muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33544, Karar No: 2024/5948, Tarih: 06.05.2024

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda,

AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme ... bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson /İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, ... Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken performanslarını etkilemeyi ve kamuoyunun bu kişilere olan güvenine zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı ve hakaret içerikli saldırılara karşı korunmaları gerekmektedir. Zira, kamu görevlileri, siyasetçilerden farklı olarak, kendilerini kamuoyunun denetimine açmamakta; ayrıca görevlerini yerine getirirken kamuoyunun güvenine ihtiyaç duymaktadırlar. Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin bizatihi kişiliği ya da şöhreti olmayıp, o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yukarıda yer verilen Thorgeir Thorgeirson /İzlanda başvurusunda, bir yazar olan başvuran, gazetede yayınlanan iki uzun makalesinde polisin kötü muamelelerinden söz etmiştir. Başvurucu makalesinde polislere ilişkin olarak ‘hayvanca davranan üniformalılar’, ‘hayvanca davranan vahşi üniformalılar’ gibi terimler kullanmıştır. Başvuran, kimliklerini belli etmeden polis mensuplarının hepsine hakaret etmekten yargılanmış ve para cezasına mahkûm edilmiştir. AİHM’e göre, olayda başvuran yayımladığı makalelerde polisin yaptığı kötü muamelelerle ilgili söylentileri ve başkalarının kendisine verdiği bilgileri dile getirmiştir. Olayın şartları içinde başvuranın amacı polise hakaret etmek olmayıp, polisin kötü muameleleri ve halkı yakından ilgilendiren bu konuda soruşturma açılmasını istemektir. AİHM’e göre, başvuran makalelerinde çok sert ifadeler kullandığı halde, kullanılan bu üslup aşırı değildir. Ayrıca başvuranın cezalandırılması kamuyla ilgili bir konuda yapılan açık tartışmayı olumsuz etkileyebilecek niteliktedir.

Sonuç olarak, gazeteci olan sanık tarafından haberde kullanılan bazı ifadeler olgusal bir temele sahip değer yargısı niteliğinde, birtakım ifadelerin ise somut bir olguya işaret etmekle birlikte haber içeriğindeki bilgilerle diğer kişilerin aldatılmasının amaçlandığına ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Bunun yanında, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunmaktadır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir ifade tarzıyla kaleme alınmıştır. Ancak AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Haber içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15851, Karar No: 2015/17295, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15851 E.  ,  2015/17295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen .... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan .... ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/960, Karar No: 2019/3054, Tarih: 23.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/960 E.  ,  2019/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/06/2009 (asıl)-13/11/2009 (birleşen 2009/228)-01/12/2011 (birleşen 2011/281) günlerinde verilen dilekçeler ile asıl davada menfi tespit, birleşen davalarda alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temlik alan dahili davalı ...'nun temyiz itirazları yönünden;

Asıl dava, menfi tespit, birleşen 2009/228 esas sayılı dava alacak, birleşen 2011/281 esas sayılı dava kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ... aleyhine açtığı asıl davada; davalının müvekkili belediyede başkatip olarak görev yaptığını, maaşlarının ödenmediği gerekçesi ile belediye aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2008/5 ve 2009/21 esas sayılı dosyaları ile icra takibi başlattığını, adı geçenin 2007-2008 yılları maaş alacağının 8.538,56 TL olduğunu, davalının icra dosyalarında toplam 31.236,00 TL'nin tahsilini istediğini belirterek, davalıya 22.697,44 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin 2001 yılından beri ücretlerini alamadığını, daha fazla alacağı olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında 29/05/2014 tarihinde davalı ..., icra dosyalarındaki alacaklarını ferileri ile birlikte ...'na temlik etmiş, davacının talebi üzerine adı geçen davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, 08/07/2013 tarihli rapor hükme esas alınarak ve icra dosyası borçları yargılama sırasında ödendiğinden davanın İİK'nın 72. maddesi uyarınca istirdat davasına dönüştüğü belirtilerek asıl davanın kısmen kabulüne, toplam 19.418,98 TL'nin temlik alan dahili davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, 08/07/2013 tarihli rapor hükme esas alınarak ve icra dosyası borçları yargılama sırasında ödendiğinden davanın İİK'nın 72. maddesi uyarınca istirdat davasına dönüştüğü belirtilerek asıl davanın kısmen kabulüne, toplam 19.418,98 TL'nin temlik alan dahili davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiştir.

11/02/2016 tarihli duruşmada davacı vekili tarafından, alacağın temlik edildiği ve temlik alan tarafından tahsil edildiği belirtilerek asıl davanın temlik alana yöneltilmesi talep edilmiş, mahkemece bu istem kabul edilerek duruşma zaptının ve dava dilekçesinin temlik alana tebliğine karar verilmiştir. Ancak tebligat mazbatasına göre; adı geçene yalnızca duruşma zaptı tebliğ edilmiştir. Temlik alan vekili tarafından süresinde sunulan cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin taraflarına tebliğ edilmediği, dava hakkında bilgileri bulunmadığı belirtilerek dava dilekçesinin tebliği talep edilmiştir. Takip eden celseye ise mazeret dilekçesi gönderilmiştir. Mahkemece yargılamanın gecikmesine sebebiyet vermemek için temlik alan vekilinin yokluğunda yargılamaya devam olunduğu açıklanarak hüküm tefhim edilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve Anayasanın 36. maddesine göre, herkes, yasal yollardan faydalanarak yargı yerleri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma hakkı, HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukukî dinlenilme hakkını da kapsar. Anılan maddeye göre bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir. Hukukî dinlenilme hakkına aykırılık, kanun yolu incelemesinde re’sen dikkat alınır ve bozma sebebidir. Dava dilekçesi dahili davalı temlik alana tebliğ edilmeden hakkında hüküm kurulması adı geçenin savunma ve hukukî dinlenilme hakkının ihlalidir. Asıl dava dilekçesi dahili davalıya usulünce tebliğ edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın temlik alan yararına bozulması gerekmiş, bozma nedenine göre tarafların asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre birleşen 2009/228 esas sayılı dava yönünden davacının tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davalı ...'nın birleşen 2009/228 esas sayılı davaya yönelik diğer temyiz itirazına gelince;

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre birleşen 2009/228 esas sayılı dava yönünden davacının tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davalı ...'nın birleşen 2009/228 esas sayılı davaya yönelik diğer temyiz itirazına gelince;

Davacı vekili davalı ... aleyhine açtığı birleşen 2009/228 esas sayılı davada; davalının 2009 yılı mart ayına kadar belediyede görev yaptığını, görev yaptığı sürede maaşını alması gerekenden fazla aldığını, bunun yanında müvekkiline ait lojmanda oturduğu halde kira ödemediği gibi oturduğu dönemin elektrik ve su giderlerini de karşılamadan lojmandan ayrıldığını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ve ek raporlarda; lojman kirası ile elektrik ve su giderine yönelik istemle ilgili delil bulunmadığının bildirilmesi üzerine davacı ... tarafından dosyaya, belediye görevlileri tarafından imzalanmış 01/03/2013 tarihli, diğer bir deyişle yargılama sırasında düzenlenmiş bir tutanak ibraz edilmiştir. Bu tutanakta davacının lojmanda 01/01/2006 tarihinden 25/05/2009 tarihine kadar oturmuş olduğu bildirilmiştir. Hükme esas alınan 08/07/2013 tarihli ek raporda; kök rapordan sonra sunulan bu belgenin geçerliliğinin takdiri mahkemeye ait olmak üzere tutanak ve eki listeler ile Milli Emlak Tebliğlerinden yararlanılarak belirtilen dönemler için lojman kirası, elektrik ve su gideri hesaplanmış, mahkemece de bu alacakların davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamında lojmanın davalıya teslim edildiğine ve davalı tarafından kullanıldığına dair delil bulunmamakta olup, sonradan düzenlenen 01/03/2013 tarihli tutanak da ispata yeterli değildir. Lojman kirası ile elektrik ve su giderine ilişkin istemin tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

4-Davacı ve davalı ...'nın birleşen 2011/281 esas sayılı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

4-Davacı ve davalı ...'nın birleşen 2011/281 esas sayılı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen asıl davaya yönelik kararın, yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı temlik alan ... yararına, birleşen 2009/228 esas sayılı davaya yönelik kararın (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı ...'nın birleşen 2009/228 esas sayılı davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle, davacı ve davalı ...'nın birleşen 2011/281 esas sayılı davaya yönelik temyiz itirazlarının (4) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, asıl davaya ilişkin bozma nedenine göre tarafların asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı ... ve ...'ndan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 23/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9795, Karar No: 2010/308, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9795 E.  ,  2010/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının oğlu ...’nun kiralananda deri ve deri mamulleri ile kundura toptan ve perakende ticareti yapacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili davacının ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın 27.02.2009 tarihli yazısında davacının ihtiyaçlı olduğunu iddia ettiği oğlu ...'na yaşlılık aylığı bağlandığı, ayrıca dava tarihi itibariyle bir petrol istasyonunun bulunduğu, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirileceğinden petrol istasyonunun yargılama aşamasında devredilmesinin sonuca etkili bulunmadığı gerekçesi ile ihtiyacın zorunlu ve samimi olmadığı kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiştir

Dosyaya ibraz olunan bilgi ve belgelerden davacının oğlunun ... Limited şirketinde %5 hisse ile ortak olduğu ve bu hissesini yargılama sırasında devrettiği anlaşılmaktadır. Davacının oğlunun limited şirketi ortağı olması kendi adına iş yapmasına engel teşkil etmez. İhtiyaç sahibine yaşlılık aylığı bağlanması veya münhasıran şirket ortağı olması ihtiyacın samimi gerçek ve zorunlu olmadığını göstermez. Davacı tanıkları da ihtiyacı doğruladığına göre kiralanın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.’nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13834, Karar No: 2014/22255, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13834 E.  ,  2014/22255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/714-2013/399

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu başka parsellere revizyon gördüğü anlaşıldığından mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, kamulaştırmaya konu edilen irtifak hakkının, imar uygulaması sonucu davacı adına oluşturulan parsellerden geçip geçmediği tespit edilerek, imar sonucu oluşan parsellerden enerji nakil hattı geçtiğinin tespiti halinde taşınmazın arsa niteliğine göre değer biçilip karar verilmesi gerekirken, eski parsel üzerinden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.