muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26263, Karar No: 2024/4095, Tarih: 02.05.2024

.547,28 TL asıl alacak yönünden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağın likit olmadığı anlaşılmakla icra inkar tazminatı talebinin reddine; birleşen dava yönünden, davanın davalılar ... ve ... yönünden reddine; diğer davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabulü ile anılan davalıların Zonguldak Kapatılan 3. İcra Müdürlüğünün 2016/3901esas (yeni esas Zonguldak 1. İcra Müdürlüğü'nün 2017/17353 esas) sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazlarının kısmen iptali ile, takibin 76.105,10 TL asıl alacak yönünden devamına ve alacağın likit olmadığı anlaşılmakla icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince davalılar ... ile ...'in kusursuz olduğu ifade edilerek davanın işbu davalılar yönünden reddine karar verilmesinin vicdana, hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca gerekçeye yer verilmeden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasının da usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davanın davalı hemşireler yönünden kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulu'nun 20.02.2020 tarihli raporunda davalı müvekkiline izafe edilen kusuru kabul etmediklerini, davacı üniversitenin dikkat edilmesi gereken kurallar ve görev dağılımına ilişkin belgenin olay tarihine ait olmadığı dikkate alınmadan ve diğer raporların idare kusuru veya doktor kusurlarına ilişkin görüşlerine ilişkin değerlendirmede bulunmayan söz konusu raporun hüküm tesisine elverişli olmadığını, davalı doktorlar yönünden davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, idare mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davacı idarenin ağır hizmet kusuru olduğunun hüküm altına alındığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını ve kusuru bulunmayan davalı yönünden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, söz konusu olayın yaşanmasında davacı kurumun tam ve ağır kusurlu olup, davacı kurumun kusur oranının %50'nin çok üzerinde olduğunu, davacı üniversite bünyesinde görev ve yetki dağılımına ilişkin nitelikli veya basit anlamda bir iş bölümü olmadığı gibi, buna ilişkin olayın yaşandığı tarihte düzenlenmiş herhangi bir yazının da bulunmadığını, mahkemece yaşanan olayda dava dışı ve dava içi başkaca şahısların kusur ve sorumlulukları göz ardı edilerek kusur ve sorumluluğu bulunmayan davalı müvekkili yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; olay tarihi olan 24.01.2006 tarihinde dava dışı ödeme yapılan hastanın Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi koroner yoğun bakım ünitesine yatırıldığı, davalı doktor ... gözetiminde davalı doktor ... tarafından aynı gün yapılan koroner anjiyografi işlemi sırasında hastanın bağırması üzerine ikinci hastanın içeri alındığı, ikinci hastada da aynı problemler olduğu, hastaya koroner anjiyografi uygulaması sırasında anjiyografi kateterinde serum fizyolojik yerine etil alkol verildiğinin anlaşıldığı, buna bağlı olarak ortaya çıkan klinik tabloda uygulamada kullanılacak solüsyon ve malzemelerin hazırlanmasından sorumlu koroner anjiyografi laboratuvarı hemşireleri olan davalılar ile birlikte koroner anjiyografi uygulamasını gerçekleştiren davalı doktorların da tıbbi yönden gerekli dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket ettikleri, tüm davalıların ihmallerinin bulunduğu kanaatine varıldığından taraf vekillerinin bu hususlara ilişkin istinaf itirazlarının yerinde görüldüğü, ayrıca davanın, sağlık hizmeti sırasında verilen zarar nedeni ile müteselsil sorumlu devletin ödediği tutarın diğer sorumlulardan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu, rücunun amacının, birlikte sorumlular arasında hakkaniyete göre denge kurmak olduğu ve rücunun kapsamının belirlenmesinde kusur etkin bir öğe ise de, hakkaniyet hususunun da onunla birlikte değerlendirilmesi gereken önemli öğelerden biri olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 üncü maddesi) uyarınca davaya konu olayın gerçekleşme biçimi, olay sonrası sağ ayak parmakları kesilen hastanın tedavisinde başka personelin de görev almış olması ve çalışma koşulları gibi unsurlar gözetilerek tazminat miktarından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52 nci maddeleri uyarınca (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44 üncü maddeleri) uygun bir hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, somut olayın açıklanan özellikleri dikkate alındığında davacı idare tarafından talep edilen tazminat miktarları üzerinden hakkaniyete uygun bir indirim yapılarak davalıların asıl dava bakımından 20.000,00 TL, birleşen dava bakımından ise 15.000,00 TL üzerinden sorumlu tutulmasının olaya uygun düştüğü gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile asıl davanın kısmen kabulü ile davalılar ..., ..., ... ve ...'un Zonguldak 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2841 esas sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazların kısmen iptali ile takibin 20.000,00 TL asıl alacak yönünden devamına ve davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile davalılar ..., ..., ... ve ...'un Zonguldak Kapatılan 3. İcra Müdürlüğünün 2016/3901 esas sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazların kısmen iptali ile takibin 15

..., ..., ... ve ...'un Zonguldak 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2841 esas sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazların kısmen iptali ile takibin 20.000,00 TL asıl alacak yönünden devamına ve davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile davalılar ..., ..., ... ve ...'un Zonguldak Kapatılan 3. İcra Müdürlüğünün 2016/3901 esas sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazların kısmen iptali ile takibin 15.000,00 TL asıl alacak yönünden devamına ve davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı kurumun da tabi olduğu ve hükümlerine uymak zorunda olduğu Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde davalıların kişisel kusurlarının bariz ve açık olduğunu, davalıların görevlerini tam olarak yerine getirmediklerini, davalıların ameliyathanenin işleyişinden, görevli personelden ve ayrıca yapılacak tüm tıbbi müdahalelerden sorumlu olduklarını, bu bağlamda idareye kusur atfedilmesinin kabul edilebilir nitelikte olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince hukuka ve hakkaniyete aykırı olacak şekilde fahiş miktarda hakkaniyet indirimi yapılmasının yerinde olmadığını ve gerekçesiz biçimde icra inkar tazminatına hükmedilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu anjio işleminde her bir personelin görev ve sorumluluğunun bulunduğunu, malzemelerin hazır ... getirilmesi ve ilaçların hazırlanmasının tamamen hemşirelerin görev ve sorumluluğunda olduğunu, davacı üniversite tarafından ameliyathanede acil tıp teknisyeni görevlendirilmesinin ağır hizmet kusuru olduğunu, hemşire ... ve ... ile temizlik personeli ...'un dikkatsizliği ve kusurlarının gözardı edildiğini, olayın asıl sorumluların anılan personel ve bunlar arasındaki koordinasyonu sağlayacak olan Başhemşirelik ve Bölüm Başkanlığı olduğunu, davalı müvekkilinin ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini ve söz konusu kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, davalının uzmanlık eğitimi alan asistan olarak tüm işlemlerini sorumlu olduğu hocaları nezaretinde ve bilgisinde gerçekleştirdiğini, bir asistan olarak hemşireleri denetlemek veya görev ve sorumluluklarını onlara hatırlatmak gibi bir görevi olmamasına rağmen, elbette yanlış olan şeyleri gerekli mercilere gereken zamanda ifade ettiğini, dava konusu olayın davacı üniversitenin hizmet kusuru ve hemşire görev ve sorumluluğundaki bir dikkatsizlikten kaynaklandığını, davacı üniversitenin kendi içinde oluşturduğu akademik bir bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda ve davacı üniversitenin talebi ile Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyesi Prof. Dr. ... tarafından hazırlanan raporda olayın hemşire hizmetlerinden kaynaklandığı ve asistan ve uzman doktorların kusuru bulunmadığının belirlendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; yargılama aşamasında davalıların olayda kusurunun olup olmadığı varsa kusur oranlarının tespiti yönünde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'ndan alınan rapor ve ceza dosyasında alınan rapor ile davalı doktorların kusuru olmadığının tespit edildiğini ve ceza mahkemesinde müvekkili davalı doktorun beraatine karar verildiğini, Bölge Adliye Mahkemesince, dosyada bulunan deliller yok sayılarak ve vicdani kanaat kullanılarak yeniden davalı müvekkilini sorumlu tutacak şekilde hüküm tesis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ve vekalet ücreti tayin edilirken kabul ve ret oranları dikkate alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı doktor ve hemşirelerin tedavi hatası sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle davacı kurum tarafından dava dışı hastaya ödenen tazminatın davalı doktor ve hemşirelerden rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15 inci maddesi, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Resmi Gazetede 27.05.2022 tarihinde yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13 üncü madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde davalı ...'un kardiyoloji uzmanı, davalı ...'in anılan hastanede Kardiyoloji Anabilim Dalı'nda asistan doktor, diğer davalılar ... ve ...'nin ise hemşire olduğu, dava dışı ... tarafından uygulanan tedavide hizmet kusuru olduğundan bahisle üniversite aleyhine Zonguldak İdare Mahkemesinin 2007/487 esas ve 2011/358 karar sayılı dosyası ile açılan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davacı idare tarafından dava dışı hastaya ödenen bedelin davalılardan rücuen tahsilinin istendiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2.Bozma nedenine ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple, davacı vekilinin ve davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılar ... ve ...'e iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10819, Karar No: 2008/12537, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10819 E.  ,  2008/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevki 438 ada 31 parsel sayılı 123758 m2 yüzölçümündeki zeytinlik nitelikli taşınmaz, köy tüzelkişiliğinin 20 yılı aşkın süreden beri zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, tesbitin iptaline, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin, 1966 yılında yapılıp 1969 yalında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, taşınmazların eğiminin %12 den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, maki florası ile kaplı bulunduğu, orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu belirlenmiştir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. Maddesinin 2. fıkrasının İ bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır.

Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi %12 yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin a bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,” ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi %12 den fazla olan tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının J bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3560, Karar No: 2012/4239, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3560 E.  ,  2012/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden, davalılar ..., ... ve ...’e dava dilekçesinin 17.05.2010 tarihinde ve mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesine tebligatlarına “muhataba 17.05.2010 tarihinde tebligat yapılmış olup adres yetersiz gerekçesi ile iade edilmesi halinde ilgili memur hakkında suç duyurusunda bulunulacaktır“ ibaresi şerh verilmek sureti ile Tebligat Kanununun 21/2. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 21. ve Tüzüğün 28. maddesine göre yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan Tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalılara Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince sözü edilen tebligatlar yapılmış ise de bunlar, Yasa ve Tüzüğün yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun yapılmadığından geçersizdir.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak öncelikle davalıların adreslerinin ilgili kurumlardan ve zabıtadan sıkı şekilde araştırılarak, mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara yukarıda belirtilen hususlar da gözönüne alınmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz ve cevap süresi de beklenmesinden ve ayrıca yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığının hakimlikçe bizzat denetlenmesinden,

2-Davalı ... vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

2-Davalı ... vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde, keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.