muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/45586, Karar No: 2018/6547, Tarih: 13.03.2018

Davalı ... Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, ... tarafından taahhüt edilen enerji nakil hattı direklerinin “alt montaj, üst montaj ve iletken çekimi” işlerinin yapımının muhtelif tarihlerde imzalanan alt yüklenici sözleşmesi ile anahtar teslimi olarak şirket tarafından üstlenildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, davacının tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının başka firmalar nezdinden de aralıklarla çalıştığını ve çalışmaların bir yıllık süreyi tamamlamadığını, davacının herhangi bir nedenle fazla çalışmasının bulunmadığını, diğer firmalar bünyesinde çalışmaları bakımından bir yıllık süresi bulmadığından yıllık izin ücreti talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta sonu ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı tarihler arasında ve farklı bölgelerde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosyada dinlenen tanık beyanlarından çalışma saatlerinin doğu ve batı bölgelerinde yaz ve kış farklılık gösterdiği, mevsim şartlarına göre bazı aylar çalışma yapılmadığının ifade edildiği görülmektedir. Doğu ve batı bölgelerinde çalışma sürelerinin mevsim şartlarına bağlı olarak farklılık gösterdiği bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca yaz ve kış döneminde aynı sürelerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının, yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı bölgelerde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın her yerde aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Doğru sonuca ulaşabilmek için davacının çalışma yaptığı tarihlerde nerelerde çalışma yaptığı taraflardan da sorulmak sureti ile ve gereken yerlerden varsa belgeler getirtilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek tespit edilmeli, davacının çalışma yaptığı yerlerde çalışma yaptığı tarihlerdeki hava durumu ve mevsim koşulları gözetilmeli ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5766, Karar No: 2020/2235, Tarih: 08.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5766 E.  ,  2020/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında iddianamede sözü edilen ve daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği için bu inceleme konusu suçla ilgili doğrudan kamu davası açılmasına neden olan 28/05/2014 tarihinde işlediği aynı nevi suçtan dolayı Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza mahkemesince verilen 2015/110 esas ve 2015/280 karar sayılı, 17/04/2015 tarihli mahkûmiyet kararının, Dairemizin 2019/4121 esas ve 2020/728 karar sayılı, 05/02/2020 tarihli ilamı ile sanık hakkında kamu davası açılmadan önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilmemesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşıldığından, verilecek karar bu davayı da etkileyeceğinden, derdest ise söz konusu davanın, inceleme konusu bu dava ile birleştirilmesi, karara çıktı ise dosyasının tasdikli bir örneğinin bu dosya içerisine konulması ve her iki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen kamu davası açma koşullarına uygun şekilde dava açılıp açılmadığının tesbiti ile sonucuna göre;

1- Kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli usuli işlemlerin tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi,

2- Kamu davasını açma koşullarının oluştuğu kanaatine varılması halinde de yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15609, Karar No: 2006/15580, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15609 E.  ,  2006/15580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 75 ve 167, 120 ada 314, 130 ada 62 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, orman oldukları iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, çekişmeli 113 ada 75 parselin eski tarihli resmi belgelere göre, kısmen yeşil, kısmen beyaz renkli alanda kalmakla birlikte, açık renkli kısmın 794 m2 olduğu ve miktar itibariyle bu kısımda ziraat yapıldığının kabul edilemeyeceği, orman bütünlüğünü bozduğu gerekçesiyle taşınmazın tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmişse de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; memleket haritasında taşınmazın kuzey bölümü açık renkli alanda kalmakta ve bu açık alan kuzeye doğru genişleyerek devam etmektedir. Komşu 76 parselin kadastro mahkemesinde davaya konu olduğu anlaşılmakla, dava dosyası getirtilip incelendiğinde 76 parselin de aynı şekilde güneyinin yeşil renkli, kuzeyinin ise, açık renkli alanda kaldığı ve mahkemece davanın kısmen kabulü ile kuzeydeki 1149 m2 yüzölçümlü bölümün gerçek kişi adına tesciline karar verildiği görülmüştür. Yine 79 ve 80 parseller de orman olmayıp DSİ adına tescil edilmiştir. Daha kuzeyde ise ... vardır. Bu durumda; çekişmeli 75 parselin orman bütünlüğü içinde yer aldığından sözedilemez. Komşu 76 parselde olduğu gibi 75 parselin de kuzeyindeki 794 m2 bölümün ayrılarak davalı adına tescili gerekirken delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 113 ada 75 parsele yönelik olarak BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 16/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16231, Karar No: 2023/1782, Tarih: 29.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16231 E.  ,  2023/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Hafif derecede mental retarde olduğu anlaşılan mağdurenin suç tarihinde Bakanlığa bağlı rehabilitasyon merkezinde kaldığı anlaşıldığı, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekilinin de dilekçe verip hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 Tarihli ve 2013/267 Esas, 2013/322 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst sınırdan, takdiri indirim hükmü uygulanmadan cezalandırılması ve lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin gece karanlığında sanığın aracına binmesi nedeniyle sanığın mağdurenin yaşının küçük olduğunu fark edemediğine, sanık ile mağdure arasında sadece müstehcen içerikli konuşmaların gerçekleştiğine, mağdurenin rızası doğrultusunda sanığın aracına bindiğinden hürriyetini kısıtlama durumunun da olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin gece karanlığında sanığın aracına binmesi nedeniyle sanığın mağdurenin yaşının küçük olduğunu fark edemediğine, sanık ile mağdure arasında sadece müstehcen içerikli konuşmaların gerçekleştiğine, mağdurenin rızası doğrultusunda sanığın aracına bindiğinden hürriyetini kısıtlama durumunun da olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme, "...Olay tarihinde, sanık aracı ile ilerlerken yolda mağduru görmüştür. Mağdurun da işaret etmesi üzerine geri gelerek rızası ile mağduru aracına almıştır. Mağdur ile bir süre gezdikten sonra ilişkiye girmek için araçla birlikte tenha bir yere gitmişlerdir. Mağdurun cinsel ilişki teklifini reddederek sadece oral yönden ilişkiye girebileceklerini söylemesi üzerine, sanık bunu kabul etmiş ve mağdur ile oral yoldan cinsel ilişkiye girmişlerdir..." şeklindeki kabulüyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar vermiştir.

2. Mahkeme, 18.09.2013 tarihli celse sırasında mağdurenin fiziksel yapısı itibarıyla on beş yaşından küçük olduğuna dair gözlem yapmıştır.

3. Mağdurenin kovuşturma evresinde verdiği ifadeye eşlik eden pedagog, mağdurenin görünüşü itibarıyla kendi yaşından dahi küçük olduğuna dair gözlem yapmıştır.

4. Mahkeme, "...Sanık, mağdurun kendi rızası ile geldiğini belirtmişse de, mağdurun suç tarihi itibari ile 15 yaşından küçük olması nedeniyle rızasının hukuken geçerli kabul edilemeyeceği ve bu yüzden yüklenen kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunun da oluşacağı değerlendirilmiştir..." şeklindeki gerekçesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğunu değerlendirmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, ikrar içeren savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç tarihinde on iki yaşında olup rızası hukuken geçersiz olan mağdureyi aracına aldıktan sonra cinsel amaçla tenha bir yere götürdüğü kabul edilerek kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, ikrar içeren savunma ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın kendisine ait araca binen on iki yaşındaki mağdureyi tenha bir yere götürdükten sonra onunla oral yoldan ilişkiye girdiği kabul edilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte mağdurenin eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde adı geçen ihtisas kurulu ölçütlerine göre içinde en az bir adli tıp uzmanı ile bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak bir heyetten rapor alındıktan sonra neticesine göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 günü yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'la getirilen düzenlemeler de gözetilmek suretiyle belirlenecek lehe kanuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık Müdafiinin Mağdurenin Yaşı Hususunda Sanığın Hataya Düştüğüne Yönelik Temyiz İstemi

Sanığın müdafi eşliğinde alınan mağdurenin araca biner binmez yaşının küçük olduğunu fark edemediği; ancak sonradan yaşının küçük olduğunu anladığı şeklindeki kolluk ifadesi, mağdurenin on beş yaşından küçük göründüğüne dair mahkeme ve pedagog gözlemleri nazara alındığında; hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temel Cezaların Teşdiden Belirlenmesi, Takdiri İndirim Hükmünün Uygulanmaması ve Lehe Vekalet Ücretine Hükmedilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz İstemleri

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işlendiği zaman ve yer göz önüne alınarak temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece sanığın sabıkasız geçmişi, suçunu ikrar etmesi ve pişman olduğu hususunda kanaat oluşması şeklindeki dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmü uygulanarak kurulan hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 tarihli ve 2013/267 Esas, 2013/322 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 tarihli ve 2013/267 Esas, 2013/322 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8833, Karar No: 2015/5825, Tarih: 07.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8833 E.  ,  2015/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 16/02/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/20133 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem sonucu uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağmur ve davalının gerekli önlemleri almaması sonucu Ayamama deresinin taştığını, dere yatağında kendisinin depo ve tır garajı olarak kullandığı yapıların bulunduğunu, oluşan su baskını sonucu ihracat mallarının zarar gördüğünü belirterek uğradığı maddi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dere ıslahının kendisinin sorumluluğunda olmadığını, olayın benzeri nadir görülen ve afet niteliğindeki aşırı yağışlar sonucu oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna doğrultusunda; davacıya ait binanın konut olarak inşa edilip iskan ruhsatı alınmadan kullanılmaya başlandığı, dere kenarında yer alan tır deposuna yüklü miktarda mal bırakılmasıyla basiretli bir tacir gibi hareket edilmediği, olayda karşılık kusurun da bulunduğu kabul edilip, davalının kusuruna karşılık gelen oranda zarardan sorumlu olduğu belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından; olay tarihinde meydana gelen yağışın o bölgede kaydedilen en yüksek değerlere ulaştığı, yaşanan taşkın olayının doğal afet kapsamına girdiği anlaşılmaktadır. Aynı tespitlere mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda da yer verildiği halde bu olguların, zarar miktarının belirlenmesi aşamasında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, aşırı yağışın oluşturduğu sel nedeniyle davacının tır garajı olarak kullandığı taşınmazdaki malların bir ölçüde zarara uğramasının kaçınılmaz olduğu gözetilerek, belirlenen zarar tutarından 818 sayılı Borçlar Kanunu' nun 43. maddesi gereğince (6098 s. TBK m. 51) uygun bir indirim yapılması gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.