muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3575, Karar No: 2023/944, Tarih: 23.03.2023

Katılan ...'ın 11/12/2016 tarihli ifadesinde kaza anını görmediğini beyan ettiği,

Sanık ...'ın aracında yolcu olarak bulunan Katılan ...'in 09/12/2016 tarihli ifadesinde kavşağa yaklaşırken kendilerine kırmızı ışık yandığını, minibüsün yavaşladığını, durmadan yoldan karşıya geçtiğini beyan ettiği,

Sanık ...'in 09/12/2016 tarihli ifadesinde gittiği istikamette yolun trafik ışıklarının yeşil yandığını, minibüsü ile yolu tam geçtiği esnada trafik ışığının sarıya döndüğünü beyan ettiği,

Sanık ...'ın ise ışıklarda kendisine ne renk yandığını göremediğini ama önündeki araçlar geçince kendisinin de geçtiğini beyan ettiği görülmüştür.

Dosya içerisinde mevcut olay yerini gören kamera kayıtlarından hangi sanığın kullandığı aracın kırmızı ışıkta geçtiği tam olarak görülemiyor ise de katılan ...'in beyanı ile tanık .'ün beyanından sanıklardan ...'ın kullandığı aracın yeşil ışıkta geçtiğinin, diğer sanık ...'in kullandığı aracın ise kırmızı ışıkta geçtiğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmış ve katılan ...'nın ifadesi diğer katılanın ve tanığın beyanı ile doğrulanamadığından ve trafik kazası tespit tutanağı ile de uyuşmadığından itibar edilmemiştir.

Böylece, sanık ...'in kırmızı ışık ihlali yaparak taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği, olayın gelişimine ve dosya kapsamına uygun trafik kazası tespit tutanağı ve ATK Trafik İhtisas Dairesi Raporu ile olayda sanık ...'in asli kusurlu olduğu konusunda Dairemizce tam bir vicdani kanaate ulaşılmış ve ilk derece mahkemesi kararı ile hemfikir olunmamıştır.

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının değerlendirilmesi sonucunda; ilk derece mahkemesinin kararındaki hangi sürücünün kusurlu olduğunun tespit edilemediğine dair kanaat ile hemfikir olunmamakla birlikte, sanığın beraetine dair kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından İstinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının değerlendirilmesinde ise Dairemiz, ilk derece mahkemesinden farklı kanaattedir. Sanığın kavşağa yaklaşırken kendisine kırmızı ışık yandığı halde hızını azaltmayışı, yola devam etmesi ve kavşakta ilerlemesinin olaydaki bilinçli taksiri oluşturan hareketler olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmıştır..." şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının değerlendirilmesinde ise Dairemiz, ilk derece mahkemesinden farklı kanaattedir. Sanığın kavşağa yaklaşırken kendisine kırmızı ışık yandığı halde hızını azaltmayışı, yola devam etmesi ve kavşakta ilerlemesinin olaydaki bilinçli taksiri oluşturan hareketler olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmıştır..." şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü saat 13:10 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki .plakalı minibüs ile Atatürk Caddesini takiben D100 istikametine seyir halinde iken olay mahalli .Caddesi kavşağına geldiğinde, kırmızı ışık ihlali yaparak minibüsünün sol ön kısımları ile, sol tarafındaki . Caddesi üzerinden gelerek kavşağa giren hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan temyiz dışı sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki .plakalı minibüsün sağ ön kısımları ile çarpışması sonucu sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, katılan ...'ın vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ve şikayeti devam etmekte olan müşteki ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyir halinde iken yola gereken dikkatini vermesi, olay mahalli kavşakta kendisine hitaben yanmakta olan kırmızı ışıkta durması gerekirken bu hususlara riayet etmediği, kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girmesi sonucu meydana gelen kazada tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olaya ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince kabul edilen olay ve olgularda isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmiş olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Olay günü saat 13:10 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki . plakalı minibüs ile . Caddesini takiben D100 istikametine seyir halinde iken olay mahalli .Caddesi kavşağına geldiğinde, kırmızı ışık ihlali yaparak minibüsünün sol ön kısımları ile, sol tarafındaki .Caddesi üzerinden gelerek kavşağa giren hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan temyiz dışı sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki .plakalı minibüsün sağ ön kısımları ile çarpışması sonucu sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, katılan ...'ın vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ve şikayeti devam etmekte olan müşteki ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyir halinde iken yola gereken dikkatini vermesi, olay mahalli kavşakta kendisine hitaben yanmakta olan kırmızı ışıkta durması gerekirken bu hususlara riayet etmediği, kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girmesi sonucu meydana gelen kazada tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayaneden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olaya ilişkin trafik kaza tespit tutanağının sanık ...'ın sevk ve idaresindeki . plaka sayılı minibüsün kırmızı ışık ihlali yaptığı şeklinde düzenlendiği, sanık ...'ın aracında bulunan müşteki ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıklardan ...'ın kırmızı ışıkta geçtiğini açık ve net olarak belirttiği, temyiz dışı sanık ...'ın aracında bulunan müşteki ..'nün de beyanında içerisinde bulunduğu aracın yeşil ışıkta geçtiğini beyan etmiş olduğu ve sanık ...'ın ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinde yapılan 03.02.2021 tarihli duruşmada alınan beyanında kavşakta ışıkları tam geçtiğim anda sarı ışığıda gördüğüne ilişkin savunması da dikkate alındığında, ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 14.03.2019 tarihli raporundaki, sanık sürücü ...'ın kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa giriş yaptığı esnada kazanın meydana geldiğinin kabulü halindeki kusur durumuna ilişkin değerlendirmenin olayın gerçekleşme şekline ilişkin doğru ve tutarlı değerlendirmeler içerdiği, kusur tespitinin olay ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, hüküm kurmaya yeterli olduğu, tanık anlatımının, katılanların ve müştekinin beyanlarının gerekçe kapsamında değerlendirildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafiinin Yerel mahkeme kararının onanması gerekirken müvekkilinin cezalandırılmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına, sanığın cezalandırılmasına yetecek delil mevcut olmadığına, Adli Tıp'ın hangi sanığın kırmızı ışıkta geçtiğini tespit edememiş olduğuna, delil bulunmadığına, Adil yargılanma hakkının ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/65 E., 2021/256 K. sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8553, Karar No: 2011/17370, Tarih: 27.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8553 E.  ,  2011/17370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın reddine, İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın Büyükçekmece gölü mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı İSKİ Genel Müdürlüğü'nden tahsili ile el atılan taşınmazın el atılan bölümündeki davacı payının tapusunun iptali ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Taşınmazın Mutlak koruma alanında kalması nedeniyle İSKİ Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne karar verildiğine göre ... hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi sonucu itibariyle doğrudur. Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/3. maddesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren ... lehine, maktu vekalet ücretini geçmemek üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazlaya hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin vekalet ücretine ilişkin 11. paragrafının çıkarılmasına, yerine “Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.100,00.-TL. vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak bu idareye ödenmesine” cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22273, Karar No: 2017/24695, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22273 E.  ,  2017/24695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7546, Karar No: 2024/14573, Tarih: 20.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7546 E.  ,  2024/14573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/626 E., 2020/3 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/184 E., 2019/131 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4615, Karar No: 2010/5511, Tarih: 11.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4615 E.  ,  2010/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 200/644 sayılı hükmün Yargğıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit ve tescil edilen 870 ada 4 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın tarıma elverişli olmayan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece teknik bilirkişi ...’un 22.4.2009 tarihli ek rapor ve krokisinde D harfiyle gösterilen 5235.82 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu 870 ada 4 sayılı parsel, 4.8.1993 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 16435.43 m2 yüzölçümlü olarak ve ham toprak niteliğiyle Hazine adına belgesizden tespit ve tescil edilmiştir. Kadastro tutanağı 1.5.1997 tarihinde kesinleşmiş olup, davanın süresinde açıldığı anlaşılmıştır. Teknik bilirkişinin rapor ve ek raporunda 870 ada 4 sayılı parsel içerisinde A ve B harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin taşlık ve kayalık nitelikte bulundukları, anlaşıldığından kabulüne karar verilen ve D harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün de, taşınmazın geneli gözetildiğinde imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihyanın tüm olumlu ve olumsuz koşullarının araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Şu halde mahkemece yapılacak iş; tesbitin yapıldığı 4.8.1993 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1973 ve öncesine ait) iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması uzman bilirkişi, harita mühendisi yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, taşınmazın hava fotoğraflarının çekildiği tarihlere göre kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığının veya hangi nitelikte bulunduğunun saptanmasına çalışılması, hava fotoğraflarının stereoskopik aletle ve üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık, gerekçeli ve karşılaştırmalı raporun uzman bilirkişiden istenmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK. nun 258 ve 259. maddeleri gözetilerek keşifte dinlenmelerinin sağlanması, davacının taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü ve hangi tarihte tamamladığı hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi, beyanlar arasında çelişki bulunduğu taktirde HUMK. nun 265. maddesi gereğince çelişkinin giderilmesi, daha önce götürülmeyen uzman bilirkişi ziraat mühendisi aracılığıyla keşfin yapılması, taşınmaz ve çevresinin toprak yapısının bir bütün olarak incelenerek taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının, hangi tarihten itibaren kültür arazisi olarak kullanıldığının, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının açık bir biçimde belirlenmesine çalışılması, bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınması, 20 yıllık kazanma süresinin imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren hesaplanmasının düşünülmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/170, Karar No: 2020/183, Tarih: 22.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/170 E.  ,  2020/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde diş tedavi sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacı iş sahibi, davalı şahıs işi yapan yüklenici konumunda, davalı şirket ise tedavinin yapıldığı hastanenin bağlı olduğu yüklenicidir.

Davacı iş sahibi vekili; müvekkilinin dişini tedavi ettirmek amacıyla 02.06.2014 tarihinde davalı hastaneye başvurduğunu, geçirdiği operasyon sonucu 18 nolu dişinin çekildiğini, diş çekme operasyonundan yaklaşık bir ay sonra müvekkilinde halsizlik, idrar renginde koyulaşma, bulantı ve gözlerde sararma şikayetlerinin ortaya çıktığını, bunun üzerine devlet hastanesinde yapılan test sonucunda ... Igm virüsüne rastlandığını, bu nedenle Yenişehir hastanesinde 6 gün yatışlı tedavi gördüğünü, tedavinin halen devam ettiğini, bu virüsü davalı hastaneden kaptığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin iş ve güç kaybı nedeniyle tedavi giderleri karşılığı şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın ve genç yaşta müvekkiline bulaştırılan hastalık nedeni ile yaşamış olduğu korku ve çektiği ızdırap yanında ileriki aşamasının karaciğer harabiyeti ve siroz ile sonuçlanacak ölümcül hastalık nedeni ile ve ailesinin yaşadığı korkunun karşılığı olmamakla birlikte 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı yükleniciler vekili; müvekkili hastanenin özel cihaz ve araçlarla dezenfekte edildiğini, bu nedenle iş yerinde yapılan diş tedavisinde bulaşıcı bir hastalığa yakalanma riskinin bulunmadığını, davacının iddialarının asılsız ve yersiz olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 19.11.2018 tarih, 2018/448 Esas, 2018/473 karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun

kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.