muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18412, Karar No: 2016/14307, Tarih: 29.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/18412 E.  ,  2016/14307 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin temel görevi 26.02.2016 gün ve ...sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak 1 ...2016 tarihinden itibaren uygulamaya başlanılmasına karar verilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı Kararında belirtildiği üzere “....’ndan kaynaklanan davalarla sınırlıdır.

Dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucu:

Dava, 663 Sayılı...Yardımcılığından ayrılmış sayılarak araştırmacı kadrosu ile yeniden atanması nedeniyle almaması gereken veyahut fazladan aldığı ve davacı kurumun zararına neden olan işlem nedeniyle oluşan tutarın iadesi istemine ilişkin olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, kararın Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla verilmiş olduğu da dikkate alındığında davada tanımlanan niteliği ve İş Mahkemesinden verilen bir karar olmadığından temyiz inceleme görevinin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görev alanına girdiği düşünülmektedir.

23/07/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi gereğince, görevli Yargıtay Dairesinin belirlenebilmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/8687, Karar No: 2014/29751, Tarih: 16.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8687 E.  ,  2014/29751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/306783

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2011/408 (E) ve 2013/340 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 12.07.2013 tarihli Akhisar Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda olay tarihinden 6 ay geçtikten sonra sabit iz yönünden değerlendirme yapılabileceğinin belirtilmesine rağmen katılan hakkında yüzde sabit iz açısından kati rapor alınmadan 12.07.2013 tarihinde alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Neticesi sebebiyle ağırlaşan, yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanma durumunda 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son fıkrası gereğince verilecek cezanın 3 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30331, Karar No: 2015/425, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30331 E.  ,  2015/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından muteriz borçlu ... ve dava dışı borçlu..... hakkında bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu ... yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, senede isminin sonradan eklendiğini, senette şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek ödeme emrinin ve takibin iptalini talep etmiş, mahkemece; 'şirket tarafından davacı borçluya verilen vekaletnamelerin Ticaret Sicil Gazetsinde ilan edilmediği, borçlunun senetlerdeki imzaya itirazı olmadığı, imzalardan davacı borçlunun sorumlu olduğu' gerekçeleri ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ticaret şirketleri organları aracılığıyla idare ve temsil edildiğinden, ticari mümessil tayin etme yetkisi de organlarına aittir.

Ticaret şirketlerinde idare ve temsil yetkisine sahip organlar, her ticaret şirketinin türüne göre değişiklik gösterir. Ancak şu hususu belirtmek gerekir ki, ticaret şirketlerinin tümünde ticari mümessil şirket ana sözleşmesiyle de tayin edilebilir.

Mülga 6762 sayılı TTK 539/II (6102 sayılı TTK 616/1-b) ve 545. (6102 sayılı TTK 631/1) maddelerine göre, limitet şirketlerde, şirket sözleşmesinde aksine hüküm olmadıkça, ticari mümessil tayinine genel kurul yetkilidir. Buradan anlaşılacağı üzere, ticari mümessil doğrudan şirket sözleşmesiyle tayin edilebileceği gibi, şirket sözleşmesinde kararlaştırılması şartıyla bu yetkinin şirketi idare ve temsile yetkili müdürlere bırakılması da mümkündür.

İşletme sahibinin, ticari mümessil dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari mümessile en çok benzeyeni ticari vekildir

Ticari mümessillik gibi ticari vekalet de, BK’nun 32 vd. (TBK 40 vd.) maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekalet, ticari mümessillik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

BK 453/lve II'ye göre, “Ticari vekil, ticari mümessil sıfatını haiz olmaksızın bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından müessesenin bütün işleri veya muayyen bazı muameleleri için temsile memur edilen kimsedir.

Bu salahiyet, müessesenin mutad olan muamelelerinin cümlesine şamildir. Şu kadar ki ticari vekil kendisine sarih mezuniyet verilmedikçe istikraz edemez ve kambiyo taahhütlerinde ve muhakeme ve murafaada bulunamaz.”

BK 453/lve II'ye göre, “Ticari vekil, ticari mümessil sıfatını haiz olmaksızın bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından müessesenin bütün işleri veya muayyen bazı muameleleri için temsile memur edilen kimsedir.

Bu salahiyet, müessesenin mutad olan muamelelerinin cümlesine şamildir. Şu kadar ki ticari vekil kendisine sarih mezuniyet verilmedikçe istikraz edemez ve kambiyo taahhütlerinde ve muhakeme ve murafaada bulunamaz.”

Aynı husus TBK 551. maddesinde ise “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekalet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Ticari mümessil, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez.(BK. 453/2; TBK 551/2) Oysa ticari mümessil, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari mümessilin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken (BK 449/II-III); ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez. (HGK'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/12-2 esas, 2013/866 karar sayılı kararı)

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; dava dışı borçlu şirketin müşterek imza ile yetkili ticari mümessileri.... ve... tarafından verilen..... Noterliği'nin 09.02.2010 tarihli vekaletnamesi ile davacı borçlunun ticari vekil olarak atandığı, vekelatname içeriğine göre davacı borçlu ... ile...'e müşterek imza ile çek ve senet düzenleme yetkisi verildiği görülmektedir. Bu durumda, takip dayanağı bonoların tanzim tarihi itibariyle davacı Borçlu ...'ın ..... ile birlikte şirket adına bono tanzim etmeye yetkili vekil olduğu sabittir.

6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketi temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/l. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir. Buna göre şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı). 6102 sayılı TTK'nun 678. maddesinde ise “temsile selahiyetli olmadığı halde” temsilci sıfatı ile imza eden kişinin bonodan dolayı şahsen sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Takip dayanağı bononun ön yüzünde yer alan iki imzasının da keşidec...... kaşesi üzerine atıldığı görülmektedir. Mahkemece; keşideci şirketin senedin tanzim tarihi itibariyle müşterek imza ile yetkili ticari mümessileri ....ve...... ile, ticari mümessillerce ticari vekil olarak atanan ve vekaletname içeriğine göre müşterek imza ile yetkili oldukları anlaşılan ... ile .....'in imzalarının bulunduğu belge asılları toplanarak, borçlu şirket adına atılan imzaların adı geçen yetkililere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42045, Karar No: 2023/7834, Tarih: 01.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/42045 E.  ,  2023/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/1199 E., 2020/55 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/198 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 6 ay hapis ve 900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/198 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/22939 Esas, 2017/24235 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2017/1199 Esas, 2020/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 6 ay hapis ve 900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanığın 28.01.2013 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminde, katılanın denetleme imkanını kullanarak, yaptığı inceleme sonucunda kendisini dolandırmaya çalışan kişinin ... 2011 yılında aynı numaradan arayarak 600 TL menfaat temin eden sanık olduğunu hemen fark etmesi nedeni ile aldatıcılık unsuru gerçekleşmediğinden, dolandırıcılığa teşebbüs suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; vasisinin katılanın zararını giderdiğine, katılanla uzlaştıklarına, uzlaştırmacılar vasisine ulaşmadığı için ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi isimli iş yerinin ortağı olan katılanı 2011 yılı ... ayında kendisine ait 536 (...)(..)(..) numaralı telefondan arayarak zihinsel engelliler öğretmeni olduğunu, iş aradığını beyan ettiği, öğretmene ihtiyaçları olduğundan katılanın sanıkla anlaştığı ve verdiği hesaba 600,00 TL para gönderdiği, 23.01.2013 tarihinde tekrar aynı numaradan arayan sanığın yine aynı şekilde iş aradığını ve gelmek için verdiği hesaba 500,00 TL yatırmasını istemesi üzerine katılanın durumu polise bildirdiğinden bahisle sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık sorgusunda; yüklenen suçu kabul etmemiş, son celse ise ikrar etmiştir.

3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

4. Mahkemece; sanığa, hakkında tatbiki ihtimaline binaen 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 ve 58 inci maddeleri uyarınca ek savunma hakkı tanınarak, dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanığın 28.01.2013 tarihinde gerçekleştirdiği eylemin objektif olarak aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, 2011 yılı ... ayında aynı numaradan araması nedeniyle katılanın durumu farkettiği anlaşıldığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Temyizi Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanığın 28.01.2013 tarihinde gerçekleştirdiği eylemin objektif olarak aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, 2011 yılı ... ayında aynı numaradan araması nedeniyle katılanın durumu farkettiği anlaşıldığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Temyizi Yönünden

1. Sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçunda tekerüre esas alınan Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/121 Esas ve 2011/467 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre bu ilamın ya da adli sicil kaydındaki diğer ilamlardan biri nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.

Dosya kapsamında zarar giderimine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması, uzlaşmanın da sağlanamadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2017/1199 Esas, 2020/55 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13313, Karar No: 2016/3131, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13313 E.  ,  2016/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/02/2015 tarih ve 2014/438-2015/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ile yaptığı 14/02/2006 tarihli protokol ile davalı adına kayıtlı ganyan bayini gayri resmi olarak devraldığını ve karşılığında 8.500,00 TL ile davalının Türkiye .... Kulübüne yatırdığı 1.000 ABD Dolarını davalıya ödediğini, protokolden sonra... tarafından ... bedeli arttırıldığından, ayrıca 1.000 ABD Doları depozito bedelinin davacı tarafından davalı adına ...'ya yatırıldığını, ancak devir tarihinde bayinin devri mümkün olmadığından davalının davacıya işleri yürütebilmesi amacıyla vekaletname verdiğini, davacının bu vekaletname ile ... bayini bir süre işlettiğini, daha sonra davalının davacıyı vekaletten azlettiğini ve bayiyi kendisinin işletmeye başladığını, davalı tarafın sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini belirterek, 8.500,00 TL devir bedelinin ve 2.000 Dolar depozito bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yapılan protokole göre devir hakkı doğana kadar davacının ganyan bayini vekaletle işleteceği, devir hakkı doğduğunda da devir işlemlerinin gerçekleştirileceğinin kararlaştırıldığını, devir hakkının protokolden yaklaşık 1,5 yıl sonra 24/11/2007 tarihinde tanındığını, buna rağmen davacının emekli maaşı kesintiye uğramasın diye bayi vekaletname ile işletmeye devam ettiğini, davacının bayi 5,5 yıl vekaletle işlettiğini, tüm hasılatı aldığını, buna rağmen davacının davalının... primlerini ödemediğini, bayi işletmediği halde fazladan... primi ödemek zorunda kaldığını, bu alacağının 10.064,00 TL olduğunu, davacının 20/07/2011 tarihinde hasılatı yatırmadığı gerekçesi ile ganyan makinesinin hizmete kapatıldığını, bu nedenle davalı tarafça hasılat bedeli olan 3.199,00 TL'nin...'ya yatırıldığını, bu bedelin de davacı tarafça ödenmesi gerektiğini, ayrıca davacının bayiyi çalıştırdığı sürece hasılatı aldığını, davalının bu hasılat nedeniyle davacıdan alacaklı olduğunu belirterek tüm bu kalemler için 143.000,00 TL alacağının davacının alacağından takas edilmesini, ayrıca davacının talep ettiği 2.000 Dolarlık depozito bedelinin 1.000 Dolarının davalı tarafça TJK'ya yatırıldığını, bu nedenle davacının yatırdığı depozitonun sadece 1.000,00 Dolardan ibaret olduğunu, bu miktarı da takas defi nedeniyle ödemelerinin söz konusu olamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının ödediğini ispat ettiği 8.000,00 TL bedelden davacının çalıştığı döneme ait 3.199,00 TL hasılat bedeli düşülerek geriye kalan 4.801,00 TL devir bedelinin davacıya iade edilmesine, bunun dışında her ne kadar davacı taraf 2.000 Dolar depozito bedeli talebinde bulunmuşsa da, davalının davacı tarafça sadece 1.000 Dolar ödeme yapıldığını kabul etmesi nedeniyle 1.000 Doların davalıdan tahsiline, bu bedellerin davalı taraf daha önce temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren ve taraflar arasındaki iş ticari iş olduğundan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 337,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2016, Karar No: 2019/2371, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2016 E.  ,  2019/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.