muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11447, Karar No: 2009/789, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11447 E.  ,  2009/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ile vasisi ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı ve vasisinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Keşidecisi ..., lehdarı ... olan 05/07/2002 tanzim 20/08/2002 vadeli malen düzenlenen 53.000.000.000 TL’lik bonoya istinaden lehdar ... keşideci hakkında icra takibi yapmıştır.

Dava ehliyetsizlik ve hile iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hile ve ehliyetsizlik iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuki bir tasarrufun geçerliliği fiil ehliyetinin varlığı ile mümkün olduğundan, öncelikle bu iddianın incelenmesi gerekir.

Yargılama sırasında davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen Bakırköy Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan alınan (03/11/2003 tarihli) raporda ...’ nın psikiyatri kliniğinde yapılan muayenesi sonucunda bu kişide demans saptandığı, ayırt etme gücü ve tasarruf ehliyetinin bulunmadığı belirtilmiş ve bu rapora istinaden keşideci ...’nın vesayet altına alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacıda saptanan demans hastalığının bir süreci gerektirdiği gözetilerek bu hastalığın hangi tarihten itibaren davacının ehliyetini ortadan kaldırdığı, başka bir anlatımla davacının davaya konu bonoyu imzaladığı tarihte tasarruf ehliyetine sahip olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

Mahkemece öncelikle yukarıda anılan raporu veren sağlık kurulundan davacının muayenesi ile ilgili tüm tetkik, teşhis ve incelemelerle ilgili bilgi ve belgeler celp edilerek, davacının senedin imzalandığı tarihten önce ve sonrasına ait sağlığı ile ilgili yapılan tüm muayeneler teşhis ve kullandığı ilaçlara ait reçete gibi sağlık durumu ile ilgili belgelerin ibraz edilmesi için süre verilerek bunların davacı ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilip, senedin tanzim tarihinde adı geçenin fiil ehliyetine sahip olup olmadığı belirlenip tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22397, Karar No: 2017/25203, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22397 E.  ,  2017/25203 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/86, Karar No: 2005/113, Tarih: 11.10.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/6-86 E., 2005/113 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/6-86 E., 2005/113 K.**

**- ESKİ HÜKÜMDE DİRENİLMESİ

- HIRSIZLIK SUÇU

- HÜKÜMDEN ÖNCE SON SÖZÜN SANIĞA VERİLECEĞİ KURALI

- KAMU DAVASININ KESİNTİSİZLİK VE SÜREKLİLİK İLKESİ

- YASAKOYUCUNUN AMACINA UYGUN DÜŞMEYECEĞİ UYGULAMADA DA KEYFİLİĞE YOL AÇACAĞI

- YÜKLENEN HIRSIZLIK SUÇUNUN SÜBUTA ERİP ERMEDİĞİ**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 141 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 251 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 260 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 261 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 268 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 308 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 32 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..... ....., ..... ......, ...... ...... ve ...... .......'ın hırsızlık suçundan beraatlerine ilişkin Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesince 18.10.2001 gün ve 1045-1003 sayı ile verilen kararın o yer C.savcısı tarafından sanıklardan Aydın aleyhine temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.10.2003 gün ve 17696-7191 sayı ile;

"Yakınanın kapılarını kilitlediği aracında bıraktığı el çantasının içinde bulunan cüzdanın ve ...... ....... isimli şahsa ait montun, aynı poşet içerisinde, sanığın üvey oğlu ....... ........'e ait pazaryerinde bulunan aracın bagajında ele geçirildiği, sanığın da üzerinde 30'a yakın oto anahtarı ile şüphe üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine yüklenen hırsızlık suçunun sabit olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 30.03.2004 gün ve 847-197 sayı ile; mahkemece verilen kararın doğru olduğundan bahisle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen hırsızlık suçunun sübuta erip ermediğine ilişkindir.

Ancak, dosyanın incelenmesinde;

1-Yerel Mahkemece, direnme hükmünün verildiği 30.03.2004 tarihli oturumda, sanıktan bozma kararına karşı diyecekleri sorulduktan sonra, C.Savcısından da görüşünün sorulduğu ve en son söz sanığa verilmeyerek, başkaca bir işlem yapılmadan yargılamaya son verildiği görülmektedir.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen hırsızlık suçunun sübuta erip ermediğine ilişkindir.

Ancak, dosyanın incelenmesinde;

1-Yerel Mahkemece, direnme hükmünün verildiği 30.03.2004 tarihli oturumda, sanıktan bozma kararına karşı diyecekleri sorulduktan sonra, C.Savcısından da görüşünün sorulduğu ve en son söz sanığa verilmeyerek, başkaca bir işlem yapılmadan yargılamaya son verildiği görülmektedir.

CYUY.nın 251. maddesi uyarınca "....en son söz sanığındır." Maddenin son fıkrasında ise, "sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitecektir. Direnme hükmünün verilmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 216/3. maddesinde de hükümden önce son sözün sanığa verileceği kuralı getirilmiştir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Bu nedenle, "en son söz"ün sanığa verilmemesi CYUY.nın 251. maddesine aykırıdır.

2- Yerel mahkemece direnme kararı verilirken, sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işlediğine dair kanıt bulunmadığı belirtilmiş, dosyadaki kanıtların tartışması yapılmadığı gibi, direnme nedenleri de açıklanmadan, önceki hükmün doğru olduğunun belirtilmesiyle yetinilmiştir.

Anayasanın 141 ve CYUY.nın 32. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının gerekçeli olması zorunludur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 34. maddesinde de aynı nitelikte bir kural getirilmiştir. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, yasakoyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açar. Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş uygulamalarına göre de, bir karar bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, Yerel Mahkemece CYUY.nın 260, 261, 268 ve 308. maddeleri uyarınca yeniden hüküm kurulması ve gerekçenin gösterilmesi zorunludur.

Ancak, Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilirken bu ilkeler doğrultusunda işlem yapılmamış olup, kanıtların tartışılmaması, bozulmakla tamamen ortadan kalkan eski hükümde direnilmesine karar verildikten sonra, direnme nedenlerinin kararda gösterilmemesi, bozma kararına niçin uyulmadığının denetlenebilir düzeyde açıklanmaması yasaya aykırıdır.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu iki usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

Ancak, Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilirken bu ilkeler doğrultusunda işlem yapılmamış olup, kanıtların tartışılmaması, bozulmakla tamamen ortadan kalkan eski hükümde direnilmesine karar verildikten sonra, direnme nedenlerinin kararda gösterilmemesi, bozma kararına niçin uyulmadığının denetlenebilir düzeyde açıklanmaması yasaya aykırıdır.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu iki usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usuli yanılgılar nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.10.2005 tarihinde sonuçta tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6042, Karar No: 2011/8132, Tarih: 30.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/6042 E.  ,  2011/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Ecza Deposu San. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.06.2010 gün ve 2004/359-2010/363 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

14.7.2004 gün ve 5219 Sayılı Yasanın 2 A maddesinin c fıkrası ile HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2010 tarihinden itibaren 1.430,00 TL'ye çıkarılmıştır.... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kararı 01.06.2010 tarihlidir. Davada 3.032,00 TL'nin tahsili talep edilmiş, 472,00 TL'ye hükmedilmiş olduğundan karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve ¾ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması yönünden REDDİNE, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8039, Karar No: 2016/7305, Tarih: 19.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/8039 E.  ,  2016/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2015 tarih ve 2015/596-2015/884 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ... Deri-Tekstil San. ve Dış Tic Ltd. Şti. aleyhine açılan davada şirketin TTK geçici 7. maddesi uyarınca Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdindeki kaydının re'sen terkin edildiğinin tespit edildiğini ileri sürerek adı geçen dava konusu şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü vekili; TTK nın geçici 7. maddesi gereği tescil edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, davanın açılmasına müvekkilinin sebebiyet de vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ... Deri-Tekstil San. ve Dış Tic Ltd. Şti'nin TTK geçici 7. maddesi uyarınca 26/11/2013 tarihinde re'sen terkin edildiği, resen terkin işlemi için TTK geçici 7. maddesinde öngörülen prosödürün ise tam olarak yerine getirilmediği ve terkin işleminin anılan hükümlere uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... Deri-Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin TTK'nın geçici 7/5 maddesi uyarınca, ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/679 esas sayılı dosyası ile görülen asıl dava ile ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/91 esas sayılı dosyası ile görülmekte iken birleşen dava yönlerinden ihyasına, şirketin ihyasına ilişkin bu kararın TTK m.547 uyarınca Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdinde tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, TTK'nun Geçiçi 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ihyası istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü ile şirket tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi "Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir." hükmünü haiz olup, mahkemece, şirketin ihyasına karar verilmesinin yanı sıra 6102 sayılı TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca tasfiye memuru atanması ile tescil ve ilanı gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5929, Karar No: 2006/7375, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5929 E.  ,  2006/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait ...plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalılara pay ayrıldığını, davalı ...’ın alacağının muvazaalı olduğunu, ... Bankası A.Ş’nin belirtilen miktar kadar alacağı bulunmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince satışa konu aracın ...Bankası A.Ş’ne rehinli olduğu, takibe geçilmiş olmasının rehinli alacağın önceliğini ortadan kaldırmadığı, sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı sıra cetvelinde yer alan ...’ın alacağının muvazaalı olduğunu , ...Bankası A.Ş’nin belirtilen miktar kadar alacağı bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

İİK.nun 142/1.maddesine göre sıra cetvelinde alacaklının alacağının esas veya miktarına itiraz etmesi halinde genel mahkemeler görevlidir. İcra mahkemesince görev yönü düşünülmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2420, Karar No: 2021/4390, Tarih: 30.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2420 E.  ,  2021/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekileri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idare vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun ise kısmen kabulu ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi gereği ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, .../... Mahallesi, 120 ada 44 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, kamulaştırmadan arta kalan kısma %30 oranında değer kaybı verilerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2018/2659 Esas - 2019/2748 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının; Vekalet ücretine ilişkin (B) bendinin (7) numaralı alt bendinin hükümden çıkartılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.