muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/818, Karar No: 2025/1783, Tarih: 07.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/818 E.  ,  2025/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2358 E., 2024/1740 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1977/1134 E., 1978/1097 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; İzmir ili, Güzelbahçe ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1782 parsel sayılı taşınmazın Tapulama Mahkemesince verilen görevsizlik kararı neticesinde 15240 m² yüz ölçümlü olarak davalı ... adına tescil edildiğini, anılan yargılamada yapılan keşif sırasında parselin bir kısmının orman sayılan yerde kaldığının, 194 m²’lik kısmının ise dere yatağı niteliğinde olduğunun belirlendiğini, dere olarak belirlenen kısmın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki özel mülkiyet konusu olmayacak yerlerden olduğunu ileri sürerek 1782 parselin olan tapu kaydının iptali ile 194 m²’lik dere yatağının tespit dışı bırakılarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... mirasçısı ..., davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 1782 parselde kayıtlı 15240 m²'lik taşınmazın dere yatağı niteliğinde olan 194 m²'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve tespit dışı bırakılarak Hazine adına tesciline karar verilmiş; davacı vekili 25.07.2023 tarihli dilekçesi ile karara ekli krokideki ebatlara göre yapılan hesaplamada tespit harici bırakılan kısmın 295.76 m2 olduğunu, kararın infazının yapılabilmesi için hükümdeki yüz ölçümünün 295,76 m² olarak düzeltilmesi gerektiğini belirtip (eski 1782) yeni 2120 ada 23 parselin yüzey alanına ilişkin kısmının bu şekilde tavzihen düzeltilmesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli ek kararı ile 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinin 2. fıkrasındaki "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü gereğince davacı vekilinin talebinin tavzih yoluyla yerine getirilemeyeceği, ancak yeni bir davaya konu edilebileceği gerekçesi ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; HMK'nın 305/2. maddesi gereğince hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği açıkça hükme bağlandığından, Mahkemece verilen 04.03.2024 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; mahkeme kararının infazının yapılabilmesi için yeni hesaplanan yüz ölçümüne göre tavzih kararı alınması gerektiğini belirterek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1977/1134 Esas, 1978/1097 Karar sayılı kararı ile İzmir ili, Güzelbahçe ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 15240 m2 yüz ölçümlü 1782 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı niteliğinde olan 194 m²'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve anılan kısmın tespit dışı bırakılarak Hazine adına tesciline karar verildiği, 1782 parselin 26.12.1980 tarihinde davalı tarafından dava dışı ...’e devredildiği, 22.10.2021 tarihli 22/a çalışması ile taşınmazın 2120 ada 23 parsel olduğu ve yüz ölçümünün değiştiği, aynı tarihte ... mirasçılarına intikal ettiği ve halen dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4878, Karar No: 2023/6962, Tarih: 30.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4878 E.  ,  2023/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/456 E., 2023/637 K.

DAVA TARİHİ : 01.09.2022

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/210 E., 2022/383 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili,...ilçesi,...mahallesi, 294 ada 56 parsel numaralı tarla vasıflı taşınmazın tamamının davalı adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın 2.777,84 m2'ye denk gelen kısmının davacıya ait olduğunu, davalının taşınmazın davacıya ait kısmının devir talebini kabul etmediğini, üzerine düşen edimi ifadan haksız olarak kaçındığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davacı hissesine düşen kısmı yönünden tapu kaydının iptali ile davacı adına hissesi oranında tapuya tesciline karar verilmesini talep talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2022/210 E., 2022/383 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazda mevcut bir payın satışının değil tam hisse olarak malik olunan bir taşınmazın hisseli veya ifraz edilerek tapusunun tescilinin dava edildiği, davacının talebinin 5403 sayılı Kanun'a göre mümkün olmadığı, davalının davayı kabul etmesinin de sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı tarafından davanın kabul edildiğini, taşınmazın fiilen bölünmeyeceğini, söz konusu alanda tarafların el birliği hükümlerine göre malik olacaklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı tarafından davanın kabul edildiğini, taşınmazın fiilen bölünmeyeceğini, söz konusu alanda tarafların el birliği hükümlerine göre malik olacaklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 28.04.2001 tarihinde kesinleşmesine rağmen davanın 01.09.2022 tarihinde açıldığı, hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan bir davanın dinlenilme olanağı bulunmadığı, davada işin esasının incelenmesi mümkün olmadığı için davalı tarafın kabul beyanının dikkate alınıp değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, işin esasına girilse bile Mahkemenin gerekçesinde de ifade ettiği üzere davaya konu taşınmazın 5403 sayılı Kanun gereği ifrazı ve hisselendirilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili tarafından, istinaf sebepleri tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istenilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5403 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. ... ili,...ilçesi,...mahallesi, 294 ada 56 parsel sayılı tarla vasıflı 5.882,41 m2 yüzölçümlü taşınmazın davalı adına kayıt ve tescil edildiği, davacı tarafından tarla vasıflı taşınmazın 2.777,84 m2'sinin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesinin dava edildiği, sonuç olarak paydaş olma isteğinde bulunduğu, davalı ... tarafından verilen 09.09.2022 tarihli dilekçenin incelenmesinde, davanın kabulüne karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

3. Bilindiği üzere; 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla bazı düzenlemeler yapılmıştır.

3. Bilindiği üzere; 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla bazı düzenlemeler yapılmıştır.

Anılan Kanunun “Tarım Arazilerinin Sınıflandırılması, Asgari Tarımsal Arazi Büyüklüklerinin Belirlenmesi” başlıklı 8'inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında; "Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..." hükmü düzenlenmiştir.

Kanun'un 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.

5403 sayılı Kanun'un "Yeter Gelirli Tarımsal Arazi Büyüklüğü" başlıklı 8/A maddesinde ise; "İl ve ilçelerin yeter gelirli tarımsal arazi büyüklükleri bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenmiştir. Tarımsal araziler bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifraz edilemez, bölünemez..." hükmüne yer verilmiştir.

4. Her ne kadar kamu düzenine aykırı olmamak koşuluyla kabul beyanı hak düşürücü süreden önce gelir ise de; 5403 sayılı Kanun niteliği gereği kamu düzenini ilgilendirdiğinden kabul beyanının önüne geçmektedir. Kabul nedeniyle 5403 sayılı Kanun'a aykırı hüküm kurulamayacağına göre davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi doğrudur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken onama harcı peşin alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14717, Karar No: 2023/2623, Tarih: 02.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14717 E.  ,  2023/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli ve 2011/277 Esas, 2014/208 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli ve 2011/277 Esas, 2014/208 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2021/21929 Esas, 2021/7994 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mağdurenin aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, iddia edilen eylem gerçekleştikten yaklaşık üç hafta sonra adli makamlara bildirimde bulunulması şeklindeki olayın intikal tarzı ve zamanı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin çocuk izlem merkezinde başından geçenleri samimiyetle anlattığı, dosyada yaşadığı olaydan ruhsal olarak etkilendiğine dair raporlar bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin çocuk izlem merkezinde başından geçenleri samimiyetle anlattığı, dosyada yaşadığı olaydan ruhsal olarak etkilendiğine dair raporlar bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği, mağdurenin şikayeti dile getirme süresinin makul olduğu, iftira atması için herhangi bir sebep bulunmadığı, beyanlarının samimi ve istikrarlı olduğu, başından geçenleri üçüncü kişilere de aktardığı, adli tıp raporuna göre ruh sağlığının bozulduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin Atatürk Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde koruma kararıyla kaldıkları, her ikisinin de yurtta kalan ve mental reterdasyonu bulunan bir başka mağdureye cinsel istismarda bulunmak suçundan tutuklanarak cezaevine girdikleri, cezaevinden çıktıktan sonra 2011 yılı Ağustos ayı sonlarında yurttaki odada yalnız bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun mağdureden kendisini boşaltmasını istediği, mağdurenin önce kabul etmediği, suça sürüklenen çocuğun Yonca'ya dövdüreceği yönündeki tehdidi üzerine korkarak kabul etmek zorunda kaldığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun parmağını mağdurenin vajinasına sokarak 10 dakika kadar parmağını ileri geri hareket ettirerek organ sokmak suretiyle istismar ettiği iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

Mağdurenin aşamalarda başka deliller ile desteklenmeyen soyut beyanları, iddia edilen eylem gerçekleştikten yaklaşık üç hafta sonra adli makamlara bildirimde bulunulması, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin daha önce başka bir mağdureye karşı gerçekleştirdikleri cinsel istismar eylemi nedeniyle cezalandırılmış olmaları hususları da göz önünde bulundurulduğunda suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalarda değişiklik gösteren soyut beyanları dışında her türlü kuşkudan uzak kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığından Mahkemece beraatine karar verilmiştir.

Deliller; Suça sürüklenen çocuğa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, suça sürüklenen çocuk savunması, mağdure ve şikayetçinin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımı, adli raporlar ve kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7684, Karar No: 2014/12458, Tarih: 23.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7684 E.  ,  2014/12458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2011/44-2013/1

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş davalı I.. S.. AŞ vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.09.2014 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın davacı idaresinde bulunan araca çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak ıslah dilekçesi ile 26.881,64 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatı davalı sigorta şirketinden temerrüt tarihi olan 19.06.2007 tarihi, diğer davalılardan ise olay tarihi olan 15.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ile birliktedavalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı sigorta şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ve avans faizi ile sınırlı sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen dosyada ise bilirkişi raporu ile belirlenen maddi tazminat ve tedavi gideri olan 9.205,46 TL. tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, ek davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili kusur oranını ve talep edilen tazminatı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl dava yönünden, 26.881,64 TL. maddi tazminat, 250 TL. tedavi giderinin davalılardan 8.000 TL. manevi tazminatın davalılar N.. S.. ve S.. K..’den tahsiline, Birleştirilen dosyada ise 5.171,71 TL. maddi, 3.783,75 TL. tedavi giderinin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar N.. S.., S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar N.. S..,S.. K.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle iş gücü kaybı, tedavi gideri ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davacının yaralanması nedeniyle talep ettiği tedavi giderleri yönünden, davacının tedavi gördüğü 19 Mayıs Üniversitesi hastanesinden alınan fatura esas alınmak suretiyle doktor bilirkişiden rapor alınmış, davacının tedavi giderlerinin rapor tarihi itibari ile 4.033,00 TL. Olduğu bildirilmiş, mahkemece rapor esas alınmak suretiyle tedavi giderleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.