muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1808, Karar No: 2021/7553, Tarih: 28.12.2021

2-Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Ortaköy Belediyesinde işçi olan ve suç tarihlerinde tahsilat memuru olarak görevlendirilen sanığın, 2011 yılı içerisinde toplam 8.788,94 TL tutarında tahsilat yapmasına rağmen bu tahsilatları belediyenin banka hesabına yatırmayarak zimmetine geçirdiği iddia olunan somut olayda; 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin" gerektiği, belediye bünyesinde işçi olarak çalıştığı belirtilen ancak dosya kapsamında görev belgesi olmayan ve görev kapsamının belirlenmesine ilişkin yazı cevaplarında açıklık bulunmayan sanığın hangi sıfatla belediyede çalıştığı (geçici-sürekli; kadrolu-kadrosuz işçi), suç tarihlerinde para tahsili görevinin ya da belediyenin parası üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı, fiilen para tahsili ile görevlendirilip görevlendirilmediği hususları belediyeden sorulup, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda 30/03/2012 tarihli ve 2012/214 sayılı iddianame ile 8.788,94 TL'nin sanık tarafından zimmete geçirildiğinden bahisle kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece bu tutarın genişletilerek toplam 9.894,44 TL paranın sanık tarafından uhdesine geçirildiğinin kabulü ile 99/2 numaralı tahsilat defterinin ele geçmemesi nedeniyle sanık hakkındaki diğer gelirlere ait zimmet miktarının belediyede bulunan 99/1 ve 100/1 numaralı tahsilat defterlerindeki gelirlerin kıyaslanması suretiyle 2.391,94 TL tespit edilmesi ve zimmete dahil edilmesinin varsayıma dayalı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanığın tahsilat makbuzlarının ikinci nüshalarında değişiklik yapmak suretiyle gerçekleşen bir kısım eylemlerinin, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranış niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanığın tahsilat makbuzlarının ikinci nüshalarında değişiklik yapmak suretiyle gerçekleşen bir kısım eylemlerinin, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranış niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Zimmete konu 8.788,94 TL'nin, ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanığın üzerine atılı suçu 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8079, Karar No: 2006/10380, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8079 E.  ,  2006/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının abonesi olduğu telefona ilişkin tahakkuk eden konuşma bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tahakkuk eden telefon görüşmelerinin büyük bir kısmının 900’lü hatlarla ilgili olduğunu, abonelik sözleşmesinin yapıldığı dönemde 900’lü hatların mevcut olmadığını, sonradan da telefonunun bu hatlara açık olması konusunda bir talebinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının konuşma bedellerini ödemesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının, 29.7.1989 tarihinde davalı ile abonelik sözleşmesi imzaladığı, 900.lü hatların sözleşme tarihinde mevcut olmadığı, sözleşme tarihinden sonra abonelere sunulan bu yeni hizmet dolayısıyla davacıdan bu hizmetten faydalanmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, davacının bilgisi ve rızası dışında telefonunun 900’lü hatlara açık tutulduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak abonman sözleşmesi düzenlenirken, telefonun özellikle şehirlerarası, millet- lerarası ve 900.lü hatlara açık olup olmadığının belirtilmesi ve ilgili hanelerin doldurulması hususunda, kurum elemanlarınca abonenin uyarılması ve bunlardan hangisini istiyorsa, onun işaretlenmesi gereklidir. Sözleşme tarihinde 900’lü hatlar mevcut olmadığına göre, sonradan abonelere sunulan bu yeni hizmet için de aynı uygulama yapılmalı, aboneden bu hatların görüşmeye açık tutulmasını

isteyip istemediği sorulmalı, ancak istemesi halinde telefon hattı 900’lü hatlara açılmalıdır. Davalı idarenin bu şekilde bir uygulama yapmadan davacının rızası ve bilgisi dışında aboneliğini 900’lü hatlara açık tuttuğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca kural olarak davalı idarenin de, kendi yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinden, oluşan zararın artmasında müterafık kusurunun varlığının kabulü gereklidir. BK.nun 98. maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş, veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödeyenin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Şu durum karşısında davaya konu olayda BK.nun 44. maddesinin uygulanması açısından olay somutlaştırılmalı tarafların iddia ve savunmaları ve kanıtları gözönünde bulundurularak BK.nun 44. maddesinin uygulanmasına etki yapacak sübjektif nedenler belirlenip değerlendirilmeli, hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde hak ve nesafet kuralları da nazara alınarak 900.lü hatlarla yapılan konuşmalardan dolayı tahakkuk eden miktardan indirim yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde davanın tümüyle kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-İnkar tazminatına sadece asıl alacak üzerinden hükmedilmesi gerekirken, mahkemece gecikme bedeli ve işlemiş faizi de kapsayan tüm alacak üzerinden inkar tazminatına karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup ayrıca bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarda (1) ve (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/419, Karar No: 2022/4981, Tarih: 25.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/419 E.  ,  2022/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/4249 Esas, 2021/4773 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmişti. Davalı ... Yönetimi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Trabzon İli ... İlçesi Birlik Köyü 103 ada 1 parsel sayılı 16.613,42 m² yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazı ölen babası ... ...'ın 70-80 yılı aşkın zaman nizasız ve fasılasız kullandığını, fındıklık ve çaylık vasfındaki arazinin taşınmazın babası ... ...'a ait olduğunu iddia ederek Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın babası ... ... adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... ...'ın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/288 Esas, 2009/272 Karar sayılı veraset ilâmındaki mirasçıları adına payları oranında kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalılar Hazine temsilcisi ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/14879 Esas, 2016/1113 Karar sayılı ilamı ile özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, orman mühendisi, ziraat mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılarak davacının dayandığı 22.03.1996 tarihli ve 7 numaralı tapu kaydının kapsamının belirlenmesi, ayrıca yöntemince orman araştırması yapılması ve taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının tespit edilmesi, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılır ise zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... ...'ın veraset ilamındaki mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/4249 Esas, 2021/4773 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı ... Yönetimi vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 2009 yılında 3402 sayılı Kanun'un 5304 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesine göre yapılan ve 16.01.2009 tarihinde ilân edilmiş orman kadastrosu çalışması vardır.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/4249 Esas, 2021/4773 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı ... Yönetimi vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 2009 yılında 3402 sayılı Kanun'un 5304 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesine göre yapılan ve 16.01.2009 tarihinde ilân edilmiş orman kadastrosu çalışması vardır.

Tüm dosya kapsamı ve deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 2009 yılında yapıldığı, 1973 tarihli ... fotoğrafı ve fiili durumu nazara alınarak 16.613,42 m2 yüzölçümü ve orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edildiği, hükme esas alınan orman mühendisi bilirkişi raporunda. taşınmazın eğiminin %30-40 olduğu, üzerinde kısmen çay ve fındıklık, kısmen de çeşitli ağaç türlerinin bulunduğu, çay ve fındık bahçesi olan kısımların düzenli olarak kullanılmadığı ve bakımları zamanında yapılmadığından ağaç ve ağaççık türleri ile kaplandığı, ağaç türleri arasında yaklaşık 20-30 yaşlarında kızılağaç, 30-40 yaşlarında gürgen, münferit halde ladin ve kestane ağaçlarının bulunduğu, parselin tarımsal amaçlı kullanılmaya uygun olmayan kısımlarının ise taşlık, kayalık niteliğinde bulunduğu, 1984 tarihli memleket haritasının incelenmesinde yeşil alanların artmış olduğu, bu durumun geçmişte tarla tarımına konu alanların fındık ve çay tarımı başta olmak üzere terk edildiği, dolayısıyla fındık bahçeleri içerisinde ve kenarlarındaki orman ağaçlarının emekle veya muhafaza edilmek sureti ile sürdürülebildiği, ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise, taşınmaz üzerinde fındık ve çay tarımı yapıldığı, ancak uzun yıllardır tam olarak bakım ve budama gibi kültürel faaliyetler tam olarak yapılmadığı ve kendi hallerine bırakıldıklarının görüldüğü, taşınmaz üzerinde, (çay ve fındık ocaklarının içerisinde de) 25-30 yaşlarında kızılağaç ve ladin ağaçlarının bulunduğu bildirilmiştir.

Hal böyle olunca; taşınmazın, tespit tarihi itibarıyla ve halihazırda eylemli olarak orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Tüm bu nedenlerle, hükmün bozulması gerekirken onandığı bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetimi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/4249 Esas, 2021/4773 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı gerekçe ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16482, Karar No: 2025/8131, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/16482 E.  ,  2025/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2705 E., 2023/895 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/234 E., 2021/413 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4423, Karar No: 2020/1017, Tarih: 17.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4423 E.  ,  2020/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme :...1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 24/01/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 29/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 03/02/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 19/02/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7885, Karar No: 2021/5157, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/7885 E.  ,  2021/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Tunçbilek Termik Santralinde dış tesislerde tablocu olarak çalışmakta iken 22/06/2015 tarihinde hizmet sözleşmesinin fesih edilmesi sonucu işinden ayrıldığını, müvekkilinin davalı Kurumun asli ve sürekli işlerinde, ana üretim merkezinde davalı Kurum tarafından temin edilen malzemeler ile davalı Kurumun personeli ile birlikte davalı Kurum yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığını, taşeronların değişmesine rağmen müvekkilinin ve arkadaşlarının değişmediğini, hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ve ucuz işçi teminine yönelik olduğunu, müvekkilinin çalıştığı bölümde vardiyalı çalışıldığından vardiya tazminatı alacağının da olduğunu belirterek taban ücret, yevmiye farkı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, taban ücret yevmiye, işgüçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının muhatabının asıl işveren konumundaki müteahhit firma olduğunu, davacıya tüm ödemelerin mevzuat çerçevesinde yapıldığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını, talebin İş Kanunu'nun 2. maddesi ile çeliştiğini ve hukuki bir temele dayanmadığını, çalışanlarla ilgili bütün kanuni ve hukuki yükümlülüklerin yüklenici firmanın sorumluluğunda olduğunu, davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını, iş akdinin müvekkili kurum tarafından feshedilmediğini, davaya konu işin asli ve sürekli iş olmadığını, yardımcı iş niteliğinde olduğunu, müvekkili kurumun davacının asıl işvereni olmayıp ihale makamı konumunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :