muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/157, Karar No: 2021/260, Tarih: 08.06.2021

Katılan ... 14.12.2011 tarihinde Kollukta; 30.11.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında eşinin kendisini telefonla arayıp kızları olan mağdure Büşra ve tanık Fatmanur’un apartman merdivenlerinde bir erkek tarafından taciz edildiğini söylediğini, konuyu öğrendikten sonra kızlarıyla giderek şikâyetçi olduğunu,

23.12.2011 tarihinde Kollukta; 30.11.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında ikamet ettikleri apartmanın içinde kızı olan mağdurenin poposunu bir şahsın sıkıp kaçtığını öğrenmesi üzerine hemen eve gittiğini, mağdurenin olayın şoku nedeniyle panik içerisinde ve korkmuş bir hâlde olduğunu, ağladığını, mağdureyi sakinleştirdikten sonra olayı anlatmasını ve şahsın eşkâl bilgilerini vermesini istediğini, mağdureden şahsın eşkâl bilgilerini öğrendikten sonra oturdukları binanın ve mağdurenin okuduğu okulun çevresinde araştırma yaptığını, mağdure okula gidip gelirken her gün onu uzaktan takip etmeye başladığını, 06.12.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında mağdure Büşra ve tanık Fatmanur’un okuldan çıktıklarını, onları yine uzaktan takip ettiğini, verem dispanserinin yakınlarında kızlarının kendisine sanığı gösterdiklerini, kızlarını eve gönderip sanığı takip etmeye başladığını, bir süre sonra sanığın izini kaybettiğini, ardından kızlarını yanına alarak şikâyetçi olduğunu, 23.12.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında mağdure Büşra ile yürürken Büşra’nın daha önce verem dispanseri yakınlarında kendisine göstermiş olduğu şahsı görüp kolluk görevlilerini aradığını, sanık ...’un mağdureye cinsel istismarda bulunan kişi olduğunu, şikâyetçi olduğunu,

Savcılıkta; mağdurenin Savcılıkta beyanının alınmasından sonra sorulması üzerine; okul çıkışlarında kızlarının kendisini görmezden gelerek yanından geçtiklerini, kendisinin şüpheli şahsı aradığını, 5-6 gün sonra kızının kendisine, yanından geçen bir şahsın poposunu sıkan şahıs olduğunu söylediğini, o gün şahsı takip ettiğini ancak yeterince emin olamadığı için emniyete haber vermediğini, sonraki günlerde de okul çıkışına gitmeye devam ettiğini, şahsı iki üç kez daha okul etrafında gezinirken gördüğünü, kızının da şahsı gördüğünü, bu takiplerinin birkaçında polisin de yanında olduğunu, şüphesi üzerine şahsı yakaladıklarını, kendisine sanığı gösterip "Bu mu?" diyerek sorduklarını, o gün kızı yanında olmadığı için emin olamadığını söylediğini, bunun üzerine şahsın ifadesi alınmadan serbest bırakıldığını, birkaç gün sonra aynı şahsı yine okulun etrafında gördüğünü, mağdurenin de aynı şahıs olduğunu söylemesi üzerine durumu polise bildirdiklerini, mağdurenin sanığı emniyette teşhis ettiğini, sanığın ilköğretim okulunda okuyan herhangi bir çocuğunun da olmadığını, sanığı iki üç kez okul çıkış saatlerinde okulun avlu kısmının dışında gördüğünü, orada bekleyip daha sonra çevrede şüpheli şekilde gezindiğine şahit olduğunu, sanığın muhtemelen gözüne başka mağdurlar kestirmekle meşgul olduğunu,

Mahkemede; önceki beyanının okunup sorulması üzerine; aynen tekrar ettiğini, sanığı daha önceden tanımadığını, mağdurenin göstermesi üzerine ilk kez gördüğünü ve polislerin sanığı yakaladığını, sanığın cezalandırılmasını istediğini,

İkinci bozmadan sonra Mahkemede; olayı gerçekleştiren kişinin kesinlikle sanık olduğunu, mağdurenin sanığı teşhis ettiğini, bir aya yakın süreyle takipte bulunduğunu, sanığı gören mağdurenin "Baba bu." demesi üzerine sanığı takip edip adresini belirlediğini ve emniyete haber verdiğini, olayı gerçekleştirenin sanık olduğu hususunda şüphe duymadığını, davadan sonra sanığın yakınlarının gelerek kendileriyle barışmaya çalıştığını, sanığın bir hata yaptığını söyleyip özür dilediklerini, iş yerine sanığın akrabalarının 2-3 kez geldiğini,

Katılan ... Mahkemede; mağdurenin annesi olduğunu, olayı görmediğini,

İkinci bozmadan sonra Mahkemede; eşinin beyanlarına katıldığını, mağdurenin sanığı gördüğünde ürperdiğini ve irkildiğini, başkasına karşı ise bu şekilde davranmadığını,

Tanık ... Kollukta; kız kardeşi mağdure Büşra ile 30.11.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında okuldan çıkarak eve gittiklerini, kendisinin önde mağdurenin arkada olduğunu, ardından mağdurenin bağırdığını duyduğunu, baktığında 20-22 yaşlarında 170-175 cm boylarında, kilolu, kirli sakallı, bıyıksız, üzerinde yeşil renkli ve kapüşonlu bir mont ve kot pantolon olan bir şahsın mağdureye saldırdığını gördüğünü, söz konusu kişinin koşarak apartmandan çıktığını, kendisinin çok korktuğunu, mağdureyle birlikte ağlayarak eve gittiklerini, olanları annelerine anlattıklarını, annesinin telefonla araması üzerine babasının eve geldiğini, 06.12.2011 tarihine kadar söz konusu şahsı görme ihtimaline binaen etraflarına dikkat ettiklerini, babalarının ise kendilerini uzaktan takip ettiğini, 06.12.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında okuldan çıktıklarını, sanığı verem dispanserinin olduğu sokakta bulunan marketin önünde gördüklerini, kendilerini takip eden babalarına telefonla durumu haber verdiklerini, babalarının şahsı takip etmeye başladığını, kendilerine ise eve gitmelerini söylediğini, yaklaşık 15-20 dakika sonra babalarının eve geldiğini, kendilerini alarak polis merkezine götürdüğünü,

Mahkemede; mağdurenin kardeşi olduğunu, olay tarihinde apartmana girerek birbirlerini takiben yürüdüklerini, bir anda mağdurenin bağırma sesini duyduğunu, arkasına döndüğünde genç bir erkeğin koşarak apartmandan çıktığını gördüğünü, kapıdan çıkmadan önce mağdureyi sıkıştıran kişinin yüzünü de gördüğünü, tanığa huzurda bulunan sanığın gösterilmesi üzerine; merdivende mağdureyi sıkıştıran ve yüzünü gördüğü kişinin huzurdaki sanık olduğunu, kesin olarak teşhis ettiğini, tanıdığını, teşhisinin doğru olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; susma hakkını kullandığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; susma hakkını kullandığını,

Savcılıkta; atılı suçu işlemediğini, söz konusu apartmanı bilmediğini, apartmana girmediğini, mağdureyi tanımadığını, mağdurenin kendisine iftira atması için bir sebep olmadığını ancak neden kendisini suçladığını bilmediğini, esnaflık yaptığını, Kader Elektrik isimli bir iş yeri olduğunu, 30.11.2011 tarihinde saat 17:40 sıralarında yüzde doksan ihtimalle iş yerinde bulunduğunu, kesin olarak hatırlamadığını, Cumhuriyet savcısı ile yüz yüze gelip kendisini görmesini ve dinlemesini istemesi nedeniyle emniyette ifade vermediğini, aksi takdirde Cumhuriyet savcısının kendisini görmeyip evrak üzerinden dosyayı inceleyerek gereğini yapabileceği düşüncesiyle ifade vermeyi düşünmediğini,

Tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; sadece iş yerinin ve evinin Mumcu Caddesinde bulunması sebebiyle olayla bağlantısı olduğunu, onun dışında ne şahısları tanıdığını ne de adreslerini bildiğini, olaydan sonra şahısları görmediğini, aralarında herhangi bir şey yaşanmadığını, olay saatinde dükkânında bulunduğunu, kendisinin 24, mağdurenin ise 13 yaşında olduğunu, mahkemenin karşısında bulunmaktan utandığını, olayın failinin yeşil mont, mavi pantolon, kırmızı kazak giymiş olması ve kendisinin de yakalandığında üzerinde kırmızı kazak olması nedeniyle çocukların kendisini teşhis etmiş olabileceğini, olaydan 20 gün sonra çocukların kendisini teşhis ettiğini, kendisinin 20 gün önce gördüğü bir kişiyi 20 gün sonra farklı görebileceğini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, mağdureyi tanımadığını, yalnızca esnaf olması nedeniyle şahsen katılan ...'yı tanıdığını, sorulan olayın suçlusunun kendisinin olmadığını, öyle bir olay yaşamadığını, işinde ve gücünde olan ve suçu işlediği takdirde bunu mutlaka ikrar edecek yapıda biri olduğunu, kendisini temize çıkarmak için ortaya koyabileceği bir savunmanın da olmadığını,

İkinci bozmadan sonra Mahkemede; bir insanın söz konusu eylemi yapması için akıl hastası olmasının gerektiğini, 2011 yılında söz konusu iddianın ortaya atıldığını, 2016 yılında hâlen devam ettiğini, mağdureye söz konusu eylemi gerçekleştirecek yapıda bir kişi olsa 2011-2016 yılları arasında yine benzer bir eylem gerçekleştirmesinin gerektiğini, ağabeylerinin katılanlarla görüşmeye işin uzamaması amacıyla gittiklerini, bir önceki duruşmada avukatının kendisine şikâyetçi tarafın şikâyetini geri almak istediğini söylediğini ancak kendisinin kabul etmediğini, sadece Allah’a güvendiğini, hapishaneye girmedikten sonra da arkasında Allah’ın olduğunu düşündüğünü, olayı gerçekleştirmediği için söyleyecek başka bir şeyinin olmadığını, mağdurenin beyanına itibar edilmesi hâlinde mağdurenin beyanında bir şeyin bulunmadığını, mağdurenin tarif ettiği fiziksel özelliklerin kendisiyle uyumlu olmadığını, hatta olay yeri yakınlarındaki kamera kayıtlarını kendisinin dosyaya sunduğunu,

Savunmuştur.

Savunmuştur.

Çocukların cinsel istismarı suçu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 103. maddesinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur", biçiminde değişikliğe uğramış,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur" şeklinde son hâlini almıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

30.11.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında mağdure ile tanık Fatmanur’un okuldan çıkarak evlerine doğru yürüdükleri, apartmana girdikleri, mağdurenin aşamalarda; 20-22 yaşlarında, 170-175 cm boylarında, kilolu, kirli sakallı, bıyıksız, üzerinde yeşil renkli ve kapüşonlu bir mont bulunan, kot pantolonlu sanığın, arkasından koşarak geldiğini, poposunu iki eliyle sıktığını, bağırması üzerine sanığın oradan kaçtığını iddia ettiği, sanığın ise sadece iş yerinin ve evinin Mumcu Caddesinde bulunması sebebiyle olayla bağlantısı olduğunu, onun dışında ne şahısları tanıdığını ne de adreslerini bildiğini, aralarında herhangi bir şey yaşanmadığını, olay saatinde dükkânında olduğunu, olayın failinin yeşil mont, mavi pantolon, kırmızı kazak giymiş olması ve kendisinin de yakalandığında üzerinde kırmızı kazak bulunması nedeniyle çocukların kendisini teşhis etmiş olabileceklerini, olaydan 20 gün sonra teşhis işleminin yapıldığını, eylemi gerçekleştiren kişinin kendisi olmadığını savunduğu olayda;

Mağdurenin kolluk görevlilerince gösterilen fotoğraflar üzerinden teşhis ettiği kişiyi birebir gördüğünde eylemi gerçekleştiren şahsın fotoğraftan teşhis ettiği kişi olmadığını derhal söylemesi, olaydan sonra bir süre okul çıkış saatlerinde kendilerini uzaktan takip eden babasına tekrar gördüğü sanığı işaret etmesi ve bunun üzerine yakalanan sanığı usulüne uygun olarak yaptırılan teşhis işleminde kesin olarak teşhis ettiğini belirtmesi, tanık Fatmanur’un da duruşma sırasında hazır bulunan sanığın mağdureye karşı eylemi gerçekleştiren kişi olduğunu net bir biçimde belirtmesi, katılan ...’nın Savcılık beyanında olaydan sonra okul çıkışına gitmeye devam ettiğini, sanığı 2-3 kez daha okul etrafında ve okulun avlu kısmında gezinirken gördüğünü, sanığın ilköğretim okulunda öğrenci olan herhangi bir çocuğunun da olmadığını, sanığın orada bekleyip daha sonra çevrede şüpheli şekilde gezindiğine şahit olduğunu ve sanığın muhtemelen gözüne başka mağdurlar kestirmekle meşgul olduğunu ifade etmesi, bozma sonrası yapılan yargılamada beyanı alınan mağdurenin huzurda bulunan sanığı kendisine yönelik eylemi gerçekleştiren kişi olarak teşhis etmesi ve ışık farkı nedeniyle sanığın gözlerinin mavi ya da yeşil olduğu konusunda yanılmış olabileceğini belirterek 06.12.2011 tarihinde sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda sanığı iri mavi gözlü olarak tarif etmesi nedeniyle oluşan çelişkiyi mantığa uygun bir şekilde gidermesi, anlık olarak gelişen ve hızlı hareket ederek eylemi gerçekleştirdikten sonra merdivenlerden inen sanığın fiziki özelliklerini mağdurenin eksiksiz bir şekilde fark etmesinin ve tarif etmesinin olağan hayat tecrübelerine göre mümkün olmaması, mağdure ve tanık Fatmanur'un sanığa iftira atmalarını gerektirir bir husumetin bulunmaması, keza sanığın da kendisi hakkında iddiada bulunan mağdure ve tanık Fatmanur ile aralarında husumet bulunmadığını belirtmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığa atılı eylemin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın mağdureye yönelik eylemi sabit olduğundan isabetli olduğuna, dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan; yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet kararının bozulmasından sonra yerel mahkemece tekrar verilen direnme kararının ONANMASINA ilişkin kararda, eylemin sübutu erip ermediği hususunda Yargıtay Yüksek Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle sanığa isnat edilen eylemin sübuta erip ermediğinin toplanan deliller ışığında yeniden irdelenerek yasal düzenleme, yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle sanığa isnat edilen eylemin sübuta erip ermediğinin toplanan deliller ışığında yeniden irdelenerek yasal düzenleme, yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Sanığın bütün aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini iddia edip ileri sürmüş olması, 30.11.2011 günü meydana gelen olayı ailesine bildiren mağdurenin, 06.12.2011 tarihinde okuldan çıktığında yolda gördüğü sanığı, babası olan katılan ...”e göstermesi üzerine adı geçen katılan tarafından bir süre takip edilen ancak o gün yakalanamayan sanığın olayın üzerinden 23 gün geçtikten sonra 23.12.2011 tarihinde tekrar katılanın yardımıyla yakalanmış olması, soruşturma evresinde daha önceden tanımadığı sanığı teşhis eden mağdurenin sosyal inceleme raporunda failin iri mavi gözlü olduğunu, bozma sonrasında alınan beyanlarında ise renkli gözlü olduğunu belirtmiş olmasına karşın, sanığın gözlerinin renkli olmadığının tespit edilmiş olması, sanığın ayırt edici başka bir fiziksel özelliğini belirtmeyen mağdure tarafından yapılan teşhis işleminde yanılma ihtimalinin mevcut olması karşısında; sanık hakkında şüpheden arındırılmış kesin kanıtların elde olunamadığı gibi bu aşamadan sonra elde edilecek herhangi bir delilinde bulunmadığı dikkate alınarak; “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin öğreti ve yargı kararlarında nasıl karşılık bulduğu irdelenerek somut olayımızda eylemin sübuta erip ermediğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza muhakemesi, geçmişte yaşandığı iddia edilen bir olayın gerçekten meydana gelip gelmediğini, meydana gelmiş ise ne şekilde ve kim tarafından meydana getirildiğini ortaya çıkarmak ve bu olayın hukuk normları karşısındaki durumunu tespit etmek amacıyla yapılmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmeye yönelik yürütülen temel faaliyete de ispat denilmektedir. Maddi olay bakımından ispatın ölçütü, hakimin/mahkemenin şüpheyi yenerek vicdani kanaate ulaşmasıdır. Eğer bu şüphe yenilmezse ve dolayısıyla vicdani kanaate ulaşılmazsa, ihtimale, tahmine veya varsayıma dayanarak karar vermek mümkün olmadığından, şüpheden sanık yararlanır (in dubio pro reo) ilkesi devreye girmektedir.

Günümüz ceza muhakemesinde geçerli olan ispat sistemi, vicdani delil sistemidir. Temel özelliği, her şeyin delil kabul edilmesi ve delillerin de serbestçe değerlendirilmesi olan vicdani delil sistemi; mahkumiyet için tam bir inanış, başka bir deyişle suçluluk konusunda vicdani kanaat aradığından, esasen şüpheye dayalı cezalandırmayı yasaklamakta ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine uygulama alanı yaratmaktadır