muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21081, Karar No: 2015/177, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21081 E.  ,  2015/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/147-2013/350

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Şevket tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi.Gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin,1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381. maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile, 4.154.TL nin 14/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” denildiği halde gerekçeli kararda "davanın kısmen kabulü ile, 8.515,35.TL nin 27/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" denilmek suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Davalı Şevket'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6721, Karar No: 2015/10634, Tarih: 25.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6721 E.  ,  2015/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/303359

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/328 (E) ve 2012/941 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından açılan kamu davasında; mahkemece 22.04.2009 tarih ve 2008/818-2009/395 Esas- Karar sayılı ilam ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mala zarar verme suçundan ise doğrudan 2000 TL adli para cezasına hükmedildiği ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği, hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, denetim süresi içerisinde yeniden suç işleyen sanık hakkında duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece 30.10.2012 tarihli hüküm ile mala zarar verme suçundan yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2200, Karar No: 2012/6926, Tarih: 27.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2200 E.  ,  2012/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/39016

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 23/09/2011, 2011/17 (E) ve 2011/208 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Kadriye'nin suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 26.11.2010 gün ve 4420 sayılı raporunda hafif zeka geriliği bulunan sanığın ceza sorumluluğunun olmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 20.06.2011 tarih 2004-B sayılı raporunda ise sanıkta işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak boyutta hafif mental reterdasyon denilen akıl zayıflığının bulunduğu ve ceza sorumluluğunun tam olmadığının belirlendiği anlaşılmakla, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan suçu işlediği sırada sanıkta saptanan akıl zayıflığının 5237 sayılı TCK.nun 31/1-2. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mağdur Umut hakkında düzenlenen 10.02.2012 tarihli raporda yaşamsal tehlikesinin bulunmadığının belirtildiğinden, yaralanmasının etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderebilir nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4964, Karar No: 2006/6932, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4964 E.  ,  2006/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespiteni itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle; "Dayanılan tapu kaydının oluştuğu günden itibaren tüm gittileri ile birlikte getirtilmesi, başkaca parsellere revizyon görüp görmediğinin saptanması, komşu parsel kayıtları ile birlikte yerine uygulanarak çeşme, yol ve kabristan olarak gösterilen sınırların niteliği araştırılarak tapunun kapamının yüzölçümüne göre sabit sınırdan başlanarak belirlenmesi ve uzman orman bilirkişi tarafından orman araştırması yapılıp, zilyetlik durumunun incelenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma uyulduktan sonra (C) ve (D3) ile gösterilen toplam 46.147 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 48400 m2'lik bölümün tarla niteliği ile Hazine adına, (D1)= 13789 m2, (B)=5202 m2 ve (D2)=12337 m2'lik bölümün davalılar adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından (D1) , (D2) ve (B) bölümlere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli ... Köyü 18 sayılı parselin tesbitine esas alınan tapu kayıtları Doğuda; çeşme, Batıda; yol, Kuzeyde; kabristan ve Güneyde; molla oğlu çeşmesi okuduğundan bozma kararında da değinildiği gibi tapu kaydı sabit sınırlı değildir ve çekişmeli taşınmazın doğusu, kuzeyi ve güneyi fiilen orman alanları ile çevrilidir. Tapu kaydının kapsamı 3402 Sayılı Yasanın 20/c maddesi gereğince 13.789 m2 olan miktarına değer verilerek belirlenmesi gerekir. Mahkemece davalılar adlarına tesciline karar verilen (D1) işaretli bölüm 13.789 m2 yüzölçümünde olup tapu kaydının kapsamında kaldığı, orman sayılmayan yer olduğu anlaşıldığından, davacı Hazinenin bu kısma yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile (D1) kısmına ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece davalılar adlarına tesciline karar verilen (B)=5202 m2'lik ve (D2)=12337 m2'lik kısımlara yönelik temyiz itirazlarına galince; Dayanak tapu kayıtları sabit sınırlı olmayıp doğusu, kuzeyi ve güneyi fiili orman alanları ile çevrilidir. Tapu kaydı 3402 Sayılı Yasanın 20/c maddesi hükmüne göre miktarı ile geçerlidir. Tapu miktarı olan (D1) kısmının mahkemece davalılar adına tesciline karar verilmiş olup, (B) ve (D2) kısımları tapu kaydı miktar

2) Mahkemece davalılar adlarına tesciline karar verilen (B)=5202 m2'lik ve (D2)=12337 m2'lik kısımlara yönelik temyiz itirazlarına galince; Dayanak tapu kayıtları sabit sınırlı olmayıp doğusu, kuzeyi ve güneyi fiili orman alanları ile çevrilidir. Tapu kaydı 3402 Sayılı Yasanın 20/c maddesi hükmüne göre miktarı ile geçerlidir. Tapu miktarı olan (D1) kısmının mahkemece davalılar adına tesciline karar verilmiş olup, (B) ve (D2) kısımları tapu kaydı miktar

fazlasıdır. Yörede orman kadastrosu dava sırasında yapılmış ve dava konusu parsel yönünden kesinleşmemiştir. Dosyada mevcut mahkeme gözlemi ve bilirkişi raporlarından (B) ve (D2) ile gösterilen kısımların çalılık, taşlık ve kayalıklarla kaplı olduğu ve üzerlerinde 80 -100 yaşlı kızılçam ağaçlarının bulunduğu bu kısımların fiilen orman nitelinde olduğu tespit edilmiştir. (B) ve (D2) ile gösterilen kısımlar dayanak tapu kayıtlarının miktar fazlasıdır ve fiilen orman niteliğindedir; bu nedenle bu kısımlara yönelik davanın kabulü ile (C) ve (D3) işaretli bölümlerin birlikte orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, mahkeme bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin 18 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi krokisinde (D1) bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile bu kısma yönelik hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına,

2) 2.bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin bilirkişi raporunda (B) ve (D2) bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu kısımlara yönelik hükmün BOZULMASINA, 22/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7623, Karar No: 2014/4068, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7623 E.  ,  2014/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/113959

MAHKEMESİ : Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/245 (E) ve 2010/350 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 4733 sayılı kanunun 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kaçakçılık suçunda "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplamının kurum zararı olduğu gözetilmeden, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığa, davaya konu eşyanın bilirkişiye hesaplattırılan cif değerine göre, gümrük idaresince tespit edilecek eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilmesi yerine, kaçak eşyanın gümrük idaresi tarafından tesbit edilen gümrüklenmiş değerinin kurum zararı olarak bildirilmesi ve yazılı şekilde kurum zararı giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü ile lehine maktu vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.03.2014 günü 1 ve 3 nolu nedenlerden oyçokluğuyla, 2 nolu nedenlerden dolayı oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.05.2010 tarih ve 620 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığın da içinde bulunduğu yolcu otobüsünün bagaj bölümünde yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak sigaralar ele geçirilmiştir, kolluktaki beyanında çanta içerisinde sigara olduğunu bilmediğini, çantayı memlekete götürmesi için babasının kendisine verdiğini beyan eden sanık, mahkemedeki savunmasında; kurs için Ankara'ya gittiğini sigaraları içmek için aldığını, ticari amacının bulunmadığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında kaçak ve bandarolsüz sigara taşıdığını söylememiş, tam tersine sigaraları içmek için Ankara'ya götürdüğünü belirtmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında kaçak ve bandarolsüz sigara taşıdığını söylememiş, tam tersine sigaraları içmek için Ankara'ya götürdüğünü belirtmiştir.

Mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmemiş, sigaraların miktar ve yakalanış şekli dikkate alınarak kaçak sigaraları bu özelliğini bilerek ticari amaçla taşıdığından bahisle mahkumiyetine hükmetmiştir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2010 tarihli arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, son zamanlarda yurt genelindeki bombalama ve intihar eylemlerinin çoğalması ve bu tür eylemleri gerçekleştirecek terör örgütü mensuplarının ele geçirilmesi, son dönemlerde yapılan istihbari çalışmalar sonucunda alınan duyumlar neticesinde Ceyhan ilçesi ekonomik anlamda kritik öneme haiz olmasından dolayı bu tür eylemlerin gerçekleştirilme olasılığının yüksek olduğundan, ayrıca suç işlenmesinin önlenmesi, aranan şahısların yakalanması, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve eşyanın tespiti ve el konulması amacıyla Ceyhan Tem oto yolu Sirkeli gişelerinde 16 mayıs 2010 ile 31 mayıs 2010 tarihleri arasında şahısların üzerinde ve araçlarında adli ve önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sanığa ait sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz... " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına derc olunan talep yazısındaki gerekçeler anlaşıldığı kadarıyla kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 17 Ekim-31 Ekim 2010 tarihleri arasında 15 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirlerarası bir yolda 15 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa’nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

O halde; Dairede incelenen diğer dosyalarda görüldüğü üzere benzer biçimde başka tarihler de verildiği anlaşılan Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan yolcu otobüsünde ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan sigaraların miktarına ve çeşidine, kaçak olduğunu gösteren ekspertiz raporuna dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2 , 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Sanığın beraati gerektiği, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının, açıklanan nendenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle 1 ve 3 nolu bozma nedenine katılmıyorum.