muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1174, Karar No: 2019/378, Tarih: 07.05.2019

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumunun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "Yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, yasa dışı yollarla ülkeye sokulan göçmenlerin ülke içinde bir yerden başka bir yere nakledilmeleri hususunda inceleme dışı sanıklardan... ile irtibat halinde olması ve suçun işlenişi sürecinde üstlendiği rol gereği göçmenlerin yol güzergahında önceden belirlenen noktalardan alınmasının teminine yönelik olarak kendi aralarındaki iş bölümü çerçevesinde koordineli bir şekilde hareket ederek göçmenlerin ülkede kalmalarına imkân sağlaması ve bu suretle inceleme dışı sanıklar ile birlikte, eylem üzerinde ortak hâkimiyet kurulmak suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunun işlenişine katkıda bulunması karşısında atılı suça TCK’nın 37. maddesi anlamından müşterek fail olarak iştirak ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Yerel Mahkeme hükümlerinin Anayasa’nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230 ve 232. maddelerinde ön görüldüğü şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğine, sanık ... hakkında atılı suçun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığına ve sanık ...'ın göçmen kaçakçılığı suçuna iştirakinin TCK’nın 37/1. maddesi kapsamında "Müşterek faillik" mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında "Yardım eden" niteliğinde mi olduğuna ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından REDDİNE;

b- Sanık ...’ün Arapça yaptığı konuşmaların kimlikleri belirli olmayan ve bu konuda yeterli olup olmadıkları bilinmeyen polis memurlarınca Türkçe’ye çevrilmesi suretiyle düzenlenen iletişimin tespiti tutanaklarının hükme esas alınması karşısında Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca sanık ... hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve sanık ...'ın unsurlarıyla sabit olduğu anlaşılan eyleminin TCK’nın 79/1-a maddesi kapsamında mı yoksa 79/1-b maddesi kapsamında mı kaldığına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE;

2- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 09.04.2015 tarihli ve 26-114 sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

a- Sanık ... yönünden diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 26-114 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin TCK'nın 79. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kaldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasındaki "79/1-b" ibaresi çıkarılarak yerine "79/1-a" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

b- Sanık ... yönünden Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2013 tarihli ve 511-305 sayılı hükmünün, sanık hakkında hükme esas alınan telefon görüşme kayıtlarının usulüne uygun olarak uzman bilirkişi tarafından çözümü ve tercümesinin yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise ilgili bilirkişiye ait yemin veya İl Adli Yargı Komisyonu tarafından görevlendirme tutanağı ile bilirkişi tarafından düzenlenen konuşmaların çözümüne ilişkin tercüme evraklarının getirtilmesi, daha önce bu hususta bilirkişi incelemesi yapılmamış ise usulünce görevlendirilecek bilirkişi vasıtasıyla suça konu telefon görüşmelerinin içeriğinin belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı olarak kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede, Yerel Mahkeme hükümlerinin Anayasa’nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230 ve 232. maddelerinde ön görüldüğü şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, ön sorun ve diğer uyuşmazlık konuları bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2825, Karar No: 2017/9533, Tarih: 24.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2825 E.  ,  2017/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın tam kusurlu olarak yaptığı iki taraflı trafik kazası sonucu müvekkilinin sakat kaldığını, müvekkilinin küçük yaştan beri tekstil atölyelerinde usta makineci olarak 14 yıldır çalıştığını, kaza sonucu ayağına takılan demir platinler nedeniyle ayağını kullanamayıp yoğun ağrıları nedeniyle el ve ayak çalışmasını birlikte gerektiren makine ustalığı işini yapamadığından çalışamadığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli işgöremezlikten kaynaklanacak gelir kaybı nedeniyle 50.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı taleplerini 95.800 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu, müvekkilinin davadan önce temerrüde düşürülmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile, 26.724,00 TL tazminatın 12/07/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının 150.000,00 TL tutarındaki poliçe limiti dahilinde sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (aşağıda (2) nolu bentte belirtilen husus dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalıya zorunlu trafik sigortalı araçta hatır için taşındığı gerekçesiyle bilirkişi tarafından tespit olunan miktardan, indirim oranı karar gerekçesinde açıkça belirtilmeden hatır taşıması indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur. Dava 1086 sayılı HUMK döneminde açılmış olup davalı ... şirketi vekili HUMK’un 195. maddesi uyarınca cevap dilekçesinde açıkça hatır taşıması savunmasında bulunmamış, yargılama sırasında dilekçe vererek hatır taşıması savunmasında bulunmuş, davacı taraf ise duruşmada hatır taşıması indirimi yapılmaması gerektiğini belirtmiş, böylelikle HMK 202/2. maddesi uyarınca savunmanın genişletilmesine karşı çıkmıştır. Bu durumda mahkemece davalı tarafça süresinde ileri sürülmeyen ve davacı tarafça karşı çıkılan yeni savunmaya göre hatır taşıması indirimi yapılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3428, Karar No: 2018/5625, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3428 E.  ,  2018/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

............

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; 14.07.2014 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir.

Mahkemece; davacı 7 numaralı bağımsız bölüm maliki tarafından 14.07.2014 tarihli toplantının iptali talep edilmiş ise de; davaya konu edilen binada davacı dahil toplam 9 kat malikinin katıldığı ve davacının muhalefet şerhi verdiği ancak diğer 8 kat malikinin binanın yıkılması ve projeye uygun bir şekilde yeniden yapılması yönünde karar alındığı, 6306 sayılı Kanunun uygulanması anlamında kat mülkiyeti terkini yapılmadan da karar alınması uygun olduğundan, tapunun beyanlar hanesine toplantı öncesindeki tarih olan 21.05.2014 tarihinde riskli yapı şerhinin verildiği, kararın da 2/3 çoğunlukla alındığı, dolayısıyla toplantı iptaline yönelik talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle 13.08.2014 tarihli tapu müdürlüğünce hazırlanmış tapu kaydından dava konusu 373 ada 13 parseldeki 13 bağımsız bölüm bulunan ana taşınmazda kat mülkiyeti kurulu olduğu anlaşılmıştır.

İptali istenen 14.07.2014 tarihli kat malikleri toplantısında genel olarak divan heyeti seçilmiş, risk raporuna itirazda bulunup bulunulmadığı saptandıktan sonra taşınmazın yıkımının gerçekleştirilmesi konusunda oylama yapılmış ve yıkım işlerinin binanın müteahhit firma tarafından gerçekleştirilmesine karar verilmiş, binanın inşaatının düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yeniden yapılması kabul edilmiştir.

6306 sayılı Kanunun 6. maddesinin 1.fıkrasına göre, üzerindeki bina yıkılarak arsa haline gelen taşınmazlarda daha önce kurulmuş olan kat irtifakı veya kat mülkiyeti, ilgililerin muvafakatları aranmaksızın bakanlığın talebi üzerine ilgili tapu müdürlüğünce re'sen terkin edilerek malikleri adına payları oranında tescil edilir. Bu parsellerin malikleri tarafından değerlendirilmesi esastır. Bu çerçevede parsellerin tevhit edilmesine, münferit veya birleştirilerek veya imar adası bazında uygulama yapılmasına, yeniden bina yaptırılmasına, payların satışına, kat karşılığı veya hasılat paylaşımı ve diğer usuller ile yeniden değerlendirilmesine sahip oldukları hisseleri oranında paydaşların en az üçte iki çoğunluğu ile karar verilir. Bu hüküm anataşınmaz üzerinde yapının yıkılıp kat mülkiyetinin veya kat irtifakının sona ermesinden sonra uygulanabileceğinden davaya konu kat malikleri kurul kararın alındığı tarihte dava konusu taşınmaz üzerinde yapının mevcut olduğu ve kat mülkiyetinin

.........

.........

kurulu bulunduğu dikkate alındığında binanın yıkılarak yeniden yapılması yönünde kararın Kat Mülkiyeti Kanununun 45. maddesi gereğince tüm kat maliklerinin oybirliği ile verecekleri kararla mümkün olduğundan bu koşulu sağlamayan 14.07.2014 günlü kat malikleri kurulu kararının iptali yerine yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/944, Karar No: 2014/3891, Tarih: 04.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/944 E.  ,  2014/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/77-2013/130

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, K. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında taşlık olarak tespit harici bırakılan ve dava dilekçesine ekli krokide belirtilen 93.939,76 metrekare yüzölçümlü taşınmaz hakkında, kadastro sonrası imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmış, bilahare 94.400,39 metrekare alanın adına tescili yönünde davasını ıslah etmiştir. Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuş ve ayrıca dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında davaya müdahil olanlardan Casım ve H.. U.., kendilerinin de davacı ile birlikte taşınmazda hak sahibi olduklarını; diğer katılanlar ise, taşınmazın kendileri tarafından imar ihya edildiğini ve köyün kullanımına ayrılan alanlar olduklarını belirterek, davanın reddi ile adlarına tescil taleplerinde bulunmuşlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda “davacı H.. U..'ın davasının kabulü ile; Şanlıurfa İli, Hilvan İlçesi, Karapınar Köyü'nde bulunan, fen ve Harita Mühendisi bilirkişiler M.Ç. ve A.K. tarafından tanzim edilen 28.08.2013 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (A4) harfi ile gösterilen toplam 94.400,39 metrekare yüzölçümündeki tapulama harici arazinin, davacı H.. U.. adına tapuya kayıt ve tesciline, asli müdahiller H.. U.., C.. U.. ile M.. K.. ve M.. K..'ın taleplerinin reddine” karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir. Mahkemece; “davacı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri gereğince dava konusu taşınmazlar üzerinde kazandırıcı zamanaşımı yolu ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği” gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Çekişme konusu taşınmazın bulunduğu Karapınar Köyü çalışma alanında hangi tarihte kadastro tespitlerinin yapıldığı ve kesinleştiği araştırılmamış, komşu parsellerin kadastro tutanakları ve dayanak belgeleri getirtilmemiş; Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü’nden davacı ve davaya katılanlar adına belgesiz olarak kazandırıcı zamanaşımı yoluyla başka taşınmaz tespit ya da tescil edilip edilmediği yönünde araştırma yapılmamış; Türk Medeni Yasası'nın 713/4. maddesinde öngörülen ilanlar, keşif yapılmadan önce yapılmıştır. Yine; dava konusu yerlere

ilişkin kadastral pafta örneği, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar), 1/5000 ölçekli Standart Topoğrafik Fotogrametrik harita ile stereoskopik inceleme için model oluşturacak ardışık ve bindirmeli dava tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları getirtilerek, üzerinde jeodozi ve fotogrametri Mühendislerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulunca stereoskopik inceleme yaptırılmamış; temin edilen 1985 ve 1989 yıllarına ait hava fotoğraflarının zirai ve jeolog bilirkişiler tarafından yapılan değerlendirilmesiyle yetinilmiştir. Ayrıca, mahkemenin keşif tutanağında belirtilen gözlemi ile bilirkişi raporları uyumlu olmadığı ve rapor eki fotoğraflarda kayalık alanlar gözüktüğü halde, çelişkiler giderilmeksizin neticeye gidilmiştir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için; çekişmeli taşınmazların bulunduğu Karapınar Köyü çalışma alanında hangi tarihte kadastro tespitlerinin yapıldığı ve kesinleştiğinin ve çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tespit harici bırakıldığının araştırılması; Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü’nden usulüne uygun olarak belgesiz araştırması yapılması; dava tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar) ve varsa en eski uydu fotoğraflarının temin edilmesi, komşu taşınmazların tamamının kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte getirtilmesi ve ardından dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarına; taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, imar-ihya edilip edilmediği, edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihin etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının nizalı taşınmaz yönünü mera okuduğu tespit edildiği takdirde mahkemece yöntemine uygun mera araştırmasının yapılması; üç kişilik jeodozi ve fotogrametri Mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine haritalar, hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılması ve Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim Üyelerinden seçilecek üç kişilik bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların imar ihya öncesi ve sonrası nitelikleri ile imar ihyalarının hangi tarihte başlayıp, hangi tarihte tamamlandığı, zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi ve kullanım durumunu kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirleyen raporlar alınması, çelişkilerin giderilmesi; HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulması; bu aşamalardan sonra keşfen belirlenen sınırlara göre Medeni Yasası'nın 713/4. maddesinde öngörülen ilanların usulüne uygun olarak yapılması; öte yandan, 6360 sayılı Kanun uyarınca Şanlıurfa İlinin mülki sınırları, Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlendiğine göre; Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Hilvan Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması; ondan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1947, Karar No: 2009/8092, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1947 E.  ,  2009/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 20.8.2004 tarihinde satın aldığı Volkswagen golf aracın bir süre sonra muhtelif tarihlerde sık sık arızalandığını, araçtan gerektiği gibi yararlanamadığını ve problemlerin de giderilemediğini ileri sürerek, aracın yenisi ile değiştirilmesine, mümkün olmazsa aracın değere ile yapılan masrafların faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, araçta üretim hatası bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüketicinin onarım hakkını kullandığı ve araçtaki arızanın giderildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

