muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7976, Karar No: 2013/15706, Tarih: 25.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7976 E.  ,  2013/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, takip dayanağı bonoyu şirket yetkilisi olarak imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı 30.06.2010 vadeli ve 265.000 TL bedelli bir adet bonoda iki imzanın de kaşe üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda, söz konusu  senet yönünden ise imzalayanın, şirket temsilcisi olarak şirketi borçlandırma iradesi ile imzalandığının, şahsi sorumluluğu bulunmadığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece şahsi sorumlululuğun olmaması sebebiyle şirket temsilcisi Mehmet Aktaş yönünden takibin iptaline karar vermesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece şahsi sorumlululuğun olmaması sebebiyle şirket temsilcisi Mehmet Aktaş yönünden takibin iptaline karar vermesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13007, Karar No: 2015/13104, Tarih: 16.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13007 E.  ,  2015/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2014/132-2015/215

Davacı E.. S.. tarafından, davalı N..W.. I.. ve S..T.. S... T.. L.Ş.. aleyhine 25/03/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün .. TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı temyiz inceleme isteğinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4773, Karar No: 2022/11189, Tarih: 31.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4773 E.  ,  2022/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçlunun, sair iddialarının yanı sıra senet metninde ödeme miktarının yazı ile “ikimilyonbeşyüz” rakamla “2.500.000 “yazıldığını TTK’ nun 778/2-c maddesi yollamasıyla aynı kanunun 676. maddesi uyarınca yazıya itibar edilmesi gerektiğinden 499. 500,00 TL miktar yönünden takibin iptalini/durmasını ve lehine tazminata hükmedilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazımının unutulduğundan bahisle davanın reddine karar verildiği, borçlunun istinaf yoluna başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, TTK.nın 676/1. maddesi uyarınca, yazı ile gösterilen miktarın dikkate alınacağı hükme bağlanmışsa da, senedin miktarının yazı ile senet metnine yazılırken "iki milyon beş yüz"den sonra "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazımının unutulduğu aksi durumunun aşırı şekilcilik olduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 676/1 maddesi hükmü uyarınca bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır.

Somut olayda; takibe dayanak bononun incelenmesinde senet bedelinin rakam kısmında "2.500.000,00 TL", yazı kısmında ise " iki milyon beş yüz T. Lirası" olarak belirtildiği görülmektedir. Bu durumda, senette tahrifat iddiası söz konusu olmayıp yukarıda belirtilen TTK'nın 778.maddesi uyarınca yazı ile belirlenen bedele itibar edileceği tabiidir.

O halde mahkemece, borca itirazın kısmen kabulü ile 499.500,00 TL yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, borca itirazın kısmen kabulü ile 499.500,00 TL yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 27/01/2022 tarih 2021/3212 E. - 2022/274 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Merzifon İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16/09/2021 tarih 2021/60 E. - 2021/86 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine 31/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11723, Karar No: 2016/9175, Tarih: 31.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11723 E.  ,  2016/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-..., 3-...,

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin sair, sanık müdafiinin kusura ve ceza miktarına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde Büyükşehir belediyesinde otobüs şoförü olarak çalışan ve ilk kez o gün kullanımına verilen mercedes marka otobüsle 19 Mayıs Mahallesi Gazeller Caddesi istikametinden Gün Sazak Caddesini takip ederek Ulus istikametine seyir halinde bulunduğu sırada, Gün Sazak Caddesi No :153 sayılı yerde duraktan yolcu almak üzere durduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporunda belirtildiği şekliyle; el frenini çektiği, kapıları açarak yolcuları alıp kapıları kapattıktan sonra, el frenini çekmeden gaz verdiği, bu sırada vitesin D konumunda bulunduğu, ayağını gazdan çekmeyerek daha fazla gaz vermesi üzerine, araçtaki güç birikimi sonucu el freninin çekilmesi ile birlikte aracın ani ivmelenmesi ve şaha kalkması sonucu bu aracın sol tarafında beklemekte olan ve yolcu almaya çalışan halk otobüsüne binmek isteyen yolculara çarptığı, bir kişinin ölümüne, bir kişinin hayati tehlike geçirecek bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken yazılı şekilde ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20803, Karar No: 2014/3010, Tarih: 24.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20803 E.  ,  2014/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2003/1446-2011/511

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, sübut bulmayan davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazasına ve meslek hastalığına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekilinin 01.02.2010 günlü celsede davanın meslek hastalığına dayalı olarak açıldığını, maluliyete ilişkin iddia ve taleplerinin bulunmadığını belirtmiş olduğu, meslek hastalığı nedeniyle de maluliyetin oluşmadığı gerekçeleriyle "davacının davasının sübut bulmadığı anlaşılmakla reddine" karar verilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın tutanak ve tutanağın imzalanması ve imza atamayanların durumunu düzenleyen 154. ve 155. maddeleri şöyledir: Madde 154- (1) Hâkim, tahkikat ve yargılama işlemlerinin icrasıyla, iki tarafın ve diğer ilgililerin sözlü açıklamalarını, gerekirse özet olarak zabıt kâtibi aracılığıyla tutanağa kaydettirir.

(2) Taraflar veya diğer ilgililer sözlü açıklamalarını hâkimin izniyle doğrudan da tutanağa yazdırabilir.

(3) Aşağıdaki hususlar mutlak olarak tutanağa yazılır:

a) Mahkemenin adı, duruşmanın açıldığı yer, gün ve saat.

b) Hâkim, zabıt kâtibi, hazır bulunan taraflar ve varsa vekilleri, kanuni temsilcileri, fer’î müdahil ve tercümanın ad ve soyadları.

c) Yargılamanın aleni ya da gizli yapıldığı.

