muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10856, Karar No: 2022/2986, Tarih: 21.02.2022

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan Denizli Devlet Hastanesinin 29/08/2016 tarihli raporunun hangi yönetmeliğe göre tanzim edildiği açıkça belirtilmemiş olup davacının kazadan kaynaklı sürekli işgücü kaybının % 10 olduğu rapor edilmiştir. Ancak işbu rapor kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmeliğe göre hazırlanmamış olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Raporda davacının çene kemiğindeki kırık nedeniyle % 10 oranında sürekli işgücü kaybına uğradığı, davacının yumuşak gıda ile beslenebildiği hususu belirtilmiştir. Davaya konu rahatsızlığın kaza tarihinde geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin Ek-2 nolu Özür Oranları Cetvelinin G.Çiğneme ve Yutma bölümü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, cetvele göre çiğneme ve yutma bozukluklarına ilişkin maluliyet oranının gerekli rehabilitasyon uygulandıktan en az 6 ay sonra diyet alımındaki kısıtlamalara göre değerlendirilebileceği hüküm altına alınmış olup, davacının çenesindeki kırık nedeniyle tedavi gördüğüne ilişkin herhangi bir evrakın dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde İtiraz Hakem Heyetince; davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları da eklenerek (özellikle çenesindeki kırık nedeniyle yapılan tedaviler), dosyadaki raporu da irdelenmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, illiyet bağı da kurularak Adli Tıp Kurumu ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından rapor alınıp, sonucuna göre, temyiz eden davalı lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur, 6098 sayılı TBK md. 52'de düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda; davalı taraf davacının kask ve koruyucu kıyafet giymemesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuş; Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu hususta bir değerlendirme yapılmamış, İtiraz Hakem Heyetince ise anılan yöne ilişkin itiraz reddedilmiştir. Davacının sürücüsü olduğu motorsikletle yaptığı kazada oluşan yaralanmasının çene kemiğindeki kırığa ilişkin olduğu, trafik kazası tespit tutanağında davacının kask takıp takmadığının belirsiz olduğu görülmektedir.

Somut olayda; davalı taraf davacının kask ve koruyucu kıyafet giymemesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuş; Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu hususta bir değerlendirme yapılmamış, İtiraz Hakem Heyetince ise anılan yöne ilişkin itiraz reddedilmiştir. Davacının sürücüsü olduğu motorsikletle yaptığı kazada oluşan yaralanmasının çene kemiğindeki kırığa ilişkin olduğu, trafik kazası tespit tutanağında davacının kask takıp takmadığının belirsiz olduğu görülmektedir.

Açıklanan vakıalar karşısında İtiraz Hakem Heyeti tarafından; kaza nedeniyle oluşan maluliyetin (çene kemiği kısıtlılığının), kask takılması halinde de oluşup oluşmayacağı ve kask takılmayışı ile oluşan maluliyet arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda uzman doktor bilirkişi heyetinden rapor alınması; koruyucu ekipmanların takılmamış olması ve maluliyetle illiyeti bulunduğunun saptanması halinde, Dairemizin uygulamaları da dikkate alınarak TBK md. 52 uyarınca tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile indirim yapılmadan karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10924, Karar No: 2019/8199, Tarih: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10924 E.  ,  2019/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı Sağlık Bakanlığı nezdinde değişik alt iş verenlere bağlı olarak çalıştığını, iş aktine emeklilik sebebi ile son verdiğini belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve Davalı Sağlık Bakanlığının tüm ,davalı ... Kurumsal Hizmetler Sağlık Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosya kapsamından devreden iş veren olduğu anlaşılan ...Kurumsal Hizmetler Sağlık Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin davacının kıdem tazminatından sorumluluğu tespit edilirken her ne kadar davacının Sağlık Bakanlığı nezdinde değişik alt işverenlere bağlı olarak çalışmaya başladığı tarih ile davalı ... Kurumsal Hizmetler Sağlık Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde çalıştığı sürenin sonuna kadar olan 9 yıl 7 ay 5 yıl dikkate alınarak kıdem tazminatından sorumlu olacağı tespit edilmiş ise de, bu tespit yukarıda açıklanan ilkeye aykırıdır. Dosya kapsamından devreden iş veren olduğu tespit edilen davalı şirketin kıdem tazminatından sorumluluğu tespit edilirken davacının yalnızca davalı devreden şirkette çalışmasının bulunduğu dönem ve devreden iş verende aldığı son ücretle sınırlı olarak hesaplama yapılmalıdır. Bu husus gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgililere iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5239, Karar No: 2010/10841, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5239 E.  ,  2010/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3755, Karar No: 2012/12039, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3755 E.  ,  2012/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/11/2009 tarih ve 2009/200-2009/455 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/09/2011 gün ve 2010/1818-2011/10910 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Taşıt Bürosu vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’nin yolcu olarak bulunduğu minibüse, İran plakalı otobüsün çarpması ile meydana gelen kazada vefat ettiğini, İran plakalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, Türkiye’de sigortasının bulunmaması nedeniyle davalarını tevcih edeceği bir sigorta şirketinin bulunmadığından Avrupa Sözleşmesine uygun olarak kurulan motorlu taşıt bürosuna husumet yöneltildiğini ileri sürerek, davacılardan Şükran için 6.000,00 YTL, ... ve ... için ayrı ayrı 4.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile defin taziye ve mevlit harcamaları için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 18.000,00 YTL maddi tazminatın ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalılardan Fon aleyhine açtığı davayı atiye terk etmiştir.

