muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/123, Karar No: 2021/207, Tarih: 06.05.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince, Diyarbakır - İstanbul seferini yapmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yollarına (TCDD) ait “Güney Ekspres” adlı yolcu treninde arama yapmak amacıyla 03.10.2011 tarihinde saat 12.30 sıralarında Diyarbakır Geyik Tren İstasyonuna gelindiği, söz konusu trenin saat 13.25 sıralarında istasyona gelmesi üzerine görevlilerce trene binildiği, yolculara Diyarbakır 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.10.2011 tarihli ve 2011/30 sayılı önleme araması kararı okunup arama yapılacağı söyledikten sonra, narkotik köpekleri eşliğinde arama işlemine başlandığı, bir ve iki numaralı vagonlarda yapılan kontrollerin ardından üç numaralı vagonda gerçekleştirilen arama sırasında, narkotik köpeğinin on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların arkasında duran siyah renkli valize tepki verdiği, bunun üzerine görevlilerce söz konusu valiz açılıp kontrol edildiğinde; bir adet yeşil renkli atkı, bir adet mavi renkli forma, bir adet yeşil renkli (L) beden tişört, bir adet gri renkli (S) beden gömlek ve bir adet siyah renkli (XL) beden tişört ile ambalajlanmış hâlde net 6342 gram esrarın ele geçirildiği, görevlilerce suç konusu uyuşturucu madde muhafaza altına alındıktan sonra yapılan kimlik kontrolü neticesinde, on beş (15) numaralı koltukta oturan şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, ardından adı geçenin yapılan üst aramasında; sigara paketindeki net 1,8 gram esrarın ele geçirildiği, devam eden kontroller sırasında narkotik köpeğinin on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta bulunan sarı renkli çantaya tepki verdiği, bunun üzerine görevlilerce söz konusu çantanın içi kontrol edildiğinde; ambalajlanmış hâlde net 219 gram esrarın ele geçirildiği, görevlilerce sorulduğunda üçüncü vagonun kondüktör görevlisi tanık Ahmet’in; siyah renkli valizin sanık ...’e ait olduğunu söylediği, sanığın ise; söz konusu valiz ve çantanın on dört (14) numaralı koltukta oturan, ancak şu an iki numaralı vagonda bulunan inceleme dışı sanık ...’a ait olduğunu beyan ettiği, görevlilerce iki numaralı vagonda yakalanan inceleme dışı sanık ...’a narkotik köpeğinin tepki vermesi üzerine adı geçenin üst aramasının yapıldığı, ancak herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı olayda, içinde uyuşturucu madde ele geçirilen siyah renkli valiz ile sarı renkli çantanın sanığa ait olup olmadığı hususu ayrı ayrı başlıklar altında değerlendirildiğinde;

İçinde suç konusu net 6342 gram esrar bulunan siyah renkli valizin, sanığın oturduğu on beş (15) numaralı yolcu koltuğunun arkasında ele geçirilmiş olması, on beş (15) numaralı koltuğa ilişkin TCDD’ye ait 260834 seri numaralı yolcu biletinin, 03.10.2011 tarihinde sanık adına düzenlenmiş olması, sanığın yapılan üst aramasında sigara paketi içinde net 1,8 gram esrarın ele geçirilmesi, 03.10.2011 tarihli olay tutanağında siyah renkli valizin sanığa ait olduğuna ilişkin beyanı bulunan ve suç tarihinde üç numaralı yolcu vagonunda kondüktör görevlisi olan tanık Ahmet’in aşamalarda da; siyah renkli valizin on beş numaralı (15) koltukta oturan sanığa ait olduğunu, sanığın koltukların üzerindeki bagaj bölümüne sığmayan söz konusu valizi kendi elleriyle oturduğu koltuğun arkasına yerleştirdiğini, sarı renkli çantanın ise kime ait olduğunu bilmediğini ifade etmesi, adına üç numaralı vagondaki on dört numaralı koltuğa ilişkin bilet düzenlenen, ancak arama işlemleri sırasında iki numaralı vagonda yakalanan inceleme dışı sanık ...’ın, kısa süreliğine Ankara’ya gittiği için yanına çanta almadığını, içinde uyuşturucu madde ele geçirilen çantaların kendisine ait olmadığını, trendeki yolcuların büyük bir çoğunluğunun biletlerinde belirtilen koltuk yerine başka yerlere oturduklarını beyan etmesi, kollukta; içinde suç konusu esrarın ele geçirildiği siyah renkli valizin inceleme dışı sanık ...’a ait olduğunu, adı geçenin söz konusu valizi koltukların üzerindeki bagaj bölümüne koymaya çalıştığını, buraya sığmaması üzerine oturduğu koltuğunu arkasına yerleştirdiğini, savcılıkta; siyah renkli valizin inceleme dışı sanık ...’a ait olabileceğini, sorguda; tanımadığı bir şahsın siyah renkli valizi koltukların üzerindeki bagaj bölümüne yerleştirmeye çalıştığını, valizin buraya sığmaması üzerine oturduğu koltuğunu arkasına koyduğunu, mahkemede ise; siyah renkli valizin inceleme dışı sanığa ait olup olmadığını bilmediğini ileri süren sanığın, bu hâliyle aşamalarda değişiklik gösteren ve birbirleri ile çelişen savunmalarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların arkasında duran siyah renkli valizin ve içindeki net 6342 gram suç konusu esrarın sanığa ait olduğu, bu hususta dosya kapsamındaki mevcut deliller itibarıyla herhangi bir tereddüttün bulunmadığı,

