muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/460, Karar No: 2019/572, Tarih: 01.10.2019

Dosyanın incelenmesinde; beyanları hükme esas alınan tanıkların kendi haklarında yürütülen soruşturmalarda müdafileri huzurunda alınan ifadelerinde kendi iradeleriyle beyanda bulunmuş olmaları, aşamalarda herhangi bir kimse tarafından kendilerine kanuna aykırı vaatte bulunduğuna ya da bu yönde zorlandıklarına dair delile dayanan somut iddialarının bulunmaması, kovuşturma aşamasındaki oturumlarda ayrıntıları SEGBİS kayıtlarından da anlaşılacağı üzere, söz konusu tanıkların sanığa atılı suça ilişkin beyanda bulunmaları ve bu suça müşterek fail sıfatıyla iştirak etmemeleri nedeniyle tanıklıktan ve yeminden çekinme haklarının bulunmaması, bununla birlikte, sanık ve müdafisinin de hazır bulunduğu ortamda beyanda bulunan tanıklara karşı sanık ve müdafisine tanıklara soru sorma ve bu beyanlara karşı savunma yapma haklarının etkin şekilde tanınmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; tanıkların dinlenilme usulleri ve bu beyanların değerlendirilerek hükme esas alınması açısından mahkeme hükmünün hukuka aykırı delile dayanmadığı anlaşılmaktadır.

b- ByLock iletişim sistemine dair deliller bakımından; Ceza Genel Kurulunun 24.01.2019 tarihli ve 417-44 sayılı, 20.12.2018 tarihli ve 419-661 sayılı, 26.09.2017 tarihli ve 956-370 sayılı kararları ve Özel Dairelerce de istikrarla benimsenen kararlar dikkate alındığında; ByLock iletişim sistemine dair delillerin elde ediliş biçimi, güvenilirliği ve hükme esas alınması bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı açıktır.

c- Arama ve elkoyma işlemleri ile bu işlemler sonucu elde edilen materyallerin incelenme usulleri bakımından; Özel Dairece yapılan yargılama sonucunda, sanığın iş yerinde ele geçirilen materyaller üzerindeki incelemeler sonucu düzenlenen raporun sanığa atılı suçun sübutunda ve uygulanan kanun maddelerinin belirlenmesinde dikkate alınmaması karşısında; söz konusu materyallerin elde ediliş biçimine dair hukukî tespitlerde bulunulmasının temyiz incelemesinin kapsamı ve amacı yönünden gerekli ve sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından; sanığın iş yerinde ve buradaki materyaller üzerinde gerçekleştirilen arama işleminin ve elde edilen delillerin hukuka uygun olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.

5- CMK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "Hâkimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hâkimin hükme katılması", (c) bendinde yer alan "Geçerli şüphe nedeniyle hakkında ret istemi öne sürülmüş olup da bu istem kabul olunduğu hâlde hâkimin hükme katılması veya bu istemin kanuna aykırı olarak reddedilip hâkimin hükme katılması", (e) bendinde yer alan "Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" ve (f) bendinde yer alan "Duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi" hâlleri açısından;

Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan oturumlara ve bu oturumlar sırasında yapılan kovuşturma işlemlerine dair çözümlenmiş SEGBİS kayıtlarının incelenmesinde;

- Mahkeme heyetinde yer alan veya hükme katılan hâkimlerden herhangi birinin görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmadığı ya da bu hususta bir iddianın bulunmadığı,

- Mahkeme heyetinde yer alan veya hükme katılan hâkimlerden herhangi biri hakkında ileri sürülen, kabul ya da reddedilen bir ret isteminin bulunmadığı,

- Tüm duruşmalarda hükme katılacak hâkimlerin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin yanı sıra sanık ve müdafisinin CMK'nın 188. maddesine uygun olarak hazır bulundukları,

- 17.04.2019 tarihli hükmün duruşmalı olarak açık oturumda verildiği,

Anlaşıldığından, Özel Daire hükmünde CMK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasının (b), (c), (e) ve (f) bentlerinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık hâllerinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

III- Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İsabetli Olup Olmadığına Dair Maddi Hukuka İlişkin Uyuşmazlık Konuları Değerlendirildiğinde;

Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığınca düzenlenen "Yeni ByLock CBS Sorgu Sonucu" başlıklı raporlar ve diğer ByLock araştırma raporları ile HTS - CGNAT kayıtlarının karşılaştırılmasına dair bilirkişi raporunda, sanığa ait GSM hattı kullanılarak mobil telefon vasıtasıyla ByLock programına bağlanıldığına, HTS kayıtlarına göre söz konusu GSM hattının sanığa ait olduğuna, bağlantının yapıldığı belirtilen tarihler itibarıyla bu hattın sanığın oturduğu ya da seyahat ettiği illerdeki baz istasyonlarından sinyal verdiğine dair tespitlerde bulunulmakla ve CGNAT kayıtlarında da bu belirlemelerle uyumlu olarak, sanığa ait GSM hattının ByLock uygulamasına ait IP adresleriyle 1714 bağlantı trafiği tespit edilmekle birlikte, ByLock deliline ilişkin hükme esas alınan bu belgelerde, ByLock kullandığını kabul etmeyen sanığa ait GSM numarası aboneliğinin herhangi bir ByLock User-ID numarasıyla eşleştirildiğine dair tespitte bulunulmaması karşısında; bu belgelerin, içerikleri itibarıyla sanığın ByLock sistemine dahil olduğuna, "User-ID" numarası alarak örgüte ait olan bu gizli ağa girdiğine ve böylelikle ancak bir örgüt üyesinin sahip olabileceği gizli örgütsel haberleşme imkanına kavuştuğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik veri niteliği taşımadıkları anlaşıldığından, sanığın ByLock sistemine dahil olup olmadığının belirlenmesi açısından, sanık hakkında ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, varsa bu tutanağın getirtilerek duruşmada CMK'nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafisine anlatılıp diyecekleri sorulduktan sonra ByLock kullanımına dair tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekmekte ise de;

Sanığın ByLock sistemine dahil olup olmadığından ve bu hususta hükme esas alınan delillerden bağımsız olarak, sanığa atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutuna dair hükme esas alınan mevcut diğer delillere göre; aşamalarda birbirleriyle istikrarlı bulunan tanık beyanları uyarınca sanığın idarî hâkimlik stajına başladığı 1994 yılından itibaren Danıştay Üyesi seçilmesinden sonraki dönem de dahil olmak üzere FETÖ/PDY silahlı terör örgütü tarafından sohbet adı altında organize edilen ve himmet adı altında paranın da toplandığı örgüt toplantılarına düzenli olarak katıldığı, 1995 - 1996 yılları arasında bir grup hâkim stajyerini örgüt lideri ...'i ziyaret için İzmir'e götürdüğü,

Sanığın idarî hâkim olarak örgütün yargı yapılanması içerisinde yer aldığı süreçte yine Adalet Bakanlığı ve HSK bünyesinde müfettiş ve başmüfettiş olarak görev aldığı, müfettişlik görevinin, niteliği itibarıyla makamsal olarak örgütün mahrem yapılanmasında önem taşıyan bir görev olduğu, sanığın örgüt toplantılarına katılmaya devam ettiği bu görevi sırasında, tanık ...'in beyanına göre tanığa, Bergama'daki altın madenine ilişkin örgütün finans kaynaklarını ilgilendiren davaya ilişkin görevlendirildiğini ve uyuşmazlığın örgüt lehine çözümlenebilmesi için bu davada görevli hâkim ve bilirkişi heyetine baskı yapıp eleştirel nitelikte raporlar hazırladığını söyleyerek örgütsel tavrını ortaya koyduğu,

Sanığın 2010 yılında seçimle iş başına gelen ve örgüt mensubu oldukları iddiasıyla haklarında ayrı soruşturma yürütülen HSK Üyelerinin teklifleri ve ısrarlarıyla, örgütün mahrem yapılanmada yer alan kendi mensuplarının yüksek yargı organlarında kadrolaşarak etkin hâle gelmeleri hedefine uygun olarak ve bu amaçla 24.02.2011 tarihinde Danıştay Üyeliğine seçilmesinin sağlandığı, bu hususun o dönem HSK Üyesi olan tanıklar ..., ... ve ...'in istikrarlı beyanlarıyla doğrulandığı,

Yine örgüt mensuplarının dava dosyasına yansıyan ByLock görüşme içeriklerine ve tanık ...'in aşamalardaki beyanlarına göre, sanıkla birlikte Danıştay 17. Dairesinde haklarında aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla sonradan ayrı soruşturma yürütülen Danıştay eski Üyelerinin yoğun olması nedeniyle, örgüt mensuplarınca, örgüte ait yurtların kapatılmasına ilişkin idari davalarda örgüt lehine karar alınması ve bu kararların benzer davalara emsal oluşturmasını sağlamak amacıyla, temyiz incelemesi için bu davalara konu dosyaların Danıştay 17. Dairesine gönderilmesine önem atfedildiği, örgüt mensuplarınca bu davaların temyiz incelemesi sırasında yapılan müzakerelerde de objektif hukuki kanaatlerinin ötesinde, örgütsel saikle hareket edilerek ve uyuşmazlığın örgüt lehine çözümlenebilmesi için Dairenin Başkan ve diğer Üyeleri üzerinde baskı oluşturulmaya çalışıldığı, tanık ...'in beyanları doğrultusunda sanığın da aynı faaliyetler içerisinde yer aldığı,

Tanıklardan ...'ın beyanına, bu beyanı destekler nitelikteki HTS kayıtları ve bu kayıtlar üzerinde yapılan incelemelere göre; Danıştay'da görevli olan örgüt mensuplarının morallerinin yükseltilmesi ve örgüte bağlılıklarının artırılması amacıyla 2012 yılının 20 ila 25 Temmuz tarihleri arasında İstanbul ilinin Anadolu yakasında örgüt mensubu sivil kişilerin de katılıp sunum yaptıkları bir toplantı ve gezi düzenlendiği, bu kapsamda katılımın grup sorumluları tarafından organize edildiği bu programa katılan örgüt mensuplarınca örgüt lideri...'in Türkiye'den kaçmadan önce kaldığı ve o hâliyle muhafaza edilen Çamlıca'daki FEM Dershanelerinin üst katında bulunan odaların ziyaret edildiği, her ne kadar sanığa ait GSM hatlarının belirtilen tarihlerde söz konusu yerlerde sinyal vermediği belirlenmiş ise de; ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanında, gizliliğin sağlanması amacıyla uygulanan tedbir kapsamında mobil cihazların İstanbul'a getirilmediği ya da sinyal vermeyecek şekilde kapalı tutulduğu bu organizasyona sanığın da katıldığını söylemesi, diğer tanık ...'in de aşamalarda bu ifadeyi doğrular biçimde sanığın kendisine de bu toplantıya katıldığını anlattığını beyan etmesi karşısında; örgütün organize ettiği söz konusu organizasyona sanığın da örgütsel hiyerarşiye bağlı kalarak katıldığının sabit olduğu,

Yine, tanıklardan ...'in beyanına göre, sanığın örgüt lideri tarafından kendisine hediye edildiğini söylediği kalemi tanığa gösterdiği ve "17-25 Aralığı bizim cemaat yapmıştır" şeklinde, kendisinin de bu örgüte mensup olduğu anlamına gelecek biçimde anlatımda bulunduğu,

Yine, tanıklardan ...'in beyanına göre, sanığın örgüt lideri tarafından kendisine hediye edildiğini söylediği kalemi tanığa gösterdiği ve "17-25 Aralığı bizim cemaat yapmıştır" şeklinde, kendisinin de bu örgüte mensup olduğu anlamına gelecek biçimde anlatımda bulunduğu,

Sanık her ne kadar beyanları hükme esas alınan tanıkların tarafsız davranmadıklarını, kovuşturma aşamasında bir kısmının beyanlarından döndüklerini ve bu kişilerin beyanlarında ileri sürülen aleyhe hususları kabul etmediğini savunarak hem Danıştay'da birlikte görev yaptıklarını ve dinlenen tanıklara nazaran tarafsız beyanda bulunacaklarını ileri sürdüğü diğer kişilerin, hem de baskı yaptığı kabul edilen davanın hâkiminin duruşmada hazır edilip tanık olarak dinlenilmelerini, teftişe konu olan dava dosyası ve raporların da getirtilerek incelenmesini talep etmiş ise de; hem tüm tanıkların, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğuna dair maddi olguları ortaya koyan ve hükme esas alınan beyanlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu olması, tanıklardan ... savcılıkta alınan ifadelerini kovuşturma aşamasında tekrar etmekle birlikte sanık lehine kısmen değiştirmiş ise de; savcılıkta alınan ve müdafisinin de hazır bulunduğu ifadelerinde etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini ve kendi rızasıyla beyanda bulunduğunu ifade ederek anlatımlarda bulunması, söz konusu savcılık ifadelerinin kanuna aykırı bir vaatle veya baskı altında alındığına, beyanlarından farklı hususların tutanağa yazıldığına dair o aşamada bir iddia ya da itirazının olmaması karşısında, sanık aleyhine verdiği ifadelerine itibar edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, hem de böylelikle elde edilen tüm deliller karşısında tüm tanıkların ifadelerinde geçen hususların başkaca delille de ispatlanmasına gerek bulunmadığı, bu bağlamda sanığın örgütsel saikini ve örgüte bağlılığını ortaya koyan bu beyanlara konu maddi olgular yönünden başka kişilerin de tanık olarak dinlenilmelerine ve bahse konu dava dosyalarının ya da raporların getirtilerek incelenmesinin sonuca etkili görülmediği,

