muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/110, Karar No: 2018/465, Tarih: 23.10.2018

Tanık ... görevsiz mahkemede; sanığın yargılandığı suça, tefecilik yaptığına ya da para sattığına ilişkin bir bilgisinin bulunmadığını, katılanı tanıdığını, sanığın kendisine katılandan 2003 yılı Ağustos ayında taksitle dükkân satın aldığını söylediğini, bunun dışında bilgisinin bulunmadığını, kendisinin de sanıktan borç aldığını ancak faiz ödemediğini,

Katılan vekili 04.10.2005 tarihli dilekçesi ile; beyanlarını değiştirenlerin sanık tarafından etkilendiklerini,

Tanık ... görevsiz mahkemede; sanığı isim olarak 15 yıldır tanıdığını, katılanı ise dört yıldır kiracısı olduğu için tanıdığını, sanık ile katılan arasındaki senet, taşınmaz ve para alışverişi konusunda bir bilgisinin bulunmadığını, katılanın evini ve dükkânlarını satması için kendisinden aracılık etmesini istediğini, 3-4 ay sonra yanına tekrar gelerek yerini sanığa taksitle sattığını söylediğini, bunu söylemesinin nedeninin başka müşteri aramamasını istemesi olduğunu tahmin ettiğini, ancak katılanın hangi taşınmazını kaça sattığını söylemediğini, katılanın bir dükkân için 18.000 TL talep ettiğini, diğer yerler için müşterilerin vereceği fiyatları görmek istediğini, bu süreç boyunca katılana herhangi bir müşteri de götürmediğini, katılanın zaman zaman borçları nedeni ile ortadan kaybolduğunu,

Görevli mahkemede ayrıca; katılanın kaç dükkân sattığını, peşin mi yoksa veresiye mi sattığını bilmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık kollukta; katılan ile kahvehaneden tanıştığını, 25 yıldır arkadaş olduklarını, işleri bozuk olduğu için zaman zaman kendisine borç verdiğini, en son katılanın dükkânlarını satacağını söyleyince müşteri olduğunu, muhtelif zamanlarda katılana ödeme yaptığını, karşılığında senetler aldığını, katılandan tapuları üzerine geçirmesini istediğinde çocuklarının rıza göstermediğini söylediğini, kendisinin senet doldurmayı bilmediğini, bu nedenle müşterek arkadaşları olan tanıklar Avni, Nedim, Hasan, Yakup ve Nedim'in yanında çalışan Mustafa isimli şahsa suça konu senetleri doldurttuğunu, katılanın bahsettiği aracın kendisine ait olduğunu, ancak olay tarihinden 3 ay önce aracını Ordu A.Ş'ye sattığını,

Görevsiz mahkemede; katılandan beş adet dükkân aldığını, memleketteki arazilerini sattığını ve paralarını verdiğini, karşılığında on iki adet senet aldığını, senetleri kendisinin ve katılanın okuma yazmasının olmaması nedeni ile farklı kişiler tarafından doldurulduğunu, alışverişin şekline ilişkin soru üzerine; piyasada herkesin böyle yaptığını, tapuyu garanti altına almak için böyle bir uygulamaya gidildiğini, aralarında bir sözleşme bulunmadığını, tapu verildiğinde senetlerin iade edilmesi konusunda anlaştıklarını,

Sanık görevli mahkemede; senetleri avukatının yanında çalışan İdris Aytan'ın teklifi üzerine yaşlı olması nedeni ile bu işleri takip edemeyeceğini düşünerek ciro yoluyla devrettiğini, katılanın bütün tapuları birlikte vermek istemesi nedeni ile tüm borç ödenince tapu devri yapmak üzere anlaştıklarını, katılanın sağa sola borçlu olduğunu duyduğunu, tapuları istediğini, vermeyince kalan 20.000 TL borcunu ödemeden icra takibine başladığını, memleketinden parasının taksitle gelmesi nedeni ile söz konusu dükkânların bedelini taksitler hâlinde ödediğini, katılanın ev ile iş yerlerinin aynı binada ve çarşının göbeğinde bulunduğunu, bu nedenle değerli, kolayca satılabilir olduklarını, kendisinin de iyi kira getirisi olur düşüncesiyle katılanın teklifini kabul ettiğini, icra takibi sonucunda katılana ait iki dükkân ve dört daireyi alacağına karşılık devraldığını savunmuştur.

Yağma suçunu düzenleyen TCK'nın 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2-Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet hâline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi hâlinde de aynı ceza verilir.

3-Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır” hükmü öngörülmüş; aynı Kanun'un 149. maddesinde ise yağma suçunun nitelikli hâlleri düzenlenmiştir.

149. maddede de yağma suçunun; "silâhla, kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle, birden fazla kişi tarafından birlikte, yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, gece vakti, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla" işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasında yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Katılanın, tefecilik yaptığı iddia edilen sanıktan 2003 yılı Haziran ayında 400 TL alıp bir süre sonra borcunu ödediğinin, sanığın 2003 yılı Eylül ayı içerisinde yanına geldiği katılanı konuşma bahanesiyle oturduğu kahvehaneden uzaklaştırarak Halil Kale Fen Lisesi civarına götürdüğünün, sanığın burada ele geçirilemeyen silahla katılanı tehdit ederek boş senet imzalattığının, bilahare bu senetleri avukatının yanında çalışan ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen İdris Aytan isimli şahsa ciro yoluyla devrederek icra takibine koydurduğunun ve böylece katılana ait bir kısım taşınmazları devraldığının iddia edildiği olayda;

Katılanın yargılamaya konu senetler nedeni ile aleyhine başlatılan icra takibi sırasında verdiği 25.12.2003 tarihli mal beyanı dilekçesiyle takibe konu bonoların kambiyo senedi vasfını taşımadığını, tahrifatlı olduklarını, bono bedellerinin üzerinde bir miktarın talep edildiğini ve bonoların elinden zorla alındığını beyan etmesine rağmen, Eylül ayında meydana gelen olayla ilgili olarak 20.05.2004 tarihinde Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek sanık hakkında şikâyetçi olduğu, bu tarihe kadar iddiasını ileri sürmediği, katılanın kollukta 600 TL borç aldığını söylerken, görevsiz mahkemede 400 TL borç alıp faizi ile birlikte 600 TL ödediğini, asıl mahkemesinde ise 400 TL borç alıp aynı tutarla geri ödediğini ifade ettiği, ayrıca imzaladığı senedin miktarı ve senetlerin boş olup olmadığı yönünde de çelişkili ve aşamalarda değişen beyanlarda bulunduğu, tanık Mustafa'nın kollukta katılanı sanığın aracından inerken gördüğünü beyan etmesine rağmen mahkemede böyle bir şey görmediğini belirttiği, tanık Sebahattin'in kollukta sanığın katılanı sıkıştırdığını, beraber dışarıya çıktıklarını gördüğü, sanığın masada bağırdığını duyduğunu, bir keresinde de katılanı aracına alıp götürdüğünü söylemesine karşın, daha sonraki ifadesinde katılanın ricası üzerine bu yönde beyanda bulunduğunu beyan ettiği, tanık Yakup'un da görevsiz mahkemede senetlerden birisini kendisinin doldurduğunu, ancak sanığın yanında gelen kişinin katılan olmadığını ifade ederken asıl mahkemesinde sanığın yanındaki kişinin katılan ... olduğunu beyan ettiği, tanık Nedim'in savcılık beyanının aksine mahkemede katılanın düzenlediği senedi imzalayıp imzalamadığını hatırlamadığını söylediği gözetildiğinde; suça konu senetlerin zorla alındığına ilişkin katılanın aşamalarda önemli değişiklikler gösteren soyut iddiası ile tanıkların istikrar göstermeyen, birbiriyle çelişen, açık ve kabul edilebilir olmayan anlatımlarından başka, sanığın atılı suçu işlemediğine dair savunmasının aksine nitelikli yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığın nitelikli yağma suçunu işlendiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Direnme kararınını onanmasına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarih ve 201-487 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının gözetilmemesi nedeniyle beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarih ve 201-487 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının gözetilmemesi nedeniyle beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.10.2018 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 23.10.2018 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3504, Karar No: 2014/17704, Tarih: 08.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3504 E.  ,  2014/17704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kurul kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 ve Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 tarih, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak değil, dosyadaki bütün belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu edilen yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde dava konusu taşınmaza ait 2292 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı, yönetim planı, ve 14.10.2012, 04.11.2012 tarihli toplantı tutanakları ve hazırun cetvellerinin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesinin yapılabilmesi, dosyadaki bütün belgelerin mahkemece taranarak UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun okunaklı şeklide taranmaması halinde temyiz incelemesinin sağlıklı bir şekilde yapılamayacağı anlaşıldığından dosyanın fiziki olarak gönderilmesinin istenmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28597, Karar No: 2015/5364, Tarih: 12.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28597 E.  ,  2015/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/58997

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2009/680 (E) ve 2012/513 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3910, Karar No: 2013/10461, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3910 E.  ,  2013/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı, olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme,davanın reddine, karar vermiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 14 ncü maddesinde meslek hastalığının 4 ncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirmesinin zorunlu olduğu, meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmaların Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabileceği, hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağının, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriğinin verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenleneceği, yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlığın Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim ve sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla meslek hastalığı nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik ödeneği verileceği bildirilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından meslek hastalığı olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumca sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın meslek hastalığı niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. Meslek hastalığının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Yapılacak iş; davacıya meslek hastalığını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumunu ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “meslek hastalığının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca meslek hastalığı olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ederek sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi giderek meslek hastalığı sigorta kolundan sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1850, Karar No: 2010/3592, Tarih: 15.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/1850 E.  ,  2010/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize ait 28.12.2009 gün,5156-9050 sayılı geri çevirme kararında haciz tutanağına göre yazılan adresin “ ...”nde olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.Bu yerde bulunun Eski Halk Bankası Binası’nın hangi numaralı cadde ve sokak üzerinde bulunduğu ve kapı numarasının ne olduğu ise mülki amirlik,belediye başkanlığı ve gerekirse kolluk aracılığı ile araştırılıp, alınacak yazı cevaplarına göre de vergi dairesi ile yeniden yazışma yapmak yerine dosyanın iade edildiği görülmüştür.

Bu kez gerekli dikkat ve özen gösterilip yeni bir geri çevirme kararına mahal vermeden;

1.Haciz mahallinin tam ve açık adresinin yukarıda açıklandığı şekilde mülki amirlik, belediye başkanlığı ve gerekirse kolluk aracılığı ile araştırılıp, bu adresteki 2....,... sayılı yerin ve yine aynı adresteki No:1,2,3 sayılı yerlerin eski Halk Bankası Binası ile ilişkisinin belirlenerek sonucuna göre 05.09.2006- 26.10.1999 tarihleri arasında haciz mahallinde kimlerin faaliyet gösterdiğinin, ilgili vergi dairesinden sorulup belirlenerek alınacak yazı cevabının,

2. ...,... adına haciz mahalline ilişkin vergi mükellefiyet ya da ticaret sicil kaydının bulunup bulunmadığının, varsa hangi dönemlerde ve alanda faaliyet gösterdiklerinin sadece ilgili vergi dairesi ile sanayi ve ticaret odasından, araştırılıp buna ilişkin alınacak yazı cevaplarının eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19520, Karar No: 2015/20612, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/19520 E.  ,  2015/20612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...................... İŞ MAHKEMESİ

............. Göğüs Hastalıkları Hastanesine yazı yazılarak, hastanenin 2002 - 2012 yılları arasında yemekhane ihalesini alan firmaların isimlerinin istenilmesi

SGK Müdürlğüne yazı yazılarak,

........, ....., ....., ....., ....., ....., ....., ..... sicil numaralı işverenlerin isimlerinin sorulması, yazı cevapları ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.