muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14645, Karar No: 2016/17371, Tarih: 13.06.2016

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işverene ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Dosya içeriğinden, 27.06.2008 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesinin, 28.02.2015 tarihinde feshedildiği, davacının, hizmet döküm cetveline göre de alt işveren ............ işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalılar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve eklerine göre, sözleşme kapsamında alt işverene verilen koruma ve bakım altındaki kişilerin temizlik, bakım, giyim, banyo tuvalet sair aktivitelerinin karşılanması hizmet alımı işidir.

5393 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemelere göre, hizmet alımı konusu işin, davalı bakanlık tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği tartışmasızdır. Şu halde, davalı bakanlığın, belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının, davalı bakanlığa ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle, davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından, davacının, alt işveren şirketteki işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı bakanlıktaki işe iadesine karar verilmesi isabetsizdir. Her ne kadar işe başlatmama tazminatı olarak davacının kıdemi değerlendirildiğinde altı aylık ücret üzerinden karar verilmesi hatalı olmakla birlikte bu noktada taraf temyizi olmadığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ............'deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih sebebi ve işçinin kıdemi dikkate alınarak altı aylık ücreti olarak BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin BELİRLENMESİNE,

5-Harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

6-Davacı tarafından yapılan 421,95 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15345, Karar No: 2019/2016, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15345 E.  ,  2019/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5486, Karar No: 2015/279, Tarih: 15.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5486 E.  ,  2015/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/81

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve

aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine 15.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.200 TL üzerinden itirazın iptaline, fazla istemin reddine, kabul edilen kısım üzerinden davacı yararına, reddedilen kısım üzerinden davalı yararına % 20 oranında icra tazminatına hükmedilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın aşağıda yazılı bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 07/12/2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2012 yılı Ekim,Kasım ve Aralık ayları kirası ile sözleşmede bulunan muacceliyet koşulu gereğince 2013 yılı Ocak-Ağustos ayları arası kiraları olmak üzere toplam 15.400 TL ve ferilerinin tahsilini istemiştir. Takip konusu borca yapılan itiraz üzerine davacı, dava ile alacağın tamamı üzerinden itirazın iptalini istemiş ise de, yargılama sırasında ödendiğini bildirdiği 15/03/2013 tarihinden sonraki dönem kirası yönünden davadan vazgeçtiğini bildirmiştir. Mahkemece, 2012 yılı Ekim,Kasım ve Aralık ayları kira parası olan 4.200 TL alacak yönünden davanın kabulüne ve itirazın iptaline, takipten önce yürürlüğe giren 6098 Sayılı Yasanın 346.maddesi uyarınca kira sözleşmesindeki muacceliyet şartının geçersiz hale geldiği, bu nedenle diğer ayların kira paralarının istenmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle fazla istemin reddine, reddedilen kısım üzerinden davalı yararına %20 oranında icra tazminatına karar verilmiştir.

İİK.nun 67.maddesine göre reddedilen kısım üzerinden davalı yararına tazminata hükmedilebilmesi için davacının takibinde haksız ve kötü niyetli olması gerekir. Somut olayda davacı, 05/09/2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki muacceliyet şartına dayalı olarak dönem sonuna kadar tüm kira parasının tahsilini istemiştir.01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK.nun 346.maddesi hükmü ile kira sözleşmelerindeki muacceliyet şartına ilişkin anlaşmalar geçersiz hale getirilse de, bu hükmün, Kanunun yürürlüğünden önce imzalanan sözleşmelere de uygulanacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun yürürlüğünden önce düzenlenen sözleşmelere de bu hükmün uygulanacağı kanaatine 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulanma Şekli Hakkında Kanunun B-I-2 maddesinin yorumu sonucunda ulaşıldığı açıktır. TBK.nun yürürlük tarihinden çok kısa bir zaman sonra takibin yapılmış olmasına, sözleşmelerdeki muacceliyet şartını geçersiz hale getiren Kanun hükmünün önceki kira sözleşmelerine de uygulanacağına yorum sonucunda ulaşıldığının anlaşılmasına göre davacının, kira sözleşmesindeki muacceliyet koşuluna dayanarak takip tarihinden sonraki dönem sonuna kadar doğacak kiraların tahsilini isteminde haksız olduğunun kabulü gerekir ise de, davacının takip yapmasında kötü niyetli olmadığının kabulünü de gerektirir. Bu nedenlerle reddedilen bölüm yönünden davalı yararına icra tazminatına hükmedilmesi doğru değildir. Hükmün tazminata hasren davacı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden bu konuda hükmün onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.15/01/2015
Yargıtay — Esas No: 2017/12849, Karar No: 2019/8324, Tarih: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12849 E.  ,  2019/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... ve hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanık ... 'ın suça konu çeki, çekte cirosu bulunmayan alışveriş yaptığı ... isimli şahıstan aldığını ileri sürmesi, ticari ilişkisi konusunda şahit ve delillerini sunacağını savunması ve çek hesabı sahibi firma yetkilisinin duruşmaya çağırılıp dinlenilmediğinin, suça konu çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkartılması bakımından;

1) Sanık ...'dan ... ile ticari ilişkisini kanıtlayan belge, fatura, sevk irsaliyesi v.b. bulunup bulunmadığının sorulması varsa getirtilip incelenmesi,

2) Sanığın suç tarihi öncesi ve sonrasına ait tatbike medar imza ve yazı örneklerini içerir belge asıllarının bulundukları yerlerden getirtilerek, huzurda alınacak el yazısı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu çekin ön ve arka yüzündeki tüm yazı, rakam ve imzaların sanığa ait olup olmadığı, tanzim ve ciro yazılarının kendi içerisinde benzerlik taşıyıp taşımadığı konusunda, uzman bir kurum veya kuruluştan çek aslı üzerinden inceleme yaptırılarak rapor alınması,

3) Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı konusundaki takdirin hakime ait olması karşısında, adli emanetin 2010/3333 sırasına kayıtlı suça konu çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yasal unsurları taşıyıp taşımadığının ve aldatma özelliğine sahip olup olmadığının tartışılması ile belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması,

4) Sahibi olduğu çek hesabından adına sahte çek düzenlenmesi nedeniyle sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan mağdur Şirket yetkilisine iddianame ve duruşma günü usulen tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması ,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13820, Karar No: 2023/7835, Tarih: 25.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/13820 E.  ,  2023/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2322 E., 2017/2444 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edildiği, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2017/87 Esas, 2017/5 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 ... ... Ceza Kanunu'nun 53 üncü ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/2322 Esas, 2017/2444 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.09.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 ... Kanunun 8 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasında “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin ... ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü ... ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru ... arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (... ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, suça konu paylaşımın içeriği incelendiğinde, terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden yada şiddete çağrı niteliğinde olmadığı, sanığın savunmalarının aksine suç kastı da tespit edilemediği gözetilerek; sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/2322 Esas, 2017/2444 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/2322 Esas, 2017/2444 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.