muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32529, Karar No: 2013/694, Tarih: 16.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32529 E.  ,  2013/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının haciz isteme hakkı 1 yıllık süreye tabidir. Haciz isteme hakkı ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren 1 yıl geçmekle düşer (İİK'nun 78/2.maddesi). Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır (İİK'nun 78/4.maddesi). Bir yıllık süre (İİK'nun 78/2.maddesi) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı haciz talebini geri alabilir. Bu halde, yeniden bir yıllık haciz isteme süresi işlemeye başlamaz. Alacaklı ancak ödeme emri tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin (varsa) kalan kesimi içinde, yeniden haciz talebinde bulunabilir (İİK'nun 78/5.maddesi). Anılan sürenin geçirilmesi halinde alacaklının haciz isteme hakkı düşer. Alacaklı yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlama dayalı olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine harç alınır (İİK'nun 78/5.maddesi). İİK'nun 78/2.maddesi uyarınca, itiraz veya dava halinde bunların vukuundan hükmün kesinleşmesine kadar geçecek süre yukarıdaki bir yıllık sürenin hesabına katılmaz.

Somut olayda, borçluya  örnek 49 no'lu ödeme emrinin 12.05.2000 tarihinde tebliğ edildiği ve yasal bir yıllık süre içerisinde, alacaklının talebi üzerine borçlunun  taşınmazlarına 09.05.2000 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, daha sonra da ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü görülmüştür. Bu durumda, alacaklının haciz isteme hakkı düşmemiş olup, olayda İİK'nun 78/5.maddesi gereğince yeniden haciz için borçluya yenileme emrinin tebliği zorunlu değildir. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2483, Karar No: 2018/4297, Tarih: 20.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2483 E.  ,  2018/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin takip borçlusu olduğu icra dosyasında müvekkiline ait taşınmazın alacağına mahsuben şikayet olunan ...’a 160.000,00 TL bedelle satıldığını, ayrıca o tarihe kadar icra dosyasına toplam 11.100,00 TL ödeme yapıldığını, böylelikle icra dosyasına giren toplam paranın 171.100,00 TL, dosya borcunun ise fer’ileri ile birlikte toplam 138.673,11 TL olduğunu, İcra Müdürlüğünce, alacaktan arta kalan 32.426,89 TL’nin dosyaya iadesi için şikayet olunana ihtarname gönderildiğini, ancak ihtarnamede verilen süre henüz dolmadan şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiğini, bunun yanında dosya borcunun hatalı hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İcra Müdürülüğünce alacaktan arta kalan tutarın 7 gün içerisinde ödenmesi, aksi takdirde ihalenin fesh olunacağını içerir ihtarname şikayet olunan alacaklı ...’a tebliğ edilmiş ise de, hesap hatası yapıldığının anlaşılması üzerine henüz verilen süre dolmadan söz konusu ihtarnameden dönülerek şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 142. maddesinde; "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise sıraya dair şikayetlerin icra mahkemesine yapılacağı öngörülmüştür. Sıra cetveline karşı şikayette husumet, kural olarak sıra cetveline giren ya da girme hakkı bulunduğu halde sıra cetveline alınmayan alacaklılar tarafından aynı iştirak derecesi ya da üst sırada bulunup kendilerine pay ayrılan diğer alacaklılara karşı yöneltilir. Anılan yasal düzenleme ile sıra cetveline şikayet hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından sıra cetveline karşı şikayet hakkı bulunmamaktadır.

Öte yandan, sıra cetvelinin ön hazırlığı niteliğindeki icra memur işlemlerinin işlemin yapıldığı tarihten itibaren yasal sürelerde şikayete konu yapılması gerekirken bu husustaki uyuşmazlıkların sıra cetveline karşı şikayet yoluyla çözümlenmesi mümkün değildir. Mahkemece gerekçesinde de ifade edildiği üzere, her ne kadar şikayet sıra cetveline karşı açılmış ise de, uyuşmazlığın niteliği esas itibariyle icra memur muamelesine karşı şikayet olup yapılan işlemde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı tespit edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6866, Karar No: 2018/13184, Tarih: 24.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6866 E.  ,  2018/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Tespiti İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacıların ...'da kurulu ... Efendi bin ... Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti ile mahkeme kararından sonra galle fazlasının ödenmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların galle almaya müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti ile karardan sonraki galle fazlasının ödenmesi istemine ilişkindir.

Bir vakıftan galle fazlasının alınabilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir.

1-Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince soybağı ilişkisinin kurulması gereklidir. Davacılar anneleri ...'ın üst soyu üzerinden son mütevelli ... oğlu ...'ye dayanarak vakfın evladı olduklarını iddia etmişlerdir.

01 Şaban 1109 H. (12.02.1698 M) tarihli vakfiyenin tevliyete ilişkin bölümünde; "...kendim mütevelli olub ba'dehu hucurat-ı mezburede sakin bir kimesne mütevelli ola hucurat-ı mezburede kimesne bulunmaz ise yine nazır efendi re'yi ile bir kimesne mütevelli ola..." denilerek vakfın mütevelliği, vakıfın sağlığında kendisine, ölümünden sonra ise vakfedilen iki han, nalbant dükkanı ve bakkal'da oturanlara (kullananlara) şart kılınmış, bunlarda da oturan olmaz ise nazır efendinin oyu ile birisinin mütevelli olması öngörülmüş yani tevliyet vakıf evlatlarına bırakılmamıştır. Dolayısı ile davacıların 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararından hareketle mütevelli ile soybağı kurmaları onların vakıf evladı oldukları anlamına gelmeyeceği gibi daha önce ... tarafından üst soya değişik adlar adı altında ödeme yapılması bu durumu değiştirmeyeceği dikkate alınmadan bu hususa dair herhangi bir değerlendirme içermeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Galle fazlası alabilmek için vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerektiğinden vakfiyenin galle fazlası için; "...galle-i mezbûrenin mesarif-i mezkûreden fazla olan akçe mütevellide hıfz olunub beher sene hanların ve dükkânların meremmâtına sarfoluna ve vezaifden ve meremmattan dahi fazla kalursa evladlarım evlad-ı evladlarım ve evlad-ı evlad-ı evladlarım batnen ba'de batnin ve neslen gıbbe neslin beynlerinde ale's-sevivve taksim edeler birinin evladı el iyazu billâh münkariz olursa baki kalan evlâdlara ta'yin-i mezkûr üzre tevzi oluna el iyazu billah cümle münkariz olursa hucuratta sakin kimesnelere re'y-i nazır ile verile ve eger hucuratta kimesne bulunmaz ise rey-i nazır ile fukaraya sarf oluna..."şeklinde ifade edilerek galle fazlası batın şartı ile (yani ön batında evlat varken sonraki batındaki evladın hak sahibi olamaması kuralı), kız-erkek evlat ayrımı yapılmadan evlatlar arasında eşit olarak dağıtılması, evlatlardan birisinin ölmesi halinde ise payının kendi evlatlarına değil, ölen evlat dışındaki diğer vakıf evlatları arasında paylaştırılmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır. UYAP üzerinden alınan vukuatlı nüfus kayıt örneklerinden; galle fazlasına müstehak vakıf evlat kararı verilen davacılar İlker ve İlkin'in bulunduğu batından önceki batında dayıları 1943 doğumlu ... ile 1952 doğumlu ...'ın sağ olduklarının anlaşılmasına göre davanın bu yönü ile de reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme kabulü, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4359, Karar No: 2020/8875, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4359 E.  ,  2020/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı sigorta şirketi tarafından müvekkilinin murisi ... lehine 2 adet hayat sigortası poliçesi tanzim edildiğini, muris ...'in 12.02.2014 tarihinde vefat ettiğini, bunun üzerine davalıya başvuruda bulunulduğunu, ancak davalının ödeme yapmaktan kaçındığını ileri sürerek 40.000,00 TL tazminatın vefat tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; alınan 06/09/2018 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda da murisin beyan edilmeyen hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilmekle, buna göre murisin beyan yükümlülüğünü kasten ihlâl ettiğinin, ölümü ile beyan yükümlülüğünün ihlâli arasında illiyet bağı bulunduğunun ve TTK'nın 1439/(2). maddesi uyarınca davalı sigortacının tazminat ödeme borcunun ortadan kalkacağının kabulü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; uzman bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40, Karar No: 2017/1535, Tarih: 09.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/40 E.  ,  2017/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası,

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası.

