muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16369, Karar No: 2023/1311, Tarih: 09.03.2023

Katılanın otel odasında cinsel istismara uğradığına ilişkin beyanlarına, katılanın sanık ile arasında şikayet tarihinden önce herhangi bir husumet bulunmaması, katılanın yaşı ve cinsiyeti itibariyle sanığa yönelik suç istinadında bulunmasını gerektirecek herhangi bir nedenin mevcut olmaması, tanıklar ...., ...., ........'in beyanları, otel kamera görüntülerinin incelenmesine ilişkin izleme tespit tutanağı, sanığın odasında bulunan bilirkişi raporu ile tespit edilen cinsel aletler, malzemeler ve kıyafetler göz önüne alınarak itibar edilmiş, sanığın 18/02/2021 tarihinde aynı otelde farklı odalarda kaldıkları katılanı telefonla arayıp 'sana bir sürprizim var' diyerek odasına çağırdığını, odada kaldığı 3 dakika içerisinde, katılanın eşofmanının üstünden cinsel organıyla 3-4 ... oynadığını, sonrasında katılanın eşortman ve iç çamaşırını indirerek 3-4 ... cinsel organının ucundan emdiğini, katılanın ilk başta şok geçirdiğinden tepki veremediğini, sonrasında istemediğini söyleyerek odadan ayrıldığını kabul etmek gerekmiştir.

Sanığın cinsel saikle katılanın cinsel organını doğrudan hedef alarak eliyle kıyafetin üzerinden oynamış ve cinsel organını emmiş olması nedeniyle, eylemin çocuğun cinsel yönden istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmekle, sanığın suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, suç kastının yoğunluğu göz önünde bulundurularak takdiren alt sınırdan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanığın suçu koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunan katılana karşı işlemiş olması nedeniyle 103/3-d maddesi uyarınca verilen ceza 1/2 oranında arttırılmıştır. Sanığın Bursa'da yüzme antremanından sonra evine bırakırken araba içerisinde katılanın cinsel organına temas etmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile ilgili olarak istinaf bozma ilamı da göz önüne alınarak, katılan ...'in sanığın kendisine bel altı şakalar yapması nedeniyle bu eylemini ciddiye almadığına ilişkin soruşturma aşamasında alınan beyanı karşısında, sanığın bu eyleminde cinsel saikle hareket ettiğine dair mahkumiyete yeterli kesin bir delil bulunmadığından Türk Ceza Kanunu 43/1 maddesi uygulanmamıştır. Sanığın adli sicil kaydına yansıyan sabıkasız geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehinde takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezası takdiren 1/6 oranında indirilmek suretiyle karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle yazılı şeklide hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

.... Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

.... Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, kamera görüntü inceleme tutanakları, kolluk tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık müdafiinin sübuta, gerekçeli kararda sözlü ve yazılı savunmalarına yer verilmediğine ve sair hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

.... Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1592 Esas, 2022/1673 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20415, Karar No: 2011/22937, Tarih: 07.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/20415 E.  ,  2011/22937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : ...: Sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle düşme,

...: CMK.nun 223/2-c maddesi gereğince beraat

Suç tarihinde kamu görevlisi olmayıp, İznik Özel Vatan Hastanesinde göz hastalıkları uzmanı olarak görev yapan sanık Doktor ...'in içeriği itibariyle sahte rapor düzenlemesi eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY.nun 354/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; suç tarihinde kamu görevlisi olmayıp, İznik Özel Vatan Hastanesinde göz hastalıkları uzmanı olarak görev yapan sanığın içeriği itibariyle sahte rapor düzenlemesi eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY.nun 354/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu cihetle değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 25.07.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA.

II-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyizinde;

01.12.2011 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...’in, hükümden sonra 16.04.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2023/17386, Karar No: 2025/1807, Tarih: 25.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17386 E.  ,  2025/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/153 E., 2019/499 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.05.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 17.08.2023 tarihli ve 2021/28979 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94045 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94045 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 21/01/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2018 tarihli ve 2018/272 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de;

Sanık hakkında, daha önce 30/11/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/12/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2017 tarihli ve 2017/1304 sayılı iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2018 tarihli ve 2017/346 esas, 2018/39 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19/01/2022 tarihli ve 2021/14504 esas, 2022/616 karar sayılı ilâmında "... erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekecektir..." şeklindeki açıklama da nazara alındığında,

Bu haliyle, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan incelemeye konu dosyada, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.01.2018 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2018 tarihli ve 2018/871 Soruşturma, 2018/310 Esas, 2018/272 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davası açıldığının belirtildiği,

B. Yapılan yargılama sonucunda; Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.03.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/499 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan dayanak Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/346 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde;

B. Yapılan yargılama sonucunda; Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.03.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/499 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan dayanak Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/346 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 30.11.2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2016 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, 30.05.2017 tarihli eylemi ihlâl kabul edilerek Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarihli ve 2017/346 Esas, 2018/39 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının istinaf edilmeksizin 01.03.2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararı takiben, TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; dayanak dosyada, erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatına karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraata konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilmesi gerekecektir.

Somut olayda; sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle açılmış bir kamu davası olduğundan, yargılama konusu 21.01.2018 tarihli suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılması üzerine, Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanık hakkında daha önceden 30.11.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2016 tarihli kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 30.05.2017 tarihli eylem nedeniyle ihlâl edildiğinden bahisle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarihli ve 2017/346 Esas, 2018/39 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatına karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği,

5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu

davasında, kovuşturma şartı bulunmadığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan anılan beraat kararından sonraki tarihli birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve incelemeye konu suç tarihi olan 21.01.2018 tarihinden önce ve sonra sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla açık ve kapalı kaydın bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi için;

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" amir hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği, aynı şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden ve yukarıda açıklandığı üzere incelemeye konu dosyaya dayanak alınan davada beraat kararı verildiği, bu durumda artık şüpheli hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesine kadar aynı suçtan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak ve cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edildiği de dikkate alınarak, Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip incelenmesi, usûlüne uygun şekilde verilip kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunup bulunmadığı belirlenip, derdest dava bulunması halinde davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle, incelemeye konu eylem

nedeniyle yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği veya eylemlerin tek suç, zincirleme suç ya da bağımsız suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumun belirlenmesi gerektiğinden, mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/499 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10783, Karar No: 2010/6266, Tarih: 25.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10783 E.  ,  2010/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem tümden reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.