muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13909, Karar No: 2022/17115, Tarih: 30.12.2022

D. Emsal yargı kararları:

17. İnsan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, yaşama ve sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği yönündeki ilkeler göz önüne alındığında; ilaç salınımlı stentle sınırlı olarak, uyuşmazlığın, hekimin tercihine üstünlük tanınarak giderilip, tedavide kullanılması durumunda, ilaç salınımlı stentin, hasta açısından tıbben gerekli olduğu esas alınarak sonuca gidilmesi gerekir(Y. 10. HD. 15.3.2013 tarih ve E. 2012, K. 4954).

18. Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu 10.4.2013 tarih ve E. 2606, K. 1271 sayılı karar. Dava ... ile Türk ... Birliği arasında imzalanan «Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk ... Birliği Üyesi ... İlaç Teminine İlişkin Protokolün» 3.7. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentlerinin iptali istemiyle açılmıştır. 9.7.2008 tarihinde imzalanan Protokol'ün 3.7. maddesinde yedi bent halinde sayılan kimi ilaçların sağlanmasının sisteme dahil ... sırasıyla yapılacağı öngörülmüş, bu uygulama kimi kan hastaları ile diyaliz hastalarının ilaca erişimini zorlaştırmıştır. Özellikle haftada üç - dört kez diyaliz tedavisi gören hastaların uygulamadan olumsuz etkilendiği, çünkü ilgili hekim tarafından yazılan ilaçların temini için öncelikle sıranın hangi eczanede olduğunun ilgili ... Odasından sorulduğu, Odanın yönlendirmesi ile gidilen eczaneden ilacın alınması sonrasında tekrar ... Odasına onaylatıldığı anlaşılmakta, bunun ise özellikle büyük kentlerde hastanın tedavisinde gecikmelere neden olduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda, protokolün dava konusu kuralının, kimi hastalar yönünden tedavilerinde kullanılan ilaçlara ulaşımını ve dolayısıyla tedavilerinin zamanında yapılmasını engellediği sonucuna varıldığından Protokolün 3.7. maddesinin, bir yandan Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen sosyal hukuk devleti ilkesine, 17. maddesindeki kişinin dokunulmazlığı, yaşama, maddi ve manevi varlığının korunması hakkına sahip olduğu hükmüne, 56. maddesindeki ... hakkına, 60. maddesindeki sosyal güvenlik hakkına aykırı görülerek Danıştay 10. HD.nin bu görüşlerle bağdaşmayan kararının bozulmasına karar vermiştir. Genel Kurul kararında Hasta Haklarına İlişkin Avrupa Statüsünün kişinin gerekli tedaviyi en hızlı biçimde alma hakkına sahip olduğuna dair 7. madde hükmü ile başta ... Bildirgesi olmak üzere diğer uluslararası sözleşmelerde bahsi geçen sosyal güvenlik hakkına ilişkin hükümlere de atıf yapılmıştır(..., Yargıtay’ın Sosyal Güvenlik Hukuku İle İlgili 2013 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi tebliğinden).

19. ..., 2012 yılında verdiği ... kararında Başvurucunun tedavisi için gerekli iki ilacın pahalı olduğu gerekçesi ile karşılanmaması ve ...’da 2 aylık tedavi için gereken masrafların karşılanmamasını konusunu incelemiştir. Başvurucu lehine ilaç ve tedavi masraflarının karşılanması gerektiğini belirten yerel mahkeme kararı vardır. ... bu kararlara rağmen tedavi masraflarının karşılanmamasının usul açısında yaşam hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. ..., yaşam hakkını korumakla görevli olan devletin mali sebepleri mazeret göstererek mahkeme kararlarını uygulamasını geciktiremeyeceğini belirtmiştir.

20. ... benzer bir yaklaşımla yaşam riski olan A.A/Türkiye (Başvuru No: 50624/19) başvurusunda 2.10.2019 tarihinde tedbir kararı vermiştir. Başvurucunun tedavisi için hayati öneme sahip ilacın temini için daha önce iş mahkemesine ve Anayasa Mahkemesine yaptığı tedbir talepleri olumsuz sonuçlanmıştır. Bunun üzerine başvurucu ... başvurmak zorunda kalmıştır. ... Başvurucunun yaşam hakkının riske girdiğini dikkate alarak, Başvurucunun herhangi bir kişisel masrafa maruz kalmadan, Pembrolizumab etken maddeli Keytruda isimli ilacın tedavisinden faydalandırılması gerektiğini Hükümete bildirmiştir.  Hükümetin tedbir kararı sonrası gerekli tedaviyi sağlamasında sonra tedbir kararı kaldırılmıştır.

21. Anayasa Mahkemesi 7.1.2020 tarihli D. B. (B. No:2019/41507 tedbir kararı) kararında hastalar için hayati öneme sahip ilaçların temini konusunda şu ilkeleri ortaya koymuştur.

“... ve sosyal güvenlik hakları, Anayasa’nın 56. ve 60. maddelerinde güvence altına alınmış olmakla ve devletin söz konusu alanlarda görevleri bulunmakla birlikte, Anayasa’nın 65. maddesinde de öngörüldüğü üzere devletin bu görevlerini, öncelikleri gözeterek mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirmesi gerekmektedir(Fıkra 27).

Devletin vücut bütünlüğünü koruma konusundaki ödevi, ... hizmetlerinin mutlak anlamda ücretsiz olarak sağlanacağı şeklinde yorumlanamaz (..., B. No: 2013/3382, 4/11/2015, § 41). Devletin bireylere ... hizmeti sunma konusundaki yükümlülüğü, ülkenin sosyal ve ekonomik gerçekleriyle yakından ilgilidir. Bu nedenle devlet, kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanılabilmesi noktasında, kaynakların tahsis edildiği alanlara ilişkin bazı sınırlamalar öngörebilir. Dolayısıyla ... hizmeti sunma konusunda devletin pozitif yükümlülüğünün ekonomik sınırları belirlenirken, devletin kamu kaynaklarını kullanma konusundaki takdir hakkı ile tedavi ücretlerinin bireylere yüklediği ekonomik külfet arasında makul bir denge kurulmalıdır (..., § 40)(Fıkra 28).

22. Sosyal güvenlik, bireylerin istek ve iradeleri dışında oluşan sosyal risklerin, kendilerinin ve geçindirmekle yükümlü oldukları kişilerin üzerlerindeki gelir azaltıcı ve harcama artırıcı etkilerini en aza indirmek, ayrıca sağlıklı ve asgari hayat standardını güvence altına alabilmektir. Bu güvencenin gerçekleştirilebilmesi için sosyal güvenlik kuruluşları oluşturularak, kişilerin yaşlılık, hastalık, malûllük, kaza ve ölüm gibi sosyal risklere karşı asgari yaşam düzeylerinin korunması amaçlanmaktadır. (Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2006 tarih ve E:2006/lll, K:2006/112 sayılı kararı)

23. Bu kapsamda özellikle Anayasanın 65. maddesinde yer alan; Devletin, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, bu görevlerin amaçlarına uygun öncelikleri gözeterek malî kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirebileceğine ilişkin düzenleme ile; Devlete, Anayasa ile yüklenen ödevler arasında öncelikler gözetilmek suretiyle mali kaynakların yeterliliği ölçüsünde görevlerini yerine getirme imkanı tanınmış olup, bu öncelikler arasında yaşama hakkı da dahil olmak üzere kişilerin ruh ve fizik sağlığı içinde insana yaraşır bir hayat sürdürmesini sağlama görevinin en öncelikli olduğunu belirtmekte fayda vardır (Y. 10. HD. 2014/25784 E ve 2015/3636 K).

E. SOSYAL GÜVENLİK HAKKININ NİTELİĞİ;

24. Yaşam ve sosyal güvenlik hakları, Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınmış evrensel temel insan haklarıdır. Anayasa Mahkemesi, tedbir kararlarında da belirtiği şekilde ... hakkını (temelde sosyal güvenlik hakkını) sadece bir sosyal hak olarak görmemekte, aynı zamanda Anayasa’nın 17. maddesine göre “yaşam hakkı” kapsamında saymaktadır. Yaşama hakkının varlık nedeni, insanı doğal olmayan ölüme karşı korumaktır. Yaşama hakkı, esas itibarıyla yaşamın sürdürülmesini de güvence altına alır.

25. Sosyal güvenlik hakkı dayanışma ilkesine dayanır. Sosyal güvenlik insanın biyolojik, doğal ve toplumsal risklere karşı güvence altında olmasıdır. Sosyal güvenlik insanın kaderinin piyasaya ve başkalarının insafına terk edilmemesi demektir.

