muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17753, Karar No: 2015/21875, Tarih: 10.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17753 E.  ,  2015/21875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.06.2014

No : 2013/32-2014/73

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı K...... avukatı ile davalı L...... S...... A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı L...... S....... A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

26.11.2011 günü işyerinin önündeki kaldırımda çalışmakta iken davalı E......K.....’nın kullandığı aracın kendisine çarpmasıyla gerçekleşen trafik-iş kazasında yaşamını yitiren 5510 sayılı Kanunun 4/1-(b) maddesi kapsamındaki sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümleri gereğince yasal faiziyle birlikte rücûan alınmasına ilişkin davanın temel yasal dayanakları 5510 sayılı Kanunun 21/4. ve 76/son maddeleridir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1. maddesinde, bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına ya da bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi durumunda, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları belirtilmiş, 91/1. maddesinde, işletenlerin, 85/1. maddeye göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu olduğu bildirilmiş, 94. maddesinde, sigortalı aracı işletenlerin değişmesi durumunda, devreden kişinin 15 gün içinde sigortacıya durumu bildirmek zorunda olduğu, sigortacının sigorta sözleşmesini durumun kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde feshedebileceği, sigortanın fesih tarihinden 15 gün sonrasına kadar geçerli olduğu açıklanmıştır.

Diğer taraftan, 12.08.2003 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak 15.08.2003 günü yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın “İşletenin Değişmesi” başlığını taşıyan C.4. maddesinde, sigorta sözleşmesinin, sözleşmeye taraf olan araç işletenini izleyeceği, sözleşme süresi içinde işletenin değişmesi durumunda sigorta sözleşmesinin, işletenin değiştiği tarihten itibaren 10 gün süresince herhangi bir işleme gerek kalmaksızın ve prim ödenmeksizin yeni işleten için de geçerli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, mahkemece yapılan yargılama sonunda kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu kanıtlanan davalı sürücü E.....K.... ile anılan davalının kullandığı aracı sigortalayan konumundaki davalı L..... S..... A.Ş. yönünden istem kısmen hüküm altına alınmış ise de L..... S..... A.Ş. vekilinin, araç hakkında 26.01.2011 tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi düzenlendikten sonra malikince aracın satılması üzerine bu kez 17.10.2011 günü dava dışı A.... S.... A.Ş. tarafından yeniden poliçe oluşturularak 1 yıllık sigorta kapsamına alındığı, kendilerinin sorumluluğunun sona erdiği, kaza tarihi dikkate alındığında söz konusu şirkete husumet yöneltilmesi gerektiği yönündeki cevap ve savunması ile sunduğu belgeler karşısında, mahkemece yöntemince inceleme ve araştırma yapılarak elde edilecek sonuca karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davalı L.... S..... A.Ş. hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı L..... S...... A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı L...... S..... A.Ş.’ye geri verilmesine, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14718, Karar No: 2025/6423, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14718 E.  ,  2025/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/614 E., 2022/290 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/245 E., 2021/84 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9844, Karar No: 2022/9564, Tarih: 26.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9844 E.  ,  2022/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ALAŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak, sanığın 08.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği yapılan tebligatın usulsüz olması karşısında, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 02.03.2015 tarihli eylemini, 11.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16836, Karar No: 2017/4660, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16836 E.  ,  2017/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5742, Karar No: 2019/6942, Tarih: 26.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5742 E.  ,  2019/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; .... 2011 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 105 ada 1 parsel sayılı orman parselinin kuzeyinde bulunan yaklaşık 4.000,00 m2'lik cevizlik alanın eksik ölçüm yapılarak bir kısmının 264 ada 1 parsel olarak tapusunun çıktığını, geriye kalan kısmının orman parseli içerisinde bırakıldığını, arazinin dedesinden babasına, babasından kendisine intikal ettiğini, öncesinde sebze bahçesi olarak kullanılırken daha sonra ceviz, kiraz, fındık ekilerek hayvan otlağı olarak kullanıldığını, arazinin 1936 yılında özel idare kaydı bulunduğunu ve eskiden tarım arazisi olarak kullanıldığını, humus içermediğini ve orman olmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile kendisi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucuna; davanın kabulü ile .... 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 28/06/2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 5.126,45 m2'lik kısmına ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişilerinin 28/06/2013 tarihli rapor ve ekindeki krokisinin kararın eki sayılmasına, karar kesinleştiğinde bir örneğinin fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokisi eklenerek Borçka Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince hesaplanan 3.260,42.-TL vekalet ücretinin müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda ilk olarak Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2014/5163 E. - 2014/8849 K. sayılı kararı ile "Çekişmeli taşınmaza komşu 264 ada 1 ve 2 sayılı parsellere ait kesinleşme bilgilerini de gösterir kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtilerek dosya arasına alınması" şeklinde iade karar verilmiş, iade sonrası Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2015/4348 E. - 2015/2696 K. sayılı ilamı ile; "Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün orman olmadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiş ise de taşınmazın, uygulama yapılan hava fotoğrafında koyu renkli alanda, memleket haritasında ise yeşil alanda kaldığı görülmektedir. Ne var ki, bilirkişilerce bu çelişki üzerinde durulmamış; hava fotoğrafındakikoyuluk ile memleket haritasındaki yeşil renkle gösterimin neden kaynaklandığı açıklanıp tartışılmamıştır. Sonuca etkili olan bu çelişki giderilmeden ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenlerle, mahkemece, öncelikle komşu parsel tutanak ve dayanakları, çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir orjinal kadastro paftası, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ve ayrıca 1985-1990 yıllarına ait stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ilgili yerlerden eksiksiz olarak getirtilmeli; bundan sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, önceki bilirkişi raporlarında elde edilen bulgular da değerlendirilerek, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu incelenerek değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (ya da renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde göstermeleri, hava fotoğrafında çekişmeli taşınmaz ve çevresine ait bitki örtüsünün ne olduğunu stereoskop aleti ile incelemeleri ve memleket haritasındaki durumunun ne olduğunu, memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığının açıklamaları, taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde anlamında orman içi açıklık olup olmadığını değerlendirmeleri istenmeli; bilirkişilerden yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilimsel verileri içeren yeterli rapor ve onaylarını taşıyan haritalar düzenlemeleri istenmeli; ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır." gerekçeleriyle bozma karar verilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile .... 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 15/04/2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 5.126,45 m2'lik kısmına ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişilerinin 15/04/2016 tarihli rapor ve ekindeki krokisinin kararın eki sayılmasına, karar kesinleştiğinde bir örneğinin fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokisi eklenerek Borçka Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince hesaplanan 3.260,42.-TL vekalet ücretinin müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temiz edilmiştir.

Kadastro tespitine itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp 13/07/2011 ilâ 11/08/2011 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastro çalışmaları vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilengörevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince davalı ... Yönetimi aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 5. bendinin tümden hükümden çıkarılarak yerine “5-Davalılar Orman Yönetimi ve Hazine harçtan muaf olduklarından aleyhlerine harçlara hükmedilmesine yer olmadığına” yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.