muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5856, Karar No: 2025/5110, Tarih: 27.03.2025

Bu itibarla;

1-Davalı ... Belediyesi ilgili birim ve personeli ve bu personeller ile ilgili hak ve borçlar hakkında 6360 sayılı Kanun gereğince yapılan protokollerin, devir tasfiye komisyon kararlarının ve ilgili diğer bilgi belgelerin eksiksiz olarak tüm ekleri ile birlikte celp edilmesi,

2-SGK tarafından açılan rücuen tazminat dava dosyaları aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin eksiksiz şekilde tüm evrakları ile eklenerek temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Bu itibar ile bahsi geçen eksikliklerin ikmali sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19039, Karar No: 2013/3196, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/19039 E.  ,  2013/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen 18/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi daacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubu 25/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III-Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy.HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI-Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. 25/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2018/13469, Karar No: 2018/22820, Tarih: 22.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13469 E.  ,  2018/22820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından süresinden önce haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek davalıdan bakiye ücret ve yüzde bir cezai şart alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebeple feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle bakiye ücret alacağının kısmen kabulüne, diğer alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihi 08/01/2007 tarihi olmasına rağmen karar başlığında dava tarihinin 18/03/2015 tarihi olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hataya dayandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir. Somut olayda; mahkemece kısa kararda "12/05/2016 tarihli bilirkişi raporunun A seçenğindeki hesaplama hükme esas teşkil etmek üzere; 748,00 TL (%5 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair hüküm kurulmuş olup gerekçede “Dosya arasında dengi resmi okullarda ödenen aylık ve sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarını gösterir belge ve bilgiler dosyada olmayıp dosya arasındaki emsal ücret yazıları özel eğitim kurumlarında işçi olarak çalışanlara ait bilgi ve belgeler olup, davacının emekli olarak işyerinde çalıştığı, dolayısıyla 625 sayılı Kanun'un 33. maddesi dışında kaldığının kabulü ile 12/05/2016 tarihli raporun (A) seçeneğindeki hesaplamaya mahkememizce itibar edilerek, davacının Ağustos/2006 ayında/fesih tarihinde 32,56 TL gunluk brüt ücretle çalıştığı ve davacının hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle çalışmadığı günler olabileceğinden bu tutar üzerinden %5 hakkaniyet indirimi yapılarak neticeten 748,00 TL bakiye ücret alacağı olduğu kabul edilmiştir.” denilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında "28.733,15 TL (%30 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) mahrum kalınan ücret alacağının 2.000,00 TL'nin dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," yönünde hüküm oluşturulması ve çelişki yaratılması hatalı olup bozma sebebidir.

3-Hükmün tavzihi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Tavzih, açıklama ve aydınlatma anlamına gelmekte olup, değişiklik, ekleme ya da çıkarma işlemine olanak tanımamaktadır. Hakim tavzih yolu ile hükümde unuttuğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi hüküm verirken unutulan vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dahil edemez. Hakim, karar verdikten sonra bu kararını tarafların talebi dahi olsa değiştiremez. İstisnai hallerde; hükümdeki kapalılık, açık olmayan hal, tereddüt yada çelişki ortadan kaldırılabilir. Ancak, tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez. Bu kapsamda tavzih yolu ile taraf değiştirilemeyeceği gibi, taraf olmayan biri taraf konumuna getirilemez ve taraf konumunda olan biri taraf konumundan çıkarılamaz.

Somut olayda, Mahkemece, kısa kararda "12/05/2016 tarihli bilirkişi raporunun A seçenğindeki hesaplama hükme esas teşkil etmek üzere; 748,00 TL (%5 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verildiği, gerekçeli kararda ise "28.733,15.TL (%30 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) mahrum kalınan ücret alacağının 2.000,00.TL'nin dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair hüküm kurulmuş, davacının tavzih talebi doğrultusunda 03.05.2018 tarihinde karar düzeltilerek bu kez; "28.733,15 TL (%30 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) mahrum kalınan ücret alacağının 2.000,00 TL'nin dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair hüküm kısmının tümünün hatalı olarak yazıldığı, mahkemenin gerekçeli kararında tüm açıklamaların 13.03.2018 tarihli duruşma zaptının hüküm kısmında yazıldığı üzere

"12/05/2016 tarihli bilirkişi raporunun A seçenğindeki hesaplama hükme esas teşkil etmek üzere; 748,00 TL (%5 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," hükmüne göre yazıldığı belirtilerek gerekçeli kararın hüküm kısmında rakama ilişkin yapılan maddi hatanın düzeltilerek kararın "12/05/2016 tarihli bilirkişi raporunun A seçenğindeki hesaplama hükme esas teşkil etmek üzere; 748,00 TL (%5 hakkaniyet indirimi yapılmıştır) dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair tavzihi yoluna gidilmiştir. Ancak tavzih edilmek suretiyle düzeltilen karardaki değişiklik, davanın esasını etkileyecek hale dönüşmekle açıklama aydınlatma niteliğini kaybetmiştir. Tavzih yolu ile esası etkileyecek nitelikte hüküm sonucu düzeltilemeyeceğinden ve bu aykırılık, kamu düzenine ilişkin olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Kabule göre de; Borçlar Kanunu'nun 325. maddesine (6098 Sayılı TBK 408) göre işçinin, sözleşme kapsamındaki işi yapmaması sebebiyle tasarruf ettiği miktar ile diğer bir işten elde ettiği gelirleri veya kazanmaktan kasten feragat ettiği şeyler kalan süreye ait ücretler toplamından indirilmelidir. Bu konuda gerekli araştırmaya gidilmeli, işçinin sözleşmenin feshinden sonraki dönem içinde başka bir işten gelir elde edip etmediği ya da ... arayıp aramadığı araştırılarak indirim yapılmalıdır. Mahkemece farklı gerekçelerle hakkaniyet indirimi yapılması yerinde olmayıp bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11700, Karar No: 2022/462, Tarih: 10.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11700 E.  ,  2022/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarih ve 2021/124 - 2021/159 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

...’in tanık olarak beyanının alındığı 30.09.2020 tarihli talimat duruşma zaptında üye hakim ...’ın (194617); 20.10.2020 tarihli 5. celse segbis çözüm tutanağında zabıt katibi ...; 25.05.2021 tarihli 1. celse segbis çözüm tutanağında ise zabıt katibi ... gerek fiziki gerekse elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmış ise de, bu hususlar mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8118, Karar No: 2020/630, Tarih: 11.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8118 E.  ,  2020/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, asli müdahil Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 121 ada 138 ve 121 ada 114 sayılı parseller, sırasıyla 1373,05 m2 ve 21.925,35 m2 yüzölçümleri ve tarla vasıfları ile taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dahili davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi; Tepeli köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmî ilana çıkartıldığını, ancak, dava dilekçesinde gösterilen ve ölçüm ve sınırlandırma yapılmadığı için ada ve parsel numaraları bulunmayan alanların orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanların orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve köy tüzel kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır.

Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazların tespit tutanakları düzenlenmiş ve kesinleştirilmiş, mahkemece hakkında ayırma kararı verilen, 121 ada 114 ve 138 parsel sayılı sırasıyla 21925,35 m2 ve 1373,05 m2 yüzölçümünde tarla olarak dahili davalı ... adına senetsizden tespit edilen taşınmazlar ve diğer dava konusu parsellere ait kadastro tutanakları getirtilerek, bu yerlere ilişkin olarak kısmî ilân süresinde dava açılması nedeni ile davalı oldukları belirtilerek davalı hale getirilmiş, asıl dava dosyası olan 2008/24 E. sayılı dosyada tespit malikleri dahili davalı yapılarak taraf teşkili sağlanmış ve tespit maliki sayısınca dosyanın tefrikine karar verilerek, yeni esasa kayıt edilmek sureti ile yargılamaya devam olunmuş, Hazine taşınmazların taşlık kayalık yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Orman Yönetiminin ... ilçesi, Tepeli köyü 121 ada 114 sayılı parsele ilişkin davasının kabulü ile parselin kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 138 sayılı parselin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 878 m2'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen 495,05 m2 bölümü yönünden müdahil Hazine'nin davasının kabulüne, Orman Yönetiminin davasının reddine, bu kısmın ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 121 ada 138 sayılı parselin (B) bölümüne, müdahil Hazine tarafından ise 121 ada 114 sayılı parsel ile 121 ada 138 sayılı parselin (A) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 2016/6236 E. - 2016/11596 K. sayılı kararında özetle; "6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, davalı köyün bağlı bulunduğu ilçe belediye başkanlığı, ilgili büyükşehir belediye başkanlığı ve Hazinenin davaya katılımları sağlanarak taraf teşkili oluşturulması" gereğine değinilmiştir. Bozma ilamı doğrultusunda taraf teşkili sağlanarak yapılan yargılama sonucunda; Orman Yönetiminin ... ilçesi, Tepeli köyü 121 ada 114 sayılı parsele ilişkin davasının kabulü ile parselin kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 138 sayılı parselin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 878 m2'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen 495,05 m2 bölümü yönünden müdahil Hazine'nin davasının kabulüne Orman Yönetiminin davasının reddine bu kısmın ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline, Orman Yönetimi ve Maliye Hazinesi lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 121 ada 138 sayılı parsel (B) bölümüne ve esasa yönelik, ... tarafından esasa, asli müdahil Hazine tarafından ise 121 ada 114 sayılı parsel ve 121 ada 138 sayılı parselin (A) bölümüne ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 06/08/2008-05/09/2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince taraf teşkili sağlanarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 121 ada 138 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile işaretli 495,05 m2 bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre ham toprak vasfı ile Hazine adına tesciline biçiminde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Yönetimi 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi, hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “4-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi