muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1940, Karar No: 2020/4541, Tarih: 07.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/1940 E.  ,  2020/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, tarafların dava konusu taşınmazda müşterek malik olduklarını, davalıların anılan taşınmazın mahsulünü topladığını ve üzerindeki evi kullandığını, davacıların kullanımına ise engel olduklarını ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 19.07.2016 tarihli 4 nolu celsede; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalılardan ecrimisil tahsiline şeklinde hüküm fıkrası kurulmuş; ancak gerekçeli kararda, kısa karardan farklı olarak tapu iptali ve tescile hükmedilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen yükümlülük ile gerekçeli kararda hüküm altına alınmış yükümlüğünün farklı olması çelişki teşkil etmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nin bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki; İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Açıklanan bu sebeple; hüküm, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmek ve önceki hüküm ile bağlı kalınmaksızın yeni bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/235, Karar No: 2021/95, Tarih: 11.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/235 E.  ,  2021/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 11-2

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanıklar ... ve ...’in TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca teşdiden 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına; sanık ...’ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına; sanık ...’nın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına; görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ...’ın, TCK'nın 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına; tüm sanıklar hakkında TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesince verilen 29.01.2019 tarihli ve 11-2 sayılı hükümlere yönelik sanıklar, sanıklar müdafileri ve katılma talebi reddedilen Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “temyiz isteminin reddi ve onama” istemli 24.04.2019 tarihli ve 43453 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ve müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ile sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin isabetli olup olmadığı değerlendirilecektir.

İncelenen dosya kapsamından;

I- İDDİALAR

1- Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.10.2015 tarih ve 2196-202 sayı ile;

Ceza Genel Kurulunca sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ile sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin isabetli olup olmadığı değerlendirilecektir.

İncelenen dosya kapsamından;

I- İDDİALAR

1- Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.10.2015 tarih ve 2196-202 sayı ile;

Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/24669 soruşturma sayılı evrakında, haklarında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, resmî belgede sahtecilik, suç uydurma, iftira, özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğini ihlal etme, kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak yok etme ve kamu araçlarının usulsüz olarak suçta kullanılması” suçlarından yapılan soruşturmada; şüpheliler..., ... ve ...'ın, Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.01.2015 tarihli ve 8 sorgu sayılı kararı ile "Resmî Belgede Sahtecilik" suçu nedeniyle tutuklanmalarına, diğer suçlardan dolayı tutuklanma taleplerinin reddine karar verildiği, şüpheliler müdafisi olan sanık ...'in 12.01.2015 tarihli dilekçe ile tutuklama kararına itiraz ettiği, Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.01.2015 tarihli ve 163 değişik iş sayılı kararı ile, tutukluluğa vaki itirazların reddine ve şüphelilerin tutukluluk hâllerinin devamına, itirazların incelenmek ve değerlendirilmek üzere CMK’nın 268/2. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine karar verildiği, Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.01.2015 tarihli ve 109 değişik iş sayılı kararı ile tutuklama kararlarına yapılan itirazların reddine ve şüphelilerin tutukluluk hâllerinin devamına kesin olarak karar verildiği,

Şanlıurfa Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanı olan sanık ... tarafından nöbet çizelgesine göre o hafta nöbetçi olan Şanlıurfa Hâkimi ...'in raporlu olması nedeniyle, çizelgedeki sıraya göre Hâkim ...'ün görevlendirilmesi gerekirken nöbet çizelgesinde 10. sırada bulunan ve Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi Üyesi olarak görev yapan sanık ...'ın 12.01.2015-18.01.2015 tarihleri arasındaki nöbet işlerine bakmak üzere görevlendirildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/24669 soruşturma sayılı evrakında sanık ...'in 17.01.2015 tarihinde Cumartesi günü dilekçe ile tutukluların tahliyesi için Şanlıurfa Nöbetçi Sulh Ceza Hâkimliğine başvuruda bulunduğu, nöbetçi hâkim olan sanık ...'ın 17.01.2015 tarihinde evrakı havale ederek 18.01.2015 tarihinde Pazar günü inceleme kararı verdiği, evrakın kayda alınıp 2015/190 değişik iş numarasının verildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Savcısı ...'ın saat 10.43 ve saat 10.54'te kendisini mahkeme nöbetçi kâtibi olarak tanıtan inceleme dışı sanık ... tarafından cep telefonundan arandığı, telefon görüşmesinde sanık ...'ın nöbetçi olduğu, sözü edilen dosyadaki tutukluların müdafilerinin itiraz dilekçesi verdikleri ve bu itirazın incelenmesi amacıyla hâkim olan sanık ...’ın dosyayı istediğini söylediği, bu görüşme sırasında Cumhuriyet Savcısı ...'ın ikametinde olduğunu beyan ettiği, baz istasyonu kayıtlarına göre de, görüşmeler sırasında Şanlıurfa Şehir Merkezindeki baz istasyonlarından hizmet aldığının kayıt altına alındığı, Cumhuriyet Savcısı ...'ın inceleme dışı sanık ...'e UYAP üzerinden talep yazısı geldiği taktirde dosyayı gönderebileceğini, yazılı olarak talep etmeleri gerektiğini, dosyaya iki kez itiraz yapıldığını, son incelemenin iki gün önce yapılarak ret kararı verildiğini söyleyerek görüşmeyi sonlandırdıkları,

18.01.2015 tarihinde saat 16.55 itibarıyla 2014/24669 soruşturma sayılı dosyanın iade edilmek üzere incelemenin 18.01.2015 tarihinde saat 15.00'te duruşmalı olarak yapılacağı için duruşma saatinden önce mahkemeye gönderilmesi ile ilgili yazılmış olan dosya isteme yazısına cevap verilmediği belirtilerek tutanak oluşturulduğu, bu tutanak dayanak yapılarak soruşturma dosyasında gizlilik kararı bulunması nedeniyle taranmaması ve evrak içeriğine UYAP üzerinden ulaşılma imkânı bulunmamasına rağmen, dosyanın esaslı unsurları olan şikâyetçi ifadeleri, Teftiş Kurulu Başkanlığı raporu, aleyhe şüpheli ifadeleri, tanık anlatımları, istihbarat raporları ve diğer yasal belge ve delilleri içeren klasörler incelenmeden şüpheliler müdafisi olan sanık ...’in şüphelilerin Kolluk ve Cumhuriyet savcılığı ifade tutanakları, müvekkillerine ait sorgu zaptı ve sorgu kararının dosyaya sunulduğu ve yine aynı belgelerin taratılarak dosyaya gönderildiği belirtilerek 18.01.2015 tarihli ve 190 değişik iş sayılı karar ile “Şüphelilerin tutuklandığı suçun, CMK'nın 100. maddesinde yer alan katalog suçlardan olmaması, sabit ikamet sahibi olmaları, kaçma ve delilleri karartma şüphesinin olmaması, tutuklulukta geçen süre ile suçun vasıf ve mahiyeti” şeklinde genel gerekçelere dayanarak her üç şüphelinin de tahliyesine karar verildiği, Şanlıurfa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde tutuklu bulunan şüphelilerin aynı gün mahkeme kararına istinaden salıverildikleri, tahliye kararlarına karşı 19.01.2015 tarihinde Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın da Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.01.2015 tarihli ve 195 değişik iş sayılı kararı ile “CMK’nın 104/2. maddesinin son cümlesinde yasa koyucu tarafından ancak red kararına itiraz edilebileceği düzenlemesinin yer alması” nedeniyle talebin reddine karar verildiği, Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.01.2015 tarihli ve 216 değişik iş sayılı kararı ile aynı gerekçelerle CMK’nın 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte talebin reddedildiği, sanık ...'in yanında avukat olan ancak müdafilik sıfatı bulunmayan sanık ... ile birlikte duruşma salonuna girdikleri, tahliye istemli dilekçenin mübaşir ... aracılığıyla sanık ...’a verildiği, avukatların da dilekçeyi verdikten sonra herhangi bir şey söylemeden duruşma salonundan ayrıldıkları, tahliye kararının verildiği 18.01.2015 tarihinde zabıt kâtibi olan inceleme dışı sanık ... ile dosyada müdafilik sıfatı olmayan sanık ... arasında sabah saat 09.35'te başlayıp gece saat 23.49'da sona eren 4 telefon görüşmesi yapıldığı belirtilerek; sanık ...’ün suçu ve suçluyu kayırma, suç örgütüne üye olma, resmî belgede sahtecilik; sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’in suç örgütüne üye olma, resmî belgede sahtecilik; sanık ...’nın suç örgütüne üye olma suçlarından cezalandırılmaları talebiyle düzenlenen iddianame üzerine, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 310-400 sayılı kararıyla 2802 sayılı Kanun'un 89 ve 90

