muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6643, Karar No: 2025/618, Tarih: 16.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6643 E.  ,  2025/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1864 E. 2021/2007 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazar ( Rize ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli, 2020/379 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli, 2021/1864 Esas, 2021/2007 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 52371 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.08.2022 tarih, 2022/13946 nolu ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, doğal sit alanına esaslı müdahalede bulunulduğuna, keşfe arkeolog ya da sanat tarihçi bilirkişi alınmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, 19/10/2020 tarihli inşaat bilirkişisi raporunun 2. sayfasında "Dava konusu yerin fiziki müdahalenin belli olmadığı, ancak dere yatagındaki su seviyesi taşkın dere suyu debisi yükselmesinden kaynaklı olarak iş makinesi ile kum ve çakıl alınan noktanın görüntü olarak 05/11/2019 tarihli tespit resimlerindeki görüntüye sahip olmadığı, suyun taşıma kuvveti ile malzeme alınan bölgenin tekrardan dolmuş olduğunun" belirtildiği, dolayısıyla dava konusu sit alanına yapılan müdahalenin sona erdiği ve müdahale yapılan alanın eski hale döndüğü anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verildiği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Olay günü dava konusu, III. derece doğal sit alanı içerisindeki Fırtına deresinden kum ve çakıl alındığı yönündeki ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, 3. Derece doğal sit alanında kalan Fırtına deresinden kum ve çakıl çıkartıldığının tespit edildiği, olay yeri tespit tutanağına ekli fotoğraflarda iş makinesi ile dere yatağından kum ve çakıl alınarak kamyonlara yüklendiğinin görüldüğü, kolluk ekipleri tarafından dava konusu yerin koordinatlarının ve yerinin tutanak altına alındığı, sanığın savunmasında; olay tarihinde dere ıslah çalışması yapmak için DSİ den ihale alıp işe başlayan ... Mücevherat Ltd. Şti'de şantiye sorumlusu olarak çalışmakta olduğunu, DSİ'nin Fırtına Deresinden malzeme alınması yönünde izin verdiğini, kolluk aşamasında dinlenilen kepçe operatörünün de beyanında; ... Mücevherat ve DSİ adına zemin iyileştirmesi için dolgu malzemesi çıkardıklarını, çıkartılan malzemelerin de Solaçari Deresinde kullanılacağını, çalışma izinleri olduğunu beyan ettiği, sanık tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerin incelenmesinde; 03.05.2019 tarihli DSİ 22. Bölge Müdürlüğünün Ardeşen İlçe Özel İdaresi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğüne hitaben düzenlenen "Fırtına deresi malzeme alımı hakkında" konulu, 21.11.2019 tarihli DSİ 22. Bölge Müdürlüğünün İl Özel İdaresi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğüne hitaben düzenlenen " Malzeme alımı hakkında " konulu, 07.02.2020 tarihli DSİ 22. Bölge Müdürlüğünün Ardeşen Kaymakamlığına hitaben gönderdiği "İzin ve onay işleri- Fırtına deresi malzeme alımı hakkında" konulu yazılarında "Rize Pazar Solaçari Deresi Taşkın Koruma" işi muhteviyatında yer alan imalatların duvar arkası dolguları ve zemin iyileştirme çalışmalarında kullanılmak üzere yüklenici firma olan ... Mücevherat şirketine ait plaka numaraları belirtilen araçlarla Fırtına Deresi üzerinden Pazar Solaçari Deresindeki çalışma alanına malzeme nakledileceğinin belirtildiği dosya kapsamında,

Her ne kadar dava konusu sit alanında malzeme alınan bölgenin tekrar dolmuş olduğu, bu nedenle sit alanına müdahalenin sona erdiği, müdahale yapılan alanın eski haline döndüğünden bahisle sanığın beraatine ilişkin hüküm tesis edilmiş ise de; olay yeri tespit tutanağı ekindeki fotoğraflardan sit alanına yapılan müdahalenin açıkça görüldüğü, mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda da; keşif günü itibariyle dere yatağındaki su seviyesi, taşkın, dere suyu debisinin yükselmesinden kaynaklı olarak, iş makinesi ile kum ve çakıl alınan noktanın görüntü olarak 05.11.2019 tarihli tespit resimlerindeki görüntüye sahip olmadığı, suyun taşıma kuvveti ile malzeme alınan bölgenin tekrardan dolmuş olduğu, ancak dava konusu eylemin sit alanına inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğu, bu müdahalenin de esaslı nitelikte olduğunun belirtildiği, dolayısıyla müdahale edilen alanın "doğal koşullar sebebiyle" dolmuş olmasının suça konu eylemi ortadan kaldırmayacağı göz önüne alınarak, DSİ yazışmalarında yüklenici firma olduğu belirtilen ... Mücevherat şirket yetkilileri araştırılmak ve dava konusu eyleme ilişkin olarak sözleşme, ihale, varsa izin ve tüm belgelerin eksiksiz olarak dosya içerisine getirtilerek suçun unsurlarının irdelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18897, Karar No: 2013/32233, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/18897 E.  ,  2013/32233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8138, Karar No: 2010/18146, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8138 E.  ,  2010/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve ...Mühendislik Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toki'nin ilan ve broşürlerinde belirttiği hususlara ve taahhütlerine güvenerek Toki'den daire satın aldığını, 15.8.2008 tarihinde matbu teslim belgesi ile daireyi teslim aldığını, imalatın tanıtım broşürü ve kitapçıklarda belirtilen şekilde yapılmadığını, daire içi ve dışında eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, dairedeki ayıpların plan ve projesine uygun hale getirilmesi için gereken harcama miktarı ile çevre düzenlemesindeki eksikliklerin dairede meydana getirdiği değer kaybının belirlenmesini, belirlenecek bu miktarın dairenin kalan satış bedelinden mahsubunu istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dairede 9.016 TL değer kaybı olduğuna dair bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 9.016 TL.nın sözleşmede yazılı kalan satış bedeli olan 60.108.90 TL.den indirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ile müdahale talebinde bulunan ...Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ile feri müdahilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/8138-18146

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ile feri müdahilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/8138-18146

2-davacının, davalı Toki'den 21.6.2006 tarihli sözleşme ile satın aldığı dairenin davacıya 13.8.2008 tarihli konut teslim tutanağı ile teslim edildiği ve davacının ayıplı işler ve imalatlar ile eksiklerden dolayı 5.12.2008 tarihli ihtar ile davalıya bildirip ihbarda bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda dairede ve çevre düzenlemelerindeki ayıplardan ve eksikliklerden dolayı kalan satış bedelinden yapılması gereken indirim miktarı belirlenmiş ise de, bilirkişi tarafından belirlenen hususların gizli ayıp, açık ayıp olup olmadığı veya yapılmayan (eksik ...) olup olmadığı hususunda bir açıklama bulunmamaktadır. Açık ayıpların dairenin teslim alınmasıyla derhal gizli ayıpların ise ayıp ortaya çıktıktan sonra makul bir sürede karşı tarafa ihbarı gerekir. Davacı taraf 13.8.2008 tarihinde daireyi teslim almasına rağmen durumu 5.12.2008 tarihli ihtarla davalıya bildirmiştir. Bu durumda davacının açık ayıplardan dolayı talepte bulunması mümkün değildir. Gizli ayıplı işlerin ise ne zaman ortaya çıktığı ve bunların davalıya makul bir sürede ihbar edilip edilmediğinin de araştırılması gerekir. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak tesbit edilen hususların açık veya gizli ayıp veya eksik ... olup olmadığının belirlenmesi, gizli-açık ayıp ve eksik ... hususunda yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalı ve temyiz eden feri müdahilin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı ve feri müdahil yararına BOZULMASINA, peşin alınan 552.70 TL. temyiz harcının istek halinde Toki'ye iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12355, Karar No: 2013/2050, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12355 E.  ,  2013/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil davacı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü, 104 ada 14 parsel sayılı 4379,35m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık yerlerden olduğunu, davalı yararına zilyetyikle mülk edinme koşullarının oluşmadığını, taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini iddia ederek dava açmıştır. Birleşen dosya davacısı aynı zamanda davalı ... dava konusu taşınmazın daha öncesinde ortak muris ... ...'ya ait iken kadastro tesbiti sırasında mirasçıların pay oranına uygun olmaksızın tesbit gördüğünü iddia ederek, tüm mirasçılar adına tesbiti için dava açmıştır. Yine, müdahil davacı ... ..., dava konsu taşınmazın ... adına yapılan tesbitinin iptali ile kendi adına tescili istemiyle davaya usûlüne uygun şekilde müdahil olmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazinenin açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii 104 ada 14 numaralı parselde kayıtlı taşınmazın 13/01/2009 tarihli bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide (A) rumuzu ile gösterilen 1212,27 m2'lik bölümünün iptali ile aynı ada içerisinde son parsel numarasından sonra parsel numarası verilerek orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) rumuzu ile gösterilen 3167,08 m2'lik bölümünün tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline, birleşen dosya davacısı ...'in davasının dava açmakta hukukî yararının bulunmadığından reddine, aslî müdahil İbrahim ...'nun davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil davacı gerçek kişi tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1945 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 2008 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

1) Hazinenin temyiz itirazları açısından; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre Hazinenin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Aslî müdahil İbhahim ...'nun temyiz itirazları yönünden ise; çekişmeli 104 ada 14 parselin orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu belirlenen fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik müdahil davacının talebinin reddine karar verilerek bu bölümün tesbit gibi tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Şöyle ki; 104 ada 14 parselin tesbit maliki olan aynı zamanda dosyada davalı ve birleşen dosya davacısı olarak bulunan ...(...) 29/06/2011 havale tarihli dilekçesindeki beyanında ''kadastro tesbiti adına yapılan 104 ada 14 parsele yönelik İbrahim ...'nun talebini kabul ile bu parselin adına tescilini kabul etmiştir.'' Hal böyleyken mahkemece, orman sayılmayan ve zilyetlikle edinme koşulları oluşan 104 ada 14 parselin (B) bölümüne yönelik tesbit maliki davalı ...(...)'in müdahil davacı ... ... lehine davayı kabul beyanına değer verilmemesi usûl ve kanuna aykırıdır.

6100 sayılı HMK'nun 308 vd. (eski H.Y.U.Y 92 vd.) maddelerinde düzenlenen ''davayı kabulün'' hüküm ifade etmesi için, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine gerek yoktur. Davayı kabul, yapıldığı anda kesin hüküm gibi hukukî sonuç doğurur.

Mahkemece açıklanan hususlar gözardı edilerek çekişmeli 104 ada 14 parselin (B) bölümüne yönelik, müdahil davacı ... ...'nun talebinin kabulü ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazine'nin 104 ada 14 parselin (B) bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle;müdahil davacı ... ...'nun 104 ada 14 parselin (B) bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12557, Karar No: 2015/13729, Tarih: 02.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12557 E.  ,  2015/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın caddeye park halinde bıraktığı motosikletin çalındığının kabul edildiği somut olayda, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/07/2015 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla ) karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştirisine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; sanığın, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş suça konu motosikleti düzkontak yapmak suretiyle çalıştırıp çalması biçimindeki eyleminin, suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin eleştirisine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikteki olan 493/1 ve 2. maddesinde öngörülen unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur.

Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerinin, motorlu araçlarla birlikte ele alıp ve TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsularını birlikte değerlendirecek olursak; öncelikle TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK'nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak en önemli sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK'nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.