muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2534, Karar No: 2023/2566, Tarih: 04.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2534 E.  ,  2023/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2200 E., 2022/724 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı kurum ile davalı ..... San. Ve Tic. A.Ş. arasında 27/10/1998 tarihinde hizmet alımı sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre Tekirdağ Yurdunun tüm kalorifer ve temizlik hizmetleri anahtar teslimi esasına göre davalı şirketin işçileri tarafından yerine getirildiğini, sözleşmenin 7.maddesi ile ilgili maddeleri ile emniyet tedbirlerinin belirtilen firma tarafından alınacağı tehlikeli şartlar altında çalışmasına sebep verilmeyeceği ve meydana gelen her türlü kazadan firmanın sorumlu olacağının hüküm altına alındığını, sözleşme kapsamında çalışan ... adlı işçinin davalı ... tarafından, sağlık ocağında görevlendirmesi neticesinde meydana gelen iş kazasında işçinin vefat ettiğini, işçinin mirasçıları tarafından açılan tazminat davasının Tekirdağ İş Mahkemesinin 2011/83 Esas sayılı dosyası ile karara bağlandığını ve kararın onandığını, ilam nedeniyle başlatılan takip nedeniyle toplam 126.886,25 TL ödeme yapıldığını belirterek, 126.886,25 TL'nin 04/12/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıların sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili tarafından dosyaya verilen 12/05/2014 havale tarihli cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın kesinlemiş olan Tekirdağ İş Mahkemesinin kararında hükmedilen alacakla aynı olduğunu, davanın kesin hüküm nedeni ile reddedilmesi gerektiğini, mahkeme ilamında kendilerine % 5 oranında kusur izafe edildiğini, davacının yaptığı ödemenin ilamda belirtilen kendisine izafe edilen kusur kadar olduğunu, kendilerinin davacının ödediği alacaktan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... vekili tarafından dosyaya verilen 20/05/2014 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında bir sözleşme bulunmadığından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, mahkeme kararında belirtilen kusur oranında ödeme yaptıklarını, davacının kendilerine rücu edebileceği bir alacak olmadığını, davacının ancak aralarında sözleşme bulunan şirketlere rücu talebinde bulunabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı Yuvaş AŞ tarafından dosyaya verilen 21/01/2015 havale tarihli cevap dilekçesinde; 16970854 sigorta sicil numaralı ...'ın şirketlerinde 02/12/1999 tarihinde işe başladığını, 28/02/2000 tarihinde ihale makamı olan Tekirdağ Öğrenci Yurdu İdaresi tarafnıdan şirket yetkililerinin bilgisi dışında iş yeri dışında bulunan sağlık ocağının kaloriferini yakması için gönderildiğini, işçinin gece evine gelmemesi üzerine eşinin iş yerine gelerek eşinden endişe ettiğini belirtmesi üzerine, yurt idaresinin, sağlık ocağında yaptığı araştırma sonucunda, kalorifer dairesinde vefat ettiğinin belirtildiğini, bu durumun ihale makamı olan Tekirdağ Öğrenci Yurt Müdürlüğünce şirkete 29/02/2000 tarihinde faksla bildirildiğini, ...'ın 28/02/2000 tarihi itibarile işten çıkışının verildiğini, işçilerin hizmetleri esnasında meydana gelebilcek iş kazalarına karşı sigortalı olduğunu belirterek, ...'a ait belgeler dilekçe ekinde sunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15/11/2016 tarih 2014/218 Esas, 2016/500 Karar sayısı kararında davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30/03/2018 tarih 2017/1878 Esas 2018/771 Karar sayılı kararında " Mahkemece, davacının kendi kusuru nedeniyle ödemesi gereken miktarın üzerinde ödemesi bulunmadığından davalılara rücu edemeyeceği kanaatiyle, haksız fiil hükümlerine göre sorumluluk tespiti yapılarak tüm davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Mahkemece davalı ..A.Ş. ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunması ve bu davalı yönünden sözleşme ve ekleri kapsamında sorumluluk değerlendirmesi yapılması gerektiği halde, tüm davalılar yönünden haksız fiil hükümlerine göre sorumlulukları tespit edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca, dava konusu döneme ilişkin davacı ile davalı şirket arasındaki tüm sözleşme ve şartnameler değerlendirilerek, gerekirse tarafların sorumluluk oranlarını gösterir konusunda uzman bilirkişilerden taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden," gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yargılamanın yeniden yapılması için dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Hal böyle olunca, dava konusu döneme ilişkin davacı ile davalı şirket arasındaki tüm sözleşme ve şartnameler değerlendirilerek, gerekirse tarafların sorumluluk oranlarını gösterir konusunda uzman bilirkişilerden taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden," gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yargılamanın yeniden yapılması için dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece denetime elverişli ve karar vermeye dayanak olabilecek 07/08/2018 havale tarihli bilirkişi raporu, Tekirdağ İş mahkemesinin dosyası beraberce değerlendirildiğinde müteveffa ...'ın davalı .... San. Ve Tic. A.Ş. nin çalışanı olduğunu, hizmet alımı sözleşmesi kapsamında davacı idarede taşeron işçi olarak çalıştığı, davacı idarenin yetkilisi tarafından ve sözleşme kapsamında da olmayan sağlık ocağına davacı kurumun idarecisi tarafından görevlendirildiği, teşeron işçi olarak çalışan işçi ile hizmet alım sözleşmesi kapsamında hizmet veren şirketin sözleşmenin tarafı olan davacı kurumun yetkilisi tarafından yönlendirilmesi durumunda buna karşı duramadığı ve vefat eden ... 'ın görevlendirildiği yerde bilgisinin olmaması, kendi rızasına aykırı olarak Sağlık Ocağında görevlendirilmiş olması ve buradaki şartların olumsuzluğu nedeni ile kazanın meydana geldiği hususları dikkate alındığında her ne kadar sözleşmenin yedinci maddesinde iş kazasında sorumluluğun davalı ... Firmasına yükleyen bir hüküm bulunsa da davacı idarenin de sırf bu görevlendirmeyi usule aykırı şekilde yapmış olması nedeni ile kazanın meydana gelmesinde önemli derecede kusuru bulunduğu, bu kusuruna rağmen sözleşmedeki hükme dayanarak sorumluluğundan kurtulamayacağı ödemiş olduğu miktarın da kendi kusur oranı ile orantılı olduğu değerlendirilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin iş mahkemesinde verilen kararı bütünüyle değil, kusur oranı ile dikkate alıp, itirazlarını değerlendirmeden davayı reddetmesinin hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin 7. maddesine göre davalı ..... San. Ve Tic. A.Ş. nin ödenen meblağdan sorumlu olduğunu, davalı ...'ın kendi memurları olduğunu, bilgileri dışında işçiyi sağlık ocağında görevlendirdiği için sorumlu olduğunu, iş kazasının sağlık ocağında meydana geldiğini, güvenlik tedbirlerinin alınmamasından davalı ... Bakanlığının sorumlu olduğunu, kaza nedeniyle kendilerinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, Mahkemece dosyaya sundukları ve daha sonradan yaptıkları ödemelerin dikkate alınmadığını, davalıların sorumlulukları yönünden davanın irdelenmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında " hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması, davalı yüklenici firmanın iş kazası nedeniyle hükmedilen tazminattan sorumlu olabilmesi için, dava dışı işçinin geçirdiği iş kazasının hizmet alım sözleşmesinin konusu olan işin yapılması nedeniyle gerçekleşmesi ve davacı idarenin kendisine düşen yükümlülükleri yerine getirmede kusursuz olmasının gerekmesi, somut olayda, iş kazasının oluşumunda davalı firmanın, dava dışı işçinin hizmet sözleşmesi kapsamı dışında çalıştırılması nedeniyle kusurunun bulunması, davacı idarenin de, hem kendi kusurundan hemde çalıştırdığı personelin hizmet kusurundan sorumlu olması, diğer davalılar yönünden kendi kusur oranının üzerinde ödeme yaptığı takdirde davalıların kusuru oranında rücu edebilecek olması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından," gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde belirttiği itirazları temyiz dilekçesinde de yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticari nitelikteki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile davaya konu iş kazası ile ilgili Tekirdağ İş Mahkemesi 2011/83 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda meydana gelen olayda davacının %30, davacı çalışanı davalı ...'ın bu oranın %5inden, davalı ..... San. Ve Tic. A.Ş. nin %30 ve davalı ...'nın %20 kusurlu bulunduğunun belirlendiği ve mahkemece bu orana göre tazminata karar verildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek bu hali ile onanarak kesinleştiği, yine bu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da aynı oranlar ile tarafların kusur oranlarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın rücuen tazminat davası olduğu, davacının davalılara kusuru oranında iç ilişki gereği rücu edebileceği, Mahkemece, kesinleşen Tekirdağ İş Mahkemesi kararındaki kusur oranları ve dosya kapsamında belirlenen kusur oranlarına göre rücuen tazmin kararı verilmeyip, davacının olayın meydana gelmesinde tek kusurlu tarafmış gibi değerlendirilme yapılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

04/07/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22719, Karar No: 2025/6448, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/22719 E.  ,  2025/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/340 E., 2022/724 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/545 E., 2021/29 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12079, Karar No: 2012/43265, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12079 E.  ,  2012/43265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme,hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; sanığın 21.06.2006 tarihinde 01.00- 04.00 saatleri arasında ... İlköğretim okuluna girip, müdür odasının pencere camını kırdığı ve okulun değişik oda ve sınıflarında bulunan 14 adet bilgisayar ve 1 adet projeksiyon aletini çaldığı anlaşılmakla, atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3164, Karar No: 2020/1510, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3164 E.  ,  2020/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17120, Karar No: 2018/9978, Tarih: 01.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17120 E.  ,  2018/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosyanın incelemesinden; davacı vekili her ne kadar katılma yoluyla temyiz konulu dilekçe vermiş, talep sonucunda mahkeme kararının lehlerine bozulmasını talep etmiş ve havalesi yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bir makbuza dosya içinde rastlanmamıştır.

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nun 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi taktirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22264, Karar No: 2016/21076, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22264 E.  ,  2016/21076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Mahkemece, kararın davacı vekilince süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın 13/04/2016 tarihli temyiz isteminin süreden reddi yönünde ek karar verilmiş ve davacı taraf bu kararı temyiz etmiştir. HMK'nun 321/2. maddesinde, “Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmü düzenlenmiş olup, somut olayda, mahkemece kısa kararda hükmün gerekçesi açıklanmadığı gibi bunun sebebine dair açıklamada da bulunulmadığından davacıya yapılan tefhim usulüne uygun yapılmamıştır. Gerekçeli karar 07/04/2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, usulüne uygun temyiz istemi ise 13/04/2016 günü ibraz edilmekle davacı temyizinin süreden reddi doğru değildir. Mahkemenin 14/04/2016 tarihli temyizin reddi ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı ve mahkemenin 18/02/2016 tarihli kararına yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davacı vekili; müvekkilinin 23.05.2014 tarihinden itibaren...Projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin geçerli ve yazılı fesih bildirimi yapılmaksızın fesih edildiği, kurguya dayanan bir fesih işleminin gerçekleştiği, yasanın emredici kuralına uygun olmayan feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının işe iadesini talep etmiştir.

Davalı Üniversite vekili; müvekkili ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, bu nedenle davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, diğer davalı ... Ltd. Şti ile müvekkili arasında imzalanan herhangi bir sözleşmenin olmadığını, davacının çalıştığı işvereni firmaların çalıştırdıkları dönemlerden ve en son çalıştığı .....'nin ise tüm alacaklarından sorumlu olduğunu, müvekkilinin davacıya karşı işe başlatma, hak ve alacaklarından sorumluluğunun olmadığını, davacının son olarak bünyesinde çalıştığı... arasındaki sözleşmenin belirli süreli yapıldığı, 30/06/2015 tarihinde ise sona erdiğini, işe iade için aranan belirsiz süreli iş sözleşmesi şartının gerçekleşmediğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının son işverenin ...olduğu, davalılara husumetin yönetilmeyeceği gerekçesiyle işe iade davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.