muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1422, Karar No: 2018/951, Tarih: 13.02.2018

Mahkemece hükme esas alınan 15.01.2014 ve 01.09.2014 tarihli kusur raporlarında sigortalı %10, işveren %90 oranında kusur verilirken; temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen ve sigortalının açtığı tazminat davasında alındığı anlaşılan 24.12.2012 günlü kusur raporunda ise, sigortalı %30, işveren %70 oranında kusur verilmekle kusur raporları çelişmiştir. Mahkemece, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden çelişkiyi giderecek yeniden kusur raporu alınarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-Meslekte kazanma güç kaybı oranının %60'ın altında kaldığı durumlarda (somut olayda %33), sigortalının iş göremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmaması gerekirken, aksi şekilde pasif dönem hesabı yapılması hatalıdır.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5260, Karar No: 2018/10897, Tarih: 15.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/5260 E.  ,  2018/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/7-85 2011/94, 2010/7-250 2011/53 sayılı emsal kararlarına göre; suç tarihi itibariyle, 5187 sayılı Basın Yasasının 26. maddesinde "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının günlük süreli yayınlar yönünden iki ay, diğer basılmış eserler yönünden dört ay içinde açılması zorunludur. Bu süreler basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği tarihten başlar. Basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmemesi halinde yukarıdaki sürelerin başlama tarihi, suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarihtir'' şeklindeki düzenleme ve CMK.nun 175/1. maddesinde "İddianamenin kabulüyle, kamu davası açılmış olur ve kovuşturma evresi başlar" şeklindeki düzenleme karşısında davaların basın yasasında belirtilen hak düşürücü sürelerde açıldığının kabulü için iddianamenin kabulü kararının yasada belirtilen sürelerde verilmiş olması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamına göre 20.05.2009 tarihinde zaman gazetesinde günlük yayının yapıldığı ve aynı gün günlük yayının Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmesi karşısında hak düşürücü süre olarak öngörülen 2 aylık süre geçmiş oluğundan kamu davasının süresinde açılmadığı anlaşılmakla;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin yerinde görünmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda kamu davasının 5187 sayılı Kanunun 26/1 ve CMK.nun 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine dair kararın onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2009 tarihli iddianamesiyle sanığın, Zaman Gazetesinin 20.05.2009 tarihli nüshasının 21. sayfasında “siyasal yargı” başlığı altında kaleme aldığı yazı ile Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olan katılana hakaret ve iftirada bulunduğu iddiasıyla TCK.nun 125/1-2-3-a,-4, 267/1/9, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Günlük yaygın süreli yayın olan Zaman Gazetesi 5187 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca yayımlandığı 20.05.2009 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmiştir.

5187 sayılı Kanunun “Cezai Sorumluluk” başlıklı 11. maddesi” Madde 11.- Basılmış eserler yoluyla işlenen suç yayım anında oluşur.

Süreli yayınlar ve süresiz yayınlar yoluyla işlenen suçlardan ESER SAHİBİ sorumludur.

Günlük yaygın süreli yayın olan Zaman Gazetesi 5187 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca yayımlandığı 20.05.2009 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmiştir.

5187 sayılı Kanunun “Cezai Sorumluluk” başlıklı 11. maddesi” Madde 11.- Basılmış eserler yoluyla işlenen suç yayım anında oluşur.

Süreli yayınlar ve süresiz yayınlar yoluyla işlenen suçlardan ESER SAHİBİ sorumludur.

Süreli yayınlarda eser sahibinin belli olmaması veya yayım sırasında ceza ehliyetine sahip bulunmaması ya da yurt dışında bulunması nedeniyle Türkiye’de yarıglanamaması veya verilecek cezanın eser sahibinin diğer bir suçtan dolayı kesin hükümle mahkum olduğu cezaya etki etmemesi hallerinde, sorumlu müdür ve yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili sorumlu olur. Ancak bu eserin sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlanması halinde, bundan doğan sorumluluk yayımlatana aittir.

“Dava Süreleri” başlıklı 26. madde ise;

Madde 26.- Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının günlük süreli yayınlar yönünden iki ay diğer basılmış eserler yönünden dört ay içinde açılması zorunludur.

Bu süreler basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği tarihten başlar. Basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmemesi halinde yukarıdaki sürelerin başlama tarihi, suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarihtir. Ancak bu süreler, Türk Ceza Kanununun dava zamanaşımına ilişkin maddesinde öngörülen süreleri aşamaz.

Sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlatıldığı iddia edilen eserden dolayı yayımlatan aleyhine açılacak dava yönünden süre, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilecek beraat kararının kesinleşmesinden itibaren başlar.

Sorumlu müdürün yayımlanan eserin sahibini bildirmesi durumunda, eser sahibi aleyhine açılacak davada süre, bildirim tarihinden itibaren başlar.

Kovuşturulması şikayete bağlı suçlarda dava açma süreleri, suç için kanunun öngördüğü dava zamanaşımı süresini aşmamak şartıyla, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarihten başlar.

Kamu davasının açılması izin veya karar alınmasına bağlı olan suçlarda, izin veya karar için gerekli başvurunun yapılmasıyla dava açma süresi durur. Durma süresi iki ayı geçemez.” hükümlerini içermektedir.

Zaman Gazetesi’nin 20.05.2009 tarihli nüshasında katılana hakaret ve iftira teşkil ettiği iddia olunan yazılardan sanık sorumlu müdür sıfatı ile değil ESER SAHİBİ olarak sorumludur.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun 26. maddesinin 4. fıkrası hükmüne göre ESER SAHİBİ hakkında açılacak olan davada, sorumlu müdür tarafından eser sahibinin bildirildiği tarihte başlayacaktır.

Zaman Gazetesi’nin 20.05.2009 tarihli nüshasında katılana hakaret ve iftira teşkil ettiği iddia olunan yazılardan sanık sorumlu müdür sıfatı ile değil ESER SAHİBİ olarak sorumludur.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun 26. maddesinin 4. fıkrası hükmüne göre ESER SAHİBİ hakkında açılacak olan davada, sorumlu müdür tarafından eser sahibinin bildirildiği tarihte başlayacaktır.

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2009 tarihli yazısı ile Zaman Gazetesi sorumlu yazı işleri müdürü....’ndan ESER SAHİBİNİN açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ....Emniyet Müdürlüğünden istenilmiş, İstanbul Emniyet Müdürlüğünün 09.07.2009 tarihli yazısı ve eki tutanağa göre eser sahibi olan sanığın isim ve kimlik bilgilerinin bildirilmediği görülmektedir.

09.07.2009 tarihi itibariyle eser sahibinin bildirilmemiş olması karşısında 18.08.2009 tarihli iddianamenin 5187 sayılı Kanunun 26/1. maddesine uygun olarak iki aylık süre içinde düzenlendiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenler ve yasal düzenlemeler gözönüne alındığında ESER SAHİBİ olan sanık hakkında 5187 sayılı Kanunun 26. maddesine uygun süre içinde kamu davası açıldığının kabulü ile işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu kamu davasının düşmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.15.10.2018
Yargıtay — Esas No: 2012/18684, Karar No: 2012/23139, Tarih: 02.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18684 E.  ,  2012/23139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir.  Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler  dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan  hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5828, Karar No: 2013/10283, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5828 E.  ,  2013/10283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.10.2009” yerine “2009” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- 18.05.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan 1 adet dizüstü bilgisayarın uhdesinde olduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Doğrudan tayin olunan gün para cezası ile hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10760, Karar No: 2024/2650, Tarih: 08.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10760 E.  ,  2024/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/252 E., 2020/1485 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/311 Esas, 2020/12 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 inci maddesinin ikinci fıkrası, 7 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/252 Esas, 2020/1485 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Paylaşımların sanık tarafından yapılmadığına,

2.Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

3.Mahkeme kararının gerekçe içermediğine,

4.Paylaşımların içeriğinin suç teşkil etmediğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması

ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin falıyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası) Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır. İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Almanya ülkesinde düzenlenen ve PKK/PYD/YPG silahlı terör örgütü mensuplarının posterleri ve flamalarının taşındığı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılarak elinde poster ve flama olduğu halde çekilen fotoğrafları Facebook isimli sosyal medya paylaşım sitesindeki hesabından paylaşan sanığın içinde bulunduğu topluluğun cebir ve şiddete başvurduğunun tespit edilememesi karşısında; olayda propaganda suçunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de sanığın sair paylaşımlarının terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı gözetilmeyerek yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2. 11.03.2019 tarihinde paylaşılan ve silahlı terör örgütü mensuplarının örgütsel kıyafet, silah ve mühimmatlı oldukları halde bulundukları fotoğrafın, sanığın suç unsuru içeren tek paylaşımı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmaması gerekirken TCK’nın 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

Zincirleme suç hükümleri kapsamında sanığa ait olduğu tespit edilen sosyal medya hesabında son paylaşım tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmemesi,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/252 Esas, 2020/1485 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9562, Karar No: 2012/11430, Tarih: 25.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9562 E.  ,  2012/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

2613 sayılı Yasa uyarınca 1963 yılında yapılan Kadastro sırasında 181 ada 10 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının sınırında kaçak ve yitik kişi yeri okunması nedeniyle kayıt miktar fazlası olarak komisyonca 181 ada 27 parsel sayılı taşınmaz açılarak; 181 ada 10 parsel sayılı taşınmaz 132 metrekare yüzölçümlü tapu kaydı nedeniyle Nuri oğlu Bayram Keskin adına yüzölçümü açık olarak tescil edilmiştir. Tapu sicilinde, Komisyonca açılan ve komisyon kararı ve ek komisyon kararında kayıt miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespiti gerektiği belirtilen 181 ada 27 parsel sayılı taşınmazın malik ve yüzölçümü hanesi açık olarak bulunmaktadır. Davacı Hazine vekili 01.06.2006 tarihli dava dilekçesi ile yukarıda sözü edilen komisyon kararlarında Hazine adına tescili gerektiği vurgulanan 181 ada 27 parsel sayılı taşınmazın, Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 21.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen toplam 531.00 m2 yüzölçümlü taşınmazın 181 ada 27 parsel olarak Hazine adına tesciline, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 132.00 m2 yüzölçümlü taşınmazın 181 ada 10 parsel olarak davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

181 ada 10 parsel sayılı taşınmazın miktar hanesi ile bu taşınmazdan kayıt miktar fazlası olarak komisyonca açılan 181 ada 27 parsel sayılı taşınmazın miktar ve malik hanesi sicil kaydında açık bulunmaktadır. Tapu Sicil Defterinde malik ve miktar haneleri açık bulunan taşınmazlar hakkında açılan yüzölçümü belirlenerek tescil davalarına bakma görevi genel hukuk mahkemelerine ait olmayıp kadastro mahkemelerine ait bulunmaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece görevsizlik kararı vermek gerekirken, yargılamaya devamla karar verilmesi isabetsiz olup, davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.