muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2858, Karar No: 2014/34663, Tarih: 01.12.2014

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, 12.12.2006 tarihinde işlediği aynı nitelikli suça ilişkin, Dairemizin 2013/9808 esasına kayıtlı dava dosyası ile birlikte yapılan incelemede; sanığın, Ç İn Haf. Nak. Orman Ürünleri Mad. Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti yöneticisi ve mesul müdürü olduğu, Seyitler Kum Ocağı adı altında faaliyet gösteren işletmede kuvars kumu yıkama işlemi yaptığı, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin ekindeki tablo 7/5 e göre maden sanayii sektörüne (Çimento, Taş Kırma, Karo, Plaka İmalatı, Mermer İşleme, Toprak Sanayi ve benzerleri) tabi olduğu, taş kırma, eleme ve yıkama işleminden sonra oluşan atık suyu doğrudan Ergene Çayına deşarj ettiği iddia edilmiştir.

Çevre Yönetimi ve ÇED Şube müdürlüğü görevlileri tarafından çekilen fotoğraflara göre, taş kırma ve yıkama faaliyeti sonucu oluşan atık suyun, toprak altına büz döşenerek doğrudan Ergene Çayına deşarj edildiği tespit edilmiş, atık suyun yoğun şekilde askıda katı madde (AKM) içerdiği, alınan numune analizine göre de Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin ekindeki tablo 7/5 e göre limit değeri 100 olması gereken askıda katı maddenin (AKM) 21.640 olarak ölçüldüğü, fotoğraflardan da Ergene Çayı’nın doğal renginin değiştiği anlaşılmıştır.

Sanığın, yoğun şekilde AKM içeren atık suyu çökeltim havuzunda fiziksel arıtmaya dahi tabi tutmadan doğrudan alıcı ortam olan suya vermesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranarak çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan gerekçelerle sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Katılan İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11783, Karar No: 2017/2988, Tarih: 01.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11783 E.  ,  2017/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklı tarafından itirazın iptaline ilişkin kısa karar dosyaya sunularak takibin devamı ile haciz işlemi yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, icra müdürlüğünün kısa karara dayanarak vermiş olduğu icra takibinin devamı ve haciz kararlarının tatbik edilmesine ilişkin işlemin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun yaptığı itirazın hükümden düşürülmesi ve duran takibin sürdürülebilmesi, itirazın kaldırılması veya iptaline bağlıdır.

Somut olayda, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/482 Esas sayılı itirazın iptali isteminin kabulüne yönelik kısa kararın takip dosyasına sunularak, takibin devamı ile haciz yapılması talep olunmuş, icra müdürlüğünce talep doğrultusunda işlem yapıldığı görülmüştür.

İtirazın iptali ile ilgili kısa karara ilişkin duruşma tutanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesindeki unsurları taşımadığı ve dolayısıyla itirazın iptaline dair ilam niteliğinde sayılamayacağı için, gerekçeli karar ibraz edilmeden, duran takibin kısa karar ile devamının sağlanması olanaklı değildir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16735, Karar No: 2023/8706, Tarih: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16735 E.  ,  2023/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/40 E., 2020/132 K.

SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çamardı Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında ve Çamardı Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2017 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

2. Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli kararı ile sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusu üzerine;

a. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrası ve 303 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca, İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına, sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatlerine,

b. 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanıkların dere yatağı olan ve öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yere taş dökmek ve 4 adet ceviz fidanı dikmek suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanıkların dere yatağı olan ve öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yere taş dökmek ve 4 adet ceviz fidanı dikmek suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişilerin suça konu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımında olan bir dere olduğu, hayvanlarını gütmek için dere yatağını kullandıklarını, sınırlarının belli olduğunu, sanıkların dereye tecavüz ettiğini bilmesi gerektiğini beyan etmeleri, bilirkişi raporlarında, 1 adet ceviz, 3 adet vişne ve 3 adet kavak ağacı dikmek suretiyle tecavüz edildiğinin tespit edilmesi karşısında; sanıkların dava konusu alanın dere yatağı olduğunu bilmediklerine yönelik savunmalarına itibar edilmemiş atılı suçun unsurlarının oluştuğu kabulü ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dere kenarındaki taşınmazını taşkından korunmak amacıyla taş dökmek ve ağaç dikmek şeklinde gerçekleşen eylemde atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanıklar ... ile sanık ...'nun beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Çamardı Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında soruşturma yapılarak 26.07.2017 tarihinde ek takipsizlik kararı verildiği, diğer sanık ... hakkında aynı suçtan kamu davası açıldığı, bu davanın yargılaması sırasında mahkemece sanık ... ve ... hakkında aynı suçtan suç ihbarında bulunulması üzerine bu sefer sanık hakkında da dava açılarak her iki davanın birleştirildiği, 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin (2) nolu bendine göre “ kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” amir hükmü gereği ilk derece mahkemesi tarafından kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi nedenleri ile ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik;

