muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/351, Karar No: 2016/706, Tarih: 21.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/351 E.  ,  2016/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu aleyhinde yürütülen icra takiplerinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla iki taşınmazını diğer davalılara satarak devir ettiğini ileri sürerek tasarrufların iptali ile dava konusu taşınmazlar üzerine İİK'nın 281/2.maddesi uyarınca teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili dava konusu tasarrufların gerçek olduğunu, mal kaçırma niyeti bulunmadığını savunmuştur.

Davalı 3.kişi ..., satışın gerçek ve iyiniyetli olduğunu, bedelini borçluya ödediğini savunmuştur.

Mahkemece 13.10.2015 günlü ara kararı ile dava konusu taşınmazların davalı 3.kişiler adına kayıtlı olduğu,bu kişilerin takip borçlusu olmadıkları gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nın 277 vd.maddeleri uyarınca açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. İİK'nın 281/2.maddesi uyarınca hakim, iptale tabi tasarrufların konusu olan mallar hakkında alacaklının talebi üzerine ihtiyati haciz kararı verebilir. Teminatın lüzum ve miktarı mahkemece takdir ve tayin olunur. Somut olayda davacı tarafından bir takım iptal

nedenleri ileri sürülmüştür. İhtiyati haciz kararı vermek için davanın tüm şartlarının oluşmasını beklemek, davacının bu davadan elde edeceği sonucu da engelleyebilir. Bu durumda mahkemece davaya konu edilen taşınmazlar hakkında ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4997, Karar No: 2010/14180, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4997 E.  ,  2010/14180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 18.11.2009

Nosu : 385-309

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı malların irsaliyeli ile davalının adresine ve birlikte sakin, fiilen işyerini işleten oğlu ... ... imzasına teslim edildiğini, malların bedellerinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işyerinin sahibi olarak müvekkili gözükse de fiili sahibi ve işleticisinin oğlu ... ... olduğundan husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, imzaların müvekkiline ya da oğlu ...'a ait olmadığını, irsaliye içeriği malların teslim alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, sevk irsaliyesindeki imzanın ... ... eli ürünü olduğu, dükkan sahibinin davacı olup, ... ...'ın temsilcisi olduğu, yıllarca davacıdan mal alışverişinde bulunduğu ve herhangi bir sorun ortaya çıkmadığı ve dava konusu malların ... tarafından teslim alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30903, Karar No: 2012/13335, Tarih: 19.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30903 E.  ,  2012/13335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 30/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14880, Karar No: 2015/17245, Tarih: 10.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14880 E.  ,  2015/17245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/406123

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

NUMARASI : 2011/755 Esas, 2011/670 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Noter başkatibi olan sanığın, ilerlemiş derecede kanser hastası olan M.N.İ'nin tedavi gördüğü hastaneye giderek, hastalığı nedeniyle yeteneği konusunda şüphe duyup doktor raporu alması gerekirken buna uymadan şirket hissesinin devrine yetki veren vekaletnameyi tanzim etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, hastanedeki tüm tedavi belgeleri ve hakkında düzenlene raporları temin edilerek belirtilen işlemin tesis edildiği tarihte iradeyi ortadan kaldıracak düzeyde hastalık bulunup bulunmadığı hususunda uzman bilirkişilerden oluşan heyetten rapor alınması ve Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/10312 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak yüklenen suçun objektif cezalandırılma şartları olan kişi mağduriyeti, kişilere haksız menfaat sağlama veya kamu zararına neden olma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi ,

Kabule göre de;

Hükümde beraate dayanak olan CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Yasanın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14519, Karar No: 2010/17393, Tarih: 11.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/14519 E.  ,  2010/17393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde 12.10.2006 tarihinde zabıt mümziinin yer gösterimiyle yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişilerin raporunda, suça konu alanın eğiminin %20-25 olduğu, toprağın orman toprağı yapısında olup orman ağaç ve çalı artıklarının ayrışması sonucu oluşan humus bakiyesi bulunduğu, bu nedenle orman toprağı niteliğinde olduğu, erozyon karakteri taşıdığı, mevcut haliyle ormana bitişik olup ormanla bütünlük arzettiği, 1956 tarihli memleket haritasında açıklık alan olarak göründüğü, yerin batısının orman açıklığı olduğu belirtilmesine karşılık 12.4.2007 tarihinde yapılan zabıt mümziilerinin hazır bulunmadığı keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ise suça konu alanın eğiminin %30 olduğu, toprağın orman toprağı olmadığı, humus bakiyesi taşımadığı, orman içi açıklık olmayıp "4 yönünün" açık alanlarla çevrili olup bu alanlarla" bütünlük arzettiği, açık alanların devamı niteliğinde olup kadimden beri ormansız açık alan olduğu, 1956 tarihli memleket haritasında yerin civarındaki açık alanlarda 3 adet dam yeri bulunduğu belirtilerek çelişki yaratılmasına göre dava konusu yere ait hava fotoğraflarının; bilirkişi raporlarında dava konusu yere ait memleket ve amenejman haritalarının arazi kadastrosu ile çalıştırıldığı belirtilmekle sahada arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi tarihte kesinleştiğinin ve buna göre suça konu yerin vasfının tesbiti ile arazi kadastrosuna ilişkin harita ve tutanakların da celbedilerek zabıt mümziilerinin de iştirakiyle mahallinde farklı (konusunda uzman harita mühendisi ve orman mühendisi) bilirkişilerden oluşturulacak heyet vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak en eski tarihli memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğrafları ve arazi kadastrosuna ait harita ile tutanakların mahalline birlikte uygulanarak suça konu yerin toprak yapısının, eğiminin, muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığının, suç tutanağı eki

kroki de dikkate alınarak civar taşınmazların vasfının, orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığının, halihazırda ziraat alanı niteliğinde olmakla birlikte evveliyatı itibariyle ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının kesin olarak belirlenip bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra geçerli bir mülkiyet belgesi ibraz edilmemiş olduğu da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/434, Karar No: 2020/2469, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/434 E.  ,  2020/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2012 tarihine kadar bazı kesintilerle her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2012 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 26.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesinde belirtilen cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8131, Karar No: 2016/825, Tarih: 17.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/8131 E.  ,  2016/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanığa yüklenen yağma suçunun öngördüğü cezanın alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, hakkında çıkartılan yakalama emri üzerine 09/10/2014 tarihinde yakalandığında, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından istinabe suretiyle, sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

3-) Sanığın soruşturma aşamasında yakalanamaması nedeniyle sorgusu yapılmadan kamu davasının açıldığı, çıkartılan yakalama emri üzerine kovuşturma aşamasında alınan savunmasında da, “yakınanın kendisine borcu olduğunu, borcunu istediğinde, borcuna karşılık telefonunu verdiğini” belirtmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 235. maddesinde müştekinin beyanının alınmasının zorunlu görüldüğü hallerde adresinin yanlışlığı, eksikliği, adres değişikliğini bildirmemesi durumunda bile mutlaka adresinin araştırılarak müştekinin dinlenilmesi gerektiği belirtilmiş, aynı Yasanın 236. maddesinde mağdurun tanık olarak dinlenilmesi düzenlenmiş; 210. maddesinde ise, olayın delilinin bir tek tanığın açıklamasından ibaret olduğu hallerde bu tanığın mutlaka duruşmada dinlenilmesi, soruşturma aşamasında alınan ifadelerinin duruşmada okunulmasıyla yetinilmemesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla; bu husus gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-) Uygulamaya göre de; sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140, 2015/85 esas ve karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmekle, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25839, Karar No: 2025/8086, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25839 E.  ,  2025/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1463 E., 2022/1206 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/255 E., 2020/92 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29465, Karar No: 2014/21196, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29465 E.  ,  2014/21196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/200402

MAHKEMESİ : İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/377 (E) ve 2011/410 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Basit cinsel saldırı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hırsızlık suçundan yapılan uygulamada, sanığın çantayı hakimiyet alanına geçiremeden kesintisiz takiple yakalandığı anlaşıldığından eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında TCK'nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Cinsel saldırı suçundan verilen hükme ilişkin olarak ise, sanığın tenha alt geçitte yürümekte olan müştekiye arkadan yaklaşarak eteğini kaldırdığı, panikle karşı kaldırıma geçen müştekiyi takip ederek tekrardan eteğini kaldırdığı ve ardından çantasını kaparak kaçmaya çalıştığı olayda sanığın müştekinin dikkatini dağıtmak amacıyla hareket etmesinden sözedilemeyeceği, aksine cinsel saldırı kastının bulunduğu ve TCK'nun 102/1. maddesi gereği cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31378, Karar No: 2019/1321, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31378 E.  ,  2019/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1740, Karar No: 2023/4208, Tarih: 27.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1740 E.  ,  2023/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/299 E., 2022/360 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/11 E., 2021/501 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; vasiyet eden ...'nın, Samsun 3. Noterliğinin 11.12.1996 tarih ve 42376 yevmiye numaralı vasiyetnamesinin tenfizine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; ortak muris ...'nın vasiyetnamesi ile davalıların saklı paylarını ihlâl ettiğini, müvekkillerince Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/166 Esas sayılı dosyası ile tenkis davası açtıklarını, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/595 Esas sayılı dosyası ile vasiyetnamenin iptali davası açtıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulüne, yargılama giderlerinin davalılara yüklenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yargılama masrafı ve vekâlet ücreti yönünden verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili, istinaf başvurusundaki gerekçelerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir"

3. Değerlendirme