muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4976, Karar No: 2023/3383, Tarih: 19.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunanlar dosyasındaki taşınmazlara haciz konulma tarihinin 28.04.2017 olduğu, her ne kadar icra müdürlüğünce haciz koyma tarihinin 26.09.2016 tarihi olarak düzeltilmesine ilişkin 06.11.2019 tarihinde karar verilmişse de mahkeme kararı olmaksızın haciz tarihinin icra müdürlüğü kararı ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı, sıra cetvelinin tanzimi sırasında bu yönde bir kabul ile işlem yapılmasının usulsüz olduğu, taşınmazların tapu kayıtlarındaki haciz tarihlerinin esas olduğu, şikayet olunanların yaptıkları takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasının dava tarihinin 15.02.2016 olduğu ve ilk haczi koyan takip dosyasındaki hacizden önce bir tarih olduğu, ...100/2. maddesi gereğince şikayet olunanların hacze iştirak edeceği, ihale bedelinin aynı derecede garame yapılarak paylaştırılması gerekeceği, bu durumda ilk derece mahkemesince şikayetin kabulü ile sıra cetvellerinin iptaline karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayet olunanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunanlar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, İİK’nın 100, 101, 142, maddeleri, 6183 sayılı Yasa 21. maddesi

3. Değerlendirme

1- Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olup, cetvelde pay ayrılan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan bu alacaklılar yargılamaya dahil edilmelidir. Ancak bu kişilerin hasım gösterilmemesi ya da eksik veya yanlış kişiye husumet tevcih edilmesi talebin reddini gerektirmeyip bu hallerde mahkemece, şikayet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerekir.

Somut olayda borçluya ait 4 adet taşınmazın satıldığı, 17.02.2021 tarihinde 2 taşınmazla ilgili 18.02.2021 tarihinde de 2 taşınmazla ilgili olmak üzere 4 ayrı sıra cetveli düzenlendiği, düzenlenen 4 sıra cetvelinin de şikayet konusu yapıldığı, dosyada mevcut her bir sıra cetvelinde paylaşıma konu paranın 1. sırada yer verilen şikayet olunanlar ... ve ...’in alacaklı olduğu dosya ile Gevher Nesibe Vergi Dairesi, Melik Gazi Sosyal Güvenlik Kurumu, ve Kayseri Genel İcra Dairesinin 2020/ 208318 E sayılı dosyaları arasında garame yapıldığı görülmüştür. Bu durumda mahkemece, şikayet dilekçesinin, garameye dahil edilerek sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılan alacaklılara tebliği ile taraf teşkilinin sağlanması ve daha sonra şikayetin esasının incelenmesi gerekirken, anılan alacaklılar taraf gösterilip şikayetten haberdar edilmeden yokluklarında şikayetin sonuçlandırılması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18194, Karar No: 2016/14143, Tarih: 22.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/18194 E.  ,  2016/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası, davanın 6.000,00 TL kısmı yönünden konusuz kalması sebebiyle reddine, kalan kısım yönünden ise davacı vekilinin beyanları doğrultusunda müracaata bırakılmasına dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamı incelendiğinde, yersiz ödenen 9632,03 TL primin iadesi için açılan işbu davada, yargılama safhasında yapılan ödeme nedeniyle 6000,00 TL lik kısım yönünden her ne kadar konusuz kalma nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

3-Davacı tarafça ödeme yapılan kısım dışındaki talep müracaata bırakılmış ve bu kısım hakkında mahkemece her ne kadar hükümde belirtilen şekilde karar verilmiş ise de, dava açıldığı tarihteki talebe göre sonraki beyanın talep daraltılması olarak değerlendirilmesi ve bu kısım yönünden davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hükmün 1 nolu bendindeki “REDDİNE” ibaresinin silinerek yerine “Karar verilmesine yer olmadığına” yazılmasına,

2- Hükmün 4 nolu bendinin sonuna gelmek üzere “1800,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi...
Yargıtay — Esas No: 2024/3009, Karar No: 2025/10876, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3009 E.  ,  2025/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/363 E., 2023/982 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/49 E., 2022/39 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15360, Karar No: 2019/2023, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15360 E.  ,  2019/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1852, Karar No: 2012/4527, Tarih: 02.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1852 E.  ,  2012/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin borçlu hakkında işçilik alacakları için ilamlı takip başlattıklarını, borçluya ait, müvekkillerinin de haciz koydurduğu taşınmazın satışı sonucu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10679 sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde miktar yetmediğinden bahisle şikayetçilerin alacaklarına yer verilmediğini, müvekkillerinin alacağının işçi alacağı olup ilama dayandığını ve dava tarihlerinin pay ayrılan takip tarihlerinden önce olduğunu, bu nedenle birinci sırada yer almaları gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilerek müvekkillerinin alacağının birici sıraya yükseltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davacıların 08.02.2010 tarihinde işçi alacaklarına ilişkin hacizlerin konulduğu, işçi alacakları imtiyazlı olduğundan, öncelikle karşılanması gerektiği gerekçesiyle, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10679 sayılı takip dosyasında düzenlenen 28.10.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline, davacıların alacağının düzenlenecek sıra cetvelinde öncelikli alacak olarak yer alması yönünde karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sıra cetvelindeki sırayı şikayet niteliğinde olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142/1 hükmüne göre, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” Buradaki “alakadarlar” ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikâyet eden alacaklıdan sırası önce olan alacaklıları ifade eder. Bu nedenle sıra cetveline şikâyet hâlinde husumetin borçluya değil, şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan alacaklılara yöneltilmesi gerekir. Somut olayda ise, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10679 sayılı takip dosyası ile ilgili olarak "..dosyamızdan borçlu ..." adına ibaresi kullanılarak sıra cetveli tanzim edildiği, yani hasım olarak gösterilen ...'ün sıra cetvelinde alacaklı değil bilakis borçlu olduğu açıktır. Bu durumda, açıklanan hususlar doğrultusunda husumet durumu değerlendirilmeden yazılı şekilde ve yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de, İcra ve İflas Kanunu'nun 140’ıncı maddesi uyarınca düzenlenen sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu malların üzerine haciz konulmuşsa bu hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgileri, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihler ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Bu tür bilgileri içermeyen, sadece satış bedelinin belli bir dosyaya ödenmesini öngören icra müdürü tarafından imzalı belgenin anılan kanun hükmüne uygun bir sıra cetveli olmadığının gözetilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/176, Karar No: 2023/532, Tarih: 18.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2018/176 E.  ,  2023/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 23-173

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan sanıkların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.10.2010 tarihli ve 176-169 sayılı hükümlerin, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 08.07.2013 tarih ve 27230-18584 sayı ile; "Ölen çocuklardan ikisinin annesinin aynı gezide bulunduğu ancak ölenlerden 1993 doğumlu ...'nun anne ya da babasının yanında bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'un herhangi bir güvenlik tedbirinin ve cankurtaranın bulunmayan denize giren çocuklara can yeleği veya can simidi sağlanmadan, yüzme bilip bilmediklerini öğrenmeden denize girmelerine müsaade ettiklerinin iddia edilmesi, sanık ...'ın da 18 yaşından küçük çocukların da katıldığı kamp alanının deniz kenarında bulunduğunu göz önünde bulundurarak yeterli güvenlik tedbirleri bulunmayan yerde gezi yapılmasına ilişkin izin talebinin sonucu beklenmeden organizasyonu başlatıp görevlendirme yapması karşısında sanıkların kusur oluşturabilecek hukuka aykırı davranışlarının tespiti için bir kez de teknik üniversitelerin konusunda uzman öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 21.05.2014 tarih ve 212-72 sayı ile taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan sanıkların beraatlerine karar verilmiş, bu hükümlerin katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 11.12.2015 tarih ve 2721-19185 sayı ile; "Dairemizin 08.07.2013 tarihli bozma ilamı doğrultusunda aldırılan ve İstanbul Teknik Üniversitesi heyeti tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda; Karadeniz'in dalgalı olduğunun bilindiği, dalgalar kıyıya vurduktan sonra geri dönerken denizde bulunanları da sürükleyeceği, pikniği düzenleyenin Samsun Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü bünyesindeki Toplum Merkezi olup, hizmet kapsamında anneleri ile birlikte çocukları deniz kenarındaki bir kampa götürürken çocukların denize girmek isteyeceklerini tahmin edecek durumda olmaları gerektiği, çocukların beraberlerinde denize girmek için mayo getirdikleri göz önüne alınırsa çocukların önceden havuza, bu olmaz ise denize girecekleri, buna hazırlandıkları, pikniğin asıl gayesi çocuklara yönelik olup beraberlerinde çocukların annelerinin de katıldığı, sanık ...'ın, Kurumun müdürü olarak hizmet verilirken, hizmetin verildiği yerde pikniğe katılanların çocuklar olmasını göz önüne alarak muhtemel tehlikelere karşı diğer sanıklarla birlikte alınacak tedbirleri görüşmesi, bunun içinde plajda açık denizden gelecek dalgaların dönüşte çocukları sürükleyebileceği göz önüne alınarak çocukların gireceği alanın dubalı bariyerle çevrilmesi, yüzme ihtisas kulübü gibi yerlerden can kurtaran temin edildikten sonra çocukların denize girmelerine izin verilmesi gerektiği hâlde bunların yapılmadığı belirtilerek tüm sanıkların tali kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği, her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden teknik bilirkişi raporu aldırılmakla birlikte, sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de, bozma ilamında da belirtildiği üzere, ölen çocuklardan ikisinin annesinin aynı gezide bulunduğu ancak ölenlerden 1993 doğumlu ...'nun anne ya da babasının yanında bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'un herhangi bir güvenlik tedbirinin ve cankurtaran bulunmayan denize giren çocuklara can yeleği veya can simidi sağlamadan, yüzme bilip bilmediklerini öğrenmeden denize girmelerine müsaade ettiklerinin iddia edildiği, sanık ...'ın da, 18 yaşından küçük çocukların da katıldığı kamp alanının deniz kenarında bulunduğunu göz önünde bulundurarak yeterli güvenlik tedbirleri bulunmayan yerde gezi yapılmasına ilişkin izin talebinin sonucu beklenmeden organizasyonu başlatıp görevlendirme yaptığı, tüm bu tespitler ve İstanbul Teknik Üniversitesi heyetinin dosya içeriğine uygun raporunda belirtilen değerlendirilmeler göz önüne alındığında, tali kusurlu oldukları anlaşılan sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi", isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 25.10.2016 tarih ve 23-173 sayı ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların beraatlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan ... vekili

tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2017 tarihli ve 13636 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi ile değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 21.02.2018 tarih ve 3021-1876 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; birden fazla kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda sanıkların kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Samsun Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı Samsun Toplum Merkezinde sanık ...'ın müdür, sanık ...'ün sosyal hizmet uzmanı ve sanık ...'in de çocuk eğiticisi olarak çalıştıkları, görevleri gereği sosyal ve kültürel faaliyetler düzenleyen sanıkların Sağlık Bakanlığı tarafından ... Genel Müdürlüğüne sosyal hizmet tesisi olarak tahsis ve devir edilen Ondokuzmayıs ilçesindeki otel, havuz ve sosyal tesislerin bulunduğu ancak suç tarihinde kullanımda olmayan tesise günü birlik gezi ve piknik yapmak amacıyla faaliyetler düzenledikleri, olayın gerçekleştiği 01.08.2008 tarihinde sosyal etkinlik kapsamında deniz kenarında bulunan söz konusu bu tesiste sanıklar ...yönetiminde, yapılan etkinliğe çocuklar ve yakınlarından oluşan 45 kişinin katılım sağladıkları, yapılan gezi sırasında katılımcılardan bazılarının denize girdiği, bu sırada aniden ortaya çıkan büyük dalgalar nedeniyle denizin kabardığı ve bu sırada denizde bulunan beş çocuğun açık denize doğru sürüklenerek kayboldukları, yapılan arama çalışmaları sonucunda ulaşılan çocuklardan 12 yaşındaki... Yıllar, 16 yaşındaki ... ve 16 yaşındaki ...’ın boğularak hayatlarını kaybettikleri, çalışmalar neticesinde iki çocuğun ise sağ olarak kurtarıldıkları,