muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8118, Karar No: 2015/41419, Tarih: 15.06.2015

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık S.ın, yağma suçlarını silahla, birden fazla kişi ile birlikte, konutta ve geceleyin işlemesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanık S.'ın, soruşturma evresinde müştekilerin cep telefonlarını ve pasaportlarını tanık Ö. eliyle bir kafeye teslim ederek, otel görevlisi aracılığıyla müştekilere iadesini sağlaması, yağmalanan paraların iade edilmemesi karşısında müştekilere TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızalarının olup olmadığı sorulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

4- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar S.. A.. ve F. O. A.savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35688, Karar No: 2013/38340, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/35688 E.  ,  2013/38340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18183, Karar No: 2014/23434, Tarih: 13.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18183 E.  ,  2014/23434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/9

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Mahkemece 25.03.2014 tarihinde Dairemizin 07.11.2013 tarih ve 2013/2530 E., 2013/35072 K. sayılı ilamına uyulmasına karar verildiği halde, gerek 25.03.2014 tarihli kısa kararda gerekse 31.03.2014 tarihli gerekçeli kararda, bozma ilâmının gereği yerine getirilmediği, diğer bir anlatımla; kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilmeden aynı kararın verildiği görülmüştür.

Daha önceki Dairemizin 07.11.2013 Tarih ve 2013/2530 E., 2013/35072 K. Sayılı bozma kararında belirtildiği üzere mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda "takibin 100.000,00 TL yönünden durdurulmasına" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "takibin 10.000,00 TL yönünden durdurulmasına" karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4534, Karar No: 2019/7493, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4534 E.  ,  2019/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalılar tarafından ana yapının ortak yeri olan çatıya projeye aykırı biçimde ve tüm kat maliklerinin iznini almadan güneş enerjisi panelleri yerleştirildiğini, davacının apartmanın en üst katında oturduğunu ve her yağmur yağmasında daireye tavandan su aktığını, bu konuda ..... sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, davacının tüm uyarılarına rağmen apartman yönetimi ve kat maliklerinin vermiş oldukları zararı gidermediklerini, bu nedenlerle söz konusu apartmanın çatı katında bulunan güneş enerjilerinin sökülmesine ve çatının projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece 13/10/2014 tarihli davanın kabulüne ilişkin kararın bir kısım davalılarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2015/1333 E. - 2015/14755 K. sayılı ilamı ile “...Somut olayda; inşaat bilirkişi tarafından verilen raporda güneş enerjilerinin bulunduğu kısmın daha detaylı izolasyonla ve membran uygulanarak zararın önlenebileceği açıklanmış olup güneş enerjisi sisteminin tekniğine uygun inşa ve montajının yapılıp yapılmadığı, çatı üzerinde güneş enerjisi sistemi kurmak için her bağımsız bölüm malikine yeterli alan bulunup bulunmadığı, söz konusu sistemlerin tüm kat maliklerince çatıya kurulması durumunda anayapının statik sisteminin olumsuz etkilenip etkilenmeyeceği hususunda görüş bildirilmemiştir. Bilirkişiden bu hususlarda ek rapor alınarak sonucuna göre ve gerektiğinde tespit edilecek eksiklik ve yanlışlıkların giderilmesi ve gerekli önlemlerin alınmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle güneş enerji sistemlerinin kaldırılması yönünde karar verilmesi doğru görülmediğinden..” bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazda güneş enerjilerinin bulunduğu kısımdaki kiremitlerin kaldırılarak yerine bir kat 2 mm'lik membran üzerine 3 mm arduazlı (kumlu) membran uygulanarak daha detaylı bir izolasyonun eksiksiz bir şekilde tüm güneş enerjilerinin bulunduğu kısmı kaplamak üzere yapılmasına, masrafları davalılara ait olmak üzere davalılara bu iş için 30 günlük süre verilmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren, verilen süre içerisinde davalılarca mahkeme kararının gereğinin yerine getirilmemesi halinde masrafı müştereken ve müteselsilen davalılara ait olmak üzere davacı tarafça mahkeme kararının yerine getirilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 16/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10645, Karar No: 2019/1654, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10645 E.  ,  2019/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7697, Karar No: 2019/6500, Tarih: 28.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7697 E.  ,  2019/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurmak, Örgüt Üyeliği, Örgüte Üye Olmamakla Birlikte Yardım Etmek, 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık ... hakkında, 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizinin mümkün bulunmadığı ve mahallinde itiraz merciince yapılan inceleme sonucu verilen kararın da kesin nitelikte olduğu gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-) Sanık ... hakkında 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin; 29/03/2016 günü tebliğ edilen kararı, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06/04/2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

3-) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddialar ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

4-) Sanıklar ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmaksızın yardım etme ve 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından, ..., ..., ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmaksızın yardım etme suçundan, ... hakkında ise 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

5-) Sanık ... hakkında;

a-) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmaksızın yardım etme (TCK m.220/7) suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, TCK'nun 67/4. maddesi uyarınca olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olacağı, sanığın en son işlediği iddia edilen rapor verme eyleminin tarihi olan 01.06.2005 ile temyiz inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

b-) Sanık hakkında 1632 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede ise;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, ..., ... ve Medeni Ak hakkında düzenlenen "askerliğe elverişli değildir" ve "sevk geciktirme" raporlarını, bu kişiler hakkında daha önceden verilmiş raporlarla, bilimsel gerçeklikler ve mesleki tecrübesiyle oluşan kanaati sonucunda düzenlediğini, önüne gelen hastaların bazen rol yapabildikleri veya kendisini kandırmış olabileceklerini, yapılan zeka testlerinin tek başına teşhis koymak için yeterli olmayabileceğini, sanık doktor ...’yı uzun zamandır tanıdığını ve bu doktorun çok sağlamcı olduğunu bildiği için onun raporlarına her zaman güvendiğini, hastaların sadece resimlerine bakarak “hasta değildir” şeklinde bir yorum yapılamayacağını, "mental retardasyon" hastalığının iyileşme süreci olmayan kalıcı bir hastalık olduğunu, verdiği raporları tek başına değil heyet h......nde verdiklerini savunmasına rağmen;

Sanık doktor (asteğmen) ...’in ifadesinde, bazen sanık başhekim yardımcısı ...’in daha önceden haklarında sevk geciktirme raporu verilen hastaları basit bir vaka oldukları gerekçesiyle bakması için kendisine gönderdiği, ayrıca askerlik yaptığı dönemde başhekimin kendisine psikiyatri kliniğinde olağan dışı bir şeyler döndüğü duyumuyla neler olduğunu sorduğunu, yine "askerliğe elverişli değildir" şeklinde hiçbir zaman tek başına imzasıyla bir mütalaa vermediğini beyan etmesi,

Sanık doktor (asteğmen) ...’in ifadesinde, bazen sanık başhekim yardımcısı ...’in daha önceden haklarında sevk geciktirme raporu verilen hastaları basit bir vaka oldukları gerekçesiyle bakması için kendisine gönderdiği, ayrıca askerlik yaptığı dönemde başhekimin kendisine psikiyatri kliniğinde olağan dışı bir şeyler döndüğü duyumuyla neler olduğunu sorduğunu, yine "askerliğe elverişli değildir" şeklinde hiçbir zaman tek başına imzasıyla bir mütalaa vermediğini beyan etmesi,

Sanık ...’e 09.03.2005 tarihinde, sanık ... imzası ile "mental retardasyon" (zeka geriliği) tanısıyla "askerliğe elverişli değildir" şeklinde rapor verildiğinin, ancak değişik tarihlerde kendisine trafik (idari para) cezası da kesilen sanık ...’in 1989 yılından beri B sınıfı sürücü belgesi bulunduğunun, İzmir Asker Hastanesinden rapor alırken yenilediği nüfus cüzdanında normalden daha başka bir poz verdiği fotoğrafını kullandığının ortaya çıkması, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda; hastanın durumunun "mental retardasyon" tanısıyla bir ilgisi olmadığının, bu hastalığın sonradan iyileşmesi mümkün olmayan bir hastalık olduğunun tespit edilmesi, sanık ...’in bu gerekçelerle açılan kamu davasında 1632 sayılı Kanun’un 81/1. maddesine göre mahkumiyetine, devamla hükmün açıklanmasının ertelenmesine karar verilmesi,

Sanık Medeni Ak hakkında 11.05.2005 tarihinde, sanık ... imzası ile "psikotik bozukluk" tanısıyla "sevk geciktirme" raporu alınması olayında, suç örgütünün yöneticisi konumunda bulunan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı Dairemizce aynı gün onanan sanık ...’nın hastanın eniştesi olarak yazılması ve refakatçi sıfatıyla dinlenen hasta hikayesini anlatan kişi olması, adı geçen ...'nın dosya içerisinde farklı hastalar adına düzenlenen pek çok raporda kiminin komşusu, kiminin dayısı, kiminin kuzeni olarak raporlara yazılması,

