muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1123, Karar No: 2017/10402, Tarih: 19.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1123 E.  ,  2017/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın taksit sayısının daha fazla olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü idaresindeki yolcu otobüsü ile seyir halinde iken kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarptığı olayda, sanığın alkollü şekilde atılı suçu işlediğine dair dosyada bilgi bulunmaması karşısında, sanık hakkında temel ceza tayininde uygulanan TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrasının uygulama yeri olmadığının gözetilmemesi ,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infaz aşamasında nazara alınması gereken, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı işte çalıştırmaya çevrileceğinin ihtarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki hüküm fıkrasının (2) numaralı bendin birinci paragrafındaki “TCK'nın 179/3 maddesi yollaması ile” ile hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin 3.parağrafındaki "ödenmez ise kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar edilemedi)" ibarelerinin yazılması ile suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/119, Karar No: 2006/125, Tarih: 25.04.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/3-119 E., 2006/125 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/3-119 E., 2006/125 K.**

**- CEZALARIN ERTELENMESİ

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULAMASINDA USUL

- TEMYİZ TALEBİ VE SÜRESİ

- ZAMAN BAKIMINDAN UYGULAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 310 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar Ö... K..., S.... K..., M...... K... ve Ş..... K... hakkında mağdur Y......'ı yaralamak suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCY.nın 456/4 ve 460. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına, tüm sanıkların "mağdur M..... P....'ı yaralamak" eylemleri nedeniyle TCY.nın 456/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve verilen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ayrı ayrı ertelenmesine ilişkin Gaziantep 5.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.03.2004 gün ve 925-251 sayılı karar sanıkların temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 18.7.2005 gün ve 231-11326 sayı ile;

"1- Sanıklar M...... K... ve Ş..... K....'a ilişkin hükümlere yönelik temyizde;

Dilekçenin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, Ceza Yargılama Yasasının 317. maddesi uyarınca sanıklar M...... K... ve Ş..... K....'un tebliğnameye uygun olarak temyiz isteğinin reddine,

2- Sanıklar Ö... K... ve S.... K...'a ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama" 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yargıtay C.Başsavcılığınca 4.4.2006 gün ve 198210 sayı ile;

"Mahalli mahkemece her dört sanığın da mağdur M..... P....'ı yaralamaları nedeniyle 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

Gıyaplarında kurulan hüküm bütün sanıklara 14 Mayıs 2004 tarihinde tebliğ edilmiş, sanıklardan M..... ve Ş.... 13.05.2004, Ö... ve S.... 24.05.2004 tarihinde hükmü temyiz etmişlerdir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 4.4.2006 gün ve 198210 sayı ile;

"Mahalli mahkemece her dört sanığın da mağdur M..... P....'ı yaralamaları nedeniyle 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

Gıyaplarında kurulan hüküm bütün sanıklara 14 Mayıs 2004 tarihinde tebliğ edilmiş, sanıklardan M..... ve Ş.... 13.05.2004, Ö... ve S.... 24.05.2004 tarihinde hükmü temyiz etmişlerdir.

Yüksek 3. Ceza Dairesince M..... ve Ş....'in istemleri doğrultusunda, esasa ilişkin inceleme yapılması gerekirken, bu sanıkların istemlerinin reddine, Ö.... ve S.....'in istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken de bu sanıkların istemleri değerlendirilerek haklarındaki hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek Daire ilamının itirazen incelenerek, temyiz istemlerinin reddi gereken sanıklarla ilgili kısım için geçen süre itibariyle sanıklar aleyhine itiraz yoluna başvurulamamakla, istemleri reddedilen M…

….. ve Ş…

….. haklarındaki temyiz istemlerinin reddine ilişkin hükmün kaldırılarak, bu sanıkların istemleri doğrultusunda inceleme yapılmasına karar verilmesi" gerektiği görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Yasasının 310 uncu maddesine göre iki koşulun varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki süre koşuludur. Usul Yasası 310 uncu maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse, tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlemiştir. Temyiz süresi 1412 sayılı CMUY'nın 310 uncu maddesinin 3. fıkrasındaki ayrıksı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci koşul ise istek koşuludur. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz." ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. CMUY'nın halen yürürlükte bulunan 315 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden (re'sen) yapılması kabul edilmiş ise de, onbeş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda, süre ve istek koşullarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtay'ca incelenmesi olanaksızdır.

İncelenen dosyada; Sanıklar Ö... K..., S.... K..., M...... K... ve Ş..... K... hakkında mağdur Y......'ı yaralamak suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCY.nın 456/4 ve 460. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına, tüm sanıkların "mağdur Mehmet Polat'ı yaralamak" eylemleri nedeniyle TCY.nın 456/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve verilen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ayrı ayrı ertelenmesine ilişkin Gaziantep 5.Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların yokluklarında verilen 22.03.2004 gün ve 925-251 sayılı karar, tüm sanıklara 14.5.2004 tarihinde tebliğ edilmiş, hüküm sanıklar Ö... K... ile S.... K... tarafından yasal bir haftalık süreden sonra 24.5.2004 tarihinde, sanıklar M...... K... ile Ş..... K... tarafından ise henüz temyiz süresinin başlamadığı 13.5.2004 tarihinde temyiz edilmiş, ancak Özel Dairece yanılgılı bir değerlendirme ile, sanıklar M...... K... ve Ş..... K....'un temyiz isteğinin süresinde olmadığının kabulü ile bu sanıkların temyiz isteminin reddine, hükmü yasal süre içinde temyiz etmeyen sanıklar Ö... K... ve S.... K... hakkında ise verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Sanıklar Ö... K... ve S.... K... hakkında Özel Dairece verilen bozma kararına karşı yasal sürenin geçmesi nedeniyle itiraz yasa yoluna başvurulamadığı, sanıklar M...... K... ve Ş..... K... haklarında Özel Dairece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik itirazda ise başvurunun sanıklar lehine olması nedeniyle 30 günlük süre aranmayacağından,

Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanıklar M...... K... ile Ş..... K... haklarındaki temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, dosyanın anılan sanıklarla ilgili olarak temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 18.07.2005 gün ve 231-11326 sayılı bozma ve red ilamının, sanıklar M...... K... ile Ş..... K...'un temyiz istemlerinin reddine ilişkin bölümünün KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın anılan sanıkların temyizi ile ilgili olarak inceleme yapılmak üzere, Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2006 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6547, Karar No: 2016/11364, Tarih: 28.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/6547 E.  ,  2016/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği belirtilmiş olmasına karşın, sanığa ait sürücü belgesinin 3 yıl 4 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. bendindeki , "3 YIL 4 AY" ibaresinin "3 YIL" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3831, Karar No: 2017/4987, Tarih: 22.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3831 E.  ,  2017/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde 2006 takvim yılında sahte olarak düzenlenen faturaların mevcut olduğu, sanık ...'in şirket müdürü olarak 02.06.2006-27.10.2006 tarihleri arasında görev yaptığı, suça konu faturaların incelenmesinde fatura tarihlerinin sanığın müdür olarak görev yaptığı tarihlere ilişkin bulunduğu görülmekle, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25337, Karar No: 2012/31416, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25337 E.  ,  2012/31416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca ... Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

1.Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamamış emekli olmak sureti ile iş sözleşmesini sona erdirmiştir. Devir gerçekleşmediğinden ve iş sözleşmesi sona erdiğinden, mahkeme yıllık ücretli izne hak kazandığının kabulü isabetlidir.

2. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin ücreti son ay bordrosunda net ödenen miktar üzerinden hesaplanmıştır. Yıllık ücretli izin alacağının günlük çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bordroda net ödenen ücret içinde davacının çıplak ücreti dışından ücretin eki niteliğindeki diğer ödemelerde vardır. Yıllık ücretli izin alacağının çıplak günlük brüt ücret üzerinden hesaplanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7175, Karar No: 2015/18469, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/7175 E.  ,  2015/18469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin usulsüz işlemleri sebebi ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda; soruşturma tarihi itibari ile davalı işveren işyerinde Erzurum Şubesi ticari pazarlama yönetmeni olarak çalışan davacı işçinin iş sözleşmesinin; Teftiş Kurulu Başkanlığının 23 Mart 2010 tarih, 820 numaralı Soruşturma Raporuna konu araştırma ve incelemeler neticesinde, para girişi olmaksızın ... lehine kasadan fiktif EFT yaptığı, firma lehine EFT' lerini gerçekleştirebilmek/ EFT' lerin sebep olduğu kasa açıklarını giderebilmek için diğer müşteri hesaplarını kullandığı, çeşitli tarihlerde kasayı yüksek tutarlarda açık ile kapattığı ve bu kasa açıklarının bir haftayı bulan sürelerde kapatılmasına imkan sağlayarak firmayı finanse ettiği, firma aleyhine gelen haciz ihbarnamesine rağmen işlemlerin firma ortağı . .. hesabından yapılmasına devam ettiği, ipotek borçlularından ... ile ... GKS üzerinde yer alan imzalarının kendileri tarafından atılmadığının değerlendirildiği, firmadan teminata alınan senetlerin gerçek olmadığı ve bu sebeple teminat açığına sebebiyet verdiği, kasa açıkları sebebiyle firmadan faiz adı altında kayıt dışı komisyon aldığı, gerek fiktif işlemler gerekse olmayan veya imzasız olan tahsil/ödeme dekontları sebebiyle Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi'ne ilişkin Yönetmeliğe aykırı davrandığı, . .. isimli müşteriye açıktan ödeme yaparak kasayı kullandırdığı, .... adına da fiktif tahsil/ödeme işlemleri yaptığının tespit edilmesi üzerine tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Fesih sebebi yapılan işlem ve eylemler sebebi ile davalı ile davacı arasındaki iş ilişkisinin temelini oluşturan güven ilişkisinin sarsıldığının ve artık iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren yönünden çekilmez bir hal aldığının kabulü gerekir. Bu durumda; iş sözleşmesinin işverence işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları sebebi ile haklı olarak feshedildiği anlaşılmakla; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.