muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/489, Karar No: 2022/682, Tarih: 02.11.2022

Mağdurenin beyanına alınmasından sonra Mahkemede; mağdurenin okunan ifadesinde söylediklerinin hiçbirini yapmadığını, cep telefonunda çıplak kadın resmi olması hâlinde bunun tespit edileceğini, telefonlarının dökümünü ve telefonunda olanların tespitini jandarmadan kendisinin istediğini,

17.06.2016 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçede; telefonun mağdure tarafından çalındığını, kendisinin telefonu görüp şüphelendiğini, olayın bu nedenle patlak verdiğini, şüphesi üzerine oğluna aldığı telefon ve hattı aradığını, telefona bir kız çocuğunun cevap verdiğini, kim olduğunu sorduğunu, konuşan kızın telefonun kendisinin olmadığını Kübra’nın olduğunu söylediğini, ardından onların kendisini arayıp kim olduğunu sorduklarını, telefonu daha önce mağdurenin elinde görüp şüphelenmesi nedeniyle "Kübra sen misin?" dediğini, arayan kişilerin doğru bir cevap vermeyip telefonu kapattıklarını, ardından konuyu eşine anlattığını, eşinin "Sen karışma. Ben arayıp bu işi hâlden arayıp hallederim." dediğini, sonra numarayı aradığını ve telefondaki kızın mağdure olduğunu söylediğini, şikâyet olayının bu görüşmelerden ve mağdurenin telefonu dükkândan çaldığını ispat ettikten sonra ortaya çıktığını, amacın hırsızlık olayını örtbas etmek olduğunu, ardından mağdurenin ... Ayvaz isimli bir kişiyle defalarca mesajlaştığının ortaya çıktığını, başkalarıyla yaptığı, paylaştığı şeyleri örtbas etmek, başkalarını korumak ve hırsızlığını saklamak için onlarla yaptığını kendisiyle yapmış gibi anlattığını, mağdure ve ailesinin, kendisinin muhtar olmaması için uğraştıklarını, karşı tarafı desteklediklerini, kendisi muhtar olunca onların bunu kendilerine yediremediklerini, kendisine olan borçlarını ödemek istemediklerini, "Nasıl alıyorsa alsın." dediklerini başkalarından duyduğunu, borçlarını ödemedikleri için alışverişi kestiğini, telefonun çalınma olayı üzerine mağdurenin gidip kendisini şikâyet ettiğini,

İkinci celsede esas hakkında mütalaaya karşı savunmasında; ilk kez ifadesinin alınacağı sırada jandarma komutanına "Beni mağdurenin babasıyla görüştür. Ona gerçek olanları anlatayım." dediğini, kendisine mağdurenin babasının görüşmek istemediğinin söylendiğini, bu nedenle kendisinin de "Herkes bildiği yola gitsin." dediğini ve olayların bu aşamaya geldiğini, mağdureye ayakkabı verdiğinin doğru olduğunu ancak ayakkabıyı hayır kurumunun dağıttığını, kendisinin de muhtar olarak mağdure dahil birçok ihtiyacı olan kişilere dağıttığını, kesinlikle muhtar olarak gelen evrakları şantaj aracı olarak kullanmadığını, gelen evrakları, mağdureye ve bir defasında da mağdurenin kardeşine verdiğini, mağdurenin kardeşine özellikle "Babana ver." dediğini, muhtar olarak mağdure haricinde birçok öğrencinin devamsızlık belgesinin kendisine geldiğini, onlara neden şantaj yapmadığının düşünülmesi gerektiğini, mağdurenin ailesi için kaymakamlıktan bir ev yapılması talebinde bulunduğunu, kendisine mağdurenin babasının sabıkalı olduğunun söylendiğini, mağdurenin ailesinin durumunu anlattığını, kabul ettiklerini ancak kendisine "İnşaattan rapor isteriz." denildiğini, bu sebeple yapılan inşaata zaman zaman gittiğini, ayrıca ... Ayvaz isimli şahsın araştırılmasını talep ettiğini, şahsın telefon konuşmalarında adının geçtiğini,

Üçüncü celsede esas hakkında mütalaaya karşı savunmasında; kendisinin kasık bölgesinde bazı emareler bulunduğunu, mağdurenin 3-5 kez birlikte olduklarını söylediğini, o takdirde mağdurenin söz konusu emarelerin ne olduğunun mağdureden sorulmasını istediğini, mağdureye iç çamaşırı ve makyaj malzemeleri aldığının iddia edildiğini, alınması hâlinde mağdurenin annesinin onları görmemesinin mümkün olmadığını, okuldaki olaylardan sonra o şekilde bir şikâyet olduğunu, söylediklerinin dikkate alınmasını talep ettiğini, tanıklardan birisinin kendisini mağdurenin okulunun civarında gördüğünü söylediğini, bunun doğru olabileceğini, ...'ye gittiği zaman postacının kendisine "Eğer ...'deysen sizin mahalleye ait postaları sana vereyim." dediğini, kendisinin postacıdan postaları almak için beklediğini, mağdurenin, yanına geldiğini, kendisine köye gidip gitmeyeceğini sorduğunu, mağdureye "İşim var. Şimdi gitmeyeceğim." dediğini, o şekilde bir konuşmalarının olduğunu, kendisini gören tanığın 5 dakika daha beklemesi durumunda postacının da oraya geldiğini görmesi gerektiğini,

Savunmuştur.

Savunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurenin aşamalarda özetle sanığın, kendisini tehdit ederek farklı yer ve zamanlarda cinsel eylemlerde bulunduğunu, sanığın eylemlerine rızasının bulunmadığını iddia ettiği, sanığın ise aşamalarda mağdureyle herhangi cinsel bir ilişkisinin olmadığını, mağdurenin, kendisine iftira attığını savunduğu olayda;

Mağdurenin sanığın, kendisine yönelik eylemlerinin sayısına ilişkin olarak aşamalarda farklı beyanlarda bulunması, Kolluktaki ikinci beyanında 27.11.2015 tarihli olaya ilişkin olarak sabah saat 07.30’da okula gitmek için evden çıkıp otobüs durağına gittiği sırada sanığın, kendisini dükkânına çağırıp "Karamete durağında in. Ben de araçla otobüsün arkasından seni takip edeceğim. Seni oradan alacağım. Birlikte gezeceğiz." dediğini, sanığa "Gelemem. Yazılı sınavım var." diyerek cevap verdiğini, sanığın telefonunda sadece vücudu görünen çıplak bir kadın fotoğrafı gösterip "Bu fotoğraf senin. Babana gösteririm." diyerek kendisini tehdit ettiğini belirtmesine karşın Mahkemede öğle arasında parkta tek başına otururken sanığın, yeni telefon aldığını ve vermek istediğini söylediğini, sanığa istemediğini ifade ettiğinde sanığın, kendisine telefonda çıplak bir kadın resmi göstererek "Bu resmin kafa kısmına senin resmini koyar, babana gösteririm." diyerek tehdit ettiğini ifade ederek çıplak fotoğraf hususuna ilişkin tutarsız beyanlarda bulunması, ayrıca mağdurenin Mahkemede önceki Kolluk beyanlarıyla çelişki oluşturacak şekilde bağ evine gittiklerinde sanığın kapıyı kilitleyip üzerine doğru geldiğini, kendisinin baş kısmının olduğu çıplak kadın fotoğrafını gösterip "Bunu gönderiyorum." diyerek gönder tuşuna bastığını, sanığa "Ne yapıyorsun?" diye sorduğunu, sanığın "İptal edebilirim. Ancak benim istediklerimi yapacaksın." dediğini belirterek 27.11.2015 tarihli olayın oluş şekline ilişkin olarak farklı anlatımlarda bulunması ve tehditle sanığın, kendisine yönelik cinsel eylemlerde bulunduğu noktasındaki iddiasını genişletmesi, sanığın mağdureye yönelik 27.11.2015 tarihli eylemin de mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında engel bir hâl bulunmadığı da gözetildiğinde eylemin organ sokmak suretiyle çcuğun cinsel istismar suçuna teşebbüs olarak değerlendirilmesinin mümkün olmaması, tanık İlknur'un Kollukta mağdurenin zaman zaman telefonda "Aşkım." diyerek konuştuğuna şahit olduğunu, ona kiminle konuştuğunu sorduğunda mağdurenin "Ben amcamla bu şekilde konuşuyorum." dediğini, ardından kendisine her şeyi anlattığını, yaşça büyük bir şahısla arkadaşlık yaptığını söylediğine ve Mahkemede ise duruşmada hazır bulunan sanığı hatırlayamadığı bir tarihte okulun civarında öğle tatilinde mağdurenin yanında gördüğünü, mağdureyle yan yana olduklarını, mağdurenin, yanındaki kişinin amcası olduğunu anlattığına ilişkin beyanları birlikte değerlendirildiğinde olay tarihlerinde 15-18 yaş aralığında olan mağdurenin sanıkla rızası dahilinde birliktelik sürdürdüğünün anlaşılması, 10.06.2016 tarihinde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca mağdure hakkında düzenlenen raporda; mağdurede tespit edilen sınır düzeydeki zekâ seviyesinin 2013 yılı, 2014 yılı ve 27.11

.06.2016 tarihinde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca mağdure hakkında düzenlenen raporda; mağdurede tespit edilen sınır düzeydeki zekâ seviyesinin 2013 yılı, 2014 yılı ve 27.11.2015 tarihlerinde gerçekleşen fiillere ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede bulunmadığının mütalaa edilmesi, sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, bu nedenle sanığın mağdureye yönelik eylemlerini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiği hususunun şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibarıyla oluştuğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

1- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2017 tarihli ve 295-259 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

...

...

...

...

Suç unsuru var

...

...

...

...

...

...

...

Suç unsuru var

...

...

...

...

Suç unsuru var

Yazı İşleri Müdürü

E.T.
Yargıtay — Esas No: 2022/5528, Karar No: 2022/6242, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5528 E.  ,  2022/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'nde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, taşeron bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken de bireysel iş sözleşmesi imzaladığını, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ihale makamı olup işçi alacaklarından, firmalar ile İdare arasındaki şartname gereği firmaların sorumlu olduğunu, davalı Kuruma bağlı kuruluş ile ihaleyi kazanan firmalar arasında imzalanan sözleşmelerin genel olarak bir yıl süreli olduğunu, ihaleyi alan şirketle imzalanan sözleşmelerde yaptırılan işin niteliği gereği İdarenin işveren niteliği bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçirilmeden önce davalı İdare ile dava dışı şirketler arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesi ve şartnamelerinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde de bu husustan bahsedildiği gerekçesiyle hizmet alım sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı İdarenin ihale ile iş alan şirket işçileri bakımından asıl işveren konumunda olmadığını, şirket işçilerinin alacaklarından şirketin sorumlu olduğunu, İdarenin işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı İdarenin ihale ile iş alan şirket işçileri bakımından asıl işveren konumunda olmadığını, şirket işçilerinin alacaklarından şirketin sorumlu olduğunu, İdarenin işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçtiği ve davacı ile davalı Bakanlık arasında 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi düzenlendiği, bu hâliyle talep edilen işçilik alacaklarına ilişkin dönem bakımından davacının davalı Bakanlık işçisi olduğu, davalının işçilik alacaklarından sorumlu olmadığına yönelik itirazlarının yerinde olmadığı, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.20.11.2017 tarihli ve 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddesinde belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.

2. 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir :

"...

2. 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir :

"...

Sürekli işçi kadrolanna geçirilenlerden, geçiş işlemi yapılırken mevcut işyerinin girdiği işkolunda kurulu işyerinden bildirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklan, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamaz. Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden; geçişten önce toplu iş sözleşmesi bulunmadığından kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu işçiler ile geçiş işleminden önce yapılan ve geçişten sonra yararlanmaya devam ettiği toplu iş sözleşmesi bulunmakta birlikte bu madde kapsamındaki idarelerde alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitiminden önce toplu iş sözleşmesi sona eren işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklan, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesine göre belirlenir. ...

Sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmeleri, birinci fıkrada öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılır.

..."

3. 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nin ilgili bölümü şöyledir:

"375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 23. maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir. Geçiş işlemleri tamamlanan işçilere idarelerce uygulanmak üzere, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümleri aşağıda yer almaktadır.

ÜCRET ZAMMI:

...

01.07.2018- 31.12.2018 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 30.06.2018 tarihinde almakta olduklan günlük çıplak ücretlerine 01.07.2018 tarihinden itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.01.2019- 30.06.2019 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

..."

ÜCRET ZAMMI:

...

01.07.2018- 31.12.2018 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 30.06.2018 tarihinde almakta olduklan günlük çıplak ücretlerine 01.07.2018 tarihinden itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.01.2019- 30.06.2019 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

..."

4. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" kenar başlıklı 22 nci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. ..."

3. Değerlendirme

1. Hizmet alım sözleşmelerinde yüklenici tarafından istihdam edilen işçilerin ücretlerinin asgari ücretin katları ya da asgari ücretin belirli bir oran fazlası şeklinde belirlenmesi hizmet alım sözleşmesinin devam ettiği döneme ilişkin uygulamadır. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeleri uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmeleri, geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle feshedilmiş sayılır. Sürekli işçi kadrolarına geçirilmeyle ilgili söz konusu düzenlemenin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışanların daha önce ücret ile diğer mali ve sosyal haklarını asgari ücretle irtibatlandıran uygulamalara son verdiği açıktır. Yükleniciler tarafından istihdam edilip de sınavla sürekli işçi kadrolarına geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının yeni süreçte Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağına ilişkin yukarıda belirtilen açık ve emredici kanuni düzenleme karşısında, 4857 sayılı Kanun'un 22 ve 62 inci maddeleri hükümlerinin ihlâlinden söz edilemez. Belirtmek gerekir ki sürekli kadroya geçirildikten sonra kamu kurum ve kuruluşlarınca bireysel iş sözleşmesinin yapılmamış olması da varılan bu sonuca etkili değildir.

2. Somut uyuşmazlıkta; davacının 696 sayılı KHK sonrası davalı nezdinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiği ve geçiş sırasında taraflar arasında 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği yönünde bir düzenleme bulunmayıp ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağının belirtildiği anlaşılmıştır.