muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23891, Karar No: 2014/37397, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/23891 E.  ,  2014/37397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalının ünvanının .... olarak değiştiği halde gerekçeli kararda ... Ecza ve İtriyat Deposu San Tic AŞ. yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33757, Karar No: 2016/595, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33757 E.  ,  2016/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/283-2015/525

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren M. İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İ. Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5368, Karar No: 2013/7757, Tarih: 10.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5368 E.  ,  2013/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kemal Bağlarlı mirasçıları davacılar ... ve arkadaşları 07.07.1997 tarihli dilekçeleriyle, kadastroda Hazine adına tesbiti kesinleşen Bayır Köyü 1117 sayılı parselin babaları ... zilyetliğindeyken, ölümüyle kendilerine kaldığı, murisleri ve kendileri yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, adlarına tapuya tescil edilmesi istemiyle dava açmışlar, 29.08.2001 tarihli ıslah dilekçesiyle, taşınmazın kuzey sınırında Devlet ormanı bulunması nedeniyle, davayı Orman Yönetimine yaygınlaştırmış, taşınmazın yüzölçümünün dilekçeye eklenen 01.08.1982 tarihli tutanakta söz edildiği gibi, tesbit tutanağında belirtilenden daha fazla olduğunu bildirerek davasını ıslah etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... Köyü 1117 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.06.2010 tarihli rapor ve krokide (B-2) ile işaretlenen 1.053,49 m2 yüzölçümündeki bölümün paylı olarak ... ve arkadaşları adına tapuya tesciline; (B-1) ile gösterilen 26,51 m2 yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına tesciline; krokide (A) ile gösterilen 1.695,00 m2 yüzölçümündeki bölüm orman sınırları içinde kaldığından bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm, Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, ham toprak olarak tesbiti Hazine adına kesinleşen parselin tapu kaydının iptali ile genel kadastroda tapulama dışı bırakılan bir kısım taşınmazla birleştirilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tesciline ilişkindir.

Bayır Köyü 1117 parsel sayılı 1.080,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbiti 06.06.1987 ilâ 06.07.1987 tarihleri arasında yapılan askı ilânı sonunda itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1968 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra yörede 1981 yılında ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunu 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde çalışması ile 1991 yılında ise aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunu 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılıp, 15.05.1991 den başlayarak 15.11.1991 tarihine kadar ilân edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1968 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra yörede 1981 yılında ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunu 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde çalışması ile 1991 yılında ise aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunu 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılıp, 15.05.1991 den başlayarak 15.11.1991 tarihine kadar ilân edilmiştir.

1) Davalı ... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden; dava konusu ve kısmen kabul kararı ile kısmen iptal edilen 1117 parsel sayılı taşınmazın ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapu siciline tescilli olması nedeniyle tapu iptal ve tescil davasında taraf sıfatının bulunmadığı, ıslah dilekçesi ile talep edilen tescil davasının da reddedilmesi ve davalı ... Yönetiminin 713/6. maddesi uyarınca bulunduğu karşı tescil talebini de harç yatırmak suretiyle bulunmadığı anlaşıldığına göre, temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davacılar tarafından açılan tapu iptal ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş ise de, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Şöyle ki; davacılar 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi uyarınca kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak tesbitin kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre içinde dava açmışlar ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmışlardır. Dava konusu taşınmazın kadastro tesbiti 05.04.1983 günü yapılmış, 06.06.1987 tarihinde ilân edilerek 07.07.1987 tarihinde kesinleşmiştir. Davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, kadastro tesbitinin yapıldığı 05.04.1983 tarihine kadar bulunmalıdır. Dosya arasında bulunan ve davacıların da delil olarak dayandıkları altı Bayır Orman Bölge Şefi ...., Tapulama Teknisyeni ...., müracaat arsa sahibi .... ile şahitler....tarafından imzalanan 01.09.1982 tarihli tutanağa göre çekişmeli taşınmazın öncesi ...'e ait olup, önceki zilyet ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan tescil davası sonucunda 05.12.1970 gün 1972/180-132 sayılı karar ile oluşan 18.08.1977 gün 40 cilt, 19 sahife, 4 sıra tapu kaydının gittisi olan 12.11.1979 gün 41 cilt, 34 sayfa, 4 sıra sayılı tapu kaydı kadastro sırasında 1110 parsele revizyona görmüştür. Bu tapu kayıtlarının oluşumuna esas yukarıda belirtilen Asliye hukuk mahkemesi davası arasında 17.07.1971 tarihinde yapılan keşif sonucu fen memuru Fikret Kutlu tarafından düzenlenen ve tescile esas oluşturan krokide dava konusu taşınmazın bulunduğu alan yamaç ve kayalık olarak gösterilmiştir. O halde; davacıların eklemeli olarak zilyetliklerinin keşif tarihi olan 17.07.1971 tarihinden sonra başladığının kabulü zorunludur. Hal böyle oluca, kadastro tesbitinin yapıldığı 05.04.1983 gününe kadar davacılar yararına 20 yıla ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği bulunmadığı anlaşıldığından davanın tamamen reddi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 10/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4647, Karar No: 2024/3632, Tarih: 25.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/4647 E.  ,  2024/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E., 2022/222 K.

