muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4305, Karar No: 2018/1212, Tarih: 05.04.2018

Cevabını aramamız gereken soru şudur? Bylock tespit ve değerlendirme tutanağı dosya kapsamı itibariyle suçun sübutu açısından zorunlu bir delil midir? Sayın çoğunluk ile 1 nolu bozma nedeni yönünden aramızda görüş ayrılığı bu noktada toplanmaktadır.

İlk derece mahkemesi kararına; sanığın üniversite eğitimini FETÖ/PDY örgütü ile iltisakı nedeniyle KHK ile kapatılan ... Üniversitesinde yaptığını üniversite eğitimini müteakip aynı üniversitede göreve başladığını ABD de doktora eğitimine gidip geri dönüşünde ... de görevlendirildiğini bu görevlendirme sonrasında FETÖ yapılanması içerisinde aktif olarak çalıştığının tanık beyanlarından anlaşıldığı sanığın KHK ile kapatılan örgütün kamoyu oluşturmak ve örgütsel faaliyetleri perdelemek amacıyla kullandığı ... Derneği üyesi olduğu var olan ... ... hesabını 14 yılı ve sonrasında da kullanmaya devam ettiği örgütün gizli haberleşme programı olan Bylock kullandığı kabul ile silahlı örgüt üyesi olmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Emniyet Genel Müdürlüğü KOM daire başkanlığının yazısından sanığın ... ...... nolu hat üzerinden ....... İMEİ nolu cihaz üzerinden ilk tespit tarihi 21.08.2014 olmak üzere Bylock programını kullandığı anlaşılmaktadır.

Sanık savunmasında ...... nolu hattı ve telefon cihazını 2012 yılından itibaren kendisinin kullandığını ancak, Bylock programını kullanmadığını beyan etmiştir.

Başka dosya sanığı ... Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde sanığın ... ... kanalıyla önemli yerlerde görev almıştır. Kadroları kendisi almış paralelcileri yerleştirmiştir. Herkesin bildiği bir paralelcidir. Ancak çok ön planda kendisini göstermez ama en önemli işleri ... yapmıştır uluslararası bağlantıları da ... yapmıştır. ... koordinatörüdür. Bu nedenle sürekli yurt dışına gidip gelmiştir. Ben FETÖ'nün ... en önemli ele başlarından biri olarak kendisini bilirim ve tanırım şeklinde beyanda bulunmuş, duruşmada bu beyanlarını tekrarlamıştır.

Yine başka dosya sanığı ... Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde sanığı ... Coğrafya bölümünde öğretim üyesi olduğundan tanıdığını FETÖ örgütü ile bağlantısını sürekli duymaktaydım. Bu bölüme alınan kişilerin ... ..., ... ... FETÖ bağlantılarından dolayı bu bölüme alındıklarını düşünüyorum. Bu kişileri sanık aldı. ... ... ilk önce .... ... ... Yüksek okuluna alınmış oradan görevlenme yaparak kendi yanına almıştır. Şeklinde beyanda bulunmuş, duruşmada ise önceki ifadesinin doğru olduğunu beyan etmekle birlikte sanığın FETÖ ile irtibatına dair bilgisi olmadığını savcının yorgun olması nedeniyle ilk ifadesinde o şekilde yazılmış olabileceğini beyan etmiştir.

... ise Cumhuriyet Savcılığında tanık olarak verdiği ifadesinde Üniversite bünyesinde sanık hakkında da cemaatçi olduğu yönünden konuşmalar olduğunu sanığında yer aldığı kişilerin cemaatçi olduğu yönünde kendisininde duyumlarının olduğunu beyan etmiş, duruşmada ise sanık hakkında bilgisinin duyuma dayalı olduğunu belirtmiştir.

