muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4373, Karar No: 2023/10447, Tarih: 07.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaza dere ıslahı ve ıslah çalışmaları doğrultusunda 3 adet rögar ve su kuyusu yapmak suretiyle el atan kurumun ... olduğu, ayrıca aynı taşınmazın bir kısım paydaşlarınca aynı nedenle aynı davalılara karşı açılan ve Dairemizin 2022/2486 esas sayılı dosyasında istinaf incelemesine konu edilen dava dosyasına, davalı İSU tarafından ibraz edilen 23.08.2012 tarihli müzekkere cevabı itibari ile dere ıslahı çalışmasının 17.11.2005 tarihli Belediye Meclisi kararına istinaden yapıldığı yönündeki beyanları kapsamında el atma tarihinin 1983 yılı sonrası kabulü ile husumetin İSUGenel Müdürlüğüne yöneltilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği, taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü ile emsal incelemesi yapmak suretiyle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci ve 12 inci maddeleri çerçevesinde taşınmazın değerini belirlemeleri ve buna göre bilirkişilerin dava konusu taşınmazla emsal taşınmazın konum, nitelik ve vergi beyanları itibarıyla karşılaştırma yaparak benzer özellikleriyle üstün ve eksik yanlarını da belirtmek suretiyle 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca çerçevesinde her iki taşınmazı kıyaslamak suretiyle dava konusu taşınmazın değerini belirlemelerinde isabetsizlik bulunmadığını, taşınmaz için dava tarihi itibari ile belirlenen 1.718,00 TL/m² birim fiyatının uygun olduğu kanaatine varıldığı, taşınmaz maliklerine karşı açılan dava dosyasında yapılan yargılama neticesinde, mahkemenin 08.10.2019 tarih 2019/338 Karar sayılı ilamı ile verilen 352,77 m²lik alanın dere olduğu dikkate alınarak bu alanın tapu kaydının iptali ile davalı adına dere olarak tapudan terkinine karar verildiği ve anılan kararın istinaf edilmeksizin 11.02.2020 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, eldeki dava bakımından İlk Derece Mahkemesince dere olarak terkin edilen 352,77 m²lik kısım düşüldükten sonra, Harita Mühendisi ...'e ait 20.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen alanda davalı İSU tarafından terkine karar verilen derenin ıslahı çalışmaları kapsamında yapılmış ve dağınık vaziyette 3 adet atık su rögarı ve 1 adet su kuyusu bulunduğu, taşınmazın geri kalan kısmının kullanılmasının mümkün olmadığı, A harfi ile gösterilen 468,60 m²lik alanda ise mevcut durumu itibari ile davacıların bu parselden faydalanma imkanının ortadan kalktığı gözetildiğinde dava konusu taşınmazın tamamı üzerinden kamulaştırmasız el atma tazminatına hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde rögar ve su kuyusunun ne zaman yapıldığının belli olmadığını ilave ederek istinaf dilekçesini tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde rögar ve su kuyusunun ne zaman yapıldığının belli olmadığını ilave ederek istinaf dilekçesini tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, aynı mahalden Dairemize intikal eden ve denetimden geçen dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaza dere ıslahı ile beton kanal yapılması ve kanalizasyon hattı ile rögar kapakları yapılması suretiyle davalı ... tarafından fiilen el atıldığı, fiilen el atılan kısımlar haricindeki kalan bölümlerin işe yaramaz hale gelmiş olması nedeniyle, dere olarak terkin edilmiş olan alan haricindeki bölümlerin tamamının davacıların payı oranında bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaza dere ıslahı ile beton kanal yapılması ve kanalizasyon hattı ile rögar kapakları yapılması suretiyle davalı ... tarafından fiilen el atıldığı, fiilen el atılan kısımlar haricindeki kalan bölümlerin işe yaramaz hale gelmiş olması nedeniyle, dere olarak terkin edilmiş olan alan haricindeki bölümlerin tamamının davacıların payı oranında bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

5. Buna karşın; eldeki davada taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmıştır. 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrası; “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen Geçici 6 ncı maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları; "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle ve Anayasa'nın 2 ncı ve 35 inci maddelerine aykırı bulunarak 13.03.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2942 sayılı Kanun'da 04.11.1983 tarihinden sonraki fiili el atmalara ilişkin başkaca bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrasının uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

6. İstinaf mahkemesince ilk derece kararının nisbi harca ilişkin bölümüne dokunulmaksızın istinaf İsteminin şekli olarak esastan reddine karar verildikten sonra “ek 4. maddenin uygulanması gerekir gerekçesiyle istinaf harcının maktuya çevrilerek nispi harcın bakiyesinin iadesine karar verilmesi suretiyle 1983 sonrası fiili el atma nedeniyle açılan tazminat davalarında ek madde 4 e dayanarak maktu harç alınması gerektiği yönünde irade ortaya konulmuş ancak kamu düzenine ilişkin ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gereken ve ilk derecede nisbi alınan harcın yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle düzeltilmesi yoluna gidilmemesi harca yönelik Yargıtay uygulamasının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası kullanılması suretiyle etkinliğinin ortadan kaldırılarak Yargıtay'ın içtihat birliğini sağlamak görevinin devre dışı bırakılması suretiyle hukuki öngörülebilirlik ve hukuki güvenliğin zedelenmesi sonucunu doğurduğundan kararın bozulması gerekir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan inceleme sonucu, Bölge Adliye Mahkemesi ilamının ‘2’ numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine ‘ Karar tarihi itibarıyla alınması gereken 108.519,05 TL harçtan peşin alınan istinaf karar harcının mahsubu ile bakiye 81.388,75TL istinaf karar harcının davalı İzmit Su ve Kanalizasyon İdaresi’ nden alınarak peşin alınan istinaf harçları ile birlikte Hazineye irat kaydına,’ cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7768, Karar No: 2015/21577, Tarih: 17.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7768 E.  ,  2015/21577 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, nafakalar, maddi tazminat ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141/1. maddesi hükmüne göre iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağının "ön inceleme aşamasında" (HMK.md.137) başladığının anlaşılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2015 (Salı)

(Muhalif)

....

KARŞI OY YAZISI

Dava 13.08.2013 tarihinde açılmıştır. Ön inceleme duruşması 28.01.2014 tarihinde icra edilmiştir. Dava ve cevaba cevap dilekçesinde tazminat talebinde bulunmayan davacı, ön inceleme duruşmasından önce 27.01.2014 tarihli dilekçesi ile 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1).

.../...

Dava ve cevaba cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmayan davacının, cevaba cevap dilekçesinden sonra, ön inceleme duruşmasından önce yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunması, iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi bulunmadığı gibi; davalının talebin genişletilmesine açık muvafakati de bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının yoksulluk nafakası ile maddi, manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/5480, Karar No: 2011/48330, Tarih: 13.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/5480 E.  ,  2011/48330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun sanığın duruşmada bağışık tutulması başlığı altında düzenlenen 196.maddesinin 1.fıkrasında Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hallerde müdafii isterse,mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir hükmünün düzenlendiği,başka suçtan tutuklu sanık ...'ın esas savunmasının alındığı 08.07.2010 tarihli duruşmada yargılamayı takip etmek istemediğini beyan etmesi karşısında tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydına göre Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/858 esas, 2006/634 karar sayılı 30.11.2007 tarihli ilamının onaylı ve kesinleşmiş bir sureti dosya arasına getirdildikten sonra anılan hükmün tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmemesi, uygulamaya göre de; Sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 58/6. Maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın yerine getirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına

esas alınan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/270 esas, 2003/265 karar sayılı ilamında sanığın suç tarihi olan 05.06.2003 tarihinde 18 yaşını doldurmamış olması sebebiyle aynı yasanın 58/5 maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6737, Karar No: 2013/18640, Tarih: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6737 E.  ,  2013/18640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Besni 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :16.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine  yönelik itirazlar,  ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. m.116/1-a)  bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır. (6100 s. HMK. m.117/3) Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder. (6100 s. HMK. m.164/3)  Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Belirtilen yasal kurala uyulmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir. (6100 s. HMK. m.371/1-ç)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş  gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle  karar verildi.  02.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/9003, Karar No: 2019/3797, Tarih: 13.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9003 E.  ,  2019/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, dava konusu 142 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tescil işleminin Tapu Müdürlüğünce resen düzeltilmesinin talep edildiğini, idarece verilen cevapta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/91 Esas 2013/298 Karar sayılı kararının 02/01/2014 tarihinde, Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun kararından önce kesinleştiği gerekçesiyle reddedildiğini, 6360 sayılı Kanun gereği ... Valiliğince oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından çekişme konusu taşınmazın Hâzineye Devrine ve Diyanet İşleri Başkanlığına tahsisine karar verildiğini ileri sürerek, TMK 1024. Maddesi uyarınca tescilin yolsuz olduğunu, tapu kaydının iptali ile adına tescile karar verilmesini istemiştir.Davalı, çekişme konusu taşınmaz hakkında kesinleşmiş karar olduğunu ve ... ilinin kesinleşme tarihinden sonra 30.03.2014 tarihinde büyükşehir olduğunu, devir ve tasfiyeye ilişkin br hükmün davalıyı bağlamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, tasfiye komisyonunun belediyenin tasarrufunda bulunmayan bir taşınmaz hakkına devir kararı vermesinin hüküm ifade etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8245, Karar No: 2013/7016, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8245 E.  ,  2013/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması)

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 21.07.2008 tarihli kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 1 ay süreyle sosyal durumunu geliştirmeye elverişli kitap okumakla yükümlü kılınmasına karar verildiği, sanığın yükümlülüğünü yerine getirmemesi üzerine duruşma açılmaksızın 12.11.2008 tarihli ek kararla hükmün açıklanmasına karar verildiği, bu kararın 24.03.2010 tarihinde sanıkla aynı çatı altına oturan ve reşit olan gelini ... imzasına tebliğ edildiği ve 12.11.2008 tarihli ek kararın bu şekilde kesinleştirildiği, ancak Mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine 18.01.2011 tarihinde yeniden duruşma açılmasına karar verilerek 21.02.2011 tarihli ikinci bir ek kararla yeniden hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın da ikinci ek kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; herhangi bir kanun yoluna konu edilmeyen 12.11.2008 tarihli ek kararın varlığına rağmen, aynı hususta yeniden ikinci bir ek karar verilemeyeceğinden, hukuki dayanaktan yoksun olan 21.02.2011 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğuna karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 24.03.2010 tarihinde tebliğ olunan 12.11.2008 tarihli ek karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 01.03.2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2012/1773, Tarih: 18.09.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/4-1582012/1773 E.  ,  2012/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :2009/210883

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi
Yargıtay — Esas No: 2016/14499, Karar No: 2018/4698, Tarih: 07.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14499 E.  ,  2018/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüneyönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ...'nın 06/01/2012 tarihinde inşaatta çalışırken elindeki metal borunun YG hattı üzerinde bulunan iletken tellere çarptığını, elektrik akımına kapıldığını, sağ bacağı ve sol kolunu kaybettiğini, maddi ve manevi zarara uğradıklarını, davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik ... için 100.000.00.- TL manevi, 50.000.00.- TL maddi, ... için 25.000.00.- TL manevi, 50.000.00.- TL maddi, ... için 25.000.00.- TL manevi, 50.000.00.- TL maddi, ... için 17.000.00.- TL manevi ... için 17.000.00.- TL manevi ve ... için 16.000.00.- TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi imüteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Belediye yönünden yargı yolu bakımından dava reddedilmiş, ... yönünden dava ayrılmış, ayrı esasa kaydedilerek yargılama yapılmıştır. 14/08/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucu maddi tazminat yönünden 162.812.45.- TL'ye yükseltilmiştir. Davacı ...'nın ...'a karşı açtığı maddi tazminat davası, bağlantı nedeni ile birleştirilmiş, yargılamaya devam edilmiştir .Davalı..., sorumlu ve kusurlu olmadıklarını, inşaat sahibi ve davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, davanın maddi tazminat açısından kabulü ile; davacı ..., ... ve ... için toplam 341.907,91.TL’nin kaza tarihi olan 06.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiz ile birlikte davalı ... AŞ’den alınarak yukarıda ismi sayılan davacılara verilmesine, manevi tazminat davası açısından davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 60.000 TL, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 10.000’ar bin TL, diğer davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5000 TL olmak üzer toplam için 95.000 TL’nin kaza tarihi olan 06.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı ... AŞ’den alınarak yukarıda ismi sayılan davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.