muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26661, Karar No: 2016/4156, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26661 E.  ,  2016/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ...aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1317 esas, 2015/682 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, ..., Başbakanlık ... tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, ... söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5864, Karar No: 2019/3051, Tarih: 15.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5864 E.  ,  2019/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ticari taksi şoförü olan mağdur ...’nın, Konaklar mahallesinde araç içinde müşteri beklediği sırada yanına bordo renkli Hyundai marka bir aracın yanaştığı, araçtan inen sanık ... ile açık kimliği tespit edilmeyen bir şahsın mağdurdan 50 TL para istedikleri, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine sanığın açık kimliği tespit edilemeyen suç arkadaşına “Sık lan, daha ne bekliyorsun” deyip açık kimliği tespit edilemeyen şahsın mağdura ateş ederek onu BTM ile giderilmeyecek şekilde yaralayıp kaçtıkları, mağdur ...’ın aşamalarda değişmeyen beyanı ve bunu doğrulayan tanık Yalçın Yüzügüldü’nün anlatımları ve sanığın elinde atış artıklarının tespiti ile dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın yağmaya teşebbüs suçundan tecziyesi yerine suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) TCK'nin 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 esas ve karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6236, Karar No: 2011/7491, Tarih: 02.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6236 E.  ,  2011/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.04.2010 gününden başlayarak aylık, net: 13.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 12.000 Tl olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 01.04.2010 dönemi kira parasının net 13 000,00 TL olarak tespiti istenilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kira parasının aylık 12 000,00 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda dönem başlangıcı 01.04.2010 olarak kabulüne rağmen gerekçeli kararda 20.05.2010 olarak belirlenmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3965, Karar No: 2024/7426, Tarih: 11.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3965 E.  ,  2024/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/25 E. 2016/45 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılanlar vekili ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, mağdur sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklara daha ağır ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın müvekkilinin şeridinde meydana geldiğine, bu hususun mahkemece iyi değerlendirilmediğine, sanığı kusursuz olduğunu belirten bilirkişi raporunun göz önüne alınmadığına, sanığa kusur izafesinin mümkün olmadığına, kusur yok ise alkolün kusur gerekçesi yapılamayacağına, teşdiden ceza verilmesine, diğer sanık ile arasındaki cezada orantısızlık olduğuna, sanığın kusuru olmadığından beraatine karar verilmesine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 18.10.2014 günü 20.15 sıralarında, meskun mahalde gece vakti, yağmurlu havada, mağdur sanık ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş yolun gidiş geliş iki yönlü olarak kullanıldığı ve işaretlemelerle belirlendiği eğimli karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön ve orta kısımları ile karşı yönden gelen 110 promil alkollü katılan sanık ...'ın idaresindeki otomobilin sağ ön ve orta kısımlarının ...'ın otomobilinin seyir şeridi içinde çarpışmaları neticesinde ...'in öldüğü, ...'in hayat fonksiyonlarına ağır (5) derece etkileyecek şekilde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'ın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, kaza nedeniyle katılan ...'in her iki sürücüden, katılan sanık ...'ın mağdur sanık ...'dan, katılan ...'ın ise katılan sanık ...'dan şikayetçi olduğu olayda, her iki araç sürücüsünün savunmalarında şerit ihlalini diğer araç sürücüsünün yaptığını beyan ettikleri, dosyada mevcut kaza tespit tutanağı içeriğine ve fotoğraflara göre her iki aracın katılan sanık ...'a ait aracın şeridinde çarpıştıklarının tespit edildiği, hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda araçların çarpışma durumlarına göre ikili bir ayrım yapıldığı, buna göre; kaza sanık ...'ın şerit ihlali yapması durumunda meydana gelmiş ise mağdur sanık ...’ün asli kusurlu, katılan sanık ...’ın ise tali kusurlu olduğu, kaza katılan sanık ...'ın şerit ihlali yapması durumunda meydana gelmiş ise mağdur sanık ...’ün tali kusurlu,katılan sanık ...’ın ise asli kusurlu olduğunun belirtildiği, her ne kadar keşif sonucu tanzim edilen 13.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu kazada mağdur sanık ...'ün asli kusurlu, katılan sanık ...'ın ise kusurunun olmadığını belirtilmiş ise de; olay esnasında katılan sanık ...'ın 110 promil alkollü olduğu, araçta bira şişeleri bulunduğu, hareket halindeyken de ölen ile sanık ...'ın alkol aldıklarının katılan ...'in beyanlarından anlaşıldığı, bu durumun direksiyon hakimiyetinin kaybına neden olacağı, sanık ...'ın tüm aşamalarda alınan beyanlarında, ...'ın aracından kaçmaya çalıştığını savunduğu ve bu savunmasının tanık ...'ın beyanlarıyla da desteklendiği, her ne kadar kaza sanık ...'ın şeridinde gerçekleşmiş ise de olayın sanık ...'ın savunmasında bahsettiği şekilde gerçekleştiği kabul edilerek kazanın oluşumunda katılan sanık ..

...'ın alkol aldıklarının katılan ...'in beyanlarından anlaşıldığı, bu durumun direksiyon hakimiyetinin kaybına neden olacağı, sanık ...'ın tüm aşamalarda alınan beyanlarında, ...'ın aracından kaçmaya çalıştığını savunduğu ve bu savunmasının tanık ...'ın beyanlarıyla da desteklendiği, her ne kadar kaza sanık ...'ın şeridinde gerçekleşmiş ise de olayın sanık ...'ın savunmasında bahsettiği şekilde gerçekleştiği kabul edilerek kazanın oluşumunda katılan sanık ...'ın olay yerinde seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyrini istikamet şeridi üzerinde sürdürmesi gerekirken şerit ihlali yaparak karşı istikamette seyreden kamyonetin kendi şeridine girmesine neden olup istikamet şeridine tekrar girmesiyle sevk ve idaresindeki otomobilin karşı istikamette seyreden kamyonetle çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu, taksirle bir kişinin ölümüne, iki kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2. Maddesi uyarınca cezalandırılmasına, kaza esnasında alkollü olması sebebiyle bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nun 22/3. maddesinin tatbikine karar verildiği, mağdur sanık ...'ün ise karşı istikamette seyreden otomobilin şerit ihlali yapmasıyla istikamet şeridi üzerinde kalacak şekilde tedbir alması gerekirken karşı istikamet şeridine girip karşı istikamette seyreden otomobilin istikamet şeridine tekrar girmesiyle sevk ve idaresindeki kamyonetin karşı istikamette seyreden otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle üzerine tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, iki kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10429, Karar No: 2022/4463, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/10429 E.  ,  2022/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

Kardeş olan ve birlikte lastik ticareti yapan sanıkların katılan şirketten almış olduğu lastik karşılığında keşide tarihi 27.11.2013 olan Denizbank .... Şubesi'ne ait 6.500 TL meblağlı ve 02.01.2014 keşide tarihli Denizbank ..... Şubesi'ne ait 6.580 TL meblağlı çekleri düzenledikleri, çek sahibinin sanık ... olduğu ancak çek üzerindeki imzaların sanık ... tarafından atıldığı, bu çeklerin Denizbank'a ibraz edildiği ancak 6580 TL bedelli çek bakımından bankanın "çek üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığına" dair şerh koyduğu, diğer çek bakımından ise çekin karşılıksız olduğunun belirlendiği bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda; haksız menfaatin bankanın maddi varlığı olan çek kullanılarak elde edildiğinin iddia edilmesi karşısında, sanıklara atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı ve aradaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükümleri hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3189, Karar No: 2013/851, Tarih: 07.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3189 E.  ,  2013/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.11.2010 gün ve 2009/817-2010/641 sayılı hükmü onayan Dairemizin 30.12.2011 gün ve 2011/2591-8137 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle Dairemizin 30.12.2011 günlü onama ilâmında belirtildiği gibi davacı yüklenicinin sözleşme dışı iş yaptığını kanıtlayamamış olmasına, davalı iş sahibi tarafından davacı yükleniciye yapılmış olan 14.700,00 TL ödemenin icra takibinin başlatılmasından önce yapılmış bulunmasına, bu ödeme miktarı düşüldüğünde mahkemece varılan sonucun doğru olduğunun anlaşılmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00 TL para cezası ile bakiye 6,55 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5689, Karar No: 2013/10597, Tarih: 25.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5689 E.  ,  2013/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı ... adına senetsizden taşınmaz kaydı bulunup bulunmadığı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüğü ile asliye hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorularak alınaca cevabî yazının,

2) Dava konusu taşınmazın imar planı içinde bulunup bulunmadığı, içinde ise, ne zaman imar planı içine alındığının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevabî yazının,

3) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu, 1961 yılında yapılıp düzenlenen orijinal kadastro paftası fotokopisinin kadastro müdürlüğünden istenerek, dava konusu taşınmazın niçin tescil harici bırakıldığının sorularak alınacak cevabî yazının,

4) Orijinal pafta üzerinde dava konusu taşınmazın komşuları tesbit edilerek kadastro tutanak örnekleri ile dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının,

5) Kırkpınar Köyü, 2327, 2328, 2329 ve 2330 sayılı parsellerin ilk oluştuğu günden itibaren tapu kayıtları ve hangi kadastro parselinden geldiğinin sorularak alınacak cevabî yazının,

6) Kırkpınar Köyü 101 ada 3, 4, 5 ve 1834, 2405, 2406 ve 2586 nolu parsellerin hangi kadastro parselinden geldiği ve kadastro tutanakları ile dayanak tapu ve vergi kayıtlarının istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6247, Karar No: 2019/19525, Tarih: 12.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6247 E.  ,  2019/19525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 09/04/2013 tarihli duruşmada, iddianamede belirtilen olayların olduğunu ve sinirle iddianamede belirtilen sözleri iradesinin dışında söylemiş olabileceğini savunması ve mağdurun da aşamalardaki tutarlı anlatımlarında, sanığın kendisine tehdit ve hakaret ettiğini belirtmesi karşısında, sanığın ikrarı da gözetilerek bu bağlamda kanıtların tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

2-Müştekinin 09/04/2013 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçmesi, hakaret suçunun takibinin şikayete bağlı bulunması karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği saptanarak sonucuna göre davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Tehdit suçu ve de sanığın vazgeçmeyi kabul etmemesi halinde hakaret suçu yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2326, Karar No: 2010/5043, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/2326 E.  ,  2010/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İşe İade İstemli

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.