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiğini belirtmişse de bu hükmün bozma öncesi onama kararıyla kesinleştiği, temyize konu kararın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre de 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/222 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin bir, üç ve beşinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, vekalet ücreti verilmediğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığın çelişkisiz anlatımlarda bulunduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/222 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5421, Karar No: 2007/8137, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5421 E.  ,  2007/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderini ödemeyen davalılar hakkında yapılan icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...’ın 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince lisansüstü eğitim yapmak amacıyla ... Üniversitesine gönderildiğini, eğitiminde başarısız olması nedeniyle kaydının silinip üniversitelerine geri iade edildiğini, eğitime başlarken verilen yüklenme senedi ve kefalet senedi nedeniyle adlarına çıkarılan borcu ödememeleri üzerine haklarında icra takibi yapıldığını, itiraz ettiklerini,itirazlarının iptali ile %40’dan aşağı olmamak üzere icra tazminatına hükmedilmesi istenilmiştir. Yargılama aşamasında yürürlüğe giren 5535 Sayılı Yasanın uygulanması bakımından davacı Üniversitenin 18.01.2007 tarihli mahkemeye sunduğu yazıda, davalının anılan yasa hükmünden yararlanmak üzere üniversiteye başvurduğunu ve kuruma olan borcunun mecburi hizmete dönüştürüldüğü, davanın bu nedenle konusuz kaldığı, davanın açılmasına neden olan davalılardan mahkeme masrafı ve vekalet ücretinin tahsili istenilmiş, mahkemece de bu doğrultuda karar verilerek mahkeme masrafları ve nisbi vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2547 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma

Ancak;

2547 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma

görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme yasada öngörülmemiş, ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir. Bu durumda davalı ...’ın yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen yüklenme senedi bir bütün halinde incelendiğinde davalı hakkında senedin 7. maddesinin uygulanacağı anlaşılmaktadır. Anılan madde de ise "eğitimimi tamamlamadan döndüğüm veya başarılı olamadığım taktirde tarafıma yapılan masrafların tümünü altıncı maddede belirtilen usul ve şartlarla tahsil edilmesini...kabul ve taahhüt ederim” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda olmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden davalıya maaş ödemeleri dışında herhangi bir masraf yapıldığı da anlaşılamamaktadır. Bu durumda 5535 Sayılı Yasa yürürlüğe girmemiş olsaydı bile davalılar hakkındaki davanın reddine karar verileceği anlaşıldığından, mahkeme masraflarının davacı üniversite üzerinde bırakılması ve vekalet ücretinden de davalıların sorumlu olmadığına karar vermesi gerekirken, aksi yönde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/5399, Karar No: 2004/21213, Tarih: 30.09.2004

9. Hukuk Dairesi 2004/5399 E., 2004/21213 K.

**9. Hukuk Dairesi 2004/5399 E., 2004/21213 K.**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 101 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 103 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 104 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 113 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan E..... Yatırım A.Ş. ile davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan E......... Yatırım ve Menkul A.Ş.nin tüm temyiz itirazları ile davacının ve E...... Holding A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalılardan E....... Yatırım ve Menkul Değerler A.Ş. hakkında icra takibinde bulunmuş, takibe itiraz üzerine, icra takibine vaki itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde davalı gösterilen E...... Holding A.Ş. aleyhine açılmış bir icra takip talebi bulunmadığından, E....... Holding A.Ş. aleyhine itirazın iptali davası açılması usulen mümkün değildir. Buna rağmen E...... Holding A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, E...... Holding A.Ş. hakkında da takibin devamına karar verilmesi hatalıdır.

3- Dava tarihinden sonra davalı işveren tarafından davacıya icra takibi konusu alacaklara mahsuben 6.100.000.000 TL. ödendiği kabul edilerek bu miktar icra takibine konu miktardan indirilerek bakiyesi için takibin devamına karar verildiği anlaşıldığından, dava tarihinden sonra ödenen 6.100.000.000 TL. için vekalet ücretine ve bu miktar için ödeme tarihine kadar faize karar verilmemesi de bozma nedenidir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukanda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.