muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8802, Karar No: 2023/2462, Tarih: 09.05.2023

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını ve davacının amacının aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasını uzatmak olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kesin hüküm ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, dava konusu satış vaadi sözleşmesinin objektif imkansızlık sebebiyle mutlak butlanla malul olduğunu, davacıya teslim edilen bir yerin söz konusu olmadığını, davacının tescil talebini olanaklı kılan yasal değişikliğin mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ..., ..., ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, kesin hüküm nedeniyle usulden reddinin gerektiğini, dava konusu satış vaadi sözleşmesinin objektif imkansızlık nedeniyle butlan ile malul olduğunu, daha önce açılan davada verilen kararın kesin hüküm niteliğinde olduğunu, davacının aleyhine açılan davayı uzatmak amacıyla bu davayı açtığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

4. Davalı ... İnş. Tur. Tic. Ve San. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin satış vaadi sözleşmesinde vaad borçlusu olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın asgari tarımsal arazi büyüklükleri dikkate alındığında satış vaadi sözleşmesinde belirtilen şekilde ifraz edilmesinin mümkün olmadığı ve sözleşmenin ifa olanağının bulunmadığı, davalı şirketin vaad borçlusu olmadığı gerekçesiyle davanın davalı şirket yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ..., ... ile ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın ifrazının mümkün olduğunu, eksik incelemeyle karar verildiğini, taşınmazın niteliğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmediğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ..., ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde; davanın kesin hüküm ve zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu sözleşmenin yok hükmünde olduğunu, ödeme iddiasının kanıtlanamadığını, murisin satış vaadi sözleşmesinin düzenlendiği tarihte temyiz kudretini büyük ölçüde kaybettiğini, satış vaadi sözleşmesinin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla düzenlendiğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ..., ..., ..... ve ....vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; duruşma talebinin dikkate alınmadığını, kararların yasal gerekçeden yoksun olduğunu beyan ederek ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ..., ... ve ... vekilleri temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kararların gerekçesinin itirazlarını karşılamadığını, dayanılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davanın kesin hüküm ve zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, ödeme iddiasının ispatlanmadığını beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. Uyuşmazlık, davacıya satışı vadedilen taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığı ve satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağının bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun (5403 sayılı Kanun) "Tanımlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin ilgili bölümleri şöyledir:

"...

d) Tarım arazisi: Toprak, topografya ve iklimsel özellikleri tarımsal üretim için uygun olup, hâlihazırda tarımsal üretim yapılan veya yapılmaya uygun olan veya imar, ihya, ıslah edilerek tarımsal üretim yapılmaya uygun hale dönüştürülebilen arazileri,

...

g) Dikili tarım arazisi: Mutlak ve özel ürün arazileri dışında kalan ve üzerinde yöre ekolojisine uygun çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formundaki bitkilerin tarımı yapılan, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan arazileri,

h) (Değişik: 30/4/2014-6537/3 md.) Asgari tarımsal arazi büyüklüğü: Üretim faaliyet ve girdileri rasyonel ve ekonomik olarak kullanıldığı takdirde, bir tarımsal arazide elde edilen verimliliğin, söz konusu tarımsal arazinin daha fazla küçülmesi hâlinde elde edilemeyeceği Bakanlıkça belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğünü,

ı) (Değişik: 30/4/2014-6537/3 md.) Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü: Bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak il ve ilçelerin ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerini,İfade eder."

2. 6537 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (6537 sayılı Kanun) ile değişik 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi 3 üncü fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

ı) (Değişik: 30/4/2014-6537/3 md.) Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü: Bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak il ve ilçelerin ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerini,İfade eder."

2. 6537 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (6537 sayılı Kanun) ile değişik 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi 3 üncü fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..."

3. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun);

a) "Tescil ve şüyuun izalesi" kenar başlıklı 16 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Belediye ve mücavir alan hudutları içindeki gayrimenkullerin re'sen veya müracaat üzerine tevhid veya ifrazı, bunlar üzerinde irtifak hakkı tesisi veya bu hakların terkini, bu Kanun ve yönetmelik hükümlerine uygunluğu belediye encümenleri veya il idare kurullarınca onaylanır."

b) "Arazi ve Arsa Düzenlemesi" kenar başlıklı 18 inci maddesinin 19 uncu fıkrası ise şöyledir:

"Veraset yolu ile intikal eden, bu Kanun hükümlerine göre şüyulandırılan Kat Mülkiyeti Kanunu uygulaması, tarım ve hayvancılık, turizm, sanayi ve depolama amacı için yapılan hisselendirmeler ile cebri icra yolu ile satılanlar hariç imar planı olmayan yerlerde her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parselleri hisselere ayıracak özel parselasyon planları, satış vaadi sözleşmeleri yapılamaz."

4. Tarımsal Arazilerin Mülkiyetinin Devrine İlişkin Yönetmelik,

5. Tarım Arazilerinde Mülkiyet Devrine İlişkin Uygulama Talimatı,

6. Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği,

3. Değerlendirme

1. Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağının bulunması zorunludur. Bu anlamda; elbirliği mülkiyetine konu bir taşınmazda elbirliği ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satış vaadinde bulunması, davanın açıldığı tarihte davacıya satış vaadinde bulunanın kayıt maliki olmaması, sözleşmenin yerine getirilme zamanının gelmemiş olması, satış vaadi sözleşmesinin konusunun 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin 19 uncu fıkrası kapsamına girmesi veya 6537 sayılı Kanun ile değişik 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin 3 üncü maddesi uyarınca taşınmazın ifrazının mümkün olmaması gibi hâllerde satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağı yoktur.

2. Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; Üsküdar .... Noterliğinin 21.02.1997 tarih ve 5042 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesiyle vaad borçlusu ... vaad alacaklısı davacıya, sahibi bulunduğu dava konusu 2495 parsel sayılı 76.800,00 metrekare taşınmazının ekli krokide gösterilen kırmızı ile boyalı 36.575,00 metrekare kısmını satmayı vadetmiştir.

3. Vaad alacaklısı davacı tarafından vaad borçlusuna karşı Dikili Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptal ve tescil davasında, 11.09.2003 tarih ve 2000/256 Esas, 2003/243 Karar sayılı karar ile dava konusu taşınmazın 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin son fıkrası kapsamında satış vaadi sözleşmesi yapılamayacak yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve söz konusu karar Yargıtay denetiminden geçerek 01.07.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Davacı, bu karardan sonra taşınmazın imar durumunda ve yasalarda değişiklik olduğunu, taşınmazın üzerinde bulunan yapılarla ilgili yapı kullanma izni alındığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazda satış vaadi sözleşmesi ile satışı vadedilen kısımların ifrazen tescili veya paydaş kılınma isteği ile eldeki davayı açmıştır.

5. İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın ifrazının mümkün olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de aynı gerekçeyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

6. Dava konusu taşınmazda, satış vaadi sözleşmesiyle davacıya satışı vadedilen kısmın ifrazının mümkün olup olmadığı husunda yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki; dosya içeriğinden; dava konusu taşınmazın 76.263,08 metrekare yüzölçümlü, içerisinde kargir bina olan zeytinli tarla vasıflı olduğu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 16.11.2015 tarih ile onaylı 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında "tarım alanı" ve "doğal sit" alanı olarak planlandığı ve aynı zamanda kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi ve turizm merkezi sınırları içerisinde kaldığı; Kültür ve Turizm Bakanlığınca 07.03.2017 tarihinde onaylanan 1/100.000 ölçekli Dikili Termal Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgesi Çevre Düzeni Planında üçüncü derece doğal sit alanı ve üçüncü derece arkeolojik sit alanı olarak belirlendiği ve plan onama sınırı dışında bırakıldığı, yine 07.03.2017 tarihinde onaylanan Dikili Termal Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgesi 1/25.000 ölçekli Nazım İmar Planında üçüncü derece sit alanı olarak belirlendiği ve onama sınırı dışında bırakıldığı, 1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı anlaşılmıştır.

