muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2051, Karar No: 2024/140, Tarih: 15.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan ... Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararda hangi alacağın rüchanlı olduğu, sıra cetvelinin nasıl yapılması gerektiği ile ilgili bir açıkma olmadığını beyan ederek bu nedenle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanununun 142. maddesi, 144/ a maddesi,

Türk Ticaret Kanununun 1322, 1389 ilâ 1397 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1- Sıra cetveline yönelik şikayetlerde icra mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla, alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiği halde kararda sıra cetvelinin ne şekilde düzenleneceğine ilişkin bir gerekçe içermediği anlaşılmış olup, mahkemece TTK’nın 1322. ve 1389. madde hükümleri dikkate alınarak icra memuruna yol gösterecek şekilde bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2. Asıl davada şikayetçiler gemi adamı olduklarını, İİK’nın ve TTK’nın ilgili hükümleri uyarınca sıra cetvelinde öncelikli olarak yer almaları gerektiğini ileri sürmüş, Birleşen ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/ Esas sayılı dosyasında ise davacı vekili bu işçi alacaklarının gerçekte var olup olmadığının ve miktarının araştırılması gerektiğini ileri sürmüş olup bu durumda alacağının aslına itiraz ettiği anlaşıldığından davada görevin İİK'nın 142. maddesi uyarınca genel mahkemelere ait bulunduğunun kabulü ile HMK’nın 373/1 hükmü gereğince dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesinde gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde şikayet olunan ... Ürünleri Paz. Ltd. Şti.'ye iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1 hükmü gereğince Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14479, Karar No: 2023/2539, Tarih: 27.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14479 E.  ,  2023/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2014/703 Esas, 2016/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2014/703 Esas, 2016/687 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/10546 Esas, 2021/678 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un, 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Dilekçesi

Müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair başkaca tamamlayıcı delil bulunmamasına rağmen, tek başına mağdure beyanları temel alınarak karar verilmesinin ceza hukukunun temel ilkeleri ile bağdaşmadığına, ''Şüpheden sanık yararlanır'' ilkesine aykırı düştüğüne yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde katılanın kullandığı 0 ... \*\*\* nolu ev telefonunu kendi kullandığı 0 541 \*\*\* nolu cep telefonundan aradığı, telefona cevap veren mağdur ... ile konuşmaya çalıştığı, yatağının boş olup olmadığı yönünde cinsel içerikli sorular yönelttiği şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemişti

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve

dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2017/8090, Karar No: 2018/9568, Tarih: 10.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/8090 E.  ,  2018/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.11.2016 tarih ve 2016/564 E. - 2016/884 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine ve borçlu aleyhine para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 20.06.2017 tarih ve 2017/1833 E. - 2017/1618 K. sayılı kararı ile; İİK’nun 134/8 maddesi uyarınca, ihale konusu taşınmaz muhammen bedelin üzerinde satıldığından zarar unsurunun gerçekleşmediği, ilk derece mahkemesince istem bu nedenle reddedilmemiş ve işin esası incelenerek sonuca gidilmiş ise de sonuçta şikayetin reddedildiği ve ilk derece mahkemesinin kararının sonucu itibariyle usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan bahisle borçlunun istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine ve "İhale bedelinin %10'u oranında para cezasının davacıdan tahsiline," şeklindeki kısmın hükümden çıkarıltılması suretiyle hükmün düzeltilmesine" şeklinde kararın düzeltilmesine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin para cezası yönünden kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeksizin ilk derece mahkemesince borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.11.2016 tarih ve 2016/564 E. - 2016/884 K. sayılı kararının hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 20.06.2017 tarih ve 2017/1833 E. - 2017/1618 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/194, Karar No: 2012/16794, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/194 E.  ,  2012/16794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, malullük aylığıbağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 23/12/2005 tarihli malullük aylığı bağlanması talebinin iş yerine maluliyetini gerektiren arıza ile girdiği gerekçesine dayanarak Kurumun 15/08/2006 tarih ... sayılı yazısı ile reddine dair işleminin iptali ile 01/01/2006 tarihinden geçerli olmak üzere davacıya malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumunun 12/07/2010 havale tarihli raporunda, davacının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, davacının işe başlama tarihi olan 16/02/2002 tarihinde tedavi ile çalışma olanağı vermeyen şizofreni hastası olduğunun, hastalığının maluliyetini gerektirecek düzeyde olmadığının, ancak geçen zaman içerisinde hastalığının ilerleyerek tedavi ile çalışma olanağı vermeyen duruma geldiğinin bildirildiği belirtilerek ... Kurumu Pendik Sigorta Müdürlüğünün 15/08/2006 gün ve ... sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 16/02/2002 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başladığı, 03/08/2002-16/08/2002 tarihleri arasında Fransız ... tanısıyla tedavi gördüğü, Erenköy ... Hastalıkları Hastanesine 04/09/2003 tarihinde giriş yaptığı ve 10/10/2003 tarihinde şizofreni tıbbi tedavi gerekçesiyle taburcu edildiği, 13/10/2003 tarihinde çalışabileceğinin belirtildiği, bu tarihten sonra davacının 30/11/2005 tarihine kadar çalışmaya devam ettiği, iş yerine ve 3. şahıslara rahatsızlık vermesi nedeni ile askerlikte geçen 18 aylık süreyi borçlanarak 506 sayılı yasanın 53-54. maddelerinde aranan malulen yaşlılık aylığı bağlanması talebi ile ilgili koşulları yerine getirdiğinden bahisle 23/12/2005 tarihinde ... Pendik müdürlüğüne başvurduğu,