26. Devletler, kişilerin sağlığını ve yaşamını korumak için tedbirler almak zorundadır. Özellikle yaşam hakkının doğrudan ihlali oluşturabilecek durumlarda devletin, tedaviye ve ilaca erişim/bütçe olanakları şeklinde orantılamanın geçerli olmadığı kabul edilmektedir. Başka bir anlatımla kişiler devletin genel olarak herkese sağladığı tedaviden daha yükseğini talep etmesi sosyal haklar kapsamında bir talep olduğu için kabul edilmemektedir. Fakat tedavi veya ilaç temin edilmediği durumlarda kişinin bedensel bütünlüğü bozulacak veya ölüm riski ile karşılaşılacaksa yaşam hakkı kapsamında değerlendirilmekte, bu durumda devletin korumak zorunda olduğu yaşam hakkı kapsamında bir pozitif yükümlülük ortaya çıkmaktadır. Kısaca devletin kişilerin yaşamını koruma için zorunlu ilaçları temin etmesi gerekir.

27. Genelde ... kapsamında olan kişilerin özelde ise kurum sigortalısının yaşam ve sağlığının Kurumun mali tasarruf kaygılarına üstün tutulması gerektiği açıktır. Sosyal güvenlik ve yaşam hakkının korunmasında, kişinin sağlığına tedavi ile kavuşması yanında, tedavinin hastalığı tedavi etmese bile yaşamını uzatması, alınacak ilacın yararlı olması, başka bir anlatımla uluslararası sözleşmeler ve akılcı ilaç kullanımı ilkelerinde belirtildiği gibi yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olması yeterlidir.

28. Yaşam hakkı kapsamında tedavi ve ilaç temin edilmesinde, hastanın probleminin tanımlanması, hekim tarafından doğru teşhis konulması, sonrasında ise etkili tedavinin tanımlanması, ilaçlı tedavi uygulanacaksa uygun ilacın seçimi, dozunun ve uygulama süresinin belirlenmesi ve uygun reçete yazılması” aranmalıdır. Yaşam hakkı, salt insanın biyolojik-fiziksel yaşamını değil, hukuksal bir değer olarak onun yaşama hakkını da korumayı içerir.

29. Belirtmek gerekir ki, hastanın probleminin tanımlanması, doğru teşhis konulması, etkili tedavinin tanımlanması, uygun ilaç seçimi, dozu ve uygulama süresi belirlenmesi ve uygun reçete yazılması, tedavi uygulayan hekime aittir. Hekimin bu yönteme uygun hareket edip etmediği ancak denetlenebilir. Hekimin bu tespiti ... kurulu raporu ile desteklenmiş ve yargılama sırasında tekrar rapor alınmış ve uygun bulunmuş ise artık akılcı ilaç kullanımından söz edilmeli, bu kapsamda tedavi ve buna bağlı olarak ilaç giderleri karşılanmalıdır.

F. SOMUT UYUŞMAZLIK:

30. Davacı davalı kurum sigortalısı olup, sosyal güvenlik hakkı bulunmaktadır. Davacı kanser tedavisi görmektedir. 5510 sayılı kanunun 62. maddesi uyarınca “genel ... sigortasından sağlanacak ... hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlanmak, genel ... sigortalısı olan davacı için bir hak, Kurum için ise bu hizmet ve hakların finansmanını sağlamak bir yükümlülüktür.

31. "Bronş ve akciğer malign neoplazmı" tanısı sonrası davacının tedavisini üstlenen hekim tarafından Atezolizumab etkin maddeli (...) kullanılması önerilmiş ve rapor tanzim edilmiştir.

32. Türkiye ... Kurumu (TİTCK ) ilacın kullanımının 6 ay süre ile uygun bulunduğunu bildirmiştir.

34. Mahkemece yargılama sırasında ... ... Hastanesinden alınan bilirkişi heyeti raporunda; "onkolojik yönden hastaya uygulanan tedavinin uygun olduğuna” dair görüş bildirilmiştir.

31. "Bronş ve akciğer malign neoplazmı" tanısı sonrası davacının tedavisini üstlenen hekim tarafından Atezolizumab etkin maddeli (...) kullanılması önerilmiş ve rapor tanzim edilmiştir.

32. Türkiye ... Kurumu (TİTCK ) ilacın kullanımının 6 ay süre ile uygun bulunduğunu bildirmiştir.

34. Mahkemece yargılama sırasında ... ... Hastanesinden alınan bilirkişi heyeti raporunda; "onkolojik yönden hastaya uygulanan tedavinin uygun olduğuna” dair görüş bildirilmiştir.

35. Dosya içeriğine ve açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre kanser hastası olan davacı açısından “Atezolizumab etken maddeli ...” ilaç kullanımı akılcı ilaç kullanım kapsamında kalmaktadır. Zira doğru teşhis konulmuş, anılan ilaç uygun olarak seçilmiş, dozu ve uygulama süresi belirlenmiş ve reçeteye bağlanmıştır. Yargılama aşamasında da davacının hastalığının ilerlemesini durdurduğu, tedavide fayda gördüğü alınan raporla saptanmıştır. Davacının yaşam süresinin uzaması, yaşam ve sosyal güvenlik hakkı kapsamındadır. İlacın esas itibarıyla yaşamın sürdürülmesini sağladığı anlaşıldığından, devletin yaşamı koruma yükümlülüğü içinde kaldığı açıktır. Burada salt iyileşme ve sağlığa kavuşma aranması, yaşam hakkının kısıtlanması anlamına gelecektir. Anılan ilacın deneysel olmadığı, Dünya ... Örgütünce onaylandığı da anlaşılmaktadır. Kaldı ki ... Bakanlığı Türkiye ... Kurumu ilacın kullanımını uygun bulmuş olup, mahkemece de rapor alınımıştır. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararları isabetlidir. Çoğunluğun Uluslararası Sözleşmeler ve Anayasa hükümlerine aykırı olarak, yaşam ve sosyal güvenlik hakkını sınırlayıcı şekilde ve özellikle akılcı ilaç kullanımı ilkelerine uygun olarak tedaviyi uygulayan hekimin ve bunu doğru bulan raporları yok sayarak, “sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde bulundurulması, ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararını bozması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/20388, Karar No: 2022/417, Tarih: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20388 E.  ,  2022/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacağı, davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeniyle, ceza dosyası bekletici sorun yapılarak, varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda, dosya içerisine alınan ceza dosyasında suçun unsurları oluşmadığından sanık davalılar hakkında beraat karar verildiği ve hükmün Yargıtayca onandığı, beraat kararının hukuk hakimi için bağlayıcı olmadığı ancak maddi anlamda kuvvetli delil oluşturduğu, dosyada alınan bilirkişi raporunda da davalıların kusuru olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/364, Karar No: 2020/465, Tarih: 17.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/364 E.  ,  2020/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 495-971

Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2009 tarihli ve 731-1335 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 27.02.2013 tarih ve 41309-7976 sayı ile;

“...Mahkemece herhangi bir neden olmaksızın, ilk silahlı saldırıyı sanık ...'in yaptığı kabul edilmiş ise de, olayın başlangıcının her iki tarafça farklı anlatıldığı, tanıkların beyanlarına göre mağdur ile sanık arasında tartışma çıktığı ve tartışma sonrası sanığın mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin kesin olarak belirlenemediği gözetilerek sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 16.07.2013 tarih ve 495-971 sayı ile;

"Sanık ile mağdur 6-7 yıllık arkadaş ve hemşehridir. Aralarında önceye dayanan husumet yoktur. Sadece bıçaklama öncesi, aralarında 'tartışma' iddiası vardır. Mağdurun küfrettiğini sanık dâhil hiç kimse iddia etmemektedir. Küfür olmadan, sokak ortamında alkollü olan arkadaşlar arasındaki yüksek sesli konuşmanın, bıçaklanma olayında haksız tahrike zemin olması kabul edilemez. Burada olay öncesi yaşananlarda tereddüt olmayıp basit tartışmanın (tiner kullanıp kullanmama hususunda) Yargıtay Dairesince haksız tahrik olarak kabulü söz konusudur. Bu tartışma haksız tahrik sayılmamalıdır." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek sanığın önceki hüküm gibi mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarihli ve 311274 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 2-589 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 16.12.2015 tarih ve 14737-36164 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.

İncelenen dosya kapsamından;

23.04.2009 tarihli görgü ve tespit tutanağında; 23.04.2009 tarihinde saat 18.00 sıralarında İvedik Caddesi'nde bıçakla yaralama olayı meydana geldiğinin bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, olayın Karşıyaka Mahallesi, 2. Cadde, 520. Sokak üzerinde... Sağlık Ocağının yangın merdiveni altında gerçekleştiği, merdivenlerde kırılmış bira şişesi parçaları ile Efes Pilsen ibareli bira şişesi görüldüğü, çevrede yapılan araştırmada suç ve suç unsuruna rastlanılmadığının bildirildiği,

23.04.2009 tarihinde saat 20.45'te düzenlenen yakalama ve teslim tutanağında; aynı gün saat 18.00 sıralarında İvedik Caddesi'nde meydana gelen bıçakla yaralama olayıyla ilgili olarak yaralanan ...'la yapılan görüşmede kendisini ...'ın bıçakladığını beyan etmesi üzerine yapılan araştırmada, ...’ın Numune Hastanesi Acil Tıp Servisine yaralı olarak geldiğinin öğrenilmesiyle adı geçen hastaneye gidildiği, ... ile yapılan görüşmede kendisini ...'ın bıçakladığını beyan ettiği, şahsın sağ şakak kısmında, sağ koltuk altına yakın bölgede, sağ bacağında bıçak yarası ve vücudunun değişik yerlerinde darp ve çiziklerin görüldüğü, ...'ın tedavisi yapıldıktan sonra Karşıya Polis Merkezi Amirliğine götürüldüğünün belirtildiği,

