muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12435, Karar No: 2021/16654, Tarih: 20.12.2021

İstinaf:

Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda açıkça her bir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiği, kapanan Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatları, dairelerin birleşmesinden sonra Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 04.02.2021 gün ve 2021/422 esas, 2021/3494 karar ve 17.06.2021 gün ve 2021/6441 esas, 2021/10437 karar sayılı içtihatları gözönüne alındığında davacının işvereni çalışmasının geçmiş olduğu ve özel hukuk tüzel kişiliğine haiz ve bağımsız işveren vasfı taşıyan ilgili sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları olup ilk derece mahkemesinin husumet yokluğu nedeniyle davanın T.C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü'ne yöneltilemeyeceğine ilişkin kararının doğru olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacı dava dilekçesi ile, önce ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nda vakıf müdürü olarak çalışmakta iken Gölhisar Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’na nakil yoluyla geçiş yaptığını ve davacının iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, davalı tarafından kıdem tazminatı ödenirken, davacının ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’ndaki çalışması dikkate alınmadan eksik ödendiğini, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının işveren sıfatına ilişkin yetkileri Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından kullanıldığını, vakıfların kamu işyerleri olduğu, işçinin aynı işverene bağlı bir işyerinden başka bir işyerine geçtiği, bu nedenle kıdem tazminatı farkı alacağı bulunduğunu iddia ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiği, kamu tüzel kişiliği bulunmadığı, hususmetin davalı ... Genel Müdürlüğü' ne izafeten Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığını yerine Gölhisar Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına veya ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında çalıştığı ve davayı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü’ne İzafeten Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na karşı açtığı, davacının dava dilekçesindeki anlatımı ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde hasımda yanılmanın söz konusu olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, açıklanan Kanun hükmü gereği, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına husumetin tevcihi için davacıya süre verilip dava dilekçesinin tebliği ile taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılama yürütülüp sonuclandırılmalıdır.

2-Kararın temyiz kanun yoluna tabi olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının sonunda, kararın miktar itibariyle kesin olduğunun yazılması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/167, Karar No: 2012/20675, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/167 E.  ,  2012/20675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/10/2010 tarih ve 2000/880-2010/543 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/12/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı ... vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...ve ...'ın, davalı şirketteki hisselerini diğer müvekkili ...'a devrettiklerini, bu devir sözleşmesinin pay defterine kaydedilmesi için şirket yönetim kurulu üyesi ve kız kardeşi olan...'a teslim edildiğini, davalı şirketin yönetim kurulu başkanı bulunan diğer davalı ...'ın, hem isim benzerliğinden hem de baba adlarının... olmasından yararlanarak bu hisseleri kendi adına kayıt ve tescil ettiğini, bu hisseleri hileli yollarla üzerine geçiren davacı ...' in dedesi 1930 doğumlu ... ve şirket aleyhine, davalı ...' in hissedarlığının kısmen iptali ile davacı 1980 doğumlu ... adına hissedarlığın tescili için mahkemeye dava açıldığını, bu davanın derdest olduğunu, iptali istenen 23.06.2000 tarihli genel kurul toplantısına ise davacı ...'ın çağrılmadığını ve oy da kullandırılmadığını, genel kurulun çağrı merasimine uyulmaksızın tüm ortaklar hazır bulunmuş gibi icra edildiğini ve şirket sermayesinin % 26'sına sahip bir kişinin katılmasının hileli yollarla önlendiğinden genel kurulun yoklukla malül bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 23.06.2000 tarihinde yapılan olağan genel kurulunun ve bu genel kurulda alınan 3, 4, 6 ve 7. gündem maddelerindeki kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, 09.06.2000 tarihi itibarı ile ...'a ait hisselerin oğlu 1980 doğumlu ...'a devri gerekir iken, şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı 1930 doğumlu ...'ın hileli şekilde kendi adına tescilini sağladığı, bu hisse devrinden sonra icra edilen dava konusu genel kurulun, davacı ...'a ait %26 hissenin temsili olmadan yapıldığından, alınan kararların geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu genel kurul toplantısının TTK.’nun 370. maddesi uyarınca tüm pay sahiplerinin hazır bulunduğu belirtilmek suretiyle davet merasimine riayet edilmeden yapılmış olmasına, böyle bir durumda tek bir pay sahibinin dahi hazır bulunmaması veya katılıp da toplantı şekline itiraz etmesi halinde, alınan kararların yoklukla malul sayılmasının gerekmesine, somut uyuşmazlıkta da davacı ...’in pay sahibi olduğu yargı kararıyla belirlendiği halde dava konusu genel kurul toplantısına katılmadığının sabit olmasına, bu durum karşısında mahkemece davacı ...’in davalı şirkete karşı açtığı davanın kabulü ile dava konusu genel kurulda alınan kararların geçersiz sayılmasında bir isabetsizliğin bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, ortaklık hak ve sıfatına bağlı olarak açılan bu türden bir davada, dava açan kişinin, davanın başından sonuna kadar bu sıfatının sürmesi gereklidir. Şayet yargılama sırasında bu sıfatı sona erecek olursa, artık davayı takip ve sonuçlandırmakta hukuki yararı kalmaz. Yine genel kurul kararlarının iptali davalarının, TTK.’nun 381. maddesi hükmü uyarınca, sadece ortaklık tüzel kişiliğine karşı açılması gerekli olup, bu türden bir davada ortaklara husumet yöneltilemez. Aktif ve pasif dava ehliyetine ilişkin olan bu hususlar, mahkemece resen göz önüne alınır.