Erenköy ... Hastalıkları Hastanesinden alınan 26/01/2006 tarihli sağlık kurulu raporunda kronik şizofreni hastası olduğunun bildirildiği, ... Hastanesinden alınan 04/05/2006 tarihli sağlık kurulu raporunda tedavi ile düzelmeyen kronik şizofreni olduğunun ve çalışma gücünün 2/3 ünü kaybettiğinin bildirildiği, ... Pendik Müdürlüğünün 15/08/2006 tarih ... sayılı yazısı ile davacının talebinin iş yerine maluliyetini gerektiren arıza ile girdiği gerekçesiyle reddedildiği, ... Raporunda davacının iş yerine maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiğinden 506 sayılı kanunun 53. maddesinin B fıkrası gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağının bildirildiği, bu rapora davacı vekili tarafından itiraz edildiği, itiraz üzerine dosayanın... Kurumuna Rapor için gönderildiği ve... Raporunda davacının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, davacının işe başlama tarihi olan 16/02/2002 tarihinde tedavi ile çalışma olanağı vermeyen şizofreni hastası olduğunun, hastalığının maluliyetini gerektirecek düzeyde olmadığının, ancak geçen zaman içerisinde hastalığının ilerleyerek tedavi ile çalışma olanağı vermeyen duruma geldiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık davacının işe başladığı tarih olan 16/02/2002 tarihinde 506 sayılı Kanunun 53. maddesinin A fıkrasına göre vücut tamamiyetinin ve çalışma gücünün 2/3'ünü kaybedip etmediğinin ve aynı maddenin B fıkrasına göre maluliyet sigortası yardımlarından yararlanıp yararlanamayacağının tespiti noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; ... Raporunda davacının iş yerine maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiğinden 506 sayılı kanunun 53. maddesinin B fıkrası gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiş olup bu rapora davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine düzenlenen... Raporunda davacının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, davacının işe başlama tarihi olan 16/02/2002 tarihinde tedavi ile çalışma olanağı vermeyen şizofreni hastası olduğunun, hastalığının maluliyetini gerektirecek düzeyde olmadığının, ancak geçen zaman içerisinde hastalığının ilerleyerek tedavi ile çalışma olanağı vermeyen duruma geldiği bildirilmiştir. Bu durumda... arasında çelişki bulunmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için... Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerekmektedir.

Bu nedenle, ... ile... Raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için... Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5572, Karar No: 2021/9124, Tarih: 22.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/5572 E.  ,  2021/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 251. ve devamı maddeleri gözetildiğinde basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin tercihine bırakıldığı ve 20/01/2021 tarihli celsede bu hususun değerlendirilerek davaya genel yargılama hükümlerine göre devam olunmasına karar verildiği görülmekle;

Sanığın mesul müdür olarak çalıştığı güzellik merkezinde beşinci lazer epilasyonunu yaptıran katılanın, işlem sonrasında sol bacağında önde 21 adet, arka tarafta 9 adet, sağ bacakta önde 8 adet, arka tarafta 12 adet lezyon oluştuğu, sağ bacaktaki lezyonlardan 2 tanesinin derin 2 derece yanık lezyonu olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte olduğunun belirtildiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları gereğince söz konusu yanıkların meydana gelmesinin hastanın imzalamış olduğu aydınlatılmış onanı belgesindeki uyarıların ihlali ile ilgili olmadığı, lazer epilasyon aleti kullanım ve uygulama hatasından kaynaklandığı, katılanın tatilden geldiği ve teninin bronzlaşmış olduğu gözetilmeden, koyu tenli hastalarda kullanılması gereken uygun parametre seçilmemesinden kaynaklandığı, her ne kadar sanık ... ve uygulama yapan temyize gelmeyen sanık ... Aykan tarafından yüksek doz uygulanmadığı belirtilmiş ise de lazer epilasyon uygulama cetveli fotokopisinde seanslara 40-35 volüm ile başlanıldığı, 50-45 volüm ile devam edildiği, en son olay tarihinde yapılan seansta 50-45 volüm uygulandığının yazıldığı fakat sonradan 25-20 yazıldığını, lazer uygulama işlemlerinde, ciltte kabuklanma ve yanıklar, halka şeklinde lezyonlar oluşabileceğini, ancak bu şekilde ortaya çıkabilecek yan etkiler ve komplikasyonların, lazer uygulanmaya ilk başlandığında ortaya çıkabilecek ve beklenilen komplikasyonlar olduğunu, ilk 4 seansta bu tür komplikasyonların görülmemiş olmasının, 5. seansta yanıkların meydana gelmesinin, açıklandığı üzere koyu tenlilerde veya bronzlaşmış ciltlerde, deride bulunan boya maddesinin .... ışınlarını emip ısı çıkartması ve istemeyen yanıklara neden olması olduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan 02/03/2020 ve ek 25/02/2021 tarihli Deri ve Zührevi Hastalıklar uzmanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre olayın gerçekleştiği 2013 yılında güzellik uzmanlarının IPL epilasyon kullanma yetkisinin bulunmadığı ve ancak doktor gözetiminde kullanılabileceği, güzellik uzmanlarına cihaz kullanım yetkisinin 30/03/2017 tarihinde yürürlüğe giren 2017/10085 nolu ... yeri açma ve Çalıştırma Ruhsatlarına ilişkin Yönetmeliğin "J-Güzellik Salonları" bölümünün değiştirilmesi ile mümkün kılındığı ancak bunun için estetisyenlik ve kullandığı IPL epilasyon cihazı kullanımına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı onaylı kurs bitirme belgesi ya da ustalık belgesi gerektiği, suç tarihi itibariyle uygulamayı yapan ...'ın yetkili olmadığı gibi değişiklik sonrasında gerekli olan bu belgeye sahip olmadığı, bu kapsamda ... yerindeki sorumlu müdür ...'nin yeterli eğitimi almadığı ve herhangi bir epilasyon kullanma yetkisi olmadığı halde bu cihazı ... yerine alıp kullandığı, ... yerinde işçisi olan, epilasyon cihazını kullanabilmesi için hiçbir eğitimi ve yetkisi olmadığını bildiği diğer sanık ... Aykan'a epilasyon cihazını kullanması yönünde talimat verdiği böylece sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, hatalı değerlendirme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin hatalı şekilde uygulanmadığına ilişkin, katılan vekilinin ise verilen cezanın eksik olduğuna ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16764, Karar No: 2014/24195, Tarih: 17.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16764 E.  ,  2014/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2006/664-2012/1475

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalının işyerinde saha müdürü olarak çalıştığını, görevi sebebiyle özel eğitime tabi tutularak gerekli donanıma kavuşturulduğunu, verilen eğitimin tarafların uzlaştıkları bir protokolle belirli şartlara bağlandığını, taahhüt ettiği iki yıllık süre dolmadan iş sözleşmesini fesh ettiğini, rakip firmada çalışmaya başladığını, rekabet yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek, rekabet yasağı tazminatı ile eğitim ve gelişim gideri alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davalının 18.04.2005 tarihinden istifa ettiği 11.08.2006 tarihine kadar çalıştığını, çalışma süresi içinde işverence ayrılmasını önlemek amacıyla baskıyla taahhütname imzalatıldığını, taahhütnamenin borçlar kanununa aykırı olduğunu, işten ayrıldıktan sonra benzer alanda faaliyet gösteren başka bir firmada çalışmaya başlamış olsa da davacı şirkete zarar verecek herhangi bir faaliyette bulunmadığını, müvekkili hakkında cezai şart düzenlenmiş olmasına karşılık davacı şirket aleyhine paralel bir düzenleme getirilmediğini, verilen eğitimin sadece dört gün sürdüğünü bu sebeple cezai şart miktarının fahiş olduğunu, faiz taleplerinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taahhütnamede düzenlenen rekabet yasağı tazminatının niteliği itibariyle cezai şart mahiyetini taşıdığı, cezai şartın sadece davalı işçi açısından düzenlendiği, tek taraflı yaptırım içerdiğinden korunamayacağı, kaldı ki taahhütname içeriği uygulandığında davacının iki yıl süre ile mesleğini sürdürmesi ve gelir elde etme imkanının ortadan kalkacağı, bu durumun hakkaniyete uygun olmadığı, bu sebeplerle rekabet yasağı tazminatının yerinde olmadığı, eğitim gideri için sunulan belgelerde davalı işçinin imzası bulunmadığından işverenin eğitim ve gelişim gideri iddiasını da ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.