muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10362, Karar No: 2022/12923, Tarih: 19.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu işin, doğrudan üretim organizasyonu içinde olan asıl ... olduğunu, davacının yaptığı işin Kurumun kömür çıkarma işinde kullandığı ... makineleri ve araçların tamir ve bakımları olduğunu, bu nedenle asıl işin yürütülmesi için sürekli yapılması gereken rutin bir işin yardımcı ... olduğunun kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, aynı ihale dönemi için daha önce Mahkemenin muvazaa kararı verdiğini ve bu ilâmların kesinleştiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkında Kanun

'un 1 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/11711 Esas, 2021/16013 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8223, Karar No: 2024/6408, Tarih: 25.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8223 E.  ,  2024/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/327 E., 2023/952 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/574 E., 2020/1039 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının reddine, birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; eşinin ve ailesinin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladıklarını, erkeğin ailesinin kadını istemediğini, sığınma evine yerleştirildiğini, tehdit ettiğini, ailesi ile ortak konutta oturmaya zorlandığını, bağımsız konut temin edilmediğini, eşi tarafından planlanan silahlı saldırıya uğradığını, eşinin tutuklandığını, şikayetinden vazgeçtiğini, erkeğin başka kadınlarla fotoğraf ve yazışmalarının olduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl Üfe-Tüfe ortalamasında arttırılmasına, yasal faizi ile 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının çocukları ile ilgilenmediğini, çocuklarını bırakarak başka bir erkekle kaçtığını, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, yasal faizi ile 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının çocukları ile ilgilenmediğini, çocuklarını bırakarak başka bir erkekle kaçtığını, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, yasal faizi ile 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının davası yönünden kadın tanıklarının tarafların geçimsizliğine ilişkin görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığı, kadının delil olarak ceza dosyasına dayanmış ise de, silahla yaralanması olayıyla ilgili erkekten şikayetçi olmadığı, bu işi onun yaptığını düşünmediğini belirttiği, af kapsamında değerlendirilmesi gereken bu beyanlardan sonra erkeğin kadına pusu kurduğuna yönelik iddiaların boşanma davasında hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, başkaca somut bir delil sunulmadığı, erkeğin açtığı dava yönünden ise kadının çocuklara şiddet uyguladığı, erkek evden çıktıktan sonra kadının da çocukları evi kilitleyerek yalnız bırakıp dışarı çıktığı ve erkek işten eve gelmeden kısa bir süre önce eve döndüğü, bunları babalarına söylemeleri halinde onları terk etmekle tehdit ettiği, yine bir sabah çocukları evde yalnız bırakarak gittiği ve geri dönmediği, kadının R. K. isimli kişiyle kaçtığının duyulduğu, sosyal medya hesabında çekilmiş müstehcen fotoğraflarının herkese açık bir şekilde paylaşıldığının ve bu şahısla mesajlaşmalarının da görüldüğü, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, boşanmaya neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl boşanma davasının reddine, birleşen boşanma davasının kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, erkek için 15.000,00 TL manevî tazminata, kadının tazminat talepleri ile iştirak ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın için takdir edilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının hiçbirini ispatlayamadığını, normal çekilmiş bir fotoğraf üzerinden aldatma sonucunun çıkarılamayacağını, konu ile alakalı mesajların kadın adına açılmış sahte bir profilden yazıldığını belirterek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının hiçbirini ispatlayamadığını, normal çekilmiş bir fotoğraf üzerinden aldatma sonucunun çıkarılamayacağını, konu ile alakalı mesajların kadın adına açılmış sahte bir profilden yazıldığını belirterek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuklardan ... ve ...'un engelli olduğunu ve her cumartesi günü rehabilitasyon merkezine gittiklerini ve cumartesi günü okul olduğu halde görüş verilmesinin hukuka ve yasalara aykırı olduğunu, yatılı görüşün kaldırılmasını belirterek, kişisel ilişki süreleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, psikolog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda pedagog eşliğine gerek olmaksızın iki haftada bir yatılı olacak şekilde anne ile kişisel ilişki düzenlenmesinin çocukların menfaatine olacağı belirtilmiş ise de annenin nerede yaşadığının bilinmemesi, kadına yüklenen çocuklara şiddet uyguladığı, eve kilitleyerek yalnız bıraktığı, onları terk etmekle tehdit ettiği yönündeki kusurların niteliği, çocukların ikisinin engelli oluşu ve kişisel ilişkinin şekli ve süresinin özel eğitim durumları da nazara alınarak nasıl olacağının belirlenmemesi dikkate alındığında söz konusu raporun hüküm kurmaya yeterli ve doyurucu nitelikte olmadığı gerekçesi ile davalı-davacı erkeğin kişisel ilişkiye yönelik istinaf talebinin kabulü ile kişisel ilişkiye yönelik hükmün kaldırılmasına, belirtilen eksiklikler giderilerek yeniden hüküm tesisi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, davacı-davalı kadının tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca tanıklar N.O. ve O.B.'nin görgüye dayalı olan beyanlarının nazara alınmadığını, eksik inceleme yapıldığını, adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca tanıklar N.O. ve O.B.'nin görgüye dayalı olan beyanlarının nazara alınmadığını, eksik inceleme yapıldığını, adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise davalı erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışın bulunup bulunmadığı, kadına yüklenen kusurlu davranışların ispat edilip edilmediği, asıl boşanma davasının reddine karar verilmesinin ve birleşen boşanma davasının kabulünün usul ve yasaya uygun olup olmadığı, erkek yararına manevî tazminatın yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17565, Karar No: 2014/10930, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17565 E.  ,  2014/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/209-2013/176

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 tarih ve 2012/209-2013/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 26/07/2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 1 no'lu kararla müvekkilinin kendi iradesi dışında idari göreve getirilmek istendiğini, kanunen hiç kimsenin rızası olmadan istemediği göreve getirilemeyeceğini, bu nedenle bu kararın kanuna ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, 2 nolu kararda ise F.. Ş.. ve M.. Y.. için 15.000 TL aylık ücret kararlaştırıldığını, oysa bir önceki kararda diğer ortaklara 950' şer TL ücret kararlaştırıldığını, alınan bu kararın da eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, aynı genel kurulun 7 ve 8 nolu kararlarında müvekkilinin TTK'nın 613. maddesine atıf yapılarak şirketle benzerliği olan işleri yapmasının yasaklandığını ve bu hususun ortaklıktan çıkarma gerekçesi olacağının belirtildiğini, bir kısım ortakların işbirliği yaparak müvekkilini ortaklıktan dışlama ve çalışma özgürlüğünü kısıtlama amacı taşıdıklarını, bu kararın da ortaklar arasındaki eşitlik ilkesi ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, TTK'nın 613. maddesine göre açıkça ana sözleşmede hüküm olmadıkça ortaklar kurulu kararı ile yasak getirilemeyeceğini ileri sürerek, müvekkilinin müdür seçilmesi hükmünü içeren 1 nolu, diğer iki ortağa 15.000 TL maaş verilmesi hükmünü içeren 2 nolu TTK'nın 613. maddesine açıkça aykırı 7 ve 8 nolu kararlarının iptalini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, 30/03/2013 tarihli davalı şirketin olağan genel kurulunda alınan 8 nolu karar uyarınca bilgi alma hakkının kısıtlandığını ileri sürerek, anılan kararın kaldırılması ile bilgi alma hakkının bilirkişi marifeti ile müvekkiline kullandırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olağanüstü genel kurulun 2/1. maddesinin davacının davalı şirket esas sözleşmesinin 8. maddesi ile var olan müdür sıfatını ortadan kaldırdığı, davacıya yeni bir görev ihdas edilmediği, davacının sıfatının ticari vekil niteliğinde olduğu ve davacının ticari vekillikten de istifa ettiği, şirket esas sözleşmesinin şirketin idaresi başlıklı 8. maddesinde ilk 10 yıl için bütün ortakların şirket müdürü olarak atandıkları, bu müddette müdürlerin genel kurul kararı ile değiştirilebilecekleri öngörüldüğünden ve şirket esas sözleşmesine ve kanuna aykırı herhangi bir karar alınmamış olduğundan davacının bu maddenin iptali yönündeki talebinin yerinde olmadığı, rekabet yasağının ortaklar için getirilmesinin ancak esas sözleşme ile mümkün olduğu, genel kurulda rekabet yasağına ilişkin ortaklar için bir düzenleme yapılamayacağından dava konusu 7 nolu kararın yerinde olmadığı, aynı davalı şirket olağanüstü genel kurulunun 8. maddesinde alınan kararın ise, bir sebebe bağlı olarak şirket ortaklığından çıkarma için mahkemeye başvurma hakkını düzenlediği, böyle bir nedenin esas sözleşmeye yazılmış olması halinde ancak haklı sebep teşkil edebileceği ancak iptali istenen bu maddenin TTK'nın 640. maddesine aykırı olduğundan ve bu şekilde bir karar alınamayacağından iptali gerektiği, birleşen dosya yönünden, davacı her ne kadar davalı şirketin 30/03/2013 tarihli genel kurulunda alınan 8 nolu kararın iptalini istemiş ise de, iptal edilmesi istenilen kararın ibra edilmeyen müdürlerin müdürlüklerinin sona ermesine, halen görev süreleri devam eden diğer müdürlerin görevlerinin devam etmesine, bütün şirket müdürler kurul başkanlığına M.. İ.. Y..'nun getirilmesine oy çokluğuyla karar verilmesine ilişkin karar olup, davacı ile ilgisinin bulunmadığı, 30/03/2013 tarihli genel kurulda alınan 9 nolu kararın ise, davacının bilgi alma ve inceleme yetkisinin engellenmesine yönelik olduğu, şirket cari harcamaları, kredi ödemeleri gibi hususlarda davacının bilgi alma hakkının engellenemeyeceğinden bu kararın hukuka aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile asıl davada dava konusu edilen 7 ve 8 no'lu olağanüstü genel kurul kararlarının ve birleşen davada 9 no'lu genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu, davalı vekilinin (4) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu, davalı vekilinin (4) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı taraf asıl davada, kendisinin A..-g..'den sorumlu müdür yapılması ve A..-g..'den sorumlu müdürlere aylık 950 TL ödenmesi ile ilgili kararın yanı sıra, diğer iki temsil ve ilzama yetkili olan yönetim kurulu üyelerine aylık 15.000 TL ücret verilmesine ilişkin kararın da iptalini istemiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacının müdürlüğü kabul etmemesi ve 10/08/2012 tarihli ihtarnamede, onay ve kabulü olmadan Ar-ge bölümünde temsil görevi olmayan müdür seçildiğini, bu görevi kabul etmesi ve çalışmasının söz konusu olmayacağını, yani bu görevin tarafından reddedildiğini bildirmesi karşısında, asıl dava konusu 26/07/2012 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 2/1 ve 2/2. maddelerinde alınan kararlara ilişkin iptal taleplerini konusuz bırakır ise de, bu durum temsil ve ilzama yetkili diğer müdürlere ayda 15.000 TL ücret ödenmesine ilişkin kararın incelenmesine engel değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacının bu yöne ilişkin talebinin de değerlendirilmesi gerekirken olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının birleşen davadaki taleplerinden birisi de, 6102 Sayılı TTK'nın 614/3. maddesine yönelik bir talep olup davacı, bilgi alma hakkının mahkemece bilirkişi marifetiyle kullandırılmasını talep etmektedir. Bu itibarla, davacının genel kurulca kabul edilmeyen bu talebiyle ilgili de olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- 6102 sayılı TTK'nın “Bilgi alma ve inceleme” başlıklı 614/3. maddesinde, genel kurulun bilgi alınmasını ve incelemeyi haksız yere engellemesi halinde, ortağın mahkemeye başvurarak bu hususta talepte bulunabileceği düzenlenmiştir. Bu durumda, davacının birleşen davaya konu genel kurul kararının iptalini istemekte hukuki yararı mevcut değildir. Zira, genel kurul kararı 614/3. maddeye göre talepte bulunulabilmesinin bir nevi ön şartıdır. Bu itibarla, mahkemece, bu husustaki genel kurul kararının iptali talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup hükmün bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

5- Davalı vekilinin birleşen davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

5- Davalı vekilinin birleşen davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz taraflar yararına BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin birleşen davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.