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik basit yaralama suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıklar ... ve... müdafiinin bu hükümlere yönelen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme ve mağdur ...’a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak; sanıklar... ve... müdafii, katılanlar Kazım vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; TCK.nun 29. maddesi uyarınca yapılan tahrik indiriminin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve...hakkında mağdur ...’a yönelik yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçuna yönelik kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve...hakkında mağdur ...’a yönelik yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçuna yönelik kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonunda; kasten nitelikli yaralama suçundan mahkumiyetine dair Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/04/2013 gün ve 2010/287 Esas 2013/161 Karar sayılı hükmün sanıklar müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 08/04/2015 gün ve 2014/5376 Esas ve 2015/2142 sayılı Kararı ile "Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'nin mağdur ... ve maktul ...'in birbirleriyle kardeş oldukları, 28/07/2010 günü sanık ... ile mağdur ...'ın kahvede oynanan oyun nedeniyle tartştıkları, daha sonra sanıkların mağduru sopalarla yüzde sabit ize neden olacak basit bir tıbbi müdahale giderilebilecek nitelikte yaraladıkları, bu olaydan sonra 16/08/2010 günü akşam saatlerinde mağdur ... ve maktul ...’in sanık ... ile karşılaştıkları, maktulün kardeşimi neden dövdün demesi üzerinde çıkan tartışma sırasında maktul ve mağdurun sanığa bıçak ve sopa ile saldırmaları üzerine sanığın bıçakla vurarak maktulü öldürdüğü, olay yerinden ayrılıp eve giderek kardeşi ...'ye durumu anlatarak araçla olay yerine geldikleri ve sopalarla mağdura saldırıp darp ettikleri olayda; sanıklar hakkında mağduru ATK raporunda tespit edildiği üzere yüzde sabit ize neden olacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralamaları nedeniyle temel cezaların TCK'nun 86/2 maddesi yerine, 86/1 maddesi uyarınca belirlenmesi,"

gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece suç vasfının yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama olduğundan bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4468, Karar No: 2023/7320, Tarih: 07.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4468 E.  ,  2023/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/329 E., 2014/425 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2013/329 Esas, 2014/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Verilen kararın hukuka aykırılık teşkil ettiğine, sanık beyanı dikkate alınarak beraat kararı verildiğine, sanığın savunmalarının somut olay ve günlük hayatın olağan işleyişi ile uyum göstermediğine, mağdurenin sanığa bu denli ağır suçları yok yere isnat etmesi için geçerli herhangi bir sebep bulunmadığına, sanığın beyanlarının çelişkili olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin samimiyetle olayları anlattığına, sanığın GSM kayıtlarının getirtilip incelenmesi gerektiğine, sanığın mağdureye 50 TL verdiğini ve karşılığında nüfus cüzdanını aldığını ikrar ettiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin samimiyetle olayları anlattığına, sanığın GSM kayıtlarının getirtilip incelenmesi gerektiğine, sanığın mağdureye 50 TL verdiğini ve karşılığında nüfus cüzdanını aldığını ikrar ettiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince "Sanığın 2013 Ağustos ayı başından itibaren müşteki ...'nın kızı olan mağdure ... ile tanışarak arkadaşlık kurduğu, mağdurenin olay günü evden kaçtıktan sonra sanıkla buluşup ... Kafe isimli yerde sohbet ettikleri sırada sanığın mağdureye Umut isimli bir şahısla daha önceden arkadaşlık kurduğunu bildiğini ve bunu ailesine anlatacağını söylediği, rızası olmamasına rağmen cep telefonu ve nüfus cüzdanını hırsızlayarak alıkoyduğu, kendisiyle birlikte olmaması halinde Umut'la aralarında geçenleri ailesine anlatacağını söyleyerek tehdit ettiği ve oturdukları ... Kafe'nin yakınında bulunan kayalıklara zorla götürüp hürriyetinden yoksun bıraktığı ve organ sokmak suretiyle zorla cinsel ilişkiye girerek cinsel istismarda bulunduğu iddia edilerek Cebir Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmış ise de;

Olaydan sonra alınan Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 23.09.2013 tarihli raporuna göre mağdurenin yapılan vajinal muayenesinde saat kadranına göre 2 hizasında vajen kaidesine kadar varmayan doğal çentik ile saat kadranına göre 5 ve 8 hizasında kaideye varan eski yırtık saptandığı, fiili livataya dair bulgulara rastlanmadığı, vücudunda herhangi bir travmatik lezyon da saptanmadığı, 28.08.2013 tarihli mesaj çözümleme tutanağından mağdurenin cep telefonundan ablasına 'Tarsusta oturan umut vardı ya abla umutla ilişkiye girmiştik geldi yine beraber oldum şimdide umut istemiyor beni Akşam gelecem merak etme' şeklinde mesaj gönderilmiş oluşu, sanığın hayatın olağan akışına uygun olan savunmasının aksine delil bulunmayışı hususları bir arada değerlendirildiğinde atılı suçlar yönünde mahkememizde şüphe oluşmakla;