muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/92, Karar No: 2014/4312, Tarih: 12.02.2014

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda, davacı vekili, dava dilekçesi ile fazla mesai- hafta tatili ücreti adı altında 50 TL talepte bulunmuş, dava dilekçesinde çalışma saatlerine ilişkin açıklama yapmamış, mahkemece hükme dayanak bilirkişi raporunda tanık beyanlarına dayanılarak davacının haftanın yedi günü, günlük 10 saatlik çalışma sonucu haftada 71 saat fazla çalışma yapıldığı şeklinde bir hesaplama ile fazla mesai- hafta tatili ayırımı yapılmaksızın aynı tabloda fazla mesai ve hafta tatili hesaplandığı ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulmuş ise de hesap tarzı hatalıdır.

Dosyada dinlenilen tanıklardan davacı tanığı R.., davacı ile birlikte çalışmış olup, çalışma düzenine ait başka delil yoktur. Bu nedenle mahkemece davacı tanığı R.. M.. tekrar çağırılarak öncelikle davacının ne iş yaptığı açıklattırılıp saat 18'den sonraki çalışmasının haftada kaç gün ve kaç saat olduğu somut bir şekilde açıklattırılarak öncelikle günlük çalışma saati, ara dinlenmesi düşülerek belirlenip, haftada 6 gün üzerinden çalışma süresi hesaplanıp 45 saat düşüldükten sonra hafta sonu çalışmanın sadece fazla mesai kısmı eklenerek fazla mesai ve hafta tatili ücretinin ayrı ayrı hesaplanması gerekirken bu anlamda denetlenemeyen rapora dayalı olarak karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca davacı vekiline 50 TL'nin kaç TL'si hafta tatili kaç TL'si fazla mesai olduğu açıklattırılmalıdır. Ayrıca hüküm kurulurken davacı temyizi olmadığı için hem zamanaşımı açısından hem de miktar açısından davalının usulü kazanılmış hakkı korunmalıdır.

4- Davalı şirketin açık ünvanının karar başlığında gösterilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12. 02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5207, Karar No: 2019/6455, Tarih: 11.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5207 E.  ,  2019/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemes

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ......ada 1209 parsel sayılı 36210,94 m² yüzölçümündeki ve 120 ada 14 parsel sayılı 3422,74 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, zilyetlik nedeniyle davalı ... adına sırasıyla tarla ve elma bahçesi vasfıyla, 120 ada 16 parsel sayılı 18934,55 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfıyla dava dışı ..... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... zamanaşımı zilyetliği nedeniyle maliki olduğunu ileri sürerek, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama aşamasında Hazine mahkemeye vermiş olduğu 25.12.2006 tarihli dilekçede çekişmeli taşınmazların orman niteliğinde Hazine adına tescilini istemiştir. 06.09.2011 tarihli keşifte davacı 120 ada 14 parseli sehven dava ettiğini, dava konusu etmek istediği parselin 120 ada 16 sayılı parsel olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 101 ada 1209 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişi .... tarafından tanzim edilen, 19/10/2011 tarihli ek raporun ekinde yer alan 1/3000 ölçekli krokide mavi renk ile taralı olarak gösterilen 25368,95 m2'lik kısma ilişkin kadastro tespitinin iptali ile, iş bu taşınmazın ''elbirliği mülkiyeti'' hükümlerine tabi olacak şekilde ''tarla'' vasfı ile, 2/5 hissesinin .....kızı, 11/08/1956 doğumlu ..., 3/5 hissesinin ..... oğlu, 11/04/1964 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, asli müdahiller ... ve Orman İdaresinin istemlerinin ise kısmen kabulü ile, fen bilirkişi .... tarafından tanzim edilen, 19/10/2011 tarihli ek raporun ekinde yer alan 1/3000 ölçekli krokide kırmızı renk ile taralı olarak gösterilen 10841,99 m2'lik kısma yeni parsel numarası verilmek ve fakat aynı ada numarası muhafaza edilmek kaydı ile ''Orman'' vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu...... mevkiinde kain 120 ada 16 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacının dava dilekçesi yönünden mahkememizin görevsizliğine, sehven dava edilen .....mevkiinde kain 120 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağının aslının gereğinin ifası için ..... Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi, Hazine ve davalı ... tarafından 101 ada 1209 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/12/2014 tarih ve 2014/8128 Esas - 2014/10371 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “1) Orman Yönetiminin temyiz istemi yönünden; Orman Yönetiminin usûlüne uygun bir katılımı veya usûlünce açılmış bir davası bulunmadığına göre, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddine,

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “1) Orman Yönetiminin temyiz istemi yönünden; Orman Yönetiminin usûlüne uygun bir katılımı veya usûlünce açılmış bir davası bulunmadığına göre, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddine,

2) Davalı ... ve Katılan Hazine'nin temyiz istemine gelince; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1960 tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kaldığının belirtilmesi karşısında, yeşil rengin sebebi açıklanmadığı gibi, 1960 tarihli memleket haritası dayanağı hava fotoğraflarında taşınmazların konumu gösterilmemiştir. Ayrıca, davacı ile davalı ... arasında yapılan 06/10/2003 tarihli sulhname senedi yapılan keşifte uygulanmadığı gibi, seneddeki tanıklarda dinlenmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, daha önceki keşifte görev yapmamış, uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı ile ziraat bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; taşınmazın kullanımının kim tarafından ne zaman ve nasıl başladığı, kime kaldığı ve nasıl kullanıldığı, davacının dayandığı harici satış senedi ve 06/10/2003 tarihli sulhname senedinin davalı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, kullanımın harici satış senedi ile birlikte davacıya devir ve teslim edilip edilmediği, harici köy satış senedi ve 06/10/2003 tarihli sulhname senedinde imzası bulunan muhtar, aza, senet tanıkları, yerel bilirkişi, taraf tanıkları, tesbit bilirkişilerinden sorulup saptandıktan sonra toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, dava konusu taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile müdahil davacı ... Hazinesinin davasının reddine, davacı ...'nun davasının kabulüne, dava konusu ..... 101 ada, 1209 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, bu taşınmazın tarla vasfı ile 2/5 hissesinin .... kızı, 1956 doğumlu, ... adına, 3/5 hissesinin de.... oğlu, 1964 doğumlu, ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanun gereğince yapılıp 26.02.1999 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Orman Yönetiminin temyiz istemi yönünden; Orman Yönetiminin usûlüne uygun bir katılımı veya usûlünce açılmış bir davası bulunmadığı gerekçesi ile daha önce temyiz talebi reddedildiğinden ve kesinleştiğinden Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) Katılan Hazinenin temyiz istemi yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu 101 ada 1209 parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı gibi zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

11/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23, Karar No: 2007/2062, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/23 E.  ,  2007/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12.20. YTL onama harcının mahsubuna 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10506, Karar No: 2017/17202, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10506 E.  ,  2017/17202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9198, Karar No: 2013/7440, Tarih: 24.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9198 E.  ,  2013/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8262, Karar No: 2013/10576, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8262 E.  ,  2013/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı borçlu adına icra takibine itiraz, borçlu vekili tarafından yapılmış olmasına rağmen, Mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir tebligat ile hüküm tebliği vekil yerine davalı şirkete yapılmıştır. Tebligat Kanununun 11.maddesi ve Avukatlık Kanununun 41.maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir. Hüküm davalı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16669, Karar No: 2022/387, Tarih: 08.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16669 E.  ,  2022/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarih ve 2018/262 - 2019/195 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma 14.02.2018(sanık ... yönünden)

Hükümler : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 62/1, 63, maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6281, Karar No: 2019/776, Tarih: 07.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6281 E.  ,  2019/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin, ... ilçesi, 282 ada 12 parsel sayılı ana taşınmaz üzerinde bulunan A ve B isimli iki bloktan oluşan ... apartmanının paydaşı ve A blok yöneticisi olduğunu, ... apartmanının B blok yöneticisi ...nun, müvekkilinin paydaşı bulunduğu apartman damını diğer kat maliklerinin muvafakatini almadan Turkcell, Vodafone ve Avea iletişim şirketlerine baz istasyonu kurulması için kiraya verdiğini, kira bedellerini aldığı halde müvekkilinin blokuna herhangi bir ödeme yapılmadığını, KMK'nın 16. maddesi uyarınca kat maliklerinin ana taşınmazın bütün ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olduklarını, bu sebeple apartman çatılarının kiraya verilmesinde tüm kat maliklerinin muvafakatinin alınması gerektiği gibi elde edilen gelirin her iki bloka eşit şekilde paylaştırılması gerektiğini, bu nedenle davanın kabulü ile 10.000,00.-TL alacağının kira bedellerinin tahsil edildiği tarihlerden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece her ne kadar dava konusu apartman eskiden beri iki ayrı blok olarak yönetilmekte ise de Kat Mülkiyeti Kanununun ... ve 45. maddeleri gereğince çatılar mutlak ortak yerlerden sayıldığından davalı tarafın baz istasyonlarının kendi taraflarında kurulu olduğuna dair iddialarına itibar edilmediği, apartmanların mutlak ortak yerlerinden olan çatılarda diğer blok kat maliklerinin muvafakati alınmadan yapılacak kira sözleşmelerinden elde edilecek kira gelirlerinin her iki bloka ait olacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 10.000,00.-TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ... apartmanı, B blok'tan(temsilen davalı yöneticiden) alınarak davacı A blok yöneticisine verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 07/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.