muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10126, Karar No: 2017/7336, Tarih: 11.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10126 E.  ,  2017/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın olay tarihinde yapılan alkol uygulamasında alkol metreyi üflemeyi reddettiği ve buna ilişkin olarak alkol kontrolünü ret tutanağının düzenlediği, ancak sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde alkollü olduğunu kabul ettiğinin görüldüğü, benzer şekilde olay günü görevli Jandarma trafik ekibi görevlilerinin aşamalarda alınan ifadelerinde sanığın aşırı derecede alkollü olduğunu, ayakta durmakta zorlandığını, ayakta sallandığını ve aşırı bir alkol kokusu olduğunu beyan ettikleri, böylelikle alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10926, Karar No: 2011/2787, Tarih: 29.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/10926 E.  ,  2011/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Birleştirilen dosyada davalı olarak hakkında hüküm kurulan ... 'a yerel Mahkeme kararının tebliğ edilmediği anlaşıldığından adı geçen davalının Gaziantep 5.Noterliğinin 21.10.2004 tarih 21924 sayılı vekaletnamedeki adresi istenerek belirlenecek bu adresinde yerel mahkeme kararının tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ,

2-Dava konusu ...,... Parsel ile aynı yer 3284 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazlara ait tapu kayıtlarının ilk tescilinden itibaren tüm tedavül kayıtları ve imar uygulaması yapılmış ise buna ilişkin belgelerin ve ... mevkii 161 pafta ... ada 28 parsele ait tapu kayıtlarının ilk tescilinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile imar uygulaması yapılmış ise buna ilişkin belgelerin bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkamesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/649, Karar No: 2024/3298, Tarih: 14.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/649 E.  ,  2024/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1259 E., 2023/1291 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/82 E., 2017/72 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından ve duruşma istemli olarak davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Adıyaman ili... ilçesi ... Köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesine istinaden yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Korovi mevkii 150 ada 1 parsel sayılı 10.518,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, susuz tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili... ilçesi ... Köyü Korovi mevkii 150 ada 1 parsel sayıl taşınmazın, devletin hüküm ve tasasrrufu altında olan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle edinilmesi mümkün yerlerden bulunmadığı gibi, imar - ihya koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili talep etmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili... ilçesi ... Köyü Korovi mevkii 150 ada 1 parsel sayıl taşınmazın, devletin hüküm ve tasasrrufu altında olan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle edinilmesi mümkün yerlerden bulunmadığı gibi, imar - ihya koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " dava konusu taşınmaz üzerinde 1985 yılından bu yana kullanım olduğu, belgesizden zilyetlik yoluyla kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinilmesi için gerekli olan 20 yıllık sürenin dolduğu, ayrıca taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız kullanıldığı, taşınmaz üzerindeki taşların boyut itibariyle tarıma engel teşkil etmediği, bu yönde verilen teknik bilirkişi raporlarının da mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişilerin beyanları ile desteklendiği, hava fotoğraflarında ve zirai bilirkişinin raporlarında taşınmazın durumunun net olarak belirlendiği, bunun dışındaki mahalli bilirkişi beyanlarının takdiri delil olacağı, tespit malikinin göç etmesine karşın yarıcılık ile zilyetliğini sürdürdüğü, dava konusu yerle ilgili olarak mera tahsis kararının bulunmadığı, davalının sulu ve kuru toprakta 40/100 dönüm sınırını aşmadığı " gerekçesiyle verilen, davacı Hazinenin davasının reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline dair önce kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince; " öncesi senetsizden gelen taşınmazda davalı yararına olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, taşınmazın halen aktif dere yatağında bulunduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, buna göre Hazinenin davasının reddinin doğru olmadığı " gerekçesiyle, davacı Hazinenin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ... vekilinin davasının kabulüne ve 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile paftasında " Dere Yatağı " olarak gösterilmesine " karar verilmiş; bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 23.02.2022 tarihli ve 2021/5649 Esas, 2022/1528 Karar sayılı ilamıyla; " Dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belge incelendiğinde, bu hususta konusunda uzman teknik bilrikişi raporu aldırılmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiğinin anlaşılmakta olduğu açıklanarak, mahallinde yeniden keşif yapılıp hava fotoğraflarından da yararlanmak suretiyle jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli, denetlenebilir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi " gereğine değinilerek bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; " tüm dosya kapsamı, keşif ve teknik bilirkişi raporları dikkate alındığında, dava konusu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfıyla kadastro tespitinin yapıldığı, davacı ... tarafından dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açıldığı, dava konusu taşınmazın halihazırda kısmen kuzey ve batı sınırında Zugur Deresi'nin bulunduğu, 12.9.2023 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre, dava