... ise Cumhuriyet Savcılığında tanık olarak verdiği ifadesinde Üniversite bünyesinde sanık hakkında da cemaatçi olduğu yönünden konuşmalar olduğunu sanığında yer aldığı kişilerin cemaatçi olduğu yönünde kendisininde duyumlarının olduğunu beyan etmiş, duruşmada ise sanık hakkında bilgisinin duyuma dayalı olduğunu belirtmiştir.

Mahkemenin kabulünde yer verdiği deliller duruşmada okunarak hükme dayanak yapılmıştır.

Her şeyden önce şunun ifade edilmesi gerekir ki ceza yargılaması şekli delil sistemi üzerinden yürüyen bir yargılama değildir. Bu yönü itibariyle hukuk yargılamasından ayrılır. Ceza yargılamasında hukuka uygun olarak toplanmış her türlü delil kullanılabilir. Delilin akla, mantığa tecrübe kurallarına hukukun genel ilkelerine aykırı olmaması koşuluyla vicdani kanıyı oluşturacak biçimde toplanması karar için yeterlidir. Ceza yargılamasında uygulama sonucu itibariyle şekli delil sistemine dönüşmemelidir.

Bu kapsamda kabul ve iddia olunan bir vakıa başka delillerle kesin olarak kanıtlanıyorsa artık bunun şekli anlamda bir başka bir delile ihtiyaç duymayacağı izahtan varestedir.

Somut olayda sanığın atılı suçu işlediği ilk derece mahkemesinin hükme dayanak yaptığı delillerle hiç bir kuşkuya yer vermeyecek biçimde sübut bulmuştur. ilk derece mahkemesince deliller dosya kapsamı ve oluşa uygun biçimde analiz edilmiş, hükme esas alınma nedenleri karar yerinde irdelenmiştir. Duruşmada tartışılarak hükme esas alınan delillerle suç vasfı dosya kapsamına uygun olarak isabetle tayin edilmiş olmakla, Bylock tespit ve değerlendirme raporu sanığa atılı suçun sübutu ve vasfının tayini yönünden sonuca etkili olmayacaktır. Kaldı ki mahkemenin dayanak yaptığı delillerle ispatlanmış olan vakıanın sırf bu nedenle bozma nedeni yapılması AİHS ile garanti altına alınan makul sürede yargılanma hakkına da müdahale içermektedir.

İlk derece mahkemesince ortaya konulup tartışılan deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın silahlı örgüte üye olmak suçu sabit olduğu ve suç vasfı da doğru tayin edildiğinden hükmün II ve III nolu bozma nedenleri yönünden hükmün düzeltilerek onanması düşüncesi ile sayın çoğunluğun 1 nolu bozma düşüncesine katılmıyorum.

KARŞI OY:

Dosya kapsamından anlaşılan oluşa, değerlendirilen delillere, karar gerekçesine ve soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığı tarafından yerinde dinlenen ve kovuşturmada da bu beyanlarını yineleyen tanıkların aşamalarda değişiklik göstermeyen beyanlarına göre,

Sanığın silahlı örgüt üyeliği suçunu işlediği ve mahkumiyetine dair verilen kararın TCK'nın 53. maddesindeki eksiklik nedeniyle düzeltilerek onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eksik inceleme nedeniyle bozma yolundaki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/9246, Karar No: 2020/1008, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9246 E.  ,  2020/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2673, Karar No: 2022/1670, Tarih: 28.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2673 E.  ,  2022/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatif üyesi iken kooperatife aidat borcu ve gecikme zammı nedeni ile borçlu olduğunu, borcunu ödememesi üzerine kendisine ihtarname keşide edilip, yönetim kurulunun 21.05.2007 gün 84 sayılı kararı ile üyelikten ihraç edildiğini, ancak alacağın yine tahsil edilemediğini, davalının ihraç kararının iptali için açtığı davanın halen derdest olduğunu, müvekkilinin alacağının tahsili için iş bu davanın açılması zarureti doğduğunu ileri sürerek, 40.529,00 TL'nin, aidat alacağı olan 7.166,00 TL'ye faiz yürütülerek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı kooperatife borcu olmadığını, müvekkiline ait ortaklığın dava dışı ...'a ait olduğunu, bu kişiden 06.01.1999 tarihinde ...'nın üyeliği devraldığını, müvekkilinin ise 09.12.2001 tarihinde ...'dan üyeliği devraldığını, adı geçen dava dışı kişilerin yaptıkları ödemelerin müvekkili tarafından yapıldığının kabulünün gerektiğini, ayrıca gecikme cezası için genel kurulca bu yönde karar alınmasının şart olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davalının ilk sahibi dava dışı ...'a ait hisseyi, yine dava dışı ...'dan devraldığı, dava dışı bu kişiler tarafından yapılan bir kısım ödemelerin, hesaba dahil edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19'ncu maddesiyle HUMK eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2020 yılı için 3.920,00 TL'dir. Davalı vekilince temyize konu yapılan miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava kooperatif aidat alacağından kaynaklanmaktadır.

TBK 102. maddesi ‘Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.’ hükmünü içermektedir.

Her ne kadar mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Davalının üyeliği devraldığı ...'nın, iki üyeliği bulunduğu ve hangi üyelik için ödeme yaptığını belirtmeden ödemeler yaptığı, yapılan incelemede belirlenmiştir. Hükme esas alınan raporda hangi üyelik için ödemelerin yapıldığı belli olmadığından yapılan ödemelerin davalıya devredilen üyelik için olduğu kabul edilerek miktar hesabı yapılmıştır. Halbuki TBK 102. maddesine göre ödemenin hangi borç için yapıldığı belli değil ise orantılı olarak paylaştırılması gerekir. Mahkemece TBK 102. maddesi göz önünde bulundurularak ...'nın yaptığı ödemelerin iki üyelik için orantılı olarak mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9765, Karar No: 2016/779, Tarih: 01.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9765 E.  ,  2016/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde asgari ücretin 2.590 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06.06.1996 ile 08.08.2005 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde asgari ücret tutarının 2,590 katı ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının, 06.06.1996 ila 01.06.1997 aralığında 355 gün 1023178 sicil numaralı tasfiye halinde de ,01.06.1997 ila 01.09.1999 aralığında 810 gün 1029469 sicil numaralı tasfiye halinde de ,22.05.2000 ila 01.08.2000 aralığında 69 gün 1029469 sicil numaralı tasfiye halinde de ,06.08.2001 ila 14.03.2003 aralığında 578 gün 1056184 sicil numaralı de çalıştığının tespitine ve 4.7.2001 ile 8.8.2006 tarihleri arasında asgari ücretin 2.590 katı esas alınarak prime esas kazancının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının 01.09.1999-22.05.2000 tarihleri arasında 1029469 sicil numaralı ,01.08.2000-05.08.2001 tarihleri arasında 1023178 sicil numaralı ve 14.03.2003-10.08.2005 arasında 1056184 sicil numaralı i unvanlı işyerinden hizmetinin bildirildiği,dönem bordrolarının dosyada bulunduğu,davacı tanıklarının davacının şef garson olarak 1996 haziran ayından itibaren kesintisiz ve sürekli çalıştığını beyan ettiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda , her iki şirketin de ortakları farklı olmasına rağmen tasfiye halindeki nin ortağı 'ın diğer şirketin yetkilisi konumunda olduğu,aynı adreste kurulu oldukları,vergi Dairesince düzenlenen 8.5.2001 tarihli işe başlama yoklamasında düzenlenen yoklama fişinde,işyerinde i'nin faal olduğu,mevcut demirbaşların yeni kurulan ne devredileceği ve 1056184 sicil sayılı işyerinin dönem bordrosunda kayıtlı 23 işçiden 21 işçinin 1023178 sicil sayılı işçisi olduğu tespitlerine yer verilerek ni devraldığı kanaatinin bildirildiği görülmektedir. İstanbul Ticaret

.../...

- Sicil Memurluğunun 06.01.2012 tarihli yazısında nin ana sözleşme tescil tarihinin 02.05.2001 olup halen faal olduğu,ortaklarının , şirket yetkili müdürünün olduğu belirtilmiştir. Tasfiye Halinde nin tescil tarihi 13.05.1996, ortakları olup ,şirketin 10.12.2001 tarihinde tasfiyesine karar verildiğinin 31.12.2001 tarihinde tescil,tasfiyesinin sona erdiğinin ise 08.05.2003 tarihinde tescil edildiğinden şirket sicil kaydının terkin edildiği belirtilmektedir.Dosyada şirketin ihya edildiğine dair bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; her ne kadar devir kabul edilerek karar verilmişse de şirketlerin nevi değiştirme yoluyla tasfiye olup olmadığı araştırılmalıdır. Ayrıca her iki şirket yönünden ayrı hüküm kurulduğu halde, karar başlığında davalı olarak yalnız gösterilmek suretiyle karar verilmesi isabetsizdir. Şayet şirketinin sicilden terkin edilerek tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalkması söz konusu ise, açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek neticesine göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. Ş..'ne iadesine, 01.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13531, Karar No: 2009/17510, Tarih: 15.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/13531 E.  ,  2009/17510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyada davacı temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğine ilişkin bilgi belge bulunmamaktadır. 25.06.2009 tarihli iade kararı üzerine bilgisayar kaydı ibraz edilerek dosya yeniden gönderilmiş ise de; gönderilen kayıt tebliğ tarihini içermemektedir.

Davalı vekiline temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise buna dair belgenin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması için dosyanın yeniden mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/435, Karar No: 2015/451, Tarih: 21.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/435 E.  ,  2015/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kanut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının karar yerinde gösterilmemesi,

3. Sanığın, müştekilere karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu bir kez ihlal ettiği anlaşılmasına karşın, TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

4. Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken yasa maddesinin 106/1.1. cümle olarak gösterilmesi

5. İddianame içeriği, sevk maddeleri ve müşteki beyanlarına göre sanığın sadece oğlu müşteki ....'ya yönelik olarak hakaret suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı halde, gerekçe gösterilmeden ve sanığın ek savunması alınmadan hakaret suçu birden fazla kişiye karşı işlenmiş gibi TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması,

6. Sanığın, katılanlar ve müştekilerin kendisine hakaret ettiği ve dövmeye kalktıkları, bunun üzerine kendisinin sinir halinde kötü sözler söylemiş olabileceği yönündeki savunması, katılan ...’nın da sanık ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın kendisine hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediği şeklindeki beyanı karşısında, sanığın tehdit suçu yönünden TCK'nın 29 ve hakaret suçu yönünden ise anılan yasanın 129. maddesindeki tahrik hükümlerinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5777, Karar No: 2012/1139, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5777 E.  ,  2012/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, öğretmen olan müvekkilinin aralıksız olarak 2001 yılından beri zincirleme sözleşmeler yapılarak çalıştığını, iş sözleşmesinin yazılı bildirim yapılmaksızın ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğunu, işletmenin zarar etmesi nedeni ile okulun özel rehabilitasyon merkezine dönüştürüldüğünü, işletme gerekleri nedeni ile personel azaltılmasına gidildiğini belirli süreli sözleşme nedeni ile davanın usulden reddi gerektiğini savundu.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin usulüne uygun olmadığı ve geçerli ya da haklı sebeplere dayanmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır.

Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı sebebe dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'ndaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur. İş sözleşmelerinin belirsiz süreli olması asıl, belirli süreli olması istisnadır. Kanunda belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif şartlara bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilecektir. İşçinin iş güvencesi dışında kalması için başvurulan kötüniyetli uygulamalar korunmamalıdır.