muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/955, Karar No: 2015/2458, Tarih: 11.02.2015

tehlikelerden korumak için, "ahır" veya "ağıl" tabir edilen bu barınak yerlerini konutunun altına veya eklentisine yapmakta veya hayvanlarına mahsus çiftliğin bir köşesinde konut yaparak hayvancılıkla geçimini sağlamaktadır.

Şimdi açık yerlerde bırakılan veya açık alanda korunaksız basit bir ağılda bulunan hayvanın korunması için, mağdur zahmet edip hiçbir önlem almadığı gibi, böyle bir yerden hırsızlık eyleminin gerçekleştirmek içinde yoğun bir suç işleme kastına da gerek olmadan basitçe gerçekleştirilebilen eylem, TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmesine karşın, mağdurun hayvanlarını korumak için, zahmet ve masraf edip çoğu zaman sağlam ve muhkem olarak yapmış olduğu ahırla yetinmeyip, gerekirse bizzat müdahale ederek koruma sağlamak için konutunun altına veya eklentisine yapmış olduğu barınaktan (ahır veya ağıldan), faalin, bütün bu koruma ve engelleri aşacak yoğun bir suç kastıyla gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eyleminin ise, anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmemesi, kanaatimce açık bir çelişkidir.

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, failin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı Yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Son olarak konumuzla ilgili 765 sayılı TCK'nın ilgili maddelerine göz atacak olursak; anılan TCK'nın 491/5. maddesinde "Mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan ve haklarında 492 nci maddenin 9 uncu fıkrasının tatbiki mümkün olmayan hayvanları bu yerden almak suretiyle işlenirse; cezası bir seneden beş seneye kadar hapistir." biçiminde düzenleme yapılmış, aynı Yasanın 492/9. maddesinde ise, "Meskun bir hanenin doğrudan doğruya müştemilatından olan veya duvarla çevrilmiş bulunan yerlerindeki hayvan hakkında işlenirse; suçlu iki seneden beş seneye kadar hapsolunur." şeklinde düzenlemeyle hırsızlık eyleminin, konutun eklentisindeki hayvana yönelik gerçekleştirilmesi halini, açık yerlerde bırakılan hayvanlara yönelik hırsızlık eylemine göre daha nitelikli durum olarak kabul etmiştir. Bu düzenlemede görüşümüzü desteklemektedir.

Yukarıda arz etmeye çalıştığım nedenlerle, sayın çoğunluğun hırsızlık suçunun nitelendirmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1085, Karar No: 2022/3460, Tarih: 09.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1085 E.  ,  2022/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında hakkında, Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 31.12.2010 tarihli iddianamesi ile Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Van Askeri Mahkemesi nezdinde kamu davası açıldığı, ilk yargılama neticesinde 17.09.2013 tarih ve 2013/46 - 2013/462 sayılı hüküm ile; sanığın eylemine uyan TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 01.07.2015 tarih ve 2015/21 - 2015/21 sayılı ilamı ile mahkumiyet hükmünün esas yönünden bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde, 3'üncü Piyade Tümen Komutanlığı Van Askeri Mahkemesinin 01.11.2016 tarih ve 2015/1322 - 2016/851 sayılı kararıyla sanığa yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı sonucuna varıldığından beraatine karar verildiği, anılan kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edildiği ancak dosyanın ilgili Yargıtay dairesine gönderilmeden önce; 27.04.2017 tarih ve 30050 sayılı Resmi Gazetenin Mükerrer sayısında yayımlanan Yüksek Seçim Kurulunun 27.04 2017 tarihli ve 663 sayılı kararına göre 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun halk oylaması sonucu kabul edildiğinin ilan edildiği, Anayasa değişikliği uyarınca askeri mahkemelerin kaldırıldığı, 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 45. madde ile Askeri Mahkemelerde bulunan dosyaların ne şekilde devredileceğinin düzenlendiği buna göre de, Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesine devredilen dosya forma bağlanarak önce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, sonrasında Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Topçu Üsteğmen ...'nın 25'inci Mknz. P. Tugay 3'üncü Mknz. P. Tb. 7'nci Mknz. P. Bl. K.lığı emrinde 3'üncü Kol Komutanı olarak görevli iken, 2010 yılı bahar - yaz tertiplenmesi kapsamında açılan Habeşti Üs Bölgesinde 24 Nisan 2010 tarihinden itibaren komutasındaki yaklaşık 25-30 askerden oluşan piyade kolunun Hakkari ili Şemdinli ilçesi kırsalındaki Habeşti yaylasında bulunan Habeşti Üs Bölgesine yaklaşık 400-500 metre uzaklıkta bulunan 1825 rakımlı tepeye konuşlandırıldığı, üs bölgesinde tahkimat ve yol açma çalışmaları için 2'nci Ordu Komutanlığınca teşkil edilen 3'üncü ve 4'üncü iş makinesi timlerinin de aynı yerde görevli oldukları, istihkam timinden hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan sanık J.İs.Uzm.Çvş. ... ile J.İs.Er ...'un olaydan bir gün önce yol yapım çalışmasını müteakip, 1825 rakımlı tepede çepeçevre emniyet kuşağının içerisindeki kayalık zeminli bir bölgede kaldıkları, olay günü diğer personelin de iş makineleri ile birlikte aynı yere geldikleri ve hava henüz kararmamış iken, aynı tepenin doğu tarafındaki dere istikametine doğru en yakın emniyet mevziisine 35 metre, havan mevziisine ise 20 metre olacak şekildeki düz zeminli arazi kesimine çadır kurmaya başladıkları ve geceyi geçirmek için bu bölgedeki çadırlara girerek istirahate çekildikleri, saat 21.00 sıralarında, bölücü terör örgütü (BTÖ) mensuplarınca istihkam unsurlarının bulunduğu doğu bölgesinden sızma faaliyeti gerçekleştirildiği ve istihkam timinin bulunduğu çadırlara 2 adet roket ve/veya el bombası atıldığı, ardından makineli tüfeklerle ateşe başlandığı, bu ateşe karşılık piyade kolunun karşılık vermesi üzerine kısa süreli bir çatışma yaşandığı, çıkan çatışmada Uzm. Çvş. ... ile J.Is.Er ...'ın şehit oldukları, J.Is.Er ... ile J.Is.Er ...'ın ise yaralandıkları olayda; sanık hakkında, iş makinesi operatörü timlerinde görevli istihkam personelinin mevziilerinin önünde tertiplenmelerine engel olmaması, çepeçevre emniyet esaslarına göre çadırların çepeçevre emniyet mevziilerinin orta bölgesinde yahut bu bölgeye yakın bir yerde olması gerekirken, bu esasları dikkate almaması iddiası ile dava açılmış ise de; iş makinesi operatörü olarak görevli istihkam personelinin şehit olmasının ve yaralanmasının doğrudan sebebi, bölücü terör örgütü (BTÖ) mensuplarının silahlı saldırısıdır

. Bölücü terör örgütü (BTÖ) mensupları tarafından gerçekleştirilen saldırı esnasında istihkam timinin bulunduğu mevziinin başka bir yerde olması halinde, istihkam timinden yahut kolda görevli diğer personelden hiç kimsenin şehit olmayacağını veya yaralanmayacağına ilişkin illiyet bağının kurulamadığı, sanık tarafından alınan tedbirlere rağmen, bölücü terör örgütü (BTÖ) mensuplarının arazinin, gecenin ve görüş şartlarının olumsuzluğunun ve tepede bulunan kuvvetin yetersiz olmasının yarattığı zaafiyetlerin sağladığı avantajları kullanarak gerçekleştirdikleri terör eylemi sonucunda olayın gerçekleştiği, istihkam iş makineleri timinin olay sırasında bulunduğu yerde çadır kurmalarına kendilerinin de ısrarı üzerine sanığın müsaade ettiği, ayrıca sanığın iç taraftaki mevziilerin daha emniyetli olduğunu söylemesi üzerine, hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan sanık J.İs.Uzm.Çvş. ...'ın daha önce de kaldıkları bu yere aynı şekilde yerleştiklerini söylediği, Tb.K. olan P.Bnb. ...'un da olay yerine gelerek bölgeyi ve sanığın tertiplenmesini denetlediği, daha önceki görev kuvvetlerine göre daha az personelle görevini icra etmekte olan sanığın erbaş ve erleri gözetleme istikametlerini hiçbir şekilde boş bırakmamaları konusunda askerleri uyardığı ve sonrasında bölücü terör örgütü (BTÖ) mensuplarının saldırısının gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle sanığa atılı suçun oluşmadığı kanaati ile mahkemece sanığın beraatine karar verildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Mülga Askeri Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine dair karar verilmesinin bozma sebebi olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/506, Karar No: 2019/2161, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/506 E.  ,  2019/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/13524, Karar No: 2004/705, Tarih: 30.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/13524 E., 2004/705 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/13524 E., 2004/705 K.**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 19 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare dava konusu tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16. maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine tarafından itiraz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi doğru olduğu gibi, dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan ileri de belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere tespit edilen bedelin bankaya 3'er ay vadeli hesaba yatırılmasına ve dava konusu taşınmazın idare adına tapuya tesciline karar verilmesi de doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), onama harcının davacı idareden alınmasına 30.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28828, Karar No: 2014/30498, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28828 E.  ,  2014/30498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/409-2014/439

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücreti alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücretinin yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi ve yabancı dil bilgisi ücreti alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21579, Karar No: 2016/643, Tarih: 20.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21579 E.  ,  2016/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/164346

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2010/378, 2012/116

SANIK : E.. Ç..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aycar Gıda İnş. Tur. Taş. Oto Servis San ve Tic. Ltd. Şti'ye ait, muatabı Garanti Bankası Özkanlar Şubesi olan 8013431 seri numaralı 15.000 TL bedelli, 14.08.2009 keşide tarihli çekin 18.06.2009 tarihinde bankaya ibrazı anında karşılığının bulunmaması nedeniyle şikayetçi olduğu, söz konusu şirketin yetkili temsilcisi olduğu iddiasıyla hakkında şikayetçi olunulan ve hakkında iş bu dosya üzerinden tanık M.. O..'ın savunmasında söz konusu çeki kendisinin keşide etmediğini, 2009 yılının 9.ayında kendisine ait olan şirketi devralan ve o tarihlerde de fiilen şirket işleriyle ilgilenen ve akrabası olan sanık E.. Ç..'in imzasına benzediğini savunduğu, sanık Erdinç'in de alınan ifadesinde çeki kendisinin keşide etmediğini savunduğu, ekspertiz raporunda söz konusu çekin ön yüzündeki keşideci imzasının sanık E.. Ç.. eli mahsülü olduğunun bildirildiği, dosya arasına alınan belgelerden Aycar Gıda İnş.Tur.Taş.Oto Servis San ve Tic.Ltd.Şti'nin 29.09.2009 tarihinde ticaret sicil gazetesinde yayınlanan karar ile 23.09.2009 tarihinde M.. O..'ın şirketteki tüm hisselerini sanık E.. Ç..'e devrederek şirketten ayrıldığı ve imza yetkisinin 23.09.2010 tarihinden itibaren 10 yıl süreyle şüpheli E.. Ç..'e geçtiğinin anlaşıldığı,çekin keşide ve keşide tarihinden daha önce olan ibraz tarihinde sanığın şirkette imza yetkisinin bulunmadığı halde şirket adına çek keşide ettiği ve bunu kullandığı imza inkarında bulunarak çeki ve borcu kabul etmemesinden dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğinin ve bu suretle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunun işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, çekin şirkete ait olduğunu, imzanın ise kendi imzasına benzemesine karşılık bilirkişi tarafından karşılaştırılmasının talep ettiği, yine sanık aşamalardaki ifadesinde, şirket sahibinin Gül Göktaş ve ortağının S.. R.. olduğunu ve kendisine İzmir Bornava 3. Noterliğinin 24/11/2008 tarihinde çek keşide etme konusunda vekalet verdiğini beyan ettiği ,tanık M.. O.. beyanında, söz konusu çeki kendisinin keşide etmediğini ancak 2009 yılının 9.ayında kendisine ait olan şirketi devralan ve o tarihlerde de fiilen şirket işleriyle ilgilenen ve akrabası olan sanık E.. Ç..'in imzasına benzediğini söylemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, şirket sahibi Gül Göktaş tarafından İzmir Bornava 3. Noterliğinin 24/11/2008 tarihinde sanığa verildiği iddia edilen vekaletnamenin araştırılarak, suç tarihinde yetkili şirket temsilcisi tanık Gül Göktaş ile şirket ortağı S.. R..'nın olayla ilgili bilgi ve görgülerinin alınması, şirketin suç tarihinde kısa bir süre sonra sanığa 23/09/2009 tarihinde tamamen devredilmiş olması ve icra dosyasında sanığın imzaya itirazının bulunmadığı gözetilerek, şirketin yetkili temsilcisinin rızası ile çek keşide edildiğinin anlaşılması halinde, sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmayacağı ayrıca çekin önceden doğan borç nedeniyle verilip verilmediğinin de araştırılması ile tüm deliller birlikte tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1952, Karar No: 2020/4824, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/1952 E.  ,  2020/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2006-2013 tarihleri arasında davalı Üniversitenin İngilizce Elektronik Haberleşme Mühendisliği bölümünde okuduğunu ve normal eğitim döneminde başarısız olduğu derslerin telafisi için ayrıca yaz okullarına da devam ettiğini, ders ücretleri dönem içinde ödenmiş olduğu halde yaz okulu için de ayrıca ücretler istendiğini, davacının ise bütünleme sınavı uygulaması olmadığından zorunlu olarak yaz okullarına devam ettiğini, yaz okulu için tahsil edilen haksız ve mükerrer ücretlerle birlikte başarısız olunan derslerden dolayı da okulun iki dönem uzaması sebebi ile mükerrer ücretlerin davalı tarafından alındığını, fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile davacıdan haksız ve mükerrer olarak tahsil edilen yaz okulu ücretleri için şimdilik 5.000,00 TL ile başarısız olup alt sınıflardan aldığı dersler için mükerrer olarak tahsil edilen ödemeler için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin tahsil edilen tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 01.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile yaz okulu için talep edilen 5.000,00 TL'yi 7.500,00 TL'ye, başarısız olup alt sınıflardan alınan dersler için mükerrer olarak tahsil edilen ödemeler için talep edilen 5.000,00 TL'yi 15.000,00 TL' ye yükselterek dava değerini toplam 22.500,00 TL olarak yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının yaz okulu için yaptığı 7.500,00 TL ödemenin iadesi talebi yönünden davanın reddine, davacının alttan alınan ders ücretlerinin iadesi istemi yönünden davasının kabulü ile 15.000,00 TL'nin 5.000,00 TL'sine dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eğitim gördüğü dönem içerisinde yaz okulunda ve başarısız olup, tekrar almış olduğu derslere ilişkin olarak davalı üniversiteye mükerrer ödeme yapması nedeniyle eldeki davayı açmıştır.