muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/558, Karar No: 2022/20, Tarih: 13.01.2022

Cumhuriyet Savcılığında; olay günü... ilinde bulunmadığını, babasının verdiği siyah renkli araçla ...'den ...'a, oradan da Taşucu'na gittiğini, oradan Kıbrıs'a kumar oynamak için gitmek istediği sırada yakalandığını, olayda yaralanan şahsıların eşiyle boşanmasına sebep olduklarını, eşi ...'nın bu sıralar ..., Sarıkaya civarı bir yerde olduğunu, çocuklarını kendisine göstermediğini, 2011 yılında 70 - 80 bin TL civarında parayı Türkiye'ye getirdiğini, eşinin ailesinin bu parayı harcadıklarını, bu paradan dolayı eşiyle arasında sorun çıktığını, gri renkli Transporter model aracının bulunmadığını,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hakimliğinde; Mayıs ayında gezmek için Türkiye'ye geldiğini, eski eşinin akrabalarının kurşunlanması olayıyla bir ilgisi olmadığını, Kıbrıs'a kumar oynamaya gittiği sırada polislerin kendisini yakaladıklarını, kolluk ve savcılıkta verdiği ifadeyi aynen tekrar ettiğini,

Mahkemede; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, böyle bir olayın olmadığını, 24 Temmuz'da...'e halası Feyziye Yıldırım'ın kızı Yeter'in oğlu ...'ın düğününe geldiğini, daha sonra ...'e geçtiğini, oradan da ...'a gittiğini, ...'dan da ...'e geçtiğini, böyle bir olay olduğunu kabul etmediğini, kesinlikle yapmadığını, şikâyetçilerin boşanmış olduğu eşi ...'nın akrabaları olduğunu, kendilerini suç tarihinde veya ondan önce görmediğini, evlerinin de önünden geçmediğini, düğüne babasının da gelmiş olduğunu babasının Transporter model bir aracı olduğunu ancak kendisinin kullanmadığını, suçlamaları kabul etmediğini, önceki ifadelerinde, babasına ait olan siyah araba dediği aracın modelinin Transporter olmadığını, ...'e ticari taksiyle gittiğini, babasının gri renkli bir Transporter model aracı olduğunu, ancak bu arabayla onların düğüne annesiyle birlikte gittiklerini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli biçimde çözülmesi için; kasten öldürme suçuna teşebbüs ve silahla tehdit suçlarının açıklanmasında fayda bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın “Suça teşebbüs” başlıklı 35. maddesi;

“(1) Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur.

(2) Suça teşebbüs hâlinde fail, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onüç yıldan yirmi yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

5237 sayılı TCK’nın teşebbüsü düzenleyen 35. maddesinde; 765 sayılı TCK’nun aksine teşebbüs halinde cezanın belirlenmesi ile ilgili olarak “eksik teşebbüs - tam teşebbüs” ayrımına yer verilmemiş, adil ve eşit bir cezalandırma bakımından teşebbüs hareketinin meydana getirdiği zarar veya tehlikenin ağırlığının esas alınması öngörülmüştür.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih .... Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, ..., 2000, ....315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüsü oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda yara meydana gelmiş ise bu yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Tehdit suçu ise TCK’nın 106. maddesinde;

"(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü'ne göre, "Gözdağı verme" anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu; söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M. Emin Artuk, A. Gökcen, A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, ..., 6. Bası, .... 100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "Korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır. (Majno, Ceza Kanunu Şerhi, Sevinç Matbaası, ... 1978, C. II, .... 127; A. Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C. II, .... 517 ve 873)

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar TCK’nın 106. maddesinin gerekçesinde; "Tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat, tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir." şeklinde açıklanmıştır.

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar TCK’nın 106. maddesinin gerekçesinde; "Tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat, tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir." şeklinde açıklanmıştır.

Maddenin uyuşmazlıkla ilgili ikinci fıkrasının (a) bendinde, suçun silahla işlenmesi nitelikli hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır. Tehdidin silahla işlenmesi mağdur üzerindeki korkunun etkisini artırması, eylemin icrasını kolaylaştırması, tehdidin ciddiliğini göstermesi ve faile cesaret vermesi nedenlerinden dolayı kanun koyucu tarafından nitelikli hâl olarak kabul edilmiştir. Suçun silahla işlendiğinin kabulü için failin silahlı olması yeterli olmayıp tehdidin gerçekleştirilmesi sırasında silahın kullanılmış olması, silahın korkutucu gücünden bir şekilde faydalanılmış olması gerekmektedir. Bu durum, failin eline silah alıp mağdura doğru doğrultması şeklinde olabileceği gibi, failin belindeki silahı göstermesi şeklinde de olabilir.

TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kasıt, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir. Kişinin eyleminin, bir suçu oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın, suça konu olaydan yaklaşık bir ay önce, eşinin kendisine çocuklarını göstermemesi nedeniyle, kayın hısımları olan inceleme dışı katılan ... ve ... ile çarşıdaki dükkânlarının önünde karşılaştığı sırada, taraflar arasında tehdit ve karşılıklı hakaret eylemleri gerçekleştiği iddiasıyla, tarafların birbirlerinden şikâyetçi olmaları nedeniyle olayın savcılığa intikal ettiği, katılan ...'nun sanığın kayınvalidesi olduğu ve sanığın bir kısım kayın hısımlarının suça konu olayın gerçekleştiği gün mağdur ...’nun evinin yanındaki sokağın ortasında gece geç saatlerde çay içtikleri sırada, sanığın Transporter model bir araçla olay yerine gelerek; mağdurlara karşı “Sizin hepinizin ...na koyacağım, sizi öldüreceğim" şeklinde küfür ve tehdit içeren sözler söyleyip uzaklaştığı, sanığın 10-15 dakika sonra olay yerine aynı araçla bu kez sokağın alt tarafından gelip oturanları aracın şoför mahallinin bulunduğu sol tarafına alarak aracı sürmeye devam ettiği sırada, elindeki tabanca ile yaklaşık 10-12 metre mesafeden, sol tarafta sokakta oturan ve ayakta bekleyen mağdurlara doğru 8-10 el ateş ederek uzaklaştığı, açılan ateş sonucu atış istikametindeki evin zeminle bitişik balkonunun önünde açık alanda bulunan inceleme dışı katılanlar ..., ... ve ...'nun yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde silahla yaraladıkları, evin aracın geçtiği tarafına bakan dış giriş kapısı önünde o sırada çay doldurmaya gitmekte olan ...'nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde silahla yaralandığı, ...'nun ateş açıldığı sırada aracın geçtiği yolun sağ tarafında olması nedeniyle ateş açılan yerin karşı tarafında atış yönünün dışında bulunduğu için isabet almadığı, inceleme kapsamındaki katılanlar ... ve ...'nun ise sanığın atışları esnasında sırayla evin zeminle aynı seviyedeki balkon sütununun ve duvarının arkasında oldukları için isabet almadıkları olayda;

Katılan ...'nun, kolluk beyanında sütunun arkasına geçerek kendisini koruduğu için isabet almadığını, mahkemedeki beyanında ateş sırasında kolonun yanında durduğu için kendisine mermi isabet etmediğini, mahkemece yapılan keşif sırasında ise o esnada sütunun arkasında olduğu için yaralanmadığını beyan etmesi,

Katılan ...'nun, Cumhuriyet savcılığındaki beyanında olay anında içeri kaçtığından yaralanmadığını, mahkemede önceki beyanını tekrar ettiğini, keşif sırasında ise olayın başından sonuna kadar terasa çıkan merdivenin başında oturduğunu, bu nedenle kendisine mermi isabet etmediğini beyan etmesi,

Katılan ...'nun, Cumhuriyet savcılığındaki beyanında olay anında içeri kaçtığından yaralanmadığını, mahkemede önceki beyanını tekrar ettiğini, keşif sırasında ise olayın başından sonuna kadar terasa çıkan merdivenin başında oturduğunu, bu nedenle kendisine mermi isabet etmediğini beyan etmesi,

Sanık ...'nın olay yerine aracıyla ilk geldiği sırada tüm kayın hısımları arasında katılanlar ... ve ...'nün içinde bulunduğu kalabalığa hitaben tehdit ve küfürler etmesi, ikinci gelişinde ise aracın şoför mahallinden elini çıkararak ateşe başlamasıyla; olay yeri inceleme raporuna göre; aracın sol yanından sokağın ortasında bulunan mağdurları hedef alarak yere yaklaşık 10-12 metre mesafeden ateş etmesi, olay yerinde aynı silahtan atılan 6 adet boş kovanın elde edilmesi ve atış yönündeki evin duvarlarında bel ve üzeri hizasında mermi deliklerine yol açması karşısında;

Sanığın hareket hâlindeki aracı ile yolda ilerlediği sırada aralarındaki husumet nedeniyle katılanların hepsini hedef alarak öldürmeye elverişli mesafeden en az altı kez ateş etmek suretiyle evin önünde oturan ve ayakta duran ..., ... ve ... ile evin yola bakan dış kapısı önünde ayaktaki ...'nu yaraladığı, ancak inceleme dışı katılan ...'nun aracın geliş yönüne göre yolun sağında diğer katılanlardan çok uzak bir yerde, inceleme kapsamındaki katılanlar ... ve ...'nun ise evin zeminle bitişik balkonun içinde bulundukları için kullanılan silahın etki alanında bulunmadıkları, sanığın katılanlar ... ve ...'na karşı gerçekleştirdiği eylemde; mağdurların ateş edilme anındaki konumları nedeniyle suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli olmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ..., "Sanığın katılan ...'na yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Sanığın katılan ...'na yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince, sanığın katılanlar ... ve ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçu bakımından da tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının da ayrıca ele alınıp değerlendirilmesi gerekmiştir.

Sanığın tabanca ile seri şekilde ateş ettiği sırada olay yerinde silahın etki alanı dışında bulunan katılanlar ... ve ...'nun korku ve endişe yaşadığı bu şekilde bir fiil ile iki ayrı mağdura karşı gerçekleşen silahla tehdit suçu nedeniyle sanığın TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri çerçevesinde cezalandırılması gerekeceğinin de ayrıca gözetilmesi gerekmektedir.

Sanığın tabanca ile seri şekilde ateş ettiği sırada olay yerinde silahın etki alanı dışında bulunan katılanlar ... ve ...'nun korku ve endişe yaşadığı bu şekilde bir fiil ile iki ayrı mağdura karşı gerçekleşen silahla tehdit suçu nedeniyle sanığın TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri çerçevesinde cezalandırılması gerekeceğinin de ayrıca gözetilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin temyiz isteminin esastan reddine dair kararının kaldırılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararın sanığın katılanlar ... ve ...'na yönelik eylemlerinin bir bütün hâlinde zincirleme şekilde silahla tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; "sanığın katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2-) Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarih ve 614 - 1935 sayı ile sanığın katılanlar ... ve ...'na yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3-) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.01.2017 tarih ve 24 - 15 sayılı, sanığın katılanlar ... ve ...'na yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının; sanığın katılanlar ... ve ...'na karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle kasten öldürme suçuna teşebbüs suçunu değil, 'zincirleme şekilde silahla tehdit' suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-) Dosyanın, CMK’nın 304/(2)-a maddesi uyarınca, gereği için kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, sanığın katılan ...'na karşı eylemi yönünden 09.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle, katılan ...'na karşı eylemi yönünden ise 09.12.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 13.01.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

09.12.2021 Tarihli Oturum

13.01.2022 Tarihli Oturum

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı

Katılan ...'na yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığı
Yargıtay — Esas No: 2015/15957, Karar No: 2015/17322, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15957 E.  ,  2015/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.