muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1037, Karar No: 2023/3584, Tarih: 07.06.2023

5.Öte yandan, kömür üretim ve kalorisinde yaşanan sorunlar üzerine davalı da çeşitli araştırmalar yapmış, bu hususta EÜAŞ'ın danışmanı olduğu ifade edilen Dokuz Eylül Üniversitesi Maden Mühendisliği Bölümü öğretim üyeleri görevlendirilip rapor alınmış, yine 28.10.2015 tarihli Ankara- Beypazarı- Çayırhan Yeraltı Kömür İşletmesi Kömür Üretim ve Kalori Sorunlarının İncelenmesi başlıklı rapor düzenlenmiştir. Anılan raporda, 01.10.2015 tarihi itibarıyla 30.06.2020 tarihine kadar olan dönemde yapılacak üretim ve hazırlık çalışmalarına ait tablo ile dönem için planlanan kömür hareket tablosu verilmiş, bu tablolara göre 01.10.2015- 30.06.2020 dönemi için ilave rezerv ihtiyacı ortaya çıktığı ifade edilmiş, yeraltı madenciliğinin işletme koşulları gereği önceden öngörülemeyen şartların oluşması sonucu bir takım plan hedeflerinde sapmaların doğal olarak yaşanabileceği, E ve H sahalarına yönelik çalışmalarda bu sektörlerde jeolojik yapının bu ocaklarda kullanılan madencilik ekipmanları ile uyumsuz olması, bu durumun bu panolardan beklenen üretim miktarını sağlamayı engellemesi, jeoteknik ve yapısal jeoloji açısından olumsuz koşulların bulunması, bütün bu olumsuzluklara rağmen yoğun taş ve kil karışımı halinde üretilebilen kömürün malzeme özellikleri nedeniyle lavyar yoluyla taştan arındırılmasının kabul edilebilir bir verimde yapılmasının teknik olarak mümkün olmaması gibi tamamen teknik nedenleri ortaya koyduğunu, nitekim şirketin bu öngörülemeyen durumlar nedeniyle taahhüdünü sağlayabilmek için dışarıdan kömür tedariki yoluna gittiğini, şirketin imtiyaz sözleşmesi ile taahhüt ettiği yıllık elektrik üretimini sağlamak için termik santralin tasarım değerlerine uygun kaloride ve miktarda kömür üretimi yapmak için elinden geleni yaptığı, gerekli hazırlık ve üretim çalışmalarını işletme koşullarının ve teknik kısıtların müsaade ettiği ölçüde sağladığı, planlanan üretimi gerçekleştirmek için gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiği, E ve H sektörlerinde yaşanan üretim ve kalori saklama sıkıntısının tarafların kusurundan kaynaklanmayan tamamen jeolojik ve teknik kısıtlar ve işletme koşullarının bir neticesi olduğu, bu arızi şartların bir an önce geçilmesi için şirket ve EÜAŞ'ın elinden geleni azami seviyede yaptıkları belirtilmiş, EÜAŞ'ın 02.11.2015 tarihli Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına yazısında da benzer hususlar ifade edilmiştir.

6.MTA raporu baz alınarak düzenlenen ve 17.08.2011 tarihli protokole eklenen Çayırhan Termik Santrali (1-2-3-4) Ünitelere Kömür Sağlayan Maden Sahaları Koordinatları ve Rezerv Raporu başlıklı 27.07.2021 tarihli raporda E ve H sektöründeki görünür kömür rezerv bilgileri ve görünür rezervi için analiz ortalamaları verildikten sonra Çayırhan Termik Santralinin 3 ve 4 üncü ünitelerinin imtiyaz bitim tarihine kadar olan kömür ihtiyacının 23.758.650 ton olduğu, bu miktarın karşılanması amacıyla B-C-E-H sahalarından 2.285.166 ton hazır rezerv ve 67.334.423 tonu görünür rezerv olmak üzere toplam 69.619.589 ton kömür rezervi tahsis edildiği, şirketin imtiyaz sözleşmesi yükümlülüğü süresince yeterli olacağı kanaatine varıldığı açıklanmıştır.

7.Tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde rezerv raporunda E ve H sektörleri için belirlenen ısıl değerlerin maden sahasında bu bölümlerden elde edilen kömürün ısıl değerleri ile aynı olmadığı, bu bölümlerde ısıl değerleri daha düşük kömürlerin bulunduğu anlaşıldığı gibi bu husus Mahkemenin de kabulünde olup Mahkemece bu durumun üretimde etkili olacağı sonucuna varılmış, EÜAŞ'ın aksi yöndeki savunmalarına itibar edilmemiş, Mahkemenin bu kabulüne karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmamıştır.

