muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/346, Karar No: 2020/527, Tarih: 17.12.2020

. maddesi hükmüne rağmen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükme esas alınan "Burcu" kod adlı gizli tanığın, gerek öldürme planının yapıldığı tarih, gerekse tanık ...'un aynı ortamda bulunup bulunmadığına dair çelişkili beyanlarda bulunması, ayrıca öldürme planının herkesin rahatlıkla duyabileceği bir ortamda konuşulduğu iddiasının hayatın olağan akışına aykırı oluşu; maktulün düşme sonucu öldüğü görüntüsü vermek isteyen failin, olay yeri inceleme ekipleri tarafından bulunabileceği mümkün olduğu hâlde suç aleti olan odun parçasını tekrar odunların arasına koymuş olmasının da hayatın olağan akışına aykırı olması; yine bu hususun maktulün, kendisini tanıyan birisi tarafından öldürüldüğü anlamına gelmeyecek olması; düşmanı olduğu belirlenemeyen maktulün evinden herhangi bir değerli eşya alınmamış ve Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince maktulün ölümünden menfaati olan kişinin sanık olduğu belirtilmiş ise de, soyut ve ihtimale dayalı bu gerekçenin de mahkûmiyet hükmünün gerekçesi olarak kabul edilemeyecek oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde; ceza mahkûmiyetinin, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak verilebilmesi olanağının bulunmadığı gözetildiğinde, sanık ...'in, kayınvalidesi olan maktul ...'ı öldürdüğüne dair oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, başka bir ifadeyle sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği hâlde, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 202-684 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu yönünden oy çokluğuyla karar verildi.

1.ve 2. Oylama;
Yargıtay — Esas No: 2020/11986, Karar No: 2021/6745, Tarih: 17.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11986 E.  ,  2021/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin süreli feshi işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kuruma sahte reçete fatura ettiği gerekçesiyle 2006 tarihli protokol uyarınca davalı tarafından uygulanan sözleşmesinin 3 yıl süreyle feshine dair işlemin iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 13/12/2017 tarihli, 2015/30171 esas, 2017/12468 karar sayılı ilamıyla "...davacının resmi evrakta sahtekarlık suçundan dolayı yargılandığı ceza davasının mahkumiyetle sonuçlanması karşısında, davalı kurum tarafından uygulanan cezanın yerinde olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı, yargılama sırasında 2012 protokolünün uygulanmasını da talep etmiş olup mahkemece bu doğrultuda da değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bunun yanında 2012 protokolü ile birlikte 2016 da yürürlüğe giren protokolünde ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde de durulmalıdır." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 25/12/2019 tarihli, 2019/5364 esas, 2019/12989 karar sayılı ilamıyla "...mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalı kurum tarafından davacıya uygulanan fesih kararının kaldırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, yürürlükte olan fesih kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekir" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davanın kabulüne; davalı Kurumun davacının eczane sözleşmesini feshi kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacı eczacı tarafından Kuruma fatura edilen sahte reçeteler nedeniyle cezai işlem uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davanın kabulüne; davalı Kurumun davacının eczane sözleşmesini feshi kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacı eczacı tarafından Kuruma fatura edilen sahte reçeteler nedeniyle cezai işlem uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Davacının Kuruma sahte reçete fatura ettiği ceza yargılaması ile de sabit olup, dosyadaki bozma ilamlarına göre davacıya uygulanacak cezanın belirlenmesi için 2012 ve 2016 yıllarında yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokollerin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Uyuşmazlığa konu sahtecilik eylemi nedeniyle 2012, 2016 ve 2020 protokollerinin 5.3.10. maddesinde “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” şeklinde bir düzenleme yer almaktadır. Bu hükme göre mahkemenin fesih cezasını kaldırması yerinde olmuşsa da, fesih cezası yerine cezai şart uygulanması gerektiği dikkate alınmamıştır. Mahkemece davacı hakkındaki ceza yargılamasında sahte olduğu sabit olan reçeteler hakkında fesih işleminin iptali ile yerine sahte reçete bedellerinin 10 katı tutarında cezai şartın davacıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3348, Karar No: 2023/3270, Tarih: 12.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3348 E.  ,  2023/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1662 E., 2023/927 K.

