muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/209, Karar No: 2023/23, Tarih: 18.01.2023

Kasten öldürme suçunun temel şekli; TCK’nın 81. maddesinde; “Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun nitelikli hâllerinin on bir bent olarak sayıldığı aynı Kanun'un 82. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde ise suçun "Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla" işlenmesine yer verilmiştir.

Anılan bende ilişkin madde gerekçesinde; “...İşlenmiş olan bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmekte olan bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla, kişi öldürüldüğünde, amaç suç araç suç ilişkisi söz konusudur. Suçun bu nitelikli hâlinin oluşabilmesi için, belirtilen amaçlarla bir kişinin öldürülmesi yeterlidir; öldürmek suçuyla amaçlananın gerçekleşmesi gerekmez. Bu nedenle, örneğin bir banka soygununu gerçekleştirebilmek amacıyla öldürme suçunun işlenmesi hâlinde, fail hakkında bu nitelikli unsur dolayısıyla cezaya hükmedilecektir. Banka soygununun gerçekleşmesi hâlinde, failin ayrıca bu suçtan dolayı da cezalandırılması gerekir. Başka bir deyişle, bu gibi durumlarda gerçek içtima kurallarını uygulamak gerekir...”,

5377 sayılı Kanun'la söz konusu bende yapılan eklemeye ilişkin değişiklik gerekçesinde ise; “...Kasten öldürme suçunun nitelikli hâllerini düzenleyen 82 nci maddenin birinci fıkrasının (h) bendine eklenen 'ya da yakalanmamak' ibaresi ile işlediği suçtan dolayı kaçmakta olan kişinin yakalanmamak için bir başkasını öldürmesi hâlinde de ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasını sağlamak amaçlanmıştır...”,

Şeklindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.10.2022 tarihli ve 254-632 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

Bu suç tipinde kasten öldürme araç suç, işlenmesi kastedilen diğer suç ise amaç suç niteliğindedir. Anılan bentte, amaç suç açısından belirli bir suç açıkça öngörülmediğinden, bileşik suç söz konusu değildir. Fail, diğer suçu gizlemek, işlenmesini kolaylaştırmak, yakalanmamak veya diğer suçun delillerini ortadan kaldırmak için birini öldürürse, amaç suç bağımsızlığını korur. Bu hâlde fail, her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılır.

Bu bendin uygulanabilmesi için, amaç suçun tamamlanması gerekmediği gibi, suçun teşebbüs derecesinde, hatta hazırlık hareketleri aşamasında kalmış olmasının da önemi yoktur. Failin öldürme eylemini, amaç suçu gizlemek, suçun işlenmesini kolaylaştırmak, delillerini ortadan kaldırmak veya yakalanmamak için gerçekleştirmesi yeterlidir.

Bu iki suç arasında bağlantının bulunması ise olmazsa olmaz koşuldur. Bu şekildeki bir nitelikli hâlin gerekçesi, belirli bir amaç suçu işlemek için insan öldürmekten çekinmeyen, başka bir suçu işlemeyi dahi göze alan failin, toplum açısından ne kadar tehlikeli bir kişiliğe sahip olduğunun açığa vurulmuş olmasıdır (... Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 2. Cilt, Ankara, 2014, s.2677).

Bu iki suç arasında bağlantının bulunması ise olmazsa olmaz koşuldur. Bu şekildeki bir nitelikli hâlin gerekçesi, belirli bir amaç suçu işlemek için insan öldürmekten çekinmeyen, başka bir suçu işlemeyi dahi göze alan failin, toplum açısından ne kadar tehlikeli bir kişiliğe sahip olduğunun açığa vurulmuş olmasıdır (... Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 2. Cilt, Ankara, 2014, s.2677).

Öte yandan TCK’nın 141. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alma” şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun temel şekli tanımlanmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise söz konusu suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde hırsızlık suçunun iki ayrı nitelikli hâli düzenlenmiş; bu bağlamda suçun, kişinin "malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak" işlenmesi yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bende ilişkin madde gerekçesinde;

"Hırsızlık suçunun kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanılarak işlenmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırılmasını gerektirmektedir. Mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, akli veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, malını koruyamayacak durumda olmasının örneklerini oluşturmaktadır. Hatta, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu bir panik hâlinin de aynı durumu doğurmuş bulunması olanaklıdır.

Kişinin örneğin geçirmiş bulunduğu kaza sonucunda ölmüş olmasından yararlanılarak üzerindeki veya yanındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmiş olması da bu bent kapsamında mütalaa edilmiştir.

Bu bent hükmünün uygulanabilmesi için kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir. Aksi takdirde, duruma göre yağma suçunun veya bir başka suçu işlemek amacıyla kasten öldürme suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Yapılan açıklamalardan madde gerekçesindeki; “Bu bent hükmünün uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir.” şeklindeki açıklamanın, hırsızlık suçunun "kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından" yararlanılarak işlenmesi hâlini kapsadığı, suçun "kişinin ölmesinden yararlanılarak" işlenmesine yönelik olmadığı ortadadır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, "kişinin malını koruyamayacak durumda olması" kavramından; mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, akli veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu panik hâlinde bulunması gibi durumlar anlaşılmalıdır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, "kişinin malını koruyamayacak durumda olması" kavramından; mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, akli veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu panik hâlinde bulunması gibi durumlar anlaşılmalıdır.

Öğretide de; "Burada kastedilen, malı çalınan kişinin, özel bir felakete uğramış olması dolayısıyla, malını koruyamayacak durumda bulunmasından yararlanılmasıdır. Yangın, patlama gibi hâller dışında, ani bayılma, epilepsi nöbeti, aile bireylerinden birinin ölmesi veya kaza geçirmesi gibi nedenlerle içine düşülen bilinçsizlik, panik veya üzüntü hâllerinde hırsızlık suçunun işlenmesi daha kolay olacağı için bu ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir." (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, 1. Cilt, Beta Yayınevi, 2. Baskı, İstanbul, 2011, s. 318), "Kişinin malını koruyamayacak durumda olması süreklilik arz etmeyen bir hâl olup hırsızlık fiilinin işlenmesi sırasında korunma için gerekli tedbirleri alabilecek durumda bulunmamayı ifade eder. Örneğin bayılmak, sara krizine tutulmak, trafik kazasına uğramak, yangın, deprem ve benzeri bir felaket içerisinde ve sonrasında bulunmak gibi...” (Veli Özer Özbek-... Nihat Kanbur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümleri, Seçkin Yayınevi, 8. Baskı, Ankara, 2015, s.591), “Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasını, daha ziyade gerçekleştirlen hırsızlığı fark etmesine rağmen olaya müdahale edebilecek durumda olmaması şeklinde anlamak gerekir.” (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 2. Baskı, Ankara, 2015, s.551) şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

Tüm bu hususlar göz önüne alındığında; "kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından faydalanmak suretiyle" işlenen nitelikli hırsızlık suçundan söz edebilmek için;

1-) Kişinin malını koruyamayacak durumda olması,

2-) Kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması,

3-) Failin, mağdurun malını koruyamayacak durumda olduğunu bilerek ve bu kolaylıktan istifade ile eylemini gerçekleştirmiş olması gerekmekte olup kişinin malını koruyamayacak durumda olup olmadığı her somut olayın özellikleri göz önüne alınarak belirlenmelidir.

1-) Kişinin malını koruyamayacak durumda olması,

2-) Kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması,

3-) Failin, mağdurun malını koruyamayacak durumda olduğunu bilerek ve bu kolaylıktan istifade ile eylemini gerçekleştirmiş olması gerekmekte olup kişinin malını koruyamayacak durumda olup olmadığı her somut olayın özellikleri göz önüne alınarak belirlenmelidir.

Bu bentte düzenlenen diğer nitelikli hâl olan, hırsızlık suçunun "kişinin ölmesinden yararlanılarak" işlenmesi hâlinde ise; kural olarak ölümün nasıl gerçekleştiğinin önemi bulunmamaktadır. Nitekim failin herhangi bir nedenle kişiyi öldürmesinden sonra oluşan yeni bir kastla kişinin malını alması hâlinde de bu nitelikli hâl uygulanacaktır. Ancak failin, malını almak amacıyla kişiyi öldürmesi hâlinde TCK'nın 82. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçunun yanı sıra hırsızlık suçundan değil, aynı Kanun'un 148. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yağma suçundan da cezalandırılması yoluna gidilecektir. Dolayısıyla bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin hırsızlık kastının ölümden sonra ortaya çıkması gerekmektedir.

Öğretide de; "Ölenin malının alınmasında kural olarak ölümün nasıl gerçekleştirildiğinin bir önemi bulunmamaktadır. Ancak fail, malını almak için mağduru öldürmüşse bu durumda 82/1-h uyarınca kasten öldürme suçunun yanı sıra 148/3. maddesi uyarınca yağma suçundan da cezalandırılacaktır. 142/2-a hükmünün tatbiki için failin hırsızlık kastının ölümden sonra ortaya çıkması gerekmektedir.” (Ahmet Caner Yenidünya, Yargıtay Kararları Işığında Hırsızlık Suçu, Adalet Yayınevi, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.56-57), “Bu nitelikli halin uygulanabilmesi bakımından mağduru kimin öldürdüğü önemli değildir.” (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.557), “Mağduru kimin öldürdüğü önemli değildir. Fail ya da başkası öldürmüş ya da tarfik kazası sonucu ya da eceliyle ölmüş olabilir. Failin, ölmüş birisinin eşyasını alması ya da kızgınlığından dolayı mağduru öldürdükten sonra oluşan yeni bir kastla malını alması hallerinde de bu bent hükümleri uygulanacaktır.” (Hüseyin Eker, Hırsızlık Suçları, Hukab Yayınları, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.87-88) şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

Diğer taraftan yağma suçunun temel şeklinin düzenlendiği TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrasına göre; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan zor yoluyla hırsızlık, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçunda, tehdit veya cebir malın alınması veya teslimini sağlamaya yönelik olmalı, tehdit veya cebir malvarlığına karşı işlenen bu suçta araç olarak kullanılmalıdır. Başka maksatlarla kullanılmış bulunan cebir veya tehdidin etkisiyle malın alınması yağma suçunu oluşturmaz.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Yağma suçunun manevî unsuru kasttır. Bu suçun taksirle işlenmesi olanaksızdır. Failin, tehdit veya cebirle mağdurun egemenliğindeki malı aldığını bilmesi ve istemesi gerekir. Kast hem almayı hem de icbarı kapsamalıdır.

TCK'nın 148. maddesinin üçüncü fıkrasında ise; “Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hale getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır.” denilmek suretiyle cebir karinesine yer verilmiş, maddenin gerekçesinde de "mağdurun herhangi bir vasıta ile kendini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesinin, örneğin uyku ilacı ile uyutulmasının, yağmada cebir sayılacağı..." belirtilmiştir.

Söz konusu düzenleme ile, kullanılan vasıtanın mağduru kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirmesi koşulları birlikte aranmaktadır. Bu düzenlemeye göre cebir sayılan hâller, cebir kavramının içerisine girmemekte ancak kanun gereği cebir sayılmaktadır. Bu düzenleme cebir kavramının anlamını genişletmektedir. Mağduru, kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle, failin kullandığı vasıta getirmelidir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 2. Baskı, Ankara, 2015, s. 587-588).

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanık ile maktulün yaklaşık bir yıl önce tanıştıkları, sanığın önceleri abla olarak hitap ettiği maktulün para karşılığı cinsel ilişkiye giren biri olduğunu sonradan öğrendiği, köy ürünleri satan bir seyyar tezgâhı bulunan ve maktulle gönül ilişkisi yaşamaya başlayan sanığın maktulle evlenmek istediğini belirttiği, maktulü anne ve babasıyla tanıştırdığı, babasının da sanığı maktulle evlendirmek istediği ancak maktulün kendi babasından aldığı ölüm aylığının kesilmesini istemediği için bu teklife sıcak bakmadığı, sanığın maktulün günlük ihtiyaçlarını karşıladığı, otel ve pansiyon gibi yerlerde farklı zamanlarda maktulle cinsel birliktelik yaşadığı, 28.05.2018 tarihli tutanak ile Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulunca gönderilen yazı ekindeki belgelerden anlaşılacağı üzere 28.09.2017 tarihinde sanıkla maktul arasında birden fazla mesajlaşma ve telefon görüşmesinin gerçekleştiği, sanığın savunmasına göre; maktulün olay günü kendisinden 150 TL para istediği, sanığın ise birlikte olacakları düşüncesiyle para vermeyi kabul ettiği, adı geçenlerin öğle saatlerinde buluşarak ... Otel'e gittikleri, burada cinsel ilişkiye girdikten sonra sanığın maktule 100 TL para verdiği, daha sonra maktulün 50 TL daha istemesi üzerine şehir merkezine geldikleri, şehir merkezinde saat 23.00'a kadar bir simitçide oturdukları ve sanığın ... Bankası ATM'sinden para çekmek amacıyla maktulden ayrıldığı, adı geçenlerin en son saat 01.16'da buluşmak için telefon görüşmesi yapmalarının ardından yeniden ... Otel'e gittikleri, burada cinsel ilişkiye girdikten sonra sanıkla üzerini giymekte olan maktul arasında sözlü bir tartışmanın çıktığı, tartışma sırasında; maktulün sanıktan para istediği, sanığın maktule 50 TL verdiği maktulün, bu paranın yetmediğini, daha fazla paraya ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine sanığın, maktulün sürekli kendisinden para koparmaya çalıştığı düşüncesiyle, ailesine söylediği sözlerin de etkisinde kalarak sinirlendiği ve maktule her istediğinde para veremeyeceğini, bu güne kadar kendisini kandırarak parasını yediğini söyleyerek bir tokat attığı, maktulün bu tokadın etkisiyle yere düştüğü, akabinde maktulün sanığın ailesine hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği, bu nedenle sanığın yaklaşık 40 dakika boyunca maktulün boğazını sıktığı, nefessiz ve hareketsiz kaldığını görünce de eylemine son verdiği, maktule verdiği 150 TL ile birlikte çantasındaki cep telefonunu ve şarj aletini alarak otel odasında maktulü cansız şekilde yatar hâlde bırakıp ayrıldığı, maktulün otel odasındaki çantasında ve içindeki beş adet cüzdanda; üzerinde geçersizdir yazısı olan 100 TL banknot ve 35 kuruş dışında maddi değeri bulunan eşyaya rastlanılmadığı, maktulün cesedinin olaydan yaklaşık üç ay sonra ileri derecede çürümüş şekilde otele giren hurdacı tanıklar ... ve ... tarafından bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 24.05

... ve ... tarafından bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 24.05.2018 tarihli raporu uyarınca maktulün ölüm sebebinin dosya kapsamındaki delillerden ve sanığın savunmasından hareketle elle boğma sonucu gerçekleşen asfiksi olarak kabul edildiği olayda;

Maktul ile bir yıla yakın süren gönül ilişkisi sürecinde, sanığın ailesinin, evlenmeleri yönündeki talebinin maktul tarafından kabul edilmemesi ve maktulün kendisini kandırmasına ve parasını almasına izin vermemesi hususundaki uyarıları, sanığı maktule çok para verdiği yönünde bir inanca itmiştir. Suç tarihinde sanıkla maktulün buluşmak amacıyla yaptıkları telefon görüşmesinin, maktulün 150 TL'ye ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine gerçekleşmesi ve sanığın ilk buluşma ile cinsel birliktelik sırasında 150 TL'nin tümünü vermemesinin, bundan kaynaklı olduğu değerlendirilmiştir. Sanıkla maktul arasında gerçekleşen cep telefonu görüşme kayıtları, sanıkla maktulün önce gündüz saatlerinde, son olarak da gece 01.16 civarında buluştukları yönündeki savunmayı doğrulamaktadır. Sanığın maktule yönelik boğarak öldürme eylemini gerçekleştirdiği ikinci buluşma sırasında, aralarında geçen diyalog sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre; maktulün daha fazla para istemesi, sanığın vermek istememesi, hatta geçmişte verdiği paraları kendisini kandırarak aldığını söylemesi, sanığın ailesinin üzerindeki etkileri ve maktulün sanığın ailesine yönelttiği hakaretlerden oluşmaktadır. Sanığın kısa süre önce cinsel birliktelik yaşadığı maktulü boğarak öldürecek boyuta varan şiddet içerikli davranışlara yönelmesinin gerekçesinin, o güne kadar maktulün kendisini kandırdığı ve parasını yediği inancının maktulün söylediği onur kırıcı sözlerle pekişmesi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, sanığın aşamalardaki değişmeyen savunmalarında; maktulün kendisi ile tanıştığında duygusal bir ilişkileri olduğunu, ancak son zamanlarda sadece maktulün paraya ihtiyacı olduğunda görüştüklerini ileri sürmesi karşısında; suç tarihinde sanığın sinirlenmesine neden olan tartışma sırasında maktulün sanığın ailesine yönelik hakaret içeren sözler sarf etmesiyle ortaya çıkan arbede sonucu gerçekleşen ölüm neticesinin; sanığın maktule verdiği parayı, hatta son zamanlarda verdiği paraları geri alabilmek amacıyla maktulün parasını ve cep telefonu ile şarjını almak istemesinden kaynaklandığının kabulü gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; sanığın asıl amacının; son zamanlarda kendisini aşırı derecede maddi olarak sömürdüğüne inandığı maktulün ihtiyaçlarını karşılamak için geçmişte verdiği malvarlığı değerlerinden ne kadarını geri alabilirse almak olduğu, maktulün direnmesi üzerine bu amacını zorla gerçekleştirmeye çalıştığı, maktulün kendisine ve ailesine hakaret etmesi üzerine de öldürme noktasına varacak derecede şiddet kullandığı ve böylelikle maktulü yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla boğarak TCK'nın 82. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği,

Sanığın; maktulün hareketsiz kalmasından sonra parasını, cep telefonunu ve şarj aletini alması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen "kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından yararlanarak" nitelikli hırsızlık suçuna vücut verebilmesi için mağdurun belirtilen durumlara fail tarafından getirilmemiş olmasının gerektiği, somut olayda ise maktulün fail tarafından hareketsiz hâle getirildiği; yine sanığın eyleminin "kişinin ölmesinden yararlanarak" nitelikli hırsızlık suçunu oluşturması için mağdurun ölümünden sonra oluşan yeni bir kastla fail tarafından malın alınmasının gerektiği, buna karşın somut olayda sanığın asıl suç işleme kastının maktulü öldürmek değil, maktule verdiği paraları geri almak olduğu, söz konusu amaca ulaşmak için öldürme suçunu işlediği ve bu nedenle maktulün ölümü üzerine ortaya çıkan kastla değil, başından beri verdiği parayı geri almak amacıyla fiilini gerçekleştirdiği, sayılan gerekçelerle sanığın, cep telefonunu ve şarj aletini almak amacıyla maktulü öldürmesi eyleminin TCK'nın 148. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cebir unsuru kapsamında kaldığı ve maktulün eşyasını alarak otelden ayrılması biçimindeki eyleminin yağma suçunu oluşturduğu,

Sanık ile maktul arasındaki cep telefonu görüşmelerine ilişkin 28.05.2018 tarihli tutanak ile yazı eki uyarınca, olayın saat 01.16'da, tarafların buluştuktan sonra otele giderek cinsel yolla birlikte olmalarından hemen sonra gerçekleşmesi ve sanığın sabah saat 05.l2 civarında ilk önce babasını araması karşısında, yağma suçunun gece vakti işlendiğinin açık olması nedeniyle, sanığın TCK'nın 149. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17477, Karar No: 2010/20154, Tarih: 02.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17477 E.  ,  2010/20154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.05.2009