muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3238, Karar No: 2011/5725, Tarih: 22.11.2011

Davalı işverence gelir-gider dengesinin yasanın belirttiği seviyeye çıkarılması için işçi çıkarmaya başlanılmadan önce diğer tedbirlere başvurulduğuna ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı gibi, kanunun öngördüğü 3 yıllık sürenin dolmasına yaklaşık bir buçuk yıllık bir zaman kalmışken hemen işçi çıkarılmasına başvurulması ve çıkarılan davacı işçinin özürlü olması dikkate alındığında fesih tarihi itibariyle geçerli bir nedenin varlığından söz edilemez. Bu nedenle mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine yönelik verilen kararın onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/7154, Karar No: 2007/7107, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7154 E.  ,  2007/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 01.04.1994 tarihli inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacılar arsa sahipleri, davalı kooperatif ise yüklenicidir. Davada inşaatın zamanında teslim edilmemesi sebebi ile sözleşmenin 23.maddesiyle kararlaştırılan gecikme tazminatının ve işleyen faizinin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşme feshedilmedikçe gecikme alacağı yönünden zamanaşımı süresinin işlemeye başlamayacağından sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmesine göre davacı arsa sahiplerine 48 adet bağımsız bölüm verileceği, bu bölümlerin A ve B bloklarda yer alacağı, A blokun 01.11.1997’de, B blokun ise 01.07.1997'de teslim edileceği anlaşılmaktadır. Davacılar 01.11.1997 tarihi ile iskân ruhsatlarının alındığı tarihe kadar beher daire için aylık 200,00 DM’nin tahsilini talep etmişlerdir. Mahkemece de, toplam gecikme tutarı DM’nin dava tarihindeki kur üzerinden TL karşılığına ve her ay sonunda temerrüt oluşmuşçasına hesaplanan işlemiş faiz alacağına hükmedilmiştir. Oysa sözleşmede her ay sonu 200,00 DM’nin TL karşılığı bedelin ödeneceği kararlaştırılmış ise de faiz uygulanacağına dair bir hükme yer verilmediği için mahkemece her ay sonu itibariyle tahakkuk eden DM’nin o tarihler itibariyle TL karşılığının hesap edilmesi ve her ay sonunda temerrüt oluşmadığı için davalıya gönderilen ihtarnamede belirtilen miktarlar için ihtarnamede belirtilen süre de dikkate alınarak faiz hesaplanması ve ihtarname gönderilmeyen dönemler için faizin dava tarihinden başlatılması zorunludur.

Öte yandan davalı bir kısım dairenin daha önceden teslim edilip kiraya verildiğini savunmuş ve bu savunmanın delili olarak elektrik dairesinden alınan 13 adet belgeye dayanmış olduğundan bu belgelerde ödendiği görülen elektrik tüketim bedelinin davacılara ait dairelerle ilişkisi saptanmalı ve teslim süresi ile gecikme uygulanacak daire adedi buna göre belirlenmelidir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 1.bent Sayın ...'ün karşı oyuyla oyçokluğuyla, 2.bent ise oybirliğiyle 12.11.2007 gününde karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 1.bent Sayın ...'ün karşı oyuyla oyçokluğuyla, 2.bent ise oybirliğiyle 12.11.2007 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalının yapımını yüklendiği inşaatın, teslimi kararlaştırılan A ve C Bloklar için 30, B ve D Bloklar için 25 aylık sürelerde ikmal edilmemesi nedeniyle sözleşmenin 23.maddesine göre her bir bağımsız bölüm için aylık 200 DM kira kaybının tazmini istemiyle açılmıştır.

Davalı vekili, süresinde verdiği cevabında zamanaşımı def'inde bulunmuş, esas yönünden de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, zamanaşımı def'i reddedilmiş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak düzenlemesi BK.355. ve devamı maddelerinde yeralan eser sözleşmesinin bir tür'ü olan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer ve arsa sahibinin anılan yasanın 106/II.maddesince seçimlik hakkı doğar. Arsa sahibi bu seçimlik hakkını, geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek olarak kullanmış ise teslim tarihine göre geciken süreye ilişkin zararını dava edebilir. Başka bir anlatımla, bu zararını, istemek için eserin yüklenici tarafından teslimini beklemek zorunda değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Nitekim eldeki dava da geciken süredeki zararın tazmini istenmektedir. O halde arsa sahibi gecikilen her ay için zararını davayla isteyebileceğine göre her geçen ay zararı o ayın sona ermesiyle istenebilir (muaccel) hale gelir. Örneğin Ocak ayının gecikme tazminatı ayın son bulmasıyla (muaccel) istenebilir olur. Dava açılmasının yasal engeli olmadığı gibi 106.maddenin II.bendinde de dava açılabileceği belirtilmiştir. BK.128.maddesince mümruzaman alacağın muaccel olduğu zamanda başlar. Zamanaşımının, eserin tesliminde başlatılmasını öngören BK'nın 363.maddesi gecikme tazminatına değil eserin kusurlu olmasına ilişkindir. Bu madde de zamanaşımı süresinin eserin tesliminden başlayacağının belirtilmesi eserin kusurlu ve ayıplı olmasına ilişkin davalarla ilgilidir. Eser teslim edilmeden eksik ve kusuru anlaşılamayacağına göre (muacceliyet) dava edilebilirlikten sözedilemez. İş sahibi, teslimi daha fazla beklemeden ifaya izin (BK.97.madde) suretiyle eserin tamamlanmasını üzerine alırsa, buna nâma ifa denir. Nâma ifa istemi de bir teslim olup zamanaşımı süresi ifayı talep tarihinden başlar. İş sahibi, bu aşamada ne masraf yapacağını önceden bilemeyeceği için mahkemece talebi halinde tahmini masrafın avans olarak iş sahibine ödenmesi karara bağlanır.

Bu itibarla davanın 17.02.2004 tarihinde açılmış olmasına göre geriye doğru 5 yıldan öncesine ait kira kaybı alacağının zamanaşımına uğradığından reddi yerine kabulü bozmayı gerektirir.

Bu itibarla davanın 17.02.2004 tarihinde açılmış olmasına göre geriye doğru 5 yıldan öncesine ait kira kaybı alacağının zamanaşımına uğradığından reddi yerine kabulü bozmayı gerektirir.

Sayın çoğunluğun mahkemenin zamanaşımını itirazının reddini onamasına ilişkin 1.bendde yazılı düşüncesine bu nedenlerle katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/6581, Karar No: 2023/1726, Tarih: 21.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6581 E.  ,  2023/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1444 Esas, 2021/650 Karar

DAVA TARİHİ : 09.06.2016

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/228 E., 2019/225 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine davalı vekilinin başvurusunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzman doktor-plastik cerrah olup, sağlık merkezi işlettiğini, uzun yıllardır kullandığı “örümcek ağı tekniği” isminin İngilizce karşılığı olan “spider web technique” ibaresinin tescili için 2015/48290 sayılı marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 44 üncü sınıftaki “tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri” yönünden 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca kısmen reddedildiğini, bu karara müvekkili tarafından itiraz edildiğini, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, bir kısım mal ve hizmetlerin daha başvurudan çıkartıldığını oysa örümcek ağı tekniği uygulamasının cerrahide kullanılan polidiaksanon iplerinin cilt altına yerleştirilmesinden oluştuğunu, bunun için ince uçlu iğneler kullanıldığını, ince uçlu bu iğneler vasıtasıyla cilt alt dokusuna söz konusu iplerin tıpkı örümcek ağı gibi işlendiğini, bu tekniğin ülkemizde de yaygın hale geldiğini, müvekkilinin bu yöntemi ilk uygulayan olduğunu ve bu teknikle özdeşleştiğini, “örümcek ağı tekniği”nin İngilizce karşılığı olan ...ibaresinin ayırt edici olduğunu, markanın pek çok ülkede tescil edilmesine karşın Türkiye’de tescil edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek YİDK'ın 2016-M-3279 sayılı kararının iptaline ve dava konusu ...markasının başvuruya konu tüm mal ve hizmetler için tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; başvuru konusu markanın ...ibaresinden oluştuğunu ve Türkçe’de “örümcek ağı tekniği” anlamına geldiğini, bu ibarenin bir cilt gerdirme ve gençleştirme yönteminin adı olduğunu, söz konusu ibarenin markanın temel fonksiyonlarından olan ayırt edicilik niteliğini haiz bulunmadığını, başvuru kapsamından çıkarılan mal ve hizmetler itibariyle markanın 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri anlamında “tanımlayıcı (tasviri) işaret” olduğunu, söz konusu markanın mal ve hizmetlerin kaynağını işaret etme işlevini yerine getiremediğini, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre dava konusu markanın 556 sayılı KHK’nın 5 inci maddesinin ve 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi anlamında marka olabilme vasfını haiz bulunduğu, dava konusu "..." ibaresinin Türkçe karşılığının “ÖRÜMCEK AĞI TEKNİĞİ” olduğu, “ameliyatsız cilt germe olarak adlandırılabilecek, çok ince iğneler içine yerleştirilmiş polidioksan (PDO) isimli iplerin cilt içine yerleştirilerek bu iplerin zamanla sarkan ve gevşeyen noktalardaki azalmış olan liflerin yerine geçmelerini sağlayan yöntemin adı olduğu, davacı hekimin söz konusu tekniği bulan ve bu tekniğe “Örümcek Ağı” ismini veren kişi olduğunun anlaşıldığı ancak dava konusu marka başvurusunun yapıldığı tarih itibariyle “Örümcek Ağı Tekniği” (Spider Web Technique) ibaresinin davacının mal ve hizmetlerini diğer işletmelerin mal ve hizmetlerinden ayıran, bir tanıtıcı işaret olmaktan uzaklaşarak söz konusu tekniğin adı halini alarak herkesin kullanımına açık bir işaret haline geldiği, bu bağlamda, “Örümcek Ağı” ya da “Spider Web” olarak adlandırılan tekniğin adının, başlarda ayırt edici bir marka işareti olduğu kabul edilse dahi bu marka sözcüğünün kullanım sonucu ayırt ediciliğini yitirdiği ve bir estetik operasyonun adı olarak yaygın bir ad haline geldiği, dava konusu marka başvurusunun, 44 üncü sınıftaki “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri.”ni doğrudan tanımlayan, somut ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğu, yine “03 üncü sınıftaki “kozmetik ürünleri” bakımından da tanımlayıcılık içerdiği, zira piyasada, “örümcek ağı kremi” isimli bir ürünün hali hazırda satılmakta olup, işbu ibareyi krem emtiası üzerinde gören ortalama bir tüketicinin, söz konusu ürünün estetik operasyonun bakımı ile ilgili olduğunu düşünmesinin kuvvetle muhtemel bulunduğu, 05 inci sınıftaki “insan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi amaçlı kimyasal reaktif maddeler.” ve 10 uncu sınıftaki “cerrahi, tıbbi alet, cihaz ve mobilyalar” emtiaları bakımından da ...ibaresinin cins/vasıf bildirici nitelikte olduğu, zira dava konusu ibarenin söz konusu estetik yönteminin uygulanması esnasında kullanılan tıbbi ilaç ve cihazları akla getirdiği, bu emtialar dışında kalan ve dava konusu YİDK kararı ile başvuru kapsamından çıkartılan 03 üncü sınıftaki “parfümeri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil)”, 05 inci sınıftaki “hayvan sağlığı için ilaçlar, veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler. Hijyen sağlayıcı ürünler: Pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri.” ve 10 uncu sınıftaki “diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar. Tıbbi ortopedik malzemeler: tıbbi korseler, ortopedik ayakkabılar, elastiki ve destekleyici bandajlar” emtiaları bakımından ise "..

. Hijyen sağlayıcı ürünler: Pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri.” ve 10 uncu sınıftaki “diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar. Tıbbi ortopedik malzemeler: tıbbi korseler, ortopedik ayakkabılar, elastiki ve destekleyici bandajlar” emtiaları bakımından ise "..." markasının somut ayırt ediciliği haiz olduğu, bu emtialar bakımından 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 04.04.2016 tarih 2016-M-3279 sayılı kararının; 03 üncü sınıfta parfümeri kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil), 05 inci sınıfta hayvan sağlığı için ilaçlar veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler hijyen sağlayıcı ürünler pedler tamponlar tibbi amaçlı yakılar pansuman malzemeleri kağıt ve tekstilden mamül çocuk bezleri, 10 uncu sınıfta diş hekimliği ve veterinerlik için alet cihaz ve mobilyalar tıbbi ortopedik malzemeler tıbbi korseler ortopedik ayakkabılar elastiki ve destekleyici bandajlar ürünleri yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin örümcek ağı tekniğini bulan ve bu isimle ülkemizde yaygın hale getiren kişi olduğunu, yoğun kullanım sonucu anılan ibarenin müvekkili ile özdeşleştiğini, müvekkilinin anılan ibareyi kullanan piyasadaki pek çok kişi ve firmaya örümcek ağı tekniği ismini kullanmaması konusunda uyarılarda bulunması sonucu bu kullanımlara son verildiğini, bu durumun dava konusu ibarenin müvekkili tarafından bulunduğu ve kabul edildiği anlamına geldiğini, dava konusu ibarenin tescili için Avrupa Birliğine bağlı 28 ülkeyi kapsayan "Avrupa Birliği Marka Kurumuna" başvurduklarını ve marka tescil işlemlerinin tamamlandığını, “örümcek ağı tekniği”nin İngilizce karşılığı olan ...ibaresinin ayırt edici olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru konusu markanın ...ibaresinden oluştuğunu ve Türkçe’de “örümcek ağı tekniği” anlamına geldiğini, bu ibarenin son zamanlarda sıklıkla kullanılan bir cilt gerdirme ve gençleştirme yönteminin adı olduğunu, söz konusu ibarenin markanın temel fonksiyonlarından olan ayırt edicilik niteliğini haiz bulunmadığını, kapsamında yer alan emtialar açısından tanımlayıcı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ilk derece mahkemesince başvurunun reddine karar verildiği 44 üncü sınıftaki “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri", 03 üncü sınıftaki “kozmetik ürünleri” 05 inci sınıftaki “insan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi amaçlı kimyasal reaktif maddeler.” ve 10 uncu sınıftaki “cerrahi, tıbbi alet, cihaz ve mobilyalar” emtiaları yanında 10 uncu sınıfta yer alan "diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar" emtiası bakımında da dava konusu ibarenin reddine dair YİDK kararının yerinde olduğu, başvurunun reddedildiği 03 üncü sınıfta yer alan "parfümeri kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil)", 05 inci sınıfta yer alan "hayvan sağlığı için ilaçlar veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler hijyen sağlayıcı ürünler pedler tamponlar tibbi amaçlı yakılar pansuman malzemeleri kağıt ve tekstilden mamül çocuk bezleri", 10 uncu sınıfta yer alan " tıbbi ortopedik malzemeler tıbbi korseler ortopedik ayakkabılar elastiki ve destekleyici bandajlar" emtiası yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi gereğince tescil engeli bulunmadığı gerekçesiyle belirtilen emtia bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve markanın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4963, Karar No: 2015/17834, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4963 E.  ,  2015/17834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

. Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 2573 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

./..

2015/4963-17834 -2-

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

./..

2015/4963-17834 -2-

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.