Her ne kadar Yerel Mahkemece, on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta bulunan ve içinde net 219 gram esrar ele geçirilen sarı renkli çantanın da sanığa ait olduğu kabul edilmiş ise de; dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre; TCDD’ye ait “Güney Ekspres” adlı yolcu treninde 03.10.2011 tarihinde Diyarbakır’dan sonra Elazığ Tren İstasyonunda da arama yapıldığı, yapılan arama neticesinde üç numaralı vagona ait tuvalette bulunan iki adet çuvalda toplam net 8081,96 gram esrarın ele geçirildiği, söz konusu madde nedeniyle Tarık İçke hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli ve 5340-489 sayılı iddianamesiyle, uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından cezalandırılması istemiyle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı, söz konusu dosyanın sanığın Tarık İçke'nin aşamalardaki savunmalarında; çuvallarda ele geçirilen esrarların kendisine ait olmadığını, arkadaşlarını ziyaret etmek için İzmir’den Diyarbakır’a geldiğini, burada kullanmak amacıyla 200 TL karşılığında yaklaşık 400 gram esrar satın aldığını, hatta 02.10.2011 tarihinde bir miktar esrar kullandığını, 03.10.2011 tarihinde ise Diyarbakır’da “Güney Ekspres” adlı trenin üç numaralı vagonuna bindiğini, Diyarbakır Geyik Tren İstasyonunda görevlilerce yapılan aramada, kendisine ait olan ve oturduğu yere göre çaprazında bulunan turuncu renkli çantada satın aldığı esrarların ele geçirildiğini, ancak çantayı sahiplenmediğini, görevlilerin kendisine ait turuncu renkli çantayı alıp götürdüklerini, Diyarbakır’da yapılan aramada kendisiyle aynı vagonda bulunan iki şahsın da gözaltına alındığını beyan ettiği, yapılan yargılama neticesinde Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 8-308 sayılı; "Elazığ İl Emniyet Müdürlüğünün 24.08.2012 tarihli raporuna göre; ele geçirilen net 8081,96 gram esrarın içinde bulunduğu materyaller üzerinde tespit edilen izlerin, Tarık İçke’ye ait parmak ve avuç izleri ile eşleşmediği, olay tarihinden bir gün önce esrar kullandığını ileri süren adı geçenin idrar örneklerinde uyuşturucu maddelerden 'THC' etken maddesinin tespit edildiği, 03.10.2011 tarihinde Diyarbakır Geyik Tren İstasyonunda “Güney Ekspres” adlı yolcu treninde yapılan aramada, içinde uyuşturucu madde bulunan çantaların ele geçirildiği, söz konusu maddeler nedeniyle ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/47 esasında görülmekte olan bu davanın 03.05.2012 tarihli oturumunda açıklanan esas hakkındaki mütalaada, 03.10.2011 tarihinde Diyarbakır’da yapılan aramada ele geçirilen sarı renkli çantadaki esrarın net 365 gram ağırlığında olduğunun belirtildiği, tüm bu hususların Tarık İçke’nin savunmalarını doğrular nitelikte olduğu, dolayısıyla adı geçenin 03.10

... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/47 esasında görülmekte olan bu davanın 03.05.2012 tarihli oturumunda açıklanan esas hakkındaki mütalaada, 03.10.2011 tarihinde Diyarbakır’da yapılan aramada ele geçirilen sarı renkli çantadaki esrarın net 365 gram ağırlığında olduğunun belirtildiği, tüm bu hususların Tarık İçke’nin savunmalarını doğrular nitelikte olduğu, dolayısıyla adı geçenin 03.10.2011 tarihinde Elazığ Tren İstasyonunda yapılan aramada ele geçirilen, net 8081,96 gram uyuşturucu maddeyle ilgi ve irtibatının bulunmadığı" şeklindeki gerekçesiyle, Tarık İçke’nin 03.10.2011 tarihinde Elazığ'da yapılan aramada ele geçirilen esrara ilişkin olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, inceleme dışı sanık ...’ın soruşturma evresindeki savunmalarında; Tarık İçke’nin beyanları ile örtüşür şekilde, on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta ele geçirilen çantanın turuncu renkli olduğunu ifade ettiği, yine söz konusu bu çantada ele geçirilen suç konusu esrarın daralı ağırlığının, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının 07.10.2011 tarihli raporuna göre 365 gram olduğu, Tarık İçke’nin de yargılandığı davadaki savunmalarında; kendisine ait olan ve Diyarbakır’daki aramada ele geçirilen turuncu renkli çantadaki esrarın yaklaşık 400 gram olduğunu beyan ettiği, tüm aşamalarda siyah renkli valizin sanık ...’e ait olduğunu söyleyen tanık Ahmet’in, on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta ele geçirilen çanta hakkında bu yönde bir anlatımda bulunmadığı gibi, söz konusu çantanın kime ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; 03.10.2011 tarihinde Diyarbakır Geyik Tren İstasyonunda “Güney Ekspres” adlı yolcu treninin üç numaralı vagonundaki on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta ele geçirilen çantanın ve içindeki net 219 gram esrarın sanık ...’e ait olmadığı, söz konusu çanta ve uyuşturucu maddenin bu yönde ikrarı bulunan Tarık İçke’ye ait olduğu,

Kabul edilmelidir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda sanığın fiili nitelendirildiğinde; her ne kadar on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta bulunan ve içinde net 219 gram esrar ele geçirilen çantanın sanıkla herhangi bir ilgi ve irtibatının bulunmadığı, söz konusu çantanın Tarık İçke’ye ait olduğu anlaşılmış ise de yukarıda da açıklandığı üzere, 03.10.2011 tarihli olay tutanağının içeriği, tren görevlisi tanık Ahmet’in aşamalardaki beyanları, inceleme dışı sanık ...’ın ifadeleri, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 8-308 sayılı dava dosyasının sanığı Tarık İçke’nin savunmaları ve sanık ...’ün aşamalarda değişiklik gösteren ve birbirleri ile çelişen savunmaları dikkate alındığında; içinde net 6342 gram esrar ele geçirilen siyah renkli valizin sanığa ait olduğunun dosyadaki mevcut deliller itibarıyla sabit olduğunun, sanığın yalnızca üzerinde ele geçirilen net 1,8 gram esrarı kabule yönelik, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu gizlemeye ve bu suçun cezasından kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceğinin, bu bağlamda TCK’nın 188. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen suçun kanuni tanımında yer alan seçimlik hareketlerden “nakleden” fiilini gerçekleştiren sanığın sabit olan eylemenin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Öte yandan Yerel Mahkemece, suç konusu net 6342 gram esrarın yanında, on dört (14) ve on beş (15) numaralı koltukların üzerindeki rafta ele geçirilen çantanın içindeki net 219 gram esrarın da sanığa ait olduğu kabul edildiği ve bu kabul doğrultusunda "suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak" şeklindeki gerekçeyle sanık hakkındaki temel cezanın 6 yıl 3 ay hapis ve 300 gün adli para cezası olarak belirlendiği anlaşılmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile uyuşmazlık konusunda ulaşılan sonuç karşısında; her ne kadar net 219 gram esrarın, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 8-308 sayılı dava dosyasının sanığı Tarık İçke’ye ait olması nedeniyle, sanık hakkındaki temel cezanın belirlenmesinde esas alınamayacağı sabit ise de sanığın bağlantılı olduğu suç konusu net 6342 gram esrarın miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında; yalnızca bu miktardaki suç konusu uyuşturucu maddenin bile, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 6 yıl 3 ay hapis ve 300 gün adli para cezası olarak belirlemesine gerekçe oluşturacağı, bu bağlamda temel cezanın belirlenmesi bakımından; adalet, hak ve nasafet kuralları ile TCK'nın "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenli tedbirine hükmolunur" şeklindeki 3. maddesinin 1. fıkrasına, diğer bir anlatımla "orantılılık" ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.05.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3573, Karar No: 2010/7912, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3573 E.  ,  2010/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 28.10.2006-27.04.2007 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sigorta müfettişliğince tespit edildiği gibi işyerinde herhangi bir belge bulunmadığı görülmekle resmi kurum olan işyerlerinde çalışmaların tespitinde müdür şef ve görevli kişilerin dinlenilmesi yeterli görülmekle Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4266, Karar No: 2016/5536, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4266 E.  ,  2016/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, her iki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili ile davalı(birleşen dosya davalısı) tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birleşen dava dosyasında; davacı vekili müvekkili....n öğrenci olduğunu, yardıma muhtaç olduğunu belirterek 500 TL yardım nafakası talep etmiş, mahkemece 100 TL yardım nafakasına hükmedilmiş, hüküm davalı (birleşen dosya davalısı) tarafından temyiz edilmiştir.

