muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7932, Karar No: 2024/10335, Tarih: 01.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2021 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümlerine göre kararda yer verilen ücret, ilave tediye, ikramiye, sosyal yardım alacakları, ikramiye alacakları, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı alacakları, ek ödeme alacaklarının hukuka uygun olmadığını, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücretinin yanlış hesaplanmış olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2020 yılında işe girdiği, sendika üyelik tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanabileceği, sendika üyelik tarihinden sonra ... toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklarının ödenmediğinin anlaşılmış olmasına göre de, Mahkemece ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı, sorumluluk tazminatı, ilave tediye, ek ödeme, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesine göre ücretinin tespiti, talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, varsa alacakların hesaplanması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 44, 47 nci maddeleri.

3. 6356 sayılı Sedikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

1. Davacı işçi, 2020 yılında Bakanlığa ait işyerinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde uygulanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2021 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıdığı hâlde, sözleşmede öngörülen ücret zamlarından ve diğer haklardan yararlandırılmadığını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiş; Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay için %6,25 oranında zam uygulanarak 01.11.2020 tarihi itibarıyla alması gereken ücretin 108,40 TL olarak belirlendiği görülmektedir. Ancak toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının 01.01.2021 tarihindeki ücretinin asgari ücretinin altında kaldığı gerekçesiyle 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete %6,25 uygulanmak suretiyle yeniden ücret tespiti yapılmış olup bu hesaplama biçimi hatalıdır.

3. 15.01.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin "Ücret Zammı" başlığını taşıyan 26 ncı maddesinin (II) numaralı bendinin "İkinci Yıl Birinci Altı Ay Zammı" başlıklı (c) alt bendinde; "İşyerinde çalışan sendika üyesi işçilerin 31.10.2020 tarihinde almakta oldukları günlük brüt çıplak ücretlerine, 01.11.2020 tarihinden geçerli olmak üzere %6,25 (yüzde altı yirmibeş'i) oranında zam yapılacaktır. (Bu zamma enflasyon farkı dahil edilmiştir)" hükmüne yer verilmiştir.

4. Toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü dikkate alındığında, davacının ücretine ikinci yıl birinci altı ay zam oranı uygulandıktan sonra 01.01.2021 tarihi itibarıyla ödenmesi gereken ücret, asgari ücretin altında kaldığı takdirde, ikinci yıl birinci altı aylık dönemin bitimine kadar (30.04.2021) asgari ücret ödenmeye devam olunmalıdır. Mahkemece, 01.01.2021 tarihindeki asgari ücrete tekrar %6,25 oranında zam uygulanmak suretiyle ücret tespiti hatalıdır. Davacının ücreti doğru şekilde belirlenmeli, belirlenen bu ücret miktarı üzerinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

5. Açıklanan ilke ve esaslara aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10390, Karar No: 2015/31008, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10390 E.  ,  2015/31008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/364905

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/123 (E) ve 2013/699 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık K.. G..'ye yükletilen yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık K.. G..'nin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar K.. G.., C.. G.., S.. G.. hakkında hakaret, tehdit ve mala zarar verme ve sanıklar D.. S.., E.. S.. ve C.. O.. hakkında yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğine gelince

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan sanıklar D.. S.. ve K.. G.. müdafilerin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4347, Karar No: 2012/8482, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4347 E.  ,  2012/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Dairemizin bozma kararı; taşınmaz üzerinde bulunan elektirik değirmeni, su değirmeni kabul edilerek yapıldığı için maddi hataya dayalı olduğundan, bozmaya uygun olarak yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak elektirik değirmeni niteliğindeki yapıya; resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı oranı belirlenip tutarı düşülerek değerinin; değirmen içerisindeki makina aksamının sökülüp, nakli ile yeniden çalıştırılması mümkün ise demontaj; nakliye ve yeniden montajına ilişkin bedelin bulunarak, değirmenin karşılığının hesaplanması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/491, Karar No: 2019/2274, Tarih: 02.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/491 E.  ,  2019/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Hazine vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 02/04/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı Hazine vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin eklemeli zilyetlikle 50 yılı aşkın süreden beri zilyetliğinde bulunan Ulucami mahallesi, 501 ada 52 parsel sayılı taşınmazı 2010 yılında Mehmet Uzel'den satın aldığını, satın aldığı tarihte taşınmazın kaydında her hangi bir kayıt ve şerh bulunmadığını, satın aldıktan sonra iş bu davanın davalısı Hazine tarafından dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğu, taşınmazın kıraç ve kayalık olduğundan bahisle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/311 Esasında kayıtlı dava açıldığını, dava konusu taşınmazın eski tapu kaydına istinaden tescil edildiğini, davacı Hazine'nin bundan dolayı davasının reddedildiğini, verilen kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 09/02/2012 tarih ve 2011/12284 E. - 2012/1066 K. sayılı ilamıyla 1953 tarihli tapu kaydına dayanak olan mahkeme kararının 1953 yılı itibarıyla Hazine taraf olmadığından bu mahkeme kararının Hazineyi bağlamayacağından söz konusu yerel mahkeme kararını bozduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/329 Esasında yeniden yargılama yapıldığını ve Yargıtay ilamına uyularak dava konusu taşınmazın 24831,38 m2'sinin iptal edilerek Hazine adına tescil edildiğini, bu karara yapmış oldukları temyiz itirazlarının reddine karar verildiğini ve kararın onandığını, davacının, taşınmazı satın alan iyiniyetli malik olduğunu, bu durumun davacının mağduriyetine sebebiyet vermesi nedeni ile, mağduriyetinin giderilmesi için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/145 Esasında kayıtlı dava dosyasında dava açıldığını ve davanın kabul edildiğini, kararın taraflarca temyiz edildiğini, fakat kararın onandığını ve davacı için kazanılmış hak doğduğunu, dava konusu taşınmazın başında yapılan keşif sonrası verilen bilirkişi raporu ve kararın kesin delil niteliğinde olduğunu, bu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak sadece 10.000,00.-TL talep edildiğinden kalan 103.727,72.-TL'lik tazminatın ilk dava tarihi olan 04/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınıp müvekkiline verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/02/2018 tarih, 2017/322 E. - 2018/51 K. sayılı kararı ile davacının açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulü ile 103.727,72.-TL'nin ilk dava tarihi olan 04/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle

birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 100. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin ek dava niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, Hukuk Genel Kurulunun 2013/7-1728 E. - 2015/1036 K. sayılı dosyasında belirtildiği gibi ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/145 E. -2015/119 K. sayılı kısmî davasındaki bilirkişi raporunun hükme esas alınacak nitelikte olduğu ve taraflar açısından bağlayıcı hale geldiği, anlaşıldığından davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5. ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 02/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24267, Karar No: 2023/10235, Tarih: 26.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24267 E.  ,  2023/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2017 tarihli ve 2017/172 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 35, 53/1, 54, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarihli ve 2017/323 Esas, 2018/151 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, cezanın mahsubuna karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/2092 E., 2018/1672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun hükmün 4 nolu bendinde sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 2. ve 3. Ağır Ceza Mahkemelerine yapılan ihbarlarla ilgili bildirim kısmının hükümden çıkartılmasına karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2021 tarihli ve 2018/91644 sayılı hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile dosya Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil bulunmadığına, sanığa iftira atıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2021 tarihli ve 2018/91644 sayılı hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile dosya Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil bulunmadığına, sanığa iftira atıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü gündüz vakti saat 18.00-18.30 sularında eniştesi olan şikâyetçinin evinin bahçesine Adli Emanetin 2017/977 sırasında kayıtlı olan silahtan sayılan bıçak ile girerek, uyuşturucu temin etmek için şikâyetçiden para istediği, şikâyetçinin olumsuz cevap vermesi üzerine tartıştığı, bıçağı şikâyetçiye tevcih etmek suretiyle “...Bana para vermezsen senin a\*ına koyacağım seni öldüreceğim” şeklinde sözler söylediği, şikâyetçinin üzerine yürüdüğü, bunun üzerine şikâyetçinin eline kürek alarak sanığı kürekle dışarıya sokağa kadar kovaladığı, sanığın kaçarak bahçeden çıkıp gittiği eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin aşamalardaki birbiriyle uyumlu, istikrarlı beyanı dosyada mevcuttur.

3. Şikâyetçinin oğlu tanık B.B'nın mağduru doğrulayan beyanı dosyada mevcuttur.

4. Tanık A.K.'nın kolluktaki mağduru doğrulayan, ancak Mahkemede oğlunu suçtan kurtarmaya yönelik çelişkili beyanı dosyada mevcuttur.

5. Yakalama tutanağı dosyada mevcuttur.

6. Suç eşyasının Adli Emanetin 2017/977 sırasında kayıtlı olduğu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden;

Somut olay değerlendirildiğinde; şikâyetçinin ve tanıkların aşamalarda alınan ifadelerine göre olay günü sanığın elindeki bıçakla şikâyetçinin ikâmetine gidip küfür ve tehditle miktarını belirtmeden para istediğinin anlaşılması karşısında, teşebbüs aşamasında kalan yağma eyleminde istenen paraya ilişkin bir özgüleme söz konusu olmadığından tebliğnamedeki 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine, Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Şikâyetçinin aşamalardaki birbiriyle uyumlu istikrarlı beyanı, şikâyetçinin oğlu tanık B.B'nın mağduru doğrulayan beyanı, tanık A.K.'nın kolluktaki mağduru doğrulayan beyanı karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

2. Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine, Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Şikâyetçinin aşamalardaki birbiriyle uyumlu istikrarlı beyanı, şikâyetçinin oğlu tanık B.B'nın mağduru doğrulayan beyanı, tanık A.K.'nın kolluktaki mağduru doğrulayan beyanı karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/2092 Esas, 2018/1672 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenen konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16560, Karar No: 2017/4579, Tarih: 31.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16560 E.  ,  2017/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1, 62/1, 50, 52. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında oluşa ve dosya kapsamına göre; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’nın, eşi olan katılanın kendisini aldattığını ispatlamak için özel dedektiflik hizmeti veren diğer sanık ... ile anlaşarak, mağdur hakkında delil toplamasını istemesi üzerine, sanık ...’nın katılanın ... isimli bayanla kamuya açık bir kafede oturdukları sıradaki fotoğrafını çekmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.