muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6932, Karar No: 2018/5022, Tarih: 03.04.2018

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle Sözleşme'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson /İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir. (Thorgeir Thorgeirson/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Yukarıda yer verilen Thorgeir Thorgeirson/İzlanda başvurusunda, bir yazar olan başvuran, gazetede yayınlanan iki uzun makalesinde polisin kötü muamelelerinden söz etmiştir. Başvurucu makalesinde polislere ilişkin olarak ‘hayvanca davranan üniformalılar’, ‘hayvanca davranan vahşi üniformalılar’ gibi terimler kullanmıştır. Başvuran, kimliklerini belli etmeden polis mensuplarının hepsine hakaret etmekten yargılanmış ve para cezasına mahkûm edilmiştir. AİHM’e göre, olayda başvuran yayımladığı makalelerde polisin yaptığı kötü muamelelerle ilgili söylentileri ve başkalarının kendisine verdiği bilgileri dile getirmiştir. Olayın şartları içinde başvuranın amacı polise hakaret etmek olmayıp, polisin kötü muameleleri ve halkı yakından ilgilendiren bu konuda soruşturma açılmasını istemektir. AİHM’e göre, başvuran makalelerinde çok sert ifadeler kullandığı halde, kullanılan bu üslup aşırı değildir. Ayrıca başvuranın cezalandırılması kamuyla ilgili bir konuda yapılan açık tartışmayı olumsuz etkileyebilecek niteliktedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda, sanık tarafından haberde kullanılan bazı ifadelerin olgusal bir temele dayalı değer yargısı niteliğine sahip olduğu, bir kısım ifadelerin bilgilendirme amaçlı, bir kısmının da somut bir olguya işaret etmekle birlikte haber içeriğindeki bilgilerle diğer kişilerin aldatılmasının amaçlandığına ilişkin bir delil olmayıp, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı da bulunmaktadır. Haber okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir ifade tarzıyla kaleme alınmıştır. Ancak AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Haber içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, basın özgürlüğü sınırları içinde kalmaktadır. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26491, Karar No: 2014/21486, Tarih: 22.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26491 E.  ,  2014/21486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Uyarlama yargılaması sırasında verilen yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar hükümlü hakkındaki ilk kararın aynen infazı anlamına geldiğinden ve mahkemenin 765 sayılı TCK'nın hükümlü lehine olduğuna dair kararında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16355, Karar No: 2015/21605, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/16355 E.  ,  2015/21605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.01.2014

No : 2012/573-2014/16

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalılardan S.S. B.... S... T.... İ..... Y.... Koop. Baş.... avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Kesinleşen ilk rücuan tazminat davasında, davaya konu işkazasında davalı S.S. B.... S... T.... İ..... Y.... Koop. Baş.... % 10, davalı A.. Ş..'nin % 70, H.... G....'in % 10 ve kazalının % 10 kusurlarının kesinleştiği gözetilmeksizin, hüküm gerekçesinde, tazminat davası kusur oran ve aidiyetlerinin esas alındığına yer verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-Hüküm gerekçesindeki, " sigortalının %20 oranında kusurlu olduğunun belli olduğu, yine %40 oranında Borsa Sitesinin, %40 oranında A.... k... Y.... " ibaresi silinerek yerine "davalı S.S. B.... S... T.... İ..... Y.... Koop. Baş.... % 10, davalı A.. Ş..'nin % 70, H.... G.....'in % 10 ve kazalının % 10 " ibaresi yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı S.S. B.... S... T.... İ..... Y.... Koop. Baş....'nden alınmasına, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7924, Karar No: 2019/11481, Tarih: 12.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/7924 E.  ,  2019/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43/1 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

5237 sayılı TCK.nun 157/1, 35, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay tarihinde, araç kiralama işiyle iştigal eden müştekinin işletmesini telefonla arayarak Nissan marka cip kiralamak istediğini beyan ettiği, müştekinin olaydan kısa bir süre önce kiraya verdiği aracın kaçırılarak Suriye'ye götürülerek dolandırılması nedeniyle, sanıktan şüphelendiği, bu nedenle işyerine sivil polis memurlarını çağırdığı, sanığın iş yerine gelerek kendisini ... olarak tanıttığı ve İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarının 19/03/2014 tarih ve 2014/4436 sayılı raporu ile iğfal kabiliyeti bulunan ve tamamen sahte olarak üretilen nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini ibraz ettiği, müştekinin belgeleri işyerinde arka tarafta beklemekte olan polis memurlarına kontrol için bıraktığı, müşteki ile sanığın araç kiralama sözleşmesi tanzim etmekte iken sanığın sivil polis memurlarınca yakalandığı,sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

