muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11037, Karar No: 2022/10993, Tarih: 01.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11037 E.  ,  2022/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Suç tarihi, 08/03/2015 tarihi olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 05/03/2015 olarak yazılması,

2)Sanığın 08/03/2015 tarihinde uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi görerek taburcu edilmesinin ardından ifadesine başvurulduğu 12/03/2015 günü yapılan tetkikte, idrarında "Benzodiazepin" tespit edildiği, "Benzodiazepin" isimli maddenin 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesi'nin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı, TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin kullanılması suç oluşturmayacağından, sanığın 08/03/2015 tarihinde tedavi gördüğü Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sanık hakkında tahlil yapılıp yapılmadığı ve sonucu araştırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3)Kabule göre de; 19/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 26/03/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 24/03/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4217, Karar No: 2018/3764, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4217 E.  ,  2018/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 6111 sayılı Kanun gereği davalı Bakanlığa bağlı kuruma nakledildiğini, davalı Bakanlığa ait işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olduğu halde söz konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini beyanla toplu iş sözleşmesi farkı alacağı, ikramiye ve ilave tediye, hizmet zammı, sosyal yardım, yol yardımı, yemek yardımı, meslek tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının İmamoğlu Belediyesinde görev yaparken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi uyarınca yerel yönetimlerdeki norm kadro fazlası işçilerin diğer kamu kurum ve kuruluşlarına aktarılması çerçevesinde Sağlık Bakanlığı'na nakledildiğini, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, söz konusu sendika ile Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşçileri Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmeleri doğrultusunda mali haklarının eksiksiz olarak ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin, devirden sonra hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesi “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindedir.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

İlgili madde uyarınca devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından devroldukları işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacakları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava dışı İmamoğlu Belediyesinde çalışmakta olan davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa devredildiği, davacının devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu ve davacının üyesi olduğu Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile davalının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası arasında imzalanan ve davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı anlaşılmakta ise de davacının devirden önce çalıştığı dava dışı İmamoğlu Belediyesinde 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arası yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle öncelikle davacının Belediye işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı araştırılmalı faydalandığı anlaşıldığı takdirde davacının davalı Bakanlık işyerinde devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalandığı tarihe kadar dava dışı belediye ile Hizmet - İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığı kabul edilmeli ve buna göre varsa dava konusu sosyal yardımlar hesaplanmalı; ancak aynı dönemde Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile yapılan ve davacının da yararlandırıldığı belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılan ödemeler de hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Bu yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13188, Karar No: 2017/12996, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13188 E.  ,  2017/12996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, menfi tespit davasının kabulüne ve istirdat davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun ... nolu ticarethane elektirik abonesi olduğunu, bu abonelikten dolayı hakkında 24.218,02-TL'lik fatura düzenlendiğini ancak faturaya konu borçların bir kısmının mahkeme kararı ile iptal edildiğini, bir kısım borcun ise tarafınca ödendiğini belirterek, faturaya konu borçtan sorumlu olmadığının tespiti ile fazladan ödediği 3.751,08-TL'nin yasal faizi ile birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı; dava konusu faturanın ... Elektirik Perakende Satış A.Ş. tarafından tanzim olunduğunu husumetin adıgeçen tarafa tevcih edilmesini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, davacının 24.218,02 TL tutarındaki elektrik tüketim borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine; alacak davasının kısmen kabulü ile 1.183,38 TL'nin 19/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

I-)Dava, davalı tarafından tanzim olunan elektrik faturasından dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve ödenen bedelin istirdatı talebine ilişkindir.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Dosya içerisinde bulunan, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/547 Esas-2007/36 Karar sayılı dosyasının tetkikinde, davacı ... Süngür'ün, davalının Dedaş Elektirik Dağıtım Müessesesi aleyhine, ... nolu elektirik aboneliğine ilişkin olup, ödenmeyen faturalar toplamı olan 4.288,54-TL'den sorumlu olmadığının tespiti davası açtığı; bu davada mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacının 20.04.2005 tarihi itibariyle 659,51-TL borcu olduğunun tespitine karar verildiği ve kararın 10.01.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda dosya kapsamından; davalı kurum tarafından, sözkonusu aboneliğe ilişkin ödenmemiş toplam 29 faturadan dolayı davacı hakkında 24.218,02 TL'lik fatura düzenlendiği, bu faturanın tanziminden evvel davacı tarafından, davalının Halk Bankası hesabına 26.09.2009 tarihinde 2.017,85-TL ödeme yapıldığı; yine yargılama sırasında davalı vekili tarafından, dava konusu edilen 24.218,02 TL borca ilişkin iptal edilen faturaların olduğunun beyan edilmesi üzerine, bu durumun tespitine yönelik olarak mahkemece davalı kuruma yazılan müzekkereye cevaben dosyaya sunulan 06.06.2017 tarihli yazıda, davacı adına olan borcun iptal edilmediğini ancak davacı borcunun toplam 7.740,38 TL olduğu bildirilmiş olup; dosyaya sunulan 03/02/2015 tarihli bilirkişi raporu ile de; davacının kesinleşmiş yargı kararına göre 26.09.2005 tarihi itibariyle toplam borcunun 699,32 olduğu; bu tutarın davacının yaptığı 2.017,85 TL ödemeden düşüldüğünde davacının 26.09.2005 tarihi itibariyle davalı şirketten 1.318,53 TL (Bilirkişi raporunun sonuç kısmında sevhen 1.183,38 TL olarak yazılan) alacaklı olduğunun belirtildiği ve mahkemece bu raporun hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Oysa, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen 06.06.2017 tarihli yazıda davacının nihai borcunun (kesinleşmiş yargı kararı ile hüküm altına alınan 659,51 TL dahil edilerek) toplam 7.740,38 TL olduğunun bildirilmiş olmasına ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.01.2007 tarih ve 2005/547 Esas-2007/36 sayılı kararı ile de davacının sorumlu olduğu bedelin 659,51 TL olduğunun hüküm altına alınmış olmasına rağmen, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu bedelin davacının alacaklı olduğu bedelden mahsup edilmeden hesaplama yoluna gidilmiştir.

Bu itibarla; mahkemece yukarıda açıklanan eksiklikleri karşılar nitelikte bilirkişiden ek rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda I nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45589, Karar No: 2018/6550, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45589 E.  ,  2018/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve davalılar vekilleri tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi İ. Tüysüzoğlu tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin dava dışı TEİAŞ’tan ihale ile aldığı yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde ... Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak, değişik tarihler arasında ve değişik illerde çalıştığını, yevmiye ile çalıştıklarını, yapılan işin zor ve nitelikli olması nedeniyle davacının ücretinin yüksek olduğunu, işveren belgelerinde ücretlerinin eksik gösterildiğini,bir kısım ücretinin ödenmediğini,...’nın asıl işveren, ENMON’un alt işveren olarak alacaklarından sorumlu olduğunu, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, hafta tatili ve ubgt günlerinde çalışılmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, akdin davalılar tarafından haksız ve geçersiz feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai , hafta tatili , ulusal bayram genel tatil ile ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili ; davacının kendi işçileri olmadığını, işçilerin yüklenici şirketin işçisi olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, ücretinin yazılı kayıtlarda görünen miktar olduğunu, tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haklı olmadığını, iddia edilen çalışma gün ve saatlerinin dayanaksız olduğunu, davacının yıllık izin alacağı talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının kendi işçileri olmadığını,... tarafından taahhüt edilen enerji nakil hattı direklerinin “alt montaj, üst montaj ve iletken çekimi” işlerinin yapımının muhtelif tarihlerde imzalanan alt yüklenici sözleşmesi ile anahtar teslimi olarak şirket tarafından üstlenildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, davacının tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının başka firmalar nezdinden de aralıklarla çalıştığını ve çalışmaların bir yıllık süreyi tamamlamadığını, davacının herhangi bir nedenle fazla çalışmasının bulunmadığını, diğer firmalar bünyesinde çalışmaları bakımından bir yıllık süresi bulmadığından yıllık izin ücreti talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta sonu ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı tarihler arasında ve farklı bölgelerde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosyada dinlenen tanık beyanlarından çalışma saatlerinin doğu ve batı bölgelerinde yaz ve kış farklılık gösterdiği, mevsim şartlarına göre bazı aylar çalışma yapılmadığının ifade edildiği görülmektedir. Doğu ve batı bölgelerinde çalışma sürelerinin mevsim şartlarına bağlı olarak farklılık gösterdiği bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca yaz ve kış döneminde aynı sürelerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının, yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı bölgelerde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın her yerde aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Doğru sonuca ulaşabilmek için davacının çalışma yaptığı tarihlerde nerelerde çalışma yaptığı taraflardan da sorulmak sureti ile ve gereken yerlerden varsa belgeler getirtilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek tespit edilmeli, davacının çalışma yaptığı yerlerde çalışma yaptığı tarihlerdeki hava durumu ve mevsim koşulları gözetilmeli ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5660, Karar No: 2014/10350, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5660 E.  ,  2014/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2011

NUMARASI : 2011/145-2011/916

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan S.. A... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı V..-G.. Kâğıt Fabrikası'nın yemekhanesinde diğer davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş.'nin elemanı ve aşçı yardımcısı olarak 01.02.2007 tarihinde işe başladığını, aralıksız olarak çalışmakta iken, 26.05.2010 tarihinde ücretine zam yapılması talebi kabul edilmeyerek sudan sebeplerle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş.'nin diğer davalı Y..-G..Kağıt A.Ş.'nin yemek hizmeti işini aldığını, çalıştığı süre boyunca devamlı şekilde bu hizmeti sunduğu için davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunduğunu, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını ve ücretinin de ödenmediğini, son olarak banka hesabından aylık 640,00 TL ücret aldığını ve işyerinde bir öğün yemek ile servis hizmeti de sunulduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş. Vekili; davacının müvekkili şirkette 01.02.2007 tarihinden, yapmakla ödevli olduğu görevlerini hatırlatıldığı halde yapmaması üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği 25.05.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı kazanamayacağını, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı V..-G.. Kâğıt AŞ. vekili; Müvekkili şirket ile diğer davalı arasında akdedilen sözleşmeyle S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş.'nin müvekkili şirketin işyerinde çalışanlara ve misafirlerine kendi mutfağında pişirdiği yemeği sipariş adedine göre işyerine nakledip servisini üstlenmesi nedeniyle müvekkili şirketin davacının alt işvereni ya da üst işvereni olmadığını, bunun yanında sözleşmede taraflar arasındaki ticaretin nasıl yürütüleceği, karşılıklı yükümlülüklerin neler olduğunun madde madde gösterildiğini, bunlardan da anlaşılacağı üzere müvekkilinin S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş.'nin çalışanlarına karşı hiçbir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bizzat davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş'nin tanık anlatımlarından, eleman yetersizliği sebebi ile her çalışanın, zaman zaman verilen işe yetişememesi gibi sorunlar yaşandığı, hatta tanık olarak dinlenen çalışanların da verilen işi yetiştiremediklerinin olduğu, bu durumun davacı işçinin hatırlatılan işi kasten yapmaması olarak değerlendirilemeyeceği, kuşkusuz ki işçinin makul olarak kendisine verilen bir işi yapma yükümlülüğü var ise de, işverenin de işçisine sorumluluklarını aksatmayacak oranda yetişebileceği miktarda iş tevzii etme yükümlülüğü olup, aksi halde işin yetişmemesinden işçisini sorumlu tutamayacağı, davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş.'nin kendi tanıklarının dahi işverenin yeterli eleman çalıştırmaması sebebi ile benzer sorunların zaman zaman yaşandığını beyan etmeleri karşısında işverenin dayandığı fesih sebebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili ve davalı S.. Yemek Üretim ve Hizmet A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin kısmi dava ile 100,00 TL olarak talep edilen yıllık ücretli izin alacağını, ıslah yolu ile 225,44 TL olarak artırmasına rağmen Mahkemece talep aşılmak suretiyle 824,00 TL yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi HMK.nun 26. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.