muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20312, Karar No: 2012/13336, Tarih: 28.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20312 E.  ,  2012/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Özel tertibatlı beton dökme aracı ile yolun sağından seyrederken aracın sağ ön destek ayağının kendiliğinden açılması ve bu ayağın taşıt yolu içerisinden yol boyu yürüyen yayalara çarparak katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede, katılan ...’in yaşamsal tehlike geçirecek şekilde ve sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ...'in de vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanığın kazadan sonra yaralılara yardım edip, olay yerinden ayrılmamakla ve bizatihi katılanların beyanına göre birkaç kez hastaneye ziyarete gitmekle olumlu davranışlar sergilediğinin anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin ve yukarıda açıklanan tespitlere rağmen, sanığın eylemden sonra olumsuz davranışı bulunmadığı halde “sanığın eylemden sonraki davranışları, mahkememizce yapılan teşdit gerekçesi göz önüne alınarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklindeki dosya içeriğiyle bağdaşmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli olsa da; bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi mümkün olduğundan, suçun işlenmesinde tamamen kusurlu olmayan sanığa verilen hapis cezasının süresinden bahsedilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02/07/2007 yerine 02/07/2008 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10965, Karar No: 2015/28221, Tarih: 01.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10965 E.  ,  2015/28221 K.**

**"İçtihat Metni"**

B.. S.. vekili avukat M.. N.. ile S.. A.. vekili avukat S.. B.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 30/05/2013 gün ve 2012/1252-2013/583 sayılı hükmün Dairemizin 23/10/2014 tarih ve 2014/10109-2014/32729 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 5,30 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/140, Karar No: 2021/602, Tarih: 02.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2021/140 E.  ,  2021/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan)14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 292-79

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, hakaret, şantaj ve tehdit suçlarından sanık ...'ın CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.03.2014 tarihli ve 292-79 sayılı hükümlerin Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 18.11.2020 tarih ve 8919-5097 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2021 tarih ve 161266 sayı ile;

"...

Yargıtay 14. Ceza Dairesi Başkanlığı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında ortaya çıkan görüş ayrılığı ve dolayısıyla itirazın konusu, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sübut bulup bulmadığına ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2021 tarih ve 161266 sayı ile;

"...

Yargıtay 14. Ceza Dairesi Başkanlığı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında ortaya çıkan görüş ayrılığı ve dolayısıyla itirazın konusu, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sübut bulup bulmadığına ilişkindir.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2012 tarih ve 2012/37916 sayılı iddianamesinde, 'suç tarihi öncesinde akşam gazetesinde haber muhabirliği yapmaları nedeniyle birbirlerini tanıyan şüphelinin suç tarihinde müştekiyi cep telefonuyla arayarak birlikte gezmek istediğini söylediği bunun üzerine müştekinin kendisinin ....semtinde olduğunu belirttiği ve şüphelinin .....plakalı aracıyla müştekiyi aldığı daha sonra bira alarak araçta birlikte içmeye başladıkları ve bu arada şüphelinin sevk ve idaresindeki araçla Kemerburgaz da ki ormanlık alana gittiği ve burada içtiği bira nedeniyle sarhoş olduğunu daha sonra söyleyen müştekinin pantolonunu çıkararak kendisine arabanın içerisinde cinsel ilişkide bulunduğu, sabaha karşı kendisine gelen müştekinin durumu fark etmesi üzerine şüphelinin müştekinin çıplak fotoğraflarını çektiğini gerekirse internete vereceğini, şikayet etmemesini ve sabaha kadar kendisiyle cinsel ilişkide bulunduğunu belirttiğini bunun üzerine müştekinin karşı çıkınca kendisini doktor raporunda görüldüğü şekilde basit şekilde darp ettiği ve şikayette bulunduğu takdirde hayatının söneceğini belirterek tehditte bulunduğu ayrıca çıplak haldeki fotoğraflarını internette yayınlayacağını belirterek şantaj da bulunmak suretiyle atılı suçları işlediği daha sonra ertesi günü şüphelinin müştekinin kullandığı cep telefonuna çektiği mesajlarda 'akıllı ol sen deliysen ben önde gideniyim, beni delirtme, abilik gazete de kaldı, senin için her şeyi yaparım bunu bil seni kaybetmeyeyim, senin için neler yapacağımı görürsün sen biraz kafanı topla evdeki neden duruyor biliyormusun neyse her şeyi bilme', 'kimle , avukatınla mı görüşüyorsun senle mahkemede bile görüşmek güzel, ama aç teli seni tanıdığın piskopat kabadayılar var ya onlarda hiç fark etmez ben onları onlar beni tanır' , 'konuştun mu arkadaşlarınla veya tanıdığın piskopat veya avukatınla, adam nasıl tehdit edilir görürsün, beni kızlarımla kimse tehdit edemedi sen kimsin be' şeklinde tehdit ve hakaret içeren mesajlar göndermeye devam ettiği ayrıca ben seni istemediğim sürece sen benimle görüşeceksin ve benim olacaksın diyerek tehditlerine devam ettiği ve bu şekilde atılı suçların işlendiği' iddiasıyla, katılanın soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki beyanları dosya kapsamındaki diğer deliller doğrultusunda değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçlar nitelendirilmiştir.

Sanık ... 23/05/2012 tarihinde soruşturma evresinde müdafii huzurundaki ilk ifadesinde katılan mağdure ile yaklaşık bir yıldan beri aynı gazetede çalıştıklarını, birlikte habere gittiklerini, bir süre sonra iş arkadaşlıklarının duygusal ilişkiye dönüştüğünü, evli olduğunu mağdurenin bildiğini, yaklaşık altı ay önce sevgili olduklarını, olay tarihine kadar herhangi bir cinsel ilişkilerinin olmadığını, olay günü telefonla görüştüklerini, mağdureyi ..... pazarından aracı ile aldığını, mağdurenin önce bir akrabasına gittiğini, oradan çıktıktan sonra birlikte .....'ya gittiklerini, araç içerisinde bira içtiklerini, Bağcılar'da bir barda eğlendikten sonra saat 04.00'de çıkıp çalıştıkları Akşam gazetesine geldiklerini, burada yarım saat kadar kaldıktan sonra alkolün etkisi ile ......'a ormanlık alana gittiğini, ormanlık alan içerisine park ettiğini, araç içerisinde alkolün etkisi ile katılan ... ile birlikte bir defa cinsel ilişkiye girdiğini, bu sırada onun baygın olmadığını, alkolün içerisine her hangi bir ilaç koymadığını, katılanı darp etmediğini, sabah saat 08.00'de araçtan inip biraz yürüyüş yaptıklarını, mağdurenin yürüyüş sırasında künyesinin olmadığını söylediğini, aracın içini beraber aradıklarını, künyeyi bulamadıklarını, ....Atışalanına geldiklerini, burada aracı yıkattığını, içini aradıklarını, altın künyeyi bulamadıklarını, daha sonra hamile kalmaması için bir eczaneden ilaç aldığını, onu evine bıraktığını, akşamüstü onun aradığını, konuştuklarını, daha sonra iki gün aramadığını, 23/05/2012 günü saat 19.00 sıralarında ona mesaj attığını ve ...... görüştüğünü, Ateş 'Ben başkasını seviyorum seninle bir şey yaşamak istemiyorum' dediği için ona mesaj gönderdiğini, tehdit etmediğini, şantaj amacıyla mağdurenin çıplak görüntülerini çekmediğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtmiştir.

Sanığın soruşturma evresinde kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesindeki eksikliklerin giderilmesine ilişkin 24/05/2012 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde, sanık öncelikle 23/05/2012 tarihli ilk ifadesini doğrulamıştır. Cumhuriyet savcısı tarafından 'sanığın mağdurun haberi olmadan ırzına geçtiğine' ilişkin delil niteliğindeki mesajlar ile savunma arasındaki çelişkiler sorulduğunda sanık, mesajları alkollü iken sadece onun kendisinden ayrılmasını engellemek ve korkutmak için gönderdiğini, kendisinde katılanın çıplak görüntüsünün bulunmadığını, katılanın birasına herhangi bir uyuşturucu koymadığını, katılanın adli raporlarında tespit edilen yaralanmalar ile bir alakasının olmadığını, kendisinin evli ve iki kızının olduğunu belirtmiştir.

Sanık ... 24/05/2012 tarihinde İstanbul 34. Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda, olay akşamı saat 19.00'da katılan ile buluşup bira alarak arabayla saat 23.00'e kadar dolaştıklarını, daha sonra ......müzikhole girip 03.00'e kadar içtiklerini, buradan çıktıklarında katılan kendisini pek iyi hissetmediği için yakında olan iş yerine, gazeteye gittiklerini burada katılanın lavaboya girdiğini kustuğunu gördüğünü, gazeteden dışarıya çıktıktan sonra saat 05.00 civarında ......tarafına gittiklerini ve arabayı park ettiği bir yerde ikisi de alkollü iken karşılıklı rızaları ile cinsel ilişkide bulunduklarını belirtmiştir. Sanık 23/05/2012 tarihli ilk ifadesinden ve 24/05/2012 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinden farklı olarak olay tarihinden önce de iki üç aydan beri bu şekilde cinsel ilişkilerinin olduğunu, ancak olay sonrası katılanın kendisiyle görüşmek istememesi, 'Ben artık başkasını seviyorum, senin kızların var, ailen var' demesi üzerine alkollü olarak katılana mesajlar gönderdiğini, onu darp etmediğini, sadece künye olayını konuştuktan sonra kendisine vurmaya çalıştığı için onun kolunu tuttuğunu, daha önce katılan gazetede lavaboya gittiğinde gelen ses üzerine girdiğinde düştüğünü gördüğünü, katılanın kalçası ve uyluğundaki yaralanmaların bu şekilde gerçekleşmiş olabileceğini belirtmiştir.

Sanık ... 06/02/2013 tarihinde İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesindeki savunmasında, mağdure ile 6 -7 ay öncesinden beri bir tanıştıklarını, her haftasonu Cuma günleri görüştüklerini, en son olayın olduğu iddia edilen Cuma günü de yine onu arabasıyla ...... pazarından saat 19.00 sıralarında aldığını, birlikte benzinliğe gittiklerini, birkaç bira aldıklarını, .....Sahile gittiklerini, gece 23.00-24.00'e kadar dolaştıklarını, sonra .....a bir kulübe gittiklerini ve barda 02.45'e kadar eğlendiklerini, oradan gazeteye geçtiklerini ve gazetede lavaboya gittiklerini, orada ... adlı nöbetçi şoför olan arkadaşının da kendilerini gördüğünü, bara daha önce de birkaç ... gitmiş olması sebebiyle tanıdığı müdür ...'in de kendilerini gördüğünü, katılanın madde aldığını da düşündüğünü, onun hem alkol hem de böyle madde kullanmış bir vaziyette eve gitmek istemediğini, Hasdal yolu üzerinde ağaçlık bir yere arabayı çektiğini, orada arabanın arka tarafındaki koltukta katılanın rızasıyla birlikte olduğunu, sabah 07.00 sıralarında katılan uyandığında künyesinin kaybolduğunu farkettiğini, aracın önünde arkasında aradıklarını, bulamadıklarını, oradan yıkamacıya gittiklerini, orada çalışanın her yere baktığını ancak künyeyi bulamadığını, daha sonra eve doğru yöneldiklerini ve birlikte oldukları için de kantılanın hamileliği önleyen hap almak istediğini, nöbetçi eczaneyi bulup aldıklarını, onu evine bıraktığını tanıklar ..., ... ve yıkamacı kişilerin duruşmada dinlenebileceklerini belirtmiştir. Sanık 23/05/2012 tarihli ilk ifadesinden ve 24/05/2012 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinden farklı olarak olay tarihinden önceki haftalarda da zorlama olmaksızın cinsel ilişkilerinin olduğunu, ancak katılanın eski nişanlısı ..... ile barışıp kendisi de istemediği için ayrılmayı temin amacıyla bu şekilde bir iftirada bulunduğunu tahmin ettiğini, katılan arabada uyuduğu esnada '......' diye sayıkladığını, bu konuda tartıştıklarını belirtmiştir. Ayrıca sanığa sorulması üzerine, aleyhe delilleri kabul etmediğini, katılanın gazeteye gittiklerinde düştüğünü, o gece katılanı eve bırakıncaya kadar aralarında kavga yaşanmadığını, hatta düştüğünde gazetedeki görevlinin de el atmak istediğini, ona 'ben hallederim sen karışma' dediğini, kesinlikle katılanın görüntülerini almadığını, zaten şarjının da olmadığını, mesajları katılanı korkutmak amacıyla gönderdiğini, olayın 18-19 Mayıs tarihinde olduğunu, oysa kendisiyle 22/05/2012 tarihinde oturup konuştuklarını ve katılanın eski nişanlısı ile birlikte olmak istediğini tekrarladığını, 'senin de 2 kızın var peşimi bırak dediğini, ayrılmamayı sağlama amacıyla bu mesajları çektiğini, ancak kendisinde katılanın herhangi görüntüsünün bulunmadığını, suçlamaları kabul etmediğini belirtmiştir.

