muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/924, Karar No: 2024/579, Tarih: 18.01.2024

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle, temyiz talebinin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerinin yapmış olduğu istihbari çalışmalar kapsamında, sanıklar ... ve ...'ın yüklü miktarda metamfetamin sevkiyatı ve dağıtımı yapacakları, uyuşturucu maddeyi ...'ın ikametine getirecekleri duyumları üzerine fiziki takibe başlanıldığı, sanık ...'ın plakasız motosiklet ile adresin önüne geldiğinde kolluk kuvvetleri tarafından yanına gidildiği esnada kolluk kuvvetlerini fark edip kaçmaya başladığı, daha sonra tekrar ikamet önüne geldiğinde kaba üst araması yapıldığı, üzerinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, sanık ...'ın Ahrandı Sk. üzerinden kaçtığı, oradan Yeşilyurt Cad.'ne bağlandığının görülmesi sebebiyle uyuşturucu maddeyi bu bölge ve çevresine atacağının değerlendirildiği, bölgenin yapılan araştırma ve kontrolleri neticesinde Yeşilyurt Cad. üzerinde park halinde bulunan beyaz renkli 35.. plakalı aracın sağ arka lastiğinin yanında el feneri yardımıyla yapılan kontrolde ... renkli bir 1 adet ağzı kilitli poşet olduğunun görüldüğü, uzmanlık raporuna göre net 60,8 gram metamfetamin etken maddesini içerir uyuşturucu maddenin ele geçtiği olayda, olayın meydana geliş şekli, ele geçen madde miktarının kullanım sınırının oldukça üzerinde olduğu, istihbari bilgi içeriğiyle uyumlu maddelerin bulunduğu, tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunması birlikte değerlendirilmiş, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ile meydana gelen zararın

ağırlığı dikkate alınarak teşdiden sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ağırlığı dikkate alınarak teşdiden sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca akıl hastalığına ilişkin herhangi bir iddiada bulunmaması, mahkemenin bu hususta harici gözleminin olmaması, sanığın güncel adli sicil kaydında kesinleşmiş birçok mahkûmiyet hükmünün bulunması, temyiz isteminden sonra sunduğu evrakın içerisinde, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığının varlığına ilişkin bir raporun yer almaması karşısında, sanığın bu husustaki talebi kabule değer görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Kolluk tarafından yapılan araştırma ve kontrolleri neticesinde Yeşilyurt Cad. üzerinde park halinde bulunan aracın yanında bulunan uyuşturucu maddeye ilişkin, kolluk personeli tarafından göz teması kaybolduktan sonra, sanığın uyuşturucu maddeyi kaçarken bir aracın altına attığını söyleyerek kendi suçunun niteliğinin ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/2394 Esas, 2021/2164 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10968, Karar No: 2017/25406, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10968 E.  ,  2017/25406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7879, Karar No: 2019/11328, Tarih: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/7879 E.  ,  2019/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ALACAKLILAR:..., ..., ....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesi'ne başvurusunda; İİK'nın 24. maddesi kapsamında takip konusu menkullerin aynen teslimi yoluyla, ilama dayalı olan tutarında infaz edildiğini, ancak maktu harç ve vekalet ücreti yerine nispi harç ve vekalet ücreti için muhtıra gönderildiğini muhtıranın ve icra takibinin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetin kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir. Tarafların istinaf başvurusu üzerine davalı yan lehine 3/4 oranı üzerinden icra vekalet ücreti ile %2,27 oranında tahsil harcının hesaplanması gerektiği yönünde karar verilmiştir.

