muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2974, Karar No: 2017/7115, Tarih: 05.06.2017

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın kendisine ait evinin önü olan ve köyün ortak kullanımında olan yola gübre dökmek suretiyle rahatsızlık verdiğinden bahisle soruşturmaya başlandığı, dosyada mevcut olay yeri basit krokisi, görgü tespit tutanağı, olay yeri fotoğrafları ve 29/05/2008 tarihli ziraat mühendisi raporu ile 28/05/2008 tarihli gıda mühendisi raporundan da anlaşılacağı üzere, bahsi geçen raporlarda sanığın köy yoluna taşacak şekilde hiçbir tedbir almadan kontrolsüz olarak açık alana gübre depoladığı, bu gübrelerin yer altı ve yer üstü suları ile karıştığında toprağın kirlenmesine ayrıca gübrelerin bozulmaları sırasında ortaya çıkan gazların atmosfere karışmasıyla havanın kirlenmesine neden olacağının, sari ve salgın hastalıklara sebep olacağının, insan ve çevre sağlığının olumsuz yönde etkileneceğinin belirtildiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı insan veya hayvanlara zarar verecek şekilde çevreyi taksirle kirletmek suçunu işlediği iddasıyla dava açılmıştır.

Dosya kapsamı incelendiğinde, yerel Mahkeme tarafından keşif işlemi icra edilmiş, çevre mühendisi bilirkişi tarafından rapor düzenlenerek dosyaya sunulmuştur.

Bilirkişi raporunda özetle, yapılan incelemeye göre dışkıların üzerine branda, çadır gibi koruyucu örtüler örtülmediğinden, yağmur ve kar sularının dışkıya teması ile dışkı-su karışımı kirli suyun köy içerisinde bulunan sulama suyu arkına karışması suretiyle yüzey suyu kirliliği oluşturduğu ve dışkı-su karışımı sızıntı suyunun toprağa sızması sonucu yer altı suyu kirliliğinin tetiklendiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

Yukarıda (II/1) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıkların arıtılmadan alıcı ortam olan suya deşarj edilmesinin, yönetmeliğin 4/j, 16/a-b bentlerine göre alıcı ortam olan suyun, dolayısıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçuna sebebiyet vereceği kabul edilmiştir. Yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıklar, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıklardan değildir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, sanık tarafından hiçbir önlem alınmadan teknik usullere aykırı olarak bırakılan suça konu atıkların alıcı ortam olan suya karıştığının tespit edildiği, fekal atıkların alıcı ortam olan suyu kirletici nitelikte olduğu anlaşılmakla kurulan hüküm hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4227, Karar No: 2007/11147, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4227 E.  ,  2007/11147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın değiştirilmesi-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalılardan ... Otosan AŞ.’nin ürettiği aracı diğer davalı ... araçlar AŞ’den 21.12.2004 tarihinde aldığını, aracın boyasının ayıplı olduğunun anlaşıldığını ileri sürerek aracın yenisiyle değiştirilmesine araca yapılan ilaveler nedeniyle harcanan 800.00 YTL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ....vekili davacının aracı 21.12.2004’te teslim aldığı halde, 17.01.2005’te sözlü olarak ayıp bildiriminde bulunduğunu, davacının TTK’nun 25/3 .maddesi uyarınca belirlenen ayıp ihbar sürelerine uymadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Motor AŞ. vekili davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, satıcı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda araçtaki boyanın orjinal olmadığı bu nedenle ayıbın sonradan anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, aracın davalılara iadesi koşuluyla yenisiyle değiştirilmesine, davacının araca yaptığı 500.00 YTL masrafın dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava satılanın ayıbı nedeniyle yenisiyle değiştirilmesi ya da rayiç bedelinin ve yapılan masrafın tahsili istemine ilişkindir.

BK.’nun 202.maddesi hükmüne göre “satıcının tekeffülü altındaki satılanın ayıbı anlaşıldığı zaman alıcı muhayyerdir.Dilerse satılanı redde hazır olduğunu beyanla satımın feshedilmesini, dilerse satılanı alıkoyup kıymetinin tenzil olunmasını dava eder.”Aynı yasanın 203.maddesinde ise “Satılan miktarı muayyen misli şeylerden ise alıcı dilerse fesih veya semenin tenzilinden hiçbirini talep etmeyip satılanın ayıptan ari misliyle değiştirilmesini dava edebilir.”

Somut olayda satıma konu araçtaki boyanın orijinal olmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki araçtaki boyanın ayıplı olması aracın yenisi ile değiştirilmesini gerektirmez. Ancak bu durum araç bedelinden bir başka deyişle semenden tenzili gerektirir.

Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden davanın kabulü ile aracın davalılara iadesi koşuluyla yenisiyle değiştirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/231, Karar No: 2006/1756, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/231 E.  ,  2006/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki pay cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili bankanın alacağının teminatı olarak gösterilen ipotekli taşınmazların mütemmim cüz ve teferruatlarının satış bedelinin dağıtımı için düzenlenen geçici pay cetvelinin, İ.İ.K.nun 223 ncü maddesi uyarınca tebliğ masraflarını yatırmış olmalarına rağmen kendilerine tebliğ edilmediğini, bu nedenle pay cetveliyle dağıtılan paranın tamamının kendilerine ödenmesi gerekirken, kendileri hakkında henüz kesinleşmeyen pay cetveline göre dava dışı kişilere dağıtım yapıldığını; itirazlı alacaklar için de pay ayrılmadığını; pay cetvelinde lehlerine ödeme yapılan 19 kişinin sıra cetvelinde yer almadığını ve satılan taşınırların lehlerine tesis edilmiş ipoteğin kapsamı içinde bulunduğunu ileri sürerek pay cetvelinin ve buna bağlı işlemlerin iptaline, ödenen paraların geri alınmasına, pay cetveline konu paranın tamamının müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi memurları pay cetvelinin sıra cetveline uygun biçimde düzenlendiğini, geçici dağıtımı öngören İ.İ.K.nun 252 nci maddesinde iflas müdürlüğüne bırakma ve tebliğ şartı aranmadığını; gerekli ilanın ve pay cetvelinde yer alan kişilere yönelik bildirimin usulüne uygun biçimde yapıldığını, davacının başka bir dava nedeniyle ihtilaflı olan alacağına isabet eden payın depo edildiğini; davacı bankanın ipoteğinin hukuken sona erdiğini ve ipoteğin terkin edildiğini; satış bedelinin ipotekli taşınmazın teferruatı niteliğinde bulunmayan menkullere ait olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce geçici dağıtım pay cetvelinin tebliğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, gerekli ilanın yapılarak pay cetvelinde adı bulunanlara tebligatların yapıldığı, davacı bankaya kesinleşen sıra cetveline göre herhangi bir payın isabet etmediği; itirazlı paylara isabet eden paranın da ayrıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/son fıkrası hükmüne göre, dava konusu edilen isteklerin her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalıdır. Davacı banka vekili bedeli paylaşıma konu taşınırların lehlerine tesis edilen 20.02.1995 tarihli ipoteğin kapsamı içinde olduğunu ve bedel üzerinde rüçhan hakları bulunduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece anılan yasa hükmünün dikkatten kaçırılarak bu istem hakkında bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/son fıkrası hükmüne göre, dava konusu edilen isteklerin her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalıdır. Davacı banka vekili bedeli paylaşıma konu taşınırların lehlerine tesis edilen 20.02.1995 tarihli ipoteğin kapsamı içinde olduğunu ve bedel üzerinde rüçhan hakları bulunduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece anılan yasa hükmünün dikkatten kaçırılarak bu istem hakkında bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 23.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/24439, Karar No: 2009/4829, Tarih: 09.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24439 E.  ,  2009/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/08/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10328, Karar No: 2018/36, Tarih: 09.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10328 E.  ,  2018/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... 2. İcra Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık hakkında tevkil yetkisi olmayan avukatın verdiği yetkiye dayalı yenileme talebini usulsüz olarak kabul etmek suretiyle görevini kötüye kullandığı iddia edilmiş ise de, müşteki ...'ın, usulsüz olarak yenilendiği ileri sürülen ... 2. İcra Müdürlüğünün 2006/7791 ve 2006/7792 sayılı icra takip dosyalarının tarafı olmadığı gibi suçtan doğrudan zarar da görmediği, bu nedenle davaya katılma ve kararı temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4615, Karar No: 2016/4098, Tarih: 24.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/4615 E.  ,  2016/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 01.12.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli, aylık 700 TL bedelli kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye göre yıllık artışın TEFE-TÜFE ortalamasına göre yapılacağını, davalı kiraya verenin 02.12.2012 tarihinde takip başlatıp, 2012 yılı Haziran-Aralık ayları arası, aylık 700 TL toplam 4.900 TL için takip başlattığını, takibe konu kira bedellerinin davalının banka hesabına ödendiğini belirterek davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı davacının eksik ve düzensiz ödeme yaptığını, kira ödemelerini ay belirtmeden yaptığından kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren banka kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, bilirkişinin sadece takibe konu dönemi esas aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi raporunda davacının talep edilen dönemlere ilişkin kira bedellerini ödediğinden kiracı davacının 62,48 TL borcu olduğunu bildirmiş, mahkemece alınan rapor doğrultusunda davacı kiracının borcu bulunmadığı ancak geç ödemeden dolayı 62,48 TL borcu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 101. maddesinde '' Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır '' düzenlemesi 102. maddesinde ise taraflar arasında birden fazla borç bulunması halinde “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.” hükmünü içermektedir. Dosya içerisindeki banka ekstresinden davalının ödemeleri açıklamada bulunmadan yaptığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalı tarafından, davacının dava konusu edilen aylara ilişkin yaptığı ödemelerin, ödenmeyen önceki aylara mahsup edildiği iddia edildiğine göre mahkemece kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren yapılan tüm ödeme kayıtları getirtilerek kayıtlar üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle eksik ödemeler bulunup bulunmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda; davalı tarafından, davacının dava konusu edilen aylara ilişkin yaptığı ödemelerin, ödenmeyen önceki aylara mahsup edildiği iddia edildiğine göre mahkemece kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren yapılan tüm ödeme kayıtları getirtilerek kayıtlar üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle eksik ödemeler bulunup bulunmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/753, Karar No: 2014/6608, Tarih: 17.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/753 E.  ,  2014/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi,... Köyü, 227 ada 8 parsel sayılı 1227,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve dahili davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi vekili, taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde, Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece, taşınmazın Hazine adına orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği, 2010 yılında yapılan kadastro tesbitinde, kesinleşen 2/B madde alanında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen ek 4. maddesi uyarınca fiilî kullanım durumunun tesbitinin yapıldığı, orman sınırları dışına çıkarılan ve bu işlemin kesinleştiği yerlere ilişkin açılan davalarda kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.04.2011 tarih ve 2011/1147 - 5067 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Taşınmaz hakkında 06.04.2010 tarihinde kadastro tesbit tutanağı düzenlenmiş olup, Orman Yönetimi tarafından 3402 sayılı Kanunun 12/1 ve 26/B maddelerinde belirtilen 30 günlük askı süresi içinde dava açıldığına göre 3402 sayılı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu, davanın esası hakkında karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine; 227 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine; 227 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2013 gün ve 9592-2172 sayılı bozma kararında özetle; [Taşınmazın eylemli biçimde orman olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, taşınmaz üzerinde 40 - 45 yaşlarında 16 adet aşılı zeytin, 17 adet 15 - 20 yaşlarında delice zeytin, 80 - 90 yaşlarında 1 adet kızılçam, 50 - 55 yaşlarında 3 adet melengiç ağacı bulunduğu, ağaçların aralarının seyrek ve küçük makilik ve otlarla kaplı, toprak yapısının taşlık ve kayalık yapıda ve eğiminin % 45 olduğu belirlenmiştir.

