muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1609, Karar No: 2020/5813, Tarih: 08.10.2020

1- Yeniden bir kusur raporu alınmak suretiyle davalı ... A.Ş ile ...Ltd. Şti. Arasındaki ilişkinin asıl-alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı, değil ise ... Çimento A.Ş'ye asıl işverenlik sıfatı ile kusur izafe edildiği anlaşılmakla anılan şirketin 3. kişi sıfatı ile varsa kusurunun olup olmadığı irdelenmeli,

2- Kabule göre de; hükme esas alınan raporda bu yönde bir değerlendirme olmamasına rağmen ölen kazalı Hüseyin Özmen'in müterafik kusurunun Ölen ...'a yönelik talebin tahsili cihetinde ...Ltd. Şti. In kusuruna ilave edilerek kabule karar verilmesi,

3- Kararı temyiz etmeyen ... yönünden kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek;

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ...Ltd. Şti. Vekili ile ... Çimento San. Tic. A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Ltd. Şti. ile ... Çimento San. Tic. A.Ş'ye iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1652, Karar No: 2023/5739, Tarih: 10.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1652 E.  ,  2023/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin aynı zamanda ticaret unvanının çekirdek unsuru olan “hästens” markasının dünyanın birçok ülkesinde tescilli ve ayrıca uzun yıllar süren kullanım nedeniyle tanınmış marka olduğunu, anılan markanın ülkemizde de 2002/24428 ve 2015/68905 sayıları ile tescilli bulunduğunu, davalı yanın 20. sınıf emtialarda 2017/18848 sayılı “Hälsa Smäland” markasını tescil ettirmeye çalıştığını, anılan markanın, müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğunu, başvuruda yer alan “Smäland” ibaresinin İsveç’te bir yer (eyalet) adı olduğunu, dolayısıyla başvurunun esas unsurunun “hälsa” ibaresi olduğunu, davalının sadece görsel ve işitsel değil, ayrıca kavramsal bir benzerlik de yaratmaya çalıştığını, her iki ibarenin de İsveç dilinde olması, Türkçe’de bir anlamlarının olmaması nedeniyle genel intiba açısından markalar arasında benzerlik bulunduğunun kabulünün gerekeceğini, dava konusu markanın “yataklar” malları üzerinde kullanılmak istenmesinin, markanın tescili halinde müvekkilinin markalarından biri olduğu algısını oluşturacağını, her iki markanın da 20. sınıf emtiaları kapsadığını, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, başvuru sahibinin müvekkilinin sadece kendisiyle özdeşleşen “koyu mavi” rengi, yatakları üzerinde kullandığı deseni, afişlerinde kullandığı kompozisyonu, katalogları ve ticari sunumlarını taklit etmekle kalmadığını, müvekkilinin İsveç kimliğini dahi taklit ettiğini, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde başvuru sahibi aleyhine 2017/674 E. sayısı ile açılan davada, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet iddialarının yanı sıra, davalı markalarının hükümsüzlüğünün de talep edildiğini, davalının showroomunda, afişlerinde, ürün kataloglarında dahi müvekkilinin kullanımlarını birebir kopyaladığını, buna rağmen müvekkilinin başvuruya itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın 80 yılı aşkın bir süredir ev gereçleri ve dayanıklı tüketim malları üzerinde faaliyet gösterdiğini, 2015 yılında ticari tecrübesini İsveç’ten ilham alarak, yataklar ve ev tekstili doğrultusunda genişlettiğini, 2015 yılı itibariyle hazırlıklarına başladığı İsveç’te kayıtlı Halsa Sangar AB şirketini, 28.04.2016 tarihinde tescil ettirdiğini, anılan şirketin ortağının aynı zamanda müvekkili şirketin ortağı olan Hasan Erendemir olduğunu, yani Halsa’nın sadece bir Türk’ün ortak bulunduğu bir İsveç markası olduğunu, üretilen Halsa yataklarının Türkiye’de 23 ayrı mağazada satışlarının gerçekleştirildiğini, müvekkilinin 2015 yılından bu yana pek çok yüksek tirajlı dergi ve gazetede, "Halsa" markalarının reklamını yaptığını, "Halsa" markasının lansmanının Aralık 2015'te İstanbul'un İsveç Başkonsolosluğu'nda gerçekleştirildiğini, müvekkilinin Türkiye’nin yanı sıra pek çok ülkede satış yaptığını, İsveç’te ödüller kazandığını, müvekkilinin “Halsa” ibaresinin yanına İsveç’te bulunan çeşitli yer adlarını ekleyerek tesciller aldığını, müvekkilinin markası ile davacı yanın markalarının benzer olmadığını, davacı markalarında ayırt ediciliği yüksek bir at figürünün yer aldığını, markaların okunuş ve tonlamalarının birbirlerinden farklı olduğunu, “Halsa” ibaresinin İsveç dilinde "sağlık", davacı markasının ise “at” anlamına geldiğini, müvekkilinin daha önceki 2017/14641, 2015/93219 ve 2015/52865 sayılı markalarının kurum nezdinde zaten tescilli olduğunu, davacının, 2017/18849 ve 2017/18845 sayılı müvekkili başvurularına yönelik itirazlarının, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından daha önce de reddedildiğini, müvekkilinin ürünlerinin İsveç’te üretildiğini, o nedenle İsveç’in bir eyaletinin adının kullanılmasının son derece doğal olduğunu, müvekkilinin İsveç’teki ticari işlemlerini Halsa Sangar AB üzerinden yürüttüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu malların/hizmetin alıcısı/yararlanıcısı konumundaki ortalama tüketici kitlesinden büyük bir kısmının, malların/hizmetin ekonomik önemine göre ayırabileceği alım/yararlanım süresi içerisinde, davalı markalarını taşıyan emtiaları satın almak yahut hizmetten yararlanmak isterken, davacının işaretini taşıyan emtiaları satın alma yahut hizmetten yararlanma olasılığının bulunmadığı, başvuru konusu işaret ile davacının markaları arsında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, gerek bütünsel gerekse içerisinde bulunan diğer unsurlar nedeniyle başvuru konusu işaretin, davacı markalarını sunan işletmeyle idari ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçiminde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, taraf markaları birbirine benzer görülmediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki şartlarının somut olayda oluşmadığı, kötü niyetin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının markasının, müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğunu, başvuruda yer alan “Smäland” ibaresi ile diğer kelimede kullanılan ve Türkçe'de yer almayan “ä” harfinin benzerliği artırdığını, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki koşullarının somut uyuşmazlıkta oluştuğunu, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre “Hälsa Smäland” ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet “hästens” ibareli markaları arasında, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacı markalarının tanınmış olmalarının da varılan sonucu değiştirmeyeceği, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar etmiş, bunun yanında, İstinaf Mahkemesinin iltibas hususundaki değerlendirmesinin hatalı olduğunu, 11.10.2021 tarihli dilekçelerinde de belirttikleri üzere taraf markalarının fiili durumda da ortalama tüketici tarafından karıştırıldığını ve tüketicilerin müvekkilinin tanınmış "Hastens" markası olduğunu zannederek davalı tarafından üretilen ürünleri aldıklarını, nitekim davalı tarafından üretilen yataklardan alan bir tüketicinin İzmir 5. Tüketici Mahkemesi nezdinde açtığı davada, bu durumu açıkça belirttiğini, keza İstinaf Mahkemesinin tanınmışlık ve kötü niyete ilişkin değerlendirmesinin de hatalı olduğunu, kötü niyetin ispatı hususunda dilekçeler teatisinde sundukları deliller yeterli olsa da istinaf incelemesi sürecinde elde ettikleri bir takım delilleri de 11.10.2021 tarihli dilekçeleri ekinde sunduklarını, İstinaf Mahkemesince, bu delillerin dikkate alınmadığını ancak sözü edilen dilekçeyle sunduklarını delillerden açıkça anlaşılacağı üzere davalı yanın, satışa sunduğu yataklarının İsveç'te kurduğu şirket tarafından bu ülkede üretildiği izlenimi yaratmaya çalıştığını, oysa bu şirketin paravan bir şirket olduğunu ve sunduklarını fotoğraflardan da açıkça anlaşılacağı üzere atıl bir vaziyette olduğunu, bu şirketin üretim kapasitesi bulunmadığı gibi mali tablolardan da görüleceği üzere iş hacminin son derece düşük olduğunu, bu nedenle davalı şirketin Ülkemizde satışını yaptığı miktarda yatağın bu şirket tarafından üretilmesine imkan bulunmadığını, davalı yanın müvekkilinin tanınmış "Hastens" markasına benzeyen bir ibareyi marka olarak seçerek müvekkili markasının tanınmışlığından haksız bir şekilde istifade etmeye çalıştığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin birinci, dördüncü, beşinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16860, Karar No: 2012/11337, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16860 E.  ,  2012/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan katılanın İzmir Vakıfbank Pınarbaşı şubesi ön cephesindeki reklam tabelasında meydana gelen arızayı gidermek üzere banka şubesinin çatısına herhangi bir kişisel koruyucu kullanmadan çıkıp, yürüdüğü bir sırada Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 44/h maddesine göre düşey yüksekliği 3 m. olması gerekirken çatının 1.6 m üzerinden geçen yandaki elektrik trafosuna ait 34.500 voltluk orta gerilim hattı akımına kapılarak yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralanan katılanın tamamen kusurlu olduğunu bildiren 17.12.2009 tarihli hükme esas bilirkişi raporuna nazaran Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi’nin 30.11.2007 tarihli raporu ile hükümden sonra dosyaya ibraz edilen Ankara İş Mahkemesi’nin 14.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda sanığın da kusurlu olduğu bildirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; konularında uzman bilikişilerden kurulu bilirkişi heyetinden kusur durumuna ilişkin çelişkileri giderecek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1124, Karar No: 2020/5974, Tarih: 18.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1124 E.  ,  2020/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.05.2016 gün ve 2015/281 E. - 2016/517 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 13.12.2018 gün ve 2017/215 E. - 2018/7930 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Atılım Nak. Ltd. firması ile Almanya/Türkiye arası iki makinenin taşınması konusunda anlaşma yaptığını, davalının ise bu taşımanın Almanya/İtalya arası kısmını üstlendiğini, sözleşme kapsamında davalıya 3.900 Euro navlun ödemesi yapıldığını, ancak davalının 11.000 kg miktarlı makineyi taşımadığını, taleplerine rağmen navlun bedelinin iade etmediğini, araçlarının İtalya Limanı'nda 5 gün beklemek zorunda kaldığını, dava dışı Atılım Ltd firmasından 24.000 Euro taşıma bedelini alamadığını ileri sürerek, toplam 31.650 Euro'nun davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, 2.235 Euro'nun davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5129, Karar No: 2012/6508, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5129 E.  ,  2012/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı apartmanın 09.01.2011 tarihli toplantısında 9. ve 10. madde ile alınan kararların iptalini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava tarihi itibarıyla tüm bağımsız bölüm maliklerini gösterir şekilde tapu kaydı ile yönetim planının tapu müdürlüğünden,

2-İptali istenen 09.01.2011 günlü kat malikleri kurulu toplantısına katılanları gösterir hazırun cetveli, vekaletname, kimin hangi bağımsız bölüm adına katıldığını gösterir cetvel, çağrı belgeleri vs. her türlü belge ile bu kararı içerir anataşınmaza ait karar defterinin ilgili yönetimden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10862, Karar No: 2013/3575, Tarih: 18.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10862 E.  ,  2013/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize ait bir önceki iade kararının gereğinin kısmen yerine getirildiği anlaşıldığından bu kez gerekli dikkat ve özen gösterilerek ve yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz edenlerin ilam harcının 1/4’ünü peşin olarak yatırması gerektiği halde (10.05.1965 gün,1/1 sayılı İBK) temyiz edenin maktu temyiz harcını yatırmakla yetindiği görüldüğünden, eksik yatan harcın (alacak miktarı ile hacizli malların değerinden hangisi az ise onun üzerinden hesaplanarak) peşin temyiz harcına tamamlattırılması için temyiz eden tarafa 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 434. maddesi uyarınca süre verilmesi, süresinde harcın yatırılmaması halinde temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, yatırılması halinde ise incelenmesi gerekli bulunduğundan;

Kayseri 4. İcra Müdürlüğü’nün 2011/2129 sayılı Takip dosyasının ve Beykoz İcra Müdürlüğü’nün 2011/1840 sayılı Talimat dosyalarının asıllarının tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5866, Karar No: 2013/10047, Tarih: 30.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5866 E.  ,  2013/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... End. Don. Malz. Tes. Mak. İnş. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Kuy. Teks. Deri Ürn. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. 2- ... Turz. İnş. Kuy. Tekst. Deri Ürünl. Gıda Oto. Yapı Elemanl. İth. İhr. ve San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 3- ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.12.2011 gün ve 670-816 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 13.12.2012 gün ve 9735-19013 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş ise de karar düzeltme istemlerinin duruşmalı olarak incelenemeyeceğinden dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme hükmü her ne kadar davacı vekilince duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de, duruşma tebligat giderlerinin verilmemiş olması nedeniyle temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapılarak karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10559, Karar No: 2020/9239, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10559 E.  ,  2020/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 25.06.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.