muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21252, Karar No: 2015/34913, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/21252 E.  ,  2015/34913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/19474

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/602 (E) ve 2013/623 (K)

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık müdafiinin 31.10.2013 tarihli celsede, müştekideki görme kaybının müştekinin 2003 yılında geçirdiği trafik kazasından kaynaklandığını savunduğu, daha önce sunduğu temyiz dilekçesinde de aynı yönde savunmada bulunup, müştekinin 2003 yılında geçirdiği trafik kazasına ilişkin olduğunu belirttiği bir takım doktor raporları ile Dalaman Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarih ve 2008/217 esas-2009/78 karar sayılı ilam örneğini dosyaya sunduğu, sanık müdafiinin sunduğu Dalaman Devlet Hastanesi göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 03.05.2005 tarihli rapor örneği ile SSK Bozyaka İzmir Eğitim Hastanesi göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 15.01.2004 tarihli rapor örneğinde müşteki Doğan'ın sol gözündeki görme kaybının uzuv tatili niteliğinde olduğunun bildirildiği görülmekle, müştekinin 2003 yılında geçirdiği trafik kazasında yaralanmasıyla ilgili yürütülen yargılamaya ait Dalaman Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/217 esas sayılı dosyası getirtilerek, müştekinin hem 2003 yılında geçirdiği trafik kazasına ilişkin, hem de yargılamaya konu olaya ilişkin ilgili hastanelerdeki tedavi evrakı temin edilip, her iki dosyada mevcut raporlarla birlikte Adli Tıp 2. İhtisas Kuruluna gönderilerek, müştekinin sol gözündeki duyularından veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesi niteliğindeki yaralanmasının 2003 yılında geçirdiği trafik kazasından mı, yoksa yargılama konusu 09.11.2006 tarihli olaydan mı kaynaklandığı, duyularından veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesi niteliğindeki yaralanma 2003 yılında geçirdiği trafik kazasından kaynaklanıyorsa 09.11.2006 tarihindeki yaralanmasının da duyularından veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesi niteliğindeki bir yaralanma olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği, 09.11.2006 tarihindeki yaralanma duyularından veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde bir yaralanma olarak değerlendirilemeyecek ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarını içerecek şekilde rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24647, Karar No: 2025/4852, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24647 E.  ,  2025/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/331 E. - 2022/932 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/355 E. - 2020/58 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK 62, 53, maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7. Nci fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1930, Karar No: 2013/5824, Tarih: 15.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1930 E.  ,  2013/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2-son, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca gün olarak gösterilmesi gerekirken ay olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, haczedilip yediemin olarak sanığa teslim edilen malların muhafazası için aynı mahale gidildiğinde, iş yerinin boş olduğunun anlaşılması ve sanığın da işten ayrıldığını, ayrılırken malların iş yerinde olduğunu, daha sonra iş yerinin Bodrum Konacık Beldesine taşındığını iddia etmesi karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5099, Karar No: 2011/7046, Tarih: 30.11.2011

15. Hukuk Dairesi 2010/5099 E., 2011/7046 K.

**15. Hukuk Dairesi 2010/5099 E., 2011/7046 K.**

**- ECRİMİSİL

- GECİKME TAZMİNATI

- ISLAH**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 163 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı SS T…

….. K…

….Yapı Kooperatifi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık arsa sahibi Ş…

…. Ş…

…. A…

….. ile yüklenici S.S. T…

….. K…

…. Yapı Kooperatifi arasında Kuşadası 1. Noterliğinde düzenleme biçiminde imzalanan 03.09.1999 tarih 15324 sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Yüklenici kooperatif tarafından açılan 2517 (yeni 2004/29) esaslı dava tapu iptâli ve tescil, 2000/915 esaslı dava tapu devrinin gecikmesi nedeniyle tazminat, 2001/71 esaslı dava imalât bedeli, tazminat ve inşaatçı ipoteği tesisi, arsa sahibi tarafından açılan 2000/805 ve 2001/318 esaslı davalar ise gecikme tazminatı ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Yüklenici kooperatif imalât bedeline ilişkin istemini 20.01.2006 tarihli dilekçesiyle ıslah ederek arttırmıştır.

Üçüncü kişi A…

….. C…

…... 01.02.2007 tarihli dilekçesiyle davaya müdahale talebinde bulunmuştur. Müdahale dilekçesinde; sözleşme konusu 871 ada 1 parsele yapılmakta olan inşaatın tüm haklarını yüklenici kooperatiften devir ve temlik aldığını, devir ve temlik bedeline karşılık yüklenici kooperatif tarafından 27.01.2006 günlü 1.700.000,00 TL bedelli fatura düzenlenip gönderildiğini, fatura bedelini tamamen ödediğini, kooperatifin herhangi bir hak ve alacağının kalmadığını, dolayısıyla kooperatif tarafından açılan davaların konusuz kaldığını, devir ve temlikten sonra arsa sahibiyle düzenleme biçiminde 27.01.2006 tarih 3663 sayılı sözleşme ve 08.03.2006 tarih 2040 sayılı ek sözleşme akdederek arsa payı karşılığı kalan inşaatın ikmalini üstlendiğini, inşaatın bitme aşamasına geldiğini savunarak kooperatif tarafından açılan davaların reddini istemiştir.

Müdahale talebine karşı yüklenici kooperatif, sözleşmeden doğan hakların hiçbir şekilde müdahale talep eden A…

….. C…

…... devredilmediğini, bu şahısla bir devir temlik sözleşmesi de imzalanmadığını, müdahilin arsa sahibinin ikinci yüklenicisi olup yaptığı 1.700.000,00 TL'lik ödemenin arsa sahibince yapılacak ödemelerin dışında kalan şantiye binası, malzemeler ve değer farkına ilişkin olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, yüklenici kooperatifin sözleşmeden doğan haklarının müdahil A…

….. C…

…... temlik edildiği, temlik bedeline karşılık temlik eden yüklenici kooperatif tarafından temlik alan müdahil A…

….. C…

…... devredilmediğini, bu şahısla bir devir temlik sözleşmesi de imzalanmadığını, müdahilin arsa sahibinin ikinci yüklenicisi olup yaptığı 1.700.000,00 TL'lik ödemenin arsa sahibince yapılacak ödemelerin dışında kalan şantiye binası, malzemeler ve değer farkına ilişkin olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, yüklenici kooperatifin sözleşmeden doğan haklarının müdahil A…

….. C…

…... temlik edildiği, temlik bedeline karşılık temlik eden yüklenici kooperatif tarafından temlik alan müdahil A…

….. C…

…... hakkında 27.01.2006 tarihli 1.700.000,00 TL bedelli fatura kesildiği ve fatura bedelinin tamamen ödenmiş olduğu, bilirkişilerce saptanan imalât bedelleriyle karşılaştırma yapıldığında yüklenici kooperatifin temlik bedelini aşan bir alacağının bulunmadığı, yazılı olarak düzenlenmiş bir temlikname ibraz edilememiş ise de temlik bedeli ödenmiş olduğundan temlik sözleşmesinin yokluğunu ya da geçersizliğini ileri sürmenin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup korunamayacağı, temlik nedeniyle kooperatifin taraf sıfatının kalmadığı gerekçeleriyle yüklenici kooperatif tarafından açılan davaların reddine, arsa sahibi tarafından açılan davaların ise konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı ve davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davaların açılmasından sonra yapılmış, geçerli bir temliğin bulunup bulunmadığı, temlik nedeniyle davacı ve davalı kooperatifin taraf sıfatını kaybedip kaybetmediği noktalarında toplanmaktadır.

Alacağın temliki BK'nın 162 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Alacaklı borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir. Alacağın devri ile birlikte alacaklı değişir, alacak devredenin mal varlığından çıkarak devir alanın mal varlığına girer. Alacağı devir eden artık borcun ifasını isteyemez, bu hak alacağı devir alan yeni alacaklıya aittir. BK'nın 163.maddesi uyarınca alacağın temliki yazılı şekle tabidir ve şekil sıhhat (geçerlilik) şartıdır. Temlik senedinde, alacaklının temlik iradesinin bulunması ve bunu imzası ile teyit etmesi zorunludur. Somut olayda dava dosyasına yazılı temlik sözleşmesi ibraz edilmemiştir. Yüklenici kooperatif tarafından, müdahil A…

….. C…

…... hakkında "Kuşadası K…

….. D…

…. H…

…. F…

…. Mahallesi 871 ada 1 parsel üzerinde yapılmakta olan inşaatın haklarının devir bedeli" açıklamasını içerir. KDV dahil 1.700.000,00 TL bedelli fatura kesilmiş olması ve fatura bedelinin ödendiğinin de kooperatifin kabulünde bulunması temlikin varlığını kabule yeterli olmadığı gibi, yasada öngörülen şekilde yapılmamış olması nedeniyle geçersiz olan temlik işlemini de geçerli hale getirmemektedir. Sözleşmeye dayalı temlikin şartlarından birisi de sözleşmede temlik yasağının bulunmamasıdır. Taraflar arasındaki 03.09.1999 tarihli sözleşmenin "Vl-Devir Yasağı" başlıklı maddelerinde sözleşmedeki hak ve yükümlülüklerin devredilemeyeceği belirtilerek yüklenici kooperatife temlik yasağı getirilmiştir.

Mahkemece; sözleşmede temlik yasağı bulunduğu gibi, yüklenici kooperatif tarafından müdahil A…

….. C…

…...'e yapılmış geçerli bir temlikin de bulunmadığı dikkate alınarak yüklenici kooperatif tarafından açılan davaların esasının incelenmesi ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, temlik nedeniyle taraf sıfatının kalmadığından bahisle davaların reddi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; davanın sıfat yokluğundan reddi halinde verilecek vekâlet ücreti maktu olduğu halde nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı ve davalı S.S. T…

….. K…

….. Yapı Kooperatifi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı SS T…

….. K…

…. Yapı Kooperatifine geri verilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5360, Karar No: 2015/22415, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5360 E.  ,  2015/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.11.2014

No : 2013/1242-2014/475

Davacı, iptal edilen 16.01.1976-01.09.1977 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitini, yaşlılık aylığının kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptalini ve aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü öngörülmüş olup, anılan hükme aykırı olarak, taraflar arasında ihtilaf konusu olan ve yaşlılık aylığı tahsisinde nazara alınan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri yönünden tespit hükmü kurulmaksızın, infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-) Davacının yaşlılık aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen yaşlılık aylıklarının her bir aylığın ödeme tarihinden itibaren ay be ay işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsizdir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci paragrafının silinerek, yerine, “Davacının 16.01.1976-01.09.1977 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, yaşlılık aylığının kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptaline, davacının yaşlılık aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen yaşlılık aylıklarının her bir aylığın ödeme tarihinden itibaren ay be ay işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan tahsiline,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22084, Karar No: 2015/9596, Tarih: 26.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2013/22084 E.  ,  2015/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında mühür bozma suçu yönünden yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 07.08.2012 tarihli 2012/858 Esas ve 2012/656 Karar sayılı ikinci karar ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 tarihli ve 2012/30452 sayılı iadeye ilişkin kararı üzerine verilen 30.11.2012 tarihli 2012/1040 Esas ve 2012/1055 Karar sayılı üçüncü kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Sanık ... müdafiinin mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik 07/11/2012 havale tarihli temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece mühür bozma suçundan verilen ve hukuken geçerliliğini koruyan 15/09/2011 tarihli karara karşı sanık müdafii tarafından yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığından ve daha sonra verilen 07/08/2012 ve 30/11/2012 tarihli kararların hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde kararlar olduğu anlaşılmakla bu suçla ilgili olarak sanık müdafii tarafından yapılmış olan temyiz isteminin REDDİNE,

2-Katılan vekilinin mühür bozma suçundan kurulan 15.09.2011 tarihli 2011/380 Esas ve 2011/436 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) yönünden yapılan incelemeye gelince;

1-Katılan vekilinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan 30.11.2012 tarihli 2012/1040 Esas ve 2012/1055 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2012 tarihli iade kararı sonrasında Mahkemece hırsızlık suçundan verilen ve hukuken geçerliliğini koruyan 07/08/2012 tarihli karara karşı katılan vekili tarafından yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığından ve daha sonra verilen 30/11/2012 tarihli kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bir karar olduğu anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak katılan vekili tarafından yapılmış olan 14/01/2013 tarihli temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanık ... müdafiinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan 07.08.2012 tarihli 2012/858 Esas ve 2012/656 Karar sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

2-Sanık ... müdafiinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan 07.08.2012 tarihli 2012/858 Esas ve 2012/656 Karar sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

30/11/2012 tarihli kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.