muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5357, Karar No: 2024/1941, Tarih: 21.03.2024

İlk Derece Mahkemesince, davalı taşınmazların bitişiğindeki dere yatağının sabit sınır olarak yönetmelikte tanımlanan şekli ile ölçüldüğü, dava konusu parseldeki alan artışının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve kırık sayısının fazla olmasından kaynaklandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; çekişmeli taşınmazlar ile dere arasındaki sınırın sabit, genişletilmeye ve değiştirilmeye elverişli olmadığının ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişi kurulu raporuyla açıkça tespit edilmiş olmasına, harita bilirkişileri tarafından zeminde ve hava fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın uygulama kadastrosuyla belirlenen sınırlarının hem zemindeki fiili sınırlarla hem de hava fotoğraflarında gözüken sınırlarla uyumlu olduğunun ve tesis kadastrosunda ölçü ve tersimat hatası yapıldığının açıkça belirtilmiş olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, uygulama kadastrosu sırasında, dava konusu taşınmazların yüzölçüm ve sınırlarının hatalı tespit edildiği iddiasıyla açılan, uygulama kadastrosu ile belirlenen sınırların ve yüzölçüm düzeltilmesi isteğine ilişkin olup taraflar arasındaki uyuşmazlık, uygulama kadastrosunun yöntemine uygun şekilde yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15378, Karar No: 2011/17607, Tarih: 04.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/15378 E.  ,  2011/17607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.03.2011 tarih, 23252/4110 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 38,20 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 04/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37284, Karar No: 2015/12621, Tarih: 08.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37284 E.  ,  2015/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/309992

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/98 (E) ve 2014/279 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen erteli 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası kısa süreli olmadığı halde kısa süreli olduğundan bahisle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "Kısa süreli cezanın ertelenmiş olması sebebiyle TCK’nin 53/4. maddesince aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına"cümlesinin çıkartılması yerine “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince 'kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' bakımından uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6714, Karar No: 2014/4567, Tarih: 10.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/6714 E.  ,  2014/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/307-2013/10

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. M.. U.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalıya olan 900 TL. 'lik borç için verilen ve ödenen bononun, açık olan yazı ile yazılan kısmına ''dokuz yüz bin lira '' yazılarak davalı tarafından takibe konulduğu, davalıya 900.000 TL borcunun bulunmadığı iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının borcunun 900.000 TL olduğunu, bedel kısmının sonradan doldurulduğuna ilişkin iddianın yazılı delille ispatlanmasının gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

-KARAR-

Dava, davalıya olan 900 TL. 'lik borç için verilen ve ödenen bononun, açık olan yazı ile yazılan kısmına ''dokuz yüz bin lira '' yazılarak davalı tarafından takibe konulduğu, davalıya 900.000 TL borcunun bulunmadığı iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının borcunun 900.000 TL olduğunu, bedel kısmının sonradan doldurulduğuna ilişkin iddianın yazılı delille ispatlanmasının gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki tek ilişkinin polis memuru olan davacının müteahhitlik yapan davalıdan daire satın alınmasına ilişkin olduğu, bunun dışında aralarında başkaca ilişki bulunduğunun davalı tarafın defterlerinde de kayıtlı olmadığı, TTK'nun 588. maddesi gereğince her ne kadar senette rakam ve yazı ile yazılan bedeller arasında fark bulunması halinde yazıya itibar edilebileceği hükme bağlanmış ise de, Yargıtay İçtihatlarında belirtildiği üzere bu kuralın senetteki yazı hanesinin borçlu tarafından doldurulmuş olması haline munhasır olduğu, yazı hanesinin borçlu tarafından doldurulmadığı ve rakam hanesinde de tahrifat yapıldığı hallerde bu kuralın uygulanamayacağı, dava konusu senetteki rakam ve yazı ile yazılan bedelleri ile alacaklı ve borçlu isimlerinin tek bir seferde dava dışı E.. K.. adlı şahıs tarafından yazıldığı ve senette bir tahrifat olmadığı hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, senedin gerçek bedeli olan 900 TL'nin davacı tarafından ödendiği, borçlu tarafından doldurulmayan ve yazı ile yazılmış kısmındaki bedelin borç verilmesinin tarafların ekonomik durumlarına, hayatın olağan akışına aykırı olması, senetteki rakamla yazılan bedelin dosyadaki diğer delillerle desteklenmesi, senet üzerindeki rakamla yazılı bedelin kenarlarının sıkıca kapatılmış olması nedeniyle TTK 588. maddesindeki kuralın dava konusu olayda uygulanmasının hakkaniyet duygusunu zedeleyeceği ayrıca Medeni Kanununun 2. maddesi de gözönüne alınarak davacının takipte talep edilen miktarda borcu olmadığı hususunda kanaat oluştuğu, davalının senedi takibe koymada kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın kabulü ile takip konusu senet nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bononun keşidecisi davacı M.. A.., lehdarı davalı M.. O.. olup, 28.11.2009 tanzim tarihli olduğu, vade tarihinin yazılı olmadığı, veriliş nedeninin ''nakden'' olduğu, rakamla bedel hanesinde ''900 TL'', yazıyla bedel hanesinde ise ''dokuz yüz bin lira'' yazılı olduğu dosya içerisinde bulunan bono fotokopisinden anlaşılmaktadır.

Dava konusu bononun keşidecisi davacı M.. A.., lehdarı davalı M.. O.. olup, 28.11.2009 tanzim tarihli olduğu, vade tarihinin yazılı olmadığı, veriliş nedeninin ''nakden'' olduğu, rakamla bedel hanesinde ''900 TL'', yazıyla bedel hanesinde ise ''dokuz yüz bin lira'' yazılı olduğu dosya içerisinde bulunan bono fotokopisinden anlaşılmaktadır.

Bonoda vade tarihi ihtiyari unsurdur; vadenin yazılmamış olması 6762 sayılı TTK. 689/2. maddesi hükmü gereğince görüldüğünde ödeneceği anlamına gelir. Sözkonusu bononun rakamla bedel hanesinde ''900 TL'' yazılı iken, yazı ile bedel hanesinde ''dokuz yüz bin lira'' yazması sonucu rakamla yazılı bedel hanesi ile yazı ile yazılı bedel hanesi arasında farklılık oluşmuştur. Bu durumda yazı ile yazılan bölümün bononun bedeli olarak kabulü anılan yasanın 588. maddesi hükmü gereğidir.

Hal böyle olunca mahkemece yukarıda açıklanan hususlar ve yasa maddesi gözetilerek bir karar verilmesi gerekir iken, davacı iddialarına dayanılarak yasa hükümleri gözardı edilmek suretiyle hayatın olağan akışı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün oyçokluğu ile davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 10.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI -

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun bozma yönündeki kararına karşıyım. 10.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/19585, Karar No: 2015/20853, Tarih: 20.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19585 E.  ,  2015/20853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI :

DAVACI : F. Koz. Itriyat Ecza Lev. Gıda İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : H.. B..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 09.11.2015

K A R A R

Uyuşmazlığın konusu adi kira ve hasılat kiralarına ait ilamsız takipte tahliye şikayetine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemiz'in inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (6.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3050, Karar No: 2022/7484, Tarih: 27.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3050 E.  ,  2022/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.03.2019 tarih ve 2018/188 E- 2019/223 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2020 tarih ve 2019/836 E- 2020/1227 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı... adına kayıtlı 2013/73099 numaralı ... markasının inhisari lisans sahibi olduğunu, müvekkilinin Eskişehir’de ... olarak 1984 yılında ... tarafından kurulduğunu, ...'in 2000 senesinde vefat etmesinden sonra geride mirasçıları ..., ... ve ...'in kaldıklarını, ...5. Noterliği'nde yapılan 15/06/2012 tarihli marka devir sözleşmesi ile 207030 numaralı 30. sınıfta tescilli "Papağan" adlı markanın ...'e devredildiğini, daha sonra devir sözleşmesi feshedilip ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/1115 Esas sayılı dosyası ile açılan devrin iptaline ilişkin davanın devam ettiğini, davalının dava konusu "Papağan" adlı markayı 15/06/2012 tarihinde devraldıktan sonra hiç kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 207030 numaralı ve 30 sınıfta tescilli "Papağan" adlı markanın kullanmama sebebiyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5 yıllık sürenin dolmadığını, devir sözleşmesinin iptali için ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/1115 Esas sayılı dosyasında görülen davanın reddine karar verildiğini, bu dava sürecinde yatırım yapılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına kayıtlı 98/019282 (207030) sayılı markanın kullanımının ispat edilemediği, 6769 sayılı SMK'nın 9. maddesi bağlamında markanın iptali koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına kayıtlı 98/019282 (207030) sayılı markanın kullanımının ispat edilemediği, 6769 sayılı SMK'nın 9. maddesi bağlamında markanın iptali koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, 2014-2017 yılları arasında görülen marka devir sözleşmesinin iptaline ilişkin davada mahkemece ret kararı verilip söz konusu kararın 23/06/2020 tarihinde Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, davacı Şirketin kurucusu ile dava konusu markayı davalıya devreden ve önceki davayı açan kişilerden ...'in aynı kişi olduğu, ...’in somut uyuşmazlıktan haberdar olması nedeniyle davacı tarafın iyi niyetli olduğundan bahsedilemeyeceği, marka devrinin geçersizliğinin ileri sürüldüğü davanın görüldüğü süre boyunca davalının devir aldığı dava konusu markasını kullanmamasının haklı bir nedene dayalı olduğu, devrin geçersizliğinin devir edenler tarafından ileri sürülmesi durumunda davalının dava konusu markaya yatırım yapmasının kendisinden beklenilemeyeceği, davalının dava konusu markayı kullanmamasının haklı nedene dayalı olduğu, SMK'nın 9/1. maddesindeki koşulun gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kullanmama nedeniyle marka iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere dava konusu “Papağan” ibareli marka ...5. Noterliği'nin 15/06/2012 tarihli marka devir sözleşmesi ile marka sahipleri ..., ... ve ... tarafından davalıya devredilmiştir. Markayı devreden kişiler 16.07.2012 tarihinde ihtarname göndererek devir sözleşmesini feshettiklerini bildirmişlerdir. Daha sonra da devir bedelinin aşırı yararlanma sonucunu doğuracak şekilde düşük olduğu, sözleşmenin hile, ikrah ve gabin nedeniyle hükümsüz olduğu iddiasıyla ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/1115 Esas - 2017/511 Karar sayılı dosyasıyla marka devir sözleşmesinin iptali davası açmışlardır. Anılan davada mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Dairemizin 23.06.2020 tarih, 2019/5056 E. 2020/3098 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

İşbu davada ise davacı vekili, dava konusu markanın 15/06/2012 tarihinde devralındıktan sonra hiç kullanmadığını ileri sürerek, markanın iptalini talep etmiştir. Davalı vekili savunmasında, davacı şirketin kurucuları arasında olan ... ve diğerleri tarafından ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/1115 Esas-2017/511 Karar sayılı dosyasında açılan davanın 3 yıl sürdüğünü, bu davanın müvekkilinin markaya yapacağı yatırımları ciddi şekilde sekteye uğratsa da müvekkilinin markayı devraldığı tarihten beri etkin ve kesintisiz bir şekilde kullandığını, müvekkiline ait ticari kayıtların incelenmesi halinde bunun tespit edileceğini, davacıların iddialarının kötüniyetli olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince marka devrinin geçersizliğinin ileri sürüldüğü davanın görüldüğü süre boyunca davalının devir aldığı dava konusu markasını kullanmamasının haklı bir nedene dayalı olduğu, devrin geçersizliğinin devir edenler tarafından ileri sürülmesi durumunda davalının dava konusu markaya yatırım yapmasının kendisinden beklenilemeyeceği, davacı tarafın ortağının, önceki davayı açan kişilerden biri olması nedeniyle somut uyuşmazlıktan haberdar olması nedeniyle davacı tarafın iyi niyetli olduğundan da bahsedilemeyeceği, davalının dava konusu markayı kullanmamasının haklı nedene dayalı olduğu, SMK'nın 9/1. maddesindeki koşulun gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

6769 sayılı SMK'nın 9/1. maddesi tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde “haklı bir sebep olmadan” tescil edildiği mal veya hizmetler bakımından marka sahibi tarafından Türkiye’de ciddi biçimde kullanılmayan ya da kullanımına beş yıl kesintisiz ara verilen markanın iptaline karar verileceği hükmünü düzenlemiştir.

Kanun metninde haklı sebeplerin neler olduğu açıklanmamıştır. Haklı nedenler kanunla tanımlanmadığı için her somut olayın özelliğine göre mahkemelerce taktir edilecektir. Anılan maddenin gerekçesinde haklı neden, maddede belirtilen sürede markanın kullanılmasını imkansız kılan hukuki ve fiili engeller olup bu nedenlerin marka sahibinin kusurlu davranışından kaynaklanmaması gerektiği belirtilmiştir.

Dairemiz uygulamasına bakıldığında 09.04.2001 tarih, 2001/844 E.2001/3429 K. sayılı ilamı ile davalı şirketin iflas etmesinin markanın kullanılmaması için başlı başına haklı bir neden oluşturmadığı kabul edilmiştir. Yine Dairemizin 15.02.2022 tarih 2020/7011 E. 2022/1123 K. sayılı ilamında marka hakkına dayanılarak dava açılmış olması da markasal kullanım niteliğinde kabul edilmemiştir.

Dairemiz uygulamasına bakıldığında 09.04.2001 tarih, 2001/844 E.2001/3429 K. sayılı ilamı ile davalı şirketin iflas etmesinin markanın kullanılmaması için başlı başına haklı bir neden oluşturmadığı kabul edilmiştir. Yine Dairemizin 15.02.2022 tarih 2020/7011 E. 2022/1123 K. sayılı ilamında marka hakkına dayanılarak dava açılmış olması da markasal kullanım niteliğinde kabul edilmemiştir.

Somut olayda davalı marka sahibinin dava tarihinden önceki 5 yıl içerisinde markayı ciddi surette kullandığını ispat edememesi ve kullanmamasının kabul edilebilir bir hukuki veya fiili engele dayalı olmaması nedeniyle davanın kabulü gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine,

27.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.