muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4180, Karar No: 2015/12093, Tarih: 04.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4180 E.  ,  2015/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/273420

MAHKEMESİ : Kartal 1. (İstanbul Anadolu 1.) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2007/1113 Esas, 2012/1457 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir." hükmü yer almaktadır. Ayrıca "Tavsif"in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri Kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.

İddianame içeriğinde özetle; "Sanıkların doktor ve hemşire oldukları, 03/06/2006 tarihinde kalçadan yapılan enjeksiyon ile ilgili olarak gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle katılanın sol siyatik sinirinde hasar meydana geldiği" iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 257/2, 53. maddeleri gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın TCK'nın 89. maddesindeki taksirle yaralama suçuna ilişkin olduğu, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükümlerin incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan suçun dikkate alınması gerektiği ve bu durumda temyiz inceleme görevinin Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9464, Karar No: 2023/3452, Tarih: 17.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9464 E.  ,  2023/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma,yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık ...'un temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

2-Balıkesir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında müşteki ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ...'e yönelik yaralama suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan ise 10 ay hapis ve 500TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müşteki ...'in müşteki ... ve sanık ...'ı evine davet ettiği, anlaşılamayan bir sebepten ötürü aralarında tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanık ...'ın başka bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada temyiz dışı sanık ...'dan ele geçen ruhsatsız tabancayı eline aldığı, evde bulunan diğer müşteki ...'in sanık ...'ın elinden tabancayı almak istediği, fakat sanık ...'ın tabancayı vermediği, müşteki ...'in sanık ...'ın elindeki tabancayı aldığı, sanık ...'ın tabancayı tekrar geri aldığı ve tabancanın kabzasıyla müşteki ...'in alın kısmına doğru vurduğu, müşteki ... ile sanık arasında arbede yaşandığı, ardından sanığın elindeki tabancayla ateş ettiği ve müşteki ...'in  tabancadan çıkan mermi sonucu ayağından yaralandığı, müşteki ...'in ayağından çıkan mermi çekirdeğinin, müşteki ...'in ayağına saplandığı, her üç müştekinin de basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaralandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... ve mağdur ...'ye yönelik işlenen yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden

1. Sanığın kasten yaralama suçunu, basit yargılama usulüne tabi olmayan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu ile birlikte işlemesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci maddesi gereğince kasten yaralama suçu yönünden basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... ve mağdur ...'ye yönelik işlenen yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden

1. Sanığın kasten yaralama suçunu, basit yargılama usulüne tabi olmayan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu ile birlikte işlemesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci maddesi gereğince kasten yaralama suçu yönünden basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenmiştir.

29.6.2013 Tarihli olay yeri inceleme tutanağı, 24.7.2013 ve 29.7.2013 tarihli Bursa Kriminal Polis Uzmanlık Raporları, katılan ve mağdurlara ait adli raporlar, tanık beyanları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.

B. Mağdur ...'a karşı işlenen yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanık ile mağdur ... arasında çıkan tartışma neticesi sanığın elindeki tabancayı mağdur ...'in almak istediği, fakat sanığın vermediği, katılan ...'in sanık ...'ın elindeki tabancayı aldığı, sanık ...'ın tabancayı tekrar geri aldığı, müşteki ... ile sanık arasında arbede yaşandığı, ardından sanığın elindeki tabancayla ateş ettiği ve müşteki ...'in  tabancadan çıkan mermi sonucu ayağından yaralandığı, müşteki ...' in ayağından çıkan mermi çekirdeğinin, müşteki ...'in ayağına saplandığı olayda; sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu ve cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

C. 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmektedir.

V. KARAR

A. Katılan ... ve mağdur ...'ye karşı işlenen yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden

V. KARAR

A. Katılan ... ve mağdur ...'ye karşı işlenen yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mağdur ...'a karşı işlenen yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16537, Karar No: 2015/20470, Tarih: 11.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16537 E.  ,  2015/20470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/110925

MAHKEMESİ : Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/158 (E) ve 2012/476 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın soruşturma evresindeki ifadesine göre suça konu motosikletin olay gecesi saat 21.50-22.00 sıralarında çalındığı sabit olduğu halde, sanığın cezasında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.

Somut olayda özetle; sanığın, kilitsiz olarak sokağa park edilmiş suça konu motosikleti çalması biçimindeki eylemli, TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu bu nedenle hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlana suçu oluşturduğuna ilişkin onama kararına katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse”biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri,aynı Yasa'nın daha ağır nitelikteki olan 493/1 ve 2.maddesinde öngörülen unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,”işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK'nın 142/1-e maddesi)göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak en önemli sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK'nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında,“kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak en önemli sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK'nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında,“kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki yönü söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK'nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan biride; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK'nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, kilitsiz ve korunaksız olarak açık alanda bırakılmış motosikletin çalınması biçimindeki eylem TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunu, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, sayın çoğunluğun eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/720, Karar No: 2021/2513, Tarih: 07.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/720 E.  ,  2021/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1) Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli kararın davalılardan ... adına vasisine tebliğ edildiği, ancak anılan davalının 07/02/2016 tarihinde cezaevinden çıktığı, dolayısıyla kısıtlılık halinin sona erdiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı asıl ...’a usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

2) Davalılardan ... adına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin anılan davalının vasisi tarafından vekaletname verilen Avukat ...’ya tebliğ edildiği, gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesini tebliğ alan Avukat ...’ya davalılardan ... tarafından asaleten verilmiş vekaletnamenin bulunmadığı, inceleme tarihi itibarıyla da anılan davalının herhangi bir hükümlülüğü olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, mahkemece davalılardan ... tarafından Avukat ...’ya asaleten verilmiş vekaletnamenin bulunup bulunmadığının araştırılması, böyle bir vekaletname varsa dosya arasına alınması, şayet yoksa gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılardan ...’na usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.