muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1321, Karar No: 2019/415, Tarih: 09.04.2019

Ancak basın özgürlüğü de sınırsız olmayıp Anayasanın temel haklar ve ödevler bölümü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 24-25. maddelerinde yer alan ve özel yasalar ile güvence altına alınmış olan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemeyeceğinden, daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.

Somut olayda uyuşmazlık konusu olan “Darbeci Baro” ifadesi ilk kez davalı gazete tarafından kullanılmış değildir. Dosyada mevcut bilgilere göre davacı Baro yönetim kurulu başkan ve üyelerinin kamuoyunda “Balyoz” davası olarak bilinen davanın duruşmasına hep birlikte katılıp sanık müdafilerinin yanında oturmaları sebebiyle 2009 yılında İstanbulda 46 baronun katılımı ile gerçekleştirilen yürüyüş sırasında Taksim Meydanında davacı baro için “Darbeci Baro Taksime Hoşgeldin” pankartının kullanıldığı, bu tarihten sonra davacı ile ilgili olarak yapılan birçok haberde bu başlığa yer verildiği, davacı tarafından aynı başlık ile ilgili olarak başkaca yayın organlarına karşı açılan davalardan ikisinde mahkemelerce red kararı verildiği ve bu kararların Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2014/15620 ve 2014/1325 esas sayılı ilâmları ile onandığı, iki dava sonunda verilen kısmen kabule ilişkin kararın aynı Daire tarafından, bu davaya konu bozma ilâmındaki gerekçe ile bozulduğu ve bunlardan birinde mahkemece bozmaya uyularak verilen davanın reddi kararının 2016/3329 esas sayılı karar ile onandığı anlaşılmıştır.

Dava konusu yazıda “Darbeci Baro” ifadesi yalnızca başlıkta ve tırnak işareti içinde kullanılmış, alt başlıkta ise “Darbe planlamakla suçlanan zanlılara verdiği destek nedeniyle ismi Darbeci Baro’ya çıkan İstanbul Barosu …..” açıklamasına yer verilmek suretiyle ifadenin nereden kaynaklandığı belirtilmiş ve haber içeriğinde bu ifadeye yer verilmemiştir. Haberin görünür gerçekliğe uygunluğu konusunda ise uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin birçok kararında ifade edildiği üzere (Dink - Türkiye, Dilipak- Türkiye, Prager-Oberschlick) basın özgürlüğü belli ölçüde abartıyı ve hatta provokasyonu da içerir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık başlıkta yer alan “Darbeci Baro” ifadesi ile ilgili olup bu ifadenin yalnızca haber ile ilgili 12. sayfadaki ikinci başlıkta ve tırnak işareti içinde kullanılması ve haber içeriğinde yer verilmemesi karşısında, çarpıcı başlık kullanılmasının okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik bir gazetecilik tekniği olduğu gözetildiğinde haberde hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle Özel Dairece verilen bozma kararının yerinde olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluğun direnme kararını uygun bulan aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/35999, Karar No: 2019/2544, Tarih: 20.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/35999 E.  ,  2019/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunda, 09/02/2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresi yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 503/1, 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, bu nedenle sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “doandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 503/1, 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanıklar hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıkların üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 209/1, 66/1-e ve 67/3 maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını son kesen sebep olan sanıkların savunmalarının alındığı 27/09/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15943, Karar No: 2017/4656, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15943 E.  ,  2017/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13183, Karar No: 2013/17176, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13183 E.  ,  2013/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

İflas istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İflasın ertelenmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, İİK.’nun 154/son maddesine göre, iflas ve iflasının ertelenmesi davalarının mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesinde açılması gerektiği ve davacı şirketin muameleme merkezinin ... olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi ise, müstakil ticaret mahkemesi kurulmuş olan yerlerde büyükşehir belediyesi var ise Ticaret Mahkemesinin yetki sınırı Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi olarak belirlendiği ve büyükşehir belediyesi olan ... ilinde müstakil ticaret mahkemesi bulunduğu, ... ilçesi dahilinde müstakil Ticaret Mahkemesi veya Ağır Ceza Mahkemesi bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK.’nun 154/son maddesine göre,İflas ve İflasın ertelenmesi davalarının mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesinde açılması öngörülmüş isede, Asliye Ticaret Mahkemeleri Konusunda,... dışındaki yerler için, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı'nın 11-1-B) a maddesi ile " Büyük Şehir Belediyesi sınırları içerisindeki merkez ilçe ile diğer ilçelerin adı ile kurulu ağır ceza merkezlerinde oluşturulan müstakil ticaret mahkemelerinin yargı çevresinin, yalnız büyük şehir belediyesi sınırları içersinde kalan ilçeleri kapsamına alacak biçimde,ağır ceza mahkemesinin yargı çevresi olarak tespitine"karar verilmiştir.

Dosya kapsamından,... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ndeki sicil kaydına göre, davacı şirket merkezinin "... mahallesi, Belediye caddesi, Belediye Binası, K:1 No:102, Çaykara/... olduğu anlaşılmış isede,büyükşehir belediyesi olan ... ilinde müstakil ticaret mahkemesi bulunduğu, ... ilçesi dahilinde müstakil Ticaret Mahkemesi veya Ağır Ceza Mahkemesi bulunmadığı anlaşıldığından, İİK.'nun 154/3 ve HSYK.'nun anılan kararı uyarınca, uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22.maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22129, Karar No: 2008/583, Tarih: 18.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22129 E.  ,  2008/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007
Yargıtay — Esas No: 2007/9541, Karar No: 2007/9360, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9541 E.  ,  2007/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim gideri olarak 32.148.000.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dairemizin 18.9.2006 gün 2006/6054 Esas ve 6479 Karar sayılı bozma ilamının 3 numaralı (karar düzeltme aşamasında 2 numaralı olarak düzeltilen) bendinde davalıya yapılan ödemelere sarf tarihinden dava tarihine kadar hesaplanmış faiz alacağına Borçlar Yasasının 104/son maddesi hükmüne aykırı olarak faize faiz yürütecek şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilmesine karşın, bozma ilamından sonra yeniden kurulan hükümde de bu bozma gerekçesi gözardı edilerek yine yeniden hesaplanmış faize faiz yürütecek şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ikinci paragrafında bulunan "... dava tarihinden..." kelimelerinden önce gelmek üzere "... asıl alacak tutarı olan toplam 7.189,92 YTL alacağın..." ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 6.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/988, Karar No: 2022/2599, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/988 E.  ,  2022/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı Ereğli ... Fabrikaları T.A.Ş. vekili, Ereğli ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve 1991 yılında kamulaştırma sonucu hükmen vekil edeni adına tescil edilip tapuya kaydedilen taşınmaz bölümlerinin 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakıldığı iddiasıyla, yüz ölçümleri dayanak tapu kayıtlarında belirtilen taşınmazların şirket adına tescili istemiyle, 30.01.2008 tarihinde Kadastro Mahkemesine dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine, dere yataklarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, kıyıların herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğunu, Kadastro Kanunu gereği deniz, göl, nehir gibi genel suların tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığını, ayrıca dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin bol yağışlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... tüzel kişiliği, köy halkının davacı şirketten kamulaştırmaya ilişkin paralarını aldıklarını, bu sebeple davaya itirazları olmadığını bildirmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Kdz. Ereğli Kadastro Mahkemesinin 07/05/2008 tarih 2008/40-179 E-K. sayılı kararı ile davanın husumetten reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 09/10/2008 tarihli 2008/4600-3829 E-K. sayılı bozma kararı ile "Kadastro Müdürlüğüne yöneltilen davanın husumetten reddine karar veriilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, diğer davalılar yönünden ise taşınmazlar başında keşif yapılarak davacının talep ettiği kısımlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilerek duruma göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası Kdz. Ereğli Kadastro Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli 2013/176-147 E-K. sayılı kararı ile davacı tarafın talebinin paftasında dere yatağı olarak gösterilen bölümlere yönelik olduğu ve bu taşınmazlara yönelik kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya Kdz. Ereğli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, istimlak nedeniyle hükmen oluşan tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. " 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesi, “Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 715. maddesi “Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılması özel kanun hükümlerine tâbidir”

3.3. Değerlendirme
Yargıtay — Esas No: 2015/15941, Karar No: 2017/4655, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15941 E.  ,  2017/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11074, Karar No: 2006/9313, Tarih: 20.11.2006

5. Ceza Dairesi 2006/11074 E., 2006/9313 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/11074 E., 2006/9313 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRKMA

- ETKİN PİŞMANLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 248 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan hükümlü M…

……'nın bozma üzerine hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamıyacağı ile ilgili olarak Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.5.2006 gün ve 2000/82 Esas, 2003/47 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Zimmet suçuna ilişkin 248/2. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin kesinleşen ilk hüküm öncesinde yapılan iadeyi kapsaması itibariyle, hükümlünün uyarlama aşamasında kurulan hükümden önce zimmetine geçirdiği parayı iade etmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK.nun 248/2-son maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi,

Hükümlü hakkında 5237 Sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve infazda hatalı uygulamaların hak teşkil etmeyeceği de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.