muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14238, Karar No: 2018/17439, Tarih: 09.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14238 E.  ,  2018/17439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılında davalı şirketin ... Müessese Müdürlüğünde genel hizmetler işçisi olarak işe başladığını, 18.08.2004 tarihinde kadrosunun ... ... Yakası ... Dağıtım İşletmesi Koordinatörlüğü emrine verildiğini, ancak bu tarihten bu güne ...’da görev yaptığını, davalı ile ... Sendikası arasında yapılan ...’e göre geçici görevlendirilen müvekkiline ... harcırahının ödenmesi gerektiğini, 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli ...’in 105. maddesine göre Bütçe Kanunu ile Harcırah Kanunu hükümleri çerçevesinde işçilere geçici ve sürekli görev yolluklarının ödenmesi gerektiğini, müvekkiline ... harcırahının ödenmemesinin .... ve Harcırah Kanunu hükümlerine aykırı olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin dava hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla 18.08.2004 tarihinden bu güne kadar ödenmeyen ... harcırahı alacağına karşılık 10.000,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fiili olarak 1994 yılından beri ...’da çalıştığını, her ne kadar 18.08.2004 tarihinde kadrosu ... ... Yakası ... Dağıtım İşletmesi Koordinatörlüğü emrine verilmişse de ... ... Müessese Müdürlüğünden ayrılmadığını, aynı yerde çalışmaya devam ettiğini, ... ve Harcırah Kanununda öngörülen ... yardımının bir yerden bir yere nakil olan işçiler için geçerli olduğunu, oysa davacının fiili olarak nakli söz konusu olmadığını, ... masrafının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının toplu iş sözleşmesi uyarınca geçici görev harcırahı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Dosyada bulunan, 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde yürürlükteki 14. dönem toplu iş sözleşmesinin incelenmesinde, 105. maddesinde, "İşçilere geçici ve sürekli görev yollukları Bütçe Kanunu ve Harcırah Kanunu hükümleri uyarınca ödenir (I.J,'). Geçici görev yolluğu alan işçilerin hu görevin devamı süresince yaptıkları fazla çalışmalara ait ücretleri ile tatil günü ücretleri ... hükümlerine göre ödenir (2.f.). Geçici görevle gönderilen işçilere seyahate çıkmadan önce bu görev için tahakkuk edecek yolluklarından mahsup edilmek üzere yeleri kadar avans ödemesi yapılır. Yolluk avansının yasal süresi içinde mahsup edilmesi zorunludur " yer almaktadır.

Geçici Görev Harcırahının Kapsamı 6245 sayılı Harcırah Kanunun 5. maddesinde,” harcırah, ... masrafı ve yevmiyeyi kapsamaktadır.” 6. Maddesinde,“ harcırah hesabında esas tutulacak yolun kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, gidip gelmeye en uygun ve kullanılması mûtat olan ... ve taşıt araçları üzerinden verileceğine değinmektedir (l.f.). Gidip gelmeye en uygun ve kullanılması mûtat olan bu yoldan hem muayyen, hem gayrimuayyen tarifeli taşıt işletilmekte ise harcırah hesabında muayyen tarifeli taşıt esas alınır (2.f.).” 14. maddesinde, "Birinci maddede yazılı kurumlara ait bir vazifenin ifası maksadıyla muvakkaten yurt içinde veya dışında başka bir yere görevlendirilenlere" geçici görev harcırahı ödeneceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının davalı işverenin ... Müessese Müdürlüğü’nde genel hizmetler işçisi olarak görev yaparken, 18.08.2004 tarihinde ... ... Yakası ... Dağıtım İşletmesi Koordinatörlüğü emrinde genel hizmetler işçisi olarak görevlendirildiği, daha sonra davacının 24.08.2014 tarihinde ... Müessese Müdürlüğü’nde harcırah verilmemek kaydıyla geçici olarak görevlendirildiği anlaşılmıştır. Dosyada bulunan belgeler ile davacının dava dilekçesinde ... iline kadrosunun alınmasına rağmen ...’a gitmediğine ilişkin beyanı birlikte değerlendirildiğinde, davacının fiilen ... ilinde çalışmasının devam ettiği, ...’a nakil olmadığı bu nedenle çalışmasının geçici çalışma olarak değerlendirilemeyeceği ve geçici görev harcırahına hak kazanmadığı gözetilmeden davanın reddi yerine yazılı şekilde kabule dair karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3540, Karar No: 2012/5744, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3540 E.  ,  2012/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 25.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1422 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kuruma eksik pay ayrıldığını ileri sürerek,sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, bu konuyla ilgili başka bir dava olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi taraf ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 19.04.2011 gün ve 12484 sayılı yazısıyla alacak miktarının 13.04.2011 gün ve 11153 sayılı yazıyla bildirilmiş olmasına rağmen, yazı cevabı araştırılmaksızın sıra cetveli hazırlanmış olduğu, 18.03.2011 tarihinden sonraki döküm cetveli de getirtilerek net miktarı belirlenecek alacağa göre sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği, noksan araştırmayla sıra cetvelinin düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan temyiz etmiştir.

1- Talep, İcra ve İflas Kanunu'nun 142/3 maddesine dayalı olarak sıra cetvelindeki sırayı şikayet niteliğinde olup, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca sıra cetvelinin tebliğinden itibaren (7) gün içinde şikayette bulunulmalıdır. Sıra cetveli şikayetçi kuruma 20.04.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, şikayet başvurusu ise yasal 7 günlük süre geçtikten sonra 29.04.2011 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır. Şikayet süresi hakdüşürücü nitelikte olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Bu durumda, mahkemece, şikayetin yasal süre içinde yapılmadığı gözetilerek süre yönünden şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4200, Karar No: 2019/1037, Tarih: 20.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4200 E.  ,  2019/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10/05/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası kapsamına giren suç 765 ve 5237 sayılı Yasanın her ikisinde suç olarak tanımlanmıştır. 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerine göre kesintili zamanaşımı süresi 7 yıl 6 ay, 5237 sayılı TCK’nin 66 ve 67. maddelerine göre ise kesintili zamanaşımı süresi 12 yıl olarak öngörülmüştür.

Buna göre; 765 sayılı TCK zamanaşımı yönünden lehtedir.

Ancak; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda dava zamanaşımı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinde durmaya başlayıp denetim süresi içinde kasten yeniden suç işlemediği, yükümlülüklere uygun davrandığı takdirde denetim süresi sonunda, denetim süresinde kasten yeniden bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde ise suç işlemediği veya yükümlülüklere aykırı davrandığı tarihte dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlayacaktır.

Somut dosyamızda, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine muhalefet suçunun 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımına tabi olduğu, suçun işlendiği 24.02.2005 tarihinde başlayan zamanaşımının 24.08.2012 tarihinde dolduğu, buna karşı sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 22/07/2010 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 07/08/2011 tarihi arasında 1 yıl 16 günlük zamanaşımı süresinin durduğu, bu sürenin kesintili zamanaşımına eklenmesi halinde sanık hakkında açılan kamu davasının 09.09.2013 tarihinde zamanaşımına uğradığının dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19673, Karar No: 2015/21029, Tarih: 01.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19673 E.  ,  2015/21029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.05.2015

No : 2014/74-2015/177

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

./..

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 01.02.2011 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %40’ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (1) nolu bendinden sonra gelmek üzere “Takip tutarı üzerinden %40 oranına göre hesaplanan 5.788,99 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6371, Karar No: 2025/10867, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/6371 E.  ,  2025/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/483 E., 2023/108 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/64 E., 2021/21 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6621, Karar No: 2012/6751, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6621 E.  ,  2012/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ            : 25/03/2010

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne, davalı P.A.yönünden ise davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesine, duvar ve kömürlüklerin yıkımına, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, davalı P.A. yönünden ise davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 18 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, komşu  1 parsel sayılı taşınmazda bir kısım davalıların kat maliki oldukları, davacının maliki olduğu taşınmaza davalıların taşkın yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteği ile eldeki davayı açtığı, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, taşınmazın çekişmeli kısmına yönelik olarak eldeki davanın bir kısım davalıları tarafından davacı aleyhine TMK’nun 724. maddesine dayalı olarak Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 E. sayılı dosyası ile temliken tescil davası açıldığı ve halen derdest olduğu, eldeki davada yıkım isteği de bulunduğu gözetildiğinde anılan davadaki kararın bu davayı doğrudan etkileyeceği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, eldeki dava ile Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 E. sayılı temliken tescil davasının birleştirilerek görülmesi, ya da bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı ve bir kısım davalıların temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22545, Karar No: 2016/3746, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22545 E.  ,  2016/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av.... 1-... Vasisi ... 2-... Vasisi ... 3-... Vasisi ... 4-Yusuf Eren 5-... Vasisi ... arasındaki dava hakkında... İş Mahkemesi’nden verilen 21.03.2013 günlü ve 2007/710-2013/175K. sayılı hükmün, davalılar ... ve ... Vasileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımızda davalılardan ... ve ...’a vasi atandığı, temyizin ise doğrudan davalılar tarafından yapılarak hiç harç yatırılmadığı, buna göre öncelikle bu davalıların vasilerine ayrı ayrı muhtıra tebliği yoluyla vasinin kararı temyiz etmesi halinde temyiz talebi de değerlendirildikten ve harcın tamamlanması ile dosyanın gönderilmesi aksi halde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın süresinde tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin red edileceği ve bu kararın da temyiz edene bildirildikten sonra dosyanın gönderilmesi gereğinden bahsedilmiş olmasına rağmen, mahkemece diğer eksiklikleri giderilmekle yetinilmiş, ancak davalıların yaptığı temyiz taleplerine istinaden yatırılması gereken harçların muhtıraya rağmen yatırılmadığı hususuna dikkat edilmeksizin ve bu davalıların temyizi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, herhagi bir karar verilmeksizin gönderildiği dikkate alınarak, bu davalıların temyizi hakkında karar verilmesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3’üncü maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun anılan (434) maddesinde öngörülen prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.