Davalı ... Taşıt Bürosu vekili, müvekkili büronun yabancı plakalı araçların ülkemizde sebebiyet verdikleri kazalarda ortaya çıkan hasarlarda aracın kaza tarihini kapsayan Yeşil kart sigortaları olması halinde Yeşil Kart sigortacılarına izafeten hareket ettiğini, davanın izafeten açılmadığını ve zarardan sorumlu bulunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, trafik kazasında İran plakalı otobüs sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, tüm araştırmalara rağmen İran plakalı otobüsün yeşil kart sigorta poliçesinin bulunamadığı, ancak sınır kapılarından yeşil kartı olmayan araçların geçişine izin verilmeyişi ve kazanın Türkiye'de oluşu gözetildiğinde bu aracın geçerli bir yeşil kartı bulunduğunun kabulünün gerektiği, kaza tarihi itibariyle sigorta limitinin ise 18.000,00 TL olduğu, davalı ... Bürosunun Sigorta Murakabe Kanunun 38/5. maddesindeki düzenlemeye göre sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davacı ... için 6.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 14.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 600,00 TL defin ve taziye gideri tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Taşıt Bürosundan tahsiline dair verilen kararın davacılar vekili ve davalı ... Taşıt Bürosu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.09.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı ... Taşıt Bürosu vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Taşıt Bürosu vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacıların murisinin trafik kazası sonucu ölümü nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.Yargılama boyunca kazaya neden olan İran plakalı otobüsün kaza tarihinde geçerli bir yeşil kart sigortasının bulunup bulunmadığının tespiti mümkün olmamış, mahkemece sınır kapılarından yeşil kartı olmayan araçların geçişine izin verilmediği ve kazanın Türkiye’de olduğu gözetildiğinde yabancı aracın geçerli bir yeşil kartının bulunduğunun kabulü gerektiği yönündeki gerekçe ile davalı ... Taşıt Bürosu’nun sorumluluğuna karar verilmiştir.Davalı Büro’nun yabancı plakalı araçların Türkiye’de karıştıkları trafik kazalarından dolayı ortaya çıkan sorumluluklarını karşılaması için yabancı plakalı araçların kaza tarihinde geçerli bir yeşil kart sigortasının bulunması gerekli olup, somut olayda yargılama sırasında yeşil kart sigortasının varlığının tespit edilemediği halde mahkemece bu sigortanın olduğu varsayılarak davalı Büro’nun sorumluluğuna karar verildiği anlaşılmıştır.Davalı Büro’nun yabancı plakalı aracın neden olduğu trafik kazası sonucu ortaya çıkan zararı tazmin etmesinin ancak anılan yeşil kartın bulunmasına bağlı olduğu dikkate alınarak, bu nedenle öncelikle yabancı plakalı aracın geçerli bir yeşil kart sigortasının varlığının kesin olarak tespit edilip yeşil kart sigorta sertifikasının dosyaya getirtilerek sonucuna göre davalı Büro’nun sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yeşil kart sigortasının varlığının tespit edilememesine rağmen varsayıma dayalı olarak yabancı aracın yeşil kartının bulunduğu sonucuna varılmak suretiyle yazılı gerekçe ile davalı Büro’nun sorumlu tutulması isabetli olmadığından kararın davalı Büro yararına bozulması gerektiğinden davalı Büro vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz onama kararının kaldırılarak mahkemece verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Taşıt Bürosu vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 26.09.2011 günlü, 2010/1818 Esas-2011/10910 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davalı Büro yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde ve karar düzeltme isteyen ...'na iadesine, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2523, Karar No: 2025/6455, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/2523 E.  ,  2025/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/102 E., 2022/1276 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/643 E., 2021/387 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/149, Karar No: 2013/4105, Tarih: 24.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/149 E.  ,  2013/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı Kooperatif Başkanı ....ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan yargılamanın sonlandırıldığı duruşmada tutanağa yazdırılıp taraflara tefhim edilen kısa karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilamında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın sadece bu nedenle bozulması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olayda 21.01.2010 tarihli kısa kararda dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği halde gerekçeli kararda tapu kaydının iptali ile ... 1. Noterliği’nin 29.04.2005 tarih 6900 yevmiye numaralı bağımsız bölüm listesinde belirtilen şekilde davacı kooperatif ile davalılar adına arsa paylı olarak tapuya tesciline denilmek sureti ile kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında çelişki oluşturulmuştur.

Bu durumda anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilmesini teminen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 900,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, bozma sebebine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.