muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9636, Karar No: 2022/9572, Tarih: 27.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9636 E.  ,  2022/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KUŞADASI 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında 14/09/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, 03/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın sanığa 05/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, 19/02/2015 tarihli eylem ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Sanığın 19/02/2015 tarihindeki eylemi nedeniyle yakalandığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan soruşturma dosyasının tefrik edildiği, bu suç nedeniyle açılan davadan Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararına yönelik Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince 11/11/2019 tarihinde onama kararı verildiği, ancak sanığın bu suça ilişkin eylemi nedeniyle uyuşturucu madde ticareti suçundan kurtulmaya yönelik olarak uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanı dışında delil bulunmadığından tek olan fiilin nitelik yönünden ikiye bölünerek aynı zamanda kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçu olarak değerlendirilerek yargılamaya konu kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunun sübut bulmadığı gözetilmeden, 19/02/2015 tarihli eylem TCK’nın 191/4. maddesi gereğince ihlal olarak nitelendirilemeyeceğinden dolayı kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğundan 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/241, Karar No: 2011/14621, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/241 E.  ,  2011/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16019, Karar No: 2019/970, Tarih: 25.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16019 E.  ,  2019/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Optik ve Sanayi AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 17/10/2014 gününde verilen dilekçe ile internet yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yoluyla yapılan yayınlarla kişilik haklarının ihlali nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket vekili, 11/09/2014 tarihinde davalılardan ...’in sahibi ve yöneticisi olduğu Halkçı TV isimli internet haber sitesinde “Gözlükçü ... CHP İl Başkanı Kök’e Neden Araba Aldı?” manşeti ile yayınlanan haber ile 17/09/2014 tarihinde aynı sitede “Eski Başkan Yardımcısı ... Yolsuzlukları Anlatıyor” başlığıyla yayınlanan video haberde müvekkili şirketin isminin geçtiğini, haberlerde kamuoyunda olumsuz kanaât oluşturacak ifadeler kullanılarak müvekkili şirket ve yetkilisinin saygınlığına yönelik karalama kampanyası yürütüldüğünü, şirket yetkililerinden ...’a yönelik ifadelerde sürekli olarak ... Optik’in sahibi vurgusu yapıldığını, haberlere erişimin engellenmesi yönünde kararlar verildiğini, şirket isminin zikredildiği haberlerin müvekkiline maddi ve manevi yönden zarar verdiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, gazeteci olan müvekkilinin sahibi ve koordinatörü olduğu ... internet haber sitesinde yayınlanan haber içeriklerinin doğru olduğunu, davaya konu haberlerin davacı şirketin kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığını, video haberde açıklamalarda bulunan diğer davalının beyanlarının haber değeri olduğunu, davacı şirketin herhangi bir zararı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin iddia ettiği maddi zararı ile ilgili dosyaya bir delil sunmadığı, “... Optik’in sahibi ...” sıfatı ile davacı şirketin davaya konu yayınlarda yer alması nedeniyle matûfiyet unsurunun bulunduğu, davacı şirketten ayrı bir şahsiyeti bulunan ...’ın belediye başkanlığına adaylığının şirketle ilişkilendirilmek

Diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin iddia ettiği maddi zararı ile ilgili dosyaya bir delil sunmadığı, “... Optik’in sahibi ...” sıfatı ile davacı şirketin davaya konu yayınlarda yer alması nedeniyle matûfiyet unsurunun bulunduğu, davacı şirketten ayrı bir şahsiyeti bulunan ...’ın belediye başkanlığına adaylığının şirketle ilişkilendirilmek

suretiyle haber yapıldığı, ... dışında başka hissedarları da bulunan davacı şirketi çağrıştıracak ve haber niteliği taşıyan olaya katacak şekilde haber yapılmasının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi birçok kararında; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak, ifade özgürlüğünün Sözleşme’nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen haber veya fikirler için değil, aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın demokratik toplum olamayacağını belirtmiştir. Anılan maddede güvence altına alınan bu hak bazı istisnalara tabi ise de bu istisnaların dar yorumlanması ve bu hakkın sınırlandırılmasının ikna edici olması gerekir. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiçbir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir.