7. Dikili Belediyesi, dava konusu taşınmazın yola cephesinin olması ve vasfı dikkate alındığında İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü ile Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğü ve Tabiat Varlıklarını Koruma Müdürlüğünün görüşü de alınmak suretiyle ifrazının mümkün olduğunu; İzmir Valiliği Kadastro Müdürlüğü, taşınmazın kadastral yol açısından ifrazının mümkün olduğu ve ilgili diğer kurumların görüşlerinin olumlu olması hâlinde ifraz işleminin yapılabileceğini; Kültür ve Turizm Bakanlığı İzmir 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu, taşınmazda ifraz işleminin gerçekleştirilmesinde 2863 sayılı Kanun açısından sakınca bulunmadığını; İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ise, dava konusu taşınmazın onaylı imar planları ve plan hükümleri dikkate alınarak ilgili kurum ve belediyenin ifrazı uygun görmesi hâlinde ifraz işleminin yapılabileceğini bildirmiştir.

8. Bilirkişi kurulu raporunda ise; dava konusu taşınmazın dikili tarım arazisi, kapama zeytin bahçesi vasfında olduğu, taşınmazın bulunduğu yerde yeter gelirli arazi büyüklüğünün dikili tarım arazisinde 10 da olması sebebi ile taşınmazın ifrazının mümkün olabileceği değerlendirilmiştir.

9. Diğer taraftan; İzmir Valiliği İl Tarım ve Orman Müdürlüğü, dava konusu taşınmazın ifrazının ve hisselendirilmesinin 5403 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat çerçevesinde uygun görülmediğini belirtmiştir.

10. Taşınmazların ifrazının mümkün olup olmadığı hususunda onay makamı, taşınmaz belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise belediye encümeni, belediye dışında ise il idare kuruludur.

11. Dava konusu taşınmazın (V.C.3.7) numaralı bentte açıklanan durumu, ilgili kurumların dava konusu taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığına dair verdikleri yazı cevapları, Dikili Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/256 Esas ve 2003/243 Karar sayılı dosya içeriği, vaad alacaklısı davalı şirkete 1001/76800 payın devrinin sağlanmış olması, bilirkişi raporu ve ilgili mevzuat gözetildiğinde; çekişme konusu taşınmazın, satış vaadi sözleşmesine ekli krokide gösterilen şekilde ifrazının mümkün olup olmadığı hususunda, taşınmaz belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise belediye encümeninden, belediye dışında ise il özel idaresinden idari karar alınması gerekmekte olup, yalnızca İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün taşınmazın ifrazının mümkün olmadığına yönelik değerlendirmesi doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

12. Hâl böyle olunca; tescil isteğinin kabulüne karar verebilmek için taşınmazın niteliği ve bulunduğu yer itibarıyla belediye mücavir alanı kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulup, taşınmazın davacının talep ettiği şekilde ifrazının mümkün olup olmadığı konusunda usulüne uygun idari karar alınarak sonucu doğrultusunda bir karar vermek gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Yargıtay duruşma vekâlet ücreti 8.400,00 TL'nin davacıdan alınarak davalılar ..., ..., davalı ... ve ...'a verilmesine,

Yargıtay duruşma vekâlet ücreti 8.400,00 TL'nin davalılar ..., ..., davalı ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1238, Karar No: 2017/3390, Tarih: 11.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1238 E.  ,  2017/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş., temlik alan davacı ... ile davalı ... Başkanlığı, birleşen 2008/334 Esas sayılı davada davacı ... Başkanlığı ile davalı ... İnş. Taah. Tic. ve San. A. Ş. Temlik alan davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.04.2014 gün ve 2012/3-2014/123 sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.09.2016 gün ve 2015/6353-2016/3997 sayılı ilâmı aleyhinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebi üzerine Dairemize gönderilen dosyanın incelenmesinde 01.03.2010 tarihinde yapılan keşifle ilgili keşif tutanağından itibaren ve daha sonra yapılan işlemlerle ilgili yazışmalar, verilen dilekçeler ve duruşma tutanaklarının bulunduğu, dava ve cevap dilekçesi ile 01.03.2010 tarihine kadar dava dosyasının geçirdiği safahati gösteren dosya ve ekleri bulunmadığı gibi birleşen dosyanın da bulunmadığı, başkaca da bir ek gönderilmediği ve tüm dosyanın incelenmesinde zorunluluk bulunduğundan;

Mahkeme hakimince kalem personelinin dikkati çekilip bizzat hakimin gözetiminde belirtilen tarihten önceki yargılama safahatini gösterir dosya-dosyalar, birleşen dava dosyası ve varsa diğer eklerinin temin edilip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/132, Karar No: 2015/11728, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/132 E.  ,  2015/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretinin ödenmediği gerekçesiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ücret alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine karşı davalı tarafından ileri sürelen itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş sözleşmesini, işvereni ... tarafından ücretinin ödenmediği gerekçesiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ücret alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine karşı, davalının işyerini iş akdinin fesih tarihinden sonra tüm aktif ve pasifleriyle devralalmasına itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı talep etmiştir.

Davalı, davacının işçisi olmadığını ve işyerini devralmadan önceki dönemdeki işçilik alacaklarından tutulamayacağını savunmuştur.

İlk derece Mahkmesi'nce iş yeri devri nedeniyle davalının sorumlu tutulabilmesi için devir tarihinde mevcut iş sözleşmesinin bulunması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 10.6.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Borçlar Kanunun 179. maddesinde, “Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar” şeklinde kurala yer verilmiştir. Bahsi geçen hükme göre, işyerinin ve işletmenin tüm aktif ve pasifleriyle devrinde, devir anında doğmuş bulunan borçlardan devralan işveren sorumlu olmaktadır. Devreden işveren bakımından bahsi geçen müteselsil sorumluluk, ihbar ve ilan tarihinden itibaren işlemeye başlar ise de, somut olayda devralan işverenin sorumluluğu tartışıldığından böyle bir ihbar ve ilan yoluna gidilmemiş olmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Davaya konu alacakların ait olduğu dönemde genel kanun niteliğinde olan Borçlar Kanunun 179. maddesine göre çözüme gidilmelidir. Bu durumda devir tarihinden önce doğmuş bulunan tazminat ve işçilik alacaklarından devralan işverenin sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden hesap raporu alınmalı ve Mahkemece bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12221, Karar No: 2010/3136, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12221 E.  ,  2010/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.02.2008 tarih ve 2006/512-2008/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı şirketin yüzde 10,davalı ...'nın ise yüzde 90 pay sahibi olduğunu,Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/442 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre davacının 2002 yılında kar payının 6.373,82 TL,2004 yılında kar payının 8.945,01 TL olmak üzere toplam 15.318,83 TL olduğunu,alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itiraziyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve yüzde 40 icra inkar tazminatı talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili,davacıya şirketin 15.01.2003 tarihinde 16.750 TL bedelli araç aldığını,aracın değerinin davacının talep ettiği kar payı toplamından fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

Davalı ... vekili,talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece iddia,savunma ve dosya kapsamına göre, ortaklar kuruluna kar payı dağıtımı kararı alınmadığı, davacının kendisine verilen süre içerisinde de bu yönde bir karar alınmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin özelliği gereği ortaklar kurulu kararı alınmasının mümkün olmadığı,diğer davada şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine ve yasal şartları oluşmadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İİK 67.maddesi uyarınca kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için talebin haksız olduğunun yeterli olmayıp kötüniyetli olduğunun kanıtlamasının gerekmesine ve davanın red gerekçesi nazara alındığında davacı tarafın kötüniyetli olduğunun kabulünün mümkün bulunmamasına göre davacı ve davalı ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı ...' dan ayrı ayrı alınmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.