muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21626, Karar No: 2017/25211, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21626 E.  ,  2017/25211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19108, Karar No: 2012/5154, Tarih: 01.03.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/19108 E.  ,  2012/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazı 10.9.2005 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, kiralarken davalıya devir bedeli ve depozito adı altında 100.000TL verdiğini, kiralayanın da bu yeri başkasına sattığı taktirde bu meblağı aynen iade edeceğini taahhüt ettiğini, davalının bu yerin mülkiyetini ... Cemiyetine bağışladığını, 100.000TL’yi taahhüdüne rağmen iade etmediğini ileri sürerek, 100.000TL’nin miras hak ve hisseleri nispetinde davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini dilemiş, bir kısım davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 100.000TL’nin dava tarihi olan 01.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte miras payları oranında davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası

2011/19108-2012/5154

altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Bu hükümler kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Anılan yasal düzenlemeler dikkate alındığında somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken, 100.000TL’nin miras payları oranında ve müteselsilen davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmek suretiyle tereddüt ve çelişki yaratılmıştır. Öyle olunca mahkemece az yukarda açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda, çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.485.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13079, Karar No: 2020/17865, Tarih: 02.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13079 E.  ,  2020/17865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve iştirak halinde hareket ettikleri sabit olmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin ...Devlet Hastanesinin 02.01.2013 tarihli deri ve zührevi hastalıklar uzmanı tarafından düzenlenen "Sol kaş üzerinde yaklaşık 3,5 cm boyutunda lineer kesiye bağlı skatris mevcut." şeklindeki adli raporun yaranın sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta fark edilir nitelikte olup olmadığı hususunu ve yaranın özelliklerini denetime imkan verecek şekilde içermemesi ve "...minimal düzeyde skar bırakır." şeklindeki ifade ile yetinilerek mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda açıkça tespitte bulunmaması karşısında, bu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne bizzat sevkiyle yaralanmasının özellikle "yüzde sabit ize" neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde raporu aldırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdurun, sanık ...'nin işlettiği birahanede sanık ...'nin kız arkadaşı olan temyiz dışı müşteki ...'a küfretmesi ve tokat atması üzerine çıkan kavgada sanıklar tarafından yaralanması karşısında; TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık ... lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Mağdurun yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4) Sanıkların TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen "6 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında hesap hatası yapılarak "12 ay" hapis cezası yerine "2 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi ve ceza miktarının 5 yılın altında kalması nedeniyle TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca "5 yıl"a çıkartılması gerekirken "3 yıl"a çıkartılması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Sanıkların TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen "6 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında hesap hatası yapılarak "12 ay" hapis cezası yerine "2 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi ve ceza miktarının 5 yılın altında kalması nedeniyle TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca "5 yıl"a çıkartılması gerekirken "3 yıl"a çıkartılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 02.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16678, Karar No: 2013/8471, Tarih: 03.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16678 E.  ,  2013/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aracının hızını yolun durumuna uydurmadığı ve dikkatini yeterince seyir yönüne vermediğinden kazanın oluşunda tali kusurlu olduğunu belirten 25/11/2010 tarihli bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede, yeniden kusur raporu alınması gerektiği hususundaki görüşe iştirak edilmemiş, hakkında usulüne uygun olarak katılma kararı verilen ...'un isminin gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışılığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4086, Karar No: 2018/4483, Tarih: 14.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4086 E.  ,  2018/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.166,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.11.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili talebi ile yürütülen icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkindir. Davacı ticaret şirketi davalı ise konut yapı kooperatifidir.

Dava, öncelikle asliye ticaret mahkemesinde açılmış, mahkemece, 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesine göre davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c maddesine göre de mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, davanın usulden reddine, dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine asliye hukuk mahkemesince yargılamaya devam edilerek esasa ilişkin hüküm kurulmuş ve verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna gidilmiş ve ... Bölge Adliyesi Mahkemesi tarafından dosyanın temyiz incelemesine tabi olduğundan bahisle doğru şekilde Dairemize gönderilmiştir.

Ticari davalar, asliye ticaret mahkemelerinde görülür. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 5. maddesinde asliye ticaret mahkemeleri, hukuk mahkemeleri içinde sayılmıştır.

Mahkemece dava ticari dava olarak nitelendirilmemiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından eldeki dava ticari dava niteliğinde olmadığından genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle asliye ticaret mahkemesinin görevsizlik kararı onanmıştır. O halde, önemli olan ve çözülmesi gereken husus; davanın ticari dava olup olmadığıdır.

