muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1636, Karar No: 2019/319, Tarih: 19.03.2019

KARŞI OY

Dava, çeke dayalı icra takibi nedeniyle menfi tespit davasıdır.

Davacılardan..... Enerji Madencilik A.Ş. çekin lehdarı, ... keşidecisidir. Davalı çekin en son hamili olup, davacılar aleyhine icra takibi yapmıştır. Dava konusu çek davalı tarafından 15.12.2006 tarihinde bankaya ibraz edilmiş, bankaca Torbalı Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin ödeme yasağı kararı gereği işlem yapılamadığı şerh edilerek çek davalı hamile geri verilmiştir. Mahkemece yukarıda özette yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş Özel Dairece davacılardan lehdar ilk cirantanın imzası sahte olduğundan çekten sorumlu olmasa da TTK’nun 589. maddesindeki imzaların istiklâli prensibi gereğince çekin keşidecisi olan ve imzası hakkında tartışma olmayan davacı ...’un sorumlu tutulmamasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle hüküm oyçokluğuyla bozulmuş, yerel mahkemece davanın kabulü kararında direnilmiştir.

Özel Daire ile Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, dava konusu çekin keşidecisi olan ve imzası hakkında tartışma olmayan davacı ...’un, lehdar cirosundaki ilk imzanın sahteliği ve alınan zayi nedeniyle iptal kararına rağmen son hamil davalıya çekten dolayı borçlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı uygulanacak olan 6762 sayılı TTK’nın 702. maddesine göre, cirosu kâbil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile, kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Hamilin, kendisine ciro edenden çeki alırken, önceki ciroların birbirine bağlı olduğunu görmesi yeterli olup, bir de bu ciro imzalarının sahte olup olmadığını tetkik yükümlülüğü bulunmamaktadır. Çekte imzası bulunan cirantalar da tıpkı keşideci gibi son yetkili hamile karşı sorumludurlar. TTK 589. maddesinde imzaların istiklâli prensibi düzenlenmiştir. Çekteki ciro imzasının sahteliği herkese karşı ileri sürülebilecek mutlak defidir. Davacı lehdarın imzasının sahteliği dosyadaki Adli Tıp Kurumu raporuyla sabit olup, son hamil davalıya karşı bunu ileri sürerek sorumluluktan kurtulabilir. Ancak, lehdarın imzasının sahte olması, kambiyo senetlerinde imzaların istiklâli prensibi gereğince keşidecinin senetten doğan sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Ancak somut davada, lehdar, davacı..... Enerji A.Ş. Torbalı Asliye 2. Hukuk Mahkemesinde 9.10.2006 tarihinde zayi nedeniyle iptal davası açmış ve 2006/512 esas 2017/144 karar sayılı kararla, 10.4.2007 tarihinde dava konusu çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmiştir. Lehdarın aldığı zayi iptal kararının hamile etkisi irdelenmesi gerekir. Davalı, lehdardan sonraki müteselsil üç ciro imzasından sonra çeke hamil olmuş ve bankaya ibraz ettiği 15.12.2006 tarihinde bankanın mahkemenin ödeme yasağı nedeniyle ödememe şerhi üzerine bu çekle ilgili iptal davası olduğunu öğrenmiştir. Ancak çeki zayi iptal davasına bakan mahkemeye ibraz ederek çekin hamili olduğunu ileri sürmemiştir. İbraz etseydi, iptal davasının davacısı olan lehdara çeki ibraz edene karşı istirdat davası açması için mehil verilecek ve sonucuna göre karar verilecekti. Çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmiş, kesinleşmiştir. İptal kararı üzerine hak sahibi, hakkını senetsiz olarak da ileri sürebilir veya yeni bir senet ihdasını talep edebilir. (TTK m. 652) Böylece senet ile kağıt arasındaki bağ çözülmüş olur. Çözülme ile zayi olan senet artık hakkın talep edilmesinde kullanılamaz, artık “kağıt” poliçe olarak hakların taşıyıcısı olmak vasfını yitirmiştir, senet iyiniyetli müktesibin elinde bulunsa da durum değişmez, karar, iptali talep eden yönünden asıl borçluya karşı, sadece, şeklen teşhis ettiricidir, senetle meşru hamilin tanınması (belirlenmesi) işlevini yok eder. (Prof Dr. Reha Poroy-Prof Dr. Ünal Tekinalp- Kıymetli Evrak Hukuku Esasları 2018 – sayfa 122, 123.) iyiniyetli müktesip, elindeki senede dayanarak borçludan ödeme talebinde bulunamaz ama davacıya karşı senet bedelini talep hakkı mevcuttur. İptal kararı verildikten sonra, fakat daha davacı bir talepte bulunmadan önce, senede zilyet olan üçüncü şahıs senedi ibraz ederek ödeme talebinde bulunursa, borçlu bakımından yapılacak en doğru hareket senet bedelini tevdi etmektir. ( Prof. Dr. Fırat Öztan-Kıymetli Evrak Hukuku -1997. Sayfa 283)

.) iyiniyetli müktesip, elindeki senede dayanarak borçludan ödeme talebinde bulunamaz ama davacıya karşı senet bedelini talep hakkı mevcuttur. İptal kararı verildikten sonra, fakat daha davacı bir talepte bulunmadan önce, senede zilyet olan üçüncü şahıs senedi ibraz ederek ödeme talebinde bulunursa, borçlu bakımından yapılacak en doğru hareket senet bedelini tevdi etmektir. ( Prof. Dr. Fırat Öztan-Kıymetli Evrak Hukuku -1997. Sayfa 283). Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 5.11.2001 tarih 5674 e. -8724 k. sayılı ilamında, zayi nedeniyle iptal kararının maddi anlamda kesin hüküm sonuçları doğurmadığı, keşideciyi ve hamil senet zilyedini bağlamayacağı ancak iptal kararı ticari senedin teşhis fonksiyonunu ortadan kaldıracağından artık senet zilyedinin keşideciye müracat ederek senet bedelinin kendisine ödenmesini istemesi mümkün olmadığı gibi, keşidecinin iptal kararıyla senedi ödemekden kaçınması gerektiği, ne var ki senedin zilyedinin meşru hamil olduğunu iddia ederek, iptal kararının iptali istemi ile dava açıp, zayi nedeniyle verilen iptal kararını ortadan kaldırtıp senede dayalı haklarına kavuşması, senede dayanarak ödeme talebinde bulunması mümkün olduğu belirtilmiştir. Bu ilke HGK’nun 5.6.2002 tarihli 19-443 E. -474 K. sayılı kararında da yer almıştır. (Poroy-Tekinalp sayfa 123) Somut olayda, senedin zilyedi olan davalı hamil, iptal davasında verilen ödeme yasağı kararı nedeniyle bankaya ibrazında çek karşılığını alamamış, iptal davasından haberdar olduğu halde çeki mahkemeye ibraz ederek istirdat davası açılmasını sağlamadığı gibi, iptal kararından sonra da yerleşmiş Yargıtay kararlarıyla uygulanır olan zayi iptal kararının iptali davası da açarak iptal kararını iptal ettirmemiş olmakla, aksi sonuca varıldığında, iptal kararı ile kendisine gelen lehdara da çekin zilyedi son hamile de ödeme durumunda kalacak olan keşideci tek çek bedelini iki kez ödemiş olacağından, keşidecinin menfi tespit davasının kabulü gerekirken, Özel Dairece iptal kararının neticeleri tartışılmaksızın kararın bozulmasının doğru olmadığı, keşideci bakımından da davanın kabulü kararının bu gerekçelerle onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/64, Karar No: 2006/165, Tarih: 23.01.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/64 E.  ,  2006/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2005 tarih, 22149/21176 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE),  23.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1550, Karar No: 2008/2845, Tarih: 10.03.2008

