muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17679, Karar No: 2025/8737, Tarih: 18.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17679 E.  ,  2025/8737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/40 E., 2022/88 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/86 E., 2020/286 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17015, Karar No: 2016/3163, Tarih: 06.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/17015 E.  ,  2016/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2012 tarihli iddianamesinde sadece sanığın sahte nüfus cüzdanı ibraz etme eylemi anlatılmış olup, sahte nüfus cüzdanı talep belgesinin dava konusu edilmediği ve bir hüküm de bulunmadığı cihetle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Ancak;

1-Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 130/2. maddesindeki “ nüfus ve uluslararası aile cüzdanlarının onay bölümü mühürlenir, soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır.„ şeklinde düzenleme karşısında; incelemeye konu olayda her ne kadar suça konu nüfus cüzdanı nüfus idaresinden verilmiş olsa da, dairemizce suça konu belge üzerinde yapılan incelemede, nüfus cüzdanının ön yüzünde ve fotoğraf üzerinde herhangi bir soğuk mühür izi bulunmadığı, nüfus cüzdanının Yönetmeliğin 130/2. maddesinde belirlenen usulde hazırlanmadığı ve bu haliyle ön yüz ile fotoğraf üzerinde soğuk mühür ihtiva etmediğinden aldatma niteliğini haiz olmadığı, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden atılı eylem nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sahtecilik suçu kamu düzenine karşı işlenen suçlar kapsamındadır. Burada korunan yarar hazırlanan belgenin kamu tarafından korunan-korunması istenebilen içeriğin sosyal hayatta kullanımı sırasında karşıdaki muhatabın bilgisizliği, özensizliği ve dikkatsizliğinden istifade ederek taklit edilen belgenin kamusal haklarından faydalanma amaçlanmaktadır. Suçun kanuni tanımı "bir resmi belgeyi aldatacak şekilde değiştiren" gerekçede ise "bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirme" olarak tanımlanmaktadır.

Dava konusu olayda sanık, hakkındaki yakalama kararından kurtulmak amaçlı olarak tanımadığı bir kişiye yaptırdığını beyan etmiştir. Sanıktan ele geçen nüfus cüzdanının sahteliği ancak sanığın ikrarı ile anlaşılmıştır.

Sanıktan ele geçen nüfus cüzdanı hakkında nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre; ... isimli şahsın kimlik bilgileri kullanılarak sanık ...'ın fotoğrafı ile nüfus idaresinden çıkarıldığı açıklanmıştır.

Dairemiz çoğunluk görüşüne göre Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 130/2. maddesindeki ”nüfus ve uluslar arası aile cüzdanlarının onay bölümü mühürlenir, soğuk damga fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır..” şeklinde düzenleme karşısında her ne kadar nüfus idaresinden de verilmiş olsa nüfus cüzdanının üzerinde soğuk mühür izi olmadığından aldatma niteliği olmadığı, suçun unsurları oluşmayacağı görüşüne katılmıyorum.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda kast, “suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Bugün doktrinde hakim olan görüşe göre kast, “tipiklikte yer alan objektif unsurların failce bilinmesi ve istenmesi” veya “tipiklikteki objektif unsurların bilmeye dayalı olarak istenmesi” şeklinde tanımlanmaktadır. Öyleyse kast, bilme ve isteme gibi iki unsurdan oluşmaktadır. Dolayısıyla kastın varlığı için, failin, kanuni tanımda yer alan suçun objektif unsurlarını değil, suçu oluşturan fiili bilerek ve isteyerek gerçekleştirmiş olması gerekir.

Sahtecilik haksız menfaat temin etmek amacıyla kanuna aykırı olarak hazırlanmış her türlü evrak ile var olan bir belge üzerinde değişiklik yapılmak suretiyle aldatma ve menfaat kastı ile hareket etmektir. Kişi sahte belge hazırlarken ya kendisine bir menfaat sağlamayı ya da başka birine zarar vermeyi amaçlamaktadır. Kanunun gerekçesinde sahte belgenin yanıltıcı nitelikte olmasını aramıştır.

Sahtecilik haksız menfaat temin etmek amacıyla kanuna aykırı olarak hazırlanmış her türlü evrak ile var olan bir belge üzerinde değişiklik yapılmak suretiyle aldatma ve menfaat kastı ile hareket etmektir. Kişi sahte belge hazırlarken ya kendisine bir menfaat sağlamayı ya da başka birine zarar vermeyi amaçlamaktadır. Kanunun gerekçesinde sahte belgenin yanıltıcı nitelikte olmasını aramıştır.

Dairemiz çoğunluk görüşüne göre ise aldatıcılık unsurunu değerlendirirken öncelikle o evrakta yasal olarak olması gereken unsurların tam olması gerektiği aranmaktadır. Bu görüşe göre özellikle banka ve kamu tarafından hazırlanan belli özellikteki kağıtlar da baştan olması gereken unsurlar olmadığından suç olmaması gerekmektedir, ancak özellikle çekte belirgin olmayan kağıt kalitesi bakımından bu unsur aranmamaktadır.

Yani sahte tanzim edilen evrakta yönetmelikler ve yasalarda yazılı gerekli unsurların olmamasının aldatıcılık niteliği olmadığı şeklindeki çoğunluk görüşüne göre evrak, dosyada anlatılan olaydaki gibi sanığın belgenin sahte olduğunu ikrar edinceye kadar şahıs ve kurumlara karşı kullanılmış olsa dahi belgede aranan unsurlar bulunmadığından suç oluşmamaktadır.

