muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4160, Karar No: 2012/3735, Tarih: 13.03.2012

Kaldı ki, tarafların ambalajlarında kullanılmış olan çikolata barları arasında, belli bir farklılık bulunmakta olup, bu bağlamda davalı ambalajında, davacının ürününe ait aynı figürü değil, kendi ürününe ait başka bir figürü kullanmıştır. Davalı, tescilli markasını, markanın ayırt edici karakterini değiştirmeden, tescil edildiği şekilden farklı şekillerde kullanabileceği kuşkusuz olup, bu bağlamda davalının kullanımı, kabulün tam aksine onun adına tescilli "NESTLE CARAMEL" markasına uygun bir kullanım olduğunun kabulü gerekir.Diğer yandan, davalının tescilli markasının esas unsuru tanınmış "NESTLE" , davacının markasının esas unsuru ise tanınmış "ÜLKER" ibaresidir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, ilke olarak marka tecavüzü veya ambalajlar arasında haksız rekabet bulunmadığının kabulü ile davanın tümüyle reddi yerine isabetli bulunmayan yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2327, Karar No: 2013/5925, Tarih: 16.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2327 E.  ,  2013/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2-son, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''19.08.2009'' yerine ''24.03.2009'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, hacizli menkullerin bir kısmının kendisinde bir kısmının ise hakkında şikayette bulunduğu ... Kimya adlı işyerinde olduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1156, Karar No: 2017/7039, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1156 E.  ,  2017/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 9885.12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Daire tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Dairenin 15/12/2008 gün 13384-17543 E.K sayılı kararında özetle; “...Tescile konu taşınmaz, yörede 1975 yılında 766 sayılı Kanuna göre yapılan genel arazi kadastrosunda tapulama harici bırakılmışsa da, kadastro paftasının orijinal fotokopisi getirtilmediğinden tesbit harici bırakılma nedeni saptanamamıştır. Yörede 1977 yılında yapılan orman kadastrosunda tahdit dışında bırakılan taşınmazın güney doğusunda 356 ve 358 parsel sayılı taşınmazlar bulunduğu ve bu parsellere revizyon gören 301 numaralı vergi kaydının getirtilerek taşınmaz yönünü ne şekilde sınır gösterdiği belirlenmemiş, taşınmazın güney batısından geçen dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yataığı olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, taşınmaz ile dere arasında kot farkı bulunup bulunmadığı hususlarında jeoloji mühendisi dinlenilmek suretiyle araştırma da yapılmamıştır. Ayrıca; davacı ve miras bırakanı yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlamalar kadastro müdürlüğünden sorulmamıştır. Bu nedenle taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve orman sayılan yerlerden değil ise imar ihya ve zilyetlik olgusunun araştırılması gerekir” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine, fen bilirkişi krokisinde (A) harfiyle gösterilen 9885.12 m2 yüzölçümündeki dava konusu taşınmazın orman vasfı ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 06/09/1977 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 21/10/1975 tarihinde yapılmış ve sonuçları 30/06/1977-31/07/1997 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3756, Karar No: 2011/4232, Tarih: 11.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3756 E.  ,  2011/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalılardan F.ile birlikte el birliği mülkiyet üzere olan 1267 parsel sayılı taşınmazda malik olduklarını, taşınmazın davalı Fatma tarafından diğer davalıya kiraya verilip, ürün ve gelirinden istifade edemediklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı F., taşınmazın korunması ve bakımı karşılığında miras bırakanları tarafından diğer davalı N.’ye kullanması için verildiğini, davalı N.se; taşınmazda kiracı olmadığını, taşınmazın korunması ve bakımını davalı F. kendisinden istediği için kullandığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı F. hakkında elatmanın önlenmesi, davalı N.hakkındaki tüm isteklerin reddine, davalı Fa. hakkında ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, Dairece; davalı F.a yönünden paya vaki elatmanın önlenmesi, diğer davalı N.yönünden mutlak surette el atmanın önlenmesine ve belirlenecek miktara göre davacıların payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda davalı N.yönünden mutlak, davalı F.yönünden pay oranında elatmanın önlenmesine ve pay oranında belirlenen ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacılar belirlenecek ecrimisil miktarına müdahale tarihinden itibaren faiz istedikleri halde mahkemece hükmedilen ecrimisile dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verildiği görülmektedir. Oysa dönemler itibariyle belirlenen ecrimisile o dönem sonu itibariyle faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken faize dava tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.04.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5539, Karar No: 2019/1376, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5539 E.  ,  2019/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/483, Karar No: 2018/1723, Tarih: 15.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/483 E.  ,  2018/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kayseri 4. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.03.2014 tarihli ve 2013/443 E.- 2014/177 K. sayılı kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/11546 E.- 2015/20319 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı vekili, davacının Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ilgili sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmeleri gereği otobüs bilet hasılatının %10'unun otobüs işletme şube müdürlüğünde fiilen çalışan işçilere hakkaniyet ölçüsünde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ödeneceğini ileri sürerek bilet prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibariyle işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri gereğince bilet prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı iş yerinde uygulanan 01.03.2008-28.02.2010 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 70. maddesi "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işlerinde fiilen görev yapanlara hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde çalışanlar bu haktan aynen yararlanır. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir", 01.03.2010-29.02.2012 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 69. maddesi ise "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işletme müdürlüğünde fiilen çalışan şoförlere, hareket memuru ve amirlerine hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevi yapanlar bu haktan aynen yararlanır. Bu haktan yukarıda belirtilen vasıflar haricinde kesinlikle bilet priminden yararlanamazlar. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir" düzenlemelerini içermektedir. Dolayısıyla, bilet prim alacağına hak kazanmak için ancak otobüs işlerinde fiilen görev yapılması gerekmektedir. Dosya kapsamından davacının şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevlerinde fiilen çalışmadığı, farklı görev icra ettiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. .."

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bilet primi alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Belediye Başkanlığı (Belediye) bünyesinde Makine İkmal Daire Başkanlığı Bakım Onarım Şube Müdürlüğü merkez atölyesinde oto elektrikçisi olarak çalıştığını, davalı Belediye ile Sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmelerinin (TİS) ilgili hükmünde otobüs bilet hasılatının %10'unun Otobüs İşletme Şube Müdürlüğünde fiilen çalışan işçilere hakkaniyet ölçüsünde bölünmek sureti ile teşvik primi olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle fiilen otobüs işletmesinde çalışan müvekkiline bilet primi ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bu alacağın davalı Belediyeden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Belediye vekili, Makine İkmal Bakım ve Onarım Daire Başkanlığının Otobüs İşletme Şube Müdürlüğü, Bakım Onarım (Atölye) Şube Müdürlüğü ve İkmal Ambar Şube Müdürlüğü olmak üzere üç şube müdürlüğünden oluştuğunu, davacının Bakım Onarım Şube Müdürlüğünde çalıştığını kabul ettiğini, Otobüs İşletme Müdürlüğünde çalıştığı yönünde bir iddiası bulunmadığını, Otobüs İşletme Şube Müdürlüğü ile Bakım Onarım Şube Müdürlüğünün hiç bir zaman aynı çatı altında örgütlenmediğini, bu nedenle atölyede oto elektrikçisi olarak çalışan davacının TİS'in açık hükmü karşısında bilet primine hak kazanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir

Mahkemece, işyerinde uygulanan 01.03.2008-28.02.2010 dönemine ilişkin TİS'in 70'inci ve 01.03.2010-28.02.2012 dönemi TİS'in 69'uncu maddelerindeki hükümler değerlendirildiğinde davacının 01.03.2008-28.02.2010 dönemi TİS'ine göre bilet primi alacağına hak kazandığı, zira tanık anlatımlarına göre Makine İkmal Daire Başkanlığı çatısı altında otobüs işletmesinde otobüslerin tamir işinde çalıştığı, sadece davacının çalıştığı bölümün adının Bakım Onarım Müdürlüğü olmasının otobüs işletmesinde çalışmadığını göstermeyeceği, çalıştığı bölüm itibariyle otobüs işlerinde fiilen çalışanlardan sayılması gerektiği gerekçesi ile 2008-2010 dönemine ilişkin alacak miktarı hüküm altına alınmıştır.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenle bozulmuştur.

Mahkemece önceki gerekçe tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olay bakımından davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibari ile işletmede uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre bilet primine hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece önceki gerekçe tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olay bakımından davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibari ile işletmede uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre bilet primine hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Toplu iş sözleşmesi işçi kuruluşları ile işveren kuruluşları veya işveren arasında iş (hizmet) sözleşmesine uygulanabilecek çalışma şartlarını belirleyen ya da düzenleyen sözleşmedir. Toplu iş sözleşmesi işçilerle işverenler arasındaki iş ilişkisini değil, sadece bir veya birçok işyerinde, bir işletmede ya da işkolunda uygulanabilecek çalışma/çalıştırma şartlarını düzenlemektedir. Öte yandan toplu iş sözleşmesi onu bağıtlayanlar arasında hukuki ilişkiler doğurmaktadır (Narmanlıoğlu, Ü.: İş Hukuku II Toplu İş İlişkileri, Yeni Mevzuata Göre Yazılmış 2. Baskı, s:292).

Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun/Kanun) 2'nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendindeki tanıma göre, toplu iş sözleşmesi, iş sözleşmesinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenlemek üzere işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında yapılan sözleşmeyi ifade etmektedir.

Kanunun 33'üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında 2'nci maddesindeki tanıma uygun düzenlemelere yer verilmiş ve toplu iş sözleşmesinin, iş sözleşmesinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hükümleri içereceği ayrıca tarafların karşılıklı hak ve borçları ile sözleşmenin uygulanması, denetimi ve uyuşmazlıkların çözümü için başvurulacak yollara ilişkin düzenlemelere yer verilebileceği belirtilmiştir.

Bu durumda toplu iş sözleşmeleri tarafların hakları ve borçları yanında asıl ve ağırlıklı olarak iş sözleşmelerine uygulanacak (normatif) hükümleri içermektedir. Normatif hükümler emredici kanun hükmü gibi kapsamına aldığı iş sözleşmelerine uygulanırlar. Buradan çıkan sonuç ise, iş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı olamayacağıdır. İş sözleşmesindeki toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerin yerini toplu iş sözleşmesi hükümleri alacaktır. Toplu iş sözleşmelerine kanunen belirlenen amacı içinde kalmak ve kesin emredici nitelikteki kanun hükümlerine aykırı bulunmamak şartı ile iş sözleşmelerinin yapılmasına, türlerine, şekillerine, çalışma şartlarına ve iş sözleşmelerinin sona ermesine ilişkin hükümler konulması mümkündür.

Toplu iş sözleşmesi ile taraflar hizmet (iş) sözleşmeleri için belli bir şekil şartı koyabilecekleri gibi, bazı kimselerle sözleşme yapılmamasını ya da yapılmasını, bazı kimselerin öncelikle işe alınmasını kararlaştırabilirler. Yine toplu iş sözleşmesi akdeden taraflar iş sözleşmesinin muhtevasına ilişkin olarak ücret, ücretin ekleri, fazla çalışma, dinlenme hakları özellikle tatil ve izinler ve diğer işçilik hakları konularında düzenlemeler yapabilecekleri gibi iş sözleşmesinin sona ermesi nedenleri, özellikle fesih yetkisinin sınırlanması ve feshe bağlanan kanuni sonuçlar hakkında da toplu iş sözleşmesine hüküm koyabilirler (Narmanlıoğlu, Ü.: ...e. s:357).

Toplu iş sözleşmesine, iş sözleşmelerine ilişkin olmak üzere hükümler konulması mümkün ise de, konulacak hükümlerin kanunların emredici hükümlerine aykırı olamayacağı açıktır. Ancak burada sözü edilen kanunun emredici hükümlerini mutlak emredici hükümler olarak anlamak gerekir. Örneğin toplu iş sözleşmesi ile kıdem tazminatı tavanının değiştirilmesi mümkün olmayacaktır. Ancak nispi emredici hükümlerin yani işçi lehine konulan hükümlerin aksinin toplu iş sözleşmesi ile işçi lehine değiştirilmesi mümkündür. Örneğin mevsimlik işçilerin yıllık izin hakkı olmadığına dair 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53/3'üncü maddesinin aksine bir düzenleme yapılarak mevsimlik işçilere yıllık izin hakkı tanınması toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılabileceği gibi, yine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17'nci maddesindeki ihbar sürelerinin işçi lehine arttırılabilecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davacı vekili müvekkilinin Makine İkmal Daire Başkanlığı Bakım Onarım Şube Müdürlüğünde oto elektrikçisi olarak çalıştığını, davalı Belediye ile iş yerinde örgütlü sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmesinin bilet primine ilişkin hükmü doğrultusunda Otobüs İşletme Şube Müdürlüğünde fiilen çalıştığından bilet primi ödenmesi gerektiği hâlde ödenmediğini ileri sürerek bu alacağın tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili tarafından sunulan Belediye Meclisinin 2007/1 sayılı toplantısında 08.01.2007 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Kayseri Büyükşehir Belediyesi Makine İkmal Bakım Onarım Daire Başkanlığının Teşkilat, Görev, Sorumluluk ve Çalışma Esaslarının Düzenlenmesine İlişkin Yönetmelik (Yönetmelik) hükümlerine göre bu Daire Başkanlığının Bakım Onarım Şube Müdürlüğü, Otobüs İşletme Şube Müdürlüğü, İkmal ve Ambar Şube Müdürlüğü ve UKOME Şube Müdürlüğü olmak üzere dört şube müdürlüğünden oluştuğu görülmektedir.

Öte yandan davacı tarafın kabulünde olduğu ve davalı Belediye tarafından sunulan iş yeri şahsi dosyası kapsamından anlaşıldığı üzere davacı Makine İkmal Bakım Onarım Daire Başkanlığına bağlı Bakım Onarım Şube Müdürlüğünde oto elektrikçisi olarak çalışmaktadır.