muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1964, Karar No: 2018/1176, Tarih: 27.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1964 E.  ,  2018/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bina Tesis Yönetim ve Danışmanlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.10.2017 gün ve 2017/130-2017/339 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 30.01.2018 tarihli geri çevirme kararı üzerine taraf vekillerince ayrı ayrı 26.02.2018 ve 23.02.2018 tarihlerinde noksan harç tamamlanmış ise de dosya arasında noksan harcın tamamlatılması için çıkarılan muhtıranın taraflara tebliğine ilişkin belge bulunmadığı ve bu halde harçların süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan, taraf vekilleri adresine çıkartılan muhtıraların tebliğine ilişkin belgelerin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan, bulunmaması halinde kayıtlara göre araştırılarak tebliğ tarihleri tespit edildikten sonra, mahkeme hakimince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için, ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2906, Karar No: 2010/5231, Tarih: 18.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2906 E.  ,  2010/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine şiddet uygulayan davalı kocanın evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadının yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir

c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte ve bu bendin (a) (b) ve (c) alt bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.03.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11546, Karar No: 2015/20319, Tarih: 11.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11546 E.  ,  2015/20319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ilgili sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmeleri gereği otobüs bilet hasılatının %10'unun otobüs işletme şube müdürlüğünde fiilen çalışan işçilere hakkaniyet ölçüsünde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ödeneceğini ileri sürerek bilet prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibariyle işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri gereğince bilet prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı iş yerinde uygulanan 01.03.2008-28.02.2010 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 70. maddesi "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işlerinde fiilen görev yapanlara hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde çalışanlar bu haktan aynen yararlanır. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir", 01.03.2010-29.02.2012 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 69. maddesi ise "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işletme müdürlüğünde fiilen çalışan şoförlere, hareket memuru ve amirlerine hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevi yapanlar bu haktan aynen yararlanır. Bu haktan yukarıda belirtilen vasıflar haricinde kesinlikle bilet priminden yararlanamazlar. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir" düzenlemelerini içermektedir. Dolayısıyla, bilet prim alacağına hak kazanmak için ancak otobüs işlerinde fiilen görev yapılması gerekmektedir.

Dosya kapsamından davacının şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevlerinde fiilen çalışmadığı, farklı görev icra ettiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3310, Karar No: 2009/10998, Tarih: 25.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3310 E.  ,  2009/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4119, Karar No: 2014/1741, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4119 E.  ,  2014/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (4'er kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (4'er kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesinin ayrıca adli para cezasını da içerdiği gözetilmeden sanıklar hakkında yalnızca hapis cezasından hüküm kurulması ve fuhuş suçunun otelde işlenmesi nedeniyle TCK.nın 60. maddesinin uygulanma koşullarının araştırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5685, Karar No: 2010/11614, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5685 E.  ,  2010/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2753, Karar No: 2024/5532, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2753 E.  ,  2024/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/683 Esas, 2023/324 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/579 E., 2020/385 K.

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 2. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/806 E. sayılı dosyası

Taraflar arasındaki asıl dava FSEK hükümlerine göre açılmış eser sahipliğinin tespti, maddi ve manevi tazminat, yoksun kalınan kazanç ve birleşen dava FSEK hükümlerine göre açılmış maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1.Asıl davanın davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Tv ve Sinema sektöründe faaliyette bulunduğunu, belgesel, sinema, dizi ve televizyon formatlarına ilişkin çalışmalarını sürdürdüğünü, "Kim Bilemez" isimli Tv formatını Elbistan 2.Noterliğinde tescil edildiğini, formatın ayrıntılı biçimlendirilmiş halini TRT'ye sunulmak üzere hazırladığını, ispat vesikası olarak 16.06.2016 ve 22.09.2016 tarihinde gönderilen e-posta gönderimi ile tevsik ederek güvence altına aldığını, müvekkilinin Tv kanalları ile görüşmeleri devam ederken, Davalı ...'ın format sahibi olduğu, Davalı ...'nin ise yapımcılığını üstlendiği, Davalı AKS Televizyonun ise yayıncı olarak Show Tv kanalında yayınlanmakta olan dava konusu "Bir Sorun Mu Var" adlı yarışma programının 06.04.2017 tarihinde yayınlanmaya başladığını, müvekkili tarafından davalı AKS Tv'ye ve Davalı ...'ne yayının derhal durdurulması, müvekkilinin eser sahibi olmasından kaynaklanan haklarının ve uğramış olduğu zararların tazminini, aksi halde hukuki yollara başvurulacağının ihtar edildiğini, davalı AKS Tv'nin cevap vermediğini, davalı ... Merkezinin ise format sahibinin ... olduğunu, müvekkile ait formatın bilinmediğinin bildirildiğini, dava konusu formatın, müvekkilinin formatından taklit edilmesi suretiyle oluşturulduğunu, yarışma formatmda yarışmacıların soruları kimin bilemeyeceğini bildiklerini, Yarışmanın hiçbir yerinde “Bir sorun mu var" ifadesinin yer almadığını, her soruda “kim bilemez" sorusunun sorulduğunu, dolayısıyla müvekkilinin formatına iltibasın söz konusu olduğunu belirterek, dava konusu yayının derhal durdurulmasını, her türlü tanıtımın sonlandırılmasını, dava konusu yayının bütün haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitini, FSEK m. 68 uyarınca 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminat ve 1.000,00 TL yoksun kalınan ticari kazancın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleşen davanın davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkilinin "Zekice Çok Basit" isimli yarışma programı ... geliştirdiğini ve bu ... Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğü'nün 25.03.2010 tarih ve 63498 sayı ile tescil ettirdiğini, tescil sonrasında davalı AKS Tv ile yarışma programı olarak sunulması hususunda görüşmeler yapıldığını ve teklif götürüldüğünü, davalı AKS Tv tarafından müvekkiline daha sonra haber verileceğinin bildirildiğini ancak haber verilmediğini, daha sonra eserin isminin değiştirilerek "Bir Sorun Mu Var" ismi ile Show Tv'de yayınlandığını, Fsek kapsamında müvekkiline ait yarışma programı formatının bilgisi dışında program haline getirildiğini dolayısıyla maddi kayıp oluştuğunu, müvekkilinin, eserin isminin değiştirilmesi ve formatta izin alınmaksızın yanıltıcı değişiklikler yapılması nedeniyle manevi olarak da zarar gördüğünü belirterek, FSEK hükümleri gereğince 10.000,00 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davanın davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; iktibastan bahsedilebilmesi için eserin alenileşmiş olması gerektiğini, müvekkillerinin "Kim Bilemez" isimli formatının, davacı tarafın iddiaları kendisine gönderilene kadar ve "Bir Sorun Mu Var" isimli yarışma programı yayınlanana kadar duymadığını ve görmediğini, davacının TRT'ye gönderdiği formatın ancak alenileşmeye teşebbüs olabileceğini dolayısıyla intihal ve iktibasın hukuki şartlarının oluşmadığını, her iki format içerikleri arasında da birçok farklılık bulunduğunu, dolayısıyla bu açıdan da iktibas ve intihal olarak tanımlanabilecek benzerlik bulunmadığını, dava konusu yarışma programının birden çok eser sahibi olan bir Tv programı olduğunu, bu eserden elde gelirin tazminat tespitine dayanak olamayacağını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Asıl davanın davalı Aks Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. ve Tic. A.Ş vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin usulüne uygun olarak düzenlenmediğini, açıklattırılmak üzere davacıya süre verilmesi gerektiğini, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektiğini, esasa yönelik olarak dava konusu yarışma programının diğer davalı şirket ile müvekkili arasında imzalanan sözleşme kapsamında yayına sunulduğunu sözleşme bedelinin de müvekkili şirketçe ödendiğini, davacının iltibas ve intihal iddialarının kabul edilemeyeceğini muhattabının da müvekkili şirket olmadığını, davacının TRT kadrosunda yer alan bir şahsa gönderdiği iddia edilen e-posta üzerinden, iktibas ve intihal iddialarının ileri sürülmesi ve dinlenmesinin olanağı olmadığını, davacı yanın öncelikle müvekkilinin ve diğer davalıların "Kim Bilemez" isimli yarışma programı formatına dair bilgi sahibi olduklarını somut deliller ile ispatlaması gerektiğini, iki format arasında soruları kimin doğru cevap veremeyeceğinin tahmin edilmesi dışında başka bir benzerlik bulunmadığını, bu benzerliğin sıradan bir benzerlik olduğunu, bu benzerlikten hareketle intihal iddiasında bulunmanın gerçekçi olmadığını, istenilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek, öncelikle dava dilekçesinin açıklattırılması için davacıya süre verilmesine, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına ve davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Birleşen davanın davalı AKS TV vekili cevap dilekçesinde; Dava konusu yarışma programının diğer davalı şirket ile müvekkili arasında imzalanan sözleşme kapsamında yayına sunulduğunu sözleşme bedelinin de müvekkili şirketçe ödendiğini, davacı tarafından tescil edildiği bildirilen "Zekice Çok Basit" isimli fikir ile müvekkili şirketin yayınlamış olduğu "Bir Sorun Mu Var" isimli yarışma programı arasında en ufak bir benzerlik olmadığını, bu nedenle yanıltıcı değişiklik yönündeki taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını, davacının formatının FSEK kapsamında "Eser" ya da "Format" olarak haksız rekabet hükümlerine göre korunduğunun kabulü halinde dahi müvekkilinin yayınladığı yarışma programı ile aralarında bir benzerlik bulunmadığından maddi ve manevi olarak haklarının ihlal edildiğinden bahsedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

