muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/52, Karar No: 2020/359, Tarih: 09.07.2020

B- 24.11.2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.01.2018 tarih ve 115-5 sayı ile;

"...Azmettirme eyleminin gerçekleşmesi için, sanık ...'in oğlu...'yü maktulü öldürmesi konusunda azmettirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin olması gerektiği, somut olayda sanıkların tarlalarına çalışmaya gittikleri zaman evlerinin kapı ve pencerelerinin kırılması üzerine bundan sorumlu gördükleri maktulün evine gittikleri, maktulün kapı önüne çıkması üzerine sanık ...'in oğlu...'ye maktulü vurması yönünde sözler söylemesi üzerine sanık...'nün ateş ettiği, azmettirdiği yönünde yeterli delil bulunmadığı, olay esnasında sanık...'nün belinde tabanca olduğu, ön tarafta sanık... olacak şekilde maktulün evine doğru yürüdükleri görüldüğünden sanık...'de olay öncesinde maktulü öldürmesi konusunda bir kanaatin, düşüncenin olup olmadığı konusu kesinlik kazanmadığı gibi sanık ...'in de olay öncesinde sanık...'yü maktulü öldürmesi konusunda azmettirdiğine ilişkin kesin delil elde edilemediği, buna ilişkin benzer Yargıtay kararlarının önceki gerekçede belirtildiği, sanığın söylemlerinin TCK'nın 39/2-a maddesi kapsamında düzenlenen suç işleme kararını kuvvetlendirmek, sanığı teşvik etmek kapsamında kaldığı, bozma öncesi sanık ...'e yönelik Mahkememiz karar ve gerekçesinin burada da özetlendiği üzere aynı gerekçelerle yerinde olduğu" şeklindeki gerekçeyle sanığın eyleminin azmettirmeyi oluşturduğuna yönelik bozma nedenine direnerek önceki hüküm gibi sanığın kasten öldürme suçuna yardım etmeden cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2018 tarihli ve 28546 sayılı "temyiz isteminin reddi ve onama" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.12.2018 tarih ve 4081-5515 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık... ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş; sanık... hakkında suçluyu kayırma suçundan açılan kamu davası Yerel Mahkemece tefrik edilmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etmeden kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık... ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş; sanık... hakkında suçluyu kayırma suçundan açılan kamu davası Yerel Mahkemece tefrik edilmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etmeden kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinden sonra sanık ...’ın cezaevinden göndermiş olduğu 08.02.2018 tarihli dilekçesine göre temyiz isteminden vazgeçip vazgeçmediğinin,

2- Sanık ...’ın eyleminin, inceleme kapsamı dışındaki oğlu olan diğer sanık... ...’ı kasten öldürme suçuna azmettirmeyi oluşturup oluşturmadığının,

3- Azmettirmeyi oluşturmadığı sonucuna ulaşılması hâlinde, sanık ...’ın kasten öldürme suçuna iştirakinin TCK’nın 37. maddesi kapsamında “müşterek faillik” mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde mi olduğunun,

