muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19291, Karar No: 2015/23172, Tarih: 15.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19291 E.  ,  2015/23172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu elektrikli bisikleti yakalanmadan hemen önce tanımadığı bir şahıstan aldığını ileri sürmesi karşısında adli emanette bulunan hırsızlık anına ilişkin CD görüntülerindeki şahsın sanık olup olmadığına dair uzman raporu alınarak sonucuna göre, görüntüdeki kişinin sanık olmaması halinde sanığın eyleminin TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; kontak kilit sistemi ile çalışan elektrikli bisikletin açık alandan çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca bozma sonrası kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15.12.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; müştekini soruşturma aşamasındaki ayrıntılı ifadesinin içeriğine göre, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş suça konu elektrikli bisikleti, sanığın, “boyun kilidini kırarak” çalması biçimindeki eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; müştekini soruşturma aşamasındaki ayrıntılı ifadesinin içeriğine göre, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş suça konu elektrikli bisikleti, sanığın, “boyun kilidini kırarak” çalması biçimindeki eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikte olan 493. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen suçların unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK'nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK'nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK'nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK'nın 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK'nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK'nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle .... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış elektrikli bisikletin çalınması biçimindeki eylem, suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1655, Karar No: 2023/483, Tarih: 19.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/1655 E.  ,  2023/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/413 E., 2020/1852 K.

DAVALILAR : 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

2 -... Hazır Beton İnşaat Turizm Ticaret ve Pazarlama Limited Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.05.2013

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2013/248 E., 2018/804 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde 15.08.2009 - 28.04.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Hazır Beton İnşaat Turizm Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde hiçbir zaman çalışmadığını, müvekkili işveren tarafından yapılıp satılan sitede kiracı olarak oturduğunu, davacının kendi nam ve hesabına (su ve elektrik arızaları tamiratı, alçı, boya, seramik, mermer işleri, havuz bakımı, transfer işleri vs) çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında davacının dava konusu dönemde herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, Kurum kayıtlarının aksinin yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; davacı tarafından bildirilen tanıkların ve mahkemece resen seçilen tanığın davacının davalı işyerinde çalıştığını, davalı tanıklarının çalışmadığını beyan ettiği, davacı tarafından bildirilen ve dosyaya dava dışı Aytes şirketi tarafından sunulan irsaliyeli faturalarda davacıya ait herhangi bir bilgi bulunmadığı, dava dışı ... şirketi vekilince dosyaya sunulan davalı şirket adına düzenlenmiş 27.03.2012, 09.05.2012, 28.06.2012, 01.08.2012, 27.08.2012 tarihli faturalarda teslim alan kısmında davacının isim ve imzasının yer aldığı, SGK tarafından gönderilen hizmet cetvelinde davacının davalı işyerinde bildirilen çalışmasının bulunmadığı, yukarıda belirtildiği üzere üç buçuk yıla yakın çalışma iddia edilmesine karşın davacı tarafından herhangi bir yazılı sözleşme, ücret bordrosu, banka kaydı vb. delil sunulmadığı, davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1274 Esas sayılı dava dosyası ile eşinin ... Eğitim ve Araştırma Hastahanesine ait 21.04.2003 tarihli Kronik Psikoz teşhisli, Türk Silahlı Kuvvetleri'ne ait 20.11.2002 tarihli Kronik Psikotik Bozukluk teşhisli, 75. Yıl ... Devlet Hastahanesi'ne ait 18.06.2009 tarihli Şizofreni teşhisli (%80 vücut fonksiyon kaybı oranına sahip) raporları dayanak gösterilerek başvurusu sonucu davacının Sulh Hukuk Mahkemesince aldırılan 75. Yıl ... Devlet Hastahanesine ait 29.12.2009 tarihli kronik şizofreni tanısı konulan ve tasarrufa ehil olmadığını bildirir sağlık kurulu raporuna istinaden 31.12.2009 tarihinde ''kendi işlerini göremeyecek şekilde akıl hastalığına düçar olduğu '' gerekçe gösterilerek 31.12.2009 tarihinde verilen karar sonucu kısıtlandığı, kendisine eşinin vasi olarak atandığı, mahkememizce yapılan ihbar sonrası 08.04.2015 tarihli ek karar ile vasilik süresinin 2 yıl uzatılmasına karar verildiği, davacının 01.09.2009 tarihinden bu yana Didim Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'ndan engelli aylığı aldığı, davacı eşinin 28.05.2009 tarihli dilekçesi ile ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'ne eşinin vücut fonksiyon kaybı oranının %80 olması nedeniyle evde bakımını kendisinin yaptığını bu nedenle evde bakım hizmetinden faydalanmak istediğini bildirir dilekçe sunarak davacıdan dolayı evde bakım ücreti almaya başladığı, davacı eşinin aynı kuruma 27.08.2010 tarihli dilekçe ile başvurarak işe girecek olması ve davacı eşi ...'in ...'da ailesiyle kalması nedeniyle evde bakım ücretinin kesilmesini talep ettiği, daha sonra dosyaya Aile ve Sosyal politikalar İl Müdürlüğü'nce bildirilen 13.03.2014 tarihli yazı cevabına göre 20.05.2013 tarihinde yeniden evde bakım ücreti başvurusu yapıldığı ve Eylül 2013 tarihinden itibaren evde bakım ücreti alındığının bildirildiği, tespit edilen bu hususlar karşısında davacının %80 engeli bulunmasına, engelli aylığı almasına, eşine evde bakım ücreti bağlanmasına rağmen davalı işyerinde teknik eleman olarak çalışmasının mümkün

olmadığı, tespiti istenen dönemin büyük bir kısmında kısıtlı olduğu anlaşılan davacının TMK'nun 462/1-7. bendi uyarınca bir sanat veya meslekle uğraşması için vesayet makamından alınmış bir iznin bulunmadığı, davacı ve davalı tanıkları beyanlarının birbiriyle örtüşmediği, ... şirketi vekilince dosyaya sunulan davalı şirket adına düzenlenmiş faturalarda teslim alan kısmında davacının isim ve imzasının yer almasının tek başına davacının davalı işyerinde bildirilen dönemin tamamında çalışmasını ispata yeterli olmadığı, mahkememizce resen seçilen tanık ...'ın davacının davalı işyerinde çalıştığını beyan etmesine karşın zaman belirtmediği, ifadesinin soyut kaldığı, davacının Didim 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/194 Esas sayılı dava dosyasında bulunan 18.04.2011 tarihinde kolluğa verdiği ifade de ... Hilside sitesinde teknik personel olarak çalıştığını beyan etmesinin sonuca etkisinin olmayacağı, davacının 16.08.2009-28.04.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde iş aktine bağlı sürekli ve kesintisiz çalıştığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle dinlenen bordro tanıklarının müvekkilinin iddiasını doğruladığını, dosya içerisinde bulunan dava dışı ... Şirketi tarafından dosyaya sunulan 27.03.2012, 09.05.2012, 28.06.2012, 01.08.2012 ve 27.08.2012 tarihli faturalarda davalı işveren adına teslim alan kısmında müvekkilinin adının ve imzasının bulunduğunu, bilirkişi raporunda da iddialarını doğrular nitelikte tespit ve değerlendirmeler yapıldığını, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde iddialarının ispatlandığını beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç