muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11481, Karar No: 2015/2282, Tarih: 02.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11481 E.  ,  2015/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 19.09.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 20 parsel sayılı taşınmaz lehine, fen bilirkişisinin 16.06.2014 havale tarihli raporundaki ekli krokide 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinden (A) ile ve yeşil renkle gösterilen yerden 6 metre genişliğinde ve 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinden (B) ile ve kırmızı renkle gösterilen yerden 6 metre genişliğinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olayda; dosya içerisindeki 16.06.2014 havale tarihli bilirkişi raporu ve krokisine göre lehine geçit hakkı tesisi istenilen davacıya ait 20 parsel sayılı taşınmazın güneyden 23 ve 24 parsel sayılı taşınmazlar arasından yola cephesi mevcut olduğundan davacı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu söylenemez. Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3901, Karar No: 2015/6194, Tarih: 19.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/3901 E.  ,  2015/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT.

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederken davalı gösterilen .... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur

6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile .... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle .... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ./..

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ./..

Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları .... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı .... Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan .... Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, ./..

devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın .... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/85, Karar No: 2021/300, Tarih: 22.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/85 E.  ,  2021/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in TCK’nın 103/1-1. cümle, 103/3-c, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2017 tarihli ve 127-118 sayılı hükmün sanık müdafisi ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 08.09.2017 tarih ve 1799-1563 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık müdafisi ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 10.05.2018 tarih ve 347-3582 sayı ile;

"Kayden 12.09.2002 doğumlu olup suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure Şevval’in velayet hakkına sahip annesi müşteki Sevda’nın, yargılama sırasında sanıktan şikâyetçi olmadığını belirtmesine karşılık, hakkında kamu davası açılan sanığın, mağdurenin abisi ve müştekinin de oğlu olması nedeniyle mağdureyi bu dosyada temsil etmesi hususunda temsil kayyımı tayin edilerek yokluğunda kurulan hüküm ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın, mağdurenin yaşı itibariyle onu temsilen davaya katılma ve hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan temsil kayyımına tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tayin edilecek temsil kayyımına tebliğiyle tebligat parçasının eklenmesi ve anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine," karar verilmiştir.

Mağdureye atanan kayyıma yapılan tebligat sonrası kararın temyiz edilmemesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 25.04.2019 tarih ve 402-9385 sayı ile İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmayan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5271 CMK’nın 298. maddesi gereğince reddine oy birliğiyle, sanık müdafisinin temyiz istemi bakımından yapılan incelemede; kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına ise oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri ... ve M. Artuç;

Daire Üyeleri ... ve M. Artuç;

"Sanığın aşamalarda tutarlı biçimde kardeşi olan mağdurenin telefonla sürekli oynadığından tartıştıklarını, o nedenle kendisine suç attığını bildirmesi karşısında bu beyanı doğrulayan tanığın annesi olan ...'in beyanları değerlendirilmeden ve neden itibar edilmediği gösterilmeden mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve tutarsız beyanına dayanarak eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle karar verildiğinden, Yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.12.2019 tarih ve 96240 sayı ile;

"...Mağdur ... sanığın annesi olan müşteki sıfatı ile aşamalarda beyanına başvurulan ancak şikâyetçi olmayan ...'in soruşturma aşamasında sanık oğlunun, mağdur kızına yanlışlıkla dokunmuş olduğuna, duruşmada ise oğlunun kızının telefonla çok vakit geçirmesine müdahale ettiği ve bu nedenle aralarında tartışmaların meydana geldiğine dair beyanda bulunduğu, ...'in duruşmadaki bu anlatımının sanığın duruşmada yaptığı savunmayı doğrular mahiyette olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sanık ... mağdurun annesi olan ...'in beyanı gerekçeli kararda şikâyetçi beyanı olarak yer almıştır. Bu beyanla sanık ... mağdur arasındaki husumete dair bilgi verdiği anlaşılan ...'in beyanlarına delilerin değerlendirilmesinde yer verilmemiş, bu beyana itibar edilip edilmediği hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm gerekçesi açıklanmıştır. CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükmün gerekçesinde; delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesinin zorunlu olduğu gözetildiğinde ...'in aşamalarda alınan beyanlarının sanık lehine veya aleyhine delil olarak kabul edilip edilmediğinin, reddedilmiş ise bunun nedenlerinin hüküm gerekçesinde gösterilmesi gerektiği hâlde gösterilmemiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekirken onanmış olması nedeniyle anılan Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 22.01.2010 tarih, 7294-629 sayı ve oy çokluğuyla; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; müşteki ...’in beyanlarına ilişkin olarak Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında bir değerlendirme yapılmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının Anayasa’nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediği, bu bağlamda bu hususu değerlendirmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Tanık ... tarafından düzenlenen tutanağa göre; 23.03.2017 tarihinde teneffüs esnasında mağdurenin gelerek uykusuz kalması nedeniyle derslere adapte olamadığını söylediğini, mağdureye sebebini sorması üzerine, ağabeyinin tacizine uğradığını söylediği,

23.03.2017 tarihinde mağdure tarafından hazırlanan ve 24.03.2017 tarihinde mağdurenin eğitim gördüğü okul idaresi tarafından emniyet müdürlüğüne gönderilen dilekçede; "Haziran 2016’da beraber uyurken abim eliyle özel bölgeme dokundu. Elimi alıp kendi özel bölgesine dokundurdu. Vücudumun çeşitli yerlerine dokundu ve öptü. Fark ettiğim için ondan uzaklaştım. Geceleri gelicek diye aylardır uyumuyorum derslerde uyumamın sebebi bu. 19 Mart 2017 Pazar gecesi beraber uyuduğumuzda benim onun yaptıklarını bilmesi için kendime yaklaştırmam doğrultusunda Haziran ayında yaptıklarını tekrar yapmıştır. Yakınlaşması doğrultusunda napıyosun çık dışarı senden nefret ediyorum annemler öğrenmesin diye söylemiyorum demem ile odadan tamam kardeşim diyerek çıkmıştır." şeklinde içerik bulunduğu,

09.05.2017 tarihinde psikolog bilirkişi tarafından dosyaya sunulan rapora göre; mağdureyle yapılan görüşmede; mağdurenin anne, baba, ağabeyi ve anneannesiyle yaşadığını, anneannesinin yatalak, hasta ve bakıma muhtaç olduğunu, yaşanan olaylardan önce ebeveynleriyle ilişkilerinde belirgin problemler olmadığını, ev işlerine yardım etmemesi, odasına kapanması ve sıklıkla telefonla oynaması nedenleriyle ağabeyiyle anlaşamadığını ve tartışmalar yaşadığını, yaşanan olaylardan sonra ağabeyiyle bir süre konuşmadığını ancak daha sonra aralarındaki sıkıntıyı giderdiklerini ve artık daha sağlıklı bir şekilde iletişim kurduklarını belirttiği, mağdurenin anne ve babasının mağdureye karşı ilgili, anlayışlı, koruyucu ve kollayıcı bir tutum içinde olduğunun öğrenildiği, adli görüşme odasına geliş nedeniyle ilgili mağdureye sorular sorulması üzerine; daha önce olay nedeniyle iki kez ifade verdiğini, ifadelerin içeriklerini hatırladığının belirtildiği, mağdurenin ifade verirken üzgün, kaygılı ve ağlamaklı olduğu ancak kendisine yöneltilen soruları anlamakta herhangi bir sıkıntı yaşamadığı ve sorulara açık ve net cevaplar verebildiği, ifade sürecinde mağdurenin iş birlikçi bir tutum sergilediği, biyopsikososyal gelişiminin yaşıtlarıyla uyumlu olduğunun gözlemlendiği, sonuç olarak; mağdurenin herhangi bir bakım engeli, süregelen bir rahatsızlığı, madde kullanım öyküsünün bulunmadığı, eğitim yaşantısının yaşadığı olayların etkisiyle sekteye uğradığı, derslerinin kötüleştiği, olayın aile içinde yaşandığı ve mahiyeti gereği tüm bireyler üzerinde travmatik etkiler oluşturma riski taşıdığı, bu nedenle çocuğun yaşadığı sürecin olumsuz etkilerinden kurtulabilmesi, anne ve babasının ise bu süreçte doğru davranış modelleri sergileyerek sağlıklı ebeveyn-çocuk ilişkileri kurabilmek adına mağdure ile anne ve babasına danışmanlık tedbirinin uygulanmasının yararlı olacağının belirtildiği,

