muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17412, Karar No: 2013/16310, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17412 E.  ,  2013/16310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Kayseri şubesinde profesyonel şube sekreteri olarak çalıştığının tespiti ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı sendikanın Kayseri Şubesinde 05.06.2005 tarihinden 31.01.2010 tarihine kadar üç dönem şube sekreteri olarak görev yaptığını, son dönem hariç profesyonel kadro verilmediğini, oysa her üç dönem de tüzük gereği profesyonel sendika yöneticisi olmasına rağmen davalı sendika tarafından tüzüğe aykırı davranılarak haklarının verilmediğini iddia ederek ücret farkı, nakdi sosyal yardım, hizmet teşvik ödemesi ve farkı, yıllık izin ücreti farkı ile tüzüğünün 51-h maddesi gereğince genel kurulda aday olmayanlara ödenmesi gereken altı aylık ücreti tutarındaki tazminat farkı alacaklarının kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; tüzüğün 32. maddesi gereğince profesyonel statü verme yetki ile görevinin sendika yönetim kurulunda olduğunu, yönetim kurulunca şubeye bağlı işyerleri, bu işyerlerinden alınan aidat miktarı, şubenin gelişme potansiyeli, geliri dikkate alınarak profesyonel statünün verildiğini, davacının yöneticisi olduğu Kayseri şubesinin üye sayısının sürekli düşme eğiliminde olduğunu, davacıya gerek amatör sendika yöneticisi gerekse profesyonel sendika yöneticisi olduğu dönemlerde her ay için düzenli olarak ücretlerinin ödendiğini, davacının seçilemeyince kendisine maddi çıkar sağlamak amacıyla kötü niyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iddia ettiği gibi profesyonel sendika yöneticisi olmasına rağmen amatör sendika yöneticisi olarak çalıştırıldığı ve bu şekilde hak kaybına uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının profesyonel sendika yöneticisi olup olmadığı ile talep ettiği ücret, hizmet teşvik, yıllık izin ücreti, nakdi sosyal yardım, hizmet ödeneği alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 44. maddesinde, “Sendikalar gelirlerini Sendikalar Kanunu ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamazlar ve bağışlayamazlar.” denilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının profesyonel sendika yöneticisi olup olmadığı ile talep ettiği ücret, hizmet teşvik, yıllık izin ücreti, nakdi sosyal yardım, hizmet ödeneği alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 44. maddesinde, “Sendikalar gelirlerini Sendikalar Kanunu ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamazlar ve bağışlayamazlar.” denilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 45. maddesinde, “Konfederasyonlar ile sendikaların ve şubelerinin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek, yolluk ve tazminatlar genel kurul tarafından tespit olunur. Bunlar da yönetim kurulunca faaliyet raporunda gösterilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Diğer taraftan 2003 yılı Tüzüğünün 32. maddesinde, “…Seçilecek asıl üyelere, üye sayısına göre belirlenen görev unvanları için profesyonel kadro verilmesi Sendika Yönetim Kurulu yetkisi dahilindedir. Profesyonel kadrolar hiçbir şekilde müktesep hak teşkil etmez. Şube üye sayısının belirlenen sayının altına düşmesi halinde, üye sayısının düşme oranına göre kadroların profesyonel veya amatör olarak değerlendirilmesi de yine Sendika Yönetim Kurulu yetkisi dahilindedir.” denildikten sonra üye sayısının 1500’den fazla 2501’den az olması halinde hem başkan hem de şube sekreteri profesyonel statüde olacağı açıklanmıştır.

2006 yılı Tüzüğünde aynı maddede, “…Şube kapsamındaki işyerlerinde aidatlı üye sayısı; 500'den 1500'e kadar olan şubelere bir profesyonel (Şube Başkanı); 1501'den 2500'e kadar olan şubelere iki profesyonel (Şube Başkanı, Şube Sekreteri) ; 2501'den 3500'e kadar olan şubelere üç profesyonel (Şube Başkanı, Şube Sekreteri, Şube Mali Sekreteri) 3501'den yukarı olan şubelere dört profesyonel (Şube başkam, şube sekreteri, şube mali sekreteri, şube teşkilatlandırma sekreteri) yönetici kadrosu verilir. Şube aidatlı üye sayısının artması halinde profesyonel yönetici kadrosu en geç 6 ay içerisinde verilir. Şube aidatlı üye sayısının eksilmesi halinde profesyonel yöneticilik kadrosu, tespit edilen eksilme tarihinden itibaren en geç 6 ay sonunda geri alınır. Aidatlı üye sayılarının yukarıda belirlenen sayının altında olması veya bu sayının eksilmesi halinde; şubeye bağlı işyerlerini, bu işyerlerinin coğrafî konumunu, şubeye bağlı işyerlerinden alman aidatları, şubenin ileriye dönük gelişme imkanlarını, teşkilatlanmasını, faaliyet sahasının dağınıklığını, çalışma potansiyelini, gelir ve giderini göz önünde tutarak, tüm bu hususları birlikte değerlendirerek profesyonel yöneticilik kadrosunun (kadrolarının) verilip verilmemesi, verilmiş kadroların geri alınıp alınmaması konusunda nihai karar ve takdir yetkisi kesin nitelikte olmak üzere Merkez Yönetim Kuruluna aittir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine 2003 yılı Tüzüğünün 21. maddesinde, “Ana tüzüğün 32. maddesi uyarınca üye sayısına göre belirlenen görev unvanları için profesyonel kadro verilmesi Sendika Yönetim Kurulu yetkisi dahilindedir. Şube üye sayısının belirlenen üye sayısının altına düşmesi halinde ise üye sayısının düşme oranına göre kadroların profesyonel veya amatör olarak değerlendirilmesi de yine Sendika Yönetim Kurulu yetkisi dahilindedir” denilirken 2006 Yılı tüzüğünün 21. maddesinde, “Ana tüzüğün 32. maddesi uyarınca üye sayısına göre belirlenen görev unvanları için profesyonel kadro verilmesi, şube üye sayısının belirlenen üye sayısının altında olması halinde 32. maddede belirlenen kıstaslar dikkate alınarak profesyonel kadroların verilmesi belirlenen sayının altına düşmesi halinde geri alınıp alınmaması konusunda nihai karar ve takdir yetkisi kesin nitelikte olmak üzere yönetim kurulu yetkisi dahilindedir” ifadesine yer verilmiştir.

1-Somut olayda çözülmesi gerekli hukuki problem davacının iddia ettiği dönemlerde profesyonel sendika yöneticisi olup olmadığıdır. Davacıya 01.03.2007 tarihinden itibaren davalı Sendika Yönetim Kurulu tarafından profesyonel sendika yöneticisi sıfatı verildiği ve davacının da işyerinden ayrılarak bu son dönem için fiilen profesyonel sendika yöneticiliği yaptığı uyuşmazlık dışıdır. Zaten davacının bu döneme ilişkin talebi daha önceki iki dönem profesyonel sendika yöneticisi sayılmaması sebebiyle son dönemki haklarının kendisine eksik ödenmesi iddiasına dayanmaktadır.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Sendika yöneticisine emeği karşılığı düzenli olarak dönemsel ödeme yapılması, çalışmasının kuruma bildirilmesi ve ücret bordrosu düzenlenmesi iş ilişkisinin varlığını göstermez.

Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Profesyonel sendika yöneticiliği, idare hukukunda yer alan statüler gibi değildir. Profesyonel sendika yöneticiliği kadrosunun açık olması bir başka ifadeyle sendika yönetim kurulunca şube sekreterliği kadrosunun profesyonel kadro olarak kabulüne karar verilmesi sendika yöneticisinin kendiliğinden o kadroya atanmış sayılacağı sonucunu doğurmaz. Sendika yöneticisinin de profesyonel sendika yöneticiliğini talep etmesi gerekir. Bir başka ifadeyle profesyonel sendika yöneticiliği, sendika yöneticisinin tercihine bağlı bir pozisyondur. Yöneticinin, özellikle sendikanın sağlayacağı maddi menfaatlerle iş sözleşmesi ile sağlayacağı menfaatler ve profesyonel yöneticilik nedeniyle üzerine aldığı risk gibi hususları birlikte değerlendirmesi neticesinde amatör sendika yöneticiliğini tercih etmesi mümkündür. Bunun sonucu olarak sendika yöneticisinin talebi yoksa profesyonel sendika yöneticiliği kadrosu açık olsa bile sendikanın yöneticinin profesyonel sendika yöneticisi olarak değerlendirme yükümlülüğünden söz edilemez. Diğer taraftan Profesyonel sendika yöneticileri işyerinden bu amaçla ayrılırlar. Uyuşmazlık dönemindeki yasal düzenlemeye göre iş sözleşmeleri bu nedenle sona erer. Oysa amatör sendika yöneticileri işyerinde çalışmaya devam edip sendikal faaliyetlerini sendikal izinleri ile yerine getirirler.

Davacının ilk iki dönem işyerinde çalışmaya devam edip fiilen profesyonel sendika yöneticiliği yapmadığı açıktır. Dosyada davacının sendikadan profesyonel sendika yöneticiliğine alınma talebi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Öncelikle mahkemece bu yönden araştırma yapılarak bu husus aydınlatılmalıdır. Bundan sonra davacının talebi olduğu ve davalı sendika tarafından hukuka aykırı olarak davacının profesyonel sendika yöneticisi pozisyonunun verilmediği tespit edilecek olunursa davacının ilk iki dönem fiilen profesyonel sendika yöneticiliği yapmadığı dikkate alınarak fiilen çalışmanın karşılığı olan taleplerini ancak maddi tazminat olarak talep edebileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu halde maddi tazminata ilişkin esaslar uygulanarak sonuca gidilmelidir.

2-Mahkemenin kabulüne göre de, dosyada davacının şahsi sicil dosyasının ve şube genel kurulu seçim tutanaklarının dosyada bulunmadığı görülmektedir. Bunların dosya kapsamına dahil edilmesi gereklidir. Ayrıca bilirkişi kök ve ek raporu denetime elverişli olmadığı gibi hükme esas alınabilecek nitelikte de değildir. Bilirkişi raporunda şube başkanı olan...’a yapılan ödemeler banka hesap ekstresinden tespit edilip davacıya yapılan ödemeler mahsup edilerek sonuca gidilmiştir. Ancak şube başkanı davacının emsali olmayıp aldıkları ücretler ve tüzükte sağlanan haklar farklıdır. Bunun dışında bilirkişinin hesap yöntemine göre emsal alınan...’a yapılan ödemelerin neyi kapsadığı, hangi hakları içerdiği belli olmadığı gibi bilirkişice davacının talepleri hak kazanma noktasında ayrı ayrı değerlendirilmediğinden hesaplanan tutarın hangi zarar unsurlarını kapsadığı da belirli değildir. Bu noktada örneğin yöneticiye hizmeti sonunda hizmet ödeneği gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemelere Yargıtay kıdem tazminatı tavanının uygulanması gerektiği görüşündedir. Oysa hesaplanan tutarın hangi zarar unsurlarını içerdiği açık olmadığından bu yönden denetim de yapılamamaktadır. Yine bilirkişi raporunda davacının amatör yönetici iken işyerinde çalışması dolayısıyla aldığı ücretler ile diğer haklar araştırılıp yapılan hesaplamadan düşülmemiştir. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre davalının sair temyizlerinin sonra değerlendirilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6414, Karar No: 2015/12038, Tarih: 10.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6414 E.  ,  2015/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/53722

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/1221 (E) VE 2014/550 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20011, Karar No: 2017/3228, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20011 E.  ,  2017/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8200, Karar No: 2017/14994, Tarih: 30.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/8200 E.  ,  2017/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 28.09.2017 tarih ve 2016/18814 Esas - 2017/11631 Karar sayılı ilamı ile; 14.04.2015 tarihinde yapılan hacze ilişkin olarak düzenlenen 29.06.2015 tarihli, 22 örnek davet kağıdının şikayetçi borçlu ...'e tebliğine ilişkin tebligat mazbatasının aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesinin istendiği, ancak borçlu ...'e ilişkin tebligat mazbatası yerine, dava dışı borçlu ...'a ilişkin tebligat mazbatasının gönderildiği, dolayısıyla ilâm gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Dairemiz kararının yerine getirilmemesi sorumluluk doğurabileceği gibi, işin uzamasına da neden olduğundan, 29.06.2015 tarihli 22 örnek davet kağıdının şikayetçi borçlu ...'e tebliğine ilişkin tebligat mazbatasının ivedi olarak aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8811, Karar No: 2013/6888, Tarih: 17.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8811 E.  ,  2013/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7778, Karar No: 2024/4136, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7778 E.  ,  2024/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1114 E., 2023/1857 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/813 E., 2023/40 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2005 yılından beri evli olduklarını, ortak üç çocuklarının olduğunu, tarafların evliliklerinin 2018 yılının başında davalının ortak konutu, ortak çocukları da zorla yanına alarak terk etmesiyle fiili olarak sonlandığını, 2018 yılının başından beri davalının çocuklarla birlikte ailesinin yanında kaldığını, evlilik birliği içerisinde davalının müvekkiline ve ailesine yönelik hakaretler ettiğini, ev işleriyle, çocuklarla ve temizlikle ilgilenmediğini, sebepsiz yere müvekkilini şikayet ettiğini, davalının müvekkilini ailesiyle ve komşularla görüştürmediğini, eve misafir istemediğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin yargılama süresince tedbiren, hükümle birlikte kesin olarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının kendisiyle ve çocuklarıyla hiç ilgilenmediği gibi gece yarılarına kadar ve hatta bazı zamanlar günlerce evine gelmediğini, davacının başka kadınlarla yaşadığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, eşinin kendilerine şiddet uyguladığını, bu sebeple annesinin yanına çocuklarla birlikte sığındığını, eşinin Halk Sağlığı Müdürlüğünde şoförlük yaptığını, iyi bir maaş aldığını belirterek davanın reddine, eğer boşanmaya karar verilir ise tarafına bağlanacak tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip yoksulluk nafakasına dönüştürülmesini, ortak çocuklar için Yalvaç Aile Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2018 tarih ve 2018/29 Esas salı dosyası ile bağlanan iştirak nafakasının çocuklar için aynen devamına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2019 tarih ve sayılı 2018/596 Esas, 2019/997 Karar sayılı kararı ile, evlilik birliği içinde davalı kadının evin ve çocukların temizliğiyle ilgilenmediği, yemek yapmadığı, çocukları yanında kocasına hakaret sözleri sarf ettiği, sebepsiz yere kocasını şikayette bulunduğu, 2018 yılının başında haber vermeden çocukları da alarak evi terk ettiği, ailesinin yanına yerleştiği, o tarihten beri tarafların fiilen ayrı yaşadıkları anlaşılmış, davalının dinlenen tanığının anlatımlarının ise soyut ve duyumlardan ibaret beyanlar olduğu, davalının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği ve ağır kusurlu hareketleri sonucunda ortak hayatın devamı kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı vicdani kanısına varıldığından tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen çocuklar için dava tarihinden itibaren Salih Arda için aylık 200,00 TL Mustafa Kağan için aylık 150,00 ve İbrahim Kıvanç için aylık 150,00 TL olmak üzere toplamda aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2021 tarih ve 2020/1209 Esas, 2021/2343 Karar sayılı kararı ile; davalı tarafça davacının telefon kayıtlarının getirtilmesi istenildiği halde getirtilmediği ve davalı kadın lehine tedbir nafakası bağlanması gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı