muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24183, Karar No: 2018/20836, Tarih: 19.11.2018

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağı talebi hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde toplam 1 yıl, 5 ay, 27 gün çalışması ve bu çalışma süresine göre de 14 gün ücretli izne hak kazanmıştır. Bizzat davacı vekilinin sunduğu ve davacı imzasını taşıyan 2 ayrı belgeye göre davacının 09/09/2013-25/09/2013 ve 02/12/2013-07/12/2013 tarihleri arasında toplam 19 gün izin kullandığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinin tamamen reddi gerekirken 02/12/2013-07/12/2013 tarihleri arasında izin kullandığına dair belgedeki izin süresinin mahsubu ile bakiye 9 gün izin alacağı bulunduğu kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla kısmen kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/672, Karar No: 2017/423, Tarih: 24.10.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/672 E.  ,  2017/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 93. maddesi gereğince yargılama yapan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.04.2012 gün ve 1-113 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 29.11.2013 gün ve 4953-27367 sayı ile;

"Sanığın idaresindeki otomobille bölünmemiş, hafif eğimli, ıslak zeminli ve sert virajlı yolda, yağışlı havada seyri sırasında, sağa doğru olan viraja girdiğinde ani fren yapması ve zeminin de ıslak olması nedeniyle kontrolünü kaybederek aracının sağ önü ile karşı yönden kendi şeridinde gelen ve katılanın içinde bulunduğu otomobilin sol ön kısmına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; kaza tespit tutanağında yolun orta kısmını kaplayacak şekilde zeminin yağlı olduğu, zeminin ıslak ve yağlı olması nedeniyle sanığın aracın kontrolünü kaybettiği belirtilmiş ise de; olay yerindeki yağın olay öncesinde de orada bulunduğu kabul edilse bile dosyadaki CD'ler, fotoğraflar ve tutanaklar incelendiğinde, eğimli ve virajlı yolda havanın yağışlı ve zeminin kaygan olmasına rağmen sanığın hızını virajlı yol bölümüne girerken azaltmaması ve olay mahallinin olumsuz şartlarını göz önüne almadan seyretmesi nedeniyle olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiği ve sanığın kusurlu olduğunun kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.07.2014 gün ve 252072 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.07.2014 gün ve 252072 sayı ile;

"Yüksek Dairenin bozma kararının yerinde olmadığı değerlendirilmektedir. Yerel mahkeme yapmış olduğu yargılama sonucunda dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun bir karar vermiştir. 5271 sayılı CMK'nun 63. maddesi 'Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re'sen, Cumhuriyet savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcinin istemi üzerine karar verilebilir. Ancak hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukukî bilgi ile çözülmesi olanaklı konularda bilirkişi dinlenemez' şeklindedir. Yüksek Daire uzmanlık gerektiren bir konuda verilmiş olan raporu neden kabul etmediğini kararında açıklamadan ve bu raporu görmezden gelerek yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar vermiştir. Bu şekildeki bir kabulün doğru olmadığı görülmektedir. Eğer uzmanlık gerektiren bir konuda raporlar dikkate alınmayacaksa o zaman bilirkişilik kurumuna gerek bulunmadığının da kabulü gerekmektedir. Sanığının olay sırasındaki hızının kaç kilometre olduğuna ilişkin tarafların beyanlarından başkaca delil bulunmamaktadır. Eğer burada şüpheli bir durum varsa ondan sanığın yararlanması gerekmektedir. Ayrıca yağışlı bir havada zeminin aldığı renk ile zeminde bulunan yağ tabakasının renginin ne şekilde birbirinden tefrik edilebileceği de Yüksek Daire kararında açıklanmamıştır. Ya da sanık aracını kaç kilometre hız ile sürseydi bu kazanın olmayacağı da açıklanmamıştır. Sanığın itiraz dilekçesinin ekinde sunduğu ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporu, bu olay nedeniyle Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava dosyasına sunulan bilirkişi raporunda ve yine benzer bir başka olay nedeniyle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin rapor örnekleri de sanığın olayda kusurunun bulunmadığını belirtmektedir. Bu nedenlerle yerel mahkemenin sanığın beraatine ilişkin hükmü yerinde olduğundan onanması gerekmektedir" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 26.09.2014 gün ve 15078-18816 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; taksirle bir kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosyada;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; taksirle bir kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosyada;

Olay günü saat 09.00 sıralarında, sanığın yönetimindeki otomobil ile yaklaşık sekiz metre genişliğinde, iki yönlü, meskun mahal dışındaki zemini ıslak yolda seyir halinde iken yolun sert virajlı ve zemini yağlı bölümüne geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçip içinde katılanın bulunduğu ve nizami olarak seyreden tanık Ömer'in yönetimindeki otomobil ile çarpıştığı, kaza sonucunda katılanın vücudunda hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

Kaza tespit tutanağında; sanığın yönetimindeki otomobil ile seyir halinde iken olay yerine geldiğinde yolun virajlı olması nedeniyle fren yaptığı, zeminin ıslak ve yağlı olması sebebiyle aracın kontrolünü kaybederek aracının sağ ön kısmı ile karşı yönden gelen tanık Ömer yönetimindeki aracın sol ön kısmına çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, kazanın oluşumunda yolun bakım ve onarımından sorumlu olan kuruluşun 1. derecede kusurlu olduğu; sanığın ise Karayolları Trafik Kanununun 52/b maddesindeki diğer kusurlardan "hızını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ettiği şeklinde görüş bildirildiği, kaza tespit tutanağında yer alan krokide, yolun orta şerit çizgisinden iki şeride de taşar vaziyette yağ tabakası olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda; yol sathındaki yağ tabakasının sonuç üzerinde asli derecede ve tamamen etkili olduğu, kazaya karışan sürücülere ise kusur atfedilemeyeceği şeklinde kanaat bildirildiği,

Olay sonrasına ait fotoğraflara göre; araçların ön kısımlarının ağır hasarlı olduğu,

Anlaşılmıştır.

Katılan ... savcılıkta; tanık Ömer'in idaresindeki araç ile seyrettikleri sırada sanığın yönetimindeki aracın yol ve hava koşullarına uygun olmayacak bir şekilde geldiğini ve virajı alamayarak şeridinden çıkıp içinde bulunduğu araca çarptığını; mahkemede de benzer anlatımlarına ek olarak, yoldaki yağlanmanın olaydan sonra araçlardaki hasar sonucu meydana geldiğini, olayın oluşuna göre sanığın en az 80 km hızla seyrettiğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Tanık ...; sevk ve idaresindeki araç ile normal şekilde seyrederken karşı yönden hızla gelen sanığın yağış nedeni ile kayarak şeridine girip aracına çarptığını,

Tanık ... kollukta; karşı yönden hızla gelen sanığın, aracının kontrolünü kaybedip içinde bulundukları şeride girerek araçlarına çarptığını; mahkemede de benzer anlatımlarına ek olarak, sanığın aracının hızının tahminine göre 80 kilometre olduğunu,

Tanık ...; sevk ve idaresindeki araç ile normal şekilde seyrederken karşı yönden hızla gelen sanığın yağış nedeni ile kayarak şeridine girip aracına çarptığını,

Tanık ... kollukta; karşı yönden hızla gelen sanığın, aracının kontrolünü kaybedip içinde bulundukları şeride girerek araçlarına çarptığını; mahkemede de benzer anlatımlarına ek olarak, sanığın aracının hızının tahminine göre 80 kilometre olduğunu,

