muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6182, Karar No: 2017/11057, Tarih: 09.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6182 E.  ,  2017/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını, haciz tarihinden iki hafta sonra işten ayrıldığını, borçlu şirket yetkililerinin başka hacizler nedeniyle eşyaların alınıp götürüldüğünü söylediğini, öğrendiğine göre eşyaların şirket tarafından elden çıkarıldığını beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun TCK.nun 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nun 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7257, Karar No: 2020/7712, Tarih: 30.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7257 E.  ,  2020/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacının men'i müdahale davasının reddine, ecrimisil yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A RA R

Davacılar vekili, 12 ada 18 parsel ve 12 ada 55 parsel sayılı taşınmazlarda davacılarla davalıların hissedar olduklarını, davacıların murislerinin vefatından sonra taşınmazların davalılar tarafından kullanıldığını, davanın kabulüyle davalıların müdahalesinin menine, toplam 3.100,00 TL ecrimisil her aya ilişkin bedeli ilişkin olduğu ayın sonundan itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde, davacıların bütün hisselerinin satın alındığını, iki parsele ilişkin hissenin adlarına işlenmediğini fark ettiklerini, bu konuda ...'ndan bu parsellerin hisselerini sattığına dair el senedi aldıklarını, ...’nun hisse alım satım işleminde vekil tayin ettiği avukatları azlettiğini, bu sebeple devrin gerçekleştirilemediğini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacının men-i müdahale davasının reddine, ecrimisil davasının kısmen kabulü ile, 12 ada 18 parsel üzerinde bulunan 10.09 m2 yüzölçümündeki iki katlı dükkan için davacıların hisselerine tekabül eden 1.751,71 TL ecrimisil bedelinin, 12 ada 55 parsel üzerinde bulunan 19,57 m2 yüzölçümündeki iki katlı dükkan için davacıların hisselerine tekabül eden 2.014,44 TL ecrimisil bedelinin dönem sonu tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar vermiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2014/1739 Esas, 2015/24 Karar sayılı ilamı ile dava dilekçesinde elatmanın önlenmesi isteği bakımından çekişmeli taşınmazla ilgili olarak davacı tarafından bir değer belirtilmediği gözetilmek suretiyle, davacı yana çekişme konusu taşınmaz malın değerinin açıklattırılması, değere itiraz edilmesi halinde keşfen değerin saptanması, belirlenecek değer üzerinden yukarıda belirlenen ilkeler ve düzenlemeler gözetilmek suretiyle harcın tamamlattırılması, bu koşul yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmuş, tekrar yargılama yapılarak davacının men-i müdahale davasının reddine, davacı vekilinin beyanları da dikkate alınarak ecrimisil yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,  hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmuş, tekrar yargılama yapılarak davacının men-i müdahale davasının reddine, davacı vekilinin beyanları da dikkate alınarak ecrimisil yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,  hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacılar vekilinin elatmanın önlenmesi talebine ilişkin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı veya kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akın, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazlardan 12 ada 18 no.lu parselde davacıların murisi olan ... oğlu ...' nun 2991/10368 hissesi bulunup hissesine 2.91 m2, 12 ada 55 no lu parselde 2991 /10368 hissesi bulunup hissesine 5,53 m2 yer isabet ettiği, taşınmazlar bitişik vaziyette olup dava konusu taşınmazlardan 12 ada 18 no.lu parsel tapu kaydına göre 10,09 m2 ahşap dükkan, 55 no lu parsel 19.17 m2 ahşap dükkan vasfı ile tapuda kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmazların iki katlı ve yorgan, örtü yapılan ve satılan dükkanlar olarak davalılar tarafından kiraya verilerek tasarruf edildiği, dava konusu taşınmazın tamamının davalılarının kullanımında olduğu, paydaşlar arasında geçerli bir taksim ve ya öteden beri devam eden bir fiili kullanma biçimi bulunmadığı, davacıların dava konusu parsellerde kullandığı ya da kullanabilecekleri uygun bir yer bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken, Mahkemece, davacıların payı gözetilerek davalıların davacıların payına vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4104, Karar No: 2020/2390, Tarih: 04.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4104 E.  ,  2020/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Tüketici Mahkemesince verilen 11.06.2019 tarih ve 2018/58-2019/140 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ...vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil tarafından 09/11/1999 tarihinde Yurtbank A.Ş 'ye yatırılan 4.000,00 TL 'nin hesabın açıldığı 09/11/1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar %81 akdi faiz ve vade sonundan itibaren akdi faizden az olmamak üzere en yüksek temerrüt faiziyle birlikte Yurtbank A.Ş 'nin devrolduğu davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, hisse devir tarihinden önceki işlemlerden kaynaklanabilecek her türlü borcun TMSF tarafından üstlenilmesi sebebi ile bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili; zamanaşımı yönünden davanın reddini, işlemlerin davacıların bilgisi dahilinde yapıldığını, davacının mütefarik kusuru bulunduğunu, Yurtbank A.Ş 'nin off-shore nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisi bulunmadığını, bu nedenle husumet nedeniyle ve esas yönünden davanın reddini talep etmiştir

İhbar olunan Oyak vekili; müvekkil kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın TMSF'ye tevcihini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, 4.000,00 TL' nin 14/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece ek karar ile davalının temyiz isteminin kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek karara karşı davalı ...Ş. vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

1-HUMK'nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, 26/03/2019 hüküm tarihi itibariyle bu miktar 3.200 TL olmuştur. Somut uyuşmazlıkta, davacı yanca 4.000 TL alacağın tahsili talep olunmuş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda, istemin kabul edilen kısmı yukarıda anılan kanun maddesi gereğince temyiz kesinlik sınırının üstünde kaldığından, mahkemece tesis edilen, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına ve davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece, davalı ...harçtan sorumlu tutulmuş ise de, davalı ...ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurtbank A.Ş’nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın Yurt Security Off-Shore Bank Ltd’ye gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurtbank A.Ş’nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ...ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...ye devredilen Yurtbank A.Ş’nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ...nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddine dair 11/06/2019 tarihli ek kararın BOZULARAK kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasında yer alan ve davalı bankaya harç yükleyen 3 paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Davalı ...harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına” ibarelerinin eklenmesine, ilk derece mahkemesince verilen hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1086, Karar No: 2021/146, Tarih: 30.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/1086 E.  ,  2021/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (CMK'nın 250. maddesi ile görevli)

Sanık ...'nun suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgütün yöneticisi olmak suçundan TCK’nın 220/1-3. maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası; TCK’nın 220/5. maddesi delaletiyle mağdur ...’a yönelik tehdit, mağdur ...’ye yönelik tehdit ve mağdur ...’e yönelik tehdit suçlarından aynı Kanun’un 106/2-d maddesi uyarınca üç kez 2 yıl hapis cezası; katılan ...’na yönelik tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a-d. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası; mağdur ...’a yönelik tehdit suçundan 106/2-c-d. maddesi uyarınca 2 yıl hapis; katılan ...’na yönelik mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tüm suçlar yönünden TCK’nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın katılan ...’na yönelik kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2,3-b, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca 6’şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin ... (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesince (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) verilen 21.11.2013 tarihli ve 321-148 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ... ve ... ile diğer sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 15.04.2015 tarih, 11079-39622 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.09.2017 tarih ve 50819 sayı ile;

"...1- Yargılama konusunu oluşturan somut olayda; ... il merkezinde ... Alışveriş Merkezinde çeşitli küçük iş kollarında ticaretle iştigal eden hükmlü ... 20.04.1976 doğumlu olup bu ticari faaliyetlerini, 02.10.1972 doğumlu ve kendisinden 4 yaş büyük olan diğer hükümlülerden ağabeyi ... nezaretinde yürütmektedir. Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler ile beyanlardan açıkça anlaşıldığı şekilde, hükümlülere ait görünen tüm ticari işletmelerde işleri kuran, iş kollarının ve faaliyet alanlarının seçimini yapan, personeli sevk ve idare eden diğer hükümlü ... olup ...'nun ondan bağımsız olarak karar verme yetkisinin bulunmadığı görülmektedir. Suç teşkil eden eylemler incelendiğinde de hükümlü ...'nun mağdurlar ... ve ...’a yönelik hürriyeti tahdit ve tehdit, ... ve ...’na yönelik yağma suçlarından başka bir suça doğrudan katılımı söz konusu değildir. Diğer tüm eylemlerden suç örgütünün yöneticisi olarak kabul edildiği için TCK'nın 220/5. maddesi delaletiyle sorumlu tutulmuş ve tecziyesi cihetine gidilmiştir.

TCK'nın 220. madde metnindeki düzenlemede, maddenin 1. fıkrasında yer alan 'örgüt kuranlar veya yönetenler' ibaresi ile örgütün kurulup ortaya çıkmasına ve sevk ve idaresi ile varlığının devam etmesine sebep olanların örgüt üyelerinden farklı olarak ayrıca örgüt adına işlenen suçlardan sorumlu tutularak örgütlü suçlarla etkin mücadele amaçlanmış ve ayrıca aynı maddenin 5. fıkrasında doğrudan katılmamış oldukları eylemler yönünden de cezalandırılmalarının sağlanması düşünülmüştür. Doktrinde bu düzenlemenin, kişilerin kusuru bulunmadığı eylemlerden sorumlu tutulması suretiyle objektif sorumluluk ilkesinin benimsendiği yolunda eleştiriler varsa da, Yargıtay uygulamalarında istikrarlı bir şekilde 'örgüt yöneticisi'nin örgüt ve örgüt mensupları üzerinde kurduğu hâkimiyet, kontrol, talimat, hiyerarşi ve emir komutanın önemli olduğu, örgüt yöneticisi olarak kabul edilecek kişinin sevk ve idare yetkisi ve yeteneğinin bulunması, örgüt üye ve mensupları üzerinde etki ve gücünün bulunması aranmaktadır (Bkz. Yargıtay 6. Ceza Dairesi, 23.12.2015 tarihli, 2014/4531 Esas, 2015/46343 Karar).

Somut olaya bakıldığında ise, hükümlü ...'nun mahkûm olan diğer örgüt üyelerine tek başına verdiği bir talimat, örgüt üyelerini yönlendirdiği bir eylem görülmemektedir.

Dolayısıyla; hükümlü ...'nun örgüt üyeliği yerine örgüt yöneticiliğinden mahkûm edilmesine yetecek derecede dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Nitekim, Yerel Mahkemede duruşma savcısının değişmesinden önceki iddia makamının esas hakkında mütalaası da bu yöndedir.

Tüm bu nedenlerle hükümlü ...'nun örgüt yöneticiliği yerine örgüt üyeliğinden mahkûmiyetine karar verilmesi ve buna bağlı olarak TCK'nın 220/5. maddesi delaletiyle müşteki ...’a yönelik tehdit, ...’na yönelik mala zarar verme, ...’na yönelik tehdit, ...’ye yönelik tehdit, ...’a yönelik tehdit, ...’e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin bozulması gerektiği düşünülmektedir.

...

Tüm bu nedenlerle hükümlü ...'nun örgüt yöneticiliği yerine örgüt üyeliğinden mahkûmiyetine karar verilmesi ve buna bağlı olarak TCK'nın 220/5. maddesi delaletiyle müşteki ...’a yönelik tehdit, ...’na yönelik mala zarar verme, ...’na yönelik tehdit, ...’ye yönelik tehdit, ...’a yönelik tehdit, ...’e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin bozulması gerektiği düşünülmektedir.

...

2- Müşteki ...’na yönelik hürriyeti tahdit suçuna ilişkin somut olay incelendiğinde ise; hükümlülerle arasında önceye dayanan anlaşmazlık bulunan ... isimli şahsın tanıdığı olan mağdur ...'nun olay gecesinde hükümlüler tarafından evinden geceleyin alınarak ... Center isimli hükümlülerin iş yerinin bulunduğu iş merkezine arkadaşı ... ile birlikte getirildiği ve burada hükümlülerden ...'na ait ... marka aracın meçhul kişilerce yakılması olayının ... tarafından yaptırıldığı yolunda ifade vermeleri için karakola götürülmek istendikleri kabul etmemeleri üzerine tehditler sonucunda ve diğer müşteki ...‘e hükümlü ... tarafından kafasına ve bacaklarına ... ve tekme vurulması suretiyle cebir uygulanmasının etkisiyle bu yönde ifade vermek üzere hükümlüler tarafından ... Karakoluna götürülerek ifadeleri aldırılıp bilahare evlerine bırakıldıkları anlaşılmaktadır. Müşteki ...'nun kolluk aşamasındaki asıl ve ek beyanları, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tüm beyanlarına ve dosya kapsamına bakıldığında; mağdur ...'na karşı fiziksel şiddet ve cebir uygulandığına dair kendi beyanlarında dahi bir delil bulunmamaktadır. Mağdur ..., tehditlerin etkisiyle ifade vermeyi kabul ettiğini beyan etmekte hükümlüler ise suçlamayı kabul etmemektedirler. Mağdur ...'na cebir uygulandığına yani hürriyeti tahdit suçunda etkin pişmanlığı düzenleyen TCK'nın 110. maddesinde belirtildiği şekilde 'şahsına bir zarar verildiğine' dair bir doktor raporu veya bilgi, belge görülmemekte, hükümlüler tarafından alındığı evine aynı gece bırakıldığı ise sübuta ermiş bulunmaktadır. Bu durum karşısında, hükümlüler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında etkin pişmanlığı düzenleyen TCK'nın 110. maddesi hükmünün uygulanması yasal bir zorunluluktur.

Bu sebeplerle; hükümlü ... hakkında TCK'nın 220/1-3. maddesi uyarınca örgüt yöneticiliği suçundan kurulan hükmün, eylemin suç örgütüne üye olmak suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 220/2 ve 3. fıkralarına nü’mas olduğu gerekçesiyle; bu itiraz sebebi doğrultusunda hükümlü ... hakkında TCK'nın 220/5. maddesi delaletiyle sorumlu tutulup tecziyesine karar verilen müşteki ...’a yönelik tehdit, müşteki ...'na yönelik mala zarar verme, ...’na yönelik tehdit, ...’ye yönelik tehdit, ...’a yönelik tehdit, ...’e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümler ile müşteki ...’na yönelik hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükmün hükümlüler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.