muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2872, Karar No: 2011/5903, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2872 E.  ,  2011/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili mahkeme kararınının düzeltilmesini talep etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/285, Karar No: 2024/6224, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/285 E.  ,  2024/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/1402 değişik iş sayılı kararı

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2023 tarihli ve 2022/6441 soruşturma, 2023/1042 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/09/2023 tarihli ve 2023/1402 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29/12/2023 tarihli ve 94660652-105-37-27781-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/01/2024 tarihli ve KYB-2024/3294 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/01/2024 tarihli ve KYB-2024/3294 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut olayda, ormanda traktörüyle tomruk çekmekte olan şüpheli ...'nun kullandığı traktörün arkasında oturan mağdur ...'nun traktörün devrilmesiyle düşerek yaralandığı olayda, şüphelinin mağdurun dedesi olduğu, şüpheli dedenin bilinçli taksir düzeyinde olmayan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sonrasında mağdurun yaralanması neticesinde şüpheli açısından acı ve ızdırap doğurduğu, meydana gelen neticenin münhasıran şüphelinin kişisel durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığından bahisle Türk Ceza Kanunu'nun 22/6. maddesi gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, olayda bilinçli taksirin oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi için bilirkişi raporu alınması suretiyle kusur durumları tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

02/08/2022 günü Kastamonu İli Merkez İlçesi ... Köyüne ormanda traktörüyle tomruk çekmekte olan şüpheli ...'nun kullandığı traktörün arkasında oturan mağdur ...'nun tomruğun traktöre çarpmasıyla traktörün devrilmesiyle düşerek yaralandığı olayda,

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

02/08/2022 günü Kastamonu İli Merkez İlçesi ... Köyüne ormanda traktörüyle tomruk çekmekte olan şüpheli ...'nun kullandığı traktörün arkasında oturan mağdur ...'nun tomruğun traktöre çarpmasıyla traktörün devrilmesiyle düşerek yaralandığı olayda,

Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli ...'nun mağdur çocuğun dedesi olduğu, mağdur çocuk ile dede arasında husumetin bulunmadığı, meydana gelen netice sonucunda dedesi olan şüphelinin üzüntü duyduğu, şüpheli dedenin bilinçli taksir düzeyinde olmayan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sonrasında mağdur çocuğun yaralanması neticesinde şüpheli açısından acı ve ızdırap doğurduğunun değerlendirildiği, meydana gelen neticenin münhasıran şüphelinin kişisel durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı değerlendirilerek şüpheli ... hakkında TCK'nın 22/6, CMK'nın 172/1. Maddeleri uyarınca kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair verdiği karara itiraz üzerine mercii Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/09/2023 tarihli ve 2023/1402 değişik iş sayılı itirazın reddine dair kararında isabetsizlik bulunmamış ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1250, Karar No: 2019/2610, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1250 E.  ,  2019/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10800, Karar No: 2010/19595, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10800 E.  ,  2010/19595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32967, Karar No: 2014/3399, Tarih: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/32967 E.  ,  2014/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/200611

MAHKEMESİ : Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/480 (E) ve 2013/184 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14601, Karar No: 2012/28418, Tarih: 28.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14601 E.  ,  2012/28418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.04.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan, hak sahibi olan koca, taşınmazını, davalılardan S.O.verdiği vekaletname ile, 05.10.2006 tarihinde diğer davalı R.Ç.satmıştır. Taşınmazın devredildiği tarihte, tapu kütüğünde aile konutu olduğuna dair şerh bulunmadığına göre, devralan 3. kişinin kazanımı, iyi niyetli olması halinde korunur (TMK md. 1023). Kanunun iyi niyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, aslolan iyi niyetin varlığıdır. Ancak durumun gereklerine göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyi niyet iddiasında bulunamaz (TMK md. 3). İyi niyetin varlığı asıl olduğuna göre, devralanın kötü niyetli olduğunu kanıtlama yükü, iddia eden davacıya düşer (TMK md. 6). Davacı, devralan R.Ç.kötü niyetli olduğunu gösteren bir delil ileri sürememiştir. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince, devralan 3. kişinin kazanımı korunacaktır. Öyle ise davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuya karar verildi. 28.11.2012(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem (TMK md. 194) kesin hükümsüzdür.Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10788, Karar No: 2011/9550, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/10788 E.  ,  2011/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 1.10.2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında faiziyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve fazla ödenen primlerin faiziyle birlikte kendisine iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma kararına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının askerlik borçlanmasının geçerli olduğunun kabulü ile 01.10.2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının ve fazladan ödemek zorunda kaldığı primlerin yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak istemin kabulü ile davacıya 01.06.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.Çünkü,mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak doğmuştur.(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)Usuli müktesep hak müessesesi HUMK'nda düzenlenmiş olmamakla beraber,Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiş ve geliştirilmiştir.Bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi durumunda da usuli kazanılmış hak doğmuş olur.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün,bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir.Bozma kararına uyan mahkeme,kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.Yani kesinleşmiş bu kısımlar lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.Hal böyle olunca, mahkemenin bozmadan önce davacının primlerin iadesine yönelik isteminin reddine ilişkin kararı bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu konu ile ilgili bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.2. ve 5.bendinin silinerek yerine; "1-Mahkemece verilen 09.07.2009 tarihli karar ile davacının fazladan ödemek zorunda kaldığı primlerin yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti isteminin reddine ve davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 575,00 TL avukatlık ücreti verilmesine ilişkin hüküm bozma kararının kapsamı dışında kalıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davanın kısmen kabulü ile,davacıya 01.06.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,

5-Davacı tarafından yapılan 294,50TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 150,00TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9593, Karar No: 2013/18749, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9593 E.  ,  2013/18749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, takip dayanağı bonoları şirket yetkilisi olarak imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 589.maddesi gereğince şirketi münferiden temsile yetkili kişinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde borçlu şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde,  imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirket adına, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı 19.12.2008 tanzim tarihli 30.02.2009 vade tarihli 10.000TL bedelli ve 19.12.2008 tanzim tarihli 30.01.2009 vade tarihli 9.400TL bedelli bonolarda her iki imzanın da kaşe üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda, söz konusu  senetler yönünden şirket temsilcisi tarafından imzaların, şirket kaşesi üzerine  atılmış olması sebebi ile senetlerin, şirket temsilcisi olarak şirketi borçlandırma iradesi ile imzalandığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1780, Karar No: 2020/5978, Tarih: 08.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1780 E.  ,  2020/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, beyan ederek kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2015/15505 esas 2017/7629 karar sayılı ilamı ile davalı temyizi üzerine bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar yeniden Dairemizin 2019/3607 Esas 2019/10446 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bir mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK)

Somut olayda, mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 2015/15505 esas 2017/7629 karar sayılı ilamı ile fazla mesai yönünden davacının haftalık 9 saat fazla mesai çalışmasının bulunduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılamada verilen karar Dairemizin 2019/3607 Esas 2019/10446 Karar sayılı ilamı ile "...bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda bu konuda herhangi bir bozma bulunmamasına rağmen fazla mesai ücreti ile ilgili usuli kazanılmış hakka dikkat edilmeksizin dönemlik zamlı ücret belirlenmesi hatalı olmuştur. Örneğin, bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arası zamlı ücretinin 5,58 TL olduğu tespit edilmiş olmasına rağmen, Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen dönem yönünden zamlı ücret 9,34 TL olarak belirlenmiştir. " şeklinde bozulmuştur.

Bu sefer mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen yine usuli kazanılmış hakka riayet edilmeksizin, Dairemizin 2015/15505 esas 2017/7629 karar sayılı ilamı ile bozulan karara dayanak olan bilirkişi raporu doğrultusunda haftalık 21 saat fazla mesai çalışmasının bulunduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Bu husus davalı vekilince de yargılama aşamasında ileri sürülmüştür.

O halde mahkemece yapılacak iş, davacının haftalık 9 saat fazla mesainin bulunduğunun kabulü ile fazla mesai ücreti yönünden dönemlik ücretinin ise 09.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen ücretler üzerinden kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalı, usuli kazanılmış hak doğrultusunda %30 hakkaniyet indirimi yapılmalı ve davacıya ödenen 279,75 TL de mahsup edilmelidir.

Mahkemece belirlenen yönlere dikkat edilmeksizin, yeniden usuli kazanılmış hakka riayet edilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4192, Karar No: 2007/7191, Tarih: 12.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4192 E.  ,  2007/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

19.01.2007 tarihinde borçlu adresinde haciz yapılmıştır. Üçüncü kişinin bu durumda haciz yapılan yerdeki makinaların babasına ait olduğunu ileri sürmesi üzerine icra müdürlüğünce İİK'nun 96 ve 97. maddeleri koşullarında işlem yapmak gerekir iken haczin 3.şahıs adresinde yapılmış gibi İİK'nun 99.maddesine göre işlem yapılması doğru değildir. Alacaklının icra müdürü işlemini bu nedenle icra mahkemesi nezdinde şikayete konu etmesi yerinde olup, mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürünün İİK'nun 99.maddesine göre yaptığı işlemin iptaline karar vermek gerekirken somut olaya uygun düşmeyen kendi içinde çelişkili biçimde yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12999, Karar No: 2013/11595, Tarih: 02.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/12999 E.  ,  2013/11595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, güzellik salonunun hatalı uygulamasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 3.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 02.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.