muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3412, Karar No: 2023/738, Tarih: 24.01.2023

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yer alan “… çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz…” ve 5237 sayılı TCK’nun 45. maddesinde yer alan “Suç karşılığında uygulanan yaptırım olarak cezalar, hapis ve adlî para cezalarıdır.” şeklindeki düzenlemelere nazaran, karar uyuşmazlığına esas olan yargılamanın ceza yargılaması olduğu noktasında bir tereddüt bulunmadığı, 5271 sayılı CMK’nun 1. maddesindeki “Bu Kanun, ceza muhakemesinin nasıl yapılacağı hususundaki kurallar ile bu sürece katılan kişilerin hak, yetki ve yükümlülüklerini düzenler.” şeklinde düzenleme uyarınca, yaptırım olarak adlî para cezası öngörülen, karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçunun yargılamasında, İİK’nın atıf yapılan 347, 349, 350, 351, 352 ve 353. maddelerinde hüküm bulunmayan hallerde, ceza yargılaması usulü yönünden genel kanun niteliğindeki 5271 sayılı CMK’deki düzenlemelerin uygulanacağı, nitekim 2004 sayılı Yasanın 353/2. maddesindeki atıf ışığında, gerek Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, gerekse Yargıtay 7. Dairesinin, icra ceza mahkemeleri tarafından, tarafların istinaf istemlerinin gider avansı yatırılmaması nedeniyle verdikleri, istinaf isteminin reddine dair kararlara karşı başvurulduğu hallerde, 5271 sayılı CMK’de bu yönde bir düzenleme olmadığına vurgu yapıldığı,

Uyuşmazlığın çözümü için halledilmesi gereken diğer meselenin ise yukarıda çizilen çerçeve içerisinde, imza incelemesinin delil niteliğinde olduğu gözönünde bulundurularak, delillerin ortaya koyulması ve tartışılması noktasında uygulanması gereken hükümlerin belirlenmesi olduğu,

2004 sayılı İİK’deki düzenlemelere bakıldığında, 350/1. maddesinde “İcra mahkemesi iki tarafı ve delillerini dinler ve gerek tarafların gerek şahitlerin ifadelerini duruşma tutanağına geçirir.” şeklinde, 351. maddesininin birinci fıkrasında “Şikâyetçi dilekçe veya beyanında gösterilmiş olduğu delillerle bağlıdır.” ve aynı maddenin ikinci fıkrasında “Maznun müdafası için tahkikatın tevsiini ancak bir kere isteyebilir.” şeklinde hükümlere yer verildiği, 352/1. maddesinde ise “İcra mahkemesi iki tarafın ifadelerini ve bütün delillerini ve iddia ve müdafaalarını dinledikten sonra nihayet beş gün içinde kararını verir ve hulasasını Cumhuriyet savcısına bildirir.” şeklinde bir düzenleme bulunduğu, görüldüğü üzere burada delillerin sunulma zamanına yönelik bir takım sınırlamalar getirildiği, hatta sanık yönünden bir defa ile sınırlı olarak kovuşturmanın genişletilmesini isteme imkanının tanındığı, ancak nelerin delil olacağı, bu delillerin ne şekilde tartışılacağı, hâkimin kararını verirken hangi delilleri göz önüne alıp nasıl kıymetlendireceği hususlarında bir belirleme olmadığı, bu yönden 5271 sayılı CMK’ye başvurmak gerekeceği,

İmza ve yazı incelemesinin, bir yazı veya imzanın, belirli bir kişinin elinden çıkıp çıkmadığının, bu konuda uzman kişi ya da kişiler tarafından tekniğine uygun yöntem ve cihazlarla belirlenmeye çalışılması olduğu ve bu işlem ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK’nin birinci kitap üçüncü kısım ikinci bölümündeki bilirkişilik müessesesine yönelik düzenlemelerin uygulanacağının tartışmasız olduğu, CMK’nin 67. maddesinde bilirkişi ya da bilirkişi kurulunun incelemelerinin neticesini bir rapor olarak mahkemeye sunacağı, 214. maddesinde ise delillerin tartışılması aşamasında mahkemenin gerek görürse bilirkişileri açıklama yapmak üzere 68. madde doğrultusunda duruşmaya çağırabileceğinin düzenlendiği,

Öte yandan; CMK’nun 63/1. maddesinde, bir taraftan Cumhuriyet savcısına, katılan veya vekiline, sanık ya da müdafii veya kanunî temsilcisine bilirkişi deliline başvurulmasını isteme hakkı tanınırken, bir taraftan da “…karar verilebilir” ifadesiyle bu konuda hâkim veya mahkemeye takdir hakkı verildiği, bunun yanında CMK’nun 177. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Sanık, tanık veya bilirkişinin davetini veya savunma delillerinin toplanmasını istediğinde, bunların ilişkin olduğu olayları göstermek suretiyle bu husustaki dilekçesini duruşma gününden en az beş gün önce mahkeme başkanına veya hâkime verir.” şeklindeki ve ikinci fıkrasındaki “Bu dilekçe üzerine verilecek karar, kendisine derhâl bildirilir.” şeklindeki düzenlemelerle, bir yandan sanığın toplanmasını istediği bir delilin irtibatlı olduğu maddi olayları göstermesi gerektiğinin altı çizilirken, bir yandan da yine bu konuda hâkim ya da mahkemeye takdir yetkisi tanınarak, delilin toplanıp toplanmayacağına onun karar vereceğine işaret edildiği, ancak CMK’nin 206/2.maddesinde ortaya konulması istenen delilin, kanuna aykırı olarak elde edilmesi, ispat edilmek istenilen olayın karara etkisinin olmaması, istemin sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılması hallerinde reddedilebileceği, 207/1. maddesinde ise sırf delilin ortaya konulması isteminin veya ispat edilmek istenen olayın geç bildirilmiş olmasının ret sebebi olamayacağı hüküm altına alınarak hâkim ya da mahkemenin bu konudaki takdir yetkisinin sınırlarının çizildiği,

Bu noktada, meselenin çözümü için çekle ilgili karşılıksızdır işlemine neden olma suçunun failinin kim olduğu hususuna da işaret edilmesinin önem arzettiği, 5941 sayılı Yasanın 5. maddesinin birinci fıkrasında suçun failinin “… çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi …” şeklinde belirlendiği, aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarında ise failin daha belirli hale getirildiğinin göze çarptığı, gerçekten de öncelikle ikinci fıkradaki “Birinci fıkra hükmüne göre çek karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmakla yükümlü olan kişi, çek hesabı sahibidir. Çek hesabı sahibinin tüzel kişi olması hâlinde, bu tüzel kişinin mali işlerini yürütmekle görevlendirilen yönetim organının üyesi, böyle bir belirleme yapılmamışsa yönetim organını oluşturan gerçek kişi veya kişiler, çek karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmakla yükümlüdür.” şeklindeki ve üçüncü fıkradaki “Çek

hesabı sahibi gerçek kişi, kendisi adına çek düzenlemek üzere bir başkasını temsilci veya vekil olarak tayin edemez. Gerçek kişinin temsilcisi veya vekili olarak çek düzenlenmesi hâlinde, bu çekten dolayı hukukî ve cezai sorumluluk çek hesabı sahibine aittir.” şeklindeki düzenlemelerle gerçek ve tüzel kişiler açısından farklı rejimler öngörüldüğü, buna göre gerçek kişiler yönünden çekteki imza sahibi ile suçun faili aynı kişi bünyesinde birleşirken, tüzel kişilerde ise çekteki imza sahibi ile suçun failinin farklı kişiler olabileceği, bu itibarla da çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçunun yargılaması sırasında sanık tarafından imza itirazında bulunulması hâlinde, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, suça konu çekin keşide edildiği çek hesabı sahibinin gerçek kişi çeki ya da tüzel kişi olmasına göre sanıkça iddiasını desteklemek üzere ortaya koyması gereken olgu ve delillerin de farklı olması gerekeceği,

Yukarıdaki açıklama ve düzenlemeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun yargılama usulü yönünden atıf yaptığı 2004 sayılı İİK’nın 350, 351 ve 352. maddelerinde sanığın delil sunma hakkının ve zamanının gösterildiği ve sanığın bir defaya mahsus olarak tevsii tahkikat isteminde bulunabileceğinin hüküm altına alındığı, 5941 sayılı Kanunda yer alan karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçunun yargılamasının bir ceza yargılaması olduğu hususunda bir tereddüt bulunmadığı, bu itibarla özel kanunlarda bir düzenleme bulunmayan uyuşmazlık konusunun, ceza yargılaması usulü yönünden genel kanun niteliğindeki 5271 sayılı CMK hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerektiği, imzaya itiraz üzerine yapılacak imza incelemesinin mahiyeti itibariyle bilirkişi delili olduğu, CMK’nun yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca, kural olarak, yargılama aşamasında sanığın bilirkişi deliline başvurabileceği, sanığın daha önce böyle bir istemde bulunmamasının istemin reddi nedeni olmayacağı, ancak sanığın bu istemini maddi olgularla desteklemesi gerektiği ve hâkim veya mahkemenin ancak ispat edilmek istenilen olayın karara etkisinin olmaması ya da istemin sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılması hallerinde bu istemi reddedebileceği, bu itibarla, çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçunun yargılaması sırasında, sanığın maddi olgularla desteklenen, sonucu nihai karara tesir edebilecek nitelikteki ve davayı uzatmaya matuf olmadığı anlaşılan imza itirazı üzerine bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekeceği, ancak sanığın gerekçesi ortaya konulmamış, olgularla desteklenmeyen soyut imza inkarında bulunması, ya da suçun niteliği gereği sonuca müessir olmayacak, ya da davayı uzatmaya matuf olduğu kanısına varılan imza inkarı hâlinde, sanığın istemi reddedilerek hüküm kurulabileceğine, 24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23289, Karar No: 2013/9397, Tarih: 04.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23289 E.  ,  2013/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Türkoğlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2019/6092, Karar No: 2020/2063, Tarih: 23.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6092 E.  ,  2020/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu anataşınmazda 1989 tarihinde, 1984 tarihli 12 bağımsız bölümlü kat irtifakının terkini ile kat maliklerinin vekaletnameleri ile..... tarafından 14 bağımsız bölüm için yeniden kat irtifakının kurulduğu, 3 nolu bağımsız bölümün 48/576 arsa payının 16/576'sının 13 nolu bağımsız bölüme, 8/576'sının ise 14 nolu bağımsız bölüme aktarıldığı, 3 nolu bağımsız bölümün ise 24/576 arsa paylı olarak tescil edildiği, dosya içerisinde ise 1989 tarihli kat irtifakı kuruluşundaki .....kat malikleri tarafından verilen vekaletlerin bulunmadığı anlaşılmakla;

1- Dava konusu anataşınmazın 07.03.1984 tarihinden itibaren tüm kat maliklerini gösterir tapu kayıtlarının ve yönetim planının tapu müdürlüğünden,

2- Anataşınmazda 989 tarihli kat irtifakının terkini ile yeniden kuruluşunda esas alınan kat maliklerinin Halil Demirhan’a verdikleri ve tescil istem belgesinde sayı ve numaraları bulunan vekaletnamelerin onaylı ve okunuşlu örneklerinin tapu müdürlüğünden, temin edilmemesi halinde ilgili noterlerden,

3- Anataşınmazda 1984 tarihli kat irtifakı kuruluşuna ve 1989 tarihli kat irtifakı terkini ve yeniden kuruluşuna esas bütün bilgi ve belgelerin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve yeterliliği bizzat mahkeme hakimliğince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE 23/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 1999/12306, Karar No: 1999/13187, Tarih: 06.10.1999

8. Ceza Dairesi 1999/12306 E., 1999/13187 K.

**8. Ceza Dairesi 1999/12306 E., 1999/13187 K.**

**- SUÇ İŞLMEYE TAHRİK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 312 ]

**"İçtihat Metni"**

Halkı din ve mezhep farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmekten sanık Erol Mehmet’in yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (Ankara İki Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi)nden verilen 21 /04/1999 gün ve 70 esas, 47 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 01/07/1999 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği (MÜSİAD)’nin 04/10/1997 tarihinde Ankara’nın Kızılcahamam ilçesinde yapmış olduğu toplantıda sanık Erol Mehmet adı geçen derneğin Başkanı sıfatıyla yaptığı konuşmada; Hükümetin icraatını değerlendirdikten sonra 8 yıllık kesintisiz eğitimin kesin din siz eğitim olduğu, bu yasayı hazırlayanların mümin olmayıp olsa olsa sünnetsizlerin işi olabileceğini, kesin dinsiz eğitimden kesin dinsiz hayata nasıl geçileceğini tartışılır hale getirdiklerini, böyle tartışmaların sosyal ahengi bozup inanmadığı halde inanır gibi görünüp dinsiz hayata geçişin kanunlarının çıkarılmaya çalışıldığını, kendilerine düşen görevin böyle kanunları ortaya koyanlara karşı demokratik istiklal mücadelesi başlatmak olup, bunun üzerlerine farz olduğunu, ülkede sünnet düğünü dahi yapmaya hapis cezası veren zihniyetin sünnetsizliğin ürünü olduğunu, bu zihniyetin dünyada neler olduğunu kendilerinden gizlemeye çalıştığını belirterek bu kafaların değiştirilmesi için mücadele etmeleri gerektiğini, tüm gayretlerine rağmen değişmezse bu kafaların koparılması gereken kafalar olduğunu vurgulayarak halkı sınıf ve din farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik ettiği sabit görülmekle uygulama maddesi olan TCK.nun 312/2. madde ve fıkrasında tanımı yapılan suç tipinin oluştuğu mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçelerle değerlendirilmiş, suç niteliği isabetle tayin edilmiş, ceza uygulaması yerinde görülmekle sanık vekillerinin usule ve subuta yönelen ve yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istek veçhile (ONANMASINA), 06/10/1999 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4663, Karar No: 2022/4566, Tarih: 06.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4663 E.  ,  2022/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.... ....... ...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istekli davada bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve ..., kadastro sırasında ... köyü çalışma alanında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adlarına tescili için irsen intikal, imar- ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın ... ... yatağı olduğunun anlaşıldığını, Anayasa'nın 43. maddesine göre "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır." denildiğini, su kıyılarının özel mülkiyete konu olamayacağını, deniz göl ve akarsu kıyılarıyla deniz ve göl kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanılmasında öncelikle kamu yararının gözetildiğini ve herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık yerler olduğunu, tescile konu olamayacağını, ayrıca özel mülkiyete konu olamayacak taşınmazların olağanüstü zamanaşımına dayanarak zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili Davalı ... ve ... cevap dilekçesinde, husumetin kendilerine yöneltilmesinin hukuken mümkün olmadığını ve davacıların çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetlikle iktisap koşullarını tamamlamadıklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.07.2014 tarihli ve 2012/112 Esas, 2014/310 Karar sayılı kararıyla bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle mülkiyetin kazanılması şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.06.2015 tarihli ve 2014/21637 Esas, 2015/7404 Karar sayılı kararıyla “6360 sayılı Yasa uyarınca yasal hasım niteliğinde bulunan ... ile Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığını davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmesi, Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden dava konusu taşınmaz bölümünün hangi tarihte niçin tespit dışı bırakıldığının sorulması, taşınmazın bulunduğu bölgede ve ... ... üzerinde ıslah çalışması veya sedde çalışması yapılıp yapılmadığı yapılmış ise dayanağı harita ve belgelerinin DSİ'den istenilmesi, çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu parsel tutanakları ve dayanaklarının getirtilmesi ve dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait yüksek çözünürlüklü farklı tarihlerde çekilen en az üç adet hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaları ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, bundan sonra jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 3 kişilik jeolog ve 3 kişilik ziraat bilirkişisinden oluşacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, dere veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığı, imar-ihya edilip edilmediği, edilmiş ise hangi tarihte tamamlandığı hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesinin istenilmesi, hava fotoğraflarına göre tescile konu yerin önceki niteliğinin aktif dere yatağı olup olmadığı, değilse nasıl kullanıldığı, sınırlarının belirli olup olmadığı, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığı ve tamamlandığını açıklar şekilde rapor istenilmesi, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın önceki ve hali hazır niteliği hususlarında, jeolog bilirkişisinden taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, bilirkişi raporları ile tanık bilirkişi beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi” gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme, 28.06.2018 tarihli ve 2015/940 Esas, 2018/285 Karar sayılı kararıyla, derenin terk ettiği alanın imar ve ihya yolu ile kazanılmasının mümkün olduğu, dava konusu yerin de ... çayının yatak değiştirmesi ile ortaya çıktığı, bu kısmın temizlenerek davacılar tarafından tarım arazisine dönüştürüldüğü, uzun zamandır da malik sıfatı ile nizasız ve fasılasız olarak davacılar tarafından kullanıldığı, taşınmazının zilyetliğinin terk edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.11.2017 havale tarihli teknik krokide (C) harfi ile gösterilen 9.633,28 metrekarelik taşınmazın tarla vasfı ile davacılar ... ve ... adına 1/2'şer hisse oranı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, çekişmeli taşınmaz bölümünün dere yatağı niteliğinde olduğu ve imar- ihya olgusunun davacılar tarafından tamamlanmadığını, böylece iktisap koşullarının davacılar lehine gerçekleşmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17.maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Kadastro sonucu Kocaali ilçesi, ... mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli taşınmaz bölümü 1974 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında dere yatağı olduğu gerekçesiyle tespit harici bırakılmıştır.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Kadastro sonucu Kocaali ilçesi, ... mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli taşınmaz bölümü 1974 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında dere yatağı olduğu gerekçesiyle tespit harici bırakılmıştır.

6.3.2. Davacılar, 30.11.2017 havale tarihli teknik krokide 5, 12, 6, 21, 20, 19, 16, 10. ve 5 rakamları ile sınırlandırılmış ve (C) harfi ile gösterilen temyize konu 9.633,28 metrekare yüzölçümündeki bu bölümün, kendilerine ait 222 parsel ile evvelinde bir bütün olduğunu ancak kadastro çalışmaları esnasında ... çayının taşkın yapmasından ötürü çekişmeli taşınmaz bölümünün su altında kaldığını ve bu sebepten bu yerin tescil harici bırakıldığını, ancak 1970 yılının sonunda ... çayının yatak değiştirdiğini, böylece suların çekilmesiyle beraber burayı imar -ihya ederek tarım arazisi olarak kullandıklarını belirterek adlarına eşit paylarla tescil istemiyle dava açmışlardır.

6.3.3. Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğar. Diğer taraftan Yerel Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu müessese; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir (09.05.1960 gün, 21/9 sayılı YİBK).