4077 sayılı yasanın 4. maddesi gereğince ayıplı bir malın teslimi halinde tüketici bedel iadesi de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme hakkına sahiptir. Aynı yasanın 13. maddesi tüketici onarım hakkını kullanmışsa ... süresi içinde sık sık arızalanma nedeniyle maldan yararlanamama süreklilik arzetmesi halinde 4. maddede yer alan değer seçimlik hakların kullanılabileceği düzenlemesini getirmiştir. ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesine göre de Tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen; malın, tüketiciye teslim edildiği tarihten itibaren, belirlenen ... süresi içinde kalmak kaydıyla, bir yıl içinde, aynı arızanın ikiden fazla tekrarlanması veya farklı arızaların dörtten fazla meydana gelmesi veya belirlenen ... süresi içinde farklı arızların toplamının altıdan fazla olması unsurlarının yanı sıra bu arızların maldan yararlanamamayı sürekli kalması durumlarında tüketici malın ücretsiz değiştirilmesi, bedelin iadesi veya ayıp oranında bedel indirimi talep edebilir.

Somut olayda, dava konusu aracın ... kapsamı içinde 27.10.2004, 12.1.2005 ve 30.6.2006 tarihlerinde hava yastığı kontrol ünitesinin değiştirildiği, bunun dışında, muhtelif tarihlerde park sensörü, sağ havalandırma nozulü, hız kontrol eşitlemesi, motorun kam mili ayar ünitesinin vs.nin ... kapsamında değiştirildiği, 30.6.2006 tarihli ... emri ile 14.9.2006 kapanış tarihine göre dava konusu aracın 76 gün serviste kaldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve dosyadaki delillerden anlaşılmaktadır. Bu arızaların üretim hatası nedeniyle meydana geldiği kullanıcı hatası olmadığı da, bilirkişi raporu ile açıklığa kavuşmuş bulunmaktadır. Her ne kadar keşif günü itibariyle araçta herhangi bir arıza bulunmadığı belirtilmiş ise de, ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesinde belirtildiği şekilde, aynı arızanın ikiden fazla ve farklı arızanın dörtten fazla meydana geldiği ve aracın serviste kaldığı 76 günlük sürede ... Begesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmelik’in 6. maddesinde öngörülen 30 ... günlük azami sürenin aşılmış olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, mahkemece, davacının seçimlik haklarından hangisini tercih ettiği sorularak ve aracın 3.1.2005 tarihli onarımına neden olan hasar ile 27.7.2007 tarihli sol arka çamurluk hasarının onarımı nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybından da davacının sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 11.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.