muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2899, Karar No: 2023/3854, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2899 E.  ,  2023/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2145 E., 2022/2665 K.

DAVA TARİHİ : 21.08.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/700 E., 2020/499 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kuruma bağlı kömür ocağında çalıştığını, davacının yaptığı işin asıl ... olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının Kurum işçisi sayılması gerektiğini, davacı işçi baştan itibaren davalı Kurum işçisi olarak çalıştığından ilave tediyeye hak kazandığını ileri sürerek ilave tediye alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının yaptığı işin asıl ... değil yardımcı ... olduğunu, Kurum ile davacı arasında bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, aynı ihale kapsamında çalışan bir işçinin açtığı işe iade davasında muvazaa bulunmadığının tespit edildiğini ve kararın onandığını, Kurum personeli olmayan davacının ilave tediye talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ocakta kömür üretimi yapılabilmesi için drakline ve elektrikli ekskavatörlerle kömürün üzerindeki örtü tabakasının alınması (dekapaj işi), kazılan toprağın döküm sahasına taşınması ve kömüre ulaşıldığında da çıkartılan kömürün stok sahalarına taşınması işlerinde ağır tonajlı kaya kamyonlarının kullanıldığı, bu kamyonların çalışması esnasında makinaların ihtiyacı olan bakım, onarım, yağlama, gresleme gibi işlerin gerek ocak sahasında, gerekse de tamir bakım atölyelerinde yapıldığı, bu işin Şirket çalışanları tarafından ... Kömür İşletmeleri Kurumuna ait forklift, vinç vb. makina, ekipman, yedek parça ve malzeme kullanılarak Kurum kadrolu çalışanları ile birlikte yapıldığı, kullanılan ekipmanın Kuruma ait olduğu ve bu sebeplerle davalı Kurum ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava şartı yokluğu, hukuki yarar yokluğu, husumet itirazları ile zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacının, yüklenicinin asıl işveren olduğu işyerinde ve bu asıl işverenin yanında onun işinde çalışan bir işçi olduğunu, müvekkili Kurumun davacı işçi ile arasında herhangi bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, gerekçesiz muvazaa tespitini kabul etmediklerini, çalışan bütün personelin sevk ve idaresinin yüklenici tarafından görevlendirilen elemanlarca yapıldığını, yüklenici firmanın işçileriyle birlikte aynı işi yapan personelin bulunmadığını, sözleşme kapsamındaki tamir bakım işlerini sadece yüklenici firma ve personelinin yaptığını, dosyadaki hesap raporuna karşı itiraz dilekçelerini tekrar ettiklerini, itirazlarının değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda fiilen çalışılan günlere göre kıstelyevm hesaplama yapılmadığını, hesaplamaya esas alınan ücretlerin fazla olduğunu, müvekkili Kurumda sendika üyesi olmayan işçilerin günlük ücretinin, asgari ücret üzerinden hesaplandığını ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihale konusu işin sözleşmede "GLİ Müdürlüğü açık ocaklarda çalıştırılmakta olan Komatsu 630 ..., 85D ..., 75/B ... (Treyler) kamyonlar, çeşitli marka ve kapasitedeki hidrolik ekskavatörler, yükleyiciler, grayderler, delik makineleri, buldozerler, sondaj makineleri, vinçler, yol silindirleri, traktörler, kaynak makineleri, forkliftler, sabit jeneratörlerin Dizel motorları, seyyar aydınlatma jeneratörleri ile anfo kamyonları, hafif vasıta araçları ve kamyonların; 12 ay süreyle çeşitli unvanlardaki toplam 99 personel ve şoförüyle birlikte 2 adet yağlama kamyonu, 2 adet 4x4 pikap, 1 adet kamyonet ve 2 adet 4x2 pikap ile teknik şartnamede belirtilen tamir, bakım işlerinin yaptırılması işi” olarak ifade edildiği, söz konusu periyodik bakım ve onarım ihalesi kapsamında çalışan davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, alt işverene verilen işin doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alan bir ... olmayıp yardımcı ... kapsamında olduğu, davalı Kurum ile diğer dava dışı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olarak kurulduğunun anlaşıldığı, davalı ile dava dışı şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının davalı Kurumun işçisi olduğuna ilişkin tespitin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu işin, doğrudan üretim organizasyonu içinde olan asıl ... olduğunu, davacının yaptığı işin Kurumun kömür çıkarma işinde kullandığı ... makineleri ve araçların tamir ve bakımları olduğunu, bu nedenle asıl işin yürütülmesi için sürekli yapılması gereken rutin bir işin yardımcı ... olduğunun kabulünün hayatın akışına aykırı olduğunu, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, aynı ihale dönemi için daha önce Mahkemenin muvazaa kararı verdiğini ve bu ilâmların kesinleştiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkında Kanun'un 1 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/11711 Esas, 2021/16013 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12105, Karar No: 2014/396, Tarih: 30.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/12105 E.  ,  2014/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2008/298-2013/120

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı H.. Y.. vekili mevki ve yönlerini dava dilekçesinde bildirdiği kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı H.. Y.. vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde mevki ve yönlerini belirttiği taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmış, davalı Hazine 02.04.2012 havale tarihli dilekçesi ile davanın reddi ile taşınmazların Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan ilk keşif sonucu alınan 20.11.2007 tarihli zirai bilirkişi raporunda (A), (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin 20-25 yıllık tarım arazisi olduğu ve bir kısmının üzerinde 20-25 yaşlarında çeşitli ağaçların bulunduğu, (C) harfi ile gösterilen bölümün ise ev ve bahçe nitelikli olup üzerinde 20-25 yaşlarında çeşitli ağaçlar ile bağ bulunduğu belirtilmiş, aynı keşif sonucu düzenlenen 29.11.2007 tarihli ve 24.11.2008 tarihli jeolog bilirkişi rapor ve ek raporunda (A) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin kadim dere yatağı olduğu açıklanmış, 01.03.2010 tarihinde bir keşif daha icra edilmiş, bu keşif neticesi alınan 12.03.2010 tarihli zirai bilirkişi raporunda (A), (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin 20-25 yıllık tarım arazisi olduğu ve bir kısmının üzerinde değişik yaşlarda çeşitli ağaçların bulunduğu, (C) harfi ile gösterilen bölümün ise ev nitelikli olup tarım arazisi vasfında olmadığı açıklanmış, aynı keşif sonucu düzenlenen 01.03.2010 tarihli jeolog bilirkişi raporunda ise dere ile taşınmazlar arasında kot farkı bulunduğu, toprağın tarım için uygun olduğu, taşınmazların özel mülke konu olabilecek yerlerden olduğu belirtilmiş ancak dere yatağı olup olmadığı noktasında herhangi bir açıklamaya yer verilmemiş, 17.06.2011 tarihinde orman mühendisi bilirkişilerle üçüncü keşif icra edilmiş, 04.07.2011 tarihli raporda taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş, 18.05.2012 tarihli son keşif sonucu alınan 06.06.2012 tarihli jeolog bilirkişi raporunda inceleme alanının dere yatağının kenarında bulunduğu ve taşınmazın üst kotunda DSİ tarafından mevcut derenin suyunun Ç.. Barajına aktarılması için kanal yapıldığı ve taşınmazların kuzeyinde çakıl taşı bulunduğu, sellenme sonucu oluşabilecek taşkınlar açısından, taşınmazların üst kotunda bulunan kanalın suyu büyük oranda tutacağı ve taşınmazların kuzeyindeki çakıl taşının aşılması zor olduğu gerekçesiyle taşınmazların selden etkilenmeyeceği bilgilerine yer verilmiş, aynı keşif sonucu alınan 16.11.2012 tarihli harita bilirkişisi raporunda ise taşınmazlar 1, 2 ve 3 rakamları ile numaralandırılarak 1985 tarihli hava fotoğrafında 1, 2 ve 3 ile gösterilen kısımlarda imar-ihyanın olmadığı ve 2 ile gösterilen kısım ile 3 ile gösterilen kısmın (A) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı içinde kaldığı, 1999 tarihli hava fotoğrafında ise 1, 2 ve 3 rakamları ile gösterilen bölümlerde imar-ihyanın başladığı açıklanmıştır.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Davacı, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir taşınmazın iktisap edilebilmesi için; öncelikle taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra ise 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca; emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Ne var ki Mahkemece tescili talep edilen taşınmaz bölümlerinin hangi tarihte ve niçin tespit dışı bırakıldığı sorulmamış, yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere dosya kapsamında yapılan dört keşif sonucu birçok rapor alınmasına karşın davacının tescili talep ettiği yerler açıkça belirlenerek her bir bölüm hakkında usulünce inceleme ve araştırma yapılmamış, özellikle alınan jeolog bilirkişi raporlarında dere yatağı olduğu veya olmadığı söylenen taşınmaz bölümlerinin tescili talep edilen hangi bölüm olduğu netleştirilmemiş, ayrıca fen bilirkişi raporlarında tescili talep edilen yer olarak gösterilen (A), (B), (C) ve (D) bölümlerinin tümü hakkında hava fotoğrafı incelemesi yapılmamış, 01.03.2010 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmazların yanında bulunan çayın taştığı ve taşınmazların sular altında kaldığı yolundaki beyanları ile jeoloj bilirkişi raporları, yine alınan zirai raporlar ile taşınmazların bir bölümünün incelendiği anlaşılan hava fotoğrafları arasında açık çelişki olduğu halde bu çelişkiler giderilmeden karar verilmiştir

.03.2010 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmazların yanında bulunan çayın taştığı ve taşınmazların sular altında kaldığı yolundaki beyanları ile jeoloj bilirkişi raporları, yine alınan zirai raporlar ile taşınmazların bir bölümünün incelendiği anlaşılan hava fotoğrafları arasında açık çelişki olduğu halde bu çelişkiler giderilmeden karar verilmiştir. O halde sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için öncelikle dava konusu taşınmazların hangi tarihte niçin tespit dışı bırakıldığı sorulmalı, davacının tescil talebinin hangi taşınmaz bölümlerine yönelik olduğu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, tescili talep edilen yerlerin hepsini kapsayan dava tarihinden 20-30 yıl öncesine ve (1978, 1988 yılları ile) tespit tarihine en yakın yıla ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisine belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, taşınmazların öncesinin ırmak (dere) yatağı olup olmadığı özel mülke konu edilip edilemeyeceği hususunda jeolog bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bilirkişi raporları ile tanık bilirkişi beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, taşınmazların kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, taşınmazların sulu-kuru niteliği dikkate alınarak davacının belgesiz zilyetlikten mülk edinilebileceği taşınmaz miktarının aynı çalışma alanı içinde kuru toprakta 100, sulu toprakta 40 dönüm olarak belirlendiği hususu göz önünde bulundurulmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; davalı Hazinenin çekişmeli taşınmazların adına tesciline yönelik talebi olduğu ve davanın reddine karar verildiği halde davalı Hazinenin talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8386, Karar No: 2010/15298, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8386 E.  ,  2010/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1332, Karar No: 2016/5794, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1332 E.  ,  2016/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kuyumculuk işiyle uğraşan katılan adına İzmir İlinde tamir işleri yapan ....n, sanıkların müdür ve kurye olarak çalıştıkları .... Kargo .....Şubesine katılana teslim edilmesi amacıyla 5,5 gram civarında ... kabartma isimli çocuk künyesi, 15 gram civarında koyu kahverengi büyük taş bayan yüzüğü, 8 gram civarında bayan göz boncuklu bileklik ve 3 gram civarında tek taşlı beyaz ve kırmızı bayan yüzüğünün bulunduğu kargo gönderdiği, ancak sanıkların kusurlu davranmak suretiyle söz konusu kargoyu kaybederek katılana iade etmedikleri, bu şekilde atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ifadesi ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin alt sınırdan ayrılarak ceza verilmesi, lehe olan yasaların uygulanmaması gerektiğine ve sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, adı geçen kargo şirketinde müdür olarak çalıştığını, sözkonusu eşyaların yerine teslim edilmesi için görevli olan diğer sanıklara verdiğini söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu eşyaların dağıtım esnasında diğer sanıkların sorumluluğu altında bulunduğu esnada kaybolması, sanığın savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6216, Karar No: 2010/6924, Tarih: 14.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6216 E.  ,  2010/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANAN ÖNLENMESİ,TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.11.2007 gün ve 25-385 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 18.12.2010 gün ve 11090-1671 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.' er-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.