konusu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümlerinin imar ve ihyasının 20 - 22 yıl önce başladığı, (C) harfiyle gösterilen bölümün imar ve ihyasının ise 28 - 30 yıl önce başladığı, (C) harfiyle gösterilen bölümün sınırında yer alan ağaçların yaşları, sınırındaki toplanmış taşların fiziksel değişimi ile bu alanın (A) ve (D) harfleriyle gösterilen alandan daha evvel imar ve ihya edilerek tarımsal amaçlı kullanılmaya başladığının belirtildiği, 31.08.2023 tarihli harita mühendisi bilirkişi raporuna göre, 1984 ve 1999 tarihli hava fotoğrafında (A) harfiyle gösterilen bölümde tarımsal faaliyet izine rastlanmadığı, (D) harfiyle gösterilen bölümün "su akar yolu" olarak görüldüğü, (C) harfiyle gösterilen alanda tarımsal faaliyet izine rastlandığı, 2011 tarihli hava fotoğrafında (A), (D) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerde tarımsal faaliyet yapıldığının bildirildiği, bu durumun rapor ekindeki 1984 ve 1999 tarihli hava fotoğrafları ve 1988 ve 2002 tarihli memleket haritaları üzerinde işaretlendiği, 04.09.2023 tarihli jeoloji raporunda taşınmazın sınırında bulunan Zugur Deresi'nin geçmiş yıllarda meydana gelen yağışlardan dolayı dere yatağından akan suların taşıdığı malzemelerin (zirai toprak ve kireç taşları) suyun akış hızının azalması sonucu elverişli yerlere birikmesiyle meydana geldiği, yine taşınmazın Zugur Deresi sınırında büyük bloklarla yapay set oluşturulmuş olup derenin ıslahının sağlandığı, derenin aktif olduğu, ancak su debisinin taşınmaza bir etkisinin olmadığı, sonbahar ve kış aylarında suyun debisinde yükselmeler olacağı, 1984 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın (D) bölgesinde derenin su yolu oluşturduğu, 2011 ve 2017 tarihli hava fotoğraflarında ise suyun debisinin düşmesi ve dere ıslahının yapılması nedeniyle (D) bölgesindeki su yolunun kaybolduğu, dere ile taşınmaz arasında 1 metre kot farkının bulunduğu, bu nedenle yüzey su taşkın riskinin beklenmediğinin bildirildiği hususları dikkate alındığında, dava konusu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümleri üzerinde tespit tarihi itibariyle imar ve ihya nedeniyle 20 yıl süreyle ekonomik amaca uygun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle kazanım koşullarının davalı ... yararına oluşmadığının, taşınmazın (C) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde ise oluştuğunun anlaşıldığı " gerekçesiyle, davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne, dava konusu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 31.08

... yararına oluşmadığının, taşınmazın (C) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde ise oluştuğunun anlaşıldığı " gerekçesiyle, davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne, dava konusu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 31.08.2013 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3519,80 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 815,32 metrekare yüz ölçümündeki bölümlerinin kadastro tespitinin iptali ile aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına, (C) harfi ile gösterilen 6182,93 metrekare yüz ölçümündeki bölümün kadastro tespiti gibi 150 ada 1 parsel olarak davalı ... adına tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalının tüm ve davacı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 3402 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve sicil oluşturmaya elverişli olacak şekilde karar vermek zorunda olup Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ... adına tespitine karar verilen taşınmaz bölümlerinin vasıfları yazılmaksızın tescil kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamakta ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm ve davacı ... vekilinin ise sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde geçen " davacı ... adına " ibaresinden önce gelmek üzere " tespitteki niteliğiyle " ifadesinin yazılmasına ve hükmün 6100 sayılı Kanun'un 370/2 nci maddesi gereğince bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan 427,60 TL harcın onama harcına mahsubuna,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7255, Karar No: 2015/11937, Tarih: 25.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7255 E.  ,  2015/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; MHP...İl Başkanı olan sanığın, parti binasında düzenlediği basın açıklaması ile, ili ziyaret eden İçişleri Bakanı ile bir vatandaş arasında yaşanan dialog neticesinde vatandaşın sevincini göstermek için oyun oynamasına alkış tutan mağdur hakkında, “... Belediye Başkanına sormak istiyorum. Belediye Başkanı olmanın yolu takla atmaktan, amuda kalkmaktan mı geçiyor. Soytarı şekil değiştirip Belediye Başkanı kisvesine bürünmüş olsa da biz biliyoruz ki o soytarılığını yapmaya devam edecektir. Soytarı kralına karşı her türlü şaklabanlığı ve şebekliği yapmada hüner sahibidir” şeklinde beyanlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sanığın hakaret suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık, belediye başkanı olan mağdura yönelik sözlerinin hakaret suçunu oluşturmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki, sanığın sözlerindeki ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte, bu ifadelerin, Anayasa ve AİHS ve AİHM içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sanığın hakaret suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık, belediye başkanı olan mağdura yönelik sözlerinin hakaret suçunu oluşturmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki, sanığın sözlerindeki ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte, bu ifadelerin, Anayasa ve AİHS ve AİHM içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. .../İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir. (... v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.