.35'te başlayıp gece saat 23.49'da sona eren 4 telefon görüşmesi yapıldığı belirtilerek; sanık ...’ün suçu ve suçluyu kayırma, suç örgütüne üye olma, resmî belgede sahtecilik; sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’in suç örgütüne üye olma, resmî belgede sahtecilik; sanık ...’nın suç örgütüne üye olma suçlarından cezalandırılmaları talebiyle düzenlenen iddianame üzerine, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 310-400 sayılı kararıyla 2802 sayılı Kanun'un 89 ve 90. maddeleri uyarınca son soruşturmanın yapılması için dosyanın gönderildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince 12.01.2016 tarih ve 1-2 sayı ile, son soruşturmanın açılmasına karar verildiği,

2- Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2016 tarih ve 8470-1247 esas sayılı iddianamesi ile;

Aralarında sanık ...'nın da bulunduğu bir kısım sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet etme ve terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5; 6415 sayılı Kanun’un 4/1; 3713 sayılı Kanun’un 7/2. maddeleri uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının sanık ... bakımından tefrik edilmesine karar verilerek Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/532 esasına kaydedildikten sonra Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2018 tarihli ve 532-282 sayılı kararı ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/11 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği,

3- Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2017 tarih ve 508-63 numaralı iddianamesi ile;

Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun’un 5. maddeleri uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının, sanıklar ... ve ... bakımından tefrik edilmesine karar verilerek aynı mahkemenin farklı esasına kaydına karar verildikten sonra Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2017 tarihli ve 526-258 sayılı kararıyla her iki sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasına dair dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/11 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

4- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2017 tarihli ve 314-307 sayılı iddianamesi ile;

Sanık ...'ın da aralarında bulunduğu bir kısım sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun’un 5; TCK'nın 220/4 maddesi delaletiyle 204/1, 43/1; TCK'nın 220/4 maddesi delaletiyle 158/1-e, 43. maddeleri uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/9 esas sayılı dosyasında kamu davasının açıldığı ve yine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 10.07.2017 tarihli ve 23578 sayılı iddianamesi ile aralarında sanık ...'ın da bulunduğu bir kısım sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun’un 5. maddesi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/210 esas sayılı dosyasında kamu davasının açıldığı; Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 tarihli ve 37 sayılı birleştirme kararı ile aynı mahkemenin 2017/9 esas sayılı dosyasındaki kamu davası ile birleştirilmesine karar verildiği, sanık ... hakkındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kamu davaları tefrik edilerek Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin farklı esasına kaydına karar verildikten sonra Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 292-76 sayılı kararı ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/11 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği,

5- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2017 tarihli ve 226643843 sayılı iddianamesi ile;

