muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20020, Karar No: 2013/16625, Tarih: 12.07.2013

11) Yakınan ...’ın 2005 yılında çocuğunun tedavisi için paraya ihtiyacı olduğu bu nedenle sanık ...'den 1200 ABD doları borç aldığı, bunun karşılığında bir ay sonra 1500 dolar ödemek üzere anlaştıkları, borç ilişkisi ile ilgili açık senet imzalayıp ...’ye verdiği, bir ay sonra 1500 dolar ödeyerek senedini aldığını, yine 2005 yılında paraya ihtiyacı olması nedeniyle sanık ...'den 8 aylığına 3000 ABD doları aldığı ve 8 ay sonra 4800 ABD doları geri ödemeyi kabul ettiği, erken ödemesi halinde daha az miktar para ödeyeceğini, bu borç ilişkisine yönelik 4800 ABD doları bedel yazılı açık senet verdiği, bir ay sonra borcunu ödemek istediğinde sanık ...’nin kabul etmediği, "zamanı geldiğinde anlaştığımız kadar ödeme yapacaksın" dediği, bunun üzerine sanık ...’nin ağabeyi sanık ...’den yardım istediğini, ...'nin “...’nin hayvan alım satımından zarar ettiğini, bu zararı karşılarsan ...’nin ödemeyi kabul edeceğini” söylediği ve bunun üzerine sanık ...’nin zararını kabul ederek, almış olduğu 3000 ABD doları karşılığında bir ay sonra 3700 ABD doları teklif etmesine rağmen kabul etmedikleri, bunun üzerine yakınanın ödeme yapmadığı, senedin vadesinin 2006 yılı nisan ayının içerisinde dolduğunu, ancak o tarihe kadar elindeki parayı da zarar etmesi nedeniyle kaybettiğini, elinde kredi borcu olan iki adet aracı olduğunu, sanık ...’nin alacağına karşılık bu araçlardan birisini istediğini, ancak vermediğini, bunun üzerine diğer sanıklar ..., ... ve ...’nin işyerine gelerek kendisini tehdit ettikleri, ödemediği takdirde kötü şeyler olacağını söyledikleri, vade tarihine kadar geçen sürede iki defa 500 ABD doları ödeme yaptığını, 2006 nisanından sonra ise ağustos ayına kadar 200-300 dolar aylık ödeme yaptığını, borcunu bitiremediği için sanık ... ... tarafından tehdit edildiği, 2006 yılı yaz ayında sanıklar ... ve ...’nun telefonla arayarak yanına geldikleri, zorla arabalarına bindirmeye çalıştıkları, ancak binmediğini, karşılıklı itiş kakış olduğunu, çevredekilerin ayırdığını, sonra birlikte kahveye gidip konuştuklarını, sanık ...’nin birden yumrukla vurduğunu ve sanık ...’yi çağırdığını, ...’nin yanında iki şahısla birlikte geldiğini, ancak o şahısları tanımadığını, sanıklar ..., ... ve ...’in Laguna marka aracını alacaklarına karşılık istedikleri, o tarihte 11000 YTL borcu olduğunu, baskılarından kurtulmak için arabayı verdiği, o gün için arabanın 18000 YTL değerinde olduğunu ve 8000 YTL kredi borcunun devam ettiği arabayı bu haliyle kabul ettikleri, arabayı vererek borcunun bittiği ve buna dair araç satış sözleşmesi yaptıkları ancak bunu zoraki olarak imzaladığı, kredi borcu nedeniyle aracın resmi devrinin yapılamadığı, sonra sanık ...’nin bu araçla iki defa kaza yaptığı ve değer kaybettiği, 2007 yılında kendisinin İstanbul'da olduğu bir sırada aracın ... ...’a iade edildiği ve araç karşılığında ... ...’dan 7000 YTL para aldıkları, kendisi İstanbul'da iken sanık ...’nin telefonla arayarak araçtan zarar ettikleri ve kendilerine 10

...’nin bu araçla iki defa kaza yaptığı ve değer kaybettiği, 2007 yılında kendisinin İstanbul'da olduğu bir sırada aracın ... ...’a iade edildiği ve araç karşılığında ... ...’dan 7000 YTL para aldıkları, kendisi İstanbul'da iken sanık ...’nin telefonla arayarak araçtan zarar ettikleri ve kendilerine 10.000 ABD doları daha borçlu olduğunu söylediği, aracı sanık ...’ye verdiğinde onda bulunan açık senedini geri aldığı, buna rağmen sanık ...’nin kendisinden 10000 dolar daha alacaklı olduğunu söyleyerek tehdit ettiğini, 2007 yılı ekim-kasım ayında şüpheli ... ve ... ile hastanede karşılaştıklarını, sanık ...’in ...'ye olan 10.000 ABD dolarını istediğini ve bununla ilgili kendisini tehdit ettiğini, bunun üzerine sanık ...'in akrabası olan sanık ...'yı arayarak, ...'ye olan borcunu ödediği halde sıkıştırdıklarını, dinleme kayıtlarının da yakınanın beyanını doğrulaması şeklinde gelişen eylemde; yakınan ...’ın gerçek borç miktarı belirlenip, ödeme süresi ve yasal faiz göz önüne alınıp, tespiti yapıldıktan sonra sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, sanıklar ..., ..., ... hakkında zorla para tahsili amacıyla araca el koyma suçundan beraat, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK 150. maddesi yollamasıyla 106/2-c-d maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması,

12) Müdahil ...’ın 2005 yılı içerisinde felç rahatsızlığı geçirmesi sebebiyle ekonomik sıkıntı içerisinde olduğu, 17 Aralık 2005 tarihinde ilk defa kendisini gördüğü sanık ... ... isimli şahsın %10 faiz karşılığında borç para verebileceğini söylediği katılanın kabul ettiği, 2500 Dolar aldığı, bu sırada yanında sanık ...'nin olduğu, verdiği parayı 2006 yılının nisan ayında 3000 dolar olarak ödemesi gerektiğini söylediği ve açık bir senet imzalayarak yakınanın sanığa verdiği, 25 Nisan 2006 tarihinde yakınanın 3000 doları hazırladığı, Belediye Çay bahçesinde bu parayı sanık ... ...’ya teslim ettiği, bu esnada yanında sanık ... ve ...'nin olduğu, senedi kendisinden istediğinde, senedi kaybettiğini ancak bulup teslim edeceğini söylediği, 20-25 gün kadar sonra sanıklar ..., ... ve ...'nun akşam saatlerinde evine geldikleri, kendilerine olan 3000 Dolar borcunun bitmediğini yine para vermesi gerektiğini söyledikleri, yakınanın da borcunu ödediğini söyleyince sanık ...'nin "senden bu parayı almasını biliriz" dedikleri, araçla gittileri, araç içerisinde 2 şahıs daha olduğu, bu olaydan 5 gün sonra tekrar geldikleri, bu kez kırmızı renkli bir araçla geldikleri, 3000 Dolar ödemesini istedikleri, ölümle tehdit ettikleri, yakınanın korkusundan 12,500 Metre kare tarlasını 19500 YTL.ye sattığı, bu paradan 10500 YTL.sini İstanbul Pasajındaki ilk para aldığı kahvenin karşısındaki işyerinde sanık ... ...'ya ödediği, bu sırada yanında sanıklar ... ve ...'nin, tanıklar ... Yeşil, ... Aras ve oğlu ...'ın olduğu, sanık ... ...'dan vermiş olduğu açık senedi geri istediği, sanık ...'in açık senedi vermediği, bunun üzerine ... Aras tarafından tanzim edilen 10500 YTL’lik senedi imzalamasını istediği, sanık ... ...'nun aldığı para karşılığında senedi imzalayarak yakınana vermesi şeklinde gelişen eylemde; yakınanın zincirleme biçimde birden fazla ne şekilde tehdit edildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan TCK'nın 43.maddesi ile uygulama yapılması,

13) Yakınan ...’in 17 Nisan 2006 tarihinde çocuklarının dershane ve üniversite eğitimi sebebiyle paraya ihtiyacı olduğu, daha önceden kendisini tanıdığı ... ... isimli şahıs ile bir kaç kez İstanbul pasajının içindeki kahvehanede otururken içinde bulunduğu parasal sıkıntıyı sanık ... ...’ya anlattığın da kendisinin borç para verebileceğini söylediği, yakınanın 3000 ABD doları paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, sanık ...’in ilk etapta 1000 ABD dolarını aylık %20 faizle vereceğini söylediği ve hemen orada 1000 doların %20 faizi olan 200 doları keserek 800 dolar parayı verdiği, 1000 dolar anaparadan borçlandığı, iki hafta sonra tekrar 2000 dolar paraya daha ihtiyacı olunca sanık ... ...’dan 2000 dolar para daha aldığı, sanık ... ...'nun “biz seninle dostuz ama yinede bu açık senedi imzalayalım, aramızda bunların lafı olmaz” dediğinde kendisine "senede miktar ve tarih koyalım" dediği, sanığın bu tür şeyleri sorun etme bu konuları hallederiz diyerek, o anda açık senedi imzalamaya ikna ettiği, sanık ... ...'nun bunun karşılığında 400 dolarlık faiz miktarını keserek 1600 dolar para verdiği, yakınanın bu şekilde eline toplam 2400 dolar geçtiği, sanık ... ...’ya 3000 dolar borçlandığı ve borcuna karşılık ...’nun uyguladığı %20'lik faizin miktarı olan 600 doları da faize karşılık keserek, parayı aldığı anda tahsilatını yaptığı, 19 nisan 2006 tarihinde sanık ... ... yanında sanık ... olduğu halde, ...’nun kendisinin bir otomobille gelerek “senin bize olan borcunu almaya geldik, bu borcunu şimdi hemen ödeyeceksin, ödemezsen seni alır dağa götürürüm seni öldürürüm, bu oturduğun evini elinden alırım, borcunu ödemezsen bu açık senede 100.000 dolar yazar seni icraya veririm” diyerek çocuklarının ve eşinin yanında ölümle tehdit ederek, sanık ... ile birlikte ayrıldıkları, bu tarihten sonra sanık ... ... ve yanındaki sanık ...'nın bir çok defa gelerek yakınanı ve ailesini ölümle tehdit ettikleri, bu olaydan 2-3 gün sonra sanıklar ... ve ...'nin bir kez daha yakınanın evine gelerek yakınanı alıp, bir kahvehaneye götürdükleri, sanık ...’nın dışarıda gözcülük yaptığı, başka şahısların kahvehaneye girmesini engellediği, sanık ... ...'nun cebinden çıkardığı boş bir kağıda “ben ... 12 adet mondofon inek aldım” ibaresini zorla yazdırarak imzalattığı ve devamında da "elimden kurtulamazsın istersem bu kağıdı da başkalarına verip, senden bunların paralarını da aldırmasını bilirim" diyerek baskı ve tehditlerini sürdürdüğü, 30 nisan 2006 tarihine kadar süre verdikleri ancak 28 nisan 2006 günü alacaklarının tahsilatını yapmak için yakınanın evine baskın yapar gibi gündüz vakitlerinde geldikleri, yakınanın komşusu olan ...’a haber vererek bu tefecilerden kurtarmasını, araya girmesini ve borcunun süresini 3-4 gün daha uzatmasını söylediğinde, ...'un da sanıklar ... ve ... ile konuştuğu ve dayısı olan ..

...’a haber vererek bu tefecilerden kurtarmasını, araya girmesini ve borcunun süresini 3-4 gün daha uzatmasını söylediğinde, ...'un da sanıklar ... ve ... ile konuştuğu ve dayısı olan ...’ün kefilliği karşısında rahat bırakacaklarını söyledikleri, bu olaydan sonra yakınanın Hollanda’daki akrabalarına durumunu anlattığı, onlarında parayı 30 Nisan 2006 tarihine kadar göndereceklerini söyledikleri, bunun için yakınanın Iğdır’daki tanıdıklarından dayısı ... ile birlikte temin ettiği 5500 doları tefecilerin baskı ve ölüm tehditlerinden kurtulmak için ...’yu arayıp, ... parkında buluşmak üzere anlaştıkları, yakınan, dayısı ... ve ... ile birlikte buluşmaya gittikleri, sanık ... ... ile sanık ...’in yanlarına yaklaştıkları ve dayısının 5500 ABD dolarını sayarak ...’ya verdiği, ...'nun parayı aldığı ve imzalamış olduğu boş kağıda yazılı ibraname ile birlikte açık senedi ...'nun cebinden çıkararak ...’e verdiği, ... 5500 ABD dolarını aldıktan sonra, birlikte geldiği ... ...'ye teslim etmesi şeklinde gelişen eylemde; yakınanın bir miktar borç paranın faize verilmesi ile başlatılan ardından kısa bir sürede çeşitli bahanelerle borç miktarını yükseltip, yakınanı çıkmaza sürükleyen sanıkların eylemi bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu halde, sanıklar ... ve ... hakkında TCK 150.madde yollamasıyla 106/2-c-d maddesiyle mahkumiyet, ve zorla senet imzalatmak suçundan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcıları ve katılan hazine vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4949, Karar No: 2014/1143, Tarih: 26.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/4949 E.  ,  2014/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK 86/1-3-a, 87/1-d-son-3, 29, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK. 106/2-a, 62, 53, 54 maddeleri gereğince: 10 ay hapis, 375 TL adli para cezası, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden, suç tarihine göre 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi gereğince sanık hakkında hapis cezası yanında asgari olarak 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 450 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a karşı eylemi ile sanık ...'ın silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçlarının niteliği tayin, takdire ve sanık ...'ın suçu bakımından tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin TCK'nın 25 ve 27. maddelerinin uygulanması, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yasal ve takdiri indirimlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

1- Sanık ... hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; mağdur ...'ın alkollü vaziyette sanığın çalıştığı bara girmek istediği, içeriye alınmaması üzerine sanık ... ile yanında bulunan tanıklar Nazmi ve M. Sadık'a hakaretler ederek üzerinde taşıdığı silahı çıkartıp onlara doğru tevcih ettiği, sanık ve tanıkların kendisini etkisiz hale getirmesi sonrası bardan ayrılan mağdurun bu kez yanına tanık ...'ı da alarak aynı iş yerine tekrar geldiği, iş yeri çalışanları ile aralarında çıkan arbedede sanık ...'ın mağdura ait silahla ona bir el ateş ettiği, tanıkların ...'ın elindeki silahı alarak yeniden ateş etmesine engel oldukları, mağdurun vücuduna isabet eden tek mermi çekirdeğinin sol klavikula lateral uç süperiordan girerek sol skapula medial yüzden çıktığı, vücudunda yaşamsal fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek mahiyyette kemik kırığına yol açacak ve yaşamı tehlikeye girecek şekilde yaralandığı olayda;

a) Sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliğine ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre ise;

aa- Sanığın eylemini silahla gerçekleştirmesi karşısında, cezasından TCK'nın 86/3 madde ve fıkrasının "e" bendi yerine "a" bendi uyarınca arttırım yapılması,

bb- Mağdurun hayati tehlike geçirerek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak tarzda yaralanması nedeniyle cezasından TCK.nun 87/1-d madde, fıkra ve bent uyarınca artırım yapılan sanık hakkında ayrıca TCK'nun 87/3 madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılmayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12549, Karar No: 2019/122, Tarih: 16.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/12549 E.  ,  2019/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/05/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi, karşı davada; davalı-karşı davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/06/2012 gününde verilen cevap ve karşı dava dilekçesi ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı karşı davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacı karşı davalının karşı davaya yönelik itirazlarına gelince;

Asıl ve karşı dava kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Karşı davada davacı, ... Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğretim üyesi olduğunu, davalının da aynı fakültenin dekanı olduğunu, davacının 05/04/2012 tarihinde davalının makam odasına gittiğini, bu sırada yaşanan bir tartışma sırasında davalının kendisine hakaret ettiğini, asıl dava dilekçesinde iddia ve savunma dokunulmazlığı ile bağdaşmayacak sözler sarf ettiğini, mobbing uyguladığını, davalının tüm bu davranışlarının kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava yönünden, davacı karşı davalının 06/03/2014 tarihli duruşmada davayı takipsiz bırakması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, yasal süresi içerisinde de davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına; karşı dava yönünden söylenen bir kısım sözlerin davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; 05/04/2012 tarihinde yaşanan tartışma sonrasında tarafların birbirlerinden şikayetçi oldukları, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonunda taraflar hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/670 esas ve 2014/737 karar sayılı dosyasında tarafların karşılıklı hakaret suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; 05/04/2012 tarihinde yaşanan tartışma sonrasında tarafların birbirlerinden şikayetçi oldukları, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonunda taraflar hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/670 esas ve 2014/737 karar sayılı dosyasında tarafların karşılıklı hakaret suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Ceza Mahkemesince, her ne kadar davaya konu edilen olay nedeniyle taraflar cezalandırılmış ve haklarında verilen ceza kararı için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahiyeti itibariyle hukuk hakimini bağlamaz.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına göre, ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir, çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın “demokratik bir toplum” olamaz. 10. maddede benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de bu dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye Başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005).

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; karşı davada davalı tarafından söylenen söz ve ifadeler bir bütün halinde ağır eleştiri mahiyetinde olup ifade özgürlüğü kapsamındadır. Şu durumda karşı davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı yararına BOZULMASINA, davacı karşı davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24339, Karar No: 2015/10363, Tarih: 11.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24339 E.  ,  2015/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekilinin yüzüne karşı verilen 23.08.2010 tarihli karar 1086 sayılı HUMK zamanında ve İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Gerekçeli kararın sonradan tebliğ edilmiş olması bu 8 günlük süreyi yeniden başlatmaz.

Somut olayda karar 23.08.2010 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş, davacı temyizi ise 13.08.2014 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada davacı yönünden 8 günlük temyiz süresi fazlasıyla geçmiştir.

O halde, 1.6.1990 Tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak davacı vekili'nin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süreaşımı yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1246, Karar No: 2019/3386, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1246 E.  ,  2019/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12876, Karar No: 2012/15898, Tarih: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12876 E.  ,  2012/15898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, istihkak iddiasına ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.