Nüfus Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı kullanılarak eylemin gerçekleştirildiğinin iddia olunması karşısında, dolandırıcılık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin suç kastının ve delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2335, Karar No: 2017/3101, Tarih: 21.09.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/2335 E.  ,  2017/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’e yönelik dolandırıcılık suçundan; yakınan ...’na yönelik dolandırıcılık ve yağma suçlarından; sanık ... hakkında, yakınan ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince (Kapatılan ... 10. Ağır Ceza Mahkemesi) verilen 21/11/2013 gün ve 2008/374 Esas, 2013/457 Karar sayılı hükmün, sanıkların savunmanlarının ve Cumhuriyet Savcısının temyizleri üzerine Dairemizin 15/04/2015 gün ve 2014/11079 Esas, 2015/39622 Karar sayılı onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2017 gün ve KD-2017/34527 sayılı yazısı ile;

"Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemde; kardeş olup birlikte birden fazla iş alanında ticarete iştigal eden sanıklardan ...'nun ev komşusu olup birbirlerini tanıyan sanık ile mağdurun sanıkların açacakları kuyumculuk işyerine ilk etapta satış yapmak amacıyla altın teminine niyetlendikleri ve kendi adına kuyumculuk üzerine işyeri bulunan katılan ...'ten altın bulmasını istedikleri, katılanın da 70.000 TL değerinde toptancılarından temin ettiği altın, pırlanta ve saati sanıkların işyerine getirerek fiş koçanı karşılığında teslim ettiği, sanıkların altının paralarını, bankadan kredi çekmek için başvurduklarını ancak kredinin henüz sonuçlanmadığı için teslim anında ödeyemeyeceklerini söyleyip katılanı ve yanındaki tanığı işyerinden para vermeden gönderdikleri, ertesi gün ve daha sonra katılanın altınların parasını istemeye başladığında da parayı veremeyeceklerini söyleyip katılanı oyalamaya başladıkları bilahare de parayı ödemedikleri anlaşılmaktadır. Sanıkların gerçekten olay tarihinde ve sonrasında faaliyet gösteren Köroğlu Kuyumculuk adı altında bir kuyumcu dükkanı bulunduğu dosya kapsamından görülmekte, katılana karşı sözlü olarak peşin paraları olduğunu söyleyip altını aldıktan sonra bedelini ödememekten başkaca aldatıcılık yeteneği olan hile kullandıklarına dair dosya kapsamında delil ve iddia bulunmamaktadır. Bu haliyle eylem basit yalan kullanılarak altınların alınması ve sonra vaat edilen paranın ödenmemesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olup dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmamıştır. Keza, yerel mahkemede iddia makamının esas hakkında mütalaası ve Başsavcılığımız tebliğnamesi de bu yöndedir. Ayrıca, gerekçeli kararda sanık ..., bu eylemden 5237 sayılı Yasanın 220/5. maddesi uyarınca sorumlu olduğu yazıldığı halde kısa kararda doğrudan sorumlu tutularak mahkumiyet

hükmü tesis edilmesi, gerekçeli kararla kısa karar arasında bozmayı gerektiren bir çelişki yaratmaktadır.

hükmü tesis edilmesi, gerekçeli kararla kısa karar arasında bozmayı gerektiren bir çelişki yaratmaktadır.

Katılan ...'na yönelik dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemde; Konak ilçe merkezinde bulunan ... isimli alışveriş merkezinin sahiplerinden olan katılanın adına kayıtlı dükkanlardan iki tanesine müşteri olan sanıkların katılanla 10.000 TL peşin kalanı 3 adet çek olmak üzere anlaştıkları ve çekleri katılanın muhasebecisine teslim ettikten sonra katılana bankaya kredi için başvurduklarını kredinin çıkmak üzere olduğunu bu sebeple çeklerini geri almak istediklerini söyleyip katılanın talimatıyla muhasebecisi...'dan çeklerini geri alıp bedellerini ödememek eyleminde, iş adamı olan ve muhasebe işlerini takip eden profesyonel çalışanı da bulunan katılana karşı kullandıkları hile boyutuna ulaşan bir eylemleri olmayıp para hükmüne haiz kıymetli evrakın bedeli veya bedeli yerine geçen bir karşılık alınmadan geri verilmesi fiilinin dolandırıcılık suçunun oluşmasına yeterli olmayıp eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Nitekim, yerel mahkemede iddia makamının esas hakkında mütalaası ve Başsavcılığımız tebliğnamesi de bu yöndedir.

