muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1141, Karar No: 2014/4079, Tarih: 19.02.2014

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, sanığın yetkilisi olduğu A.. P..Liman İşletmeleri Ticaret LTD. şirketi tarafından 04/02/2009 tarihinde Tekirdağ Müze Müdürlüğü'ne yapılan müracaatta, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun

08/12/2006 gün 1118 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde kalan .. pafta.. parsel sayılı taşınmaz üzerine liman inşaatı müddetince kullanılmak üzere, foseptik çukuru ile Türk ve şirket bayrakları için yer tespitinde yardımcı olunması hususunda müracaatta bulunulmasına müteakip 09/02/2009 tarihinde belirtilen taleplerin değerlendirilmesi için suça konu taşınmaz üzerinde Tekirdağ Müze Müdürlüğü görevlileri tarafından bayrak direkleri için 1,5x1,5 m. ebatlarında 3 adet, foseptik için 2x2 m. ebatlarında bir adet sondaj çukuru açıldığı, düzenlenen raporun, karar alınması için Koruma Kurulu'na gönderildiği, ancak bu süre içerisinde Koruma Kurulu'ndan izin alınmadığı halde sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından bayrak direklerinin dikildiği ve fosseptik çukurunun tuğla ile kapatıldığı ayrıca arazi üzerine parke taşları döşendiği, ağaç dikilip çevresine beton arklar yapıldığı, sit alanında kalan yola mıcır döküldüğünün tespiti üzerine sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından bahse konu araziye foseptik çukuru ve bayrak direkleri dikmek için yardımcı olmaları konusunda Tekirdağ Müze Müdürlüğü'ne müracaat etmesi ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, suç tarihinden daha önce Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/365 sayılı dosyası üzerinde de aynı parsel üzerine sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından Koruma Kurulu'ndan izin alınmadan kantar yapıldığından bahisle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kovuşturma yapılması hususları dikkate alındığında, sanığın suça konu taşınmazın sit alanı sınırlarında kaldığını bildiğinin kabulü gerektiği, anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya kapsamında mevcut inşaat bilirkişi raporlarında, belirtilen faaliyetlerin gerek yapım tarzları, gerekse konuları itibariyle fiziki ve inşai müdahale olarak değerlendirilmeyeceğinin belirtilmesi üzerine mahkeme tarafından belirtilen bu rapor hükme esas alınarak sanığın beraatine karar verilmiş ise de, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 3. derece arkeolojik sit alanı sınırlarında kalan taşınmaz üzerine bayrak direkleri dikilip, çiçek fidanları arasına moloz artıklarının harçla karıştırılmak suretiyle beton bantlar yaptırılıp, foseptik çukuruna tuğla döşetilip, şantiyeye bağlanan yola mıcır döktürmek şeklinde gerçekleşen eylemlerin 2863 sayılı Kanun'un 9. maddesi kapsamında inşai ve fiziki müdahale niteliğinde kabul edilmesi gerektiği halde, eksik ve hatalı bilirkişi raporu esas alınarak sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunanların, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde koruma, uygulama denetim büroları kurulup kurulmadığı araştırılıp, hükümden sonra, 08.10.2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4 maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5677, Karar No: 2010/11610, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5677 E.  ,  2010/11610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15195, Karar No: 2015/442, Tarih: 03.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15195 E.  ,  2015/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 168 ada 5 parsel sayılı 170,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme süresini doldurmadığından söz edilerek taşınmazın davacı işgalinde olduğu beyanlar hanesinde belirtilmek suretiyle bahçe niteliğiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı .... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında sadece kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir. Keşif tutanağına yansıtılan mahkeme gözleminde taşınmazın üzerinin çayırla kaplı olduğu ve taban zemininin yer yer su içerisinde, dolayısıyla bataklık olduğu, dere yatağında bulunduğu bildirilmiş, ziraat bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde drenaj sorunundan dolayı suyun yüzeyde birikmesi ile göllenmeler, toprağın yüzeye kadar suyla doyması ile yer yer bataklıklar görüldüğünü, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bakım işlemleri yapılmadığından ekonomik anlamda bir ürün elde edilemediği belirtilmiş, yerel bilirkişi ... davacının dere yatağını sahiplendiğini, tutanak bilirkişi .... taşınmazın çay yatağı olduğunu, davacı tanığı ... ise taşınmazın dere yatağı olup köprünün yapıldığı 1998-2000 yıllarında kesinlikle dava konusu taşınmaz üzerinde meyve ağaçları olmadığını, çayın zaman zaman taşıp dava konusu parsel üzerinden de geçtiğini ve bütün köylünün buralardan istifade edebildiğini beyan etmişlerdir. Ayrıntısı yukarıda açıklanan mahkeme gözlemi, ziraat bilirkişi raporu ile yerel bilirkişi, tanık ve tutanak bilirkişi beyanları gözetildiğinde davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı sabit olduğu gibi davacı tutanağın aksini de ispat edememiştir. Hal böyle olunca; mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1454, Karar No: 2016/337, Tarih: 14.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1454 E.  ,  2016/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 12/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... 27/09/2012 tarihli sayısında yer alan “.. ” başlıklı yazı içeriğinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu yazının haber verme ve eleştiri hakkının kullanmasından ibaret olduğunu, gerçek olgulara dayalı hukuka uygun bir haber olduğunu, yazının eleştiri sınırları içinde ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, yazıda geçen ".. " ifadelerinin hakaret ve iftira suçu sayılacak boyutta olması, karalama ve küçük düşürme amacına yönelik olması, davacının kişilik haklarının zedelendiği gerekçesiyle istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı ... 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında .. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında .. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

