muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5170, Karar No: 2015/5201, Tarih: 02.07.2015

Şikayet olunan ...Merkezi vekili, şikayetin reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporunda .... Müdürlüğü' nün sıra cetvelinde yer alması gereken alacak miktarının 77.610,29 TL,... Müdürlüğü' nün sıra cetvelinde yer alması gereken alacak miktarının 29.078,93 TL, ...Vergi Dairesi'nin sıra cetvelinde yer alması gereken alacak miktarının ise 20.153,76 TL olması gerektiğinin belirtildiği, raporun içerik itibariyle yeterli görülerek mahkemece de kabul edildiği, sıra cetvelinde ... merkezinin alacağına yer verilse de kurum ile yapılan yazışmada ... ....Müdürlüğü'nün 13.06.2013 tarihli cevabi yazısından takip borçlusunun bu kuruma herhangi bir borcunun kalmadığı, bu nedenle sıra cetvelinde yer verilmemesi gerektiğinin saptandığı, İİK'nın 206. maddesindeki sıraların, ancak aynı derecede hacze iştirak etmiş bulunan alacaklılar arasında hüküm ifade edeceği, 6183 sayılı Yasaya göre, kamu alacağından dolayı önceki tarihte konulmuş hacze diğer alacaklıların iştirak etmesinin mümkün olmadığı, alacaklı vergi dairelerinin haciz tarihlerinin şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğu için, şikayetçinin önceden kamu alacakları nedeniyle konulan hacze iştirakinin söz konusu olamayacağı, iştirak olmadığı için de İİK'nın 206. maddesinin uygulanma imkânı bulunmadığı, şikayetçi tarafça 3. kişiye haciz ihbarnamesinin tebliği tarihinden sonra kamu kurumlarına yapılan ödemelerin de icra dosyasına kazandırılıp paylaştırmaya tabi tutulması gerektiğini ileri sürülse de, 3. kişinin haciz ihbarnamesine usulüne uygun olarak itiraz ettiği, bu itirazın izalesi için yapılan yargılama sırasında diğer alacaklılara yaptığı ödemelerin iadesinin istenmesinin mümkün olmadığı, şikayetçilerin, haciz tarihinden sonra tahakkuk eden kamu alacaklarının sıra cetveli düzenlenirken dikkate alınmaması gerektiği yönündeki iddiasının haklı olduğu, kamu alacağı da olsa ancak, haciz konulduğu tarihte muaccel olan alacak miktarı yönünden sıra cetveline dahil edilebileceği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde kamu alacaklarının yukarıda belirtilen miktarları esas alınarak sıra cetvelinde yer alacak şekilde icra müdürlüğünce dava dosyasındaki bilirkişi raporları da nazara alınarak yeni bir sıra cetveli yapılması, bilirkişi raporlarından bir suretin kararla birlikte takip dosyasına eklenmesi, cetvel düzenlenirken kamu alacakları için önceden konulan hacizlere sonradan konulan başka hacizlerin iştirakinin söz konusu olamayacağının nazara alınması gerektiği belirtilerek, şikayetin kısmen kabulü ile 05.09.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde bulunan kamu alacaklılarının haciz tarihindeki alacak miktarları esas alınarak, daha önceden bu kurumlara doğrudan yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra haciz tarihlerine göre yeni sıra cetvelinin icra müdürlüğünce yapılmasına, davacı vekilinin paranın garameten paylaştırılması ile 3. kişinin İİK 'nın 89/1

.09.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde bulunan kamu alacaklılarının haciz tarihindeki alacak miktarları esas alınarak, daha önceden bu kurumlara doğrudan yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra haciz tarihlerine göre yeni sıra cetvelinin icra müdürlüğünce yapılmasına, davacı vekilinin paranın garameten paylaştırılması ile 3. kişinin İİK 'nın 89/1. maddesi uyarınca haciz ihbarının tebliğinden sonra kamu alacaklısı kurumlara yaptığı ödemelerin de dağıtıma tabi tutulmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Müdürlüğü, ...Müdürlüğü,...Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili ile şikayet olunan ...Merkezi vekili temyiz etmiştir.

1- İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve kendisine pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olup, pay ayrılan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer anlatımla kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir. Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinde, sadece şikayet olunanlardan...Vergi Dairesi Müdürlüğü ve... Müdürlüğü'ne para isabet etmiş olup, diğer şikayet olunanlar ...Merkezi ve....Müdürlüğü'ne pay ayrılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunan ...Merkezi ve....Müdürlüğü yönünden, şikayetçilerin hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/1-h, 115/2 maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Şikayet olunanlar ...Vergi Dairesi Müdürlüğü ve... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

İİK'nın 138. madde hükmü uyarınca, haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılar. Bir diğer anlatımla, haciz tarihinden sonra oluşan alacaklar, önceki hacizden yararlanamaz. Somut olayda, şikayet olunanların hacizlerinin konulmasından sonra doğan vergi alacakları, bu haciz kapsamında değildir. Şikayetçilerin, şikayet olunanlara yönelik şikayeti, Vergi Dairesi Müdürlüklerinin alacağının satış tarihi itibariyle değil, haciz tarihi itibariyle hesaplanması gerektiğine yani, takip hukuku hükümlerine (İİK 138. md.) aykırı hareket etmesi sonucunu doğuran nedenlere dayalı olup, alacağın doğumuna ve gerçek miktarına yönelik değildir. İcra mahkemesince haciz tarihi itibariyle alacak miktarı ile ilgili bilgi ve belgeler ilgili Vergi Dairesi Müdürlüklerinden getirtilerek hesaplanması ya da gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespiti ile bu alacağa paranın icra dosyasına girdiği tarihe kadar işleyecek faizin de eklenmesi ve toplam tutarın sıra cetvelinde dikkate alınması gerekir.

Öte yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanlar ...Vergi Dairesi Müdürlüğü ve... Müdürlüğü'nün sıra cetveline konu alacaklarının dayanağını oluşturan işlem dosyaları eksiksiz olarak getirtilip, uzman bir bilirkişi aracılığıyla incelenerek, adı geçen şikayet olunanların alacak miktarının belirlenmesi ve paylaşıma konu para miktarı da gözetilerek yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde, icra müdürüne yol gösterir nitelikte hüküm kurulması, hüküm fıkrasında da sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekirken, gerekçede yer alması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, gerekçede karara ekleneceği belirtilen bilirkişi raporuna atıf yapılması, HMK'nın 297/1-c maddesi hükmüne de uygun olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ...Merkezi vekili ve....Müdürlüğü vekilinin, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar...Vergi Dairesi Müdürlüğü ve... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar ...Merkezi, ....Müdürlüğü, ...Vergi Dairesi Müdürlüğü ve... Müdürlüğü yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14350, Karar No: 2023/446, Tarih: 18.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14350 E.  ,  2023/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1160 E., 2022/1627 K.

DAVALILAR :1- Anadolu ... Otomotiv Sanayii ve Ticaret A.Ş.

vekili Avukat ...

2- ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 20.10.2021

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/323 E., 2022/142 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı şirket nezninde 20.02.2004 tarihinde Trim bölümünde montaj elemanı olarak çalışmaya başladığını, İş yerindeki tüm istasyonlarda çalışmış ancak ağırlıklı olarak cam montaj ve sökme işlemini manuel şekilde gerçekleştirdiğini, müvekkilinin günde 100-120 kez otobüslerin 20-80 kg ağırlığındaki camlarını tezgah üzerinden alıp başının üzerine kaldırarak monte ettiğini, Müvekkilinin bu işlemi yapmak için gerekli platformun sağlanmasını talep etmişse de işverence bu talebi dikkate alınmadığını, Otobüs içindeki boruların montajını yapmak için diz çökerek havalı el aletleriyle delme ve sıkma işi yaptığını, bu nedenle de ellerinde ve dizlerinde ağrılar ve sinir sıkışmaları meydana geldiğini, ... 1. İş Mahkemesinin 2018/97 Esas sayılı dosyasında müvekkilinin meslek hastalığından dolayı maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin düzenlemiş olduğu 16.10.2015, 03.06.2016, 19.10.2017 tarihli raporlarda müvekkilinin Bilateral Karpal Tünel Sendromu, İmpingement Sendromu, Servikal Disk Bozuklukları, İntervertebral Disk Bozuklukları (Lomber) arızalarının mesleki olduğunun belirtildiğini, 05.04.2019 tarihli Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Raporuna göre; müvekkilinin maluliyetinin %67 olarak belirlendiğini ve bu maluliyet oranı üzerinden kendisine maaş bağlandığını, daha sonra SGK 13.04.2021 tarihli raporu ile müvekkilinin maluliyetinin %0 olduğuna karar verdiğini, İşbu karara karşı taraflarınca 15.12.2020 tarihli dilekçe ile itiraz edildiğini, itizarları sonucunda dosya Yüksek Sağlık Kuruluna sevk edildiğini ve Yüksek Sağlık Kurulu tarafından itirazlarının reddedildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumunun 18.05.2021 tarihli cevabi yazısında Yüksek Sağlık Kurulu tarafından maluliyet oranının %0 olarak tespit edilmesi nedeniyle peşin sermaye değeri bağlanılamadığının belirtildiğini, öte yandan ... 1. İş Mahkemesinin 2018/97 Esas sayılı dosyasında müvekkilinin maluliyet oranına karşı itirazlarını yineleyerek müvekkilinin maluliyetinin tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumuna sevki ile yeniden maluliyet raporu düzenlenmesinin talep edildiğini, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 40968900-101.01.01/2020/108470-2760 sayılı, 18.08.2021 tarihli raporu ile müvekkilinin maluliyet oranının %51 olarak tespit edildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumunun bağlayacağı gelire ilişkin peşin sermaye değeri ... 1. İş Mahkemesinin 2018/97 Esas sayılı dosyasında hesaplanacak maddi tazminatı etkileyeceğinden işbu davayı açma zorunluluğu doğduğunu belirterek müvekkilinin geçirdiği davaya konu meslek hastalığı sonucunda oluşan maluliyet oranının Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 40968900-101.01.01/2020/108470-2760 sayılı 18.08.2021 tarihli raporu doğrultusunda %51 olduğunun tespiti ile kurum işleminin iptaline, müvekkiline maluliyet oranına göre maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1-Davalı ... Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. cevap dilekçesinde; davacı şahısın davalı iş yerinde 20.02.2004 tarihinden itibaren sigortalı olması sebebi ile, 506 sayılı Kanun'un 53/B maddesi kapsamında malüliyet aylığı almaya hak kazanamadığı tespit edilmiş olup, yapılan işlem kanuna ve esasa uygun olduğunu, 506 sayılı Kanun'un 53/B maddesinde "Bu Kanun kapsamında ilk defa çalışmaya başladıkları tarihte mevcut hastalık veya arızası bulunanlar bu hastalık veya arızasının malul sayılmayı gerektirecek düzeyde olmadığını Kurum veya Kurum dışındaki hastanelerden işe girmeden önce alınmış, usulüne uygun sağlık raporu ve dayanağı tıbbi belgelerle kanıtlamakla yükümlüdürler. Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalılar bu hastalık veya arızaları nedeni ile malullük sigortası yardımlarından yararlanamazlar." şeklinde düzenleme mevcut olduğunu, Nitekim Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2015/6913 Esas, 2016/2297 karar ve 18.02.2016 tarihli ilamında özetle "Davacı, kurum işleminin iptaliyle malullük oranın % 84 olduğunun tespitiyle mallullük aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir. Bu Kanun kapsamında ilk defa çalışmaya başladıkları tarihte mevcut hastalık veya arızası bulunanlar bu hastalık veya arızasının malul sayılmayı gerektirecek düzeyde olmadığını Kurum veya Kurum dışındaki hastanelerden işe girmeden önce alınmış, usulüne uygun sağlık raporu ve dayanağı tıbbi belgelerle kanıtlamakla yükümlüdürler. Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalılar bu hastalık veya arızaları nedeni ile malullük sigortası yardımlarından yararlanamazlar.” düzenlemesi yer almaktadır. Somut olayda, davacının SSK kapsamındaki sigortalılığının 12.07.2005 tarihinde başladığı ve davacının maluliyet başlangıç tarihinin 02.04.1997 tarihi olduğu, maluliyetini gerektirir rahatsızlığı ile sigortalı çalışmaya başladığı anlaşıldığından 5510 sayılı Kanun'un 25. maddesi ve 506 Sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince maluliyet aylığı bağlanmasının mümkün olmadığı, ayrıca 5510 Sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinde yer alan 15 yıl sigortalılık ve 3600 gün prim ödeme şartlarının da davacı bakımından oluşmadığı görülmektedir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekir." mezkür yargıtay ilamı doğrultusunda davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini savunduğu anlaşılmıştır.

2-Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 121. maddesine göre dava dilekçesinde gösterilen ve davacının elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte harç ve vergiye tabi olmaksızın davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş örneklerinin veya sadece örneklerinin dilekçeye eklenerek, Mahkemeye verilmesi ve başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer almasının zorunlu olduğunu, davacı "Belgelerin birlikte verilmesi" kuralını düzenleyen bu hükme aykırı hareket ettiğini ve dava dilekçesinde belirttiği ekleri taraflarına tebliğ ettirmediğini, Yargıtayın yerleşik kararlarına göre iş kazası ve meslek hastalığının tespiti ile iş göremezlik oranının tespiti için açılan davalarda SGK’nın da hasım olarak gösterilmesinin gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, anılan usulü eksiklik nedeni ile de davanın reddinin gerektiğini, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olduğunu, müvekkili şirket nezdinde çalıştığı hiçbir bölüm meslek hastalığına yakalanmasına neden olacak nitelikte olmayıp iddia edilen hastalık meslek hastalığı olmadığı gibi müvekkili nezdinde ifa edilen işten kaynaklı da olmadığını, davacının 20.02.2004-30.11.2017 tarihleri arasında müvekkiline ait işyerinde çalıştığını, dava dilekçesinde belirtilen meslek hastalığı tanımlamasına ve bu nedenle zarara uğranıldığı iddialarına itiraz ettiklerini, davacı Montaj İşçiliği-A- görev tanımı ile çalışmakta olup yaptığı işin meslek hastalığına sebep olmasının kesinlikle mümkün olmadığını, ...'nun 2004 yılından beri fabrikalarında çalıştığını, bunun 3 senesin de yeni araç dizaynı ve imalatı yapılan Prototip atölye de, diğer sürelerde de Midibüs trim bölümün de çalıştığını, bu bölüm ürettikleri midibüslerin iç aksamlarının ( kontrol paneli, döşeme, koltuk, aydınlatma-ısıtma elemanları, cam, perde vb.) montajının yapıldığı bölüm olduğunu, yaklaşık 115 kişi bu hatta çalıştığını ve hattın 17 istasyondan oluştuğunu, günlük üretimlerinin 8 -11 araç arası değiştiğini, davacının yaptığı işin meslek hastalığına sebep olması kesinlikle mümkün olmadığını, aksi halde 15-20 yıldır fabrikada personelin tamamının benzer şekilde boyun ağrısı, bel ağrısı hastalığına yakalanması gerektiğini, böyle bir tek vaka dahi söz konusu olmadığını, davacının müvekkili ... Otomotiv San. ve Tic. AŞ nezdinde çalıştığı dönemde yaptığı iş otomotiv montaj işçiliği olup çalışma ortamı kesinlikle meslek hastalığına yakalanmasına sebep olabilecek nitelikte olmadığını, bu nedenle davacı tarafça ortaya atılan asılsız ve mesnetsiz iddiaları kabul etmediklerini, davanın reddini talep ettiklerini, davacının iddia ettiği hastalığın çalışma şartlarına bağlı olmaksızın da ortaya çıkan hastalıklardan olup öncelikle davacının tıbbi geçmişinin araştırılmasını, yaptığı işle ve çalıştığı ortamla ilişkisi bulunmadığının tespitinin gerektiğini, nitekim davacıya ait işyeri özlük dosyası içerisinde sunulan ..

