muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24534, Karar No: 2015/15547, Tarih: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24534 E.  ,  2015/15547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat Halil İbrahim Karaman'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, çocukları 'un 21/07/2004 tarihinde davalı şirketin faaliyet gösterdiği diğer davalı Kadın ve Doğum Hastalıkları Uzmanı Dr. ... tarafından yaptırılan normal doğum ile dünyaya geldiğini, küçük 'un 5.245 gr ve 50 cm olarak doğduğunu, doğum sonrasında küçük Ufuk'un sol kolunda sakatlık meydana geldiğini, 2,5 yıl süren fizik tedavisine başladıklarını, küçüğün yaklaşık 2,5 yıldır haftada bir kez havuz terapisi ayda ise 6 saat fizik tedavisi aldığını, çocuğun kol sinirlerinde zedelenme olduğunu, üç ameliyat olması gerektiğini, hekimin en uygun tedavi yöntemini seçip uygulaması gerektiğini, annenin şeker hastası, çocuğun iri oluşu dikkate alınmadan sezeryan yerine normal doğum yaptırıldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 40.000,00TL maddi tazminat, küçük'un daha çocuk iken hayatını fizik tedavi ve terapilerde geçirmiş olması, bugüne kadar çekmiş olduğu sıkıntılar nedeniyle 70.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı doktorun gebeye uygun olan sezeryan doğumu seçmeyip normal doğum yaptırması ve bu sırada da özensiz davranarak bebeğin kol sinirlerinin zedelenmesine yol açması nedeniyle istenilen maddi-manevi tazminata ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, alınan 31.07.2013 tarihli İstanbul Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporu benimsenmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, alınan rapor incelendiğinde, "2004 doğumlu hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin değerlendirilmesinde; dosyadaki mevcut tıbbi belgelere göre gebe ...'un Özel Ömür Hastanesine 21.07.2004 tarihinde saat 13:50'de yatırılmış olduğu, yapılan muayenesinde doğum eyleminin son döneminde olduğu, rahim ağzının tam açık olduğu tespit edilmiş olup, bu aşamada sezaryan kararı alınmasının anne ve bebek için komplike sonuçlara yol açabileceği, dolayısı ile normal doğum kararının uygun olduğu, ayrıca yine kayıtlara göre bebeğin 20 dakika sonra müdahalesiz olarak vajinal yoldan doğmuş olduğunun kayıtlı olduğu, hastanın hastaneye daha erken geldiğini gösterir bir belge bulunmamakla birlikte daha erken gelse bile mevcut bulgulara göre yapılan eylemlerin yerinde olduğu, brakial pleksus zedelenmesinin sezaryan doğumlarda ve düşük tartılı bebeklerde de görülebileceği tıbben bilindiğinden Dr. ... tarafından yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde rapor verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her ne kadar alınan adli tıp raporu işaret edilmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiş, alınan raporda da, dosyadaki kayıtlara göre gebenin hastaneye gelmesinden 20 dakika sonra doğumun gerçekleştiği belirtilmekte ise de, dosya kapsamından hasta kayıtlarının sağlıklı olmadığı anlaşılmaktadır. Hasta dosyasını eksiksiz sunmakla davalı yükümlüdür ancak davalı, annenin gebeliği boyunca tutulan dosyasını sunamamıştır. Bu durumda, davalı, gebeye sezeryan önerildiği ancak gebenin kendi tercihi ile normal doğum yapmak amacıyla hastaneye son anda geldiği iddiasını ispatlayamamıştır. 2004 yılında olan doğuma ilişkin sunulan "hasta takip formu" nun da 2006 yılı baskısına ait olduğu anlaşılmakla da, davalının, tuttuğu kayıtların, dolayısıyla, gebenin son anda doğuma geldiği iddiasının itibarı kalmamıştır. Hal böyle olunca, davacıların iddiasına itibar etmek gerekir ki, davacılar da, hastaneye doğumdan 3-3,5 saat önce geldiklerini ifade etmektedirler. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, kadın doğum uzmanlarından oluşan, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda normal doğumu seçmenin doğru bir karar olup olmadığı, başka bir yolun mümkün olup olmadığı, 3-3,5 saat önce doğuma gelmenin doğum şeklini değiştirip değiştirmeyeceği, ayrıca normal doğum sırasında da yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği ve gerekliliği hususunda, davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26035, Karar No: 2015/15290, Tarih: 13.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26035 E.  ,  2015/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ...‘ in diğer davalı hastanede kadın doğum uzmanı olduğunu,davacılardan ...nin doğumunun davalı hastanede davalı doktor tarafından gerçekleştirildiğini,doğum sırasında bebeği iki kez vakumla çekmeye çalıştığını ancak başarılı olamadığını,bebeğin kafasının geldiğini ancak omzunun takılması sonucu tekrar içeriye ittiğinin söylendiğini,aradan uzun bir süre geçtikten sonra sezeryana alındığını, küçük Ege nin % 100 özürlü olarak doğduğunu,davalıların gerekli dikkat ve ihtimamı göstermeyerek, kusurlu davrandıklarını, diğer davalı Hastanenin de, istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğunu , manevi yönden çöküntüye uğrayıp, ruhsal bütünlüklerinin ağır şekilde ihlale uğradığını ileri sürerek,her bir davacı için 40.000 TL olmak üzere toplam 80.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden, itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda, hastane ve doktorun kusurunun bulunmadığının açıklanmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının eşi ...‘ın davalı doktora doğum için başvurduğu, doktorun kusuru nedeniyle,doğum sırasında ve sonrasında uygulanan yanlış tedaviler sonucunda küçüğün özürlü olması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık doğumu gerçekleştiren davalı doktorun,küçüğün özürlü doğmasında hukuka aykırı bir eyleminin, giderek kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır...

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır...

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır...vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. .. o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafifte olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi calışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna deger vermek, tip biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bır tereddüt gosteren durumlarda bu tereddüdu ortadan kaldıracak arastırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacılardan Nuray'ın doğum için davalı doktora baş vurduğu, doktor kontrolünde doğumun gerçekleştirildiği,doğum sırasında küçüğün özürlü doğduğu anlaşılmaktadır. Davamızda doğum sırasında ve sonrasında arızanın meydana gelmesinde ve küçüğün sakat kalmasında davalı doktorun kusurlu olup olmadığının saptanması gerekir. Mahkemece, ...Kurulundan alınan 15.04.2013 günlü raporda, ….gebenin ıkınma zaafı nedeniyle 2-3 kez vakum uygulandığı, doğumun gerçekleşmemesi ve çocuk kalp sesinin bozulması üzerine acilen sezaryana alındığı,solunumu olmayan 2660 gr ağırlığında canlı bir bebek doğurtulduğu,doğan bebekte asfiktik doğum ön tanısı konulması üzerine hastaneye sevk edildiği, merkezde HİE (hipoksik iskemik ensefalopati) kanısı ile tedavi yapıldığı,mevcut tıbbi belgelere göre normal doğum kararının doğru olduğu ,doğum eyleminde rahim ağzı açık iken gebenin ıkınma zaafına da vakum takılmasının uygun olduğu,vakuma rağmen doğumun gerçekleşmemesi üzerine fetal distres tanısı ile sezaryana alınmasının doğru olduğu, travaydeki tıbbi belgelere göre travayda(doğum eyleminde) gebenin yakından takip edildiğinin anlaşıldığı,kollum tam açık oluncaya kadar çocuk kalp sesinde bir düşüş tespit edilmediği, genel uygulamalarda doğum öncesi, doğumda, doğum sonrası olarak incelendiği,çocuk kalp sesinde meydana gelen bozulmaların bebekte gelişmiş olan asfiksinin en geç döneminde ortaya çıkan bulgular olduğu, daha erken dönemde bebekte mevcut hipoksiyi tespit edebilecek herhangi bir klinik labaratuar veya teknolojik yöntem mevcut olmadığı, serebral palsi hastalığın nedeni tam olarak belli olmamakla birlikte daha ziyade perinatal asfiksiye bağlı olabileceği,bu asfiksinin tespit edilemeyeceği cihetle davalılara kusur verilemeyeceği mütalaa edilmıştir.Davacılar,küçük ...-Beyin felci geçirmesinde ,davalı doktorun doğum eylemi ile ilişkisinin olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış olmalarına göre hükme esas alınan Adli tıp raporunda bu hususlar üzerinde hiç durulmamıştır.Bu haliyle rapor inandırıcı ve tatminkar olmaktan uzaktır. Öyle olunca hükme esas alınan ...kurulu raporuna itibar edilip, hüküm kurulmaz. O halde mahkemece yapılacak iş; üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve özellikle kadın doğum uzmanlarından seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile dosyadaki hastahane de tutulmuş dosya ve kayıtlar taraf savunmaları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor hatası olup olmadığını gösteren nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13657, Karar No: 2017/3310, Tarih: 17.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/13657 E.  ,  2017/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Öte yandan, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Somut olayda, sigortalı ..., 29.01.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığı, tazminat dosyasında hükme esas alınan 10.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda, %50 işverene, %30 kazalıya ve dava dışı ...’ya ise, %20 kusur oranlarının verildiği ve bu haliyle kurulan hükmün 21. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, eldeki davada ise hükme esas alınan 19.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda, %80 işveren, %10 kazalıya, %10 dava dışı ...’ya kusur oranlarının yüklendiği belirgindir. Tazminat dosyası ile hükme esas alınan bilirkişi raporlarının çeliştiği gibi taraflara yüklenen kusur oranı oluşa uygun değildir. Mahkemece, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden, 5510 sayılı Kanunun 21., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2. ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş, sigortalının iş kazasının gerçekleştiği işyerindeki görev ve sorumlulukları ile bu sorumlulukların yerine getirilmemesinin kazaya etkisini somut verilerek dayalı ayrıntılı irdeleme içeren kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/25550, Karar No: 2013/34552, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25550 E.  ,  2013/34552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Borçlu şirket vekilinin, takibe konu çeklerdeki imzaların müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, ayrıca faiz miktarı ile oranının ve başlangıç tarihinin yanlış gösterildiğini çek tazminatından ve komisyonundan da müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını iddia ederek itirazda bulunduğu, mahkemece; bilirkişi raporuna göre çekler üzerindeki imzaların şirket temsilcisinin eli ürünü olduğu gerekçesiyle imza ve faizle ilgili itirazların reddine karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılmalı, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulmalı, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi gerekir.

Somut olayda, 27.03.2013 tarihli bilirkişi raporunun, yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapıldığına ilişkin bir ibare yer almamaktadır.

O halde, Mahkemece, yukarıda bahsi geçen yöntemler çerçevesinde, yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan Yargıtay’ın denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca borçlu şirket vekili tarafından çek tazminatına ve komisyonuna karşı da itiraz edildiği halde mahkemece; bu talepler yönünde 6100 Sayılı HMK'nun 297/2.maddesi gereğince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

Ayrıca borçlu şirket vekili tarafından çek tazminatına ve komisyonuna karşı da itiraz edildiği halde mahkemece; bu talepler yönünde 6100 Sayılı HMK'nun 297/2.maddesi gereğince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.