muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17413, Karar No: 2022/5547, Tarih: 13.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17413 E.  ,  2022/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz itirazının alt sınırdan uzaklaşılarak ağır ceza verildiği ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mağdur ...'nın müşteki ...'ın müdür olarak çalıştığı ... Marketler Ticaret Anonim Şirketinin Kadıköy Fenerbahçe Mahallesi Fener Kalamış Caddesi No: ... sayılı yerde bulunan şubesinde mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığı, olay günü 21:00 sıralarında sanık ...'ın arkadaşı olan ...'ın çalıştığı mağazaya gelerek keşifte bulunduğu, ...'ın olay günü marketten ayrılmasının ardından sanıklar ... ve ...'in mağazaya geldikleri, dosya arasında mevcut kamera kaydı ve CD inceleme tutanağına göre sanıklar ... ve ...'in ellerindeki bıçaklarla mağdur ...'nin ofiste bulunduğu sırada içeri girdikleri, ellerindeki mutfak bıçağını mağdura göstererek "çekil kenara kollarını kaldır" diye mağduru tehdit edip açık olan mağaza kasasından yaklaşık 16.500,00 TL parayı alarak poşete doldurdukları, ardından her iki sanığın ...'e ait olan mobilete binerek olay yerinden kaçtıkları, sanıkların mağazaya dosya arasında mevcut CD inceleme tutanağı ve kamera kaydına göre yüzlerini kapişon ve tişörtle tanınmamak için kapatarak girdikleri bu şekilde bıçakla mağdur ...'yi tehdit ederek mağazadan aldıkları parayla kaçıp suçta kullandıkları bıçakları bir başka yerde rögara attıkları sanıkların kimliklerinin belirlenmesi üzerine sanık ...'in ikametinde yapılan aramada mağazadan gasp ettikleri kendisine pay olarak verilen 2.350,00 TL'nin kendisinde bulunduğunu beyan etmesi üzerine dosya arasında mevcut tutanaklar kapsamına göre sanık ...'den elde edilen bu miktar paranın mağaza bölge sorumlusu ...'ya teslim edildiği eylemde nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8648, Karar No: 2016/10491, Tarih: 20.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8648 E.  ,  2016/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 23.maddesi uyarınca ... İli ... İlçesi ... Köyü 243 parsel sayılı taşınmazın geri alımı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Kanununun 23.maddesinin 4. fıkrasında aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmazların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek ilgili maddenin diğer düzenlemelerinin buna göre uygulanacağının belirtildiği, aynı amaç doğrultusunda kamulaştırılan taşınmazların bir bölümünde kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılması durumunda 23. madde doğrultusunda davacıların geri isteme hakkının doğmayacağı, davalı idarenin karar aldığı ...kamulaştırma işlemi kapsamında ... ve... Köyünden toplam 543 parselin kamulaştırıldığı, aynı hukuki sebebe dayalı olarak aynı taleple farklı parseller için açılan ve Dairemizce daha önce incelenerek karara bağlanan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/276 Esas-2015/62 Karar sayılı ve 2014/277 Esas-2015/63 Karar sayılı dosyalarında yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporlarında davaya konu kamulaştırma işlemi doğrultusunda yapılmış olan dosyalarda, davalı konumda bulunan taşınmazların 1200 metre batısında... konutları, 450 metre doğusunda ...Konutlarının bulunduğunun belirtildiği, dosyadaki yazışmalar üzerine gönderilen bilgi ve belgelerden kamulaştırma kararı doğrultusunda birtakım işlemlerin yapılmış olduğu anlaşıldığına göre açılan davanın kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılmış olması gerekçesiyle reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu 23.maddede öngörülen bir ve beş yıllık hak düşürücü sürelerin geçmesi sebebiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıda açıklanan gerekçeyle, gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3009, Karar No: 2013/10326, Tarih: 27.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/3009 E.  ,  2013/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Toplu Yemek ve Servis A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketinde 14.08.2007 tarihinde işe başladığını, 29.12.2007 tarihinde ... şirketince işyerinin ...GIDA şirketine devredildiğini, devralanın bütün hakların ödeneceğini taahhüt ettiğini ve davacının ...Gıda şirketinde çalışmaya devam ettiğini, 08.06.2009 tarihinde ...GIDA şirketi tarafından hiçbir hakkı ödenmeden işten çıkarıldığını, ...GIDA şirketinin işyerini terk ettiğini, müvekkilini işten çıkardığını ve son 2 ay 8 günlük ücreti ile diğer hak ve alacaklarını ödemediğini, net maaşının asgari ücretten ödenen miktar olduğunu (527,00 TL), davacıya altı ayda bir yarım maaş ikramiye ödendiğini, 2 yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu, resmi ve dini bayramlarda sadece birer gün izin kullandığını, cumartesi günleri düzenli ve sürekli çalışma yapıldığını, sadece Pazar günü izin kullanıldığını, mesai saatlerinin dönüşümlü çalışma nedeniyle gündüz 09.00-21.00, ertesi gün ise 09.00-16.00 arasında çalışıldığını, haftada 1 gün izin kullanıldığını iddia ederek, kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı, ücret, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai, yıllık izin ve ikramiye alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkili şirket bünyesinde 14.08.2007 tarihinden müvekkili şirketin hizmet ve faaliyetlerini diğer davalı şirkete devrettiği 31.12.2007 tarihine kadar çalıştığını, davalı şirketler arasında yapılan devir sözleşmesi ile toplu yemek üretim tesislerinin devri konusunda anlaştıklarını, devir sözleşmesinin 7/b maddesine atıfla, yapılan sözleşme gereği tüm tazminat bedelleri de düşülerek devredilen işletmelerdeki işçi alacaklarından diğer davalının tek başına sorumlu olduğunun sabit olduğunu, müvekkili şirketin davacının devir tarihine kadar hak ettiği ücretlerini eksiksiz olarak banka hesabına yatırdığını, davacıya devir tarihi itibariyle herhangi bir borcu kalmadığını, davacının müvekkili şirket bünyesinde çalışırken aldığı en son ücretin brüt 585,00 TL olduğunu, davalı şirketler arasında yapılan devir sözleşmesi gereği kıdem

tazminatı ve diğer işçilik alacaklarından diğer davalı şirketin tek başına sorumlu olduğunu, bir an için sorumlulukları olduğu düşünülse dahi, davacının müvekkili şirketteki çalışması 1 yılı aşmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağını (konuya ilişkin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ilamına atıfla), müvekkilinin sorumluluğu yoluna gidilmesi halinde brüt 585,00 TL üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ihbar tazminatından sorumluluğun son işverene ait olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının müvekkilinden izin ücreti talep etmesinin mümkün olmadığını (Yargıtay 9. H.D. ilamına atıfla: Devralan işverenin tek başına sorumluluğuna dair), davacının müvekkili şirketten devir tarihi itibariyle fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil çalışmasına ilişkin ücret alacağı bulunmadığını, ZAMANAŞIMI İTİRAZINDA bulunduklarını, yapılan tüm fazladan çalışmaların kayıtlarının tutulduğunu ve ücretleri işçilere ödenerek bordrolara da yansıtıldığını, genel tatil ve bayram tatillerinde çalışma yapılmadığını, bu nedenle davacının devirden önceki döneme dair müvekkili şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını, devirden sonraki döneme ilişkin anılan alacaklardan ise diğer davalının tek başına sorumlu olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı şirkete, Tebligat Kanunu madde 35 gereğince tebligat yapılmış, ancak cevap dilekçesine rastlanılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının davalı işverenlikte dilekçede belirtilen tarihler arasında çalıştığı, davalı işverenliğin 31.12.2007 tarihinde davalı ...Gıda Toplu Yemek Hizm. Tur. İnş. San Tic Ltd Şti 'ye devredildiği, 4857 yasanın 6. maddesi gereğince işçilik alacaklarından devreden işverenliğin devir tarihinden itibaren 2 yıl süre ile müşterek ve müteselsil sorumluluğunun devam ettiği, dava tarihi itibariyle 2 yıllık sorumluluk süresinin geçmediği, ancak ıslahla talep edilen miktarlar yönünden ıslah tarihi itibariyle 2 yıllık sorumluluk süresinin geçmiş olduğu ve devreden işverenliğin ıslahla talep edilen miktarlardan sorumlu olmayacağı, davacının iş akdinin davalı işverenlikçe feshedildiği, haklı fesih iddiasının ispat külfeti kendisine ait olan davalı işverenliğin bu hususu usulünce ispat edemediği, davacının tazminata hak kazandığı kanaatine varılarak davacının tazminat ve alacaklarının ödendiği hususunun davalı işverenlikçe usulüne uygun ispat edilemediği, fazla mesai ve genel tatil alacaklarından iş ve iş yeri koşulları dikkate alınarak hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davalı işverenliklerin sorumlu oldukları miktarlar belirlenerek hükümde belirtilen şekilde kabulüne, ispat edilemeyen fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı devreden işverenin kıdem tazminatındaki 1.000 TL ve fazla mesaideki 100 TL sorumluluğu sonucuna nasıl ulaşıldığı anlaşılamamıştır.

Bu nedenle davalı ... firmasının devir tarihi itibariyle sorumlulukları ek raporla belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8167, Karar No: 2010/11516, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8167 E.  ,  2010/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 110 ada 12 parsel sayılı 14127 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 578 parsel sayılı 1887.94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazda ekim yapılmadığı taşlık kayalık yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiası ile dava açtığına ve taşınmazın sınırında da orman parseli bulunduğuna göre, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünden araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece bu yönde araştırma yapılmamış, davalı ve miras bırakanı yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen kısıtlamalar da sorulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve

keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. Maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, taşınmazın memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna ve komşu parsellerin niteliğine göre 6831 sayılı yasanın 17/2.maddesi gereğince orman içi açıklığı olup olmadığı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman olmadığı belirlendiği takdirde bu kez, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 Sayılı Yasanın 30/1. maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, (mirasbırakanı) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18899, Karar No: 2015/22414, Tarih: 03.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/18899 E.  ,  2015/22414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin direksiyon kilidi ile kilitleyerek sokağa parkettiği motorsikletini çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, yasa maddelerinde öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Müştekinin motorsikletinin olay tarihinde 22:00 ile 22:30 saatleri arasında çalındığını beyan etmesi karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların park halindeki motorsikleti direksiyon kilidini kırarak çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocukların ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 03.12.2015 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ :

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştiri gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; suça sürüklenen çocukların, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alarak sokağa park edilmiş suça konu motosikleti çalmaları biçimindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; suça sürüklenen çocukların, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alarak sokağa park edilmiş suça konu motosikleti çalmaları biçimindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikte olan 493. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen suçların unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.