muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/386, Karar No: 2020/427, Tarih: 20.10.2020

CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g ve 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 308. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, İHAM; bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33). İHAM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden İHAS'ın 6. maddesinin ihlâli olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85).

İHAM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68). Buna göre, temel hak ve özgürlüklerin ihlâli sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44).

Bunun yanı sıra İHAM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni, anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27). Bu anlamda İHAM, mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan “kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama” yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjıanastassıou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddiaların kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, toplumun kendi adına verilen yargı kararlarının sebeplerini öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (AYM, Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35). Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında "İlgili ve yeterli bir yanıt" vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlâline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında kurulan hükümde FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yapısının, teşkilatlanmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal sistemi içerisinde gizlice yayılarak kurumları ele geçirmeye yönelik faaliyetlerinin örneklerle anlatıldığı, delillerin tartışılıp değerlendirildiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtildiği, örgüt içi iletişimde kullanılan haberleşme araçları hakkında detaylı bilgilere yer verildiği, özellikle de Özel Dairece yapılan bu tespitlerin Ceza Genel Kurulunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ilişkin yerleşik kararlarına da dayandırıldığı, somut davanın özelliğine göre esas sorunların incelenmiş olduğunun açıkça anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararda yer aldığı, yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmadığı, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin de yapıldığı anlaşıldığından, Özel Daire hükmünün gerekçeyi içerdiği değerlendirilmiştir.

III- Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İsabetli Olup Olmadığına Dair Maddi Hukuka İlişkin Uyuşmazlık Konuları Değerlendirildiğinde;

Sanık ...’nın sırasıyla Rize, Siirt, Rize/İğdere, Kütahya Cumhuriyet savcılığı, Adalet Müfettişliği, Adalet Başmüfettişliği, Bursa Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği ve Konya Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği görevlerinde bulunduktan sonra FETÖ/PDY mensuplarının HSYK’da çoğunluğu sağlamalarını müteakip HSYK’nın FETÖ mensubu olduğu iddia edilen üyelerin gündeme getirmesi, talep ve destekleri ile 19.10.2012 tarihinde Yargıtay Üyesi seçilen sanığın 24.08.2016 tarihinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisak ve irtibatının sabit görüldüğünden bahisle meslekten çıkarılmasına karar verildiği,

Tanık ...’in beyanına göre; sanığı 2000-2006 yılları arasında Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulunda birlikte görev yapmaları vesilesi ile tanıdığı, aynı zamanda Ankara Urankent lojmanlarında aynı blokta oturdukları, 2000-2006 arası dönemde Urankent lojmanlarında kendisiyle birlikte ..., ..., ... ve ... ...’ın aylık ya da 3-4 haftada bir sıra ile birbirlerinin evinde toplandıkları, sohbet ettikleri, zaman zaman da ... okudukları, daha sonra ... ...'ın yerini ...’in aldığı ve gruba ...’in de eklendiği, bu sohbetler sonrası gönüllük esasına dayalı maaşlarından %5-%10 oranında bir miktarı ... ...’a verdikleri, sanığın 2005 ya da 2006 yıllarında Bursa Cumhuriyet savcılığına atanarak Ankara'dan ayrıldığı, daha sonraki dönemde kendisi ile sadece özel günlerde birkaç telefon görüşmesi yaptığı, sonra zamanla kendisinin cemaatten soğuduğu ve cemaat üyelerinin de kendisine mesafeli davranmaya başladıkları için sanık ... ile irtibatının azalarak koptuğu, sanığı en son bir cenaze töreninde cemaatten olduğunu bildiği diğer Yargıtay Üyeleri ile birlikte samimi olarak gördüğü,

Tanık ... ...’ın beyanına göre; ...’nın Bağlıca lojmanlarından komşusu olduğu, ilgisini bildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinde 8 ay birlikte çalıştıkları, ... ile de kısa bir süre aynı Dairede beraber çalıştıkları, ..., ... ve ... ile lojmanlarda ortalama 1-1,5 ayda bir sohbet düzeyinde bir araya geldiği, haber ve mesajları aynı dairede 2 yıl 3 ay birlikte çalıştığı ve aynı lojmanda oturduğu ...’nun getirdiği, o gelemediği zaman dersleri ...’ün yaptığı,

Tanık ... ...’ın beyanına göre; ...’nın Bağlıca lojmanlarından komşusu olduğu, ilgisini bildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinde 8 ay birlikte çalıştıkları, ... ile de kısa bir süre aynı Dairede beraber çalıştıkları, ..., ... ve ... ile lojmanlarda ortalama 1-1,5 ayda bir sohbet düzeyinde bir araya geldiği, haber ve mesajları aynı dairede 2 yıl 3 ay birlikte çalıştığı ve aynı lojmanda oturduğu ...’nun getirdiği, o gelemediği zaman dersleri ...’ün yaptığı,

Tanık ...’un beyanına göre; sanık ile dönem arkadaşı olup Eğitim Merkezinde hazırlık ve son dönemde birlikte oldukları, beraber kura çektikleri, daha sonra sanığın müfettiş olarak bir dönem Bakanlıkta çalıştığı, müfettiş ve başmüfettişlik yaptıkları, sonra ayrılma şeklini ve tarihini tam olarak hatırlamamakla birlikte kürsüye döndükleri, 2011 yılında Yargıtay/Danıştay Üyelerinin seçiminde cemaat mensubu olarak düşündüğü Kurul Üyelerinin önerdikleri isimler arasında sanığın da isminin olduğu, ...'nın evinde bir araya geldiklerinde 80 kişilik bir isim tespiti yapıldığı, sanığın da 80 kişilik bu listede olduğu, daha sonra yapılan değerlendirmede müsteşar ... ...’ın itiraz etmesi üzerine sanığın listeden çıktığı ve o dönemde seçilemediği, bir ya da iki seçim sonra yine ...'nin ısrarı ve bahse konu yapı mensubu olduğunu düşündüğü sekiz Kurul Üyesinin isteği ile sanığın Yargıtay Üyeliğine seçildiği,

Tanık ...’nin beyanına göre; 2012'de yapılan 16 kişilik Yargıtay Üyeliği seçiminde ... tarafından sanığın isminin önerildiği, HSYK'da görev yapan diğer cemaatçi kurul üyeleri tarafından da önerinin benimsendiği, ... ...'ın o tarihte müsteşar olup itiraz ettiği, daha sonra ...'nin müsteşar ile konuşup onu ikna ettiği, sanığın bu şekilde Yargıtay Üyeliğine seçildiği, cemaatçi üyelerin desteği olmasa seçilemeyeceği,

Tanık ...’in beyanına göre; 19.10.2012 tarihinde yapılan seçimde Yargıtay üyeliğine seçilenlerden beş kişinin cemaat mensubu olmalarına rağmen yapılan pazarlık ve uzlaşma mecburiyeti nedeniyle seçildikleri, cemaat mensubu olan bu kişilerin ..., ..., ... ..., ... ve ... olduğu, bu kişilerin Fetullah Gülen cemaati mensubu üyeler tarafından önerildiği ve yapılan önerilerde ısrar edildiği, karşılıklı ısrarlar sonucu seçimin bir süre yapılamadığı ancak ihtiyaçlar nedeniyle bir noktada mutabakat sağlamak zorunlu olduğundan bu kişilerin belli bir oranda yani toplam seçilecek üye sayısına göre sınırlandırılarak seçilmesi yoluna gidildiği, cemaat mensubu olmayan Yargıtay üyeleriyle yaptıkları toplantılara sanık ...’nın cemaat mensuplarıyla birlikte hareket ettiğinin belirtilmesi sebebiyle çağrılmadığı,

Sanığın Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulunda görev yaptığı dönemde Urankent lojmanlarında ..., ..., ... isimli şahıslarla örgütsel toplantılara katıldığı ve himmet verdiği, bu hususun ...’in beyanıyla doğrulandığı,

Sanığın Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulunda görev yaptığı dönemde Urankent lojmanlarında ..., ..., ... isimli şahıslarla örgütsel toplantılara katıldığı ve himmet verdiği, bu hususun ...’in beyanıyla doğrulandığı,

2010 yılında yapılan HSYK seçimlerinden sonra Yargıtay ve Danıştaya seçilecek yeni üyelerin belirlenmesi için tanık ...’un o dönem itibarıyla cemaat mensubu olarak bildikleri HSYK üyeleri tarafından HSYK Genel Sekreteri ...'nın evine davet edildikleri toplantıda, sanık ...’nın da cemaat mensubu olduğu iddia edilen HSYK üyelerinin gündeme getirmesi ve seçilmesini istemeleriyle belirlenen 80 kişi içerisinde olduğu ancak müsteşar ... ...’ın itirazı üzerine listeden çıkartıldığı, daha sonra ise tanıklar ..., ... ve ...’un beyanlarına göre sanığın cemaat mensubu olan üyelerin teklifi ve ısrarı üzerine 2012 yılında Yargıtay üyeliğine seçildiği,

Yargıtay üyeliğine seçildikten sonra da örgütün mahrem yapılanması içerisinde yer almaya devam eden sanığın, örgütün sohbet adı altında düzenlenen örgütsel toplantılarına katılmaya devam ettiği, bu kapsamda tanık ... ...’ın beyanına göre Yargıtay Üyesi olarak görev yaptığı dönemde ..., ... ve ... ... ile Bağlıca lojmanlarında aynı sohbet grubunda yer aldığı,

Tanık ...'in beyanında belirtildiği üzere, FETÖ/PDY'nin Yargıtaydaki etkinliğini kırmak için 2013 yılında yapılan toplantılara cemaat mensubu olmadığı düşünülen isimlerin çağrıldığı, sanığın gerek seçilme şekli, gerekse Yargıtayda cemaat mensubu olanlarla birlikte hareket ettiği yönündeki kanaat ve bilgiler nedeniyle çağrılmadığı, yargı teşkilatında aktif ve önemli görev alan tanıklar tarafından da sanığın örgüte olan yakınlığının vurgulandığı,

Öte yandan, byLock tespit tutanaklarına göre; sanığın 129862 satırlık byLock abone listesinin 67552. satırında kaydının olduğu, tespit edilen GSM aboneliğinin ..., tespit edilen cihaza ait IMEI numarasının ... ve tespit edilen ilk tarihin 02.09.2014 olduğunun anlaşıldığı, sanığa ait ... numaralı hatta ilişkin HIS-CGNAT verileri incelendiğinde, bu hat ile byLock sunucularına ait 46.166.164.176, ..., 46.166.164.181 numaralı hedef IP'ler ile oturum açıldığı, byLock programı veri tabanına erişim sağladığına dair toplam 150 adet sinyal kaydı bulunduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2018 tarihli yazı ekine göre; 61290 ID numaralı byLock hesabında 61927 numaralı ID'nin "hokaya" olarak kaydedilmesinden dolayı 61927 numaralı ID kullanıcısının sanık ... olabileceğinin değerlendirildiği, 10.01.2019 tarihli byLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre; ID'nin “61927”, kullanıcı adının “hokaya” olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2018 tarihli yazı ekine göre; 61290 ID numaralı byLock hesabında 61927 numaralı ID'nin "hokaya" olarak kaydedilmesinden dolayı 61927 numaralı ID kullanıcısının sanık ... olabileceğinin değerlendirildiği, 10.01.2019 tarihli byLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre; ID'nin “61927”, kullanıcı adının “hokaya” olduğu,

08.11.2018 ve 07.12.2018 tarihli bilirkişi raporlarına göre; 150 adet CGNAT kaydının GPRS-DATA iletişiminin bağlantı saat süresi içerisinde yer aldığı, GPRS kayıtlarındaki kaynak IP değeri ile CGNAT kayıtlarındaki özel IP değerlerinin tam olarak eşleştiği bu nedenle mevcut iletişim kayıtlarının uyumlu olduğu, CGNAT kayıtlarının sadece internet trafik kayıtları yani kullanıcının cep telefonunun byLock sunucu ve sistemleri yönünde oluşan bağlanma isteği olduğu, bu isteğin gerçekleşebilmesi için isteğin olduğu telefon cihazı üzerinde bu isteğin oluşmasına neden olacak bir uygulamanın veya sayfanın çalışıyor olması gerektiği, bu aşamada sanık ...'nın kullandığı cep telefonu üzerinden byLock sonucularına ait ... IP numaralarına 02.09.2014-04.01.2015 tarihleri arasında 17 farklı günde 150 kez iletişim isteğinin oluştuğunun tespit edildiği, byLock sunucuları ile iletişim kaydı olduğu dönemlerde Ankara ve Kayseri illerindeki çeşitli adreslerde kurulu olan baz istasyonlarından sinyal alarak iletişim kurduğu, byLock sunucu ve sistemleri ile bağlantı kaydı tespit edilen ... IMEI numaralı cihazın C6903-Xperia Z1(PM-0450-BV) model cep telefonu olarak kayıtlı olduğu, bu cihazın byLock uygulamasının kurulumu ve kullanımı için elverişli olduğu, ... numaralı telefon hattının GSM ve GPRS bağlantısının aktif olarak kullanıldığı, iletişim tespitleriyle baz istasyonu kayıtlarının teknik olarak uyumlu olduğu,

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kriptolu haberleşme programı olan ve münhasıran bu örgüt mensupları tarafından kullanılan byLockun, sanık adına kayıtlı ve bizzat kendisinin kullandığı ... numaralı GSM hattı ve ... IMEI numaralı telefona yüklendiği, bu cihazın sanığın üstünde yapılan arama sonucunda el konulan Sony marka C6903-Xperia model cep telefonu olduğu, byLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre sanığın kullanımındaki GSM numarası aboneliğinin “61927” byLock User-ID numarasıyla eşleştirilmiş olması karşısında; sanığın byLock User-ID numarası almak suretiyle sisteme dahil olduğu ve böylelikle ancak bir örgüt üyesinin sahip olabileceği gizli haberleşme imkânına kavuştuğu,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın örgüt üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ettiği, örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel saikle hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Özel Dairece mahkûmiyet hükmüne esas alınan deliller karşısında; ihbar tutanakları, yurt dışı görevlendirilmesi, Hazine ve Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığınca düzenlenen raporlar, 04.12.2017 tarihli Lenovo marka dizüstü bilgisayara ait hard diskte yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu, ...'un beyanı, ortak baz istasyonu kullanımına ve HTS kayıtlarında yer alan arama, aranma, mesaj alma ve gönderme işlemlerine ilişkin iletişimin tespitine ilişkin kayıtların tartışılmayarak hükme esas alınmamasının, Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı Adli Bilişim Şube Müdürlüğünün teknik inceleme ve export raporunun ise diğer deliller karşısında sonuca etkili olmadığı değerlendirilmiş olup temyiz incelemesinde dikkate alınmamıştır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" kapsamında yer alması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle gerçekleştirdiği faaliyetlerin yoğunluğu karşısında, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak altı yıl altı ay olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamakta; TCK’nın 61. maddesindeki suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı kriterlerine uygun olarak gösterilen “sanığın örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumu, örgütte kaldığı süre ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile kastının yoğunluğu” şeklindeki gerekçelerin yasal ve yeterli olduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, sanık ... hakkındaki salıverilme talepleri ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçelerinde ileri sürdükleri usule ve maddi hukuka ilişkin temyiz itirazları kapsamında yapılan temyiz denetimi sonucunda, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup suçüstü hâli bulunmadığına, yargılama görevi bulunmayan Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapıldığına, yargılamanın Anayasa Mahkemesinde yapılması gerektiğine, doğal hâkimlik ilkesine aykırı davranıldığına, tanık beyanlarının soyut olduğuna, byLock haberleşme programına ilişkin delilin hukuka uygun elde edilmediğine, byLock haberleşme programı kullanımına ilişkin verilerin tutarsız olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, dijital materyallerle ilgili hakim kararı bulunmadığına ve bu materyallere el konulması sırasında usule riayet edilmediğine, aynı suçtan yargılanan sanıkların yargılamalarının birlikte yapılması ilkesine uyulmadığına, byLock haberleşme programı kullanmadığına, haberleşme özgürlüğünün ihlal edildiğine, byLock haberleşme programına ilişkin MİT'in raporunun delil olarak kabul edilemeyeceğine, tanığın duruşmada dinlenilmediğine ve kendilerine tanığa soru sorma hakkı tanınmadığına, suçtan kurtulmak için beyanda bulunan tanıkların bu beyanlarının hükme esas alınamayacağına, tanık beyanlarının soyut olduğu ve suça ilişkin delil olmadıklarına, lehine delillerin toplanmadığına, ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının yasaya aykırı olduğuna, evinde yapılan aramada usule riayet edilmediğine, mahkûmiyet hükmünün yasal gerekçe içermediğine, delillerin hukuka aykırı toplandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sübuta, eksik incelemeye ve sanık ve müdafisinin salıverilme talepleri, maddi hukuka ve usule ilişkin diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Lehe temyiz davasında cezanın miktarı yönünden hesap hatası yapılarak olması gerekenden daha az cezaya hükmedilmesi sebebiyle yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hükmün onanması gerektiğinin anlaşılması karşısında; silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin hükümde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın “8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi” isabetsizliğinin aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmaması gerektiği kabul edilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarihli ve 43-36 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, "TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi isabetsizliği, aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle ONANMASINA,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE,

3- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.10.2020 tarihinde yapılan müzakerede, davadan çekilmeye davet ve reddi hâkim taleplerine yönelik inceleme sırasında kurulun nasıl oluşturulacağına ilişkin inceleme bakımından oy çokluğuyla; her bir davadan çekilmeye davet ve reddi hâkim talebine yönelik incelemeler ile mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin inceleme ve sanık hakkındaki salıverilme istekleri bakımından oy birliğiyle karar verildi.