muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5971, Karar No: 2019/2878, Tarih: 08.05.2019

taksiye yakınanı zorla bindirdikten sonra hep birlikte dere kenarına gittikleri, sanık ...'nin, yakınandan ‘Kendisine ait olan silahların ya da bunların değeri olan parayı vermesini’ istediği, yakınanın ‘16’lık silahların olmadığını, sanık ...’in kendisine sadece saklaması için kuru sıkı tabanca verdiğini’ söylemesi üzerine sanık ...'ın ele geçirdiği ağaç parçası ile yakınanı darp ettiği, sanık ...'in de yakınana vurduğu, sanık ...'ın bir ara yakınandan kemerini çıkartmasını istemesi üzerine yakınanın istenileni yaptığı, sanık ...'ın talimatı ile sanık ...’in bu kemerle yakınanın ayaklarını bağladığı, sanık ...'ın sopa ile mağdura vurmaya devam ettiği, sopanın kırılması üzerine mağdurun "Tamam istediklerinizi vereceğim, evde, annemi arayacağım" dediği, yakınan ...’nin, evde bulunan annesini gece saat 23.00 sularında arayarak ‘Dolabın içerisinde 2 adet emanet olduğunu, bunları eve gelenlere vermelerini’ söylediği, sonrasında eve giden sanıklar ... ve ..., silahları bulamamaları üzerine sanıklar ... ve ...’in yakınan ile beraber eve girdikleri, mağdurun da dolapta yaptığı aramada silahları bulamadığı ve sanık ...'a dönerek "Ağabey vallahi bende değil, ... bana vermedi" demesi üzerine sanık ...’in de "Jandarmadan kaçarken sana tarlada 2 tane silah verdim, yalan söyleme, seni öldürürüm" diyerek tehditte bulunduğu, bu esnada bir şekilde fırsat bularak banyoya giren yakınanın, kapıyı kilitleyip, polisi arayarak yardım istemesi üzerine sanıkların ikametten kaçtıkları, olayın kolluk kuvvetlerine bildirilmesi üzerine de sanık ...’nin ikametinde yapılan aramada, yakınana ait eşyaların ve suçta kullanılan tornavidanın ele geçirildiği olayda;

1- Sanıklar ..., ... ile mağdur ... arasında silah işinden kaynaklanan ilişkinin, ne şekilde hukuken korunan alacak-borç ilişkisi kapsamında ele alındığı açıklanmadan; sanık ...’nin aracında oluşan hasar bedelinin ise 10.000 TL’ye ulaşıp ulaşmadığı irdelenmeden, eksik inceleme ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar ... ve ... hakkında alacağın tahsili amacıyla tehdit ve yaralama suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Olayın başından sonuna kadar tüm gelişmeler dikkate alındığında, sanık ...’nin mağdur ...’ye karşı eyleminin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekirken, sanık ... hakkında bir kısım eylemler için beraat, bir kısım eylemler için mahkumiyet hükmü verilerek iki ayrı sonuç yaratacak şekilde uygulamaya yer verilmesi,

3- Mağdur ...’ye yönelik gerçekleştirilen yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerine, belli bir aşamadan sonra doğrudan doğruya katılan sanık ... hakkında, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3- Mağdur ...’ye yönelik gerçekleştirilen yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerine, belli bir aşamadan sonra doğrudan doğruya katılan sanık ... hakkında, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

4-UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, hüküm tarihinde başka suçtan aynı yargı çevresinde bulunan Mustafa Kemal Paşa A-3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşılan sanık ...’ın, duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde, 22.10.2015 tarihli karar oturumda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11941, Karar No: 2021/2855, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11941 E.  ,  2021/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, sitenin 11/05/2014 tarihinde site sakinlerine haber dahi verilmeden yasaya aykırı olarak Genel Kurul Toplantısı yapıldığını, ... Blokları (1,2,3,4) sitesinde toplam 134 bağımsız bölüm mevcut olmasına rağmen 11/05/2014 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına 20 asil ve 36 vekaleten olmak üzere toplam 56 kat maliki toplantıya katıldığını, bu nedenlerle kat malikleri kurulu toplantısının geçersizliğine ve iptaline, bu toplantıda alınan kararların işletme projesi dahil iptali ile tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına, 634 Sayılı Kanun 33. madde gereği hakimin müdahalesi ile yöneticinin ve denetçilerin yerine yeni yönetici ve denetici atanması istenilmiştir.

Mahkemece 24/05/2016 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2017/3603 esas, 2018/5655 karar sayılı ilamı ile "634 sayılı Kat Mülkiyet Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 33. maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine oy kullanan kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan kat maliki ise kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde altı ay içinde ana taşınmazın bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açılabileceğini, kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmayacağı hükmünü içerdiğini, dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden özellikle iptale konu 11.05.2014 tarihli kat malikleri kurul kararı, hazirun cetvelinden davacının iptale konu 11.05.2014 tarihli toplantıya katıldıkları ve iptale konu toplantıda alınan kararlar incelendiğinde yok hükmünde olmasını veya mutlak butlanla hükümsüz sayılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığından, 11.05.2014 tarihli toplantı yönünden 1 aylık süre içerisinde açılmadığı gözetilerek, süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yönetici ve denetçi seçimine ilişkin kararların iptali şeklinde hüküm kurulmasının doğru görülmediği” belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5566, Karar No: 2018/5329, Tarih: 15.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5566 E.  ,  2018/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacağının muazaalı olduğunu, takibinin dayanağı olan bononun alacağın varlığını ispata yeterli olmadığını ileri sürerek davalının sıra cetvelinden çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, ispat yükü üzerinde bulunan davalının, alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayalı bulunduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, sıra cetveline itiraz davalarında kurulması gereken hüküm şekline uygun olarak, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtildiği şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1. bendindeki "Sıra cetvelinden çıkartılmasına" ibaresinin çıkarılmasına, yerine "Sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/131, Karar No: 2025/13307, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/131 E.  ,  2025/13307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1735 E., 2022/1586 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/29 E., 2020/111 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16449, Karar No: 2011/3977, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16449 E.  ,  2011/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2008 gün ve 2008/267-2008/324 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.09.2010 gün ve 2009/2986 - 2010/9298 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar, davalı kooperatifin 22.06.2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sırasında toplantı tutanaklarının imzalattırılmadığını, Ogün Yaman’ın yerine kardeşi Okan Yaman’ın oy kullandığını, yönetim kurulu ve denetim kurulu raporlarının, bilanço ve gelir gider tablolarının gerçeği yansıtmadığını, yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmemelerine rağmen yeniden yönetim kuruluna seçildiklerini, yeterli çoğunluk sağlanmadan kooperatif merkezinin değiştirildiğini, aidatların 80,00 TL’den 100,00 TL’ye çıkarılmasına muhalefet edip tutanağa şerh koymalarının engellendiğini ileri sürerek, genel kurul kararının iptalini talep etmişlerdir.

Davalı vekili, tutanakların yetkili kişilerce imzalandığını, kooperatif ortaklarının yetkili kişilerce temsil edilerek oylamaya katıldığını, genel kurulda aktarılan bilgilerin doğru olduğunu, başka aday olmadığı için ibra edilmeyen yönetim kurulunun yeniden seçildiğini, kooperatif merkezinin değiştirilmesinin uygulamada işleri kolaylaştıracağını, bu konuda oy nisabı için Bakanlığa müracaat ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların davalı kooperatifin 22.06.2008 tarihli olağan genel kurul toplantısına katılıp oy kullandıkları, genel kurul toplantısında söz almış iseler de açık ve net bir şekilde muhalefet şerhlerinin bulunmadığı, kooperatif merkezinin değişmesi ve organ seçimi dışındaki talepler ile ilgili olarak muhalefet şerhleri bulunmadığından dava açma haklarının olmadığı, kooperatif merkezinin değişmesi ve ibra edilmeyen yönetim kurulunun yeniden seçilmesine ilişkin olarak açılacak davada muhalefet şerhi aranmayacağı, yönetim kurulunun ibra edilmediği ve kooperatif merkezinin değiştirilmesinde 2/3 oranındaki çoğunluğun sağlanmadığı, kooperatif merkezinin değişmesi ve yönetim kurulunun yeniden seçilmesinin anasözleşme hükümlerine aykırı olup geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 22.06.2008 tarihli olağan genel kurul toplantısında kooperatif merkezinin değişmesi ve ibra edilmeyen yönetim ve denetim kurulu üyelerinin yeniden seçilmesine ilişkin kararların iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.09.2010 tarihli ilam ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur.

Davacı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 38,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9432, Karar No: 2020/14, Tarih: 13.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/9432 E.  ,  2020/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Galleye Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.09.2017 tarihli ve 2015/211 Esas, 2017/202 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacıların İzmir'de kurulu mülhak ... Vakfı ile mülhak ... Vakfının galle fazlasına müstehik vakıf evlatları olduğunun tespiti istenmiş, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacıların her iki vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evlatları olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın kabulüne dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davalı ... vekilince istinaf isteminin esastan reddi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Mülhak ... Vakfı'na yönelik davanın İlk Derece Mahkemesince kabul edilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığına göre, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Mülhak ... Vakfı yönünden yapılan temyizin incelemesine gelince;

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3. maddesinde, Mülhak Vakıf, Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulan, yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilen ve bu kişiler tarafından; mazbut vakıf ise bu Kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulan ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanunun 6. ve 7. maddelerinde ise mazbut vakıfların ... tarafından yönetilip temsil edileceği, Kanun'un (5737 sayılı Vakıflar Kanunu) yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla, bu Kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır. Uygulamada bu dava, vakıflarda evladiye davaları, vakıf evladı ya da galleye müstehak evlat olduğunun tespiti davası şeklinde isimlendirilmiştir. Belirtmek gerekir ki vakıf evladı kavramı daha çok, vakfedenin çocukları ya da alt soyundan gelenler için kullanılan bir kavram olup, vakfedenin akrabaları ya da vakıftan yararlanan ismi ile belirtilmiş kişileri kapsamamaktadır.

Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma hakkı olan, yani vakfeden ile soy bağı olan ya da soy bağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda, galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir. Dolayısı ile idarenin (... veya Mülhak Vakıf Yönetiminin) tek taraflı olarak evlat listesine yaptığı dayanaksız bir kayıt yeterli olmayıp, açıkça galle fazlasını almaya hak kazanıldığını gösterir bir mahkeme ilamına dayalı olarak vakıf evlat listesine eklenen kişiler, daha sonra açılacak vakıf evlatlığı davalarında kesin hüküm olmasa da güçlü delil olarak değerlendirilebilecektir.

Bir vakfın nasıl yönetilip işletileceği, vakfedilen maldan kimlerin hangi esas ve ölçüler içinde yararlanacağı vakfedenin iradesiyle belirlenir. Vakfedenin bu konudaki beyan ve şartlarını içeren, vakfın âdeta tüzüğü niteliğindeki yazılı belgeye “vakfiyye” adı verilmektedir. Vakfiyede yer alıp vakfın kuruluş ve meşruiyet esaslarına aykırı olmayan şartlara bir zaruret bulunmadıkça uyulması gerektiği kabul edilmektedir.

Vakfiyeler, vakıf davalarında birinci derecede delil olup (Akgündüz, Ahmet; İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında Vakıf Müessesesi, 1996, Sh. 428), kadimden beri uygulandığı bilinmedikçe vakıf davalarında yazılı delil olarak kullanılamazlar. (Mecelle mad.1739) Vakfiyelerin uygulanma şartı, bunların ifade ettikleri maddelerin sabit ve meşhur olmasıdır.