Tanık Sema Erdik savcılıkta; eşi olan sanık ...'in kullandığı araç ile seyrederken viraja girdikleri esnada karşı yönden gelen araç ile kafa kafaya çarpıştıklarını; mahkemede de benzer anlatımlarına ek olarak, tahminine göre hızlarının yaklaşık 40 kilometre olduğunu, karşı yönden gelen aracın şeritlerine girdiğini, yolda da ıslaklık dışında ayrıca yağlanma olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... savcılıkta; sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederken yolun sert virajlı bölümüne geldiğinde havanın yağışlı olması nedeniyle yolun kayganlaştığını fark ettiğini, viraja yaklaşırken mecburi olarak frene basarak yavaşladığını, karşı istikametten gelen aracı gördüğünde ise sert bir şekilde frene bastığını, ancak yolun kaygan olması nedeniyle karşı istikametten gelen araçla kafa kafaya çarpıştıklarını, olaydan sonra asfaltın yağlı olduğunu gördüğünü ve yağın etkisi ile otomobilinin kaydığını anladığını; mahkemede de benzer anlatımlarına ek olarak, 40-50 km hızla viraja girdiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nun 22/2. maddesinde taksir; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda ayrıca aranması gereken unsurlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda ayrıca aranması gereken unsurlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi halinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması halinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. 5237 sayılı TCK’nda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hal ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

Uyuşmazlığa ilişkin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “Hızın gerekli şartlara uygunluğunu sağlamak” başlıklı 52. maddesinde;

“Sürücüler:

a) Kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak,

b) Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,

...

Zorundadırlar.

....” hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, yargılamayı gerçekleştiren hâkim, bilirkişilerin belirledikleri kusurun varlığı ya da yokluğu ve kusur oranları ile bağlı olmayıp, bilirkişilerin yapacakları teknik belirlemeler çerçevesinde failin kusurunun bulunup bulunmadığı, varsa kusurunun ne olduğu ve bu kusurun cezanın belirlenmesinde ne derece etkin olacağını, her olayın özelliklerine göre ve kanuni gerekçelerle belirlemelidir. Olayın gerçekleşme şeklini belirleme görevi de hâkime ait olup, bilirkişi ancak bu hususta ortaya koyacağı teknik veriler ile hâkime yardımcı olacak ve tarafların taksirli davranışlarının ve kusur durumlarının nelerden ibaret olduğunu gösterecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay günü, saat 09.00 sıralarında, sanığın yönetimindeki otomobil ile yaklaşık sekiz metre genişliğinde, iki yönlü, meskun mahal dışındaki zemini ıslak yolda seyir halinde iken yolun sert virajlı ve zemini yağlı bölümüne geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçip içinde katılanın bulunduğu ve nizami olarak şeridinde seyreden tanık Ömer'in yönetimindeki otomobil ile çarpıştığı, kaza sonucunda katılanın vücudunda hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, katılan ile tanıklar Ömer ve Ümit'in beyanları, olay sonrasında araçlarda oluşan hasar durumları ve kaza tespit tutanağı birlikte değerlendirildiğinde; oluşa uygun olmayan ve sanığın kusursuz olduğu yönünde görüş bildiren Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora itibar edilemeyeceği cihetle sanığın aracının hızını görüş, yol ve hava durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak seyretmesi nedeniyle kazanın meydana gelmesinde tali oranda kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4131, Karar No: 2018/6148, Tarih: 17.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/4131 E.  ,  2018/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık müdafii Av. ...'ın Tekirdağ 2. Noterliği'nin 21.08.2017 tarih ve 08151 yevmiye numaralı vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak 06.07.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13212, Karar No: 2013/4357, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13212 E.  ,  2013/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2008/464 Esas, 2010/252 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hüküm 27.05.2010 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21795, Karar No: 2018/9560, Tarih: 04.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21795 E.  ,  2018/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; oto kiralama işi yaptığını, maliki olduğu aracın kendisini ... olarak tanıtan kişiye kiraladığını, aracın teslimini beklerken kendisi adına düzenlenen sahte kimlikle ... 2. Noterliğinin 06/05/2014 tarihli araç satış sözleşmesi ile dava dışı ...’e satılıp teslim edildiğini öğrendiğini, aracın elinden çıkması nedeniyle alım satım bedeli kadar zarara uğradığını, davalı noterin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle kusursuz sorumluluğu bulunduğunu belirterek; 30.000,00 TL maddi zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; davacının haksız fiil mağduru olarak birinci derecede asli failden zararın giderilmesini isteme hakkına sahipken kendisine husumetin yöneltilmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, ödeme yapan kişinin davacı olmayıp aracı satın alan dava dışı kişi olduğu, davacının zararının olmadığını, meydana gelen zarardan noter olarak kendisinin ya da işlemi gerçekleştirmiş olan katibin hatalı işlemlerinden değil üçüncü şahısların açıkça suç teşkil eden ağır kusuruda aşan kasti eylemlerinden kaynaklandığını, kusurlu bir işleminin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece; her ne kadar davacı taraf kar yoksunluğu yönünden taleplerini saklı tutmak suretiyle iş bu davayı açmış iseler de esasen davacının oluşan zararının kar yoksunluğu yönünden olduğu, talep edilen araç bedeli yönünden davacının herhangi bir zararının bulunmadığı, her ne kadar araç yolsuz tescil ile dava dışı kişi adına tescil olunmuş ise de bu tescilin dava dışı kişi açısından geçerli bir devrin sonuçlarını doğurmayacağı, şu hale göre aracın mülkiyetinin halen davacı tarafta olduğu, araç bedeline yönelik talebin bu aşamada dinlenme ihtimalinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava; davacının kiraya verdiği aracının, kiralayan tarafından sahte kimlikle noterde düzenlenen araç satış sözleşmesiyle satılması nedeniyle, uğranılan maddi zararın, noterden tazmini istemine ilişkindir.

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.Diğer taraftan Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter; iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tam öğrenmekle yükümlüdür. Noterin sahte belgeler ile işlem yapması ve gerçek maliki iyi tespit edememesi, hatalı ve eksik bir işlemdir.

Dosyanın incelenmesinde; davacının kimlik bilgileri kullanılarak tanzim edilmiş sahte kimlik belgesini kullanan kişi, davacıya ait aracı, davalının noterliğinde yapılan araç satış sözleşmesi ile dava dışı kişiye sattığı, olaydan sonra sahte kimlik belgesi ele geçirilemediği, aracın dava dışı kişi adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş olan noterin daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır. Kamu hizmeti yürüten noterin, daha özenli davranıp gerekli araştırmayı yaparak kimlik belgesinin sahte olup olmadığını detaylı şekilde araştırması gerekmektedir.

Davalı noterin, sahte kimlik belgesine dayanarak satış yapılmış olması özen yükümlülüğünü kusurlu şekilde aksattığını göstermekte olup, noterin eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının kesilmediği, davacının zararının oluştuğu açıktır. Bu nedenle, davalı noterin sorumluluğuna gidilmelidir.

Ancak, araç kiralama işi ile uğraşan davacının da aracını kiralarken kendisinden beklenen özeni göstermediği ortadadır. Zarar görenin kendi menfaatlerini korumak için makul bir insandan beklenen davranışta bulunmayarak zararın meydana gelmesinde veya artmasında etkili olmasına birlikte kusur denir. Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler. (BK m.43/1; TBK'nın 51/1) Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. (BK m.44; TBK m.52)

O halde, mahkemece; davalı noterin, araç satış işlemi nedeniyle kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediği gözetilerek, kamu hizmeti yapan noterin, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi onun sorumluluğunu gerektirdiğinden, davacının uğradığı maddi kayıpların belirlenmesi ve davalıdan tazminine karar verilmesi, bu sırada davacının olaydaki dikkatsizlik ve özensizliğinin bölüşük kusur oluşturduğunun da değerlendirilmesi gerekirken, itibar edilmeyen gerekçeler ile davanın reddine yönelik hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.