muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/45, Karar No: 2024/3744, Tarih: 09.05.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının önce 4.350 adet tavuk istediğini, sonradan tavuk sayısını 2.700 adede düşürdüğünü, parça parça olmak üzere toplam 54.950,00 TL ödediğini, teslim günü olan 08.02.2020 tarihinde davacının tavukları indirmek için yeterli eleman ayarlamaması, kümesin önünde uzun süre bekletmesi, soğuk hava koşulları sebebiyle 145 adet tavuğun telef olduğunu, bu tavukların ücretlerinin davacıdan istenmediğini, teslimattan sonra müvekkilinin veterinerini arayan davacının 2.000 adet tavuğu bir kümese, 550 adet tavuğu başka kümese yerleştirdiğini, 550 adetlik kümesteki tavuklarda ölüm yaşandığını söylediğini, müvekkilinin veterinerinin altlıkların ıslak olduğunu, kümeste çamurların bulunduğunu, yeterli ısı ve ışık sağlanmadığını, bu olumsuzlukların giderilmesini söylediğini, davacının gönderdiği video kayıtlarında kümes koşullarının açıkça göründüğünü, “mycplazma synaviae mikroorganizmal” hastalığının kalıtsal olmadığını, müvekkilinin sağlıklı tavuk teslim ettiğini, bir ölüm varsa davacının kümes koşullarının sebebiyet verdiğini, canlı hayvan satışlarında satıcının ayıptan sorumlu tutulması için 6098 sayılı Kanun’un 220 ve 224 üncü maddesindeki şartların sağlanması gerektiğini, davacının ayıbı yasal süresi olan 9 gün içinde bildirmediği gibi gözden geçirme için mahkemeye de başvurmadığını, teslimden 30 gün sonra müvekkilinin veterinerini aradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6098 sayılı Kanun’un 224 üncü maddesindeki ayıp ihbarına ilişkin sürenin hak düşürücü süre niteliği taşıdığını, satıcının ayıptan kaynaklı sorumluluğuna yönelik koşulların resen gözetileceği, hayvan satışına ilişkin dosya kapsamındaki fatura ve benzeri belgelerin haricinde yazılı bir sözleşmenin ve davalı satıcının ayıp sebebiyle sorumlu olacağı yönünde yazılı bir taahhüdünün bulunmadığı, davalı satıcının sorumlu olacağı sürenin yazılı olarak belirlenmemesi ve ayıbın da hayvanın gebeliğine ilişkin olmaması karşısında, ihtarın 17.04.2020 tarihinde davalıya çekilmiş olmasına göre, hayvanların teslim edildiği 08.02.2020 tarihinden itibaren 9 gün içinde ayıp ihbarının yapılmadığı, hayvanların bilirkişilerce gözden geçirilmesinin aynı süre içinde yetkili makam olan mahkemeden istenmediği, hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının davasını ispat olanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ağır kusur halinde satıcının süresinde dava açılmadığını ileri sürerek sorumluluktan kurtulamayacağını, müvekkilinin bildirim ve tespit zorunluluğunun bulunmadığını, dosyaya sunulan delillerle tavuklarda ırsi nitelikteki “mycplazma synaviae mikroorganizmal” hastalığının bulunduğunun sabit olduğunu, kusur belirlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, 6098 sayılı Kanun’un 224 üncü maddesinin uygulanamayacağını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; nispi yerine maktu vekalet ücreti taktirinin yerinde olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, yargılamanın usullere uygun olarak yürütüldüğü, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, davanın reddine ilişkin kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, ancak davalı lehine nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; her ne kadar, 6098 Kanun’un 220 nci maddesinde hayvan satışındaki ayıbın maddi şartları özel olarak düzenlenmişse de konusu hayvan satışı olmayan diğer satış sözleşmelerindeki sözleşme konusu şeyde çıkan ayıpların maddi şartlarının da belli ölçüde hayvan satışına uygulanması gerektiğini, satıcının hayvandaki ayıpla ilgili ağır kusuru varsa süresi içinde dava açılmadığını ileri sürerek sorumluluktan kurtulamayacağını, müvekkiline ait işletmenin Devlet destekli olduğunu, her zaman uzman, veterinerler tarafından düzenli olarak tetkik edildiğini, durumun davalının iddia ettiği gibi olmadığının resmi kurumlarının incelemesi neticesinde kayıt ve rapor altına alındığını, Elazığ Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğünce yapılan numune analizi sonucunda davalının gönderdiği tavuklara “mycplazma synoviae mikroorganizmal” hastalığı teşhisi konulduğunun dosya içinde mevcut deliller ile sabit olduğunu, hastalığın, anaç tavuklardan geçtiğini, irsi nitelik taşıdığını, davalının ağır kusurlu hareket ettiğini, tavukların anılan hastalıktan öldüğünü, deliller toplanmadan ve uzman bilirkişilerden rapor aldırılmadan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, davalının ağır kusuru sebebiyle davalıya bir bildirimde bulunma veya dava açıp bir tespit yaptırma zorunluluğunun müvekkili hakkında uygulanamayacağını, kesin ölüm sebebinin resmi kurumdan öğrenmesinden itibaren davalıya noter kanalı ile ihtar çekildiğini, olumsuz cevap vermeleri üzerine arabuluculuk ve dava yoluna gidildiğini, davanın 6098 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinde sayılan ikinci ihtimale, yani satıcının ağır kusuruna dayandığını, anılan hükümlerinin uygulama alanı bulunmasa dahi davalının 6098 sayılı Kanun’un 49 ve 112 nci madde hükümlerine göre sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanun'un 112, 220, 224, 225, 227 ve 229 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1699, Karar No: 2020/4739, Tarih: 04.