muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/271, Karar No: 2023/145, Tarih: 08.03.2023

.00-23.00 sıralarında katılanın evine giderek ilişkiye girdiklerini, katılanın evinin ... Caddesinde olduğunu, evin numarasını bilmediğini, giriş katında tek odalı bir ev olduğunu, girişte mutfak olduğunu, bekâr evi gibi olduğunu, odada çekyat, kanepe ve iki parça koltuk bulunduğunu, açık olan kanepede soyunarak katılanla rızasıyla ilişkiye girdiklerini, daha önce de birliktelik yaşadıklarını, yanında işe girdiği günden beri de bir çok kez ilişkiye girdiklerini, son gece evine arabasıyla birlikte gittiklerini, katılanın üzerinde sarı renkli mont olduğunu, altında fistan diye tabir edilen etekle üstü bütün bir elbise olduğunu, rengini hatırlamadığını, katılanın daha önce iş yerinde aynaları kırıp jiletle bileklerini kestiğini, sağlık merkezine istemediği için götürmediğini, geçmişte uzun süre beraber olduklarını, 6 sene görüşmediklerini, katılana acıdığı için iş verdiğini, ilişkilerinin karı koca gibi devam ettiğini, evli olduğu için ilişkiyi yürütmekte zorlandığını, son gece katılandan ayrılmak istediğini söylediğini, katılanın kendisine tepki göstererek başına bela açacağını söylediğini, son defa ilişkiye girdiklerinde prezervatif kullanmadığını, katılanın kendisini herhangi bir şeyle silmiş olabileceğini, meni izi kalabileceğini, suçlamaları kabul etmediğini, Mahkemede; katılanı 10 yıldır tanıdığını, katılanla uzun süre arkadaşlık yaptığını, katılanın evine sürekli gidip geldiğini, katılanla bir çok kez cinsel ilişkiye girdiğini, son olarak olay gününden bir gün önce katılanın evine gittiğini, katılanla rızayla ilişkiye girdiğini, katılana artık barda çalıştırmayacağını söylemesi üzerine tartıştıklarını, katılanın "Bunu senin yanına bırakmayacağım." dediğini, daha sonra kendisi hakkında şikâyetçi olduğunu öğrendiğini, suçlamayı kabul etmediğini, katılanın patronu ve iş yerinin sahibi olmadığını, katılanla gönül bağı olduğunu, böyle bir olayın saat 04.00'te kapanan bekçisi bulunan bir yerde gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, aslında katılana yardımcı olduğunu savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Katılanın beyanlarına göre; sanığı 19 yaşından beri tanıdığı, sanığın daha önceleri katılana karşı ilgi duyup olaydan 8-9 yıl önce de evlenme teklif ettiği, katılanın bu teklifi kabul etmediği, sanığın katılanı o tarihten sonra rahatsız etmediği, aradan yıllar geçtikten sonra tesadüfen karşılaştıkları, sanığın katılana gayrî resmi olarak ortak olduğu ... isimli barda çalışmayı teklif ettiği, katılanın iş teklifini kabul ederek 15.10.2009 tarihinden itibaren bu iş yerinde konsomatris olarak çalışmaya başladığı, sanığın işe başlayan katılana sürekli "Seni kimseye yar etmem, vururum, öldürürüm." şeklinde sözler söyleyerek rahatsız ettiği, katılanın 27.09.2010 tarihinde saat 19.00 sıralarında iş yerine gittiğinde sanığın da iş yerinde bulunduğu, saat 05.00 sıralarında sanığın iş yeri çalışanlarının yanında katılana "Seninle birlikte olacağım. ... Dağının eteğini sana göstereceğim. Senin kaçarın yok. Benimle birlikte olacaksın. Seni sinkaf edeceğim." gibi sözler söylediği, daha sonra iş yerinde bulunan çalışanları dışarı çıkarıp kapıyı kilitlediği, katılanın iş yerinde sanıkla yalnız kaldığı, sanığın katılanın oturduğu masaya giderek katılanı zorla öpmeye çalıştığı, katılanın istemediğini, bu işin olmayacağını anlatmaya çalıştığı, sanığın sürekli katılanın vücudunu ellediği, üzerindeki elbiseyi çıkartmaya çalıştığı ancak elbisenin katılanın belinde kaldığı, alt ve üst kısmını tamamen çıkartıp üzerine abandığı, katılanın altında külot olduğu için bir şey yapamadığı, katılanın sanığa direndiği, sanığın bir anda katılanın elbisesine boşaldığı, katılanın fırsat bulup mutfaktan bıçak alarak kendisini bıçaklamaya çalıştığı, sanığın elinden bıçağı aldığı, sanığın katılanın vücudunun çeşitli yerlerini ısırdığı, katılanın sanığı yatıştırmaya çalıştığı, sanığın katılana "Benimle birlikte olacaksın. Benden çocuğun olacak. Seni hiçbir yere salmıyorum. Seni kimseye yar etmem. Beni seveceksin. Yoksa seni öldürürüm." diyerek tehdit ettiği, katılanın sanıktan kurtulmak için teklifini kabul ettiğini söylediği, sanığın saat 08.00 sıralarında katılanı iş yerinden çıkarıp evine bırakırken katılana "Seninle güzel birlikte olalım. Yoksa kötü olur." dediği, tanık ...'in beyanına göre; evinde olan katılanın saat 15.30 sıralarında kardeşi tanık ..

. Benden çocuğun olacak. Seni hiçbir yere salmıyorum. Seni kimseye yar etmem. Beni seveceksin. Yoksa seni öldürürüm." diyerek tehdit ettiği, katılanın sanıktan kurtulmak için teklifini kabul ettiğini söylediği, sanığın saat 08.00 sıralarında katılanı iş yerinden çıkarıp evine bırakırken katılana "Seninle güzel birlikte olalım. Yoksa kötü olur." dediği, tanık ...'in beyanına göre; evinde olan katılanın saat 15.30 sıralarında kardeşi tanık ...’i arayarak ağlar vaziyette kendisini eve çağırdığı, tanığın katılanı darp edilmiş hâlde ve üstü başı dağınık vaziyette gördüğü, katılana ne olduğunu sorduğunda katılanın patronunun kendisine saldırdığını, sabaha kadar kilitli tuttuğunu söylediği, katılanın tanıkla birlikte aynı gün savcılığa giderek şikâyetçi olduğu, katılanın olay sırasında giydiği elbiseyi kolluk görevlilerine teslim ettiği, yapılan muayenesinde; alt ve üst dudakta ödem, çene sağ yanda 2x1 cm’lik ekimoz, sağ infraskapuler bölgede ve sol omuz posteriorda 3x2 cm'lik üzerinde abrazyonlar bulunan halkavi ekimozlar, sol kol orta medial bölümde yaygın ekimoz, boyun sağ yanda 1x0,5 cm'lik ekimoz, sol femur 1/3 orta ön bölüm çevresinde ekimoz olan 4-5 mm'lik kesici delici alet yarası, sağ uyluk ön yüzde 3 cm'lik ve 0,5 cm'lik yüzeysel kesiler, sol ön kol iç yüzde kurutlu temaruz kesitleri bulunduğu, katılandaki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, katılana ait elbise üzerinde bulunan meni ve kan lekelerine ait genotip özelliklerin sanığın genotip özellikleriyle uyumlu olduğu, katılanın olay sebebiyle ruh sağlığının etkilendiğinin ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının tespit edildiği, tanık olarak dinlenen iş yeri çalışanlarının katılanın iddialarının gerçek olmadığını, iddia edilen olaylara şahit olmadıklarını, katılanın ruh sağlığının bozuk olduğunu, ilaç kullanıp aşırı alkol aldığını beyan ettikleri, sanığın ise katılanla dost hayatı yaşadığını, olaydan bir gün önce katılanla cinsel ilişkiye girdiklerini, katılandan ayrılmak istediğini ve onu iş yerinde çalıştırmak istemediğini söylediği için tartıştıklarını, katılanın "Beni terk edersen sana yapacağımı bilirim. Bunu senin yanına bırakmayacağım." şeklinde sözlerle kendisini tehdit ettiğini, menisinin ilişkiye girdikleri gün elbiseye bulaşmış olabileceğini, olay günü iş yerinden saat 05.00 sıralarında tüm çalışanlarla birlikte ayrıldığını, iddia edilen olayların yaşanmadığını savunduğu anlaşılan olayda;

Olayın gerçekleştiği iddia edilen ... Bar isimli iş yerinde katılanla birlikte çalışan bir kısım tanığın sanık savunmalarıyla da örtüşecek şekilde sanık ve katılanın ilişki yaşadıklarını, katılanın sanığa "Karını bırakıp beni alacaksın, ben sana iki çocuk vereceğim." şeklinde sözler söylediğini, sabaha kadar iş yerinde bulunan tanıkların tamamının ise iş yerinin saat 05.00 sıralarında kapandığını, katılan ve sanığın da tüm çalışanlarla birlikte iş yerinden ayrıldıklarını, iş yerinde sadece komi ve gece bekçisinin kaldığını, katılanın iddia ettiği olayın yaşanmadığını beyan ederek katılanın iddialarını doğrulamamaları, soruşturma evresinde tanık olduğu ileri sürülmeyip kovuşturma evresinde tanık olarak dinlenilen katılanın kardeşi ...'in olay anına ilişkin tanıklığı bulunmayıp katılandan duyduklarını aktarması, sanığın ilişki yaşadığı katılandan ayrılmak istemesi sebebiyle katılanın başına bela olacağını söylediğini ve kendisine iftira attığını, katılan tarafından delil olarak sunulan ve beyana göre ilişki sırasında giyilen elbise üzerindeki meni lekelerinin olaydan bir gün önce katılanla girdiği ilişki sırasında bulaşmış olabileceğini beyan ederek tüm aşamalarda suçlamaları inkar etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılanın tanık anlatımları ve somut delillerle desteklenmeyen soyut beyanı dışında sanığın katılanın hürriyetini tahdit ederek cinsel saldırıya teşebbüs ettiğine ilişkin kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp katılanın iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığa atılı teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmadığı, ancak doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanan katılana karşı sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/850, Karar No: 2024/8607, Tarih: 03.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/850 E.  ,  2024/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1725 Esas, 2023/1368 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/27 E., 2021/217 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ambalaj, koli ve mukavva sektöründe Türkiye’nin önde gelen firmalarından biri olduğunu, müvekkili firmanın çanta tipi kutu için 29.05.2012 başvuru tarihli 2012 03721 tescil numaralı tasarımını tescil ettirdiğini ve tasarım korumasının halen devam ettiğini, davalı şirketin dava konusu tasarım başvurusunun tescil edilebilirlik şartlarını taşımadığını, müvekkilinin davaya mesnet tasarım tescili karşısında yeni ve ayırt edici olmadığını, dava konusu tasarım başvurusunun kötü niyetli olduğunu, davalının işbu davaya konu tasarım başvurusundan önce müvekkili tasarımının birebir kopyası niteliğindeki 2019 03375 sayılı tasarım başvurusunda bulunduğunu, YİDK kararının iptali talebiyle Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/23 E. sayılı dosyasının açıldığını, davalının kötü niyetle aynı ürüne aynı görsellere ilişkin birebir aynı tasarım için tekrar 2019/03604 sayılı başvuruyu yaptığını, bahsi geçen dosya ile iş bu davanın konusu olan tasarımın birebir aynı olduğundan, davaların bağlantılı olması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek görülmesini talep ettiklerini, müvekkili tasarımı ile davalı tasarımının materyali, geometrik şekli, rengi, kulp şekli ve kulbun konumlandırılması, tasarımın yüzey ve yan yüzey formları, kıvrımları ve genel görünümlerinin aynı olduğunu, bilgilenmiş kullanıcı tarafından bile birbirinden ayırt edilebilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptali ile tescil edilmesi halinde 2019/03604 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum YİDK’nın diğer davalıya ait ve davaya konu 2019 03604/1 sıra numaralı tekli tasarımın genel izlenimi ile davacı tarafından itiraza mesnet gösterilen 2012 03721/1 sıra numaralı tasarımın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle farklı olduğunu, dolayısıyla başvurunun itiraza mesnet tasarıma nazaran yeni ve ayırt edici olduğunu ve bu nedenle diğer davalının tasarımının tescil işlemlerinin devamı gerektiğine karar verdiğini, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kargo kutusunun genel hatlarıyla düşünüldüğünde, Avrupa Oluklu Mukavva Üreticileri Derneği ...’nun belirlemiş olduğu ve tüm üreticilerin kullanımına açık olan fefco759 kodlu ürün olduğunu, davacı şirketin bu ürüne yalnızca hiçbir yaratıcılık gerektirmeyen bir kulp ekleyerek endüstriyel tasarım patenti aldığını, müvekkili şirketin iş bu kargo kutusunu endüstriyel tasarım çalışmaları ile geliştirdiğini, kutunun her üç kenarından çıkan kilitlerin karşı kenarların içine girmek suretiyle kargo kutusunun taşıma esnasında açılmasını engelleyerek sağlamlığının arttırıldığını, kilitlerin karşı kenar içine yerleştirildikten sonra kutunun tek tarafından çıkarılan kulp ile kutunun diğer tarafına açılan boşluktan bu kulpun geçirilerek kilit sisteminin oluşturulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tasarım ürünlerinin seçenek özgürlüğü bağlamında içerdikleri teknik zorunluluklar da dikkate alındığında, davalı tasarımı ve mesnet tasarımı arasındaki benzerlik ve farklılıkların, davalı tasarımının yeni ve bilgilenmiş kullanıcı gözünde ayırt edicilik niteliğini sağlayan, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde, genel izlenim itibariyle, bu tasarımın itiraza mesnet 2019 03375-1 sayılı tasarımdan farklı bir tasarım olduğu, dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini öldüren önceki tarihli herhangi bir tasarım görseline rastlanmadığı, bu nedenle dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeni olduğunun belirlendiği, davaya konu tasarımın kötüniyetle başvuruya konu olduğunun söylenemeyeceği, zira karşılaştırılan tasarımların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde karışıklık oluşturmayacağının tespit edildiği, davalının önceki tarihli 2012 06039 sayılı çoklu tasarımının, davacının redde mesnet tasarımı nedeniyle iptal edilmesinin iş bu dava konusu tasarım başvurusu bakımından davalı şirketin kötüniyetli olduğu yönünde yorumlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, davalının dava konusu edilen tasarımının davacının itirazına mesnet tasarımı karşısında yeni ve bilgilenmiş kullanıcı gözünde ayırt edicilik niteliğini sağlayan farklı bir tasarım olduğu, diğer yandan dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini kaldıran önceki tarihli herhangi bir tasarım görseline rastlanmadığının belirlendiği, bu itibarla da dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeni olduğu, davaya konu tasarım başvurusunun kötüniyetle yapılmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımla ilgili Kurum kararının iptali ve tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

03.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9785, Karar No: 2010/2745, Tarih: 08.03.2010

13. Hukuk Dairesi 2009/9785 E., 2010/2745 K.

**13. Hukuk Dairesi 2009/9785 E., 2010/2745 K.**

**- VEKALET SÖZLEŞMESİ

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 60 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 66 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 101 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 126 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 392 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatmca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, G... köyü 136 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlarının satışı için 02.03.2001 tarihli vekaletname ile davalıyı vekil tayin ettiğini, vekilin uzun zaman geçmesine rağmen kendisine bilgi vermediğini, yaptığı araştırmada davalının 19.04.2001 tarihinde bu yerleri Mevlüt'e sattığını öğrendiğini, davalının satış bedelini kendisine ödemediğini, taşınmazların bedelinin tapuda gösterilen bedelden çok fazla olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.000.00 YTL'nin satış tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davacı, 08.09.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 35.210.07 YTL arttırmıştır.

Davalı, gerek asıl alacak için gerekse ıslah ile arttırılan kısım yönünden davanın zamanaşımına uğradığını, 15 parselin davacının kendisine olan borcu için satıldığını, 16 parseli kendisinin satmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ıslah talebi de değerlendirilerek 10.989.40 YTL'nin 19.04.2001 satış tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacının, G... Noterliğinde düzenlenen 02.03.2001 tarihli vekaletname ile münhasıran G... ilçesi, G... köyü, 35 pafta, 136 ada 15 parsel sayılı 459 m2 yüzölçümlü arsa ile 35 pafta, 136 ada 16 parsel sayılı 446 m2 yüzölçümlü 2 adet arsadaki hisselerinin satışı için davalıyı vekil tayin ettiği, davalının 14.04.2001 tarihinde her bir taşınmazı 1.000.000.000 TL olmak üzere toplam 2.000.000.000 TL'ye Mevlüt'e satıp, satış bedelini aldığı, ancak davacıya ödemediği dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi bu hususlar mahkemenin de kabulündedir.

Davacının satış bedelinin kendisine ödenmediği gerekçesiyle davalı vekil aleyhine 19.10.2007 tarihinde açtığı davada, davalı zamanaşımı definde bulunmuş, mahkemece, davacının satış işlemini 2007 yılında öğrendiği, dava tarihi itibariyle BK'nın 126. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle zamanaşımı defi reddedilmiştir.

Davacının satış bedelinin kendisine ödenmediği gerekçesiyle davalı vekil aleyhine 19.10.2007 tarihinde açtığı davada, davalı zamanaşımı definde bulunmuş, mahkemece, davacının satış işlemini 2007 yılında öğrendiği, dava tarihi itibariyle BK'nın 126. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle zamanaşımı defi reddedilmiştir.

BK'nın 126. maddesi gereğince vekalet sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda zamanaşımı süresi 5 yıldır, BK'nın 128. maddesi müruruzaman alacağın muaccel olduğu zamandan başlar. Alacağın muacceliyeti bir ihbar vukuuna tabi ise müruruzaman bu haberin verilebileceği günden itibaren cereyan eder" düzenlemesini getirmiştir. Bu yasal düzenlemenin açıklığı karşısında BK'nın 101. maddesi gereğince temerrüt için muaccel bir alacak ve ihtar gerekse de zamanaşımının başlaması için temerrüde düşürülmek zorunlu değildir. Borcun muaccel olması yeterlidir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan, borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 1999 Baskı, Cilt 2, sayfa 1081). Borcun ifası henüz istenemiyorsa muaccel bir borçtan söz edilemez. Borcun yerine getirilmesi vadeye bağlı değilse borcun doğması ile birlikte borç muaccel olur (BK 74).

Borçlar Kanunu, haksız fiilde ve sebepsiz zenginleşmede 10 yıllık ve 1 yıllık zamanaşımı süresini kabul etmiştir. Haksız fiilde 10 yıllık süre haksız fiilin vukubulmasıyla sebepsiz zenginleşmede hakkın doğduğu tarihte başlar. BK'nın 66. maddesi gereğince sebepsiz zenginleşmede 1 yıllık zamanaşımı süresinin başlaması için mutazarrır olan tarafın verdiğini, istirdada hakkı olduğuna ıttıla kesbetmesi gerekir. Haksız fiilde zamanaşımı düzenleyen BK'nın 60. maddesi gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin başlaması için mutazarrır olan tarafın zarar ve fiile ıttıla kesbetmesi gerekir. Oysa sözleşmeden doğan uyuşmaz-lıklarda zamanaşımının başlaması için BK 60 ve 66. maddelerindeki ilkelerden ayrılmış, zamanaşımının başlaması için muacceliyet yeterli görülmüş, alacaklının muacceliyetten haberdar olmasına dahi gerek görülmemiştir. Bilgi sahibi olup olmama zamanaşımının başlangıcı bakımından önem taşımaz (Turgut Uygur, Borçlar Kanunu 2. Cilt, 1990, sayfa 655).

Doktrinde de; Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler adlı eserinin 1273. sayfasında; zamanaşımının alacağın muaccel olduğu anda işlemeye başlayacağı, süresinin işlemeye başlaması için alacaklının alacağından haberdar olmasına veya haberdar olmak zorunda bulunması şart değildir. Ancak haksız fiil ve sebepsiz zenginleşme davalarında 1 yıllık zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması için davacının alacağından haberdar olması gerekir. Sözleşmeden doğan ifa taleplerinde zamanaşımı temerrüden gerçekleştiği anda değil, muacceliyetin gerçekleştiği anda işlemeye başlayacağını kabul etmiştir.