muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7151, Karar No: 2015/15135, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7151 E.  ,  2015/15135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLCÜK AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/225-2014/278

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 05.09.2009 tarihinde kesinleşen mahkeme ilamı ile boşandıklarını, boşanma davasında müşterek çocuk lehine aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; ancak, aradan geçen zaman içerisinde çocuğun ihtiyaçlarının arttığını ve hükmedilen nafakanın yetersiz kaldığını ileri sürerek; iştirak nafakasının aylık 500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu, yeniden evlendiğini ve iki çocuğu daha bulunduğunu, davacının da müşterek çocuğun ihtiyaçlarına katkı sağlamakla yükümlü olduğunu belirterek; mevcut nafakanın ancak, ÜFE oranında artırılmasına ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumunda nafakanın artırımını gerektirir önemli bir değişiklik ve davalının gelirinde de büyük bir artış olmadığı; ayrıca, davalının yeniden bir evlilik yaptığı ve iki çocuğu daha bulunduğu, maaşından kalan miktar ile yaşamını zorlukla idame ettirebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; Durumun değişmesi halinde hakim, nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Söz konusu hüküm gereğince; nafaka miktarının yeniden belirlenmesi için aradan uzunca bir zamanın geçmesi gerekli olmayıp, tarafların gelirlerinde veya küçüklerin ihtiyaçlarında artış olması halinde her zaman artırım istemi ile dava açılabilir.

Somut olayda tarafların, 05.09.2009 tarihinde kesinleşen karar ile boşandıkları ve bu karar ile hükmedilen iştirak nafakasının üzerinden yaklaşık 3,5 yıllık bir süre geçtiği anlaşılmaktadır. Tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasından ise, davacı ve davalının ......... Kuvvetleri'nde sivil memur olarak görev yaptıkları, davacının maaşının aylık 2100 TL, davalının maaşının ise aylık 2400 TL olduğu ayrıca davalının yeniden evlendiği ve iki çocuğu daha bulunduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda tarafların, 05.09.2009 tarihinde kesinleşen karar ile boşandıkları ve bu karar ile hükmedilen iştirak nafakasının üzerinden yaklaşık 3,5 yıllık bir süre geçtiği anlaşılmaktadır. Tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasından ise, davacı ve davalının ......... Kuvvetleri'nde sivil memur olarak görev yaptıkları, davacının maaşının aylık 2100 TL, davalının maaşının ise aylık 2400 TL olduğu ayrıca davalının yeniden evlendiği ve iki çocuğu daha bulunduğu tespit edilmiştir.

Bu itibarla önceki nafaka takdiri ile bu dava arasındaki geçen yaklaşık 3,5 yıllık süre içerisinde küçüğün ihtiyacında artış olduğu, paranın satın alma gücünün nispi de olsa azaldığı ve çocuğun artan ihtiyaçları karşısında tarafların sosyal ekonomik durumlarına göre mevcut nafakanın düşük kaldığı bir gerçektir.

O halde mahkemece; tarafların ekonomik durumları, müşterek çocuğun ihtiyaçları ve paranın satın alma gücü birlikte değerlendirilerek iştirak nafakasının hakkaniyete uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11791, Karar No: 2015/24070, Tarih: 21.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11791 E.  ,  2015/24070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, akrabası olan ... isimli şahsın mağdura karşı cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile tutuklanmasına sinirlenerek, yolda karşılaştığı mağduru yaraladığı iddiası ile gözaltına alınıp getirildiği polis merkezindeki nezarethanede, elinde bulunan nezaret döşemesine ait zımba teliyle duvara “...” ibaresini yazdığı, duvar sıva parçası ile döşeme üzerine “... - ... - Müdür - Motor - BMK - Güvenlik - ...” şeklinde yazılar yazdığı, girişe göre solda deri kaplamalı oturağın deri yüzeyine beyaz sıva parçası ile kare şekli çizdiği, böylelikle nezarethaneye zarar verdiği somut olayda; sanığın kısmi ikrarı, kolluk tutanakları ve tutanak tanıklarının yeminli anlatımları birlikte değerlendirildiğinde kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/321, Karar No: 2025/13356, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/321 E.  ,  2025/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/460 E., 2022/1637 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/328 E., 2022/65 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15849, Karar No: 2015/17294, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15849 E.  ,  2015/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ..nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... .... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3341, Karar No: 2007/7740, Tarih: 30.10.2007

9. Ceza Dairesi 2007/3341 E., 2007/7740 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/3341 E., 2007/7740 K.**

**- BELLİ HAKLARDAN YOKSUN BIRAKMA

- ERTELEME

- KEFALET PARASININ İADESİ

- SÜRÜCÜ BELGESİ

- TAKSİRLE İŞLENEN SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 115 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 118 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Gerekçeli kararda, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine, 2918 sayılı Yasa'nın 118/5. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi,

3- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- Kefalet parasının sanığa CMK'nın 115. maddesi uyarınca iadesi yerine karar kesinleştiğinde iadesine karar verilmesi,

5- 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine uygun şekilde sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını ve suç işleme eğilimini değerlendirmeyen yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile cezanın

ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4052, Karar No: 2021/3874, Tarih: 08.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4052 E.  ,  2021/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davacının davalı ...'a yönelik açtığı davanın husumet nedeniyle reddine,davacının davalı ...'a açtığı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalılardan ...'ın mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan TSK'den ayrıldığını, 926 sayılı TSK Personel Kanunu'nun 112. Maddesi ve 26026 sayılı TSK Personelinin Öğretim , Eğitim ve Yerleştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik gereğince öğrenim, eğitim, yerleştirme ve kurs masraflarının yükümlülük süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak faizi ile alınması gerektiğini, 112. maddenin (b) bendi gereği; Yabancı memleketlerde öğrenim, staj, kurs, ihtisas veya görgü ve bilgilerini artırmak amacı ile gitmiş olanlardan durumları belirtilen fıkralar hükümlerine uyanlar hakkında o fıkra hükümleri uygulanmakla birlikte orada bulundukları süre içinde aldıkları aylık ve Devletçe yapılan masrafların dört katı ayrıca tazminat olarak alınacağını, davalı ...'un TSK'den 26/11/2011 tarih ve 2011/10-316 kararname gereğince 5.789 günlük noksan hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılmasından dolayı kendisi için ilgili kamun ve yönetmelik esaslarına uygun olarak havi tazminat borcunun hesaplandığını belirterek 1.302.868,35 TL alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalı ...'a açtığı davanın husumet nedeniyle reddine,davacının davalı ...'a açtığı davanın kısmen kabulü ile 202.537,58 TL asıl alacak ile 145.376,64 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 347.914,22 TL'nin davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, asıl alacağa ilişik kesme tarihi 11/01/2012 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş;hüküm,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda;davalı ...'un 926 sayılı Kanunun 6318 sayılı Kanunun 47. maddesi ile yapılan değişikliğe göre zorunlu hizmet süresi 10 yıl olarak kabul edilmiş,yine aynı Yasanın 113. maddesi hüküm gereğince yurtdışında bulunduğu sürenin 2 katı mecburi hizmetin uzayacağı kabul edilerek davalının TSK'de çalıştığı hizmet süresi düşülmüş sonuç olarak davalının noksan hizmet süresi 3968 gün olduğu sonucuna ulaşılarak davacı idarenin davalının Deniz Lisesi ve Deniz Harp Okulu öğrenimi için yüklenmiş olduğu asıl zorunlu hizmet süresini tamamlandığını belirterek bu döneme ilişkin masraflar hesaplanmamıştır.Davacı idarenin 112. maddenin 4. fıkrası gereği yurtdışında bulunduğu süre içerisinde alınan aylık ve devletçe yapılan masrafların 4 katı tutarında tazminatın davalının 112 maddenin a ve b bentlerinde sayılan durumlara (yabancı kadınla evlenmek ,Türk vatandaşlığını kaybetmek,Türk vatandaşlığı kaybetmek) uymadığı davalının firari olduğu için sicilen emekliye sevk edildiği belirtilerek 4 katı tutarında tazminatın talep edilemeyeceği belirtilerek davacının davalıdan yurtdışı yüksek lisans ve doktora öğrenimi nedeniyle yüklenmiş olduğu ek zorunlu hizmet süresinden eksik kalan ek zorunlu hizmet süresi nedeniyle talep edebileceği tazminat hesaplanmıştır.

926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında "Yabancı memleketlere öğrenim, staj, kurs, ihtisas veya görgü ve bilgilerini artırmak amacıyla gitmiş olanlardan durumları yukarıdaki fıkralar hükümlerine uyanlar hakkında o fıkra hükümleri uygulanmakla birlikte orada bulundukları süre içerisinde aldıkları aylık ve Devletçe yapılan masrafların dört katı ayrıca tazminat olarak alınır." hükmü yer almaktadır. Söz konusu fıkranın atıf yaptığı 112. maddenin 1. fıkrasında, Muvazzaf subay ve astsubayların subay ve astsubay nasbedildikleri tarihten itibaren fiilen 15 yıl hizmet etmedikçe istifa edemeyecekleri, 2. fıkrasında; Astsubaylıktan subay olanlar hakkında bu yükümlülüğün astsubay çavuşluğa nasıp tarihinden itibaren hesap edileceği belirtilmiştir. 112. maddenin 3. fıkrasında ise "a) Yabancı uyruklu kişilerle evlenenlerden, bu evlilikleri yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde Genelkurmay Başkanlığınca uygun görülmeyenler ve b) Çeşitli nedenlerle Türk vatandaşlığını kaybedenler veya Türk vatandaşlığından çıkarılanlar"ın subay ve astsubaylıktan istifa etmiş sayılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.