muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5455, Karar No: 2024/731, Tarih: 21.02.2024

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34621, Karar No: 2016/12375, Tarih: 26.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34621 E.  ,  2016/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde ise; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, takibin iptaline karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda takibin durmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10.04.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10093, Karar No: 2021/9029, Tarih: 21.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/10093 E.  ,  2021/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :KUŞADASI 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararıyla birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına dair kararın aynı zamanda bilinen son adresi olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi kapsamında çıkarılarak tebligatın muhtara teslim edildiği, dolayısıyla Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının kararının usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle TCK’nın 191/4. maddesinde yer alan şartların gerçekleşmediği,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/23242, Karar No: 2025/10869, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/23242 E.  ,  2025/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/262 E., 2019/40 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/327 E., 2018/289 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1803, Karar No: 2009/3529, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1803 E.  ,  2009/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :.... 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden ... ile şikayet edilen ... ve arkadaşları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden Hazine vekili, sıra cetvelinin gerekçesiz olduğunu, bazı hacizlerin düştüğünü, eşyanın aynından doğan vergilerin öncelikli olarak dikkate alınmadığını belirterek Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/5014 E. sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikâyet eden ... vekili, müvekkilleri olan işçilerin alacağının imtiyazlı olduğunu, buna rağmen sıra cetvelinde müvekkillerine pay ayrılmadığını, sıra cetvelinin ilk kesin haciz koyduran 2003/3894 E. sayılı dosyasından yapılması gerektiğini, ...’ın alacaklı olduğu iki dosyaya yatan paranın sadece dosya numarası değiştirilerek tek bir sıra cetvelinde düzenlenmesinin doğru olmadığını, her bir dosyadaki hacizlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, bir kısmı düşmüş takipler yenilenmeden yapılan hacizlerin geçersiz olduğunu, yenileme talebinin borçluya tebliği gerektiğini, belirterek Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/5014 E. ve 2001/6345 E. dosyalarından birbirinin aynısı olan 28/6/2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet eden ... vekili, Karayolları Genel Müdürlüğüne (KGM) haciz ihbarnamesi gönderilmesine rağmen müvekkillerinin alacaklı olduğu dosya yerine ...’ın KGM’den alacaklı olduğu 1998/5014 E. ve 2001/6345 E. sayılı dosyalarına ödeme yapıldığını, halbuki KGM’nin ödeyeceği paraya ilk haciz koyduranın müvekkilleri olduğunu, İcra ve İflâs Kanunu'nun 89/1 hükmünün yok sayıldığını, sıra cetvelinin Adana 6. İcra Müdürlüğünün 2003/3894 E. sayılı dosyasından yapılması gerektiğini, diğer alacaklıların KGM’nin ödeyeceği paraya usulüne uygun olarak konulmuş hacizlerinin bulunmadığını belirterek Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/5014 E. ve 2001/6345 E. dosyalarında düzenlenen sıra cetvelini iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin düzenlendiği Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/5014 E. sayılı takip dosyasında alacaklının ... Elektrik A.Ş., borçlunun KGM olduğu, halbuki sıra cetvelinin konusunu ...’dan alacağı olan alacaklıların oluşturduğu, bu nedenle ...’a ilk haciz koyan Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2003/6501E. ve 2003/6502 E. sayılı dosyalarından düzenlenmesi gerektiği belirtilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikâyet eden Hazine vekili ile şikâyet edilen ... ve arkadaşları vekili kararı temyiz etmiştir.

Şikâyet eden Hazine vekili ile şikâyet edilen ... ve arkadaşları vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyet edilen Mahmut Gök ve arkadaşları vekilinin bütün temyiz itirazlarının, şikâyet edilen hazine vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Somut olayda sıra cetvelinin konusu alacağa iştirak eden tüm hacizler için tek bir sıra cetveli düzenlenmesi gerekirken, aynı anda kesinleştikleri gerekçesiyle iki dosyadan ayrı ayrı sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388’inci maddesinin son fıkrasına göre, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/6345 E. sayılı takip dosyasındaki sıra cetveli dışında birleşen dosyalarda 2001/6345 E. sayılı takip dosyasındaki sıra cetvelinin de şikâyet edenler tarafından iptalinin istenmesine rağmen, iptaline karar verilen sıra cetveli hakkında hüküm fıkrasında bir hükme yer verilmemesi anılan kanun hükmüne uygun değildir.

4-Şikâyet eden hazine vekilinin şikâyetinin kabulüne karar verildiği hâlde, hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle şikâyet edilen ... ve arkadaşları vekilinin bütün temyiz itirazlarının, şikâyet eden hazine vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4441, Karar No: 2016/2210, Tarih: 24.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4441 E.  ,  2016/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... AŞ vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, murisin içinde yolcu olarak bulunduğu, dava dışı müteveffa ....'un sürücüsü ve işleteni, davalı ....nin zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı ve davalı ... .... trafik sigortacısı (....)'si olduğu minibüsün .... köyüne giderken hafif eğimli yolda direksiyon hakimiyetini kaybedip yol kenarındaki kayalıklara çarparak devrilmesi sonucunda meydana gelen kazada muris yolcu .....in öldüğünü, murisin ölümü ile davacı eş ....ile anne ....'in desteklerinden yoksun kaldıklarını, murisin yolcu olup kazada kusuru olmadığını, davalılar tarafından düzenlenen sigorta poliçelerinin ölüm halinde ayrı ayrı 225.000,00 TL teminatları bulunduğunu, davalı ... şirketlerine ayrı ayrı başvurulduğu halde ödemede bulunmadıklarını, zarardan öncelikle zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısının sorumlu olduğunu, bunun limitini aşan bir zararın söz konusu olması halinde aşan ksım için....'sin sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 225.000,00 TL'nin 10.10.2012 (temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalı ... AŞ'den tahsiline; 1.000,00 TL'nin 10.10.2012 (temmerrüt) tarihinden itibaren işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalı ... AŞ'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini davalı ... AŞ yönünden davacı eş .... için

...

170.978,56 TL, davacı anne .... için 28.993,61 TL ve davacı baba ....için 25.027,83 TL'den toplam 225.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, kazanın ilçe sınırları içinde meydana geldiği için müvekkil şirketin sorumlu olmadığını, kaldı ki davadan sonra davacılarla ibralaşılarak 17.10.2012 tarihinde toplam 166.051,45 TL ödemede bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kabulüne, davacı eş ..... için 170.978,56 TL, davacı anne .... için 28.993,61 TL ve davacı baba Mehmet için 25.027,83 TL'den toplam 225.000,00 TL tazminatın 10.10.2012 (temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... AŞ'den tahsiline; davacı eş Havva için 170.978,56 TL, davacı anne ....a için 28.993,61 TL ve davacı baba ... için 25.027,83 TL'den toplam 225.000,00 TL tazminatın 10.10.2012 (temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... AŞ'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... AŞ vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ... AŞ'nin davacıların desteğinin yolcu olarak bulunduğu ticari minibüsün zorunlu trafik sigortacısı (....) olduğu, ....'nin ise aynı minibüsün hem zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı hem de zorunlu ferdi kaza koltuk sigortacısı olduğu hususu çekişmesizdir.Dava, davalı ... AŞ yönünden zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı olduğu belirtilerek açılmıştır. Davalı ... AŞ'nin cevap dilekçesinde belirttiği 16.10.2012 tarihli ibraname ve bu doğrultuda yapılan ödeme ferdi kaza kotuk sigortacısı olarak yaptığı ödeme olup bir can sigortası türü olan ferdi kaza koltuk sigortası çekişme konusu değildir.

...

....Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A.1. maddesine göre, “Bu sigorta ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı .... doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı sigorta tutarlarına karar temin eder. “

4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanunun 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Anılan Kanunun 19/son ve Zorunlu .... maddeleri hükümlerine göre, meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için, sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur.

Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu, yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır.Buna göre mahkemece, davacıların desteğinin yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası olan ..... yönünden limit ile sorumlu tutulmasına karar verilmesi doğru ise de davacıların zorunlu karayolu taşımacılık sigortasının limiti olan 225.000,00 TL yi aşan zarardan davalı ... AŞ'nin (....) sorumlu tutulması gerekirken, davalı ...

../...

...

...'nin de zararı aşacak şekilde ve ayrıca limit dahilinde (225.000,00 TL)'den sorumlu tutulması sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ne geri verilmesine 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/845, Karar No: 2019/2224, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/845 E.  ,  2019/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.