muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3760, Karar No: 2023/2880, Tarih: 10.05.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin stok planlama çalışmasını sözleşmelere uygun yapmadığını, davalının davacıyı mağdur etmemek adına 6.193,60 Euro’luk listeyi kabul ettiğini ancak buna rağmen fiyat anlaşmasında belirlenen emniyet stok miktarının yedi kat fazlası malzemeyi davalıya satmaya çalışan davacının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli, 2016/75 E. ve 2018/128 K. sayılı kararıyla, benimsenen bilirkişi raporuna göre, emniyet stoğunun siparişin süresinde teslimini sağlamayı amaçlayan bir uygulama olduğu ve davacının kesin siparişi üç hafta öncesinde verdiği nazara alındığında davacının bir sonraki ayda öngörülen sipariş miktarını, somut olayda 2015 yılı Ağustos ayı miktarını, emniyet stoğu olarak bulundurmasının zaruri olduğu, davalı şirket yetkilisinin davacı şirkete gönderdiği 15.07.2015 tarihli e-postada ve ekindeki tabloda 2015 yılı Ağustos ayı için bildirdiği öngörü sipariş miktarının davacı açısından esas alınabilecek emniyet stok miktarı olabileceği, bu rakamlara göre davacının elinde bulunan ve davalıdan sözleşme gereği satın alınmasını talep edebileceği stok değerinin 15.223,80 Euro olduğu, bakiye stok miktarı yönünden davalı şirketin satın alma zorunluluğunun bulunmadığı, davacının ürünleri teslime hazır olduğunu bildirmesi ve teslimin davalı tarafından kabul edilmemesi sebebiyle davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.223,80 euronun dava tarihinden itibaren işleyecek Devlet bankalarının euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli, 2018/449 E. ve 2018/1086 K. sayılı kararıyla, davalı şirket tarafından davacı şirkete gönderilen 15.07.2015 tarihli e-postada 2015 yılı 2. yarı yılı için ihtiyaç duyulabilecek malzeme listesinde ağustos ayından yıl sonuna kadar aylık tahmini sipariş miktarlarının davacıya bildirildiği, aylık tahmini sipariş miktarı kadar emniyet stokunu bulundurmak zorunda olan davacının 2015 yılı Ağustos ayı için öngörülen sipariş miktarı kadar emniyet stoku bulundurmasının sözleşmenin sürdürülebilmesi için zorunlu olduğu, miktarın zamanla revize edildiğini kabul eden davalının sözleşmenin başlangıcında kararlaştırılan emniyet stokunu almakla yükümlü olduğunu ileri sürmesinin kabul edilebilir olmadığı gerekçesiyle hükmün esasına yönelik istinaf sebeblerinin yerinde olmadığı, davanın reddedilen kısmı 23.543,03 euro olup karşılığı 78.162,00 TL üzerinden davalı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin, vekâlet ücreti takdirine ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle, kararın davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin kısmının kaldırılarak reddedilen kısım üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.09.2020 tarih, 2020/2487 E. ve 2020/3592 K. sayılı kararıyla, ilk bilirkişi raporu makine yüksek mühendisi ve mali müşavirden oluşan iki kişilik heyetten alındığı, rapora tarafların itirazı üzerine yalnızca mali müşavir bilirkişiden rapor alınmış her iki rapor arasında çelişki bulunmasına rağmen sözkonusu çelişki nedenleri giderilmeden tek kişilik bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verildiği, mahkemece her iki bilirkişi raporu arasında çelişki olması nedeniyle bu çelişkinin giderilmesi için 3 üncü bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken stok ve imalat konusunda teknik uzmanlığı bulunmayan tek kişilik mali müşavir kişiden alınan rapora itibar edilerek karar verilmesi doğru olmadığı, mahkemece, imalat konusu ürünler hakkında aralarında bir makine mühendisinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak 1 inci ve 2 nci raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince sözleşme sonlandığında emniyet stoku olarak belirtilen ürünlerin davalı tarafından satın alınacağı taahhüt edildiği, sözleşmede ve davalı tarafça kabul edilmeyen 01.04.2015 tarihli fiyat anlaşmasında emniyet stokunun aylık öngörülen sipariş miktarıyla aynı miktar olduğu, sözleşmenin başından bu yana bu şekilde uygulandığı, aylık tahmini sipariş miktarı kadar davacının emniyet stoku bulundurması gerektiği, 2015 yılı Temmuz ayına kadar 1 aylık malzemenin emniyet stokunda tutulduğu, öngörü stok miktarının stok satış miktarını bir kaç kalem dışında aşmadığı, mali müşavirler ve makine mühendisinden alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, bulundurması gereken emniyet stoğunda bulunan malzemeleri alması gerektiği, emniyet stoğunda bulundurulması gereken malzeme adet ve birim fiyatlarına göre toplam tutarının 9.541,60 euro olduğu, dava tarihindeki kura göre (euro 3.32 TL) 31.678,11 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, salt sözleşme hükümlerine göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, mail yoluyla taraflar arasında yapılan mutabakatların değerlendirilmediğini, zira öngörü maillerinin davalının cevap dilekçesi ile de kabulünde olduğunu, buna göre öngörü mailleriyle güncellenen stok miktarının kabul edilmemesinin hatalı olduğundan kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının kendi ticari beklentileri ve daha fazla kar elde etmek amacı ile sözleşmelere aykırı emniyet stoku bulundurduğunu, emniyet stok miktarının taraflar arasında yazılı olarak belirlendiğini, bu hususta yazılı muvafakatlarının bulunmadığını, alınan bilirkişi raporunda hüküm altına alınan tutarın hangi parçalara karşılık geldiğinin açıklanmadığını, raporun hatalı olduğunu ve hükme esas alınamayacağını, vekâlet ücreti hesabının hatalı olduğundan bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticari satımdan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanun’un 97 nci madde.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticari satımdan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanun’un 97 nci madde.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 31.678,11 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

1.Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davacı vekillinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25695, Karar No: 2019/24228, Tarih: 24.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25695 E.  ,  2019/24228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ...’na ait işyerinde 1998 yılında çalışmaya başladığını, 6111 sayılı Kanun gereği Emniyet Genel Müdürlüğü emrine atandığı 14/10/2011 yılına kadar çalıştığını, çalıştığı dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 21. maddesine göre 3. grupta yer alan şoför kadrosunda istihdam edilmesine rağmen kendisine 1. grupta yer alan işçi ücretinin ödendiğini, oysa tüm kayıtlara göre şoför olarak çalıştığının sabit olduğunu, Temizlik İşleri Müdürlüğünde çöp kamyonu kullandığı dönemde 7 gün gece vardiyasında çalışmasına rağmen gece zammının eksik ödendiğini, servis, otobüs, cenaze aracı kullandığı diğer dönemlerde haftada 7 gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, gece çalışma görevi verilen şehir dışı görevlerde ve ramazan aylarında 08.00-01.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, 4 akdi tatil 4 hafta tatili olmak üzere 8 gün çalışmasına rağmen puantajlarda çalışma günü az gösterilerek sadece 4 hafta tatili ücreti ödendiğini, fiilen çalışılan her gün için yemek yardımı ödenmesi gerektiği halde 7 gün çalışma karşılığı yemek yardımı ödenmediğini, 2007-2008-2009 yıllarında birer ay süre ile ücretsiz izinde gibi gösterildiğini ancak çalışmaya devam ettiğini, bu döneme ait tüm alacakların ödenmesi gerektiğini,ayrıca görev yolluğu, promosyon, yakacak yardımı alacaklarının da ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yevmiyeli işçi olarak çalıştığını, çalıştığı döneme ilişkin tüm alacaklarının ödendiğinin bordrolar ile sabit olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ulusal bayram ve genel tatil günü çalışmalarına ilişkin puantaj kayıtları bulunduğunu, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, gece zammı, görev yolluğu, yemek yardımı alacaklarının kısmen kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, gece zammı, görev yolluğu, yemek yardımı alacaklarının kısmen kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Mahkemece 15.06.2015 tarihli ikinci bilirkişi raporuna itibar edilerek, raporda hesaplanan bir kısım alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan raporda fazla çalışma hafta tatili ulusal bayram ve genel tatil ücretleri yönünden davacı veya davalı tanıklarının anlatımına itibar edilmemiş, dosyada mevcut imzasız puantaj kayıtları ile araç sevk amiri motorlu araç kayıt formları karşılaştırılarak, bu formlarda davacının çalıştığı tespit edilen ancak puantajda kaydına rastlanmayan dönemler ile sınırlı olarak hesaplama yapılmıştır. Aynı şekilde gece zammı ile yemek yardımı gibi alacakların hesaplanmasında da araç sevk tamiri formlarına itibar edilmiştir. Söz konusu kayıtlar davacının imzasını içermediği gibi, dosyadaki suretlerin okunaklı olmaması sebebiyle işverenin veya vekilinin imzasını içerip içermediği de tespit edilememektedir. Ayrıca bilirkişi raporunda 2007-2011 dönemini kapsayan bu kayıtların işverence dosyaya sunulduğu belirtilmiş ise de, kullanılan araçların giriş ve çıkış saati ile kilometre bilgisini içeren belgelerin davacı tarafından dosyaya sunulduğu ve sadece 2010-2011 yıllarını kapsadığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, bir kısım araç sevk amiri motorlu araç kayıt formu sunarak, 2007-2011 yılları arasındaki tam kayıtların davalı Belediyeden getirtilmesini talep etmiş, mahkemece davalıya bu yönde müzekkere yazılmıştır. Ancak dosya kapsamında davalı ... tarafından sunulan herhangi bir kayda rastlanmamış olup, raporda hatalı olarak bu kayıtların davalı tarafça dosyaya sunulduğunun belirtilmesi yerinde görülmemiştir. Hal böyle olunca, dosyada mevcut araç sevk amiri motorlu araç kayıt formlarının davacı tarafından sunulduğu dikkate alınarak, bu formlar ile ilgili olarak davalı tarafın beyanı alınmalı, oluşacak sonuca göre bu kayıtlara itibar edilip edilmeyeceği değerlendirilerek bir karar verilmelidir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı toplu iş sözleşmesinin 21. maddesine göre 3. grupta yer alan şoför kadrosunda istihdam edilmesine rağmen kendisine 1. grupta yer alan standart işçi ücreti ödendiğini, ancak işyerinde şoför kadrosunda çalıştığının sabit olduğunu, ücretinin de şoför ücreti olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece davacıya şoför kadrosunda olmasına rağmen işçi ücreti ödendiği gerekçesiyle şoför olarak çalışan emsal işçinin ücretine göre hesaplanan fark ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiş; ayrıca fazla çalışma ücreti, hafta tatili gibi alacaklar da olması gereken ücret miktarı üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Gerçekten de dosyada mevcut yıllık izin formlarında, 2004 yılına ait personel bilgi formunda ve bir kısım görevlendirme (cenaze, gezi,vs ) yazılarında davacının şoför olarak çalıştığı ifade edilmektedir. Ancak davacıya ait personel nakil formlarında, davacının kadrosu da görevi de işçi olarak belirtilmiştir. 11/12/2007 tarihli Personel Hareketleri Onayına göre, davacının Temizlik İşleri Müdürlüğünde işçi iken, İnsan Kaynakları Ve Eğitim Müdürlüğü bünyesine hem kadrosu hem görevi işçi olarak 36,83 TL gündelik ile görevlendirildiği ve 15/12/2007 - 14/10/2011 tarihleri arasında bu bölümde çalıştığı kayıtlardan anlaşılmaktadır. Bu bakımdan, salt tanık anlatımları ile dosyada mevcut eski tarihli (özellikle 2007 yılı ve öncesi) bir kısım yazılara göre, şoför kadrosunda çalıştığının belirtilmesi yeterli değildir.

Ayrıca davacının fiilen şoför olarak çalışması ile kadrosunun şoför kadrosu olması birbirinden ayrı olgulardır. 15/02/2010-14/02/2012 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin 21. maddesinde, taraf sendika üyesi işçiler işyerinde fiilen çalıştıkları işe göre 3 gruba ayrılmış olup, mevsimlik işçiler ile işçiler 1. grupta, şoförler ise 3. grupta yer almaktadır. Aynı hükme göre, belediye bu gruplardan kendi kuruluş şemasında gösterilen kadro unvanları karşılığı olanlardan sorumludur. Toplu iş sözleşmesinin 22. maddesinde ise, bu toplu iş sözleşmesinin kapsamına giren işyerlerinde çalışanların mesleki yeteneklerini belirlemek, işçilerin unvan yükselmelerini sağlamak için bir komisyon oluşturulacağı, işverence ihtiyaç görüldüğü takdirde sanat sınıfından diğer sanat sınıfına veya herhangi bir işte çalışırken sanat sınıfına geçmek için müracaat eden işçiler için imtihan açılacağı, bu imtihanı geçen işçilerin hak kazandıkları işte çalışacakları öngörülmüştür. Aynı maddenin son fıkrasına göre, “sınavda başarı gösteren sendika üyesi işçiler yükseldiği gurubun toplu iş sözleşmesi ile belirtilen ücretini alacaktır. Belirtilen ücretini atandığı tarihten itibaren yükseldiği grubun ücretini alır”. Görüldüğü gibi, toplu iş sözleşmesinde 3 ayrı çalışan grubu ile her bir grubun kendi içerisindeki hakları ayrı ayrı düzenlenmiştir. Bu gruplar arasında grup değişikliği ile pozisyon değişikliği için imtihan şartı öngörülmüştür. Davacının kadrosunun ‘işçi’ olması halinde, 1. grupta bulunan davacının, işveren tarafından çeşitli zamanlarda fiilen şoför olarak görevlendirilmesi, işçiye salt bu sebeple üst grup ücretini talep etme hakkı vermez. Hal böyle olunca, dosyadaki birbiri ile çelişen kayıtlar arasındaki çelişki giderilerek davacının uyuşmazlık konusu dönemin tamamında şoför kadrosunda çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, toplu iş sözleşmesindeki grup değişikliğine ilişkin düzenlemeler de dikkate alınarak davacının fark ücret talep etme hakkını olup olmadığı noktasında bir sonuca varılmalı; gerekirse davacının sadece şoför olarak çalıştığı günler belirlenmek suretiyle bu günler yönünden ücret farkı hesap edilerek hüküm altına alınabileceği gözden kaçırılmamalıdır.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgular nazara alınmadan, yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3665, Karar No: 2020/1572, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3665 E.  ,  2020/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20374, Karar No: 2025/6445, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/20374 E.  ,  2025/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3002 E., 2023/1538 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/130 E., 2021/348 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.