muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/445, Karar No: 2021/249, Tarih: 02.06.2021

Savunmuştur.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik "Çocukların cinsel istismarı" başlığını taşıyan 103. maddesi;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun

ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." biçiminde yeniden düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi 103. maddede çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi 103. maddede çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâldeki maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâldeki maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurenin Savcılıkta; üvey babası olan sanığın eliyle kıyafetlerini açarak göğüslerini okşama ve tutma şeklinde kendisine dokunduğunu, annesinin ve kardeşinin evde olmadığı bir zamanda sanığın cinsel organını kendi cinsel organına, çiş yaptığı deliğe hafif girecek şekilde soktuğunu, sanığın cinsel organından bir şey gelmediğini, kendisinin tuvalete gittiğinde arka kısmından beyaz renkli bir sıvı geldiğini, bu şekildeki eylemin bir kere olduğunu, bu eylem haricinde kıyafetleri üzerilerinde olduğu sırada sanığın diziyle cinsel organına sürtme şeklinde dokunduğunu, bunun 8, 9 ve 10. sınıflarda meydana geldiğini, sanığın bir kez de bacağını açıp elini cinsel organına soktuğunu, okşama şeklinde hareket yaptığını, bu hareketi 8, 9 ve 10. sınıflarda da tekrarladığını, kıyafetlerinin üzerinden veya tenine değecek şekilde poposuna dokunduğu zamanların da olduğunu, makatına dokunup dokunmadığını bilmediğini, son olarak 10. sınıfın yarıyıl tatilinden önce diziyle kıyafetinin üzerinden sürtme şeklinde bir eylemde bulunduğunu, birkaç kez de elini zorla tutup penisine götürerek okşama hareketi yaptırdığını, bu eylemlerin de 8, 9 ve 10. sınıflardayken de yaşandığını, sanığın penisini öptürmek istediğini ancak öpmediğini, sanığın birkaç kez kendisini zorla dudağından öptüğünü, kendisini de zorla öptürdüğünü, 10. sınıftayken ise sanığın göğsünü emdiğini, Mahkemede önceki beyanına ek ve önceki beyanından farklı olarak; sanığın cinsel organını kendi cinsel organına sürttüğünü, bu sürtme sırasında hafif bir acı hissettiğini ancak sanığın cinsel organını sokup sokmadığını fark etmediğini, poposuna ise sanığın cinsel organını sokmadığını ve sokmaya da çalışmadığını, bir defa evde annesi ve kardeşi yatarken sanığın kendi yatağına gelerek yanına yattığını, giyinik oldukları sırada bacağını açıp cinsel organına sürtündüğünü iddia ettiği; sanığın ise suçlamayı kabul etmediği, mağdure ve Halime'nin iki yıldır kendisine ait olan evi istediklerini ve bu konuda tartıştıklarını, bu nedenle iftiraya maruz kalmış olabileceğini savunduğu olayda;

Kendisinde hafif derecede zekâ geriliği bulunan mağdurenin üvey babası tarafından maruz kaldığı eylemleri annesi ve anneannesine anlattığı ancak kendisine inanılmaması üzerine özel eğitim aldığı okulda arkadaşı olan tanık Dilek’e yaşadığı durumu anlatmak için yazdığı "Adet olamıyorum, göğsümden su geliyor." şeklindeki notun mağdurenin sınıf öğretmeni tanık Derya tarafından görülmesi üzerine Derya’nın mağdurenin anneannesini araması, telefonda görüştüğü mağdurenin anneannesinin benzer şeyleri mağdureden duyduğunu ve gece uyuyamadığını belirtmesi, bunun üzerine olayın okul idaresi tarafından adli mercilere intikâl ettirilmesi, mağdurenin görüşme yaptığı Derya ve rehber öğretmeni olan tanık Mehtap’ın yanı sıra, 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunda yapılan görüşme ile aşamalarda da istikrarlı bir şekilde sanığın kendisine karşı gerçekleştirdiği eylemleri açık ve ayrıntılı olarak ifade etmesi, Çocuk İzlem Merkezince düzenlenen raporda da mağdurenin sahip olduğu bilişsel kapasitesi nedeniyle maruz kaldığı olayların ayrıntıları, zamanı ya da kaç kez vuku bulduğu gibi bilgileri detaylı bir şekilde ifade edemeyebileceğinin ancak bu hususun ifadesinin güvenilirliğini etkilemeyeceğinin mütalaa edilmesi, 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda ise mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtilmesi, ayrıca fiilin kötülüğünü ruhsal yönden anlayamayacak düzeyde olduğundan eyleme karşı direnmesi söz konusu olamayacak olması sanığın, evi katılan ...’nin üzerine yapmadığı için böyle bir iftiraya maruz kaldığını savunmasına karşın katılan ... ile tanık Fatma’nın ilk başta olayı adli mercilere yansıtmama yönünde irade göstermeleri, olayın adli mercilere intikâlinin katılan ... ve tanık Fatma’nın etkisi dışında gerçekleşmiş olması, katılan ... ve tanık Fatma'nın aşamalarda sanığa karşı husumet içermeyen samimi beyanlarda bulunmaları hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığa atılı zincirleme biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.05.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 02.06.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5884, Karar No: 2014/20222, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5884 E.  ,  2014/20222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/497-2013/895

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının % 3 olması gerektiği düşünülmeden daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

2) Tapu kaydındaki ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4960, Karar No: 2012/3755, Tarih: 21.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/4960 E.  ,  2012/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu yazının yer aldığı derginin yazı işleri müdürü olan sanığın yazının yazarını bildirmediği gözetilerek, yazı sahibi gibi sorumlu tutulup hapis cezası ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin fıkrasının başına "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6432, Karar No: 2007/8718, Tarih: 01.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6432 E.  ,  2007/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu çekin keşidecisi imzanın kendisine ait olmadığını iddia ederek takibin iptalini talep etmiştir.

4949 Sayılı Kanunla değişik İİK.’nun 170/4.maddesinde itirazın kabulüne karar verilmesi halinde senedi takibe koymada kötüniyetli veya ağır kusurlu bulunduğu taktirde alacaklı aleyhine senede dayanan takip konusu alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın % 10’u oranında para cezasına hükmedileceğini düzenlemiştir.

Somut olayda borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerindedir. Ancak, çek arkasındaki imza sıralamasına göre 2.cirantanın takip alacaklısı olduğu gözetildiğinde keşideci imzasının huzurunda atılması söz konusu olmadığından adı geçen, imzanın sıhhatini bilebilecek durumda değildir. Bu nedenle kötü niyetli veya ağır kusurlu kabul edilemez. O halde, İcra Mahkemesince alacaklı aleyhine İİK.’nun 170/4.maddesi gereğince % 20 icra inkar tazminatı karşılığı olan 2.200,00 YTL. ve ayrıca 1.100,00 YTL. para cezasına hükmedilmesi isabetsiz ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hüküm düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Tekirdağ İcra Mahkemesi’nin 27.02.2007 tarih, 2006/277 E. 2007/65 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. paragrafında yer alan “davalı alacaklının kötüniyeti ve ağır kusuru nedeniyle % 20 inkar tazminatı karşılığı 2.200,00 YTL. tazminatın davalıdan davacıya verilmesine, ayrıca 1.100,00 YTL. para cezasının davalıdan alınarak tahsiline” kısmının karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilerek bu haliyle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 01.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1132, Karar No: 2012/9065, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1132 E.  ,  2012/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanık ...'ın ifadesinde; yangının ne şekilde çıktığı tam olarak bilinememekle birlikte, 200- 300 mt ilerdeki ... tarlasının yandığını gördüğünü, söndürmeye yaklaşırken rüzgarla yangının büyümesi ile yaklaşamayıp yola ... kaçtıklarını, bu sırada yangın çıkan tarladan sanık ...'in biçer bağlar tabir edilen üç tekerlekli motor ile birçok kadın, erkek çocuklu çıktığını söylemesine, 4.8.2008 tarihli tutanakta da biçer bağlar makine incelenip içinde yanık ... taneleri olması, başak bağlama ipinin yanması, makine ekzoz borusunun yukarı bakması gerekirken ... başaklarının geçtiği platforma dönük olmasının tespiti ile yangının gerek tutanakta gerekse orman bilirkişi raporunda biçer döverden çıkma ihtimalinin kuvvetli olduğu ifade edilmesine rağmen sınığın olayda kusurlu olup olamayacağının tam olarak değerlendirilebilmesi için tarım aletleri imalatında çalışan konusunda uzman bir yetkilinin bilirkişi sıfatı ile dinlenilerek olay sonrası özellikleri jandarma tarafından 4.8.2008 tarihli tutanakla belirlenen sanığın kullanımındaki biçer- bağlar makinenin bu şekilde kullanımı veya kullanım süresinin uzunluğu veya başka bir nedenle ... tarlasında çalıştırılması sırasında orman yangınına yol açıp açmayacağı, sanığın suçu inkarı sebebi ile tutanakta tespit edilen bu verilerin makineyi yanan tarladan kaçırılması sırasında oluşup oluşmayacağı konusunda bilgisine başvurulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4484, Karar No: 2020/2666, Tarih: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4484 E.  ,  2020/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12/12/2017 tarih ve 2016/148 E.- 2017/855 K. sayılı kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26/06/2019 tarih ve 2018/451 E.- 2019/717 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; davalıya ait ...9 Y sayılı faydalı model belgesi ile 2013/08907 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin bulunduğunu, davalı adına tescilli "ilaçlama makinesinin açılan kanatlarında kullanılan bir gergi mekanizması" adlı faydalı modelin yıllardır var olan ve bilinen bir ürün olduğunu, belgeye konu ilaçlama karma makinelerinde bu sistemin yaklaşık 15 yıldan bu yana kullanıldığını, davalı adına tescilli faydalı model belgesine konu buluşun yenilik vasfını taşımadığını, yine davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın da yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadığını, harcı alem olduklarını, hiç kimsenin bu tasarımların üzerine hak iddia edemeyeceğini ileri sürerek davalı adına tescilli, 2013/13809 sayılı faydalı model belgesi ile 2013/08907 sayılı endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline ait faydalı model belgesinin amacının ilaçlama sırasında zeminden kaynaklanabilecek uç kanatlardaki sarkmaları ve kırılmaları önlemek olduğunu, davacı tarafça dosyaya sunulan delillerin ilaçlama makinesinin uç kanatları ile ilgili olmadığını, müvekkili faydalı modelinin yeni olduğunu, yine hükümsüzlüğü istenilen endüstriyel tasarımın da yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hükümsüzlüğü istenilen dava konusu faydalı modelin yenilik özelliğini taşımadığı, buna karşılık davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın ise yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıya ait TR 2013 13809 Y nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.