Belirlenmesine ilişkin olup, uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce Ceza Genel Kurulu Başkanınca, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, bu husus ayrı bir uyuşmazlık konusu olarak ele alınmış, ayrıca (2) ve (3) numaralı uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirilmiş ve sıralama bu doğrultuda yeniden oluşturulmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinden sonra sanık ...’ın cezaevinden göndermiş olduğu 08.02.2018 tarihli dilekçesine göre temyiz isteminden vazgeçip vazgeçmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinden sonra sanık ...’ın cezaevinden göndermiş olduğu 08.02.2018 tarihli dilekçesine göre temyiz isteminden vazgeçip vazgeçmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına hitaben "On yıl (10) cezamın 6 yıl 8 ay yatarı vardır. Üç yıldır yatmaktayım. Dosyamın da Yargıtay aşamasından üç yıl gibi bir sürede geleceği göz önüne alındığında bana verilen cezanın tamamını kapalıda geçirmek zorunda kalacam. Yargıtaydan benim beraatim de gelse bana verilen cezanın hepsini kapalıda yatacağımdan ailem ve benim daha da mağdur olmamak için vermiş olduğunuz cezamı onaylatarak geriye kalan cezamı da açık cezaevinde geçirerek ailemi ve kendimi daha da mağdur etmemek için vermiş olduğunuz cezayı onaylatmak istiyorum” şeklinde 08.02.2018 tarihli dilekçe gönderdikten sonra, yine tutuklu bulunduğu cezaevinden gönderdiği 10.12.2018, 15.05.2019, 04.07.2019, 31.07.2019, 02.08.2019, 14.10.2019 ve 30.04.2020 tarihli dilekçelerle yalan tanıklıktan beraat eden kız kardeşi ...’ın beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini, mala zarar verme suçundan yapmış olduğu şikâyetin sonucunun araştırılması gerektiğini, uzun tutukluluk nedeniyle tahliye edilmesi gerektiğini, maktulün elbiseleri üzerinde inceleme yapılarak barut veya silah izi olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki süre şartıdır. CMUK'nın 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi bahse konu maddenin 3. fıkrasındaki istisnai durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Bunlardan ilki süre şartıdır. CMUK'nın 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi bahse konu maddenin 3. fıkrasındaki istisnai durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart ise istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. CMUK’nın 305. maddesinin 1. fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden yapılması kabul edilmiş ise de, on beş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda süre ve istek şartlarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtayca incelenmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan, 5271 sayılı CMK’nın kanun yollarına ilişkin genel hükümlerin düzenlendiği bölümde yer alan “Başvurudan vazgeçilmesi ve etkisi” başlıklı 266. maddesinde;

“(1) Kanun yoluna başvurulduktan sonra bundan vazgeçilmesi, mercii tarafından karar verilinceye kadar geçerlidir. Ancak, Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemez.

(2) Müdafiin veya vekilin başvurudan vazgeçebilmesi, vekâletnamede bu hususta özel yetkili kılınmış olması koşuluna bağlıdır.

(3) 150 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kendisine müdafi atanan şüpheli veya sanıklar yararına kanun yoluna başvurulduğunda veya başvurulan kanun yolundan vazgeçildiğinde şüpheli veya sanık ile müdafiin iradesi çelişirse müdafiin iradesi geçerli sayılır” şeklindeki düzenleme ile kanun yoluna başvurulduktan sonra başvurunun geri alınabileceği kabul edilmiştir.

Kanun yolu başvurusunda bulunulması veya bu başvurudan vazgeçilmesi kural olarak asılın iradesine tabidir. Ancak maddenin 3. fıkrasında buna bir istisna getirilmiş ve on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır veya dilsiz veya kendisini savunamayacak derecede malûl olan şüpheli veya sanığın, kanun yoluna başvurulması ya da başvurunun geri alınması konusundaki iradesi ile müdafinin iradesinin çelişmesi hâlinde asılın değil, müdafinin iradesine üstünlük tanınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olmayan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 08.02.2018 tarihli dilekçede "On yıl (10) cezamın 6 yıl 8 ay yatarı vardır. Üç yıldır yatmaktayım. Dosyamın da Yargıtay aşamasından üç yıl gibi bir sürede geleceği göz önüne alındığında bana verilen cezanın tamamını kapalıda geçirmek zorunda kalacam. Yargıtaydan benim beraatim de gelse bana verilen cezanın hepsini kapalıda yatacağımdan ailem ve benim daha da mağdur olmamak için vermiş olduğunuz cezamı onaylatarak geriye kalan cezamı da açık cezaevinde geçirerek ailemi ve kendimi daha da mağdur etmemek için vermiş olduğunuz cezayı onaylatmak istiyorum” şeklinde talepte bulunduğu anlaşılmış ise de, bu dilekçe ile sanığın sonradan gönderdiği diğer dilekçeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı, sonradan gönderdiği dilekçelerde de farklı farklı temyiz nedenleri ileri sürdüğü, temyizden vazgeçme iradesinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinin, katılanın temyiz talebiyle birlikte sanık müdafisinin temyiz istemine istinaden de yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

2- Sanık ...’ın eyleminin, kasten öldürme suçuna azmettirmeyi mi, kasten öldürme suçuna yadım etmeyi mi, yoksa kasten öldürme suçuna müşterek fail olarak iştirak etmeyi mi oluşturduğu;

İncelenen dosya kapsamından;

26.03.2015 tarihli tutanakta; saat 17.00 sıralarında Yunak ilçesi, Kuzören Mahallesi, Hayamlar Yaylası’nda ikamet eden İsmail (Salim oğlu) ...'ın akrabası olan... ... tarafından 9 mm çapında tabancayla 6 el ateş edilerek vurulduğu, yaralı olarak Yunak Devlet Hastanesine getirilen ...’ın hayatını kaybettiği bilgisinin alınması üzerine olay yerine gidildiği, çevrede yapılan araştırmada maktulü vuran... ...’ı, babası İsmail (Abdil oğlu) ...’ın azmettirdiğinin öğrenildiği, ... ... ve babası ...’ın olayda kullanılan suç aletiyle birlikte firar ettikleri, olay yerinde 6 adet 9 mm çapında STR marka kovan bulunduğu, şahısların yakalanması için geniş çapta araştırmaya devam edildiğinin belirtildiği,

26.03.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olay yerinde bulunan soruşturma sorumlusu Uzman Jandarma Soner Öztürk’ten alınan ilk bilgilerde; olayın meydana geldiği Kuzuören Mahallesi, Hayamlar Yaylası’nda ... ve maktul ...’ın daimi olarak ikamet ettikleri, inceleme dışı sanık... ...’ın babası sanık ...’a ait boş ev ve ahırın aynı yaylada bulunduğu, yayladaki sanık ...'e ait evin camlarının çocuklar tarafından kırılması sonucu maktul ... ve... ... arasında çıkan tartışma neticesinde olayın meydana gelmiş olduğu, maktul ...’ın olay sonrasında Yunak Devlet Hastanesine kaldırıldığının öğrenildiği, yaylada bulunan çoçuklar tarafından kovanların toplanarak bir araya getirilerek yol üzerine bırakılmış olduğu, yaylada çok sayıda kerpiçten ahır ve evlerin bulunduğu, bu ahır ve evlerin boş olduğu, maktul ...’ın evine 11,20 metre uzaklıkta, toprak zemin üzerinde 6 adet kovanın bir arada bulunduğu, maktulün, kovanların bulunduğu yerin 6,4 metre doğu istikametinde yere düşmüş olduğu, maktulün düşmüş olduğu bölge ve etrafında herhangi bir kan lekesi, iz veya emare bulunmadığı; olay yerinin yaklaşık 200 metre batı istikametinde sanık ...’e ait evin incelenmesine geçildiği, bahse konu evin tek katlı, kerpiçten mamul ev olduğu, evin kapı penceresinin yerinde olmadığı, pencere ve kapı kasalarının dahi bulunmadığı, evin içerisinde herhangi bir eşya ve malzemenin olmadığı, evin tamamen atıl konumda olduğu, evin içerisinde ve etrafında herhangi bir cam kırığının bulunmadığı, evin yan kısmında bulunan ahırın da aynı şekilde atıl vaziyette olduğu, aynı bölgedeki sanığa ait besihane olarak tabir edilen ahır tarzındaki yapının da kerpiçten mamul olduğu, tavan kısmının açık olduğu ve içerisinde herhangi bir malzemenin bulunmadığı, bu yapının kuzey doğu kısmındaki kerpiç duvarın yaklaşık 2 metrelik bölümünün yıkılmış olduğu ve bu yıkıntının da yeni olmadığı, zaman içerisinde kullanım ömrünü doldurmuş olduğundan yıkılmış olabileceğinin değerlendirildiği, olay yerinin tamamında ve etrafında yapılan incelemelerde başkaca bir iz ve emare tespit edilemediğinin belirtildiği,

26.03.2015 tarihli tutanakta; bilgi sahiplerinin ifadelerine göre sanık ... (Abdil oğlu) ...’ın, maktul ... (Salim oğlu) ...’ı, Hayamlar Yaylası’nda bulunan evinin kapı ve penceresini kırdığı için öldürdüğünün öğrenilmesi üzerine, sanık ...’in Kuzören Mahallesi, Hayamlar Yaylası’nda bulunan evinde, mandırasında ve eklentilerinde yapılan araştırma ve soruşturma neticesinde; sanık ...’in yaklaşık 15 yıl önce Kuzören Mahallesi, Hayamlar Yaylası’ndan Yunak ilçesine göç ettiği ve yılda birkaç kez burada bulunan arazilerini ekip biçmek için yaylasına geldiği ve hiçbir şekilde yaylada bulunan evini kullanmadığı, ayrıca yapılan gözlem sonucunda da sanık ...’e ait evin eski, harap ve kullanılamaz bir durumda olduğu, kapı ve penceresinin olmadığı, evde cam kırıkları ve kapı parçalarına rastlanılmadığının bildirildiği,

26.03.2015 tarihli ölü muayene tutanağında; 170-175 cm boylarında, 80-85 kg ağırlığında, üzerinde bel korsesi bulunan maktul ...’ın cesedinde, göğüs kafesi sol meme başından 1 cm solda ateşli silah mermi izi, göğüs kafesi sağ meme başından 10 cm aşağıda, 10 cm sağda bir adet mermi izi, göğüs kafesi sağ koltuk altı orta hatta (karaciğer hizası) bir adet mermi çekirdeği izi, sırt bölgesi sağ bel kısmında 1 adet mermi çekirdeği izi, sağ kalça üzerinde 1 adet mermi çekirdeği izi, sağ ön kol iç yüzde l adet mermi çekirdeği izi, sağ omuz göğüs kafesiyle birleştiği ön yüzde 2 adet mermi çekirdeği izi, sağ omuz dış yüzeyde ve arka yüzeyde 2 adet mermi çekirdeği izi, sol omzun boyunla birleştiği noktada 1 adet mermi çekirdeği izi, sol omuz dış yüzeyinde 1 adet mermi çekirdeği izi, sol koltuk altında 2 adet mermi çekirdeği izi görüldüğü, muhtemel ölüm sebebinin ateşli silah yaralanmasına bağlı iç ve dış kanama ile hayati organ hasarı olduğu değerlendirilmekle birlikte kesin ölüm sebebinin tespiti için klasik otopsi yapılmasına gerek görüldüğünden cesedin Konya Adli Tıp Kurumuna gönderilmesine karar verildiğinin belirtildiği,

27.03.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi raporunda; 184 cm boyunda, tahminen 70-75 kg ağırlığında ve 46-48 yaşlarında olan cesette; sol el 3

