muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8348, Karar No: 2018/3161, Tarih: 26.04.2018

akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmış ise, faiziyle iadeye mecbur olduğu, aynı Yasa'nın 570.m. gereğince de, usulsüz tevdide paranın nef'i ve hasarının mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayanın bu parayı kendi yararına kullanabileceği, usulsüz işlemle çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağının aynen devam ettiği, usulsuz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebileceği ve bankanın bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabileceği, somut olayda ATK raporuna göre alacak miktarına esas dekont altındaki imzanın davacıya ait olmadığı, yine bir kısım dekont altında da hiç imzanın bulunmadığı, davalı tarafından da davacıya ait hesaptan çekilen paralar nedeniyle davacıya atfı kabil kusur olduğunun ispatlanamadığı, davacıya ait hesaplardan para çekilmesi işleminde davalının üzerine düşen yasal sorumluluğu yerine getirmeyerek tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, ....000,00 TL'nin dava tarihi olan 29/07/2008 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, bir güven kurumu olarak, basiretli tacir gibi davranması gereken bankalar, 818 sayılı BK’nin 99/... ve 6098 sayılı TBK'nin 115/... madde ve fıkraları uyarınca objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumlu olup, banka olmaları nedeniyle de diğer tacirlere nazaran daha yüksek özen borcu altındadırlar.

Bankalar kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür. (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun .../4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre, mevduat ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. BK'nin 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafık kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde, davacı tarafça dava dilekçesi ile, davalı banka nezdindeki hesaplarından para çekildiği, imzası taklit edilerek çek karnesi teslim edildiği, sahte imzalarla sözleşmeler imzalandığı ve adına taahhütnamelerde bulunulduğu, haberi ve izni olmadan başka bankalara EFT yapıldığı, işlemler için kimseye vekaletname ya da şifai temsil yetkisi verilmemesine rağmen haberi, izni veya icazeti olmadan hesapları üzerinden işlemler yapılmasına davalı bankanın müsaade ettiği iddia edilmiş, 02.01.2009 havale tarihli cevaba cevap dilekçesinde de, hiçbir temsil yetkisi verilmeyen dava dışı ... tarafından hesaplardan para çekildiği, imzası taklit edilerek çek karnesi teslim edildiği, sahte imzalarla adına taahhütnamelerde bulunulduğunun tespit edildiği, yetkisiz temsilci dava dışı ...'ın yapmış olduğu işlemlerden doğan zararın ihtilaf konusu yapıldığı belirtilmiş, davalı tarafça da, davacının hesabının sürekli hareket gördüğü, bugüne kadar davacı tarafından herhangi bir alacak talebinde veya usulsüzlük iddiasında bulunulmadığı, tüm işlemlerin davacının bilgi ve onayı dahilinde yapıldığı, davacının hesap hareketlerinden haberdar olduğu, kendisine hesap ekstrelerinin de gönderildiği, hesap hareketlerini bilmesine rağmen bugüne kadar sessiz kalarak işlemlere zımni muvafakat verdiğinin kabulü gerektiği, basiretli davranma yükümlüğünü ihlal eden davacının talebinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu savunulmuştur.

Bu durumda, ilke olarak davalı banka özel yasa ile kurulmuş ve kendisine ayrıcalıklar tanınmış bir güven kurumu olması dolayısıyla en küçük kusurlarından bile sorumlu ise de, mahkemece davacının hesaplarından işlem yaptığı iddia edilen dava dışı kişiye verilmiş bir vekaletname, yetki ya da davalı bankaya verilmiş talimat bulunup bulunmadığı, hesabın hareketli hesap olup olmadığı, hesap ekstrelerinin davacıya gönderilip gönderilmediği, davacının hesap hareketlerinden haberdar olup olmadığı, davacının hesaplarında dava konusu edilen dönemde bizzat davacı tarafından yapılan ya da itiraza uğramayan işlem bulunup bulunmadığı, bunun yapılan işlemlere davacının icazet verdiği ya da işlemleri benimsediği anlamına gelip gelmediği, davacı ile davalı banka arasında oluşmuş bir teamülün bulunup bulunmadığı hususları ile davacı tarafça benzer iddialarla başka bankalar aleyhine de davalar açıldığının ileri sürülmesi ve anlaşılması karşısında MK'nin .... maddesi de nazara alınarak değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken sadece imza incelemesi sonrası alınan bilirkişi raporuna dayalı olarak davacının imzasını taşımayan para çekme dekontları nedeniyle alacağı bulunduğundan bahisle eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/460, Karar No: 2017/135, Tarih: 25.01.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/460 E.  ,  2017/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İş Mahkemesince davalı ... Taahhüt İnşaat San. ve Tic. A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı ... San. ve Tic. A.Ş. hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.05.2011 gün ve 2009/241 E., 2011/267 K. sayılı kararın incelenmesi davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 03.10.2013 gün ve 2012/977 E., 2013/25031 K. sayılı kararı ile,

("… A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Afganistan’da asfalt işinde çalışmış olup, bölgenin coğrafi konumu ve mevsim şartları dikkatte alındığında davacının kış aylarında fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; yılın tamamı üzerinden fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir…")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Taahhüt İnşaat San. ve Tic. A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı ... San. ve Tic. A.Ş. hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle verilen direnme kararını davalı ... San. ve Tic. A.Ş vekili ve davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekili temyize getirmiştir.

I-Davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, ilk hükmü temyiz etmeyen davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin direnme kararını temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak tartışılmıştır.

I-Davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, ilk hükmü temyiz etmeyen davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin direnme kararını temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak tartışılmıştır.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır (Hukuk Genel Kurulunun 02.04.2014 gün ve 2013/19-627 E., 2014/439 K. sayılı kararı).

Yerel mahkemenin ilk kararı, davalı ... San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiş ve hüküm davalı ... San. ve Tic. A.Ş. yararına bozulmuştur. Hükmü temyiz etmeyen ve aleyhine de bir hüküm oluşturulmayan davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. yönünden hüküm kesinleşmiş; bu yön uyuşmazlık konusu olmaktan çıkmıştır. Bu nedenle, davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde, davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmelidir.

II-Davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Taah. İnş. Akaryakıt Enerji San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2- Yukarıda (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... San. ve Tic. A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.01.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11650, Karar No: 2012/13326, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11650 E.  ,  2012/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 11.12.2011 tarihli kat malikleri kurulunda alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İptali istenen 11.12.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katılanları gösterir hazırun cetveli, vekaletname, çağrı belgeleri vs. ile anataşınmaza ait 11.12.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının da içinde yer aldığı karar defterinin ilgili yönetimden istenilmesinden,

2-Davaya konu taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmuş olup olmadığı sorularak, kurulmuş ise tüm bağımsız bölümleri gösterir tapu kaydı ile yönetim planı örneğinin tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Gerekçeli karar davalı vekiline 7201 Sayılı Tebligat Yasası'nın 21.maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebliğ aynı Yasanın 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir. Davalı vekiline Tebligat Yasası ve Tüzük’te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve Tebligat Yasası’nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/828, Karar No: 2016/10657, Tarih: 17.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/828 E.  ,  2016/10657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1999, Karar No: 2019/3525, Tarih: 02.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1999 E.  ,  2019/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vs

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 140 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan A-4 nolu villanın maliki olduğunu, davalının aynı yerde bulunan diğer 5 adet villaya ruhsata aykırı biçimde yemekli ve yataklı işletme kurarak 2007 yılından beri çalıştırdığını, vekil edeninin dava konusu villayı, davalının baskı ve tehdit sureti ile müdahale etmelerinden dolayı kiraya veremediğini belirterek, 50.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş,bilirkişi raporu uyarınca davasını 151.503,00 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddilarının gerçek olmadığını, haksız kazanç elde etmek istediklerini, dava konusu taşınmazda bir yıldır İrfan Gülcü isimli kiracının ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının iddilarının gerçek olmadığını, haksız kazanç elde etmek istediklerini, dava konusu taşınmazda bir yıldır İrfan Gülcü isimli kiracının ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 (dava tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalılar tarafından temyizi üzerine, 1. Hukuk Dairesi 14/12/2016 tarihli ve 2016/1678 Esas, 2016/11094 Karar sayılı ilamı ile '... Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın ... ve diğer davalı ... aleyhine açıldığı, dava dilekçesinde davalı ...’ın ticari ünvanı belirtilmediği gibi, sonradan işletmeyi satın aldığı ileri sürülen ...Tic. Aş’ne de husumet tevcih edilmediği anlaşılmaktadır.Hemen belirtilmelidir ki, husumet dava şartlarından olup, davanın görülebilmesi için husumetin doğru hasıma yöneltilmesi zorunludur. O halde; davalı ...'ın sıfatı, açık adresi ile işletmeyi devralan tüzel kişiliğin tam adı ve açık adresi davacı vekiline açıklattırılarak dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edildikten sonra yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir. ..' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; davalıların, davacıya ait taşınmazın ortak alanlarını haksız yere işgal ettiği ve davacının kiracılarının oturmasına engel olduğu, davacının kiracılarını rahatsız ederek taşınmalarına neden olduğu, boşalan taşınmazını davacının kiraya vererek tasarruf etmesine engel olduğu bu haliyle de davalıların da bu işgalinin karşılığını ecrimisil olarak ödemesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalılar vekillleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 140 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 4 nolu dubleks villa niteliğindeki bağımsız bölümün 12/08/2003 tarihli satış işlemi ile davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, dava konusu villanın, açık havuzu, otoparkı ve sosyal tesisleri olan ve 6 villadan oluşan bir site içinde yer aldığı, diğer 5 villanın yemekli ve yataklı konaklama tesisi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 140 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 4 nolu dubleks villa niteliğindeki bağımsız bölümün 12/08/2003 tarihli satış işlemi ile davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, dava konusu villanın, açık havuzu, otoparkı ve sosyal tesisleri olan ve 6 villadan oluşan bir site içinde yer aldığı, diğer 5 villanın yemekli ve yataklı konaklama tesisi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı, maliki olduğu villayı davalının baskı ve tehditlerinden dolayı kiraya veremediğini ileri sürmekte, davalı ise bu iddiların soyut olduğunu, taşınmazın kirada olduğunu savunmaktadır. Çözümlenmesi gereken husus, dava konusu taşınmazın davacı tarafından kiraya verilmesine davalının baskı ve tehdit sureti ile müdahale edip-etmediğinin belirlenmesidir. Dosya içeriğinde, dava konusu taşınmazın kullanımına ilişkin çıkan sorunlar nedeni ile, davacının önceki kiracısı aleyhine başlattığı icra takip dosyası (Beykoz 1. İcra Müdürlüğü 2008/2186 Esas), davacının önceki kiracısının eldeki davacı aleyhine açtığı kira bedeline ilişkin menfi tespit istemli dosya (Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/257 Esas) yine eldeki davacı tarafından kiralanan villada kiracıların iç dekorasyon yapmak üzere geldikleri sırada otel yetkilileri ile kavga etmeleri üzerine açılan ceza dosyası (Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesi) gibi dosyalar bulunmakta olup, mahkemece, uyuşmazlığın çözümüne etki edecek eldeki bu dosyalar ve dosyalarda yer alan beyanlar irdelenmemiş, dava konusu taşınmazın belirtilen dönemlerde kirada olup-olmadığı yeterince araştırılmamış, yine davalının iddiaları arasında yer alan ve dava konusu taşınmazın 1 yıldan uzun süredir kirada olup-olmadığını ilişkin bir araştırma yapılmamıştır. Her ne kadar davacı dava konusu diğer villaların 2007 yılından beri otel olarak çalıştırıldığını beyan etmiş, mahkemece önceki kiracının tahliye tarihi olan 2008 yılından itibaren ecrimisil hesaplanmış ise de, davacının hangi döneme ilişkin ecrimisil tazminatı istediği açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; taraf delillerin eksiksiz toplanması, davalının savunması da değerlendirilerek dava konusu taşınmazın kirada olup-olmadığının, kirada ise ne zamadan beri kirada olduğunun tespit edilmesi, var ise davalının hangi dönemde taşınmaza müdahale ettiğinin tam olarak belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca; taraf delillerin eksiksiz toplanması, davalının savunması da değerlendirilerek dava konusu taşınmazın kirada olup-olmadığının, kirada ise ne zamadan beri kirada olduğunun tespit edilmesi, var ise davalının hangi dönemde taşınmaza müdahale ettiğinin tam olarak belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; ecrimisil hesaplamasında, ilk dönem ecrimisil tutarının belirlenip, sonraki dönemler için ecrimisil değerinin, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere hesaplanması gerekirken, 2011 yılı aylık kira değeri belirlendikten sonra geriye dönük olarak hesap edilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.