muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/501, Karar No: 2023/1738, Tarih: 01.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ... EDAŞ'ın jeneratörle elektrik hizmetini sunma uygulaması ile elektrik enerjisinin kaliteli, sürekli ve kesintisiz sağlanamayacağının mevzuat hükümleri ve bilirkişi raporu ile de desteklendiği, davalı ... şirketinin trafo enerji hattını üç fazdan tek faza düşürmesi işlemi ile evlerde elektrik enerjisinin kullanılamaz hale geldiği, abonelerin elektriksiz kaldığı, yine su kuyusundan motor ile temin edilen su ihtiyacının da kuyu motorlarının tek faz ile çalışamaması nedeniyle karşılanamadığı, bu halde abonelikleri olan vatandaşların elektriksiz ve susuz kaldığı, davalı şirketin trafo hattını üç fazdan tek faza indirerek elektriği kullanılamaz hale getirip jeneratör ile elektrik dağıtımını gerçekleştirmeye çalışması şeklindeki uygulaması kamu hizmeti niteliğinde olan elektrik sağlama hizmetinin esaslarına ve mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı şirketin köye jeneratör sistemi ile elektrik hizmetini sunmaya çalışması durumunun yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile davalı şirket tarafından davacıların elektrik aboneliklerinin bulunduğu Mardin İli Kızıltepe İlçesi Konuklu Mahallesine üç (3) faz (trifaz) bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz (mono faz) seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... EDAŞ vekili; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olduğunu, davaya konu mahallenin beslendiği fiderde tarımsal sulama borcunun çok fazla olmasından kaynaklı monofaz aboneler etkilenmeyecek şekilde trifaz (üç faz) elektrik ile çalışan tarımsal sulama trafoları için şebekede modifikasyon çalışmaları yapıldığını, mevzuat gereğince şirketin kaçak trafoya elektrik vermesi gibi bir yükümlülüğü olmadığını, köy içme sularının Marsu'nun sorumluluğunda olduğunu, köylülerin diğer abonelik bağlantılarından elektrik almaları ve bölgedeki yüksek kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımını güçsüzleştirdiğini, bundan dolayı sürekli elektrik kesintisi olduğunu, elektrik kesintisinin önüne geçebilmek için elektrik tellerinin ve trafoların onarım ve bakımının sürekli olarak yapıldığını, elektrik trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, mesken abonelik sözleşmelerinde enerjinin mono fazdan verildiğini, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri (tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, ancak bu eksiklikler yerine getirildiğinde tri faz verilebileceğini savunarak, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı TEİAŞ vekili; bu davada elektrik aboneleri ile diğer davalı şirket arasındaki problemden kaynaklı olduğunu, herhangi bir yetki ve sorumluluklarının mevcut olmadığını, TEİAŞ'ın ayrı bir tüzel kişiliğe sahip ve elektrik iletim şebekesinden sorumlu Kamu İktisadi Kuruluş olduğunu, açılan seri davaların büyük bir çoğunluğunda Mahkemelerce TEİAŞ yönünden husumet yönünden red kararı verdiğini, Mahkeme kararının hiç bir yerinde bir kusur ve sorumluluktan bahsedilmemiş olmasına rağmen davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kurulmayarak lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallindeki olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği ve müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikle belirlendiği, Yönetmelik kapsamında davalının elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlaması gerekçesiyle; davalı ... EDAŞ'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, Mahkemenin gerekçeli kararı davalı TEİAŞ vekiline 12.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği davalı vekilince iki haftalık istinaf süresi geçirildikten sonra 29.03.2022 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğundan davalı TEİAŞ'ın istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ... EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketce elektrik hizmetinin verilmesi sırasında yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre; Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır.

2. 30 Mayıs 2018 tarihli Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin Tedarikçilerin yükümlülükleri başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; tedarikçilerin, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

1. Davacılar tarafından davalı şirketlerin köye jeneratör sistemi kurarak elektrik dağıtımını sağlamasının yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile yaratılan muarazanın önlenmesi talebiyle davalılar aleyhine açılan davada, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek hüküm fıkrasına "davalılar" yerine sadece "davalı şirket" ve "davalı" ibareleri yazıldığı, davalı TEİAŞ'ın bu hususu temyize getirmediği, buna göre karardaki davalı ibaresinin her iki davalıyı da kapsadığı anlaşılmıştır.