. parmak MKF eklem seviyesi ön yüzde 1x0,5 ebadında parşömenize sıyrık izlendiği, elle yapılan muayenede sağ omuzun kırık olduğu, sağ ön kol orta arka yüzde cilt altında mermi çekirdeği ile uyumlu kabarıklık hissedilmesi üzerine bu alan kesitlendiğinde cilt altında kas dokusu içerisinde 1 adet üzerinde set izi olan deforme mermi çekirdeği elde edildiği, boyun sol yan yüzde klavikula ortası 3 cm üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 1x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sol meme başı 1 cm dış yanda barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 1,5x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği; sağ arkus kostaryum 1 cm üstü parasternal hatta üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 1x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sağ omuz ön yüzde üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 2,2x1,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, bu defektin 2 cm altında üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 2x2 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sağ kol üst kısım dış yanda üzerinde barut, is asarı kontüzyon hattı izlenmeyen 1x1,3 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, sağ kol arka yüzde, çıkış deliğinin 5 cm arkasında üzerinde barut, is asarı, kontüzyon hattı izlenmeyen 1x0,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, sağ ön kol orta ön yüzde üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 1,5x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği görüldüğü, bu defektin tam karşısı sağ ön kol arka yüzde cilt altında kabarıklığa neden olan ateşli silah mermi çekirdeği elde edildiği, göğüs ön sağ yan yüz arkus kostaryumun 13 cm üzerinde barut, is asarı, kontüzyon hattı izlenmeyen 1x1,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, bel bölgesi arka yüz sağ dış sınırda SIAS 10 cm gerisinde üzerinde barut, is asarı, kontüzyon hattı izlenmeyen 1,5x0,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, lomber bölge arka yüz sağ yan tarafta üzerinde barut, is asarı, kontüzyon hattı izlenmeyen 1,5x0,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, sol kol üst sınır dış yanda üzerinde barut, is asarı izlenmeyen kontüzyon hattı görülen 0,8x0,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sol aksiller bölge dış duvar tavanda üzerinde barut, is asarı, kontüzyon hattı izlenmeyen 2x0,5 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliği, sol aksiller bölge iç duvar tavanda üzerinde barut, is asarı izlenmeyen, kontüzyon hattı net olarak değerlendirilemeyen 2x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği muhtemel giriş yarası görüldüğü; ayrıca Konya Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince çekilen tüm vücut ön arka direkt grafisi incelendiğinde; sağ radius orta kısımda parçalı kırık, sağ humerus üst sınır anatomik boyun hizasında parçalı kırık, sağ iliak kemik iç yüz asetabulum üst sınırında ateşli silah mermi çekirdeği ile uyumlu metalik

bölge iç duvar tavanda üzerinde barut, is asarı izlenmeyen, kontüzyon hattı net olarak değerlendirilemeyen 2x1 cm ebadında ateşli silah mermi çekirdeği muhtemel giriş yarası görüldüğü; ayrıca Konya Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince çekilen tüm vücut ön arka direkt grafisi incelendiğinde; sağ radius orta kısımda parçalı kırık, sağ humerus üst sınır anatomik boyun hizasında parçalı kırık, sağ iliak kemik iç yüz asetabulum üst sınırında ateşli silah mermi çekirdeği ile uyumlu metalik imaj izlendiği, cesetten alınan iki adet mermi çekirdeğinin adli emanete alınmak üzere muhafaza altına alındığı, maktulün vücudunda toplam 14 adet ateşli silah mermi çekirdeği yarası tespit edildiği, bu yaralardan 9 tanesinin tek başlarına ve birlikte öldürücü nitelikte oldukları, 5 adet yaranın ise cilt, cilt altı, kemik ve yumuşak doku seyirli olup öldürücü nitelikte olmadıkları, 14 adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının 8 el atış ile husulünün mümkün olduğu, ateşli silah mermi çekirdeği giriş delikleri cilt, cilt altı bulgularına göre 7 adet atışın bitişik atış dışı bir mesafeden yapılmış oldukları ancak elbiseli bölgeye isabet etmesi nedeniyle kesin atış mesafesi tayini yapılamadığı, ölüm zamanının ölü muayenesi ve otopsi işlemi bitiş saati olan 04

.00’ten önceki 8-24 saatlik zaman dilimiyle uyumlu olduğu, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kaburga, humerus ve radius kemik kırıkları ile karakterize akciğer, karaciğer, kalp, böbrek, bağırsak harabiyeti ve buradan gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü açıklamalarına yer verildiği,