muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9210, Karar No: 2016/7871, Tarih: 04.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9210 E.  ,  2016/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat kararına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 13/10/2012 tarih, 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler değerlendirildiğinde; Yüksek Mahkemece “mülkiyet hakkı ihlali” iddiasının kabul edilmediği, ancak, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan “belirlilik ilkesi” ne göre, kişilerin maliki bulundukları taşınmazların korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu ya da sit alanı içerisinde kaldığını öğrenmeleri gerektiği hususunun vurgulandığı, iptal hükmündeki gerekçeler doğrultusunda, 2863 sayılı Kanunun “tespit ve tescil” başlıklı 7. maddesinin 6498 sayılı Kanun ile değiştirildiği, buna göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilmesi; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulması gerektiği; belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılacağı; 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin amacının ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, 02.11.1988 tarihinde sit alanı olduğu kabul edilen ve İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 16.10.1996 tarih, 6168 sayılı kararıyla belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan ve tapu kaydında sanık ... adına kayıtlı olan Denizli ili, Pamukkale ilçesi, Gözler köyü, 1017 sayılı arazide, sanıklar ... ve eşi ... tarafından iş makinesi ile izinsiz zemin düzelte işlerinin yaptırıldığı ihbarı üzerine, olay yerine giden Denizli Müze Müdürlüğü görevlilerince, iş makinesi ile kayalık kısımda çalışarak zemin düzeltme işinin yapıldığının tespit edildiği, sanıklar verdikleri 19.12.2013 tarihli ifadelerinde, davaya konu eylemi Ağustos ayı içerisinde yaptırdıklarını, ancak bu yerin sit alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri, bu tespit üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar yapılan yargılama neticesinde, bölgenin sit alanı ilan edildiğini bilmediklerini beyan eden sanıkların suç kastıyla hareket etmedikleri gerekçesi gösterilerek, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine karar verilmiş ise de;

Davaya konu yer tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmayıp, 1. derece arkeolojik sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığı, bu nedenle somut olayda sit alanı kabulü kararının ilgililerine tebliği zorunluluğundan bahsedilemeyeceği, sanıkların bu yerin sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığını bildiklerinin kabul edilebilmesi için taşınmazın tapu kaydında koruma kararına ilişkin şerhin bulunmasının, şerh de yoksa koruma kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının yeterli olduğu, bölgenin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak kabul edildiği kararın mahallinde ilgili belediye tarafından 06.12.1988 tarihinde mutat vasıtalarla duyurusunun yapıldığı ve buna dair tutanakların dosya kapsamında bulunduğu, böylece izinsiz uygulamanın yapıldığı yerin sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer aldığının sanıklar tarafından bilindiğinin kabul edilmesi gerektiği ve mahkemece sanıklar hakkında kurulan beraat kararı gerekçesinin yerinde olmadığı, olay yerinde inceleme yapan Müze Müdürlüğü görevlilerinin raporu ve olay yeri fotoğraflarından anlaşılacağı üzere, 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan arazide iş makinesi marifetiyle kayaların kırılarak zemin düzleştirilmesi çalışmasının fiziki müdahale niteliğinde olduğu ve yapılan bu uygulama için ilgili Koruma Kurulu'ndan alınmış bir iznin bulunmadığı anlaşıldığından, olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle keşfin yapılarak, davaya konu yerin sit alanı içerisinde bulunup bulunmadığının tereddütsüz bir şekilde belirlenmesi, yine sanıklar ile olay hakkında bilgi sahibi olduğu tespit edilebilen tanıkların dinlenmesi suretiyle, davaya konu eylemlerin her iki sanık tarafından yaptırılıp yaptırılmadığının tespit ettirilmesi, böylece sorumluluğu belirlenecek sanık veya sanıkların eylemlerine uyan 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4951, Karar No: 2018/684, Tarih: 08.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4951 E.  ,  2018/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAİRESİ: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli, 2015/203-2015/435 sayılı kararına karşı, davacı tarafından 13/11/2015 tarihli dilekçesi ile adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 sayılı kararı ile davacının adli yardım talebinin reddine, temyiz harcının tamamlanması için dosyanın geri çevrilmesine hükmedildiğinden mahkemesince, temyiz talebinde bulunan davacıya "eksik yatırılan temyiz harcı ve yargılama giderlerinin tamamlanması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına" dair muhtıra 02/08/2017 tarihinde tebliğ edilmiş, adı geçen davalı 12/08/2017 tarihli dilekçesiyle adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz etmiştir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 karar sayılı ilamıyla "... adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ...'' gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalıya 02/08/2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından 12/08/2017 tarihli dilekçe ile itirazının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.Davacının talebi, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 karar sayılı adli yardım talebinin reddi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.6100 sayılı HMK 334. maddesi kapsamında, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 günlü kararın kaldırılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığından bu karara yapılan itirazın KESİN OLARAK REDDİNE 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4324, Karar No: 2023/4083, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4324 E.  ,  2023/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4638 E., 2022/4412 K.

DAVA TARİHİ : 15.03.2021

KARAR : Davalı vekililin istinaf başvurusunun miktardan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 39. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2022/445 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlıkla dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7,10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, gece çalışması ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, gece çalışması ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; konuya ilişkin yerleşik içtihatlara göre kadroya geçiş aşamasında işveren ile imzalanan ... sözleşmesinde, asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmemiş ise fark alacakların talep edilemeyeceği, kadroya geçiş aşamasında işveren ile imzalanan ... sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin açıkça öngörülmesi hâlinde fark alacakların talep edilebileceği, somut uyuşmazlıkta taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 inci maddesinde ücret ve ödeme şeklinin düzenlenmiş olduğu ve düzenlemede işçinin aylık brüt ücretinin asgari ücretin artış oranına ilişkin bir belirleme olmadığı, bu durumda davacının ücreti asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediğinden davacının ücret farkı, ikramiye farkı ile ilave tediye farkı alacaklarını talep edemeyeceği, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti alacaklarının mevcut ücrete göre eksik ödendiği, eksik ödenen bu ücretlerin ödendiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, dolayısıyla davacınınfazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti alacaklarına hak kazandığı, aldırılan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışma ücreti taleplerinin kabulüne; ücret farkı, ikramiye farkı ile ilave tediye farkı alacağı taleplerinin ise reddi yönünde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğunu, davacının ücretinin kadroya geçirilmeden önce asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden belirlendiğini ve ayrıca hesaplamaların hatalı yapıldığını, fazla ödemelerin sadece ilgili aydan mahsubu gerektiğini, davacı işçinin pandemi sürecinde 10 ve 14 günlük periyotlar hâlinde kapalı sistem çalıştığını, buna rağmen hak kazanılan alacaklarının ödenmediğini, ücret farkı alacağının var olup olmadığının incelenmesinden bağımsız olarak davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ile gece zammı alacakları ve bu alacaklara ilişkin olarak davalı tarafından yapılan ödemelerin karşılaştırılarak aradaki farkın ödenmesi yönündeki taleplerinin karşılanmadığını, hükmün eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının ücreti ve ücrete bağlı sair işçilik alacaklarının mevzuat hükümlerine uygun olarak belirlenip kendisine ödendiğini, İlk Derece Mahkemesince sadece imzalı puantaj kayıtlarına göre belli dönemlerde ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti oluştuğu hususu belirtildiği ni, ancak hüküm altına alınan ve tespit olunan bu alacakların ne şekilde ve nasıl oluştuğuna yönelik açıklamalarda bulunulmadan gerekçesiz olarak karar verildiğini, kabul edilen faiz tür ve oranlarına ve faiz başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini, hakkaniyet indirimi yapılmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin davalıya ait Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezinde 01.04.2018 tarihine kadar alt işveren işçisi olarak çalışmaktayken 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrolarına geçirildiği, davalı işveren ile imzaladığı 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli ... sözleşmenin ücrete ilişkin 4 üncü maddesinde ücretin açıkça belli bir yüzdelik oran dâhilinde arttırılmasına yönelik hüküm bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmeye göre belli bir oran kararlaştırılmamış olması nedeniyle talep tarihinden itibaren ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen ücrete 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerindeki artışların yapıldığı, bu nedenle davacının eksik ücret ödenmesinden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunmadığı; Yargıtayın konuya ilişkin yerleşik içtihatlarına göre bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerektiği, bu durumda 24 saat çalışılan günler yönünden, haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edilip bunun 11 saati aşan 3 saatinin fazla çalışma olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çalışma düzeni Kurum iç yazışmaları ve vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olup 24 saat çalışılan günler yönünden fiili çalışmanın 14 saat olduğu kabul edilerek 11 saati aşan 3 saat fazla çalışma yönünden hesaplama yapılmış olmakla, vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olan çalışma düzeni kapsamında hesaplanan işçilik alacaklarının Yargıtay içtihatlarına ve dosya kapsamına göre davacı istinaf nedenleri dikkate alındığında yerinde olduğu, davalı istinafı yönünden İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan miktarın istinaf kesinlik sırının altında kaldığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar yönünden kesinlik nedeniyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelere ilaveten ücret farkından kaynaklanan fark alacaklar reddedilse bile talep edilen diğer alacakların işyeri belgelerine göre ayrı hesaplama gerektirdiğini, günlük 11 saati ve gece 7,5 saati aşan çalışmalar ile yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların ödenmesi gerektiğini, gece zammı yönünden öncelikle davacının saatlik ücretinin hesaplanması gerektiğini, daha sonra günlük 24 saatlik çalışmalarda 00.00-....00 saatleri arasına denk gelen 10 saatlik ücretinin hesaplanması ve bu 10 saatlik toplam ücretin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, eğer davacının vardiyası 22.00'de saatinde sona eriyorsa, 20.00-22.00 arası 2 saatlik ücretinin %10'unun gece zammı olarak hesaplanması gerektiğini, yani toplu ... sözleşmesi hükmü gereği davacıya 20.00-....00 saatleri arasındaki çalışması karşılığı ücretlerinin %10 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ile gece zammı ücreti alacaklarının hesaplanması konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11073, Karar No: 2022/20995, Tarih: 15.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11073 E.  ,  2022/20995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/01/2015 tarih ve 2014/9404 soruşturma numaralı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, katılanın tanıklar ... ve ...ün çağrılıp dinlenmeden eksik soruşturma yapıldığına yönelik 13.01.2015 tarihli itiraz dilekçesini sunması üzerine, Fethiye Sulh Ceza Mahkemesince yapılan değerlendirme sonunda, 05/03/2015 tarih ve 2015/308 Değişik İş sayılı kararı ile katılanın itiraz dilekçesinde bahsettiği tanıklardan 15/09/2014 tarihli ifadesinde bahsetmediği gözetilerek itirazının reddine dair karar verildiği, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca ilgili karara rağmen, katılanın dilekçesinde belirttiği tanıkların temini ile beyanlarının alındığı ve 25/05/2015 tarihli tutanak ile belirtildiği şekliyle, her ne kadar sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosyada yeni delil ortaya çıkmış olması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınmasına karar verilerek sanık hakkında iddianame düzenlendiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 173/6. madde ve fıkrası uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren merciin bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğunun ve yine aynı Kanunun 223/8. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da, şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; öncelikle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilmesi, sonrasında ise daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair itirazı karara bağlayan merciin, yeniden kamu davası açılabilmesi konusundaki kararının beklenilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık yönünden usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığı halde yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1520, Karar No: 2015/5269, Tarih: 22.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1520 E.  ,  2015/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. ile davalı U.. S.. arasındaki davadan dolayı Eskişehir 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.11.2013 gün ve 2012/57-2013/659 sayılı hükmü onayan Dairemizin 15.12.2014 gün ve 2014/1540-2014/7276 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezasının harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.