın satın aldığı araç karşılığında çeki ...'e verdiğini savunması, katılanın ise, çekin gasp olayı sırasında kaybolduğunu beyan etmesi, tanık ...'in kovuşturma aşamasında, suça konu çekin kendisine araba sattığı sanık tarafından verildiğini ve sanığın yanında bulunan katılanın keşideci olarak bizzat imza attığını, bu konuda ...'ün tanık olarak dinlenmesini istediğini ifade etmesi, ayrıca ... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 02/03/2010 tarihli ekspertiz raporunda, çekin ön yüzündeki yazılar ile keşideci imzasının, arka yüzündeki “....” ve “...” ciro yazılarının ve altlarında atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanık ve katılanın gasp edildiklerine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/94 esas sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmesi ile bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak suça konu çekin katılana teslim edilip edilmediği hususunun da tespiti ile ...'n tanık olarak dinlenmesinden sonra, toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1846, Karar No: 2009/2613, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1846 E.  ,  2009/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı... ile davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dava, davalı ...’in alacaklı olduğu takip dosyasından konan haczin düştüğü, birleşen dava ise davacı alacağının hatalı hesaplandığı ve davalı ...’in haczinin düştüğü iddialarına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre sıra cetvelinde ikinci sırada bulunan davalının cetvelden çıkartılmasına, üçüncü sıranın ikinci sıraya yazılmasına karar verilmiş; hüküm davacı ... ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesine göre satış tutarı bütün alacaklıların alacağını ödemeye yetmiyorsa icra müdürü bir sıra cetveli düzenler. Sıra cetvelinin ilk kesin haczi koyan icra müdürlüğünce düzenlenmesi gerekir. Somut olayda sıra cetvelinin ilk kesin haczi koyan icra müdürlüğünce düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan sıra cetveline alınan takip dosyalarının takip tarihi, ödeme emri tebliğ ve kesinleşme ile haciz tarihlerinin net olarak gösterilmesi, satış tarihi itibariyle hesaplanmış alacakların belirtilmesi, itiraz edecek alacaklılar bakımından denetime imkân sağlayacağından, önemli bir gerekliliktir. Sıra cetvelinin bu nitelikleri taşımaması da doğru değildir.

Öte yandan davacı ... alacağının hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür. Yukarıda da değinildiği gibi, sıra cetveli satış tarihi itibariyle hesaplanmış alacaklar dikkate alınarak düzenleneceğinden, davacının bu yöne ilişkin itirazının değerlendirilmemesi eksik incelemeye dayalıdır.

Sıra cetveline itiraz davaları sonunda çelişkili olmayan tek ve nihai bir hüküm elde edilmesi beklendiğinden, davalı ...’in açtığını ileri sürdüğü diğer davanın da bu davayla birleştirilmesinin sağlanması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/819, Karar No: 2018/25352, Tarih: 26.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/819 E.  ,  2018/25352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkilinin ihale makamı olduğunu, davacı ile yapılmış bir hizmet akdi bulunmadığını, bu sebeplerle müvekkili Belediye'ye husumet tevcih edilemeyeceğini, hizmet alım sözleşmesine göre işçi alacaklarından ihaleyi alan şirketlerin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili;

Davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının iş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İş ilişkisinden kaynaklanan ve işin yerine getirilmesinde tabi olunan hak ve borçların tümü, “çalışma şartları” olarak değerlendirilmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesindeki, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma şartlarındaki değişikliğin kanuni dayanağını oluşturur.

İş sözleşmesinin esaslı unsurları olan işçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu, çalışma şartlarının en önemlileridir. Bundan başka, işin nerede ve ne zaman görüleceği, işyerindeki çalışma süreleri, yıllık izin süreleri, ödenecek ücretin ekleri, ara dinlenmesi, evlenme, doğum, öğrenim, gıda, maluliyet ve ölüm yardımı gibi sosyal yardımlar da çalışma şartları arasında yerini alır.

İş sözleşmesinin esaslı unsurları olan işçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu, çalışma şartlarının en önemlileridir. Bundan başka, işin nerede ve ne zaman görüleceği, işyerindeki çalışma süreleri, yıllık izin süreleri, ödenecek ücretin ekleri, ara dinlenmesi, evlenme, doğum, öğrenim, gıda, maluliyet ve ölüm yardımı gibi sosyal yardımlar da çalışma şartları arasında yerini alır.

Çalışma şartlarının değişikliğinden söz edebilmek için öncelikle bu şartların neler olduğunun ortaya konulması gerekir.

Sözü edilen 22. maddenin yanı sıra Anayasa, kanunlar, toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir.

İş sözleşmesinde, gerektiğinde çalışma şartlarında değişiklik yapabileceğine dair düzenlemeler bulunması halinde, işverenin genişletilmiş yönetim hakkından söz edilir. Bu halde işveren, yönetim hakkını kötüye kullanmamak ve sözleşmedeki sınırlara uymak kaydıyla işçinin çalışma şartlarında değişiklik yapma hakkını sürekli olarak kazanmış olmaktadır. Anılan hak objektif olarak kullanılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshini sağlamak için sözleşme hükmünün uygulamaya konulması, işverenin yönetim hakkının kötüye kullanılması niteliğindedir.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde çalışma şartlarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma şartlarının değiştirilmesi aynı zamanda şartlarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Kanun'un 24/II-f. bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih sebepleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma şartlarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, işçinin ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, davacı 02.04.2005 – 18.06.2014 tarihleri arasında satın alma bölümünde çalışmış olup uzun süre satın alma bölümünde görev yapmasına karşın 13.05.2014 tarihli yazı ile üretim bölümünde görev yapacağının bildirildiğini, bu değişikliği kabul etmeyerek eski görevine devam edeceğini bildirdiğini ve satın alma bölümünde 18.06.2014 tarihinde iş başı yaptığını ancak iş akdinin aynı gün haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise işçinin fesih bildirimi tebligatı başlıklı 18.06.2014 tarihli bir belge düzenleyerek davacının 13.05.2014 tarihli yazı ile görevlendirildiği birimde çalışmayacağını beyan ederek sonuç olarak kıdem tazminatını alarak işten istifa edeceğini beyan etmiş olduğunun belirtildiği ve davacı tarafından da bazı ibaralerin kabul edilmediği ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu şerh düşülerek imzalandığı görülmüştür. Dosya içerisinde yer alan tutanaklar incelendiğinde 13.05.2014 tarihli yazılı bildirim ile 18.06.2014 tarihinden itibaren davacının satın alma bölümünden alınarak üretim bölümünde görevlendirildiğinin yazılı olduğu, davacının da 6 iş günlük yasal süre içerisinde 20.05.2014 tarihinde yapılan bu değişikliğin esaslı değişiklik olduğunu bu nedenle kabul etmediğini ve eski görevine devam edeceğini belirttiği, 18.06.2014 tarihli işverence tutulan tutanakta davacının tüm yazı ve uyarıla rağmen 18.06. 2014 tarihinde iş başı yapmadığının belirtildiği, davacının ise bu tutanağa karşı verdiği aynı tarihli savunmasında daha öncedende belirttiği üzere çok uzun zamandır bu bölümde çalştığını, üretim bölümünde çalışmasının istendiğini ancak bunun esaslı değişiklik oluğunu ve kabul etmeyerek eski görevine devam ettiğini bildirdiği görülmüştür. Davacı tanıklarından ... “Davacıya işyeri değişikliği yapıldı. Üretim bölümünde çalışması istendi. Davacıda bunu kabul etmedi. Bundan sonraki süreci bilmiyorum. Üretim bölümü ise davalılara ait ekmek fabrikasında ekmek üretim bölümünde çalışması istendi. Üretimde yani ekmek fabrikasında çalışan işçiler ise fabrikada verilen her bölümde çalışırlar. Ben satın almada arızalı makinaların tamir işi, parça satın alınması gibi işlere bakıyorum. Davacı satın alınacak malzemelerin listesini hazırlardı, ayrıca üretim raporlarını bilgisayara girişini yapardı. Yönetimde her işi yapardı “ şeklinde, ... ise “Davacı ve ben ... şirketinin elemanıydık. ... Belediyesin'de ben görev yapıyorum. Davacı önceden satın alma bölümündeydi. Daha sonra üretim bölümüne yani belediyenin yan kuruluşu olan ... şirketine ait ekmek fabrikasına ekmek üretim bölümüne düz işçi olarak verildi. Davacı da bu bölümde çalışmak istemeyerek kendisi ayrıldı. Üretim bölümünde hiç çalışmadı “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Dosya içeriği, fesih yazısı, tutulan tutanak içerikleri ve özellikle davacı tanığı ..

... ise “Davacı ve ben ... şirketinin elemanıydık. ... Belediyesin'de ben görev yapıyorum. Davacı önceden satın alma bölümündeydi. Daha sonra üretim bölümüne yani belediyenin yan kuruluşu olan ... şirketine ait ekmek fabrikasına ekmek üretim bölümüne düz işçi olarak verildi. Davacı da bu bölümde çalışmak istemeyerek kendisi ayrıldı. Üretim bölümünde hiç çalışmadı “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Dosya içeriği, fesih yazısı, tutulan tutanak içerikleri ve özellikle davacı tanığı ... beyanı karşısında davacının satın alma bölümünde çalışırken üretim bölümünde çalışması istenerek çalışma şartlarında esaslı değişiklik yapıldığı ve bu değişiklik karşısında davacının iş akdini haklı nedenle feshederek iş yerinden ayrıldığı anlaşıldığından kıdem tazminatının kabulü doğru ise de Mahkemece iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığı gözetilmeksizin ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.