muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/878, Karar No: 2024/134, Tarih: 28.02.2024

4. 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinde ise markanın tescili ile ilgili “nispi ret nedenleri” düzenlenmiştir. Bu nedenlerin ortak özelliği, tescili talep olunan marka üzerinde üçüncü bir kişinin üstün hak iddiasına dayanmasıdır. Mutlak ret nedenlerinden farklı olarak nispi ret nedenlerinin kamu menfaati ile herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Nispi ret nedenleri, mahkeme veya Kurum tarafından resen dikkate alınmazlar. Bunların mutlaka 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi gereğince ilgili kişiler (yani daha önceki bir tarihte tescil edilmiş veya tescil başvurusunda bulunulmuş bir markanın sahibi ile tescilsiz markayı kullanarak bu işaret üzerinde daha eski bir tarihte hak kazanmış olan kişiler) tarafından “itiraz” olarak ileri sürülmesi gerekir. İlgili kişiler, itiraz hakkını kullanmaktan feragat edebilirler. Nispi ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nın 47 ilâ 53 üncü maddeleri arasındaki prosedür takip edilerek kesinleşmiş YİDK kararı aleyhine iptal davası açılabileceği gibi, 556 sayılı KHK’nın 42/1-b maddesindeki şartlar dairesinde hükümsüzlük davası da ikame edilebilir.

5. Somut olay ile ilgisi bulunması bakımından nispi ret nedenlerinden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi üzerinde durulmasında yarar vardır.

6. 556 sayılı KHK’nın 8/1-a ve b maddesindeki düzenleme gereğince tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden (iltibas) bahsetmek için hem karşılaştırmaya konu marka işaretleri arasında hem de işaretlerin tescil edileceği mal ve hizmetler arasında aynılık veya benzerlik olması gerekir.

7. 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında markalara ait mal ve hizmet listelerinde yer alan mal ve hizmetlerin “aynı veya benzer” olup olmadığının değerlendirmesinde, sınıflandırmaya ilişkin ulusal ve uluslararası düzenlemelerin bağlayıcı kurallar içermediği dikkate alındığında, karşılaştırma konusu mal ve hizmetlerin ait oldukları sınıf numaraları ile bağlı kalınmamalıdır. Karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda yer almakla birlikte, hammadde-mamul ilişkisi, pazarlama koşulları, amaçları, satış sonrası servis ve onarım süreçlerinde ortaya çıkan müşteri çevresindeki ayniyet, birinin diğeri yerine ikame edilebilmesi gibi birçok açıdan benzerlik içerebilmektedir. Bu itibarla karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda olsa da “aynı veya benzer” olabilmektedir.

8. Tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden bahsedebilmek için mal ve hizmetin aynı veya benzer olmasının yanında işaretlerin de “aynı veya benzer” olması gerekmektedir. İşaretler arasında benzerlik değerlendirmesi yapılırken işaretler arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerliğin yanında esas olarak halk (tüketici) nezdinde bir bütün olarak uyandırdığı izlenim esas alınmalıdır. Bir işaret, görsel, işitsel, anlamsal veya diğer bir açıdan farklı olsa bile, “bütünsel” bir açıdan kendisine yaklaşıldığında herhangi bir sebeple halk gözünde başka bir marka ile bağlantısı varmış intibaı oluşturarak onu çağrıştırıyorsa ve bu yüzden halkın mal veya hizmet tercihinde etkili oluyorsa, marka olarak tescili engellenebilir. Başka bir deyişle müşterilerin ihtiyaçları olan mal veya hizmetleri bunları ayırt etmek maksadıyla kullanılan işaretlerin birbirine yakınlığı dolayısıyla karıştırmaları ihtimal dâhilindeyse bir marka ile diğer bir işaret arasında “benzerlik” vardır (Karan, Kılıç, s. 199). Bu itibarla markanın bir bütün olarak algılanmasına etki eden bütün unsurlar her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmeli ve halk tarafından karıştırılma ihtimali buna göre belirlenmelidir. Burada belirtilen halk; işin ilgilisi veya uzmanı olmayan ancak doğrudan muhatabı olan ortalama tüketicidir.

9. Karıştırılma ihtimalinde önemli olan husus, tüketicilerin bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde ve herhangi bir sebeple bağlantı kurma ihtimalidir. Buradaki “ihtimal” kelimesi özenle ve özellikle kullanılmış bir kelime olup, şekil, ses, anlam, genel görünüm, çağrışım veya bir seri içinde bulunma izlenimi bu kapsamda değerlendirilmektedir. Hatta markalar arasında birçok noktada fark bulunduğu tespit edilse bile “umumi intiba” bunların karıştırılabileceği yönünde ise iki işaret arasında karıştırma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmelidir. Başka bir deyişle karıştırılma ihtimali; görsel, biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlikler, çağrıştırma, bir bütün olarak uyandırdığı toplu kanaat, malın veya hizmetin hitap ettiği alıcı grubunun toplumsal düzeyi ve durumu, markayı taşıyan malın değeri ve alıcının bu malı almaya ayırdığı zaman, markanın asıl unsurları ve tamamlayıcı unsurları, telaffuz, anlam veya biçimden, işaretlerin toplu olarak bıraktığı izlenimden, seri içine girmekten veya başka bir çağrışımdan kaynaklanabilir. Yine tüketicilerin, karşılaştırılan işaretler arasında herhangi bir şekilde “bağlantı” kurabilmesi de benzerlik bulunduğunu kabul etmek için yeterli olmaktadır.

10. Hemen belirtilmelidir ki; işaretlerin benzerliğinde ve karıştırılma ihtimalinde dikkate alınacak önemli bir unsur da, önceki markanın ayırt edici niteliğidir. Önceki markanın ayırt edici niteliği düşük ise küçük farklılıklarla dâhi karıştırılma ihtimali ortadan kaldırılabilir. Bu gibi hâllerde önceki marka ile başvuru arasında mevcut farklı unsurların veya ortak unsurlara yapılan ilavelerin ayırt ediciliği ve sonraki başvuruyu yeterince farklılaştırıp farklılaştırmadığı üzerinde durulmalıdır. Nitekim Avrupa Marka ve Tasarım Ağı Ortak Bildirgesinde de belirtildiği üzere, markalar düşük seviyede ayırt ediciliği olan bir unsuru paylaşıyorsa, karıştırılma ihtimali değerlendirmesinde örtüşmeyen bileşenlerin markaların genel izlenimi üzerindeki etkisine odaklanılacaktır (Rauf Karasu, Cahit Suluk, Temel Nal, Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara, 2018, s. 189). Başka bir deyişle önceki markanın ayırt edici niteliği düşük ise markaların örtüşmeyen bileşenlerinin benzerlikleri/farklılıkları ve ayırt edicilikleri ele alınarak sonuca gidilecektir.

11. Bununla birlikte 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında önceki markanın tanınmış olması da işaretler arasında karıştırılma ihtimalini artıran bir unsurdur. Gerçekten de bir işaretle karşılaşan tüketici, bu işaretin tanınmış markanın sadece bir unsurunu içermesi hâlinde dahi bunlar arasında bir bağlantı kurabilmektedir. Zira tanınmış markayı oluşturan ibareler tüketici nezdinde yerleşmiş olduğundan, sonraki işaret görüldüğünde bu işaretteki bazı farklılıklar gözden kaçırılarak tanınmış marka ile bağlantı kurulabilmektedir. Ancak vurgulamak gerekir ki, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında, önceki markanın tanınmış olması, tescil edilmek istenen markanın sadece aynı veya benzer mal ve hizmetler yönünden benzerlik değerlendirilmesinde dikkate alınmalıdır. Tanınmış markanın tescil edildiği mal ve hizmetlerden farklı mal ve hizmetlerde korunup korunamayacağına 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında değil, 556 sayılı KHK’nın 8/4 üncü maddesi kapsamında yapılan değerlendirmeden sonra karar verilmelidir.

12. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalı şirketin 29, 30, 32 ve 43 üncü sınıflardaki bir kısım mallarda "Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında" ibareli marka başvurusuna karşı davacı tarafından "Yayla" esas unsurlu markalara dayalı olarak davalı Kurum nezdinde itiraz edildiği, bu itiraz neticesinde verilen dava konusu YİDK kararı ile taraf markaları benzer bulunmakla beraber davalı şirketin işbu dava konusu marka başvurusu öncesindeki "Yayla" esas unsurlu markaları sebebiyle müktesep hakka sahip olduğundan davacı itirazının nihai olarak reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

13. Davalı şirketin markası "Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında" ibaresinden oluşmakta olup anılan ibaredeki "Yayla" ibaresinin beyaz zemin üzerinde, üst kısımda kırmızı harflerler yazılı olduğu, bu kelimenin koyu mavi renkli ve sağ üst ucu buğday başağı olarak tasarlanmış üst ve sol kısmın tamamı ile alt kısmın yarısını çevreleyen yarım elips çizgisi ile ön plana çıktığı, "Yayla" kelimesinin alt kısmında yer alan kırmızı zemin üzerine beyaz harflerle yazılı "Tarifi Kulağında" ibaresi ile onun hemen altındaki beyaz zemin üzerine koyu mavi harflerle yazılı "Tadı Damağında" ibaresinin tali unsur konumunda olduğu görülmüştür. Davacıya ait itiraza mesnet markaların bir kısmında da "Yayla" ibaresi esas unsur olarak yer almakla anılan kelime, baştaki "Y" harfinin sağ ucundan biri, ikinci "Y" harfinin alt ucundan diğeri olmak üzere zıt yöndeki iki ayrı elips çizgileri ile çevrelenmiş, renkli olarak tescil edilen bir kısım markalarda da kırmızı ve koyu mavi renkler ise hem kelimenin hem de kelimeyi çevreleyen elips şeklindeki çizgilerin tasarımında kullanılmıştır.

14. Öte yandan davalı şirket tarafından müktesep hakka dayanak olarak ileri sürülen eski tarihli markalarda işbu dava konusu marka başvurusundaki tasarımdan farklı olarak "Yayla" kelimesi elips içerisinde yer alacak şekilde kullanılmakla birlikte anılan kelime, kırmızı harflerle yarısı koyu mavi, yarısı ise açık mavi renklerle boyalı elips şeklindeki zemin üzerinde esas unsur konumlandırılmıştır. Bu hâliyle dava konusu olan marka başvurusunda yer alan ibaredeki esas unsura yönelik tasarım, davalı şirketin kazanılmış hakka dayanak olarak ileri sürdüğü markalara benzemekten ziyade davacı şirkete ait yukarıda detayları verilen "Yayla" esas unsurlu markalarda yer alan tertibatla benzerlik içermektedir.

15. Hemen belirtilmelidir ki, farklı kişiler adına sicile tescilli mükerrer markaların varlığı hâlinde, mükerrer marka sahiplerinden birisinin yaptığı ve tescilli markasının serisi niteliğindeki yeni bir başvurunun müktesep hak ilkesinden yararlanarak tescil edilebilmesi için; daha önceki markanın tescil ve kullanımıyla ilgili olarak mükerrer marka sahipleri arasında bir uyuşmazlık çıkartılmamış olması ve önceki markasının asli unsuru muhafaza edilerek marka sahibi ile bağlantısı ve tüketici nezdinde bıraktığı izlenim korunmak suretiyle seri marka oluşturmak amacı taşıması, öte yandan da diğer işletme adına tescilli mükerrer markaya yakınlaştırma, benzeştirme vb. şekillerde karıştırılma tehlikesini yol açılmaması ve bu yolla haksız yararlanma sonucunu doğurmaması gereklidir.

16. Bu bağlamda davalı şirketin benzer sınıflarda ve aynı esas unsurla tescilli eski tarihli markaları mevcut olmakla birlikte davaya konu marka başvurusundaki ibarenin bütünsel anlamda önceki markalara benzer şekilde seri marka olacak niteliği haiz olduğu söylenemez. Zira dava konusu marka başvurusundaki ibarenin tertip tarzı neticesinde davacıya ait "Yayla" esas unsurlu markaların düzenleniş tarzına yakınlaştığı, bu çerçevede önceki markalarından ziyade davacıya ait markalar ile karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzerlik içerdiği açıktır. Başka bir anlatımla davalı şirketin marka başvurusundaki “Yayla” esas ibaresi, müktesep hakkına dayanak olan markalardaki kullanıma benzer olmayıp davacıya ait markalardaki ibarelere yakınlaşan/benzeyen niteliği haiz bir marka olarak kabul edilmelidir. Önemle belirtilmelidir ki; davalı şirketin asli unsuru muhafaza ederek seri marka oluşturma veya markasını gençleştirme hakkı, başkası adına tescilli markaya yakınlaşma, benzetme gibi tehlikelere yol açmaması kaydıyla korunur.

17. Ayrıca davalı şirkete ait dava konusu marka başvurusunda kullanılan “Yayla” esas ibaresindeki kompozisyona benzer şekilde tescil başvurularına karşı aynı markalara dayalı olarak yapılan davacı itirazları neticesinde açılan davalar sonucu verilen kararlara ilişkin yine Özel Dairece verilen bir çok kararda; davalı şirketin dava konusu marka başvurusundaki tasarımın aynısını içeren markaları yönünden davacı markalarına yakınlaştığı, bu sebeple önceki markalarına dayalı olarak müktesep hak kurumundan faydalanamayacağı teyit edilerek bu kararların bir kısmının kesinleşmesi neticesinde davalı şirketin dava konusu marka başvurusunda yer alan düzenleme ve tertip şekillerini içeren "Yayla" esas unsurlu marka başvurusu yönünden müktesep hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

18. Netice itibariyle davalı şirkete ait dava konusu 2016/68228 sayılı ve “Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında” ibareli marka başvurusunun davacı şirkete ait “Yayla” esas unsurlu markalardaki ibareye yakınlaşan/benzeyen bir marka başvurusu olarak kabul edilmesi gerekir. Dolayısıyla davalı şirkete ait “Yayla” esas unsurlu önceki tarihli markaların dava konusu marka başvurusu yönünden müktesep hak teşkil ettiği söylenemeyeceğinden davalı şirkete ait marka başvurusu ile davacıya ait itiraza mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi mevcuttur.