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1699 E.  ,  2020/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.12.2018 tarih ve 2018/404-2018/1341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 03.11.2020 günü hazır bulunan kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette % 23,32, büyük hissedar dava dışı ...'nun ise % 70,82 payı bulunduğunu, 09.08.2012 tarih ve 87 sayılı ortaklar kurulu kararıyla ...'nun 10 yıllığına müdür olarak seçilmesine karar verildiğini, anasözleşmenin 9. maddesinde müdürün ödenmiş sermayenin yarısından fazlasını temsil eden ortaklar kurulu kararı ile değiştirilebileceğinin, 15. maddede ise her ortağın oy hakkının sermayesine göre hesap edileceği, her 500.000 TL'nin bir oy hakkı verdiği, ancak bir ortağın bütün ortakların sahip olduğu oy sayısının 1/3'ünden fazlasına sahip olamayacağı düzenlemesi bulunduğunu, şirket sermayesinin 8.000.000 TL, itibari oy sayısının 16.000.000 adet olduğunu, müdür seçilebilmesi için 8.000.000 + 1 oy gerektiğini, anasözleşmedeki 1/3 sınırlama karşısında ...'nun 5.333.333 oy hakkı olacağını, ortaklar kurulu kararının, toplantı ve karar nisaplarına aykırı alındığını, yok hükmünde bulunduğunu ileri sürerek 09.08.2012 tarihli ortaklar kurulunun yok hükmünde olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anasözleşmenin 6102 ve 6103 sayılı Kanun kapsamında değiştirildiğini, oy kısıtlamasına ilişkin sözleşmenin 15. maddesi kaldırıldıktan sonra davaya konu ortaklar kurulu toplantısının yapıldığını, karar tarihi itibariyle oy yoksunluğuna dair bir ana sözleşme hükmü bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalı şirketin 09.08.2012 gün ve 87 sayılı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalı şirketin 09.08.2012 gün ve 87 sayılı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara ödenmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28788, Karar No: 2015/13423, Tarih: 11.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28788 E.  ,  2015/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bir dağıtım firmasında dağıtıcı olarak çalışıp ele geçirdiği şikayetçilere ait kimlik bilgileri ile katılan bankaya müracaat ederek düzenlenen kredi kartlarını alıp birden çok kez kullandığından bahisle açılan davalarda; şikayetçilerin suça konu kartlarla ilgili başvuruda bulunmadıklarını beyan etmeleri, sanığın ise başvuruların interneten yapıldığı için kredi kartlarına ekli sözleşme ve kimlik tesbit tutanaklarının eklendiğini, kredi kartlarını dağıtırken de kimlik tesbit tutanağını doldurduklarını, kredi kartına ekli sözleşmeyi de doldurup ilgili kişinin imzasını alarak kredi kartını bu şahsa teslim ettiklerini, kimlik tesbit tutanağı ve kredi sözleşmesindeki yazıların kendisine ait oldu- ğunu, ancak kredi kartı sahibi adına atılan imzaların kendisine ait olmadığını savunması, yazı ve imza incelemelerinin şikayetçi ... ile sanık yönünden ve kredi kartı başvuru-sözleşmeleri üzerinde yapılıp, şikayetçi... ile kimlik tespit tutanakları yönünden inceleme yapılmaması, katılan bankadan gelen belgelerde müracaatın telefon bankacılığıyla yapıldığının anlaşılması karşısında, kart başvuruları sırasında telefon bankacılığıyla irtibat sağlayan telefon numaralarının tespiti ile şikayetçilerin imza örnek- leri huzurda alınıp hem sanığı hem de şikayetçilerin suç tarihlerinden önce resmi dairelerdeki imzalarının temin edilerek belgelerdeki imzaların kime ait olduğunun tes- piti, başvuruların sanık tarafından yapıldığının tespiti halinde eylemlerin kartların aynı bankaya ait olması nedeniyle sahte kart oluşturulması halinde TCK.nun 245/2, 43, bu kartın kullanılmasında aynı yasanın 245/3, 43., başvuruların sanık tarafından yapılmadığı ancak sahiplerine teslim edilmemesi halinde de mağdur banka olup aynı yasanın 245/1, 43. maddeleri kapsamındaki suçları oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi, suça konu kartların kullanıldığı iddia ve kabul edilmişse de buna ilişkin belgeler dosyada bulunmadığından ilgili bankadan istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; kredi kartının kötüye kullanılması suçunda, temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36175, Karar No: 2018/11707, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36175 E.  ,  2018/11707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre, davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalılar vekilinin temyizine gelince;Taşınmazların değeri belirlenirken döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi gerekcesiyle ilk hüküm bozulmuşsa da, bozma sonrası aldırılan bilirkişi kurulu raporunda masraf kaleminden belirtilen bedeller indirilmeden m2 birim bedelinin belirlenmesi neticesi aza hükmedilmesi,Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8865, Karar No: 2013/154, Tarih: 23.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/8865 E.  ,  2013/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği,...Köyü....... mevkii, "... Camii Vakfı"na ait taşınmazın müvekkil idarece zeytinlik olarak tasarruf edildiğini, ancak kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığını belirterek idare adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 20/06/2005 tarihli krokide (A) ile işaretli 5308 m2, (B) ile işaretli 1763 m2, (E) ile işaretli 401 m2 zeytinlik niteliğiyle taşınmazın... adına tapuya tesciline, (C), (D), (F) ve (G) ile işaretli taşınmazlar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; davacı ..., Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesince ( C, D, F ve G ) ile işaretli taşınmazlar yönünden onanmış, ( E, A ve B ) ile işaretli taşınmazlar yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.11.2009 gün ve 13233 - 16699 sayılı bozma kararı özetle; [.... Köyü,... Mevkii, " ..."na ait taşınmazın müvekkil idarece zeytinlik olarak tasarruf edilen ancak kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılan taşınmazın idare adına tescili istemiyle 24.10.1997 günü açılan davanın kısmen kabulü ile 20/06/2005 tarihli krokide (A) harfi ile işaretli 5308 m2, (B) harfi ile işaretli 1763 m2, (E) harfi ile işaretli 401 m2 taşınmazın zeytinlik niteliğiyle ...adına tapuya tesciline, (C), (D), (F) ve (G) harfleri ile işaretli taşınmazlar hakkındaki davanın reddine karar verildiği, hükmün davacı ..., Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edildiği,

Orman Yönetimi ve Hazinenin (A), (B), (E) işaretli taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından; bu bölümlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyedlikle kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de taşınmazın kadastro sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakıldığı, jeolog bilirkişi raporuna göre kuzeyden güneye uzanan vadi tabanı niteliğinde olduğu, yine yerel bilirkişi ifadelerine göre halen çok yoğun yağışlarda dere olarak aktığı, eğiminin % 35 - 40 civarında olduğu, üzerindeki delicelerin aşılanması suretiyle kullanıldığı, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğunu bildiren uzman bilirkişi raporu, tahdit haritası ile kadastro paftasının birbiri üzerine aplike edilmemesi nedeniyle hükme yeterli olmamakla birlikte, bir taşınmazın orman sınırları dışında kalması ile zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı ve kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının ayrı olduğu, (E), (A), (B) işaretli taşınmaz bölümlerinin, davası reddedilen diğer bölümlerden farkı olmadığı gibi, dosyaya getirtilen belgelerden, adına tescil kararı verilen... Vakfının mazbut vakıf olduğu, ancak vakfın herhangi bir taşınmazı bulunduğu veya çekişmeli taşınmazın vakfa ait bir taşınmaz olduğu yönünde bilgi bulunmadığı, o halde, dere yatağı niteliğinde bulunan (E), (A), (B) işaretli taşınmazlar hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği] açıklanmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, (E), (A), (B) bölümleri hakkında açılan davanın reddine, diğer bölümler hakkında verilen karar, bozma kapsamı dışında kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tesbit harici bırakılan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 23/06/1951 tarihinde kesinleşmiştir. Taşınmazlar bu çalışmada dere yatağı olması nedeniyle tesbit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanun uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine ve Vakıflar Genel Müdürlüğüne ayrı ayrı yükletilmesine 23/01/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34681, Karar No: 2015/1492, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34681 E.  ,  2015/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki ... idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... ... İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.