muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17494, Karar No: 2012/25696, Tarih: 16.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/17494 E.  ,  2012/25696 K.**

**"İçtihat Metni"**

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkındaki Kanun'a aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında aynı Kanun'un 24, 42 ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15/2. maddeleri uyarınca 3.200 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Tarsus Kaymakamlığı Sağlık Grup Başkanlığının 05/04/2011 tarihli ve 2553 sayılı kararına yönelik başvurunun reddine dair Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2011 tarihli ve 2011/1 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2011 tarihli ve 2011/306 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.03.2012 gün ve 19182 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2012 gün ve KYB. 2012-99620 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 6197 sayılı sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 24. maddesinde "Reçete mukabilinde verilmesi meşrut olan ilaçların reçetesiz verilmesi ve zehirli ve müessir maddelerin eczanelerde toptan satılması yasaktır" hükmüne göre kabahatli ... hakkında elinde satılmayan ilaçları bir kısım ilaç depolarına fatura ederek satmasından dolayı idari yaptırım kararı uygulanmış ise de, anılan Kanun'da uyuşturucu ve uyarıcı bir takım ilaçların toptan satılmasının engellenmesinin amaçlandığı, ilaç yapımında kimyasal maddeler kullanılması sebebiyle ilaçlar içindeki etken maddelerin, bütün ilaçların zehirli ve müessir nitelikte kabul edilerek toptan satışının yasak olduğunun Kanunun lafzı yorumuyla çıkartılamayacağı, toptan satıma konu ilaçların fatura mukabilinde teamülen eczaneler ve ecza depoları arasında ilaç teminine bağlı olarak tedavül ettirildiği, kabahatlinin ilaçları fatura ettiği ecza depolarının ruhsatlı olup olmamasının idare tarafından ayrıca değerlendirilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2011 gün ve 2011/306 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 16.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7625, Karar No: 2013/554, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7625 E.  ,  2013/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 102 ada 240 parsel sayılı, 10736,18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, tarla niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Yasasının 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1 ve 2. bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1) Davanın kabulü ile.... İli,.... İlçesi... Köyü 102 ada 240 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 2) 3402 sayılı Yasaya 6099 sayılı Yasa ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle HYUY' nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 31/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2274, Karar No: 2014/16107, Tarih: 26.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2274 E.  ,  2014/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/290-2013/543

