muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10529, Karar No: 2017/17224, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15057, Karar No: 2013/4877, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15057 E.  ,  2013/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada karşı araçta bulunan ... 'nın yaralandığını, %10 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğunu, davalıların aracının ZMSS poliçesinin bulunmadığını, davalı sürücü ...'nin asli ve %75 oranında, mağdurun 2/8 oranında tali kusurlu olduklarını, bu kusur oranına göre ...'ya 26.182 TL sürekli işgöremezlik tazminatının ödendiğini, davalılar hakkında İzmir 15.İcra Dairesinin 2010/12793 sayılı dosyasında 26.182 TL asıl alacak ve 77,47 TL işlemiş faiz toplamı 26.259,47 TL üzerinden icra takibi yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek davalıların itirazının iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili İlyas'ın aracı diğer davalı babası ... için satın aldığını ve aracın hep ... tarafından kullanıldığını, İlyas'ın işleten sıfatının ve sorumluluğunun olmadığını, ... 'nin ikamet adresi ile kaza mahallinin İncirliova olduğunu, mahkemenin yetkisiz bulunduğunu, aynı olayla ilgili olarak müvekkili hakkında İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünce kazada yaralanan personeline ödenen 10.624,80 TL'nin rücuen tazmini istemiyle İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/60 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, yine emniyete ait araçta oluşan hasarın tahsili istemiyle aynı mahkemenin 2008/392 Esas sayılı dosyasında açılan davanın da derdest olduğunu,

mükerrer ödeme olmaması için takibe itiraz edildiğini, kusur oranlarının kesinleşmediğini, diğer davalılarca talep edilen miktarların bu davada talep edileni kapsayıp kapsamadığı yönünden inceleme yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların İzmir 15.İcra Müdürlüğünün 2010/12793 sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin 26.182 TL asıl alacak ve 77,47 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 26.259,47 TL üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, şartları bulunmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların İzmir 15.İcra Müdürlüğünün 2010/12793 sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin 26.182 TL asıl alacak ve 77,47 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 26.259,47 TL üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, şartları bulunmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davalılardan ...'nin İzmir'de ikamet etmesi nedeniyle mahkemenin yetkili olmasına, kazaya karışan aracın davalı ... adına trafikte kayıtlı olup 2918 sayılı KTK'nun 85.maddesi uyarınca işleten sıfatı ile zarardan sorumlu bulunmasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, olay tarihinde ZMSS poliçesi bulunmayan davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada yaralanan 3.kişiye davacı ... tarafından ödenen sürekli işgöremezlik tazminatının davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre; çalışmakta iken sakat kalan mağdurun uğradığı maddi zararın hesaplanmasında, uğradığı sakatlık oranı değil, bu sakatlık nedeniyle ortaya çıkan iş göremezlik, diğer anlatımla çalışma ve kazanma gücündeki kayıp oranı esas alınmalıdır. Dosyada mağdurla ilgili Aydın Atatürk Devlet Hastanesinde alınan 3.7.2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %35 oranında olduğu belirtilmiş; hükme esas alınan 10.6.2010 tarihli İzmir Bozyaka Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda ise nöroloji, ortopedi, fizik tedavi ve rehabilitasyon yönünden fonksiyon kayıp oranının %10 ve özürlülük durumunun kalıcı olduğu belirtilmiştir. Raporlar arasındaki çelişki giderilmediği gibi hükme esas alınan 10.6.2010 tarihli Sağlık

Kurulu raporunda, maluliyet oranının belirlenmesinde hangi kriterlerin esas alındığı belirtilmediğinden hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda mahkemece, mağdur ...'nın tüm raporları eklenerek İzmir Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı Sağlık kurulundan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğünde öngörülen kriterlere göre maluliyet oranının beirlenmesi için rapor alınması, maluliyet oranının değişmesi halinde 9.12.2011 tarihli raporu ve ek raporu düzenleyen aktüerya bilirkişisinden yeni duruma göre sürekli iş göremezlik tazminatının tesbiti yönünden ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde yetersiz sağlık kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davacı ... tarafından yaptırılan 8.7.2010 tarihli aktüerya raporunda %10 maluliyet oranına göre toplam 34.909 TL sürekli işgöremezlik tazminatı tesbit edilmiş, davalı tarafa izafe edilen 6/8 kusur oranına göre, mağdura ödenecek meblağın 26.182 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı, bu rapora istinaden mağdur ...'ya 26.182 TL tazminatı ödeyerek davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Aynı olayla ilgili olarak İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/392 Esas sayılı dosyasında mağdurun içinde olduğu Emniyet Genel Müdürlüğüne ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tazmini için idarenin kendi sürücüsü ve karşı aracın işleteni ile sürücü (işbu davanın davalıları) aleyhinde tazminat davası açılmıştır. O dosyada kusur oranının tesbiti yönünden Adli Tıp Kurumundan alınan 22.3.2010 tarihli raporda davalı ...'nin %70, idareye ait aracının sürücüsü Muammer Kocatepe'nin %30 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir. Eldeki dava dosyasında taraf vekilleri 9.5.2011 tarihli durumda kusur oranına ilişkin olarak İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/392 Esas sayılı dava dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna diyeceklerinin olmadığını beyan etmişlerdir. Bu nedenle aktüerya bilirkişi raporunda %10 maluliyet oranına göre toplam 40.836,22 TL sürekli işgöremezlik tazminatı hesaplandıktan sonra davalı tarafa izafe edilen %70 kusur oranına 28.585,35 TL tazminatın isabet ettiği belirtilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nin 26.maddesi gereğince "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Bu durumda mahkemece, davacının talebine esas aldığı aktüerya raporanda tesbit edilen 34.909 TL tazminatın davalı tarafın %70 kusur oranına isabet eden 24.436,30 TL asıl alacaktan davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken gizli talep aşımına yol açacak şekilde yazılı olduğu gibi 26.182 TL asıl alacaktan sorumlu tutulmaları da isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21838, Karar No: 2013/25147, Tarih: 21.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21838 E.  ,  2013/25147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, davalının aralarındaki sözleşmenin 6.3.3. maddesi gereğince reçetelerdeki ilaçların hasta veya yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesiyle 8.120,98.TL para cezası verildiğini ileri sürerek haksız olarak verilen bu kararın iptali ve sözleşmenin aynı şartlarda devamı istenilmiştir.

Davalı ... vekilince davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3 maddesinde;" eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerden bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz" yazılıdır.

Toplanan delillerden ve dosya kapsamından davacı tarafından, davalı kuruma fatura edilen reçete arkasındaki imza hak sahibi ...'na ait olmayıp, resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkum olan dava dışı... isimli şahsın ilacı teslim alan ve ilacın teslimine ilişkin imzayı atan kişi olduğu görülmektedir. Hak sahibi...'na teslim edilmiş gibi imzanın alındığı, bu şahıstan kimlik sorulması halinde hak sahibi olmadığının anlaşılacağı dikkate alındığında davacı eczacının ilaç teslim ettiği kişinin gerçek hasta olmadığını tespit imkanı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı görülecektir. Hal böyle olunca mahkemece davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/455, Karar No: 2014/3708, Tarih: 27.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/455 E.  ,  2014/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2013 Tarih ve 2012/393-2013/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Metal ve ... Parça Sanayi ve Ticaret adlı şahıs şirketinin sahibi olup, eski ortağı olan davalı ile ortaklığını sona erdirmek ve hissesini devralmak üzere anlaştığını, bu hisse devri esnasında hisse bedellerinin bir kısmına karşılık teminat olarak davalıya ... A.Ş. ... ... Şubesi'ne ait, 25.7.2012 tarihli, 147.000 TL bedelli, ... 0338681 seri numaralı bir çek verdiğini ancak, tüm hisse devri bedelleri ödenmesine rağmen davalının çeki iade etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile karşılıksız kalan dava konusu çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili yargılama sırasında müvekkilinin davalıya çek bedelini ödemek zorunda kalması nedeniyle davanın istirdat davasına dönüştürülmesine ve müvekkilinin ödediği çek bedeli olan 147.000 TL'nin avans faizi ve tüm fer'ileriyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin müvekkiline teminat olarak verilmeyip, müvekkilinin dava konusu çek ile bir miktar nakit parayı davacıdan şirketteki hisse devri dahil tüm hak ve alacaklarına karşılık aldığını, davacının aksi yöndeki iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devir sözleşmesi geçerli olarak yapıldıktan ve uyuşmazlık tarihi itibari ile uygulanması gereken TTK'nın 520. maddesinde öngörülen koşullar oluştuktan sonra bu sözleşmesinin esaslı unsurlarından olmayan devir bedeline ilişkin sözleşmenin aynı yasa maddesine uygun olarak düzenlenmesinin şart olmadığı, bu kapsamda hisse devir sözleşmesi içeriğinde "devir bedelinin 445.000 TL olduğu ve bu bedelin nakden ve tamamen alındığı" beyanının borcun söndürüldüğünü kabule yeterli görülmediği zira, davacı tarafından davalı hesabına hisse devir bedeli olarak 600.000 TL ödendiği hususunun her iki yanın kabulünde olup, davacı taraf dava konusu çekin hisse devir bedelinin teminatı olarak verildiğini iddia ederken davalı taraf ise bu çekin de nakden ödenen bedel ile birlikte hisse devrine karşılık olarak verildiğini

savunduğu, çekin keşide tarihi noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi tarihinden sonraki bir tarih olmakla yazılı deliller uyarınca gerçek satış bedelinin nakden yapılan 600.000 TL ödeme ile birlikte çekle yapılan 147.000 TL ödeme toplamı kadar olduğunun kabulü gerektiği, öte yandan davacının çekin teminat olarak verildiği iddiasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı ve yemin deliline de başvurmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve bedeli ödenen çekin teminat senedi olduğunu ispat külfeti davacı tarafta olup, davacı tarafından bu hususun ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3752, Karar No: 2010/429, Tarih: 29.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3752 E.  ,  2010/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.04.1973 tarih 1972/422-1973/213 E.K. sayılı mirasçılık belgesi ile ilgili dava dosyasının getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 29.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8946, Karar No: 2014/13508, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8946 E.  ,  2014/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2007/566-2014/49

Davalılar K.. Ö.. ve Ö. İnşaat T.G. San. ve Tic. Ltd. Şirketinin vekili Av. A. Ö.’in bilirkişi raporu tebliği için çıkarılan tebligatı 23/12/2013 tarihinde vekillikten çekildiğinden bahisle tebellüğden imtina ettiği, bu tarihten sonra gerekçeli kararın ve davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı Ö.İnşaat T.G. San. ve Tic. Ltd. Şirketine ticaret sicilindeki adresinden farklı bir adres olan Organize Sanayii Bölgesi Umurlu adresinde, davalı K.Ö.’a ise S. Cad. B. İşhanı No:33/3 adresinde 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Somut olayda yasanın aradığı şartların yerine getirildiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Davalı Ö. İ.T. G.San. ve Tic. Ltd. Şirketinin ticaret sicilindeki adresinin, davalı K.. Ö..’ın ise adres kayıt sistemindeki adresinin tespit edilerek, tespit edilecek adrelere davalılar vekilinin vekillikten çekildiği hususunun, hükmün ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21502, Karar No: 2025/6309, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21502 E.  ,  2025/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4 E., 2022/766 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/161 E., 2021/312 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.