DAVA TARİHİ : 28.05.2018

HÜKÜM/KARAR : Usulden Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/249 E., 2019/1503 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; İstanbul 35. İcra Müdürlüğünün 2015/18634 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin ilk beş sırasında şikayet olunanın, altıncı sırasında müvekkilinin bulunduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına pay ayrılmadığını, takip dosyalarının tümünün tasarrufun iptali davası nedeniyle gayrimenkul üzerine haciz ve ihtiyati haciz konulan dosyaların olduğunu, bütün alacakların ilamdan kaynaklı alacak konumunda olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde İİK’nın 100. maddesi gereğince ilamdan kaynaklı alacaklarda ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihin değil, dava tarihinin dikkate alınarak sıra cetveli hazırlanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan cevap dilekçesinde; şikayetçinin tasarrufun iptali davasının devam ettiğini, bu nedenle ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşmediğini, tasarrufun iptali davalarında konulan ihtiyati hacizlerin karar tarihinde kesin hacze dönüştüğünü, hazırlanan sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunan cevap dilekçesinde; şikayetçinin tasarrufun iptali davasının devam ettiğini, bu nedenle ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşmediğini, tasarrufun iptali davalarında konulan ihtiyati hacizlerin karar tarihinde kesin hacze dönüştüğünü, hazırlanan sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunanın alacaklı olduğu 1. sıradaki takip dosyası ile bağlantılı olarak açılan Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/440 E. sayılı dosyasından verilen 05.07.2013 tarihli karar ile tasarrufun iptaline karar verildiği, 2., 3., 4. ve 5. sıralardaki takip dosyaları ile bağlantılı olarak açılan ve birleştirilerek görülen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/227 E. sayılı dosyasından verilen 02.07.2015 tarihli karar ile tasarrufun iptaline karar verildiği, bu suretle şikayet olunan alacaklının ilk 5 sıradaki ihtiyati hacizlerinin karar tarihleri itibariyle kesin hacze dönüştüğü, buna karşın 6. sıradaki şikayetçinin takip dosyası ile bağlantılı olarak açılan Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/54 E. sayılı dosyasından verilen 27.11.2019 tarihli karar ile tasarrufun iptali davasının reddine karar verildiği, bu nedenle şikayetçinin haczinin satış tarihi itibariyle henüz kesin hacze dönüşmediği, hacze iştirak şartlarının da mevcut olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; gerekçeli ilk derece mahkemesi kararının tebliğinden sonra istinaf gerekçelerini sunacaklarını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerekçeli kararın şikayetçi vekiline 10.02.2020 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilinin süresinden sonra 17.06.2020 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesi sunduğu, şikayetçi vekilince gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinden sonra sunulduğu gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 352/1.d maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; mevzuatta gerekçeli istinaf dilekçesi veya gerekçeli istinaf dilekçesinin verilme süresi olarak bir düzenlemenin bulunmadığını, İcra ve İflas Kanunu’na tabi işlerde istinaf süresininm tarafların duruşmada hazır olması halinde tefhimle başladığını, yasal süresi içerisinde yani tefhimden itibaren 10 günlük süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi gönderildiğini, kanun koyucunun gerekçeli istinaf dilekçesinin gönderilmesi için de yasal bir süre düzenlemediğini, ilamdan kaynaklı alacaklarda ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüştüğü tarihin dava tarihi dikkate alınarak sıra cetveli hazırlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/732, Karar No: 2018/7881, Tarih: 13.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/732 E.  ,  2018/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün, sanık ...'un yüzüne karşı 17.03.2015 tarihinde açıklanmasına rağmen, sanığın yasal süresinden sonra, 31.08.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu; ayrıca hükmün sanık ...'ın yokluğunda ancak sanığın haberdar olduğu savunmanın yüzüne karşı 17.03.2015 tarihinde verildiği, sanığın ise süresinden sonra 08.05.2015 tarihinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmakla; sanıklar ... ve ...'ın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında TCK'nin 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15670, Karar No: 2015/21054, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15670 E.  ,  2015/21054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.