24.04.2017 tarihinde kolluk görevlisi tarafından düzenlenen tutanağa göre; sanığın ailesiyle birlikte yaşadığı, Karagöz Otomotiv isimli iş yerinin ortaklığını yaptığı, bekâr, lise mezunu ve aylık gelirinin 1500 TL olduğu,

Müşteki ... tarafından yazıldığı belirtilen, el yazılı, imzasız ve tarihsiz, ekinde ...’e ait kimlik fotokopisi bulunan dilekçede özetle; mağdurenin evin tek kız çocuğu olduğu, daha önce bir yaşındaki kızlarını kaybetmeleri nedeniyle mağdurenin bir dediğini iki etmediklerini, 2-3 yıl önce mağdureye cep telefonu aldıklarını, o tarihten sonra mağdurenin sürekli telefonla ilgilendiğini, kendisine ev işlerinde yardım etmediğini, kendisinin ve eşinin mağdureye kıyamadıklarını ancak mağdurenin ağabeyinin mağdureye karşı daha disiplinli olduğunu, zaman zaman mağdureden telefonu alıp sakladığını, telefonu yasakladığını, bu zamanlarda mağdurenin sinirlenip kavga ettiğini, bu kavgalara alt kat komşuları Nurgül Gülen’in tanık olduğunu, her defasında gelip mağdureyi sakinleştirdiğini, mağdurenin Nurgül ablasını çok sevdiğini, mart ayında Nurgül Gülen’in 3 kez gürültü nedeniyle gelip mağdureyi sakinleştirdiğini, mağdurenin Nurgül’e, sokaktayken sanığın gelerek arkadaşlarının içinde cep telefonunu çekip aldığını, çocuk gibi kendisini azarladığını anlattığını ve "Bu şekilde telefonumu bir daha alırsa onu doğduğuna pişman ederim. Beni nasıl insan içinde rezil eder. Görecek gününü o." dediğini Nurgül'ün anlatmasıyla öğrendiğini, sanığın aklı başında, işinde gücünde bir çocuk olduğunu, mağdureyi çok sevdiğini ve iyiliğini istediğini, mağdureyle mağdurenin okulda yazdığı yazı konusunda görüştüğünde mağdurenin "Olay ne büyüdü bu kadar. Ben yanlış anlamışım işte. Ne var bu kadar büyütecek?" dediğini, mağdureye “Bak polisler çağırıyor.” dediğinde ve mağdure avukatla konuştuğunda ağabeyinin bu yüzden başının derde girebileceğini öğrenen mağdurenin şok olduğunu, "İyi de ben şaka yaptım ki. Öyle şey olur mu? Ben sadece benle uğraşmasın. Dersini alsın. Telefonu elimden almayı kesip bana çocuk gibi davranmayı bıraksın diye sadece küçük bir şaka yaptım." dediğini, mağdurenin dersi dinlemediği için kendisini uyaran öğretmenine mazeret olarak bu durumu anlattığını, iki kardeşin mahkemede birbirlerine sarılıp ağlayarak ayrılmalarının gözünün önünden gitmediğini, sanığın mağdureye bir kötülük yapmış olması hâlinde birbirlerine sarılıp ağlamalarının mümkün olmadığını, her iki çocuğunun da masum olduğunu, mağdureye "Ağabeyin geri dönecek." demelerine rağmen mağdurenin "Söylediğim yalanın ağabeyimi hapse götüreceğini bilmiyordum. Neden buna inanmıyorlar? Beni mi cezalandırıyorlar?" dediğini, mahalledeki "Halime" isimli bir kişiden mart ayının birinci ya da ikinci haftası sanık ... mağdurenin çok ciddi bir şekilde kavga ettiklerini duyduğunu, evde iş yaparken yardımcı olması için mağdureye seslendiğini ancak mağdurenin duymazlıktan geldiğini gören sanığın, mağdurenin yanına giderek arkadaşlarının içinde onun elinden telefonu alıp "Sen ne biçim kızsın? Kadın bağırıyor orada. Kılın kıpırdamıyor. Kalk git eve kadıncağıza yardım et." şeklinde kızıp küfür etmesi nedeniyle sanık ..