muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12973, Karar No: 2010/4753, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12973 E.  ,  2010/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Uşak Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2006/236-2008/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Tekstil Ltd.Şti.’nin %40 hisseli ortağı olduğunu, 10.01.2001 tarih ve 2001/1 no’lu ortaklar kurulu kararı ile sermaye artırımına gidilmesine ve ortaklara aynı oranda hisse verilmesine karar verildi halde, müvekkilinin imzası taklit edilerek alınan 11.01.2001 tarihli ve 2001/2 no’lu kararda müvekkilinin 3.200, ...’in 100, ...’in 9700 paya sahip olduğunun belirtildiğini, bu kararın tescili için müvekkilinin imzası taklit edilerek 15.02.2001 tarihli noter onayı düzenlendiğini, ayrıca 2001/2 no’lu kararda belirtilen hisselerin pay defterine de kayıtlı olmadığını ileri sürerek, ...’ın 100 hissesinin tamamı ile ...’nin 1900 hissesinin istirdadına ve müvekkilinin hissesine ilavesi ile müvekkilinin hissesinin 5.200 olarak sicile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkili ...’ın (2.500.000.000)TL sermaye koyarak dava konusu şirkete ortak olduğunu, 11.01.2001 tarih ve 2001/2 sayılı ortaklar kurulu kararının davacı tarafından imzalandığını, bu kararın konusu bulunan anasözleşme tadil tasarılarının altındaki ve anılan tasarıların Uşak Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne sunulduğu 15.02.2001 tarihli dilekçedeki imzalara davacı tarafından itiraz edilmediği, dava konusu ortaklar kurulu kararından sonra da birçok kez üç ortaklı kararlar alındığını ve hepsinin davacı tarafından imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

... Tekstil Ltd.Şti. vekili davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Yargılama sırasında davalı ... ölmüş, mirasçılarına dava ihbar edilmiş, davaya ...’nin terekesine atanan temsilci huzuru ile devam olunmuştur.

... Tekstil Ltd.Şti. vekili davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Yargılama sırasında davalı ... ölmüş, mirasçılarına dava ihbar edilmiş, davaya ...’nin terekesine atanan temsilci huzuru ile devam olunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, ... Tekstil Ltd.Şti.’nin ... ile ... tarafından %60 ve %40 oranında pay sahibi olarak kurulduğu, davacının da kabul ettiği 10.01.2001 tarih ve 2001/1 sayılı karar ile anılan şirketin ... Tekstil Ltd.Şti. ile birleştirilmesine ve ortakların pay oranlarını aynen korumasına karar verildiği, buna karşılık davacının imzasını inkar ettiği 11.01.2001 tarih ve 2001/2 sayılı karar ile davacının pay oranının 3.200/13.000’e düşürülerek şirkete ...’ın da ortak edildiği, bu karardaki imza ile ticaret sicil müdürlüğüne sunulan tadil tasarısındaki imzaların farklı olduğu ve tadil tasarısındaki imzanın davacı imzasına benzediği, ayrıca bu tarihten sonra da birçok kez davacı, ... ve ... imzalarını taşıyan kararlar alındığı, dolayısıyla davacının pay devrinden haberdar olduğu gibi dava konusu karardaki imzalar kendisine ait olmasa bile bu duruma icazet verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının imzasını inkar ettiği 11.01.2001 tarih ve 2001/2 numaralı ortaklar kurulu kararı ve ticaret siciline yapılan başvuru sonrasında, ortaklığına itiraz ettiği davalı ... ile birlikte 03.11.2004 tarihine kadar bir çok kez ortaklar kurulu toplantılarına katılıp kararlar aldığının ve şirketteki ilişkinin üç yıldan fazla bir süre bu şekilde devam ettiğinin şirketin karar defterinin incelenmesinden anlaşılmasına, bu durum karşısında mahkemece imzalarla ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının neticeye müessir olmamasına ve davacının bu yöndeki itirazının MK.’nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kurallarıyla bağdaşmasının mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23053, Karar No: 2015/10106, Tarih: 05.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23053 E.  ,  2015/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/52-2014/170

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın VEDAŞ yönünden reddine, TEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın VEDAŞ yönünden reddine, TEDAŞ yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı TEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre zemine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı TEDAŞ vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı TEDAŞ'tan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6076, Karar No: 2018/21758, Tarih: 13.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/6076 E.  ,  2018/21758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın kısıtlılığı nedeniyle kendisine vasi atanan annesi Kızhanım Sanin'e yöntemince tebligat yapılmadığı, tebligat tarihinde cezaevinde olan sanığa da usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, sanık vasisinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ile şikayetçiler arasında uzlaşmanın sağlanamaması durumunda, sanık hakkında hüküm tarihinden sonra, .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 27.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda “atipik psikoz" tanısının tespit olunması ve sanığın vesayet altına alındığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli ölçüde azalmış olup olmadığı” hususunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

