muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5363, Karar No: 2015/11517, Tarih: 04.11.2015

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 473,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/10100, Karar No: 2016/4780, Tarih: 27.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/10100 E.  ,  2016/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... çalışma alanında bulunan 450 ada 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 ve 38 parsel sayılı sırasıyla 1.215.55, 1.241.02, 786.20, 898.34, 1.223.59, 1.246.78, 930.15, 1.335.33, 2.865.50, 197.04, 196.54, 198.05, 358.05, 182.44, 189.51 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı temsilcisi çekişmeli taşınmazların dere yatağında bulunduğu iddiası ile dava açmış, taşınmazların tespit harici bırakılmasını ya da adına tescillerine karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar ... ile ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 450 ada 23, 24, 25, 26, 27, 20, 30, 31 ve 32 davacı ... tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 450 ada 23 parsele karşı dava açmıştır. Yargılama sırasında ... aynı nedene dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı 'nin davasının reddine, davacı ...’ın davasının feragat nedeniyle reddine, davacı ... ve ...’ın davasının reddine, davacı ...'in davasının kısmen kabul ve kısmen reddine, 450 ada 23, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, 450 ada 24, 25, 26 ve 27 parsel sayılı taşınmazların ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu tüm taşınmazların Bolaman Irmağı yatağında bulunmadığı ve tarım arazisi vasfında olup tespit maliklerinin zilyetliğinde bulunduğu, tespit maliklerine ise dedelerinden ve babalarından intikal ettiği, dava konusu 450 ada 24, 25, 26, 27 parsel sayılı taşınmazların Elma Altında mevkiili Şubat 1324 tarih ve 37 nolu tapu kaydının kapsamında bulunduğu ve müdahil davacı ...'in ilgili kök tapu kaydından gelen 16.08.1982 tarih ve 8 nolu, 05.06.2002 tarih ve 4 nolu ve 08.08.2006 tarih ve 4 nolu tapu kayıtları ile toplam 36148 payının bulunduğu, davacılar ... ve ...'ın dava konusu taşınmazlarda herhangi bir zilyetliklerinin bulunmadığı, davacı ...'ın davasından feragat ettiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, taşınmazlar üzerindeki zilyetlik durumu ve süresi kesin olarak belirlenmemiş, müdahil Fatma’nın dayanağı olan tapu kaydı mahallinde usulünce uygulanmamış, uygulamada tüm komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamış, bir taşınmazın kullanım durumunun belirlenmesindeki en iyi yöntem olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, paftada dere görünmemesine rağmen taşınmazın dere yatağında olmadığı şeklindeki yetersiz, ayrıntıdan uzak jeolog bilirkişi raporu ve tek kişilik yetersiz ziraat bilirkişisi raporu ile yetinilerek hüküm kurulmuş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Yetersiz inceleme ile hüküm verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için; kadastro tespit tarihinden 15-20-25 yıl önceki en az üç evreye ilişkin çekişmeli taşınmazı gösteren hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi, jeoloji mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın kimler tarafından neye istinaden ne zamandan beri zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, uygulamada çekişmeli taşınmazları dıştan çevreleyen tüm parseller dikkate alınmalı, daha sonra jeolog, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna dosyanın tevdii ile taşınmazın stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak taşınmazın niteliği, dere yatağında kalıp kalmadığı ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ve taşınmazın imar-ihyası tamamlanmış ise imar-ihyanın tamamlandığı tarih ayrı ayrı belirlenmeli, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliğiyle ilgili taşınmazların her yönden çekilmiş fotoğraflarını içerir ve taşınmazları ayrı ayrı belirtir ayrıntılı rapor alınmalı, müdahil Fatma’nın dayanağı tapu kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20

. maddesi hükmü uyarınca yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların müdahil Fatma’nın dayandığı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, tapu kaydının dışında kalan bölümler varsa bu bölümlerde zilyetlik araştırması yapılmalı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde çelişki giderilmeli uzman fen bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek, varsa dere ve yatağını da gösterecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 27.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5392, Karar No: 2013/11613, Tarih: 23.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5392 E.  ,  2013/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- İcra ve İflas Kanununun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların bir yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, böylelikle yedieminlik görevinin de sona ereceği, dosya kapsamına göre haczin 26.02.2009 tarihinde yapıldığı, mahcuzların satışı için iş yerine 07.04.2010 tarihinde gidildiğinin anlaşılması karşısında, süresinde satış talebinde bulunulup bulunulmadığının tespiti için Eyüp 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/637 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi ve onaylı örneğinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın çalışanı olduğu iş yerinde yapılan haciz işleminden sonra iş yerinin taşındığını, hacizli malların da taşınma sırasında nakledildiğini, muhafazası için kendisine bırakılan beyaz peynir ve zeytinlerin bozulduğunu, diğer mahcuzları ise teslim etmeye hazır olduğunu iddia etmesi karşısında savunmanın doğruluğu araştırılarak mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığının, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu gerekçeden yoksun olarak beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2846, Karar No: 2014/13065, Tarih: 11.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2846 E.  ,  2014/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/317 Karar no:2013/827

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı tarafından davacı aleyhine 10.02.2012 tarihinde "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanılarak boşanma davası açılmış, dava "kocanın kusurunun bulunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiş, karar 06.05.2013 tarihinde kesinleşmiş, bu dava ise bu defa (koca) tarafından 22.05.2013 tarihinde açılmıştır. Kuşkusuz, reddedilen davada davacısı kadının "evlilik biliğini temelinden sarsacak ve ortak hayatın devamını imkansız kılacak" nitelikte bir kusuru ispatlanmış ise veya sözü edilen dava tarihinden sonra o davanın davacısının, aynı nitelikte bir kusuru ortaya çıkmış ise, reddedilen davanın davalısı, bu olgulara dayanarak diğeri aleyhine boşanma davası açabilir. Bunu engelleyen bir usul hükmü yoktur. Bu halde, Yasanın 166/4. maddesinde yer alan "üç yıllık süreyi" beklemek de gerekmez. Böyle bir durum mevcut değil ise, boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden başlayarak üç yıl geçmesi ve bu süre içinde her ne sebep olursa olsun ortak hayat yeniden kurulamamış ise evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır ve eşlerden her biri bu sebeple boşanma talep edebilir. Aksinin kabulü halinde, boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış ve retle sonuçlanmış bir dava varken, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılması için Yasanın aradığı üç yıllık süre işlevsiz kalır ve yasal düzenlemeye aykırı olur. Bu davayı açan davacı, aleyhinde daha önce açılan boşanma davasında kadının evlilik birliğinin temelinden sarsacak nitelikte bir kusurunu ispatlayamamış, sözü edilen dava tarihinden sonra da kadının kusurlu bir eylemi iddia ve ispat edilmemiştir. Ret kararının kesinleşmesinden itibaren, bu dava tarihine kadar geçen on beş günlük süre, davalının ortak hayatı yeniden kurmak için girişimde bulunması için yeterli değildir. Dolayısıyla davalının birlikte yaşamaktan kaçındığı da kabul edilemez. O halde davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/10586, Karar No: 2008/14864, Tarih: 10.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10586 E.  ,  2008/14864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 17.03.2008 tarih, 2852/5144 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170.YTL para cezasının ve 14.00.YTL. karar düzeltme harcına mahsuben 14.90.YTL. harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 10/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15072, Karar No: 2012/4468, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15072 E.  ,  2012/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 Sayılı Yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının müvekkili derneğe ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak çık ihtarı gönderildiğini, ancak davalının buna uymadığını belirterek, yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp, dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.20110 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup, imar planında yapılan değişiklik nedeniyle, dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş, ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesi'nin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesi'nin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için herhangi bir kesin süre verilmediği gibi, davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Bu duruma göre, idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5920, Karar No: 2013/7393, Tarih: 25.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5920 E.  ,  2013/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Mahkeme gerekçeli kararı, davalılardan ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine ve Tebligat Yönetmeliği'nin 23. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenlere yapılacak tebliğlerde, önce tebliğe muhatap şahsın aranıp, varsa ona tebliğin yapılması, bu şahıs yoksa aynı yerde daimi memur veya müstahdemlerden biri bulunarak ona yapılması gerekir. Davalıya çıkartılan tebligat daimi çalışan sıfatıyla ...'a tebliğ edilmiş fakat davalının bu yerde bulunup bulunmadığında dair bir açıklamaya tebligat parçasında yer verilmemiştir. Davalıya, 7201 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak tebligat yapılmalıdır.

2-Davalılardan ...'a yapılan tebligat ta yasaya uygun değildir. Kişiye bilinen en son adresinde tebligat yapılması asıldır. Davalıya yapıldığı belirtilen tebligat parçasında davalının yurtdışında olduğundan bahisle sürekli birlikte oturan ablası ... imzasına tebliğ edildiği şerhi vardır. Fakat bu adres, mahkemeye ... tarafından 11.02.2013 havale tarihli dilekçe ile bildirilmiş olup, bu adresin davalının doğru adresi olup olmadığı belli değildir. Bu durumda, davalının gerçek adresinin belirlenerek tebligat yapılması gereklidir.

3-Davalılardan ... ve ...'ın mernis adresleri mahkemeye bildirilmiş olmasına rağmen bu kişilere ilanen tebligat yapılmıştır. Oysa, bu davalılara da 7201 sayılı Kanunun 11/2 ve 21/2 maddeleri uyarınca bu adreste tebligat yapılmalıdır.

3-Davalılardan ... ve ...'ın mernis adresleri mahkemeye bildirilmiş olmasına rağmen bu kişilere ilanen tebligat yapılmıştır. Oysa, bu davalılara da 7201 sayılı Kanunun 11/2 ve 21/2 maddeleri uyarınca bu adreste tebligat yapılmalıdır.

4- Davalılardan ... ve ...'a ilanen tebligat yapılmıştır. İlanen tebligatın ne şekilde yapılacağı gerek Tebligat Kanununun 28. ve gerekse 48.maddesinde gösterilmiştir. Adresinin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmi veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir. Tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır. Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmi veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırabilir ve tespit ettirebilir. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır. Açıklanan ilkeler dikkate alınmaksızın, davalıların dava dilekçelerindeki adresleri esas alınarak hazırlanan 11.08.1995 (davalı ... için) ve 30.08.1995 (davalı ... için) tarihli kolluk tutanaklarına göre ilanen tebligat yapılması Tebligat Kanunu ve bununla ilgili yönetmelik hükümlerine aykırıdır. Bu davalılar yönünden açıklandığı şekilde araştırma yapılıp, adres belirlendiği takdirde o adrese tebligat çıkartılmalı, en son ilânen tebliğ yoluna gidilmelidir.

5-Ayrıca ilanen tebliğ yapılan dokuz davalıdan ..., ..., ... ve ... dışındakilere olağan usullere göre tebligat yapılmıştır. 4. bentte açıklanan ilkeler uyarınca yapılacak araştırma sonucunda da davalılardan ... ve ...'ın (... ve ... için 2. bentte gerekli açıklama yapılmıştır) tebliğ yapılabilecek adresleri bulunamadığı takdirde, Yargıtay duruşma günü de ilânen tebliğ edileceğinden, duruşma masrafının buna göre gönderilmesi gerekmektedir.

Bu sebeplerle dosyanın mahalli mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda beş bent halinde sayılan eksikliklerin tamamlanması, sonucuna göre Yargıtay duruşma masrafının da hesaplanarak gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.