Sanığın ayrıca, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la, yüksek yargıda FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne mensup kişilerin tasfiyesinin amaçlandığına dair kamuoyunda oluşan algı doğrultusunda, aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla haklarında ayrı soruşturma yürütülen diğer yüksek yargı eski üyeleriyle birlikte kamuoyu oluşturmak amacıyla bu Kanun'a yönelik Yargıtay Başkanlığı önünde yapılan 11.07.2016 tarihli basın açıklamasına katıldığı, sanığın bu eylemi bizatihi suç teşkil etmemekle birlikte, basında ve sosyal medyada bu Kanun'a yönelik kanaatini açıklayan diğer kişilerden farklı olarak, sanığın mesleki konumu, örgütün mahrem yapılanmasında yer alması ve anılan Kanun'un hedef alındığı değerlendirilen yapıya yönelik kamuoyu algısı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın söz konusu eylemi Anayasa'da güvence altına alınan ifade hürriyetinin ötesinde, örgüt mensuplarının Anayasal kurumlarda varlıklarının ve etkinliklerinin sürdürülmesine yönelik örgütsel saikle gerçekleştirdiği, sanık hakkında başlatılan adli soruşturmadan kısa bir süre önce gerçekleşen ve sanığın örgüt üyeliğine dair icrai hareketlerinden birini de oluşturan söz konusu eylemin, sanığın yakalanma anına kadar örgüt üyeliği suçunu işlemeye devam ettiği ve suçüstü hâlinin yukarıda yapılan açıklamalar dışında bu bakımdan da mevcut olduğu noktasında göz önünde bulundurulması gerektiği,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ettiği, örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Danıştay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel saikle hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt pramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" kapsamında yer alması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da hem teftiş kurumundaki hem de sonradan Danıştay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak dokuz yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Yine, sanığın kovuşturma aşamasında mahkeme heyetine hitaben sarf ettiği "Bu darbe darbe değildir. Böyle bir terör örgütü falan da yoktur." şeklindeki sözün içeriği itibarıyla, 15.07.2016 tarihli darbe teşebbüsünü gerçekleştiren FETÖ/PDY silahlı terör örgütünü ve eylemlerini sözde meşru gösterme amacına matuf olması, öte yandan, Özel Dairece yapılan yargılamanın "tiyatro" olarak nitelendirilmesinin de bağımsız ve tarafsız bir yüksek mahkeme olan Yargıtayın ve Özel Dairenin kurumsal itibarına gölge düşürmeye yönelik olduğu değerlendirildiğinden, Özel Dairece sanığın bu eylemlerinin yargılama sırasındaki olumsuz davranışlar olarak nitelendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesinde öngörülen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının da isabetli olduğu değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazıyla sınırlı olarak incelenmesi sonucunda, Özel Daire kararı isabetli olup sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mâhkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde yalnızca maddi vakıa denetimi gerektiren sebebe dayandığı, muhakeme veya maddi hukuka ilişkin hangi normun ihlâl edildiğini bildirmediği, bu nedenle suçun sübutunu kapsamayan temyiz denetiminin yalnızca sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ve takdiri indirim nedeninin uygulanmamasına yönelik olarak yapılabileceği, Özel Dairece bu hususlara ilişkin uygulamanın da dosya kapsamıyla uyumlu ve isabetli olduğu" şeklinde hükmün değişik gerekçeyle onanması gerektiği yönünde görüş açıklamıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 80-62 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE,

3- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçerli olup olmadığına, buna bağlı olarak sanık ve müdafisi tarafından verilen temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçelerin süresinde olup olmadığına, sanık müdafisinin 19.04.2019 tarihli temyiz dilekçesinin geçerli bir temyiz nedeni içerip içermediğine ve içerdiğinin kabul edilmesi hâlinde de temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından oy çokluğuyla, mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu ile sanık hakkındaki salıverilme istekleri bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/245, Karar No: 2022/950, Tarih: 15.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/245 E.  ,  2022/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili sigortalıya aort anevrizması teşhisi konulduğunu, müvekkilinin bu teşhis sonucu Bypass ameliyatı geçirdiğini, sigorta şirketinin risk gerçekleştiği hâlde, sigorta bedelini tehlikeli hastalıklar statüsünde olmadığı gerekçesi ile ödemediğini ileri sürerek 20.000TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hastalığının sigorta özel şartları gereği teminat altına alınan tehlikeli bir hastalık olarak nitelendirilmediğini, rizikonun teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli ve 2014/462 E., 2016/263 K. sayılı kararı ile; benimsenen bilirkişi raporuna göre, hastalığın tehlikeli hastalık olsa dahi poliçede sayılan hastalıklardan biri olmadığı, sadece bunlara sebep olacak türden bir hastalık olduğu, sigortalının kalp krizi geçirmediği, inme (felç) olmadığı, Kocaeli Devlet Hastanesinden alınan 01.10.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre daimi maluliyetinin de %58 oranında olduğu anlaşıldığından hastalığın poliçe teminatı kapsamında olmadığı ve davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 22.05.2017 tarihli ve 2016/12382 E., 2017/5769 K. sayılı kararı ile;

“…Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.