24.04.2009 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olay yerinin İvedik Caddesi, 434 numarada bulunan Akbank önü olduğu, Akbank giriş kapısı karşısında kaldırım kenarında kan benzeri şüpheli lekelerin bulunduğu, yağmur nedeniyle bu şüpheli lekelerin korunamamış olduğu, başkaca suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı, daha sonra olayın başlangıç yeri olan Karşıyaka Mahallesi, 2. Cadde, 521. Sokak'ta bulunan Sağlık Ocağının arka tarafına gidildiği, burada kan ve kan benzeri şüpheli leke, suç ve suç unsuru herhangi bir bulgunun olmadığı, yangın merdivenlerinde 1 adet Efes ibareli bira şişesi olduğunun tespitlerine yer verildiği,

24.04.2009 tarihli tutanakta; olay nedeniyle yaralanan ...'ın Demetevler Onkoloji Hastanesi 5. Cerrahi Servisinde yattığının öğrenilmesi üzerine adı geçen hastaneye gidildiğinde ...'ın ameliyat olduğu ve 27.04.2009 tarihinden önce taburcu edilmeyeceği bilgisi alındığının bildirildiği,

Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 23.04.2009 tarihli geçici raporda; saat 18.15 sularında delici-kesici alet yaralanması nedeniyle gelen ...'ın, genel durumunun iyi, koopere, oryante olduğu, umblikusun yaklaşık 7 cm altında sağ tarafta ve umblikusun solunda yaklaşık 1 cm uzunluğunda 2 adet giriş deliği, sağ üst ve sol üst kadranda 1 cm uzunluğunda 2 adet giriş deliği, sol ön bacak lateralde 1 cm uzunluğunda giriş deliği görüldüğü, sağ ve sol alt kadrandaki yaraların batına nafiz olduğu, hastanın acil ameliyata alındığı, koklamayla yapılan ölçümde alkole rastlanmadığı, hayati tehlikesinin bulunduğu ifadelerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Ankara Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.05.2009 tarihli raporda; mağdur ...'ın muayenesi ve Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesinin raporunun incelenmesi sonucunda, mağdurun batın sol üst kadranda kosta yayının üstünde 1 cm'lik cilt, cilt altı kesisi, göbek altında batına nafiz yaklaşık 1,5 cm'lik kesi, batın sol alt kadranda krista iliaka anterior superiorun 3 cm üzerinde batına nafiz olmayan 1 cm'lik kesi, ayrıca sol bacak lateralinde 1,5 cm'lik cilt, cilt altı kesisi bulunduğu, aynı gün acil ameliyata alındığı, ameliyatta sadece göbeğin altında soldaki bıçak yarasının batına nafiz olduğunun anlaşıldığı, burada omentumun hernie olduğunun gözlendiği, herni olan omentumun rezeke edildiği, diğer batın içi organlarda herhangi bir yaralanma olmadığı, yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği,

Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 23.04.2009 tarihli geçici raporda; saat 18.53'te bıçaklanma nedeniyle 112 Acil Servis ekiplerince hastaneye getirilen ...'ın sağ dizüstünde 2 cm'lik yüzeysel kesi, sağ kol alt dış kısımda 2 cm'lik yüzeysel kesi, sağ yanak lateralinde kulağa yakın yerde 2 cm'lik kesi, sağ klavikula orta hattın yaklaşık 10 cm altında 1 cm'lik yüzeysel kesi bulunduğu, bu hâliyle hayati tehlikesinin bulunmadığı ifadelerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Ankara Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24.04.2009 tarihli raporda; ...'ın sağ yanak zygomatik bölgede boyuna seyirli 4 cm uzunluğunda, sağ kol üst iç kısımda enine 5 cm uzunluğunda, sağ el 1. parmakta 1,5 cm uzunluğunda sütürlü yara dudakları, muntazam kesici alet yaraları ve alın sağ tarafta 4 cm'lik bir alanda ekimozlu sıyrıklar görüldüğü, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, yüzde sabit iz yönünden muayene tarihinden itibaren 6 ay sonra yeniden muayene edilmesi gerektiğinin belirtildiği,