Davacı R.. E.. vekili Avukat A.. Ö.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 27/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı kutlamaları esnasında yaptığı konuşmada şahsiyet haklarına saldırı mahiyetinde hakaret ve isnatlarda bulunduğunu, "… Ben hissetmiyorum, siz de hissetmiyorsunuz. Bizim devletimizden istediğimiz fazla bir şey değil. Biz özgürlük, barış, kardeşlik istiyoruz. Biz dostlarımızla, komşularımızla dost olarak yaşamak istiyoruz. Atatürk'ün söylediği gibi ‘Yurtta sulh cihanda sulh' istiyoruz. Komşularımızla kavga istemiyoruz. Biz bu ülkenin ufkunda şanlı bayrağımızdan başka ortak bayrak istemiyoruz. Biz ipleri Obama'nın elinde Başbakan istemiyoruz. Biz işi bitince tuvalete süpürülecek Başbakan da istemiyoruz. Biz adam gibi adam istiyoruz, adam gibi adam. Biz Kandil'den İmralı'dan yönetilen bir vatan da istemiyoruz. Çok mu istiyoruz. Biz aydınlarımıza, komutanlarımıza, gazetecilerimize, S..'ye, H..'a, Sincan'a özgürlük istiyoruz. Çok mu istiyoruz. İşte bunun gereğini yapacak olan bu meydanda toplanmış olan Antalya halkı, Kuvayi Milliyeci Türk vatandaşlarıdır. Ne mutlu Türküm diyene. Ne mutlu Antalyalılara, ne mutlu Türk bayrağı gölgesinde yaşamak isteyen her türlü Türk vatandaşına. Azim ve irademizi zorlamasınlar, 19 Mayıs 1919'da olduğu gibi bir 19 Mayıs daha gelir, gerekirse Antalya Limanı'ndan da Anadolu topraklarına çıkarız." demek suretiyle eleştiri sınırlarını aştığını beyan ederek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davacı Başbakanın kişiliğini hedef almadığını, eleştiri sınırları içerisinde kaldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı, davacı Başbakanın kişiliğini hedef almadığını, eleştiri sınırları içerisinde kaldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "..."biz ipleri Obama'nın elinde başbakan istemiyoruz. Biz işi bitince tuvalete süpürülecek başbakan da istemiyoruz. Biz adam gibi adam istiyoruz. Adam gibi adam. Biz Kandil'den İmralı'dan yönetilen bir vatan da istemiyoruz. Çok mu istiyoruz? Biz aydınlarımıza, komutanlarımıza, gazetecilerimize Silivri'ye, Hasdal'a, Sincan'a özgürlük istiyoruz" şeklindeki sözleri ile eleştiri sınırlarının aşıldığı, belirtilen sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte olduğu, davada manevi tazminat koşullarının oluştuğu..." şeklindeki gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. (Örn: A.İ.H.M: 2.daire Tuşalp-Türkiye davası) A.İ.H.M'nin anılan davada belirttiği gibi A.İ.H.S'nin 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen "bilgi" ve "fikirler"e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; davalı Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı'yken 19/05/2013 tarihli konuşmasında, kendi bakış açısıyla Başbakanın icraatlarını sert biçimde eleştirmiştir. Davacı ve davalının her ikisinin de siyasi kişiliklerinin olduğu, açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin bulunması nedeni ile kamusal ilginin de bulunduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, konuşmanın tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı olan davalının, 19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı kutlamaları kapsamında düzenlenen "Fener Alayı" nın ardından yaptığı konuşmadaki, T.C. Başbakanı olan davacıyı hedef alan dava konusu ifadelerinin günün ruhuna uymadığı gibi, ağır eleştiri sınırlarını dahi aştığı özle biçim dengesinin bozulduğu aşağılama ve küçük düşürmenin amaçlandığı ve dolayısıyla kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, hükmün dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Yerel mahkeme kararının onanması gerekirken, tümden reddi gerektiği gerekçesiyle bozan çoğunluk kararına katılmıyorum.26/11/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/21220, Karar No: 2012/5338, Tarih: 21.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21220 E.  ,  2012/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Diğer bir paydaşı tarafından açılmış ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/71 esas 2011/464 karar sayılı dosyasında dava konusu parselin m²'sine aynı değerlendirme tarihi itibariyle 1.300,00-TL değer biçildiği anlaşıldığından kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde olan sözü edilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenlerini gösterir ek rapor alınmadan eksik inceleme ile fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10176, Karar No: 2012/17203, Tarih: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10176 E.  ,  2012/17203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Derinkuyu Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2011 tarih ve 2010/208-2011/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 21/07/2010 tarihinde davalı firmadan aldığı otobüs biletiyle Ankara’dan Eskişehir’e seyahat etmek için otobüse bindiğini, muavine teslim edilen valizi yolculuk bitiminde bagaj fişini sunarak teslim almak istediğini ancak muavinin bagajını bulamadığını, davalı şirketin zararını karşılamak istemediğini ileri sürerek, 3.500,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunu 45,00 TL ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.439,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 145,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4759, Karar No: 2012/9468, Tarih: 13.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4759 E.  ,  2012/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulanan kanun maddelerinin yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında temel ceza tayinine ilişkin kısımdaki "TCK'nun 81. maddesi" ibaresinin "TCK'nun 86/1. maddesi" şeklinde, eylemin yaşamı tehlikeye sokması nedeniyle artırımın yapıldığı kısımdaki "TCK'nun 87/1-c maddesi" ibaresinin "TCK'nun 87/1-d maddesi" şeklinde, mahsup uygulamasına ilişkin kısımdaki "TCK 64 maddesi" ibaresinin "TCK'nun 63. maddesi" şeklinde, suç aletinin müsaderesine ilişkin kısımdaki "TCK 63 maddesi" ibaresinin "TCK'nun 54/1. maddesi" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/950, Karar No: 2016/5989, Tarih: 03.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/950 E.  ,  2016/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 22/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, muhtelif adreslerde bulunan içme suyu şebeke hatlarına davalılarca hasar verildiğini belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın her iki davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, muhtelif adreslerde bulunan içme suyu şebeke hatlarına davalılarca hasar verildiğini belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın her iki davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler genel idare giderleri olup, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dahil edilemez. Somut olayda davacı taraf kendi işçileri dışında adam tutulup çalıştırıldığını kanıtlayamamıştır. Kaldı ki yerel mahkeme de gerekçeli kararında “Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkin olup somut olayda hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması gerekir. Davacı taraf dosya kapsamına göre bu durumu ispat edememiştir. Davacı ... vekili dosyaya ibraz ettiği 15/01/2013 havale tarihli dilekçesinde davacı idare ile yüklenici firma .. inşaat arasında akdedilen sözleşme gereği yapılan hasar onarım ödemelerini tekil bazda değil aylık olarak müdürlüğün sorumluluk alanındaki bütün yapım bakım ve rehabilitasyon işleri için toplam olarak yapıldığını, bu nedenle yapılan ödemeye ait tek bir fatura yada hak ediş bulunmadığını belirtmiş olduğundan hüküm kurulurken genel idare giderleri hesaba dahil edilmemiştir, %50 ilave yapılmamıştır.” diyerek bu konuda ret kararı verdiğini açıklanmasına rağmen hasar onarım gideri çizelgelerindeki işçilik bedellerini de kapsayacak şekilde kabul kararı verilmiştir. Bu durum usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3) Davalı .. vekilinin temyiz itirazına gelince;

Davacı .. 18.maddesi uyarınca tacirdir. Dava konusu olaylardan sonuncusu 15/04/2007 günü meydana gelmiş ve 17/04/2007 tarihli hasar tespit tutanağı davacı çalışanları tarafından düzenlenerek, hasara sebebiyet verenin davalılar olduğu belirtilmiştir. Davacı bu haliyle fiili ve faili hasar tespit tutanağının düzenlendiği tarihte öğrenmiş bulunmaktadır.