muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/177, Karar No: 2020/1295, Tarih: 16.03.2020

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ölçü krokisi, ada raporu, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, taşınmazların yüzölçümlerinin ne sebeple azaldığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'na ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5265, Karar No: 2012/651, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5265 E.  ,  2012/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işveren tarafından denetleme yapılacağının tebliğ edilmesi üzerine gerekli dikkat ve özenin gösterilerek iş kıyafetlerinde hassas olunmasının istendiğini, bu manada davacının çalışma arkadaşı olan yan istasyonda görev yapan Kadir Bıyıklı'ya bu durumu izah ettiğini, bu şahsın özürlü kadrosunda çalıştığını ve müvekkilinin bu şahısla iletişim kurabildiğini ancak davacının yaptığı uyarılara dikkat etmeyen şahsın müvekkilinin üzerine geldiği, orada çalışanların ikisini ayırdıklarını, herhangi bir şekilde vurma veya tahrik edici bir sözlü veya eylemli bir fiili olmadığını, davacının amirlerinin verdiği talimat doğrultusunda uyarıda bulunduğunu, buna rağmen müvekkili hakkında yeterli tahkikat yapılmadığını ve haksız yere işten çıkarıldığını belirterek iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi ve Toplu İş Sözleşmesinin 36/29. maddesi uyarınca işyerinde 03/02/2010 tarihinde işverenin bir başka işçisi Kadır Bıyık ile kavga etmesi sonucu haklı sebeple feshedildiğini, işyerinde üretim bandında çalışan diğer işçilerin önünde iş saatlerinde meydana gelen kavganın tutanakla saptanmış olduğunu, kavgaya katılan iki işçinin yazılı savunmaları ile görgü tanıklarının ifadelerinin alındığını, İş Kanununun bir işçinin işverenin bir başka işçisine sataşmasını dahi iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi için yeterli sayarken, iki işçinin iş saatleri içinde diğer çalışanlar önünde kavga etmesinin kabul edilecek yönü olmadığını, işverenin işyerinde cereyan eden böyle fiili bir eyleme katlanmasının beklenmemesi, bu hareketin hiçbir nedenle maruz gösterilmemesi ve tevil edilmemesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işten çıkarılma gerekçesinin davalı tarafın iddia ettiği gibi işçinin işverenin bir başka işçisine sataşması veya kavga etmesinden kaynaklanmadığını ve sonuç olarak davacı işçinin haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın işyerinden çıkarıldığını, bu sebeple de işe iade edilmesi hususundaki davasında haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının işten çıkarılma gerekçesinin davalı tarafın iddia ettiği gibi işçinin işverenin bir başka işçisine sataşması veya kavga etmesinden kaynaklanmadığını ve sonuç olarak davacı işçinin haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın işyerinden çıkarıldığını, bu sebeple de işe iade edilmesi hususundaki davasında haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalıya ait işyerinde çalışırken işyerinde çalışmakta olan diğer bir işçiye sataştığı tanık beyanları, tanzim olunan tutanak ve her iki işçinin savunmaları ile sabittir. Öte yandan, işyerinde meydana gelen bu olaya ilişkin olarak davalı işveren her iki çalışanın da savunmasını almış, disiplin kurulu kararı ile her iki çalışanın da iş akitlerini feshetmiştir. Bu nedenle işverence yapılan fesih haklı ve geçerli sayılmalıdır.

Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak işverenin başka bir işçisine sataşan işçinin açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabule karar verilmesi hatalı olmuştur. 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14937, Karar No: 2016/2900, Tarih: 31.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14937 E.  ,  2016/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, ele geçirilemeyen usulsüz ve gerçeğe aykırı olarak tanzim edilen yeşil kartları bir şekilde temin ederek aldıkları, akabinde bu yeşil kartları tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanmaları sonucu sanık ... adına 602,58 TL, sanık ... için 41,56 TL eczane giderinin oluştuğu, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların sahtecilik suçunu işlediklerinin sabit olmadığı ve dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13192, Karar No: 2013/177, Tarih: 16.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2011/13192 E.  ,  2013/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkillerinin oğlunun vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle her bir davacı için ....250 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı ... için talebini ....490,78 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin poliçe limitleri dahilinde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı ..... için ....250 TL tazminatın davalıdan tahsiline, davacı ...'ın davasının reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine ... .... HD'nin ........2006 gün, 2006/12568-11622 Esas-Karar sayılı ilamıyla, davacı ... için alınan raporun yeterli olmadığı, yetiştirme gideri daha makul ölçülerde değerlendirilmek üzere yeniden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden alınan rapor ve yapılan yargılama neticesinde davacı ... için ....490,78 TL maddi tazminata hükmedilmiş, diğer davacı ...... hakkında bir önceki kararla verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi

.

üzerine Dairemizin 07.07.2009 gün, 2009/2472-5090 Esas-Karar sayılı ilamıyla, çocuğun ... yaşının ikmaliyle anne ve babasına destek olmaya başlayacağının ve babanın mutlaka makul ölçüde çocuğa bu yaşa kadar gelirinden pay ayıracağının kabulünün gerektiği, bu hususlara riayet edilerek yeniden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 227,70 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/2940, Karar No: 2015/7616, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2940 E.  ,  2015/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamun davasının düşmesine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdura duruşma günü bildirilmediğinden, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın 27.08.2012 günü ...Emniyet müdürlüğünde vermiş olduğu ifade de sanık hakkında şikayetçi olduğunu bildirdiği ve bu şikayetin süresinde olduğu anlaşılmakla,

Mahkemece süresinde yapılmış bir şikayet bulunmadığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11450, Karar No: 2020/18006, Tarih: 03.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/11450 E.  ,  2020/18006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosya kapsamına, katılan ve tanıklar beyanlarına, sanık savunmasına ve CD inceleme tutanağına göre, sanık ...'nın eniştesi olan temyiz dışı sanık ...'in katılanı bıçakla kasten yaraladığının sabit olduğu ancak sanık ...'nın katılana karşı yaralama eylemini temyiz dışı sanık ...'le birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek gerçekleştirdiğine dair somut delil bulunmadığı, sanık ...'nın kolluk beyanında, katılanı kendisinin bıçakla yaraladığını beyan ederek suçu üstlenmesi, katılanın kollukta "..ayrılırken ... telefonla arayarak 'o burada, buraya gelmiş eniştem' dedi" şeklindeki beyanı ve katılanın sanık ...'yı iş yerine bıraktıktan hemen sonra aracı ile beklemekte olan temyiz dışı sanık ...'in katılanı takip ederek aracı sıkıştırması ve durmaya zorlayarak bıçakla yaralaması, yine tanık ...'ın görgüye dayalı bir bilgisi olmaması hususları da birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nın temyiz dışı sanık ...'i katılanı yaralaması hususunda azmettirip azmettirmediği yönünde değerlendirme yapılması gerektiği, bu konuda tanıkların, katılanın ve sanığın hangi anlatımına hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp mevcut deliler de tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte iştirak kapsamında yaralama eylemini gerçekleştirdiği şeklinde dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Taraflar ve temyiz dışı sanık ...'in suç tarihi itibariyle kullanılan telefon numaraları belirlenip, bu hatlara ait 19.01.2015 tarihine ilişkin arama, aranma, mesaj atma, mesaj alma ve baz istasyon bilgilerini gösterir HTS kayıtlarının temin edilmesi ve iletişim ağı ile baz bilgilerinin incelenip değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29838, Karar No: 2018/1426, Tarih: 15.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2014/29838 E.  ,  2018/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Olay tarihinde sanığın muavini olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada, sanığın taşıyıcılığını üstlendiğini kabul ettiği 600 karton sigara ele geçirildiği, sanığın kolilerin içinde ne olduğunu bilmediğine yönelik savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu cihetle, yakalanan sigaraların miktar ve niteliğine nazaran ticari mahiyette olduğu, eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Temyiz incelemesine konu Dairemizin 2014/29838 E.sayılı dosyasında suç tarihinin 24.04.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.05.2012 olduğu gözetilerek;

Dairemizde aynı gün incelemesi yapılan 2014/33239 Esas sırasına kayıtlı Derik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/120 E.sayılı dosyasında, suç tarihinin 05.05.2012, iddianame tarihinin ise 07.06.2012 olduğu anlaşılmakla;

Sanığın anılan dosyadaki eylemi ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 E. 2014/171 K.sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işleme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için söz konusu dosyalar birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilerek,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünde, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15126, Karar No: 2013/5095, Tarih: 06.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/15126 E.  ,  2013/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 770 parsel sayılı, 5607,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, Hazinenin davası kabul edilerek taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşıt kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. maddenin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde onikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmıştır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek eğimli olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun (1j) maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Diğer taraftan, yönetmeliğin 23.maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için yüksek eğimli olmasının yanında ayrıca üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun (1j) maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23p maddesine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle

orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda bu şekilde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle;