muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3391, Karar No: 2011/7785, Tarih: 03.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3391 E.  ,  2011/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 7500 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece temyiz talebinin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada , şimdilik 7500 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, temyiz talebinin süre aşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Ancak,davalının temyiz talebi dosyadaki davalıya yapılan tüm tebligatların usulsüz olması nedeni ile temyiz talebinin yasal temyiz süresi içinde yapıldığı kabul edilerek yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararının kaldırılarak dosyadaki tüm evraklar incelendi.

Dosyanın incelenmesinden , dava dilekçesi ve duruşma günü davalıya TK.nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği görülmüştür.

Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince,”Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için bilinen adrese daha önceden usule uygun tebligat yapılması gerekir. Somut olayda, mahkemece,davacı tarafın dava dilekçesinde bildirdiği adrese tebligat yapılmış,bu tebligat bila tebliğ iade edilmiş ve sonraki tebligatlarda Tebligat kanununun 35. maddesine göre yapılmıştır. Oysa ki 35. maddenin şartları oluşmadığından , bu hali ile davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğine dair tebligat geçersizdir.

Usulünce tebligat yapılıp taraf teşkili sağlanmadan ve davalıya savunma hakkı tanınmadan yargılamaya son verilmesi kanuna aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4486, Karar No: 2024/134, Tarih: 11.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4486 E.  ,  2024/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1180 E., 2022/983 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/726 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/726 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.10.2021 tarihli ve 2020/10912 Esas, 2021/7165 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması nedeniyle hüküm bozulmuştur.

3. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/1180 Esas, 2022/983 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.05.2023 tarihli, 2023/36956 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.05.2023 tarihli, 2023/36956 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Sanıkların savunmaları, dosya kapsamında beyanına başvurulan tutanak tanığı Mehmet'in beyanı, dosya kapsamında tutulan tutanaklar, emanet eşya makbuzu, İstanbul Adli Tıp Kurumunun 24.08.2015 tarihli raporu, Telekomünikasyan İletişim Başkanlığının iletişim tespiti, sanıkların sosyal ve ekonomik durum müzekkereleri, nüfus kayıt örneği, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tutanak tanığı Mehmet'in anlatımlarında sanıkların yanlarında kazma, kürek vs olmadığını, kazı yaptıklarını da görmediğini, sadece kazı yapılan yere yakın oldukları için haklarında tutanak tutulduğunu beyan ettiği, soruşturma aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu Raporuna göre sanıklardan alınan örnekler ile olay yerinde bulunan sigara izmaritleri arasında bir bağın bulunmadığı, sanıkların aşamalarda üzerlerine atılı suçlamayı ısrarla kabul etmedikleri hususları bir arada değerlendirildiğinde sadece sanıkların kazı yapılan yere yakın bir yerde bulunmuş olmaları ve sanıklardan Kemal'e ait cep telefonunun burada bulunması sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemiş oldukları kanaatine ulaştıramayacağı, olayda mahkumiyetlerine yetecek delil bulunmadığı, var olan delillerin de mahkumiyetlerine yetemeyeceği, söz konusu soyut iddiaların somut delillerle sabit olmayışı ve ceza mahkumiyetinin kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiği, bu ispatın da hiçbir şüphe ve başka türlü oluşuma imkan vermeyecek açıklıkta olması gerektiğine ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı da göz önünde bulundurulduğunda müsnet suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmıştır."

2. Olay günü saat 16:56 sıralarında Havran ilçesi, Sarnıç Mahallesi, Çaltılı mevkiinde kaçak kazı yapıldığı duyumunun alınması üzerine kolluk kuvvetlerinin olay yerine yaklaştıkları sırada zeytinlikler arasından dava dışı Önder Ünver'e ait olduğu belirlenen Tofaş Kartal marka 10 FL 299 plakalı aracın uzaklaştığının görüldüğü, kazı mahallinde yapılan kontrollerde, dava dışı Murat Durak isimli şahsın arazisinde kaçak kazı yapıldığının tespit edildiği, olay yerinde bir adet Nokia marka cep telefonu ile çok sayıda kazı malzemesi ve 28 adet sigara izmaritinin ele geçirildiği, cep telefonunun sanık ...'ya ait olduğunun, olay günü sanık ...'ten cevapsız arama geldiğinin ve sanık ...'ın arandığının, telefonun fotoğraflar kısmında 10 FL 299 plakalı araca ait iki adet resim olduğunun tespit edildiği, kazının ağız kısmının 2.60 m derinliğinde, 3.70 m çapında, ağız kısmının tabanından itibaren aşağı doğru kazılan bölgenin 9.24 m derinliğinde olduğu, kazılan yerin üzerinin ağaçların birbirine çakılması suretiyle kapatıldığının belirlendiği, bu sırada sanıklar ... ve ...'in kolluk kuvvetlerinin yanına geldikleri, ele geçirilen eşyalar üzerinde mukayeseye elverişli ize rastlanılamadığı, Adli Tıp Kurumunun 06.10.2015 havale tarihli raporunda, bir adet sigara izmaritinin sanık ...'ın DNA profili ile uyumlu olduğunun, bir adet izmaritten DNA profili elde edilemediğinin, 26 adet sigara izmaritinden sanıklar Halil ve İrfan'a ait DNA profilleriyle uyumlu olmayan 6 farklı erkek şahsa ait DNA profillerinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, inşaat işlerinde çalıştığını ancak boş zamanlarında emlakçılık yaptığını, olay günü sanık ... ile birlikte satılık arazilere bakmak için motosikletle Havran ilçesine geldiklerini, araziye baktıkları sırada üst taraftan sesler gelmesi üzerine yukarı doğru çıktıklarını, kolluk kuvvetlerini gördüklerini, kazı yapılan yere gelmeden önce 10 FL 299 plakalı aracı gördüklerini, suça konu kazıyı kendilerinin yapmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın savunmasında, kazı yapılan yerin ölen kardeşi Murat Durak'a ait olduğunu, olay günü kendisine ait araziyi sanık ...'a göstermek için motosikletle arazisine gittiklerini, seslerin geldiği yere doğru gittiklerinde jandarma ekiplerini gördüklerini, kazı yapmadıklarını beyan ettiği, sanık ...'in savunmasında, olaydan önce Edremit ilçesinde cep telefonunu kaybettiğini ancak bulunamaz düşüncesiyle herhangi bir kuruma başvuruda bulunmadığını, sanık ...'ı daha önceden tanıdığını, diğer sanık ...'i tanımadığını, hiçbir şekilde atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, tutanak tanığı Mehmet Kaplan'ın beyanında, olay yerine gittiklerinde bir kısım şahısların yaya, bir kısım şahısların ise araçla kaçtıklarını gördüklerini, sanıklar İrfan ve Halil'in kazı yerinin 100 metre kadar aşağısında olduklarını, yanlarında kazı malzemelerinin bulunmadığını, sanıkları kazı yaparken görmediklerini ifade ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/1180 Esas, 2022/983 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3823, Karar No: 2025/5145, Tarih: 27.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3823 E.  ,  2025/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1326 E., 2023/262 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/410 Esas 2021/40 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından 16.07.2014 tarihinde Twitter üzerinden yapılan paylaşımda kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, dava konusu bu paylaşım nedeniyle davalının hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, paylaşımın ulaştığı kitle değerlendirildiğinde müvekkili hakkında kamuoyunda olumsuz değerlendirme yapılmasına sebep olduğunu belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile hüküm özetinin yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan paylaşımın değer yargısı niteliğinde olduğunu, hakaret ve küçük düşürücü bir beyan içermediğini, güncel ve kamuoyunu ilgilendirdiğini, ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yapılan paylaşımda sarf edilen söz ve ifadelerin davacı hakkında suç isnadı niteliğinde olduğu, eleştiri niteliğinde değerlendirilemeyeceği, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 16.07.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu paylaşımda kullanılan ifadelerin düşünceyi açıklama ve eleştiri hakkının sınırları kapsamında kaldığı, bu tür düşünce ve yorum açıklamalarına ilişkin eleştirilerin sert bir üslupla dile getirilmesinin fikir farklılıklarının doğal bir sonucu olduğu, davacı tarafın bilinir kişilerden olması dikkate alındığında, diğer insanlara göre bu tür eleştirilere daha fazla katlanma yükümlülüğünün bulunduğu, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kasıtlı olarak yapılan paylaşımda kullanılan ifadelerin isnat ve iftira niteliğinde olduğunu, eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, eleştirinin sadece gerçek olgular üzerinden yapılabileceğini, müvekkilli hakkında 2012 yılında verilen Bakanlar Kurulu kararı ile tüm idari kısıtlamaların kaldırıldığını, davalının hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, şeref ve saygınlığının zarar gördüğünü, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 16.07.2014 tarihinde Twitter üzerinden yapılan paylaşımda kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve hüküm özetinin yayınlanması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, davalının ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12650, Karar No: 2011/11379, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12650 E.  ,  2011/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazları ve komşularını (varsa yol ve dere ötesi komşularını da) gösterir şekilde orijinalinden çekilmiş geniş kadastro paftası sureti kadastro müdürlüğünden getirildikten sonra çekişmeli taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazların (eksiksiz şekilde, başka çalışma alanları içinde olanlar, yol ve varsa dere ötesi komşular dahil olmak üzere) kadastro tespit tutanakları, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtları, davalı iseler davalı oldukları yönünde açıklama yazılı kadastro tespit tutanakları bulundukları yerlerden getirtilerek bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1987, Karar No: 2023/9679, Tarih: 09.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1987 E.  ,  2023/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/432 E., 2015/1360 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.10.2014 tarihli ve 2014/9217 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15.04.2015 tarihli ve 2015/1128 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/432 Esas, 2015/1360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/432 Esas, 2015/1360 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1767, Karar No: 2020/1904, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1767 E.  ,  2020/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.