muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2273, Karar No: 2017/8579, Tarih: 20.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/2273 E.  ,  2017/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05/12/2013 tarihli 1960 sayılı raporuna dayanılarak sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azaldığı kabul edilerek hakkında TCK'nın 32/2 maddesi uygulanmış ise de; ilgili sağlık kurulu raporunda sanığın suçu işlediği tarihe göre değerlendirme yapılmadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiilllerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde akıl hastası olup olmadığına dair TCK'nın 32/1-2 maddesi uyarınca ek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Olay yeri görgü tespit tutanağına göre “pencerenin kilit kısmında zorlama izlerinin bulunduğunun”; olay yeri inceleme tutanağına göre “pencere üzerinde zorlama bulgularının olduğunun”, tanık ...’ın sanığın pencereyi elinde bulunan demir aletle zorlayarak açtığını ifade ettiğinin, mağdurun işyerinin penceresinde zorlama izleri olduğunu ve olay sebebiyle herhangi bir zararı olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde mağdura açıklatılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Tüm dosya içeriğine göre; suçun saat 01:30 sıralarında gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezadan arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık müdafiinin lehe hükümler uygulanması talebinin TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde; sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanıp uygulanmaması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14712, Karar No: 2006/1249, Tarih: 16.02.2006

6. Hukuk Dairesi 2005/14712 E., 2006/1249 K.

**6. Hukuk Dairesi 2005/14712 E., 2006/1249 K.**

**- HIRSIZLIK

- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- MALA ZARAR VERMEK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 143 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü T…

….. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCK'nun uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 7.7.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından iade isteyen 12.10.2005 tarihli tebliğname ile 7.11.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.

Ancak;

a)-Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,

b)-Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,

c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

Hükümlü T…

c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

Hükümlü T…

….'ın, 7.4.2002 gecesi saat 20.00 sıralarında yakınanın evinin sağlam ve muhkem pencere çerçevesini tornavida ile açarak içeri girip 1.438.000.000 TL değerinde ziynet eşyası çaldığı sabit görülerek, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2002 tarih ve 476-1169 sayılı kararı ile 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 81/2-3. maddeleri gereğince 3 yıl 3 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uygulanması istenildiğinde Mahkemece 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesi uyarınca sanığın 2 yıl hapsine, 143/1. madde uyarınca cezasından 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapsine, sonuçta 5237 sayılı Yasa uyarınca verilen hapis cezası daha az ise de, aynı Yasanın 58. maddesinin 6. fıkrası gereğince bu ceza mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceğinden, bu durum da hükümlünün aleyhine olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında;

765 sayılı Yasanın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçlarının ögelerinin farklı olduğu, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu, 765 sayılı Yasada bu tür suçlarda ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesine göre cezayı artırım nedeni olduğu, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden uygulama yapılıp dosya üzerinden hüküm kurulmuş ise de;

5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi; hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi yönünden artırım oranının takdiri ve mala zarar verme suçu bakımından uzlaşma hükümlerinin uygulanabilmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi,

Maddi ceza yasalarının kendi aralarında ve infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, maddi ceza yasasına ilişkin lehe uygulamanın infaz yasası gözetilerek reddine karar verilemeyeceğinin de gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü T…

Maddi ceza yasalarının kendi aralarında ve infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, maddi ceza yasasına ilişkin lehe uygulamanın infaz yasası gözetilerek reddine karar verilemeyeceğinin de gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü T…

….'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 16/02/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12385, Karar No: 2006/15165, Tarih: 10.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12385 E.  ,  2006/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına,  10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23553, Karar No: 2011/19877, Tarih: 29.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/23553 E.  ,  2011/19877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın suçta kullandığı iddia olunan ve ele geçirilemeyen sopanın biçimi ve özellikleri mağdur, sanık ve tanıklardan sorulup, mağdura ait adli raporda gösterilen yaralanmasının meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı itibariyle bu sopanın silah sayılmasına elverişli özellikler taşıyıp taşımadığı, dolayısı ile 5237 sayılı TCK'nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya olup olmadığı hususları irdelenip kesin olarak belirlenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4378, Karar No: 2011/14045, Tarih: 15.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4378 E.  ,  2011/14045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda mutlak koruma alanında kaldıkları belirtilen ağaçların yaş, cins ve kuturlarına göre ekonomik değerleri ile odun olarak değerlendirileceklerin odun değerlerine esas olmak üzere resmi birim fiyatlarının Başakşehir İlçe Tarım Müdürlüğü ve İstanbul İl Tarım Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulduktan ve alınacak cevaplar arasında mübayenet olması halinde bu mübayenetler giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14674, Karar No: 2014/15670, Tarih: 07.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14674 E.  ,  2014/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bulancak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/679 Karar no:2014/219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, tazminat miktarları yönünden, davalı (kadın) tarafından ise oturulan evin davalıya verilmemesi ve vekalet ücretleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davalı (kadın) tarafından usulüne uygun olarak harcı verilerek oturulan evle ilgili bir dava ve karşı dava açılmamış bulunmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 30.04.2013 tarihli karar ile davacıya davasını vekil ile takip ettiği için 1320 TL vekalet ücretine karar verilmiş ve bu yön temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Davalı lehine hüküm altına alınan tazminatlar yönünden hüküm bozulmuş ve mahkemce bozmaya uyularak verilen kararda, davacı lehine yeniden vekalet ücreti takdir edilmiştir. Bozmadan önce verilen ve kesinleşen vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm verilmesi doğru değil ise de bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin 7. bendinin bütünüyle hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu sair yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.07.2014 (Pzt.)

İlk hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün, temyizin şümulü dışında kalarak kesinleştiği, bu hükümle boşanma davasının kabulü sebebiyle o tarihte yürürlükte bulunan Tarifenin gerektirdiği miktarda davacı yararına vekalet ücreti tayin edildiği doğrudur. Ancak bozmadan sonra yargılama, bozulan kısımlar bakımından devam etmektedir. Başka bir ifade ile, davacı vekili, bozmadan sonra da bozulan kısımlar yönünden devam eden yargılamada emek ve mesai harcamaktadır. O halde, bozmaya uyularak verilen hükümle, bu hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin gerektirdiği miktarda (ilk hükümle tayin edilen vekalet ücretiyle tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla) vekalet ücreti tayini gerekir. Bu bakımdan bozmadan sonra verilen hükümle davacı yararına yeniden vekalet ücreti tayin ve takdirinde esas itibarıyla bir yanlışlık bulunmamaktadır. Tayin edilen vekalet ücreti, davacının boşanmaya bağlı tazminat isteklerinin kabulü sebebiyle de takdir edilmiş değildir. Öyleyse, bozamadan sonra davacı lehine tayin edilen vekalet ücretinin, “ilk hükümle takdir edilenle tahsilde tekerrür teşkil etmemek kaydıyla tayin ve takdir edildiğinin” belirtilmesi yeterlidİr. Bu sebeple sayın çoğunluğun, “bozmadan sonra davacı yararına yeniden vekalet ücreti tayin edilmeyeceğine” ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6937, Karar No: 2012/10446, Tarih: 10.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6937 E.  ,  2012/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılığın tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın ... pazar yerindeki 33 ve 41 nolu dükkanlar yönünden kabulüne, ... Çarşısındaki 5, 6, 7, 8 nolu ve ... Çarsısındaki 2 nolu, ... pazaryerindeki ... nolu dükkanlar yönünden reddine karar verildiği halde, gerekçeli hükümde, kısa kararda davasının reddine karar verilen ... Çarsısı ... nolu dükkanla ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.07..2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17693, Karar No: 2023/26149, Tarih: 21.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17693 E.  ,  2023/26149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/582 E., 2016/276 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan ... Ö.'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile, katılan ... B.'ye yönelik hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki hapis cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve birer yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; mesleği gereği katılanlar hakkındaki haberler ile ilgili yorumlarda bulunduğuna, eyleminin hakaret suçunu oluşturmadığına, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle beraatine karar verilmesine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yaptığı haber ile katılanlara yönelik ayrı ayrı hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma nedenleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.