muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4481, Karar No: 2024/3159, Tarih: 09.05.2024

Dava, tapusuz taşınmazın tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1967 yılında yapılmış, dava konusu taşınmaz kadastro tespiti sırasında, kayalık, taşlık, çalılık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili, davalı ... İdaresi vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı/karşı davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar az yukarıda yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, verilen hüküm dosya içeriğine uygun değildir.

Şöyle ki; Davacı taraf imar, ihya ve zilyetliğe dayalı olarak taşınmazın adına tescili isteğinde bulunmuş olup, yargılama sırasında dinlenilen bir kısım mahalli bilirkişi ve tanıklar, davacının 1960’lı yıllardan itibaren taşınmazı kullanmaya başladığını beyan ederken, bir kısmı ise davacının taşınmazı 1986 yılında kullanmaya başladığını beyan etmiş, dosyaya ibraz edilen İdari Tahkikat Tutanağına bilirkişi olarak imza atan ...., .... ve .... ise taşınmazın 1987 yılı ... aylarında ihya edildiğini beyan etmiştir. Bu durumda davacının, dava konusu taşınmazı, iddia ettiği şekilde dava tarihinden geriye doğru 20 yıl içinde zilyet olarak kullandığı tanık beyanları ile duraksamasız olarak ispat edilemediği gibi, dosyaya sunulan 10.1.2019 tarihli orman bilirkişi raporuna göre, 1973 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın halen taşlık, çalılık ve fundalık olarak göründüğü, ziraat bilirkişi raporlarına göre ise taşınmaz üzerindeki ağaçların en erken 1990’lı yıllarda dikildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacı yararına imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceğine göre, Hazinenin tescil talebi gözönde bulundurulmak suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline ve davacıların taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle az yukarıda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca, davacı yararına imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceğine göre, Hazinenin tescil talebi gözönde bulundurulmak suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline ve davacıların taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle az yukarıda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile, usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalılar Orman İdaresi vekili ve Dörtyol Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 44,40'ar TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 383,20'şer TL'nin temyiz eden ... mirasçıları ile Dörtyol Belediye Başkanlığından ayrı ayrı alınmasına,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1406, Karar No: 2024/5542, Tarih: 24.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1406 E.  ,  2024/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/995 E., 2021/322 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2017/279 Esas, 2020/196 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/995 Esas, 2021/322 sayılı kararı ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.01.2022 tarihli ve hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak;

1. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, bu konuda savunmaların dikkate alınması gerektiğine,

2. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

3. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

4. Bank Asya hesap kayıtlarına dair düzenlenen bilirkişi raporunda da hesap hareketlerinin şüpheli olduğu kanaatinin bildirildiğine, şüphenin sanık yararına değerlendirilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

3. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

4. Bank Asya hesap kayıtlarına dair düzenlenen bilirkişi raporunda da hesap hareketlerinin şüpheli olduğu kanaatinin bildirildiğine, şüphenin sanık yararına değerlendirilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları, Bank Asya'daki hesap hareketlerine dair kayıtlar, Bilirkişi Raporu, somut suç isnadı içermeyen tanık beyanları ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bank Asya hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

Karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın örgüte son yardım ettiği tarih olan "04.02.2015" yerine "2014 ve 2015 yılları" şeklinde yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/995 Esas, 2021/322 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12287, Karar No: 2018/8818, Tarih: 11.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12287 E.  ,  2018/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanunun 106. maddesi hükmü nazara alındığında menkulün haczinden itibaren 1 yıl içinde satışın talep edilmemesi halinde aynı Kanunun 110/1. maddesi uyarınca mahcuzlar üzerindeki haczin kalkacağı ve yedieminlik görevinin de son bulacağı, ancak 01.08.2011 tarihinde haczedilerek sanığa bırakılan eşyaların 01.11.2011 tarihinde haciz mahallinde bulunmadığının tespit edildiği, suç tarihi olan 01.11.2011 tarihi itibariyle 1 yıllık satış süresinin geçmediği gözetilerek, muhafaza altına alınan malların bir kısmının başka icra dosyaları nedeniyle muhafaza edilip götürüldüğünü, bir kısmının mevcut olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu da araştırılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2490, Karar No: 2010/5257, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2490 E.  ,  2010/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 29.12.2009 gün ve 2009/402-2778 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası kapsamı incelendiğinde, kararın davalı vekiline tebliğ olunduğuna ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı; davacı vekilince 29.03.2010 tarihli hakim havalesini içerir dilekçe üzerinde temyiz kaydı bulunmadığı gibi temyiz harç ve masraflarının yatırılmış olduğuna dair bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşıldığından;

1-Davalı ... vekiline mahkeme kararının tebliğ olunduğuna ilişkin tebliğ belgesinin gönderilmesi,

2-Davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, mahkemenin temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığının bildirilmesi; kaydı yapılmış ise, temyiz harç ve masraflarının ödendiğine dair belgenin gönderilmesi; temyiz harcı alınmadan temyiz defterine kaydı yapılmış ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gereğince, işlem yapılması için dava dosyasının mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6796, Karar No: 2019/2377, Tarih: 08.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6796 E.  ,  2019/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 10.05.2013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce verilen 01.10.2018 gün ve 2018/481 Esas, 2018/3165 Karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle,

Sanıkların legal olmadıkları yönünde iddia bulunmayan bir kısım derneklere salt üyeliklerinin bulunması ile bir kısım dergi ve gazetelerde yayımladıkları makale ve yazıların örgüt üyeliği için yeterli olmayıp, bu üyelikler ile makale ve yazılardan kaynaklı örgüt üyeliğine matuf ne tür faaliyetler ile yazıların bulunduğunun açıklanıp tartışılmadığı,

Sanıkların ortağı olduğu ve ticari faaliyetleri konusunda yasa dışı bir iddia bulunmayan Global99 adlı ticari işletmenin faaliyetleri ile bu faaliyetleri kapsamında bir araya gelen sanıkların beraat eden bir kısım sanıklar ile dosya dışı bir kısım kişilerle gerek telefon görüşmesi yoluyla, gerekse bizzat kurulan irtibat ve yapılan görüşmelerden hangilerinin örgütün faaliyeti kapsamında icra edildiğinin maddi vakıalara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadığı ve örgüt üyeliği ile ilişkilendirilmediği,

2010 yılında ...'da yapılan operasyonda.... 'ın evinde çıkan bilgisayarda yazılı belge içinde sanıkların isimlerinin yer alması ile iletişim ve teknik - fiziki takip tutanaklarının örgüt üyeliği için karine kabul edilerik, bu tutanaklar ile belgenin maddi ve yan delillerle desteklenmediği,

Sanıkların, 10 yıllık tutukluluk sürelerinin dolması nedeniyle tahliye edilen örgüt mensuplarına yurt dışına çıkmaları için yardım ettiklerine dair eylemleri ile sanıklara gönderilen E- Posta içeriklerinin örgüt mensubiyeti ile olan ilişkisinin nelerden ibaret olduğunun somut veriler ve delillerle ortaya konup tartışılmadığı,

Sanıkların, haklarında açılan soruşturma sonunda takipsizlik kararı verilen bir kısım kişilerle HTS kayıtlarının varlığı ve bir kısım konuşma içeriklerinin soyut değerlendirmeye tabi tutulduğu ve örgüt üyeliği ile doğrudan ilişkilendirilmediği,

Sanıklar tarafından yapılan basın açıklamasında okunan metin ile yine sanıkların katıldığı ve yasa dışı olduğuna ilişkin de iddia bulunmayan gösteri yürüyüşündeki hangi söylemlerin ve eylemlerin demokratik toplum düzeninin öngördüğü çerçevenin dışında kaldığının ve bu söylemlerin ve eylemlerin örgüt üyeliği ile ilişkisinin ne şekilde irtibatlandırıldığının tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu talep edilmekle,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında ilerde bir mağduriyete sebebiyet verilmemesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulunca bir karar verilinceye kadar 5275 sayılı Kanunun 98 ve müteakip maddeleri gereğince infazın durdurulmasına, ilgili Başsavcılığa müzekkere yazılmasına, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3865, Karar No: 2007/8602, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3865 E.  ,  2007/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Şişli 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen davalar sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

Davacı ... vekili paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz koydurmalarına rağmen sıra cetveline alınmadıklarını; davacı ... vekili haczinin davalı ... ’nin haczinden önce olduğunu ve davalının haczinin 30.12.2004 tarihinde fek edildiğini; davacı ...vekili ise haciz tarihlerinin önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İcra Mahkemesince davacı ...’ın sıra cetveline girme hakkı bulunduğu, davalı ...’nin haczinin 30.12.2004 tarihli talebi üzerine fekkedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, sıra cetvelinde hukuka uygun olmayan kısımları göstererek sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmelidir. Somut olayda sıra cetvelinin iptali ile yetinilmediği gibi, iptal üzerine yeni sıra cetvelinin hangi müdürlükçe düzenleneceği de gösterilmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.10 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3426, Karar No: 2016/877, Tarih: 03.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/3426 E.  ,  2016/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/181915

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2009/174 (E) ve 2009/1500 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Somut olayda, .. ....... Çevre Koruma ve Kontrol Daire Başkanlığı tarafından EPDK'ya yazılan 21.04.2008 tarihli yazı ile sanıkların ortağı bulunduğu akaryakıt istasyonu olarak faaliyet gösteren ....... Petrol ve Otomotiv Tic. A.Ş'nin faaliyetten men edildiği bildirilerek lisans iptalinin istendiği, sonrasında aynı birim tarafından düzenlenmiş görünen suça konu 05.05.2008 tarihli yazının posta ile EPDK'ya gönderildiği, bu yazı içeriğine göre 21.04.2008 tarihli yazının sehven yazıldığının bidirilerek işleme konulmamasının talep edildiği, EPDK tarafından belediyeye hitaben yazılan 09.05.2008 tarihli yazıda her iki belgenin de ilgi tutularak, bahsi geçen işyerinin kurum kayıtlarındaki adresinin bu yazılardaki adresten farklı olduğu belirtilerek adres hususunda açıklama istendiği, EPDK'nun bu yazısı üzerine belediyenin 05.05.2008 tarihli sahte belgeden haberdar olarak şikayette bulunduğu görülmekle, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, sahteliği iddia edilen 05.05.2008 tarihli belge aslının duruşmaya getiritilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanarak verecek şekilde dosya içine konulması, EPDK'dan kurum kayıtlarındaki adres ile belgelerdeki adresin örtüşmemesi hali dışında, 05.05.2008 tarihli yazının sahteliğinden şüphe duyulup duyulmadığının ve suça konu yazının işleme alınması için doğruluğu ve geçerliliği yönünden mutaden araştırma yapılıp yapılmadığını sorulmasından sonra aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu belirlenerek ve ticaret sicil kayıtları ile sanık savunmaları da gözetilmek suretiyle fiilen şirket işleri ile hangi sanık veya sanıkların ilgilendiği araştırılarak hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.