muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6752, Karar No: 2016/3343, Tarih: 24.03.2016

Kararı, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, yönetim kurulu üyeleri olan davalıların yasa ve anasözleşme hükümlerine aykırı biçimde dava dışı şirkete vermiş oldukları dolaylı zararın tahsili ile şirkete verilmesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde davacı vekilince davalıların şirketi kapasite artırımı ile ortaklara yapılan borçların yapılandırılmasından kaynaklı iki zarar kaleminden dolayı şirketin zarara uğratıldığını iddia etmiş, 10.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat miktarını kapasite artırımından dolayı artırmış olmasına rağmen mahkemece tüm davanın yalnızca kapasite artırımına dönüşmüşçesine, diğer bir deyişle sanki faiz kaynaklı zarar istemi yokmuşçasına yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince, davacı tarafça açıkça dava konusu zarar kalemlerinin dolaylı zarar olması ve şirkete verilmesi talep edilmesine rağmen mülga TTK'nın 309'uncu maddesi ve HMK 26'ncı maddesi hükmüne aykırı bir şekilde mahkemece hükmedilen tazminatın yazılı şekilde davacıya verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün öncelikle bu nedenle mümeyyiz bir kısım davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, davacı vekilinin 10.03.2014 tarihli ıslah dilekçesine karşı bir kısım davalılar vekilince usulüne uygun biçimde zamanaşımı def’inde bulunulmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta denetlenebilir bir biçimde olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi de keza doğru görülmemiş, kararın mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan, bir kısım davalılar vekilince 2003-2004 yılları itibariyle müvekkillerinin bir kısmının ibra edildiği, davacının da olumlu oy verdiği savunulmasına ve ibranın, yalnızca genel kurulun bilgisine sunulan işlemleri içereceği, açıklanmamış ve ortakların bilgisine sunulup tartışılmamış konularda ibranın varlığından söz edilemeyeceği nazara alınarak ibra savunmasının da açıklanan ilkeler doğrultusunda yeterince değerlendirilmemesi de keza doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre bir kısım davalılar vekilinin esasa ilişen diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz bir kısım davalılar vekilinin esasa ilişen diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden birkısım davalılara iadesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8786, Karar No: 2017/17050, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8786 E.  ,  2017/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2443, Karar No: 2025/1426, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2443 E.  ,  2025/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/345 E., 2023/214 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2021/300 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, çekişmeli Bodrum ilçesi Çiftlik Mahallesi 320 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında 02.01.2020 tarihli kadastro tutanağı düzenlenerek, 5,96 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile belgesizden Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde, taşınmazın 2. derece doğal sit sınırı içinde kaldığı yönünde şerh verilmiş, ... ile ... kızı ... vekili tarafından tespite itiraz edilmesi nedeniyle, 10.12.2020 tarihli Kadastro Komisyonu kararı ile, itirazın kabulüne, taşınmazın ... kızı ... adına tarla niteliği ile tespitine karar verilmiştir.

Kadastro çalışma sonuçlarının 25.12.2020 ila 25.01.2021 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilmesi üzerine davacı Hazine vekili 23.01.2021 tarihili dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın davalı adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu, parselin genel itibarıyla taşlık, kayalık, makilik olup zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve tanık beyanları uyarınca, imar ihya şartlarının oluşmadığı, dava konusu taşınmazın dört tarafının orman parseli ile çevrili olması karşısında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu edilmesi mümkün olmayan orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu, bu nedenle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde ve zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 10.12.2020 tarihli kadastro komisyon tutanağının iptali ile 5,96 m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; incelenen dosya kapsamı, kararın dayandığı gerekçe ve uzman orman bilirkişi tarafından, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun, davalı yararına, imar ihya ve zilyetlik koşullarının oluşmadığının anlaşılması sonucunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi uyarınca davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6697, Karar No: 2010/12155, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6697 E.  ,  2010/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 65 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7457, Karar No: 2023/2234, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/7457 E.  ,  2023/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2013/144 Esas, 2013/239 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2013/144 Esas, 2013/239 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2021 tarihli ve 2021/22239 Esas, 2021/7888 Karar sayılı kararı ile mahkemece kurulan hükmün "Olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu olaylar ile yaşı konusunda sanığa beyanda bulunup bulunmadığına dair ifadesi alınıp, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’nın duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından ve sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on yedi-on sekiz yaşlarında olduğunu söyleyip, esasen yaşından büyük gösterdiği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması" sebebi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda sanık ...'in katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 ve 62 nci, maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası ve beşinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.05.2022 tarihli ve 9-2022/50873 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdureye yönelik olarak atılı suçları işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığı, ayrıca mağdurla tanışıp bir süre arkadaşlık yapan ve mağdurenin kendisine on yedi yaşında olduğunu söylemesi nedeniyle onu on sekiz yaşında zanneden sanığın, mağdurun yaşı konusunda esaslı hataya düşmesi nedenleriyle atılı suçlardan hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece dava konusu olayın; "Mağdurenin daha önce maruz kaldığı bir cinsel saldırı eyleminden dolayı tedbiren bir devlet kurumuna yerleştirildiği, son olarak kaldığı ... Girne Bakım ve Rehabilitasyon Bakım Evinden 05.07.2011 tarihinde kaçtığı ve sanık ile tanışıp arkadaşlık kurduğu, böylece 2011 yılı Temmuz ayından itibaren on beş yaşı içerisindeki mağdurenin sanığın Kuşadası'ndaki evinde değişik zamanlarda birden fazla defa bir araya gelip burada sanık ile rıza ile birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği, yurttan kaçması dolayısı ile aranılan mağdurenin 15.09.2011 tarihinde bulunması üzerine yapılan tetkiklerinden hamile olduğunun anlaşıldığı ve hamileliğinin kürtaj ile sonlandırıldığı" şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş.

2. Mahkemenin bu kabul ve kurulan hükümlere dair "Her ne kadar sanık ..., mağdur ...'nin yaşını bilmediğini beyan etmiş ise de sanıkla mağdurun uzun süre boyunca tanışıklığının olduğu ve 1,5 yıl boyunca evlilik hayatı yaşadıkları, mağdurun beyanlarında sanığın kendi yaşını bildiğini beyan ettiği, sanığın mağduru uzun süredir tanıdığına ve evlilik hayatı yaşadıklarına ilişkin ikrar içerir beyanları değerlendirildiğinde sanıkla mağdurun birbirlerini tanıdıkları süreç dikkate alındığında sanığın evlilik hayatı yaşadığını iddia ettiği kişinin yaşını bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmayacağı, mağdurun da alınan beyanında sanığın yaşını bildiğini beyan ettiği anlaşıldığından sanığın mağdurun yaşını bilmediği hususundaki suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiş ve sanık hakkında hata hükümleri uygulanmamıştır. Mağdur beyanları, sanık ikrarı, doktor raporları, tüm dosya kapsamının incelenmesi neticesinde sanığın olay zamanında on beş yaşından küçük mağdurla, karşılıklı rıza ile birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği, sanığın mağdurun yaşını bildiği, bu yönde bir duraksama bulunmadığı, bu haliyle mağdurun ilişkiye girdiği tarihte on beş yaşından küçük çocuk olduğu, mağdurun her ne kadar rızasıyla ilişkiye girdiklerini beyan etmiş ise de çocuğun rızasına itibar edilemeyeceği, ayrıca mağdur ...'nin, suç tarihi itibariyle on beş yaşını doldurmadığı, bu nedenle bir yere gitmek ya da bir yerde kalmak hususunda açıklamış olduğu iradesinin hukuka uygunluk sebebi olan ilgilinin rızası olarak kabul edilemeyeceği, böylelikle sanığın zincirleme şekilde olmak üzere atılı suçları işlediği anlaşılmıştır." Şeklindeki gerekçesine binaen sanığın bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda anılan suçlardan yukarıda "I. HUKUKÎ SÜREÇ" başlığı altındaki "3 numaralı kısımda" yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/21, Karar No: 2019/706, Tarih: 10.12.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/21 E.  ,  2019/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 582-823

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun TCK'nın 257/1, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarihli ve 313-91 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 05.05.2015 tarih ve 7895-11228 sayı ile;

"Mardin merkez Kabala Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın 2004 ve 2005 yıllarında, personel çalıştırma usullerine ilişkin yasal düzenlemelere aykırı biçimde Valilikçe vize verilen işçi sayısının üzerinde vizesiz olarak geçici işçi çalıştırmak ve işe gelmedikleri halde on işçinin ücretlerini ödeterek kamuyu 731.631,17 TL zarara uğratmak suretiyle görevini kötüye kullanma şeklinde sübuta eren olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 3/1.maddesi-fıkrasındaki 'suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur' şeklindeki yasal düzenleme karşısında; temel ceza ilgili kanun maddesinde öngörülen alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte değerlendirilip sanığın lehine aynı Kanunun 51 ve 62. maddelerinin uygulandığı gözetilip, aynı Kanunun 61/1. maddesi-fıkrasında yedi bent halinde sınırlı sayılan hangi ölçütlere ne şekilde dayanıldığının somut gerekçeleri denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, teşdiden en üst sınırdan ceza tayini,

Eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve değişik zamanlarda gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 43. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin nazara alınmaması,

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Suç tarihi 15/12/2005 ve öncesi olduğu hâlde gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.