muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3336, Karar No: 2023/6906, Tarih: 09.10.2023

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen ve hakkında duyumlara ve şahsi kanılara dayalı anlatımlar bulunan sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirilerek, duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyulmasına rağmen, ilgili kurumların cevabi yazıları itibariyle bozmanın gereği yerine getirilmeden yetersiz belgelere dayanılarak karar verilmesi, tespit ve değerlendirme tutanağının temin edilememesi halinde, operatör kayıtları ile eşleştirmesi yapılmak üzere Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilen ByLock HIS (CGNAT) kayıtları ve dosya içerisindeki HTS sonuçları karşılaştırılıp belirtilen hat üzerinden ByLock kullanan kişinin sanık olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişiden teknik rapor alınması, ayrıca UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda hakkında başkaca bir beyan yahut delil bulunup bulunmadığının araştırılması, elde edilecek tüm bu delillerin 5271 ... Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması, var ise beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve suç vasfının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Bank ... nezdindeki rutin hesap hareketlerinin ve örgütle iltisaklı üniversitede eğitim görmenin müsnet suç yönünden örgütsel delil yahut faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Yargıtay bozma ilamı neticesinde, bozma öncesinde verilen İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının hüküm doğurmayacağı, Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyulduğu gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine doğrudan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde bozma öncesi verilen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli, 2017/13 Esas, 2017/98 ... mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi,

b) Önceki hükmün sanık müdafi tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/2422 Esas, 2018/2324 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/2422 Esas, 2018/2324 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5210, Karar No: 2020/2599, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5210 E.  ,  2020/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1288, Karar No: 2023/4605, Tarih: 04.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1288 E.  ,  2023/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/218 Esas, 2021/1321 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/142 E., 2019/559 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "yeni ülker çokokrem golden", "ülker golden", "lovells golden mountain bistart+şekil", "ülker golden+şekil", "ülker golden+şekil", "ülker golden+şekil","ülker golden+şekil","ülker golden+şekil","ülker golden+şekil", "lovells golden mountain", "golden mountain lovells sınce 1884+şekil", "lovells golden mountain+şekil", "golden galleon", "ülker golf golden+şekil", "ülker golden", "golden", "golden", "ülker goldenhorn", "ülker golden" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2017/46038 sayılı“GOLDENMARK+şekil” ibaresinin tesciline yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa taraf markalarının aynı ve benzer mal sınıflarda olduğunu, bu mallara yönelik tüketicinin dikkat düzeyinin düşük bulunduğunu, marka başvurusunda yer alan MARK ibaresinin ayırt edici olmadığını, müvekkilinin markasının tanınmış marka olması nedeni ile geniş bir korumadan yararlanması gerektiğini, ortalama tüketicinin davalının marka başvurusunun davacının markalarının bir serisi olarak algılayacağını, davalının bu tescilinin, haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2018-M-11818 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2017/46038 başvuru numaralı “GOLDENMARK+şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, başvuru ile itiraz gerekçesi markaların “GOLDEN” ibaresini ortak olarak içerdiklerini, markalarda ortak olarak yer alan “GOLDEN” ibaresinin “altın, altın renginde olan” gibi anlamları bulunduğu gibi ticari alanda “gold, golden” gibi ibarelerin kalite vurgusu yapacak şekilde ürün serilerini ifade etmek için yaygın kullanılan, tek başına ayırt edici nitelikleri oldukça zayıf ibareler olduğunu, başvuru ile itiraz gerekçesi diğer markalar arasında ilişkilendirme /karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkmayacağını, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, golden kelimesinin ortalama tüketici tarafından altın olarak adı bilinen ve yaygın kullanımı olan bir ibare olduğunu, bu ibarenin her sektörde marka, unvan, işletme veya ürün adı veya vasfı olarak kullanıldığını, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvuru kapsamındaki 30. sınıftaki malların, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, başvuru standart karekterle yazılmış “GOLDENMARK+şekil” ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların "GOLDEN" esas unsurlu olduğu, davalının markasında yer alan MARK ibaresi markaları tek başına ayırt etmeye yeter düzeyde olmadığı gibi davacının markalarından biri olarak algılanma ihtimalinin de yüksek ihtimalde bulunduğunu, markaların benzer olduğu bu yönüyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, ancak madde metninde aranan haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hallerin oluştuğuna yönelik ispat bulunmadığından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının oluşmadığı, davalı şahsın kötü niyetli olduğuna yönelik somut delil bulunmadığı bu nedenle 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrası koşullarının da oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'nın 2018-M-11818 sayılı kararının iptaline, 2017/46038 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 'GOLDEN' kelimesinin ortalama tüketici tarafından 'altın' olarak bilenen ve dünyada ve Türkiye'de yaygın kullanımı olan bir ibare olup bu ibare her sektörde kullanıldığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, yerel mahkemenin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 'GOLDEN' kelimesinin ortalama tüketici tarafından 'altın' olarak bilenen ve dünyada ve Türkiye'de yaygın kullanımı olan bir ibare olup bu ibare her sektörde kullanıldığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, yerel mahkemenin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, mahkemenin sadece golden ibaresini değerlendirdiğini, markalar arasında iltibas bulunmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvuru kapsamındaki malların, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, davalının başvurusuna konu “GOLDENMARK+şekil” ibaresi ile davacının itirazına mesnet "GOLDEN" esas unsurlu markaları arasında iltibas bulunduğu anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci, beşinci, dokuzuncu fıkraları

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21717, Karar No: 2025/6296, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21717 E.  ,  2025/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/298 E., 2022/1010 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3889, Karar No: 2010/968, Tarih: 08.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3889 E.  ,  2010/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 17/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 11/09/2008 ünlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; ... sözleşmesinin haksız olarak bozulması (fesih edilmesi) nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan ...’nin müdür olarak görev yaptığı diğer davalı şirkette işçi olarak çalıştığı sırada, maaş farklarının ne zaman ödeneceğini sorması üzerine davalı müdür tarafından dövülerek işten çıkartıldığını, işten çıkartılmasına gerekçe olarak da 4857 sayılı ... Yasası'nın ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışlar ve benzerlerinin düzenlendiği 25/2. maddesinin dayanak gösterildiğini, bu yüzden işsizlik maaşı alamadığı gibi uzun süre ... de bulamadığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacının ... sözleşmesinin bozulması nedenine dayalı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

5521 sayılı ... Mahkemeleri Yasası’nın 1. maddesinde, işçiyle işveren veya işveren vekili arasında ... sözleşmesinden veya ... Yasası'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının ... Mahkemelerinde çözümleneceği öngörülmüştür.

Davacı, ... sözleşmesinin haksız olarak bozulduğunu iddia ederek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istediğine göre davaya bakma görevi ... mahkemesine aittir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ayrı bir ... mahkemesi varsa dava dilekçesinin görev yönünden reddine, aksi halde davaya ... mahkemesi olarak bakılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1356, Karar No: 2020/9223, Tarih: 05.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1356 E.  ,  2020/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçlarından dolayı Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/11444 sırasına kayden yürütülen soruşturma sırasında, 16/09/2019 tarihinde gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle şüpheli ...'in iş yerinde yapılan arama neticesinde ele geçirilen makinelere el konulmasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 127/3. maddesi gereğince onaylanması talebinin kabulüne dair Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/10/2019 tarihli ve 2019/2783 değişik iş sayılı kararma karşı şüpheli müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne, el koyma kararının kaldırılmasına ilişkin merci Tarsus 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/10/2019 tarihli ve 2019/2979 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/02/2020 gün ve 94660652-105-33-18355-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 gün ve 2020-22826 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında dolandırıcılık suçundan soruşturma yürütüldüğü ve bu suç neticesinde elde ettiği iddia edilen makinelere, arama neticesinde el konulduğu, el koyma kararına itiraz nedeniyle, Tarsus 2. Sulh Ceza Hakimliğince "...dosyada şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair kuvvetli şüphe uyandıran somut bir delil bulunmaması, el konulan eşyaların üzerine atılı suçtan elde edildiğine dair somut bir delil bulunmaması, şüpheliler hakkında yargılama yapılır ise yapılacak yargılama sonucunda el konulan eşyaların müsadere edileceğine dair kuvvetle muhtemel bir delilin bulunmaması, bu haliyle hukuki bir uyuşmazlığın söz konusu olduğundan..." gerekçesiyle itirazının kabulüne, el koyma kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 123. maddesinde yer alan "(1) İspat aracı olarak yararlı görülen ya da eşya veya kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan malvarlığı değerleri, muhafaza altına alınır. (2) Yanında bulunduran kişinin rızasıyla teslim etmediği bu tür eşyaya elkonulabilir." ve 127. maddesinde yer alan "(l)Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri, elkoyma işlemini gerçekleştirebilir. (2)Kolluk görevlisinin açık kimliği, elkoyma işlemine ilişkin tutanağa geçirilir. (3)Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ispat aracı olarak yararlı görülen ve gerçeğin ortaya çıkarılması için gerekli olduğu anlaşılan makinelere el konulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin reddine karar verilmesi gerekirken, "şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dajr kuvvetli şüphe uyandıran somut bir delil bulunmaması..." gerekçesiyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.