muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2711, Karar No: 2023/6416, Tarih: 02.11.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kardeş şirketi olan ... Mutfak Eşyaları Ambalaj İnşaat İml. San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Mutfak) adına 7, 8, 11, 21 nci sınıflarda tescilli “...” ibareli markaların bulunduğunu, bir malı üreten işletmenin imal ettiği malı satması için ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğunu, ayrıca 35.08 inci marka tescilinin gerekmediğini, müvekkilinin “...” markası dışında başka markalı ürün satmadığını, kesinleşen mahkeme kararı ile davacının 21 inci sınıftaki emtianın 35.05 inci sınıf için marka tescilini sağlayamadığını, müvekkilinin bu emtia yönünden 35.05 inci sınıf için dahi önceliğinin tespit edildiğini, davacının “...” markasını müvekkilinin önceliğindeki züccaciye sektöründe kullanmak istediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi incelemesiyle davalının mağazasında kullandığı işaretin davacının markaları ile bir benzerlik teşkil etse de işaretin davalının kardeş şirketi ... Mutfak’ın tescilli “...” markaları kapsamında bir kullanım olduğu, bu markaların 8 ve 21 inci sınıflarda tescilli olması sebebiyle, bu ürünlerin aynı marka altında perakendeciliğinin yapılabilmesi için 35.05 inci sınıfta tescilinin gerekmediği, davalının “...” ibareli işareti markasal kullanımının davacıya ait markalara tecavüz oluşturmadığı kanaatine varıldığının belirtildiği, davalının kullanımı tescilli markasının hukuka uygun kullanımı dahilinde olduğundan, bu kullanımın “haksız” olarak nitelendirilemeyeceği, huzurdaki dosyada ihtilaf konusu tek hususun, işaretinin davalı mağazasında kullanılması olduğundan, bu kullanımın ise davalının kardeş şirketi ... Mutfak’ın tescilli markaları kapsamında ve dürüstlük kurallarının dışına çıkmayan bir kullanım olduğunun tespit edildiği, davalının "..." ibareli işareti markasal kullanımının davacıya ait markalara tecavüz oluşturmadığı ve haksız rekabet teşkil eden bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ürün markasının tescilinin aynı isimle mağaza açma hakkı vermediğini, davalının 35 inci sınıfta tescilli markasının bulunmadığını, markalar arasında iltibas bulunduğunun kesinleşen mahkeme kararları ile belirlendiğini, davalının müvekkili markasının yazım ve şekline yakın bir kullanım seçtiğini, müvekkilinin tanınmışlığının incelenmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ürün markasının tescilinin aynı isimle mağaza açma hakkı vermediğini, davalının 35 inci sınıfta tescilli markasının bulunmadığını, markalar arasında iltibas bulunduğunun kesinleşen mahkeme kararları ile belirlendiğini, davalının müvekkili markasının yazım ve şekline yakın bir kullanım seçtiğini, müvekkilinin tanınmışlığının incelenmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı, değerlendirilerek tartışıldığı, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu, davalının 8 inci ve 21 inci sınıfta tescilli “...” markasının davalı adına korunduğu, bu sınıflarda üretim satış ve pazarlama yetkisinin bulunduğu, bu ürünleri bir araya getirerek 35 inci sınıfta mağazacılık faaliyeti ile satışa arz ettiği, kendi ürünlerini mağazasında satışa arz etmesinden dolayı da bu hakkının bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ürün markasının mağazacılık markası olmadığını, aynı isimle mağaza açma hakkı vermediğini, davalının mağazasında kullandığı işaretin müvekkilinin 35 inci sınıfta tescilli markanın aynılık içerdiğini, Mahkemenin iltibası doğru değerlendirmediğini, markalar arasında iltibas bulunduğuna dair Yargıtay ve Mahkeme kararları bulunduğunu, bütün Yargıtay kararlarında ... Mutfak adına tescili istenen “kırmızı bayraklı, gri, beyaz” renkli logolu markaların müvekkilinin markasına tecavüz teşkil ettiğinin tespit edildiğini, bu markaların ... Mutfak adına tescilinin yasaklandığını, davalının markasının yıllar içinde değişip müvekkilinin markasına benzetildiğini, Yargıtay’ın 2010/67905 sayılı marka hakkındaki kararında sadece kırmızı rengi değil harflerin tertip tarzı nedeniyle de karıştırılma tehlikesini kabul ettiğini, bilirkişilerin Yargıtay kararlarını değerlendirmediğini, işbu uyuşmazlıkta dava dışı şirket adına tescilli 98/019473 sayılı marka görselinin değiştirilip müvekkili markalarındaki “...” ibaresinin yazım tarzı ve dalgalı şekline yakın bir kullanım seçildiğini, böylece daha çok müvekkili markasına benzediğini, davalının 35.05 inci sınıf tescili bulunmadığından “...” markasını mağaza adı olarak kullanamayacağını, işaretler arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunun sunulan delillerle ortaya konulduğunu, 35 inci sınıfta tescilli markası hükümsüz kılınmadığı müddetçe müvekkilinin tekel hakkının bulunduğunu, davalının 8 ve 21 inci sınıftaki tescillerinin 35.05 inci sınıf için bir hak kazandırmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1981, Karar No: 2020/1263, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1981 E.  ,  2020/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12896, Karar No: 2025/5114, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12896 E.  ,  2025/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1084 E., 2021/1336 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; sanığın, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanına zincirleme şekilde alenen hakaret suçunu işlediği, davaya konu paylaşım ve ifadelerin eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, Cumhurbaşkanını hedef alan onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı mahiyetinde olduğu, bu haliyle hakaret niteliği taşıdığı,

beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

2.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ilgili paylaşımlarıyla katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut fiiller ve olgular isnat etmek suretiyle hakaret ettiği, açıklamalarının ifade özgürlüğü, ağır eleştiri çerçevesinde değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ..., Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde 30.08.2018 tarihinde Cumhurbaşkanını tarikat lideri ile oturur vaziyette üzerinde "AKP'nin Cumhurbaşkanı" görseli, 04.09.2018 tarihinde Cumhurbaşkanının garson kıyafeti giymiş ve elindeki tepside "Elektrik zammo-vergi-doğalgaz zammı-benzin zammı" şeklindeki kalemlerin bulunduğu karikatür, 07.09.2018 tarihinde Cumhurbaşkanının Rize ilinde yaptığı konuşmada fotoğrafının üzerinde ve altında "....; onların doları varsa bizim de Allah'ımız var" ve "Senin Allah'ın; ülkenin fabrikalarını, kamu kamlarını yabancılara sat mı dedi ? Ülkeyi milyarlarca dolar borca sok mu dedi ? Yandaşlarını rantla zengin etmi dedi ? Sülalecek devleti, halkı soyup saltanat yaşa mı dedi ? Sonra da ülkeni halkını emperyalizme ve siyonizme mahkum et mi dedi ? Tüm pislikleri, halkını Allah'la kandırarak yap mı dedi ? Kim senin Allah'ın" 08.09.2018 tarihinde sınıfta masa üstünde ayakta duran kapalı bir öğrence resmine "....'un ahlaklı dindar sürtükleri" şeklindeki sözlerin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Hakaret suçu TCK'nın 125. maddesinde tanımlanmıştır. Bu düzenlemeye göre hakaret; bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığını saldırmak olarak tanımlanmıştır. Yargıtay uygulamalarına göre

bir eylemin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişmektedir. Kişilere yönelik yönelik ağır eleştiri ve veya rahatsız edici sözlerin hakret suçu olarak değerlendirilmemesi gerekmektedir. Söz ve diğer davranışların hakaret suçunu oluşturabilmesi için açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Anayasa’nın Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti" kenar başlıklı 26. maddesi;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar...

Bu hürriyetlerin kullanılması,... başkalarının şöhret veya haklarının,... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir…

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir." hükmünü,

Anayasa’nın 13. maddesi ise;

"Temel hak ve hürriyetler, ... yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, ... demokratik toplum düzeninin ... gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” hükmünü içermektedir.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir." hükmünü,

Anayasa’nın 13. maddesi ise;

"Temel hak ve hürriyetler, ... yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, ... demokratik toplum düzeninin ... gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” hükmünü içermektedir.

Anılan düzenlemelere, öğreti ve yargı uygulamalara göre ifade özgürlüğü sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil, incitici, şoke edici yada endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. Anayasa Mahkemesi pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya ve hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul etmiştir. Bu özgürlük, kişinin haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesi, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir. Çoğunluğa muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve gerçekleştirme konusunda başkalarını ikna etme çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesiyle mümkündür, demokrasinin işleyişi içinde gereklidir. Bu düzenlemelere nazaran Devletin düşünce açıklamasını yaptırıma tabi tutmama gibi negatif, etkili şekilde korum gibi de pozitif yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu hak, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişimi için ana temeli oluşturmaktadır. İfade özgürlüğünü sınırlamanın demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun kabul edilebilmesi için zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılaması ve orantılı bir müdahale olması gerekir.

Müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığının kabul edilebilmesi için ise amaca ulaşmaya elverişli olması, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesi gerekmektedir. Ancak her hak gibi bu hak da sınırsız değildir. Bireylerin şeref ve itibarı, özel ve aile hayatı Anayasanın 17. maddesiyle korunan manevi varlık kapsamındadır. Devlet, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara keyfi olarak müdahale etmemek ve üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek zorundadır. Yasalarımıza göre bu eylemler ceza hukukunda hakaret suçu olarak düzenlenmiş, özel hukukta ise tazminatı gerektiren haksız fiil sayılmıştır Yasal düzenlemelere ve Ceza Genel Kurulunun karalarına göre, iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzenini cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle cezai yaptırımlara bağlanmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; eylemin katılanın şeref, onur ve saygınlığını zedelemek ve halk nezdinde saygınlığı ortadan kaldırmak olduğu bu nedenle sanığın üzerine atılı bulunan suçun yasal unsurlarının oluştuğu kanaati ile sayın çoğunluğun beraat yönündeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/24763, Karar No: 2023/744, Tarih: 23.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24763 E.  ,  2023/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Orman İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Orman İdaresinin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören Orman İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/514 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suçtan Zarar Gören Orman İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri

Orman İdaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın taraf olmadığı dava dosyası kapsamında yapılan keşif sonucu hazırlanan eksik bilirkişi raporları dikkate alınarak hüküm kurulduğuna,

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında keşif sırasındaki fiili duruma yer verilmediğine,

3. Sanığın atılı eylemi gerçekleştirmediğine, Baki Yakışır'ın şirketin fiili işletmecisi olduğuna, eylemin süreklilik arz etmediğine, sanığın mahkumiyetine dair yeterli delil bulunmadığına,

4.Hükmün adli para cezasına hükmedilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bölümlerinde çelişki olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.07.2012 tarihli suç tatanağına göre, Baki Yakışır'ın yetkilisi olduğu işletmenin maden işletme sahasında yapılan kontrolde orman alanında izinli saha içinde ve dışında toplam 127 m2 lik alana inşaat atıkları döküldüğünün tespit edilmesi üzerine Baki Yakışır hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

4.Hükmün adli para cezasına hükmedilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bölümlerinde çelişki olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.07.2012 tarihli suç tatanağına göre, Baki Yakışır'ın yetkilisi olduğu işletmenin maden işletme sahasında yapılan kontrolde orman alanında izinli saha içinde ve dışında toplam 127 m2 lik alana inşaat atıkları döküldüğünün tespit edilmesi üzerine Baki Yakışır hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

2. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/97 Esas sayılı dosyasında Baki Yakışır hakkında yapılan yargılama sırasında mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 19.12.2014 tarihli raporda dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, orman alanında maden işletme izin sahası sınırları içinde ve dışında 127 m2 lik alana hafriyat döküldüğü, inşaat artığı ve hafriyat atılan sahanın evveliyatında orman örtüsü bulunmadığından örtü zararı oluşmadığı tespit edilmiş, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda da suça konu alanın 127 m2 olduğu tespit edilmiştir.

3. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli, 2014/97 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararı ile sanık Baki Yakışır'ın beraatine ve suç tarihinde işgale konu alanın Bekirli Kum Çakıl Madencilik Hafriyat Nakliye İnş. San. Tic. Ltd. Şti tarafından kullanıldığı anlaşıldığından gereğinin ifası için suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği ve kararın Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 15.01.2018 tarihli, 2017/6274 Esas, 2018/7 Karar sayılı ilâmıyla sanığın hükümden sonra öldüğünün anlaşılması gerekçesi ile bozulduğu anlaşılmıştır.

4. İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 20.05.2015 tarihli yazısı ekinde Bekirli Kum Çakıl Madencilik Hafriyat Nakliye İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkililerine ilişkin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin adı geçen şirketle ilgili kısımları gönderilmiştir.

5. Bekirli Kum Çakıl Madencilik Hafriyat Nakliye İnş. San. Tic. Ltd. Şti yetkilisinin sanık ... olduğunun tespiti üzerine sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

6. Sanık şirketin müdürü olduğunu, şirket işlerini yürüten kişinin Baki Yakışır olduğunu beyan etmiştir.

7. Baki Yakışır ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasında, maden ruhsatının imtiyaz hakkının devrine ilişkin düzenlenen noter onaylı 14.09.2011 tarihli rödovans sözleşmesi dava dosyasında mevcuttur.

8. Suç konu yere ilişkin orman kadastro haritası ve orman kadastro sonuçlandırma tutanağı askı mazbatası örneği dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

1.Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Orman İdaresi yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması,