muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/455, Karar No: 2011/653, Tarih: 02.11.2011

Gelir Paylaşımı esasına göre düşünülen Halkalı Olimpiyakent projesinden konut satın alan tüketicinin satın aldığı  bağımsız bölümle ilgili bir talebi olmayıp, ortak alanda yapılması vaat edilen spor kompleksinin sonradan TOKİ’ye ait 518 ada üzerinde yapılıp, bunun da Belediyeye devredilmesi sebebiyle artık bu eksik ifa olup, tam bir teslimden sözetmek mümkün değildir. Kaldı ki, söz konusu projenin birden fazla parsel üzerinde etap etap yapıldığı ve ilgililere konutlarının peyderpey teslim edildiği anlaşılmaktadır. Konutunu teslim alan davacının taahhüt edilen diğer yan edimler bakımından ifa beklentisi devam ettiğinden konutunu ihtirazi kayıt ile teslim alması veya bu yönde bir ihbarda bulunması da mümkün değildir. Teslim söz konusu olmadığından tüketicinin zamanaşımı süresi içerisinde genel hükümlere göre dava açabileceği ve BK’nun 96.maddesi çerçevesinde tazminat isteyebileceği yönündeki Dairemiz kararının isabetli olduğu düşüncesindeyiz. Davalılar reklam ve büroşürlerinde 1000 dönümlük arazi üzerine tesis edecekleri birden çok siteyi kapsayan ve içerisinde sosyal tesislerini barındıran davaya konu alandaki sosyal tesislerin yalnızca site sakinlerinin kullanımına sunulacağı kanaatini uyandırmışlar, ancak bunun aksine spor tesislerini davalılardan TOKİ önce kendi arazisi üzerine yapmış; daha sonrada site sakinlerinin dışında dışarıdan katılacak şahısların da kullanımına sunmuş, bundan sonra da yargılama sırasında dava dışı Küçükçekmece Belediyesine anılan tesisleri devretmiştir. Oysaki reklam ve tanıtım projelerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha birçok spor tesislerini içinde barındıran büyük bir kompleksin site içerisinde sakinlerinin kullanımına sunulacağı, bu kompleksten yalnızca site sakinlerinin istifa edeceği verilen reklam ve ilanlarla  taahhüt edilmiş olmasına rağmen anılan tesisin mülkiyeti davalılardan TOKİ’ye ait olan 518 ada üzerine inşa edilmesi, akabinde halka açılması, daha sonra da yargılama sırasında dava dışı Küçükçekmece Belediyesine devredilmesi karşısında spor kompleksi ile ilgili taahhüdün yerine getirildiğinden söz etmek mümkün değildir. Hatta ilerleyen zaman içinde kullanım şekli değiştirilebileceği gibi, mülkiyetinin de üçüncü kişilere devredilmesi herzaman mümkün bulunmaktadır. Davalılar tacir olup, sözleşmeden doğan asıl ve yan edimlerini basiretli bir tacirden beklenen doğruluk ve dürüslük kuralları içinde yerine getirmek zorundadırlar. Bu husus ise, alıcının satın alma kararını etkileyen ve taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü zorunludur.  Yine mahkemece TMK nun 1020.maddesi gereğince tapu kayıtlarının aleni olduğu davacının tapu kayıtlarını incelemesi halinde durumu zaten bilmesi gerektiğinden söz edilmiş ise de, bu gerekçeye de katılmak mümkün değildir

. Bu husus ise, alıcının satın alma kararını etkileyen ve taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü zorunludur.  Yine mahkemece TMK nun 1020.maddesi gereğince tapu kayıtlarının aleni olduğu davacının tapu kayıtlarını incelemesi halinde durumu zaten bilmesi gerektiğinden söz edilmiş ise de, bu gerekçeye de katılmak mümkün değildir. Şöyle ki, spor kompleksinin yapıldığı alan (518 parsel)  davalılardan TOKİ adına kayıtlıdır. Bu durumu tapu kaydı ile gören alıcının haklı bir güven ile ifa beklentisi olacaktır. Bir an spor kompleksi yapılacak alanın başka birine ait olduğu varsayılsa bile, davalıların taahhüdü BK nun 110.maddesi hükmü gereğince üçüncü kişinin fiilini taahhüt anlamında olup, gerçekleşmemesi nedeni ile satıcılar doğan zarardan sorumludur.

Tüm bu açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.

KARŞI OY

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrasında malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içerisinde tüketicinin ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlü olduğu belirtilmiş olduğundan ve bu süre geçtiğinden bahisle açılan davada işin esasına girilemez şeklindeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum. Şöyle ki;

Yukarıdaki hüküm, taşınır mallar hakkında uygulanabilir. Satın alınan ve kullanılmaya başlanılan bir mutfak aletinin ayıplı mal olduğunun anlaşılması halinde tüketicinin ayıbı satıcıya 30 gün içerisinde bildirmesi gerekebilir.

Olayımızda olduğu gibi siteden satın alınan bir dairenin satışında asansör, elektrik, su, mutfak dolabı, badana-boya ve benzeri iç işleri yapıldığı zaman anahtar teslimi yapılmakta olup, çevre düzeni ve ortak alanların çalışmaları ise 3-4 yıl sürmektedir.

Çevre düzenine ilişkin işlemler eksik iş mahiyetinde olup ayıplı mal kavramı içerisinde düşünemeyiz. Örneğin, Haziran ayında satın ve teslim aldığımız bir dairenin kaloriferlerinin yanmadığını kasım ayında fark etmemiz halinde, teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde satıcıya bildirilmedi diye süre geçtiğinden bahsedemeyiz. Buradaki iş, eksik iş olarak nitelendirilmelidir.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması görüşündeyim.

KARŞI OY

Taraflar arasında vasıflı bir satım söz konusu olup, davalı taraf asli edim  olan konutu davacıya teslim etmesine karşın yan edim mahiyetinde olan sosyal alanların davacıya teslimi (ki zaten bu olanların tek tek orada konutu bulunanlara teslimi fiziken mümkün değildir) söz konusu olmadığından bir an için ayıplı ifa söz konusu olsa bile dava hakkının düştüğünden söz edilmez. Kaldı ki, eksik ifa söz konusu olduğundan somut  olay bakımından dava hakkının düşmediği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluk kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2023/2749, Karar No: 2024/983, Tarih: 05.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2749 E.  ,  2024/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/370 E., 2022/1333 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 5. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2020/254 E., 2021/47 K.

Taraflar arasındaki maddi- manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar ... ve Lokman Hekim Hastanesi A.Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin çocukları olan Furkan'ın, 29.12.2013 tarihinde düşerek ayağını kırması üzerine ebeveynlerince Van Özel İstanbul Hastanesinin acil servisine götürüldüğünü, davalı ortopedi ve travmatoloji uzmanı hekim ... tarafından muayene edildikten sonra alçı tedavisi uygulandığını, davalı hekim tarafından uzun süre alçı atelinde kalan ayağın zayıfladığını ve güçsüz kaldığını, uygulanacak fizik tedavi ile bu sorunun ortadan kalkacağının beyan edilmesi üzerine, davalı Lokman Hekim Hastanesine başvurduklarını, bu hastanede Dr. ... tarafından görülen hastaya yeni tanı konulmadan, yeni grafiler çekilmeden, eklem kontratörü tanısı üzerine 35 günlük fizik tedavi programı uygulandığını, tedavinin 15. gününden sonra çocuğun dizinde şişlikler ve morluklar başladığını, çocuğun ayağında anormallik olduğunun fark edildiğini, Van 100. Yıl Üniversitesine götürdüklerini, Furkan'a burada doktorlarca yapılan muayene ve teşhis sonucunda çocuklarının 29.12.2013 tarihinde kayarak düşmesi sonucunda sol femur kemiği ile birlikte dizinde parçalı kırık geliştiğini ve teşhis ile tedavi edilmeyen dizdeki kırığın yanlış kaynadığını ve akabinde yönlendirildikleri fizik-tedavi programı sırasında da ön çapraz bağlarının koparıldığını öğrendiklerini, Furkan'ın daha 8 yaşında olduğunu, davalıların ağır nitelikteki kusurları nedeniyle sakat kaldığını, müvekkili annenin ekonomik sıkıntılar nedeniyle çalışması gerektiğini, ancak çocuğunun engelli kalması nedeniyle çalışamayıp çocuğuna bakmak zorunda kaldığını, engelli çocuğa yapılan bakım ve tedavi masraflarının aileyi zor durumda bıraktığını, çocuklarının engelli kalmasının kendilerine büyük bir manevi acıya ittiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, her bir davacı için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi ve küçük Furkan için 200.000,00 TL manevi, anne ve baba davacılar için de ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tespit edilecek kusur oranında müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Lokman Hekim Hastanesi ve davalı ... vekili; müvekkillerine karşı yöneltilen suçlamaların haksız ve gerçek olmadığını, hasta için mevzuat hükümlerine ve tıbbın gereklerine uygun tedavi ve işlem gerçekleştirildiğini, davacıların hastanenin polikliniğine, fizik tedavi ve rehabilitasyon tedavisi talebi ile başvurduğunu, fizik tedavinin fizyoterapist tarafından bizzat uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Lokman Hekim Hastanesi ve davalı ... vekili; müvekkillerine karşı yöneltilen suçlamaların haksız ve gerçek olmadığını, hasta için mevzuat hükümlerine ve tıbbın gereklerine uygun tedavi ve işlem gerçekleştirildiğini, davacıların hastanenin polikliniğine, fizik tedavi ve rehabilitasyon tedavisi talebi ile başvurduğunu, fizik tedavinin fizyoterapist tarafından bizzat uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu olayda müvekkilinin herhangi bir kusuru, ihmali ve özen eksikliğinin bulunmadığını, yapılan tüm müdahale ve tıbbi değerlendimelerin güncel tıp kurallarına ve tıbbı fenne uygun olduğunu, hasta ve yakınlarının aktardığı şikayetler doğrultusunda hastanın detaylı muayeneden geçirilerek radyografi istendiğini, dava konusu olayda tıbbi uygulama hatası bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alanında uzman bilirkişilerden oluşturulan heyetten aldırılan bilirkişi raporunda ameliyatı yapan hekim ve sağlık kuruluşuna tıbben ihmal ya da kusur atfedilemeyeceğinin tespit edildiği, kaldı ki Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/9036 soruşturma sayılı dosyası kapsamında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan aldırılan raporda da aynı doğrultuda ilgili hekimlere ve fizyoterapistlere atfı kabil kusur tespit edilmediğinin belirtildiği, alınan raporların birbirini doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle davacıların maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ... ve Lokman Hekim Hastanesi A.Ş. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ... ve Lokman Hekim Hastanesi A.Ş. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; yargılamanın adil yargılama ilkelerine uygun olarak hızlı ve tarafsız yürütülmediğini, davalı çalışanı hekimce davacı yaşı küçük çocuğa yapılan müdahalenin açıkça eksik ve kusurlu olduğunun tespit edildiğini, düşme sonucunda sol bacağında birden fazla kırık meydana gelmiş olmasına rağmen davalı hekimce dikkatli ve özenli bir teşhis geliştirilmeyerek, çekilen grafilerde dizdeki komplikasyon görüldüğü halde, hastanın sadece sol femurun ½ kesiminde oluşan kırığa tedavi uygulanıp ancak dizindeki eklem kırığına hiçbir teşhis ve tedavi uygulanmayarak yaşı küçük Furkan’ın sol bacağının 2 ay boyunca alt ekstremite pelvik destekli uzun bacak alçı ateline alındığını, bilirkişi raporlarının bilimsel kriterlere uygun olarak düzenlenmediğini, maddi gerçeklere aykırı olduğunu, ortada davalılar tarafından teşhis edilmeyen tibia kırığı mevcut iken ve yine buna uygun yapılmayan tedavi sonucunda bu kırığın yanlış kaynaması sonucunda sakat kalma durumu var iken bu hususu fizik tedavi sırasında zayıflamaya bağlı olarak meydana gelen kas ve doku hasarına bağlı bir komplikasyona bağlanmasının kabul edilemez olduğunu, Adli Tıp Kurumu Yüksek Sağlık Şurasından rapor aldırılması gerekirken eksik, hatalı ve hiçbir şekilde hükme esas alınamayacak bilimsel kriterlerden yoksun raporlara itibar edilerek hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiğini, davada salt davalı hekim ve sağlık görevlilerinin kusurlarına dayanılmayıp davacılardan aydınlatılmış onam alınmadığına da vurgu yapıldığı, ancak bu hususlara ilişkin bir tespit yaptırılmaması nedeni ile de kararın bozulması gerektiğini, hekim tarafından hastanın ve hastanın çocuk olması nedeniyle ebeveynlerinin aydınlatılması, tıbbi elatmaya onamın geçerli olabilmesi için şart olduğunu, tıbbi müdahaleler açısından söz konusu olan özen yükümlülüğünün sadece tedavi açısından söz konusu olmayıp, tedaviden sonrası için de geçerli olduğunu, bu yükümlülüğün ihlalinin tıbbi uygulama hatası olduğunu savunarak hükmün kaldırılarak dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve Lokman Hekim Van Sağlık Hiz. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş vekili; vekalet ücreti yönünden kurulan hükmün kaldırılmasını ve her bir davacı açısından reddedilen maddi tazminat kalemleri bakımından ayrı ayrı maktu vekalet ücreti hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esas yönünden onama kararı verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalılar ... ve Lokman Hekim Van Sağlık Hiz. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş vekili; vekalet ücreti yönünden kurulan hükmün kaldırılmasını ve her bir davacı açısından reddedilen maddi tazminat kalemleri bakımından ayrı ayrı maktu vekalet ücreti hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esas yönünden onama kararı verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında onam belge suretinin bulunduğu, kaldı ki sırf onam belgesi olmamasının, gerek dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporlarında, gerekse soruşturma dosyasında aldırılan raporda davalılara atfedilebilecek ihmal veya kusura rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, durumu değiştirmeyeceği, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bir durumda raporlar aksinin tanık beyanlarıyla değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı ve de bu kapsamda mevcut raporların hüküm kurmaya yeterli olduğu ve yeniden rapor alınmasını gerektirir bir durum olmadığı ancak davacılar vekili, davacılar aleyhine ve davalılar lehine hükmedilen avukatlık ücretinin ölçülü olmadığını da belirtmekle, maddi tazminat bakımından hükmedilen vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, manevi tazminat taleplerinin de tümden reddedildiği, davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığı, verilen kararda, harçtan muaf olan davacılar aleyhine harca hükmedilmesnin de doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve düzeltilerek esas hakkında davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların hatalı tedavi uygulamaları nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 502 nci ve devamı maddeleri

2. Dairenin 28.11.2022 tarihli ve 2022/6636 E., 2022/8942 K. sayılı kararı, 24.11.2022 tarihli ve 2022/7006 E., 2022/8929 K. sayılı kararı, 12.12.2022 tarihli ve 2022/7726 E., 2022/9331 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların hatalı tedavi uygulamaları nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 502 nci ve devamı maddeleri

2. Dairenin 28.11.2022 tarihli ve 2022/6636 E., 2022/8942 K. sayılı kararı, 24.11.2022 tarihli ve 2022/7006 E., 2022/8929 K. sayılı kararı, 12.12.2022 tarihli ve 2022/7726 E., 2022/9331 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karara esas alınan bilirkişi raporlarında; ilk tedaviyi uygulayan hekim ile fizik tedaviyi uygulayan hekimin uygulamalarında tıbbi yanlışlık olmadığı, davacı çocukta meydana gelen kırığın fizik tedavi sırasında mı yoksa ilk düşme anında mı olduğu hususunun ise tespit edilmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır. Hemen belirtmek gerekir ki tazminat hukukunda sorumluluktan söz edilebilmesi için sadece eylemin yasaya veya sözleşmeye aykırı olması yeterli olmayıp, eylem sonucunda bir zararın da doğmuş olması ve zararla eylem arasında uygun illiyet bağının da bulunması gereklidir. Somut olayda meydana gelen kırık nedeniyle alçı tedavisini uygulayan davalı doktor ile fizik tedaviyi uygulayan davalı hekimin kusurunun bulunmadığının tespiti dikkate alındığında, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2032, Karar No: 2015/4019, Tarih: 05.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2032 E.  ,  2015/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Görevi yaptırmamak için direnmek, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Terör örgütü

propagandası yapmak

Hüküm : 1-) 30.10.2012 günlü eylemle ilgili olarak;

3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-) 05.11.2012 günlü eylemle ilgili olarak;

- TCK’nın 314/3, 220/6. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 220/6, 62, 53, 58, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

- 2911 sayılı Kanunun 33/2 ve 32/2. maddeleri delaletiyle TCK’nın 265/1-3, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

- 2911 sayılı Kanunun 33/2. maddesi delaletiyle 32/1, TCK’nın 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) Sanık hakkında 05.11.2012 günlü eylemleri ile ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığın örgüt adına işlediği görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanunun 32 ve 33. maddelerine aykırılık suçlarının hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220. maddesi 6. fıkra 2. cümle ile indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden, güvenlik güçlerine TCK'nın 6/f maddesi kapsamında silahtan sayılan taş atarak direnen sanık hakkında TCK'nın 265/1-3. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliği ile ONANMASINA,

II-) Sanık hakkında 30.10.2012 günlü eylemiyle ilgili kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesine gelince:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,