muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1274, Karar No: 2014/6636, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1274 E.  ,  2014/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 08.09.2012 tarihli Kat Malikleri Kurulu kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin 08.09.2012 tarihindeki maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

2-08.09.2012 tarihli toplantıya katılanları da gösterir şekilde hazırun cetvelinin, ayrıca kat maliki yerine vekaleten katılan varsa bunların vekaletnameleri ile apartman kat malikleri kurulu karar defterinin ve toplantıya çağrı belgelerinin onaylı örneğinin ilgili yönetimden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Tebligat Kanunu'nun 35/2 maddesi "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." hükümlerini içermektedir. Açıklanan yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Gerekçeli karar davalılar ... ve ...'a Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebligat yapılan bu adrese daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığından yapılan tebligat usulsüzdür. Gerekçeli kararın adı geçen davalıların kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresleri tespit edilerek tespit edilen adreslerine tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3969, Karar No: 2015/5326, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3969 E.  ,  2015/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in portakal satın aldığı katılana yapmış olduğu alış verişe karşılık ... Bankası ... şubesi hesabına bağlı ... Ticaret Ltd. Şti'ne ait 14.05.2010 keşide tarihli, 18.000TL bedelli çeki ciro ederek verdiği, katılanın çeki süresinde bankaya ibraz ettiğinde, çek üzerindeki keşideci imzasının firma yetkilisinin imzası ile uyuşmadığından çeke karşılıksız şerhinin verilemeyeciğinin 24.05.2010 tarihli yazı ile katılana bildirildiği, bu şekilde sanığın, katılandan yaptığı alış verişe karşılık sahte çek vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Çekteki keşide eden yazı ve imza örneklerinin, ...'a ait yazı ve imzalarla benzerlik gösterdiği 25.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilmekle, bu hususta keşideci yazı ve imzasının keşideci ... Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ...'a aidiyeti bakımından Adli Tıp Kurumu Fizik ve Grafoloji İhtisas Kurulundan rapor aldırılması,

2- Suça konu çekteki keşideci imzasının ...'ın eli ürünü olmadığı anlaşılması halinde çekte cirosu bulunan ... İnşaat Mal Taahhüt İşleri yetkilisi olarak imzası bulunan ... isimli tanığın beyanlarında geçen...'ün kim olduğu belirlenip hakkındaki şikayetin akıbeti de araştırıldıktan sonra bu şahsa ait yazı ve imza örneklerinin usulünce temini ile çekin ön yüzündeki yazı ve keşideci imzasının ile ciranta imzasının ...'ün beyanında geçen İbrahim Gökgül'e aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1813, Karar No: 2015/21234, Tarih: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1813 E.  ,  2015/21234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'a ait şeftali bahçesini kiralayan sanıkların, bahçenin girişinde bulunan demir kapının asma kilidi ile sürgüsünü kırdıklarının iddia edildiği olayda; dava konusu meyve bahçesiyle ilgili olarak sanıklarla katılan arasında bulunan hâsılat kirası sözleşmesi kapsamında çıkan ihtilaf nedeniyle katılan tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/442 sayılı dosyasında alacak davası açıldığı, suç tarihi öncesinde katılanın, bahçeye girilmesini engellemek için kapı yaptırıp kilitlediği, sanıkların sözleşme kapsamında bahçeye girebilmek için dava konusu eylemleri gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmediklerinden bahisle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1722, Karar No: 2007/4295, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1722 E.  ,  2007/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... izafeten Bşk.... ile davalı ... İnş.Elek.Gıda San.Tic.Ltd.Şti. temsilen Müdür ...arasındaki davadan dolayı Gülnar Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.04.2005 gün ve 2003/211-2005/46 sayılı hükmü onayan Dairemizin 07.12.2006 gün ve 2005/6281-2006/7177 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile 27,00 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24902, Karar No: 2023/13006, Tarih: 04.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24902 E.  ,  2023/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1158 E., 2021/1265K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 10.08.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/323 E., 2021/158 Karar

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde 30.06.2020 günü sürücü 'in sevk ve idaresindeki aracın sürücü 'in sevk ve idaresindeki pat pat olarak tabir edilen araca çarpması neticesinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralanarak sakat kaldığını, kaza tespit tutanağına göre meydana gelen kazanın oluşumunda müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını, tüm kusurun karşı tarafta olduğunu, müvekkilinin geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı, bakıcı ile ve tedavi giderlerine ilişkin poliçe limiti sınırları içerisinde sigortanın ödemekle yükümlü olduğu tazminatın ödenmesi gerekli evrakların eksikliği halinde taraflarına bilgi verilmesini talep ettiklerini, bu nedenle davalıya gerekli evraklarla başvuru yapıldığını, en geç 15 gün içerisinde kurumca yazılı cevap verilmesi zorunlu iken tarafların yazılı cevap verilmediğini, müvekkilinin yaralanması ile ilgili müvekkilinin genel şartlar uyarınca uğramış olduğu maddi tazminat alacaklarının ödenmesi için Akşehir Arabulucuk bürosuna başvuru yapıldığını, ancak arabuluculuk görüşmesinin anlaşamama olarak sonuçlandığını belirterek açılan belirsiz alacak davasında müvekkilinin sürekli iş göremezlik tazminat alacağı için 1.000,00 TL, geçici iş göremezlik tazminat alacağı için 1.000,00 TL geçici iş göremezlik dönemi bakıcı ihtiyacı için 1.000,00 TL fatura edilemeyen ve SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderleri tazminatı için 100,00 TL olmak üzere 3.100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 26.02.2021 tarihli dilekçesiyle talebini toplam 111.997,19 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde davacının başvuru şartını tam olarak yerine getirmeksizin işbu davayı ikame ettiğini, başvurunun usulden reddi gerektiğini, yönetmeliğe göre düzenlenmiş sağlık kurulu raporu sunulması gerekirken bu yükümlülüğün yerine getirilmediğini, kusur oranının tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi’ne sevk edilmesini talep etme zarureti doğduğunu, zira müvekkili şirketin yalnızca sigortalısının kusuru oranında sorumlu olduğunu, kabul manasında olmamak üzere bir tazminat hesaplaması yapılacaksa da bu hesaplamanın Genel Şartlarda belirlenen usul ve esaslara uygun olarak yapılması gerektiğini, davacının tedavi süresince ortaya çıkacak geçici bakıcı, geçici iş göremezlik tazminatı gibi diğer tedavi sürecine ilişkin taleplerinin tedavi teminatı kapsamında değerlendirilmesi ve sigorta şirketlerinin işbu teminat bakımından sorumluluklarının sona ermiş olması nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, gelirin asgari ücret üzerinden hesap edilmesi gerektiğini, davacının kaza sebebiyle elde ettiği gelir ve tazminatların mahsubunun gerekli olduğunu, SGK'ya yazı yazılarak kaza nedeniyle davacı tarafa herhangi bir nam altında yapılmış ödeme yapılıp yapılmadığının öğrenilmesi gerektiğini, en az %40 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin dava tarihinin olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... 30.06.2020 tarihinde dava dışı sürücü sevk ve idaresindeki otomobilin, ön ilerisinde sağ şeritte aynı istikamette seyir halinde olan dava dışı sürücü’in sevk ve idaresinde ve üzerinde balya yükü ve beş adet yolcu bulunan pat pat tabir edilen araca arkadan çarpması neticesi çift taraflı trafik kazası meydana geldiği, kaza esnasında pat pat tabir edilen araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanmış olduğu ve bu sebeple davacı tarafından uğranılan cismani zarar sebebiyle kazaya karışan otomobilin kaza tarihi itibari ile zorunlu mali mesuliyet sigorta şirketine karşı açılan eldeki maddi tazminat davasında; Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre meydana gelen kazada dava dışı sürücü Mustafa Özbek'in %100 oranında kusurlu olduğu ve sürücü in kusursuz olduğu, her ne kadar Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu ile soruşturma aşamasında alınan kusur raporu bazı yönler itibariyle çelişse de kazaya karışan pat pat diye tabir edilen tescilsiz araç üzerinde gayri nizami şekilde yük ve yolcu taşınmasının ve ayrıca davacının balya üzerinde oturur vaziyette araç üzerinde gayri nizami yolcu olarak bulunması hususlarının müterafik kusur açısından değerlendirmeye alınabileceği ve bu hususun aşağıda ayrıca değerlendirildiği ve kazanın oluşumunda doğrudan etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla sürücülerin kazanın oluşumundaki kusur atfedilebilir hareketleri gözetilerek hazırlanan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.12.2020 tarihli kusur raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, Selçuk Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 22.12.2020 tarihli raporunda 11 Ekim 2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre davacıda %6,3 oranında kalıcı sakatlık (sürekli iş göremezlik) oluştuğu, iyileşme süresinin 1,5 aya kadar uzayabileceği ve davacının 2 hafta boyunca bakıma muhtaç olduğu, ayrıca fatura edilmeyen ve belgeye bağlanmayan kaçınılmaz tedavi giderlerinden doğan maddi zararının 1.500,00 TL olduğunun bildirildiği hazırlanan maluliyet raporunun Anayasa Mahkemesi'nin 09.10.2020 tarihli Resmi Gazetede Yayımlanan 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 esas 2020/40 karar sayılı iptal kararına uygun yönetmelik uyarınca hazırlanmış olduğu, Alınan maluliyet raporu ve kusur raporu esas alınarak denetime elverişli şekilde düzenlendiği anlaşılan 23.02.2021 havale tarihli aktüerya bilirkişi raporunun Anayasa Mahkemesi'nin 09.10.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, 17.07

.500,00 TL olduğunun bildirildiği hazırlanan maluliyet raporunun Anayasa Mahkemesi'nin 09.10.2020 tarihli Resmi Gazetede Yayımlanan 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 esas 2020/40 karar sayılı iptal kararına uygun yönetmelik uyarınca hazırlanmış olduğu, Alınan maluliyet raporu ve kusur raporu esas alınarak denetime elverişli şekilde düzenlendiği anlaşılan 23.02.2021 havale tarihli aktüerya bilirkişi raporunun Anayasa Mahkemesi'nin 09.10.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 esas 2020/40 karar sayılı iptal kararına uygun (Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931)) tablo esas alınarak hazırlanmış olduğu, raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli şekilde hazırlandığı, Müterafik kusura yönelik itiraz hususunda yapılan değerlendirmede; soruşturma dosyası, bilirkişi raporları ve kaza tespit tutanağı gözetildiğinde; kazaya karışan ve davacının üzerinde bulunduğu pat pat aracında saman balyaları ile beş adet yolcu bulunduğu, yük bulunan tecilsiz bir araç üzerinde gayri nizami şekilde yolcu taşındığı ve yine tutanaklardan davacının balya üzerinde oturur vaziyette olduğu dolayısıyla da tescilsiz araç üzerinde gayri nizami yolcu taşındığı ve davacının da gayri nizami yolculuk ettiği, kaza tespit tutanağında da davacının kasa içinde oturduğunun ve emniyet kemerinin takılı olmadığının belirtilmiş olduğu ve bu hali ile davacının meydana gelen kazada müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmakla belirlenen tazminattan % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığı, davacı lehine hesaplanan tazminatlardan, müterafik kusur nedeniyle mahkeme tarafından yapılan indirim sonucu belirlenen tazminat tutarları hüküm altına alınırken, davanın kısmen reddine karar verildiğinden, yasal düzenlemeler gereği, TBK'nun 51. ve 52. maddelerinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle, davanın kısmen reddedilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği ve yargılama giderleri yönünden taraflar arasında paylaştırmaya Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2018/1094 Esas, 2018/6778 Kararı ile bu konuda süreklilik kazanan diğer kararlar ile uygulama kazandığından, yapılan indirimler nedeni ile davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmediği ayrıca yargılama giderlerinin paylaştırılması yoluna gidilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.524,68 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 87.254,35 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.098,72 TL bakıcı gideri ve 1.200,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 92.077,75 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece müvekkili lehine hükmedilen tazminat miktarının az olduğunu, maluliyetin az olduğunu, tazminat tutarında müterafik kusur indirimi yapılmasının hatalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, gerekçede davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğinin yazılmasına rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiğini beyan ederek kararın ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 E 2020/40 K sayılı kararı ile KTK'de yer alan bir takım hükümlerin iptaline karar verildiğini, ancak dosyada ilgili kararın uygulama alanı bulamayacağını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu dahil tüm yargı mercileri tarafından kanuna yapılan ekleme öncesinde düzenlenen poliçeler ve meydana gelen kazalar için Genel Şart hükümlerinin dikkate alınması gerektiğinin kabul edildiğini, ayrıca Anayasa Mahkemesi iptal kararının geriye yürümeyeceğinin de gözetilerek karar tarihinden önce düzenlenen poliçeler ve meydana gelen kazalar bakımından etkisinin bulunmadığının gözetilmesi gerektiğini, Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre belirlenen maluliyet raporunun baz alınarak ve PMF tablosu ile %10 indirim ile %10 artırım yolu kullanılarak yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, kaza ile sakatlık arasındaki illiyet bağının ve davacının maluliyet oranının Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik uyarınca tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp 3. İhtisas Kurumuna sevk edilmesi gerektiğini, dosyada alınan maluliyet raporunun medikal ekspere inceletilmesi neticesinde maluliyet oranını olması gerekenden daha yüksek belirlendiğini ve henüz iyileşme süresi dahi tamamlanmadan oran tayini yapıldığının tespit edildiğini, tedavi süresi içinde ortaya çıkan geçici iş göremezlik, geçici bakım ve tedavi giderleri dahil tüm tazminat ve giderlerin poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, her ne kadar tazminattan sadece %20 oranında indirim yapılmış ise de davacının yolcu olarak bulunduğu aracın sürücüsünün yeterli ehliyetinin bulunup bulunmadığının da tespit edilerek daha yüksek oranda kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararı sonrası düzenlenecek maluliyet raporlarında 01.06.2015 tarihinden itibaren uygulanan genel şartların bu halde genel şartlarla belirlenen özürlülük ölçütü yönetmeliği ile engelliler yönetmeliğinin uygulanma imkanı kalmadığı düzenlenecek aktüerya raporlarına ilişkin olarak da genel şartlar ile getirilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin ve bu genel şartlarla belirlenen vergilendirilmiş belgeli gelir, olmadığı takdirde asgari ücretin kazanç olarak nazara alınacağı düzenlemesinin uygulanma ihtimali kalmadığı gözetilerek ; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas,1990/199 K sayılı kararı ve Yargıtay 17. Hukuk ve 4. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının veya müteveffanın muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi; davacının veya müteveffanın muhtemel gelirinin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi ile belirlenecek peşin değeri esas alınıp işleyecek dönem tazminat hesabı yapılması, davacının veya müteveffanın asgari ücret üstünde kazancı olduğunun iddia edilmesi durumunda kaza tarihindeki gelirine dair delillerini ibrazının sağlanması, varsa; ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından,vergi dairesinden, işyerinden kaza tarihindeki sürekli ve net kazanç durumunun sorulması, geriye doğru maaş bordrosu ve sosyal güvenlik kayıtlarının getirtilmesi, davacının veya müteveffanın kaza tarihinde fiili olarak çalışmadığının belirlenmesi halinde asgari ücretin gözönüne alınacağının düşünülmesi gerektiği bu halde Mahkemece AYM iptal kararı doğrultusunda belirlenen esaslara göre rapor alınarak hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırılık olmadığı davalı vekilinin geçici iş göremezliğin, bakıcı gideri ve tedavi giderlerinin teminat dışı olduğuna ilişkin yapılan istinaf incelemesinde: ZMMS sözleşmesindeki şartların davacı açısından bağlayıcı olmaması ve Anayasa Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 E., 2019/40 K. sayılı kararına göre 6704 sayılı Kanun'un 3.maddesiyle değiştirilen 90. maddesinin birinci cümlesinde yeralan "ve bu kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda " ibaresinin ve ikinci cümlesinde yeralan "ve genel şartlarda " ibaresinin iptal edilmiş olması sebebiyle uygulanmayacağı bu halde davalı vekillerinin geçici işgörmezlik, tedavi ve bakıcı giderlerinin teminat dışı olduğuna yönelik istinaf itirazlarının yerine olmadığı, davacının emniyet kemeri takılmadan üzerinde yolculuk yapılması uygun olmayan aracın kasasında yolculuk yapıldığı gözönünde bulundurularak, davacının müterafik kusurunun tespiti nedeniyle TBK nun 52

. maddesi uyarınca tazminattan %20 oranında müterafık kusur indirimi yapılmasının yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçede; davacı lehine hesaplanan tazminatlardan, müterafik kusur nedeniyle mahkeme tarafından yapılan indirim sonucu belirlenen tazminat tutarları hüküm altına alınırken davanın kısmen reddine karar verildiğinden, yasal düzenlemeler gereği, TBK'nun 51. ve 52. maddelerinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle, davanın kısmen reddedilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği ve yargılama giderleri yönünden taraflar arasında paylaştırmaya Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2018/1094 Esas, 2018/6778 Kararı ile bu konuda süreklilik kazanan diğer kararlar ile uygulama kazandığından, yapılan indirimler nedeni ile davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş ayrıca yargılama giderlerinin paylaştırılması yoluna gidilmemiş olduğu belirtilmesine rağmen hüküm kısmında davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 2.524,68 TL geçici iş göremezlik tazminatı 87.254,35 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.098,72 TL bakıcı gideri ve 1.200,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 92.077,75 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.