muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11184, Karar No: 2024/11616, Tarih: 21.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11184 E.  ,  2024/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1510 E., 2024/1408 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Demre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/185 E., 2024/34 K.

Taraflar arasındaki 1998/2. dönem tevkifat bildirim listesinde adı geçenin davacı olduğunun tespitine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı, Demre ilçesi Beymelek Mahallesinde 40-45 yılı aşkın zamandan beri ve halen örtü altı seracılık işiyle uğraştığını, yetiştirdiği ürünleri komisyoncu ...'ya verdiğini, ... tarafından davalı SGK'ya gönderilen tevkifat listesi ile 1998/2 dönemine ait müstahsil makbuzunda adı geçen ...'in, kendisi yani ... TC No.lu, ... ve ... oğlu, 02.10.1967 doğumlu, ... olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini, aksine Kurumca yapılamayan tespitin Mahkemece yapılması gerektiği yönünde davacıya yol gösterildiğini, yapılan kesintinin hangi yıl ve aya ait olduğunun ayrıntılı tespit yapılarak sonucuna göre karar verilmesini, tespit yapılamaması halinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulü ile 1998/2 bildirim tarihli ... tevkifat sorumlusuna ilişkin Bağ-Kur çiftçi tevkifat bildirim listesinde yer alan ...'in, ... T.C kimlik numaralı, ... ve ... oğlu, 02.10.1967 doğumlu ... olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davalı Kurum vekili İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, davanın açılmasına Kurumca sebebiyet verilmediği, düzenlenen tevkifat kesinti listesi usulüne uygun olmadığından, Kurumca bir hak kaybına veya hak etmemesine karşın birisinin lehine olabilecek bir idari işlem yapmaktan kaçınılarak bu hususun yargı kararı ile tespit edilmesi yönünde davacıya yol gösterildiği, davacının tarımsal faaliyetinin kesintisiz sürüp sürmediğinin emsal yerleşik içtihatlar doğrultusunda araştırılması gerektiğinden bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Davacının 2008, 2011, 2016, 2020, 2022 yıllarına ilişkin ÇKS kayıtları, 2000 tarihli müstahsil makbuzu ile 27.03.2001 tarihinde başlayıp 15.06.2023 tarihinde silinme ile sona eren oda kaydının bulunmakla ilgi belgeler dosyaya kazandırılmıştır.

Aynı isimli başkaca kişilerin tespiti kapsamında yapılan araştırma neticesinde, bir kişi tespit edilmiştir. Üst kimlik bilgileri benzeşen ilgilinin yargılama aşamasında beyanının alındığı, buna göre bir dönem onun da tarımla uğraştığı fakat komisyoncusunun farklı olduğu, dava konusu tevkifat yönüyle herhangi hak iddiasında bulunmadığı, sair tanıkların da iddiayı destekler beyanları bulunmakla, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı " gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davalı Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili davacının, tarımsal faaliyetini kesintisiz sürdürüp sürdürmediğinin tespiti için Mahkemece yeterince araştırma yapılmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tevkifat bildirim listesinde adı geçenin davacı olduğunun tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1395, Karar No: 2018/12653, Tarih: 24.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1395 E.  ,  2018/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü, SBN Sigorta A.Ş. ve dahili davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 27.07.2012 tarihinde, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları metrobüsün müvekkili Sevgi'ye çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu, ayağının bir kısmının kesildiğini, kanser hastası olan müvekkilinin kaza nedeniyle kanser tedavisine bir süre devam edemediğini, daimi işgücü kaybına uğradığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, yargılama aşamasında davacının vefatı üzerine mirasçısı ...yönünden yargılamaya devam edilmiştir.

Davalılar vekilleri, davacının kusurlu ve tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dahili davalı SGK 1.752,00 TL'sinden sorumlu olmak üzere 3.084,00 TL maddi tazminatın davalılar ile dahili davalı SGK'dan müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacılara verilmesine, alacağa davalılar ... ile İBB yönünden olay tarihinden itibaren, SGK Başkanlığı ile SBN Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihinden

itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, 3.000,00 TL manevi tazminatın ... ile İBB'den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı, dahili davalı SGK Başkanlığı, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve SBN Sigorta AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu davacı lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden, anılan Yasa'nın yürürlüğünden sonra karar verildiğinden dahili davalı SGK Başkanlığı (sorumlu olduğu 1.752,00 TL gözetildiğinde) için kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, trafik kazasında cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasında cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2- Somut olayda davacı, 27.07.2012 tarihinde metrobüsün çarpması sonucu yaralanmış, 27.07.2012 tarihli epikriz raporunda; “...sağ ayak baş parmak ampüte...”, Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin 27.07.2012 tarihli raporunda; “...sağ ayak bileğinden başlayarak ayak sırtında devam eden doku kayıplı/cilt, cilt altı dokunun soyulması şeklinde yara, başparmakta amputasyon, 2.3.4.5. parmaklarda kemikler eksoze, röntgende kalkaneus eklem yüzeyine uzanan kırık saptandığı, kalkaneus kırığı için konservatif tedavi yapılıp, sonra plastik cerrahi tarafından ameliyatla ayak sırtına doku grefti uygulandığı”, 13.08.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise; “...kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, 27.07.2012 tarihinden 18 ay sonra uzuv zaafı yönünden 2. İhtisas Kuruluna gönderilmesi ...” yönünde görüş bildirildiği, davacı ...'nin 22.07.2013 tarihinde kanser hastalığı nedeniyle vefat ettiği, doktor bilirkişi tarafından düzenlenen 14.12.2013 tarihli hesap raporunda ise; tedavi, refakat, yol ve paramedikal giderler ile 6 ay iyileşme süresi esas alınarak geçici işgöremezlik zararının hesaplandığı, maluliyet durumu tespit edilmediğinden bu yönde bir hesaplama yapılmadığı ve bu raporun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Uzuv zaafı yönünden 22.07.2012 tarihinden 18 ay sonra değerlendirilmesi yönünde rapor tanzim edilen davacının, 22.07.2013 tarihinde vefat ettiği ve bu konuda bir değerlendirme yapılamadığı, dosya kapsamından davacının sağ ayak başparmağının kesildiğinin anlaşıldığı, bu halde; tedavi evrakları, raporlar ve tüm belgeler Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle mümkün olması halinde dosya üzerinden müteveffa davacının maluliyet durumunun belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde maluliyet durumu belirlenmeksizin karar verilmesi doğru değildir.

2- Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davacı, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve SBN Sigorta AŞ. vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve SBN Sigorta A.Ş. vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve SBN Sigorta A.Ş.'ye geri verilmesine, 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7124, Karar No: 2010/19040, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7124 E.  ,  2010/19040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6861, Karar No: 2014/10158, Tarih: 18.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6861 E.  ,  2014/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İznik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2010/434-2012/546

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.04.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece,.. parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, .. ve . parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın esastan reddine, .. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin .. parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin .. parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dosyada bulunan .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde İ. oğlu M.. T.. ile M.oğlu İ.. T.. adlarına müştereken kayıtlı olduğu, kayıt maliki M.oğlu İ.. T..’un, tarafların murisi olan ve 24.07.1987 tarihinde vefat eden 1907 doğumlu M. oğlu İ.. T.. değil, hisseyi 16.01.2002 tarihinde satış yoluyla edinen 1958 doğumlu M. oğlu İ.. T.. olduğu, davacıların ya da murislerinin söz konusu parselde hisselerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle .. parsel sayılı taşınmaz yönünden de davanın reddi gerekirken satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile .. ..parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün ONANMASINA, 2 numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile 1376 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlere yükletilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/396, Karar No: 2021/1436, Tarih: 18.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/396 E.  ,  2021/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 28. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı davalı vekilinin temyizi nedeniyle Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, ilk derece mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...’na (Bakanlık/İdare) bağlı devlet hastanesinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosunda özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kadroya geçirilirken davalı İdare ile belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını ve iş sözleşmesinin ücret kısmında belirli bir rakam yazılmayıp “asgari ücretin %... fazlası” şeklinde hükme yer verildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Geçici 23. madde gereğince müvekkilinin kadroya geçmeden önce aldığı ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının kadroya geçtikten sonra da uygulanmaya devam etmesi gerektiğini, müvekkilinin alt işveren şirkette çalışırken davalı İdarenin yapmış olduğu hizmet alım ihalesi gereğince asgari ücretin %28 fazlası ücretle çalıştığını, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin %28 fazlası üzerinden ücret aldığını, ancak Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 01.02.2019 tarihli yazısına istinaden yanlış bir yorumla davalı İdare tarafından müvekkilinin ücretinin 2019 yılında uygulanan asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle düşürüldüğünü, ücretin düşürülebilmesi için müvekkilinin yazılı muvafakat vermediğini, 2019 yılının Ocak ayından itibaren müvekkilinin ücretini eksik aldığını ileri sürerek fark ücret, ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 23. maddesiyle sürekli işçi kadrosuna geçişler yapıldığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve daha sonra yayımlanan yönetmelikler doğrultusunda ücretlerin belirlendiğini, davacının talebinin hukukî dayanağının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 23. maddesiyle sürekli işçi kadrosuna geçişler yapıldığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve daha sonra yayımlanan yönetmelikler doğrultusunda ücretlerin belirlendiğini, davacının talebinin hukukî dayanağının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 28. İş Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2019/316 E., 2020/24 K. sayılı kararı ile; davacının alt işveren işçisi olarak çalışırken sürekli işçi kadrosuna geçtiği, 31.12.2018 tarihine kadar davalı Bakanlık ile dava dışı alt işveren şirket arasındaki özel güvenlik hizmetleri alım ihalesi sözleşmesine göre asgari ücretin belirli oranda fazlası ücretle çalıştığı, ancak 2019 yılının Ocak ayından itibaren aylık ücretinin asgari ücretin %4 fazlası olarak ödendiği, davacı işçinin aylık ücretinin düşürülmesinin iş sözleşmesinde esaslı değişiklik niteliğinde olup davacının yazılı rızasının gerektiği, fakat ücretin düşürülmesine davacı işçi tarafından yazılı muvafakat verildiğine dair belge ya da sözleşme bulunmadığı, aylık ücretin 2019 yılının Ocak ayından dava tarihine kadar eksik ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. Ankara 28. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf yoluna başvurulmuştur.

8. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 07.07.2020 tarihli ve 2020/1133 E., 2020/1625 K. sayılı kararı ile; Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerde sürekli işçi kadrosuna geçirilmeden önce işçilerin ücretlerinin ihale şartnameleri ile “asgari ücretin %... fazlası” olarak belirlendiği, uygulamada bu ücretin asgari ücretin %34-%72 fazlası arasında değişen ücretler olduğu, 2018 yılında aynı ücretler ödenmeye devam ederken 2019 yılı Ocak ayında da söz konusu ücretlerin temel alınmasının gerektiği, davalı tarafça ücret değişikliği teklifinde bulunulduğu ve davacının da değişikliği kabul ettiğine ilişkin bir belgenin ibraz edilmediği, bu durumda davacının ücretinin düşürülmesinin mümkün olmadığı, bilirkişi tarafından davacının önceki aldığı yüzdelik orana karşılık gelen ücret tespit edilerek, bu ücrete %4 oranında zam uygulanarak ücreti tespit edildikten sonra, ödenen ücret ile arasındaki fark ücret belirlendiğinden mahkeme kabulünde bir isabetsizliğe rastlanılmadığı, mahkemenin vakıa ve hukukî değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/5665 E., 2020/14048 K. sayılı kararı ile; “…20.11.2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 118. maddesi aynen kabul edilen) 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesinde maddede belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ile ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibariyle çalışmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.

Aynı düzenlemeye göre, “sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin kadroları, başka bir işleme gerek kalmaksızın geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle sürekli işçi unvanı ile ihdas edilmiş sayılır. Ihdas edilen kadrolar ilgili idarelerce adedi, bütçe ve teşkilatı ile birimi/yerleşim yeri belirtilmek suretiyle geçiş işlemlerinin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına bildirilir. Sözleşmeleri askıya alınanlar ile askerde bulunanların kadroları hariç olmak üzere bu şekilde ihdas edilen sürekli işçi kadroları, herhangi bir sebeple boşalması halinde hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır” (375 sayılı KHK, geçici m. 23/4).