muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10646, Karar No: 2013/23443, Tarih: 23.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10646 E.  ,  2013/23443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2005/137-2012/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca tanınmış "Louis Vuitton" markalarının sahibi olduğunu, markalarını taşıyan deri ve suni deri, plastik ve benzeri malzemeden mamul çanta, valiz, cüzdan vb. eşya "lüks" sınıf mallardan olup ne kadar pahalı olur ise olsun tüm kesimlerden tüketicinin cazibe noktasında olup yüksek satış potansiyeline sahip bulunduğunu, davalıların müvekkiline ait markaları taşıyan suni deri yani "LOUIS VUITTON" çantaları ve diğer eşyaları üretmeye yarayan hammeddeyi üreterek piyasaya sattıklarının tespit edildiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüzünün tespitini, durdurulmasını, önlenmesini ve maddi-manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen dosyada davalıların işyerlerinde ele geçirilen ürünlerin masrafı davalılardan alınarak imhasını istemiştir.

Davalılar vekili, ceza davasının bekletici meseli yapılması gerektiğini, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkillerinin piyasada üretilen ve satışa sunulan taklit ürünlerden sorumlu tutulamayacağını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı şirketlerle bunların yönetim kurulu üyesi olan diğer davalıların işyerinde yapılan arama sonucu davacının tescilli markasını taşıyan taklit PVC kaplı kumaşlar ve bunları üretmeye yarayan kalıplar 720 metre taklit kumaş ve 12 adet silindir kalıp ele geçirildiği, davacı şirketin ticari defterlerini sunmadığı, tazminatın BK 42. ve 43. maddeleri dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gerekçesiyle 30.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yürütülecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken tahsiline, yediemine alınan ürünlerde davacıya ait markanın çıkarılmasına, çıkarılması mümkün olmayanların masrafı davalılardan alınarak imhasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.384,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4130, Karar No: 2012/431, Tarih: 26.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4130 E.  ,  2012/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin 48 numaralı 1.500 m²'lik 1/3 hissesini devir aldığını, ancak davacı adına tapuya ... İmar Köyü 42239 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin tescil edildiğini, parsel yüzölçümünün 467 m² olduğunu, davalı ... adına kayıtlı bulunan 42239 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait hisse içinde kaldığını ileri sürerek, davalı ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve davacı adına tesciline, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik tescil edilen hisseye karşılık 5.000,00 TL'nin devir tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacının devir aldığı hissenin davacı adına tescil edilen bölüme isabet ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hisse devrinin yasaya uygun olarak yapıldığı, kooperatif tarafından devir üyelik işlemlerinin onaylandığı, ferdileşme işlemlerinin tamamlanarak davacı hissesine tekabül eden taşınmazın davacı adına tescil ettirildiği, davacının iddia ettiği hisse azalmasının imar çalışmalarının hisse devrinden sonra yapılması nedeniyle brüt devir edilen hissenin imar planında tescil edilen bölüm kadar yer aldığı ve hissedarlar adına eşit paylarla tescil edildiği, davalı kooperatifin ferdileşme işlemlerini tamamlayarak tapu tescilini 22.12.2007 tarihinde gerçekleştirmiş olması nedeniyle davanın kooperatife yöneltilmesinin yasaya uygun olmadığı, bu nedenle davalı kooperatif hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6815, Karar No: 2020/1957, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6815 E.  ,  2020/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11336, Karar No: 2022/11000, Tarih: 01.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11336 E.  ,  2022/11000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Dosya içerisinde yer alan Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 02/02/2015 tarihli ekspertiz raporunun onaysız fotokopi olduğu görülmekle, aslı ya da onaylı örneğinin dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Kabule göre de; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca, 22/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle 09/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, inceleme konusu olayda sanığın TCK’nın 191/4. maddesi kapsamında kabul edilen 18/11/2014 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dolayısıyla karar kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8681, Karar No: 2016/3846, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8681 E.  ,  2016/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 03.08.2014 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin 03.08.2014 tarihi itibariyle maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

2-03.08.2014 tarihli toplantıya katılanları da gösterir şekilde hazırun cetvelinin, ayrıca kat malikleri yerine vekaleten katılan varsa bunların vekaletnameleri ile 03.08.2014 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının içinde bulunduğu karar defterinin ilgili yönetimden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11489, Karar No: 2019/1697, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11489 E.  ,  2019/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12207, Karar No: 2023/1891, Tarih: 22.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12207 E.  ,  2023/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/453 E., 2022/439 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 20.07.2013, 26.07.2013

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.09.2014 tarihli ve 2013/2082 Esas, 2014/1080 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay

hapis ve 1.660,00 TL adli para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2014 tarihli ve 2013/2082 Esas, 2014/1080 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.06.2020 tarihli ve 2019/16781 Esas, 2020/4459 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/534 Esas, 2014/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/534 Esas, 2014/279 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/7743 Esas, 2020/5324 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasa’nın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasa’nın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

5.Sanık hakkında Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/583 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararı ile hukuki ve fiili irtibat nedeniyle 20.07.2013 tarihli eylemine yönelik dosyası incelemeye konu dosya ile birleştirilmiş olup Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2020/453 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un onsekizinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.240,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kargo şubesinden ele geçirilen sigaraların sanık huzurda yokken ele geçirildiğine, dolayısıyla suç konusu sigaraların sanık tarafından satışa arz edilmiş olmadığına, sigaraların tüketim amaçlı bulunduğuna, sanığın suç konusu eşyayı ithal etmediğinden gümrük vergilerinden sorumlu olmadığına, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince yapılan yol kontrolü sırasında yolcu otobüsünde herhangi bir arama kararına dayanmaksızın 20.07.2013 tarihinde yapılan aramada, otobüsün bagajında bulunan sanığa ait valizden 90 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın 20.07.2013 tarihli eylemine yönelik savunmasında, ele geçen sigarların arkadaşına ait olduğunu, arkadaşının ricası üzerine sigaraları taşıdığını beyan ettiği görülmekle suçu inkâr etmiştir.

3.Sanığa kargo aracılığıyla sigara geleceği yönündeki duyumlar değerlendirilerek bahse konu kargo şubesine kolluk görevlilerince gelindiğinde, 26.07.2013 tarihinde sanığın kargo şubesi önünde sigara ile dolu olan kolileri açarken görülmesi üzerine olaya müdahale edilerek koliler içinde bulunan 493 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

4.Sanığın 26.07.2013 tarihli eylemine yönelik savunmasında, suça konu sigaraların kendisine ait olmadığını, borcunu ödeyemediği bir arkadaşının yönlendirmesi ile suça konu kargoları teslim almaya gittiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği görülmekle suçu inkâr etmiştir.

5.Bilirkişiler tarafından düzenlenen 10.04.2014 ve 31.10.2013 tarihli raporlarda suça konu sigaraların bandrolsüz ve kaçak olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (j) bendinde yer alan suç üstü hâli ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan " Suçüstü hâlinde veya gecikmesinde sakınca bulunan diğer hâllerde suç işlendiğine veya suça teşebbüs edildiğine dair haklarında kuvvetli iz, eser, emare veya delil bulunan şüphelileri...eylemin veya durumun niteliğine göre; koruma altına alır, uzaklaştırır ya da yakalar ve gerekli kanuni işlemleri yapar." hükümleri gereği sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 493 karton kaçak sigaranın 26.07.2013 tarihli ve Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Tespit Tutanağı içeriğinden sanığın huzurunda suçüstü olarak ele geçirilmesi, ele geçen sigaranın miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamı üstünde bulunması, sanığın suç konusu eşyayı kasten bulundurması karşısında sanığın 26.07.2013 tarihli eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı suçtan doğan zarar olup dava konusu eşyayı ülkeye yasal olmayan yollardan ithal edilmesine iştirak etmese dahi sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği eyleminden sorumlu olduğu, dolayısıyla eylemi nedeniyle suçtan doğan zarardan sorumlu olduğu anlaşıldığından

sanığın gümrük vergilerinden sorumlu olmadığına ilişkin temyiz talebi reddedilmiştir.

2.Davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı suçtan doğan zarar olup dava konusu eşyayı ülkeye yasal olmayan yollardan ithal edilmesine iştirak etmese dahi sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği eyleminden sorumlu olduğu, dolayısıyla eylemi nedeniyle suçtan doğan zarardan sorumlu olduğu anlaşıldığından

sanığın gümrük vergilerinden sorumlu olmadığına ilişkin temyiz talebi reddedilmiştir.

3.Sanığın seyahat ettiği yolcu otobüsünde 20.07.2013 tarihinde yapılan aramada, arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifadenin hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı, sanığın sigaraları satarken ya da satışa arz ederken yakalanmadığı, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddenin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı cihetle, savunmasında suça ilişkin ikrarı da bulunmayan sanığın 20.07.2013 tarihli eylemi yönünden beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.