muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16706, Karar No: 2016/8343, Tarih: 27.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16706 E.  ,  2016/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ....Bakanlığı aleyhine 19/11/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ....Lisesinde öğrenci olduğunu, 2013-2014 eğitim öğretim döneminde 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu kapsamında davalıya ait eğitim kurumunda staj gördüğünü, asgari ücretin %30'undan aşağı olmamak üzere ücrete hak kazandığından, ... İcra Müdürlüğünün 2014/634 esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yasal olarak ödemenin yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ve ... İcra Müdürlüğünün 2014/634 esas sayılı takibine davalının itirazının kısmen iptali ile, 2.214,81 TL üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

a) 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24 maddesinin son bendinde “....Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının davalı ....Bakanlığına bağlı .... Anaokulu'nda 16/09/2013 tarihli sözleşme ile staja başladığı, yaklaşık 8 ay süre ile staj eğitimi gördüğü, 3308 sayılı Kanun'un 25'inci maddesinde işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde asgari ücretin net tutarının, yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden az ücret ödemesinin olamayacağının açıkça düzenlenmiş olduğu, buna göre iş yerinde çalışan personel sayısının belirlenerek hesaplama yapılması gerekirken, ilçede bulunan davalı ....Bakanlığına bağlı tüm okullar esas alınarak hüküm kurulması, doğru olmamıştır.

b) 3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi ve dosyada yer alan sözleşmenin 21. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Ayrıca icra dosyasında 18/09/2013 tarihli sözleşmeye dayanarak icra takibine başlanılmış olup, takip talebi ile bağlı kalınarak yapılacak hesaba göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7166, Karar No: 2012/1545, Tarih: 08.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7166 E.  ,  2012/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalı ...'ın yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile yenisinin verilmesine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğinde toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Davacılar, miras bırakan ...’ın çocuksuz olarak vefat ettiğini, iptali istenilen önceki günlü mirasçılık belgesinde mirasçı sıfatı bulunmayan davalıya da pay verildiğini ileri sürerek mirasçılık belgesinin iptalini istemişlerdir. Mahkemece, önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yeni verilen mirasçılık belgesinde, miras bırakanın kendinden önce ölen kardeşi ...’ın evlatlığı ...’e de pay verilmiştir. Miras bırakanın kardeşi evlat edinen ...'ın miras bırakandan önce ölmesi nedeniyle evlatlığının mirasçı olamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece miras bırakanın gerçek mirasçılarını gösterecek biçimde mirasçılık belgesi verilmesi gerekirken, mirasçı sıfatı bulunmayan kişilere de pay verilecek şekilde mirasçılık belgesi verilmesi isabetsiz, davalı ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26968, Karar No: 2024/8322, Tarih: 24.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/26968 E.  ,  2024/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/256 E., 2019/513 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/495 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/495 Karar sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.03.2019 tarihli ve 2017/15850 Esas, 2019/2156 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra, yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, mahkumiyet kararının lehine bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, mahkumiyet kararının lehine bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın bahçe işleri ile uğraştığı, sanığın katılana bahçesinin temizlik işi olduğunu, yapıp yapamayacağını sorduğu, katılanın da kabul ettiği, katılanla birlikte binanın önüne geldikleri, bu sırada temyiz dışı sanık ...'ın binanın önünde beklemekte olduğu, burada sanık ...'in katılanı sanık ...'yle tanıştırdığı, yapacağı iş karşılığında katılanın belli bir ücret belirtmediği, verilecek her türlü paraya razı olduğunu dile getirdiği, bunun üzerine sanık ...'in katılana kendisine döviz vereceğini, alacağı ücretten arta kalanı Türk Lirası olarak kendisine vermesi gerektiğini söylediği, katılanın teklifi kabul ettiği ve evine giderek 550,00 TL nakit parayı yanına aldığı ve burada temyiz dışı sanık ...'nin kendilerini beklemekte olduğu, telaşlı bir tavır takınan temyiz dışı sanık ...'nin katılana kaza yaptığını, hastaneye kaldırıldığını, söyleyerek katılandan para istediği ve katılanın 550,00 TL parayı sanık ...'ye verdiği temyiz dışı sanık ...'nin oradan ayrıldığı, sanık ...'in binada bulunan evinden dövizi alıp getireceğini söyleyerek apartmana girdiği, katılanın ise dışarıda beklemeye başladığı, belli bir süre geçmesine rağmen sanığın dönmediği bu şekilde katılanın kendisine itimat etmesini sağlayarak haksız menfaat temin ettiği yönünde üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3 Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, sanığın savunması, teşhis tutanağı, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir ancak; sanık hakkında verilen 100 gün karşılığı adli para cezasının Türk Ceza Kanun'un 52 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince paraya çevrilmesi gerekirken bunun yapılmayarak gün adli para cezası ile bırakılması, yasaya aykırı bulunmuş olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/513 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/513 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/536, Karar No: 2020/1505, Tarih: 29.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/536 E.  ,  2020/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarih, 22017/67 (E) ve 2018/272 (K) sayılı ilamı ile TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında; katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, mahallinde incelenmesi mümkün görülmüştür.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2019 gün ve 2018/2186 esas, 2019/370 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, suç vasfına, meşru müdafaaya, haksız tahrik indiriminin yetersiz

olduğuna, katılanlar vekilinin; eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenleri bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, CMK.nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ceza miktarı ve sanığın tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 29/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/106, Karar No: 2007/102, Tarih: 07.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-106 E., 2007/102 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-106 E., 2007/102 K.**

**- BORÇLUNUN TEMERRÜDÜ

- MUACCEL HALE GELMİŞ BORÇ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 103 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması, tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 2.İcra Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.4.2006 gün ve 2005/1166-2006/626 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 8.6.2006 gün ve 2006/4533-6591 sayılı ilamı ile,(...Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi sırasında düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden tahliye isteminin reddine karar verilmiş karar tahliye yönünden davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.05.2005 başlangıç tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında bir anlaşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 2.maddesinde " herhangi bir ayın kirası ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar bütün kiraların muaccel olacağı" kararlaştırılmıştır. Bu koşul geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmenin 1.sayfasında kira paralarının ödenmesi bölümünde kiranın her ayın 20'sinde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Buna göre Mayıs ayı kirası ayın 20'sinde ödenmelidir. Davalı savunmasında sözleşmenin varlığını kabul etmekle birlikte kira parasının kiranın işledikten sonra ödenmesi hususunda, sözlü olarak anlaştıklarını savunmuş ise de uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Buna göre; Mayıs 2005 kirasının sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi nedeniyle muacceliyet koşulu gerçekleşmiş, muaccel olan aylara ait kiraların verilen sürede ödenmemesi sebebiyle de temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Bu durumda mahkemece temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde her bir ayın kira parasının ait olduğu ayın 20'sinde peşin ödeneceğinin, herhangi bir ayın kira parası zamanında ödenmediği takdirde, dönem sonuna kadar geçecek diğer aylara ait kira paralarının da muaccel hale geleceğinin açıkça belirtilmiş olmasına, tacir olan davalı/borçlu kiracının 2005 yılı Mayıs ayı kira parasını 20.05.2005 tarihinde ödemediğinin çekişmesiz bulunmasına; bu durumda, sözleşmedeki muacceliyet hükmü gereğince, dönem sonuna kadarki tüm ayların kira paralarının muacceliyet kazanmış ve takip talepnamesinde, 2005 yılı Mayıs ayı kirasıyla birlikte, muaccel hale gelen kira paralarının da ödenmesinin istenilmiş olmasına; ödeme emrinde verilen 30 günlük yasal süre içerisinde salt anılan aya ait kira parasını ödemesinin davalıyı temerrüde düşmekten kurtarmaya yeterli bulunmamasına, muacceliyet kazanan kira paralarını söz konusu yasal süre içerisinde ödememesi nedeniyle temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulünde zorunluluk bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 7.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15919, Karar No: 2019/2077, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15919 E.  ,  2019/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5785, Karar No: 2022/10015, Tarih: 15.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5785 E.  ,  2022/10015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanunun 13/4, TCK’nın 62/1, 52, 53. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kuyucak Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2012 tarihli ve 2010/26 esas, 2012/16 karar sayılı kararının 03/05/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 26/02/2015 tarihinde TCK'nın 179/3-2 maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/175 esas 2015/414 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 04/09/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2022 tarihli ve 2021/410 Esas, 2022/113 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay günü ... Yaylasında şüpheli 20 AK 398 plakalı ... olduğu ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, aracın yanında olan sanık ...’in kaçmaya başladığı, geldiği yerde kılıfı içerisinde 1 adet dedektör bulunduğu, aracın yanındaki diğer şahısların, temyiz dışı, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar .. oldukları, şahısların oturdukları yerin 15 m güneyinde kayalıkların altında 1 adet kürek, araçta yapılan aramada 2 adet bakır ..., 1 adet kazma ele geçirildiği, kazma, kürek ve dedektör bulunması nedeniyle etrafta araştırma yapıldığı, şahısların bulunduğu yere 800 m mesafede 3 ayrı kazı noktası tespit edildiği, çukurlardan 1 tanesinin yeni kazıldığı, 1.2 m derinliğinde, 1.9x 2.2 m çapında olduğu, nemli halde olduğu hususlarının tespit edildiği dosya kapsamında, sanığın 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alanda kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediği anlaşılmakla,

Tayin olunan 2 yıl hapis cezasından, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay hapis yerine, uygulama hatası yapılarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile netice cezanın 11 ay 20 gün şeklinde eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tayin olunan 2 yıl hapis cezasından, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay hapis yerine, uygulama hatası yapılarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile netice cezanın 11 ay 20 gün şeklinde eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 15/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.