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3-169 E-2005/235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Hüküm, yıllık nafaka (farkı) miktarı itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen dava dosyası yönünden davalının temyiz isteminin REDDİNE, karar verildi.

Asıl davada ise; davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili ...'ın öğrenci olduğunu, yardıma muhtaç olduğunu belirterek 350 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece aylık 100 TL yardım nafakası takdir edilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir.

Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda, davalının emekli o1duğu, 1.300 TL gelirinin olduğu, davacının ise mesleki açık öğretim ortaokulunda öğrenci olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak denli azdır.

Yukarıda anılan ilkeler uyarınca; davacının giderleri, nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7802, Karar No: 2011/10106, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7802 E.  ,  2011/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ...'a velayeten ... ve ... ile davalı ... arasındaki davada Darende Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 12.05.2009 günlü ve 2009/42-40 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2011 gün ve Hukuk-2011/192293 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen ... ile aynı anneden doğduğu anlaşılan kardeşi 19.08.2001 doğumlu Merve Doğan arasında düzeltilen doğum tarihine göre 4 ay 12 günlük bir zaman farkı mevcut olup, bu süre içerisinde bir kadının iki kez doğum yapması tıbben mümkün bulunmamaktadır.

Hakimin nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken, kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken, bu hususlara dikkat edilmeksizin nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirecek şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17381, Karar No: 2014/18649, Tarih: 20.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/17381 E.  ,  2014/18649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 15.11.2013 tarih, 2013/6403 Esas, 2013/16778 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair karar düzeltme itirazları değil ise de;

... Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 08.07.2005 tarih ve 2511 yevmiye sayılı 400.000 YTL limitli teminat ipoteğine dayalı olarak, asıl borçlu Şirket ile ipotek veren ... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız takip başlatılmıştır. 29.12.2009 tarihli ödeme emriyle 356.795,29 TL'nin faiziyle tahsili talep edilmiş, kesinleşen takipte, 16.09.2011 tarihinde taşınmazlar toplam 60.500,00 TL'ye ihale edilmiştir. Alacaklı vekilinin talebi üzerine, İcra Dairesi'nce ihale bedeli alacağı karşılamadığından İİK'nun 152. maddesi gereğince, 23.03.2012 tarihli ve 435.758,27 TL'lik rehin açığı belgesi düzenlenmiştir. Rehin açığı belgesinde asıl borçlu yanında ipotek veren de borçlu olarak gösterilmiştir.

Şikayet eden ... 15.10.2012 harç tarihli dilekçesinde; diğer şikayet nedenleri yanında takipte ipotek limitinin aşılamayacağı ve ipotek veren üçüncü kişi olarak hakkında rehin açığı belgesi düzenlenemeyeceği yönündeki şikayetlerini bildirmiş, Mahkemece, şikayetçinin malik sıfatı yanında ipotek akit tablosundaki kefaleti nedeniyle takip konusu borçtan tamamen sorumlu olduğu gerekçesiyle şikayetlerinin reddine karar verilmiştir.

TMK'nun 851 ve 881. maddelerinde ifadesini bulan muhtemel bir alacağın teminatı olarak tesis edilen üst sınır (limit) ipoteğinde, borcun ulaşacağı miktar belirsiz olduğundan taşınmazların ne miktar alacak için teminat teşkil edeceği ipotek akit tablosundaki limitle sınırlandırılmıştır. Bu şekilde kurulan ipotekte TMK'nun 875. maddesi gereğince ipoteğin alacaklıya sağladığı (güvence) teminat, ana borç, faiz, icra takip giderleri ve taraflarca kararlaştırılan eklentilerden oluşan toplam borç miktarıyla birlikte bu limiti aşamaz. (HGK. 24.05.1989 tarih 1989/11-294 Esas, 1989/378 Karar). Bu hükümler karşısında alacaklı limitle sınırlı olarak ipotekli takip yapabilir ve ipotek veren malik üçüncü kişinin sorumluluğu gayrimenkulün satılması ile sona erer.

İİK'nun 152. maddesinde ise; ipotekli taşınmaz satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir belge verilir. Bu rehin açığı belgesi ile borçlu aleyhine takip yapılabilir, rehin açığı belgesi borçtan şahsen (kefil veya müşterek borçlu olarak) sorumlu olmayan ipotek veren aleyhine düzenlenemez ve bu belge ile üçüncü şahıs ipotek veren aleyhine takip yapılamaz.