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu aleyhine başlatılan, İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi ilamına dayalı taşınır teslimine ilişkin takipte; menkul mal teslimi yönünden borçluya örnek-2 icra emri, yargılama giderleri yönünden ise örnek 4-5 icra emrinin 02/08/2016 tarihinde tebliği üzerine, borçlu vekili tarafından ilamda belirtilen nama yazılı pay senetleri 09/08/2016 tarihinde yasal süresi içerisinde tam olarak icra dairesine teslim edilmiştir. Alacaklı vekilinin talebiyle 05.09.2016 tarihinde güncel dosya borcu hesaplanıp 29.09.2016 tarihli muhtıra düzenlenmiş, buna göre nispi olarak hesaplanan 188.392,75 TL harç ve 106.605 TL vekalet ücretinin ödenmesi istenmiştir. Borçlu ise; maktu harç ve vekalet ücreti yerine nispi harç ve vekalet ücreti hesaplandığı gerekçesi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir. Taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine de; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, borçlunun istinaf taleplerinin reddi ile alacaklının taleplerinin kısmen kabul kısmen reddi, buna göre de, alacaklının icra vekalet ücretinin ¾ oranı üzerinden ödenmesi ile tahsil harcının %2.27 oranında hesaplanmasının gerektiği yönünde karar verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık; menkul mal teslimine ilişkin icra takibinde, vekalet ücretiyle harcın maktu olarak mı yoksa nispi olarak mı hesaplanacağı hususu oluşturmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık; menkul mal teslimine ilişkin icra takibinde, vekalet ücretiyle harcın maktu olarak mı yoksa nispi olarak mı hesaplanacağı hususu oluşturmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunun 19. Maddesinde; menkullerin teslimi başlığı ile; "bir menkulün teslimine dair icra takiplerinde tahsil harcı menkulün ilamda veya takip talebinde gösterilen değeri bu yoksa takdir edilecek değer üzerinden hesaplanır" düzenlemesi ile Harçlar Kanunu'nun eki olan 1 sayılı tarife 'nin icra ve iflas harçlarını düzenleyen B-1-3-g maddesinde menkul tesliminde icra tahsil harcı oranları tespit edilmiştir. İlgili hüküm gereğince nispi harç alınması yasanın amir hükmü olduğundan bu yönden temyiz itirazları yerinde değilse de; dayanak ilamda “Davacı ... bakımından 3250 adet ve 32.250 TL bedelli davacı ...'ya ait 2600 adet 26.000 TL bedelli davacı ... Turzm. Aş 'ye ait 408.200 adet 4.082.000 TL bedelli nama yazılı pay senetlerinin davalı tarafından TTK nun 487 maddesine uygun olarak düzenlenip bastırılarak davacılara hisseleri oranında ayrı ayrı teslimine" şeklinde nama yazılı pay senetlerinin alacaklıya teslimi yönünden hüküm kurulduğu, borçluya gönderilen ör-2 icra emrinde de, yine nama yazılı pay senetlerinin alacaklıya teslimi yönünden talepte bulunulduğu görülmüştür. Borçluya icra emrinin 02/08/2016 tarihinde tebliğinden sonra, 09/08/2016 tarihinde menkul nama yazılı pay senetlerinin ilgili alacaklı vekiline, tutanak ile aynen teslim edilmiştir.

İİK'nun 24. maddesine göre, taşınır teslimine ilişkin ilam vekil tarafından takip ediliyorsa icrada vekalet ücreti maktu olarak takdir edilir. Ancak taşınır malın aynen teslimi mümkün olmadığından taşınır malın değeri İİK'nun 24. maddesi uyarınca icra müdürü tarafından belirlenmiş ise vekalet ücreti tespit edilen değer üzerinden nisbi olarak takdir edilir. Bu durumda takdir edilen vekalet ücreti maktu vekalet ücretinden az olamayacaktır. Borçluya icra emrinin tebliğinden sonra aynen menkul teslimi gerçekleşmekle icra vekalet ücreti maktu olarak hesaplanacağından, borçluya gönderilmiş olan muhtıranın vekalet ücretinin buna ilişkin kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kaldı ki; İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi,26/5/2016 tarih, 2015/1259 Esas - 2016/401 K.sayılı dayanak ilamda, alacaklı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olmasının da, bu doğrultuda değerlendirilmiş olması gerekmektedir.

Kaldı ki; İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi,26/5/2016 tarih, 2015/1259 Esas - 2016/401 K.sayılı dayanak ilamda, alacaklı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olmasının da, bu doğrultuda değerlendirilmiş olması gerekmektedir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 10/5/2017 tarih, 2017/182 Esas ve 2017/742 K.sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin, 14/11/2016 tarih, 2016/1166 Esas ve 2016/869 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14602, Karar No: 2019/1967, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14602 E.  ,  2019/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16, Karar No: 2010/57, Tarih: 03.02.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/9-16 E., 2010/57 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/9-16 E., 2010/57 K.**

**- İŞÇİLİK ALACAKLARI**- 5219 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR ... [ Madde 1 ]

- 5283 S. BAZI KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA AİT SAĞLIK BİR... [ Madde 4 ]

- 5283 S. BAZI KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA AİT SAĞLIK BİR... [ Madde 5 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 440 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“işçilik alacakları“

“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.12.2007 gün ve 2006/1100-2007/789 sayılı kararın incelenmesi davalı S.G.K. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.07.2009 gün ve 2008/6228 E.-2009/20940 K. sayılı ilamı ile; (...Davacı S.S.K Hastanesinde işçi olarak çalışmakta iken memuriyete geçtiğini, işçilikten kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediği ileri sürerek S.S.K Başkanlığı aleyhine dava açmıştır. Mahkeme de davalı kurum aleyhine hüküm kurmuştur.

19.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5283 Sayılı Yasanın 4.Maddesi ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait tüm sağlık birimleri, 5.maddesi ile tüm personeli ile birlikte Sağlık Bakanlığına devredilmiştir. Aynı yasanın 4/c maddesinde; devredilen kurumların personeli ile ilgili açılmış ve açılacak davalar Bakanlık husumeti ile yürütülür hükmüne yer verilmiştir. Böyle olunca SSK Genel Müdürlüğü personeli olan davacı Sağlık Bakanlığına devredilen personel arasında bulunduğu, dolayısıyla husumetin Bakanlığına yöneltilmesi gerektiği anlaşılmakta ise de bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya yasa gereği hasım olan Sağlık Bakanlığına davayı yöneltmesi için mehil verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı S.G.K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, müddeabihin miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı, önsorun olarak incelenmiştir.

Dava, işçilik alacakları(bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla mesai) istemine ilişkin olup, direnme ve temyize konu miktar 1.115,27 YTL(TL)'den ibarettir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, müddeabihin miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı, önsorun olarak incelenmiştir.

Dava, işçilik alacakları(bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla mesai) istemine ilişkin olup, direnme ve temyize konu miktar 1.115,27 YTL(TL)'den ibarettir.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun", yürürlük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL.; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu'nca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1 maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL. olarak değiştirmiş ve aynı kanunla katsayı uygulaması getirilmiş olup, 01.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar katsayı artışı sonucu uygulanması gereken kesinlik (temyiz edilebilirlik sınırı) "1.400 YTL(TL)"dir.

Direnme kararları da dahil olmak üzere, yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o kararın tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü esas alınmalıdır.

Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 11.11.2009 tarihinde, 5219 sayılı Kanunun temyiz (kesinlik) sınırını 1.400 YTL(TL). olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna, direnme ve temyize konu miktar 1.115,27 YTL(TL) olup, kesin olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 02.03.2005 gün ve 2005/9-85 E.,127 K.; 30.04.2008 gün ve 2008/9-352 E., 340 K.; 04.06.2008 gün ve 2008/9-410 E., 423 K.; 24.09.2008 gün ve 2008/9-582 E., 570 K.; 17.12.2008 gün ve 2008/9-737 E., 745 K. sayılı kararlarında da bu husus benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, davalı S.G.K. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı S.G.K. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5342, Karar No: 2016/7019, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5342 E.  ,  2016/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

N.. S.. adına Av. C.. T.. ile S.. B.. adına Av. H.. Ç.. arasındaki dava hakkında ..... İş Mahkemesinden verilen 26.05.2015 günlü ve .... sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Alman Rant sigortasına girişin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkin olan davada;

Davacı N.. S..'a ait, Alman sigortalılık sürelerini gösterir son tarihli TR 4 Formüllerinin davacıdan veya davalı Kurum'un Yurt Dışı Hizmetleri Tahsis Daire Başkanlığından usulünce celbedilerek eklendikten sonra dosyanın incelemek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2016 günü oybirliği ile kara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4130, Karar No: 2020/927, Tarih: 12.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4130 E.  ,  2020/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme :... 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 29.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.