muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/767, Karar No: 2017/72, Tarih: 21.02.2017

02.05.2006 tarih ve 7 sıra nolu reçetenin incelenmesinde; dört adet ilaç yazıldığı, 4 nolu ilacın belirgin olarak çizildiği ve değişiklik yapıldığı, 2 nolu ilaç ve 1 nolu ilaçta kutu ve kullanım dozlarında farklılıklar görüldüğü, iğfal kabiliyetini haiz olmadığı,

03.05.2006 tarih ve 9 sıra nolu reçetenin incelenmesinde; üç adet ilacın yazıldığı, mürekkep tonu ve yazı benzerlikleri itibarıyla sahteliğin ilk bakışta anlaşılamayacağı,

30.05.2006 tarih ve 12 sıra nolu reçetenin incelenmesinde; 1. ilacın altında bulunan ilacın ve 4. sıradaki ilacın çizildiği, reçetedeki değişikliğin ilk bakışta fark edildiği,

22.05.2006 tarih ve 11 sıra nolu reçetenin incelenmesinde; 2 sıra nolu ilacın üzerinin çizildiği, 3 nolu ilacın baş harfinde değişiklik yapıldığı, 4. sıradaki ilacın reçetenin soluna dikine şekilde yazıldığı, 2. sıradaki ilaç yönünden iğfal kabiliyetinin bulunmadığı, diğer ilaçların aynı kalem ve benzer yazılarla yazıldığı,

17.10.2006 tarih ve 26 sıra nolu sıra nolu reçetenin incelenmesinde; 2. sıradaki ilacın kırmızı kalemle çizildiği, diğer reçetelerin yazı şekli ve kalem tonu itibarıyla aynı elden çıktığı izleniminin edinildiği, sahteliklerinin ilk bakışta fark edilmediği,

Tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık Katibe ...; Ege Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümünde doktor olarak görev yaptığını, 06.01.2006 tarihli reçetenin altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, reçetedeki iki adet ilaçtan birincisini kendisinin yazdığını, ancak altındaki "Rp" ve "Zometa 4 mg" yazılarının kendisine ait olmadığını, 17.01.2006 tarihli reçetedeki "Meronem 1 gram" ibaresini kendisinin yazdığını, altındaki "RP" ile "Mabthera 500 mg" ibarelerini kendisinin yazmadığını, bu ilacın hastalığın tedavisinde kullanılan bir ilaç türü olmadığını, 04.01.2006 tarihli reçetedeki "ATG 20 mg" yazısının kendisine ait olduğunu, "rp 2" ile "Aggrastat" ibarelerini kendisinin yazmadığını, Aggrastat isimli ilacın görev yaptığı bilim dalınca kesinlikle kullanılmadığını, 04.01.2006 tarihli reçetedeki 1 ve 2 numaralı ilaçları kendisinin yazdığını, 3 ve 4 numaralı ilaçları ise kendisinin yazmadığını, 20.01.2006 tarihli reçetedeki 1 ve 2 numaralı ilaçları kendisinin yazdığını, 3 numaralı "Endobilin 5000" isimli ilacı ise kendisinin yazmadığını, bu ilacın mor reçete ile düzenlenmesi gereken bir ilaç türü olduğunu, bu nedenle söz konusu reçeteye yapılan eklentinin açıkça fark edildiğini, 27.01.2006 tarihli reçetede 1. sırada yazılı ilacın altına eklenmiş olan "Ambizome 50 mg" isimli ilacı kendisinin yazmadığını, belirttiği reçetelerdeki kaşe ve kaşe üzerindeki imzaların kendisine ait olduğunu, harici yere atılan imzaların ise kendisine ait olmadığını,

Tanık Halime ... Büker; 2004 yılında Ege Üniversitesinde doktor olarak görev yaptığını, reçetelerde ismi geçen ....'ın hematoloji ve rotasyon süresi boyunca tedavisini yaptığını, 13.02.2006 tarihli reçeteye "Amsisome 50 mg" isimli ilacın sonradan eklendiğini ve bu yazının kendisine ait olmadığını, 14.07.2006 tarihli reçetedeki "Neuhogen 300 mg" isimli ilacın dozunu "2" olarak yazmasına rağmen reçete üzerinde tahrifat yapılarak "20" hâline getirildiğini, yine "V fend" isimli ilacın da kutu adetinin "1" olarak yazılmasına rağmen "10" olarak değiştirildiğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... savcılıkta; yasal prosedüre uygun şekilde ilacın kupürlerini reçeteye ekleyip kuruma faturalandırdıklarını, kurum tarafından bunun incelendiğini, uygun görülürse ödeme yapıldığını, herhangi bir eksiklik veya noksanlık varsa bu durumu kurumun kendilerine bildirdiğini, kurumdan tahsil ettikleri reçetelerden yalnızca ....'nın reçetesinde problem olduğunu, bu şahsın da sağlık kurulu raporu bulunduğundan her zaman ilaç alma hakkı olduğunu, şahsın sürekli kullandığı ilacı doktora reçete ettirme yerine reçetesini mükerrer kullandığını, bu durumun da kendileri tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını, bu işlerle kalfasının ilgilendiğini, hakkındaki suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede; atılı suçlamaları kabul etmediğini, eczanesinde kalfa olarak çalışan sanık ...'in görevinin, kendisinin verdiği işleri yapmaktan ibaret olduğunu, sorumluluğun kendisinde bulunduğunu, yapılan işlemlerden dolayı kalfayı suçlamadığını, sahtecilik yapıldığı ileri sürülen reçetelerin iddianamede ayrıntılı olarak belirtilmediğini, reçetelerin ilgili sağlık kuruluşu tarafından düzenlendiğini ve herhangi bir sahtecilik bulunmadığını, ilgilinin imzasını ve hastane kaşesini taşıdığını, hekimin yazmış olduğu reçetedeki ilaçların dozunu ve hangi ilacın gerekip gerekmediğini kendilerinin kontrol edemeyeceklerini, suç tarihinde Gençlik Spor İl Müdürlüğü, Emekli Sandığı tarafından oluşturulan bilgisayar sistemine dahil olmadığı için hastanın daha önceden yazdırdığı reçete ile aynı ilacı alıp almadığını bilmelerinin mümkün olmadığını, bu nedenle henüz kullanabileceği ilaçları bitirmeden tekrar ilaç yazdırıp eczaneden ilaç almasının mümkün olduğunu, reçetelerdeki imzaların hastalara veya reçete sahiplerine ait olduğunu, kendileri tarafından atılmış bir imzanın bulunmadığını, ilaçların tamamının giriş faturalarının mevcut olduğunu, bilirkişi incelemesinin eczacılık konusunda uzman olmayan kişiler tarafından yapıldığı için yanlış sonuca ulaşıldığını,

Sanık ... aşamalarda; sanık ...'nin eczanesinde kalfa olarak çalıştığını ve reçetelerin kontrolü, ödenmesi için gerekli hazırlıkların yapılması ile ilgili kuruma sunulması işlemlerini yaptığını, ancak bu reçetelerin hiçbirinde sahtecilik ve tahrifat yapmadığını, reçetelerin ilgili sağlık kuruluşlarınca düzenlendiğini ve hastaların da reçete arkalarını imzalayarak ilaçlarını teslim aldıklarını, bu prosedüre uyulmaması halinde ilgili kurumun ödeme yapmayacağını, ... bilgisayar sistemine dahil olmadığından hastanın aynı reçeteyle farklı eczanelerden ilaçları alabileceğini,

Sanık ... savcılıkta; kızının İzmir'de kanser tedavisi gördüğünü, İzmir'deki doktorun üç adet reçete yazdığını, bu reçeteleri eczaneye götürdüğünde il dışı ödemelerinde tereddüt yaşadıkları için kendisine ilaç vermediklerini, bunun üzerine Balıkesir'e geldiğini, reçetelerden bir tanesi ile buradaki eczanelerden birinden ilaç aldığını, diğer iki reçetenin kendisinde durduğunu, eczaneler bu ilaçları temin etmede geciktiklerinden doktorların tedavinin devam edebilmesi için çok sayıda reçete yazdıklarını, bu nedenle elinde fazla reçete bulunduğunu,

Mahkemede; kanser olan kızının 2005 yılından itibaren Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinde yatarak tedavi gördüğünü, kullandığı ilaçların pahalı olması nedeniyle nakit olarak ödenmesi istendiğinden bu ilaçları İzmir'de temin etmekte zorluk yaşadığını, genellikle Balıkesir'deki sanık ...'nin sahibi olduğu eczaneden aldığını, ne kadar ilaç aldığını hatırlamadığını, bir kısım reçetelerdeki kupürlerin ne şekilde kaybolduğunu ve reçetelerdeki tahrifatların kimin tarafından yapıldığını bilmediğini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanıklar ... ve ... arasında menfaat çatışması bulunup bulunmadığı, buna bağlı olarak da aynı müdafinin hukuki yardımından yararlanmalarının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığı;

Avukat ...’nın sanıklar ....ve ....’in ortak müdafi olarak soruşturma ve kovuşturma boyunca görev yaptığı, sanık ...’nin aynı zamanda başka bir müdafiinin de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir çözüme ulaşılabilmesi için, konuya ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

5271 sayılı CMK'nun, “Şüpheli veya sanığın birden fazla olması halinde savunma” başlığını taşıyan 152. maddesi; “Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir” hükmünü taşımaktadır.

Öte yandan 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile avukata, aynı işte menfaati zıt olan bir tarafa vekâlet etmesi halinde, gelen işi reddetmesi zorunluluğu getirilmiştir.

Yine Türkiye Barolar Birliğince kabul edilen Avukatlık Meslek Kurallarının 35. maddesi ile de; “Avukat aynı davada, birinin savunması öbürünün savunmasına zarar verebilecek durumda olan iki kişinin birden vekâletini kabul edemez” kuralına yer verilmiştir.

Öte yandan 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile avukata, aynı işte menfaati zıt olan bir tarafa vekâlet etmesi halinde, gelen işi reddetmesi zorunluluğu getirilmiştir.

Yine Türkiye Barolar Birliğince kabul edilen Avukatlık Meslek Kurallarının 35. maddesi ile de; “Avukat aynı davada, birinin savunması öbürünün savunmasına zarar verebilecek durumda olan iki kişinin birden vekâletini kabul edemez” kuralına yer verilmiştir.

Bütün bu hükümlerden de anlaşılacağı gibi önemli olan, aynı müdafiinin hukuki yardımından yararlanılması sonucu sanıklara ilişkin savunmanın zafiyete uğramamasıdır.

Nitekim öğretide de aynı görüş benimsenmiş, şüpheli veya sanıklardan birisinin savunulması ancak diğer sanığın suçlanmasıyla sağlanabiliyorsa, çıkarların çatıştığı ve müdafilerinin değişik kişiler olması gerektiği belirtilmiştir (Nur Centel – Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 6. Bası, s. 170).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkların, birbirlerini suçlayıcı ya da çıkar çatışması sonucunu doğurucu farklı savunmalarda bulunmamaları, sanık ...’nin savcılıkta kamu davasına konu olaylarla ilgisi bulunmayan başka bir olaydan bahsedip sonunda “bu işlerle kalfam ilgilenmektedir” şeklindeki genel ifadesinin sanık ...'i suçlayıcı nitelikte olmaması, daha sonraki savunmalarında da sanık ...'i suçlar nitelikte bir beyanı olmadığı gibi aksine sanık ...'in, kendisinin verdiği işleri yaptığını ve sorumluluğunun olmadığını beyan etmesi ve her iki sanığın da istikrarlı şekilde suçlamaları kabul etmemeleri karşısında; aynı müdafinin hukuki yardımından yararlanan sanıkların savunmalarının birbirlerinin savunmasına zarar verebilecek nitelikte olmadığı, ortak müdafileri tarafından aynı doğrultuda savunma yapıldığı ve sanıklardan birisinin lehine, diğerinin aleyhine olacak biçimde savunmada zafiyete sebebiyet verilmediği anlaşıldığından, savunma haklarının kısıtlanmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden reddine karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Sanıkların savunma hakkının kısıtlanmadığının kabul edilmesi nedeniyle, diğer uyuşmazlık konularının incelenmesine geçilmiştir.

2-a- Suça konu reçetelere ilave edilen yazı ve rakamların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekip gerekmediği;

Bu uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Sanıkların savunma hakkının kısıtlanmadığının kabul edilmesi nedeniyle, diğer uyuşmazlık konularının incelenmesine geçilmiştir.

2-a- Suça konu reçetelere ilave edilen yazı ve rakamların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekip gerekmediği;

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 17.04.2007 tarihli ekspertiz raporunda reçetelerde tahrifat yapıldığı belirtilip reçetelerin aldatma kabiliyeti yönünden ayrıntılı şekilde incelenmiş olması, suça konu reçetelerin aynı zamanda mahkeme heyetince de 03.03.2010 tarihli oturumda incelenerek sahteciliklerin ne şekilde gerçekleştirildiği ve hangi sahteciliklerin aldatma kabiliyeti olduğunun değerlendirilip tutanağa bağlanması, reçetelerin bir kısmını düzenleyen tanık doktorların reçetelere sonradan eklenen yazıların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri, sahteciliğe konu reçetelerin, sağlık karnesindeki aynı seri numaralı suret sayfalarından farklı olması ve itirazın dayanağını oluşturan 12.03.2009 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen emekli sayıştay denetçisi, uzman doktor ve eczacıdan oluşan bilirkişi heyetinin, reçetelerde yapılan tahrifata ilişkin uzmanlık bilgisinin bulunmaması karşısında, suça konu reçetelere ilave edilen yazı ve rakamların aidiyeti hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekli olmadığı kabul edilmelidir.

b- 12.03.2009 ve 02.11.2009 tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişi raporu alınmasının gerekli olup olmadığı;

b- 12.03.2009 ve 02.11.2009 tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişi raporu alınmasının gerekli olup olmadığı;

12.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda; reçetelerde yazılı ilaçların hastanın teşhisine ve sağlık kurulu raporuna uygun olmakla birlikte, birçoğunun kullanım dozu, kutu adeti ve süresi ile bir arada kullanımının olağan kabul edilmediği, konunun açıklığa kavuşması için uzman hekimden bu hususta görüş alınmasının uygun olacağının belirtilmesi üzerine suça konu reçetelerde adı geçen ....'ın hastalığı konusunda uzman olan Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı ve Hematoloji Bilim Dalı Öğretim Üyesince düzenlenen 02.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda; reçetelerde hastalığın tedavisinde kullanılmayan ilaçların bulunduğu, kullanılabilecek ilaçların miktarının çok abartılı olduğu, reçetelerdeki ilaçların uygunsuz şekilde bir araya getirildiği, hastalığın suistimal edildiği şeklinde görüş bildirilmesi, yine 08.02.2008 ve 04.04.2011 tarihli bilirkişi raporlarında; reçetelere hastalığın tedavisiyle ilgisi bulunmayan ve sağlık kurulu raporunda da yer almayan bazı ilaçların usulsüz olarak eklendiğinin belirtilmesi karşısında; 12.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda, reçetelerde yazılı ilaçların hastanın teşhisine ve sağlık kurulu raporuna uygun olduğu belirtilmekle birlikte, birçoğunun kullanım dozu, kutu adeti ve süresi ile bir arada kullanımının olağan kabul edilmediği ve konunun açıklığa kavuşması için uzman hekimden görüş alınmasının uygun olacağının ifade edilmesi, 02.11.2009 tarihli raporun ise ....'ın hastalığı konusunda uzman olan bilirkişi tarafından bilimsel şekilde düzenlenmiş olması ve bu raporun dosyada mevcut diğer raporlarla da desteklenmesi nedeniyle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle yeni bir bilirkişi raporu alınmasının gerekmediği kabul edilmelidir.

c- 12.03.2009 tarihli bilirkişi raporundaki lehine görüşler karşısında, sanık ...’ın üzerine atılı suçların sübut bulup bulmadığı;

c- 12.03.2009 tarihli bilirkişi raporundaki lehine görüşler karşısında, sanık ...’ın üzerine atılı suçların sübut bulup bulmadığı;

12.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda; “Eczacılık hizmetleri açısından reçetede yazılı ilaçlar hastanın teşhisine ve sağlık kurulu raporlarına uygundur. Reçeteler, sonradan ilaç ilave edildiğine dair kanaat oluşturulabilecek nitelikte değildir. Uygulamada tahrifat olduğu anlaşılan reçeteler işleme konmaz. Bir arada kullanılması sakıncalı ilaçlara eczacının müdahil olma yetkisi yoktur. Ancak etik olarak ilgili hekimi uyarabilir” denilmiş ise de, aynı heyetçe düzenlenen 21.09.2010 tarihli ek raporda; “Eczacılık hizmetleri bakımından da yatan hasta ibaresi bulunan ilaçlara ait günlük kullanım dozu dikkate alınarak 5 günlükten fazla ilacın fatura edilmemesi gerekir. Ayrıca, eczacı fatura ettiği ilaçlarda raporu olan ilaç varsa o ilacın raporda açıkça belirtilip belirtilmediğini dikkate almak zorundadır. .... isimli hak sahibine ait sağlık raporunda yer alan bilgiler 12.03.2009 tarihli raporumuzda açıkça yazılmıştır. Bu raporda heyette imzası bulunan komisyon tarafından hangi ilaçların hangi dozda kullanılacağı belirtilmiştir. Bu rapora göre tanıya uygun olmakla beraber Mabthera isimli ilacın kullanılması önerilmemektedir. Bu ilaç reçetede yazılı olsa dahi raporda olmaması nedeni ile eczacı tarafından geri çevrilmesi gerektiği” mütalaa edilerek ilk rapordaki görüşten dönülmesi ve 04.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda da "Davaya konu özürlü reçetelerdeki ilaçların verilmesi halinde bedelllerinin ödenmeyeceğini her eczacı bilir. ...Eczacılık uygulamaları açısından eczacı eczanenin sahip ve mesul müdürü, eczane işletmesinin sorumlusudur" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında, sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tüm bu bilgiler ışığında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2, 3 ve 4 numaralı itirazlarının da reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2017 günü yapılan ilk müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden yasal çoğunluk sağlanamadığından, 21.02.2017 tarihinde yapılan ikinci müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oyçokluğu, ikinci, üçüncü ve dördüncü uyuşmazlıklar yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6470, Karar No: 2021/1056, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/6470 E.  ,  2021/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait ... Termik Santralinde 02.08.2004 tarihinden itibaren dış tesisler, kazan işletme ve elektrik üretimi için gerekli tüm birimlerde çalıştığını, 22.06.2015 tarihinde hizmet sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, hizmet alım sözleşmelerinin ucuz işçi teminine yönelik olup muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, bu hususun Tavşanlı l. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2013/1288 esas sayılı dosyası ile açılan davada kesinleşmiş olmasına rağmen geçersiz taşeron sözleşmesine göre ücret ödenmeye devam edildiğini, davacının dengi kadrolu işçi ile aynı ücreti talep hakkı bulunduğunu, davacıya 15.000,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini ancak bu ödemenin eksik olduğunu, ihbar tazminatı ödemesi yapılmadığını, başlangıçtan itibaren davalı kurumun işçisi olan davacıya geçersiz bulunan taşeron sözleşmesine göre ücret ödenerek İş Kanunu'nun 5. maddesine, Anayasanın 10. maddesine ve 94 nolu ILO Sözleşmesine aykırı davranıldığını, Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmadığını, davacının ayrımcılığa tabi tutulduğunu, davalının taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereğince Mart/2013 tarihi ile 22.06.2015 tarihleri arasındaki dönem için taban ücret, yevmiye farkı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, taban ücret yevmiye, işgüçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, gıda yardımı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının muhatabının asıl işveren konumundaki müteahhit firma olduğunu, davacıya tüm ödemelerin mevzuat çerçevesinde yapıldığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını, talebin İş Kanunu'nun 2. maddesi ile çeliştiğini ve hukuki bir temele dayanmadığını, çalışanlarla ilgili bütün kanuni ve hukuki yükümlülüklerin yüklenici firmanın sorumluluğunda olduğunu, davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını, iş akdinin müvekkili kurum tarafından feshedilmediğini, davaya konu işin asli ve sürekli iş olmadığını, yardımcı iş niteliğinde olduğunu, müvekkili kurumun davacının asıl işvereni olmayıp ihale makamı konumunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının Tavşanlı l. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2013/1288 esas sayılı dosyasında açtığı davada muvazaa tespiti yapıldığı ve kesinleştiği gerekçesiyle muvazaa olgusu kabul edilmiş ise de, işbu davaya konu işçilik alacaklarının muvazaa tespiti yapılan ihale döneminden daha sonraki yeni ihale dönemlerini de kapsadığı anlaşılmış olup, belli bir dönem için muvazaa tespit edilmiş olması tüm çalışma süresi için muvazaa varlığına delil olarak değerlendirilemeyecektir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.