Katılan ...'na yönelik yağma suçuna ilişkin eylemde; katılana yönelik olarak ...iş merkezinde bulunan P12-14 numaralı dükkanların sanıklar tarafından satın alınmak istenip önceki anlaşmazlık sebebiyle katılanlar tarafından bu talep kabul edilmediğinde, fiilen dükkanları işgal ederek ara bölme duvarlarını kırıp tehditle kendi işyerlerine katmak suretiyle yağma suçunu işledikleri ve eylemin tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu kabul edilmiş ise de, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile müştekilerin aşamalardaki beyanlarından, sanıkların tehditle suça konu dükkanlara el koymak istedikleri hatta ara bölme duvarlarını izinsiz yıkarak tadilata başladıkları görülmüş ise de, suça konu dükkanların tapuda kayıtlı olup tapu kayıtlarının sanıklara veya gösterdikleri başka kişilere zorla devredilmemiş olduğu, tapu kayıtlarının suç tarihinde katılan maliklerin üzerinde kalmaya devam ettiği, taşınmazların yağmaya konu olabilmesi için yağma suçunu düzenleyen 5237 sayılı Yasanın 148/2 fıkrasında belirtildiği şekilde, taşınmazın tapu kaydının yani mülkiyet belgesinin devri ya da mülkiyet belgesinin devrine yarayan vekaletname, feragat gibi başka bir belgenin sanıklar tarafından alınması gerekmektedir. Taşınmaza fiilen el atılması yağma suçunun tamamlandığının kabulüne yeterli değildir. Dolayısıyla bu taşınmazlara el koymaya ve mülkiyetlerini cebir ve tehditle almaya yönelik eylem teşebbüs aşamasında kalmış tamamlanmamıştır.

Sanıkların müşteki ....'e yönelik hürriyeti tahdit suçuna ilişkin eylemde; müştekinin sanıkların işyerinin bulunduğu yerde ... kuru temizleme adı altındaki işyerinde yetkili personel olarak çalışmakta olduğu, olay gününden öncesinde, sanıklardan ...'na ait iki adet süet ceketin bu sanığın yanında çalışan ... tarafından temizlenmek üzere müştekinin işyerine getirildiği, aynı sanık tarafından temizleme bedeli ödenerek teslim alınıp sanık ...'e götürüldüğünde ceketlerden birinin renginin solmuş olması sebebiyle sanığın kızdığı

ve... isimli sanığı göndererek tehditle iş yerine getirttiği müştekiyi yaklaşık bir saat süreyle rızası dışında kendi işyerinde tuttuğu, müştekinin 07.../2008 tarihli şikayet beyanında sanıklardan...isminin olayın öncesinde, olay sırasında veya sonrasında geçmediği görülmektedir. Bu olayın sanıkları sanık ... ve ...'dır. Ayrıca bu eylem, kişisel bir sebepten kaynaklandığı, kurulan suç örgütünün faaliyetleri kapsamında değerlendirilemeyeceği için sanık ... 5237 sayılı Yasanın 220/5. maddesi uyarınca da sorumlu tutulamaz.

Bu sebeplerle, ayrıntılı olarak açıklanan gerekçelerle, sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik dolandırıcılık, katılan ...'e yönelik dolandırıcılık ve yağma suçları ile ayrıca sanık ... hakkında katılan ....'e yönelik hürriyeti tahdit suçuna ilişkin onama kararlarına itiraz zorunluluğu doğmuştur." gerekçesi ile itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine, dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’na yönelik yağma ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin, Dairemizin 15.04.2015 gün ve 2014/11079 Esas, 2015/39622 sayılı ilamı ile Onanmasına ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, CMK'nın 308/2-3. maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE,

2-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’e yönelik dolandırıcılık suçundan; sanık ... hakkında yakınan ....’na yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin İTİRAZLARININ KABULÜNE,

Dairemizin 15/04/2015 gün ve 2014/11079 Esas, 2015/39622 Karar sayılı, sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’e yönelik dolandırıcılık suçundan; sanık ... hakkında yakınan...na yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek yerel mahkeme hükmünün yeniden incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 15/04/2015 gün ve 2014/11079 Esas, 2015/39622 Karar sayılı, sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’e yönelik dolandırıcılık suçundan; sanık ... hakkında yakınan...na yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek yerel mahkeme hükmünün yeniden incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınan ...'in kuyumculuk yaptığını bilen sanık ...'nun, 2007 yılı Nisan ayında kuyumcu dükkanı açacağını söyleyerek yakınandan yardımcı olmasını istediği, yakınanın peşin para karşılığında yardımcı olabileceğini beyan etmesi üzerine sanık ...'in "Sen altınları getir, vitrine koyalım, ondan sonra paranı vereyim." dediği, komşusu olması nedeniyle sanığa güvenen yakınanın, 70.000 TL değerindeki altın ve kıymetli eşyaları, sanığın yanında çalışan ... isimli şahsa teslim ettiği, ertesi gün paranın teslim edileceği ifade edilen yakınanın, işyerinden ayrılıp, ertesi gün sanığın iş yerine giderek parasını istediği, bunun üzerine sanığın ‘banka kredisi kullanacağını, daha sonra gelmesi’ gerektiğini ifade edip, bu şekilde sanığın, yakınanı oyalayıp borcunu ödemediği olayda; sanığın eyleminin alacak borç ilişkisine dayalı hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığı düşünülmeden karar verilmesi,

2-) Hükümlü ... ve ...’ın, yakınan....’e karşı münferiden iştirak halinde işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, örgütlü suç kapsamında bulunmadığı düşünülmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle, sanık ...’nun TCK'nın 220/5. maddesi bağlamında bu fiilden sorumlu tutularak mahkumiyet karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... savunmanlarının, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddedilen kısmı için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...