muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16347, Karar No: 2018/1140, Tarih: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16347 E.  ,  2018/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının rakam hanesi 500 TL olarak imzaladığı senedi davalının önce 500.000 TL olarak tahrif ettiği, daha sonra da boş olan yazı hanesine elli bin TL yazarak davalı aleyhine bu bedel üzerinden kambiyo takibi başlattığını, tahrif edilen kısım yönünden davalının isteminin haksız olduğunu ileri sürerek davacının fazladan talep edilen 49.500 TL ve icra hukuk mahkemesince itirazının reddi üzerine aleyhine hükmedilen tazminat yönünden borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin rakamla yazı hanesi arasında fark olduğunda yazı hanesine itibar olunacağını, davacının senedin 500 TL olarak imzalandığı yönündeki iddiasının geçerli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve savcılıkta alınan bilirkişi raporuna göre, dava konusu senedin rakamla yazılı bedel hanesinde bulunan 50.000 ibaresindeki sıfır rakamlarının üzerinde mükerrer gitmelerin olduğu ancak tahrifat amaçlı olduğuna dair kesin kanaat edinilemediği, senet üzerinde yazı ve rakamla gösterilen iki bedel arasında fark bulunması halinde yazı ile gösterilen bedele itibar olunacağı, yazı ile belirtilen kısımda tahrifatın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, rakamla 500 TL olarak düzenlenen senedin rakam hanesinin 500.000 TL olarak tahrif edildikten sonra, boş olan yazı hanesine “elli bin TL” yazılması nedeniyle 49.500 TL borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir.

Dava konusu senedin rakamla yazılı bedel kısmında tahrifat yapıldığı iddiası mevcut olup, senedin rakamla yazılı bedel hanesinde tahrifat yapıldığının saptanması halinde yazı ile gösterilen bedel hanesine itibar edilemez. Bu durumda mahkemece senedin rakam hanesinde tahrifat bulunduğu iddiası yönünden bilirkişi raporu alındıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3106, Karar No: 2021/11623, Tarih: 19.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3106 E.  ,  2021/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harç ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2021 günü temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak bir kısım davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin esastan reddi ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harç ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İstanbul ili Pendik ilçesi Emirli köyü 308 ve 696 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harç ve tescile ilişkin bentlerinin 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2018/1178E. -2019/4843 K. sayılı ilamıın;hüküm fıkrasından davacı idare lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin (6) nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 19/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21021, Karar No: 2016/14229, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/21021 E.  ,  2016/14229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ...Ltd. Şit. adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 15.10.2014 tarihli ve 2012/... esas, 2014/... karar sayılı hüküm, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesine üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.05.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının hizmet döküm cetvelinde çalışmasının kayıtlı olduğu;

1-)...Ltd. Şti.

2-)...

3-)...

4-)...Ltd. Şti.

5-)...

6-)...Ltd. Şti. ünvan ve isimli işverenlerin, ticaret siciline tescil tarihlerinin, kuruluştan itibaren faaliyet alanlarının, adreslerinin, yetkililerinin ve ortaklarının kimlik bilgilerinin, ünvan değişikliği yapılıp yapılmadığı ve faal olup olmadığı hususlarının ilgili ticaret sicili memurluğundan sorularak, bilgi ve belgelerin istenilmesi ile, alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2095, Karar No: 2019/5313, Tarih: 13.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2095 E.  ,  2019/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekinin aracına müşteri olarak bindiği, kendisini Dr. ... olarak tanıttıktan sonra Adana Havaalanı’na gitmek istediğini söylediği, havaalanına giderken yolda havaalanına gelecek olan misafiri bekleyeceğini, "misafiri de alalım dönelim, lokantada beklemek istiyorum" diyerek havaalanına varmadan önce aracı bir lokantanın önüne çektirdiği, sonrasında lokantada oturdukları, bu esnada sanığın, müştekiye tamirciye cep telefonunu bıraktığını, üzerinde Türk Parası olmadığını söyleyerek, 70 TL para istediği, müştekinin de buna inanıp sanığa 70 TL para verdiği, akabinde sanığın olay yerinden uzaklaştığı ve geri gelmediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, müştekinin sanığın oturduğunu bildirdiği lokantada masa üzerinde bulunan bardak üzerindeki parmak izinin sanığın sağ el işaret parmağı ile aynı olduğu ve tam uyduğu yönünde görüş ve kanaatin bildirildiği uzmanlık raporu, teşhis tutanakları, uzlaştırmanın sağlanmadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın verilen cezalar ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15930, Karar No: 2019/2080, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15930 E.  ,  2019/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6258, Karar No: 2019/5458, Tarih: 20.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6258 E.  ,  2019/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 20/02/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yüzüne karşı verilen kararı 02/03/2018 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26536, Karar No: 2012/12444, Tarih: 16.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/26536 E.  ,  2012/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1995, Karar No: 2017/2027, Tarih: 31.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1995 E.  ,  2017/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81, 29, 62, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi bozma nedeni saklı kalmak üzere takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, re’sen de incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eşi ... ile tartışan maktul ...'ın evden ayrılarak cafe'ye gittiği, burada mağdur ... ve arkadaşlarıyla oturduğu sırada, eşi ...'in abisi ...'ın yanına gelerek maktul ...'ın kafasına tabanca dayayarak “öldüreceğim seni” diye tehdit ettiği, ancak tabancayı ateşlemediği, araya girip kolunu tutan mağdur ...'ın müdahalesi üzerine silahın boşluğa ateş aldığı, bu esnada olay yerine tüfekle gelen ...'in ve ...'ın abisi ...'ın ilk önce mağdur ...'ın daha sonra maktul ...'ın ayaklarına doğru ateş edip kendilerini yaraladığı, ayağından yaralanan maktul ...'ın tabancasını çekip ...,... ve...'a doğru birden çok ateş edip yaraladığı, ateş etmeye devam etmek istediği ancak mermisinin bitmesi nedeniyle ateş edemediği, bu sırada sanık ...'ın kendisi ve kardeşlerinin yaralanmasının etkisi ile ayağından yaralı olan ...'a yakın mesafeden tüfekle ateş ederek öldürdüğü olayda;

1-İlk haksız hareketin sanık ... ve yakınlarından geldiği ancak oluş dikkate alındığında haksız tahrik de etki tepki dengesinin maktul ...'ın, sanık ... ile kardeşleri ... ve ...'i yaralaması neticesi sanık lehine değiştiği gözetilerek haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 18 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

31/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 01/06/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4891, Karar No: 2018/1664, Tarih: 08.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4891 E.  ,  2018/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve diğerleri aleyhine 02/05/2012 gününde verilen dilekçe ile hazine alacağının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı hazine tarafından, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 gün ve 2007/1 esas 2009/4 sayılı kararı ile Demokratik Toplum Partisi'nin kapatılmasına karar verildiğini, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, bu amaçla Milli Emlak Müdürlüğü denetmenlerince yapılan inceleme sonucunda partinin ilçe teşkilatında 43.574,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 43.574,00 TL'nin 11/12/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı tarafın 01/11/2010 tarihli inceleme raporuyla alacaktan haberdar olduğunu; bu tarihten itibaren 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kamu kurumlarında zamanaşımı süresi dava açılması konusunda emir vermeye yetkili makamın zararı ve faili öğrenme tarihinden itibaren başlar. Bu kapsamda, dava açmaya emir vermeye yetkili makamın onay tarihi araştırılarak zamanaşımı defi hakkında karar verilmelidir. Mahkemece, dava açma konusunda emir vermeye yetkili makam olur tarihi araştırılmadan rapor tarihinin esas alınarak davanın zamanaşımından reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28021, Karar No: 2016/11416, Tarih: 07.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/28021 E.  ,  2016/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7512, Karar No: 2009/14856, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7512 E.  ,  2009/14856 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Ecza Deposu Tic. Ve San. A.Ş vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.4.2009 gün ve 89-89 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davalı temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz etmiş, fakat harç alınmamıştar. 26.1.1985 günlü, 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Yargıtay İ.B.K. uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklandığı şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a iade edilmesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23008, Karar No: 2025/8222, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23008 E.  ,  2025/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1113 E., 2022/814 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/193 E., 2021/398 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.