ç) Beyanda bulunana okunmak ve imzası alınmak kaydıyla ikrar, yeminin edası, davanın geri alınmasına muvafakat, davadan feragat, davayı kabule ilişkin beyanlar ve sulh müzakereleri ile sonucu.

d) Beyanda bulunana okunmak kaydıyla taraf, tanık, bilirkişi veya uzman kişi beyanı.

e) Duruşma dışında yapılan işlemlerin özeti.

f) Tarafların sundukları belgelerin neler olduğu.

g) Tarafların soruşturmaya ilişkin istekleri ile diğer kanunların tutanağa yazılmasını emrettiği konular.

ğ) Ara kararları ve hükmün sonucu.

h) Karar veya hükmün açıklanma biçimi.

(4) Tutanakta sözü edilen veya dosyaya konduğu belirtilen belgeler de tutanağın eki sayılır.

(5) Tahkikat ve yargılama sırasında yapılan işlemler teknik araçlarla kayda alınırsa, bu durum bir tutanakla tespit olunur.

Madde 155- (1) Tutanak, hâkim ve zabıt kâtibi tarafından derhâl imzalanır.

(2) Tutanağa imza atamayacak durumda olan kimsenin parmak izi alınır, bunun hangi parmağa ait olduğu belirtilir. Ancak elinde parmak bulunmayanlar, imza yerine mühür veya özel işaret kullanabilirler.

Bu düzenlemeler çerçevesinde;

(5) Tahkikat ve yargılama sırasında yapılan işlemler teknik araçlarla kayda alınırsa, bu durum bir tutanakla tespit olunur.

Madde 155- (1) Tutanak, hâkim ve zabıt kâtibi tarafından derhâl imzalanır.

(2) Tutanağa imza atamayacak durumda olan kimsenin parmak izi alınır, bunun hangi parmağa ait olduğu belirtilir. Ancak elinde parmak bulunmayanlar, imza yerine mühür veya özel işaret kullanabilirler.

Bu düzenlemeler çerçevesinde;

Davacı taraf dava dilekçesi ile işkazasına ve meslek hastalığına dayalı olarak tazminat taleplerinde bulunmuştur. Her ne kadar Mahkemece iş kazasına dayalı tazminat taleplerinin olmadığı gerekçesiyle iş kazası nedeniyle istenen tazminatlar reddedilmiş ise de davacının talebini daraltması, vazgeçmesi vb. hallerde tatunağa beyanı yazıldıktan sonra ayrıca imzasının da alınacağı belirtilmiş olup bu düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu anlaşılmakla; somut olayda davacı vekilinin 01.02.2010 tarihli oturuma ilişkin tutanakta imzasının olmaması nedeniyle belirtilen tutanaktaki beyanla bağlı tutulması mümkün değildir. Hal böyleyken iş kazasına ilişkin talepler hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 30.04.2002 tarihinde tespit edilen meslek hastalığının maluliyet bırakmasa da Kurum tarafından 30.04.2002-26.05.2002 arasında 129,67 TL, 31.05.2002-23.06.2002 tarihleri arasında 126,58 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 47. maddesine ve 26.06.1966 gün ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, manevi tazminata hükmedilmesi için 1-Eylem, 2-Zarar, 3-Zarar ile eylem arasında illiyet bağı, 4-Eylemin hukuka aykırı olması, 5- İşçinin cismani zarara uğraması koşuldur. Somut olayda, davacının zararlandırıcı olay sonucunda vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu açıktır. Zarara uğrayan kişinin, sağlam insana göre sürekli iş göremez duruma gelmese dahi üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün bozulacağı hususlarınında cismani zarar kavramına dahil bulunduğu söz götürmez. Hal böyle olunca ve özellikle yukarıda anılan koşulların oluştuğu da dikkate alınarak, uygun bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5155, Karar No: 2017/14651, Tarih: 18.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5155 E.  ,  2017/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada mahkemenin kısa kararında "HMK madde 345 gereğince iki hafta içerisinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere" karar verildiği halde, gerekçeli kararında "kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere" hüküm kurulduğu bu suretle kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2076, Karar No: 2014/2913, Tarih: 12.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2076 E.  ,  2014/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/1186-2013/749

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin kabulüne, kira alacağı isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından alacağa ilişkin temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalılardan Faik'in 05/01/2012 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı bulunduğunu,aylık kira bedellerinin her ayın beşinci günü mesai bitimine kadar ödeneceği ve aylık kira parasının biri ödenmez ise dönem sonuna kadar kiraların muaccel olacağının kararlaştırıldığını, davalının ödenmeyen aylar kirası ile sözleşme gereği muaccel olan dönem sonuna kadar kiraların ödenmesi için ihtar keşide edildiği halde yasal sürede ödenmediğinden davalının temerrüde düştüğünü belirterek temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 05/01/2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın lokanta işyeri olarak kiralandığı anlaşılmaktadır. Davacı 2012 yılı Haziran, Temmuz ayları kirası ödenmediğinden ve sözleşmenin 4. maddesindeki muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar olan kira bedelleri toplamı 42.000 TL alacaktan davalının yapmış olduğu 6.992,00 TL'nin mahsubu ile 35.008,00 TL'nin tahsilini istemiştir. Sözleşmenin özel şartlarının 4.maddesinde "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muaccel olacağı" koşuluna yer verildiği görülmekte ise de;dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin dava tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.