muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/779, Karar No: 2020/351, Tarih: 07.07.2020

Dosya içerisinde bulunan ve olaydan 13 gün önce ... ve ... tarafından yazılmış 13.07.2010 tarihli dilekçelerde; “Sayın Müdürüm şahsi sorunlarımdan dolayı Baş Memurluğa çıkmak istiyorum, gerekenin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim” şeklinde ibarenin bulunduğu, ölen ...’ın dilekçesine derkenar olarak yazılan 14.07.2010 tarihli notta; “Tutukluyla görüşüldü, arkadaşlarıyla oda talebinde bulundu, boş odanın olmadığı bildirildi, İGK’ya başvurulması önerildi.”; ölen ...’in dilekçesine ise derkenar olarak “Görüşüldü, arkadaşlarıyla birlikte oda talebinde bulundu, boş odamızın olmadığı, kapasitenin üzerinde mahkûm olduğu anlatıldı,” yazısının bulunduğu,

Ölen ...’in babası katılan ... tarafından Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına yazılan 02.08.2010 tarihli dilekçede; “..Oğlumun suçu olmadığı hâlde yaklaşık 48 gün boyunca müşahedede tutulması ve burada tutulduğu sırada yangın çıkması, yangına zamanında müdahalede bulunulmaması nedeniyle gardiyanların ihmalinin bulunduğunu, müşahede odasında tutulan oğluma koğuşa çıkarılacağına ilişkin defalarca söz verilmiş olmasına rağmen bu yönde bir işlem yapılmadığı hususunu, suç ve suçluların bulunarak gereğini yapılmasını saygılarımla arz ederim” ibaresinin yer aldığı,

Benzer içerikteki dilekçeleri Başbakanlık ve Adalet Bakanlığına da sunan ölen ...’ın babası katılan ...'ın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği 02.08.2010 tarihli dilekçesinde; “Ben oğlumu 17 yaşında sapasağlam olarak yaralama suçundan Devletin yüksek adaletine teslim ettim. Devlet ıslah edip topluma kazandırması gerekirken bana yanmış cesedini teslim etti. Oğlum tutuklu idi, uzun zaman müşahedeye atıldı, düzgün konuşamadığım için diğer oğlum ...’ı bizzat cezaevine infaz savcısına gönderip sözlü olarak kardeşinin müşahededen alınıp koğuşa yani topluluk içerisine verilmesini istedim, aynı talebi cezaevi Baş Gardiyanı ...’a arz ettirdim, oğlum...’ın konu ile ilgili talebini iletmek istediği Cezaevi Müdürü ile görüştürülmediğini, oğlu koğuşta bulunsa bu durum yaşanmayacaktı, cezaevi yönetiminden davacıyım,” şeklinde ifadeler yer aldığı,

Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdür Vekili Eyüp Karadeniz tarafından Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma ile ilgili olarak düzenlenen 29.07.2010 tarihli yazıda; yangının meydana geldiği sol müşahede odalarının bulunduğu yerde yangın tüpü olmadığı, en yakın yangın tüpünün yangına 25 metre mesafede bulunduğu, cezaevinde kamera kontrol sistemi olmadığı, İnfaz Koruma Memuru ...’ın olay günü ilgili kısımda görevli olduğu, yangında ölen kişilerin 17.06.2010 tarihinde yani olaydan 39 gün önce B7 koğuşunda yaşanan sorunlar nedeniyle tedbir amaçlı olarak müşahede bölümüne alındıklarının bildirildiği,

26.07.2010 Pazartesi günlü 4. vardiya nöbet listesinde; saat 08.00 ile 18.30 arasında İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın "Genel Kontrolden" sorumlu olduğu, tanık....’ın iç kontrolden, tanık ...’ın ise yangının meydana geldiği sol müşahede odalarının bulunduğu kısımdan sorumlu olduğu,

26.07.2010 Pazartesi günlü 4. vardiya nöbet listesinde; saat 08.00 ile 18.30 arasında İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın "Genel Kontrolden" sorumlu olduğu, tanık....’ın iç kontrolden, tanık ...’ın ise yangının meydana geldiği sol müşahede odalarının bulunduğu kısımdan sorumlu olduğu,

Kurum Müdürü ve İnfaz Koruma Baş Memurunun imzalarını içeren talimat listesinde;

“1- Yukarıda belirtilen görev sorumluluk alanı kesinlikle terk edilmeyecektir.

2- Oda kapıları, revir, hastane, sevk, mahkeme, tahliye, ziyaretçi, görüş, avukat görüşmesi, görüşme talepleri ve doğal afetler dışında açılmayacaktır” ibarelerinin yer aldığı,

İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ... hakkında yürütülen 01.10.2010 tarihli disiplin soruşturması dosyasında; yürütülen soruşturma sonucunda Kurum Müdürü de olan Disiplin Amiri ... tarafından, “...İnfaz Koruma Baş Memuru ...’ın olay günü çıkan yangına, anında ve zamanında müdahalede bulunduğu, görevini tam ve eksiksiz yaptığı, tahliye ve kurtarma çalışmalarına katıldığı anlaşıldığından hakkında ceza tayinine yer olmadığı kanaatine varıldığı” şeklindeki gerekçe ve 2010/68 sayı ile ceza tayinine yer olmadığına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 09.10.2010 tarihinde kesinleştiği,

Mahkeme heyetince olay yerinde yapılan keşif işlemi sonucunda bilirkişi .... tarafından düzenlenen 03.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda; Cezaevi binasının 3 katlı betonarme bir bina olduğu, olayın D blok, 2. kattaki müşahede odalarında meydana geldiği, 2 ve 3. katlarda her katta 12’şer olmak üzere toplam 24 müşahede odası bulunduğu, yangının meydana geldiği 2. kattaki 7 ve 8. odaların 327x235 cm ebadında oldukları, odaların arkasında tuvalet ve lavabo olarak kullanılan bölüm bulunduğu, yapılan uygulamalı keşif sırasındaki bulgulara göre, sessiz ortamda, olayın meydana geldiği 2. kattaki konuşmaların 3. kat müşahede odalarından rahatlıkla duyulduğu, gürültülü ortamda ise seslerin duyulamayacağı; olayın meydana geldiği odaların yan yana bulunan müşahede odalarından ayna kullanarak koridorda bulunanların görüldüğü, olayın meydana geldiği müşahede odalarından sorumlu nöbetçi memurun bulunduğu yer ile Baş Memur İdari Odası arasındaki mesafenin normal yürüyüşle 1 dakika 30 saniyede katedilebildiği, keşif sırasında sanık ...’a söylettirilen “Ne hâliniz varsa görün” şeklindeki sözün sessiz ortamda 3. kattan anlaşılmaz bir uğultu şeklinde işitildiği, gürültülü ortamda ise sesin işitilemeyeceği, oda kilitlerinin bulunduğu anahtarlıktaki sayıların yangın ortamındaki duman, is ve yaşanan panik nedeniyle zor görülebileceği tespitlerine yer verildiği,

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sistemi vasıtasıyla yapılan sorgulamada; ...’in 26.10.2007 tarihinde, ...’ın ise 29.03.2009 tarihinde Elazığ E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumuna giriş kayıtlarının yapıldığı,

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sistemi vasıtasıyla yapılan sorgulamada; ...’in 26.10.2007 tarihinde, ...’ın ise 29.03.2009 tarihinde Elazığ E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumuna giriş kayıtlarının yapıldığı,

Elazığ Çocuk Mahkemesince verilen 29.06.2010 tarihli ve 66-158 sayılı kararın incelenmesinden; ..... ile ölen ... hakkında 07.09.2009 tarihinde tutuklu olarak bulundukları Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundaki koğuşlarında kasten yangın çıkardıkları, meydana gelen yangın neticesinde Ceza İnfaz Kurumuna ait yatakların zarar gördüğü iddiasıyla haklarında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ...’ın atılı suçtan mahkûmiyetine yeter, inandırıcı ve kanaat oluşturucu delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine,....’in ise TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, ... hakkındaki beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 08.07.2010 tarihinde kesinleştiği

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... Mahkemede; ölen ...’ın kardeşi olduğunu, kardeşinin haksız yere müşahede odasında tutulduğunu, bu durumla ilgili olarak İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüştüğünü, duyduğuna göre olay anında sanığın ölen kardeşinin yanında olduğunu, olayı görmesine rağmen müdahale etmediğini, sanıktan ve tüm cezaevi idaresinden şikâyetçi olduğunu,

Katılan ... Mahkemede; ölen ...’ın babası olduğunu, oğlunun asker, polis vurmadığını, terörist de olmadığını, ne amaçla müşahede odasında tutulmak suretiyle ölümüne yol açıldığını bilmek istediğini, şikâyetçi olduğunu,

Katılan ... Mahkemede; ölen ...’in babası olduğunu, şikâyetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini,

Katılan ... Mahkemede; ölen ...’ın babası olduğunu, oğlunun asker, polis vurmadığını, terörist de olmadığını, ne amaçla müşahede odasında tutulmak suretiyle ölümüne yol açıldığını bilmek istediğini, şikâyetçi olduğunu,

Katılan ... Mahkemede; ölen ...’in babası olduğunu, şikâyetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; .... ve ...’in 7 ve 8 numaralı odalarda kaldığını, kendisinin ise...’ın yanındaki 6 numaralı odada bulunduğunu, .... ve ...’in çok iyi arkadaş olduklarını, aralarından su sızmadığını, olaydan bir gün önce bu ikisinin boşalan C2 koğuşuna geçmek için dilekçe yazacaklarını ve o koğuşa geçeceklerini, bu konuda İnfaz Koruma Baş Memuru ...’ın kendilerine söz verdiğini söylediklerini, olay günü sırayla telefon görüşmesi yaptıklarını, öğleden sonra C2 koğuşunun boşalmayacağı, bu sebeple koğuşa çıkamayacağını öğrenen ...’ın çıldırdığını, ... ile görüşmek istediğini nöbetçi İnfaz Koruma Memuruna söylediğini, İnfaz Koruma Memuru kendisinin bir şey yapamayacağını söyleyince ...’in bu sefer “Baş Efendiyi çağır, gelsin” dediğini, biraz sonra İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın geldiğini, ...’in sanığa “Ya beni götürün ... ile görüşeyim, ya da kendisi gelsin benimle görüşsün” dediğini, sanığın “Tamam, yaparız” şeklinde sözlerle ...’i oyaladığını ve bulunduğu 6 numaralı koğuşun hizasına kadar geldiğini, bu sırada ...’ın elinde bulunan gazeteyi tutuşturarak beklediğini, kendisinin sanık ...’a “Baş Efendi, kimse sizin dediğinizi yapmıyor, adam çıldırmış, benim kapımı açın, o benim sözümü dinler, kendisini ikna edeyim” dediğini, ...’ın ise “Bundan sonra hiçbirinizle görüşmek istemiyorum, kabul etmiyorum, sadece Cumhuriyet Başsavcısı ile görüşürüm, acilen getirin, getirmiyorsanız yakıyorum” dedikten sonra koğuşunu yaktığını, 8. odada bulunan...’ın “Yapma” diyerek önce müdahale etmeye çalıştığını, ancak sanık ...’ın “Ne hâlleri varsa görsünler” demesi üzerine ikisinin de koğuşlarını tutuşturduklarını, buna rağmen sanığın herhangi bir müdahalede bulunmadığını, yangını görmesine rağmen arkasını dönerek çıkıp gittiğini, sanığın koridor kapısını kilitleyip kilitlemediğini görmediğini, bulunduğu yerden görmesinin de mümkün olmadığını, 15 dakika boyunca koğuş kapılarına vurup bağırmalarına rağmen müdahale eden olmadığını, dumanın tesiri ile yere düşmek üzereyken İnfaz Koruma Memuru... ....’ün kapılardaki asma kilitleri kırdığını,

İstinabe olunan Mahkemede; Cezaevi Müdürü ile görüşmek isteyen ...’ın görüştürülmezse koğuşu yakacağını sanığa söylediğini, sanığa kapıyı açması durumunda ...'i ikna edebileceğini belirttiğini, sanığın ise "Ne hâlleri varsa görsünler" diyerek kapıyı kapatıp çıktığını, bundan sonra ... ve...’ın müşahede odasını ateşe verdiklerini,

İstinabe olunan Mahkemede; Cezaevi Müdürü ile görüşmek isteyen ...’ın görüştürülmezse koğuşu yakacağını sanığa söylediğini, sanığa kapıyı açması durumunda ...'i ikna edebileceğini belirttiğini, sanığın ise "Ne hâlleri varsa görsünler" diyerek kapıyı kapatıp çıktığını, bundan sonra ... ve...’ın müşahede odasını ateşe verdiklerini,

Bozmadan sonra Mahkemede; sanık ...’in günah keçisi ilan edildiğini, ...’in “Savcı bile gelse artık görüşmeyeceğim, kendimizi yakacağız” demesinden sonra sanığın da “Ne hâliniz varsa görün” diyerek ölenleri görüştürmeyeceğini söylediğini ve çıkıp gittiğini, sanık gittikten sonra ... ve...'ın yangın çıkarttıklarını, yangına ilk müdahaleyi...’in yaptığını, sorulması üzerine; sanığın ilk geldiğinde yanında anahtar olan memurun da bulunduğunu, üçüncü bir kişi olmadığını, daha sonra yanında anahtar olan memurun gittiğini, sanığın ölenlerle konuştuğunda tek başına olduğunu, onları ikna etmeye çalıştığını ancak odayı yakacaklarını tahmin etmediğini, Savcılıktaki ifadesinin doğru olmadığını, yanlış yazılmış olabileceğini, ölenlerin sanığın yanında yangın çıkartmadıklarını, sanığın söylenenlerin blöf olduğunu düşündüğünü,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; 5 numaralı odada kaldığını, ...’ın odası ile kendi odası arasında bir başka odanın bulunduğunu, ... ve...'ın müşahede odalarından çıkıp koğuşa gitmek istediklerini, bu hususta İnfaz Koruma Baş Memuru ...’dan söz aldıklarını ancak sözün yerine getirilmediğini, sabretmelerinin söylediğini duyduğunu, olay günü kitap okuduğunu, ...’ın nöbetçi görevliyi çağırarak İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüşmek istediğini bu görevliye ilettiğini, görevlinin “Tamam, çağırıyorum” diyerek ayrıldığını, ardından İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın geldiğini, ...’in sanığa hitaben “Bizi çağıracaktınız, neden çağırmıyorsunuz, artık yeter dayanamıyoruz. Ben onun ayağına gitmiyorum, artık ... gelsin buraya” dediğini, sanığın ise ...’e “Tamam sizi çağıracağız” dediğini, ...’ın sanığa “Yeter artık, bizi hep bu şekilde aldatıyorsunuz,” dedikten sonra sanık tam karşısında bulunduğu sırada, çakmakla nevresim takımını ve yatağını tutuşturduğunu, bu sırada 6 numaralı odada kalan ...’in sanığa “Ben müdahale edeyim, onların büyükleriyim, ikna ederim” dediğini, sanığın ise koğuşta çıkan yangını görmesine rağmen “Hayır karışmıyorum, ne yaparsa yapsın artık delirmiş” dediğini, ...’in yakın arkadaşı olan ve 8. odada kalan...’ın “..., yapma” diye bağırdığını ama daha sonra onun da kendi koğuşunu ateşe verdiğini, bu sırada olay yerinde sanıktan başka görevli bulunmadığını, yangın başladıktan sonra sanığın yanlarından ayrıldığını, koridorun başındaki ana kapıyı kilitlediğini, bunun üzerine bağırıp kapılara tekme ve yumrukla vurduklarını, dumanın tesiri ile boğulmaya başladıklarını, can derdine düştüklerini, bir süre sonra bağıramaz ve kapılara vuramaz hâle geldiklerini, ne kadar süre geçtiğini bu nedenle tam bilemediğini ancak İnfaz Koruma Memuru... ... ve 1. odada kalan mahkûm ...’in odaların kapısındaki asma kilitleri kırarak müdahalede bulunduklarını,

Mahkemede; önceki ifadesinin doğru olduğunu, ölenlerle aynı katta kaldığını, ölen ...’in memurlara Baş Memurla görüşmek istediğini söylediğini, bunun üzerine nöbetçi memurların ayrıldıklarını, Baş Memur sanık ...’ın geldiğini, aralarındaki konuşmayı zor duyduğunu, işittiği kadarıyla ...’in sanığa “Bize verilen sözler tutulmuyor” şeklinde sözler söylediğini, ayna tutmak suretiyle olanları gördüğünü, zannettiğine göre ...’in nevresimini yaktığını, sanığın bu sırada olay yerinde bulunduğunu, ...’ın da ...’le beraber hareket ettiğini, sanığın yangın çıktığını gördüğünü, mahkûmlardan birisinin “Bizim kapımızı aç, müdahale edelim” dediğini, sanığın anahtar olmadığı için kapıyı açamadığını, kendisinin bir şey yapamayacağını söyleyerek olay yerinden gittiğini ancak çıktıktan sonra ana kapıyı sürgülediğini, bunu hem çıkan sesten anladığını, hem de gördüğünü, yangın sırasında kilit altında oldukları için dışarı kaçıp kurtulamadıklarını, adeta ölmeyi beklediklerini, yaklaşık 15 dakika sonra görevlilerin gelerek yangına müdahale ettiklerini, sanığın yangın çıkması üzerine “Ben artık bir şey yapamıyorum” diyerek koğuştan ayrıldığını, soru yöneltilmesi üzerine; sanığın çaresizliğinden çıkıp gittiğini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; ...’ın kaldığı odanın yanındaki 9 numaralı odada kaldığını, olaydan 3 gün önce tanık İnfaz Koruma Baş Memuru ...’ın, ...,.... ile ..... ve kendisine hafta içerisinde koğuşa çıkarılacaklarına dair söz verdiğini, pazar günü C2 koğuşunun boşaldığını duyduklarını, bu koğuşun kendilerine verileceğini, buna ilişkin idareye dilekçe vermeleri gerektiğinin kendilerine kapı nöbetçisi tarafından söylendiğini, pazar günü dilekçe yazarak idareye verdiklerini, olay günü sabah saatlerinde kendileri ile öğleden sonra görüşüleceğinin ifade edildiğini, kimse görüşmek için çağırmayınca saat 13.00 sıralarında kapılara vurmaya başladıklarını, nöbetçi görevli tanık Naci’nin geldiğini, Naci’ye dilekçe yazdıklarını ve Baş Efendi ile görüşmek istediklerini ifade ettiklerini, Naci’nin ise cevap olarak “Bugün sizi almayacaklar” dediğini, bunun üzerine Naci’den Baş Memuru çağırmasını istediklerini, bir süre sonra İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ın tek başına geldiğini, sanığa tüm olanları, sorunlarını anlattıklarını, koğuşa geçeceklerini söylediklerini, sanığın ise ...’i muhatap alarak “Sizin koğuş işi yattı,” dediğini, ...’in de sanığa “Mevzu seni aşıyorsa, bizi İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüştür” dediğini, sanığın “Sizinle şu an görüşmek istemiyor” diye cevap verdiğini, ...’in bir buçuk aydır tek kişilik odada kaldığı için bunalımda olduğunu, “Ya beni görüştürürsünüz ya da burayı ve kendimi yakacağım” dediğini, yatağını ve nevresimlerini kapıya dayadığını, gazeteyi tutuşturup nevresimleri yaktığını, ...’e böyle yapmaması için gerek kendisinin gerekse de...’ın bağırdığını, sanığın bu durumu gördüğünü, kendilerinin ise işin ciddiyetini anlayarak sanığa “Sen müdahale etmiyorsan, kapıyı aç büyükleri var, onlar müdahale etsinler” dediklerini, bu esnada...’ın da odasını ateşe verdiğini, sanığın ise “Ne açacağım” dedikten sonra, çıkıp gittiğini, koridorun başka vakit kapatılmayan kapısını kapatıp kilitlediğini, tüm bu olanları ayna tutarak net olarak gördüklerini, yanan odalara bitişik olduğu için alevlerin kendi odasına da vurduğunu, canını kurtarma telaşı içinde bağırmaya başladığını, havluyu ıslatıp başına sardıktan sonra pencereye gittiğini, hava almaya çalıştığını, 15-20 dakika kadar sonra yangına müdahale edildiğini, İnfaz Koruma Memuru... .... ile mahkûmlardan ...’in oda kapılarındaki asma kilitleri kırarak odalardaki mahkûmları kurtardıklarını,

Mahkemede; ölen ...’in yan tarafındaki müşahede odasında kaldığını, sorunun haksız yere müşahede odalarında tutulmalarından kaynaklandığını, Cezaevi idaresinin kendilerine söz vermesine rağmen kendilerini koğuşa geçirmediğini, ...’in önce gazete parçasını tutuşturduğunu, yangının nevresimle örtülü yatakta başladığını, ... odayı tutuşturunca...’ın da hazırlığını yapıp bir şeyleri yaktığını, bu sırada sanık ...’ın olay yerinde bulunduğunu, yangın çıkmasına rağmen, “Kapıları aç, biz müdahale edelim” tekliflerine karşın sanığın “Ne hâlleri varsa görsünler, niye açayım” diyerek ana kapıyı sürgüleyip çıktığını, yaklaşık 25 dakika sonra görevlilerin gelip yangına müdahale ettiklerini, ifade vermeye Mahkemeye gelecekleri duruşma sabahında Cezaevi görevlilerinin kendilerine, “Her şeyi anlatın, ...’ın bu olayda suçu yok” şeklinde sözler sarf ettiklerini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; 10 numaralı odada kaldığını, olay günü ...’in sanıkla konuştuğunu, sanığa ...’ın kendilerine koğuşa çıkmak için söz verdiğini,.... ile görüşmek istediğini söylediğini, sanığın ise ...’e “Yok” diye cevap verdiğini, birkaç kez daha talebini yineleyen ...’in sanıktan olumsuz cevap alması üzerine bu kez “Savcıdan aşağısını kabul etmiyorum, yoksa kendimi de müşahedeyi de yakarım” dediğini, tuttuğu aynadan gördüğü kadarı ile bu sırada ...’in bir şeyleri tutuşturduğunu, ....’ın ise ...’e “Yapma, dur” dediğini, sanık “Ne hâliniz varsa görün” diyerek uzaklaşmaya başlayınca, odalarında bulunan mahkûmlardan ... ve ...’nın sanığa, kovalara su doldurduklarını, kapıyı açması durumunda yangına müdahale edebileceklerini söylediklerini, sanığı bu kişilere “Ne açacağım kapıyı” dediğini ve koridordan çıktığını, koridorun kilitlenmeyen kapısını kapatıp kapıya köç vurduğunu, tüm müşahede bölümünü duman kapladığını, 10 dakika kadar sonra İnfaz Koruma Memurlarının gelerek müdahale etmek istediklerini ancak kapıya köç vurulduğu için kilidin anahtarını aradıklarını, anahtar bulunana kadar dumandan göz gözü görmez olduğunu, anahtarla kapıları açamayınca, levye ve keskilerle kapı kilitlerinin kırılmaya başlandığını, sanık ...’ın yangını görmesine rağmen müdahale etmediğini,

İstinabe olunan Mahkemede; sanıktan olumsuz yanıt alan ...’in Savcı ile görüşmek istediğini, yoksa kendini ve odayı yakacağını söylediğini, çakmak sesi işittiğini ve duman gördüğünü, sanığın ise “Ne hâliniz varsa görün” dediğini, yangını söndürebileceklerini söyleyen diğer mahkûmlara aldırmadan kapıyı kapatarak çekip gittiğini, yangını söndürmek için gelen görevlilerin kapının kapalı olduğunu gördüklerini, yangın başladıktan 15 dakika sonra kapının açıldığını, olayın tamamen sanığın hatasından kaynaklandığını, sanığın yangın çıktığını görmesine rağmen hiçbir şey yapmadan kapıyı kapatıp kendilerini odada bırakarak gittiğini,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının meydana geldiği katta 11 numaralı odada kaldığını, ölen şahısların koğuşa geçme taleplerinin bulunduğunu, bu konuda kendilerine söz verildiğini söylediklerini, olay günü koğuşa geçirilmeyince İnfaz Koruma Memuru ile görüşmek istediklerini, memurun da bunlarla görüştürmek için İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’ı çağırdığını, bir süre sonra İnfaz Koruma Memurunun ayrılarak gittiğini, sanığın müşahede kısmında tek kaldığını, ... ve...’ın sanığa koğuşa çıkmak istediklerini yeniden söylediklerini, sanığın ise “Yok” diye cevap verdiğini, bunun üzerine ... ve...’ın “Kendimizi yakarız” dediklerini, ...’in yatağını bir kağıtla tutuşturduğunu, sanığın bunu gördüğünü ve böyle yapmamalarını söylediğini ama başka hiçbir şey yapmadan çıkıp gittiğini, sanığın gitmesinden sonra her tarafın alev ve duman içinde kaldığını, 35-40 dakika kadar kimsenin içeriye gelemediğini, kapı anahtarlarının kırılarak kapıların açıldığını ve yangına müdahale edildiğini,

Mahkemede; sanığın yangından sonra olay yerine geldiğini, önceki ifadesi okunarak sorulması üzerine; mahkûmların sanık ...’ın işten atılmasını sağlamak için “Sanığın aleyhine ifade ver” demeleri üzerine o şekilde ifade verdiğini, Savcılıktaki ifadesinin doğru olmadığını,

Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında; yangının çıktığı katta 12 numaralı odada kaldığını, ... ve...'ın talep etmesi üzerine İnfaz Koruma Memurunun İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ....’ı çağırdığını, ayna tutup baktığında sanığın tek başına geldiğini gördüğünü, sanığın elinde bir dilekçe olduğunu, ölenler ile sanığın konuştuklarını ancak ne konuştuklarını duymadığını, bu sırada ... ve...'ın koğuşunda hafif bir yangın olduğunu, sanığın odalar yanmasına rağmen kapıyı kapatıp kattan gittiğini, kapıyı kilitleyep kilitlemediğini bilemediğini, sanık gittikten 5 dakika sonra alevlerin odaları kapladığını, etrafı duman sardığını, sanık gittikten 15-20 dakika sonra mahkûmlar ile İnfaz Koruma Memurlarının yangına müdahaleye başladıklarını, kendi odası en sonda bulunduğu için en son kendisinin kurtarıldığını,

Mahkemede; soruşturma aşamasındaki ifadesini kabul ettiğini, sanık geldiğinde yangının başlamış olduğunu, daha sonra sanığın bir şeyler söyleyip gittiğini, giderken de ana kapıyı örttüğünü ancak sürgü vurup vurmadığını bilmediğini, sanık gittikten 10-15 dakika sonra oda kapılarını diğer mahkûmların açtığını, bu sırada görevlilerin ortada olmadıklarını, ifade vermesi yönünde kendisi ya da diğer mahkûmlarla herhangi bir görüşme yapılmadığını, bunu söylerken neden güldüğü sorulduğunda; bundan sonra yapılabilir düşüncesiyle güldüğünü,