muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/167, Karar No: 2025/1629, Tarih: 12.02.2025

12.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Katılan ...'in özel güvenlik görevlisi olarak FBS Lojistik isimli iş yerinde çalıştığı, olay günü saat 01.40 sıralarında güvenlik kulübesinde bulunduğu sırada iş yerine ait köpeklerin havlaması nedeniyle kulübeden dışarı çıktığı, etrafı kolaçan etmek amacıyla idari binaya doğru yürüdüğü esnada insan karartıları gördüğü, "kimsiniz" diye bağırması üzerine maskeli, siyah montlu sanık ...'ın katılana elindeki tabancayı tevcih ederek "sağa dön, hiç bir yere bakma, sadece önüne bakarak devam et" dediği, daha sonra katılanın önde sanığın ise elinde silah bulunduğu halde katılanın arkasından yürüyerek idari binanın önüne geldikleri, sanığın katılandan yere yatmasını istediği, katılanın kalp ameliyatı geçirdiğini, yere yatamayacağını söylemesi üzerine sanığın bu kez "ellerini kelepçelenmiş gibi yap ve diz üstü yere çök, kıpırdama, yoksa seni vururum" şeklinde sözler sarfetmesi üzerine, katılanın elleri kelepçelenmiş gibi bir vaziyette yaklaşık 20- 25 dakika kadar burada beklediği, bu esnada idari binanın camından atlayarak kimliği belirlenemeyen iki kişinin daha çıktığı, sanık ve yanındaki iki kişinin yürüyerek olay yerinden ayrıldıkları, olay yeri inceleme raporuna göre şirketin genel müdür odasının bahçeye açılan penceresinde zorlama izlerinin mevcut olduğu ve kilidinin kırılmış olduğu, ayrıca iş yerinde bulunan çelik kasanın kilit mekanizmasının delinerek açıldığı ve evrakların yere saçılmış olduğunun anlaşıldığı, iş yerinin sahibi olan diğer katılan ...'ın beyanına göre çelik kasanın içerisindeki 50.000,00 TL değerinde 210 gram ağırlığında 7 adet 22 ayar altın bilezik, 33 adet çeyrek altın, 5 adet tam altın ve 1 adet 15.000,00 TL değerinde takı seti ayrıca eşine ait bulundurma ruhsatlı tabanca ve MKE yapımı 510 adet merminin alındığı anlaşılan olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan katılan ...'in silah doğrultularak sanık tarafından idari binanın önüne kadar getirildiği ve kimliği belirlenemeyen iki kişinin bina içinde bulunan çelik kasadan suça konu eşyaları aldıkları sırada yaklaşık 20-25 dakika elleri kelepçelenmiş gibi ve diz üstü yere çökmüş bir vaziyette sanık tarafından olay yerinde bekletildiği nazara alındığında, katılanın hürriyetinden yoksun kaldığı sürenin yağma suçunun işlenmesi için sınırlı süre olarak kabul edilemeyeceği gibi yağma suçunun zorunlu sonucu olarak da değerlendirilemeyeceği, bu anlamda sanığın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılmasına yönelik ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken sayın çoğunluğunun aksi yöndeki kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/10431, Karar No: 2022/9341, Tarih: 22.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10431 E.  ,  2022/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil (Taşınmazın Orman Niteliğinin Çekişmeli Olması Nedeniyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu .....,İli ...İlçesi ...Mahallesi 3933 parsel, 233.250 m2 yüzölçümlü olarak tarla vasfıyla ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... İdaresi vekili; çekişme konusu 3933 parselin üzerindeki ağaç ve bitki örtüsü itibariyle evveliyattan beri gerçekte orman vasfında olduğunu, en eski tarihli memleket haritalarında ve hava fotoğraflarında orman olarak göründüğünü ileri sürerek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 3933 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm bu defa davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yerde; dava tarihi itibariyle orman kadastrosu yapılmamıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12217, Karar No: 2017/2424, Tarih: 20.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12217 E.  ,  2017/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçiler ... ve ... meslek örgütleri vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanun'un 75. maddesindeki "71 ve 72'nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, 6 aylık yasal süre içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmeyen, öte yandan Mahkemece kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanamayan ve hükmü temyize hakkı bulunmayan şikayetçi ... vekilinin temyiz talebinin, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılanlar ... ve Müyap meslek örgütleri vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2005/2720, Karar No: 2005/2816, Tarih: 17.03.2005

5. Hukuk Dairesi 2005/2720 E., 2005/2816 K.

**5. Hukuk Dairesi 2005/2720 E., 2005/2816 K.**

**- GÖREV

- KAMULAŞTI MAŞIZ ELATMA**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle saklı tutulan fazlaya ilişkin bedelin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle saklı tutulan fazlaya ilişkin bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece talep edilen miktar itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar talep edilen dava miktarı 1.835.00O.00O.-TL ise de; bu miktar asıl davada saklı tutulan fazlaya ilişkin bedel olduğundan görevli mahkemenin el atılan taşınmaz malın tamamının bedeli üzerinden belirlenmesi gerektiği düşünülmeden görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 17.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/105, Karar No: 2020/531, Tarih: 17.12.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/105 E.  ,  2020/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 2180-2087

Maktuller ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçundan sanık ...'ın TCK'nın 81/1, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile 4 kez cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Burdur Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.06.2017 tarihli ve 59-164 sayılı ceza miktarı yönünden resen istinafa tabi olan hükümlere yönelik olarak sanık müdafisi ve katılanlar vekilleri tarafından da istinaf talebinde bulunulması üzerine dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince, 28.09.2017 tarih ve 2180-2087 sayı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.09.2019 tarih, 1786-3911 sayı ve oy çokluğuyla temyiz itirazlarının esastan reddine karar verilmiş;

Daire Üyeleri O. Erdim ve İ. Temir; "...Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.12.2019 tarih ve 63868 sayı ile;

"...Hiçbir sebep bulunmaksızın birbirleriyle irtibatı olmayan dört ayrı kişinin öldürülmesi olayında, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanması hak, adalet ve nesafet kurallarına uymayacağı, takdiri indirim nedeni uygulanarak verilen cezaların sanığın işlediği nedensiz dört ayrı öldürme suçunu karşılamayacağından, kararın bozulması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.01.2020 tarih, 3870-152 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi hükmünün uygulanmasının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

08.09.2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda; maktuller ..., ... ve ...’in ateşli silahla vuruldukları yerin Burdur ilinin, Bucak ilçesine bağlı Keçili köyüne 2.500 metre mesafede bulunan Kaynaklı mevkisi olduğu, maktuller ... ve ...’in cesetlerinin olay yerinde bulunduğu, ...’nun ise olay yerinden kaldırılarak hastaneye götürülmüş olduğu, olay yerindeki cesetler arasında yaklaşık 40 metre mesafe bulunduğu, ...’in başının yanında ince bir değnek ile zeminde 5 adet boş av tüfeği kartuşu, kan birikintisi ve maktullere ait cep telefonlarının olduğu bilgilerine yer verildiği,

15.09.2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda; maktul ...’un ölümüne neden olan olayın Bucak ilçesine bağlı Keçili köyünün 2,3 km batısında Çakalyeri mevkisi olarak bilinen boş arazide meydana geldiği, ...’un hastaneye kaldırılmış olduğu, olay yerinde kan birikintisi, maktule ait şapka, cep telefonu, 4 adet boş av tüfeği kartuşu ile bir adet fişek tapası bulunduğunun belirtildiği,

Sanık ... hakkında Bucak Devlet Hastanesince düzenlenen 08.09.2016 tarihli raporda, sanığın alkolsüz olduğu, başta, frontal sol kısımda dokunmakla ağrı tarif edildiği, yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu; Korkuteli Devlet Hastanesince düzenlenen 08.09.2016 tarihli raporda ise; başta, temporal bölgede 3x3 cm ebadındaki hiperemik bölgede yumuşak doku zedelenmesi bulunduğu, kişideki bu yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun ifade edildiği,

Antalya Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesince;

Maktul ... hakkında düzenlenen 02.11.2016 tarihli otopsi raporunda; 176 cm boyunda, 75-80 kg ağırlığında, 50-55 yaşlarındaki erkek cesedinde, batında ve sağ uylukta olmak üzere iki isabet bulunduğu, ince bağırsakta ve sağ iliak vende yarası bulunan şahsın ölümünün av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar harabiyeti ile iç kanama sonucu meydana geldiğinin,

Maktul ... hakkında düzenlenen 09.11.2016 tarihli otopsi raporunda; 177 cm boyunda, 65-70 kg ağırlığında, 30-35 yaşlarındaki erkek cesedinde, sağ omuzda, sağ ve sol bacakta olmak üzere 4 atışla oluşması mümkün giriş delikleri bulunduğu, popliatel arter ve ven ile tibialis arter ve venin parçalanmış olduğu, ölümün av tüfeği saçma tanelerine bağlı büyük damar harabiyeti ile kan kaybı sonucu meydana geldiğinin,

Maktul ... hakkında düzenlenen 11.11.2016 tarihli otopsi raporunda; 180 cm boyunda, 70-75 kg ağırlığında, 25-30 yaşlarındaki erkek cesedinde her iki bacakta en az 4 atışla oluşabilir nitelikte 4 isabet bulunduğu, ölümün av tüfeği saçma tanelerine bağlı büyük damar harabiyeti ile kan kaybı sonucu meydana geldiğinin,

Maktul ... hakkında düzenlenen 14.11.2016 tarihli otopsi raporunda; 170 cm boyunda, 65-70 kg ağırlığında, 40-45 yaşlarındaki erkek cesedinde, tek atışla oluşması mümkün ateşli silah iri saçma giriş deliği bulunduğu, ölümün av tüfeği saçma tanelerine bağlı büyük damar harabiyeti ile kan kaybı sonucu meydana geldiğinin, belirtildiği,