... Kocaeli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü İzmit Sosyal Güvenlik Merkezinin 18.05.2021 tarihli yazısında davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %0 olarak tespit edildiğini, yine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 10.03.2021 tarihli ve 20221/4152 Sayılı raporunda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranın %0 olduğuna karar verildiğini, dava dilekçesinde bahsi geçen Adli Tıp Üst Kurulunun 18.08.2021 tarihli Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından hazırlanan 40968900-101.01.01/2020/108470-2760 sayılı Adli Tıp Mütalaası'na itirazlarını sunduklarını ve itirazları doğrultusunda denetime elverişli, somut olayın özelliklerine uygun rapor tanzimi için dosyanın alanında uzman üniversite hastanelerinden oluşturulacak heyete sevk edilmesinin talep edildiğini, davacının meslek hastalığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının bu iddialarını ispat edemediğini, Müvekkili işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi aldığını, koruma araç ve gereçlerini noksansız olarak bulundurduğunu, bu kapsamda müvekkili şirketin İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 59. maddesi gereğince meslek hastalıklarının meydana gelmesine sebep olan işlerde çalışanların maruz bulundukları tehlike ve zararlara karşı alınacak genel koruyucu tüm tedbirleri almakta ve bu tedbirlere uyulup uyulmadığına ilişkin denetlemelerini ve yükümlülüklerini harfiyen yerine getirdiğini, Müvekkili şirketin çalışanları ve adaylarına eğitmen tarafından ergonomi ölçümlerinin yapıldığını, burada kısaca bel/boyun çevirme açıları, el sıkma gücü, ayak bileği kaldırma gibi kriterlerde ölçümleri alındığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini savunduğu anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meslek hastalığından dolayı ... 1. İş mahkemesinde atk raporları aldırılmış olup, mahkemece yeniden rapor aldırılmamıştır. Aldırılan raporlar uyarınca davacıda görülen Bilateral Karpal Tünel Sendromu ve İmpingement Sendromu Arızalarının meslek hastalığı olduğu ve maluliyetinin 07.12.2019 dan itibaren %51 (yüzdeellibir) olduğunun tespitine karar verilmiştir. Ancak davacının maaş bağlanması talebi yönünden ise, maluliyet tespitine ilişkin mahkememizce verilen kararın kesinleşmesinden sonra kurumun maaş bağlamaması durumu ortaya çıkar ise davacının bu talebini ileri sürmesi mümkün olup, şu aşamada hukuki yarar bulunmadığından bu talebin reddine karar verilerek, davanın kısmen kabul, kısman reddi ile, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 40968900-101.01.01/2020/108470-2760 sayılı 18.08.2021 tarihli raporuna göre davacıda görülen Bilateral Karpal Tünel Sendromu ve İmpingement Sendromu Arızalarının meslek hastalığı olduğunun kabulü ile maluliyetinin 07.12.2019 dan itibaren %51 (yüzdeellibir) olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı ... Otomotiv San. ve Tic. A.Ş istinaf dilekçesinde Hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, yeniden bilirkişi incelemesi yapılması taleplerinin dikkate alınmadığını, ispat hakları hiçe sayılarak hüküm kurulduğunu, eksik inceleme ile deliller toplanmadan karar verildiğini, davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığını, Adli Tıp ikinci üst kurulu raporunda delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü, davacının çalıştığı görevlerin hiçbirisinin meslek hastalığına sebep olabilecek nitelikte olmadığını, çalışma sırasında kullanılan “havalı tabanca” gibi araç-gereçlerin “bilateralkarpal tünel sendromu ve impingementsendromu”na sebebiyet vermeyecek mahiyette olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2-Davalı Kurum Başkanlığı istinaf dilekçesinde: Somut olayda, davacının SSK kapsamındaki sigortalılığının 12.07.2005 tarihinde başladığını ve davacının maluliyet başlangıç tarihinin 02.04.1997 tarihi olduğunu, maluliyetini gerektirir rahatsızlığı ile sigortalı çalışmaya başladığı anlaşıldığından 5510 Sayılı Kanun'un 25. maddesi ve 506 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince maluliyet aylığı bağlanmasının mümkün olmadığını, ayrıca 5510 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinde yer alan 15 yıl sigortalılık ve 3600 gün prim ödeme şartlarının da davacı bakımından oluşmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç