muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19774, Karar No: 2015/28418, Tarih: 13.10.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davacıya son alt işveren taşeron firmayı da davaya dahil etmek üzere 2 haftalık kesin süre verilerek, davacı tarafın ihbar talepli dilekçesinin dava dışı ....ne tebliğ edilerek ve dava dışı ... gerekçeli kararın karar başlığında ise dahili davalı olarak gösterilerek, anılan şirketin davaya dahil edildiği, davacının davalı .. 'a ait işyerinde, en son diğer davalı ...ne bağlı olarak 22/02/2010-31/12/2013 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığı, davacının işinin sürekli işler-den olması ve 4857 sayılı yasanın 11. maddesinde belirtilen şartların bulunmaması nedeniyle sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, 4857 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince asıl işin yardımcı işlerden olan temizlik işinin ihale yolu ile taşeron şirketlere verilmesi nedeniyle davalılar arasında alt-üst işveren ilişkisi bulunduğu,, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin asıl işveren- alt işveren ilişkisi olduğu, feshin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının dahili davalı ... nezdinde işe iadesi ile işe iadenin mali sonuçlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK ve yargılama hukukumuzda zorunlu dava arkadaşlığı dışında, bir kişinin dahili dava yolun ile davay dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması mümkün değildir. Sadece husumette yanılma halinde gerçek tarafa dava dilekçesi tebliğ edilir ve taraf teşkili sağlanır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir. Asıl işveren ve alt asıl işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde ise, asıl işveren başlangıçtan beri gerçek işveren olduğundan, davanın tarafı asıl işveren olmalıdır. Alt işverenin bu anlamda işverenlik sıfatı bulunmadığından, taraf sıfatı olmayacaktır. Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde, sözleşmede taraf sıfat bulunmadığından, işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Davanın sadece asıl işverene karşı açılması halinde ise, husumetten yanılmaya göre durum değerlendirilmelidir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı, kısaca asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu iddia edildiğinde, husumetin tevcihinde hata kabul edilerek, alt işverene dava dilekçesi tebliğ edilerek, davalı taraf olarak davaya kabul edilmelidir. Davacı tarafın muvazaa veya asıl işveren alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesindeki koşulları kapsamında kalmadığı iddia edildiğinde ise, davaya asıl işveren bakımında devam edilmeli ve sonuçta muvazaa bulunmadığı, asıl alt işveren ilişkisinin yasaya uygun kurulduğu kabul edildiği takdirde, iş ilişkisinin tarafı olmayan asıl işveren yönünden feshin geçersizliği ve işe iade davasının husumetten reddi gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının yardımcı iş kapsamında alt işveren işçisi olarak çalıştığı, davalı .... ile dahili davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır. Davacı muvazaa iddia edip asıl işverene karşı dava açmıştır. Burada husumette yanılma yoktur. Alt işverenin dahili davalı yapılarak hakkında hüküm kurulması hatalıdır. Davalı ... davacının işvereni olmadığına göre davanın husumet nedeni ile reddi gerekir.

Diğer taraftan davalı .....'ın 278 sayılı yasanın 14. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın davalı TUBİTAK yönünden husumetten REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı 900.00 TL yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.10.2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6180, Karar No: 2013/7942, Tarih: 16.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6180 E.  ,  2013/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 103 ada 426 parsel sayılı, 1912,07 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kargir ev ve narenciye bahçesi niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, Hazinenin davası kabul edilerek taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşıt kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. maddenin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde onikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmıştır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek eğimli olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun (1j) maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Diğer taraftan, yönetmeliğin 23.maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için yüksek eğimli olmasının yanında ayrıca üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun (1j) maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesine göre bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda; bu şekilde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, krizimetre ile taşınmazın eğimi doğru olarak belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 1j maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesi (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde onikiden fazla olan yerlerdir." şeklindeki düzenleme gözönünde bulundurularak, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak orman bilirkişi raporunda tartışılmalı ve bütün bu şartlar birlikte değerlendirilmelidir. Ayrıca, yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 16.09.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24109, Karar No: 2017/25825, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24109 E.  ,  2017/25825 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3861, Karar No: 2019/2681, Tarih: 10.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3861 E.  ,  2019/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-M.. Ç.. 2-N.. B.. 3-T.. Y.. 4-M.. B.. 5-S.. S.. 6-B.. Y.. 7-M.. B.. ile davalılar 1-M.. C.. 2-N.. K.. 3-S.. D.. 4-D.. C.. 5-M.. D.. 6-Ö.. A.. 7-U.. T.. 8-R.. T.. 9-H.. K.. 10-A.. P.. 11-G.. Y.. 12-H.. Ç.. 13-N.. G.. 14-Y.. T.., birleşen 2009/395 Esas sayılı davada davacılar 1-M.. Ç.. 2-N.. B.. 3-T.. Y.. 4-M.. B.. 5-S.. S.. 6-B.. Y.. 7-M.. B.. ile davalılar 1-Kardelen Yılmazlar İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. 2-N.. Y.. 3-G.. T.., birleşen 2011/58 Esas sayılı davada davacılar 1-M.. Ç.. 2-N.. B.. 3-T.. Y.. 4-M.. B.. 5-S.. S.. 6-B.. Y.. 7-M.. B.. ile davalılar 1-S.. K.. 2-M.. Y.. 3-İ.. Ç.. 4-S.. K.. arasındaki davadan dolayı Ankara 17. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.12.2014 gün ve 2008/4-2014/838 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2018 gün ve 2015/3164-2018/2504 sayılı ilamı aleyhinde asıl dosya davalıları N.. G.. vekili ile M.. C.., N.. K.., S.. D.., D.. C.., M.. D.., Ö.. A.., U.. T.., R.. T.., H.. K.., A.. P.., G.. Y.., H.. Ç.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacılar adına arsa payları oranında tescili, birleşen davalar ise sözleşmenin geriye dönük feshi ile tapu iptâli ve tescil taleplerine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen davaların konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada mahkeme veznesine depo edilen miktarın davacılara ödenmesine, ücreti vekâlet ve yargılama giderinin N.. Y.. ve G.. T.. dışındaki davalılardan tahsil edilmesine dair verilen kararın asıl davada davalılar ve N.. G.. vekili, asıl davada davalılar vekilleri ile asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 29.03.2018 gün 2015/3164 Esas 2018/2504 Karar sayılı bozma ilamına karşın asıl dava davalılarından N.. G.. ile asıl davada asıl dosya davalıları N.. G.. vekili ile M.. C.., N.. K.., S.. D.., D.. C.., M.. D.., Ö.. A.., U.. T.., R.. T.., H.. K.., A.. P.., G.. Y.. ve H.. Ç.. vekillerince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay Hukuk Dairelerinde karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan hukuk dairesince yapılması gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel

Okundu.

Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı iş bölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan davalar sonucu verilen kararlarla ilgili 01.07.2016 tarihinden sonra Yargıtay'a gelen dava dosyalarındaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini inceleme yetkisi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden, karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Okundu.

Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı iş bölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan davalar sonucu verilen kararlarla ilgili 01.07.2016 tarihinden sonra Yargıtay'a gelen dava dosyalarındaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini inceleme yetkisi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden, karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan asıl dava davalısı N.. G.. ile yine asıl dava davalıları M.. C.., N.. K.., S.. D.., D.. C.., M.. D.., Ö.. A.., U.. T.., R.. T.., H.. K.., A.. P.., G.. Y.. ve H.. Ç..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Karar düzeltme talebinde bulunan yukarıda ad ve soyadları yazılı asıl dava davalıları aşamalardaki savunmalarında tapu payları ve bağımsız bölümleri arsa sahiplerinden satın aldıklarını savunmuşlardır. Arsa sahiplerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendilerine bırakılan bağımsız bölümleri ya da tapu paylarını tapuda 3. kişilere devretmeleri halinde devrin hukuki sebebi satış işlemi olacağı, arsa sahipleri kendilerine ait bağımsız bölümler ya da tapu payı üzerinde mülkiyet hakkına dayalı olarak serbestçe tasarruf yetkileri bulunduğundan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi feshedilse dahi sırf bu sebeple devrettikleri tapu payı ya da bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâl ve adlarına tescilini talep edemezler.

Bu durumda karar düzeltme talebinde bulunan davalıların ileri sürdükleri savunmaları ile ilgili delilleri toplanıp satışlara ilişkin akit tablosu suretleri de getirtildikten sonra adı geçen davalıların kendi adlarına kayıtlı bağımsız bölüm ya da tapu paylarının arsa sahiplerinden satın almış olduklarının anlaşılması halinde haklarındaki davaların reddedilip ücreti vekâlet ve yargılama giderleriyle sorumlu tutulamamaları gerekirken adı geçen bu davalıların savunmaları araştırılmaksızın konusu kalmadığı kabul edilen asıl davada ücreti vekâlet harç ve yargılama gideriyle sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

Yerel mahkemece asıl davada kurulan hükmün karar düzeltme talebinde bulunan davalılar yararına bu yönden de araştırmaya yönelik bozulması gerekirken asıl dava davalıların tüm temyiz itirazlarının reddedilerek Yargıtay ilamında belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen dava davacıları yararına bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

Yerel mahkemece asıl davada kurulan hükmün karar düzeltme talebinde bulunan davalılar yararına bu yönden de araştırmaya yönelik bozulması gerekirken asıl dava davalıların tüm temyiz itirazlarının reddedilerek Yargıtay ilamında belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen dava davacıları yararına bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca asıl dava davalıları M.. C.., N.. K.., S.. D.., D.. C.., A.. P.., U.. T.., M.. D.., R.. T.., G.. Y.., H.. Ç.., H.. K.., Ö.. A.., N.. G..'ün karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün 2015/3164 Esas 2018/2544 Karar sayılı bozma ilamına ilaveten yerel mahkeme hükmünün karar düzeltme talebinde bulunan asıl dava davalıları yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden asıl dosya

Okundu.