Taşınmaz üzerindeki delice zeytinleri aşılanarak mahsuldar duruma getirilmediği müddetçe, taşınmazın zeytinlik vasfında olduğunun kabulüne ve yabani zeytin ağaçlarını (delice) kültür ağacı saymaya olanak yoktur. Taşınmazın hakim ağaç türü itibariyle de aşılı zeytin ağaçları ile kaplı olmadığı ve zeytinlik vasfında olmadığı, üzerinde bulunan delice, kızılçam, melengiç ağaçları ve toprak yapısıyla eylemli biçimde orman olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca; çekişmeli taşınmaz, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup; bu niteliği itirazsız kesinleşmiş ise de, 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11/5. maddesinde, “6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 2896 sayılı ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2/B madde uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir.” hükmü mevcuttur. Kanunî düzenleme ve taşınmazın eylemli durumu gözetildiğinde, davanın kabulü ile taşınmazın orman niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda hüküm kurulması isabetsizdir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne; taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne; taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 08.12.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp sonuçları 07.03.1978 tarihinde, itirazları inceleme sonuçları ise 24.09.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılıp sonuçları 26.11.2002 - 25.12.2002 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1168, Karar No: 2016/7640, Tarih: 13.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1168 E.  ,  2016/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK.nın 158/1-d, 43/1 ,52/2, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 209/1, 43/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: