muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9918, Karar No: 2017/17067, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9918 E.  ,  2017/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29696, Karar No: 2014/11921, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29696 E.  ,  2014/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/271-2013/748

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazların Dere Mutlak Koruma Alanı ve Göl Mutlak Koruma Alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmazlara davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10155, Karar No: 2015/9687, Tarih: 30.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10155 E.  ,  2015/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜTAHYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2015/11-2015/11 D. İş

Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2015 tarih ve 2015/11-2015/11 D. İş

sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili; borçlular ile müvekkili arasındaki ticari ilişki nedeniyle borçlular tarafından müvekkiline verilen 13.01.2014 keşide 30.01.2015 vade tarihli 175.000,00TL bedelli bononun vadesinde ödenmediğini, borçluların kaçma ve mallarını kaçırma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek borçlular tarafından müvekkiline verilen bonoya istinaden borçlular aleyhine ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati hacze dayanak bononun vadesi geçtiği halde ödenmediği, alacağın teminat altına da alınmadığı, alacaklının talebinde haklı olduğu gerekçesi ile talebin kabulü ile İ.İ.K. nun 257, 258, 259. maddeleri uyarınca alacaklının, alacak miktarı olan 102.800,00 TL’nin taktiren % 15’i oranında nakdi teminat yatırıldığı takdirde “Borçluların Yed’inde” bulunan veya üçüncü şahıslardaki menkul ve gayri menkul malları ile alacaklarının borca yetecek miktarı üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir.

4603 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Z. Bankası, Türkiye H. Bankası Anonim Şirketi ve Türkiye E.Bankası Anonim Şirketi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti Z. Bankası, Türkiye H. Bankası Anonim Şirketi ve Türkiye E. Bankası Anonim Şirketi'nin (bankalar) çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılandırılmaları ile hisse satışlarına ilişkin düzenlemelerin ve hisselerin tamamına kadarının özel hukuk hükümlerine tabî gerçek ve tüzel kişilere satışının gerçekleştirilmesidir” şeklinde düzenleme olduğu, yine aynı kanunun 2/2. maddesinde ise “Yeniden yapılandırma işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben bankaların hisse satış işlemleri 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır. Yeniden yapılandırma ve hisse satış işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren üç yıl içinde tamamlanır. Bakanlar Kurulu bu süreyi bir defaya mahsus olmak üzere yarısı kadar uzatabilir” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

5230 sayılı P. Türk A. Şirketi'nin Türkiye H. Bankası Anonim Şirketi'ne Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 11. maddesinde ise “4603 sayılı Kanun'a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29 uncu maddeleri ile 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun'un 1'nci maddesi hükümleri uygulanmaz, ihtiyatî tedbir ve ihtiyatî haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilâmını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz” hükmünün düzenlendiği belirlenmiştir. Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 tarih, 2010/964 sayılı Kamu Bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile “15.11.2000 tarihli ve 4603 sayılı Kanun'un 2. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kamu bankalarının yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine ilişkin süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır.”

Tüm bu açıklamalardan anlaşıldığı üzere, 5230 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre yeniden yapılandırma sürecinde mahkeme harçlarından muaf tutulduğu ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağına göre, ihtiyati haciz talebinde bulunan banka lehine kanuna dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi ve harçtan muaf olduğu gözetilerek peşin alınan harçların iadesi ile davalı tarafa harç yüklenmesi gerekirken, ihtiyati haciz talep eden bankadan alınan harcın yargılama gideri olarak karşı taraf borçludan tahsiline ve %15 teminat karşılığında ihtiyati hacze karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz kararı talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16585, Karar No: 2020/5177, Tarih: 09.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16585 E.  ,  2020/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin işletmekte olduğu ... Hastanesi'nde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzman hekimi olarak 09/03/2009 -30/06/2010 tarihleri arasında çalıştığını, tam zamanlı hekim sözleşmesini taraflar arasında imzalandığını, ödenmesi gereken ücretlerini sözleşmeye uygun hesap edilip ve ödenmesini talep ettiğini, sözleşmeye göre 8.000-TL sabit ücret ve bu ücrete ek olarak kendi branşı ve mesleği gereği yaptığı muayenelerden %36, yenidoğan yoğun bakım ünitesinden aylık elde edilen toplam gelirin %20 'si üzerinden hesap edilecek brüt hak edişin KDV ve gelir vergisiyle sabit ödenen maaş düşüldükten sonra kalan net tutarın müvekkile ödenmesinin gerektiğini, yenidoğan bakım servisinde elde edilen hekim hak edişinin, hastanede görev yapan hekimler arasında nasıl pay edileceğine dair kendi aralarında anlaştıklarını, davacı ile birlikte iki hekimin çalıştığı dönemde yeni doğan bakım ünitesinden elde edilen hak edişin, %62,5 Doç. Dr. ...'e, %37,5 davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, üçüncü bir hekimin işe başlaması halinde ise %50'sinin Dr....'e, %25'inin davacıya, %25’inin ise yeni başlayacak olan hekime verileceğini, ancak davalı şirketin davacıya ait ücretlerini sözleşmeye uygun olarak hesap edip ödemediğini, her ay sözleşmede olmadığı halde hastaneye ait genel masrafları da bu hak edişten düşerek kalan net üzerinden eksik ödeme yapıldığını, dava konusu alacağın hesap edilebilmesi için davalı hastanenin 09/03/2009 tarihinden 30/03/2010 tarihine kadar çocuk hastalıkları ve yeni doğan yoğun bakım ünitesi için her ay SGK'ya kesilen faturaların SGK İl Müdürlüğünden talep edilmesi gerektiğini iddia ederek belirsiz olan ücret alacağının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL sinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Çocuk Hastalıkları Uzman Hekimi olarak taraflar arasında 09.03.2009-09.03.2010 tarihlerini kapsar şekilde düzenlenen 09.03.2010 tarihli sözleşme gereğince 11/03/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, taraflar arasında imzalanan bu sözleşmenin bitimi tarihinde bir başka sözleşme ile yapılmadığından ve taraflar arasında feshe ilişkin de herhangi bir talep olmadığından, sözleşmenin aynı şartlar ve sürelerle davacının istifasını verdiği 30.06.2010 tarihine kadar devam ettiğini, müvekkili şirket tarafından davacıya sözleşme maddesi ile belirlenen kesintiler haricinde herhangi bir kesinti yapılmadan hak ediş ödemesi yapıldığını, bu durumda davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı şirketin işletmekte olduğu hastanede 09/03/2009-30/06/2010 tarihleri arasında Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Hekim olarak çalıştığını, taraflar arasında imzalanan 09/03/2010 tarihli tam zamanlı hekimlik sözleşmesi hükümlerine ve Doç. Dr. ... ile aralarında imzalanan 10/03/2009 tarihli Protokole göre ödenmesi gereken ücretlerinin sözleşmeye uygun olarak ödenmediğini iddia etmiş, davalı şirket ise, davacıya sözleşme uyarınca belirlenen kesintiler haricinde herhangi bir kesinti yapılmaksızın hak ediş ödemelerinin yapıldığını, davacı iddialarının asılsız olduğunu savunmuştur.

Dosyada alınan 30/09/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, davacıya, davalı şirket nezdinde 09/03/2009-30/06/2010 tarihleri arasında çalıştığı dönemde, Tam Zamanlı Hekim Sözleşmesine istinaden 18.718,54 TL fazla ödeme yapılmış olduğu hesaplanarak alacaklarının tamamının ödenmiş olduğu şeklinde mütalaada bulunulmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde de atıf yaptığı 23/10/2015 tarihli bilirkişi kök raporuna itiraz dilekçesinde, bilirkişi heyeti tarafından yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, buna örnek olarak davacının 2009 yılı Haziran ayı alacağı hesaplandığında davacının 19.554,75 TL Yeni Doğan hakedişi ve 2.142,32 TL Poliklinik hak edişi olmak üzere toplam 21.697,07 TL hak edişinden davacıya ödenen 8.000,00 TL sabit ücreti düşüldüğünde sadece bu ay için 13.697,07 TL alacağının bulunduğunu, diğer ayların da bu şekilde hesaplanması gerektiğini belirterek itirazları doğrultusunda ek rapor alınmasını talep etmiştir.

Dosyada alınan 31/03/2016 tarihli bilirkişi heyeti ek raporunda, kök rapordaki kanaatleri değiştirecek herhangi bir husus bulunmadığı mütalaa edilmiş olup davacı vekili 08/04/2016 tarihli ek rapora itiraz dilekçesi ile kök rapora itirazlarının değerlendirilmediği ve yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki itirazlarını bildirmiştir.

Dosyada alınan 31/03/2016 tarihli bilirkişi heyeti ek raporunda, kök rapordaki kanaatleri değiştirecek herhangi bir husus bulunmadığı mütalaa edilmiş olup davacı vekili 08/04/2016 tarihli ek rapora itiraz dilekçesi ile kök rapora itirazlarının değerlendirilmediği ve yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki itirazlarını bildirmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin bilirkişi heyet raporuna ilişkin somut itirazları değerlendirilmeden, denetime elverişsiz bilirkişi kök ve ek raporları doğrultusunda karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılması gereken dosyanın yeni bir Mali Müşavir bilirkişiye tevdii ile davacı vekilinin itirazlarını da karşılayan, denetime elverişli yeni bir rapor alarak sonuca gitmektir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8628, Karar No: 2015/10911, Tarih: 27.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8628 E.  ,  2015/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32628

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2012/103 (E) ve 2012/418 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11495, Karar No: 2016/15902, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11495 E.  ,  2016/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 1995-2008 yılları arasında işçilikte geçen dönemin kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istekte bulunduğu dönemde iş ilişkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının, davalı işyerinde mütercim spiker olarak 01.11.1995-26.09.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tesbiti konusunda açtığı davanın mahkemece kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacı hizmet sözleşmesi ile çalışmasının sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile re'sen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halende aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının işçilik dönemi davalı işverence re'sen sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazanma şartları gerçekleşmiştir. Bu sebeple, kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddi isabetsiz olmuştur.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4644, Karar No: 2010/5435, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4644 E.  ,  2010/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 29/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 103 ada 184 ve 185 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini oysa, anılan taşınmazların taşlık, kayalık vasfında, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, iptal ve tescil  isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 103 ada 184 ve 185 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin 09.03.1995 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın ise, 25.07.2007  tarihinde açıldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.  3402  Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde  öngörülen  süre  hak  düşürücü  süre olup,  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu  tutulamaz.