8.23.06.2000 tarihli Çayırhan Termik Santrali Devir Sözleşmesinin 7.3-d bendinde Şirketin, fiili devirde teslim aldığı maden sahasındaki rezervin miktar ve kalitesinin yetersiz olduğunu gerekçe göstererek İmtiyaz Sözleşmesinde garanti ettiği yıllık üretimlerde değişiklik yapamayacağı, bu nedenlerle gerçekleştirilemeyen eksik üretim miktarlarının şirket kusuru nedeniyle gerçekleştirilemediği kabul edileceği kararlaştırılmışsa da E ve H sahaları ek sözleşmelerle 23.06.2000 tarihinden çok sonra 2011 yılında tahsis edildiğinden 2011 yılında yapılan bu tahsis sahalarındaki kömürün özelliklerinin davacı şirket tarafından 23.06.2000 tarihli sözleşme tarihinde öngörülemeyeceği, gibi protokolün ekinde bulunan MTA raporu baz alınarak düzenlenen rezerv raporundaki değerlerin sahadaki kömürde bulunmamasından davacının sorumlu tutulamayacağı nazara alınıp ESA'nın ilgili hükümleri uyarınca eksik üretimden kaynaklı ceza niteliği taşıyan kesinti yapılamayacağı gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5141, Karar No: 2014/3591, Tarih: 27.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/5141 E.  ,  2014/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/227731

Mahkemesi : Hendek Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07.10.2010

Numarası : 2006/365 - 2010/310

Suç : Suç üstlenme, suçluyu kayırma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Kaçak orman emvali nakleden S.. K..'nın suçunu üstlendiği iddia ve kabul edilen sanık L.. K.. ile suça konu orman emvalini S.. K..'nın değil de sanık L.. K..'nın getirdiğini beyan ederek suçun araştırılmasını yanlış yola sevk edip suçluyu kayırma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen sanık F.. K.. hakkında aynı tarihteki olay nedeniyle S.. K.. ile birlikte 6831 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava açıldığı, UYAP'tan alınarak dosya içerisine konan Hendek Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.2008 tarih ve 2006/162 esas, 2008/273 sayılı kararı ile sanıklar S.. K.. ve F.. K..'nın beraatine, sanık L.. K..'nın ise mahkumiyetine karar verilip, sanık L.. K..'nın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07.04.2011 tarih 2010/3705-2011/4829 sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünün onanarak, F.. K.. ile S.. K.. hakkındaki beraat hükümlerinin de temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, anılan dosyanın aslı ya da onaylı sureti dosya içerisine alınıp incelenerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde sanık F.. K..'nın eyleminin "suçluyu kayırma" suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm kısmında "suç delilerini yok etme, gizleme veya değiştirme" suçu olarak nitelendirilip uygulama maddesinin de "TCK'nın 281/1. maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki meydana getirilmesi,

Kanuna aykırı, sanık F.. K.. müdafii ve sanık L.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9869, Karar No: 2025/457, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9869 E.  ,  2025/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/555 Esas, 2024/486 Karar

DAVA TARİHİ : 11.10.2023

HAKİMİN REDDİNİ

TALEP EDEN : Davalı ...

