muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7008, Karar No: 2010/12816, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7008 E.  ,  2010/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu özetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1709, Karar No: 2021/100, Tarih: 11.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/1709 E.  ,  2021/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Gizli soruşturmacı kararının alındığı 01/10/2012 tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir.” Söz konusu maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

(1)Suçun, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması,

(2)Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

(3)Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

(4)Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararının bulunması,

(5) Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması, gereklidir.

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

Sanık, atılı suçu "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemediğinden” bu suçla ilgili gizli soruşturmacı atanması kanuna aykırıdır. Ancak adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmese de, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıklardan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Gizli soruşturmacı kamu görevlisi ise delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/10/2012 tarihli 2012/683 D.İş sayılı gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararında "GS138, GS156, GS386, GS387, GS388, GS389, GS390 ve GS391 kod numaralı personelin gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmelerine..." ibaresinin yer aldığı göz önünde bulundurulduğunda; gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığının belirlenerek, kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenmesinden sonra, sanığın hakim huzurundaki beyanı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında, incelemeye konu 25/12/2012 tarihli eylemi nedeniyle 14/05/2013 tarihli iddianameyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı, 16/01/2013 tarihli başka bir eylemi nedeniyle de 07/05/2013 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan başka bir dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22/01/2014 tarihli, 2013/110 esas, 2014/10 sayılı kararı ile ile mahkumiyet kararı verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 19/02/2014 tarihinde kesinleştiği, iki suç arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bahsi geçen dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arısına konulması ve tüm deliller değerlendirilerek her iki suçun “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi; zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 11/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5031, Karar No: 2022/5786, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5031 E.  ,  2022/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü::

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Şirketine (EÜAŞ) bağlı ...Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde davalı Kurumun özelleştirildiği 22.06.2015 tarihine kadar davalı Kurumda çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, davacının üyeliği Sendika tarafından kabul edilerek, davalı EÜAŞ'a bildirildiğini, davalı Şirketin davacının üyelik formunu personeli olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davacının sendikaya kayıtlı olarak çalışmış olduğu dönem içerisinde davalı tarafından toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, işyerinde taşeronlar kullanılmak suretiyle muvazaalı bir şekilde davacının da aralarında bulunduğu işçilerin davalı Şirkete bağlı işçilere nazaran haklarının kısıtlandığını, bu doğrultuda ... l. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesine açılan davanın kabul edildiğini ve kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, sonraki süreçte davacının aynı işyerinde aynı statüyle çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, giyim yardımı, gıda yardımı, elektrik yardımı ve kıdem tazminatı fark alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defi ve husumet itirazında bulunmuş, davacının müvekkili teşekkülden hizmet alımı ihalesini alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, muhatabının ihaleyi alan müteahhit firma olduğunu, ... Sendikasının davacının üyeliğini usulsüz olarak kabul ettiğini, muvazaa iddiasının kabul edilemeyeceğini, Ana Statü'nün 6 ncı maddesine göre teşekkülün asıl amaç ve faaliyetinin elektrik enerjisi üretmek olduğunu, mevzuat hükümleri ve usule uygun şekilde ihale yolu ile hizmet alımı yapıldığını, muvazaa iddiasına dayanak teşkil edecek hiçbir durumun mevcut olmadığını, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun emsal mahiyetteki kararlarında muvazaa iddiasının gerçek olmadığının kanıtlandığını, yüksek mahkeme kararları doğrultusunda müvekkili Kurumun sorumluluğundan söz edilemeyeceğini ve davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; talep edilen dönem yönünden muvazaanın varlığının mahkeme kararı ile ispatının olmadığını, özelleştirme sonrasında ortada asıl işin yapıldığı bir işyerinin kalmadığını, dava ve ıslahla talep edilen miktarların zamanaşımına uğradığını, özelleştirme nedeniyle işyerinin devri olduğunun kesinlik kazandığını, Kurum tarafından yapılan kıdem tazminatı ödemesinin ise davacı işçinin kıdem tazminatı hak ettiği anlamına gelmediğini, hükümde yer alan faiz oranlarını ve başlangıç tarihlerini de kabul etmediklerini, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.02.2021 tarihli bozma ilâmı ile;

"...

... 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinleşen ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ilâmı, düzenlenen bilirkişi raporu ve bozma ilâmından sonra yapılan keşif birlikte değerlendirildiğinde; davalı ile taşeronlar arasında yapılan ihale sözleşmelerinin farklılık arz etmediği, işin tanımı ve yapılan işin niteliğinin değişmediği, imzalanan ihale sözleşmelerinde davalının firma üzerindeki etkisinin asıl işveren alt işveren ilişkisinin ötesinde olduğu, verilen işin yardımcı iş niteliğinde olmadığı ve iş sözleşmesinin işverenlikçe haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yönünden de reddi gerektiğini, özelleştirme nedeniyle devredilen işyerinde 6552 sayılı Kanun ile ilgili yönetmelikte bahsedilen hizmet alım personelinin kıdem tazminatlarının Yönetim Kurulunun 08.07.2015 tarihli ve 20-169 sayılı kararı doğrultusunda ödendiğini, bunun dışındaki diğer alacaklardan Kurumun herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının işletme toplu iş sözleşmesinin kapsamında olmadığını, davacı tarafın sendika üyeliğinin usulsüz olduğunu ve talep edebileceği hiçbir hak ve alacak bulunmadığını, davaya konu toplu iş sözleşmesi ve hizmet alım sözleşmesi dönemlerinden daha öncesi dönemlere ait olup davacının çalışmaya devam ettiği her sözleşme dönemi için ayrı ayrı muvazaa tespitinin yapılması gerektiğini, 30.03.2013 tarihinde 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun (4628 sayılı Kanun) içeriğinde yapılan değişiklikle Kuruma her birimde hizmet alımı ihalesi yapma yetkisi verildiğini, davacının toplu iş sözleşmesinden faydalandırılamayacağını, hükümde yer alan faiz oranları ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı; bu bağlamda davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4628 sayılı Kanun, 4446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı; bu bağlamda davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4628 sayılı Kanun, 4446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği.

2. Aynı hizmet alım sözleşmeleri ile çalışan işçilerin açmış oldukları davalarda, davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı EÜAŞ arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edildiği mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz kararları (Ör: Dairemizin 14.01.2020 tarihli ve 2019/8068 Esas, 2020/269 Karar, 14.01.2020 tarihli ve 2019/8095 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararları).

3. Değerlendirme

1. Aynı hizmet alım sözleşmeleri ile çalışan işçilerin açmış oldukları davalarda asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla sabit olduğu ve dava konusu alacakların da muvazaa tespiti yapılan ve kesinleşen döneme ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2.Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya kapsamındaki deliller bütün olarak değerlendirildiğinde; bozmaya uygun şekilde verilen İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının (1) numaralı paragrafta belirtilen ilave gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15440, Karar No: 2023/1098, Tarih: 08.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15440 E.  ,  2023/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/649 E., 2019/1489 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/227 Esas, 2018/438 sayılı kararı

ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/649 Esas, 2019/1489 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamının incelenmesi ve değerlendirilmesi neticesinde;

Sanığın kendisine ait Facebook sosyal paylaşım sitesindeki hesabında davaya konu paylaşımları yaptığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamının incelenmesi ve değerlendirilmesi neticesinde;

Sanığın kendisine ait Facebook sosyal paylaşım sitesindeki hesabında davaya konu paylaşımları yaptığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Sanık paylaşımın yapıldığı Facebook hesabının kendisine ait olduğunu ve söz konusu paylaşımları kendisinin yaptığını ancak propoganda amacıyla yapmadığını, babasının MİTin haber kaynağı olmasından dolayı PKK terör örgütüyle aralarında husumet olduğu ve tehditler aldığı söz konusu paylaşımları da tehditlerden korktuğu için paylaştığını savunmalarında beyan ederek üzerine atılı eylemi ikrar etmiştir.

Sanık ...'un https://wwww.facebook.com/huseyınyusuf.kurt.1 link adresinde "Hüseyin ..." isim/rumuzu ile kullandığı Facebook sosyal paylaşım sitesinde yaptığı, iddianamede belirtilen paylaşımların ayrı ayrı incelenmesinde diğer paylaşımlar yönünden terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları oluşmamış ise de; 13 Ekim 2015 tarihli paylaşımında; üzerilerinde PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosundaki elemanları tarafından kullanıldığı bilinen ve leşker adı verilen kıyafetleri olan kişilerin olduğu ve PKK/KCK/YPG/YPJ sözde bayrak ve flamalarının bulunduğu, 15 Haziran 2015 tarihli paylaşımında; omuzunda uzun namlulu silah olan

kişinin bulunduğu, 1 Kasım 2010 tarihli video paylaşımının aktarıldığı CD'nin incelenmesinde; üzerilerinde PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosundaki elemanları tarafından kullanıldığı bilinen ve leşker adı verilen kıyafetleri olan kişilerin bulunduğu yine üzerilerinde PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosundaki elemanları tarafından kullanıldığı bilinen ve leşker adı verilen kıyafetleri olan ve ellerinde uzun namlulu silah bulunan kişilerin olduğu, videonun ilerleyen bölümlerinde elinde uzun namlulu silah olan bir kişinin olduğu ve bu suretle sanığın yaptığı paylaşımın yukarıda açıklanan hususlar itibariyle silahlı terör örgütü PKK/KCK/PYD/YPG'nin propagandası niteliğinde olduğu, zira bu paylaşımların silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek mahiyet taşıdığı, bu kapsamda anılan paylaşımlar yönünden suçun unsurlarının oluştuğu belirlenmiş olup, sanığın terör örgütünün propagandasını yapma suçunu işlediği sabit görülmüştür.