.. 'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «.. » ya da «...» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Dava konusu haberde; .. öğretmen olan davacının okuldaki derslere başı örtülü olarak giren kız öğrenciler üzerinde psikolojik baskı kurduğu, başını açmayan öğrencileri sınıftan attığı, bunu başaramadığı durumlarda derse başlamadığından bahsedilmiş, yönetmeliğin kaldırılması gerektiği görüşü belirtilmiştir. Her ne kadar mahkemece, haber içeriğinde geçen bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenmiş ise de; basın özgürlüğü sınırları içerisinde, gündemdeki bir konu hakkındaki gazete haberlerinin aynı zamanda yazarının eleştirisini de içermesi doğaldır. Ayrıca bütün olarak yazı değerlendirildiğinde, davacının okuldaki uygulamalarını sert şekilde eleştiren, kişisel değer yargısı niteliğindeki bazı ifadelerin, eleştiri sınırlarını aşan küçültücü ve hakaret niteliğinde olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, eleştiri sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, bir kısmının kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, bir kısmının kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18910, Karar No: 2014/20521, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18910 E.  ,  2014/20521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminden kaynaklanan alacak

1- Dava konusu.... parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ve malikleri gösterir şekilde tüm geldi ve gittileriyle birlikte onaylı ve okunaklı suretlerinin Tapu Müdürlüğü'nden getirilerek dosyasına eklenmesi,

2- Dava konusu .... ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ilişkin belediyeye yapılmış bir başvuru olup olmadığının, başvuru yapılmış ise bu başvuru ile ilgili düzenlenmiş bulunan belge, verilmiş yapı ruhsatı, inşaat ruhsatı, iskan ruhsatı vb. tüm bilgi ve belgelerin ilgili belediyeden sorularak temin edilmesi, gerekirse davalı ve vekilinden temin edilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/370, Karar No: 2017/3857, Tarih: 03.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/370 E.  ,  2017/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, suç tarihinden önce yolcu minibüslerinde hırsızlık yaptıkları bu nedenle emniyet müdürlüğüne ait güven timlerince takibe alındıkları, suç tarihinde minibüste müştekinin önünde ve arkasında durdukları ve fazla yaklaştıkları için müştekinin dikkatini çektikleri, indikten sonra araç içerisinde bulunan güven timlerince hemen yakalandıkları, müştekiye ait cep telefonunun kime ait olduğunu sorduklarında telefonun kendilerine ait olduğunu söyledikleri, bu sırada müştekinin annesinin cep telefonundan müştekiyi araması üzerine telefonun müştekiye ait olduğunun ortaya çıktığı, müştekinin sanıkları teşhis ettiği, sanıkların müştekiye ait cep telefonunu araç içerisinde buldukları yönündeki savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalar olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27659, Karar No: 2009/7206, Tarih: 06.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27659 E.  ,  2009/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600.TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30434, Karar No: 2019/1283, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30434 E.  ,  2019/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8402, Karar No: 2019/4888, Tarih: 27.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8402 E.  ,  2019/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek; teknik bilirkişinin dosyaya sunduğu rapor ve kroki eklenmek suretiyle dava konusu yerin hangi tarihte ve hangi vasıfla tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden, aynı şekilde çifte tapunun oluşmasının engellenmesi bakımından aynı rapor ve kroki eklenmek koşuluyla dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, yine teknik bilirkişisinin rapor ve krokileri eklenmek suretiyle uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgede idarece çizilmiş bir kıyı kenar çizgisine ilişkin paftanın ya da haritanın bulunup bulunmadığının öncelikle Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İl Müdürlüğü'nden sorulması, varsa getirtilerek dosya arasına konulması, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 9. maddeleri göz önünde bulundurularak ve 9. maddede açıklandığı gibi bir jeoloji mühendisi veya jeolog veya jeomorfolog, bir harita ve kadastro mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir mimar ve şehir plancısı ve inşaat mühendisinden oluşacak en azından 5 kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, idarece çizilen kıyı kenar çizgisinin uygulanması suretiyle dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, bu konuda bilirkişi kurulundan gerekçeli, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık rapor istenmesi, şayet idarece çizilmiş herhangi bir kıyı kenar çizgisine ilişkin harita veya pafta yok ise, bu takdirde 13.03.1972 tarih ve 1970/7 Esas, 1972/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 28.11.1997 tarih ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararının kapsamları gözetilerek kıyı kenar çizgisinin 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesinde öngörülen ve yukarıda nitelikleri açıklanan bilirkişiler aracılığıyla saptanması, aynı biçimde gerekçeli ve denetime açık rapor istenmesi, krokide (A) harfiyle gösterilen yerin güneyinde bulunan kadastro çalışmaları sırasında 1295 sayılı parsele revizyon gören Ekim-Eylül 1952 tarih 8 sıra nolu tapu kaydının kuzey hududu kayalık ve “KEH” okuduğu gözetilerek, KEH ibaresinin mahalli terim olarak hangi anlama geldiği ve bununla neyin kasdedildiği hususunun yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi, bu yönde kayalık tabir edilen bir yerin bulunup bulunmadığının araştırılması, davalı Hazinenin savunduğu gibi tesciline karar verilen taşınmaz bölümünün “kumsal” nitelikte olup olmadığı yönünde uzman bilirkişilerden görüş istenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 29.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.173,67 metrekarelik bölümün tarla vasfıyla davacı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili ve ..

. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 29.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.173,67 metrekarelik bölümün tarla vasfıyla davacı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.