muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/121, Karar No: 2025/13305, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/121 E.  ,  2025/13305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/763 E., 2022/1626 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/126 E., 2021/147 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4677, Karar No: 2022/8642, Tarih: 05.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4677 E.  ,  2022/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.03.2019 tarih ve 2017/277 E- 2019/126 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/1050 E- 2021/258 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, 1960 yılında ABD’de kurulduğunu, otomotiv endüstrisinde parça, bileşen ve sistemler ürettiğini, 2016/30374 sayılı "MAGALLOY" ibareli, 12. sınıfta yer alan malları içerir müvekkili marka başvurusunun, davalı kurumun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve 7/1-c maddeleri uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresinin, ayırt edici nitelikte olduğunu, birçok ülkede müvekkili adına tescilli bulunduğunu, söz konusu ibarenin magnezyum alaşımının kısaltması olarak kullanıldığı hususunun ise doğru olmadığını, magnezyumun parlayıcı/kolay tutuşan, kırılgan ve pahalı olduğunu, fren ve yakıt borularının güçlü ve paslanmaz olması gerektiğini, MAGALLOY ibaresinin Türkçe ve İngilizce karşılığının olmadığını, bu şekilde değerlendirildiğinde dahi "mag" kelimesinin Türkçe’de bir anlamının bulunmadığını, başvurunun 12. sınıfta tescili talep edilen malları tanımlayan bir kelime grubunun kısaltması olmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-11359 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, başvurunun tescili istenen ürünler bakımından "magnesium alloy" (magnezyum alaşımı) ifadesinin kısaltması olduğunu, söz konusu alaşımın otomotiv sektöründe pek çok firma tarafından kullanıldığını, başvurunun kapsamındaki mallar bakımından "MAGALLOY" ibaresinin ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, başvurunun tescili istenen ürünler bakımından "magnesium alloy" (magnezyum alaşımı) ifadesinin kısaltması olduğunu, söz konusu alaşımın otomotiv sektöründe pek çok firma tarafından kullanıldığını, başvurunun kapsamındaki mallar bakımından "MAGALLOY" ibaresinin ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; "MAGALLOY" ibaresinin, başvuru kapsamında yer alan malların özelliğinin direkt olarak işaret etmediğinden soyut ayırt ediciliğe sahip olduğu, 556 sayılı KHK’nın 7/1-a anlamında marka olarak tescil edilemeyecek bir ibare olmadığı, MAGALLOY/MAG ALLOY ibaresinin, yurtdışında "MAGNESIUM ALLOY" yani "MAGNEZYUM ALAŞIMI" ibaresinin kısaltması olarak özellikle başvurusu yapılan malların dahil olduğu otomotiv sektöründe tekerlekler başta olmak üzere genellikle krank kutusu, kam kapağı, kaporta gibi motorlu araç parçası üretiminde kullanılan bir ibare olduğu, ancak, Türkiye’de otomotiv sektöründe söz konusu ibarenin yaygın bir kullanımına ulaşılamadığı, ayrıca, söz konusu ibarenin İngilizce olduğu, Türkçe anlamının tüketici kitlesinin büyük bir bölümü tarafından bilinmesinin beklenemeyeceği, "MAG ALLOY" ibaresinin Türkçe karşılığının toplumun ve özellikle otomotiv sektöründeki tüketici kitlesinin büyük kesimi tarafından bilinmesinin mümkün bulunmadığı, "MAGALLOY" ibaresinin başvurusu yapılan mallar bakımından 556 Sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi kapsamında marka olabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2016-M-11359 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresi İngilizce kökenli bir kısaltma olduğu ve söz konusu ibarenin, özellikle yurt dışında magnezyum alaşımının kısaltması olarak kullanıldığı, otomotiv terimlerinin yer aldığı İngilizce web sitesinde, bu ibarenin "Magnezyum alaşımı, birçok bileşen için, özellikle tekerlekler için, kullanılan güçlü bir hafif metal" olarak tanımlandığı, magnezyum alaşımının otomotiv sektöründe tekerlekler başta olmak üzere genellikle krank kutusu, kam kapağı, kaporta gibi motorlu araç parçası üretiminde kullanılan bir bileşen olduğu açıklandığı, başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresi, otomotiv sektöründe ve motorlu araç parçası üretiminde kullanılan magnezyum alaşımının kısaltması olarak yaygın biçimde kullanılan bir ibare olduğundan, başvuru kapsamında yer alan mallar yönünden tanımlayıcı nitelikteki bu ibarenin, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi karşısında tescili mümkün olmadığı, Türkiye'de söz konusu ibarenin yaygın bir kullanımı bulunmadığı, anılan ibare yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında bir tescil engelinin bulunmadığı bildirilmiş ise de İngilizce'nin ülkemizde yaygın olarak bilindiği, yine bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere internet üzerinde yapılan basit bir araştırmada dahi söz konusu ibarenin, magnezyum alaşımının kısaltması olduğunun anlaşılacağı gözetildiğinde, bilirkişi raporuna itibar edilmeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16/04/2019 tarih, 2018/1304 esas, 2019/3049 kararında da kabul edildiği üzere başvuru konusu ibarenin başka ülkelerde tescilli olması, tanımlayıcı olan bir ibarenin Türkiye'de tescili sonucunu doğurmayacağı, başvuru konusu ibareye aynı KHK'nın 7/son maddesi kapsamında ayırt edicilik kazandırıldığının da iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusunun mutlak nedenlere dayalı olarak reddine dair karara vaki itiraz reddeden YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda özetlenen şekilde davacı vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir ibarenin tescil kapsamındaki mal veya hizmet sınıfları yönünden tanımlayıcı olduğunun kabulü için, ibarenin kullanılacağı mal veya hizmetin potansiyel alıcı veya kullanıcılarının azımsanmayacak sayıda kısmının bu ibareyi tanımlayıcı olarak algılaması gerekir. Ayrıca bir ibarenin herhangi bir ülkede tanımlayıcı olarak kabul edilmesi, o dilin konuşulmadığı bir başka ülkede tanımlayıcı olarak kabul edilmesini gerektirmez.

Bir ibarenin tescil kapsamındaki mal veya hizmet sınıfları yönünden tanımlayıcı olduğunun kabulü için, ibarenin kullanılacağı mal veya hizmetin potansiyel alıcı veya kullanıcılarının azımsanmayacak sayıda kısmının bu ibareyi tanımlayıcı olarak algılaması gerekir. Ayrıca bir ibarenin herhangi bir ülkede tanımlayıcı olarak kabul edilmesi, o dilin konuşulmadığı bir başka ülkede tanımlayıcı olarak kabul edilmesini gerektirmez.

Davaya konu marka başvurusu "MAGALLOY" ibaresinden oluşmakta olup, dosya içerindeki bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere bu kelimenin İngilizce veya Türkçe bilinen bir anlamının olmadığı, tescili talep edilen 12. sınıf ürünlerin cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, kaynak belirtmediği veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı göstermediği veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içermediği, 12. sınıf ürünlerin Türkiye’deki potansiyel kullanıcılarının davaya konu markayı tanımlayıcı ibare olarak algılamayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ‘’MAGALLOY’’ ibaresinin tescili istenen mal sınıfları yönünden somut ve soyut ayırt ediciliği bulunduğu ve ilk derece mahkemesince verilen davanın kabulü kararının isabetli olduğu anlaşılmış olmakla, yazılı şekilde “MAGALLOY” ibaresinin “magnezyum alaşımı” ibaresinin İngilizce kısaltması olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı isabetli olmamış olup, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5131, Karar No: 2010/1354, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5131 E.  ,  2010/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Yatırım İnş. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.11.2007 gün ve 2006/113-2007/377 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.05.2009 gün ve 2008/2740-2009/2767 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14908, Karar No: 2020/3662, Tarih: 04.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14908 E.  ,  2020/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işverenin elektrikli süpürge sistemi ithalat, satış, uygulama ve teknik destek veren bir firma olduğunu, davacının şirkette Haziran 1994 ayında montaj şefi olarak çalışmaya başladığını, davalının sigortasının 1995 yılı Ağustos ayında başlatıldığını, müvekkili ile davalı arasında ödenmeyen istihkakları (ücret+Primler vs) yüzünden ve kendisine tahsis edilen aracın anahtarının zorla geri alınmasından sonra 01.09.2011 tarihi itibariyle İhbar tazminatı vermemek amacı ile işe gelmesin baskısı ile terke icbar edildiği, biriken ve ödenmeyen ücretlerinin ödeneceği sözlü olarak ifade edilerek Mayıs 2010 dan Ağustos 2011 ayına kadar ki 16 adet ücret pusulası ve istifa dilekçesi imzalanmasının istendiği, ayrıca çalıştığı 17 yılı aşkın süre boyunca her cumartesi günü çalıştığını, ayda net 1.000 USD ücret aldığı ve USD her ay farklı olmakla birlikte her ay farklı ücret ödendiğini, 2000 yılına kadar her yıl iki maaş ikramiye ödendiğini, 2000 yılında ikramiyenin kaldırıldığı, Ocak 2004 ayında maaşı 2.700 TL, 2006 Haziran ayında 2.000 TL.ye düşürüldüğünü, şirketin aldığı siparişlerden % 5 ve yerli malı siparişlerden ise % 10 prim ödemeye başladığı, aylık 2.000 TL sabit ücret yanında 1500-2000 TL civarında da prim alarak ayda 4.000 TL’yı aşan ücret kazandığı, ancak SGK.da beyanın asgari ücretten olduğunu, 2006 yılı sonu itibariyle maaş ve prim ödemelerinin düzensizleştiğini, Şirket Genel Müdürü ile yapılan e-mail yazışmalarının ekte sunulduğunu, ücret ve prim alacaklarının 10 ayı geçtiğini, bir yıl 21 gün izin kullandığını, başka izin kullanmadığını, çalışma saatlerinin sabah 08.30- 20.00 arası olduğunu, bazen geceye kadar çalıştığını iddia ederek 16 aylık ücret ve ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ve haftalık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin müvekkil şirketinde teknik eleman olarak işe başladığı, sonra teknik müdür olarak çalışmasını sürdürdüğünü, davacı işçinin ödemelerin düzensiz olduğunu bu nedenle kredi çekerek borca batık hale geldiğini belirttiği, bankalara ve eşe dosta 35.000 TL borcu olduğunu, davacının iddiasına göre aşağı yukarı 4,5 sene ücretini alamayıp borç yaparak geçindiği, davacı işinin haksız olarak hizmet sözleşmesini fesh ettiğini, davacı işçi işveren hizmet sözleşmesiyle bağlı çalıştığı sürede müvekkil firma ile aynı işi yapan bir şirket kurduğunu, kurduğu şirketin Azgen Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti olduğunu, şirkete babasını şirket ortağı ve yetkili Müdür olarak gösterdiğini, davacının teknik müdür olarak çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, iş yerinde fazla mesainin ender yapıldığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacı işyerinden ayrılırken şirketin tüm defter ve belgelerini aldığını, kendisine teslim etmesi için ihtarname keşide edildiğini ancak teslim etmediğini, davacı işyerinde tüm maaşların düzenli şekilde ödendiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, hatta bir kısmını yurtdışında kullandığını, hafta sonu çalışma olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi çalışma karşılığı olan ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret isteğinde bulunmuş, davalı işveren ücretlerin çalışma sırasında çeşitli adlarla ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporları aldırılmış ve davacıya yapılan bir kısım ödemeler mahsup edilerek 23.000 TL ücret alacağına hükmedilmiştir.