11. Hukuk Dairesi 2007/1550 E., 2008/2845 K.

**11. Hukuk Dairesi 2007/1550 E., 2008/2845 K.**

**- LİMİTED ŞİRKETLERDE PAY DEVRİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 520 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (İstanbul Asliye Dokuzuncu Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 04.05.2006 tarih ve 2005/480-2006/273 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iki ortağından birisi olduğu davalı şirketteki hissesini noter devir sözleşmesi ile diğer davalıya devrettiğini, dava dışı ortağın da ortaklar kurulu kararı devre muvafakat ettiğini, yine aynı ortaklar kurulu kararı ile müvekkilinin müdürlük görevinin de sona erdiğini, davalı Murat'ın davalı şirket müdürü olarak atandığını, ancak pay devrinin ve yeni müdür tayininin tescil ve ilan edilmediğini, davacının kayıtlarda hala hem ortak ve hem de şirket müdürü olarak gözüktüğünü ileri sürerek, müvekkilinin tüm payının davalı Murat'a devrettiğinin ve devir nedeni ile devir tarihinden itibaren şirketle bir ilgisinin kalmadığının ve müdürlük görevinin sona erdiğininve yerine davalı Murat'ın atandığının tespitine, anılan durumların ticaret siciline tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultusunda, pay devri davalı şirket pay defterine kayıt edilmediğinden davacının tespit davası açamayacağı, davacı tarafça ticaret sicil memurluğunca tescil edilmeme nedeninin belirtilmediği, davacının hissesini devrettiğini kanıtlayamadığı, devretse dahi ortaklar kurulu toplantısına katılma yetkisinin bulunmadığı, ticaret sicilinin davalı olarak gösterilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketteki payın devredildiğinin, devir nedeni ile devir tarihinden itibaren davalı şirketle bir ilgisinin kalınmadığının ve müdürlük görevinin sona erdiğinin tespiti, tescili ve ilanı istemlerine ilişkindir.

Limited şirketlerde pay devri usulü TTK'nın 520. maddesinde düzenlenmiş olup, anılan hükümde "Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır." denilmektedir. Madde metninden de anlaşıldığına göre, birbirini takip eden üç işlemin yapılması halinde pay devri gerçekleşmiş olmaktadır.

Somut olayda devrin, imzası noterce tasdik edilmiş yazılı mukavele ile yapıldığı ve daha sonra sermaye ile sayısal olarak ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat ettiği anlaşılmakta ise de, yukarıda anılan yasa hükmünde açıklanan ve devrin şirket yönünden geçerli olması için öngörülen devrin şirkete bildirilip pay defterine kaydı işlemi henüz gerçekleşmemiş bulunmaktadır. Devir işlemi tekemmül etmediği ve davacının halen şirket kayıtlarında ortak gözüktüğü, bu eksikliğin dava yoluyla giderilmesinin mümkün olmadığı, daha sonraki bir aşamaya ilişkin tescilin de talep edilemeyeceği, öte yandan TTK'nın 543/1. maddesi atfıyla TTK'nın 161. maddesi hükmüne göre, aynı zamanda anasözleşme ile atanmış müdür olan davacının ortaklar kurulu kararı ile azlinin mümkün olmaması, davacı ortağın da imzasınınbulunduğu pay devri ve davacı müdürün müdürlük görevinin sona erdirilmesi ve devralan davalı ortağın yeni müdür olarak atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının bir anasözleşme değişikliği olarak kabul edilmesinin olanaklı bulunmaması karşısında, gerek pay devrinin, gerekse müdürlük görevinin sona erdiğinin tespiti istemlerine ilişkin işbu davanın dinlenme kabiliyetinin bulunmaması karşısında, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle reddi gerekirken ve karar yerindeki diğer gerekçelere ilave olarak ayrıca ticaret sicili memurluğunun davada taraf gösterilmesine ve tescil edilmeme nedenlerinin belirtilmemesine ilişkin gerekçeler ile de davanın reddi yerinde değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonu ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçelerle (ONANMASINA), 10.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24963, Karar No: 2018/3432, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24963 E.  ,  2018/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Borçlu şirket adresinin ve tasfiye işlemlerinin yürütüleceği adresin ticaret sicilinde tescil edilmiş olmasına karşın ödeme emri tebligatının bu adresler yerine tasfiye memurunun MERNİS adresine yapılmış olması sebebiyle yasal olarak usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmaması karşısında Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6634, Karar No: 2013/23506, Tarih: 25.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6634 E.  ,  2013/23506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.10.2012 tarih ve 2012/36-2012/1177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davadışı Polifiks Mamulleri İmalat ve Pazarlama Ltd. Şti.'nin eski ortakları olduğunu, toplam hisselerinin % 42,5 oranına tekabül ettiğini, müvekkilleri ile davalı şirket arasında 23.08.2000 tarihinde hisse devrine ilişkin bir sözleşme düzenlendiğini, müvekkillerinin mevcut tüm hisselerini 1.210.000 USD karşılığında davalıya devretmeyi, davalının da 1.210.000 USD üzerinden sözleşmedeki şartlarla devralmayı taahhüt ettiklerini, ödemenin 13 ay zarfında yapılmasının kararlaştırıldığını, davalı şirketin 424.730 USD ödeme yaptıktan sonra 16.05.2003 tarihinden itibaren müvekkillerine hiçbir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, tahsil edilen tutarın mahsubu ile kalan 785.240 USD karşılığı olan 955.914.00 YTL'nın faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiş; 11.04.2008 havale tarihli ıslah dilekçesiyle de, taraflar arasındaki 22.12.2000 tarihli “Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi”nde belirtilen 250.000 TL.tutarındaki hisse devir bedelinin muvaazalı olduğunu iddia ederek, tarafların gerçek ve müşterek mutabakatlarının 1.210.000.00 USD olduğunun tespiti ile bu doğrultuda bakiye hisse devir bedeli olan 785.270.00 USD karşılığı 1.030.981.00 YTL'nın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılara karşı bir borcunun bulunmadığını, bu durumun kesinleşmiş yargı kararları ve resmi belgelerle sabit olduğunu, sözleşme ile davacıların her türlü hak ve alacaklarını aldıklarını, davacı iddialarının hiçbir geçerliliği bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 22.12.2000 tarihli Limited Şirketi Hisse Devir Sözleşmesi'nde belirtilen 212.500.00 TL bedelin muvazaalı olduğunun ve hisse devir bedeli olarak 1.210.000,00 USD üzerinden tarafların anlaştıklarının tespitine, hisse devir bedeli ile ilgili ıslah dikkate alınarak 785.270.00 USD karşılığı 1.030.981.00 TL'nin BK 107/3 gereğince temerrüt tarihi olan 27.04.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, dava dosyası kapsamında alınan teminat mektubunun davada verilen kararın kesinleşmesine dek davacıya iade edilmemesine ve karar kesinleştiği takdirde talep halinde davacıya iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 55.111,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14814, Karar No: 2017/13687, Tarih: 23.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14814 E.  ,  2017/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki Ortahisar ilçesi, Pelitli mahallesi 372 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ile önceki hükmün tamamen ortadan kalkmış olduğu gözetilmeksizin, dava konusu taşınmazın tescili hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru deği ilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yeralan (dair mahkememizin 2012/510 esas 2013/381 karar sayılı kararı tescil yönünden kesin olup, tapuda tescil işlemi yapılmış olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına,) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14682, Karar No: 2017/26068, Tarih: 28.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/14682 E.  ,  2017/26068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-CMK’nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak sorgusu yapılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sorgusu yapılmadan mahkûmiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-İddianamede sanığın, mağduru “ ... evlenirsen seni öldürürüm ” şeklindeki sözlerle tehdit ettiği belirtilip, sanığın da soruşturma aşamasındaki beyanında mağdura o anki sinirle “seni öldürürürüm” demiş olabileceğini söylemesi karşısında, bu sözlerin kanıtlanması halinde eylemin takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

b-Suçun TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5862, Karar No: 2024/2280, Tarih: 20.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5862 E.  ,  2024/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1457 Esas, 2022/967 Karar

DAVALILAR : 1-Doğa Şirketler Grubu Holding A.Ş. vekili Avukat ...

2-... (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/167 E., 2019/626 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA