muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13856, Karar No: 2012/31682, Tarih: 24.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/13856 E.  ,  2012/31682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafıinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın soruşturma evresinde alınan 15.05.2008 tarihli ifadesinde sürekli kortizon ilacı kullandığını, bir anlık sinirle olayın meydana geldiğini beyan etmesi, sanık müdafıinin ise temyiz dilekçesi ekinde anksiyete bozukluğu tanılı iki adet ilaç kullanım raporu sunması karşısında; varsa tedavi belgeleri, kullanılan ilaçların yazıldığı reçeteler de temin edilerek, işlediği iddia olunan suçlar yönünden suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32.maddesi kapsamında işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini tek fiille birden fazla polis memuruna yönelik olarak gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2 madde ve fıkrasının uygulanmaması,

b-Kamu görevlisine hakaret suçundan dolayı hüküm kurulurken, TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına.yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8334, Karar No: 2014/8596, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8334 E.  ,  2014/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİZE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/330

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında K.. Köyü çalışma alanında bulunan .. ada .. parsel sayılı 4.547,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel 1990 yılından beri V.. U.., H.. U.., S.. U.., K.. U.., A.. U.., G.. İ.., N..U.. kullanımındadır şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı M.. S.. satın almaya dayanarak adının fiili kullanıcı olarak taşınmazın beyanlar hanesinde tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli .. ada .. parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan şerhin ikinci cümlesinin "bu parsel 1990 yılından beri Kanber oğlu S.. U..'ın kullanımında iken zilyetliğin devri ile İsmail oğlu M.. S..'ın kullanımındadır." şeklinde düzeltilmesine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Vahit, Hamdi, Kemal ve A.. U.. ile G.. İ.. ve A..İ.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Davacı çekişmeli taşınmaz üzerinde adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacının bayii olan davalı S.. U..'a babası Kanber'den kalmadığı, bu halde diğer davalıların terekeden gelen bir haklarının bulunmadığı, taşınmazın 1970 yılından beri davalı Sait kullanımında iken adı geçenin 1990 yılında taşınmazı davacıya sattığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacının iddiası ve davalıların savunması yönünden dinlenilen yerel bilirkişi beyanı soyut ve yetersiz olup yerel bilirkişiden davacının bayisi olan davalı S.. U..'ın taşınmazdaki kullanımının hangi hakka dayandığı, bir başka deyişle davalı Sait'in taşınmazı ormandan kendisinin mi açtığı yoksa başka bir şahıstan satın alma ve diğer hukuki nedenlerle mi edindiği veya taşınmazın babası Kanber'den kalıp kalmadığı hususlarında yeterli ve detaylı bilgi alınmamış, ayrıca davacı tanıkları ile davalı tanık beyanları arasında ortaya çıkan ciddi çelişki giderilmeksizin karar verilmiştir. O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın hangi tarihten beri kimler tarafından neye istinaden ve ne şekilde zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, somut olayın özelliğine göre davalı S.. U..'ın taşınmazı kullanmasının hangi hukuki nedene dayalı olduğu bir başka anlatımla davalı Sait'in taşınmazı satın alma, ormandan kendisi açma gibi müstakil bir hakka dayalı olarak kullanıp kullanmadığı, taşınmazın davalıların miras bırakanı Kanber'den kalıp kalmadığı, davalı Sait'in kullanımının babası Kanber terekesinden gelen hak dolayısıyla diğer mirasçılar adına da olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, ortaya çıkacak sonuca göre mirasçılardan bir tanesi olan S.. U..'ın taşınmazı davacıya satışının geçerli olup olmadığı tartışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi mahkemece davanın davalı tüm mirasçılar yönünden edildiği gerekçe içeriğinde açıklanmasına rağmen hüküm yerinde sadece davalı S.. U.

.. U..'ın taşınmazı davacıya satışının geçerli olup olmadığı tartışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi mahkemece davanın davalı tüm mirasçılar yönünden edildiği gerekçe içeriğinde açıklanmasına rağmen hüküm yerinde sadece davalı S.. U.. adı yönünden kabule karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması, ayrıca kullanım kadastrosuna itiraz davalarında husumetin taşınmazın maliki Hazine ile birlikte beyanlar hanesinde ismi yazılı kişilere yöneltilmesi zorunlu olduğu gözetilmeksizin davalı Hazine hakkında davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi dahi isabetsiz olup, davalılar Vahit, Hamdi, Kemal ve A.. U.. ile G.. İ.. ve A.. İ..vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9283, Karar No: 2021/8069, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9283 E.  ,  2021/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli kişinin aracılığıyla birçok şirkete ortak olduğunu, kayıtlarda ortağı ve yetkilisi olduğu şirketlerle ilgisi bulunmadığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu faturaların asıllarının, sanığın veya faturaları kullanan mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden getirtilmek suretiyle, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ...’ın tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanık ve tanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 213 sayılı Kanun'un 359/b yerine 359/b-1 olarak gösterilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16323, Karar No: 2023/1291, Tarih: 15.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16323 E.  ,  2023/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/65 E., 2020/244 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/736 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi ve 52 nci

maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine, karar verilmiştir.

2.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/736 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... İdaresi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/7192 Esas, 2020/511 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İddianamede nakil aracının müsaderesine yönelik bir talep bulunmadığı gibi bu yönde bir hükümde tesis edilmemiş olduğundan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın, hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde yapılan kontrolde, 20 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, aşamalardaki beyanlarında ele geçen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını belirtmesi karşısında, eşyanın ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran savunmasının aksine somut bir kanıt da bulunmaması nedeniyle dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..." nedenleriyle nakil aracı hakkında temyiz isteminin reddine, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün ise bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılamada; Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/65 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararıyla sanığın beraatine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılamada; Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/65 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararıyla sanığın beraatine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.12.2022 tarihli ve 7-2021/136447 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;

1.Kişisel kullanım miktarının aşıldığı belirtilerek kararın bozulması talebine,

2.Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesi talebine,

3.Re'sen gözetilecek diğer sebeplere,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde, Gevaş Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/36 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait 20 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık dosya kapsamında aşamalarda alınan tüm savunmalarında, ele geçen kaçak sigaraları kişisel kullanım amaçlı olarak aldığı, ticari kastının bulunmadığı yönünde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

1.Hukuki Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta değinilen Yargıtay bozma ilâmında yer alan hususların gereğini yerine getiren mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/7192 Esas, 2020/511 Karar sayılı ilâmı ile suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracına ilişkin talep hakkında değerlendirme yapılarak bu konudaki temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin aynı yöndeki talebine ilişkin Temyiz Sebepleri başlığı altında (2) numaralı paragrafta değinilen temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/65 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15314, Karar No: 2013/6484, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15314 E.  ,  2013/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarına (ikişer kez) sürüklenen çocuk ...'nin yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2008 gün ve 2007/768 Esas, 2008/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili ... Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2008 gün ve 2007/298 Esas, 2008/82 Karar sayılı birleştirilen dava hakkında ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçlarından açılan kamu davaları hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından zamanaşımı süresince hükümlerin kurulması mümkün görülmüş, 20.11.1990 doğumlu suça sürüklenen çocuk ...'in hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmamış olduğu ve CMK.nın 185. maddesine göre duruşmaların kapalı yapılması gerekirken bir kısım duruşmaların açık yapılması ve hükümlerin kurulduğu 08.04.2008 günlü celsede oturuma başlarken açık duruşmaya başlandığı belirtildikten sonra kısa ve gerekçeli kararda hükmün gizlice okunup usulen anlatıldığı açıklanmak sureti ile son oturumun kapalı mı, açık mı yapıldığı konusunda çelişki yaratılmış olması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükümlerin ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/49901, Karar No: 2015/1271, Tarih: 15.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/49901 E.  ,  2015/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/340858

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2013/365 (K)

SUÇ : Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14183, Karar No: 2006/2590, Tarih: 16.03.2006

6. Ceza Dairesi 2005/14183 E., 2006/2590 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/14183 E., 2006/2590 K.**

**- GECELEYİN İŞYERİ DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

- HIRSIZLIK

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- MAHKUMİYET HÜKMÜNDE DEĞİŞİKLİK YARGILAMASI

- MALA ZARAR VERMEK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 141 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 143 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü Niyazi hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda: TCK'nın 142/2-d, 143, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin (Kütahya İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 07.06.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 05.10.2005 tarihli tebligname ile 17.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle görüşülüp düşünüldü.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.

Ancak;

a)Önceki yasaya göre sonraki yasa, suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,

b)Önceki yasanın, türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,

c)Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa

uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireysel leştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;