Ceza kanunu uygulaması ve yorumlaması yapılırken öncelikle “evleviyet”kuralı uygulanır. Bir konu hakkında verilmiş hüküm bu konunun daha basiti yani daha azı için de geçerlidir. Yaralamak yasaksa öldürmek de yasaktır. Kanunda tanımlanan sahtecilik suçunda sanığın sahte belge kastı sabittir, ayrıca olayda görüldüğü üzere aldatıcılık gerçekleşmiştir. Sanık bu eylemden amacına ulaşmıştır.

Sanıktan ele geçen belgenin ancak şahsın parmak izi alındıktan sonra o şahsa ait olmadığı anlaşılmış ve sanıktan ele geçen kimlik ancak şahsın araştırılmasından sonra tespit edilebilmiş olmasına göre; bu süre içinde "aldatma niteliğini" fiilen gerçekleştirdiği halde, sadece fotoğraf üzerindeki soğuk mührün belge üzerinde bulunmaması sebebiyle "aldatma niteliği" olmaması gerekçesi ile çelişmektedir.

Sanıktan ele geçen belgenin ancak şahsın parmak izi alındıktan sonra o şahsa ait olmadığı anlaşılmış ve sanıktan ele geçen kimlik ancak şahsın araştırılmasından sonra tespit edilebilmiş olmasına göre; bu süre içinde "aldatma niteliğini" fiilen gerçekleştirdiği halde, sadece fotoğraf üzerindeki soğuk mührün belge üzerinde bulunmaması sebebiyle "aldatma niteliği" olmaması gerekçesi ile çelişmektedir.

Sahte olarak hazırlanan belgenin "aldatma niteliği"; kullanıldığı yer, olay, tarafların uzmanlığı gibi her olaya özgü bulgular araştırılarak aldatmanın sağlanıp sağlanmadığının araştırılması gerekmektedir. Sahte olarak hazırlanan belgenin kullanıldığı muhatabın belgenin gerçek belge olup olmamasını fark etmesi kişinin, yaptığı görevin önem ve değeri, eğitimi, benzer belgelere göre sağladığı tecrübe ile sahte belgenin kullanıldığı olaya göre değişmektedir. Üst düzey güvenlikle ilgili ve ciddi ekonomik değerlerle iştigal eden bu işte uzmanlaşmış görevlilerin sahte belgeyi kolaylıkla tespit etmesi mümkündür. Eğitim düzeyi düşük, yaşlı veya o konudaki tecrübe eksikliği olan muhatabın sahteciliği kolaylıkla tespiti mümkün değildir. Bu konuda "aldatıcılık niteliğinin" belgenin gerçekte taşıması gereken vasıflar; mühür, kağıt kalitesi, yazı şekli, rengi olaya ve muhataba göre değerlendirilerek "aldatma niteliği" olup olmamasının değerlendirilmesi gerekirken incelenen dosyadaki fotoğraf üzerinde soğuk mührün belge üzerinde devam etmediği ve "aldatma niteliği" olmadığı gerekçesi ile verilen BERAAT kararı ile ilgili çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/4712, Karar No: 2020/2177, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4712 E.  ,  2020/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19825, Karar No: 2012/17689, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19825 E.  ,  2012/17689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

K A R A R

Hükmün davalılardan ...'a 18/07/2012 tarihinde ".........." adresinde 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Yasa'nın 9.maddesi ile değişik 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilemesi gerekir.

Davalılardan ...'a daha önce tebliğin "Bağlarbaşı Mah.427.Cadde B No:25/5 Keçiören/Ankara" adresinde yapıldığı, gerekçeli karar tebliğinin ise aynı adres " No:21/5 " de yapıldığı ve böylece tebliğin Kanunun gösterdiği yöntemlere uygun olmadığı açıktır.

Bu nedenlerle, davalı ...'ın adresinden ayrıldığı anlaşılmakla adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin olup olmadığı araştırılarak bulunduğu takdirde tespit edilecek bu yeni adrese, bulunmadığı takdirde ise daha önce Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan " No:25/5 adresinde gerekçeli kararın 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/624, Karar No: 2020/11489, Tarih: 16.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/624 E.  ,  2020/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nin 157/1, 52, 53, 58. md. uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 17/10/2017 tarihli bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın, temyiz dışı diğer sanık ...’ın temin ettiği bileziklerle birlikte İzmir’e geldiği, bir süre Bornova ilçesinde dolaştıktan sonra kuyumculuk yapan katılanın işyerinin yakınına geldikleri, sanık ...’ın içinde sadece 5 ayar altın bulunan 31,4 gram olan iki adet bileziği sanık ...’na vererek katılana bozdurmasını söylediği, sanık ...’in katılanın kuyumcu dükkanına girip gerçekte sadece 199 TL değerinde olan iki adet altın kaplama sahte bileziği 2.700 TL mükabili katılana bozdurduğu, katılandan bu parayı alan sanık ...’in hemen iş yerinden çıkıp ileride araç içerisinde beklemekte olan suç ortağı diğer sanık ...’ın yanına gittiği ve paraları burada paylaştıkları, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, uzlaşma işlemlerinin yapılamadığına dair 22/06/2018 tarihli uzlaştırma raporu, sanığın ikrarı, CD izleme tutanağı, teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının CD izleme tutanağının ve sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda vermiş olduğu ifadesinin birbiriyle uyumlu olması nedeniyle reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9005, Karar No: 2010/17132, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9005 E.  ,  2010/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14906, Karar No: 2025/2166, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14906 E.  ,  2025/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2751 E., 2024/173 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/195 E., 2023/165 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk