muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/1779, Karar No: 2005/4961, Tarih: 26.09.2005

15. Hukuk Dairesi 2005/1779 E., 2005/4961 K.

**15. Hukuk Dairesi 2005/1779 E., 2005/4961 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 66 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 126 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de davetiye pulu olmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkemece uyuşmazlığın BK.nun 61 vd. maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmeden kaynaklandığı ve anılan Yasanın 66. maddesinde düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davalının zamanaşımı definin kabulüyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa yanlar arasındaki uyuşmazlık BK.nun 355 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmıştır. Bu tür uyuşmazlıklarda BK.nun 126/4. maddesi uyarınca 5 ve 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanmaktadır. Zamanaşımının başlangıcı ise alacağın muaccel olduğu tarihtir. Dava konusu olayda işin kesin kabulü 16.12.2003 tarihinde yapılmış, dava ise 20.2.2004 tarihinde açılmıştır. O hal de olayda zamanaşımı süresi dolmadığından mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi yerine zamanaşımı yönünden davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.9.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4726, Karar No: 2006/5929, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4726 E.  ,  2006/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2001 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 (önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; 68 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu ve genel yola bağlanması gereksinimi bulunduğu sabittir.

Mahkemece, taşınmazın güneyindeki DSİ İdaresine ait yoldan 68 parselin yararlanmasına onay verilmediği kuzeydeki yola bağlanacak bölümün erişim kontrollü olmaları nedeniyle dava reddedilmiştir.

Gerçekten Karayolları Kanununun 3.maddesine göre, erişme kontrollü karayollarına bağlantılar Karayolları Genel Müdürlüğünün uygun gördüğü yerlerden ve uygun gördüğü şekillerde yapılır. Erişme Kontrollü Karayoluna bitişik arazi sahipleri, kiracı ve kullananların bu yola bitişik olmaları veya başka bir sebepten dolayı arazilerinden karayollarına giriş çıkış hakları yoktur. Bu nedenle mahkemece; hüküm altına alınacak yerden geçit hakkı kurulmasında karayollarına ilişkin mevzuat yönünden engel bulunup bulunmadığının saptanması amacıyla bilirkişi tarafından düzenlenen rapor da gönderilmek suretiyle ilgili birimden görüş alınmalı sadece bilirkişi raporuyla yetinilmemelidir. Eldeki davada geçidin, İstanbul-Ankara Şosesine bağlanması istendiğinden bu konuda açıklanan husus gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Diğer taraftan 26.3.2002 tarihli krokide 3.ncü bir alternatif olarak 68 parselin doğusunda mavi ile taralı 3.ncü bir alternatif daha gösterilmiştir. Mahkemece bu alternatif üzerinde de durulmalı taraf teşkilini sağlayan usuli işlemler yapılarak davacı parselinin geçit ihtiyacı haklı bir neden yoksa bu alternatif üzerinden de aranmalıdır. Tüm bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla davanın reddedilmiş olması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2214, Karar No: 2023/3945, Tarih: 21.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2214 E.  ,  2023/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2020 Esas, 2021/707 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/82 E., 2017/21 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğünün 07.10.2009 tarihli oluru ile 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 42 nci maddesi birinci fıkrası kapsamında kurulmuş bir meslek birliği olduğunu ve amacının da tüzüğünün 3 üncü maddesinde belirtildiğini, 5846 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin altıncı maddesi gereği eser sahipleri ile bağlantılı hak sahiplerinin haklarının ülke içinde meslek birlikleri dışında başka birlik, dernek ve benzeri kuruluşlar tarafından takip edilemeyeceğini, davalının 5846 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesine aykırı olarak davacıdan izin alınmadan yayınlarını Moviemax Türk kanalında sürdürdüğünü, yayınladığı sinema eserleri için icracı sanatçılara herhangi bir bedel ödemediğini, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler, Anayasa ve 5846 sayılı Kanun kapsamında hak ihlalinin devam ettiğini ileri sürerek davacının üyeleri olan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... 'ın davacıyı temsile yetkili kıldığı eserlerin yayınlarının durdurulmasına, davalının sahibi olduğu yayın kanalının elde ettiği brüt reklam gelirinin tespitine, davacının tarifesi uyarınca hesaplanacak mali hak bedelinin 5846 sayılı Kanunu'nun 68 nci maddesi gereğince hesaplanacak üç katı tazminattan şimdilik 2.000,00 TL mali hak bedelinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; Moviemax Turk logolu televizyon kanalının Digiturk platformunda yer alan yüzlerce kanaldan sadece biri olduğunu ve davalının söz konusu kanalın yayıncı kuruluşu olmadığını, müvekkili yayıncı kuruluş olmadığı için Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) tarafından kendisine tahsis edilen herhangi bir yayın lisansının da bulunmadığını, bu nedenle davanın öncelikler pasif husumet yokluğundan reddi gerektiğini, davacı birliğin üyesi olan icracı sanatçıların dava konusu sinematografik eserler üzerinde herhangi bir bağlantılı hakkı bulunmadığından davacının davayı ikame etme hak ve yetkisinin de olmadığını, eser ve icralar üzerindeki bağlantılı haklarını filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren fonogram yapımcılarına devreden icracı sanatçıların filmler üzerinde herhangi bir mali hakkı kalmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Feri müdahil Avşar Film ve Sinema İşletmeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili müdahale dilekçesinde; hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddini istemiştir.

3.Feri müdahil .... vekili müdahale dilekçesinde; ...'nun "Son Osmanlı Yandım Ali" filmiyle ilgili tüm bağlantılı haklarını 08.05.2006 tarihli sözleşme ile müvekkiline devrettiğini, eser üzerindeki tüm mali haklar müvekkiline ait olduğundan eserin televizyon kanalından yayınlanmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

4. Feri müdahil Fanatik Digital Görüntü Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili müdahale dilekçesinde; davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davaya konu filmlerin lisans haklarını aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Feri müdahil Fanatik Digital Görüntü Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili müdahale dilekçesinde; davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davaya konu filmlerin lisans haklarını aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... bakımından herhangi bir yetki belgesi sunmadığı, ... adına sunduğu yetki belgesinde ise ...'ın imzası bulunmadığı için bu iki kişi yönünden davacının dava açma hak ve yetkisi bulunmadığını, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... açısından sunduğu yetki belgelerinin ise 5846 sayılı Kanun'un 42/A maddesinin son fıkrası ve Fikir ve Sanat Eseri Sahiplerinin verecekleri Yetki Belgesi Hakkında Yönetmelik'te (YBY) aranan şartları taşımaması nedeniyle geçersiz olduğu, dolayısıyla bu icracılar için aktif dava ehliyetini haiz olmadığı, anılan kişiler adına hak takibi yapamayacağı, ayrıca ...'nun "Son Osmanlı Yandım Ali" isimli sinema eserindeki icrasından kaynaklanan haklarını 08.05.2006' da ve ...'un "Gora" isimli sinema eserindeki icrasından kaynaklanan haklarını ise 01.02.2003'de film yapımcılarına devrettiği, devir tarihi itibariyle anılan kişilerin malvarlıklarından çıktığı, adı geçen icracı sanatçıların artık kendilerine ait olmayan/kendi mal varlıkların bulunmayan hakların takibi konusunda davacıyı veya bir başkasını yetkilendirebilmesinin hukuken mümkün bulunmadığı, sadece ...'ya ilişkin olarak sunulan yetki belgesinin 5846 sayılı Kanun'un 42/A maddesinde ve YBY'de aranan unsurlar yönünden bir eksiklik içermediği, bu nedenle davacının ...'nın "Salkım Hanımın Taneleri" isimli sinema eserindeki icrasından kaynaklanan haklarını takip bakımından aktif dava ehliyetini haiz olduğu ancak davalının, davacının uyuşmazlık konusu ettiği sinema filmlerini "umuma ileten/yayınlayan" olmaması sebebiyle pasif husumet ehliyetini haiz bulunmadığı ve dolayısıyla kendisine husumet tevcih edilemeyeceği, davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmaması sebebiyle ondan herhangi bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın aktif ve pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığına dair kararının hukuka aykırı olduğunu, davalı yayıncı kuruluş bünyesinde bulunmakta olan Moviemax Türk kanalının içeriğinin ve yayın akışının davalı yayıncı kuruluş tarafından belirlendiğini, Digitürk içerisinde başkaca kanallar da bulunduğu ancak Digitürk bunların hepsinden sorumlu değilse de, Moviemax Türk kanalından sorumlu olduğunu, ortalama bir izleyicinin dahi Moviemax Türk kanalının Digitürk’e ait olduğunu düşündüğünü, ... yönünden geçerli yetki belgesinin var olduğu tespit edilmesine rağmen davacı ... aleyhine hüküm kurulduğunu, mahkeme kararı ile Roma Sözleşmesi ve Anayasa hükümlerinin gözardı edildiğini, yapımcıların devir aldıklarını iddia ettikleri sözleşmelerden sadece 2 tanesinin dava dosyasına sunulduğunu, bu sözleşmelerin hepsinin tek tip olduğunu, bu sözleşmelerin işsiz bırakılma baskısı ile imzalandığını, dolayısıyla genel işlem şartları hükümlerine tabi olması gerektiğini, icracı sanatçıların eserlerin tespiti ve yayını öncesinde imzaladıkları kelepçe tipi sözleşmelerle haklarını devretmek zorunda bırakıldıklarını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini ve yeni bir rapor alınmadığını beyan ederek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... birliğinin üyelerinden aldığı yetki belgelerine dayanarak sinema filmlerinin icracı sanatçılardan izinsiz olarak ve bedel ödenmeksizin Moviemax Turk logolu kanalda yayınlandığı iddiasına dayalı olarak 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi gereğince üç kat tazminata hükmedilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 42/A maddesinin son fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 42/A maddesinin son fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/147, Karar No: 2024/4217, Tarih: 06.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/147 E.  ,  2024/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1942 E., 2021/184 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi/Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/432 E., 2018/274 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davacılar vekili Avukat ...'in 28.04.2021 tarihli temyiz dilekçesinde; temyiz süresi bakımından eski hale getirme talebinde bulunduklarını, müvekkillerini temsil eden Avukat ...'in Covid-19 salgın hastalığına yakalandığını, bu hastalık sebebiyle uzun süredir tedavi gördüğünü, bu sırada anılan vekilin hayatını kaybettiğini haricen öğrendiklerini, bu süreçte temyiz itirazlarını süresi içinde yerine getiremediklerini, anılan vekilin hastalığına ve vefatına ilişkin belgelerin kişisel veri kapsamında olması sebebiyle taraflarından temin edilemediğini, söz konusu belgelerin celbi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasını talep ettiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacılar vekili Avukat ...'in ölüm tarihinin ve sebebinin tespiti bakımından ölüm belgesinin, iddia edilen Covid-19 salgın hastalığına yakalandığı tarihin ve bu hastalığın teşhis edildiğine ilişkin evrakların dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen belgelerin/eksikliklerin ilgili yerlerden sorulmak suretiyle temin edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3953, Karar No: 2008/9723, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3953 E.  ,  2008/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ... vekili avukat ... ile ... ... ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.10.2007 gün ve 320-622 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemece, HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca çıkarılan muhtıranın tebliğine ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. Muhtıranın tebliğ belgesinin eklenmesi yoksa tebliğ tarihi belirlenerek inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11277, Karar No: 2022/11114, Tarih: 02.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11277 E.  ,  2022/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 34. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının sanığa 24/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeden 17/11/2014 tarihinde infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye 08/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 16/12/2014 tarihinde başvurduktan sonra yükümlülüklere uymadığının tespit edilmesi üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri sırasında uyuşturucu madde kullanmadığını, tahlilde çıkan uyuşturucu maddenin diş tedavisi nedeniyle kullandığı ilaçlar nedeniyle ortaya çıktığını tüm aşamalarda ısrarla savunması ve sanığın temyiz dilekçesinde 18/09/2015 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeniyle karar duruşmasına katılamadığını, bu nedenle bir önceki duruşmada ibrazı istenen belgeleri temyiz dilekçesine eklediğini beyan etmesi karşısında; sanığın ibraz ettiği reçetedeki ilaçların kullanımının idrarında uyuşturucu madde (THC) tespitine neden olup olmayacağı hususunda uzman bir kurumdan rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17344, Karar No: 2025/10394, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17344 E.  ,  2025/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/883 E., 2023/335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kilis Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 28.09.2021

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.