muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18253, Karar No: 2017/10386, Tarih: 11.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18253 E.  ,  2017/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... hakkında çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu çeklerdeki imzanın kendisi tarafından atılmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itiraz ettiği görülmüştür.

Mahkeme, takip borçlusunun, ...'yu .... Noterliğinin 29.11.2012 tarih ve 29715 yevmiye sayılı vekâletnamesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 547. maddesi uyarınca ticari temsilci olarak atadığını, aynı yasanın 548/1. maddesi uyarınca ticari temsilcinin kambiyo taahhüdünde bulunmaya yetkili olduğundan imza inkârının ticari temsilci olan ... açısından da araştırılması gerektiğini, borçlunun, imzaları alınmak üzere, ticari temsilcisi ...'yu hazır etmediği gibi verilen kesin mehile rağmen bulunabileceği doğru adresini de bildirmemiş olduğundan bahisle istemin reddine karar vermiştir.

Takibe konu çekin keşide tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547/1. maddesinde ticari temsilci “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir” şeklinde tanımlanmıştır.

Ticari temsilcinin, temsil yetkisinin kapsamı kanunda tam olarak belirlenmiştir. Bu haliyle ticari temsilcilik, sınırı kanunla çizilmiş iradi bir temsil yetkisidir. Ticari temsilci, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili olup açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (TBK 548).

Ticari temsilci, ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (TBK. 548/2).

İşletme sahibinin, ticari temsilci dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari temsilciye en çok benzeyeni ticari vekildir.

Ticari temsilci gibi ticari vekil de, TBK'nun 40 vd. maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekâlet, ticari temsilcilik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

İşletme sahibinin, ticari temsilci dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari temsilciye en çok benzeyeni ticari vekildir.

Ticari temsilci gibi ticari vekil de, TBK'nun 40 vd. maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekâlet, ticari temsilcilik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

TBK 551. maddesinde bu husus “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari temsilci ile ticari vekil arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari temsilci, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez (TBK 551/2). Oysa ticari temsilci, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari temsilcinin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken, ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez (HGK'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/12-2 esas, 2013/866 karar sayılı kararı).

Bununla birlikte, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 449/3 maddesi, esnaf işletmelerine ticari temsilci atanmasına olanak tanımakta iken bu husus 6098 sayılı Borçlar Kanunu’na alınmamıştır. Dolayısıyla hem ticari temsilci hem de ticari vekil sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Diğer taraftan esnaf faaliyetlerini yürüten kişinin, 6098 sayılı TBK’nun 40. vd. maddeleri uyarınca, kendisine, temsilci tayini mümkün ise de temsilcinin, kambiyo taahhüdünde bulunması aynı kanunun 504/3. Maddesi uyarınca, vekâlette, özel olarak yetkili kılınmasına bağlıdır.

Diğer taraftan esnaf faaliyetlerini yürüten kişinin, 6098 sayılı TBK’nun 40. vd. maddeleri uyarınca, kendisine, temsilci tayini mümkün ise de temsilcinin, kambiyo taahhüdünde bulunması aynı kanunun 504/3. Maddesi uyarınca, vekâlette, özel olarak yetkili kılınmasına bağlıdır.

Somut olayda, takip alacaklısı, takibe konu çeklerin, ... Noterliğinin 29.11.2012 tarih ve 29715 yevmiye sayılı vekâletnamesi kapsamında ticari temsilci ... tarafından keşide edildiğini iddia etmiştir. Takip borçlusunun, takibe konu çeklerdeki imzanın ...’ya ait olmadığı yönünde itirazının bulunmaması karşısında, başvuru bu haliyle borca itiraz niteliğindedir.

Denizli 2. Noterliğinin 29.11.2012 tarih ve 29715 yevmiye sayılı vekâletnamesinde, ...’nun ...’ya açıkça kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi vermediği görülmektedir. Takip borçlusu ...’nun, kendisinin esnaf olduğunu iddia etmesi karşısında, mahkemece, takip borçlusu ...’nun, çeklerin keşide tarihi itibariyle, esnaf mı ticari işletme sahibi mi olduğu araştırılıp, araştırma neticesinde elde edilecek sonuca karar verilmesi gerekirken bu husus araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6755, Karar No: 2020/2240, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6755 E.  ,  2020/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42495, Karar No: 2013/8572, Tarih: 04.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42495 E.  ,  2013/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tayin edilen cezanın tür ve miktarının, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre katılanın yüzünde ... iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden itibaren en az 6 ... sonra alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Silahtan sayılan kırık cam parçası ile yüzde ... iz oluşturacak şekilde katılanı yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 5237 sayılı TCK' nin 86/3-e, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılmak suretiyle 5237 TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Silahtan sayılan kırık cam parçası ile yüzde ... iz oluşturacak şekilde katılanı yaralayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK' nin 86/1, 3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca hükmedilecek cezanın alt haddinin 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12343, Karar No: 2014/16072, Tarih: 17.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12343 E.  ,  2014/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/802-2013/226

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın 28/08/2011 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete çarparak müvekkilinin sakatlanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.000 TL maluliyet tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 128.104,08 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı tarafından sigortalanan aracın sürücüsünün tam kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle %29.2 oranında maluliyetinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 123.979,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacının daimi işgücü kaybına ilişkin olarak adli tıp uzmanı B.. K.. tarafından düzenlenen 05.02.2013 havale tarihli raporda davacının sağ klavikula kırığının ters kaynaması ve epilepsi nedeniyle maluliyet oranının %29,2 olduğu mütalaa edilmiştir. Ancak bu raporun hazırlanmasında esas alınan Gaziantep Üniversitesi Şahin Bey Uygulama Hastanesinde yapılan 23.01.2013 tarihli muayenede davacının epilepsi tariflediği belirtilse de, EEG raporu tanısında “normal” teşhisi konulmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu içeriğiyle bu raporda değerlendirilen EEG raporu arasındaki çelişki nedeniyle tek hekim tarafından düzenlenen rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu halde davacının 2659 sayılı Adli Tıp Yasasının 16/2 maddesi gereğince meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna sevki ile davacının epilepsi hastalığının bulunup bulunmadığı, bu hastalık mevcut ise dava konusu kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak davacının tespit edilecek maluliyet oranına göre tazminatın belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, mahkemece motosiklet sürücüsü olan davacının kaza nedeniyle epilepsi hastalığına duçar olduğu kabul edildiğine göre kaza sırasında kask takıp takmadığı araştırılarak Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi gereğince müterafik kusurlu olup olmadığı ve hesaplanan tazminat tutarından BK’nun 44. maddesi gereğince indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar karar yerinde değerlendirilmeksizin verilen hüküm doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7296, Karar No: 2018/3095, Tarih: 01.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7296 E.  ,  2018/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Senedinde Yapılan Değişikliğin Tescili

KARAR

1-Vakfın kuruluşundan dava tarihine kadar bütün değişiklikleri de gösterecek şekilde, vakfa ait asıl ve değişiklik senetlerinin Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

2- Tesciline karar verilen ... 6.Noterliği'nin 20.05.2015 gün ve 7825 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vakıf senedi değişikliğine esas olan vakfın yetkili kurullarında alınmış bir karar var ise bu kararlar ile bu kararların alındığı toplantıya dair toplantıya çağrı, hazırun cetveli ile toplantı tutanaklarının onaylı suretlerinin davacı vakıftan,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6794, Karar No: 2019/2440, Tarih: 11.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6794 E.  ,  2019/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve suç arkadaşının mağdurlardan önce tatlı istedikleri, aldıkları olumsuz yanıt üzerine para istedikleri, bıçak tevcih edip zor kullanmak suretiyle üzerlerini arayıp ceplerinde bulunan paranın tamamını aldıkları olayda; sanıkların eyleminin her bir mağdura karşı ayrı ayrı yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden; yasal koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nin 150/2. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından; uygulamaya göre de aynı yasanın 61. maddesi uyarınca 31/3. maddesinin 150/2. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili bulunmadığından; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince de;

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 265/1, 125/1, 125/3-a, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen hapis cezalarının 5271 sayılı CMK'nin 231/5. madde uygulamasıyla Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08/03/2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın, öngörülen (3) yıllık denetim süresi içerisinde, 17/03/2011 tarihinde hırsızlık suçunu işlemesi sebebiyle hakkında evvelce hükmün açıklanmasının geri bırakılması

kararının duruşma açılarak 15.10.2015 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Bu kararın sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nin 265/1, 125/1, 125/3-a, 31/3. maddelerinde, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarının aynı Yasanın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımına tabi olduğu ve fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubunda bulunanlar hakkında bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceği öngörülmüştür.

Bu kararın sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nin 265/1, 125/1, 125/3-a, 31/3. maddelerinde, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarının aynı Yasanın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımına tabi olduğu ve fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubunda bulunanlar hakkında bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceği öngörülmüştür.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih 2015/3-599 Esas, 2016/99 Karar sayılı ilamında da; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin davalarda dava zamanaşımı süresinin ne zaman duracağı ve ne zaman işlemeye başlayacağını tartışmıştır. Anılan kararda; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda dava zamanaşımı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihte durmaya başlayıp denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde denetim süresi sonunda, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde ise yeni suçun işlendiği veya denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine aykırı davranıldığı tarihte dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar” hükmüne yer verilmiştir.

Olayımızda, sanık ...’un eylemine uyan görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarının TCK'nin 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımına tabi olduğu, 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkındaki dava zamanaşımının bu sürenin üçte ikisi olan 5 yıl 4 aylık süreye karşılık geldiği, Aynı Kanunun 67/4. maddesi uyarınca da dava zamanaşımını kesen sebeplerin varlığı halinde bu sürenin 7 yıl 12 aya kadar uzayacağı, bu duruma göre; suçun işlendiği 07.07.2010 tarihinde başlayan dava zamanaşımı süresinin 07.07.2018 tarihinde dolduğu, ancak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun anılan kararı nazara alındığında, sanık hakkında verilen 'Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına' ilişkin kararın kesinleştiği 08.03.2011 tarihi ile 2. suçu işlediği 17.03.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin 9 gün süreyle durduğunun kabulü gerektiği, bu sürenin olağanüstü zamanaşımı süresine eklenmesi halinde sanık hakkında açılmış bulunan kamu davasının 16.07.2018 tarihinde, zamanaşımına uğradığı anlaşılmıştır.

Dava zamanaşımının inceleme tarihinden önce dolmuş olması, bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28707, Karar No: 2013/5770, Tarih: 04.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/28707 E.  ,  2013/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan verilip CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan karar, mahallinde itiraz üzerine sonuca bağlandığından iftira suçuna hasren dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 267/2 fıkrasında düzenlenen "fiilin maddi eser ve delillerinin uydurulması", işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi halinde, soruşturma ve kovuşturma mercilerinin yanıltılmasını, mağdurun suç işlediği izlenimine kapılmalarını sağlayacak, iftira eyleminin varlığını kuvvetlendirerek haklı gösterecek ispat araçları ve emarelerdir. Fiilin maddi eser ve delilleri, iftira eylemiyle bağlantılı olarak uydurulmalıdır. En başından beri iftirada bulunmak amacıyla fail tarafından oluşturulmuş olanlar hariç, önceden var olan bir takım hususların, doğal olayların ya da iftira edilerek yüklenen eylemle bağlantısı bulunmayan olguların iftira eylemini desteklemek için ileri sürülmesi, fiilin maddi eser ve delillerinin uydurulduğu anlamına gelmeyecektir.

Somut olayda; sanığın, ... ... mevkiinde düzenlenen şenliğe ailesi ile birlikte katıldığı, şenlik sırasında ... isimli kişinin silahla havaya ateş etmesi nedeni ile ailece korku ve paniğe kapıldıklarını, Hayati'yi uyararak tartıştıklarını, panik sırasında kız kardeşi ...'in ayağının, minibüse binerken sürgülü kapının altındaki demire çarparak yaralandığı halde jandarmayı arayarak ateşli silah nedeniyle kız kardeşinin ayağından yaralandığına dair jandarmaya ihbarda bulunduğu, diğer tanıklar silahla ateş edildiğine ilişkin görgü ve bilgileri olmadığını söylemiş iseler de soruşturma aşamasında ifadesi alınan ..., kendisi ateş etmemekle birlikte karanlıkta birkaç el silah sesi duyduğunu ifade ettiği, sanığın soruşturma aşamasında kız kardeşinin, minibüse binerken yaralandığını açıkça söylediği anlaşılmakla; sanığın, kız kardeşinin havaya ateş edilmesinin verdiği korku ve telaşla minibüse binerken ayağının yaralanması olgusunun, en başından beri iftira atma amacıyla bilerek ve isteyerek sanık tarafından oluşturulduğuna ilişkin kanıtların neler olduğu Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmeden yaralanmanın suçun maddi eser ve delillerini uydurma niteliğinde olduğunun kabulü ile temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 267/2 maddesi ile artırılması,