muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/810, Karar No: 2021/322, Tarih: 22.09.2021

Kooperatifin ihyası talebi ilk derece mahkemesince hak düşürücü süreden reddedilmiş ve istinaf mahkemesince ilave gerekçe ile TTK'nın geçici 7/2. fıkrasında "davacı ve davalı sıfatıyla haklarında dava devam eden şirket ve kooperatifler hakkında geçici 7. maddenin uygulanmayacağı" belirtildiğinden istem farklı gerekçe ile reddedilmiştir.

TTK'nın geçici 7/2. fıkrasında, " Davacı ve davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket ve kooperatiflere bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı" belirtilmiştir. Sicilden terkin edilen kooperatif 20/08/2013 tarihinde sicil kaydı silinmiş olmasına rağmen, bu kooperatif hakkında davacı tarafından 30/04/2013 tarihinde icra takibi başlatılmıştır.

Her ne kadar Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7/2. fıkrasında, " davacı, davalı ve dava" dan sözedilmişse de bu fıkrayı lafzi değil gayi yoruma tabi tutmak gerekir. Kanunun geçici 7/2. fıkrasının amacı, sicilden silinecek şirket veya kooperatifin üçüncü kişilerle nizasının bulunmaması halinde maddede yazılı şekilde hızlı ve pratik şekilde tasfiyesinin yapılarak sicilden silinmesidir. Geçici 7/2. fıkrada her ne kadar "davacı-davalı-dava" dan söz edilmişse de bir davada verilecek ilam, icraya konulacak ve kesinleşme prosedürü tamamlandıktan sonra alacağın tahsili aşamasına geçilecektir. Temyiz dilekçesinde belirtildiği gibi davacı Belediyenin terkinden önce başlattığı takip kesinleşmiştir. Yani bir ilamın icra aşamasını tamamlayarak tahsil aşamasına geldiği aşamaya gelmiştir. Bu nedenlerle TTK'nın geçici 7/2. fıkrasını istinaf mahkemesinin gerekçesinde vurguladığından farklı şekilde amaçsal yorumlanarak, somut olayda olduğu gibi hakkında terkinden önce açılmış ve derdest bir takip bulunan kooperatifin sicilden silinmesine karar verilmesinin TTK'nın geçici 7/2. fıkrasının gayesine aykırı olacağından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin "istinaf isteminin reddine" dair kararının kaldırılarak davanın kabulü yerine reddine dair ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 24.10.2019 T. ve 2019/2946 E., 2019/1915 K. sayılı kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edilen kooperatifin ihyası talebine ilişkindir.

Davacı, ihyasının talep ettiği kooperatif hakkında icra takibi başlatmış, ticaret sicilinden terkin edildiğini öğrenmesi nedeniyle işbu davayı açmıştır.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edilen kooperatifin ihyası talebine ilişkindir.

Davacı, ihyasının talep ettiği kooperatif hakkında icra takibi başlatmış, ticaret sicilinden terkin edildiğini öğrenmesi nedeniyle işbu davayı açmıştır.

TTK’nın geçici 7. maddesinin 15. fıkrasına göre, sicilden terkin edilen şirketlerden alacaklı bulunan veya menfaati olanlar terkin tarihinden itibaren 5 yıl içinde ihya davası açabilirler. Bu süre hak düşürücü süre olup resen dikkate alınması gerekir. Davaya konu kooperatifin sicilden 20.08.2013 tarihinde terkin edildiği, işbu davanın ise 29.11.2018 tarihinde açıldığı dikkate alındığında 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar TTK’nın geçici 7. maddesinin 2. fıkrası gereğince, davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket veya kooperatifler hakkında bu madde hükümleri uygulanmaz ibaresi bulunmakta ise de davaya konu olayda böyle bir durum söz konusu değildir. Zira kooperatif 20.08.2013 tarihinde terkin edilmiş olup hakkında dava açıldığına dair bir iddia bulunmamaktadır.

Yine her ne kadar davacının kooperatif hakkında daha önce açtığı bir takip bulunmakta ise de takibin bir dava olarak kabulü mümkün değildir. Zira maddenin 2. Fıkrasında açıkça, davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirketlerden söz edilmektedir. Dava mahkemede görüleceğinden ve icra takibinin de bir dava olarak kabulü mümkün olmadığından bu fıkra kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncem ile sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2006/970, Karar No: 2006/4509, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/970 E.  ,  2006/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Medikal ve Ecza Deposu San. Tic. Ltd.Şti. vekili avukat ... ... ile ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Döner sermaye Saymanlıı adına ... Muhakemat Müdürlüğü vekili avukat Nisa ... aralarındaki dava hakkında ... 7 Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 3.5.2005 tarih ve 1323-327 sayılı hükmün Dairenin 21.11.2005 tarih ve 11935-17165 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzkırk) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2795, Karar No: 2020/6282, Tarih: 15.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2795 E.  ,  2020/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 310 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar taşınmaz üzerinde evlerinin bulunduğunu belirterek muhdesat iddiasında bulunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Paydaşlığın (Ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (Muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (Ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Bütünleyici parçanın (Muhdesat) arzın paydaşlarına (Ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; bir kısım davalılar tarafından dava konusu taşınmaz üzerindeki evlerin kendileri tarafından yapıldığı ileri sürülmüş olup, dosyada davanın tüm taraflarının muhdesat iddiasını kabul edip etmediklerine dair bir beyanları bulunmamaktadır.

Bütünleyici parçanın (Muhdesat) arzın paydaşlarına (Ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; bir kısım davalılar tarafından dava konusu taşınmaz üzerindeki evlerin kendileri tarafından yapıldığı ileri sürülmüş olup, dosyada davanın tüm taraflarının muhdesat iddiasını kabul edip etmediklerine dair bir beyanları bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle tüm tarafların muhdesat iddasını kabul edip etmediklerine dair beyanının tespit edilmesi, muhdesat konusunda ihtilaf bulunduğunda muhdesat iddiasında bulunan davalılara muhdesatın aidiyeti konusunda dava açmak üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmesi, açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, tüm tarafların muhdesat iddiasını kabul etmesi veya muhdesatın aidiyeti davası açılıp da muhdesatın davalılara aidiyetine karar verilmesi halinde; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek bilirkişiden rapor alınmak suretiyle satış bedelinden ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenerek, muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedelin ise payları oranında paydaşlara dağıtılması ve dağıtım oranlarının hükümde açıkça gösterilmesi; mahkemece verilen süre içerisinde dava açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekirken bu hususların gözönünde bulundurulmadan noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4550, Karar No: 2014/24754, Tarih: 19.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4550 E.  ,  2014/24754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Çocuğun eylemi sonucunda müştekinin yüzünde sabit iz oluştuğu,

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/ 1 maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, TCK’nin 87/1-c-son maddesi uyarınca uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmediği için ayrıca çocuk hakkında hükmedilen "3 yıl 4" ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında "2 yıl 9 ay 10 gün" hapis cezası yerine "2 yıl 8 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle cezanın eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 19/06/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15346, Karar No: 2019/2017, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15346 E.  ,  2019/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9566, Karar No: 2015/6133, Tarih: 22.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9566 E.  ,  2015/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli .... köyü 101 ada 957 sayılı (45234 m2) parsel 2006 yılında yapılıp 16.05.2006-15.06.2006 tarihleri arasında ilân edilen kadastro çalışmasında 2/B madde uygulaması nedeniyle, zeytinlik niteliğiyle, 966 parsel ise orman niteliğiyle adına tespit edilmiştir.

Davacı 14/06/2006 tarihli dava dilekçesi ile kendisine ait 139 ada 4 sayılı parselin 120 m2 olarak adına tespit gördüğünü ancak evveliyatında Kasım 1967 tarih 19 sıra nolu tapu kaydı ile babası .... oğlu ... adına 6016 m2 yüzölçümü ile kayıtlı olduğunu, kesinleşmiş orman tahdit sınırları dışında, zeytinlik vasfı ile intikalen zilyet ve tasarruflarında olduğunu, orman tahdit sınırları dışında kalmasına rağmen, 101 ada 957 ve 966 sayılı parseller içine dahil edildiğini bildirerek davalı adına yapılan tespitin iptali ile adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının tutunduğu Kasım 1967 tarih 19 numaralı tapu kaydının .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/07/1967 tarih ve 1967/248 - 554 sayılı ilâmıyla oluştuğu, davacının murisi ile davalı arasında görülen dava sonucunda ve öncesi orman olan yerde oluşması nedeniyle .... Yönetimini bağlamayacağı gerekçesiyle 101 ada 957 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın esastan reddine tespit gibi adına tesciline,

101 ada 966 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine ve tespit gibi adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman (2/B) sınırlaması ile tesbite itiraza ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1966 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Kanuna göre; 2006 yılında 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon 2. madde ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2010 yılında yapılan Ek- 4 kullanım kadastrosu vardır. Bu çalışmada 101 ada 957 parsel, 1040 ilâ 1047 sayılı parsellere ifraz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1966 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Kanuna göre; 2006 yılında 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon 2. madde ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2010 yılında yapılan Ek- 4 kullanım kadastrosu vardır. Bu çalışmada 101 ada 957 parsel, 1040 ilâ 1047 sayılı parsellere ifraz edilmiştir.

Uzman bilirkişi raporlarında, yörede seri bazda yapılan orman kadastro çalışmasının 26/11/1966 tarihinde kesinleştiği, davacının dayandığı tapunun .... Asliye Hukuk Mahkemesinde 03/04/1967 günü açılan dava sonucunda verilen 15/07/1967 gün ve 1967/248 - 554 sayılı kararla oluştuğu, davada Hazinenin taraf olduğu, .... Yönetiminin ise taraf olmadığı, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmalarının 1979 yılında kesinleştiği, 2896 sayılı kapsamında 2/B çalışması yapılmadığı, 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamalarının 2006 yılında yapıldığı ve 16/05/2006 tarihinde ilân edildiği, eldeki davanın bu çalışmada 2/B niteliğiyle tutanak düzenlenen 957 sayılı parselin sınırlamasına itiraz niteliğinde olduğu ve

süresi içinde 14/06/2006 günü açıldığı, dava devam ederken, yani henüz 2/B çalışması kesinleşmeden 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek-4. maddesiyle kullanım kadastro çalışmaları yapıldığı ve bu çalışmada, dava konusu 957 sayılı parselin 101 ada 1040 ile 1047 sayılı parsellere ifraz edildiği, davacının tapu kapsamında ve kendi kullanımında olduğunu iddia ettiği toplam 6128,79 m2 taşınmazın bir bölümünün 1043 sayılı parselde, (dava dışı ... kullanımında); bir bölümünün 1047 sayılı parselde (kullanıcısı olmayan, çalılık, kayalık niteliğinde) kaldığı, yalnızca (C) harfi ile gösterilen 119,79 m2 kısmın 139 ada 4 s ayılı parsel olarak davacı adına tespit edildiği açıklanmaktadır.

Davacı ... 966 numaralı orman parseline de dava açmışsa da, 966 sayılı parselin taşınmazlarla bir ilgisinin olmadığı gibi davanın keşif sonunda alınan imzalı beyanı ile bu parsele ilişkin açtığı davadan feragat ettiği yine dayanılan Kasım 1967 tarih 19 sıra numaralı 6016 m2 yüzölçümlü tapu kaydının gittisi olarak gösterilen 495 numaralı orman parselinin de taşınmazlarla ilgisinin olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, dayanılan tapu kaydının, öncesi orman olan yerde oluştuğu ve taraf olmayan .... Yönetimini bağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de; tapu kaydı uygulaması soyut ve yetersiz olup, dosyaya getirtilen tescil krokisi de şekil itibarıyla çekişmeli taşınmazlara benzememektedir, yine fen bilirkişi raporlarında kullanım kadastrosu sonucu oluşan 1040 ilâ 1047 sayılı parsellerin paftasının da zeminle ve 2/B paftasıyla uyumsuz olduğu açıklanmıştır. Bu durumda dava edilen taşınmazların tam olarak hangi parsellerde kaldığı konusunda tereddüt oluşmuştur.

Bu durumda mahkemece, dayanılan tapu kaydı ve dayanağı tescil krokisi önceki keşiflerde görev almayan fen bilirkişiler tarafından yeniden etraflıca uygulanmalı ve uygulama kroki üzerinde gösterilmeli, tapu kaydının taraf olmayan .... Yönetimini bağlamasa da, Hazineyi bağlayacağı; düşünülmeli çekişmeli taşınmazların hangileri olduğu kesin olarak belirlendikten sonra, tapu kaydı kapsamında kalan parseller davalı hale getirtilmeli, lehine kullanım şerhi verilen kişiler davaya dahil edilmeli, 957 sayılı parselin davaya konu olmayan ve diğer itiraz parsellerinin kadastro tutanak asılları olağan yollardan kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmeli, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22373, Karar No: 2017/24689, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22373 E.  ,  2017/24689 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.