muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1259, Karar No: 2020/405, Tarih: 08.10.2020

Savcılıkta ek olarak; kollukta verdiği ifadesinin doğru olduğunu, ancak kollukta alınan ifadesi sırasında sanık ... tarafından kandırıldığının yazılmadığını, bunu belirtmek istediğini, açtırmış olduğu banka hesabına vakfın parasının yatırılacağından haberinin olmadığını, sanık ...'nin kendisi adına bir yerden para havale edileceğini, eğer kendisi hesabına para yatırılırsa paranın bloke edilebileceğini söylemesi üzerine yardım olsun diye hesap açmayı kabul ettiğini,

Kovuşturma evresinde; olay tarihinde işsiz olduğunu, Ziraat Bankası Adana Şubesinde hesap açtırdıktan sonra hesap cüzdanını Enes'e verdiğini, Enes'in de hesap numarasını sanık ...'a telefonla bildirdiğini, dolandırıcılık olduğunu bilmeden hesap açtırdığını, önceki ifadelerinin doğru olduğunu,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlıkların sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için dolandırıcılık suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde; "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş, 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

"Hile", Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s. 891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez." biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir." (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453), "Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir." (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Baskı, Cilt I, s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: "Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir." (Veli Özer Özbek/Koray Doğan/Pınar Bacaksız/İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2012, Seçkin Yayınevi, 4. Baskı, s. 650), "Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır." (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 6. Baskı, s. 343), "Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir." (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Baskı, Cilt I, s. 462).

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra uyuşmazlık konusuyla ilgili dolandırıcılık suçunun nitelikli hallerinden olan "Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu ile "Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

1- Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu:

Bu açıklamalardan sonra uyuşmazlık konusuyla ilgili dolandırıcılık suçunun nitelikli hallerinden olan "Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu ile "Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

1- Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu:

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu; suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun; ...f- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle, işlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.", son cümlesi ise "Ancak, ... (f), ... bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklinde iken, suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile birinci fıkrada yer alan "iki yıldan yedi yıla" ibaresi "üç yıldan on yıla", son cümledeki "üç yıldan" ibaresi ise "dört yıldan" şeklinde değiştirilmiştir.

Madde gerekçesinde de; "Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin ya da birer güven kurumu olan banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması, dolandırıcılık suçunun işlenmesi açısından önemli bir kolaylık sağlamaktadır. Banka ve kredi kurumları açısından dikkat edilmesi gereken husus, bu kurumları temsilen, bu kurumlar adına hareket eden kişilerin başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleridir" açıklamalarına yer verilmiş olup, bu bentte bilişim sistemleri ile banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık olmak üzere birden fazla nitelikli hal kabul edilmiştir.

Türk Dil Kurumu'nun Büyük Türkçe Sözlüğü'nde, "elektronik beyin" veya "bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş sistem" olarak adlandırılan bilgisayar; "Çok sayıda aritmetiksel veya mantıksal işlemlerden oluşan bir işi önceden verilmiş bir programa göre yapıp sonuçlandıran, bilgileri depolayan elektronik araç, elektronik beyin" anlamına gelmektedir. İnternet ise, dünya üzerindeki milyonlarca bilgisayarın birbirlerine bağlanmaları ile oluşan global bir bilgisayar ağları sistemini ifade eder. Bilişim de; "İnsanoğlunun teknik, ekonomik ve toplumsal alanlardaki iletişiminde kullandığı ve bilimin dayanağı olan bilginin özellikle elektronik makineler aracılığıyla düzenli ve akla uygun bir biçimde işlenmesi bilimi, bilginin elektronik cihazlarda toplanması ve işlenmesi bilimi" olarak tanımlanmaktadır. Yerleşmiş yargısal kararlar ve öğretideki baskın görüşlere göre de, bilişim sisteminin, verileri toplanıp yerleştirdikten sonra otomatik işleme tabi tutma imkanı veren manyetik sistemler olduğu kabul edilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda bilişim suçları; "Bilişim alanında suçlar" bölümünde düzenlenmekle beraber ayrıca, çeşitli bölümlerde de bilişim sistemleriyle işlenmesi mümkün olan suç tiplerine yer verilmiştir. "Bilişim alanında suçlar" bölümünde yer alan 243. maddesinde bilişim sistemine girme, 244. maddesinde sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, 245. maddesinde banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçları düzenlenmiştir. Bunun yanında, "Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar" bölümünde yer alan 135. maddesinde kişisel verilerin kaydedilmesi, 136. maddesinde kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, 138. maddesinde ise verilerin yok edilmemesi suçları bilişim suçu olarak nitelendirilebilecek şekilde düzenlenmiştir. Öte yandan, 132. maddesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal, 124. maddesinde haberleşmenin engellenmesi, 125. maddesinin ikinci fıkrasında hakaret, 142. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde hırsızlık, 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde dolandırıcılık, 226. maddesinde müstehcenlik, 163. maddesinde karşılıksız yararlanma suç tiplerinin bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenmeleri mümkün kabul edilmiştir.

Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişiye ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması hâlinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

2- Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu:

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun bu nitelikli hâlinin kabulü ilk defa 5237 sayılı TCK ile olmamıştır. 765 sayılı TCK'nın 504/3. maddesinde de aynı şekilde dolandırıcılığın banka veya kredi kurumlarının vasıta olarak kullanılması suretiyle işlenmesi cezayı ağırlaştıran bir neden olarak kabul edilmiştir. Bu ağırlaştırıcı neden 765 sayılı TCK'na 21.11.1990 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3679 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle eklenmiş, değişiklik gerekçesinde de; "Dolandırıcılık fiilin...banka veya kredi kurumunun...vasıta olarak kullanılması suretiyle işlenmesi halinde kandırıcı niteliği fazla olacağından, bu durum nitelikli hal olarak kabul edilmiş bulunmaktadır" açıklaması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere gerek 765 gerekse 5237 sayılı TCK bakımından kanun koyucu banka veya kredi kurumlarına duyulan güven nedeniyle, bunlar aracı kılınarak gerçekleştirilen eylemlerde, hilenin daha kolay gerçekleşmesi bankaya duyulan güvenden mağdur ya da mağdurların araştırma eğiliminin azalması ya da tümü ile ortadan kalkması nedeniyle, eylemlerin aldatıcı niteliklerini göz önüne alarak nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlemiş ve daha ağır bir yaptırıma tâbi tutmuştur.

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken banka veya diğer kredi kurumunun mutat faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerinden yararlanılması ya da banka ve kredi kurumlarının mutat faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılması gerekmektedir.

Banka ve diğer kredi kurumlarının olağan faaliyet konuları 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 4. maddesinde sayılmış olup bunlara; mevduat kabul etmek, kredi vermek, çek ve diğer kambiyo senetlerinin iştirası (alım satımı), kredi kartları, banka kartları ve seyahat çekleri gibi ödeme vasıtalarının ihracı ve bunlarla ilgili faaliyetlerin yürütülmesi işlemlerini örnek göstermek mümkündür.

Banka ve diğer kredi kurumlarının maddi varlıkları ise; adı geçen kurumlara ait dekont, teminat mektubu, basılı evrak, kimlik belgesi, giriş kartı, banka cüzdanı, çek, kredi kartı gibi ilgili kurumda etkin işlevi bulunan maddi varlıklardır. Kullanılan maddi varlığın belge niteliğinde bulunması şart olmayıp belge niteliğinde olanların da özel belge niteliğinde olması ile resmi belge niteliğinde olması arasında bir fark bulunmamaktadır.

Banka ve diğer kredi kurumlarının maddi varlıkları ise; adı geçen kurumlara ait dekont, teminat mektubu, basılı evrak, kimlik belgesi, giriş kartı, banka cüzdanı, çek, kredi kartı gibi ilgili kurumda etkin işlevi bulunan maddi varlıklardır. Kullanılan maddi varlığın belge niteliğinde bulunması şart olmayıp belge niteliğinde olanların da özel belge niteliğinde olması ile resmi belge niteliğinde olması arasında bir fark bulunmamaktadır.

Öte yandan, TCK'nın 158. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Bu madde ile 157 nci maddede yer alan suçların, üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında; suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde verilecek ceza bir kat artırılır." şeklindeki hükmün 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile suç tarihinden sonra maddeye eklenmesi nedeniyle somut olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın katılan Javdes A.Ş'nin muhasebe bölümünde görevli olduğu, görevi kapsamında katılan şirket ile sözleşmesi olan ve jandarma kantinlerine ürün tedarik eden firmalara yapılacak ödemeler için bilgisayar programına ilgili firmanın adını ve ödemenin vade tarihini yazarak oluşturduğu listeyi eklediği banka talimat yazısını, muhasebe müdürü ile genel müdür imzaladıktan sonra ilgili firmanın hesabına havale edilmesi için bankaya gönderdiği, firmaların banka hesap bilgileri değişikliklerini de sanığın sisteme işlediği,

Sanık ...'nın ağabeyi olan sanık ... ile sanıklardan...'ın şirket ortağı oldukları, masa ve sandalye üretip sattıkları, ayrıca birbirlerini uzun yıllardır tanıdıkları, sanık ...'in isteği üzerine sanık ...'ın uzaktan akrabası olan sanık ...'den para havalesi yapılabilecek bir banka hesap numarası olan güvenilir birisini bulmasını istediği, sanık ...'nin de arkadaşı olan sanık ...'e sorduğu, sanık ...'in paranın kendi hesabına havale edilmesini kabul ettiği, ancak sanık ...'in Güneydoğu illerinden birinde açılmış bir hesap numarası istediği ve sanık ...'ın kardeşi olan sanık ...'den sanıklar ... ile...'i önce Şanlıurfa'ya daha sonra ise Adana'ya götürmesini istediği, ayrıca 300 TL yol parası verdiği,

Sanıklar ..., ... ve...'in 07.02.2012 tarihinde Adana'ya gittikleri, sanık ...'in Ziraat Bankası Adana Şubesinde vadesiz hesap açtırdığı, sanık ...'nin hesap numarasını sanık ...'a telefonla bildirdiği, aynı gün Ankara'ya döndüklerinde sanık ...'nin hesap cüzdanını sanık ...'den alıp sanık ...'e verdiği, sanık ...'in paranın İstanbul'da çekileceğini söylemesi üzerine yine sanıklar ..., ... ve...'in 08.02.2012 tarihinde aynı araçla İstanbul'a gittikleri, arkalarından da sanık ...'ın aracı ile sanıklar ... ve...'ın İstanbul'a hareket ettikleri,

07.02.2012 tarihinde sanık ...'nın katılan şirketin bilgisayar sisteminde daha önceden var olan "... Mad. Paz. Ltd. Şti"nin unvanını "... Mad. Paz. Ltd. Şti. ..." olarak telefon, banka hesap ve IBAN numaraları ile birlikte değiştirdiği, 00000039 numaralı açılış fişi ile 25 kalem hâlinde de 700.555,77 TL gerçek olmayan alacak kaydı oluşturduğu, oluşturduğu alacak tutarını 000056 numaralı havale fişi ile sanık ...'in Ziraat Bankası Adana Şubesi nezdinde 07.02.2012 tarihinde açtığı 59077515-5001 numaralı hesaba havale edilmesi için 08.02.2012 tarihinde banka talimat listesi hazırladığı, listede değişiklik yaparak alacaklı adı kısmına sistemin kaydettiği "... Mad. Paz. Ltd. Şti. ..." unvanını çıkartarak sadece "..." ismini yazdığı, listeyi eklediği banka talimat yazısını muhasebe müdürü ile genel müdüre imzalattıktan sonra Ziraat Bankası Bakanlıklar Şubesine gönderdiği, Ziraat Bankası Bakanlıklar Şubesi görevlisinin sanık ...'yı arayarak "Ödeme listende 700.000 TL'lik bir ödeme var, bunu 150.000 TL'lik tutarlara bölüp göndermen lazım" dediği, sanık ...'nın da ikinci bir liste hazırlayıp ödemeyi 150.000 TL'lik tutarlara böldüğü ve listeyi faksladığı, aynı görevlinin "Bu şahsa yedisinde hesap açılmış, sekizinde yüklü ödeme gönderiyoruz, bir sorun bir hata olmasın" demesi üzerine sanık ...'nın "Firmanın 10-15 tane alacak faturası gözüküyor, herhangi bir yanlışlık olsa idi kontroller bu vakte kalmazdı, kontrol işlemleri bitti ödeme yapılabilir" dediği,

08.02.2012 tarihinde sanıklar ... ve...'in İstanbul'da Ziraat Bankası Ümraniye Şubesine girdikleri, sanık ...'in banka dışında, sanıklar ... ve... bankaya yakın bir sokakta bekledikleri, sanık ...'in Adana Şubesi hesabında bulunan 700.000 TL'yi çekmek istemesi üzerine, hesap cüzdanı ve kimlik bilgilerini isteyen şube müdür yardımcısı tanık Leyla'nın hesabın bir gün önce açıldığını gördüğü ve durumun şüpheli olduğunu düşünerek Adana Şubesini aradığı, paranın katılan şirket hesabından havale yoluyla geldiğini öğrendiği, sanık ...'e paranın kendisine nereden geldiğini ve bu kadar fazla nakdi ne yapacağını sorduğu, ancak sanık ...'nin sanık ...'in konuşmasına fırsat vermediği ve babasına ait şirketle ilgili ödemelerinin olduğunu, kendisinin para işleri ile uğraştığını, sanık ... ile de ortak olduklarını, ancak sanık ...'in bu konulardan fazla anlamadığını söylediği, bankada 700.000 TL nakit bulunmadığını belirten tanık Leyla'nın "Herhangi bir kişiye ya da kuruma borcunuz varsa havale yapalım gerisini nakit olarak ödemeye çalışalım" dediği, sanık ...'nin acil nakde ihtiyaçlarının olduğunu söylediği, tanık Leyla'nın 700.000 TL'yi Merkez Bankasından talep edip kendilerine ileteceğini söylediği ve irtibat numarası bırakmalarını istediği, ayrıca 5.000 TL ödeyebileceğini söylediği, sanıklar ... ve...'in kabul etmeleri üzerine 5.000 TL'yi Adana Şubesinden yazılı onay alarak sanık ...'e ödediği, sanık ...'nin irtibat kurmak için kendi telefon numarasını bıraktığı ve parayı sanık ...'e verdiği, sanık ...'in sanık ...'ye 1.500 TL harçlık verdiği, sanıklar ..., ... ve...'in Taksim'de bir otelde kaldıkları, bir gün sonra 09.02.2012 tarihinde saat 09.00 sıralarında sanık ...'nin tanık Leyla'yı aradığı ve paranın hazır olup olmadığını sorduğu, aynı gün saat 13.30 sıralarında sanıklar ..., ... ve...'in tekrar Ümraniye Şubesine gittikleri, 694.500 TL'nin sanık ...'e ödendiği, tanık Leyla'nın parayı saymalarını istediği, ancak sanıklar ...ve ...'nin parayı saymadan bir çantaya doldurdukları, dışarıda bekleyen sanık ...'in kullandığı araca bindikleri, bir süre gittikten sonra durdukları ve sanık ...'nin araçtan inerek arkadan kendilerini takip eden sanık ...'ın kullandığı araçtaki sanık ...'e para çantasını teslim ettiği, sanıkların aynı gün Ankara'ya döndükleri, bilahare sanık ...'in 20.02.2012 tarihinde Ostim Şubesinden 535 TL daha çektiği,

Katılan şirketin muhasebe müdürü olan tanık ...'in 2012 yılı Şubat ayı faaliyet dosyası için 21.03.2012 tarihinde bilgisayardan aldığı mizanda borç ve alacağın birbirini tutmadığını görmesi üzerine yapılan araştırmada, herhangi bir fatura olmadan sanık ... adına ve hesabına 700.555,79 TL alacak kaydı oluşturulduğunun ve bankadan paranın çekildiğinin tespit edildiği olayda;