muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5269, Karar No: 2021/4695, Tarih: 23.02.2021

İstinaf:

Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi'nce,davacının, alt işveren işçisi olarak davalı şirket bünyesinde bulunan Kangal Termik Santrali İşletme Müdürlüğü'nde ölçü kontrol ünitesinde elektrik teknisyeni/ bakım işçisi olarak çalıştığı, ... Sendikası üyesi olduğu, Kangal Termik Santrali'nin özelleşerek ihale ile ... Şeker Firmasınca satın aldığı, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen emsal mahkeme kararları dikkate alındığında davalı teşekkül ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkinin muvazaalı olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre de davacının kadrolu işçilerle aynı işi yaptığı, bir başka deyişle taşeron şirket çalışanı ile asıl işverenin personelinin aynı işi birlikte yaptıkları, davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanamadığı, davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmasının engellediği, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesi hükmü gereğince asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde, alt işveren işçisinin başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılacağı, davacının çalışmasına devam etmekte iken Tes İş Sendikası'na üye olduğu, sendika üyesi olduğunun işverene bildirildiği, davacının bu tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmeleri ile kararlaştırılan ücret, sosyal yardım ve tazminatlara hak kazandığı, davalı teşekkülün 6772 sayılı Yasa kapsamına girdiği, bu durumda davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, Mahkemece verilen kararda bir bir isabetsizlik olmadığı, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

Davacı işçi davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazandığı sonucuna varılarak alacakları hüküm altına alınmış, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğünün 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak", "Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek", "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek", "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak", "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanunun 15. maddesine 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen fıkra ile elektrik enerjisi iletim üretim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişilerinin gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini hizmet alımı yoluyla yaptırabilecekleri düzenlenmiş, 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6446 sayılı Kanun 30. maddesi ile bu hüküm yürürlükten kaldırılarak kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Ayrıca yapılacak araştırma neticesinde verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çerçevesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığının tespiti halinde davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Şayet 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çerçevesinde işlem tesis edilmediği yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespiti ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaa'ya dayandığının anlaşılması halinde ise asıl işverenin tarafı olduğu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmesi için davacının sendikaya üye olması gerekeceğinden davacı işçinin sendika üyesi olup olmadığı da dikkate alınarak buna göre işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11179, Karar No: 2007/3491, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11179 E.  ,  2007/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.7.2006 ... ve 21-394 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyada bulunan tebligat parçasında hükmün davacı vekiline hangi tarihte tebliğ edildiği anlaşılamadığından Mahkemece davacı vekiline hükmün tebliğ edildiği tarihin PTT'den araştırılarak saptanması ve belgelendirilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 9.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2727, Karar No: 2019/4283, Tarih: 11.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2727 E.  ,  2019/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Ecza Deposu İth. ve İhr. Tic. A.Ş vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 2012/331 esas ve 2014/571 karar sayılı ve 09/12/2014 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2016/16766 esas ve 2018/2066 karar ve 12/04/2018 tarihli ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 11/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11665, Karar No: 2015/23608, Tarih: 08.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11665 E.  ,  2015/23608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak takibe konu çekin alacaklı bankadan kullanılan kredi karşılığında teminat olarak verildiğini, çekin arka yüzünde bankaca imzalanan ciroda bu hususun açıkça belirtildiğini beyanla borca, faize ve tüm ferilerine itirazla takibin iptalini talep ettiği, mahkemece çekin üzerinde teminat çeki olduğu belirtildiğinden davanın kabulü ile takibin iptaline hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 169/a-1 maddesine göre; “İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir.”

Borçlunun, senedin teminat amaçlı verildiğine ilişkin itirazı borca itiraz niteliğindedir. HGK'nun 14.3.2001 tarih ve 2001/12-233 sayılı ve yine 20.6.2001 tarih ve 2001112-496 sayılı kararlarında da benimsendiği üzere dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu yazılı belge ile kanıtlanmalıdır.

Takip dayanağı çekin incelenmesinde, çekin borçlunun cirosu ile alacaklıya geçtiği ve arka yüzünde “iş bu çek senet bedeli teminat olarak bankamıza temlik edilmiş olup bedeli teminattır" ibaresinin yazılı olduğu görülmüştür. Çek arkasındaki bu kaydın üstü iptal kaşesi vurularak imzalandığından bu kayıt artık yok hükmündedir. Bu durumda çekin teminat çeki olarak kabulü mümkün değildir. Öte yandan dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu yazılı bir belge ile kanıtlanmadığı ve alacaklı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde teminat iddiası da kabul edilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken çekin arka yüzünde yazılı ibareden, çekin teminat amacıyla verildiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2233, Karar No: 2012/313, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2233 E.  ,  2012/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/316463

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/04/2010, 2009/37 (E) ve 2010/75 (K)

SUÇ : Kasten adam öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-TCK.nun 57/1 maddesindeki koruma ve tedavi amaçlı akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri esas hakkındaki hüküm ile uygulanabileceğinden 10.12.2009 tarihinden itibaren uygulanması yasaya aykırı ise de telafisi mümkün görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 25.05.2009 tarih 8773 sayılı raporunda, "Sanığın 'reaktif depresyon' denilen akıl hastalığının bulunduğu ancak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileciği ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak nitelikte bulunmadığından cezai ehliyetinin tam olduğu"nun belirtildiği; Adli Tıp Kurumu Gözlem ihtisas Dairesi tarafından yapılan muayene ve müşahade sonucu düzenlenen 18.09.2009 tarihli 794 sayılı ve Adli Tıp Kurumu 4..İhtisas Kurulu'nun 30.10.2009 tarihli ve 3664/4110 sayılı raporlarında ise sanığın "cezai sorumluluğunu müessir ve kişide irade, şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan 'hezeyanlı bozukluk' denilen akıl hastalığı saptandığının ve ceza ehliyetinin olmadığının" belirtildiği anlaşılmakla; raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın, dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

CMK.nun 325.maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılması,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2897, Karar No: 2016/10902, Tarih: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2897 E.  ,  2016/10902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15642, Karar No: 2015/28619, Tarih: 18.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15642 E.  ,  2015/28619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, dayanak bonoda bulunan imzayı şirket temsilcisi sıfatıyla şirket adına attığını, bonodan sorumlu olmadığını ileri sürerek borca itirazda bulunduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, senetten dolayı sorumluluk için tek imza yeterli olup, şirket yetkilisi tarafından da olsa, şirket kaşesi olmadan ya da şirket kaşesi dışına atılan ikinci imza, aval olarak kabul edilir ve bu imza sahibi borçtan şahsen sorumlu olur. Ancak her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez.Somut olayda takip konusu bonoların ön yüzünde bulunan her iki imzanın da keşideci şirket kaşesi üzerine şirket yetkilisi ve borçlu ... tarafından atıldığı görülmektedir. Buna göre atılan ikinci imza aval şerhi olarak kabul edilemez. Başka bir anlatımla her iki imza da borçlu şirket yetkilisi ... tarafından şirket yetkilisi sıfatıyla borçlu şirketin kaşesi üzerine atılmış olup, bu durumda şirket yetkilisi ... borçtan sorumlu tutulamaz.O halde mahkemece adı geçenin borca itirazının kabulü ile hakkındaki takibin İİK'nun 169/a-5 maddesi gereğince durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5028, Karar No: 2021/1106, Tarih: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5028 E.  ,  2021/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Ret

Temyize konu bu dosyada Vergi Denetim Kurulu Antalya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 16/04/2013 tarih ve AGB-A-3320/174-80 sayılı yazısı ile 2008, 2009, 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin, Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarih ve 2014/40 esas, 2014/503 karar sayılı dosyasında ise 25/09/2013 tarihli yazı ile aynı mükellefiyete ilişkin 2010-2011-2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin sanıktan istendiği, 2010 yılı defter ve belgeleri haricinde farklı dönemlere ait defter ve belgeler de istendiğinden, her iki davanın mükerrer olmadığı ancak aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama, ilgili yıllara ait hesapların incelenmesinin talep edildiği yazıların birbirine yakın tarihli olması ile Antalya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 17.06.2020 tarihli cevabi yazısında, 2008, 2009,2010,2011 ve 2012 yıllarına ait defter ve belgelerin 16/04/2013 tarihli yazı ile istenmesi yerine iki ayrı yazı ile istenmesinin nedeninin, farklı iş emirlerinin farklı müfettişlere tevdi edilmesinden kaynaklandığının belirtilmesi karşısında, aynı mükellefiyete ait defter ve belgelerin tek bir yazı yerine idari kurumun çalışma tarzı nedeniyle ikinci kez istenmesi yeni bir suça sebebiyet vermeyeceğinden sanığın beraati yerine mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2560, Karar No: 2020/3770, Tarih: 30.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2560 E.  ,  2020/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: