muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2689, Karar No: 2024/3331, Tarih: 09.05.2024

C.İstinaf ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı erkek vekili; zina sebebi ile açılan davasının kabul edilmesi gerektiği, kusur belirlemesi, nafakalar, aleyhine hükmedilen tazminatlar, tazminat taleplerinin reddi yönünden, davacı karşı davalı kadın vekili; tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Antalya 4. Aile Mahkemesinin 2018/1067 Esas 2020/73 Karar sayılı ilamı ile verilen boşanma hükümlerinin 24.03.2020 tarihinde kesinleştiği, erkeğin zina iddialarının ispatlanamadığı gibi bu iddiaların boşanmanın kesinleştiği tarihten sonraki döneme ilişkin olduğu, kadının zinaya dayalı davasında toplanan tüm deliller ve özellikle tanık beyanları ile erkeğin boşanma kararının kesinleştiği tarihten önce gerçekleşen zinasının ispatlandığının sabit olduğu, asıl ve karşı dava yönünden mahkemece yapılan kusur tespitinin de isabetli bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylardaki kusur durumuna göre yasal koşulları oluşmadığından davalı-davacı erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin de yerinde olduğu, ancak düzenli ve sürekli geliri bulunan kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi isabetli ise de; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gibi kadının faiz isteği yönünden değerlendirme yapılmamış olmasının da hatalı olduğu gerekçeleri ile tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yoksulluk nafakasına ve tazminatlara dair İlk Derece Mahkemesi kararı ile yapılan düzenlemenin kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, davacı karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili; zina sebebi ile açılan davasının kabul edilmesi gerektiği, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili; zina sebebi ile açılan davasının kabul edilmesi gerektiği, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, davalı karşı davacı erkeğin zina iddiasının kanıtlanıp kanıtlanmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusurun kimde olduğu, kadın lehine maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının uygun olup olmadığı ve erkeğin tazminat taleplerinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 4 üncü, 6 ncı, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1443, Karar No: 2018/9801, Tarih: 19.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1443 E.  ,  2018/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nun, temyiz dışı sanık ... ile birlikte .... isimli fabrikayı kiraladıklarını, bu fabrikada bulunan hurdaları satmak istediklerini katılana söyleyerek, katılanı hurdaları görmesi için adı geçen fabrikaya götürdükleri, katılanın, sanıklar tarafından gösterilen hurdaları almak istediğini söylemesi üzerine, söz konusu hurdaların toplam 11.000 TL'ye alım satımı konusunda aralarında anlaştıkları, katılanın, bu bedelin 5.000 TL'sini sanıklara verdiği, kalan paranın ise iş bitiminde verilmesi konusunda anlaştıkları, daha sonra aynı hurdaların, sanıklar tarafından tanık ...'a da satıldığını öğrenen katılanın, akabinde sanıkları aradığı, telefon ile katılanı bir süre oyalayan sanıkların sonrasında ortadan kayboldukları ve taraflar arasında anlaşmanın sağlanamadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın iddiaların mesnetsiz olduğu ve kuvvetli delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11710, Karar No: 2023/12510, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11710 E.  ,  2023/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1263 E., 2023/1653 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/88 E., 2021/94 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

I.16.06.2023 tarihli istinaf karar ilamının feri müdahil kurum vekilinin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. “...11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, mahkeme kararı vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle davalı kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

II. Bölge Adliye mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Aynı Kanunun 334 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ve adli yardım talebinde bulunan davacıların ticari şirket olmaları nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakları bulunmadığı ) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

Bu itibarla yeni bir geri çevirme kararına mahal verilmeksizin, sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4362, Karar No: 2018/2974, Tarih: 25.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4362 E.  ,  2018/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’un, özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...’un beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’un ... Eczanesi'nin mesul müdürü olduğu ; katılan kurum ile eczane arasında 2011 yılı SGK Optik Sözleşmesinin imzalandığını, daha sonra eczane tarafından kuruma fatura edilen reçetelerin incelenmesinde hak sahiplerinin yazılı ifadelerinde .... Mahallesi'nde bulunan ....Optik firmasında bulunan gözlük cam ve çerçevelerini aldıklarını söyledikleri, kurum ile Altınkum'da bulunan .... Optik arasında optik sözleşmesinin bulunmadığını, böyle olmasına rağmen reçete bedellerinin sözleşmeci...... Eczanesi tarafından kuruma fatura edildiği ayrıca ... Eczanesi'nce hak sahibi bir hastanın 17/06/2011 tarihinde verilen reçetesi karşılığı kendi çerçevesine cam takıldığı halde, cam ve çerçeve bedelinin fatura edildiği; katılan kurum ile sanık ...’un mesul müdür olduğu ... Optik Turizm Medikal İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti arasında 10/01/2011 tarihinde SGK optik sözleşmesinin imzalandığı,... Optik firmasının 2011 Eylül dönemine ilişkin yapılan fatura incelemesinde, sözleşme imzalandığı sırada kuruma ibraz edilen sorumlu müdür imza sirkülerindeki imza ile reçete arkalarında ve evraklarda kullanılan imzaların farklılık gösterdiğinin tespit edildiği ve kurum sigortalısı ... adlı kişinin reçete işlemlerinde reçete tarihi 10/09/2011 olarak işlendiği, garanti belgesi teslim tarihinin de aynı tarih olduğu halde Medula sisteminde reçete veriliş tarihi ve garanti belgesi tarihinin 17/09/2011 olduğunun belirlendiği, sisteme girilen bilgiler ile reçete ekinde gönderilen belgelerdeki bilgilerin birbirinden farklı olduğu; bu şekilde sanık ...'un üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık, sanık ...'un ise özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının eksik inceleme sonucu verildiğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/252, Karar No: 2022/99, Tarih: 17.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/252 E.  ,  2022/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 13.07.2010 tarih ve 160-194 sayı ile; sanıkların eylemlerinin meşru savunmada sınırın kast olmaksızın aşılması nedeniyle taksirle öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK’nın 27/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 85/1, 27/1, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve müsadereye karar verilmiş, hükümlerin sanıklar müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 17.10.2011 tarih ve 3804-5985 sayı ile;

“...Aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, savunmada zafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafi tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 38 ve 5271 sayılı CMK’nın 152 maddesine aykırı davranılması,” isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.12.2011 tarih ve 281-295 sayı ile; önceki hükümler gibi sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiş, bu hükümlerin sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 02.12.2013 tarih ve 94-7162 sayı ile;

“...Sanıkların, maktul ve kardeşlerinden kaynaklanan ve tevali eden haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların yarattığı hiddetle maktul ve mağdura saldırıp, maktulü ağır bir şekilde çok sayıda sopa darbesi ile darbederek öldürdükleri, mağduru da yaraladıkları, somut olayda hukuka uygunluk nedeninin sınırının kast olmaksızın aşılmasından söz edilemeyeceği, oluşa göre meydana gelen netice açısından sanıkların kasten hareket ettiklerinin kabulü ile haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeksizin meşru savunmada kast olmaksızın sınır aşıldığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.03.2014 tarih ve 4-48 sayı ile;

... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.03.2014 tarih ve 4-48 sayı ile;

“Mahkememizin daha önce vermiş olduğu karar usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla Mahkememizce önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2001 tarih 1-224/236 esas ve karar sayılı kararında da belirtildiği üzere 'Bir süredir yolda önüne çıkıp laf atarak huzursuz edici ve ürkütücü davranışlarda bulunan maktulün, bu kez olay günü...içinde karşılaşınca küfür edip 3-4 metre mesafeden bıçak çekerek saldırması sonrasında yasal savunma koşullarında tabancasını çeken, ancak silahını maktulün saldırısını önlemeye yetecek biçimde ve hayati olmayan bölgelerine yöneltme olanağı bulunduğu hâlde göğüs ve karın bölgesine iki el ateş ederek vurup öldüren sanığın yasal savunmada sınırın aşılması suretiyle adam öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkemenin direnme hükmünün isabetli bulunduğuna karar verildi.' şeklindeki kararının da olayımızda sanıklar ... ve ...’nın maktul ...’a karşı eylemlerinin meşru müdafaada kastın aşılması şeklinde işlendiğine dair Mahkememizce ulaşılan sonucu destekler mahiyette bir karar olduğu görülmüştür. Dosyada bulunan ve kriminal incelemeye tabi tutulan sopa ve demir çubuklardan bir kaçının üzerinde maktul ve müşteki sanık ...’ye ait kan izlerinin bulunması olayın oluşumu birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ... ve ...’un hem maktul ...’a yönelik kast olmaksızın meşru müdafaada sınırın aşılması sureti ile adam öldürme, hem de müşteki ...’a yönelik kasten silahla yaralama suçunu iştirak halinde birlikte işledikleri kabul edilmekle, müşteki sanıklar ... ve ...’un bu suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek ilk hükümler gibi sanıkların mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2015 tarihli ve 214590 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 544-694 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarih ve 219-564 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kararının kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında TCK’nın 27. maddesinin 1. fıkrası hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kararının kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında TCK’nın 27. maddesinin 1. fıkrası hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

18.06.2009 tarihli tutanakta; “18.06.2009 tarihinde saat 12.30 sıralarında Haber Merkezinin .... önünde kavga olduğunu anons etmesi üzerine olay yerine intikal edilmiş, bahse konu yerde ... ... ile ... isimli şahısların kaldırımda başlarından darbe almış, yerde yatar vaziyette, ... isimli şahıs ise vatandaşlar tarafından tutulurken taşkınlık çıkardığı görülmüş, Bozkurt Metal isimli ... yeri içerisinde ... ile ... isimli şahıslar ise karın ve sırt bölgelerinden kesici aletle yaralanmış vaziyette ... yeri içerisinde görülmüş, şahıslar ayrı ayrı ambulanslarla ayrı hastanelere gönderilmiştir. Olay yerinde kırmızı lekeli biri ahşap, diğeri metal iki sopa olduğu, ... yeri camlarının bir kısmının kırılmış olduğu, giriş kapısını önünde toplam uzuluğu 30 cm olan mutfak bıçağı bulunduğu, bıçağın yanında demir bükmek için kullanılan metal gereç, kan birikintisi, bu birikintiye yakın, üzerinde kırmızı leke bulunan bir metal bükme gereci daha olduğu...” ibaresine yer verildiği,