muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6842, Karar No: 2012/23953, Tarih: 14.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/6842 E.  ,  2012/23953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 85/1, 62, 53/1. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın (on yıl hapis cezasından aşağı) olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiği ve tayin edilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü saat 19:50 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki tır ile seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde yolun karşısına geçmek için yol kenarında beklemekte olan 2003 doğumlu ölene ve annesine yol vermek için aracını durdurduğu, ölenin annesi karşı tarafına geçtiğinde, sanığın, öleninde geçmiş olabileceğini düşünerek aracını hareket ettirdiği esnada, aracın sağ ön tarafı ile ölene çarptığı olayda, sanığın tam kusurlu olmasına karşılık, kazadan önce sanığın aracını durdurup, ölenin ve annesinin yolun karşı tarafına geçmesi için yol vermesi, ölenin annesinin yolun karşı tarafına geçtiğini gördüğünde, çocuğunda geçmiş olabileceğini düşünerek aracını hafif şekilde hareket ettirmesi hususları dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınır arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak temel ceza tayin edilirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek en üst hadden ceza tayin edilmesi,

2- Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan 22/12/2008 tarihli dilekçede, tayin edilecek cezanın paraya çevrilmesi talep edildiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13559, Karar No: 2011/3354, Tarih: 21.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13559 E.  ,  2011/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından fiilen kullanılmayan kiralanan taşınmazlar içerisinde davalılara ait bulunan menkul eşyaların kiralanandan çıkartılıp, tahliyesine davalılara veya yediemine teslim edilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, hasılat kirası hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerin görevi yasalarla belirlenir ve kamu düzeni ile ilgilidir. Bu nedenledir ki yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Tahliye davalarında görevli mahkeme HUMK.’nun 8/II.fıkrasının 1 nolu bendinde belirlenmiştir. Buna göre, kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye akdin feshi veya tespit davaları ve bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı davaları değerine bakılmaksızın sulh mahkemesinin görevindedir.

Olayımızda; davacı 05.07.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmelerine dayanarak kiralanan taşınmazlar içinde bulunan ve fiilen davalı tarafından kullanılmayan davalılara ait menkul tıbbi cihazların boşaltılması isteminde bulunmuştur. Davanın niteliği ve dava dilekçesindeki talebin içeriğine göre dava tahliye istemine ilişkin olup davaya bakmak görevi sulh hukuk mahkemesine aittir. Bu durumda mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10548, Karar No: 2025/2453, Tarih: 10.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/10548 E.  ,  2025/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24427, Karar No: 2016/11273, Tarih: 06.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24427 E.  ,  2016/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlek görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı 09/01/2014 tarihli fen bilirkişi raporunda 384,28 m² olarak belirtildiğinden bu miktar esas alınmak sureti ile değer düşüklüğü hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 800 m² üzerinden irtifak değer düşüklüğü kabul edilerek, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16741, Karar No: 2012/9498, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16741 E.  ,  2012/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının dava ihbar edilen UCS Yönetim San. T.A.Ş.'nin işçisi olduğunu, hizmetin bir bütün olarak adı geçen firmaya ihale edildiğini, sözleşmeye göre istihdam edilecek personelin yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu, davanın yalnızca taşeron firmaya tevcih edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı şirketin asıl işlerini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına aykırı olarak dava dışı UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye gördürdüğü, aradaki ilişkinin muvazaalı olduğu sonucuna varıldıktan sonra feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni

bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HUMK'nın katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124.maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur(6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir(PEKCANITEZ .../ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku. 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

Dosya içeriğine göre davacı işçinin davalı şirket ile dava ihbar edilen UCS Yönetim ...T.A.Ş. arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında yüklenici işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı şirketçe dava UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye ihbar edilmiş ise de, davanın ihbarı ile taraf teşkili sağlanmış olmaz. Başka bir anlatımla, dava ihbar edilen kişiye teşmil edilmiş sayılmaz. Yukarıda belirtildiği gibi aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu iddia edilen kişiler arasında şekli anlamda zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın her iki kişiye birlikte açılması gerekir. Bu nedenle, davalı olarak gösterilmeyen UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, dava adı geçen firmya teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir. Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek taraflar arasında ilişkinin İş Kanunu'nun 2/6-7.maddesine uygun olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28799, Karar No: 2014/30469, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28799 E.  ,  2014/30469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/433-2014/463

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8793, Karar No: 2012/12578, Tarih: 26.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8793 E.  ,  2012/12578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :197-60

Dava, tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

15.02.2005 tarihinde düşme sonucu sol omzu kırılan Bağ-Kur sigortalısı eşinden dolayı hak sahibi konumunda bulunan davacı, aynı tarihte Özel ... Hastanesinde tedavi altına alınarak 17.02.2005 tarihinde sol humerus proksimal uç fraktürü tanısı ile ameliyat olduğunu iddia ederek, 10.000,00 TL tedavi giderinin Kurum tarafından yapılan kesinti mahsup edildikten sonra bakiye tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davalı Kurumun sözleşme yaptığı hastanelerden başka bir sağlık tesisinde yapılan tedaviye ilişkin masrafların ödenebilmesi için hastalığın acil olması gerektiği ve davacının hastalığının klinik olarak acil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Kanunun “Sağlık sigortasının kapsamı” başlığını taşıyan Ek 11’inci maddesinde, bu Kanun ile 2926 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olanların sağlık sigortası yardımlarından yararlanacakları, sağlık hizmetinin; Sağlık Bakanlığı, mahalli idareler, üniversiteler, kamu iktisadi teşebbüslerine ait sağlık tesisleri ile gerçek ve tüzel kişilerden satın alınmak suretiyle yürütüleceği, buna ilişkin usul ve esasların Kurumca belirleneceği; “Sağlık yardımının kapsamı” başlıklı Ek 13’üncü maddesinde, sağlık sigortası yardımlarının, hastalık durumunda muayene, teşhis, tedavi ve sağlık müessesesine yatırılma hallerini kapsayacağı; “Sağlık yardımlarının süresi” başlığını taşıyan Ek 14’üncü maddesinde, hastalık durumlarında yapılacak sağlık yardımlarının, hastanın iyileşmesine kadar süreceği; “Sağlık hizmetleri giderlerinin karşılanması” başlıklı Ek 17’nci maddesinde de sağlık hizmetlerinin giderlerinin ne şekilde karşılanacağı belirlenmiş; söz konusu giderlerin, Sağlık Bakanlığının yataklı tedavi kurumları için belirlediği fiyat tarifesini geçemeyeceği hüküm altına alınmış ve aynı düzenleme Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 20’inci maddesinde de yer almıştır.

1479 sayılı Kanunda yer alan bu düzenlemelerde sağlık hizmeti giderlerinin karşılanması hususunda vaka ya da hastalığın aciliyetine ilişkin bir sınırlama bulunmamaktadır. Ancak davalı Kurum işlemine ve hükme dayanak alınan 03.08.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 7’nci maddesinde; “Sağlık sigortası yardımlarından faydalanan sigortalı ve hak sahiplerinin özel bir sağlık kurumunda yatırılarak tedavi altına alınmaları halinde, vakanın aciliyeti raporla belgelenmek” koşuluyla tedavi giderlerinin resmi tarife dikkate alınarak ödeneceği öngörülmüş, 22.05.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren değişiklikte de aynı düzenleme korunmuştur. Yönetmeliği 7’nci maddesi açıkça kanundaki hükümle çelişmekte olup, bu durumda sağlık sigortasından yararlanma bakımından yasal olarak daha geniş haklar verilmekte iken yönetmelikle bu hakların daraltılması yönüne gidilmesi hukuka ve kanuna aykırıdır. Çelişki halinde mevzuat hiyerarşisi bakımından Kanun maddesinin uygulama önceliğine sahip olduğu da gözetilerek, 1479 sayılı Kanunun Ek 17’nci maddesi uyarınca; sağlık hizmeti giderinin, acil olsun ya da olmasın (protokol yapılmamış) diğer sağlık kuruluşlarında yapılan tedavi ve diğer giderlerin, belirtilen ücret tarifeleri dikkate alınarak, Kurum tarafından karşılanması gerekir.

Mahkemece, davacının hastalığının aciliyetine ilişkin olarak yapılan değerlendirme yerinde ise de; açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacının Özel ... Hastanesine ödediği ameliyat ve tedavi masraflarının Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı'nın resmi sağlık kuruluşları için tespit ettiği ücret tarifeleri ve Bütçe Uygulama Talimatı esas alınarak, konusunda uzman eczacı, tıp doktoru ve muhasebeci bilirkişilerden karşılaştırmalı ve ödenmesi gereken tutarı belirleyen rapor alındıktan sonra istem hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle davanın reddedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.