muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/874, Karar No: 2017/1040, Tarih: 31.05.2017

Davalı ... vekili davalı ... Ltd. Şti. ile akaryakıt alımı için yapılan anlaşma ve araçların akaryakıt ihtiyacı için düzenlenen fişlerle müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, bu hususta tamamen bölge müdürü olan diğer davalı ...’ın yetkili ve sorumlu olduğunu, Ocak 2000 tarihlerinde müvekkiline Güler Nakliyat şirketine yaptırılan nakliye karşılığı 1.661.750.000-TL tutarındaki ücretin hemen ödenmesi gerektiğini söylemesi üzerine müvekkilinin kasadaki nakit miktarının müsait olmadığını görünce şahsi çekini yazarak Güler Nakliyat şirketine gönderdiğini, davacı şirketin İstanbul’daki muhasebe müdürünün müvekkilini telefonla arayarak ödemenin İzmir’den yapılmayacağını, faturanın onaylanmasından sonra İstanbul merkeze gönderilmesini söylemesi üzerine müvekkilinin aynı gün verdiği şahsi çeki geri aldırdığını, söz konusu fatura şirket yetkilileri tarafından onaylandıktan sonra aynı gün İstanbul’a gönderildiğini, fatura tutarının da buradan ödenmiş olduğunu, müvekkilinin Al-Tu Oto Lastik San. Ltd. Şti.’ne araçlara lastik almak için gittiğinde şirket yetkilisinin müvekkiline araçlar için daha önce alınan lastiklerden dolayı TNT Şirketinin kendilerine 80.000.000-TL borçlu olduğunu beyan ederek bu parayı istediğini, müvekkilinin de o anda üzerinde nakit olmaması üzerine çek kabul edip etmeyeceğini sorduğunu ve kabul etmesi üzerine de şahsi çekini verdiğini, bu iki çekten başka şahsi çekle ödeme yapmasının söz konusu olmadığını, bu çeklerin çok kısa vadeli çekler olduğu da dikkate alındığında bununla müvekkilinin bir çıkar sağlamasının mümkün olmayacağının açık olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece “…ceza yargılaması sürecinde ortaya çıkan ve hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değerde bulunan maddi olgular, yargılama sürecinde toplanan kanıtlar ışığında yapılan bilirkişi incelemeleri sonucu düzenlenen raporlarla varılan sonuçlar gözetildiğinde davalılar ... ile ...’ın gerçekleştirdikleri iddia edilen ödemelerin çek veya kredi kartı ile yapılmış olmasına karşın şirket kasasından nakit para çekilerek bu paranın belirli süre kişisel çıkarlar doğrultusunda işletildiği iddiasının, işveren yönünden iyi niyet kuralları ile bağdaşmayan güven sarsıcı eylemler olarak nitelenmesi mümkün ise de, davacı tarafın iddia ettiği üzere bu eylem dolayısıyla oluşabilecek kişisel menfaatin somut verilerle ölçülüp belirlenmesinin mümkün olmaması yanında bu tür menfaatin şirket zararı olarak nitelenmesine de olanak bulunmaması; diğer davalı ... Ltd.Şti ile birlikte gerçeğe aykırı işlemler gerçekleştirildiği yönündeki iddianın da ceza yargılaması sonunda toplanan kanıtlarla kurulan hüküm içeriğine göre de somut delillerle ortaya konulamadığı…” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı şirket vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık kısmında gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı şirket vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık kısmında gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece “…davacı tarafından, şirket müşterilerinin zarar gördüğü yargılamanın hiçbir aşamasında dile getirilmediği gibi; şirket müşterilerine verilen zararın karşılanmasından kaynaklı bir rücu talebinde de bulunulmamış olup; taraflarca oluşturulan davada, taraf iddia ve savunmalarıyla bağlı olan mahkemenin istemi aşarak böylesi bir inceleme yapması olanağı bulunmadığı; kaldı ki, davacının böyle bir bildirimi olmadan, davacının tüm müşteri portföyünün araştırılması gibi sonuç alınması mümkün olmayan bir araştırmanın yapılma olanağı da bulunmadığı, yargılama sürecinde, taraflarca sunulan kanıtlar ve ceza dosyası dikkate alınmak suretiyle içinde bankacı ve mali müşavir bilirkişinin de yer aldığı üç kişilik kuruldan, 05.04.2010 tarihli asıl ve sonrasında ek bilirkişi raporu alınmış; aynı biçimde davalıların beraatine yönelik hüküm oluşturulan ceza kararına dayanak olarak, kamu davası yargılama sürecinde de vergi ve bankacılık alanında uzman bilirkişilerden oluşturulan kuruldan konu hakkında rapor alındığı, yargılama sürecinde toplanan kanıtlar ile hükümle varılan sonucu destekleyen bilirkişi raporlarındaki tespitlerin yetersizliği konusunda somut bir veri ortaya konulmadığı gibi; bozma sonrasında ek kanıt toplanmaksızın salt yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmasının usul ekonomisi yönünden gereksiz zaman ve para kaybına yol açacağı; davacının istemi dışındaki müşteri zararı kavramına yönelik inceleme yapılmasının usulen olanaklı bulunmadığı ve teknik olarak da gerçekleştirme koşullarının olmadığı dikkate alınarak; bunun yanında, dava dilekçesinde dile getirilen tüzel kişilik dışındaki davalıların ödeme araçlarındaki farklılıktan dolayı faiz veya para işletmekten yarar elde etme eylemlerinin, davacıya somut zarar veren eylem niteliğinin bulunmadığı konusundaki ilk karar içeriğinde yer alan gerekçeler ve davalı şirketin haksız yarar sağladığı konusundaki iddianın da ceza ve hukuk yargılaması sürecindeki kayıtlarla kanıtlanamadığı…” gerekçeleri ile önceki gerekçeler tekrarlanarak direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık,somut olayda davalılara isnat edilen eylemler nedeniyle davacının zarar görüp görmediği hususunda mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı, davacı şirket müşterilerinin davalıların eylemlerinden zarar görüp görmediklerinin incelenmesinin mümkün olup olmadığı ile yeniden bu yönlerde bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık,somut olayda davalılara isnat edilen eylemler nedeniyle davacının zarar görüp görmediği hususunda mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı, davacı şirket müşterilerinin davalıların eylemlerinden zarar görüp görmediklerinin incelenmesinin mümkün olup olmadığı ile yeniden bu yönlerde bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davalı gerçek kişiler ile davalı şirket yetkilileri hakkında davacı şirket tarafından yapılan şikayet üzerine yürütülen soruşturma neticesinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesince 03.12.2003 gün ve 2001/401 E., 2003/1097 K. sayılı kararı ile sanıkların beraatine karar verildiği, şikayetçi şirket vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.01.2007 gün ve 2005/3203 E., 2007/56 K. sayılı kararı ile suçtan zarar gören şirketin davaya katılma talebi ile ilgili karar verilmemesi nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak şikayetçinin katılma talebi kabul edilerek neticede 25.06.2007 gün ve 2007/186 E., 2007/353 K. sayılı kararı ile sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verildiği, bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.04.2008 gün ve 2008/784 E., 2008/2925 K. sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle hükmün ortadan kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Yukarıda belirtilen ceza dosyasında mevcut olan ve içinde vergi denetmeni ile banka müdürü bulunan üçlü bilirkişi raporu incelendiğinde özellikle fişsiz benzin alımı ile ilgili olarak şikayetçi şirket iddialarının esas alarak hesaplama yapıldığı, diğer hususlarda zarar tespitine ilişkin somut tespitlerde bulunulmadığı anlaşılmıştır.

Bununla birlikte davalılardan ...’ın kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili amacıyla İstanbul 6. İş Mahkemesinde açmış olduğu davada mahkemece 13.09.2011 gün ve 2000/1293 E., 2011/830 K. sayılı kararı ile kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacakları yönünden verilen kısmen kabul kararının temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince 10.12.2013 gün ve 2011/48638 E., 2013/32425 K. sayılı kararı ile davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin haklı nedene dayandığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak 02.04.2014 gün ve 2014/107 E., 2014/177 K. sayılı kararı ile kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine bir kısım işçilik alacaklarının ise kabulüne karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.05.2015 gün ve 2014/37128 E., 2015/1739 K. sayılı kararı ile bu yöne ilişkin hükmün onandığı anlaşılmıştır.

Söz konusu işçilik alacağına ilişkin davada mahkemece içinde mali müşavir, hukukçu ve banka müfettişi olan üçlü bilirkişi heyetinden rapor aldırmış olup bu raporda özetle işverence isnat edilen eylemler sonucu uğranıldığı iddia edilen zararların somutlaştırılmasına ilişkin belge ibraz edilmediği belirtilmiştir.

Son olarak direnmeye konu bu dosya üzerinden içinde bankacı ve muhasebeci de bulunan üçlü bilirkişi heyetinden asıl ve ek raporlar aldırılmış olup özetle davacı şirketin zarar iddiasının hesaplanmayı mümkün kılabilecek şekilde tam olarak tespit olunamadığı sonucuna varıldığı belirtilmiştir.

Gerçekten davanın açıldığı tarih ve süregelen yargılama süreci dikkate alındığında davacı şirket tarafından ileri sürülen iddiaların somutlaştırılmadığı, ispata yarar belgelerin ibraz edilmediği gibi bu eylemler dolayısıyla davalıların kişisel menfaat temin ettiklerinin tespitinin mümkün olmadığı mahkemece yapılan araştırma neticesinde ibraz edilen banka ve diğer finans kurumlarının yazıları ve eklerinden anlaşıldığı, kaldı ki yukarıda belirtilen çeşitli bilirkişilerden alınmış raporlarda da bu hususların vurgulandığı, davacı şirketin zarar iddiasının hesaplamayı mümkün kılabilecek şekilde tespite olanaklı olmadığı, dolayısıyla davacı şirketin zararın tespiti ile ilgili olarak ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği sonucuna varılmıştır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bozma kararında geçen “davalıların yaptığı işlemler nedeniyle davacı şirketin mi yoksa davacı şirketin müşterileri olan firmaların mı zararının doğduğunun belirlenmesi, davacı şirketin müşterisi olan firmaların zararının doğduğunun tespit edilmesi halinde bunun davacı şirkete nasıl ve ne miktar zarar verdiği hususlarının açıkça saptanması” ibarelerinin çıkarılması gerektiği, bununla birlikte mahkemece eksik inceleme yapıldığından yeniden üçlü bilirkişi raporu aldırılarak tüm deliller yeniden değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği belirtilerek direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmesini istemiş ise de bu görüş, yukarıda belirtilen çoğunluk tarafından benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece yargılama sürecinde toplanan kanıtlar ile varılan sonucu destekleyen bilirkişi raporlarındaki tespitlerin yetersizliği konusunda somut bir veri ortaya konulmadığı gibi ek kanıt toplanmaksızın salt yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmasının usul ekonomisi yönünden gereksiz zaman ve para kaybına yol açacağı, davacının istemi dışında müşteri zararı kavramına yönelik inceleme yapılmasının olanaklı olmadığı, bunun yanında davalıların ödeme araçlarındaki farklılıktan dolayı faiz veya para işletmekten yarar elde etme eylemlerinin davacı şirkete somut zarar veren eylem niteliğinde bulunmadığı gerekçeleriyle verdiği davanın reddine dair direnme kararı yerindedir.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde olup onanmalıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde olup onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 31.05.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2037, Karar No: 2025/89, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/2037 E.  ,  2025/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1152 Değişik İş – 2022/1152 Karar

SAYISI : İHK-2022/67292

vekili Avukat

SAYISI : K-2022/258096

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.08.2020 tarihinde davacının yolcu olduğu ve davalı ... şirketleri tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile ihtiyari mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini ileri sürerek açtığı belirsiz alacak davasında, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı ....'den 2.550,00 TL, davalı Türkiye Sigorta A.Ş.'den 2.550,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 02.10.2020 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı ...yönünden sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 140.197,55 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, sigorta şirketine usulüne uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmamış olması sebebiyle davanın başvuru şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, kusur oranının Adli Tıp Kurumu (ATK) tarafından belirlenmesi gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türkiye Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, sigorta şirketine usulüne uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmamış olması sebebiyle davanın başvuru şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, davacının soruşturma evresinde şikayetçi olmaması sebebiyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, sigorta şirketinin poliçe limiti ve kusur oranı ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, kusur durumunun uzman bilirkişilerce belirlenmesi gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, sigorta tahkim komisyonuna başvuru tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hatır indirimi yapılması gerektiğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın davalı .... yönünden kabulüne, 140.197,55 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 01.02.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, hesaplanan tazminat zorunlu mali sorumluluk sigortasının limitini aşmadığından ihtiyari mali sorumluluk sigortasını düzenleyen davalı Türkiye Sigorta A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun olduğu, hesaplama yönteminde hata bulunmadığı, vekalet ücretinin doğru belirlendiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigorta şirketine geçerli bir sağlık kurulu raporu ile başvuru yapılmadığından davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, tek taraflı alınan raporun hükme esas alınamayacağını, kusur oranının tespiti gerektiğini, emniyet kemeri takılı olup olmadığı belirlenerek takılı değil ise müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı .... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS), davalı Türkiye Sigorta A.Ş. Tarafından İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası (İMSS) yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitlendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere ispat kurallarına ve temyiz olunan kararın belirtilen gerekçelere göre davalı .... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmekle göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde; Yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8 inci maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda Yönetmeliğin EK.3'de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20'nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK'nın 54 üncü maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle ÇÖZGER'in atfıyla Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle ÇÖZGER'in atfıyla Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle 09.08.2020 kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan ÇÖZGER Yönetmeliği atfı ile Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... 'ye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.