muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1558, Karar No: 2023/3086, Tarih: 24.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1558 E.  ,  2023/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/10 E., 2022/297 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 01.08.2016

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen davalının hastalığının meslek hastalığı olmadığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in aynı şekilde 2006 yılında halı sahada kendi beyanında olduğu gibi meslek hastalığı tanısı konan bölge ile ilgili ciddi bir travma öyküsünün mevcut olduğunu, davalı ...'in rahatsızlığının travmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda hiçbir inceleme yapılmadığını belirterek, davalının hastalığının meslek hastalığı olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2016/380-2019/39 Esas ve Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2016/380-2019/39 Esas ve Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 24.06.2019 tarihli ve 2019/607 E., 2019/902 K. sayılı kararı ile; "davacının 09.09.2002-13.01.2015 tarihleri arasında montaj operatörlüğü yaptığı, 20.10.2013 tarihinde servikal disk hernisi tanısıyla ameliyat edildiği, 27.10.2015 tarihinde meslek hastalığına yakalandığını belirterek Kuruma müracaat ettiği ve Dokuz Eylül Üniversitesi Meslek Hastalıkları Birimi'nin 28.01.2015 tarihli raporunda, "opere disk hernisi" meslek hastalığı tanısı konulduğu, SGK Kurum Sağlık Kurulu'nun da 08.09.2015 tarihli raporunda da mevcut rapor ve belgeler incelenerek "meslek hastalığı olmadığına" karar verildiği, itiraz üzerine YSK'nın 02.02.2015 tarih ve 90/13263 sayılı kararı ile sigortalıda servikal bölge hastalığının bulunduğu ve mesleki maluliyet oranının E cetveline göre, %32,2 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediği, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduğuna karar verildiği, SGK denetmen raporunda da işyerindeki çalışma koşullarının sıhhi rahatsızlığına sebebiyet verdiğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden alınan raporda da davacının çalışma şeklinin servikal disk hernisi açısından etkili olabileceği, ancak bu işi yapmayanlarda da görülebilecek bir hastalık olduğuna dair rapor düzenlendiği anlaşılmakla, ATK 3. İhtisas Dairesi'nin raporunun, meslek hastalığının bulunduğuna dair yukarıda belirtilen raporların aksini belirtmediği gibi bu raporları desteklediği, ancak hastalığın mesleki olup olmadığının belirlenemediği belirtilmiş ise de dosyada toplanan kanıtların davacının hastalığının mesleğinden kaynaklanmadığına dair illiyet bağını kesecek bir sebebin ispatlanamadığı da dikkate alınarak mahkemece kurum işleminin iptaline yönelik davanın reddine dair kurulah hükmün yerinde olduğu, davacının istinaf itirazlarında haklı olmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin (kapatılan) 20.11.2019 tarihli ve 2019/5564-2019/7063 Esas ve Karar sayılı kararı ile; somut olayda, davalı sigortalının hangi süreyle ne iş yaptığının bordro tanıkları dinlenerek endüstri mühendisi ve iş güvenlik uzmanının bulunduğu heyetle mahallinde keşif yapılarak belirlenmesi gerektiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinin gerektiği, eksik araştırma ile hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı doğrultusunda duruşmalarda bordrolu tanıklar dinlenmiş, raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesine yönelik ATK 2.Üst Kurulu'ndan rapor aldırılmış ve yapılan değerlendirme sonucu davalıda oluşan "disk hernisi" hastalığının meslek hastalığı olmadığına kanaat edildiği gerekçesiyle "davanın kabulüne, davalı ...'in "servikal diskopati" hastalığının, meslek hastalığı olmadığının tespitine," şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile davalı Kurumun davacı işverene karşı açtığı ve ... 1. İş Mahkemesi'nin 2017/160 E. sayılı dosyasında görülmekte olan rücuen alacak davasında alınan bilirkişi raporunda davalının meslek hastalığına yakalandığı, işverenin açıkça ağır kusurunun bulunduğu, çalışma koşulları ve iş yeri sağlığı konusunda sorumluluklarını yerine getirmediğinin belirlendiği, Kurumun inceleme raporuna göre de davalının uzun süre, ergonomik olmayan, tekdüze çalışma koşulları içerisinde olduğunun, bu çalışma koşullarının iyileştirilmesi için davacı şirketin tedbir almakta geciktiğinin belirlendiğini, davalının maruz kaldığı hastalığın "meslek hastalığı" değil "işle ilgili hastalık" olarak tanımlanmasına dosya kapsamında hiçbir şekilde açıklık getirilmediğini, alınan raporların hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile alınan raporlar arasında çelişki olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı Kurum vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile alınan raporlar arasında çelişki olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının hastalığının meslek hastalığı olmadığının tespiti konusunda, İlk Derece Mahkemesince yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 95 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/146, Karar No: 2019/3277, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/146 E.  ,  2019/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26474, Karar No: 2014/10529, Tarih: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26474 E.  ,  2014/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

.... Bakanlığı müfettişleri .... tarafından hazırlanan ve dosyada mevcut bulunan 12.12.2013 tarihli inceleme raporunda davacı ...'na ait ... Köyü 2400 parsel ile ....Mahallesi eski 586 yeni 115872 Ada 1 parsel arasında herhangi bir mükerrerlik bulunmadığı, .... Mahallesinde 1957 yılında yapılan tapulama sırasında tapulama genel sınırı oluşturan derenin aşılarak, komşu .... Köyü arazisine girilerek ölçü yapılmasından kaynaklandığı, bu durumun 2010-2011 yılında yapılan yenileme çalışmasında da fiili zemin durumuna dikkat edilmeyerek pafta üzerinden sayısallaştırma yapmak suretiyle yenileme yapılması nedeniyle farkedilmemesinden kaynaklandığı tespit edilmiş olup, bu inceleme raporu doğrultusunda, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uyarınca ... Köyünde bulunan 1400 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünde herhangi bir düzeltme yapılıp yapılmadığının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak düzeltme yapılmış ise buna ilişkin belgelerin ve Ücret Köyü 2400 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının getirtilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5870, Karar No: 2010/6368, Tarih: 26.10.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/5870 E., 2010/6368 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/5870 E., 2010/6368 K.**

**- MAL KAÇIRMA

- MİRAS**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 514 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 561 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 563 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 564 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 565 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 570 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 669 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 507 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı; tarafların ortak miras bırakanı olan N... İ...'nun ölüm tarihinin 30.01.1997 olduğunu, murisin sağlığında diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla, Hamidiye mahallesi, 26 ada, 45 (16) parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan 4 adet daireyi oğulları olan davalılar İ..., S..., E... ile Y... İ...'na devrettiğini, dava konusu dairelerin öncelikle tapu kayıtlarının iptali ile miras hisseleri oranında adına tesçilini, olmadığı takdirde bedellerinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar; davanın zamanaşımına uğradığını, murisin tasarruf nisabı içinde işlem yaptığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalılar Meryem, Süreyya, Leyla, ve Meliha aleyhinde açılan davaların reddine, davalılar İ..., S..., E... ve Y... aleyhinde açılan davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar İ..., S..., E... ve Y... tarafından temyiz edilmiştir.

1 .Davalıların zamanaşımına yönelik temyiz itirazlarının reddine;

2. Miras bırakan sahibi olduğu Hamidiye mahallesi, 26 ada, 45 sayılı parseli 13.06.1973 tarihinde oğulları olan davalılar İ..., S..., E... ve Y...'ya satmak suretiyle devretmiştir. Satış tarihinde taşınmazın niteliği "kargir ev ile bahçesi" olarak gösterilmiştir. Sonradan taşınmaz üzerinde inşaat yaptırılıp, davalılara 4 adet daire verildiği belirtilerek daire bedelleri dikkate alınıp tenkis hesabı yapılmıştır. Bazı dairelerin elden çıkartıldığı nazara alınmadan, dairelerin numaraları dahi raporlarda belirlenmeden, 4 adet dairenin keşif tarihindeki değeri dikkate alınarak davacının saklı payına tecavüz oranının belirlenmesi, davalıların taşınmaza varsa katkılarının dikkate alınmaması doğru olmadığı gibi, murisin ölümünden geriye doğru 1 yıldan önceki tarihlerde yapılan temliklerde, murisin saklı payları ihlal kastının bulunup bulunmadığının araştırılması gerekirken, bu yönde de herhangi bir araştırma yapılmaksızın, eksik ve hatalı bilirkişi raporları esas alınarak, hükümde de davalılardan tahsil edilecek miktar ayrı ayrı gösterilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Tenkis davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası karşılıksız kazandırmaların yasal zemine çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır.

Tenkis davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası karşılıksız kazandırmaların yasal zemine çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır.

Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarının zedelenmiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür. Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu malvarlığı ile (iadeye) denkleştirmeye (TMK.MD.669) ve tenkise tabi (TMK.md.514,565 ) olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin üç aylık geçim giderleri, terekenin yazımı, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderlerde pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi sonrası net tereke oluşur. Tereke bu şekilde tespit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak, parasal miktarın tespiti gerekir. (TMK.md.507) Miras bırakanın Türk Medeni Kanunu'nun 506. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği, bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve sübjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedeleme kastının varlığından söz edilemez.

Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Türk Medeni Kanunu'nun 565. maddesinin 1, 2 ve 3. Fıkrasında gösterilenler) veya saklı payı ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Türk Medeni Kanunu'nun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek, davalı saklı paylı mirasçılardan ise aynı Kanunun 561. maddesinde yer alan saklı paydan fazla olarak, alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları, en sonda da kamu yararına yapılan kazandırmaları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıları etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alınanla orantılı sorumluluk kuralı gözetilmelidir.

Davalılara yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiğinde tasarrufun tümünün değeri ile davalılara yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (sabit tenkis oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olmayacağı (TMK..md.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesçiline karar verilmelidir.

Tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddedeki tercih hakkı gündeme gelecektir. O zaman davalılardan tercihleri sorulmak, sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, mirasın açıldığı gündeki değerleri, o günden karar gününe kadar geçen süre içindeki toptan eşya fiyat endeksleri ile, bu süre içinde oluşan nitelik ve imar değişikliği gibi fiyata etkili özel unsurlar ve hakkaniyet kuralları dikkate alınıp, değer hakim tarafından belirlenmeli ve davalılara fazla verilen bölümün değerinin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak naktın ödetilmesine karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmiş olması isabetsiz olup davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 750.00 TL. Vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13868, Karar No: 2010/21429, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13868 E.  ,  2010/21429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12811, Karar No: 2016/9817, Tarih: 27.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12811 E.  ,  2016/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...(Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22/05/2014 gün ve 2011/550 - 2014/208 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/06/2015 gün ve 2015/1249 - 2015/8619 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 10. maddesi çerçevesinde müvekkili ... tarafından ...'a ödenmesi gerekli alacaklara dair sehven fazladan ödeme yapıldığını, müvekkilinin fazla ödemeyi 29.12.2010 tarihinde tespit ettiğini ve ...'tan telep ettiğini, ancak ...'ın söz konusu fazla ödemeyi iade etmekten imtina ettiğini, işbu hatalı ödemenin de ... malvarlığında haksız zenginleşmeye sebep olduğunu ileri sürerek 29.160.190,32 TL tutarındaki alacağın fazla ödemelerin yapıldıkları tarihlerden itibaren hesaplanacak ticari işlemlere uygulanacak ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.