Ticari davalar, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1. maddesinde sayılmış olup, buna göre, “Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın aynı maddenin a, b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan davalar” ticari dava olarak adlandırılmıştır.

Ticari davalar, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1. maddesinde sayılmış olup, buna göre, “Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın aynı maddenin a, b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan davalar” ticari dava olarak adlandırılmıştır.

TTK’nın 4. maddesine göre; ticari davaların iki grup altında incelenmesi mümkündür. Bunlar; tarafların sıfatına ve işin ticari işletmeyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın ticari sayılan davalar (mutlak ticari davalar) ile ticari sayılması için en azından bir ticari işletmeyi ilgilendirmesi gereken davalar ve her iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğan davalar (nispi ticari davalar)dır (Ticari Dava, s.8-9 Dr..., ... 2013).

Mutlak ticari dava; tarafların tacir olup olmadıklarına ve dava konusu edilen işin ticari nitelikte olup olmadığına bakılmaksızın ticari dava olarak sayılan davalar olup, TTK’nın 4/1. maddesinde a ve f bentlerinde 6 bent halinde sayılan dava türleri mutlak ticari davadır. Örneğin; acentelikle ilgili davalar, deniz ticaretine ilişkin davalar, sigorta hukuku ile ilgili davalar, taşınır rehni karşılığında ödünç verme işlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar, rekabet yasağından kaynaklanan davalar, yayım sözleşmesine ilişkin davalar, kredi mektubu ve kredi emrinden doğan davalar, alım satım komisyonuyla ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar, fikri mülkiyet hukukundan kaynaklanan davalar, borsa, sergi, pazarlar ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar ve nihayet bankalara ilişkin uyuşmazlıklardan kaynaklanan davalar mutlak ticari davalardır. Bundan başka; özel kanun hükümleri gereği ticari sayılan davalar da bulunmaktadır. Örneğin; Kooperatifler Kanunu’nun 99. maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalar, İcra İflas Kanunu’ndan kaynaklanan iflasa ilişkin tüm davalar da mutlak ticari dava sayılmaktadır.

Nisbi ticari dava ise; tarafları tacir olan ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan uyuşmazlıklar nisbi ticari dava olarak adlandırılmaktadır.

Yeni TTK’nın gerekçesinde; ticari davalar ile ticari olmayan hukuk davalarını ayırmada kullanılan kıstasın “bir yandan her iki tarafın tacir sıfatı ve uyuşmazlığın konusunu teşkil eden işin bu sebepten dolayı ticari sayılması keyfiyeti, diğer yandan tarafların sıfatına bakılmaksızın sadece işin ticari mahiyeti” olduğu açıklanmıştır (Ticari Dava, s-24, Dr. ...).

Bu anlamda bir davanın nispi ticari dava sayılabilmesi için; uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Bu anlamda bir davanın nispi ticari dava sayılabilmesi için; uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Bu açıklamalardan hareketle kimler tacirdir? Sorusu önem kazanmaktadır. Tacir, TTK’nın 12/1. maddesinde “Bir ticari işletmeyi kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir” şeklinde tanımlanmıştır. Tacir, gerçek kişi olabileceği gibi, tüzel kişide olabilecektir. Tüzel kişi tacir, TTK’nın 16. maddesinde tanımlanmıştır. Bu tanımda ilk olarak ticaret şirketleri yer almaktadır. Ticaret şirketleri ise TTK’nın 124/1. maddesindeki “Ticaret şirketleri; kooperatifler, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibarettir” şeklinde sayılmıştır. Aynı maddenin 2 fıkrasında kooperatif şirketleri şahıs şirketi veya sermaye şirketi olarak tanımlanmıştır.

Sayın çoğunluk; davacı kooperatifin ticaret şirketi olmadığı görüş ve düşüncesi ile davanın ticari dava olmadığı bu nedenle genel mahkemede davaya bakılması gerektiği görüşündedir.

Ne var ki, TTK’nın 124. maddesinin gerekçesi incelendiğinde kooperatiflerin hiçbir ayrıma tabi tutulmaksızın ticaret şirketi olduğu ve tacir sayılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Önemine binaen TTK’nın 124. maddesinin gerekçesini aynen buraya almakta fayda bulunmaktadır. “TTK’nın 124. madde gerekçesi; Maddenin birinci fıkrası 6762 sayılı Kanun’un 136. maddesinin tekrarından ibarettir. Hükümde yer alan “kooperatif şirket” ibaresi ile ilgili, tartışma, 2004 yılında çıkarılan 5146 sayılı Kanun’la (07.05.2004 tarihli RG ve 25455 sayılı), Kooperatif Kanunun’da yapılan değişiklikle son bulmuştur. Çünkü, anılan Kanun kooperatifin şirket olduğunu belirtmiştir (Koop K m.1). Gerçi anılan Kanun’un 1. maddesinde kooperatifin şirket olduğu ifade edilmekte, ticaret şirketi olup olmadığı hususu açık bırakılmaktadır. Bu boşluk dolayısıyla, bir tartışma başlatılabilir ve kooperatifin ticaret şirketi olmadığı teorik olarak ileri sürülebilir ve 124. maddenin kooperatifi ticaret şirketi kabul etmesi eleştirilebilir. Ancak, böyle bir tartışma kooperatif şirketin niteliği tartışmasını davet eder. Anılan şirket adî şirket olamayacağına göre Türk hukukunda üç kategori şirket ortaya çıkmış olur. Kooperatif şirkete uygulanacak hükümler sorunu da diğer sorunların ortaya çıkmasına sebep olur. Tasarı, tüm bu çözümün güç sorunları ortadan kaldırmak amacıyla kooperatifin ticaret şirketi olduğunu hükme bağlamıştır”

Sonuç olarak;davacı ticaret şirketi, davalı ise konut yapı kooperatifidir. Davacının tacir olduğu konusunda herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Davalı konut yapı kooperatifinin de TTK’nın 124/1. maddesinin gerekçesi ile ilmî içtihatlar birlikte değerlendirildiğinde tacir olduğu anlaşılmakla her iki tarafı tacir olan ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olan eldeki davanın nispi ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından davanın Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği görüşünde olduğumdan Yargıtay incelemesinden geçmeden kesinleşen kararının kaldırılarak dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmek üzere kararın usulden bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan (esasa ilişkin onama yönündeki aynı görüşü paylaşmama rağmen) sayın çoğunluğun esası inceleme yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/9557, Karar No: 2011/9017, Tarih: 19.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9557 E.  ,  2011/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2009 gün ve 2007/339-2009/111 sayılı kararının temyiz istemini reddeden Daire’nin 25.04.2011 gün ve 2009/12758 - 2011/4947 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların, davacının dava dışı Nazlı Ltd. Şti.'nde bulunan hisselerinin yine dava dışı ...'na devrine ilişkin olarak 23.10.2007 tarihli bir "Ön Protokol" imzaladıklarını ve bu amaçla müvekkilinin davalıya toplam (1.200.000.00) YTL bedelli 6 adet çek verdiğini, ancak daha sonra tarafların hisse devir bedelinin nakden ve peşinen ödenmesi hususunda anlaşarak Beyoğlu 3 ncü Noterliği'nin 24.10.2007 tarih ve 30497 yevmiye nolu noter devir sözleşmesinin imzalandığını, noter devir sözleşmesinden anlaşılacağı üzere davalının hiçbir alacağının kalmadığını, buna rağmen davalının aldığı çekleri iade etmediğini ileri sürerek, keşidecisi davacı olan Şekerbank Erzurum Şubesi'nin muhatabı bulunduğu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı itibariyle yetkili mahkemenin Üsküdar Mahkemeleri olduğunu ve TTK'nun 4 ncü maddesi uyarınca da davaya bakmaya görevli mahkemenin Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve ayrıca da 23.10.2007 tarihli "Ön Protokol" sonrasında protokoldeki çekler iade edilerek bu kez dava konusu çeklerin verildiğini, (1.200.000.00) YTL değer biçilen hisselerin (250.000) YTL'ye devredildiği iddiasının dinlenemeyeceğini savunarak, davanın reddine ve % 40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, limited şirket hisse devrinin TTK'nun 520 nci maddesi uyarınca düzenlenmesi gerektiği, taraflar arasındaki 23.10.2007 tarihli "Ön Protokol" başlıklı belgenin adi bir belge olup TTK'nun 520 nci maddesi uyarınca geçersiz olduğu, bu sebeple protokol uyarınca verilen çeklerin de geçersiz olacağı, bir an için bu protokol geçersiz olsa bile, davalının daha sonraki bir tarihte düzenlenen noter devir senedinde hisse devir bedelini nakden ve peşin olarak aldığını kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulüyle davacının 6 adet çekten dolayı (1.200.000) TL borçlu olmadığının tesbitine ilişkin olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce temyiz istemi miktar itibariyle rededilmiştir.

Davalı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.