muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4470, Karar No: 2025/3078, Tarih: 05.05.2025

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporundaki görsellere göre davalının http: //www.celalgultekin.com.tr/cg-...-erkek-deri-yelek-siyah-8156, http: //www.celalgultekin. Com.tr/cg/ cg- ...-erkek- deri-yelek-taba-8157, http: //www.celalgultekin.com.tr/ cg/cg-...-erkek-deri-yelek-findik-8158, http: //urun.n11.com/yelek/...-celal-gultekin -erkek-deri- yelek-findik, http: //urun.n11.com/yelek/...-celal-gultekin-erkek-deri-yelek-taba, http: //urun.n11.com/ yelek/...-celal-gultekin-erkek-deri-yelek-siyah şeklindeki internet sitelerinde "... Erkek Deri Yelek" şeklindeki kullanımlarının markasal kullanım olduğu ve davacının markalarının tescilli olduğu 25. sınıf kapsamında yer aldığı, davacının T/01468 numaralı "..." markasının tanınmış marka olduğu, 25. sınıfta ... esas unsurlu pek çok markasının bulunduğu, davalının kullanımlarının ortalama tüketici nezdinde taraf işletmeler arasında bağlantı olduğu izlenimi oluşturabileceği, "..." ibaresinin bir kesim şekli olduğuna yönelik davalı savunmasının yerinde olmadığı, ürünün internet satışında ... ibaresine yer verildiğinden ürün üzerinde ... ibaresinin yer alıp almamasının markaya tecavüzü ortadan kaldırmayacağı dikkate alındığında mahkemenin davalının kullanımlarının davacının markasına tecavüz oluşturduğuna ilişkin kabulü yerinde olduğundan davalı vekilinin istinaf istemlerinin reddi gerektiği, davacı taraf istinaf itirazlarına gelince, İlk Derece Mahkemesince tazminat istemleri reddedilmiş ise de; davalının kullanımları haksız olup markaya tecavüz oluşturduğu, davacının markasının tanınmış marka olduğu, sektörde benzer kullanımlar olmasının davalının kusurunu ortadan kaldırmayacağı, davalının 25. sınıftaki tanınmış marka olan ... markasını içeren ürün adı ile işletmeler arası bağ kurulacak şekilde ürünü internet satışına koyması, faturada da "CG ..." açıklaması ile ürün satışı yaptığı dikkate alındığında maddi tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü gerektiği, davacının maddi tazminat talebini 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 151/2-(b) hükmüne dayandırdığı, haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminat talep ettiği, bilirkişi raporunda davalının satışlardan elde ettiği muhtemel kazancın 829,39 TL olduğu tespit edilmiş ise de, bu durumun somut delil durumu ile örtüşmediği, tazminatın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 50. ve 51. maddelerine göre takdiri gerektiği, davacının davasını ıslah etmediği de dikkate alındığında bu aşamada fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği, mevcut delil durumu, ihlalin ağırlığı, süresi, markanın tanınmış marka olduğu dikkate alındığında 10.000,00 TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6161, Karar No: 2010/11938, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6161 E.  ,  2010/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 ve 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13914, Karar No: 2025/6297, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/13914 E.  ,  2025/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/378 E., 2019/1091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/411 E., 2018/248 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3583, Karar No: 2020/8853, Tarih: 07.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3583 E.  ,  2020/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca “alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan kovuşturmalarda sanıkların istemi olmaksızın bir müdafii görevlendirilmesi” zorunlu olup, sanık ...’in üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c,son maddeleri kapsamında olması nedeniyle, tebliğnamenin sanık ...’e zorunlu müdafii atanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Akçakale Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanı tarafından düzenlenen 27.02.2013 tarihli adli raporda; “yapılan kulak burun boğaz fizik muayenesinde nazal kemik aksı sola deviye izlendiği, yüzde şekil değişikliğine ve sabit ize neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve hayati fonksiyonlarını orta derecede etkilediği” tespiti yapıldığı, müştekinin yüzünde sürekli değişiklik ya da yüzde sabit ize neden olduğu şeklindeki açıklama nedeniyle raporun çelişkili olduğu, ayrıca müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hangi derecede olduğunun belirtilmediği görüldüğünden, adli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ne olduğu, yüzünde sabit iz ya da sürekli değişiklik oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c,son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre,

Kabule göre,

c) Müşteki ...’i yüzünde sabit iz oluşacak ve ve orta derecede kemik kırığına neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesinde düzenlenen “cezada orantılılık” ilkesi gereğince alt sınırdan makul bir oranda uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

d) Sanığın müşteki ...’i TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile yüzünde sabit ize sebebiyet verecek şekilde yaralama eylemi nedeniyle hakkında TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c maddelerinin birlikte uygulanması nedeniyle cezasının 5 yıldan az olamayacağı TCK'nin 87/1. maddesinin son cümlesinde belirlenmesine rağmen, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığa 3 yıl ceza verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

e) Sanıklar ... ve ...’in ilçe merkezinde kahvehanede otururken müşteki sanık ...’nın sanık ...’a tokat atması sonrasında sanıklar ... ve ...’ın müşteki ...’i yaraladıkları olay nedeniyle, sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2) Sanık ... hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Akçakale Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanı tarafından düzenlenen 27.02.2013 tarihli adli raporda; “yapılan kulak burun boğaz fizik muayenesinde nazal kemik aksı sola deviye izlendiği, yüzde şekil değişikliğine ve sabit ize neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve hayati fonksiyonlarını orta derecede etkilediği” tespiti yapıldığı, müştekinin yüzünde sürekli değişiklik ya da yüzde sabit ize neden olduğu şeklindeki açıklama nedeniyle raporun çelişkili olduğu, ayrıca müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hangi derecede olduğunun belirtilmediği görüldüğünden, adli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ne olduğu, yüzünde sabit iz ya da sürekli değişiklik oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

b) Sanıklar ... ve ...’in kahvehanede otururken müşteki sanık ...’nın sanık ...’a tokat atması nedeniyle ...’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sonrasında sanıklar ... ve ...’ın da içinde bulunduğu grubun müştekiler ... ve ...’i kovaladıkları ve bir evin bahçesine kaçan ... ile ...’i yakalayarak sanık ...’in sopa ile sanık ...’ın ise yumrukla darp ettikleri olay nedeniyle, sanık ...’ın sanık ... ile birlikte iştirak iradesi içerisinde müşteki ...’i yaraladığı ve hükmün sanık ... hakkında temel cezanın belirlendiği paragrafında da TCK’nin 37/1. maddesi uygulandığı halde, sanığa TCK’nin 87/1-c, son maddesi uyarınca ek savunma da verilerek, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c,son maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

c) Sanıklar ... ve ...’in ilçe merkezinde kahvehanede otururken müşteki sanık ...’nın sanık ...’a tokat atması sonrasında sanıklar ... ve ...’ın müşteki ...’i yaraladıkları olay nedeniyle, sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

3) Sanık ... hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Afyonkarahisar Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanınca düzenlenen 21.02.2013 tarihli adli raporda; “yapılan kulak burun boğaz muayenesi ve os nazal yan grafisinin incelenmesi sonucunda os nazalde travmaya bağlı non-deplase multiple fraktürler mevcut olup, 2. derece olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği” şeklinde bir tespit yapılmış olup, müştekinin burun kemiğindeki yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olmadığı ve müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif – orta – ağır şeklinde hangi derecede olduğunun belirtilmediği görüldüğünden adli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ne olduğu, yüzünde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre,

b) Müşteki ...’in yaralanmasına ilişkin 21.02.2013 tarihli adli raporda, 2. derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralandığı tespiti yapılmasına rağmen, sanık ...’in TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen cezasında, ek savunma da verilmesi suretiyle kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesine göre TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

4) Sanık ... hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Afyonkarahisar Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanınca düzenlenen 21.02.2013 tarihli adli raporda; “yapılan kulak burun boğaz muayenesi ve os nazal yan grafisinin incelenmesi sonucunda os nazalde travmaya bağlı non-deplase multiple fraktürler mevcut olup, 2. derece olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği” şeklinde bir tespit yapılmış olup, müştekinin burun kemiğindeki yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olmadığı ve müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif – orta – ağır şeklinde hangi derecede olduğunun belirtilmediği görüldüğünden adli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ne olduğu, yüzünde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre,