muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4512, Karar No: 2015/14089, Tarih: 14.12.2015

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı G.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar lehine, hükmedilen toplam 79.976,76 TL maddi tazminat üzerinden hesaplanan 8.448,14 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan tahsiline hükmedilmiş ise de, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hükmedilen toplam 79.976,76 TL üzerinden hesaplanan 8.448,14 TL nispi vekalet ücretinden davalı G.. A.. bakımından hükmedilen 59.983,92 TL üzerinden ödemesi gereken nispi vekalet ücreti 3.625,811 TL (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) olup, davalı G.. A.. aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmiştir. Yine toplam 1.713,50 TL yargılama giderinden 1.676,24 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine hükmedilmiş ise de, 1.713,50 TL yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre davalı G.. A.. bakımından hükmedilen 59.983,92 TL maddi tazminat üzerinden ödemesi gereken tutar 717,459 TL olup, davalı G.. A.. aleyhine fazla yargılama giderine hükmedilmiştir. Ayrıca eksik kalan 4.780,46 TL harcın davalılardan tahsili ile hazineye irat kaydına hükmedilmiş ise de, kabul edilen maddi tazminat üzerinden hesaplanan 5.463,212 TL nisbi harçtan peşin yatırılan 1.365,85 TL' nin mahsubu ile eksik kalan 4.097,3624 TL harçtan davanın kabul red oranına göre davalı G.. A.. bakımından hükmedilen 59.983,92 TL maddi tazminat üzerinden ödemesi gereken tutar 1.715,614 TL olup, davalı G.. A.. aleyhine fazla harca hükmedilmiştir. Ancak bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının davacılar yararına vekalet ücretine ilişkin (5) nolu bendinin (a) fıkrasının tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “Davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hükmedilen toplam 79.976,76 TL maddi tazminat üzerinden hesaplanan 8.448,14 TL nispi vekalet ücretinin (davalı G.. A.. bakımından 3.625,811 TL ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan alınarak davacılar C..S.., H.. D.., H.. S.. ve M.. S..'a verilmesine,'' ibarelerinin yazılmasına, ayrıca; hüküm fıkrasının yargılama masrafına ilişkin (4) nolu bendinin de tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “Davacılar tarafından yapılan 1.383,00 TL harç, 62,00 TL davetiye gideri, 18,50 TL posta gideri, 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.713,50 yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre hesaplanan 1.676,24 TL yargılama giderinin(davalı G.. A.. bakımından 717,459 TL ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere)yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine ve kalan kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,'' ibarelerinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasının harca ilişkin (3) nolu bendinin de tümüyle hükümden çıkartılarak yerine ''Kabul edilen kısım üzerinden hesaplanan 6.146,31 TL nisbi harçtan peşin yatırılan 1.365,85 TL' nin mahsubu ile eksik kalan 4.780,46 TL harcın (davalı G.. A.. bakımından 1.715,614 TL ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan alınarak hazineye irat kaydına,'' ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı G..Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13193, Karar No: 2014/11187, Tarih: 26.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13193 E.  ,  2014/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait aracın yakıt deposu kapağını pense kullanmak suretiyle çıkartarak yakıt çalan sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25252, Karar No: 2017/3233, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25252 E.  ,  2017/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/717, Karar No: 2017/972, Tarih: 07.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/717 E.  ,  2017/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan deplase bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili, davalı idareye ait "Menemen Mermerli, Ahihıdır, .... Mah. Muh. Sk. Yağmursuyu ve Dere Islah İnşaatı" işi yüklenimleri altında tamamlandığını ve 15.07.2013 tarihinde geçici kabulü yapıldığını, geçici kabulden sonra davalı idareden aldıkları 15.01.2014 tarihli yazı ile Ahihıdır Mah. Kesikköy Geçidindeki iletim hattı borusunun mevcut akar kota engel olduğundan idare ekiplerince deplase edildiğinin belirtilerek bunun karşılığı 44.340,17 TL'nin ödenmesinin istendiğini, bu isteğe 21.01.2014 günlü dilekçeleri ile itiraz edildiğini ancak itirazlarının reddedildiğini, 04.04.2014 tarihli yazı ile bu miktarın yeniden istendiğini ve ödenmezse tahakkuk edecek diğer alacaklarından kesileceğinin bildirildiğini, sonradan ortaya çıkan, baştan bilinmeyen deplase işleri 470. maddeye (işin belirli olması ilkesine) aykırı olup, bu durumda Yapım İşleri Genel Teknik Şartnamesi'nin 2A-22. maddesi de geçersiz olduğunu, deplase işinin yapımı konusunda sözleşme uyarınca taraflarına hiçbir tebligat yapılmadığını, haberi olmadan işi yapılarak çok yüksek bir bedel istediklerini, kendilerinin çok daha düşük bedelle yapabileceklerini, davalı idarece istenen 44.340,17 TL deplase bedelinden sorumlu olmadıklarının tespitini talep etmiş, davalı idare vekili; idareleri Yönetim Kurulu'nun 05.07.2012 tarih 04/433 sayılı kararı ile 2.877.000,00 TL bedelli Menemen Mermerli, Ahihıdır, Camikebir, Seydinnasrullah Mahalleleri Muhtelif Sokak Yağmursuyu ve Dere Islah İnşaatı" işinin davacıya ihale edildiğini ve 06.08.2012 tarihinde sözleşme imzalandığını, davacının onaylı projelerinde yer alan yapım imalâtlarını tamamladığını, 27.11.2013 tarihinde geçici kabul yapıldığını, işin yapımı esnasında dere tabanından geçmekte olan 600 mm'lik Menemen İçme Suyu Şebekesi Ana İletim borusunun yeni yapılan dere çalışmalarında tabanda birikintilere ve bunun sonucu taşkınlara neden alacağının idareleri ve davacı tarafından tespit edilmesi üzerine deplasesine karar verildiğini beyanla, davayı kabul etmediklerini, savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 72. maddesinde düzenlenen menfi tespit davası, gerçekte var olmayan bir borç ya da geçersiz bir hukuki ilişki nedeniyle kendisini hukuki anlamda tehdit

AÜ ./..

s.2

15.H.D.

2016/717

2017/972

İcra İflas Kanunu'nun 72. maddesinde düzenlenen menfi tespit davası, gerçekte var olmayan bir borç ya da geçersiz bir hukuki ilişki nedeniyle kendisini hukuki anlamda tehdit

AÜ ./..

s.2

15.H.D.

2016/717

2017/972

eden veya kendisi aleyhine icra takibi yapan kişiye karşı herhangi bir borcunun bulunmadığını sağlamaya yönelik açılan dava olarak tanımlanmaktadır. Borçlu menfi tespit davasını yapılan bir icra takibine karşı açabileceği gibi ortada bir icra takibi yok iken de açabilecek, borç ödendikten sonra ise açılamayacak bunun yerine istirdat davası açılması gerekecektir. Madde metninde de anlaşılacağı üzere menfi tespit davasında amaç, bir hukuki ilişkinin veya bir hakkın gerçekten mevcut olmadığının tespitine yöneliktir. Bir başka deyişle, hukuki yarar bulunması koşuluyla sonuçta alacak-borç ilişkisi doğuracak bir hukuki durumun varlığının tespiti amaçlanır. Menfi tespit davası genel hükümlere göre incelenip karara bağlanır ve verilecek karar maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşıyacağından o hukuki ilişkinin varlığını ya da yokluğunu ispata yarar. Menfi tespit davasının açılabilmesi için hak sahibi olduğunu iddia eden kişinin o hukuki ilişkinin varlığını iddia etmesi yeterli olup, alacaklının harekete geçmesini beklemeden bu davayı açması mümkündür. Kural olarak borçlunun, borçlu olmadığının hemen tespit edilmesinde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması gerekmekte olup, bu husus dava şartı niteliğinde olduğundan resen nazara alınır.

Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; taraflar arasında “Menemen Mermerli, Ahihıdır, Camikebir, Seydinnasrullah Mah. Muh. Sk. Yağmursuyu ve Dere Islah İnşaatına” ilişkin eser sözleşmesi imzalanıp, sözleşmenin ifa ile sonuçlandığı ve davacı yüklenicinin yaptığı eser ile ilgili olarak deplase bedelinin ödenmesi gerektiği yönünde davalı iş sahibinin 15.01.2014 tarih 314/294 sayılı yazıyı davacı yükleniciye tebliğ ederek Ahidır mah. Kesikköy geçidi kısmında 10.12.2013-11.12.2013 tarihlerinde 0600 mm. çapındaki iletim borusunun mevcut akara engel olduğundan idare elemanları tarafından deplase edildiğinden bahisle 44.340,17 TL bedelini yatırılması ihtarı gönderilmiş ve bu ihtar 04.04.2014 tarih, 314/2146 sayılı yazı ile sözkonusu bedelin ödenmesi aksi halde taahhuk edecek alacaklarından kesileceğinden bahisle yenilenmiştir. Davacı eldeki bu davada deplase bedelinden sorumlu olmadığının tespitini talep ettiğine göre hukuki yararı bulunmaktadır. Aksi düşüncelerle hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesinden ibarettir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/589, Karar No: 2015/2838, Tarih: 24.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/589 E.  ,  2015/2838 K.**

* TEK İMZALI (TESELSÜLLÜ) ORTAK HESAP

* MÜŞTEREK HESAP

* MÜŞTEREK HESAPTA ORTAKLARIN PAYLARI

* MÜŞTEREK HESAP SAHİPLERİNDEN BİRİSİNİN ÖLÜMÜ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 72

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 146

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 390

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 169

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 506

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tarafından, müvekkili olan davacı aleyhine, murise ait olduğu ileri sürülen banka hesabından para çekildiği iddiası ile ve bu paranın tahsili amacı ile icra takibi yapıldığını, davacının, davalının babası ile 2007 yılından itibaren birlikte yaşamaya başladığını ve onun hastanede öldüğü 06/12/2012 tarihine kadar her türlü bakım ve iaşesini yaptığını, tüm masraflarını karşıladığını, muris EROL ile davacının Bahçelievler'de A..Şubesine birlikte hesap açtıklarını ve bu hesabı zaman zaman birlikte, zaman zaman da tek olarak kullandıklarını, davacının biriktirdiği paraları müşterek hesaba yatırdığını ve bu hesabından müteveffanın ölümüne kadar tüm masraflarını yaptığını, bu nedenle de yapılan takibin haksız olduğunu beyan ederek, davacının aleyhine yapılan bu takip nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; davacı tarafından bankadaki hesabın çekilmesi suretiyle tamamen boşaltılarak kapatıldığını, ortak hesaplardaki paranın tamamı murise ait olduğundan, bu paranın terekeye dahil edilebilmesi adına davacı aleyhine icra takibine başlanıldığını, ortak hesaptaki payların aksi ispat edilmedikçe taraflar arasında eşit olduğunu, ancak hesaplardaki tüm paranın murise ait olduğundan ve davacı tarafından bu hesaplara yatırılan herhangi bir meblağda bulunmadığından davacı ile murisin paylarının eşit olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; gerek ortak hesaptaki para gerekse murisin kendi hesabındaki paranın davacı tarafça murisin ölümünden önce çekildiği ve bir kısmının davacının kendi hesabına aktarıldığının banka kayıtları ile sabit olduğu, murisin de, paraların çekildiği tarihten sonra, 06/12/2012 tarihinde öldüğü gözönüne alındığında, ölümünden önce davacı tarafından yapılan bu işlemlerin kötü niyetle yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Birden fazla kimsenin bankada açtırdıkları ortak hesap, sözleşmeye dayanan müteselsil alacaklılık tipini oluşturur.

Ortak hesaptaki hesap üzerinde hak sahibi birden fazla kimse gözükür. Bu durumda, banka, tıpkı bireysel hesapta olduğu gibi aynı edimi hesap alacaklılarına karşı borçlanır.

Birden fazla kimsenin bankada açtırdıkları ortak hesap, sözleşmeye dayanan müteselsil alacaklılık tipini oluşturur.

Ortak hesaptaki hesap üzerinde hak sahibi birden fazla kimse gözükür. Bu durumda, banka, tıpkı bireysel hesapta olduğu gibi aynı edimi hesap alacaklılarına karşı borçlanır.

Hesap türünün belirlenmesinde temel ölçüt, bankaya ödeme yapan kişinin iradesidir. Ancak, ödeme yapan kişinin iç iradesi yerine banka tarafından anlaşılabilir olan ya da görülebilir iradesi önemlidir ( Faruk Acar, Türk-İsviçre Medeni Hukukunda Alacaklılar Arası Teselsül-Doktora Tezi-Ank. 2003, sh. 168, Dip not: 68 ve orada anılan: Canaris ve Wagner).

I- Bilimsel öğretide ortak hesap kavramı adı altında hem "tek imzalı (teselsüllü)ortak hesap" hem de "birlikte imzalı ortak hesap" türü anlaşılmaktadır. Ortak hesap türü ayırımını sağlayan tek ölçüt, banka nezdindeki hesap üzerinde birlikte alacaklıların tasarruf yetkilerinin şeklidir. İlkinde her bir mudi banka hesabı üzerinde diğerlerinin katılımı olmaksızın tasarruf edebilmektedir. Buna karşın birlikte imzalı ortak hesapta her bir mudi tek başına hesap üzerinde tasarruf edemez, banka ancak bütün mudilere birlikte ödeme yaparsa borcundan kurtulmuş olur (Bu konuda özlü bilgi için bkz. Tekinalp, Ünal: Banka Hukukunun Esasları, İst. 1988, sh. 328 vd.)

II- Müşterek hesabı açan ve müşterek mevduatın konusu olan parayı yatıran hesap sahibinin sözleşmeyi imzalaması ile sözleşmenin banka ile diğer hesap sahipleri arasında kurulmuş olduğunun kabulü gerekir. Diğer müşterek hesap sahiplerinin imzalarının sözleşmede bulunmaması sonucu etkilemez. Bunun aksi, sözleşmenin kuruluşunun imzaları eksik olan diğer hak sahiplerinin imzalarının tamamlanmasına bağlı tutulduğuna dair sözleşmede bir hükmün yer almış olmasına bağlıdır. Matbu sözleşme metninde böyle bir kayıt olmamasına, matbu sözleşme metninin banka yetkilileri ve müşterek hesabı açtıran ve mevduatı bankaya yatıran hesap sahibinin imzalarına rağmen, sözleşmede taraf olarak isimleri bulunan diğer hesap sahiplerinin imzalarının "yokluğu" nedeniyle sözleşmenin kurulmadığını iddia etmek, doğruluk ve dürüstlük kuralına uygun düşmez (Kaplan, İbrahim: Banka Sözleşmeleri Hukuku, c. 1, Ank. 1996, sh. 233 vd.). O halde denilebilir ki, teselsüllü müşterek hesabın açılması sırasında hesabı açtıranın dışındaki diğer hesap sahiplerinin imzalarının bulunmaması ancak, teselsüllü müşterek hesap sözleşmesinde tüm hesap sahiplerinin sözleşmeyi imzalamaları halinde sözleşmenin yürürlüğe gireceği yönünde bir hüküm mevcutsa, sözleşmenin kuruluşuna engel olur.

III- Açıklık bulunmaması halinde, teselsüllü hesabın varlığı kabul edilir. Bir başka anlatımla, müşterek hesap açılırken bankaya aksine bir anlaşma sunulmamışsa, bankadaki müşterek hesabın, aktif teselsüllü müşterek hesap olduğu bilimsel öğretide oybirliği ile kabul edilmektedir (Tekinalp, sh. 329; Kaplan, sh. 235, 236 ve orada anılan Yargıtay kararları). Hesap sahiplerinin her biri müteselsil alacaklı sıfatına sahiptir. Zira, ortak hesap sahiplerinin banka karşısındaki yetkileri müteselsil alacaklılığın söz konusu olduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü ortak hesapta BK. mad. 148/1 (T.B.K. 169)'deki hükme uygun olarak, her bir hesap sahibi banka nezdindeki tutarın tamamı üzerinde bağımsız şekilde tasarruf edebilmektedir. Bilimsel öğretideki baskın görüş, ortak hesap halinde alacaklılar arası teselsülün olduğu yönündedir (Acar, dipnot: 98'de anılan yerli ve yabancı yazarlar ile İsviçre Federal Mahkemesi'nin kararları).

IV- Müşterek hesaptaki paylar, aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça birbirine eşittir. Zira, para müşterek hesaba yatırıldığına ve pay bakımından bir anlaşma bulunmadığına göre, mülkiyetin yarı yarıya olmak üzere hak sahiplerine ait olması gerekir (11. HD. 21.03.2002; 1579/2539; Acar, sh. 336, 337).

V- Mevduat hesabı birden fazla kişiye ait ise, mudilerden birinin ölümü halinde, -aksine sözleşme yoksa- hesaptaki paralar eşit paylara bölünecek ve hayatta kalan mudiye kendi payı ödenebilecektir (Reisoğlu, Seza: Bankalar Kanunu Şerhi, Ank. 2002, sh. 390). Zira, taraflardan her biri hesaptan para çekerken payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hesap sahibine göre borçlu durumuna girer (2. HD. 29.01.1987, 495/11191; HGK. 11.2.1998, 40/75).

VI- Vekilin, üstlendiği işi müvekkilin menfaatine ve onun iradesine uygun olarak yapması gerekir (Başpınar, Veysel: Vekilin Özen Borcundan Doğan Sorumluluğu, Doçentlik tezi- 2. baskı, Ank. 2004, sh.n). O kadar ki, "Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunacak ve ona zarar verecek davranışlardan kaçınacaktır" (3. HD. 09.09.1985; 2552/5380).

Bundan ayrı olarak; "Borçlar Kanunu'nun 390.(T.B.K. 506) maddesi uyarınca vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandıracak davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekil, vekalet yetkisini kasten vekil edenin zararına kullandığı takdirde, zararı tazmin yükümlülüğündedir" (3. HD. 14.04.1998; 2963/3981). Gerçekten de vekil, vekalet yetkisini kasten vekil edenin zararına, kendisinin ya da düşünce ve çıkar birliğine girdiği kişi yararına kullandığı takdirde, yapılan işlem vekalet vereni bağlamaz (HGK. 05.05.1993; 79/195).

Dosyada mevcut, A..Bahçelievler Şubesine ait 25/02/2014 tarihli cevabi yazıya ekli 116707 nolu hesap dökümanlarının incelenmesinde; hesap sahibinin EROL E..-S.. M.. olduğu, hesabın 09/04/2012 tarihinde açıldığı, hesabın 27/11/2012 tarihinde sıfırlanarak kapatıldığı, yine 116707 nolu hesap dökümanlarının incelenmesinde; hesap sahibinin EROL E..-S.. M.. olduğu, hesabın 09/04/2012 tarihinde açıldığı, hesabın 27/11/2012 tarihinde sıfırlanarak kapatıldığı görülmüştür.

Şu durumda muris ile davacı adına açılan ortak hesaplarda davacının tek başına hareket ve tasarruf etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, hesaplar üzerindeki muris ile eşit hakka sahip olduğu sabittir. Bu nedenle kendi payına isabet eden miktarlar nedeniyle davalı tarafa borçlu olmadığı açıktır. Öte yandan murisin payına isabet eden miktar yönünden murisin vekili olarak hareket ettiğinin kabulü zorunlu olduğundan ve murise sağlığında çekilen paralarla bir takım harcamalar yaptığı iddia edildiğinden, bu konuda davacının vekil olarak hesap verme yükümlülüğü bulunduğu da gözetilerek bu konudaki delillerin toplanarak varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın tümden reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.