muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21727, Karar No: 2015/33894, Tarih: 08.12.2015

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1984, Karar No: 2020/1920, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1984 E.  ,  2020/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17664, Karar No: 2011/26521, Tarih: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/17664 E.  ,  2011/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3007, Karar No: 2012/9449, Tarih: 15.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3007 E.  ,  2012/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu Karakuzulu Köyü 155 ada 1 ve 114 ada 9 parsel sayılı taşınmazların bitişiğinde yer alan 23,78 ve 210,89 metrekare yüzölçümündeki iki ayrı taşınmaz yol olarak, 5,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise dere yatağı olarak paftasında gösterilerek tespit harici bırakılmıştır. Davacı ... vekili, çekişmeli taşınmazların TCDD'ye ait 155 ada 1 ve 114 ada 9 parseller içinde kaldığı iddiasıyla istimlak sonucu oluşan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve yol olarak bırakılan 23,78 ve 210,89 metrekare yüzölçümündeki yerler ile dere yatağı olarak bırakılan 5,21 metrekare yüzölçümündeki yerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23707, Karar No: 2015/31203, Tarih: 25.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23707 E.  ,  2015/31203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/107538

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2011

NUMARASI : 2010/396 (E) ve 2011/438 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle; sanığın, çek keşidecisi görünen .......Ltd. Şti adına çek keşide etme yetkisinin bulunduğunu, şirket yetkilisinin H... C... olduğu dönemde suça konu çeki vadeli olarak düzenleyerek yapılan alışveriş karşılığında S...ve S.. E..'a verdiğini savunarak şirket yetkilisi H... C... tarafından kendisine verilen vekaletname fotokopisini dosyaya ibraz etmesi, S... ve S.. E..'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, 25.09.2008 tarihli suça konu çeki sözkonusu tarihten iki ay kadar önce sattıkları kumaş karşılığında sanıktan aldıklarını, daha önce verilen çeklerde herhangi bir sorun çıkmadığını beyan etmeleri,sanığın ......Ltd. Şti.'ndeki H... C...'na ait hisseyi Bursa 9. Noterliğince düzenlenen 21.07.2008 tarihli hisse devir sözleşmesi ile vekaleten sattığı, hakkında beraat hükmü kurulan ve temyize konu olmayan E.. Ö..'in, suça konu şirkette hisse satın alıp yetkilisi gibi görünmesine rağmen, fiilen şirkete dair herhangi bir işlem yapmadığını, çek karnelerinin de kendisine teslim edilmediğini beyan etmesi ve suça konu çekin 29.09.2008 tarihinde bankaya ibrazı sırasında E.. Ö..'in 12.09.2008 tarihli çeklerin rızası hilafına elinden çıktığı gerekçesiyle ödemeden men talimatı vermesi nedeniyle işleme alınmadığının anlaşılması karşısında; sanığın suç kastının tayini, savunmanın doğruluğunun ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın ibraz ettiği vekaletname ve sair belgelerin aslının dosyaya celbedilerek, K... K... ...Ltd. Şti. ile çek hamili olan S... ve S.. E..'ın yetkilisi oldukları M... R.... S... Ltd. Şti'nin ticari defterleri getirtilip suça konu çekin veriliş tarihinin tespiti, daha önceden bu suretle düzenlenmiş ve ödenmiş çeklerin olup olmadığı araştırılarak, H... C... da tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27941, Karar No: 2011/25244, Tarih: 27.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/27941 E.  ,  2011/25244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, kardeşinin hastanede tedavi görmesi nedeniyle yanında üç gün refakatçi olarak kaldığı sırada çalıştığı işyerinin borcundan dolayı haczedilip kendisine yediemin olarak teslim edilen makinenin sökülüp götürüldüğünü belirtmesi karşısında, bu husus araştırılarak ve TCY’nın 289/3. maddesinde öngörülen “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı” bir davranışın olup olmadığı üzerinde de durularak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan .... Mad. Yağ Oto Las. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20677, Karar No: 2017/24830, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20677 E.  ,  2017/24830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4675, Karar No: 2019/3388, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4675 E.  ,  2019/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3269, Karar No: 2012/9616, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3269 E.  ,  2012/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.11.2010 tarih ve 2004/158-2010/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...’nın yolcu olarak içinde bulunduğu otobüsün 28.02.2003 tarihinde devrilmesi sonucunda yaralandığını, Ankara GATA hastanesinde tedavisinin yapıldığını ve ameliyatlar geçirdiğini, vücudunun çeşitli yerlerinde izler kaldığını, sağ ayağında kısalık oluştuğunu, bu durumun davacı ...’nın ruhsal durumunu etkilediği gibi sürekli iş ve güç kaybına sebep olduğunu ayrıca davacı ...’nın anne ve babası olan diğer davacıların da söz konusu kaza sebebiyle manevi zarara uğradıklarını, oğullarının tedavisi nedeniyle yol ve konaklama gideri gibi harcamalar yaptıklarını ileri sürerek, davacı ...’nın işgücünden doğan kaybı sebebiyle 100 TL’nın, kaza sonrasında yapılan zorunlu harcamalara ilişkin olarak 100 TL’nın, davacıların uğradığı manevi zarar sebebiyle davacı ... için 10.000 TL ve diğer davacılar için ayrı ayrı 2.000 TL olmak üzere toplam 14.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği dilekçeyle davanın Ulusoy Kolektif Şirketine tevcih edilmesini istemiş, ayrıca verdiği ıslah dilekçesiyle kaza sonucunda yapılan zorunlu giderlere ilişkin olarak talebini 2.500 TL’na yükseltmiştir.