... hakkında 01.06.2005 tarihinde, sanık ... imzası ile "psikotik bozukluk" tanısıyla "askerliğe elverişlli değildir" şeklinde verilen raporun, bu rapora dayanak olarak sunulan 09.07.2004 sevk geciktirme raporu ile ... hakkında daha önceden Adana Karşıyaka Devlet Hastanesinden verilen raporların sıhhatinin sanık ... tarafından yeterince araştırılmaksızın, hastanın gözetim altına alınıp hastaneye yatırılmadan ve gerekli tetkikleri tamamen yapmadan verildiği iddialarının bulunması karşısında,

... hakkında 01.06.2005 tarihinde, sanık ... imzası ile "psikotik bozukluk" tanısıyla "askerliğe elverişlli değildir" şeklinde verilen raporun, bu rapora dayanak olarak sunulan 09.07.2004 sevk geciktirme raporu ile ... hakkında daha önceden Adana Karşıyaka Devlet Hastanesinden verilen raporların sıhhatinin sanık ... tarafından yeterince araştırılmaksızın, hastanın gözetim altına alınıp hastaneye yatırılmadan ve gerekli tetkikleri tamamen yapmadan verildiği iddialarının bulunması karşısında,

Mahkemece; sanık ...’in farklı tarihlerde vermiş olduğu ve yukarıda ayrıntıları yazılı üç adet raporun, adı geçen hastalar hakkında dosyada mevcut tüm deliller, sağlıklı olduklarını gösteren tüm raporlar ve belgeler ayrı ayrı kronolojik sırayla karşılaştırılmak suretiyle bir bilirkişi incelemesine tabi tutularak, adı geçen hastaların değişik tarihlerdeki psikolojik durumlarının tıp biliminin gereklerine göre değişiklik gösterip gösteremeyeceğinin, sanığın uzman bir hekim olarak verdiği raporlarda TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliği'ne göre bir kusur veya ihm......nin bulunup bulunmadığının tespitiyle, şayet iddianamede sanığın üzerine atılı üç kez farklı tarihlerde "gerçeğe aykırı rapor verme" yönündeki eylemi sabit görülürse, suç (rapor) tarihleri itibariyle sanık ...’in 1632 sayılı Kanun’un 81/2 maddesi yollaması ile 81/1 maddesinde yazılı suçtan dolayı hukuki sorumluluğunun, eski (765 sayılı) Türk Ceza Kanunu ve 5237 sayılı TCK'nun kapsamında zamanaşımı sürelerinin de birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı uygulanarak karşılaştırılması sonucu bir karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

6-) 1632 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle kamu davası açılıp açılmadığı dosya kapsamından anlaşılamayan sanık doktor ... hakkında, suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmak (TCK m.220/2) suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında, 1995 yılından suç tarihine kadar Adana Karşıyaka Devlet Hastanesi ve Çukurova Devlet Hastanesinde görev yaptığını, suç örgütünün lideri olan ...’ü tanımadığını beyan etmesine rağmen;

Dosya içerisinde bulunan 02.06.2009 tarihli iletişimin tespiti tutanağında, sanıklar arasında Çukurova Devlet Hastanesi’nin sabit telefon (dahili) numarası üzerinden bir görüşme yapılması, görüşmede sanık ...'ün, sanık ...’a kendisini “muhtar” takma adı ile tanıtarak aynı gün öğleden sonra rapor almak için bir hasta getireceğini söylemesi ve sanık ...'un da bu teklifi kabul etmesi üzerine, konuşmada ismi açıkça geçmeyen hastanın ...... olduğunun ve kendisine usulsüz rapor verilen bu kişinin daha sonra Adana Asker Hastanesinden bu rapora istinaden "askerliğe elverişli değildir" raporu aldığının iddia edilmesi,

Dosya içerisinde bulunan 17.04.2009 tarihli iletişimin tespiti tutanağında, sanık ... ile sanık ... arasında geçen görüşmede, sanık ...'ün kendisini yine "muhtar" olarak hatırlatması, ne zaman geleyim şeklindeki sorusuna sanık ...'un bahsi geçen hasta için "onun işini hallettik gel sen" şeklinde cevap vermesi,

... tarafından sanık ... hakkında gerçeğe aykırı düzenlendiği anlaşılan 17.12.2008 tarihli ilaç kullanım raporunun, daha sonradan askerliğe elverişsizdir raporu almak üzere kullanıldığının da görülmesi karşısında,

Mahkemece, öncelikle sanık doktor ...’un görev yaptığı Çukurova Devlet Hastanesi ve Karşıyaka Devlet Hastanelerine yazı yazılarak, sanığın görev yaptığı tarihlerde yukarıda adı geçen ve açılan kamu davasında cezalandırılmalarına karar verilen tüm sanıklar (hastalar) hakkında engelli heyet raporu veya ilaç kullanım raporu (özel reçete) düzenleyip düzenlemediği, varsa raporların onaylı birer suretinin dosyaya celbiyle adı geçen hastaların bu raporları Adana Asker Hastanesinde veya başka Asker Hastanelerinde askere elverişsizdir raporu alırken kullanıp kullanmadıklarının, ayrıca verilen ilaç raporlarının hastaların geçmişiyle uyumlu olup olmadığının araştırılmasıyla dosyada mevcut tüm delillerle illiyet bağı kurularak ve sanığın eylemleri somutlaştırılarak, bu kurumlardan elde edilen gerçek dışı raporların ne kadarının askerlik hizmetini yapmaya engel bir rahatsızlık olarak gösterildiğinin ve bu hileli eylemle sırf bu amaçla kurulan örgüte hizmet ettiğinin tespit edilmesi sonucu, sanığın eylemlerinin ...’ün liderliğini yaptığı örgüte hiyerarşik bir bağla, sürekli biçimde gerçekleşen nitelikte eylemler olup olmadığının ve TCK’nun 220/2. maddesinde yazılı üyelik suçunu oluşturup oluşturmadığının, şayet eylemleri üyelik açısından yeterli derecede görülmezse, o halde “örgüte üye olmaksızın yardım etme” eyleminin karşılığı olarak TCK 220/7. maddesine yazılı suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi yerine, eksik kovuşturma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

7-) 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan Ege Ordu Komutanlığı Askeri Savcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ve itiraz edilmeksizin kesinleşen sanık ... hakkında; suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmaksızın yardım etme (TCK m.220/7) suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

7-) 1632 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan Ege Ordu Komutanlığı Askeri Savcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ve itiraz edilmeksizin kesinleşen sanık ... hakkında; suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmaksızın yardım etme (TCK m.220/7) suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Psikiyatri uzmanı olan sanığın aşamalardaki savunmalarında; örgüt yöneticisi olan sanıkları tanımadığını, düzenlenen raporların tıp bilimine ve somut muayene sürecine uygun olduğunu, bazı psikolojik hastalıkların, hastanın yatmasına gerek olmaksızın ilk bakışta anlaşılabileceğini, bazılarında zeka testi yapılmasına gerek olmadığı gibi kişilik testlerinin sonuçlarının da tek başına bir önem arz etmediğini, hastaların beraberinde getirdikleri raporların sahteliğini kendisinin bilmesinin mümkün olmadığını, bir kısım hasta kimlik belgesindeki fotoğraflarda hastaların gözlerinin yada ağızlarının olağan dışı şekilde görünmesinin mümkün olabileceğini, ancak bunun tek başına kişinin hasta olup olmadığına veya belgenin sahteliğine dair yeterli bir olgu olarak kabul edilemeyeceğini, bazı hastaların muayene sırasında bir ilacın etkisinde veya öğretilmiş olarak rol yapmış olabileceklerini, değişik tarihlerde gelen hastaların refakatçilerinin farklı kıyafetle gelmeleri h......nde hatırlanmalarının mümkün olmadığını, bu nedenle aynı refakatçinin birden fazla hastaya refakat etmiş olmasının dikkatini çekmediğini beyan etmesine rağmen,

Sanık tarafından tanzim edilen 24.09.2004, 05.04.2005, 27.03.2006, 27.10.2006, 12.04.2007, 13.12.2007 tarihli bir kısım askerliğe elverişli değildir ve sevk geciktirme raporlarında, suç örgütünün yöneticisi konumunda bulunan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı Dairemizce aynı gün onanan sanık ...’nın isminin, dört farklı hastanın refakatçisi olarak değişik sıfatlarla (teyzesinin oğlu, eniştesi, bir yakını ve komşusu vb.) yazılı olduğunun görülmesi,