muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14902, Karar No: 2025/2164, Tarih: 17.02.2025

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup Bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan Üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12312, Karar No: 2010/842, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12312 E.  ,  2010/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Zirve Dersanesi ...İnş.Rek.Tur.San.Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Dahili davalılardan ..., ... ve ...'a mahkeme kararı tebligatı, dahili dava dilekçesinin yöntemince tebliğ edildiği adresler yerine farklı adreslere çıkartılmış ve bu adreste tanınmadıklarından tebligat yapılamayınca, bu kez anılan Yasanın 35.maddesine göre aynı adrese tebligat yapılmıştır. Mahkemece dahili dava dilekçesinin tebliğ edildiği adreslere mahkeme kararının tebliği gerekirken farklı adrese 35.maddeye göre tebligat yapılmış olması usulsüzdür.

Bu nedenle adı geçen davalılara Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2- Tebligat Yasasının 11.maddesi gereğince vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Dahili davalı ... davada kendini vekille temsil ettirdiği halde mahkeme kararı vekil yerine asıla tebliğ edilmiştir. Yukarıda açıklanan yasa hükmü gereğince tebligatın vekile yapılması ve temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4804, Karar No: 2020/2181, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4804 E.  ,  2020/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23007, Karar No: 2013/20136, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23007 E.  ,  2013/20136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sendikanın kurulu bulunduğ 5 nolu dokuma hazır giyim ve deri iş kolunda çalışan toplam işçi sayısı ve Deri İş üye sayısına ilişkin tebliğin iptali ile uygulanmasının tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu gereğince 26.01.2013-28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan iş kollarındaki işçi sayıları ile sendika üye sayılarına ilişkin 2013 Ocak ayı istatistikleri hakkında tebliğ ile davacı sendikanın TİS ehliyetini yitirdiğini işkolu barajı bakımından öngörülen kademeli geçişten işkolu birleştirilmesi sebebiyle davacı sendikanın yararlanamadığını, kademeli olarak öngörülen iş kolu barajının 98 sayılı ve 87 sayılı ILO sözleşmelerinin hükümlerine, BM sosyal ve ekonomik haklar (7. madde, 8. madde) ile siyasal haklar (8. madde) anlaşmalarına, Avrupa Sosyal Şartının 5. ve 6. maddelerine ve bu hükümleri üstün tutan Anayasanın 90. Maddesine aykırı olduğunu, ayrıca tebliğde davacı sendika üye sayısının da hatalı olarak tespit edildiğini, TCKN olmayan üye kayıt fişlerinin dikkate alınmadığını, oysa bu zorunluluğun 2008 yılından itibaren getirildiğini, yine işyerinden yaşlılık aylığı ya da toptan ödeme alarak ayrılıp da çalışmaya devam edenlerin sendika üyeliklerinin devam edip etmediğinin araştırılmaksızın tespit yapıldığını, bakanlığın istatistikleri hazırlarken SGK kayıtlarına dayanırken gerekli inceleme ile düzeltmeleri yapmadığını, bunun da hatalı olduğunu, örneğin tekstil işkolunda 2009 temmuz istatistiği ile 2013 Ocak istatistiği arasında yaklaşık 310.000 işçi farkı bulunduğunu, belirterek bu tebliğin 6356 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi uyarınca uyum sağlama sürecinin haksız ve ölçülülük ilkesine aykırı olması, tebliğin Uluslararası Sözleşmelere aykırı olması, Tebliğin Deri-İş Sendikası üye sayısına ilişkin kısmının hatalı olması, Deri İş Sendikasının faaliyet gösterdiği 5 nolu işkolundaki çalışan işçi sayısına ilişkin kısmın hatalı olması sebepleriyle davacı Sendikanın kurulu bulunduğu 5 nolu Dokuma hazır giyim ve deri iş kolunda çalışan toplam işçi sayısı ve Deri İş üye sayısına ilişkin tebliğin iptali ile uygulanmasının tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili; davacının itirazında somut dayanakların belirtilmediğinden davalın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiğini, mülga 2822 sayılı Kanun'unn 12/3 maddesi ile Bakanlığın yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde 01.08.2010 tarihinden itibaren kendisine gönderilen üyelik ve istifa bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan bildirimlerin esas alınacağı hükmünün getirildiğini, iş kolu istatistiği ve yetkili sendikanın belirlenmesinde Yetki Tespit Projesi yazılımı marifetiyle işyeri tescil bilgilerini ve Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan bildirimlerin günlük ve güncel olarak alındığını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından uzun yıllar Sosyal Güvenlik Kurumu sicil ve T.C kimlik numaralı alınarak işlemlerin yapılması ve bunun Bakanlık kayıtlarıyla eşleştirilerek teyidinin yapılması nedeniyle üye kayıt fişleri üzerinde TCKN bulunmamasının sonuca etkili bulunmadığını, ihtiyati tedbir sebebinin ve türünün açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle ihtiyati tedbir şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davada Öz İplik-İş Sendikası üye sayısına ilişkin herhangi bir itiraz bildirilmediğini, usul gereği taraf teşkilinin sağlanması amacıyla davalı olarak gösterilmiş olduklarını, davacı iddialarının ... yönünden dinlenebilme imkanının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı TEKSİF Sendikası vekili; 6356 sayılı Kanun'un 18.10.2012 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra sendikaca 29.10.2012'de Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına müracaat ederek, sendikanın faaliyette bulunduğu (05) numaralı iş kolundaki işyerlerinin ve üyelerinin dökümünü istediklerini ve buna ilişkin bilgileri CD'ye kayıtlı olarak aldıklarını, üyeler ile Bakanlık kayıtlarının karşılaştırılarak eksikliklerin giderildiğini Bakanlık kayıtları ile Sendika kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğunu, Ocak 2013 istatistiğinde gösterilen üye sayılarının gerçeği yansıttığını, ancak diğer davalı sendikaların üye sayılarının kendilerince bilinmediğini, sektörde çalışan sayısını ise Bakanlığın Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından elde ettiğinin bilgileri dahilinde bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı sendika davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunun davacının iddialarını doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı sendikanın kurulu bulunduğu 05 nolu işkolu istatistiğinin hatalı olup olmadığı, işkolu barajının Anayasanın 90. maddesi kapsamında uluslararası sözleşmelere aykırılık oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunun davacının iddialarını doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı sendikanın kurulu bulunduğu 05 nolu işkolu istatistiğinin hatalı olup olmadığı, işkolu barajının Anayasanın 90. maddesi kapsamında uluslararası sözleşmelere aykırılık oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

6356 sayılı Kanun’un 41. maddesinin 5. fıkrasında, “Bir işkolunda çalışan işçilerin yüzde üçünün tespitinde Bakanlıkça her yıl ocak ve temmuz aylarında yayımlanan istatistikler esas alınır. Bu istatistiklerde her bir işkolundaki toplam işçi sayısı ile işkollarındaki sendikaların üye sayıları yer alır. Yayımlanan istatistik, toplu iş sözleşmesi ve diğer işlemler için yeni istatistik yayımlanıncaya kadar geçerlidir. Yetki belgesi almak üzere başvuran veya yetki belgesi alan işçi sendikasının yetkisini daha sonra yayımlanacak istatistikler etkilemez.”

Aynı maddenin 6. fıkrasında, “Yayımından itibaren on beş gün içinde itiraz edilmeyen istatistik kesinleşir. İstatistiğin gerçeğe uymadığı gerekçesiyle bu süre içinde Ankara İş Mahkemesine başvurulabilir. Mahkeme bu itirazı on beş gün içinde sonuçlandırır. Mahkemece verilen karar, ilgililerce veya Bakanlıkça temyiz edilebilir. Yargıtay temyiz talebini on beş gün içinde kesin olarak karara bağlar.”

Yine aynı maddenin 7. fıkrasında ise, “Bakanlık, yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde kendisine gönderilen üyelik ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimlerini esas alır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında "41'inci maddenin birinci ve beşinci fıkraları ile 43'üncü maddenin ikinci ve dördüncü fıkralarında yer alan kurulu bulunduğu işkolunda en az yüzde üç üye şartı, Ekonomik ve Sosyal Konseye üye konfederasyonlara bağlı işçi sendikaları için Ocak 2013 istatistiğinin yayımı tarihinden 01/07/2016 tarihine kadar yüzde bir, 01/07/2018 tarihine kadar yüzde iki olarak uygulanır.” denilmiştir.

Diğer taraftan 6356 sayılı Kanun’un 4. maddesinin 1. fıkrasına göre; İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Ekli listede 5 nolu işkolu ise dokuma hazır giyim ve deri işkoludur.

Somut olayda, davacı sendikanın Ocak 2013 istatistiğinde 1805 üye ve %0,18 oran ile işkolu barajının altında kaldığı ve toplu iş sözleşmesi ehliyetine sahip olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı sendika 30/07/2013 tarihinde yayınlanan Temmuz 2013 istatistiğinde de %0,19 oran ve 1924 üye ile yine toplu iş sözleşmesi ehliyetine sahip değildir.

Somut olayda, davacı sendikanın Ocak 2013 istatistiğinde 1805 üye ve %0,18 oran ile işkolu barajının altında kaldığı ve toplu iş sözleşmesi ehliyetine sahip olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı sendika 30/07/2013 tarihinde yayınlanan Temmuz 2013 istatistiğinde de %0,19 oran ve 1924 üye ile yine toplu iş sözleşmesi ehliyetine sahip değildir.

Davacı sendika işkolu barajının uluslararası sözleşmelere aykırı olduğunu, deri işkolu ile tekstil işkolunun birleştirilmesi ile birlikte toplu iş sözleşmesi ehliyetine sahip olmasının mümkün olmadığını ve işkolunda çalışan işçi sayısı ile kendi üye sayısında hatalar olduğunu ileri sürmektedir. Öncelikle davacı sendikanın 2009 istatistiğindeki üye sayısının ciddi oranda düştüğü, tekstil işkolu ile deri işkolunun birleştirilmesi neticesinde bu düşüşün oransal olarak daha büyük boyutta olduğu açıktır. İşkolu sayısı ve isimleri 6356 sayılı Kanun’un 4/1 maddesi ile ekli cetvele göre, yani kanuni düzenlemeye göre belirlenmiştir. Diğer taraftan işkolu barajının uluslararası sözleşmelere aykırı olduğu ile anayasanın 90. maddesi uyarınca bu barajın dikkate alınamayacağı iddiasının bu davada ileri sürülüp sürülemeyeceği tartışılmalıdır.

Yukarıdaki kanuni düzenlemelerden de anlaşıldığı üzere işkolu istatistiğine itiraz istatistiklerin gerçeğe uymadığı iddiası ile yapılabilmektedir. Bir başka ifadeyle işkolu istatistiğine itiraz istatistiklerdeki hatalara ilişkin olup, istatistik ile hukuki dayanaklarının uluslararası mevzuata uygunluğuyla ilgili değildir. Bu yönüyle işkolu barajı işçi sendikasının ehliyeti ile alakalı bir konu olduğundan davacının bu iddiasının yetki tespitine itirazlarda ileri sürülebileceği kabul edilebilir. Bu belirlemeyi yaptıktan sonra davacının işkolundaki çalışan sayısı ile kendi üye sayısına ilişkin itirazları değerlendirilmelidir. Bu konuda ise bilirkişi raporu yeterli olmadığı gibi hükme esas alınabilecek nitelikte de değildir. Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen üye kayıt fişleri bilirkişice incelenmemiş ve davalı bakanlıktan istatistiğe esas veriler ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları istenmemiştir. Bilirkişice bu konuda somut tespitler de yapılmamıştır. Yetersiz ve hükme esas alınamayacak nitelikteki bilirkişi raporuna dayanarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18443, Karar No: 2025/8740, Tarih: 18.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18443 E.  ,  2025/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/230 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/266 E., 2022/452 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 220/7 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 Sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen

Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ...Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9010, Karar No: 2010/17128, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9010 E.  ,  2010/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.