muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5757, Karar No: 2024/2306, Tarih: 20.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin davalı şirketin önceki "KOMİLİ" ibareli markalarının dava konusu başvuru yönünden müktesep hak teşkil ettiği yönündeki kabulünün yerinde bulunmadığı, zira Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2008 tarih ve 2007/7547 E.-2008/10251 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kazanılmış hakkın varlığının kabulü için, kazanılmış hakka dayanak teşkil eden tescilli marka ile yeni markadaki ibarelerde, asli unsurların muhafaza edilmiş olması ve eski markanın en azından hükümsüzlük davası açılabilecek kadar belli bir sürede çekişmesiz şekilde kullanılması, karşı taraf markalarına yanaşma niyeti olmadan ve iltibas tehlikesi yaratmayacak şekilde, eski ve yeni markalar arasında işletme ile bağlantının ve tüketici nezdinde yaratılan izlenimin korunmuş bulunması, yeni markada kazanılmış hak iddia edilen markaya nazaran emtia kapsamının genişletilmemiş olması şartlarının bir arada bulunması gerektiği somut olayda da mahkemece müktesep hak teşkil ettiği kabul edilen davalı şirketin önceki tarihli markalarında dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği 5 inci sınıf malların yer aldığı, bu markalar yönünden uzun süreli kullanım şartının da gerçekleştiği anlaşılıyorsa da, dava konusu başvuruya, davalı şirketin önceki markalarında yer almayan "1878" ibaresinin eklemesi, başvuruyu davacı markalarına yaklaştırdığı kanaatine varıldığından davalı şirketin müktesep hak müessesinden faydalanmayacağı nitekim bahsi geçen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 04.02.2020 tarih ve 2019/1593 E., 2020/924 K. sayılı ilamında da aynı sonuca ulaşıldığı, davacı tarafça somut olay bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların oluştuğu ileri sürülmüşse de dava konusu başvuru kapsamında kalan tüm mallar yönünden aynı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki iltibas koşulları bulunduğu, somut olay bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların bulunup bulunmadığının tartışılması sonuca etkili görülmediği, sırf başka bir marka ile benzer marka başvurusunda bulunmak kötü niyet olarak değerlendirilemeyeceğinden ve dava konusu marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığına dair başkaca bir delil de sunulmadığından davacı tarafın kötü niyete dayalı iddiaları da yerinde bulunmadığı, dava konusu 2014/49865 sayılı, " 1878 KOMİLİ" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet 2013/38209 sayılı "1878" ibareli markası arasında, başvuru kapsamında 5 inci sınıfta yer alan tüm mallar yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle ; davaya konu uyuşmazlığın çözümü için dikkat edilmesi gereken en önemli hususun "KOMİLİ" ve "1878" ibarelerinin ne müvekkil şirket ne de davacı için münhasır olarak marka hakkı sağlamadığını, bu ibarelerin marka olarak kullanımının her iki tarafın da hakkı olduğunu, davalı kurum nezdinde hem davacıya hem de müvekkil şirkete ait birçok "KOMİLİ" ve "1878" esas unsurlu markalar bulunduğunu, bu durumun birtakım devir ve satın almalar sonucu markanın bölünmesi ve her iki şirketin farklı emtialar üzerinde bu hakkını kullanmaya devam etmesinden kaynaklandığını, Komili markası tarihçesi incelendiğinden davalının Komili markasına sahipliğinin davacıdan daha önce olduğunu, taraflar arasındaki davalarla kötü niyetli olarak davacının KOMİLİ ibareli markaların tüm mal/hizmet sınıflarında tek sahibi olunmasını yargı yolu ile sağlamaya çalıştığını, tüketicilerin zeytinyağı sektöründe faaliyet gösteren davacıya ait "KOMİLİ" markası ile sabun, deterjan ve temizlik malzemeleri sektöründe faaliyet gösteren davalıya ait "KOMİLİ" markasının farklı işletmelere ait olduğunun bilincinde

olduğunu, davalıya ait "1878 KOMİLİ" markasının hijyen sağlayıcı ürünler ile çok benzer tuvalet kağıdı, sabun ve ıslak mendil ürünleri üzerinde kullanıldığına ilişkin ürün görseli delillerini sunduğunu, ilk derece mahkemesince alınan rapor doğrultusunda verilen kararın hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kurul tarafından alınan kararın hukuka uygun olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki ilkelere göre değerlendirme yapıldığını, markalar arasındaki benzerliğin değerlendirilmesinde markada yer alan kelime ya da şekil unsurlarının birbirlerinden bağımsız olarak tek tek ele alınması yoluyla değil, markada yer alan tüm unsurların birlikte yarattığı bütüncül izlenime göre yapıldığını, dava konusu marka ile davanın kabulüne gerekçe olarak gösterilen davacı markaları arasında benzerlik "1878" ibaresinden kaynaklandığını, dava konusu marka başvurusunda "1878" ibaresi küçük puntolarla yazılmış olduğunu esas unsur olarak değil, ticari faaliyetin başladığı yılı ifade eder mahiyette olduğunu, tüketici nezdinde markasal algı noktasında herhangi bir değeri bulunmadığını, ticari hayatta sıklıkla karşılaşılan bu durumun karıştırmaya sebebiyet vereceği şeklinde değerlendirmesi hatalı olduğunu, taraf markaları bütün olarak değerlendirildiğinde görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek düzeyde benzer olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9244, Karar No: 2013/10717, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9244 E.  ,  2013/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, 07.03.2009 tarihli kat malikleri kurul kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kat malikleri kurulunun 07.03.2009 günlü toplantısına ilişkin çağrı, tebligat, hazırun cetveli, vekaleten katılanlar varsa buna ilişkin vekaletnamelerin ve kimin hangi bağımsız bölüm adına katıldığını gösterir liste vs. her türlü belgenin ve kat malikleri kurulunun 07.03.2009 günlü toplantılarına davalının katıldığının belirlenmesi halinde bu karar örneklerinin, katılmadıysa bu kararların davalıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise buna ilişkin belgeler ile anataşınmaza ait karar defterinin yönetimden getirtilerek geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin bizzat hakim tarafından denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4754, Karar No: 2006/7251, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4754 E.  ,  2006/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderini ödemeyen davalılar hakkında yapılan icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’nın Üniversitenin Mühendislik Fakültesi, Kimya Mühendisliği bölümü araştırma görevlisiyken doktora eğitimi yapmak üzere 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasının 35.maddesi uyarınca Ortadoğu Teknik Üniversitesine kadro tahsisi yapılarak atandığını, bu sırada davalılardan taahhüt ve kefalet senedi alındığını, davalı ...’nın yeterlilik sınavında başarılı olamaması üzerine YÖK Yürütme Kurulu Kararıyla kadrosu yüklenme senedine göre işlem yapılmak kaydıyla davacı üniversiteye iade edildiğini, davacı üniversite tarafından yüklenme senedi hükümleri gereğince hesaplanan tazminatı ödemesi istenilmesine rağmen davalılarca ödenmediğini, haklarında icra takibi yapıldığını, itiraz ettikleri ileri sürerek itirazlarının iptal edilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davalının Ortadoğu Teknik Üniversitesine atamasının yapıldığı, çalışmasının karşılığı olan maaş ve diğer ödemeleri aldığı, 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesinde yapılan ödemelerin geri alınacağına dair bir hüküm olmadığı, Anayasanın 18.maddesi gereğince “angarya” nın yasak olması ve kimsenin karşılıksız olarak çalıştırılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere özellikle Malatya ....Noterliğince düzenlenen 13696 yevmiye nolu taahhütname ve kefaletname içeriğine göre, davalı ... taahhütnamenin 1.maddesinin (d) bendinde “öğrenim süresi içerisinde başarılı olamadığım ve diploma alamadığım” taktirde, (h) bendinde ise “İnönü Üniversitesinin benim için yapmış olduğu maaş, ücret, yolluk, yan ödeme ve her ne nam altında olursa olsun benim için yapılan ödemelerin iki misli fazlasını ve her bir ödeme için, tediye tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek yasal faizi ile birlikte İnönü Üniversitesi emrine nakten ve defaten ödeyeceğimi” şeklinde yüklenmede bulunmuştur. Davalı, sözü edilen bu yüklenme senedinin hata, hile veya zorla kendisine imza ettirildiğini ileri sürmemiştir. Davalının serbest iradesi ile davacı üniversiteye böyle bir taahhütname (yüklenme senedi) vermesini yasaklayan yasal bir düzenleme olmadığı gibi, doktora eğitimi yapması için kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davalıyı bağlar niteliktedir. Davada davacı kurum, taahhüt kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemekte, bunun dışında bir istemi bulunmamaktadır. Ortada davalı tarafından verilen taahhüdü geçersiz kılan bir durumda söz konusu olmadığına göre, mahkemece, taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, taahhütnamenin geçersizliğinden söz ederek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ancak;

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğrenim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmüde dikkate alınmak suretiyle bir değerlenme yapılmak ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün BOZULMASINA, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1497, Karar No: 2022/4818, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1497 E.  ,  2022/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, 2013 yılı kasım ayı reçetelerinden 45 adet reçetenin katılım payı atlatılmış olarak Kuruma fatura edildiği, 5 adet reçetenin de katılım payı atlatıldığı gerekçesiyle Kurum tarafından ... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.15. maddesi uyarınca 35.656 TL cezai şart bedelinin tahsil edilmesi ve 1. kez uyarılmasına, aynı protokolün 4.3.6. maddesine göre de 45 adet reçete bedeli 28.100,23 TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, ancak daha önce başka bir eczane tarafından sisteme girilip silinen bir reçetenin ikinci eczane tarafından anlaşılmasının mümkün olmadığını, bu işlem nedeniyle davalının herhangi bir zarara da uğramamış olması nedeniyle 24.10.2014 günlü Kurum işleminin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunun tespiti ile iptaline, cezai şartın davalı kurum tarafından tahsili halinde iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı hakkında uygulanan cezai işlemin nedeni ile cezalandırılmasının hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın kabulüne, davalı Kurumun 11/11/2014 tarih 98206689/sözleşme-18211294/5243249 sayılı yazı ile bildirilen 63.756,54 TL cezai şart bedeli tahsil işleminin haksızlığının tespitine ve işlemin iptaline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin, 10/04/2018 tarihli, 2015/40992 esas, 2018/4357 karar sayılı ilamıyla "...5510 sayılı yasanın geçici 62. madde hükmünün değerlendirilmesi suretiyle gerekirse tekrar bilirkişi raporu alarak davalı kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, 2016 yılı eczane protokolünde eczanenin Kurum tarafından tespiti yapılan protokole aykırı işleminin cezai maddesinin 5.3.14 olarak revize edildiği, işlem gören her reçete için 100 TL cezai şart uygulanmasına gidildiği dikkate alındığında, davacı Diyarbakır ... Eczanesi tarafından Kasım 2013 döneminde 45 adet katılım payı atlatılmış reçete ile 5 adet reçete için katılım payı atlatmak amacıyla sisteme reçete girilip silinmesi eyleminin cezai şartının; 45 + 5 = 50 reçete için 100,00 TL’den = 5.000 TL olduğu, davaya konu işleme ait reçete bedellerinin ise 2016 eczane sözleşmesi 4.3.6. maddesi; " Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez düzenlemesi bulunduğu ve davalı tarafından reçete bedelinin tahsil edildiği dikkate alındığında (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç)....” gereği reçete bedellerinin yasal faiziyle birlikte mahsup edilmeyeceği değerlendirilerek davacının davasının kısmen kabulüne; davalı ... tarafından davacıya uygulanan 982066891 sözleşme-18211294/5243249 sayılı yazıyla gönderilen 35.656,31 TL'lik cezai şartın 30.656,31 TL'lik kısmının iptaline, 28.100,31 TL reçete bedeli ve 5000 TL cezai şart işleminin iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacı eczanenin 50 adet reçetede ilaç katılım payı ve/veya poliklinik muayene katılım payının alınmaması için reçete girip silinmesi işlemine iştirak ettiğinden hakkında davalı kurum tarafından uygulanan cezai şart miktarının belirlenmesine ilişkindir.

2-Uyuşmazlık, davacı eczanenin 50 adet reçetede ilaç katılım payı ve/veya poliklinik muayene katılım payının alınmaması için reçete girip silinmesi işlemine iştirak ettiğinden hakkında davalı kurum tarafından uygulanan cezai şart miktarının belirlenmesine ilişkindir.

Davacının eczanesinden 2013 yılı kasım ayında 45 adet katılım payı atlatılmış reçetenin Kuruma faturalandırıldığı, 5 adet reçetenin de katılım payı atlatılması eylemine iştirak edildiği tespit edilmiş ve davacının taraflar arasındaki ilaç alım sözleşmesinin katılım payı atlatılmaması gerektiğine dair maddesini ihlal ettiği anlaşılmıştır. Bunun üzerine davalı Kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 5.3.15. maddesi gereğince cezai şart tahsili işlemi uygulanmıştır. Ancak davaya konu 2012 protokolünün 5.3.15. maddesi uygulanan eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolü ile 01.10.2020 tarihinde yürürlüğe giren 2020 protokollerinin 5.3.14. maddesinde “Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı 300 (üç yüz) TL olarak uygulanır. Bir sözleşme döneminde 1 reçetede tespit edilmesi halinde cezai şart uygulanmaz.” ve 4.3.6. maddesinde; “Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede, fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükümleri düzenlenmiştir. Yine aynı protokollerin 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir.

Yukarıda bahsi geçen sözleşme hükümlerine göre dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 ve 2020 yıllarında yürürlüğe giren protokollerin ilgili maddesinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Yürürlükte olan sözleşmenin 6.10. maddesine göre davacının dava açmakla lehine olan protokollerdeki hükümlerin uygulanmasını istediğini kabul etmek gerekir. Bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunulup bulunmadığının araştırılmasına gerek kalmamıştır. Hal böyle olunca 2016 ile 2020 protokollerinin 4.3.6. maddesine göre katılım payı atlatma eylemine konu reçete bedellerinin Kurumca davacıdan istenemeyeceğinden 28.100,23 TL reçete bedeli tahsili işlemininde iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10822, Karar No: 2012/12910, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10822 E.  ,  2012/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22018, Karar No: 2021/6925, Tarih: 01.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22018 E.  ,  2021/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın, oğlu olan müştekinin boynuna zincir doladığı, müştekinin zincirden kurtulması üzerine sanığın suçtan sonra ele geçirilen sopayı müştekiye fırlatıp basit tıbbi müdahale ile yaralanmasına sebep olduğu ve sanığın yargılamaya konu yaralama eylemlerini gerçekleştirirken müştekiye "derini yüzerim, seni öldüreceğim" dediği olayda; sanığın "derini yüzerim, seni öldüreceğim" şeklindeki sözlerle yaralamaya yönelik kastını açıkladığı, eyleminin bütün olarak alt soya karşı silahla kasten yaralama suçunu oluşturması karşısında; sanık hakkında hem tehdit hem de kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

2-) Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.