muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/94, Karar No: 2008/2, Tarih: 25.12.2007

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının sunduğu hizmetlerin iyileştirilmesi ve standarda kavuşturulmasının planlandığı, bunun gerçekleştirilebilmesi bakımından da öncelikle merkez ve taşra örgütü ile bağlı ve ilgili kuruluşlardaki görevlilerin Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000 Standartları ile ilgili eğitim almalarının kararlaştırıldığı, bu amaçla yapılacak eğitim çalışmalarını planlamak ve koordinasyonunu gerçekleştirmek üzere Bakanlıkta bir Merkez Birimi ile bağlı ve ilgili kuruluşlarda da Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000 Konseyleri oluşturulduğu, Merkez Birim tarafından yürütülen çalışmalar sırasında TODAİE, TSE, KAL-DER, TÜSSİDE, MPM, AR-GE isimli kuruluşlar ile bazı üniversitelerin gönderdikleri temsilcilerle görüşmeler yapıldığı, kendilerinden eğitim konuları, süresi, materyalleri, sağlayabilecekleri destek hizmetler ve istenecek ücretler konusunda bilgi istendiği, bunlardan bir kısmının da istenen eğitim planları ile eğitim ücret bilgilerini içeren yazılarını Merkez Birim'e doğrudan verdikleri veya müsteşar yardımcısı, Bakan gibi kamu görevlilerinin faksları aracılığıyla Merkez Birim'e ulaştırdıkları, bu çalışmalar sonucunda Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000 Kalite Sistemi Uygulama Yönergesi hazırlanarak 20.09.2001 tarihli genelge ile merkez ve taşra birimleri ile bağlı-ilgili kuruluşlara gönderildiği, Bilahare Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı'nın başkanlığında Bakanlıkta 29.09.2001 günü gerçekleştirilen toplantıda alınan kararlar gereğince, Merkez Birim'den sorumlu Müsteşar Yardımcısı M..... G..imzasıyla kuruluşlara gönderilen 04.10.2001 tarih ve 2473 sayılı yazıda; eğitim programının gerek Bakanlık gerekse bağlı ve ilgili kuruluşlarda 15.10.2001 tarihinden itibaren başlatılması ve eğitim programlarına ilişkin protokollerin de en geç 11.10.2001 gününe kadar Merkez Birim'e gönderilmesinin istendiği, ayrıca bu eğitimlerin Bakanlık Merkez ve Taşra örgütleri personeli için Bakanlığın bağlı birimi olan YODÇEM (Yakın ve Ortadoğu Çalışma ve Eğitim Merkezi) tarafından, diğer bağlı ve ilgili kuruluşların personeli bakımından ise YODÇEM aracılığıyla veya diğer eğitim kuruluşlarından kendilerince sağlanmasının belirtildiği, ancak eğitimin başlama tarihine kadar gerek YODÇEM gerekse diğer bağlı ve ilgili kuruluşların eğitim verecek kuruluşlardan usulünce teklif alıp değerlendirmelerinin ve ihaleyi sonuçlandırmalarının mümkün olamayacağının anlaşılması üzerine, YODÇEM Başkan Vekili S.... Y......imzasıyla 10.10.2001 tarih ve 1573 sayılı bir yazının hazırlandığı, bu yazıda, Merkez Birimce yapılan çalışmalar sırasında TSE, TÜSSİDE, KAL-DER ve TODAİE isimli kuruluşların bu eğitimi kendilerinin verebileceklerini belirterek Merkez Birim'e sundukları tekliflerin YODÇEM Başkanlığına verilmiş teklif gibi değerlendirilmesinin istendiği, bu yazının sanık Müsteşar F.... Ş...

