muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14067, Karar No: 2025/8174, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/14067 E.  ,  2025/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1080 E., 2024/180 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/380 E., 2021/538 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına ve örgütle iltisaklı şirkete ortak olma dışında dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2696, Karar No: 2014/6910, Tarih: 03.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2696 E.  ,  2014/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/195-2014/14

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin üyesi olduğunu, aidat ve 28.08.2009 tarihli yönetim kurulu kararı gereği 600,00 TL gider borcunu ödemediğini ileri sürerek, 15.150,00 TL aidat ve 600,00 TL gider borcunun genel kurul kararı uyarınca aylık %3 gecikme faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep olunan borç ve faiz miktarının fahiş olduğunu, kendi bulunduğu bloğa hizmet verilmediğini, kooperatifin yasal yöntemlerle para toplamadığını, bu nedenle aidatlarını ödemediğini, genel kurullara yapılan çağrıların yasaya uygun olmadığını, bilirkişi ücretinin toplanan paralardan ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalının temyizi üzerine, Dairemizce, karar tarihinden önce sonra yürürlüğe giren 6098 sayılı T.B.K 120, 6101 Sayılı Kanunun 7, 3095 sayılı Kanunun 2/1. maddelerine göre faiz hesabının yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece, bozma ilamına uyularak bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden rapor alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, aidat alacağı ve gider borcunun tahsili istemine ilişkindir.

Hakimin, HMK'nın 298/3. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda, kısa kararın 1. bendinde ".... (15.150,00 TL aidat alacağı, 600,00 TL bilirkişi ücreti ve 391,90 TL gecikme faizi olmak üzere) toplam 16.141,90 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmının 1. bendinde "....(15.150,00 TL aidat alacağı, 600,00 TL bilirkişi ücreti ve 9.343,70 TL gecikme faizi olmak üzere) toplam 25.093,70 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde değiştirilerek, kısa karardan farklı olarak gerekçeli karar oluşturularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Öte yandan; mahkemece, çelişkinin giderilmesi için 6100 sayılı HMK nın 304. maddesi uyarınca re'sen tashih işlemi yapmış ise de, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki adi yazı ve hesap hatası niteliğinde olmadığından, doğru görülmemiştir.

Bu durumda; mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9210, Karar No: 2016/4267, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9210 E.  ,  2016/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2015 tarih ve 2012/1167-2015/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı müvekkili ... ile davalı ...'ın davacı şirkette ortak iken davalı ...'ın da katılımıyla 3 ortaklı hale geldiğini, 3 ortağın da münferiden temsil yetkisinin bulunduğunu, ortaklar arasında anlaşmazlığın doğduğunu, ancak müvekkilinin yüksek tempoda çalışmaya devam ettiğini, bilahare davalılar ... ve ...'ın müvekkili şirket ile aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketi 06.02.2012 tarihinde kurduklarının öğrenildiğini, davacı şirketin müşterilerinin ve malvarlığının davalı şirkete yönlendirildiğini, müşterilere de sadece unvan değişikliği yapıldığının söylendiğini, şirket logosunun dahi birebir kullanıldığını, davacı şirket internet sitesinin taklit edildiğini ileri sürerek davalı şirket müdürlerinin rekabet yasağı ve bağlılık yükümüne aykırı davrandıklarının tespitini ve azlini, davalı şirketin faaliyetine son verilmesini, davacı şirket zararının karşılığı olarak şimdilik 30.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini 35.050,63 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin unvanından "Elektronik" ibaresinin çıkartılıp yerine "Analitik" ibaresinin eklendiğini, ticaret unvanının terkin edilinceye kadar koruma altında bulunduğunu, şirket adına dava açılması için verilmiş bir ortaklar kurulu kararının bulunmadığını, asıl duyarsız ve sorumsuz davranışları nedeniyle davacının şirketi zarara uğrattığını, ortaklar kurulu toplantılarına katılmaması, kararların alınmaması sebebiyle yatırım yapılamadığını, buna bağlı olarak yeni bir şirketin kurulmasının gerektiğini, logonun davalı ...'a ait olduğunu, davacının ancak hissesi oranında zararını isteyebileceği, böyle bir zararın da doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf şirketlerin aynı alanda faaliyet gösterdiği, şirketlerin dava konusu dönem için defterlerini ibraz etmedikleri, davacı tarafından iddialarına dayanak somut bir delil sunulmadığı, haksız rekabetin meydana geldiğine ve davacının zarar gördüğüne ilişkin bir kanaate ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf şirketlerin aynı alanda faaliyet gösterdiği, şirketlerin dava konusu dönem için defterlerini ibraz etmedikleri, davacı tarafından iddialarına dayanak somut bir delil sunulmadığı, haksız rekabetin meydana geldiğine ve davacının zarar gördüğüne ilişkin bir kanaate ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, davalı şirket müdürlerinin davalı şirketi kurarak rekabet yasağı ve bağlılık yükümüne aykırı hareket ettiklerinin tespiti, gerçek kişi davalıların davacı şirket müdürlüğünden azilleri, tüm davalıların rekabet yasağına aykırı hareketleri nedeniyle maddi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, bu davada davacı şirketin ortağı ve temsilcisi olan davacı ...'nin aktif husumete ehliyeti yoktur. Bu durumda, mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın da, haksız rekabetin meydana geldiğine ve zararın doğduğuna ilişkin delil sunulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının, 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-) Davacı şirket, davalı ... ve ...'ın davacı şirkette ortak ve müdür oldukları halde, davalı şirketi kurarak rekabet yasağına aykırı davrandıklarını iddia etmiştir. Davalı şirketin kuruluş tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 547'nci maddesinde müdür olan bir ortağın, diğer ortakların muvafakati olmadan şirketin uğraştığı ticaret dalında ne kendi ve ne de başkası hesabına iş göremeyeceği gibi başka bir işletmeye mesuliyeti tahdit edilmemiş ortak, komanditer ortak veya limited şirketin azası sıfatiyle iştirak dahi edemeyecekleri hüküm altına alınmıştır. Gerçek kişi davalıların davacı şirkette müdür sıfatları bulunduğu sırada davacı şirketi kurdukları sabit olup davalı şirketin, davacı şirket ile aynı alanda faaliyet gösterdiği uyuşmazlık dışıdır. Bu durumda davalı müdürlerin 6762 sayılı TTK'nın 547 (6102 sayılı TTK'nın 626)nci maddesi uyarınca rekabet yasağına aykırı davrandıkları sabit olup davalıların daha sonra hem davalı şirketin hem de davacı şirketin ortaklık ve müdürlüklerinden ayrılmalarının rekabet yasağının ihlal edilmesine etkisi bulunmadığı gibi dava 02.10.2012 tarihinde açıldığı ve davalı gerçek kişilerin davalı şirketteki hisselerini 09.10.2012 tarihinde dava dışı Hüseyin Bayraktar'a devrederek davalı şirketten ayrıldıkları halde mahkemece hisselerin davadan önce devredildiğinin kabul edilmesi de yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Ayrıca, davacı şirket, davalıların haksız rekabeti ile zarara uğradığını iddia etmiş ve maddi tazminatın tahsilini istemiştir. Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti dava konusu dönemlere ait defterlerin her iki şirket tarafından sunulmadığından bu yönde bir inceleme yapılamadığını belirtmiştir. Ancak, davacılar vekili, davacı şirket defterlerinin müdür sıfatları da bulunan davalılara teslim edildiğini ileri sürmüş, buna ilişkin olduğunu ileri sürdüğü bir tutanağı da ibraz etmiştir. Bu durumda, mahkemece, davacı şirketin bu iddiası üzerinde durulup dayanak delillerini sunması için davacı şirkete süre verilmesi, ayrıca davalı şirketin defterleri yönünden 6100 sayılı HMK'nın 219 vd. maddeleri uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı ve davalı şirketlerin defterlerini sunmadığından somut belirleme yapılamadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

4-) Yine, davacı şirket, davalı gerçek kişilerin müdürlükten azillerini istediği halde bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davacı gerçek kişiye yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, davacı ... yönünden verilen kararın HUMK'nın 438/son. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, (2), (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı .... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/326, Karar No: 2013/7204, Tarih: 03.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/326 E.  ,  2013/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53/1-3. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk

Soruşturma aşamasında alınan 02.08.2007 tarihli ekspertiz raporunda, suça konu trafik belgesinin arka yüz ikinci sırasındaki sahte muayene işleminin ilk bakışta dikkat çekmediği ve iğfal kabiliyetine haiz olduğu tespit edilmesine rağmen, 01.08.2007 tarihli olay tutanağında araç muayene kısmının sahte olduğu ve sahteliğin bakıldığı an anlaşıldığının belirtilmesi karşısında; belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek, suça konu belge üzerinde gözlemde bulunulup aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan ve denetime olanak verecek şekilde aslı dosya içinde bulundurulmadan, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4708, Karar No: 2013/13570, Tarih: 05.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/4708 E.  ,  2013/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanık ...'ın UYAP kayıtlarına göre 01.02.2010-26.05.2011 tarihleri arasında Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalıcezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşıldığından, sanığın karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1378, Karar No: 2013/11527, Tarih: 27.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1378 E.  ,  2013/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Kurum vekilinin temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

1-)506 sayılı Kanun'un 78. maddesine aykırı olarak davaya konu bir kısım dönemlerde sigorta primine esas kazanç tutarları ve dönemlerinin yazılı şekilde hatalı yazılmış olması;

2-)Yargıtay onamasıyla kesinleşen ve eldeki davada kuvvetli delil niteliğinde olan ... İş Mahkemesinin 15.09.2009 tarih ve ... Esas, 2009/519 Karar sayılı işçi alacağı davasında; davacının çalışmasının 20.07.2004 tarihinde sona erdiği tespiti gözardı edilerek 25.07.2004 tarihine kadar çalışmanın devam ettiğinin belirlenmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükümdeki "260.691", "31.3.1997" ve "1.4.1997" rakamları silinerek, yerlerine sırasıyla, "282.000", "28.02.1997" ve "01.03.1997" rakamları yazılmasına; yine "25.07.2004" ve "25" rakamları silinerek, yerlerine sırasıyla "20.07.2004" ve "20" rakamları yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4188, Karar No: 2013/13381, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4188 E.  ,  2013/13381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait büfenin önündeki içecek dolabının kapağını açıp içinden 3 adet enerji içeceği aldığı, daha sonra devriye gezen polis aracının şüphelenmesi üzerine içecekleri çaldığı yeri göstererek, 1 adet enerji içeceğinin mağdura iadesini sağladığı anlaşıldığından, kısmi iade söz konusu olup, bu konuda mağdurun ceza indirimine muvaffakatı olup olmadığı sorularak 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait büfenin önündeki içecek dolabının kapağını açıp içinden 3 adet enerji içeceği dışında başka bir şey almamış olduğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/550, Karar No: 2015/158, Tarih: 12.05.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/550 E.  ,  2015/158 K.**

* KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA

* HAREKET ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLAMA

* EVDEN ÇIKMASINA ENGEL OLMA VE CİNSEL SALDIRIDA BULUNMA

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 109

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın beraatine ilişkin, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2008 gün ve 316-35 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 17.12.2012 gün ve 6257-13123 sayı ile;

"...Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle onanmasına,

Nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurenin cinsel ilişkinin zorla olduğuna yönelik samimi beyanları, sanığın ilk beyanlarında cinsel ilişkinin olmadığını, duruşmada ise ilişkinin rızaen olduğunu savunması, mağdureye kendisini E.., tanık M.. K..'a ise ME.. olarak tanıtması, sanığın mağdureye evli ve çocuklu olup kendisiyle evlenmesinin mümkün olmadığını dışarıda söyleme imkânı var iken tanık MU..'ın evine götürerek burada söylediğine ilişkin hayatın olağan akışına uymayan beyanları, tanık MU..'ın 31.10.2007 tarihli kolluk ifadesinde olay sonrasında sanığın dükkâna geldiğinde durgun bir vaziyette olduğunu beyan etmesi, mağdure ile ilgili düzenlenen 26.10.2007 tarihli adli raporda hymende taze yırtığın olduğunun belirtilmesi, Uludağ Üniversitesi Adli Tıp ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 12.12.2007 tarihli raporda; mağdurede maruz kaldığı eylem nedeni ile majör depresif bozukluk olduğu ve ruh sağlığının bozulduğuna dair raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 27.02.2013 gün ve 139479 sayı ile;