muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4744, Karar No: 2023/3782, Tarih: 09.05.2023

2. Kabule göre de;

Sanık ... hakkında “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 ... Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar ... kararı ile 5271 ... Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 ... Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanık ...'in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/612 Esas, 2015/403 Karar ... kararına yönelik sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 ... Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1564, Karar No: 2010/8098, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1564 E.  ,  2010/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14421, Karar No: 2012/1233, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14421 E.  ,  2012/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011
Yargıtay — Esas No: 2021/16551, Karar No: 2023/3523, Tarih: 24.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16551 E.  ,  2023/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1094 E., 2021/1345 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Sanık ... için temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıkların müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... yönünden verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanıklar ... ve ... yönünden ise Bölge Adliye Mahkemesince verilen bir hükmün bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/252 Esas, 2021/122 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2021/1345 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, sanıklar ... ve ... için herhangi bir hüküm kurulmamıştır .

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2021/1345 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, sanıklar ... ve ... için herhangi bir hüküm kurulmamıştır .

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanıklar ... ve ... hakkında hüküm kurulmaması, sanık ... yönünden ise duruşma açılmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin koşullarının oluşmadığına karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, hakkında aleyhe beyan bulunmadığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar ... ve Semih hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptıkları duyumları üzerine sanık ... hakkında alınan iletişimin tespiti kararı uyarınca sanık ...'ın 11.07.2020 tarihinde İstanbul'dan uyuşturucu madde getireceği bilgisi üzerine sanığın takibe alındığı ve aracı ile sanık ...'in evine girdiği, sanık ...'ın da bir süre sonra geldiğinin anlaşıldığı, sanık ...'in evden çıkıp hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık B. A. K. ile buluştuğu ve aralarında birşeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, tanıktan sentetik kannabinoid ele geçirildiği, devam eden izlemede hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Y. F. ile sanık ...'ın buluştuğu ve bir süre sonra durdurulduklarında Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama kararı uyarınca yapılan aramada ...'ın el çantası içinde kullanım sınırı üzerinde sentetik kannabinoid ve metamfetaminin içeren uyuşturucu madde ile hassas terazinin ele geçirildiği ve tanık Y.'in yere attığı esrar ve metamfetaminin ele geçirildiği, yine sanık ...'in evinde yapılan aramada sanık ...'ın kaçarken yakalandığı, ...'ın yere evden poşet attığı ve kullanım sınırı üzerinde sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde bulunduğu ve devam eden aramada sanık ...'in üzerinde sentetik kannabinoid içeren ve sanık ...'ın aracında kokain içeren uyuşturucu madde bulundurduğu anlaşıldığından sanıkların eylemleri sabit kabul edilerek cezalandırılmalarına, sanık ...'in tanık B.'e uyuşturucu maddeyi çocuk parkına 15 metre mesafede verdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında Yerel Mahkeme kararında suça konu maddenin sentetik kannabinoid olması ve çocuk parkına 200 metreden daha yakın bir mesafede suçun işlendiği gerekçesiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmişse de, "çocuk parkının" 5237 sayılı Kanun'un 188 inci1 maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde sayılan yerlerden olmadığı, bu durumda birden fazla ağırlaştırıcı neden bulunmadığı ve başka bir gerekçe de gösterilmediği halde alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmiş olması hususundaki bölüm hukuka aykırı olup; çıkarılması suretiyle neticeden sanığın 12 yıl 6

ay hapis ve 1250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemede, sanıklar ... ve ... hakkında; 5271 sayılı Kanun'un 223, 230 ve 232 inci maddeleri uyarınca verilen kararın ne olduğunun belirtilmemesi ve kararda bulunması zorunlu olan "hüküm" kısmının eksik bırakılması suretiyle usul ve kanuna uygun olarak hüküm kurulmaması nedeniyle bu sanıklar yönünden "KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün "A" bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2021/1345 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hüküm niteliğinde bir kararın olmaması nedeniyle temyiz incelemesi yapılamadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, sanıklar ... ve ... hakkında karar verilmek üzere 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10061, Karar No: 2015/194, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10061 E.  ,  2015/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği; ... Mevkiinde bulunan on dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişinin 24.06.2008 tarihli raporunun ekindeki krokide (C) harfi ile gösterilen 1801,98 m²’lik yer ile (F) harfi ile gösterilen 4146,73 m2'lik yerlerin son parsel numarasıyla davacı ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 6545,51 m²’lik yer ile (E) harfi ile gösterilen 2917,67 m2'lik yerler hakkında...Kadastro Mahkemesinin 20.09.1995 tarihli 1994/32 Esas ve 1995/154 Karar sayılı ve 01.03.1996 tarihinde kesinleşen kararıyla önceden karar verilmiş olduğundan, kesin hüküm nedeniyle bu kısım ile ilgili talebin reddine,

(A) harfi ile gösterilen 1259,24 m²’lik yer, (D) harfi ile gösterilen 95,87 m²’lik yer ile (G) harfi ile gösterilen 1026,28 m2'lik yerlerin 1968 yılında bölgede yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kaldığından, bu yerler ile ilgili talebin reddine, davalı ... Köy Tüzel Kişiliğine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/12/2010 gün ve 2010/11962-15861 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece, dava konusu taşınmazın (B) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümleri hakkındaki davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, (A) ve (G) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik davanın ise, bu bölümlerin kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığından reddine, (C) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümlerin ise davacı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiş ve bu karar (C) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Keşifte dinlenen uzman orman ve ziraat bilirkişi, temyize konu (C) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden rapor düzenlemeyip 1647 sayılı "1647 sayılı parsel krokide (B) ve (E) harfleri ile gösterilmiştir" parsel yönünden rapor düzenlemişlerdir. (C) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden araştırma ve inceleme yapılarak bilirkişilerden taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden rapor alınmadan hüküm kurulamaz.] denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında orman kadastrosu, 1986 yılında 2/B uygulaması ve aplikasyon yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1976 yılında yapılmış, çekişmeli yer tespit dışı bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, hükme dayanak orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1962 tarihli memleket haritasında (1968 tarihli orman kadastrosu çalışma tutanaklarında çekişme taşınmazla ilgili 523 ve 524 sayılı orman sınır noktaları, taşınmazın satın alındığı belirtilen Rasim Avcı tarlasından bahsedildiği halde memleket haritası üzerindeki sembollerden ve yeşil rengin neden kaynaklandığı açıklanmadan) orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş, memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı uygulanmamış, taşınmazın eğimi belirlenmediği gibi çekişmeli taşınmazın konumu uygulanan 1962 tarihli memleket haritası, tahdit haritası ve 1976 tarihli hava fotoğrafında denetime elvermeyecek şekilde elle işaretlenmiştir. Bu haliyle orman bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Ayrıca, hükme dayanak 30/10/2013 tarihli ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde belli bir düzende dikili 70-80 yaşlarında zeytin ağaçları ve antepfıstıkları mevcut olduğu bildirilmiş, bozma öncesi alınan 01/07/2008 tarihli ziraat bilirkişi raporda zeytin ağaçlarının yaşı 30-35, antepfıstığı ağaçlarının yaşı ise 20-25 olduğu bildirilmiş, mahkemece bu çelişki üzerinde durulmamıştır.

Ayrıca, hükme dayanak 30/10/2013 tarihli ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde belli bir düzende dikili 70-80 yaşlarında zeytin ağaçları ve antepfıstıkları mevcut olduğu bildirilmiş, bozma öncesi alınan 01/07/2008 tarihli ziraat bilirkişi raporda zeytin ağaçlarının yaşı 30-35, antepfıstığı ağaçlarının yaşı ise 20-25 olduğu bildirilmiş, mahkemece bu çelişki üzerinde durulmamıştır.

Bu nedenlerle; mahkemece, öncelikle 1962 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları ile çekişmeli taşınmazın doğusunda bulunan taşınmazların tapu kaydı ve dayanakları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dosyada bulunan 1962, 1979 ve 1998 tarihli memleket haritası ile 1976 tarihli hava fotoğrafı, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşen orman kadastro ve 2/B haritası ile irtibatlı kroki ve yine yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yine, yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü ve yaşı kesin olarak belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gözetilmek suretiyle sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerde; davacı ...’in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11476, Karar No: 2014/5388, Tarih: 04.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11476 E.  ,  2014/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/34875

Mahkemesi : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/10/2012

Numarası :2012/19 - 2012/811

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olaydan 1 saat kadar sonra 400 promil alkollü olduğu tespit dilen sanığın saat 22:20 sıralarında aracı ile bulvar üzerinde sol şeritten seyredip kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık nedeni ile duraklayan araçlara çarpmamak için sağ şeride doğru manevra yaptığı sırada, sağ şeritte beklemekte olan H.. K.. idaresindeki aracın sol ön kısmına ve sağ taraftaki trafik lambasına çarpıp yol dışı kalması sonucu H. Ç.’ın aracındaki M.. K.., M. F. Ç. ve Z. K.ile şikayetten vazgeçen İ. K.’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları olayda; sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabulünde ve TCK'nın 22/3. maddesi ile 1/2 oranında arttırım yapılmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; üç mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmaları karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken meydana gelen zaarar, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, azami hadden ceza tayini,

2-Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.