Somut olayda davaya konu internet ortamında yayınlanan haber ve video haber bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştirel mahiyette ifadelere yer verildiği, düşünce açıklaması ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacı şirketin kişilik haklarına yönelik saldırı oluşturacak nitelikte kabul edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7265, Karar No: 2019/1440, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7265 E.  ,  2019/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4327, Karar No: 2025/294, Tarih: 09.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/4327 E.  ,  2025/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/7585 E., 2020/3259 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümle TCK'nın 62, 51 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK’nin 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, verilen beraat kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...'ın soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile olayı detaylı bir şekilde anlattığı ifadesi, yapılan keşif ve neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu, dosya kapsamında bulunan kaçak kazı yapılan yere ait fotoğraflar ve kazı yapılan yerin basit krokisi birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kovuşturma aşamasında suçtan kurtulmaya yönelik savunma yaptıkları ve üzerlerine atılı suçları işledikleri anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; dosya kapsamından ve hükme esas alınacak olan savunmalardan, sanıkların olay yeri yakınlarında ara sıra birlikte alkol aldıkları, izinsiz define aradıkları ya da araştırma yaptıklarına dair dosyaya yansıyan somut bir delil olmadığı, suç aletleri bulunmadığı, suçüstü halinin de mevcut olmadığı anlaşılmakla, mahkumiyet hükmünü istinaf eden sanık ... ile istinaf dışı sanıklar ..., ... ve ...'in suçun oluşumuna dair bir eylemlerinin saptanamadığı, bu nedenle sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi, Hukuka aykırı ve istinaf istemleri bu nedenlerle yerinde görülmekle, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca duruşma açılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, hüküm fıkrası tümden kaldırılarak, yerine; "Sanık ... hakkında 2863 Sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2250, Karar No: 2015/3280, Tarih: 19.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2250 E.  ,  2015/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/301552

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2012

NUMARASI : 2012/232 (E) ve 2012/347 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6236, Karar No: 2025/385, Tarih: 23.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2023/6236 E.  ,  2025/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1461 Esas, 2023/1408 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/924 E., 2023/363 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 21.01.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat Hüsniye Azra Çetinkaya dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ...'nun kurucu ortağı olduğu ... Gıda ve Enerji İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti'nin paylarının devri için 14.02.2014 tarihinde mutabakata varıldığını, 09.10.2013 tarihinde düzenlenen hisse devir protokolü gereğince 1.600.000,00 TL bedelle diğer ortağa ait olan payların satın alınması gerekirken, protokolde belirlenen 31.12.2013 tarihine kadar müvekkilinden kaynaklanan nedenlerle satın almanın gerçekleşemediğini, bu nedenle aynı şartlarda müvekkilinin paylarının davalıya devrinin kararlaştırıldığını, tarafların devir bedelinin belirlenmesine ilişkin protokolü rızaları ile düzenlediklerini, buna göre müvekkilinin pay bedelinin 1.600.000,00 TL olduğunu, noterde düzenlenen pay devir sözleşmesinde ise şirketin sermaye değerinin esas alındığını, diğer ortağın referansı ve şifahi kefaleti ile kalan miktarın ödeneceğine güven duyularak şirket paylarının devredildiğini, devir bedelinin ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını ileri sürerek takibe vaki itirazının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 14.02.2024 tarihinde şirket paylarını noterde düzenlenen limited şirket hisse devri sözleşmesiyle devrettiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 147. maddesinin beşinci fıkrası gereğince alacağın beş yıllık zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TBK'nın 147. maddesinde bir ortaklıkla, ortaklık sözleşmesinden doğan ve ortakların birbirleri veya kendileri ile ortaklık arasındaki bir ortağın müdürleri, temsilcileri, denetçileri ile ortaklık veya ortaklar arasındaki alacaklar için açılan tüm davalar için öngörülen hisse devir tarihinden itibaren başlayan 5 yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihinden önce dolduğu ve davalının da süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 31.05.2016 tarih ve 2015/12291 E., 07.12.2007 tarih 2006/8366 E. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere şirket payı devir sözleşmesinin TBK'nın 147. maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımı süresine tabii olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, sözleşme sonucu davalının ortak olması ve ortaklık ilişkisinin devir sözleşmesi ile belirlenmesi nedeniyle ortaklık sözleşmesi bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, devir alacağının muaccel olduğu 31.12.2013 tarihinde takibin başlatıldığı 01.06.2022 tarihine kadar zamanaşımını kesen veya durduran bir neden bulunmadığı, bu tarihler arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b (1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13455, Karar No: 2015/9033, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13455 E.  ,  2015/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5101, Karar No: 2007/8096, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5101 E.  ,  2007/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 15.1.1995 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Davalılardan ..., ..., ..., ... ... ve ...'e mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebilgatı, dava dilekçesinin yöntemince tebliğ edildiği adresler yerine daha önce ayrılmış olmaları nedeniyle tebligat yapılamayan adreslere çıkartılmış ve bu adreste tebligat yapılamayınca, bu kez anılan Yasanın 35. maddesine göre aynı adrese tebligat yapılmıştır. Mahkemece dava dilekçesinin tebliğ edildiği adrese karar ve temyiz dilekçesi tebligatı yapılması gerekirken farklı adrese 35. maddeye göre tebligat yapılmış olması usulsüzdür.

Bu nedenle adı geçen davalılara Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap süreleri beklendikten,

2-Dosyada, mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin davalılardan, ..., ... ve ...'a tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye veya kayda rastlanmamıştır.

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihlerinin bildirilmesi ve tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Dava konusu taşınmaza ait 15.1.1995 tarihindeki kat maliklerini gösteren tapu kayıtları ile yönetim planının Tapu Sicil Müdürlüğünden temin edilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.