Davacı işçi 02.08.2011 tarihli talebinde 45.000 TL ücret alacağından bir kısmının ödendiğini ancak ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu belirterek talepte bulunmuş, davalı işveren tarafından bu tarihten sonra davacı işçiye ait olan kredi kartlarına 11.470 TL ve 6.050 TL olmak üzere ödemelerde bulunmuştur.

Davacıya ait olan kredi kartlarının işveren adına işin gereği olarak kullanıldığı ileri sürülmediğine göre davacının talebinden sonra kredi kartlarına yapılan ödemelerin ödenmeyen ücret alacakları için yapıldığı kabul edilmeli ve her iki ödeme mahsup edilerek ücret farkı ile ilgili hüküm kurulmalıdır. Bu ödemelerin değerlendirilmemesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7171, Karar No: 2012/12084, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7171 E.  ,  2012/12084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait oto korkuluğu, trafik levhası ve trafik direğinin asıl davada davalılardan ... Tekstil Deri San. Ltd. Şti’nin maliki,... Sigorta A.Ş.’nin trafik sigortalısı, birleştirilen davadaki davalı ...’nun sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tekstil Deri San. Ltd. Şti. vekili davaya konu aracın kaza tarihinden önce satılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen dava davalısı ..., kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davaların hazineye izafeten ... Mal Müdürlüğü tarafından açıldığı, ancak Karayolları Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliğinin bulunduğu, bu nedenle davaların söz konusu kazadan dolayı zarar gören Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından açılması gerektiği, hazineye izafeten ..... Mal Müdürlüğü’nün kendi adına böyle bir dava açma ehliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, davanın ve birleştirilen davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 5.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4522, Karar No: 2012/1860, Tarih: 01.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4522 E.  ,  2012/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.10.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. m.116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır. (6100 s. HMK. m.117/3) Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder. (6100 s. HMK. m.164/3) Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Davalının yetki itirazı reddedilmiş olmasına rağmen buna ilişkin karar davalıya tebliğ edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek esasa ilişkin karar verilmiştir. Belirtilen yasal kurala uyulmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir. (6100 s. HMK. m.371/1-ç)

SONUÇ : Hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.02.2012 (Çrş.)