19. Hâl böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9202, Karar No: 2012/1905, Tarih: 14.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/9202 E.  ,  2012/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm sanığın yokluğunda, zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.04.2009 tarih ve 2009/6-16 esas, 2009/90 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere zorunlu müdafiin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından hukuki sonuç ifade etmeyeceği gibi temyiz süresini de başlatmayacağından, sanığın hüküm tebliğ edilmeden 18.02.2009 tarihinde anılan hükmü temyiz ettiği ve temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek temyizin reddine dair karar kaldırılıp yapılan incelemede;

İddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılmak suretiyle CMK'nın 147, 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9053, Karar No: 2024/2667, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9053 E.  ,  2024/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1809 E., 2023/1866 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/372 E., 2023/452 K.

Taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlanla olmadığı takdirde nispi butlanla iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliğinin mutlak butlan nedeni ile iptaline, mutlak butlana ilişkin şartların bulunmaması halinde evliliğin nispi butlan nedeni ile iptaline, butlan hukuki şartlarının bulunmaması halinde tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince mutlak butlan olmadığı takdirde nispi butlan sebebine dayalı evliliğin iptaline ilişkin davanın tefrikine karar vermiş ve eldeki esasa kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kadın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulunun 52581731-101.01.02-2022/115014/7905 nolu 27/02/2023 / 1761 A karar sayılı raporunda; davalıda fiil ehliyetini müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği tespit edilmediği, evlilik tarihinde herhangi bir akli arıza içinde olduğuna delalet edecek tıbbi bir belge ve bulguya rastlanılmadığı, kişinin evlenme tarihinde menfaatlerini müdrik ve telkinlere mukavim olabileceği, kendi hür iradesi istikametinde serbest olarak eylem ve işlemlere girişebileceği tıbbi kanaatine varıldığı, bu duruma göre davalı kadının 04.10.2020 tarihinde ve halihazır durumu ile fiil ehliyetine haiz olduğu ve kendisine vasi tayini gerekmediği yönünde rapor tanzim edildiği, söz konusu Adli Tıp raporunun hükme esas alınabilir nitelikte olduğu gerekçesi ile davacının koşulları oluşmayan mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptaline ilişkin davasının reddine, davacının nisbi butlan sebebine dayalı evliliğin iptali istemli davasının incelenmesinde, davacı tarafın dava dilekçesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nda (4721 sayılı Kanun) sayılı nisbi butlan sebeplerinin bir ya da bir kaçına vakıalarını belirtir şekilde her hangi bir açıklama yapmadığı, sadece nisbi butlan sebebinin somutlaştırılması istenildiğinde ayrıntılı beyanda bulunduğu, dilekçelerin teati aşaması tamamlanması sonrası tarafların iddia ve savunmalarını ancak karşı tarafın açıkça muvafakati olması halinde genişletip değiştirilebileceği ve somut dava dosyasında davalının iddianın değiştirilip genişletilmesine açıkça muvafakat etmemesi gerekçesi ile davacının nispi butlan nedeniyle evliliğin iptali davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili, dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçelerinde taleplerinin açıklandığını, vakıalarının somutlaştırılmış olmasına rağmen somutlaştırmak için Mahkemece süre verildiğini, davalının müvekkili veya altsoyu için ağır tehlike oluşturan bir hastalığın bulunup bulunmadığı yönünde tam teşekküllü bir devlet hastanesi ya da üniversite hastanesinden heyet raporu aldırılmasına dair talepleri ile ilgili ret kararı verildiğini belirterek nisbi butlan sebebine dayalı evliliğin iptali istemli davanın reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili; dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçelerinde taleplerinin açıklandığını, vakıalarının somutlaştırılmış olmasına rağmen somutlaştırmak için Mahkemece süre verildiğini, davalının müvekkili veya altsoyu için ağır tehlike oluşturan bir hastalığın bulunup bulunmadığı yönünde tam teşekküllü bir devlet hastanesi ya da üniversite hastanesinden heyet raporu aldırılmasına dair talepleri ile ilgili ret kararı verildiğini belirterek nispi butlan sebebine dayalı evliliğin iptali istemli davanın reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, davacının nispi butlan sebebi ile evliliğin iptali sebeplerinden birine dayanıp dayanmadığı, dilekçeler teatisi safhasında bildirip bildirmediği, davanın reddine ilişkin kararın doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 145 inci ve 149 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dosya içine alınan raporda nispi butlan olarak gösterilen sebebin varlığının ispatlanamadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.