Somut uyuşmazlıkta ise dosya içerisinde bulunan ve kesinleşen Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/721 E.-2008/537 K. sayılı ilamı ile davacı ...’ın davalı şirkette bulunan (1.229.000) adet hissesinin tamamını 1980 doğumlu diğer davacı ...’a devir ettiğinin tespiti ile bu davacı adına tesciline karar verilmiştir. Bu durumda davacı ...’ın ortaklık sıfatının kalmadığı sonucu ortaya çıkmaktadır.

Yine her ne kadar dava dilekçesinde, davacılardan ...’in de davalı ...’a hissesini devrettiğinden söz edilmişse de, 24.06.1999 tarihli genel kurul hazır bulunanlar cetvelinin incelenmesinden, davacı ...’in bu tarihte pay sahibi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ...’in davalı ...’a pay devretmesi mümkün değildir. Nitekim ..., Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/721 E.-2008/537 K. sayılı dosyasında davacı da değildir.

Yine her ne kadar dava dilekçesinde, davacılardan ...’in de davalı ...’a hissesini devrettiğinden söz edilmişse de, 24.06.1999 tarihli genel kurul hazır bulunanlar cetvelinin incelenmesinden, davacı ...’in bu tarihte pay sahibi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ...’in davalı ...’a pay devretmesi mümkün değildir. Nitekim ..., Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/721 E.-2008/537 K. sayılı dosyasında davacı da değildir.

Ancak bu noktada bir başka sorun daha ortaya çıkmaktadır. Buna göre 24.06.1999 tarihli genel kurul hazır bulunanlar cetvelinde, davalı 1930 doğumlu ... (740.000) adet, davacı ... da (1.229.000) adet hisseye sahip iken, 23.06.2000 tarihli genel kurul hazır bulunanlar cetveline göre, davalı 1930 doğumlu ... (1.649.000) adet hisseye, daha önce ortaklığı bulunmayan 1978 doğumlu ... (150.000), ... (150.000), ... (10.000) ve ... da (10.000) adet hisseye sahip olmuştur. Diğer ortaklarda ve paylarında bir değişiklik olmadığına göre, davalı ...’ın daha önceden maliki bulunduğu (740.000) adet hisse de dikkate alınarak yapılacak bir hesaplamada, davacı ...’nın (1.229.000) adet hissesinin, davalı ...’ın yanında, davacı ... ve dava dışı 1978 doğumlu ..., ... ve ...’a da devredildiği anlaşılmaktadır.

Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/721 E.-2008/537 K. sayılı dava dosyasında ise ...’ın davalı şirkette bulunan (1.229.000) adet hissesinin 1980 doğumlu diğer davacı ...’a devir ettiğinin tespiti ile bu davacı adına tesciline karar verildiğine göre, davacı ...’ın, bu karardan ve yukarıda açıklanan tespitlerden sonra, halen ortaklık sıfatının devam edip etmediği konusunda tereddüt doğmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacılardan ... ve ...’ın ortaklık sıfatının yargılamanın başından sonuna kadar devam edip etmediğinin, dolayısıyla aktif dava ehliyetlerinin bulunup bulunmadığının, yukarıda açıklanan şekilde incelenip araştırılmadan, anılan davacılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yine yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca, mahkemece genel kurul karalarının iptali davasında davalı ortak ...’a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, anılan davalı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davalı ... hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5787, Karar No: 2022/6505, Tarih: 25.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5787 E.  ,  2022/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2021 tarihli ve 2017/105 Esas, 2017/557 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/622 Esas, 2020/1496 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkenesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hukuk doktoru unvanı sahibi olup 2000 yılından bu yana avukatlık deneyimi olduğunu, birçok yerli ve yabancı kuruluşa farklı dönemlerde avukatlık ve hukuki danışmanlık hizmetinde bulunduğunu, davalı Şirkette de başarılı ve verimli bir şekilde çalıştığını, yeni organizasyon çerçevesinde hazırlanan sözleşmeler ve müzakere ve sözleşme süreçlerinde ciddi sorumluluklar yüklendiğini, müzakereler tamamlanmaya, sözleşmeler imzalanmaya ve öngörülen işler oturmaya başlandığında Şirket yöneticileri ve özellikle genel müdür tarafından kendisine karşı davranış ve söylemlerde farklılaşma başladığını, bu davranışların psikolojik taciz boyutuna ulaştığını, işlerin büyük bir bölümü tamamlandıktan sonra Şirketin taşınacağı günden bir gün önce iş sözleşmesinin feshedildiğini, iş sözleşmesinin kötüniyetli olarak feshedilmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 17 nci maddesinin üçünü fıkrası maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kötüniyet tazminatı ve manevi tazminatın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davasının belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, kötüniyet tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının yaklaşık 3 ay süresince hukuk danışmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 4857 Kanun'un 17 nci maddesi uyarınca sona erdirildiğini, sözleşmenin kötüniyetle sona erdirildiği iddiasının doğru olmadığını, çalışmasından memnun kalınmayan davacının hukuka uygun bir şekilde işten çıkarıldığını, yasaya uygun olarak ihbar tazminatı ile diğer haklarının ödendiğini, dava dilekçesinde somut bir delil ortaya konulmadan kötüniyet algısı yaratmaya çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya kapsamında; davacıya kötü muamele yapıldığı, aşağılandığı, psikolojik baskı ve taciz yapıldığı, hakaret edildiği ve netice itibariyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği hususu ispatlanamadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı kötüniyet tazminatı talep etmiştir. Kötüniyet tazminatı, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 17. Maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre iş güvencesi hükümlerinin uygulama dışında kaları işçilerin iş sözleşmesinin, feşih hakkının kötüye kullanılarak sona erdirildiği durumlarda işçiye bildirim süresinin üç katı tutarında tazminat ödenir. Kötü niyet tazminatı talebi halinde kötü niyet iddiasını işçi ispat ile yükümlüdür. İlaveten belirtmek gerekir ki; sözleşmenin işverence feshedilmesi her zaman kötü niyet tazminatını ödenmesini gerektirmez. Kötüniyet Tazminatı isteme koşulları; işyerinde 30'dan az işçi çalışması ya da 30'dan fazla işçi çalışmakla birlikte 6 aydan az kıdemin bulunmasıdır. Başlıca kötüniyet tazminatını gerektiren durumlar; işvereni şikayet etmek, işveren aleyhine dava açmak, işveren aleyhine tanıklık yapmak ve hamilelik halleridir. Dosya kapsamında; davacının kıdemi 6 aydan az olduğundan davacının iş güvencesi kapsamında olmadığı, davacının iş akdi, davalı işveren tarafından feshedilmiş ise de isticvab olunan davalı şirket yetkili ve ortakları tarafından davacının iş akdinin performansı, üst yöneticileri ile anlaşamaması nedeniyle feshedildiğinin beyan edildiği, davacı tarafça feshin kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir." gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkeme kararının işçi lehine yorum ve işçinin korunması ilkelerine uygun olması gerektiğinden ispat yöntemi olarak tam ispat kuralını uygulamasının yerinde olmadığını, gerek yüksek yargı içtihatlarında gerekse doktrinde mobbing sebebiyle açılan davalarda tam ispat kuralının uygulanamayacağının net olarak belirtildiğini, uygulanan psikolojik taciz neticesinde müvekkilinin strese bağlı mide kanaması geçirdiğini, müvekkilinin daha önceden bu şekilde bir sağlık sorunu yokken davalı işyerinde çalıştığı dönemde Mahkemece isticvap yoluyla dinlenen üstleri ...K. ve U.S. tarafından yapılan psikolojik baskı ve kötü muamele sonucunda strese bağlı mide kanaması geçirdiğini, buna ilişkin kayıtlar dosyaya sunulmuş olmasına rağmen Mahkeme kararında bu hususa hiç değinilmediğini belirtmiştir.