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasayı ihlal etme, yasama organına karşı suç ve hükümete karşı suçlardan TCK’nın 314/2; TCK’nın 37/1 delaletiyle 309/1; TCK’nın 37/1 delaletiyle 312/1; TCK’nın 37/1 delaletiyle 311/1 ve 3713 sayılı Kanun’un 5. maddeleri uyarınca İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/116 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, aynı Mahkemenin 20.10.2017 tarihli ve 2017/116-162 sayılı kararı ile dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/11 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

II- MÜTALAA

1- Sanık ...’ın;

a- Görevi kötüye kullanmak suçundan TCK’nın 257/1, 53/1-2-3-5 madde ve fıkraları;

b- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılması,

c- Resmî belgede sahtecilik suçundan CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi hükmü gereğince beraatine,

2- Sanık ...’ün;

a- Görevi kötüye kullanmak suçundan TCK’nın 257/1, 53/1-2-3-5 madde ve fıkraları;

b- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılması,

c- Unsurları itibariyle oluşmadığı kanaatine varılan atılı cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs etme, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükoümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme suçlarından CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi hükmü gereğince ayrı ayrı beraatine;

3- Sanık ...’in;

a- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılması,

b- Resmî belgede sahtecilik suçundan CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi hükmü gereğince beraatine,

4- Sanık ...’nın;

a- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılması,

b- Birleşen kamu davalarından Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/532 Esas 2018/282 Karar sayılı dava dosyasında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2016 tarih ve 2016/8470 esas esas sayılı iddianamesi ile sanığın atılı 6415 sayılı kanunun 4/1. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçunu oluşturduğu iddia olunan eylemlerinin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturan alt eylemlerden olduğu kanaatine varıldığından, sanık hakkında atılı 6415 sayılı Kanun’un 4/1. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçundan ayrıca hüküm tesis edilmesine yer olmadığına,

c- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi hükmü gereğince beraatine,

karar verilmesi talep ve mütalaa edilmiştir.

III- SAVUNMALAR

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; kâtiplere ilişkin nöbet listesinin yaklaşık 1,5 yıllık bir zamana yayıldığını, olay tarihinde adliyede olması gereken tek kişinin kendisi olduğunu, hâkimlerin görevlendirilmesinin ne şekilde olduğunu bilmediğini, olay günü sanık ...’ın talimatı ile Cumhuriyet savcısı ...’ı aradığını, Cumhuriyet savcısının “Hafta sonu dosya mosya itiraz olmaz” dediğini, daha sonra sanık ...’in gelerek Cumhuriyet savcısı ile görüştüğünü, Cumhuriyet savcısının şehir dışında olduğunu söylediğini, kendisinin de görevi gereği tutanağı yazdığını, işe herhangi bir müdahalesinin ve dahlinin olmadığını, sadece imzaladığını, hâkim olan sanık ...’e karşı gelme, "Tutanağı tutmuyorum" deme gibi bir lüksünün olmadığını, sahtecilik iddiasını kendi açısından kabul etmediğini, hayatının hiçbir döneminde bu örgütün toplantısına katılmadığını, örgüte sempati duymadığını, bu hain yapının iç yüzünü herkesin 15 Temmuz'dan sonra anladığını, suçsuz olduğunu, beraatini talep ettiğini, sanık ...'ın sorusu üzerine hem Cumhuriyet savcısını hem de kâtibini aradığını, kâtibe ulaşamayınca Cumhuriyet savcısını rahatsız etmek zorunda kaldığını, şikâyetçi ...'ın sorusu üzerine, ...'ın telefonda kendisine "Ben şehir dışındayım" diye bir cümle kurmadığını, sadece "Hafta sonu itiraz olmaz" deyip görüşmeyi sonlandırdığını, sanık ...'in sorusu üzerine, şu an hâlen bir müzekkere yazılacaksa müzekkerenin Cumhuriyet Başsavcılığından ...'ın ekranına gittiğini, otomatik yönlendirmenin oraya attığını, kendisinin yaptığı işlemde herhangi bir hata olmadığını, sanık ...'ün sorusu üzerine, Hâkim Beye “Nereye gidiyorsun, kiminle gidiyorsun?” deme şansının olmadığını, kendisinin sadece "Yemeğe çıkıyorum" dediğini, zaten nöbet boyunca gün içerisinde 3-4 kez adliyeden ayrıldığını, sabah saat 08.00'den akşam saat 19.00'a kadar adliyede olduğunu, sanık ...’in, kendisine “Başkan Bey beni çağırdı yemeğe gidiyoruz” dediğini, atılı suçlamaları kabul etmediğini,

Sanık ... aşamalarda; olay tarihinde Şanlıurfa Adalet Komisyonu Başkanı olduğunu, Şanlıurfa’da 2 tane Sulh Ceza Hâkimliği olduğu için diğer tüm ceza hâkimlerinin de nöbet tuttuğunu, komisyon başkanının görevinin nöbet listesini tutmak olduğunu, Pazartesi günü Hâkim ... Bey'in hastaneye kaldırıldığını, 3 günlük rapor aldığını öğrendiğini, ... Hanım'ı görevlendirmek istediğini, ... Hanım'ın elinde dosya olduğunu, gerekçeli karar yazacağını söyleyerek bakmak istemediğini, bunun üzerine ... Bey'e "sen bak" dediğini, sanık ...’ın da "tamam" dediğini; nöbet listesinin son sırasında ...’in olduğunu, 19 Ocak sabahında listenin bittiğini ve yeni liste yapılması gerektiğini, Şanlıurfa Adliyesine 10 civarında hâkim atandığını ve henüz o tarihte yetkilerinin belli olmadığını, yetkileri belli olduğunda hukuk mahkemesinde olanların nöbet listesine giremeyeceklerini, diğerlerinin nöbet listesine gireceğini, ortada bir nöbet listesi olmadığını, sanık ...’ı 3 gün için görevlendirdiğini, bunun ara bir görevlendirme olduğunu, bu işlerin genelde Ağır Ceza Üyelerine verildiğini, o anda mahkemesinde 3 Ağır Ceza Üyesi olduğu için ...’a vermeyi uygun bulduğunu, Perşembe sabahı Komisyon Müdürü'nün tekrar yanına gelip ... Bey'in 1 hafta daha rapor aldığını söylediğini, bunun üzerine sanık ...'e “3 gün nöbet tuttu o zaman 4 gün daha nöbet tutsun ondan sonra diğer nöbet listesinde ayarlarız” dediğini, inceleme dışı sanık ...'ın ifadesinde ...’ın Komisyon Başkanı'yla görüştüğünü beyan ettiğini ancak kendisinin o sırada Halfeti’de olduğunu, bunun baz istasyonu bilgileri ile de anlaşılabileceğini, inceleme dışı sanık ...’ın son duruşmada Komisyon Başkanı'nı kendisinin görmediğini sadece telefon konuşmasından anladığını beyan ettiğini, sanık ...’ı yönlendirmesi gibi bir durumun kesinlikle olmadığını, haklarında düzenlenen iddianamenin TCK’nın 220. maddesi uyarınca suç örgütüne üye olma suçuna ilişkin olduğunu, 15 Temmuz'dan sonra eylemlerinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üyelik suçundan olduğunun belirtildiğini, mahkemelerin iddianame metni ile bağlı olduğunu, iddianamede anlatılan olayın asla FETÖ üyeliği olmadığını, anlatımın Şanlıurfa’daki istihbarat dairesinde çalışan müdürlerin ve oradaki polislerin kurmuş olduğu suç örgütü anlamında bir örgüte yardım olduğunu ve bunu da kabul etmediğini, burada yargılanabileceği örgütün olsa olsa suç örgütü olabileceğini, ek savunma ile TCK’nın 314/2