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, tüm dosya kapsamına göre, sanıkların dere yatağı olan ve öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yere taş dökmek ve ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettikleri anlaşıldığından unsurları oluşan atılı suçtan sanıkların mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik;

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, tüm dosya kapsamına göre, sanıkların dere yatağı olan ve öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yere taş dökmek ve ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettikleri anlaşıldığından unsurları oluşan atılı suçtan sanıkların mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan sanık ... için 26.07.2017 tarihi ve sanık ... için 07.03.2018 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

3. Yukarıdaki bozma nedenleri doğrultusunda; Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.08.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16992, Karar No: 2024/13537, Tarih: 23.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16992 E.  ,  2024/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1006 Değişik İş – 2022/1005 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.07.2020 tarihinde davacı yaya ile davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt alınamadığını iddia ederek, açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 181.313,88 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yürürlükteki yönetmelik hükümlerine uygun maluliyet raporu ile sigorta şirketine başvuru yapılmadığından talebin usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun iyileşme süresi beklenmeden alındığını, ikametgaha en yakın sağlık kuruluşundan alınmadığını, yürürlükteki Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik (ÇÖZGER) hükümlerine uygun düzenlenmediğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu'ndan alınması gerektiğini, kusur yönünden inceleme yapılması ve kusur raporunun Adli Tıp Kurumu (ATK)'ndan alınması gerektiğini, temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, 181.313,88 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 22.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan maluliyet raporu ile doğrulandığı, hesaplamada hata bulunmadığı, kusur raporunun oluşa uygun, denetime elverişli bulunduğu ve vekalet ücretinde hata bulunmadığı gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan maluliyet raporu ile doğrulandığı, hesaplamada hata bulunmadığı, kusur raporunun oluşa uygun, denetime elverişli bulunduğu ve vekalet ücretinde hata bulunmadığı gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın karayolunda olmadığını, evin avlusunda özel mülkte gerçekleştiğini, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu' nun kapsamında yer almadığını, sürücünün %100 kusurlu kabul edilmesinin hatalı olduğunu, sigorta şirketine yönetmeliğe uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığından talebin usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun ilgili mevzuata uygun düzenlenmediğini, ÇÖZGER'e göre özel gereksinimin bulunmadığının tespit edildiğini, iyileşme süresi beklenmeden alınan rapora itibar edilemeyeceğini, ATK'dan rapor alınması gerektiğini, bakiye ömrün hatalı belirlendiğini, vekalet ücretinde hata bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosya kapsamından; olay sonrası kaza tespit tutanağı düzenlenmediği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan kusur raporunda ise dört yaşında olan davacının traktör etrafında oynarken ve traktöre çıkmak istediği esnada kazaya karışan sigortalı araç sürücüsünün geri manevra yaptığı, davacı çocuğun traktörün ön tekerleğinin altında kaldığı, sigortalı araç sürücüsünün kazaya sebep olduğu, tam kusurlu bulunduğu, çocuğun trafik eğitimi olmaması sebebiyle kusursuz olduğunun belirtildiği, bu rapora davalı tarafından itiraz edildiği ancak bu itirazların değerlendirildiği kusur raporu alınmadan hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, soruşturma dosyası ve varsa ceza mahkemesi dosyası da, dosya içerisine alınarak, dosyanın Adli Tıp Kurumu, İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm dosya kapsamı, olayın oluş şekli ve anne babanın bakım ve gözetim yükümlülüğü de değerlendirilerek olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.2.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.