.2.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1536, Karar No: 2025/1956, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/1536 E.  ,  2025/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/957 E., 2022/931 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/132 E., 2021/474 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye nezdinde çalışmakta iken "pnömokonyoz ve slikozis" meslek hastalığına tutularak, sürekli iş göremezliğe maruz kaldığını, müvekkilinin hastalığının kumlu ve tozlu ortamlarda çalıştırılmasından kaynaklandığını, müvekkilinin 05.09.1974 doğumlu ve genç yaşında olduğunu, işverenin kusurlu ve ihmali eylemleri sonucunda meslek hastalığına tutulup, beden sağlığını kaybetmek suretiyle sürekli iş göremez duruma düştüğünü, Katlanmak zorunda kaldığı rahatsızlığının ve sürekli iş göremez durumda olmasının dışında, manen de ızdırap duyduğunu, davalının kusurlu eylemleri ile meydana gelen meslek hastalığı sonucunda genç yaşında malûl kalan müvekkilinin uğradığı manevi acı, duyduğu ızdırap nedeniyle, ayrıca 125.000 TL manevi tazminatın da davalıdan tahsilini istediklerini, davalı işverenin, söz konusu meslek hastalığının oluşmaması için işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili araçları bulundurmadığını, diğer gerekli iş güvenliği önlemlerini de almadığını, yerleşik içtihatlar gereğince, tazminat hesabına esas alınacak ücret belirlenirken, davacının (yol, yemek ve sair sosyal yardımların da eklenmesi suretiyle tespit edilecek) giydirilmiş ücretinin ve diğer tüm gelirlerinin asgari ücrete olan fazlalığının da dikkate alınması gerektiğini, müvekkiline meslek hastalığı sigortasından sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını beyanla; özellikle bakiye maddi tazminat alacağı olmak üzere, tüm alacak kalemleri ile ilgili, istem ve dava gibi fazlaya ilişkin her türlü hakkın saklı kalması kaydıyla, şimdilik 10.000 TL maddi tazminat ile 125.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.04.2021 harç tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırdığı görülmüştür.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin iş güvenliği ile ilgili riskleri için işveren mali sorumluluk sigortası yaptırdığını, 2014 yılında sigorta şirketleri tarafından 0001-06467321 poliçe numaralı Koasüranslı (birden çok sigorta eden) poliçe yaptırılmış olduğundan davanın sigorta şirketlerine ihbarını talep ettiklerini, müvekkili şirketin davacının işe giriş tarihinden itibaren davacıya sürekli olarak iş güvenliği eğitimleri verdiğini ve kişisel koruyucu donanımlarını teslim ettiğini, müvekkili şirketin işçi sağlık ve güvenliğine son derece önem verdiğini, bu husustaki yasa ve yönetmeliklere istisnasız uyduğunu, bu tavrını alt işveren ve çalışanlarına da tavizsiz uygulattığını, imza karşılığı ile her çalışana verildiği gibi, davacıya da görevi ile ilgili Çalışma Düzeni İş Sağlığı ve Güvenliği İş Yönetmeliği Kitapçığı ile kişisel koruyucu donanım malzemelerinin (iş güvenliği ayakkabıları, baret, toz maskesi, kulak tıkacı, koruyucu gözlük, eldiven vs. gibi malzemeler) imza karşılığı verildiğini, yine davacıya İş ve İşçi Sağlığı ve Güvenliği ile ilgili gereken eğitimlerin de verildiğini, tüm bu hususların dosyaya sunulan iş yeri özlük dosyasında yer aldığını, müvekkili şirket şirket tarafından eğitimler verilmiş ve ekipmanlar sağlanmış olmasına rağmen, davacının kendi inisiyatifi ile görev tanımında olmayan bir işlemi yapmak isterken iş kazası geçirdiğini, bu nedenle davacının maddi tazminat talebini kabul etmediklerini, manevi tazminatın amacının ise çekilen acıyı dindirmek, yaşama arzusunu tazelemek ve manevi dengeyi yeniden sağlamak olduğunu, bu nedenle manevi tazminatın amacının özendirme ve zenginleştirme olmadığını, davacının tazminat talebinin fahiş miktarda olduğunu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile uyumlu olmadığını, davacının iş kazası sonrasında müvekkil şirkette çalışmaya devam ettiğini, müvekkili şirketin tüm önlemleri aldığını, davacının kendi kusuru ile kaza geçirdikten sonra da çalışmasına devam etmesi konusunda gereken tüm desteği verdiğini, bu nedenle davacının manevi tazminat taleplerini de kabul etmediklerini beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin %100 oranında kusurlu olduğu, davacının meslek hastalığı nedeniyle % 10.1 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle;

Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile

1-Davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 117.447,87 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 03.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2-Davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 03.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1-Davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 117.447,87 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 03.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2-Davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 03.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur raporunun hatalı olduğu, davacıya imza karşılığı gerekli ekipmanların verildiğini, gerekli eğitimlerin verildiğini, davalı şirketin basiretli bir işveren gibi davrandığını ve çalışanlarının iş güvenliği için birçok eğitimi davacının da içinde bulunduğu tüm çalışanlara verdiğini ve iş güvenliğini arttırmak ve iş kazalarını azaltmak için elinden gelen tüm çabayı sarf ettiğini, davalı şirkete % 100 kusur atfedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi heyetinden rapor alınarak kusur durumunun belirlenmesinin gerektiğini, yapılacak hesaplamanın davacının çıplak ücreti üzerinden yapılması gerektiğini, davacının çalışarak işverenden ücret aldığı dönemler için dahi katsayı uygulayarak farazi hesaplama yapılması mümkün olmadığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, manevi tazminat miktarının düşük olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; benimsenmiş maddi deliller ve hukuksal gerekçelere dayandığı anlaşılmakla tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının ve davacının ileri sürdüğü itirazlar yerinde bulunmamış ve taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 55., 74. ve 417. maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77. maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4. maddeleri.

3. Değerlendirme

A) Taraf vekillerinin manevi tazminat alacağına yönelik temyiz istemi yönünden; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince davacı lehine 50.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu 75.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde kabulüne ve reddine karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin maddi tazminat alacağına yönelik temyiz istemi yönünden ;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava niteliği itibariyle sigortalının meslek hastalığından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle SGK tarafından karşılanmayan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasında farklı dönemlerde ayrı iş yerlerinde çalışan davacı sigortalıda ortaya çıkan omuz ve kolunda çalışmasını zorlaştıran tonosinovitler nedeni ile davalı işveren ile dava harici işverenlerin sorumluluklarının kusurları oranında mı yoksa müşterek ve müteselsilen mi olduğu noktasında da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında farklı dönemlerde ayrı iş yerlerinde çalışan davacı sigortalıda ortaya çıkan omuz ve kolunda çalışmasını zorlaştıran tonosinovitler nedeni ile davalı işveren ile dava harici işverenlerin sorumluluklarının kusurları oranında mı yoksa müşterek ve müteselsilen mi olduğu noktasında da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu konuda, öncelikle maluliyet tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun teselsülü düzenleyen hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır:

Bilindiği üzere, müteselsil borçluluk, alacaklının, borcun tamamının ifasını birden çok borçludan ve dilediğinden isteyebildiği, borcun tamamı ifa edilinceye kadar borçluların hepsinin sorumlu olduğu bir borç ilişkisidir.

Müteselsil borçluluğun kaynağı TBK’nun 162. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, “Birden çok borçludan her biri, alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse, müteselsil borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa, müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hâllerde doğar.” Madde hükmünden anlaşıldığı gibi, müteselsil borçluluk, ya bir hukuki işlemden ya da kanundan doğmaktadır. Maddenin 2. fıkrasında yer verilen kanuni teselsül, müteselsil borçluluğun doğrudan doğruya bir kanun hükmüne dayandığı, bizzat kanun koyucunun öngördüğü borçluluk halidir.

Haksız fiil halinde müteselsil sorumluluk hali ise aynı Kanun’un 61. maddesinde aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir: “Birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır.” Aynı Kanun’un 62. maddesinde de: “Tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğu göz önünde tutulur. Tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olur.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Bu durumda; birden çok kişi, gerek haksız eylem, gerek sözleşme ve gerekse kanun kuralı gibi sebeplerden ve aynı zarar için zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, SGK hizmet döküm cetveline göre sigortalının davalı şirkete ait işyerindeki çalışmasının 17.03.1997 tarihinde başladığı ve bu iş yerindeki çalışmasından önce davacının başka işyerlerinden bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.