muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8403, Karar No: 2013/8957, Tarih: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8403 E.  ,  2013/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.03.2013 gün ve 2013/3947/16270 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.03.2013 gün ve KYB.2013/91057 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2012 tarihli ve 2011/722 esas, 2012/928 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

1-Katılanın, sanığın hisselerinin çoğunluğuna sahip bulunduğu şirketlerde hisse sahibi ortak olarak gösterildiği, söz konusu şirketlerin 12/07/2010 ve 07/09/2010 tarihli genel kurul toplantılarında, katılanın hazır bulunmadığı gibi kendisinin temsil edilmesi yönünde vekaletname de vermediği halde, sanığın talimatı doğrultusunda katılan tarafından vekalet verilmiş gibi gösterilerek yerine vekaleten imza atılmasını sağlayarak şirketlere ait genel kurul haziran cetvelleri tanzim edildiği, haziran cetvellerinin sanık tarafından kullandığından bahisle özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın katılan adına vekaleten hareket eden diğer ortaklara bu konuda talimat verdiğine ilişkin bilgi ve bulgunun bulunmadığı,

2-Anonim şirketlerin genel kurul toplantı ve karar yeter sayısını düzenleyen 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 372. maddesinde "Umumi heyetler bu kanunda veya esas mukavelede aksine hüküm bulunan haller hariç olmak üzere şirket sermayesinin en az dörtte birini temsil eden pay sahiplerinin huzuriyle toplanırlar, ilk toplantıda bu nisap hasıl olmadığı takdirde tekrar toplantıya davet edilirler, ikinci toplantıda hazır bulunan pay sahipleri, temsil ettikleri sermayenin miktarı ne olursa olsun, müzakere yapmaya ve karar vermeye salahiyetlidirler." seklindeki düzenleme dikkate alındığında genel kurula diğer üyelerin katılımının yeterli olması ve katılanın katılımının zorunlu olmaması karşısında sanığın eyleminin "faydasız sahtecilik" niteliğinde değerlendirilmesi gerektiği cihetle, yasal unsurları oluşmayan suçtan dolayı beraatı yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Dairemizce benimsenen Ceza Genel Kurulunun 25.10.1993 gün ve 10/260-281 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanıkla ilgili tüm deliller toplanarak değerlendirilmesi yapıldıktan sonra verilen kararlarla ilgili olarak, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma yoluna başvurulması olanaklı değildir.

Dairemizce benimsenen Ceza Genel Kurulunun 25.10.1993 gün ve 10/260-281 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanıkla ilgili tüm deliller toplanarak değerlendirilmesi yapıldıktan sonra verilen kararlarla ilgili olarak, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma yoluna başvurulması olanaklı değildir.

Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 gün ve 2011/722 esas, 2012/928 karar sayılı dosyasında, sanıkla ilgili tüm deliller toplanarak, takdir ve değerlendirilmesinin yapılmış olması karşısında kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamenin birinci bendindeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK’nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE,

ancak kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamenin ikinci bendindeki düşünce yerinde görüldüğünden Ankara 20 Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 gün ve 2011/722 Esas, 2012/928 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1335, Karar No: 2007/2809, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1335 E.  ,  2007/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde hakimin müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemenin ilk kararının bozulmasından sonra yapılan inceleme ve özellikle Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilen tapu kayıtlarında ...adlı kişilerin de anataşınmazda kat maliki oldukları belirlendiğinden yargılamanın son oturumunda taraflara tefhim edilen kısa kararda bu davalılar hakkında hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararda adı geçenler açısından husumet yönünden davanın reddine hükmedildiği, böylece kısa karar ve gerekçeli kararın çeliştiği anlaşılmaktadır. Kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili bulunması karşısında Yargıtay Büyük Genel Kurul'unun 10/04/1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı içtihatları birleştirme kararı uyarınca mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12630, Karar No: 2013/2858, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12630 E.  ,  2013/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ....Beldesi, 352 ada 6 parsel sayılı 24094,62 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmeksizin 2/B madde şerhi verilerek, Hazine adına çalılık niteliğiyle tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, dava konusu taşınmazın fiilen müvekkilinin kullanımında olduğu iddiasıyla, beyanlar hanesine müvekkili lehine kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Birleşen dosya davacısı ... vekili ise, dava konusu taşınmazın 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Kanuna göre, müvekkili adına tahsis edilen 17 parsel sayılı taşınmazın kapsamında kaldığı iddiasıyla, dava dilekçesine ekli krokide (6/A) ile gösterilen taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacı ... ve birleşen dosya davacısı ...’in davalarının reddine ve dava konusu.... Beldesi, 352 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının nitelik hanesinin iptali ile taşınmazın orman niteliğiyle kadastro tespiti gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 23.08.1979 tarihinde ilân edilerek  kesinleşen  aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması vardır.

1) Dava konusu 352 ada 6 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 21671,05 m² yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 23.08.1979 tarihinde ilân edilerek  kesinleşen  aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması vardır.

1) Dava konusu 352 ada 6 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 21671,05 m² yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleştiğine göre davacı ...’in mülkiyete yönelik davası dinlenebilir olmadığı gibi, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın bu bölümünün eylemli biçimde pırnal, çalılık ve kayalık olduğu ve davacı ...’in bu bölümde fiilî bir kullanımı da bulunmadığı anlaşıldığından, birleşen dosya davacısı ... vekilinin bu bölüme yönelik mülkiyet veya olmadığı takdirde, kullanıcı şerhi verilmesine dair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, hakim tarafların talep

sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK. madde 26/l) ve iki taraftan birinin talebi olmaksızın re'sen bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK.md.24/l). Somut olayda; davacı gerçek kişilerin davaları tamamen reddedildiğine ve Hazine veya Orman Yönetimi tarafından taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan bir dava da olmadığına göre, dava konusu taşınmazın krokide (A) ile gösterilen bölümünün kadastro tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, HMK'nun 24 ve 26. maddelerine aykırı bir şekilde re’sen alınan kararla orman vasfıyla tapuya tesciline karar verilmesi de doğru değildir.

2-) Dava konusu 352 ada 6 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen 2423,57 m² yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

HMK.'nun 26.maddesi aynen "Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmünü içermektedir. Anılan maddeye göre hâkim, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlıdır. Talepten fazlaya veya istekten başka bir şeye karar veremez. Ancak, inceleme sonucu ortaya çıkan duruma göre talepten daha azına karar vermesi mümkündür. Somut olayda, çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleştiğine göre, davacı ...’in taşınmazın mülkiyetine ilişkin istemi dinlenebilir mahiyette değildir. Ancak, taşınmazın bu bölümünün içinde 55 adet 12-15 yaşlarında aşı ve kök yaşları aynı olan zeytin ağaçları bulunduğu, zeytin ağaçlarının bakımı ve budamasının yapıldığı ve bu bölümün fiilen de davacı ...’in kullanımında olduğu mahkemece mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile belirlenmiştir.

Buna göre, yani mahkemece toplanan deliller, bilirkişi raporları ile keşif tutanağına yansıyan bilgilere göre, çekişmeli taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün zeytinlik vasfında olduğu ve davacı ... tarafından da fiilen kullanıldığı anlaşılmaktadır. Belirtilen tüm yönler gözetildiğinde, birleşen dosya davacısı ...’in davasının kısmen kabulü ile 352 ada 6 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen 2423,57 m² yüzölçümündeki bölümü yönünden, bu bölümün beyanlar hanesine ... lehine kullanım şerhi verilerek diğer yönlerden tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda bir ve ikinci bentte açıklanan nedenler ile, birleşen dosya davacısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11295, Karar No: 2012/5222, Tarih: 22.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11295 E.  ,  2012/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan elde edilen, suça konu bıçak ile ilgili olarak 06.05.2008 günlü bilirkişi raporunda kabzası 2.4 cm, namlusu 10.5 cm. ve en geniş yeri 1.9 cm olan, bir yü- zü keskin diğer yüzü künt, kabza uç kısımda kilitleme mekanizması bulunan, namlusunun bir yüzünde "... ..." ibaresi bulunan bıçağın, kelebek bıçak nite- liğinde olduğu bildirilmiş olmakla; İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün, 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçak- lardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alınarak atılı suçun oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2905, Karar No: 2024/1294, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2905 E.  ,  2024/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2643 E., 2023/20 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/5 E., 2022/256 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından, bir adet reçetedeki ilaçların, reçetede adı geçen hastaya teslim edilmediği gerekçesiyle davacı hakkında taraflar arasındaki protokolün 5.3.2 maddesi gereğince cezai işlem uygulandığını, böyle bir durumun söz konusu olmadığını, reçetenin sahte olmadığı gibi, ilaçların da adı geçen hastaya verildiğini bildirerek, davalı kurumun 10.04.2017 tarihli 1998812 sayılı para cezası ve yazılı uyarı işleminin iptali ile sözleşmenin aynı koşullar altında devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli ve 2017/238 E., 2018/554 K. sayılı kararıyla; davalı kurumun cezai işleminin dayanağı olmadığı, bu durumun davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/389 E., 2019/1036 K. sayılı kararıyla; idari işleme konu olan ve hak sahibi ... adına düzenlenmiş olan reçeteye ilişkin olarak, hak sahibi ...'in SGK müfettişine verdiği beyanı ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığındaki soruşturma dosyasında vermiş olduğu beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi için adı geçenin tanık sıfatıyla mahkemeye celbin sağlanarak beyanının alınması gerektiği, ayrıca dosya içerisinde mevcut 25.11.2011 tarihli 18084 protokol nolu reçetenin kendisine gösterilerek arkasındaki ismi altında bulunan imzanın kendisine ait olmadığının sorulması, imzanın tanık tarafından inkar edilmesi halinde tanığın imza incelemesine esas tatbiki imza örneklerinin alınması ve reçete aslınında kurumdan getirtilerek imza incelemesi yapılması, yine reçetede belirtilen ilaçları alıp almadığının açıkça sorulması ve bunun sonucuna göre idare tarafından uygulanan cezai işlemin 2016 yılı protokol hükümlerine uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği hususlarına değinilerek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı kurum tarafından uygulanan dava konusu cezai işlem kararına konu reçetede adı geçen ...'in tanık sıfatıyla alınan beyanında reçete ve ilaçları teslim almadığını beyan ettiği, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda, reçetedeki imzanın ...'e ait olmadığının tespit edildiği, ...'in reçetede yazılı ilaçları almadığı, bu nedenle davalı kurum işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, vekil edeninin hastaya ilaç temininde, taraflar arasında imza altına alınan protokol hükümlerine uygun olarak davrandığını, inceleme sonucunda kurumun davacı eczacı hakkında kurumu zarara uğratma kastı belirlemesi yapılmadan yaptırım hükmünün uygulanmayacağını, yalnızca bir adet reçeteden dolayı vekil edeninin kastının olmayacağını, kurum tarafından herhangi bir yaptırım tesis edilmeyeceğini, dava konusu olayda, vekil edeni aleyhinde tesis edilen cezai işlemin, taraflar arasında imza altına alınana protokolün 5.3.2 mi yoksa 5.3.10 maddesi kapsamında mı değerlendirileceğine ilişkin olarak dosya kapsamında bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken, mahkemece bu hususa ilişkin olarak herhangi bir inceleme yapılmaksızın, davalı idare tarafından dayanak maddenin doğru seçilip seçilmediği araştırılmaksızın eksik inceleme sonucunda karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2016 yılı SGK Protokolünün 5.3.2 nci maddesine göre, reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine ait olmadığının anlaşılmış olması karşısında, davalı kurumca davacı hakkında uygulanan işlemin protokol hükümlerine uygun olduğu, dava konusu, iptali istenen işlemde, protokolün 5.3.10 uncu maddesinin uygulanmadığı, bu yönüyle davacı vekilinin istinaf başvurusunda belirttiği üzere protokolün 5.3.10. maddesinin uygulanırlığının tartışılmasına ihtiyaç bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin, davanın reddine ilişkin kararının anılan nedenlerle yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2016 yılı SGK Protokolünün 5.3.2. maddesi,"Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde(e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz." şeklindedir.

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum tarafından uygulanan dava konusu cezai işlem kararına konu reçetede adı geçen ...'in tanık sıfatıyla alınan beyanında reçete ve ilaçları teslim almadığını beyan ettiği, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda, reçetedeki imzanın ...'e ait olmadığının tespit edildiği, ...'in reçetede yazılı ilaçları almadığı anlaşılmakla Kurum işlemi yerinde olduğundan, davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19582, Karar No: 2018/12141, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19582 E.  ,  2018/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2016 yılı esas alınmak suretiyle İlçe Tarım Müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.