2. Kaliteli ve kesintisiz olarak aboneye sunulması gereken elektrik enerjisinin jeneratör sistemi ile sunulmaya çalışılmasının yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı olduğunun tespiti ile üç faz bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın menine karar verilmesi, usul ve kanuna uygun bulunduğundan davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3194, Karar No: 2025/8194, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3194 E.  ,  2025/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/528 E., 2023/693 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/164 E., 2022/165 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7464, Karar No: 2011/5111, Tarih: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7464 E.  ,  2011/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 27.04.2007 tarihli temyiz dilekçesinde yazı işleri müdürü havalesi bulunmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2008 tarih, 2008/4548 karar ve 05.02.2008 tarih, 2008/26623 sayılı kararları uyarınca sanık müda fiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın Beytüşşebap ilçesi ... mevkiinde hayvan otlattığı sırada kolluk görevlilerince de bölgede, terör örgütü elemanlarına yönelik operasyona girişildiği, silah sesi üzerine bölgede arama yapıldığı, dere yatağında yapılan araştırmada parka arasına saklı vaziyette 2 adet kalashnikov marka tüfek ve bu tüfeklere ait fişek bulunduğu, bu tüfeklerin üzerinde parmak izi araştırması yapılmadığı gibi el sıvap örnekleri de alınmadığı, 04.07.2006 tarihli tutanakta sanığın hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturma evrakı tefrik edilen diğer şahısla birlikte dere yatağına koştuklarına işaret edilmiş ise de, silahlı koştuklarına ilişkin görgüye dayalı bilgiye yer verilmediği, kaçma mesafesinde silah olması halinde görülüp görülmeyeceği hususu da meskut bırakıldığı, bu oluşa göre sanığın aşamalarda değişmeyen tutarlı savunmasının aksine, olayın oluş şekline göre elde olunan silahların sanığa ait olduğu kanıtlanamamış bulunması ve eldeki maddi olguların hüküm kurmaya yeterli ve kesin nitelikte bulunmaması itibariyle beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12699, Karar No: 2023/5166, Tarih: 20.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12699 E.  ,  2023/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayet nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile icra müdürlüğü kararın kaldırılmasına, takibe dayanak mahkeme ilamının infazına karar verilmiştir.

Kararın davalı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Alacaklı şikayet dilekçesinde; davalı borçlu hakkında başlattıkları müdahalenin meni ve kal ilamına dayalı Ör. 4-5 takipte, Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14.06.2007 tarihli, 2005/95 E. 2007/100 K. sayılı kararı ile davalı borçlunun kendisine ait Kayseri ili Yahyalı ilçesi İlyaslı Mahallesi 1072 parselde kayıtlı taşınmaza yaptığı müdahalenin önlenmesi ile beton havuz ve tek katlı binanın bir kısmının kal'ine karar verildiğini, anılan kararın icrası için takip başlattıklarını, infaz için taşınmaza gidildiğinde kadastro bilirkişileri tarafından infaz işleminin yapılmadığını, icra müdürlüğünce infazın mümkün olmadığı gerekçesiyle işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, mahkemece teknik olarak tespiti yapılan ve dayanak ilam ile yapılması emredilen bir işe ilişkin infaz yapılmamasının mümkün olmadığını ileri sürerek icra müdürlüğü kararın iptali ile dayanak ilamın infazına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı borçlu cevap dilekçesinde; dayanak ilamın şikayetçi alacaklının murisi olan Musa Küpeli lehine verildiğini ve muris tarafından icra takibine konu edildiğini, murisin vefatı sonrasında diğer mirasçılar olmaksızın yalnızca şikayetçi tarafından yeni bir takip başlatmasının mümkün olmadığını, bu yöndeki takibin iptali davasının derdest olduğunu ve bekletici mesele yapılması gerektiğini, dayanak ilamın infazının mümkün olabilmesi için teknik ve milimetrik hassas ölçüm yapılmış olmasının zorunlu olduğunu, mahkemece yapılan keşifte bu ölçülerde bir bilirkişi incelemesinin yapılmadığını, bu nedenle kararın infazının mümkün olmadığını, buna rağmen karara göre tecavüz edildiği iddia edilen yerin tamamen kaldırıldığını, bu nedenle talebin konusuz kaldığını savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

Davalı icra müdürlüğü cevap dilekçesinde; taraf ve dava ehliyetleri bulunmadığından müdürlüğe husumet yöneltilemeyeceğini, müdürlüğükçe farklı bilirkişilere bir kez mahallinde ve bir kez dosya üzerinde olmak üzere (bunlardan birinin de hükme dayanak oluşturan kadastro bilirkişisi olduğu) inceleme yaptırıldığını, hükme dayanak alınan, hükmün eki sayılan bilirkişi raporunda ve krokisindeki teknik bilgilerin yetersiz olması nedeniyle infazının bu haliyle mümkün olmadığının bildirildiği, özel bilgi ve uzmanlık gerektiren, ilamın niteliği itibariyle önemli derecede hassasiyet gerektiren bu konuda bilirkişilerce krokide işaretlenen yerin fiiliyatta hangi konuma tekabül ettiğinin teknik bilirkişilerce gösterilemememesi nedeniyle ilamın infazına olanak kalmadığını, icra müdürlüğünün mahkeme kararının dışına çıkıp kararı yorumla genişleterek taşınmazların sınırlarını yeniden belirleyemeyeceğini, konunun yargılamaya muhtaç bir hale gelmesi nedeniyle takibin taraflarınca HMK’nın 305. maddesindeki yasal prosedürün işletilmesi, uyuşmazlığın yeni bir dava sonucu alınacak infazı elverişli bir ilamla giderilmesi veya İİK 16. maddesi uyarınca şikayet prosedürü işletilerek mahkemeye ait bir karar alınması gerektiğini savunarak husumet yokluğu nedeniyle davalı sıfatının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporlarında konunun bütün yönleriyle ele alınıp irdelendiği, raporun içerik ve sonuçları itibariyle oluşa uygun, gerekçeli, denetime ve hüküm tesisine elverişli olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün 12.12.2017 tarihli kararının kaldırılmasına, Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/95 Esas 2007/100 Karar sayılı ilamının infazına şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı borçlu istinaf dilekçesinde; mahkemece aldırılan 09.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda herhangi bir taşmanın tespit edilemediğinin bildirildiğini, hükme esas alınan 09.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda taşma tespit edilmesinin çelişkili olduğunu, mahkemece şikayetçinin ve kendilerinin rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişilerden birinin daha öncekinden farklı tespit yapmasının çelişkili olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda söz konusu yerin fotogrametrik uçuş paftasında yer aldığı ve 1 mmlik sapmanın gerçekte 5 metre sapmaya karşılık geldiğinin belirtildiğini, hesaplanan 8,63 metrelik değerin hata payı içerisinde kaldığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunun ve dayanak ilamın infazının mümkün olmadığını, mahkemece aldırılan 09.06.2021 ve 01.11.2021 tarihli bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, bilirkişilerce eksik ve hatalı ölçüm yapıldığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi takip alacaklısı tarafından davalı borçlu aleyhine Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2007 tarih, 2005/95 E. 2007/1000 K. sayılı ilamı uyarınca ilamlı icra takibi başlatıldığı, davalı borçluya icra emrinin tebliğ edildiği, icra müdürlüğünün 12.12.2017 tarihli karar tensip tutanağı ile "bilirkişiler tarafından takibe konu ilamın infazının mümkün olmadığı bildirildiğinden müdürlüğümüzce işlem yapılmasına yer olmadığına" karar verildiği, takibe dayanak ilam ile "davacı Musa Küpeli'nin açtığı müdahalenin meni davasının kabulü ile, davalının davacıya ait Kayseri ili, Yahyalı ilçesi İlyaslı Köyü 1 pafta 1072 parsel sayılı gayrimenkul dosyada bulunan 05.06.2006 havale tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı (A harfi), sarı (B harfi) ve yeşil (C harfi) ile gösterilen el atmanın önlenmesine davacının arsasına taşan 05.06.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda sarı (B harfi) ile gösterilen beton havuzu ile yeşil (C harfi) ile gösterilen tek katlı binanın kaline" karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 14.05.2008 tarihinde kesinleştiği, şikayetçi alacaklı tarafından taşınmazın takip tarihinden önce, 21.02.2008 tarihinde, muris Musa Küpeli'den satın alındığı, ilamın şikayetçi alacaklı tarafından takibe konulduğu, şikayetçinin ilamdaki halefi sıfatıyla takibe koymakta hukuki yararının bulunduğu, davalı borçlu tarafından şikayetçi alacaklının takipte taraf ehliyetinin bulunmadığı iddiasıyla şikayette bulunduğu, Yahyalı İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.02.2019 tarih, 2018/2 E. 2019/9 K. sayılı ilamıyla şikayetin reddine karar verildiği, kararın istinaf ve Yargıtay incelemelerinden geçerek 24.03.2021 tarihinde kesinleştiği, mahkemece keşif yapıldığı, 09.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazların koordinatları bildirilmeksizin rapor düzenlendiği, rapora itiraz üzerine mahkemece yeniden harita mühendislerinden oluşan 3 kişilik teknik bilirkişi heyetiyle mahalline gidilerek keşif yapıldığı, 09.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazların koordinatları bildirilmek suretiyle düzenlenen raporda 1220 no'lu parselin 1072 no'lu parsele olan taşmasının krokilerinde mavi renk ile taralı A harfi ile ifade edilen kısmın alanının 8.63 m2 olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği, ek raporda ilk raporun teknik bilgilerle desteklenmediği, son alınan raporun ise teknik bilgilerle desteklenerek tecavüz edilen miktarın belirlendiğinin tespit edildiği, son alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olup ilamın infazının mümkün olduğu, bu nedenle mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri