muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10168, Karar No: 2014/9239, Tarih: 09.06.2014

5) Davacıların birlikte dava açmaları objektif dava birleşmesi niteliğinde olup davacılar ihtiyari dava arkadaşı konumundadırlar. Bu halde, mahkemece her bir davacı lehine hükmedilen tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin ilgili hükümleri gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken davacılar için tek vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı S.. B.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı S.. B.. yararına, (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5900, Karar No: 2010/11295, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5900 E.  ,  2010/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4350, Karar No: 2011/881, Tarih: 21.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4350 E.  ,  2011/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Aydıncık Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 104/407 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KA R A R

1- Dava tapusuz taşınmazın tapuya tesciline ilişkindir. Dava konusu taşınmazın güneyinde Tunceli-Pertek Karayolu geçmektedir. Böyle bir davanın sonuçlandırılabilmesi için tescil davasının Hazineyle birlikte ilgili kamu tüzel kişiliğine karşı da açılması gerekir. taşınmazın güneyinde karayolu bulunduğuna göre, davanın Karayolları Genel Müdürlüğüne de yöneltilmesi gerekirken kanuni bu mecburiyet yerine getirilmeden davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

2- Ayrıca TMK.nun 713/7.maddesine göre; kararda tescili istenen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümü belirtilir. Mahkemece verilen kararda, taşınmazın niteliği belli olmadığı gibi açık bir biçimde yeri ve sınırları da belirtilmemiştir. Atıf yapılan fen memuru bilirkişinin raporu ise sınırları açıkça göstermekten uzaktır. TMK.nun 719. maddesine göre taşınmazın sınırları; tapu planları ve arz üzerindeki sınır işaretleriyle belirlenir. TMK.nun 719. maddesi taşınmazın yatay Kapsamını belirlemek için getirilmiş bir hükümdür. Dava konusu taşınmazın doğu, batı ve kuzey yönlerinde hangi taşınmazların bulunduğu, hangi nitelikte oldukları ve kime ait oldukları belli değildir. Tapusuz taşınmazın tapuya tescili ve tapu sicilinin doğru tutulması için kanunun bu hükmüne uymak gerekir. İnfaz kabiliyeti olmayacak biçimde hüküm verilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı vekili, 05.03.2008 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan tahmini 4717 m2’lik alanda vekil edeninin ev inşa ederek ve tarım yaparak 30 yılı aşkın süreden beri zilyet olduğunu açıklayarak bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine çekişmeli yerin dere yatağı niteliği nedeniyle sel baskını riski altında olduğunu, davacının buraya evini 15 yıl önce inşa ettiğini, çevresini de on yıldan beri kullanmakta olduğunu, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği tebligata rağmen oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, harita bilirkişisi Semih Tekmen tarafından düzenlenen krokide B harfiyle gösterilen sarı renkle boyanan 4400 m2’lik yerin susuz niteliğiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği tebligata rağmen oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, harita bilirkişisi Semih Tekmen tarafından düzenlenen krokide B harfiyle gösterilen sarı renkle boyanan 4400 m2’lik yerin susuz niteliğiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından: Elazığ İl Tarım Müdürlüğünün 04.04.2008 tarih ve 976-1651 sayılı yazı ekindeki ziraat yüksek mühendisi İskender Çağraş’ın raporu kapsamına göre; dilekçe ekindeki krokide D harfiyle gösterilen taşınmazın % 10-15 eğimli, killi-kireçli toprak yapısına sahip, üzerinde tek katlı kerpiç bina mevcut olduğu, 7-8 yıllık süreden beri toprak işlemesinin yapılmakta olduğu, sulanabilir özellikte olduğu, taşınmaz üzerinde 8-10 yaşlarında 5-6 adet elma ve akasya ağacının bulunduğu rapor edilmiştir. Çevre ve Orman Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 9.Bölge Müdürlüğünün 16.04.2008 tarih 440/3763 sayılı yazılarında; dava konusu yerin 1986 yılı baskılı 1/25.000 ölçekli arazideki konumu itibariyle evveliyatının dere olduğu, dava dilekçesi ekindeki krokide D harfiyle gösterilen taşınmazın alt kısımlarının dere yatağına girdiği, bölgenin özelliği gereği dere genişliğinin 30 metre olmasının uygun olacağı, dereler için tescil harici tutulması gerektiği bildirilmiştir.

Mahallinde keşif yapılmıştır. Dinlenen davacı tanıkları özetle; davacının evini 1970’li yıllarda inşa ettiğini, taşınmazın dere içinde kalmadığını, bu yerin diğer alanlarında arpa, buğday tarımı yapıldığını söylemişlerdir. Davalı tanığı ise; mahallinde tutulan tutanakların doğru olduğunu açıklamıştır. İnşaat bilirkişisi, binanın 28 yaşında olduğunu rapor etmiştir. Jeolog bilirkişi, taşınmazın dere yatağı içerisinde olmadığını rapor etmiştir. Fen bilirkişisi, ölçekli ve koordinatlı kroki ve raporunu dosyaya sunmuştur. Açıklanan olgular mahkemenin ve tarafların kabulündedir. Uyuşmazlık topoğrafik haritalar kapsamına göre dava konusu yerin eğiminin % 10-15 olması nedeniyle tescile tabi yerlerden olup olmayacağı ve İl Tarım Müdürlüğü’nden görevlendirilen ziraat yüksek mühendisinin raporu kapsamına göre, 7-8 yıldan beri toprak işlemesi yapılan bu yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri uyarınca tescilin mümkün olup olmadığında toplanmaktadır. Devletin yetkili kurumunun görevlendirdiği ziraat yüksek mühendisi İskender Çağraş’ın düzenlemiş olduğu rapor somut olaya uygun düştüğü ve belirlemenin doğru olduğu anlaşılmakla davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı bir vakıadır. Bundan sonraki keşiflerde görevlendirilen ziraatçı bilirkişi ve jeolog bilirkişinin raporları bilimsel verilerden, toprak analizlerinden uzak olması ve ilk raporla çelişmesi nedeniyle dikkate alınmaması gerekir.

Mahkemenin kabulü ve Dairenin Sayın çoğunluğunun bozma sebeplerine gelince: Mahalli mahkemenin kararının yukarıda belirtildiği üzere kesin olarak bozulması ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği kanaatindeyim. Çoğunluk bozması ise, dosyadaki teknik bilirkişilerin sunmuş oldukları rapor ve eki ölçekli ve koordinatlı krokilerine göre uygulama ve tescil edilme ve taşınmazın zeminde olduğu yerin net olarak belirlenmesine elverişli olduğundan ve infaza esas alınacak krokide taşınmazın sınırları da teknik bilirkişi raporunda yazılı olduğundan TMK.nun 713/7 ve 719.maddelerinde herhangi bir aykırılık yoktur. Kaldı ki, Dairenin 23.12.2010 tarih 2010/4943-6346 Esas ve Karar sayılı ret ve düzeltilerek onamaya ilişkin kararına göre Sayın çoğunluğun düşüncesi de uygulama yönünden azınlık görüşüyle örtüşmektedir. Belirttiğim sebeplerle işin esası bakımından yerel mahkeme kararı kesin olarak bozulmalıdır. Dairenin Sayın çoğunluğunun usuli bozması yönünden ise yerel mahkeme kararı onanmalıdır. Bu sebeplerle katılmam mümkün olmamıştır. 21.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/7536, Karar No: 2024/8920, Tarih: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7536 E.  ,  2024/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce "suça konu kasaların bina ve eklentisi içerisinden çalınması halinde TCK’nın 142/2-h maddesindeki, eklenti dahilinde değil ise âdet gereği açıkta bulunan eşyalardan olduğunun tespiti halinde, sanık hakkında TCK’nın 142/1-e. maddesindeki, binanın eklentisi dahilinde olmadığı, âdet gereği açıkta bulunan eşyalardan olmadığı, çalınan yerin açık alan olması halinde ise TCK'nun 141/1. maddesindeki suçu" oluşturacağından bahisle hükmün bozulması üzerine, Mahkemece olay yerinin etrafının çevrili olup olmadığı tespit edilmeden TCK'nın 142/1-e maddesi gereği mahkumiyet kurulmuş ise de, suça konu yerde gerekirse keşif yapılarak veya olay yerinin kolluk görevlilerince detaylı tespiti istenerek suça konu meyve kasalarının çalındığı yerin etrafının çevrili ve binanın eklentisi niteliğinde olması hâlinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiği, aksi hâlde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/18, Karar No: 2022/332, Tarih: 10.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/18 E.  ,  2022/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın 3713 sayılı Kanun’un 7/2, TCK'nın 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve taksitlendirmeye ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.01.2015 tarihli ve 263-2 sayılı hükmün, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesince 07.12.2015 tarih ve 5812-4741 sayı ile;

“I- İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşme'nin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlâkın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün 'cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde' yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçeklemese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu; herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul etmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu; herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul etmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre 'usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.'Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli Protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/Türkiye davası)Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadele de bir hukuk rejimidir. Uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın siyasi kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğrıultuda bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Sanıkların herhangi bir slogan attıkları yönünde dosya kapsamında yapılmış bir tespit bulunmadığı gibi örgütün çağrısının da bulunmadığı barışçıl gösteri niteliğindeki olayda yalnızca.'ın resimlerinin bulunduğu poster ve pankartları taşıdıklarının tespit edildiği, topluluğun cebir ve şiddete yönelmeden dağıldığının anlaşıldığı olayda sanıkların kanıtlanan eylemlerinin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,II- Kabule göre, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.04.2016 tarih ve 59960 sayı ile;

"...Sanıkların eylemlerinin, mahkemece de kabul edildiği gibi 3713 sayılı Kanun’un 7/2. maddesinin (b) bendinde, toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması olarak unsurları gösterilen terör örgütünün propagandasını yapma suçuna uyduğu, kanunun açık olarak suç saydığı bu eylemin salt yapılan toplantı ve gösterilerde sanığın da içinde bulunduğu grubun herhangi bir şiddete başvurmaması gibi kanunda yer almayan bir gerekçeyle ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı…” düşünceleriyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 13.09.2017 tarih ve 2659-5018 sayılı; “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilerek sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde terör örgütünün propagandasını yapma suçundan hüküm kurulması” şeklindeki karar ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı eylemin silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu mu yoksa suçu ve suçluyu övme suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup yapılan müzakere esnasında bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince ileri sürülmesi üzerine öncelikle Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir uyuşmazlık bulunup bulunmadığı değerlendirilmelidir.İncelenen dosya kapsamında;05.11.2013 tarihli tutanağın; “saat 12:45 sıralarında BDP Mazıdağı İlçe Teşkilatı binası önünde toplanan ve aralarında fesh edilen . İlçe Başkanı ... . Belediye Meclis Üyeleri., ...'ın da aralarında bulunduğu yaklaşık 65/70 kişilik müzahir kitle Hükümet Konağı önünde geçerek ilçemiz Cumhuriyet Meyhdanına gelmiş, grup içerisinde bazı şahısların ellerinde yasadışı .. Terör örgütü elebaşı .'ın posteri, sözde demokratik konfederazlizm, . ve . bayrakları ile üzerinde.'ın resminin bulunduğu ve alt kısmında ise 'Özgürlüğü Özgürlüğümüzdür', yine ‘.Devrimini Selamlıyoruz’ ve Kürtçe olarak yazılmış ‘Biz utanç duvarının istemiyoruz ve budan utanç duyuyoruz .. İlçe Teşkilatı’ yazılı büyük boy pankartlar ile terör örgütü ve örgüt elebaşısı lehine '., .' (Çanımızla Kanımızla Seninleyiz Ey Başkan) şeklindeki sloganları atarak Cumhuriyet Meydanına gelmiş, burada bir dakikalık sözde şehitlere saygı duruşu yaptıktan sonra . . İlçe Başkanı . Kürtçe olarak yapılması planlanan duvarın bir utanç duvarı olduğunu, bu duvarın .Duvarı ile . ve İsrail arasında olan duvarlara benzediğini,. İlçe Teşkilatı olarak bu duvarı sürdüreceklerini, ayrıca. Belediye Başkanı . başlatmış olduğu eylemde yalnız bırakmayacaklarını beyan ettikten sonra bahse konu grup tekrar . ilçe Teşkilatı önüne gelerek 13:15 sıralarında normal olarak dağılmıştır” şeklinde olduğu, Fotoğraf ve video görüntülerinin çözümlenmesi sonucu elde edilen görüntülerin incelenmesinde; sanıklar ... ve ...’nın yasa dışı PKK/KCK silahlı terör örgütünün sözde lideri.’ın pankartını taşıdığı, sanık ...'in yasa dışı .. silahlı terör örgütünün sözde lideri.’ın posterlerini taşıdığı,

Anlaşılmaktadır.Sanıklar aşamalarda; isnat edilen suçlamaların doğru olduğunu, fakat bunları propaganda mahiyetinde yapmadıklarını, Parti programı çerçevesinde organizasyona katıldıklarını, atılı suçlamaları kabul etmediklerini savunmuşlardır.Yerel Mahkemece sanıkların silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan cezalandırılmalarına hükmolunduğu, Özel Dairece ifade özgürlüğü ve 6459 sayılı Kanun da gözetilerek mahkûmiyet kararının bozulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin yapılan itiraz üzerine ise bu kez Özel Dairece "...sanıkların sübut kabul edilen eylemlerinin 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde unsurları gösterilen terör örgütünün propagandasını yapma suçunu değil, Dairemizin içtihatları ile de kabul edildiği üzere TCK’nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" şeklindeki değişik gerekçe ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşıldığından öncelikle bu kabulün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesi gerekmektedir.Bu itibarla, itirazın değişik gerekçe ile Özel Dairece kabulüne yönelik 13.09.2017 günlü kararı bakımından değerlendirme yapılması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmelidir.SONUÇ :Açıklanan nedenlerle; Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarihli ve 2659-5018 sayılı itirazın değişik gerekçe ile kabulüne yönelik kararı bakımından Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir karar bulunmadığından dosyanın, Özel Daire kararının değerlendirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.