muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9683, Karar No: 2023/5832, Tarih: 02.10.2023

Yeniden canlandırma işlemleri esnasında husullerinin mümkün olduğu,

2. Otopsisinde dış ve iç muayenede tespit edilen travmatik değişimlerin lokalizasyonları, özellikleri ve ağırlıkları itibariyle tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadıkları, iç muayenede kafatasında kırık, kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar lezyonu tespit edilmediğine göre;

Kişinin travmatik bir tesirle öldüğünün tıbbî delilleri bulunmadığı,

3. Otopsisinde alınan doku örneklerinin Kimya İhtisas Dairesinde yapılan tetkikinde yeniden canlandırma işleminde kullanılan ilaç etkin maddesi tespit edildiği, aranan toksik maddelerin bulunmadığı bildirildiğine göre;

Kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbî delillerinin bulunmadığı,

4. Adlî dosyada kayıtlı bilgilerde; 24.12.2018 tarihinde olay yerinden 112 ile hastaneye getirildiği,112 kayıtlarındaşahısa ulaştığımızda araç dışına çıkartılmış araç yanında su içerisinde olduğu, nabız solunum olmadığı, pupilla fiks dilate, deri rengi soluk olduğu, ambulans da müdahaleye başlanmış akciğerlerde su dolu olduğu tesbit edildiği, kalp masajı ile beraberinde hasta entübe edilmiş ve akçiğerdeki su aspirasyonla boşaltımış olup: solunumu ambulayarak sağlanmış olduğu, KKM aranarak en yakın hastane olan Kadirli Devlet hastanesine eks duhul olarak getirildiği, yapılan yeniden canlandırma işlemlerine yanıt alınamadığı,yapılan otopsisinde dış muayenede frontal sağda 1,5 cm uzunlukta sıyrıklı ekimoz, burun ucu solda 1x0,5 cm ebadında sıyrık, çene solda 2x1 cm ebadında sıyrık, boyun ve sağ yanakta çok sayıda küçük noktasal sıyrıklar izlendiği, iç muayenede ösofagus ve trakea lümeninde kanlı köpük bulunduğu, sağ akciğer 960 gr, sol akciğer 910 gr tartıldığı, yer yer kan aspirasyon bulguları izlendiği, kesitleri ödemli ve hiperemik bulunduğu,yapılan histopatolojik incelemede akciğerlerde intraalveolar taze kanama, ödem, konjesyon tespit edildiği, yapılan olay yeri incelemesinde olay yerinin Osmaniye ili Merkez ilçesi Köyyeri köyü (41045-23936) koordinatlarında, DSİ'ye ait sulama kanalı olduğu, kanal tabanının (6.5) m. genişlikte ve (30) cm. derinlikte hızı düşük, durağan şekilde suyun aktığının tespit edildiği, otopsisinde ölümüne neden olabilecek travmatik değişim ve toksik madde bulunmadığı, iç organlarda tespit edilen makroskopik bulgular, iç organların histopatolojik tetkikinden elde edilen bulgular, cesedin bulunduğu ortam, bulunuş şekli, olay yeri inceleme bulguları birlikte değerlendirildiğinde;

Kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana gelmiş olduğu, suda boğulmanın ne şekilde gerçekleştiği ve birbaşkasının etkisiyle mi oluştuğu hususunun tarafınızca aydınlatılmasının uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur."

görüşünü içeren adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

Kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana gelmiş olduğu, suda boğulmanın ne şekilde gerçekleştiği ve birbaşkasının etkisiyle mi oluştuğu hususunun tarafınızca aydınlatılmasının uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur."

görüşünü içeren adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmaları, olay yeri inceleme raporu ile basit kroki, kriminal raporlar, telefon imaj inceleme tutanakları, kamera inceleme tutanağı, katılan ve tanıklar beyanları, aile mahkemesi dosyası ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında açılan tüm davalardan beraat kararı verilmemiş olduğu, kasten öldürme suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararına hükmedildiği anlaşıldığından sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/1708 Esas, 2022/1608 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28594, Karar No: 2014/3119, Tarih: 04.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/28594 E.  ,  2014/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/42035

MAHKEMESİ : Sarayönü Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2010/55 (E) ve 2010/137 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki, sanıkların, bir ay boyunca gece geç saatlerde evinin önüne gelerek yüksek sesle müzik dinledikleri ve rahatsız ettikleri yönündeki iddiası ve bu iddiayı doğrulayan tanık S.. S..'ın anlatımı, sanıkların 27.03.2010 günü gece 01.00 sıralarında katılanın evine konuşmak için gittiklerine ilişkin savunmaları ve 28.03.2009 tarihli olay yeri tutanağı birlikte ve yöntemince tartışılıp değerlendirilmeden, “katılanın iddiasından başka delil elde edilemediği, tanık S.. S..'ın olay günü evde bulunmadığı ve görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı” biçimindeki yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1143, Karar No: 2021/3081, Tarih: 27.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1143 E.  ,  2021/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/03/2013 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/03/2018 günlü hükmün istinaf yoluyla incelenmesi, bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bir kısım davalılar vekili 08/02/2021 tarihli dilekçesi ile bozma kararında yapıldığını iddia ettiği maddi hatanın düzeltilmesini istemiştir. Dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ile ... 16. Noterliğinin 19/12/2011 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesi imzaladığını bakım alacaklısı ...'ın 15/02/2012 tarihinde vefat ettiğini, 2281 ada 45 No'lu parselde kayıtlı taşınmazın müteveffaya düşen kısmının hissenin müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, murisin akit yapma ehliyeti olmadığını, sözleşmenin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik bağış amaçlı sözleşme olduğunu, davacının bakım borcunu ifa etmediğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., ..., ... ve ... duruşmadaki beyanlarında davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/03/2018 tarih, 2013/164 Esas 2018/155 sayılı Kararıyla, davacının davasının kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... Mevkii 2281 ada 45 parselde kayıtlı gayrimenkulün davalılar adına kayıtlı 1/4 payının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün bir kısım davalılar vekilince temyizi üzerine Dairemizce 17.11.2020 tarihli 2020/1217 Esas, 2020/7399 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da karar düzeltme ile ilgili hükümlere yer verilmemiştir. Şu halde Yargıtay ilgili Dairesinin temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacaktır.

Davacılar vekilinin talebinin maddi hata düzeltim istemine ilişkin olduğu kabul edilmekle;

Buna göre,

5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da karar düzeltme ile ilgili hükümlere yer verilmemiştir. Şu halde Yargıtay ilgili Dairesinin temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacaktır.

Davacılar vekilinin talebinin maddi hata düzeltim istemine ilişkin olduğu kabul edilmekle;

Buna göre,

1-Bir kısım davalılar vekilinin maddi hata düzeltme istemi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda Dairemiz kararında aşağıdaki bendin kapsamı dışında düzeltilmesi gereken maddi hata söz konusu olmadığından bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki maddi hata düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin diğer maddi hata düzeltim talebi kabul edilerek, Dairemizin 17.11.2020 tarihli ve 2020/1217 Esas, 2020/7399 Karar sayılı ilamında yer alan “... 2.540,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılar ..., ..., ...'dan alınarak davacıya verilmesine...’’ ibaresinin çıkartılarak yerine "... 2.540,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., ..., ...'a verilmesine.." ibaresi yazılmak suretiyle ilamın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer hususların aynen muhafazasına, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/3179, Karar No: 2001/3713, Tarih: 10.05.2001

20. Hukuk Dairesi 2001/3179 E., 2001/3713 K.

**20. Hukuk Dairesi 2001/3179 E., 2001/3713 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- KESİNLEŞMİŞ ORMAN TAHDİDİ

- MAKİLİK

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

(YİBK., 22.3.1996 tarih ve 1993/5-1 s.)

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve tapu iptali davasının yapılan duruşması sonunda, davanın reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı Orman Yönetimi, E... Köyü 221 parsel sayılı taşınmazın yörede 19.11.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın 1400 m2'lik bölümü hiç bir zaman tahdit içine alınmadığı, geriye kalan 15.990 m2'lik bölümünün de 1952 yılında 5653 sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılan yerde kaldığı, bu nedenle Orman Yönetiminin "davacılık sıfatı bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tescili ile müdahalenin menine ilişkindir.

Hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporuna göre, çekişmeli taşınmaz 1942 yılında kesinleşen ilk orman tahdidinde ve 1981 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulamasında da kısmen tahdit içinde kalmaktadır. Yani, parselin 1400 m2 bölümü baştan beri tahdit dışıdır. Tahdit içi olan 15990 m2'si ise 1952 yılında yapılan maki tefrik uygulaması sonucu makilik olarak ayrıldığı, ancak işlemin kesinleşmediği, 1964 yılında genel arazi kadastrosu yapılarak belgesiz zilyetlikten davalılar adına tapu kaydı oluştuğu anlaşılmıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre;

1- Çekişmeli parselin içinde bulunduğu Şamandıra Orman Bölge Şefliği mıntıkasındaki Ballıca Devlet Ormanının 1942 yılında 1 numaralı orman tahdit komisyonu tarafından tahdidinin yapıldığı, kısmen itiraza uğramakla asliye hukuk mahkemesinin 6.10.1944 tarih, 1943/251-800 sayılı kesinleşen kararı ile iptal edildiği, daha sonra 13.7.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasa gereğince kesinleşen bu kararın hükmü kalmadığından, 1942 yılı tahdit sınırlarıyla devletleştirildiği, ancak, Hazine adına tapu kaydı oluşturulmadığı, sözü edilen mahkeme kararı lehine olanlar 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iade talebinde bulunmuşlarsa da Orman Genel Müdürlüğünün 12.9.1950 gün Şb. 3.5110-16 sayılı yazısıyla iadeye tabi yerlerden olmadığı tespit edilmekle İADE TALEBİNİN REDDİNE" karar verildiği, böylece 1952 tahdit hattının kesinleşmiş haliyle geçerliliğini koruduğu,

2- Yörede Ağustos 1952 tarihinde maki tefrik çalışmalarına hazırlık olmak üzere tutanak ve haritaların düzenlendiği, ancak yapılan işlemin onanıp kesinleşmediği,

2- Yörede Ağustos 1952 tarihinde maki tefrik çalışmalarına hazırlık olmak üzere tutanak ve haritaların düzenlendiği, ancak yapılan işlemin onanıp kesinleşmediği,

3- Orman Genel Müdürlüğünün 25.5.1953 gün Şb. 2/2008/10-32/445 sayılı emirlerine aften İstanbul Orman Başmüdürlüğünün 29.5.1953 gün 10/318/23-9908 ve 21.5.1954 gün 10353-2/5903 sayılı emirleri ile evvelce İstanbul İşletmesi tarafından oluşturulan maki komisyonunca ALEMDAĞ ve ŞAMANDIRA bölgeleri dahilinde belirlenen makilik sahaların yeniden yerinde incelenerek KESİN BİR KARAR VERİLMEK ÜZERE ayrı ayrı rapor ve krokilerinin düzenlenmesi için görevlendirilen Avni başkanlığındaki heyet tarafından 4.7.1954 tarihinden ayrıntılı bir rapor düzenlendiği,

4- Sözü edilen heyetin 4.7.1954 tarihinde düzenledikleri bu raporda özet olarak "... maki komisyonu tarafından Şamandıra ve Alemdağ bölgeleri dahilindeki makilik sahalarda tespit ve tefrik ettirilerek 14.8.1982 tarih ve 1/10000 -1/25.000 mikyaslı krokileri ile birlikte tasdik ve aynı zamanda toprak tevzi komisyonlarına bilgi verilmek üzere Başmüdürlüğümüze gönderilmiş idi.

Başmüdürlükçe görülen lüzum üzerine bu yerler Orman Baş Mühendisi Muzaffer ile İstanbul Orman İşletme Müdürlüğünde Zeki'ye yeniden tetkik ettirilmiş olup, müştereken düzenlenen 27.1.1953 tarihli raporda:

a) Elmalı bendinin kaynaklarını koruyan Alemdağ, Çavuşbaşı, Hekimbaşı Ormanlarının yükünü artırmamak,

b) Askeri birliklerin ve hava alanının civarında bulunması sebebiyle askeri birliklerin mütalaasını almak,

c) İstanbul civarının müstakil ağaçlanması için iyi bir zemin olmak,

d) Halen bu mıntıka köylerinin ziraat sistemine uygun bulunmamak gibi sebepler dolayısı ile MAKİ TESPİT VE TEFRİK RAPORU BAŞMÜDÜRLÜKÇE DE TASDİK EDİLMEMİŞ VE TOPRAK TEVZİ KOMİSYONLARINA DA GEREKLİ BİLGİ VERİLMEMİŞTİR.

Kartal Kazasının Şamandıra, Üsküdar Kazasının Kısıtlı Nahiyesi dahilinde olup, evvelce tahdidi yapılan ormanların bu günkü durumu ile dosya ve yerinde yapılan tetkikat sonucu aşağıdaki listede gösterilen neticeye varılmıştır." denildikten sonra Şamandıra Nahiyesine bağlı Şamandıra, Yakacık, Sultanbeyli, Kurna, Emirli, Kurtdoğmuş, Paşaköy, Ballıca ve Kısıklı Nahiyesine bağlı Alemdağ, Sultan Çiftliği, Çekmeköy, Dudulu Köylerinin mülki hudutları içinde bulunan ormanların isimleri, tahdit yılı ve tescil durumu düzenlenen listede gösterilmiş, bundan sonra yukarıda isimleri yazılı her köyün sınırları içinde bulunan orman birer birer incelemeye tabi tutulmuştur. Temyize konu Emirler Köyü 221 numaralı parselin içinde bulunduğu Ballıca Devlet Ormanı ile ilgili olarak raporun 23. sırasında: "... 2613.5000 hektardır, flora itibariyle %70 eriko, %10 pırnal meşesi, %10 kocayemiş ve %10 da kocayemiş ile evsafı bozulmuş meşelerden ibaret olup, bu saha içinde bulunan ve Üçağaç Çiftliği diye anılan sahada evvelce makilik olarak tespit edilerek Orman Umum Müdürlüğüne arz edilmiş ve cevaben alınan 14.1.1952 gün ve 5010/45/44 sayılı emir gereğince devletleştirilmemiş eski sahibine terk olunmuştur (Not: adı geçen Üçağaç Çiftliğinde maki olarak iade edilen yer 1/10.000 ölçekli Ballıca Köyü mülki sahası olarak maki tefrik Komisyonu Başkanı Orman Mühendisi Sahir tarafından düzenlenen 14.2.1953 tarihli haritanın kuzeydoğu bölümünde ve Üçağaç Deresinin batı tarafından (....... çizgi ile işaretlenmiş yine maki tefrikinin iptaline ilişkin 2.5.1963 tarihli raporda Kasım 1932 tarih, 31 numarasında tapulu olduğu ve bu rapora ekli olan Ballıca Köyü Devlet Ormanı tahdit haritası üzerine de aynı yerde işaretlenerek gösterilmiştir. Dava konusu Emirler Köyü 221 numaralı parselin yeri bilirkişi raporunda aynı haritalarda güney batıda işaretlenmiştir. İade edilen Üçağaç Çiftliği ile 221 numaralı parselin birbirine çok uzak yerlerde olduğu anlaşılmaktadır.). Şeklinde belirleme yapıldıktan sonra raporun netice bölümünde aynen "yukarıda açıkça belirtilmiş olduğu üzere Şamandıra Nahiyesi dahilinde 8014.4986 hektar ve Kısıklı Nahiyesi dahilinde 1520.7765 hektar olmak üzere ceman 9535.3751 hektar sahanın Orman Umum Müdürlüğünce düzenlenmiş yönetmeliğin 2. ve 3. maddelerinde uygun olduğu görülmekle makilik olarak tesbit ve tefrik olunduğu, bu arada heyete dahil bulunan Bahçeköy Orman İşletme Müdürü Kemal'in bu mıntıkada makilik diye bir tefrik yapılmamasının uygun olmayacağı, esasen evvelce bildirilerek bu husustaki 8.4.1954 tarihli raporunu vermiş bulunması ve raporun da 16.4.1954 tarih ve 10263/1-6909 sayılı yazı ile umum müdürlüğüne sunulmuş olması dolayısı ile bu kerre tetkikatın aşağıda imzaları bulunan dört kişi tarafından yapılmak suretiyle işbu rapor orman umum müdürlüğünün tetkik ve takdirlerine arz olunmak üzere tarafımızdan düzenlenmiştir. 4.7.1954"

5- 4.7.1954 tarihli rapor İstanbul Orman İşletme Müdürlüğüne sunulmuş, adı geçen müdürlük de raporun altına aynen şu şerhi vermiştir. "İstanbul Orman Başmüdürlüğünün 15.12.1954 ve 1035-1/19021-18342 sayılı emirleri ile 5.3.1954 gün ve 10353-1/954-3562-3262 sayılı emirlerinde:

İşletmemizin Alemdağ ve Şamandıra bölgelerinden tefrik edilen makilik sahalara ait raporlar ve ekleri 5.7.1954 tarih ve 10353-2/9937 sayılı başmüdürlük yazıları ile umum müdürlüğüne arz edilerek devlet vekaletine gerekli bilginin verilmesi talep edilmiş ve bilahare alınan 10.7.1954 tarihli 2008/10-36/865 sayılı umum müdürlük emirleri gereğince durum bir kere de 1. ordu müfettişliğine ve belediye sular idaresine yazılmış ve bu cevaplara istinaden de 20.8.1954 tarih ve 2008/10-36 sayılı emirleriyle 3.11.1954 tarihli rapora göre maki tesbit ve tefrik komisyonunca evvelce orman sayılmayan ve maki olarak belli edilen sahada değişiklik yapılmasının uygun görüldüğü hakkında devlet vekaletine bilgi verildiği ve ziraat vekaletinin de tavsiplerine iktiran eylediği bildirilmekle raporların altına bu şekilde şerh verilmek suretiyle tetkik mevkiine konulması İstanbul Orman Başmüdürlüğünün 5.3.1955 gün ve 10353-1/954-3562-3262 sayılı emirleri iktizası olduğuna dair şerhtir. 22.3.1955. İstanbul Orman İşletme Müdürü, Zeki"

6- Bundan sonra, İstanbul Orman Başmüdürlüğünün 21.12.1962 gün ve 101 1003-2/12755 sayılı ve 5.4.1963 gün 101 1003-1/3203 sayılı "İstanbul Orman İşletme Müdürlüğü mıntıkası dahilindeki makiliğe ayrılmış sahaların yeni maki talimatnamesi hükümlerine tevfikan tetkik edilmesi ve raporlarının irsali"nin emredilmesi üzerine 2 nolu Orman Tahdit Komisyonu Başkanı Rahmi Başkanlığındaki heyet tarafından dava konusu Ballıca Köyü mülki hudutları içindeki makilik sahaların orman tahdit durumu incelenmiş ve düzenledikleri 2.5.1963 tarihli raporda özetle "... 1942 yılında 1 numaraları orman tahdit Komisyonunca Ballıca meşe baltalık ormanı olarak devlet adına tahdidi yapılan ormanın sadece Kasım 1932 tarih 31 numaralı tapuda kayıtlı yerin 5653 sayılı yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 14.1.1952 GÜN 5010-45/44 sayılı emirleriyle sahiplerine iade edildiği (iadeye konu olan Üçağaç Çiftliğinin durumu yukarıda 5. bendin sonunda izah edilmiştir)... tarlalar dışında kalan 2396 hektar genişliğindeki sahanın diri örtüsünün tabii ve daimi olup orman mefhumuna girdiği... akıcı, erozyona çok müsait bulunması hasebiyle ziraat arazisi haline getirilmesine ve ziraat yapılmasına elverişli olmadığı, ... bütün sahada %15-70 meyilli olması nedeniyle şiddetli erozyon mevcut olduğu, lüzumlu tedbirler alınmazsa meyil fazlalığı, toprak ve iklim özelliğine göre erozyonun bütün şiddeti ile genişleyeceği, ... herhangi bir kültürel faaliyet ve imar ihya gibi bir faaliyete rastlanılmadığı" yazıldıktan sonra;