muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12280, Karar No: 2024/4523, Tarih: 29.04.2024

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiştir.

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 17.07 sıralarında 155 ihbar hattına gelen ... plakalı otobüsün içerisinde kaçak sigara bulunduğu şeklindeki ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından Gevaş giriş ışıklarına intikal edilerek bahse konu otobüsün beklenilmeye başlandığı, saat 17.45 sıralarında uygulama noktasına gelen ... firmasına ait ... plakalı otobüsün durdurulduğu, otobüsün detaylı arama yapmak üzere İlçe Emniyet Amirliği önüne çekildiği, araç içerisinde önleme araması kararına istinaden arama yapılmak istendiği, aracın muavini olan sanığın görevlilere hitaben otobüste kendisine ait kaçak sigara olduğunu ve rızasıyla teslim etmek istediğini beyan etmesi üzerine sanık refakate alınarak aracın ön girişinde ikram dolabı olarak kullanılan yerde içeceklerin alt kısmında siyah poşet içerisinde 23 karton, orta kısmında bulunan suların altında 27 karton, sol arka bagaj kısmında mavi bidon içerisinde 479 paket olmak üzere toplam 979 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği cihetle, suç ihbarından sonra Cumhuriyet savcısına haber verilip talimatına göre hareket edilip 5271 sayılı Kanun'un 116, 119 uncu maddeleri gereğince, usulüne uygun şekilde adlî arama emri veya kararı alınmadan delil elde etmek amacıyla otobüsün İlçe Emniyet Amirliği önüne çekilerek önleme araması kararına dayanılarak yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu ve usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkûmiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5394, Karar No: 2010/438, Tarih: 04.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5394 E.  ,  2010/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair Pendik 2. Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 02.06.2009 gün ve 62/165 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nın temyiz edenden alınmasına 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/597, Karar No: 2015/10709, Tarih: 03.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/597 E.  ,  2015/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/513-2014/1204

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ve dava dışı diğer kiracılar M. ve N. arasında aylık 350-TL den 01.01.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre ödenmeyen aylar kira bedelinin tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı ise; her ne kadar sözleşmede kiracı sıfatıyla imzası bulunsa bile kiralanan yerde hiç oturmadığını, kendisinin 3 yıldır evli olup ikametgâhının farklı adres olduğunu, dava konusu yerde ise ailesinin oturduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davalının ikametgâhının farklı olduğunun tespit edildiği, ayrıca daha önce aynı takip dosyasına istinaden her üç kiracıya karşı açılan itirazın kaldırılması davasında davalı G. yönünden kiracılık sıfatı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiracı olarak davalı G. ile dava dışı M. ve N. tarafından imzalanmıştır. Davacı bu sözleşmeye dayanarak her üç kiracı hakkında 08.01.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 320-TL den 2013 yılı bakiye kirası 2740-TL ile aylık 350-TL den Ocak/2014 kirası olmak üzere toplam 3.090-TL nin tahsilini istemiş, her üç borçlu borcu olmadığından bahisle takibe itiraz etmişlerdir. Davacı ise itiraz üzerine kiracılardan G. hakkında açtığı dava ile itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazda davalı G. yönünden borç ilişkisinin ispatlanamadığı Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/75 esas, 2014/160 karar sayılı ilamı ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İcra Mahkemelerince verilen kararlar genel mahkemeler için kesin hüküm oluşturmaz. İmzası inkar edilmeyen kira sözleşmesine göre kiracılar yukarıda adı geçenler olup, bunlardan davalı G'ın başka yerde ikamet etmesi kiracılık sıfatını ortadan kaldırmayacağından davacının ödenmeyen kira alacağı için takip yapmasında ve itiraz eden davalı hakkında itirazın iptali davası açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak Türk Borçlar Kanun'unun 162.maddesi ile "birden çok borçludan her biri alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse müteselsil borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hallerde doğar” hükmüne yer verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde kiracılardan her birinin kira bedelinin tamamından sorumlu olduğuna ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle takibe konu kira bedelinden TBK.nun 162. maddesine göre davalının hissesine düşen miktarla sorumlu tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümden reddedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2749, Karar No: 2023/3853, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2749 E.  ,  2023/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2143 E., 2022/2664 K.

