muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12553, Karar No: 2018/21696, Tarih: 10.10.2018

Davalı taraf tanıklarının ise işletme müdürü hariç 01.10.2012 tarihli tutanak altında imzası bulunan kişiler olduğu görülmekte, kendi beyanlarına göre işyerinde halen çalıştıkları anlaşılmaktadır. Bu tanıklardan... ve ...’in bozma öncesi dinlendiği, ...’e bozma sonrası ulaşılamadığı,...’nin tekrar dinlendiği, diğer tutanak tanıklarının da bozma sonrası beyanlarının alındığı görülmektedir. Davalı tanıklarından... tarfaından bozma sonrası beyanında “...Davacı arkadaşlar birgün benim bulunduğum odanın yanında bulunan müdür beyin odasına giderek biz sendikalıyız. Maaşımızın artırılmasını istiyoruz. Eğer maaşımız artırılmaz ise gider davacı açarız. Daha fazlasını mahkeme aracılığı ile alırız şeklinde tehdit içeren sözler sarf ettiler. Müdür beyin onlara karşı sendikaya üye oldunuz ya istifa edin ya biz sizi çıkarırız şeklinde bir söz söylediğini ben duymadım. Dosya arasında bulunan tutanağı biz birlikte tuttuk. Bana okuduğunuz tutanak içeriği doğrudur altındaki imza bana aittir. Arkadaşlar ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil eden davranışlardan dolayı işten çıkartılmıştır. Sendikalı olmalarıyla ilgili bir alakası yoktur...”, ... tarafından bozma öncesi beyanında “...5-6 kişi fabrika müdürünün yanına giderek, sendikalı olduklarından maaşlarının arttırılmasını istemişler. Bizler bu durumundan gürültü üzerine haberdar olabildik. Çünkü yüksek sesli konuşmalar duyduk. Olay yerine gittiğimizde arkadaşlar müdürün odasından çıkmaktaydılar. Ben bağırışmaları net olarak duyamadım. Çünkü hem bizim hemde müdür beyin odasının kapıları kapalıydı. Müdür beyden durumun izahını istediğimizde arkadaşların günde iki üç elbise değiştirdiklerini, çok çalıştıklarını bundan dolayı aldıkları maaş ile çalışmak istemediklerini beyan ederek tartıştıklarını söyledi. Bundan sonrada odayı terk etmişler. Tartışmanın boyutu ve kullanılan sözler ile ilgili birşey söylemedi.”, ... tarafından bozmna sonrası beyanında “... 2012 yılında davacı arkadaşlar ile şirket müdürü arasında geçen olayı biliyorum. Bana okumuş olduğunuz tutanak içeriği doğrudur. Altındaki imza bana aittir. Şirkette birtek muhasebe odası vardır. O gün ben ..., ... ve ... ile aynı odada çalışıyorduk. Yaklaşık 5-6 adım ötede bulunan müdür odasından bağırışmalar geldi. Davacı arkadaşların biz sendikalıyız, maaşımızın artırılmasını istiyoruz, artırılmaz ise mahkemeye dava açar daha fazlasını alırız şeklinde tehdit vari sözler kullandıklarını duyduk. Muhasebe odasının kapısı her zaman açık olur. Bu hususta ...'nın ilk Mahkemede vermiş olduğu beyanları bana okundu ve ben onun yanlış hatırladığını düşünüyorum. Müdürün odasının açık mı kapalı mı olduğunu hususunda o gün itibari ile müdürün odasının açık olduğunu hatırlıyorum. Biz sesleri duyunca müdürün odasına gittik ve daha sonra bu tutanağı tuttuk. Bu arkadaşlar sendikalı olmalarından dolayı işten çıkarılmamıştır. Yapmış olduğu davranışlardan dolayı işten çıkarılmışlardır. Bizim olay yerine ulaşmamız zaten 30 saniye sürmemiştir

. Bu hususta ...'nın ilk Mahkemede vermiş olduğu beyanları bana okundu ve ben onun yanlış hatırladığını düşünüyorum. Müdürün odasının açık mı kapalı mı olduğunu hususunda o gün itibari ile müdürün odasının açık olduğunu hatırlıyorum. Biz sesleri duyunca müdürün odasına gittik ve daha sonra bu tutanağı tuttuk. Bu arkadaşlar sendikalı olmalarından dolayı işten çıkarılmamıştır. Yapmış olduğu davranışlardan dolayı işten çıkarılmışlardır. Bizim olay yerine ulaşmamız zaten 30 saniye sürmemiştir. Bütün bu eylemlerinin 30 saniye içerisinde olup bittiği düşüncesi bizce akıla yatkın değildir. Biz gittiğimizde olay devam etmekteydi bu nedenle tutanağı tuttuk...” ve ...tarafından bozma sonrası beyanında “ Olay günü biz muhasebeci ve insan kaynaklarındaki arkadaşlar ..., ... ve ... ile birlikte aynı odada bulunuyorduk. Bizim kapımız sıksık açılır. Biz müdürün odasından gürültüler geldiğini duymamız üzerine oraya doğru yöneldik. Arkadaşların biz sendikalıyız. Maaşımızın artırılmasını istiyoruz. Arttırılmaz ise Mahkemeye dava açar. ... ... alırız şeklinde kafalarını sallayarak tam olarak sözlerin içeriğini hatırlamamamakla birlikte tehdit vari ifadelerde bulunduklarını gördük. Bunun üzerine söz konusu tutanağı imzaladık. Müdürün davacılara karşı sendikadan ayrılmazsanız sizi işten çıkarırız şeklinde bir beyanı olduğunu hatırlamıyorum. Arkadaşlarına çıkışına karşı müdür bey herkesin eşit konumda olduğunu böyle bir maaşın artışının mümkün olmadığını arkadaşlara söyledi. Davacı arkadaşların neden işten çıkarıldığını ben tam olarak hatırlamıyorum.” denildiği, diğer yandan davacı vekilinin sorusu üzerine ...’ın “Mahkemede görüşürüz , ... ... alırız sözleri tehdit içeren sözlerdir ve bunlarda tutanağa yazılmıştır. Ayrıca ...'nın beyanlarında müdürün odasına gittiğimizde arkadaşların odadan çıktığını söylemiş olduğunu öğrendim. Biz toplu olarak müdürün odasına doğru gittik. Gittiğimizde olay devam ediyordu. Ben ...'nın o sırada tam olarak nerede olduğunu takip etmedim. Neden böyle bir beyanda bulunduğunu bilmiyorum yine ... bizim ile müdürün odasının kapalı olduğunu beyan etmiş ben bizim kapımızın ve müdürün kapısının açık olduğunu hatırlıyorum...” şeklinde cevap verdiği görülmektedir.

Davalı tarafın delil olarak dayandığı ve tek taraflı tutulan 01.10.2012 tarihli tutanakta ise; altı adet çalışanın işveren vekili yöneticilere hakaret ve tehditler savurarak odayı terkettikleri, tutanağın altı çalışanın haksız yere fazla ücret istemeleri ve işveren vekili yöneticilere hakaret ve tehdit etmelerini tespit amacıyla düzenlendiği belirtilmiştir. Bu tutanakta ve davalı tanıklarının beyanlarında işçilerin hakarete ilişkin somut herhangi bir sözü yer almamaktadır.

Yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde; işçi ve işverenin sosyo-ekonomik durumları, sosyal gerçekler ve hayatın olağan akışı açısından davalının savunmalarına itibar edilemeyeceği açıktır. Tüm dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları, tutulan tutanak ve dinlenen tanıkların ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı tarafça davacı işçinin ... akdinin haklı nedenle feshedildiği ispatlanabilmiş değildir. Bu nedenle, davacının işe iadesine karar verilmesi ve davacının mahkemenin önceki kararlarını temyiz etmediği de gözetilerek fesih sebebi ve kıdemine göre işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-... Asliye Hukuk Mahkemesinin (... Mahkemesi Sıfatıyla) 01.03.2018 tarih ve 2016/786 esas-2018/89 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın kabulü ile işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başlatılma talebinde bulunmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve işçinin kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 14,75 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 246,15 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili taraflara iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 10.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19398, Karar No: 2015/9160, Tarih: 25.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19398 E.  ,  2015/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 195 ada 5 parsel sayılı 1.288,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı çekişme konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve davalı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; somut olayda, keşif sırasında yerel bilirkşişi ve tanık dinlenmeyip daha sonra duruşmada dinlenilmiş, ziraat bilirkişileri rapor ekindeki fotoğraflardan taşınmazın içerisinde yer yer kayalıkların bulunduğu, taşınmazın bazı bölümlerinin komşu ham toprak niteliğindeki taşınmaz ile aynı özellikte olduğu gözlemlenmiş olup taşınmazların imar ve ihyası 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca emek ve para sarf edilerek tamamlanması, tamamlandığı tarihten itibaren davasız ve aralıksız en az 20 yıl süreyle zilyetlik altında bulundurulması şartına bağlıdır. Mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak; tespit tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, ... Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar) ve varsa en eski uydu fotoğraflarının temin edilmesi, komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanaklarının getirtilmesi; ardından dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarına; taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, imar-ihya edilip edilmediği, edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihin açıklattırılması, taşınmaz bölümü kullanılmıyor ise kullanılmama nedeninin terk iradesine dayalı olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, jeodozi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisine haritalar, hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılması ve üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın imar-ihya öncesi ve sonrası niteliği ile imar-ihyasının hangi tarihte başlayıp, hangi tarihte tamamlandığı, zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi ve kullanım durumunu kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirleyen ve önceki raporları da irdeler taşınmazın içerisindeki yer yer blok kayaların tarım yapmaya engel teşkil edip etmeyeceği hususlarında rapor alınmalı, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulması; fen bilirkişisince bu fotoğraflar üzerinde taşınmazın sınırları kabaca işaretlenmeli ondan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14612, Karar No: 2012/1057, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14612 E.  ,  2012/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne kara verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8267, Karar No: 2015/16087, Tarih: 19.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8267 E.  ,  2015/16087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/394-2014/690

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının Ege Üniversitesi, .......... Fakültesi,............. Bölümünde okuduğunu, masrafları olduğunu ileri sürerek, 350.00.- TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının Üniversite mezunu olduğu, part time çalışabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 328/2.maddesinde; "Çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının, davanın açıldığı tarih itibari ile öğrenci olduğu, yargılama sürer iken mezun olduğu, halen işsiz olduğu, KPSS sınavına hazırlandığı anlaşılmaktadır. Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Davacı, dava tarihi itibari ile öğrenci olduğundan yardım nafakası talebi haklıdır. Ayrıca, ülkenin çalışma koşulları, kalıcı ve düzenli gelir getiren bir iş bulmanın zorluğu, davacının Üniversiteden yeni mezun oluşu, iş deneyiminin olmayışı, kamu personeli seçme sınavını kazanmak için ders çalışması gerektiği konuları düşünüldüğünde; mahkemenin, davacının yarı zamanlı bir işte çalışarak geçinebileceğine ilişkin gerekçesi de inandırıcı ve hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4. Maddesi) de gözetilerek uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35809, Karar No: 2015/33118, Tarih: 16.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35809 E.  ,  2015/33118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/526-2014/523

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurumun 26.01.2011 tarihli yazısı ile Glivec adlı ilacı içeren sahte raporlar hakkında inceleme yapıldığını, Kasım 2010 itibariyle kuruma fatura edilen 1 adet reçete ekinde yer alan ilaç kullanım raporunun sahte olduğunu, 2009 yılı eczane protokolünün feshedileceğini, ancak şahsı ve çalışanlarının olayda kastının bulunmadığı anlaşıldığından cezai işleme gerek olmadığının bildirildiğini, ancak bu sefer aynı reçeteye ilişkin olarak reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmediği gerekçesi ile protokolün 6.3.3 maddesine göre ilaç bedellerinin 5 katı tutarında 60.288,15 TL para kesintisi yapılacağının bildirildiğini, ağır ceza mahkemesi dosyasında müşteki olarak yer aldığını, yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek, davalı işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından verilen ilaçlara dayanak rapor ve reçetelerin sahte olduğu yapılan soruşturma sonucu tesbit edilmiş, davacı eczacı hakkında bir kastı bulunmadığından 6.3.19 maddesi gereğince cezai işlem uygulanmayacağı belirtilmiş ancak reçetelere konu ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmemesi nedeni ile 6.3.3 maddesi gereğince reçete tutarının 5 katı tutarında cezai işlem uygulanmıştır. Davacı tarafından verilen ilaca ilişkin sağlık raporu ve reçetenin sahte olduğu Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/180-2011/231 esas ve karar numaralı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu tespit edilmiştir. Bu durumda ilaçların reçete sahibi ve yakınına teslim edilme şartının davacı yanca dikkate alınmadığı da anlaşılmış olup, davalı idarenin 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddeleri uyarınca yaptığı işlem sözleşmeye uygundur. Hal böyle olunca mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.