muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25687, Karar No: 2023/11301, Tarih: 07.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Dosyada sanıkların mahkumiyetine yeterli delil olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanlar ... ve ...'in 05.02.2014 tarihinde Turhal Cumhuriyet Başsavcılığı'na ortak olarak imzaladıkları dilekçe ile müracaat ederek Turhal ilçesinde besicilik yaptıklarını 04.02.2014 günü sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un ahırlarına geldiklerini, hayvan satımı konusunda peşin olarak sanıklarla anlaştıklarını, sanıkların hayvanları gördükten sonra peşin para vermek istemedikleri, hayvanları vadeli olarak almak istediklerini söyleyince kendilerinin bunu kabul etmemesi üzerine çıkan tartışmada ... ve ...'un uzun namlulu keleş tüfek ile, ..., ... ve ...'un tabanca ile kendilerine saldırdıklarını, "Malları vermezseniz sizi öldürürüz" diyerek tehdit ettiklerini araya çobanları ...'in girmesiyle kaçıp sanıkların ellerinden kurtulduklarını belirterek sanıklardan şikayetçi oldukları iddiası ile dava açıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'in alınan beyanında, sanıkların 50 tane hayvanı satın almak için kendileriyle anlaştığını, bu nedenle ikametlerine geldiklerini, ancak parayı peşin vermeyeceklerini söyleyerek sorun çıkardıklarını, sinkaflı küfürler ederek "Sizi öldürürüz" diye tehdit ettiklerini, ayrıca araçlarından 2 adet keleş çıkardıklarını, ..., ... ve ...'ın 14'lü tabancaları alıp geldikleri, tüfek ve tabancaları kandilerine doğrultarak silahla ateş ettikleri, ancak ahırın arkasını dolanmaları nedeniyle kendilerini vuramadıklarını, çobanları ... ve ...'in araya girdiğini ve kendilerinin kaçtıklarını söylediği, görülmüştür.

3. Katılan ...'in alınan beyanında, sanıkların 5 kişi bir arabayla geldiğini, arabanın Renault Laguna marka olduğunu, yeşil renkli olduğunu ve plakasının hatırladığı kadarıyla 06 .. ... olduğunu, şahısların akşam saatlerinde ikindi vaktinde geldiğini, şahıslar silah çıkarınca kaçtıklarını söylediği, lüzum üzerine 50 adet hayvan almaya gelen sanıkların neden kamyon ile gelmediği sorulması üzerine eğer hayvanları alsalardı buradan kamyon kiralayıp götüreceklerini söylediği anlaşılmıştır.

4. Tanık G.G.'nin alınan beyanında, sanıkların 5 kişi ikindi vakti geldiğini, tek araçla geldiklerini ancak aracın otomobil mi kamyonet mi olduğunu hatırlamadığını, aracın renginin de tam seçilmediğini, ... ile kendisinin bağrışmalar olunca hemen içeri kaçtıklarını, silahların ne çeşit olduğunu bilmediğini, olaydan sonra sanıkların aynı arabayla gittiklerini söylediği görülmüştür.

5.Tanık M.B.'ın alınan beyanında, sanıkların 5 kişi geldiğini, ...'in "Kaçın vuruluyoruz" diye bağırması sonucu ahıra kaçtıklarını, çok ateş edildiğini, Kangoo tipi gri renkli bir araçla geldiklerini söylediği anlaşılmıştır.

6. Sanıkların tüm aşamalarda olayın olduğu iddia edilen tarihte Turhal'da olmadıklarını beyan etmiş katılanların iftira attıklarını savunmuşlardır.

5.Tanık M.B.'ın alınan beyanında, sanıkların 5 kişi geldiğini, ...'in "Kaçın vuruluyoruz" diye bağırması sonucu ahıra kaçtıklarını, çok ateş edildiğini, Kangoo tipi gri renkli bir araçla geldiklerini söylediği anlaşılmıştır.

6. Sanıkların tüm aşamalarda olayın olduğu iddia edilen tarihte Turhal'da olmadıklarını beyan etmiş katılanların iftira attıklarını savunmuşlardır.

7. Katılanların olayı 1 gün sonra savcılığa bildirdiği, olay yerinde bulunan hiçbir maddi varlıkta kurşun izi bulunmadığı, boş kovan olduğuna dair hiçbir delil ve iddia olmadığı anlaşılmıştır.

8. Katılanlar ve tanıkların mahkeme aşamasındaki bir kısım beyanlarda sanıkların silahla ateş etmiş olduğu ve bunun üzerine tanıkların ve katılanların olay yerinden kaçtığı söylenirken, bir kısım beyanlarda sanıkların silahı çıkarması üzerine tanıkların ve katılanların korkarak kaçtıkları söylenmiştir.

9. Cep telefonlarının aranan arayan ve sinyal-baz bilgilerinin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan dosyamıza celp edildiği, söz konusu kayıtlara göre ...'un kullanımında olan ... adına kayıtlı 0 532 ... .. .. nolu telefonun 04.02.2014 - 05.02.2014 tarihleri arasında ... ilinden kesintisiz olarak sinyal verdiği, ...'un kullanımında olan ... adına kayıtlı 0 532 ... .. .. nolu telefonun 04.02.2014 - 05.02.2014 tarihleri arasında ... ili Patnos ilçesinden kesintisiz olarak sinyal verdiği, ...'un kullanımında olan 0 542 ... .. .. nolu telefonun 04.02.2014 - 05.02.2014 tarihleri arasında ... ili Patnos ilçesinden kesintisiz olarak sinyal verdiği, ...'un kullanımında olan 0 532... .. .. ve ...'un kullanımında olan 0 555 ... .. .. nolu telefonların belirtilen tarihler aralığında herhangi bir kaydına rastlanmamış, ancak ...'un aranan numaralarının tespitinde ...'un 0 542 ... .. .. numaralı telefondan 04.02.2015 ve 05.02.2015 tarihleri arasında yapılan görüşmelerin sinyal bilgileri kontrol edildiğinde ... ilinden sinyal verdiği, ...'un aranan numaralarının tespitinde ...'un 0 538 ... .. .. numaralı telefondan 04.02.2015 - 05.02.2015 tarihleri arasında yapılan görüşmelerin sinyal bilgileri kontrol edildiğinde ... ilinden sinyal verdiği, ayrıca ...'un aranan numaralarının incelenmesinde ...'un kullanımında olan 0 507 .... .. .. numaralı telefonun da ... ili Patnos ilçesinden sinyal verdiği, ...'un aranan numaralarının incelenmesinde ...'un kullanımında olan 0 538 ... .. .. numaralı telefonun da ... ili Patnos ilçesinden sinyal verdiği ve bu tarihlerde sanıkların katılanlarla herhangi bir telefon görüşmesi de yapmadıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı incelendiğinde katılanlar ve tanıkların birden fazla çelişki içeren beyanları, sanıkların kullandıkları telefonların HTS kayıtlarında olay tarihinde Turhal ilçesinde olmadıkları gibi bir kısmının ... Patnos'ta bir kısmının ... civarında olduğu yani sanıkların bir arada dahi olmadıkları, ayrıca sanıklardan hiçbirinin katılanlarla görüşmesinin de olmadığı ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, sanıklar aleyhine her hangi bir delilin mevcut olmadığı, araştırılacak da bir hususun bulunmadığı görülmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere;

"Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mâhkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, sanıkların üzerlerine atılı eylemleri gerçekleştirmediği anlaşıldığından yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince sanıkların beraatlerine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/2057 Esas, 2019/435 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7184, Karar No: 2009/14888, Tarih: 06.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7184 E.  ,  2009/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu: vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Borçlu borca itirazları yanında işlemiş ve işleyecek faize de itiraz etmiştir. Mahkemece, borçlunun faize ilişkin itirazları konusunda bir inceleme yapılmadan borca itirazın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9583, Karar No: 2017/2938, Tarih: 20.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9583 E.  ,  2017/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 21.01.2013 tarihli raporunda, mağdurun "yüzünde 8 cm uzunluğunda 8 mm derinliğinde kesi, sol kaşta yaklaşık 2 cm uzunluğunda kesi, sağ kulak hizasında mandibula üzerine doğru uzanan lineer 5 cmlik çizik bulunduğu, alın orta hatta saç çizgisi birleşim yerinde 1 cm çapında sıyrık" bulunduğunun belirtilmesi ancak, mağdurda tespit edilen bulguların yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda değerlendirmede bulunulmaması ve bu hususta ek rapor aldırılmaması karşısında, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın ve tanık ...'nın madde bağımlısı olduğunu iddia ettikleri mağdurun sanıktan ısrarla para istemesi üzerine olayların gerçekleşmesine göre, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında verilen 1 yıl 6 ay süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmiş olmasına nazaran, TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca tayin olunacak denetim süresinin, ceza süresinden az olmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

4) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/69, Karar No: 2018/5255, Tarih: 02.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/69 E.  ,  2018/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında 192 ada içinde bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne fen bilirkişisi ...'nin 11.11.2013 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile göstermiş olduğu ...İli ... İlçesi ... Mahallesi'nde kain 4.318,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, 4721 sayılı TMK’nın 713/1 maddesi gereğince tapusuz taşınmazın tescili istemi ile kadastrodan önceki sebeplere dayanarak açılmıştır. Bu nedenle öncelikle tescili istenilen taşınmazın niteliğinin, zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığının, edinilebilecek yerlerden ise edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir. Öncesi mer'a, orman, yayla gibi kamu ortak malı ya da kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmayan hali yerler 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen koşulların varlığı halinde iktisap edilebilir. Ancak, hali olmayıp, taşlık, kayalık, çalılık gibi devletin hibe ve tasarrufu altında bulunan yerlerin iktisabı için ise 14. maddesindeki koşulların yanında 17. maddesinde öngörülen şartların da yerine getirilmesi, bu nitelikteki yerlerin tarım arazisine dönüşmüş olması zorunlu olup, yalnızca ev yapmak suretiyle sürdürülen zilyetlik iktisap sağlamaz.Mahkemece; hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda 1988 tarihli hava fotoğrafında stereoskopik incelemeye göre taşınmazın imar-ihya gören yerlerden olduğu ve tarım yapılan arazi olarak kullanıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, zirai bilirkişi raporunda ağaçların yaşlarına bakılarak parselin en az 25 yıllık yerleşim yeri olduğu vurgulanmış keşifteki beyanlarda taşınmazda ev olduğu ve yerleşim yeri olarak kullanıldığı belirtilmiş ve çekilen fotoğraflar da taşınmaz üzerinde ev olduğu görülmüştür. Buna rağmen parselin imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, öyleyse imar-ihya ile parselin tarıma elverişli hale getirilip getirilmediği ve bu haliyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik şartlarının oluşup oluşmadığı, ev olarak mı yoksa tarım arazisi olarak mı kullanılageldiği hususları çelişkiye mahal vermeyecek şekilde net olarak ortaya konmamış olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz

. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.Hal böyle olunca öncelikle dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı tarihlerde çekilmiş en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı ile temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı’ndan getirtilerek dosyaya konulmalı, daha sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat bilirkişi, fen bilirkişisi ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, bu inceleme sırasında temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğraflarından yararlanılmalı, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar ihya gerektiren yerlerden olup olmadığının, varsa imar-ihya çalışmalarının tamamlanma tarihinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin sürdürülüş şekli ve süresinin belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişilerden taşınmazın önceki durumu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, varsa imar-ihya çalışmalarının hangi tarihte tamamlandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi beyanları bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraat bilirkişiden önceki raporu da irdeler şekilde çekişmeli taşınmaz bölümlerinin nitelikleri, toprak yapıları, zirai faaliyete konu olup olmadıkları, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı ve komşu parseller ile dava konusu taşınmaz bölümleri arasında nitelik farkı bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11835, Karar No: 2019/1714, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11835 E.  ,  2019/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22318, Karar No: 2015/9949, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22318 E.  ,  2015/9949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/192-2014/506

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında A.Mahallesi çalışma alanında bulunan 13849 parsel sayılı 330.523,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılmıştır, krokide (E) harfiyle gösterilen 7.525,58 metrekarelik kısım 1960 yılından bu yana Atabey Belediyesinin kullanımında olup üzerindeki üç adet su deposu 1960 yılında Atabey Belediyesi tarafından yapılmıştır" şerhi yazılarak ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, davalının fiilen kullandığı alanın 2800-3000 metrekare olmasına rağmen kullanım alanının fazla belirlendiğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 13849 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 6 noda yer alan "krokide (E) harfi ile gösterilen 7.525,58 metrekarelik kısım 1960 yılından buyana Atabey Belediyesinin kullanımında olup üzerindeki 3 adet betonarme su deposu 1960 yılında Atabey Belediyesi tarafından yapılmıştır." şeklindeki şerhin iptali ile tapu kaydına "krokide (E) harfi ile gösterilen 5.597,12 metrekarelik kısım 1960 yılından bu yana Atabey Belediyesinin kullanımında olup üzerindeki 3 adet betonarme su deposu 1960 yılında Atabey Belediyesi tarafından yapılmıştır." şerhinin verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Belediye kullanımında olan bölümün tapu kaydında bildirilen miktardan daha az olduğu gerekçesi ile Hazine'nin davasının kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz üzerinde, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereği kullanım kadastrosu yapılmıştır. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; "bu kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirilmiştir. Somut olayda davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 18.04.2013 tarihinde, taşınmazın bir bölümünün davalı yanın kullanımında olmadığını, bu nedenle davalı lehine kullanım şerhi verilmesinin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek şerhin iptali istemiyle dava açmıştır. Hal böyle olunca; 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi göz önüne alanırak davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2015 gnünde oybirliğiyle karar verildi.