muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6757, Karar No: 2019/1189, Tarih: 25.02.2019

Bu durumun gerekliliği yasa koyucu tarafından açıklanmıştır.

CMK’nın 295. maddesi içeriği itibariyle, temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, istinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev daha yüklemiştir.

Ancak bu bağlamda CMK’nın 34. maddesinin 2. fıkrası “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekilleri belirtilir.” hükmünü taşımakta olup, yine CMK’nın 231/2. maddesinde hükmün fıkrasının son kısmında “sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir” hükmünü düzenlemiş olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun CMK’nın 34/2. maddesinin ve CMK’nın 231/2. maddesi hükümlerinin mutlaka uygulanmasına ilişkin yerleşik çok sayıda kararı bulunması karşısında, CMK’nın 295. maddesinin temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle, başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki şekle ilişkin İstinaf Mahkemesinin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna ve şekline (temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine) dair sanığa bildirimde bulunulmadığından sanık ve müdafinin temyiz iradelerinin süre tutum dilekçelerinde hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır. Bu süreçten sonra Yargıtay incelemesi başlayıncaya kadar verilen dilekçeler ve ek dilekçeler ve gösterilen temyiz nedenleri Yargıtay tarafından incelenmeli ve denetlenmelidir. Bu nedenle temyiz isteminin kabulüne karar verilerek incelemenin yapılması zorunludur.

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Temyiz iradesinin varlığı halinde “Hüküm; kanuna aykırı, hukuka aykırı, usule aykırı, usul ve yasaya aykırı, uluslararası hukuka aykırı, Yargıtay kararlarına aykırı, AİHS’e aykırı, AİHM’e aykırı, haksız yersiz, adalete aykırı mahkumiyet kararını temyiz ediyorum, bazen de mahkumiyet kararını temyiz ediyorum temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını ve gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın tarafıma tebliğinden sonra sunacağım, ceza fazladır kanuna aykırıdır, beraatimi istiyorum, beraat etmem gerekiyor bu nedenle kararı temyiz ediyorum” şeklindeki beyanların CMK 288 maddesine uygun hukuki nedene dayalı bir temyiz sebebi kabul edilmesi gerektiği, adalete erişim hakkının doğal sonucu olduğu, bu nedenle detaylarının açıklanmasına gerek olmadığı, hükme ilişkin olarak CMK 289 maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık nedenleriyle birlikte CMK 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak kararın denetlenmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin süresi içinde verdikleri temyiz iradelerini belirtir süre tutum dilekçesi ve temyiz nedenlerini içerir ek dilekçeler kapsamında inceleme yapılıp temyiz talebinin esastan reddedilerek ONANMASI veya hukuka aykırılıklar varsa BOZULMASINA karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanılmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/25550, Karar No: 2025/8153, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25550 E.  ,  2025/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/445 E., 2022/1602 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/91 E., 2020/287 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4812, Karar No: 2023/7239, Tarih: 06.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4812 E.  ,  2023/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/174 E., 2009/136 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Mersin ili, Bozyazı ilçesi, Tekmen kasabası, ... mevkiinde bulunan doğusu ... Yakalar tarlası ve 174 parsel sayılı taşınmaz, batısı yol, güneyi ... tarlası, kuzeyi ... tarlası ve yol ile çevrili yaklaşık 4 dönümlük taşınmazın kadimden beri davacının zilyetliği altında olup taşınmazın davacıya mirasen ve taksimen kaldığını, kadimden bu yana ataları tarafından kullanıldığını, imar ve ihya edilip tarım arazisi haline getirilerek 50 yılı aşkın süredir nizasız ve fasılasız kullanılageldiğini, davacının da taşınmazı ekin ve arpa ekmek suretiyle kullanmakta olduğunu ileri sürerek taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davayı kabul etmediklerini, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yıllık zilyetliğinin bulunmadığını, taşınmazın taşlık, kayalık bir yer olup tescilinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın ... Deresi ... sahası içerisinde kalmakta olup taşınmazın davacı adına tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bozyazı (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.06.2009 tarihli ve 2008/174 Esas, 2009/136 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporlarına göre taşınmazın imar ve ihyasının en erken 2000 yılında tamamlandığı, imar ve ihyanın tamamlanmasından itibaren geçmesi gereken 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, taşınmazın dava ve keşif tarihi itibariyle özel mülkiyete konu edilemeyeceği, öte yandan, dava dilekçesinde ...'nın davalı olarak gösterilmesine rağmen, dava konusu taşınmazın Tekeli Belediyesi sınırları içinde bulunduğu, bu itibarla davalı ... hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dinlenen mahalli bilirkişi ve şahitlerin çekişme konusu taşınmazın davacının babası ... ’dan miras yolu ile intikal ettiğini, mirasbırakan ... ’ın çekişme konusu taşınmazı 1960 yılından beri tarım arazisi olarak kullanageldiğini, ölümü ile de davacıya mirasen ve intikalen düştüğünü, dava tarihine kadar da davacının taşınmazı tarım arazisi olarak dava tarihine kadar kullanageldiğini beyan ettiklerini, Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, ayrıca taşınmazın bulunduğu bölgede kadastro çalışmaları yapıldığını ve taşınmaz davalı olduğu için parsel hanesi boş bırakılmış olup dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci maddeleri ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına;

1086 sayılı HMUK’un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20085, Karar No: 2012/44263, Tarih: 18.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20085 E.  ,  2012/44263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/303537

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2010

NUMARASI : 2010/88 (E) ve 2010/420 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddinamedeki sevk maddesinin 493/2-son olup alt sınırının 8 yıl olduğu ve 5271 sayılı CMY.nun 150/3. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla olan hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan yargılamada istem aranmaksızın müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı yasanın 150/3 ve 188/1 maddelerine aykırı davranılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13313, Karar No: 2011/18601, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13313 E.  ,  2011/18601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın kamulaştırmasız el atılan ve bedeline hükmedilen kısmı dere yatağı olarak kullanıldığından davacı üzerindeki tapusunun iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, tescil kararı verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın;

a)Hüküm fıkrasının 1/A bölümündeki (5018 sayılı Yasanın 45. maddesi gereğince Hazine adına tesciline) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Dere yatağı olması nedeniyle TERKİNİNE) kelimelerinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasının 1/B bendindeki (Hazine adına tesciline karar verilen) kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11116, Karar No: 2015/17775, Tarih: 08.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11116 E.  ,  2015/17775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2010/643-2013/210

1-Dairemizin önceki geri çevirme yazısı ile getirtilen belgelerin incelenmesi sonucunda yeni oluşan duruma göre; İ.. oğlu Süleyman efendi mirasçıları olan H.. K.., H.. D.., S.. S.. K.., B.. K.. M.. K.. ve Ş.. Y..'a ait mirasçılık belgelerinin davacı yandan istenilerek dosyaya eklenmesi,

2- Eldeki davada davacı tarafından açıldığı ileri sürülen Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2004/429 Esas sayılı dava dosyasının (Kontrol edilerek) makhemesinden getirtilerek dosya arasına konulması,

3-İ.. oğlu S.. efendi mirasçısı olduğu bildirilen M.. H..'nün, ölü S.. oğlu H..'den olma 1333 doğumlu 13.12.1971 tarihinde öldüğü, .. Daire 6, hane 32, cilt 37 ve sayfa 109 da kayıtlı olduğu anlaşıldığından adı geçenin vukuatlı aile nüfus kayıtlarının ( üst ve alt soylarından ulaşılabilindiği kadar tüm mirasçıları görünür biçimde) bağlı bulunduğu nüfus idaresinden yada bulunabildiği yerden getirtilmesi veya mirasçılık belgesinin alınarak dosyaya konulması,

Yukarıda (1), (2) ve (3). bentlerde gösterilen eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6327, Karar No: 2013/20721, Tarih: 08.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6327 E.  ,  2013/20721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ikramiye, fazla mesai ve TİS farklarının da eksik ödendiğini iddia ederek fazla çalışma,kök ücretinin düşürülmesi nedeni ile meydana gelen fark ile TİS'ten kaynaklanan fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin davalıya bağlı Şehir Hatları işletmesinde.... olarak çalışmakta iken 12/05/2006 tarihinde emekli olduğunu, Şehir Hatları İşletmesi'nde haftada 5 gün çalıştığını, bazen hafta arası, bazen de hafta tatili olan cumartesi ve pazar günleri 24 saat boyunca nöbetçi olarak görev yaptığını, bankaya yatırılan ücret ve mesai alacaklarının, 1999 yılından beri kademeli olarak eksik ödendiğini; Şehir Hatları İşletmesinin 01/04/2005 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi Taşıtlar Müdürlüğü'ne devredildiğini, müvekkilinin aynı görev ile (enspektör olarak) ve kendi kurumuna bağlı olarak çalışmaya devam ettiğini, kök ücretinin düşürüldüğünü, aradaki ücret farkı kendisine ödenmiş ise de ikramiye, fazla mesai ve... farklarının eksik kök ücret üzerinden ödendiğini, müvekkilinin de üyesi bulunduğu Sendika ile davalı işveren arasındaki Toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak müvekkilinin maaşlarında artış yapılmadığını, ücretlerinin eksik ödendiğini, ayrıca bu ücretlere bağlı olarak ödenmesi gereken ikramiye, fazla mesai ve TİS farklarının da eksik ödendiğini iddia ederek fazla çalışma,kök ücretinin düşürülmesi nedeni ile meydana gelen fark ile TİS'ten kaynaklanan farkları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacıya fazla çalışmalarından dolayı herhangi bir eksik ödeme yapılmadığını, davacının emekliye ayrıldığı tarihe kadar fazla mesai alacağına ilişkin herhangi bir ihtirazı kayıtta bulunmadığını, Şehirhatları ve Denizyolları İşletmesinin kapanarak bir kısım personelin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini, söz konusu işletmelerde devredilmeyen personelin ise tahsil, görev ünvanı ve liyakatleri göz önünde tutularak müvekkili Kuruluşun muhtelif ünitelerine atamalarının yapıldığını, davacı ile birlikte Şehirhatları İşletmesi Müdürlüğü'nde çalışmakta olan diğer personelin ücretlerinin, 21.Dönem Türkiye Denizciler Sendikası Toplu İş Sözleşmesi'nin "Statü Değişikliği" başlıklı 13.maddesinin (c) fıkrası gereğince, atanmış oldukları görevlerde eskiden beri çalışan emsal personelin ücretleri dikkate alınarak belirlendiğini, Şehirhatları İşletmesi'nde Hareket Enspektörü kadrosu ile gemiadamı ücret skalasından yararlanan davacının, atanmış olduğu Genel Müdürlük Uzman kadrosuna tahsil ve hizmeti dikkate alınarak "Büro Personeli Ücret Skalası'na intibakının yapıldığını, atama tarihinde 21.Dönem Toplu İş Sözleşmesi henüz

imzalanmamış olduğundan, davacının 31/12/2005 tarihi itibariyle almakta olduğu ücretin atandığı kadronun ücretinden fazla olması nedeniyle aradaki farkın ücret farkı olarak her ay davacıya ödendiğini, davacının ücretinin 01/01/2005 tarihinden geçerli olmak üzere %10 oranında arttırılarak Uzman kadrosuna atandığını, 04/05/2005 tarihine kadar olan farkın kendisine ödendiğini, Uzman kadrosundaki ücretinin ise 01/01/2005 tarihinden geçerli olmak üzere %10 oranında arttırıldığını, atama tarihinden sonraki ücret farkının da davacıya ödendiğini, Hükümet ile Türk-İş arasında 04/07/2005 tarihinde imzalanan "2005 Yılı Kamu Toplu İş Sözleşmeleri Çerçeve Anlaşma Protokolü'nde birinci yıl ücret zammının %10 oranında, ikinci yıl ise altışar aylık dönemler halinde %3 oranında uygulanacağının kararlaştırıldığını ve birinci yıl zammının iddia edildiği gibi altışar aylık dönemler halinde değil, bir yıllık (01.01.2005-31.12.2005 dönemini) kapsamış olduğundan %10 olarak uygulandığını, davacının herhangi bir alacağı olmadığını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı,dava dilekçesinde iki başlık halinde 4.000,00 TL + 4.000,00 TL toplam 8.000,00 TL talepte bulunmuş,daha sonra 30.6.2010 tarihli ıslah başlıklı dilekçesi ile 7.344,21 TL ücret,fazla mesai,ikramiye,TİS farkı alacaklarının tahsilini istemiştir. Bu dilekçeye ilişkin harç yatırılmamıştır.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı,dava dilekçesinde iki başlık halinde 4.000,00 TL + 4.000,00 TL toplam 8.000,00 TL talepte bulunmuş,daha sonra 30.6.2010 tarihli ıslah başlıklı dilekçesi ile 7.344,21 TL ücret,fazla mesai,ikramiye,TİS farkı alacaklarının tahsilini istemiştir. Bu dilekçeye ilişkin harç yatırılmamıştır.

Mahkemece,davanın başında yapılması gereken talep ayrıştırması yargılamanın son oturumu olan 28.9.2010 tarihli duruşmada yaptırılmış,davacı vekili 8.000,00 TL'lik talebini 2.666,00 Tlx3 şeklinde ayrıştırmıştır.

Dava,kısmen kabul edilmiş,hüküm fıkrasında hangi talebin kabul hangi taleplerin reddedildiği açıkça yazılmasa da gerekçeden sadece davacının kök ücretindeki indirim sonucu olan farka ilişkin davanın kabul edildiği,fazla mesai ve TİS farkı taleplerinin reddedildiği anlaşılmıştır.

Mahkeme,taleple bağlıdır. Davacının kabul edilen kaleme ilişkin talebi 2.666,00 TL olmakla birlikte mahkemece 7.344,21 TL 'ye hükmedilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere mahkeme taleple bağlı olup fazlasına hükmedilmesinin tek koşulu talebin ıslah yolu ile arttırılmasıdır. Islahın geçerli olabilmesinin koşulu da ıslahın harcının yatırılmasıdır. Harcı yatırılmayan hiçbir talep mahkemece karşılanamaz.

Davacı vekilinin sunduğu 30.6.2010 tarihli dilekçe harçlandırılmadığından ıslah dilekçesi hükmü taşımaz.

Bu nedenle mahkemece hüküm altına alınan kök ücretten indirimden kaynaklanan talebe ilişkin olarak sadece 2666,00 TL 'ye hükmedilmesi gerekirken 7.344,21 TL' ye hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.