muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25560, Karar No: 2017/3094, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25560 E.  ,  2017/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1058, Karar No: 2009/7657, Tarih: 03.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1058 E.  ,  2009/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit, istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankada mevcut hesabı nedeniyle ... Visa kartı aldığını ve bu karttan ek kart çıkartarak oğlu ... ’e de verildiğini, ancak 2004 yılının Eylül ayında davalı banka tarafından mevcut ... Visa kartının Axess Visa ile değiştiğinin bildirildiğini, kendisi tarafından davalı banka arandığında, kartın bankaya iadesinin gerekmediğinin ve kartın kullanıma kapatıldığının bildirilmesi üzerine kartı kullanmayı bıraktığını, daha sonra ek kart sahibi oğlunun hesap özetinde ARTI LET M/BA CILAR/STA’dan yapılan 3.850,00-YTL tutarındaki alışverişi gördüklerini, hesap özetine itiraz ettiklerini, davalı bankanın itiraz üzerine otomatik olarak yapılan ödemeyi iptal ettiğini ve inceleme başlatıldığını, incelemenin aleyhine sonuçlandığını, alışveriş fişindeki imzanın oğlu ek kart sahibi ...’e ait olmadığını, bankanın kart değişimi sonrası eski kartları kullanıma kapattığını bildirmesine rağmen, kullanıma kapatmayarak 3.850,00-YTL’lik alış verişin yapılmasına sebebiyet verdiğini bu bedeli ödemek zorunda kaldığını öne sürerek, borçlu olmadığının tespitine, 3.850,00 YTL ödemenin ödeme gününden hesaplanacak faiz ile birlikte iadesine, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, öncelikle davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, bu yönden davanın reddi gerektiğini, davacının, banka tarafından gönderilen yazıdan sonra elinde bulunan kartları imha etmesi gerektiğini, ancak davacının bu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek kredi kartının başkaları tarafından kullanılmasına izin verdiğini yapılan harcamadan sorumlu olduğunu, bu harcamadan dolayı kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı bankanın kart değişimi sonrası eski kartları kullanıma kapattığını bildirmesine rağmen, kullanıma kapatmayarak 3.850,00-YTL’lik alış verişin yapılmasına sebebiyet verdiğini bu bedeli ödemek zorunda kaldığını öne sürerek bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece, davalı bankanın kullanıma kapatacağını bildirdiği bir kart için bildirdiği tarihten yaklaşık 3 ay sonra harcama yapıldığında bunu sisteminde yakalayıp provizyon vermemesi ve bu alışverişin yapılmamasını sağlama borcu ile yükümlü olduğu, zarardan davalı bankanın sorumlu tutulması gerektiği, bankanın kusuru nedeniyle oluşan zararın kart sahibine yüklenmesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Harcama yapıldığı sabit olan kredi kartı davacı tarafından kaydedilmemiş veya çaldırılmamış olup, davacı elinde olduğu dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi taraflar arasında da çekişme konusu değildir. Burada ihtilaf, bankaca bildirilen yazı ile ... Visa kartının 30/09/2004 tarihinde kullanıma kapatılacağı, ancak kapatılmayarak kartın kullanılması nedeniyle oluşan zarardan hangi tarafın sorumlu olacağına ilişkindir. Davacı, alışveriş fişindeki imzanın kendisi veya oğluna ait olmadığını belirtmiş, mahkemece de, harcama belgelerindeki imzaların davacıya veya ek kart sahibi oğluna ait olup olmadığının belirlenmesi için davacının ve oğlunun imzaları alınmış ancak, isticvap olunan üye işyeri tarafından slip asılları gönderilmediğinden imza incelemesinin yaptırılmadığı anlaşılmaktadır. Harcama sliplerindeki imzaların davacı veya kart sahibine ait olduğu sabit olduğu takdirde davacının harcamadan sorumlu olacağının kabulü gerekir. Mahkemece 15.5.2007 tarihli celsede, davalı vekiline belge asıllarını sunması için mehil verilmiş, 31.1.2008 tarihli celsede ise "davalı vekiline,sözleşme aslını sunmak ve 1.9.2004 tarihli yazı gereğince banka tarafından kredi kartının neden kullanıma kapatılmadığı hususunu açıklamak için gelecek celseden 10 gün öncesine kadar kesin süre verilmesine,aksi halde delil bildirme hakkından vazgeçmiş sayılmasına" denilmiştir. Mahkemelerin gerek maddi hukuka gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararların hiç bir duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun taraflara açıkça anlatılması gerekir. (HGK 2004/9-512-464 sayılı ve 6.10.2004 tarihli karar)Davalıya slip asılların ibrazı için yöntemine uygun süre verilmemiş slip asılları ibraz edilmediği takdirde müeyyidenin ne olacağı açıklanmamıştır. (HGK 2003/11-319-331 7.5.2003 sayılı kararı) Bu durumda verilen mehlin Yöntemine uygun olduğunun kabulü mümkün değildir.

Mahkemece davalıya slip asılları için yönteme uygun mehil verilip ibrazı halinde bilirkişi incelenmesi yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece davalıya slip asılları için yönteme uygun mehil verilip ibrazı halinde bilirkişi incelenmesi yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3911, Karar No: 2025/3850, Tarih: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3911 E.  ,  2025/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/11 Değişik İş-2023/10 Karar

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince 19.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası "Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. (Değişik ikinci ve üçüncü cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13/6/2012-6327/58 md.) Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır." hükmünü haizdir.

Dosya içeriğine göre; Mahkemece temyize konu edilen uyuşmazlık tutarı kesin nitelikte olduğundan davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 23.04.2022 tarihinde dava açıldığı, dava tarihi ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları uyarınca toplam uyuşmazlık tutarının 45.354,57 TL olarak tespit edildiği gözetildiğinde kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemez. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair 19.01.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın 11.03.2020 tarihinde yaya haldeki müvekkiline çarptığını belirterek, sürekli iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında talebini toplam 45.354,57 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınması gerektiğini, kusur incelemesi yapılması gerektiğini, geçici bakıcı giderinin teminat dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kısmen kabulüne, 44.354,57 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 458,57 TL geçici bakıcı gideri toplamı 44.813,14 TL'nin 31.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik ve usulsüz evrakla yapılan başvurunun geçersiz olduğunu, maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe göre alınmadığını, medikal değerlendirmede maluliyet bulunmadığı belirtildiğinden aradaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve iskonto oranının kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin teminat dışında olduğunu, aksi halde ise aile içi bakım dayanışması nedeniyle hakkaniyet indirimi yapılması ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda Kahramanmaraş Sütçü İmam ÜTF Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca ÇÖZGER atfı ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenmiş olan 10.03.2022 tarihli maluliyet raporu hükme esas alınmış olup, bu rapor kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmemiş olduğundan karar vermeye elverişli değildir. Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir. Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 14

. Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe atıf yaptığı gerekçesi ile sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır.

Bu nedenle 11.03.2020 kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1327, Karar No: 2010/7348, Tarih: 10.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1327 E.  ,  2010/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/18507

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-h maddesi gereğince hükümlülüğüne dair (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2008 gün ve 279/397 sayılı karar resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş ve olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7 maddesi gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hüküm fıkrasında temel cezanın "ağırlaştırılmış müebbet hapis" yerine "ağırlaştırıcı müebbet hapis" olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "ağırlaştırıcı" ibaresinin "ağırlaştırılmış" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 10.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16042, Karar No: 2015/17672, Tarih: 08.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16042 E.  ,  2015/17672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu motosikletin konutun önünde sokakta park halinde iken çalınması biçimindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesinde “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır'' şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine '' ödenmeyen adli para cezasının mahallin en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

Muhalif Karşı Görüş:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştiri gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; suça sürüklenen çocuğun, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alarak park edilmiş suça konu motosikleti çalmsı biçimindeki eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.