muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1648, Karar No: 2014/654, Tarih: 14.05.2014

Benzer mahiyette daha önce mahkemelerce verilen kabul kararları fazla çalışma ücreti kayıtlara dayanmıyorsa %30 hakkaniyet indirimi ve yıpranma tazminatının mahsubu yapılmışsa Dairemizce onanmıştır. (Dairemizin, 2008-12737 E. 2008- 9819 K. sayılı ilamı )

Somut olayda davacının 12 saatlik iki vardiyalı sistem ile çalıştığı, kurum tarafından sunulan puantajlarda hangi saatler arasında çalışıldığının görünmediği, sadece çalışılan günlerin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır.

3-Uygulamada birliğin sağlanması açısından varsa davacıya ödenen yıpranma tazminatının da fazla çalışma ücretinin toplamından mahsup edilmeside gerekecektir.

Bu nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Karacabey Tarım İşletmesi Müdürlüğü Sığırcılık Şubesinde çalıştığını, TİS'in 18.maddesinde toplu iş sözleşmesi kapsamında olan işçilerin çalışma sürelerinin günde 7,5 haftada 45 saat olduğunu, ancak bu çalışma düzeninin çobanlar, kahya, kahya yardımcıları, küçük evcil hayvanlar şubesindeki bakıcılar kır korucuları bakımından geçerli olmadığı, bu işçilerin çalışma sürelerinin günün değişik zaman dilimlerinde fiilen yapılan aralı ve fasılalı hizmetlerin icabı olarak yürütüleceğinin belirtildiği, davacının günlük çalışma süresinin 06-18 veya 18-06 olarak yürütüleceğinin belirtildiğini ve davacının günlük çalışma düzeninin 01.01.2008 tarihine kadar devam ettiğini, davacının yapmış olduğu fazla mesailerine karşılık fazla mesai ücreti ödenmediğini belirterek, ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının günlük aktif olarak 7.5 saat çalıştığını, yaptığı fazla mesailere karşılık ücretlerini ihtirazı kayıt koymaksızın imzaladığı bordrolar ile aldığını, davacının her gün 12 saat çalışmış kabul edilmesinin mümkün olmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık anlatımları ve puantaj kayıtlarına göre davacının haftanın 6 günü çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece, davacıya ödenen yıpranma tazminatının da fazla çalışma ücretinin toplamından mahsup edilmesine işaret eden 3 nolu bozma nedenine uyulup, hesaplanan fazla çalışma alacağından hakkaniyet indirimi yapılması gereğine işaret eden 2 nolu bozma nedenine direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, fazla mesai ücretinden %30 hakkaniyet indirimi yapılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, takdiri delil ile kanıtlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve

miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Yargıtay kararlarında istikrarlı uygulama halini almıştır. Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak, fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer.

Nitekim, fazla çalışma iddiasının takdiri delil ile kanıtlanması durumunda hakkaniyet indirimi yapılması gerekeceği hususu Hukuk Genel Kurulu'nun 04.02.2009 gün 2009/9-2 E., 2009/48 K.; 04.11.2009 gün 2009/9-419 E. 2009/475 K.; 05.05.2010 gün 2010/9-239 E. 2010/247 K.; 06.04.2011 gün 2010/9-748 E. 2011/60 K.; 27.04.2011 gün 2011/9-41 E. 2011/237 K.; 14.11.2012 gün 2012/9-844 E. 2012/794 K. ve 19.06.2013 gün 2012/9-1685 E 2013/852 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, işyeri puantaj kayıtlarında işe giriş ve çıkış saatleri belirtilmeden haftada 6 gün çalışıldığının kayıtlı olduğu dikkate alındığında, fazla çalışma olgusu, kesin delillerle değil, tanık beyanları ile kanıtlanmıştır. Bu durumda, yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışmadan, %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, fazla çalışma ücreti alacağının tespit edilmesi gerekirken, puantajların saat kayıtlarını ihtiva etmemesi ve sadece çalışılan günler olarak tanzim edilmiş olmasının sonuca etkisi olmadığı gerekçesiyle kararda direnilmesi isabetsizdir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1617, Karar No: 2010/8728, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1617 E.  ,  2010/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9026, Karar No: 2017/6169, Tarih: 10.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/9026 E.  ,  2017/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 26/03/2014 tarihinde davalı şirkette Dış Ticaret Direktörü olarak çalışmaya başladığını, sigorta bildiriminin 01/04/2014 tarihinde yapıldığını, iş akdinin feshedildiğinin 17/03/2015 tarihinde şifahi olarak davacıya bildirildiğini ve aynı gün SGK çıkışının yapıldığını, iş akdinin feshinin yasal bir dayanağı bulunmadığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının akdinin satış hedeflerini karşılayamaması raporlama yapmaması, olması gerekenden fazla masraf yaparak şirket gelirini kötü niyetli kullanması, bütçe konusunda alınan kararlara riayet etmemesi nedenleriyle iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, ayrıca davacı işveren vekili sıfatında olduğundan, iş güvencesi kapsamından yararlanamayacağını ve işe iade davası açamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafından ibraz edilen davalı şirkete ait organizasyon şeması nazara alınarak davacının işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili konumunda olup, iş güvencesinden yararlanma olanağı olmayıp, işe iadesini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işveren vekili olduğu kabul edilmiş ise de dosyada davalı ve davacı tarafından sunulan 2 farklı organizasyon şemasının bulunduğu, davacının sunduğu şemaya göre sıralamanın yönetim kurulu, genel müdür, dış ticaret direktörü ... ve dış ticaret müdürü olarak davacı ... şeklinde olduğu mahkemece hükme esas alınan davalı tarafından sunulan şemaya göre ise davacının dış ticaret direktörü olarak dış ticaret müdürü ...’nün üstü olarak göründüğü, ancak davacı tarafından yapılan masraf makbuzlarının ...’nün imzalayarak onaylandığı, ayrıca ticaret sicil kayıtlarına göre de ...’nün şirket yetkilisi ve ortağı olduğu anlaşılmıştır. Bu deliller karşısında davalı tarafından sunulan organizasyon şemasına itibar edilmesi mümkün değildir. Tanık beyanlarına göre davacının işe alım ve işten çıkarma yetkisinin olduğu kabul edilse dahi, davacı işletmenin bütününü yönetmediğinden ve temsil yetkisi de bulunmadığından iş güvencesi kapsamında olup, fesih sebebine göre de feshin geçerli bir sebebe dayanmadığı anlaşılmakla, davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.980,00 TL. vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 204.50 TL. yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 10.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/941, Karar No: 2018/6247, Tarih: 05.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/941 E.  ,  2018/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, tanık ... .... ait ... Uluslararası taşımacılık şirketinde şoförlerle ilgili yetkili olduğu, firma sahibi ... ... sanığı tır alımı için sözlü olarak yetkilendirdiği, bu yetkiye dayanarak sanığın şikayetçi ... ... sahibi olduğu CD Grup Mühendislik firması elinde bulunan 4 adet tırın ... grup şirketi adına satın alınmasına dair pazarlık yaparak sonuçlandırdığı ve yapılan protokolü ve şikayetçi firma ya verilen 40.000-TL'lik teminat senedinin sanığın kendi şirketi adına imzaladığı, sanığın şirketini borçlandıracak şekilde imza yetkisinin bulunmadığı ancak firma sahibinin kendisine verdiği sözlü yetkiye istinaden bunu gerçekleştirdiği, sanığın firmasının alacağı kredinin gecikmesi üzerine şikayetçi ... firmasının pazarlığa konu araçları başka firmaya sattığı ve bu işten dolayıda zarar gördüğü gerekçesiyle sanık tarafından firmaya verilen teminat senedini icra işlemine koyduğu ancak icraya konan bu senede ... firmasının senetteki imzaların şirket yetkilisi imzası olmadığı gerekçesiyle itiraz ettiği, yasal bir yetkisi olmayan sanığın şirket adına senet düzenlemek suretiyle resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın kendisine verilen sözlü yetkiye dayanarak hareket ettiğini savunması, şirket sahibi ve tanık sıfatıyla dinlenen ...'ın sanığın, söz konusu sözleşmenin yapılması konusunda sözlü yetki verdiğini, 1500-TL'lik kaporayı da kendisinin vermesini söylediğini, beyan etmesi karşısında, Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza sahibi yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden, suç kastından söz edilemeyeceği gözetilerek, sanığın yasal unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, adli sicil kaydına göre geçmiş hükümlülüğü bulunmayan, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan, sanığın geçmişteki hali ve tekrar suç işlemeyeceği yönündeki olumlu kanaat oluşması sonucunda cezası ertelenen sanık hakkında “sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği” gerekçesiyle daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 211. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmamasına rağmen bu madde gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20827, Karar No: 2017/3501, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20827 E.  ,  2017/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sağlık sigortası poliçesinden kaynaklanan itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...’ın doldurduğu başvuru formundaki bilgilere göre diğer davalı ...’ı Grup Sağlık ... Poliçesi ile sigortaladığını, davalılardan ...’ın 10.07.2001 tarihinde total kalça protezi ameliyatı olduğunu, tedavi giderlerinin davacı tarafından karşılandığını, yapılan tetkikte davalılardan ...’ın hiper tansiyon hastası olduğunu, prostod tur ve varis ameliyatları geçirdiğini 30.10.2001 tarihinde öğrendiklerini, bu durumun davacıya poliçenin düzenlenmesi aşamasında bildirilmesi halinde davalının sigortalanamayacağını, davalılara 26.11.2001 tarihince cayma ihtarının gönderildiğini, davalıların 15.241,80 YTL tedavi giderini ödememeleri üzerine başlatılan takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'ın ... poliçesinin davacı tarafından 26.11.2001 tarihli ihtarname ve fesih edilmesine karşın daha sonra zeyilname ile 25.5.2002 tarihinden itibaren bir yıl süre ile temdit edilmesi karşısında davalı ... bakımından davanın reddi gerektiğini, diğer davalı ....bakımından ise TTK 1290 maddesi uyarınca fesih için gerekli bir aylık sürede davacının cayma hakkını kullanmaması sebebiyle hak düşürücü sürenin geçirilmiş olduğunu beyan edilmeyen rahatsızlık ile, gerçekleşen riziko (hastalık) arasında illiyet bağının bulunmadığını davacının davalının yüksek tansiyon hastalığına sigortanın başlangıcından beri muttali olduğunu ve ilaç bedellerini ödediğini bu nedenlerle de ödemelerin iadesini isteyemeyeceğini ve poliçeyi de fesih edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davalılardan .....’ın 10.07.2001 tarihinde ameliyat edildiği, 17.07.2001 tarihinde .....’ın daha önceki rahatsızlıklarının da yazılı olduğu epikriz raporunu içerir bilgi ve belgelerle faturanın davacıya gönderildiği, davacının fatura bedelini ödediği, 26.11.2001 tarihinde cayma hakkını kullandığı, cayma hakkının 1 aylık sürede kullanılmaması nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine ... 11.Hukuk Dairesinin 20/10/2008 gün ve 2008/8072 Esas 2008/11463 karar sayılı ilamı ile davcının kasıt olmadığından cayma hakkı bulunmadığından, cayma hakkının süresinde kullanılıp kullanılmadığının da üzerinde durulmasının gerekmemekte olduğu ve davacının, kireçleme ile ilgili dayandığı belgede bir tanıdan söz edilip edilmediği, sigortalının yaşamını sürekli ve etkili bir şekilde bu rahatsızlığın sıkıntıya sokup sokmadığı, dolayısıyla ihlalin kasta dayalı olup olmadığı ve total kalça protez ameliyatı ile ilişkili olup olmadığı hususlarında ortopedi uzmanı bir bilirkişinin de yer aldığı bilirkişi kurulundan poliçe öncesi maluliyet veya hastalığın varlığını tanısı konulmuş bir rahatsızlık olarak ... ettirenin bilip bilmediği ve bu maluliyet ve hastalık ile ilişkili bir ameliyat ya da tedavi giderinin var olup olmadığı, diğer anlatımla illiyet bağının kurulup kurulamayacağı hususlarının tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek davanın kısmen kabulü ile ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2001/26989 esas sayılı dosyasında takibe vaki itirazın kısmen iptali ile takibin 7.621 TL asıl alacak üzerinden bu miktara takip tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili için devamına, davacının fazlaya ilişkin talebinin ve koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılan diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 339,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 3.4.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.