Cinsel saldırı suçunun temel şekli TCK 102/1. maddesinde 'kişinin vücudu üzerinde, rızasına aykırı olarak, cinsel arzuları tatmine yönelik olan, ancak cinsel ilişki boyutuna varmayan cinsel davranışlarda bulunmak' olarak tanımlanmıştır. TCK 102/2. maddesinde ise cinsel saldırı suçunun vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, bu suçun nitelikli hali olarak tanımlanmıştır. Cinsel saldırı suçuyla korunan hukuksal değer, kişinin cinsel özgürlüğüdür (Durmuş Tezcan/ Mustafa Ruhan Erdem/ R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 16. Ed. Seçkin Yayıncılık, Ankara 2018, s. 324).

Cinsel saldırı suçuyla korunan hukuksal değerin 18 yaşını tamamlamış kişiler tarafından serbestçe tasarruf edilebilir nitelikte olması dolayısıyla, mağdurun cinsel davranışa gösterdiği rıza hukuka aykırılığı ortadan kaldırır. İlgilinin rızası cinsel temasın her aşamasında varlığını korumalı, aynı zamanda cinsel davranışın gerçekleşme biçimini de kapsamalıdır. Başlangıçta var olan rıza, daha sonra ortadan kalkarsa, rızanın ortadan kalkmasından sonraki fiil suç oluşturacaktır. İlgilinin rızasının sadece bedensel temasa ilişkin olduğu, ancak vücuda organ sokulmasını içermediği halde vücuda organ sokulması durumunda da yine suç oluşacak, mağdurun rızasından söz edilemeyecektir. TCK 102. maddesinin gerekçesinde, cinsel saldırı suçunu oluşturan fiillerin 'mağdurun iradesi dışında' gerçekleştirilmesi olduğu açıklanarak sayma yolu tercih edilmemiştir. Gerekçede örnek olarak mağdura karşı cebir veya tehdit ya da hile kullanılabileceği gibi, bilincinin yitirilmesine neden olmak veya uyku hâli dolayısıyla bilincinin kapalı olmasından yararlanmak suretiyle de bu suçların işlenebileceği belirtilmiştir. Dolayısıyla bu tür araçların, mağdurun başlangıçtaki direncini kırmaya elverişli olarak kullanılmasıyla suçun işlenmesi mümkündür. Uygulamada, olayda rızanın olup olmadığının belirlenmesi, en zor konulardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Her olaya özgü ayrı bir değerlendirmeyi gerektiren bu araştırma, ancak somut olaydaki delillerin ve fail ile mağdurun kişisel özelliklerinin göz önünde tutulmasıyla, muhakemenin 'doğrudan doğruyalığı' ilkesi (CMK m.217) çerçevesinde gerçekleştirilebilir. Bu nedenle taraflarla ve delillerle bire bir temas eden hâkimin vicdani kanaati cinsel saldırı suçları bakımından ayrı bir önem ve değer taşımaktadır. Ancak vicdani kanaat keyfi değildir; yapılacak değerlendirme objektif ve kontrol edilebilir nitelikte olmalıdır. Kanun yolu incelemesinde denetlenebilir bir gerekçeyle bu mümkündür (Veli Kafes, Yargı Uygulaması Açısından Cinsel Saldırı Suçu (TCK m.102), II. Türkiye-Slovenya Uluslararası Hukuk Sempozyumu, Cinsel Suçlar ve Evlilik Hukuku, Prof. Dr. Yener Ünver (Ed), Mayıs 2014, s. 66- 68).

Ceza muhakemesi hukukunda ispat, delil serbestisi ilkesine dayanmaktadır. Hukuka uygun şekilde elde edildiği sürece her şey yargılamada delil olarak kullanılabilir. Ancak her türlü delil eşit değerde değildir. Örneğin somut olaya ilişkin başka delil elde edilemediği durumlarda beyan deliller çok önem kazanmakla birlikte kural olarak tek başlarına mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli değildirler. Öte yandan, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar yapısı itibarıyla genellikle tanık olmadan ve çok açık delil bırakılmadan işlenen suçlar olduğundan bu suçların ispatında çoğunlukla beyan deliller belirleyici olmak durumundadır (Pınar Bacaksız/ Tuğba Bayzit, Yargıtay’ın Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlarda İspata Yaklaşımı, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan, Cilt 21, Özel Sayı, 2019, s. 382- 390).

Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlardan özellikle basit cinsel saldırı, sarkıntılık, cinsel taciz gibi bazı suçların hiçbir delil bırakmadan işlenmesi mümkün olduğundan, beyan delillerin dosya kapsamı bakımından özenle değerlendirilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirildiği nitelikli cinsel saldırı suçlarının gecikmeksizin adli mercilere intikal ettiği hallerde aslında birçok delile rastlamak mümkündür. Ancak, nitelikli cinsel saldırı suçlarında yaşanan travmanın etkisiyle, korku, kaygı ve benzeri sebeplerle bazen mağdur hemen yetkili kurumlara başvuramamakta ve gerek fiziksel gerekse psikolojik açıdan temizlenme, arınma gibi faaliyetlerle delillerin kaybolmasına neden olmaktadır. Yine mağdurun muhakeme sürecinde ortaya çıkabilecek ikincil mağduriyete maruz kalma endişesiyle bocalaması sonucunda, olayın soruşturma makamlarının önüne geç getirilmesi de delillerin kaybolmasına yol açabilmektedir (Veli Kafes, Yargı Uygulaması Açısından Cinsel Saldırı Suçu (TCK m.102), II. Türkiye-Slovenya Uluslararası Hukuk Sempozyumu, Cinsel Suçlar ve Evlilik Hukuku, Prof. Dr. Yener Ünver (Ed), Mayıs 2014, s. 76).

Cinsel dokunulmazlığa karşı suçların aydınlatılmasındaki özel güçlükler nedeniyle, suçun ispatı için mağdurun beyanının tek başına yeterli olup olmayacağı konusunda farklı görüşler bulunmaktadır. Uygulamada, yargılamanın sadece beyan delillerle yapıldığı cinsel dokunulmazlığa karşı suçlara ilişkin olaylarda, zaman içerisinde mağdur kadının beyanına mutlak şekilde itibar edilmesi gerektiği fikri ortaya çıkmıştır. Bu konuda doktrinde birbirine zıt iki farklı görüş ortaya çıkmıştır. Bir görüşe göre, mağdurun beyanı başka delillerle desteklenmediği müddetçe kesinlikle muteber değildir. Bu görüşe göre, özellikle mağdur kadınsa, kendisine cinsel saldırıda bulunulduğuna ilişkin beyanı birçok nedenle gerçeğe aykırı olabilir. Mağdur ekonomik özgürlüğü olan kentli bir kadın ise bu durum çoğu zaman şantaj malzemesi olarak kullanılmaktadır. Kırsal kesimde ise bekaretini kaybetmiş ya da eşinden başka bir kişiyle ilişki yaşayan kadınlar toplumsal baskıya karşı korunma amacıyla suç isnadında bulunabilmektedir. Diğer görüşe göre ise mağdurun beyanına önyargıyla yaklaşılmamalıdır. Zira mağdur kadının toplum içindeki konumu dikkate alındığında bir kadının suça karşı koyması, suçu ilgili mercilere iletmesi kolay değildir. Özellikle kadının ekonomik açıdan zayıf olan ve toplum baskısıyla sürekli tehdit edildiği durumlarda cinsel saldırıya fiziksel ya da hukuksal olarak karşı koyması neredeyse imkansızdır. Oysa mağdurun beyanının mutlak şekilde doğru kabul edilmesi gibi, ön yargılı bir kabulle beyana itibar edilmemesi de maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecektir (Pınar Bacaksız/ Tuğba Bayzit, Yargıtay’ın Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlarda İspata Yaklaşımı, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan, Cilt 21, Özel Sayı, 2019, s. 389).

Yargıtay cinsel dokunulmazlığa karşı suçların sadece beyan delillere dayandığı olaylarda, doktrindeki iki zıt görüş arasında somut olay adaletini gözeten bir değerlendirme yapmaktadır. Bazı kararlarda şüpheden sanık yararlanır ilkesini katı bir şekilde uygulamakta, bazen de mağdurun beyanını esas almaktadır. Yargıtay mağdurun beyanının doğruluğunu değerlendirirken genellikle şu kriterlere başvurmakta; şikayette geç kalma olup olmadığını, mağdurun anlatımlarındaki çelişkileri, faille suçtan önceki iletişimini, faille mağdurun ilişki geçmişini, beyanın hayatın olağan akışına uygun olup olmadığını, mağdur ile fail arasında husumet bulunup bulunmadığını ve mağdurun fiile direnme veya yardım isteme imkanı olan hallerde bu imkanı kullanıp kullanmadığını irdelemektedir (Pınar Bacaksız/ Tuğba Bayzit, Yargıtay’ın Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlarda İspata Yaklaşımı, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan, Cilt 21, Özel Sayı, 2019, s. 390-391).