muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3890, Karar No: 2015/6183, Tarih: 19.02.2015

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ./..

Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, ./..

devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/32666, Karar No: 2011/13505, Tarih: 28.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32666 E.  ,  2011/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8965, Karar No: 2015/4171, Tarih: 11.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8965 E.  ,  2015/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 06.04.2000 tarihinde davalıya ait ... plakalı ticari takside şoför olarak işe başladığını, haftada 6 gün 14:00 - 14:30 saatleri ile 04:00 - 05:00 saatleri arasında çalıştığını, son ücretinin aylık net 1.000,00 TL olduğunu, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, resmi tatillerde çalıştırıldığını, bu çalışmalarının ücretlerinin ödenmediğini, 22.06.2009 tarihinde iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, yapılan işin esnaf faaliyeti kapsamında kaldığını, bu nedenle İş Kanununun uygulanamayacağını, davacının 16.01.2007-27.06.2009 tarihleri arasında çalıştığını, İzmir 5. İş Mahkemesinde 2009/464 Esas sayılı dosyadan görülmekte olan hizmet tespiti davasının beklenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının İzmir 5. İş Mahkemesinin 2009/464 Esas-2011/548 Karar sayılı kesinleşmiş hükmüne göre davalı işverenlikte 03.12.2002-22.06.2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığı, davacının hizmet akdinin kıdem ve ihbar tazminatını ödemeyi gerektirmeyecek haklı bir nedenle feshedildiğini ispatla yükümlü tarafın yasa gereği davalı taraf olduğu, dosya kapsamına göre de davalının davacının hizmet akdini kıdem ve ihbar tazminatını ödemeyi gerektirmeyecek şekilde feshettiğini ispatlayamadığı, bu nedenle de davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olduğu, davacı her ne kadar fazla çalışma ücreti talep etmiş ise de bu dosyada ve İzmir 5. İş Mahkemesinin 2009/464 E. sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanı ile davacının kilometre başı çalıştığının anlaşıldığı, fazla çalışmasının ücretini de dolayısıyla almış sayılacağından davacının fazla mesai çalışma ücreti talebinin reddi gerektiği, tanık beyanlarından davalının ticari takside kendisinin çalışmadığı anlaşıldığından davalının faaliyetinin esnaf faaliyeti kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda; mahkemece ticari taksi şoförü olan davacının kaç kilometre araç kullandıysa o kadar ücret aldığı, bu nedenle fazla çalışma yaptığında da ücretini almış sayılacağı kabul edilmiştir. Ancak fazla çalışma ücretinin %150 zamlı ödenmesi gerekmekte olup davacı fazla çalışma yaptığında çalışmasının %100 zamlı kısmını almış, %50 zamlı kısmını alamamıştır. Bu nedenle davacının yaptığı fazla çalışmanın %50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14426, Karar No: 2017/25082, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14426 E.  ,  2017/25082 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4667, Karar No: 2018/1364, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4667 E.  ,  2018/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin dava dilekçesinde; KMK'nın 20. maddesinin uygulanmamasından kaynaklanan mağduriyetin giderilmesi, site ortak aktiflerinden olan 110.000,00.-TL'nin kaybolmasından dolayı uğradıklarını iddia ettikleri zararın giderilmesi için 2009-2010 ve 2010-2011 dönemi kat malikleri kurulu toplantılarının iptali veya mağduriyetlerine sebep olan kararların kaldırılması olduğu anlaşılmış olup mahkemece; davacının ilgili kat malikleri kurulu toplantılarının yapılmasında herhangi bir usulsüzlük tespit edilmediği, diğer yandan dönemlere ait gelir-gider kayıtlarının incelenmesinde ise bütçe açığı bulunmadığı, her ne kadar ibra işleminin mevzuata aykırı şekilde yapıldığı iddia edilse de; yönetim kurulunun yahut yöneticinin ibra konusunda kat malikleri kuruluna hesap vermesi ve ibrası konusunda açıklama yapması gerektiği, sunulan belge ve kayıtların incelenmesinde bu şartın gerçekleştiği ve bu itibarla kat malikleri kurulunda ibra edilmesi durumunda yöneticilerden ayrıca hesap istenemeyeceği, yöneticilerin usulsüzlük yapması durumunda eylemlerinin ceza hukuku açısından yargılamayı gerektireceği, davacının Cumhuriyet Savcılığına yapmış olduğu başvuru sonucunda ceza mahkemeleri tarafından verilmiş bir cezalandırma hükmü bulunmaması karşısında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, 2009-2010 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının mutlak butlanla iptalini gerektirir kararlar olmadığı ve iptali için de yasal süreler içinde dava açılmadığı, 2011 tarihli kat malikleri kurul kararında ise yapılan ibra işleminin alınan bilirkişi raporuna göre usulüne uygun olduğu mutlak butlanla iptalini gerektirir herhangi bir işlem olmadığı anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9994, Karar No: 2008/632, Tarih: 06.02.2008

11. Ceza Dairesi 2007/9994 E., 2008/632 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/9994 E., 2008/632 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar Ergün Y ve Abdulkadir A'in yapılan yargılamaları sonunda: 5237 Sayılı Kanunun 158/1-d, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.5.2007 gün ve 2005/41 Esas, 2007/141Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığı'nın Bozma isteyen 13.12.2007tarihli tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Fikir ve eylem birliği içerisinde bulunan sanıklardan Abdulkadir A'in yakalanamayan diğer faillerle birlikte aracını satan katılanla alıcı sıfatıyla pazarlık edip Isparta 2. Noterliğinden sanık Ergün Y adına satış yetkisini de içeren genel vekaletname düzenlettikleri ve akabinde, işlerini yürüttüklerini belirttikleri galeriye götürüp sanık Abdulkadir'in trafik kaydını sorgulama bahanesiyle katılanı kandırarak arabayı alıp galeride bir kişiyle bırakıp gittiği, bu kişinin de bir müddet oyalayıp bir iş bahane ederek ortadan kaybolması şeklinde oluşan eylemde işlenen suçun 765 sayılı TCK.nun 503(5237sayılıTCK.nun 157.)maddeleri kapsamındaki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, vekaletnamenin suçun oluşumunda etkisi olmayıp sadece aracın diğer kişilere devrinde kolaylık sağladığı gözetilmeden nitelikli dolandırıcılık suçu olarak kabulüyle uygulama yapılması,

2-Kabule göre; Noterliğin bir kamu hizmeti olup TCK. nun 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığından suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 503/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK. nun 157/1. maddelerinin karşılaştırılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında lehe yasanın tespiti için 5252 sayılı Yasanı 9/3. maddesi gereğince yapılan karşılaştırmanın kararın gerekçe bölümünde yapılıp saptanan lehe yasaya göre hüküm fıkrasının oluşturulması gerekirken infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması,

3- Hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına da karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanıklar hakkında lehe yasanın tespiti için 5252 sayılı Yasanı 9/3. maddesi gereğince yapılan karşılaştırmanın kararın gerekçe bölümünde yapılıp saptanan lehe yasaya göre hüküm fıkrasının oluşturulması gerekirken infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması,

3- Hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına da karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4059, Karar No: 2010/3148, Tarih: 22.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/4059 E.  ,  2010/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Davacı,davalı işveren nezdinde 30.3.2004-26.2.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik  alacaklarının  tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,davacının 30.03.2004-26.02.2005  tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerlerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 30.03.2004-26.02.2005  tarihleri arasında Ö.Mobl.  Tic. San.  Ltd. Şti .’de günün  asgari ücreti ile  sürekli olarak çalıştığının tesbitine, ve işçilik alacaklarının davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesidir. Hizmet tesbit davalarında asıl hasım SGK ile birlikte işverende olduğundan husumet SGK Başkanlığı ile birlikte işveren’e yöneltilmelidir. Öncelikle husumetin doğru tevcihi dava şartlarından olup mahkemece kendiliğinden gözetilmelidir.