muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/636, Karar No: 2022/557, Tarih: 15.09.2022

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, ... 2015, s. 286 vd; ... Emin Artuk, ... Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, ... 2009, c 3, s. 2484 vd.).

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. fıkrası veya 1. fıkrası ile birlikte 3. fıkrası kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nın “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın olay tarihinde 19 yaşında ve bekâr olduğu, maktul ...'ın 23 yaşında ve evli olduğu, tarafların arkadaşları tanıklar . ve ... aracılığıyla olaydan bir gün önce tanıştıkları, 25.10.2016 tarihinde akşam saatlerinde ... merkezde sanık, maktul, tanıklar ... ve ...'nin buluştukları, tanık ...'ye ait ve onun tarafından kullanılan araçla önce ...'un ... kasabasına daha sonra ... il merkezine gittikleri, gece saat 02.00 sıralarında tanık ...'nin sanık, maktul ve tanıklar ... ve .'yi maktulün amcasına ait ...'nın ...ilçesi, . mevkisinde bulunan bağ evine bıraktığı, birlikte alkol alıp geceyi orada geçirdikleri, 26.10.2012 tarihinde saat 16.20 sıralarında sanık ve maktulün birlikte sanığın kullandığı motosikletle alkol ve yiyecek almak amacıyla bağ evinden ...ilçe merkezinde bulunan .Market'e giderek sanığın alışveriş yaptığı, maktulün dışarıda beklediği, daha sonra birlikte motosikletle bağ evine dönerken bağ evine 500 metre kala durduğu, sanığa, "Senden hoşlanıyorum. Seninle birlikte olmak istiyorum." diyerek maktulün sanığın kolundan çektiği, bu durumdan korkan ve sinirlenen sanığın çantasında bulunan düğme vasıtasıyla açılan kabza kısmı 10 cm, kesici kısmı 8 cm olan suç aleti bıçakla maktulü bir defa karın bölgesine vurmak suretiyle ince bağırsakta triets ligamentinden itibaren 60-120-200-220 cm mesafelerde yaralanmaya, abdominal aortada kesiye neden olacak şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı, maktulün bağ evinde kalan diğer arkadaşlarını arayarak yardım istediği, arkadaşları tarafından olay yerinde yaralı vaziyette bulunan maktul ...'ın İlçe Devlet Hastanesine götürüldüğü, oradan sevk edildiği SDÜ Tıp Fakültesi Hastanesinde tedavi görürken 01.11.2012 tarihinde iç organ ve büyük arter yaralanması sonucu gelişen komplikasyonlara bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu öldüğü, sanığın gece saat 03.20 sıralarında ... merkezdeki ikametinde yakalandığı ve kendi rızası ile suç aleti olan bıçağı teslim ettiği olayda;

Maktulün vücudundaki yaranın yeri ve nitelikleri, darbenin şiddeti ve kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Maktulün vücudundaki yaranın yeri ve nitelikleri, darbenin şiddeti ve kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi ...; "Olay tarihinde sanığın, maktulün kullandığı motosikleti ile bağ evine giderken bağ evi yolunda maktulün motosikleti durdurduğu ve sanık ...'a 'Senden hoşlanıyorum, seninle birlikte olmak istiyorum' diyerek sanığı sol kolundan tutarak çektiği, buna sinirlenen ve korkan sanığın çantasında bulunan suç aleti bıçağı çıkartarak 1 defa hedef gözetmeksizin maktulün karnına saplayıp suç aleti ile birlikte olay yerinden kaçtığı, maktulün bağ evinde kalan diğer arkadaşlarını arayarak yardım istediği, arkadaşları tarafından olay yerinde yaralı vaziyette bulunan maktul ...'ın İlçe Devlet Hastanesi'ne götürüldüğü, tedavi gördüğü SDÜ Tıp Fakültesi Hastanesinde 01.11.2012 tarihinde öldüğü tespit edilmiştir.

Olayda; failde (sanıkta) önceden öldürmeye yönelik bir kasıt olmadığı, zira maktulün cinsel isteklerini iletmesi ile olayın aniden geliştiği, aralarında geçmişe dayalı bir husumet bulunmadığı, maktulden kaynaklı haksızlığa tepki olarak bıçağın maktule bir kez havale edildiği, nitekim sanığın darbelerine devam etme imkanı mevcut iken, eylemine devam etmeyerek olay yerinden uzaklaşmıştır. Sanıkta ölüm sonucuna yönelik kast yoktur.

Sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine dair, savunması aksine, kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yetecek ölçüde, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin mevcut olmadığı gibi, Mahkememizde de sanığın öldürme kastı taşıdığına yahut eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair vicdani bir kanaatin vücut bulmadığı cihetle; Sanığın eyleminin ölüme sebebiyet verecek derecede kasten yaralama suçunu oluşturmaktadır.

Sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine dair, savunması aksine, kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yetecek ölçüde, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin mevcut olmadığı gibi, Mahkememizde de sanığın öldürme kastı taşıdığına yahut eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair vicdani bir kanaatin vücut bulmadığı cihetle; Sanığın eyleminin ölüme sebebiyet verecek derecede kasten yaralama suçunu oluşturmaktadır.

Sanık ile maktul arasında öldürmeyi ya da yaralamayı gerektirir hiçbir husumet bulunmayıp tam aksine olay öncesinde sanığın maktul ve tanıklar ile birlikte alkol alarak ..., ... ve ... illerinde ve çevresindeki çeşitli yerlerde gezmiş olmaları, sanığın maktul ile birlikte alkollü içecek almak amacıyla tanıkların yanından ayrıldıkları, dönüş yolunda maktulün, akrabalarına ait, kimsenin bulunmadığı, bağ evlerinin olduğu bölgede motosikleti durdurarak sanıktan hoşlandığını söyleyip ona cinsel ilişkiye girmeyi teklif etmesi üzerine sanığın çantasında bulunan bıçağı kullanarak tek bir darbe ile maktulü yaralayıp onun ölümüne neden olduğuna dair maddi kabule göre; sanığın, kendisine cinsel ilişki teklif eden maktule yönelik olarak olayın meydana geldiği yerde kimse bulunmaması nedeniyle içinde bulunduğu hal ve şartlar içerisinde, özellikle maktulün hayati bölgesine hedef aldığına dair bir delil bulunmaması, yine sanığın eyleminde tek bir bıçak darbesi ile yetinip engel hiçbir neden bulunmamasına karşın eylemini devam ettirmemiş olması ve yaralanan maktulün yanından hemen ayrılması birlikte değerlendirildiğinde

Sanığın, öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kalması nedeniyle eylemi TCK 87/4 fıkrasında düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüm olarak niteleyen Mahkeme direnme kararının isabetli olduğu," düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurul üyesi de; sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranın isabetli olup olmadığı,

Haksız tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan 29. maddesinde;

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Genel Hükümler, s. 412)

Yerleşmiş yargısal kararlar ve doktrinde yer alan baskın görüşlere göre, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayrımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılı bir şekilde anlatılan ve kabul edilen olayda;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılı bir şekilde anlatılan ve kabul edilen olayda;

Sanığın istikrarlı savunmalarında maktulün bağ evine 500 metre kala başka bir bağ evinin önünde motosikleti durduğunu ve kendisine, "Senden hoşlanıyorum. Seninle birlikte olmak istiyorum." deyip kolundan tuttuğu, rızasına aykırı cinsel birlikteliğe zorladığı ve sanığın kendisine yönelik cinsel saldırı gerçekleştireceğinden korkarak ve maruz kaldığı fiilin oluşturduğu kızgınlık nedeniyle öldürme eylemini gerçekleştirdiği kabul edildiğine göre; maktulün haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin ulaştığı düzey de dikkate alınarak sanığın cezasından alt sınırdan uzaklaşılarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/4 oranında indirim yapılmasının isabetli olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının az tayin edilmesi isabetsizliğinden de bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi ...; "Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre, olay tarihimle tek bıçak darbesiyle maktulü öldürdükten sonra olay yerinden kaçan ve beş gün sonra yakalanan sanığın savunmalarında öldürme fiilini maktulün kendisine yönelik cinsel amaçlı hareketi ve kolundan tutmak istemesi nedeniyle gerçekleştirdiğini beyan ettiği, bununla birlikte olay anma ilişkin bir görgü tanığı bulunmadığı gibi sanığın cinsel amaçlı bir saldırı girişimine maruz kaldığına dair fiziksel bir bulguya ya da darp-cebir izine rastlanmadığı olayda, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik indiriminin asgari oranda uygulanması isabetli ise de, mevcut kanıt durumuna, dosyadaki olgulara ve Yüksek 1. Ceza Dairesinin emsal kararlarına aykırı şekilde tahrik indiriminin asgari haddin üzerinde belirlenmesine ilişkin çoğunluk görüşü tarafımca usul ve yasaya uygun görülmediğinden bu yöndeki karara iştirak edemiyorum." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurul üyesi de; sanık hakkındaki haksız tahrik indirim oranın isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkemece sanığın maktulü kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükümde yer alan; direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih ve 456-32 sayılı direnme kararına konu hükmünün;

A- Sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun,

B- Sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanırken haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, alt sınırdan uzaklaşarak indirim yapılması gerektiğinin, . Gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih ve 456-32 sayılı direnme kararına konu hükmünün;

A- Sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun,

B- Sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanırken haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, alt sınırdan uzaklaşarak indirim yapılması gerektiğinin, . Gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, suç niteliğinin belirlenmesi yönünden 22.06.2022 tarihinde yapılan 1. müzakerede yasal çoğunluk sağlanmadığından 15.09.2022 tarihli ikinci müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15828, Karar No: 2015/17277, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15828 E.  ,  2015/17277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin .... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.