muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9691, Karar No: 2013/1229, Tarih: 12.02.2013

mahkemece jeolog bilirkişi raporu yeterli görülüp hükme dayanak alınmışsa da, dava konusu taşınmazların şu anki hali ile de aşırı yağışlarda ve sel gelmesi durumunda, dava konusu bölgede akarsu yatağının daha genişletilmiş ve derin olması sebebi ile etkileyebileceği taşkın alan yine akarsu sınırından itibaren en fazla 5-6 m olduğu, yani bu 5-6 m'lik kısmın pasif dere yatığı içinde kaldığı belirtilmiş olmasına rağmen, taşınmazın dere yatağı içinde mi yoksa dışında mı olduğu açıkça belirtilmediği için yeterli olmadığı gibi, bu 5-6 m'lik kısım dahi fen bilirkişi raporunda işaretlenmemiştir.

Eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece öncelikle, Sulh Hukuk Mahkemesinin 288 sayılı karar ve krokisinin tapu müdürlüğünden getirtilerek davanın taraflarını bağlayıp bağlamadığı değerlendirilmeli, kadastro mahkemesinin 2002/1 Esas - 2009/23 K. sayılı dava dosyası ile davacının dayandığı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları birlikte tapu müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman fen ve jeolog bilirkişi, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kaydı kapsamı Kadastro Mahkemesinin 2002/1 Esas - 2009/23 K. sayılı dosyası ile belirlendiğinden, çekişmeli taşınmazın belirlenen bu sınırlar içerisinde kalıp kalmadığı ve çekişmeli taşınmazın dere yatağı içinde kalıp kalmadığı özel mülke konu olabilecek yerlerden olup olmadığı konusunda bilirkişilerden rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5745, Karar No: 2016/10691, Tarih: 12.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5745 E.  ,  2016/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Adli yardım konusu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. ve müteakip maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ise ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.

Adli yardım kararı, ilgiliye, yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak sorumlu tutulmama, yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet, dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi, davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini imkânlarını sağlar. Mahkeme, talepte bulunanın, yukarıda sayılan hususlardan bir kısmından yararlanmasına da karar verebilir. Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder.

Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden istenir. Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.

Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur. Adli yardımdan yararlanan kişinin haksız çıkması hâlinde, uygun görülürse yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler hâlinde ödenmesine karar verilebilir. Adli yardımdan yararlanan kişi için mahkemenin talebi üzerine baro tarafından görevlendirilen avukatın ücreti, yargılama gideri olarak Hazineden ödenir. (6100 sayılı Yasa Md. 334 ilâ 340).

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK.'nun 336.maddesinin 3.fıkrası uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi Bölge Adliye Mahkemesine ve Yargıtay'a yapılabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.01.2010 gün 2010/19-48 E. 2010/10 sayılı kararı ile de adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmadığı ilk derece mahkemesinin bu yönde delilleri değerlendirerek usuli işlemleri tamamlaması gerektiği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davacı ve davalı vekillleri tarafından temyiz olunmuş, mahkemece 17.02.2014 tarihinde tebliğe çıkarılan ihtarlı yazı ile davacının 7 günlük kesin süre içinde 1.455,00 TL nispi harç, 123,20 TL temyiz başvuru harcı ve 60,00 TL temyiz avansını mahkeme veznesine yatırması, aksi taktirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu ihtar olunmuş, davacı vekili 19.02.2014 tarihinde verdiği dilekçe ile adli yardım talebinde bulunarak karar ve ilam harcını yatıramayacaklarını belirtmiş, mahkemenin 27.03.2014 tarihli kararı ile bu talepler değerlendirilmeyerek davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK 336/3 maddesi ve 2010/19-49 E. 2010/10 K. sayılı Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmadığı, ilk derece mahkemesinin adli yardım talebi konusunda delilleri değerlendirerek usuli işlemlerin tamamlanmasından sonra temyize ilişkin harçlar yönünden karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından mahkemece verilen 07.03.2014 tarihli 2002/650 E. 2013/869 K, sayılı Ek kararın kaldırılmasına, mahkemece adli yardıma ilişkin usuli işlemlerin gereğinin yerine getirilmesi için kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde bu yönleri amaçlayan temyiz nedenleri kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının daha sonra incelenmesine, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7182, Karar No: 2018/9559, Tarih: 17.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7182 E.  ,  2018/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 473 ada 23 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, ilgili Tapu Müdürlüğünden,

2-Dava konusu 473 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin, kamulaştırma evrakının ve bu evrakın tapu malikleri veya mirasçılarına tebliğ edilip edilmediği, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asıllarının veya onaylı bir suretlerinin davalı idare ve ilgili noterlikten,

3-Kamulaştırma bedelinin taşınmaz maliklerine veya mirasçılarına ödenip ödenmediği sorularak, ödeme yapılmış ise; ödeme belgelerinin davalı idare ve ilgili Banka Bölge Müdürlüğü'nden,

Getirtildikten sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6600, Karar No: 2011/17123, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/6600 E.  ,  2011/17123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmasız davalı avukatınca da duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de duruşma pulu olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının 10.04.1999 – 01.05.1999 tarihleri arasında akaryakıt istasyonundan toplam 14.070.13.TL değerinde 5.986.lt süper benzin, 9.973.lt normal benzin, 1.443.lt kurşunsuz benzin ve 67.260.lt motorini davalıya ait ... plakalı tanker ile şoförü ... aracılığıyla aldığını, karşılığında da 30.000.00.TL bedelli 26.01.2001 tarihli keşidecisi ... olan çek verildiğini ancak çekin karşılıksız çıktığını, çeke istinaden icra takibi yaptığını ancak keşideci tarafından sahtelik iddiasında bulunulduğunu, alacağını halen tahsil edemediğini belirterek akaryakıt bedellerinin dava tarihindeki birim fiyatları üzerinden hesaplanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyizi yönünden; Davacı, bu davada teslim fişleri ve faturalara dayanarak davalıya verdiği akaryakıt bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini dilemiştir. Yani davacının iddialarını kabul etmemiştir. Davacı ibraz ettiği mal teslim fişindeki imzaların davalının yanında çalışan şoför ...' a ait olduğunu öne sürmüştür. Mahkemece davalının borca itiraz dilekçesi içeriği ile davacının ibraz ettiği fatura ve mal teslim fişleri üzerinde yeterince inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Gerçekten taraflar arasında yazılı sözleşme olmasa dahi davacıdan fiilen akaryakıt alınmış ve bu akaryakıt davalının işyerinde kullanılmış ise davalı haksız iktisap hükümleri uyarınca davacıya karşı bu akaryakıt bedellerini ödeme konusunda sorumlu olacaktır. Öyle ise mahkemece davacının bu davada dayandığı teslim fişleri ve faturadaki imzaların kime veya kimlere ait olduğu ayrı ayrı davacıdan sorulup tesbit edilmeli imza sahibi kişi veya kişilerin davalı ile olan ilişkileri saptanmalı gerektiğinde imza sahibi kişiler dinlenip imzaların bunlara ait olup olmadığı araştırılmalı inkar halinde HUMK. 308. madde ve devamı gereğince inceleme yapılmalı böylece davacının teslim fişlerinde ve faturalarda belirtilen miktarlar kadar davalıya akaryakıt teslim edilip edilmediği belirlenmeli gerektiğinde davacıya yemin delilini kullanma hakkı hatırlatılmalı böylece sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13635, Karar No: 2013/14590, Tarih: 25.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13635 E.  ,  2013/14590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2012 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı kayyım vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... vekili, davacının binasının bulunduğu arsayı 1975 yılında haricen satın aldıktan sonra üzerinde iyiniyetle bina yaptığını öne sürerek dava konusu 33987 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince iptali ile davacı adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı ... eşi ... kayyımı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı kayyımı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut olayda; dava konusu 33987 ada 15 parsel sayılı taşınmazın ifrazen oluştuğu 2963 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 01.08.1960 tarihinde davalı ... karısı ..., ... çocukları ..., ... ve ... oğlu ... ... adına tespit edilerek 30.07.1987 tarihinde kesinleştiği, 30.07.1987 tarihindeki ıslah imar uygulaması sonucu davalı ... karısı ... adına tapu kaydının oluştuğu, taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde üzerindeki evin davacıya ait olduğuna dair şerh bulunduğu, davacının dava konusu taşınmazı 1975 yılında haricen satın alarak üzerinde ev inşa ettiği anlaşılmaktadır. Kayıt maliki davalıya açık kimlik bilgileri belli olmadığından İzmir Defterdarı kayyım olarak tayin edilmiştir. Dosya içerisinde dava konusu taşınmazla ilgili harici satış senedi bulunmamaktadır. Davacının tanığı ... ... ... ifadesinde, davacının dava konusu yeri 1975 yılında ... isimli bir şahıstan satın alarak üzerine 1977 yılında ev inşa ettiğini belirtmiştir. Çaplı taşınmazda kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez. Davacının da dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olduğunu bilerek bu taşınmaz üzerinde muhdesat oluşturmakta iyiniyetli olduğu kabul edilemez. İyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15328, Karar No: 2011/1615, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15328 E.  ,  2011/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. Maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma neticesi kamulaştırma sahasına mücair alanda kalan taşınmaz ve muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın baraj mutlak koruma alanında (içme suyu) kalıp kalmadığı, kalıyorsa taşınmazın kullanımına sınırlandırma getirip getirmediği, sınırlama getirilmişse bu sınırlandırmaların mahiyeti davalı idareden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8845, Karar No: 2010/15271, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8845 E.  ,  2010/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilip pilon yeri tüm alandan düşüldükten sonra, irtifak hakkı karşılığının taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü olarak hesaplanması gerekirken, zemin yönünden denetime imkan vermeyecek şekilde bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3938, Karar No: 2012/13379, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3938 E.  ,  2012/13379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu isteğin miktar itibariyle reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'un araçlarına borca dayalı icra takibi yaptığını, müvekkili ile davalı ... arasında hiçbir akdi ilişki olmadığını, bononun diğer davalı ...'nin babasına hatır bonosu olarak verilip sonradan davalılarca doldurulduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, icra takibinin Burdur'da yapıldığını ve mahkemenin yetkisiz olduğunu, bononun alacağa karşılık düzenlendiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıların aleyhlerine açılan ceza davasında her ne kadar beraat etmiş iseler de davalılar beyanına göre alacaklı hanesi açık düzenlenen bononun sonradan alacaklı hanesine ... yazılmak suretiyle icra takibine konulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava ve takip konusu bonodaki imza inkar edilmemiştir.

Lehtar hanesi açık olarak bono düzenlenmesi mümkün olup tedavüle çıkarıldığında açık bırakılan yerin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun ispatı keşideci borçluya aittir.

İspat senede karşı senet kuralına göre yapılması gerekir.

Mahkemece açıklanan bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden temlik alacaklısı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3711, Karar No: 2016/2264, Tarih: 02.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3711 E.  ,  2016/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık . katılan .“mide ve duodenum perforasyonuna, karaciğer, pankreas ve vena cava inferior yaralanmasına ve pankreastaki dava konusu olaya bağlı anatomik eksiklik nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, sol el bileğinde radial ve ulnar arter ve sinir kesisine neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı" anlaşılan olayda, TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiği nazara alınmadan 12 yıl hapis cezası verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .katılanlar .,., karşı ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a.yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde sonuç olarak adli para cezası verilmesine rağmen TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile,

b-Sanık hakkında mağdur . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde ise, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 2 nolu bendinin 9. paragrafının tümüyle çıkartılmasına, ayrıca mağdur .yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.