2. Müvekkilinin davalı Şirketin genel müdürü ve şirket patronu tarafından rahatsız edici şekilde baskı ve kötü muameleye maruz kaldığını, bilimsel görüşler ve yargı kararları gereği tanığın beyanlarına karşın, ifadeleri şüpheli olarak görülmesi gereken ve gerçekten de çelişkili beyanlarda bulunan isticvap edilenlerin beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığını, bilakis bu gerçek dışı ve çelişkili beyanların iddialarını emare seviyesinde de olsa ispatlar nitelikte olduğunu, mobbingin gizli ve sinsice yürütülen bir süreç olduğunu,Yargıtay kararlarına göre gizli ve sinsice yürütülen bir süreci bizzat yürüten isticvap edilen kişilerin beyanları ile aydınlığa kavuşturmak mümkün olmamakla birlikte, söz konusu kişilerin açık çelişkili beyanları dolaylı bir biçimde de olsa iddialarını ispatlar bir sonucun doğmasına yol açtığını, Mahkemece davacı tanığı olarak dinlenilen M.O.A.'nın görgüye dayalı bilgisi olmadığı belirtilmişse de müvekkili tanığının ifadelerinin hükme esas alınması gerektiğini, zira müvekkilinin işyerinde gördüğü baskının onun duygu durumunu ve iş hayatı dışındaki davranışlarını da etkilediğinden, müvekkilinin en yakınında olan eşinin de bunlara şahit olmamasının düşünülemeyeceğini ifade etmiştir.

3. İsticvap ile dinlenen ...K.'nin beyanlarının hayatın olağan akışına, ticari mantığa aykırı, gerçeği gizlemeye yönelik kurgusal nitelikte olduğunu, isticvap edilenlerin beyanlarının çelişki taşıdığını ve bu nedenle hükme esas alınamayacağını, davacı tanığı tarafından da doğrulanan vakıaların müvekkiline karşı mobbing niteliğinde eylemlerde bulunulduğunu gösterdiğini ileri sürmüştür.

3. İsticvap ile dinlenen ...K.'nin beyanlarının hayatın olağan akışına, ticari mantığa aykırı, gerçeği gizlemeye yönelik kurgusal nitelikte olduğunu, isticvap edilenlerin beyanlarının çelişki taşıdığını ve bu nedenle hükme esas alınamayacağını, davacı tanığı tarafından da doğrulanan vakıaların müvekkiline karşı mobbing niteliğinde eylemlerde bulunulduğunu gösterdiğini ileri sürmüştür.

4. Davalı Şirket tarafından gönderilecek bir ihtarnameye ilişkin olarak müvekkilin yöneticisi konumunda olan genel müdüre gönderilen elektronik posta iletisinde müvekkili tarafından doğal olarak kullanılan ve profesyonel hayatta kullanılması gerekliliği tartışmasız olan "onayınızı takiben gönderilecektir" ifadesi üstüne kendisine telefonda 15-20 dakika hakaret edildiğini, davacının bu hakaretler nedeni ile ağır bir sinir krizi geçirerek ağlama nöbetine girdiğini, davacının olumsuzlukları taşıyan bir yerde görev yapmaya zorlandığını, bunun diğer işçiler nezdinde ... kırıcı bir durum olarak değerlendirilip hakkaniyete uygun bir miktar manevi tazminatı gerektireceğini, davalı Şirketin yoğun, yorucu ve önemli bir dönemi, müvekkilin performansı ve üstün gayreti ile aştığını, işlerin yoluna girdiği ve yönetilebilir bir duruma geldiği bir dönemde adı geçen kişilerin iş sözleşmesinin feshi talimatını verdikten sonra adeta kaçarcasına işyerine gelmediği bir zamanda işten çıkarıldığını da ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;