4.Birleşen davanın davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; iktibastan bahsedilebilmesi için eserin alenileşmiş olması gerektiğini, davacının "Zekice Çok Basit" isimli formatı diğer davalı şirkete göndermiş olmasının alenileşme teşkil etmeyeceğini, her iki format içerikleri arasında da birçok farklılık bulunduğunu, dolayısıyla bu açıdan da iktibas ve intihal olarak tanımlanabilecek benzerlik bulunmadığını, "Bir Sorun Mu Var" isimli yarışma programı ile ilgili İstanbul 2.... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde de 2017/579 E. sayılı dosya mevcut olduğunu dava konusunun aynı olduğunu belirterek, her iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmesini ve her iki format arasında benzerlik bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (5846 sayılı Kanun) kapsamında ana fikrin yada fikrin değil fikrin ifade ediliş biçiminin korunduğu, davacıların tescil ettirdikleri yarışma programlarının eser vasfında olmadığı için ana fikrinin de korunamayacağı, asıl dosya davacısının “Kim Bilemez" isimli formatıyla ve yine birleşen dava davacısının “Zekice Çok Basit" formatıyla, “Bir Sorun mu Var?" isimli formatlar arasında bir intihalden söz edilemeyeceği, Yargıtay kararlarıyla da sabit olduğu üzere, fikir, düşünce ve konseptlerin tek başına korunmadığı, korunanın bunların ifade ediliş biçimi olduğu, dolayısıyla aynı konsept ve fikirden yararlanılarak farklı kişilerce değişik programların hazırlanabileceği, meselenin esinlenme serbestisi açısından değerlendirilmesi gerekeceği, buradaki benzerliklerin taklit ve kopyalama değil, olsa olsa esinlenme kapsamında değerlendirileceği bu durumda da intihalden söz edilemeyeceği gerekçeleri ile asıl dosya ve birleşen dosya davacılarının taleplerinin yerinde olmadığı anlaşıldığından asıl dava ve birleşen davanın ayrı ayrı redddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl davada davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ...’e ait "KİM BİLEMEZ" isimli eserinin noter onayında hususiyetin açık ve net olarak belirtildiği gibi 25 sayfalık detaylı şekilde senaryo edilmiş olan sunumda da açık şekilde belirtildiğini, bu hususiyetin ‘Ekrana gelen soruları kimin bilemeyeceğini tahmin etmek’ olduğunu,

Müvekkili ...’e ait olan sunum hem dijital sunum dosyası(.PDF) şeklinde hem de kağıt üzerinde şekillenmiş olduğunu, . 25 sayfalık replik ve diyalog içeren yazıların bugün senaryo olarak kabul edilmekte olduğunu, üstelik yarışmacıların temsili resimlerinin dahi yer aldığını, ‘Şekillenme’ kavramını ‘televizyonda yayınlanma’ olarak tanımlamak Hususiyet kavramının hukuken tanımlanmış kaidelerine aykırı olduğunu,