muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16199, Karar No: 2015/2734, Tarih: 23.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16199 E.  ,  2015/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/885-2014/465

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Hacettepe Üniversitesi ............ Fakültesinde öğrenci olduğunu, üniversitenin yurdunda kalıp aylık yurt ücretinin 450 TL olduğunu, bunun yanı sıra yeme, içme, ders kitapları masrafları olduğunu, davacının annesi ile birlikte yaşadığını, annesinin ise babasından kalan dul yetim aylığı olarak aylık 700 TL maaş aldığını, bu maaşın davacının eğitim masraflarını karşılamakta yetersiz kaldığından, davacının annesinin kardeşleri tarafından yardım edildiğini, davalının emekli albay olduğunu, davalının kendisine ait evi, yazlığı ve aracı olduğunu, davacı lehine aylık 900 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, Hacettepe Üniversitesi 2013/2014 yılı barınma ücret tarifeleri incelendiğinde aylık 185 TL ye barınması mümkün iken daha lüks bir barınmayı tercih ettiğini, kendisinin daha yüksek standartlarda yaşamayı seçmesinin iddiasının aksine ekonomik durumunun yerinde olduğunu gösterdiğini, davacının düzenli olarak her ay burs aldığını, müvekkilinin emekli maaşının aylık 2.000 TL olduğunu, müvekkilinin adına bir gayrimenkul bulunmadığını, 1998 model bir aracı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 300,00 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2.maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların baba oğul oldukları davacının Hacettepe Üniversitesi............. Fakültesi ............ 2. sınıf öğrencisi olduğu, davacının üniversitenin yurdunda kaldığı aylık 450,00 TL ödediği, çalışmadığı, geri ödemeli aylık 300,00 TL öğrenim kredisi aldığı, davalı babanın ise emekli olup üç ayda bir 6.296,85 TL maaş aldığı,eşine ait evde ikamet edip kira giderinin olmadığı, adına kayıtlı 1998 model aracının bulunduğu, davacının dava dışı annesinin de ev hanımı olduğu, çalışmadığı,730,00 TL dul ve yetim maaşı aldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü, davacının annesinin gelir durumunun düşük olduğu nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, biraz daha fazla miktara hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20410, Karar No: 2012/1679, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/20410 E.  ,  2012/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Cemal Ekinci avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kurum müfettişlerince yapılan teftiş sonucunda, .... Merkezinde görev yapan davalılardan .....nin kendisine bırakılan ... karnelerini kullanarak sahte reçeteler tanzim edip imzaladığını, bu reçetelere Marmara Üniversitesinde görevli doktor.... ın isim kaşesini baştığı ve sahte reçetelere Maramara Üniversitesinin resmi mührünü basarak tanzim ettiği, bu sahte reçeteleri eczane kalfası olan diğer davalı ... vererek komisyon karşılığında çeşitli eczanelere dağıtılmasını sağladığını, bu reçetelerin diğer davalı eczane sahibi ... a götürüldüğünü, davalı eczacınında sahte reçeteleri kuruma fatura edilerek bedellerinin tahsil edildiğini belirterek,

Davalıların eylem ve fikir birliği içinde kurumu zarara uğrattıklarını ileri sürerek toplam 34.254,63 TL kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini dilemiş, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece,asıl davanın kısmen kabulüne ,birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vedavalılardan tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı bu davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğine ve mahkemece de,davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre ,kabul edilen tutar üzerinden ,davacı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, 3126,56 TL nisbi vekalet ücretinin takdiri gerekir.Davacı lehine vekalet ücretinin eksik takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir .Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK. 438/7 maddesi hükmü uyarınca mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent geregi mahkeme ilamının hüküm bölümünün 3 nolu fıkrasındaki ”1668,45TL” yerine “3126,56 TL “ ibaresinin yazılmasına, mahkeme kararının bu şekilde düzeltilmesine iş bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2200, Karar No: 2010/8564, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2200 E.  ,  2010/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara, dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2749, Karar No: 2019/2487, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2749 E.  ,  2019/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45698, Karar No: 2018/5322, Tarih: 01.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45698 E.  ,  2018/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın yargı yolu caiz olmaması nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine.. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiş, davacı vekili onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın düzeltilmesi ve hükmün bozulmasına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2013/851 esas - 2013/1277 sayılı kararında, aynı statüdeki bir başka davacının, ek ders ücretinin hesaplanmasında 657 sayılı Kanun'un 176. maddesinin esas alınmasının davacının kamu personeli statüsünde değerlendirilmesi için yeterli olmadığı belirtilerek uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu görüş dairemizce de benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, Uyuşumazlık Mahkemesinin anılan kararı gereğince, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 30/04/2015 tarihli 2015/15059 esas 2015/7723 karar sayılı ilamının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma ait Pursaklar Rehabilitasyon Merkezi'nde 01/07/2004 tarihinden itibaren iş sözleşmesine dayalı ve yıllık olarak yenilenen ek ders onayı ile çalıştığını, 07/01/2011 tarihinde haklı bir gerekçe gösterilmeden ve bildirimde bulunmadan işine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, uyuşmazlığı çözme görevinin idari yargıya ait olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığa bakma görevinin idari yargıda olduğu gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Kurum vekili, uyuşmazlığı çözme görevinin idari yargıya ait olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığa bakma görevinin idari yargıda olduğu gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin statü hukuku kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda davaya bakmakla hangi yargı yolunun görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesi kamu kurumlarındaki istihdam şekillerini düzenlemektedir. Buna göre kamu hizmetleri, memur, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle yürütülür. Aynı Kanun'un 5. maddesinde bu Kanuna tabi kurumlarda belirtilen dört istihdam biçiminden başka personel istihdam edilemeyeceği düzenlenmiştir.

657 sayılı Kanun'un 4/A. maddesinde, “Mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler, bu Kanunun uygulanmasında memur sayılır. Yukarıdaki tanımlananlar dışındaki kurumlarda genel politika tespiti, araştırma, planlama, programlama, yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanlar da memur sayılır.” düzenlemesi ile memur tanımı ve kapsamı belirlenmiştir.

Memurluğa giriş önceden unvanları dereceleri ve nitelikleri belirlenmiş kadrolara atanma ile başlar. Belirli bir kadroya atanan memur o kadro ile ilgili görevlerden sorumludur ve memurluk ünvanı da atandığı kadronun ünvanıdır. Kamu personel sistemimizde memur istihdamı kadro rejimi esas alınarak düzenlenmiştir. Bu sistemde kadro ön plandadır. Kadro ve buna bağlı kadro ünvanı oluşturulur. Ünvanın görev tanımı ve kadronun nitelikleri tespit edilir. Buna göre mali ve sosyal hakları belirlenir. Tespit edilen bu niteliklere uygun adaylar ancak bu kadrolara atanabilirler. Yetki ve görevlerin bu şekilde önceden mevzuatla düzenlenmiş olması halinde ancak "statü hukuku"ndan sözedilebilir.

Konu ile ilgili Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 30.09.2013 tarih, 2013/851 esas-2013/1277 sayılı kararında, aynı statüdeki davacının, ek ders ücretinin hesaplanmasında 657 sayılı Kanun'un 176. maddesinin esas alınmasının, davacının kamu personeli statüsünde değerlendirilmesi için yeterli olmadığı belirtilerek uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu görüş Dairemizce de benimsenmiştir. Dairemizin emsal bozma kararında (2014/33277) mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Hal böyle olunca, Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12540, Karar No: 2014/13353, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12540 E.  ,  2014/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/360850

MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2010/190 (E) ve 2011/203 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 5271 sayılı CMK.nun 148/4 maddesi uyarınca müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı gözetildiğinde; suç tarihinde 18 yaşından küçük sanıkların zorunlu müdafii bulunmaksızın kollukta bilgi alma tutanağı ile verdikleri ifadeleri mahkeme huzurunda doğrulamadıkları ve zorunlu müdafii ile alınan mahkemedeki savunmalarında, kendilerinin muavini oldukları yolcu otobüsünde ele geçen kaçak eşyaların diğer yolculara ait olduğunu beyan etmeleri karşısında savunmalarının aksine, ele geçen dava konusu eşyayı bulundurduklarına dair cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığından sanıkların beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5275 sayılı CGİK.nun 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hüküm tarihinde 18 yaşına doldurmayan sanığın zorunlu müdafiinin hazır bulunmadığı oturumda karar verilmesi suretiyle CMK'nun 151/1 ve 188/1.maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin ve sanık C.. D..'nun itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, güny oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13748, Karar No: 2014/2827, Tarih: 18.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13748 E.  ,  2014/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.07.2012 tarih ve 2011/773-2012/414 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.02.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ......ile davalı şirket arasında aktedilen hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan, tüm hak ve alacakların ... ......ile... San. ......arasında aktedilen temlik sözleşmesi ile ...ye temlik edildiğini, temlik eden ... ......nin kurucu ortağı olduğu ... Termik Santral ...Ş (... ... Termik Santral ...Ş.) ile ... ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında yap işlet devret modeline göre termik santral inşaa ve işletmesi konusunda ön sözleşme aktedildiğini, ön sözleşmenin teminatı olarak ... ......tarafından ilgili Bakanlığa 2.000.000 USD tutarında banka teminat mektubu verildiğini, daha sonra ... ......nin ...Termik Santrali ......nde sahip olduğu hisselerin 3.500.000 USD karşılığında davalıya devri konusunda 21.04.2000 tarihli protokol aktedildiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra ... ......nin sahip olduğu hisseleri davalının belirttiği kişilere devrettiğini, hisse devir bedeline karşı davalının ... ......ne 25.04.2000 tarihinde 297.202 USD, 12.05.2000 tarihinde 99.999 USD, 26.07.2000 tarihinde 102.405 USD olmak üzere toplam 499.597 USD ödediğini, ancak davalı şirketin ... Termik Santral ......de ki hisseleri kontrolu altına aldıktan sonra Bakanlıkla imzalanan ön sözleşme hükümlerini yerine getirmediğini, Bakanlıkla yaptığı müteakip toplantılarda verdiği sözlere ve hisse devir sözleşmesinde ki yükümlülüklerine rağmen. Bakanlığa teminat mektubu vermediğini, bu yüzden projenin gecikmesine yol açtığını, hatta projenin iptalinin dahi söz konusu olduğunu, davalının hisse devir protokolündeki yükümlülüklerini kendi iradesiyle değiştirdiğini. protokoldeki etapları gerçekleştirilemez hale getirdiğini, proje ve şirket varlığında yaptığı değişikliklerle geriye dönüşü de imkansız hale getirdiğini, bu aşamadan sonra davalı tarafın aldığını aynen iade edecek durumunda da bulunmadığını, ayrıca davalı şirketin devir aldığı hisseleri daha sonra kendi kontrolü altındaki başka şirketlere devrettiğini, bu durumda hisse devir bedelinin bakiye kısmını ödemek yükümlülüğünde olan davalıya 11.04.2001 tarihli keşide edilen ihtar ile bakiye bedelin 21.04.2001 tarihine kadar

ödenmesinin istendiğini, ancak davalının herhangi bir ödeme yapmayarak bu tarih itibari ile temerrüte düştüğünü, bunun üzerine hisse devir bedelinin 100.000 USD'lik kısmının tahsili için 07.12.2001 tarihinde dava açıldığını ve 100.000 USD'nin hüküm altına alındığını, daha önce 499.597 USD'nin de ödenmiş olduğu, bakiye 2.900.403 USD'nin tahsili için bu davanın açıldığını, ayrıca ... ......tarafından bankaya verilen 44.000 USD komisyon bedeli için fatura düzenlendiğini, yine ... ......nin 21.04.2000 tarihinden 08.08.2001 tarihine kadar geçen süre için bankaya 2 dönem komisyon daha ödediğini, bunun tutarının 22.000 USD olduğunu, ancak fatura kesilmediğini ileri sürerek, hisse devir bedelinden ödenmeyen bakiye 2.900.403 USD'nin, teminat mektubu komisyonundan doğan 66.000 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/4. maddesi gereğince hisse devir bedelinden doğan alacağın 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, yine aynı madde gereğince komisyon alacaklarının da 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davalının zamanaşımı def'inin süresinde yapıldığı, dava konusu edilen hisse bedelinden doğan bakiye alacağın 07.12.2001 tarihinde ödenmesi gerektiği, işbu davanın 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiktikten sonra 13.04.2010 tarihinde açıldığı, ayrıca teminat mektubundan doğan komisyon alacaklarının da 11.04.2001 tarih ve 08.08.2001 tarihinde ödenmesinin talep edildiği, bu alacaklar yönünden de işbu dava açıldığı tarih itibari ile 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.