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin 3 üncü maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Bu çerçevede talep edenin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun’un 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336 ncı maddesinin 2 nci fıkrasına göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise talep eden tarafından sunulan adli yardım talepli temyiz dilekçesinin ekinde gerekli bilgi ve belgelere yer verilmemiştir. Açıklanan nedenle talep edenin adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2473, Karar No: 2021/9653, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2473 E.  ,  2021/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki soruşturma aşamasında 85,00 TL parasının çalındığını beyan etmiş ise de; mahkemece müştekinin dinlenilmediği, 08.02.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda müşteki beyanına göre işyerinden 85 TL bozuk para ve deri montun çalındığının belirtildiği ve yaşı büyük sanık ...’nun yargılandığı ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine ... 17. Ceza Dairesince onanan 2014/162 esas sayılı dosyasında bulunan müştekinin talimat yolu ile alınan beyanında iş yerinin kasasından 85,00 TL para ve deri ceketinin çalındığını ve ceketinin değerinin 180,00 TL civarında olduğunu söylediği anlaşılmakla; çalınan eşyaların değerleri itibariyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, hakkında 16/04/2014 günü meydana gelen “işyerinden hırsızlık” olayı nedeniyle alınan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16/04/2014 tarihli raporuna dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4546, Karar No: 2019/3753, Tarih: 14.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4546 E.  ,  2019/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2015/145 E- 2017/122 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/07/2017 tarih ve 2017/789 E- 2017/748 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.05.2019 günü hazır bulunan davacılardan asil ... vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 23.03.2015 tarihli genel kurulunda 4. gündem maddesi ile ana sözleşmenin 4. maddesinin tadil edilerek şirket merkezinin Batman'dan İstanbul'a taşınmasına, ana sözleşmenin 8. maddesinin tadil edilerek B grubu hissedarların müşterek imza ile şirketi temsil yetkilerinin sona erdirilmesine, 5. gündem maddesi ile de yönetim kurulu iç yönergesinin değiştirilmesine karar verildiğini, genel kurul kararlarının kanuna, esas sözleşmeye ve afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu bildirerek iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, B grubu ortakların sürekli olarak şirketin çalışmasını engellemeye çalıştıklarını, ortakların haklarına zarar verecek bir karar alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu genel kurul kararının kanuna esas sözleşmeye ve iyiniyete aykırı olmadığı, usulüne uygun olduğu ve batıl olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu genel kurul kararının kanuna esas sözleşmeye ve iyiniyete aykırı olmadığı, usulüne uygun olduğu ve batıl olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gündemin 4. maddesi ile anasözleşmenin 4. maddesinin değiştirilmesi ve şirket merkezinin İstanbul'a taşınmasının kanuna anasözleşmeye ve iyiniyete aykırı olmadığından bu hususa yönelik istinaf itirazının reddine, ana sözleşmenin 8. maddesinin değiştirilerek B grubu hissedarların müşterek imza ile şirketi temsil yetkisinin sona erdirildiği, paya değil gruba tanınan bu hakkın müktesep hak niteliğinde olduğu, müktesep hakkın hak sahibinin rızası olmadan kaldırılamayacağı, gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile mahkemenin gündemin 4. maddesi ile anasözleşmenin 8. maddesinin değiştirilmesi ve gündemin 5. maddesi ile yönetim kurulu iç yönergesinin değiştirilmesine yönelik karara hasren kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile buna ilişkin genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı şirket 23.03.2015 tarihli genel kurulunda, esas sözleşmenin “Merkez ve Şubeler” başlıklı 4. maddenin ve “Şirketin Temsil ve İlzamı” başlıklı 8. maddenin tadilini içeren gündemin 4. maddesi ile iç yönerge çıkarılmasına ilişkin gündemin 5. maddesinin kabulüne yönelik kararların iptali istemine ilişkindir. Alınan kararlar ile şirket esas sözleşmesinin 4. maddesindeki “Batman” olan merkezinin “İstanbul” olarak değiştirildiği ve 8/a. maddesindeki müşterek imza yetkisinin değiştirildiği anlaşılmıştır.

Davalı şirket Batman'da kurulmuş, faaliyetlerini Batman'dan yürütürken başka illerde de hastaneler açmış, kendini tanıtmıştır. Bu sebeple şirket kurulurken “Şirket merkezi Batman'dadır” şeklinde hüküm esas sözleşmeye konulmuştur. Yapılan genel kurulda, oy çokluğuyla esas sözleşmenin 4. maddesi “Şirket merkezi İstanbul'dadır.” şeklinde değiştirilmiştir. Davacılar, şirket merkezinin taşınmasının sadece hakim paysahibi MLP Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin İstanbul'da olması nedeniyle yapıldığını, gösterilen yeni adresin de zaten MLP Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin adresi olduğunu, şirketin İstanbul'da faaliyetinin olmadığını savunmaktadır. Nitekim, davalı şirket 1998 yılında Batman'da kurulmuş olup Batman'da mevcut hastane ile birlikte İzmir, Gaziantep ve Antalya'da hastanelerinin bulunduğu, ancak İstanbul'da herhangi bir faaliyeti bulunmadığı gibi şirket merkezinin İstanbul'a taşınması için herhangi bir hukuki ya da ekonomik sebebin de olmadığı, hakim paysahibinin İstanbul'da olmasının bu değişikliği haklı göstermeye yetmeyeceği, bu durumda şirket merkezinin değiştirilmesine ilişkin esas sözleşme değişikliğinin afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davacıların genel kurulda alınan 4. numaralı karar ile şirket merkezinin değişikliğine ilişkin tadil kararının iptali isteminin kabulü gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bu yönüyle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Genel kurulda oylamaya sunulan ve oyçokluğuyla kabul edilen gündemin 4. maddesi ile ayrıca esas sözleşmenin “Şirketin Temsil ve İlzamı” başlıklı 8. maddesinin tadiline karar verilmiş olup, yeni şekli ile B grubu pay sahiplerinin aday göstermiş olduğu yönetim kurulu üyesinin temsil ve ilzam yetkisi kaldırılarak müşterek imza yetkisine son verilmektedir. Esas sözleşme değişikliği öncesi 8. madde “ Şirketin yönetimi ve dışarıya karşı temsili yönetim kuruluna aittir. Şirket tarafından verilecek bütün belgelerin ve yapılacak sözleşmelerin geçerli olabilmesi için A grubu ve B grubu hissedarlara ait yönetim kurulu üyelerinden birer yönetim kurulu üyesinin şirket şirket ünvanı altına konmuş müşterek imzasını taşıması gereklidir....” şeklinde iken, değişiklik sonrası 8. maddenin yeni hali “Şirket yönetim kurulu tarafından yönetilir ve 3. kişilere karşı temsil edilir. Şirket adına düzenlenecek bütün sözleşme ve evrakın geçerli ve bağlayıcı olabilmesi için şirket namına imzaya yetkili kişilerce şirket unvanı altında imzalanmış olması şarttır...” halini almıştır. Bununla birlikte gündemin 5. maddesi ile İç Yönerge değişikliği de yapılmış ve 1. maddesi ile “Şirket esas sözleşmesi uyarınca şirket yönetim kurulunun tasarruf edebileceği konular dışında; en az birisinin A grubunun göstereceği adaylar arasından seçilen yönetim kurulu üyelerinde olması kaydı ile yönetim kurulu üyelerinden herhangi ikisinin şirket unvan ve kaşesi altına vazedecekleri müşterek imzasıyla şirketimiz her konuda, en geniş şekilde, hiçbir sınırlamaya tabi olmaksızın temsil ve ilzam edilebilecektir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

İmtiyazlı paylar başlıklı TTK 478. maddede ifade edildiği üzere, ilk esas sözleşme ile veya esas sözleşme değiştirilerek bazı paylara imtiyaz tanınabilir. İmtiyaz; kâr payı, tasfiye payı, rüçhan ve oy hakkı gibi haklarda, paya tanınan üstün bir hak veya kanunda öngörülmemiş yeni bir pay sahipliği hakkıdır. Yasa maddesinde sayılan imtiyazlar tadadi olmayıp örnek kabilinden sayılmıştır. Esas sözleşmenin değişiklik öncesi hali değerlendirildiğinde 8. madde ile şirketin temsili yönünde B grubu pay sahiplerine imtiyaz hakkı tanınmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu imtiyaz paya tanınmıştır ve B grubu pay sahiplerine tanınan imtiyaz A grubu pay sahiplerinin oylarıyla kaldırılamayacaktır. İmyitazlı pay sahiplerinin hakları TTK 454. maddesi ile koruma altına alınmış olup, şirket genel kurulunun esas sözleşmenin değiştirilmesine dair kararı imtiyazlı pay sahiplerinin haklarını ihlal edecek nitelikte ise bu karar anılan pay sahiplerinin yapacakları özel bir toplantıda alacakları kararla onanmadıkça uygulanamayacak ve yürürlük kazanmayacaktır. Somut olayda da, B grubu pay sahipleri Batman Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinin 15.07.2015 tarih ve 2015/125-280 sayılı izni doğrultusunda İmtiyazlı Pay Sahipleri Özel Kurulu'nu (İPSÖK) toplamış ve 23.07.2015 tarihli toplantıda esas sözleşmenin 8. maddesi ile haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek bu değişlikliği onaylamadıklarına dair oybirliğiyle karar almıştır. İPSÖK'nun onayı olmaksızın söz konusu değişiklik yürürlüğe girmeyeceğinden esasen Bölge Adliye Mahkemesince, İPSÖK tarafından alınan 23.07.2015 tarihli kararın varlığı ve geçerliliği ile bu karar karşısında somut davayı açmada hukuki yararın bulunup bulunmadığı tartışılıp değerlendirilmeksizin B grubu pay sahiplerinin müktesep hak sahibi olduğu ve haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile genel kurulun gündemin 4. maddesi ile anasözleşmenin 8. maddesinin değiştirilmesine ve gündemin 5. maddesi ile yönetim kurulu iç yönergesinin değiştirilmesine yönelik genel kurulun iptali talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine; takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5594, Karar No: 2020/2637, Tarih: 29.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5594 E.  ,  2020/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AYDIN 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 20/04/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 20/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 20/10/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 10/11/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini

beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için, Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2650, Karar No: 2020/3817, Tarih: 30.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2650 E.  ,  2020/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: