muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/80, Karar No: 2022/604, Tarih: 04.10.2022

Keşifte; "...köyüne giden içme suyu borusundan boruya kelepçe atarak ve havuzun kenarına vana atmak suretiyle suyu havuza daha öncesinde aldığımız doğrudur. Biz kendimize ait suyu bu şekilde havuzumuza aldık, ancak daha sonra Kaymakamlık ve Jandarma bize gelmekte olan vanayı kapattırdı ve boru yanlış hatırlamıyorsak 2012 yılının Temmuz ya da Ağustos ayında eski hâline dönüştürüldü.",

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172. maddesinin iddianamenin düzenlendiği tarih olan 28.08.2012 tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” şeklinde düzenlenmiş iken,

30.04.2013 tarihli ve 28633 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile maddeye;

“Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” şeklinde 3. fıkra eklenmiştir.

06.01.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 10. maddesi ile bu maddenin ikinci fıkrası;

"Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklinde değiştirilmiş, bu değişiklik 08.03.2018 tarihli ve 30354 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7072 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile kanunlaşmıştır.

31.07.2018 tarihli ve 30495 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7145 sayılı Kanun’un 17. maddesi ile anılan maddenin 3. fıkrasına; “tespit edilmesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” ibaresi eklenerek madde metni son hâlini almıştır.

Aynı Kanun’un “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin iddianamenin düzenlendiği tarih olan 28.08.2012 tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir.

Aynı Kanun’un “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin iddianamenin düzenlendiği tarih olan 28.08.2012 tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.

” şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesiyle, maddenin birinci fıkrasında yer alan “ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine” ibaresi “ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine”, dördüncü fıkrasında yer alan “Mahkeme” ibaresi “Sulh ceza hâkimliği”, altıncı fıkrasında yer alan “ağır ceza mahkemesinin” ibaresi “sulh ceza hâkimliğinin”, üçüncü fıkrası ise "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılabilmesi için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir" şeklinde değiştirilmiştir.

06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK'nın 11. maddesiyle de, anılan maddenin altıncı fıkrası "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır.", biçiminde değiştirilmiş, bu değişiklik ise 08.03.2017 tarihli ve 30354 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7072 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile kanunlaşmıştır.

06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK'nın 11. maddesiyle de, anılan maddenin altıncı fıkrası "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır.", biçiminde değiştirilmiş, bu değişiklik ise 08.03.2017 tarihli ve 30354 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7072 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile kanunlaşmıştır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza muhakemesinin temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır. Cumhuriyet savcısının görevi maddi gerçeği ortaya çıkartmak ve adil bir yargılama yapılması için gerekli araştırmayı yaparak şüphelinin lehine veya aleyhine olan bütün delilleri toplamaktır.

Cumhuriyet savcısı soruşturma evresinin sonunda toplanan delillere göre suçun işlendiği hususunda yeterli şüpheye ulaştığı takdirde iddianame düzenleyecek ve kamu davasını açacaktır. Buna karşın soruşturma işlemleri tamamlandıktan sonra, kamu davasının açılması için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma imkânını ortadan kaldıran şüphelinin ölümü, af, zamanaşımı, şikâyet süresinin geçmesi, önödemenin yerine getirilmesi ve uzlaşmanın sağlanmış olması gibi durumlarda kovuşturmaya yer olmadığına karar verecektir. İddianame, toplanan delillere göre suçun işlendiğini gösteren yeterli şüphe oluştuğunda hazırlanacağına göre, elde edilen deliller doğrultusunda hukuka uygunluk sebeplerinin varlığı ya da failin kusursuzluğu açıkça ortada ise Cumhuriyet savcısı yine kovuşturmaya yer olmadığına karar verebilecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda itiraz hakkı, süresi ve mercisi gösterilecek, karar suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilecektir.

1412 sayılı CMUK'da Cumhuriyet savcısının verdiği takipsizlik kararları, yargı otoritesi göstermeyen, idari bir karar niteliğinde düzenlendiğinden Cumhuriyet savcısı, bu kararını kendiliğinden, ... Bakanı ve ... müfettişinin talebi ya da ilgilinin isteği üzerine geri alıp soruşturma yapabilmekte ve hiçbir şarta bağlı olmadan, takipsizlik kararından sonra, dava zamanaşımı süresi dolmadan kamu davası açabilmekteydi. Ancak bu düzenleme öğretide hukuk güvenliğine aykırı olduğu düşüncesiyle eleştirilmekte, takipsizlik kararından sonra yeni bir dava açılması için yeni delil şartı aranması gerektiği ileri sürülmekteydi.

Öğretinin bu eleştirileri göz önüne alınarak düzenlenen ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 172. maddesinin ikinci fıkrasıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil meydana çıkmadan Cumhuriyet savcısınca kendiliğinden kamu davası açılamayacağı hüküm altına alınmış, ancak 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK ve 08.03.2018 tarihli ve 30354 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7072 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile ayrıca, elde edilen yeni delilin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olması ve sulh ceza hâkimliğince bu konuda bir karar verilmesi şartlarına bağlanmıştır. Bu husus kanun koyucu tarafından ceza muhakemesi şartı olarak düzenlenmiştir. Yine 1412 sayılı CUMK'da yer verilen takipsizlik kararlarından farklı olarak CMK'nın 173. maddesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı suçtan zarar gören tarafından itiraz edilebileceği hükme bağlanmış, böylelikle bu kararlara yargısal bir nitelik kazandırılmıştır.

CMK'nın 173. maddesinin birinci fıkrası, iddianamenin düzenlendiği 28.08.2012 tarih itibarıyla suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kendisine tebliğ edildikten sonra on beş gün içinde, kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebileceği hükme bağlanmış iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile de bu incelemeyi yapma yetkisi kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine verilmiştir. CMK'nın 173. maddesinin 680 sayılı KHK'nın 11. maddesi ve 7072 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle yapılan değişikliklerden önceki altıncı fıkrası uyarınca itirazın reddedilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının kamu davası açabilmesi, yeni delilin varlığı ve önceden verilen dilekçeyi değerlendiren mercinin bu hususta karar vermesine bağlı iken, anılan değişiklikle kamu davası açılabilmesi CMK'nın 172. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen usule tabi tutulmuştur.

Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar, muhakeme faaliyeti sonunda, yargılama makamı tarafından verilmiş kararlar olmayıp, adli-idari nitelikte kararlardır. Ancak, bu kararlara itiraz yolunun açık olması nedeniyle itiraz üzerine kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, mahkeme denetiminden geçerek yargısal karar hâlini alır ve yargı otoritesi özelliğini gösterir. Gerek itiraz üzerine kesinleşen, gerekse itiraz edilmeksizin kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar bakımından, kanunun aradığı anlamda yeni delil ortaya çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı Cumhuriyet savcısı aynı işe tekrar el atamayacaktır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için “fiil”, "aynı fiil" ve "yeni delil" kavramları üzerinde de durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için “fiil”, "aynı fiil" ve "yeni delil" kavramları üzerinde de durulması gerekmektedir.

Fiil kavramı; ceza muhakemesinde ve maddi ceza hukukunda kullanılan ortak bir kavram olmakla birlikte kullanıldığı alana göre içerik olarak farklılık arz etmektedir. Ceza muhakemesi anlamında fiil, uyuşmazlık konusu olay olup muhakemenin konusunu oluşturan olayın bütününü ifade etmektedir. Maddi ceza hukukunda ise, belirli bir amaca yönelen, kişinin isteğine göre ve iradesine bağlı, dış dünyada etki doğuran icrai yahut ihmali bir insan davranışıdır.

Ceza muhakemesindeki fiil, maddi ceza hukuku anlamında tek bir fiilden oluşabileceği gibi birden fazla fiilden de oluşabilir. Bu itibarla ceza muhakemesindeki fiil kavramı, maddi ceza hukukundaki fiil kavramından daha geniş bir içeriğe sahiptir. Bununla birlikte, maddi ceza hukuku anlamındaki tek fiilin, ceza muhakemesinde birden fazla fiili oluşturması mümkün değildir.

Ceza muhakemesinde Cumhuriyet savcısı, yapmış olduğu soruşturma sonucunda kaleme aldığı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya iddianame ile uyuşmazlığın konusunu ve sınırlarını ortaya koymaktadır. Ceza muhakemesine konu edilen fiilin aynı olup olmadığının tespitinde de iddianame veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtilen olaylar bütününün esas alınması gerekmektedir. Buna göre fiilin aynı olup olmadığı, iddianame ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda yer alan fiilin işlendiği yer, fiilin süresi, zamanı, kullanılan araçlar, kullanılma biçimleri belirtilmek suretiyle bireyselleştirilerek ve tanımlanan olaylar göz önünde bulundurularak belirlenecektir. Fiilin aynı olup olmadığının belirlenmesinde Cumhuriyet savcısınca yapılan hukuki nitelendirmenin bir önemi bulunmamaktadır.

CMK'nın 172/2. maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan, ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir. Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir. Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü hâlinde kamu davası açılmış olacaktır.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmesi üzerine, itiraz reddedildiğinde bu karar kesinleşir. İtirazın reddi üzerine yeni delil olsa dahi, aynı fiilden dolayı Cumhuriyet savcısının kendiliğinden dava açması mümkün değildir. Önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan mercinin, kamu davasının açılması hususunda karar vermesi gerekir. Diğer bir anlatımla, usul işlemlerinin, işlemin yapıldığı sırada yürürlükte bulunan usul kanununa tabi olacağı ilkesi gözetildiğinde, iddianamenin düzenlendiği 28.08.2012 tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK’nın yürürlükte bulunan 172. maddesine göre Cumhuriyet savcısınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip karar itiraz edilmeksizin kesinleştiğinde, Cumhuriyet savcısının aynı işe tekrar el atması için, yeni bir delilin ortaya çıkması yeterli iken; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilerek itiraz mercisine başvurulduğunda; itiraz mercisinin kararı ile kovuşturmaya yer olmadığı kararı kesinleşmişse, Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemesi için, (5271 sayılı CMK'da yargılama makamının kararını Cumhuriyet savcısının kaldırması kabul edilmediğinden) yeni delilin yanında, önceden verilmiş itiraz dilekçesi hakkında karar veren mercinin, kamu davasının açılması hususunda, yeniden bir karar vermesi gereklidir. Bu husus kanun koyucu tarafından ceza muhakemesi şartı olarak düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... ili, ... ilçesi, ... köyü sınırları içerisinde bulunan su kaynağının kullanılması suretiyle 12.10.2010-21.10.2010 tarihleri arasında

Köylere Hizmet Birliğince KÖYDES programı kapsamında ...köyüne içme suyu hattı yapılıp bu hattın ...köyü muhtarlığına tahsis edildiği, olay tarihinde bahse konu köyün muhtarı olarak görev yapan katılan ...'ın ... Kaymakamlığına hitaben düzenlediği 18.06.2012 tarihli dilekçesinde; ... köyünden olan inceleme dışı sanık ......ile sanık ...'in söz konusu içme suyunun önünü keserek tarlalarını suladıklarını, bu nedenle de son bir haftadır köylerine içme suyunun gelmediğini belirtip anılan kişiler hakkında gerekli tahkikatın yapılarak içme suyunun köylerine tekrar verilmesinin sağlanmasını talep ettiği, dilekçenin kolluğa havalesi üzerine kendisine bilgi verilen ... Cumhuriyet savcısının talimatıyla 18.06.2012 tarihinde kolluk tarafından olay yerinde yapılan incelemede bahse konu su kaynağına yaklaşık 300 metre mesafede inceleme dışı sanık ......ile sanık ...'e ait sulama havuzunun bulunduğu, havuzun yaklaşık 2 m üzerinden ...köyüne giden ana su borusu kırılarak ek yapılıp ikinci bir boru ile havuza su alındığı, inceleme dışı sanık ile sanığa ait arazinin de bu suyun kullanılarak sulandığının tespit edildiği, bu tespit sonrasında katılan ...'ın kolluk tarafından alınan ifadesinde 2010 yılında yapılan yenileme çalışmalarından sonra inceleme dışı sanık ......ile sanık ...'in köylerine giden ana su borusunu kırarak havuzlarına su aldıklarını ve bu suyu kullanarak arazilerini suladıklarını beyan ettiği, yapılan soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.07.2012 tarih ve 306-222 sayı ile; inceleme dışı sanık ......ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karar başlığında şikâyetçi olarak katılan ...'ın yer aldığı, suç tarihinin "26.06.2012" olarak gösterildiği, karar içeriğinin ise "Her ne kadar yukarıda açık kimlik bilgileri yazılı olan müştekinin Kaymakamlık makamına vermiş olduğu 18.06.2012 tarihli şikâyet dilekçesi ve jandarma tarafından alınan 27.06.2012 tarihli beyanında özetle, kendisinin ... ilçesi, ...köyü muhtarı olduğunu, şüphelilerin köylerine giden su borusunu kırarak su aldıklarını ve bu su ile arazilerini suladıklarını, köylerinin de susuz kaldığını belirtip şikâyetçi olmuş ise de, şüphelilerin alınan beyanlarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, bahse konu kaynaktan kendilerinin de su hakkı olduğunu, köy muhtarı olan müştekinin kendilerine su vermediğini belirttikleri, jandarmaca olay yerinde yapılan incelemede borularda herhangi bir kırık ve zarar verme bulgusunun tespit edilemediği, incelenen tüm dosya kapsamında da müştekilerin üzerlerine atılı bulunan müsnet suçu işlediklerine dair müştekinin soyut iddiası dışında delil elde edilemediği," biçiminde olduğu, inceleme dışı sanık ..., ve sanık ... ile katılan ...'a 25.07.2012 tarihinde tebliğ edilen bu kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, ... Kaymakamı tarafından ... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben düzenlenen 19.07

..., ve sanık ... ile katılan ...'a 25.07.2012 tarihinde tebliğ edilen bu kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, ... Kaymakamı tarafından ... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben düzenlenen 19.07.2012 havale tarihli şikâyet dilekçesi üzerine ise yeni bir soruşturma başlatıldığı, bu dilekçenin ekinde yer alan ve kolluk tarafından düzenlenen 11.07.2012 tarihli olay yer görgü ve tespit tutanağında su kaynağına yaklaşık 300 metre mesafede inceleme dışı sanık ......ile sanık ...'e ait sulama havuzunun olduğu, bu havuzun 2 metre üzerinden ...köyüne giden ana su borusunun geçtiği, havuzun üzerinden geçen ...köyüne ait içme suyu ana su borusuna kelepçe atılarak borunun delinip 2 metre boru eklenmek suretiyle havuza su alındığı, eklenen borunun ucuna vana takılarak havuza su verildiği, bu vana aracılığıyla arazinin iki koldan 100 metre hortum ile sulandığının belirtildiği, kolluk tarafından düzenlenen 13.07.2012 tarihli tutanağa göre ise içme suyu hattına bağlanan ek borunun ucunun kör tıpa ile kapatıldığı, yapılan bu ikinci soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.08.2012 tarihli ve 134-45 sayılı iddianamede; sanık ... ile inceleme dışı sanık ... Sever'in mala zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-a-d ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarının talep edildiği, bahse konu iddianamenin anlatım bölümünün ise "... tarafından ...köyü içme suyunun şüpheliler tarafından kesildiğinin bildirilmesi üzerine Jandarma ekipleri tarafından suç yerinde inceleme yapıldığı; jandarma ekiplerinin suç yerinde yaptığı incelemede; su kaynağına 300 metre mesafede şüphelilere ait sulama havuzu bulunduğu...havuz üzerinden geçen ...köyünün içme suyu borusunun delinerek kelepçe atıldığını ve bu suretle şüphelilere ait havuza su alındığını tespit ettikleri;" şeklinde olduğu, yapılan yargılama sonucunda ... Asliye Ceza Mahkemesince 31.01.2017 tarih ve 101-13 sayı ile sanık ...'in mala zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-a-d, 62, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararda sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin "sanığın ...köyüne tahsis edilen ve içme suyunu taşıyan boruları delmek ve kendisine ait havuza giden kısma kelepçe takmak" şeklinde gösterildiği anlaşılan olayda;

... ili, ... ilçesi, Aşağısöğütlü köyü sınırları içinde bulunup sanık ...'e ait sulama havuzunun yaklaşık 2 m üzerinden geçen ...köyüne ait içme suyu hattının sanık ... tarafından kırılarak bu hatta ek yapılıp ikinci bir boru ile havuza su alındığının 18.06.2012 tarihinde kolluk tarafından tespit edilmesi üzerine yapılan soruşturma sonucunda sanık ... hakkında bu fiile ilişkin olarak mala zarar verme suçundan 03.07.2012 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesinin, usul işlemlerinin yapıldığı sırada yürürlükte bulunan usul kanununa tabi olacağı ilkesi gözetildiğinde, iddianamenin düzenlendiği 28.08.2012 tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK’nın yürürlükte bulunan 172. maddesinin 2. fıkrasındaki “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” hükmüne göre, yeni bir delilin meydana çıkmasına bağlı olduğunun, kolluk tarafından düzenlenen ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu fiilin tekrardan tespit edilmesine ilişkin 11.07.2012 tarihli ikinci tutanağın ise bu anlamda yeni bir delil olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; aynı fiile ilişkin daha önce verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu hâlde sanık ... hakkında yeni delil elde edilmeden ve bu bağlamda ceza muhakeme şartı gerçekleşmeden kamu davası açılması usul ve kanuna aykırılık oluşturmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, aynı fiile ilişkin daha önce verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu hâlde sanık ... hakkında yeni delil elde edilmeden ve bu bağlamda ceza muhakeme şartı gerçekleşmeden kamu davası açılması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2017 tarihli ve 101-13 sayılı direnme kararına konu hükmünün, aynı fiile ilişkin daha önce verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu hâlde sanık ... hakkında yeni delil elde edilmeden ve bu bağlamda ceza muhakeme şartı gerçekleşmeden kamu davası açılması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.