Davalılar Ulusoy Nakliyat A.Ş. vekili ile ... vekili, ayrı ayrı davanın husumet yönünden ve esastan davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Davalılar Ulusoy Nakliyat A.Ş. vekili ile ... vekili, ayrı ayrı davanın husumet yönünden ve esastan davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...’nın söz konusu kaza sebebiyle herhangi bir maddi zararının bulunmadığı, davacılardan ... ve ...’ın belgelemeyen yol ve konaklama giderlere ilişkin istemlerin kabulünün gerektiği, davacıların davaya konu kaza sebebiyle manevi üzüntü içinde oldukları gerekçesiyle, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, davacı ...’nın sürekli iş göremezlik ve tedavi süreciyle iş göremezlik sebebine dayalı maddi tazminat talebinin reddine, davacılar... ve ...’nin belgelenemeyen yol ve konaklama giderlerine ilişkin istemlerinin kabulü ile 2.500 TL yol ve konaklama giderinin ve davacı ... için 10.000 TL diğer davacılar için ayrı ayrı 2.000 TL olmak üzere toplam 14.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28/02/2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılar Osman Ulusoy ve Ortakları Kolektif Şirketi ile davalı sürücü ...’tan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile davacılar vekili temyiz etmiştir.

1 - Mahkeme ilamı, davacılar vekiline 24.01.2011 günü, davalı vekilinin temyiz dilekçesi ise 04.02.2011 günü tebliğ edilmiş ve hüküm, 15 günlük yasal temyiz süresi ve 10 günlük katılma yolu ile temyiz süresi geçirildikten sonra 21.02.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacılar vekilinin HUMK.nun 432/4 ncü maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve HMK’nun 124/2 maddesi hükmüne göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 623,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2208, Karar No: 2013/7634, Tarih: 25.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2208 E.  ,  2013/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... San. ve Tic.A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, doğum izni ve yıllık izinlerini kullandıktan sonra yerine yeni haber müdürü alındığını, iş akdinin ikale sözleşmesi ile haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, günde 3 saatin üzerinde fazla mesai yaptığını, ücretinin ödenmediğini, Basın İş Kanunu 14. maddesi gereği ücretinin peşin ödenmesi gerekirken hiçbir dönem peşin ödenmediğini ileri sürerek, bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında çok istisnai olarak yaptığı fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödendiğini ve dolayısıyla % 5 faiz kısımları da talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece talep edilen işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı gazetecinin fazla mesai ve ikramiye alacağına hak kazanıp kazanamadığı ve fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının %5 fazlalığından yapılacak indirim noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.