muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/147, Karar No: 2012/596, Tarih: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/147 E.  ,  2012/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satımından sonra düzenlenmiş olan sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ikinci sırada bulunduğunu, alacağı birinci sırada bulunan şikayet olunanın icra takip dosyasındaki ödeme emri tebliğinin usulsüz olması nedeniyle mahkeme tarafından tebliğ tarihinin tespit edildiğini, buna göre usulsüz tebliğe dayanılarak araç üzerine konulan şikayet olunanın haczinin geçersiz hale geldiğini, ilk sırada kendi alacaklarına yer verilmesi gerektiğini, sıra cetvelinin tebliğinin bürolarında çalışmayan bir şahsa yapıldığını, tebliği öğrendikten sonra süresinde şikayet talebinde bulunduklarını ileri Sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin süresinde olmadığını, sıra cetveli tebliğinin şikayetçi vekiline usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, tebliğ alan şahsın şikayetçi vekilinin tebliğe ehil çalışanı olduğunu, kendi haczinin geçerli olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir. Birleşen şikayette de sıra cetveline itiraz olmaması nedeni ile kendisi için ayrılan paranın ödenmesi talebinin icra müdürü tarafından reddedilmesi işleminin hatalı olduğu ileri sürülerek söz konusu icra müdürü işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 19.04.2007 tarihinde sıra cetvelinin tebliğ sırasında muhatabın bulunmadığına dair bir açıklık olmadığından şikayetçi vekiline Tebligat Kanunu’nun 17. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmediği, öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulünün doğru olduğu, buna göre şikayetin süresinde olduğu, sıra cetvelinde birinci sırada yer alan şikayet olunanın icra takip dosyasında ödeme emri tebliğ tarihinin usulsüzlük nedeniyle mahkemece tespit edildiği, usulsüz tebliğe göre yapılmış olan haciz işleminin de geçersiz hale geldiği, şikayetçinin alacağının birinci sırada bulunması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetveli tebliğ tarihinin 31.08.2006 olarak düzeltilmesine, sıra cetvelin iptaline karar verilmiş, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş olması gerekçesiyle birleşen şikayetin reddine karar verilmiştir. Şikayet olunanın temyiz talebi üzerine Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin 19.04.2007 tarihli ilamı ile karar onanmış; yine şikayet olunanın karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin 11.02.2010 tarihli ilamı ile karar sıra cetvelinin tebliğ edildiği şahsın büro çalışanı olduğu, bu hususun araştırılmasından sonra şikayet talebinin süresinde olup olmadığı konusunda karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle önceki onama kararı kaldırılarak nihai karar bozulmuş; mahkemece bozma ilamına karşı önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiş; Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulu’nun

10.11.2010 tarihli ilamı ile direnme kararı bozulmuş; mahkemece direnme kararına uyularak

yargılamaya devam edilmiş, sıra cetvelinin tebliğ edildiği şahısla ilgili araştırma yapılarak, şikayetçi vekilinin çalışanı olduğu ancak bu şahsa yapılmış olan tebliğ işleminin usulsüz olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetveli tebliğ tarihinin düzeltilmesine, sıra cetvelinin iptaline ve sıra cetvelinin iptal edilmiş olması gerekçesiyle Birleşen şikayetin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan-birleşen şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Asıl dosya sıra cetvelinin iptali ve birleşen dosya icra müdürünün kararının iptali istemine ilişkin şikayettir. Mahkemece Yüksek Hukuk Genel Kurulu’nun bozma ilamına uyulmuş ise de asıl şikayet açısından bozma kararının gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma kararına göre ...’in şikayetçi vekilinin bürosunda sıra cetvelinin tebliğ tarihi itibariyle çalışanı olup olmadığı ve çalışanı olup olmamasına göre tebligatın geçerli olup olmayacağı sonucuna varılması gerekirken, mahkemece bozmadan önceki gerekçelere dayanılarak ve konuyla ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2006/160414 sayılı soruşturma dosyası da tam olarak getirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2) Bozma neden ve şekline göre, şikayet olunan-birleşen şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2) Bozma neden ve şekline göre, şikayet olunan-birleşen şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan-birleşen şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan-birleşen şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 01.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10611, Karar No: 2007/12840, Tarih: 22.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10611 E.  ,  2007/12840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar temyiz edene 29.12.2005 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 06.12.2006 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 22/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27398, Karar No: 2021/29561, Tarih: 20.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/27398 E.  ,  2021/29561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması” şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2930, Karar No: 2019/487, Tarih: 18.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2930 E.  ,  2019/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının hissedarı olduğu taşınmaz üzerinde inşaat yapılması için diğer arsa sahipleri ile birlikte davalı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, diğer hissedarlarla aynı oranda hisse sahibi olmasına rağmen onlara kendisine teslim edilen dairlerin daha küçük olduğunu, davalının proje değişikliği yaparak fazladan 1 daire yaptığını bu şekilde hakız menfaat elde ettiğini ileri sürerek diğer hissedarların dairesi ile kendi dairesi arasındaki bedel farkı ile fazladan yapılan dairenin bedelinden hissesine düşen bedelin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL.nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede fazladan çıkan bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, davacının kendisine daha önce gösterilen projeye onay verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının hissesinin hissedarlardan ...ile aynı olduğu ancak davacıya teslim edilen dairelerde 30.000 TL değer kaybı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, fazla imalat bedeline ilişkin talebin ise feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca bell bir oranda edim üstlenen yüklenici bu orana bağlı kalarak edimini yerine getirmek zorundadır. Yüklenici sözleşme uyarınca arsa sahiplerine karşı edimini bu oran içinde yerine getirmesine rağmen arsa sahiplerine teslim edilen yerlerde eşitsizlik bulunması halinde eksik yer alan arsa sahibi bu eksikliği diğer arsa sahiplerinden talep edebilecektir. Somut olayda bu konuda yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı yüklenici davacının kat irtifakında ve projede imzasının bulunduğunu iddia etmesine rağmen bu konu üzerinde de durulmamıştır.

Bu durumda mahkemece kat irtifakı listesinde ve projede davacının imzasının bulunmaması halinde yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak inşaatta keşif icrası ile tüm inşaatta yükleniciye kalan daireler ile arsa sahiplerine özgülenen dairelerde ölçüm yapılarak yüklenicinin sözleşmede belirlenenden fazla yer alıp almadığının belirlenmesi, yüklenicinin sözleşme oranından fazla yer aldığının belirlenmesi halinde, bağımsız bölümlerin m² eksikliği yanında kat, yön vb. özellikleri de dikkate alınarak hesaplanacak rayiç değerinin daha az olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken sadece mimari proje dikkate alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37177, Karar No: 2025/10358, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37177 E.  ,  2025/10358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/107 E., 2022/1329 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/151 E., 2020/297 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/495, Karar No: 2021/116, Tarih: 17.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/495 E.  ,  2021/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 15-72

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafisi

Silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.05.2019 tarih ve 15-72 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 17.09.2019 tarihli ve 88071 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Kovuşturma aşamasında 07.06.2017 tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki kamu davasına katılma talebinde bulunup Özel Dairece bu talebi reddedilen ... ile temyiz aşamasında dosyaya gelen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli yazısının ekindeki 06.06.2018 tarihli dilekçesiyle katılma talebinde bulunan Ali Yücel Akarcalı'nın CMK'nın 260/1. maddesindeki düzenleme uyarınca kanun yollarına başvurma hakları bulunmakta ise de kamu barışına karşı işlenen suçlardan olup dolaylı mağdurunun toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden davaya katılma haklarının bulunmaması karşısında Özel Dairenin gerekçeli kararının anılan kişilere tebliğ edilmesinde zorunluluk görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütünün üyesi olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütünün üyesi olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 08.05.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 13.05.2019, müdafisinin ise 08.05.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık müdafisinin nedensiz olarak, sanığın ise kararın hukuka aykırı olması nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanık ve müdafisine 23.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi üzerine sundukları ek temyiz dilekçelerinde;

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık müdafisinin nedensiz olarak, sanığın ise kararın hukuka aykırı olması nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanık ve müdafisine 23.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi üzerine sundukları ek temyiz dilekçelerinde;

Sanığın sunduğu 07.08.2019 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde özetle; soruşturma ve kovuşturma aşamasında kötü muameleye maruz kaldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiği, kötü muameleye tabi tutulduğu, soruşturma usulüne ilişkin kuralların ihlal edildiği, tabii hâkim ilkesine uyulmadığı, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, soyut nitelikte olduğu, hükme esas alınmasının mümkün bulunmadığı, ayrıca gerekçeli kararda tanık beyanlarının olduğundan farklı mahiyette değerlendirildiği, lehe olan beyanlarına yer verilmediği gibi bunlara neden itibar edilmediğinin de belirtilmediği, tanıklar İlhami, Turan ve Kerim'in talimat yoluyla dinlenmesinin soru sorma hakkını ve denetleme imkanını engellemesi nedeniyle hukuka aykırı olduğu, itirafçı niteliğindeki kişilerin içine düştükleri ekonomik, sosyal ve psikolojik açmazlardan kurtulup mesleklerine geri dönebilmek ümidiyle ifadelerini verdiği, bu nedenle söz konusu ifadelerin CMK'nın 148. maddesine aykırı nitelikte olduğu, ByLock'un yasaya ve usule uygun şekilde elde edilmiş bir delil olmadığı, bu nedenle hükme esas alınmasının mümkün bulunmadığı, 9. Ceza Dairesinin görevsiz olmasına rağmen yargılama yaptığı, yargılama esnasında iddia Makamının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı veya Başsavcıvekili yerine Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tarafından temsil edildiği, mahkeme heyetinin her duruşmada değişikliğe uğradığı, HTS baz kayıtlarının değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğu, gerekçeli kararda kendisiyle ilgili olmayan hususlara yer verildiği, cezalandırılırken ve ceza miktarı arttırılırken Yüksek Seçim Kuruluna üye seçilmenin gerekçe olarak gösterilmesinin yerinde olmadığı, bazı kişilerle birlikte yurt dışına çıktığı iddiasının doğru olmadığı, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, hata hükümlerinin uygulanmadığı, temel cezanın belirlenmesindeki gerekçelerin yerinde olmadığı, TCK'nın 62. maddesindeki indirim oranının yerinde olmayan bir şekilde belirlendiği,