muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6526, Karar No: 2023/3521, Tarih: 02.10.2023

Kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğine dair bir bilgiye rastlanmamakla birlikte beraat kararının 14/02/2018 tarihinde kesinleşmiş olması, tazminat davasının 04/05/2018 tarihinde açılmış olması nedeniyle davanın yasal süresi içinde açıldığı tespit edilmiştir.

UYAP üzerinden davacının UYAP sisteminde kayıtlı olduğu tüm soruşturma ve dava dosyalarının gösterir rapor dosya içerisine alınmış, davacının Mahkememiz dosyası dışında devam etmekte olan ya da daha önce sonuçlanmış herhangi bir koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının davacısı olmadığı görülmüş, yine Isparta Defterdarlığına yazılan müzekkereye verilen cevapta da ... tarafından daha önce hazine aleyhine haksız tutuklama sebebiyle maddi manevi tazminat davasının açılmadığı tespit edilmiştir.

Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 21/05/2018 tarih 2018/19320 sayılı yazısı ile Burdur Sulh Ceza Hakimliğinin 14/02/2017 tarih 2017/82 sorgu sayılı tutuklama müzekkeresinin 14/02/2017-07/11/2017 tarihleri arasında fiilen infaz gördüğü tespit edilmiştir.

Dava dilekçesinde maddi tazminat olarak davacının tutuklu kaldığı sürede tutuklandığı dönemde her yıl yaz aylarında açılan yaz Kur' an kursunda görev almaması nedeniyle yoksun kaldığı ek ücret ile tutuklu kaldığı dönemde çalışamamış olması nedeniyle yoksun kaldığı genel tatil günlerinde ve dini bayramlardaki yoksun kaldığı ücretleri ve müdafiye ödediği vekalet ücretini talep ettiği, davacının maaşına ilişkin herhangi bir talepte bulunmayıp yalnızca tutuklanması nedeniyle alamadığı Kur' an kursunda görev nedeniyle ödenecek ek ders ücreti ile tutuklu kaldığı dönemde resmi ve bayram tatillerindeki fazla mesai ücretlerini talep ettiği,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.10.2015 Tarih 2015/1603 Esas 2015/15765 Karar sayılı "Polis olarak görev yapan ve üzerine atılı suçlar nedeniyle görevinden açığa alındığı dönem içindeki operasyon tazminatı ücretlerini alamayan davacının bu talebi ile ilgili olarak yalnızca gözaltında kaldığı süre ile sınırlı olarak ödenmeyen operasyon tazminatının 5271 sayılı Kanun’un 141. ve devamı maddeleri kapsamında ödenebileceği,"

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.04.2013 Tarih 2013/8648 Esas 2013/11201 Karar sayılı " sadece tutuklu kaldığı 28.03.2009-13.08.2009 tarihleri arasında alamadığı terör tazminatı ücretlerinin net ücret miktarının çalışacağı gün sayısı ile çarpılması suretiyle belirlenecek meblağın kendisine 5271 sayılı Kanun’un 141. ve devamı maddeleri kapsamında ödenebileceği,"

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.04.2013 Tarih 2013/8648 Esas 2013/11201 Karar sayılı " sadece tutuklu kaldığı 28.03.2009-13.08.2009 tarihleri arasında alamadığı terör tazminatı ücretlerinin net ücret miktarının çalışacağı gün sayısı ile çarpılması suretiyle belirlenecek meblağın kendisine 5271 sayılı Kanun’un 141. ve devamı maddeleri kapsamında ödenebileceği,"

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.07.2014 Tarih 2013/29043 Esas 2014/16897 Karar sayılı "Zarara uğrayanın koruma tedbiri uygulanmadan önceki mal varlığı ile koruma tedbirinin uygulanmasından sonraki malvarlığı arasındaki farkın zarar olarak belirlenip, davacının Şarköy Anadolu lisesinde öğretmen kadrosu ile çalışmakta iken aynı zamanda Şarköy öğretmenevinde müdür olarak görev yaptığının, maaşına ilişkin bir alacak iddiasının bulunmaması karşısında, davacının gözaltı tutuklu kaldığı dönemde alamadığı ek ders ücreti, fazla mesai ücretinin oluşması muhtemel zarar kapsamında bulunduğu,"

Şeklindeki içtihatları dikkate alındığında davacının tutuklandığı dönemde fiilen görev yapmaması nedeniyle, yoksun kaldığı yaz Kur'an kursunda görev almaması nedeniyle, yoksun kaldığı ek ders ücretleri ile tutuklu kaldığı dönemdeki fiilen görev yapmaması nedeniyle, yoksun kaldığı resmi ve dini bayramlarda kendisine ödenecek olan fazla mesai ücretlerinin maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Bucak İlçe Müftülüğünce Mahkememize verilen cevapta davacının tutuklandığı dönemde görev yaptığı, ... köyünde 2017 yılında yaz Kur' an kursu açıldığı 2017 yılı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında Kur'an kursunda görev alan imama 1.687,90 TL net ödeme yapılacağı, yine davacının tutuklu kaldığı dönemde Resmi ve Dini Bayramlarda fiilen çalışan bir imama toplam 244,49 TL net fazla mesai ücreti ödeneceği bildirilmiştir.

Buna göre de davacının tutuklu kaldığı dönemde yaz Kur' an kursunda görev almaması nedeniyle yoksun kaldığı 1.687,90 TL ile aynı dönemde fiilen çalışamaması nedeniyle yoksun kaldığı resmi ve dini bayramlardaki fazla mesai ücreti olan 244,49 TL nin toplamı olan 1.932,39 TL'nin davacının talep edebileceği maddi zarar kapsamında olduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

İbraz edilen serbest meslek makbuzunun düzenlenme tarihi beraat kararının kesinleşme tarihi olan 14/02/2018 tarihinden sonraki bir tarih olan 27/02/2018 olduğu, yine tazminata dayanak dosyanın incelenmesinde davacının beraat ettiği davada kendisini müdafii ile temsil ettirmekle birlikte beraat kararı ile birlikte davacı (sanık) lehine 4.360,00 TL vekalet ücretinin tayin edildiği anlaşıldığından Avukatlık ücreti maddi zarar miktarına dahil edilmemiştir.

İbraz edilen serbest meslek makbuzunun düzenlenme tarihi beraat kararının kesinleşme tarihi olan 14/02/2018 tarihinden sonraki bir tarih olan 27/02/2018 olduğu, yine tazminata dayanak dosyanın incelenmesinde davacının beraat ettiği davada kendisini müdafii ile temsil ettirmekle birlikte beraat kararı ile birlikte davacı (sanık) lehine 4.360,00 TL vekalet ücretinin tayin edildiği anlaşıldığından Avukatlık ücreti maddi zarar miktarına dahil edilmemiştir.

Manevi tazminat miktarının belirlenmesinde nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkeleri gözetilerek davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı 13/02/2017 - 07/11/2017 tarihleri arasındaki 267 günlük süre nedeniyle davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmiştir. HMK 26. Maddesindeki taleple bağlılık ilkesi gözetilerek dava dilekçesinde talepte bulunulmadığından tazminat miktarlarına herhangi bir faiz hükmedilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/326 Esas, 2018/11 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 13.02.2017-07.11.2017 tarihleri arasında 267 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 06.02.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

A.1.Davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan tazminat talebinin kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A.2.Maddi tazminat talebinin reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan tazminat talebinin kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A.2.Maddi tazminat talebinin reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Davacının imam olduğu, görevden uzaklaştırıldığı dönemde alamadığı ek ücretlerin muhtemel zarar kapsamında bulunduğu, kaldı ki davacının görevden uzaklaştırılması işleminin idari işlem niteliğinde olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddeleri gereğince hesaplanması gereken maddi zarar kapsamında olmadığı, koruma tedbirlerinden kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

A.3.Hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunduğundan davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz nedeni reddedilmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

B.1.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A.2., B.1.) paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/3081 Esas, 2019/587 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A.2., B.1.) paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/3081 Esas, 2019/587 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9804, Karar No: 2017/759, Tarih: 10.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/9804 E.  ,  2017/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde 4753 sayılı Yasa'ya göre ... Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı sorularak; yapılmış ise ilgili belirtmelik tutanağı, toprak tevzi haritası, tablendikatif vs. belgelerin getirtilmesi,

2- Yine köyde ... komisyonunca çalışma yapılmış ise, çekişmeli taşınmazın bu yasaya göre belirlenen meralara ait haritaların kapsamında kalıp kalmadığının sorulması,

3- Çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı bildirilen ... Köyü 1472 parsel sayılı taşınmazın hükmen ifraz edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak ifraz edilmiş ise ifraz haritasının istenilmesi,

4- ... Köyü 1472 sayılı parsel hakkında başkaca hükmen tapu iptali ve tescili kararı verilip verilmediği Tapu Müdürlüğünden sorularak, başkaca karar var ise ilgili dava dosyalarının dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27581, Karar No: 2011/25960, Tarih: 02.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/27581 E.  ,  2011/25960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu mahkeme kararının 23.06.2010 tarihinde verildiği, 2942 Sayılı Kanunun geçici 6.maddesi karardan sonra 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmnasına yer olmadığına,  02.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9667, Karar No: 2024/14597, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9667 E.  ,  2024/14597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın ikinci kez Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin son bulduğu anlaşılan davacı işçinin açtığı somut davada uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alındığında, verilen hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11748, Karar No: 2017/12449, Tarih: 07.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11748 E.  ,  2017/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olarak katılan vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan katılan vekillerinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,

Sanık hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Her ne kadar ortopedi uzmanı tarafından 30.05.2014 tarihinde düzenlenen rapora göre katılanın basit tıbbi müdahele ile iyileşecek şekilde yaralandığı belirlenmiş ise de her iki bacağından birçok mermi giriş çıkışı ile yaralanan katılanın yaraları ile ilgili Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre katılanın sağ uyluk ön ve arka yüzde birer adet giriş çıkış deliği, sağ baldır ve uylukta birer adet giriş çıkış deliği, sol diz iç yüz ve sol uyluk arka yüzde birer adet giriş çıkış deliği, sol baldır arka yüzde birer adet giriş çıkış deliği oluşacak şekildeki yaralama eyleminde suç kastının yoğunluğu gözetilerek TCK.nun 3. ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın belirlenmesinde üst sınıra yakın ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik CMK.nun 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararın bulunduğu ve atılı suçun 10.03.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce işlendiği de gözetilerek, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken koşulların oluşmadığından bahisle yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18235, Karar No: 2022/2810, Tarih: 10.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18235 E.  ,  2022/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarih ve 2019/650 - 2020/376 sayılı kararı

Suç : Terör örgütüne yardım etme

Hüküm : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;