muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13050, Karar No: 2015/11547, Tarih: 15.10.2015

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı T.. H.. ile T.. R.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esastan reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacının, davalılar R.. K.., S.. T.., H.. E.. ve M.. A..'e yönelik temyiz itirazları yönünden;

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davalı üniversite hastanelerinde doktor olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalıların, hatalı tedavi ve ameliyatlar yaptıkları, bu hatalı ameliyatlar nedeniyle sol gözün görme işlevini yitirdiği, davalı doktorların görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıyı zarara uğrattıkları ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; adı geçen davalılara husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar R.. K.., S.. T.., H.. E.. ve M.. A.. hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın, yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar T.. H.. ile T.. R.. yönünden, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar R.. K.., S.. T.., H.. E.. ve M.. A.. yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22907, Karar No: 2013/15992, Tarih: 12.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22907 E.  ,  2013/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup sonucunda bir zarar oluşmasının suçun unsuru olmadığı, somut olayda sanığın ayak freni tutmayan aracı Horasan İlçesinde aldıktan sonra ayak freninin tutmadığını da farketmesine rağmen yaklaşık 60 kilometre ilerdeki Narman ilçesine kadar giderek üzerine atılı suçu işlediğinin gözetilmeyerek hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, sanık hakkındaki hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5481, Karar No: 2006/7497, Tarih: 24.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5481 E.  ,  2006/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kararın temyiz eden davalılar vekili Av. ... 'a tebliğine ilişkin dosyada bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Var ise tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamışsa durumun bildirilmesi; tebligat yapılmış ve temyiz süresi geçirilmişse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4-5.madde hükümleri uyarınca işlem yapılması,

2- Kararın, davanın taraflarından davalı ... (... )'e tebliğine ilişkin dosyada bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Tebligat yapılmış ise, tebliğ belgesinin eklenmesi yahut kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamış ise, usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8721, Karar No: 2009/10492, Tarih: 12.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8721 E.  ,  2009/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında 26.04.2007 keşide tarihli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçildiği ve borçluya örnek 10 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, çekin bedelsiz olup imzanın da kendisine ait olmadığını bildirerek borca ve imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Yargılama sırasında dosyaya sunulan Denizli .. Noterliği'nin 23.05.2006 tarih ve 1361 yevmiye numaralı vekaletnamesinde, çeklerde keşideci olarak belirtilen borçlunun, M. E.. ’i kambiyo taahhüdünde bulunmak ve çek imzalamak konusunda vekil tayin ettiği tespit edilmiş, yapılan bilirkişi incelemesine göre de imzanın vekile ait olduğu belirlenmiştir.

Vekaletnamede öngörülen kapsamlı yetki nedeniyle M. E..’in borçlunun ticari mümessili olduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunu'nun 449. maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika ve ticari şekilde işletilen diğer müessese sahibi tarafından, işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak vekaleten imza koymak üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Aynı kanunun 450/1. maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3. şahıslara karşı, müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdüne bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bütün tasarrufları yapmak selahiyetini haiz sayıldığı belirtilmiştir. Ticari senetlerin ticari işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3. kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3. kişiler bakımından borçluyu bağlayacağı öngörülmüştür ( HGK 30.01.1980 tarih 1979/1692 Esas, 1980/170 Karar ). Kaldı ki; somut olayda keşideci tarafından vekile, açıkça çek düzenleme yetkisi verilmiştir. Çeklerin "vekaleten" imzalandığı yazılmasa dahi yukarıda açıklanan kurallara göre vekalet veren bu çekten dolayı sorumludur. O halde mahkemece şikayetin reddi gerekirken çekin vekaleten düzenlenmediği gerekçesiyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9273, Karar No: 2015/24550, Tarih: 12.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9273 E.  ,  2015/24550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/66943

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2009/214 (E) ve 2010/414 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, psikolojik rahatsızlığı olduğunu ve daha önce de ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü ileri sürmesi ve kolluk tarafından düzenlenen 24.04.2009 tarihli, sanığın çevrede “akıl hastası” olarak bilindiğine dair tutanak karşısında, TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususu yöntemine uygun olarak raporla saptandıktan sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanığın, Rize Sulh Ceza Mahkemesince yasak silah taşıma suçundan dolayı verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, daha hafif cezayı içeren (Rize Sulh Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezası) nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. E..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16294, Karar No: 2016/1121, Tarih: 25.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/16294 E.  ,  2016/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI :

DAVACI : N.. E..

DAVALI : N.. E.. vs.

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

KARAR

Hüküm, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Ancak gerekçeli kararın ve bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Kararın ve temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmişse tebligat evraklarının dosya arasına konulması, tebliğ edilmemişse kararın ve bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin davacıya tebliği ve ondan sonra temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6664, Karar No: 2019/13081, Tarih: 24.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6664 E.  ,  2019/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin sorumlu müdür olarak çalıştığı inşaat firmasına ait üç katlı apartman binasının altında ayrı giriş kapısı da bulunan ve inşaata ait malzemelerin konulduğu depo olarak kullanılan yerin, işyeri ve/veya eklentisi vasfında olmadığı gözetilerek, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığından suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13487, Karar No: 2015/11247, Tarih: 12.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13487 E.  ,  2015/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2010/311-2014/229

Davacı-birleşen dosya davalıları S.. U.. ve diğeri vekili Avukat İlhan tarafından, davalı-birleşen dosya davacıları N.. P.. ve diğerleri aleyhine 14/07/2010 gününde, davalı-birleşen dosya davacıları N.. P.. ve diğerleri vekili Avukat Yılmaz Karademir tarafından, davacı-birleşen dosya davalıları S.. U.. ve diğerleri aleyhine 03/11/2010 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-birleşen dosya davalıları tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre S.. U.. ve M.. U..' ın asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekmektedir.

2- Birleşen dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’un 427. maddesi uyarınca davanın ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün ''1.890,00TL''yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından S.. U.. ve M.. U..'ın temyiz inceleme isteği reddedilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, S.. U.. ve M.. U..'ın birleşen dosyaya yönelik temyiz itirazlarının (2) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7064, Karar No: 2018/1153, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7064 E.  ,  2018/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada.... verilen 16/02/2016 tarih ve 2014/1369-2016/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında “iş ve işyerleri devir sözleşmesi” ile “yemek hizmetleri sözleşmesi” imzalandığını ve devir sözleşmesi ile davalının bünyesindeki yemek hizmetleri personeli ile işyerinin müvekkiline devredildiğini, devir sözleşmesinin 3/7. maddesi uyarınca devralınan işçilerin iş akitlerinin sona ermesi, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmaları halinde risklerini teminat altına almak için 581.000,00 TL tutarında kesin banka teminat mektubunun davalıya verildiğini, sözleşme koşulları gerçekleşmediği halde davalının teminat mektubunu tazmin etmek için girişimde bulunduğunu, bunun üzerine müvekkilinin talebi doğrultusunda.... Mahkemesi’nin 2014/237 D.İş sayılı dosyasında teminat mektubunun paraya çevrilmesi için ihtiyati tedbir kararı verildiğini, teminatın paraya çevrilmesi koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek teminat mektubunun paraya çevrilmesi işlemine konu herhangi bir borç olmadığının tespitine ve teminat mektubunun kesin olarak iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu teminat mektubunun taraflar arasında yapılan “iş ve işyerleri devir sözleşmesi” nedeniyle verildiğini, davacıya devredilen 99 personelin devir tarihindeki hesaplamalara göre özlük haklarının 581.094,25 TL olarak hesaplandığını ve bu miktarda teminat mektubu verildiğini, davacının devredilen işçilerden bir çoğunu işten çıkardığını, bu işçilerin çoğunun işçilik alacakları için müvekkili aleyhine dava açtığını, bu nedenle müvekkili yönünden riskin devam ettiğini, teminat mektubunun süreli olması ve süresinin 15.01.2015 tarihinde dolacak olması nedeniyle paraya çevrilme talebinde bulunulmasının zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu teminat mektubunun taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesinin 3/7 maddesine göre devredilen işçilerin işçilik alacaklarının teminatı olarak verildiği, devralınan personel tarafından özlük hakları ile ilgili tazminat taleplerinin kesinlik kazanmasından sonra davacının borçluluk durumunun kesin olarak belirlenebileceği, bu aşamada dava tarihi itibariyle davacı şirketin dava konusu teminat mektubundan dolayı borçlu sayılıp sayılmayacağı yönünden henüz bir tespit yapılamayacağı ve teminat mektubunun iptalinin söz konusu olmayacağı, bu nedenle davanın zamansız açıldığı gerekçesiyle zamansız açılan davanın reddine karar verilmiştir.

..../...

..../...

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/2063, Karar No: 2014/4666, Tarih: 16.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/2063 E.  ,  2014/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/382877

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04.10.2013

Numarası : 2013/339 - 2013/643

Suç : Hükümlünün kaçması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5781, Karar No: 2020/1548, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/5781 E.  ,  2020/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15323, Karar No: 2014/19279, Tarih: 12.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15323 E.  ,  2014/19279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/6-2011/605

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, resmi tatil ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; Müvekkilinin davalı işyerinde pastane şefi olarak işe başladığını, 30/10/2009 tarihine kadar çalıştığını, aldığı en son ücretin 1.680,00 TL olduğunu, 2006 yılında haftanın 3 gün 07:00 ile 18:00 arası, haftanın 2 günü 07:00 ile 20:00 arası, haftanın 1 günü ise 07:00 - 22:00 arası çalıştığını, 2007 yılında haftanın 5 günü 12:00 - 22:00 arası, haftanın 1 günü ise 07:00 - 22:00 arası çalıştığını, 4 yıllık çalışma süresi boyunca fazla mesai ücretlerini alamadığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, hafta tatillerinde ve ulusal bayram ile genel tatillerde çalıştığını ve karşılığının ödenmediğini, otelde kalan misafirler tarafından bırakılan bahşişlerden müvekkillinin faydalandırılmadığını, müvekkilinin yasal haklarının ödenmemesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai ücreti, 1.000,00 TL yıllık izin ücreti alacağı, 500,00 TL resmi bayram ve genel tatil ücreti, 500,00 TL bahşiş alacağı, 500,00 TL hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği işe giriş tarihinin maddi gerçekliğe aykırı olarak hatalı bir şekilde belirlenmiş olduğunu, davacının müvekkili şirkete ait iş yerinde 29/05/2007 tarihinden önce herhangi bir çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.