DAVA TARİHİ : 21.08.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/696 E., 2020/497 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kuruma bağlı kömür ocağında çalıştığını, davacının yaptığı işin asıl ... olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının Kurum işçisi sayılması gerektiğini, davacı işçi baştan itibaren davalı Kurum işçisi olarak çalıştığından ilave tediyeye hak kazandığını ileri sürerek ilave tediye alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının yaptığı işin asıl ... değil yardımcı ... olduğunu, Kurum ile davacı arasında bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, aynı ihale kapsamında çalışan bir işçinin açtığı işe iade davasında muvazaa bulunmadığının tespit edildiğini ve kararın onandığını, Kurum personeli olmayan davacının ilave tediye talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ocakta kömür üretimi yapılabilmesi için drakline ve elektrikli ekskavatörlerle kömürün üzerindeki örtü tabakasının alınması (dekapaj işi), kazılan toprağın döküm sahasına taşınması ve kömüre ulaşıldığında da çıkartılan kömürün stok sahalarına taşınması işlerinde ağır tonajlı kaya kamyonlarının kullanıldığı, bu kamyonların çalışması esnasında makinaların ihtiyacı olan bakım, onarım, yağlama, gresleme gibi işlerin gerek ocak sahasında, gerekse de tamir bakım atölyelerinde yapıldığı, bu işin Şirket çalışanları tarafından ... Kömür İşletmeleri Kurumuna ait forklift, vinç vb. makina, ekipman, yedek parça ve malzeme kullanılarak Kurum kadrolu çalışanları ile birlikte yapıldığı, kullanılan ekipmanın Kuruma ait olduğu ve bu sebeplerle davalı Kurum ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava şartı yokluğu, hukuki yarar yokluğu, husumet itirazları ile zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacının, yüklenicinin asıl işveren olduğu işyerinde ve bu asıl işverenin yanında onun işinde çalışan bir işçi olduğunu, müvekkili Kurumun davacı işçi ile arasında herhangi bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, gerekçesiz muvazaa tespitini kabul etmediklerini, çalışan bütün personelin sevk ve idaresinin yüklenici tarafından görevlendirilen elemanlarca yapıldığını, yüklenici firmanın işçileriyle birlikte aynı işi yapan personelin bulunmadığını, sözleşme kapsamındaki tamir bakım işlerini sadece yüklenici firma ve personelinin yaptığını, dosyadaki hesap raporuna karşı itiraz dilekçelerini tekrar ettiklerini, itirazlarının değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda fiilen çalışılan günlere göre kıstelyevm hesaplama yapılmadığını, hesaplamaya esas alınan ücretlerin fazla olduğunu, müvekkili Kurumda sendika üyesi olmayan işçilerin günlük ücretinin, asgari ücret üzerinden hesaplandığını ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihale konusu işin sözleşmede "GLİ Müdürlüğü açık ocaklarda çalıştırılmakta olan Komatsu 630 ..., 85D ..., 75/B ... (Treyler) kamyonlar, çeşitli marka ve kapasitedeki hidrolik ekskavatörler, yükleyiciler, grayderler, delik makineleri, buldozerler, sondaj makineleri, vinçler, yol silindirleri, traktörler, kaynak makineleri, forkliftler, sabit jeneratörlerin Dizel motorları, seyyar aydınlatma jeneratörleri ile anfo kamyonları, hafif vasıta araçları ve kamyonların; 12 ay süreyle çeşitli unvanlardaki toplam 99 personel ve şoförüyle birlikte 2 adet yağlama kamyonu, 2 adet 4x4 pikap, 1 adet kamyonet ve 2 adet 4x2 pikap ile teknik şartnamede belirtilen tamir, bakım işlerinin yaptırılması işi” olarak ifade edildiği, söz konusu periyodik bakım ve onarım ihalesi kapsamında çalışan davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, alt işverene verilen işin doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alan bir ... olmayıp yardımcı ... kapsamında olduğu, davalı Kurum ile diğer dava dışı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olarak kurulduğunun anlaşıldığı, davalı ile dava dışı şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının davalı Kurumun işçisi olduğuna ilişkin tespitin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu işin, doğrudan üretim organizasyonu içinde olan asıl ... olduğunu, davacının yaptığı işin Kurumun kömür çıkarma işinde kullandığı ... makineleri ve araçların tamir ve bakımları olduğunu, bu nedenle asıl işin yürütülmesi için sürekli yapılması gereken rutin bir işin yardımcı ... olduğunun kabulünün hayatın akışına aykırı olduğunu, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, aynı ihale dönemi için daha önce Mahkemenin muvazaa kararı verdiğini ve bu ilâmların kesinleştiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkında Kanun'un 1 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/11711 Esas, 2021/16013 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11925, Karar No: 2014/12252, Tarih: 04.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11925 E.  ,  2014/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (tapu dışı satın almaya dayalı) istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Bir kısım davalılar vekilleri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyasına toplam 8x9=72,00 TL'lik tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle toplam 72,00 TL'lik tebligat pulunun duruşmalı temyiz isteminde bulunan bir kısım davalılar vekillerinden istenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1527, Karar No: 2012/8055, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1527 E.  ,  2012/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine çekişmeli Kılıç Mahallesi 84 ada 31 parsel sayılı 21497 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 1954 yılında yapılan kadastro çalışmalarında malik hanesinin ....Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1956/20 Esas sayılı davası nedeniyle açık bırakıldığını, söz konusu dosyanın bulunamadığını, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek Türkiye Taşkömürü kurumu Genel Müdürlüğü,..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında dava açmış, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Kılıç Mahallesi 84 ada 31 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tesciline, üzerinde bulunan 10 adet evin TTK tarafından yaptırıldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın malik hanesinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin... Esas sayılı dosyası nedeniyle açık kaldığı, tespit tarihinin 1954 yılı olup, taşınmazda zilyet olan ... oğlu ... Durmuş’un keşif tarihine göre zilyetliğinin 60 yıl olduğunu bir kısım davalıların ise taşınmaz üzerinde zilyet oldukları bölümleri tespit tarihinden sonra kullanmaya başladıklarından tespit tarihi itibarı ile davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14.maddesinde belirtilen edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle Hazine’nin davasının kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Dosyanın incelenmesinden taşınmazın tapu kaydı, taksim harici satın alma nedeniyle 3. kişi ... oğlu ... adına tespit edildiği, Hazine’nin itirazı üzerine Hazine adına tesciline karar verildikten sonra da ... oğlu ... ’un dava açtığı, davanın .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/20 esasına kaydedildiği, akibetinin belli olmadığı, tutanağın malik hanesinin halen açık olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, malik hanesinin açık bırakılmasına neden olan davayı açan ... ’un mirasçıları davaya dahil edilmemiş,taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulmuştur.Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart tamamlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre; tespite esas alınan tapu kaydı yöntemine göre uygulanıp, kapsamı tam olarak belirlenmeden karar verilmiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1467, Karar No: 2019/2310, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1467 E.  ,  2019/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23639, Karar No: 2025/6301, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23639 E.  ,  2025/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/114 E., 2022/1293 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/120 E., 2021/446 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.