.... Y......imzasıyla 10.10.2001 tarih ve 1573 sayılı bir yazının hazırlandığı, bu yazıda, Merkez Birimce yapılan çalışmalar sırasında TSE, TÜSSİDE, KAL-DER ve TODAİE isimli kuruluşların bu eğitimi kendilerinin verebileceklerini belirterek Merkez Birim'e sundukları tekliflerin YODÇEM Başkanlığına verilmiş teklif gibi değerlendirilmesinin istendiği, bu yazının sanık Müsteşar F.... Ş.... tarafından "uygun görüşle" imzalandığı, keza Bakan tarafından da "olur" verildiği, ertesi gün yazılan ve yine YODÇEM Başkan Vekili imzasıyla gönderilen 11.10.2001 gün ve 1580 sayılı bir başka yazıda ise; sözü edilen eğitimlerin tamamının KAL-DER (Kalite Derneği) isimli kuruluştan alınmasının onaya sunulduğu, bu yazının da sanık Müsteşar F.... Ş.... tarafından "uygun görüşle" imzalanıp Bakan tarafından da onay verildiği, bilahare YODÇEM ile KAL-DER arasında bir eğitim protokolü hazırlandığı, ardından da Türkiye İş Kurumu ve Bağ-Kur'un YODÇEM'le protokol imzaladıkları, böylelikle bu iki genel müdürlüğün de dolaylı biçimde KAL-DER isimli kuruluştan ihalesiz eğitim almalarının sağlandığı, sanığın kaçamaklı ikrarı, kurum içi yazışmalar, protokoller, bilirkişi raporu gibi kanıt ve belgelerden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, sanık, Döner Sermayeli Kuruluşlar İhale Yönetmeliği çerçevesinde eğitim hizmeti verecek kuruluşlardan yöntemince teklif alınmadan, önceden Bakanlıkta yapılan planlama çalışmaları sırasında eğitim konuları, süresi ve muhtemel maliyetin tespiti aşamasında fikir vermesi bakımından kendilerinden istenen bilgiye cevaben bir kısım eğitim kuruluşlarının gönderdikleri yazılarda belirttikleri rakamlar esas alınmak suretiyle usulsüz ihale yapılması isteğine uygun görüş bildirerek onay verilmesini sağlamış, ardından da eğitim işinin ihalesiz biçimde KAL-DER'e verilmesini amaçlayan 11.10.2001 tarihli yazıyı imzalayıp birden çok kamu kurumunun zarara uğramasına neden olmuştur. Bu itibarla, sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı ve iki Kurul Üyesi ise; "görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 257. maddesinde aranan üç öğeden biri olan "kamu zararı" terimi ile kastedilenin gerçek zarar olduğunu, KAL-DER isimli dernekle yapılan protokolde kararlaştırılan ücretin o tarihlerde benzer eğitimi veren kuruluşların istediği ücretten daha düşük olduğunu, yöntemince teklif istenmesi halinde daha düşük ücret önerilmesi ihtimaline dayalı mefruz zararın suç öğesi olarak kabul edilemeyeceğini, bu nedenle sanığa yüklenen suçun unsurları bakımından oluşmadığını belirterek, sanığın beraati gerektiği" yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanık müdafiinin temyiz itirazının REDDİNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.03.2007 gün ve 46-12 sayılı hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.12.2007 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oyçoğunluğuna ulaşılamaması nedeniyle 22.01.2008 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25182, Karar No: 2017/15277, Tarih: 10.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/25182 E.  ,  2017/15277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacı işçinin 2003 tarihinde işe başladığını, davalı şirkette iş akdinin sona erdirildiği 31.10.2013 tarihinde son olarak saha müdürü unvanıyla çalıştığını, kendisine tebliğ edilen fesih ihtarnamesi ile 31.10.2013 tarihi mesai saati bitimi itibariyle iş akdine son verildiğini öğrendiğini, müvekkilinin iş güvencesi kapsamında olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin iş sözleşmesini feshetmesinin geçerli bir nedene dayanmadığını, usule aykırı olduğu, davalı şirketin müvekkiline çektiği ihtarda şirketin yeniden yapılandırılması ve istihdamda daralmaya gidildiğinin gösterildiğini, ancak davalı şirketin bu gerekçesinin tamamen mesnetsiz ve farazi olduğunu, davalı şirketin mali sıkıntıda olduğunu bu nedenle daralmaya gittiğini iddia ederek esasen geçersiz feshini işyeri ve işin gerekliliğinden kaynaklanıyormuş gibi göstermeye, geçerli bir nedene dayandırmaya çalıştığını, davalının gerek bireysel gerekse ülkesel bir ekonomik kriz yaşanmadığı halde müvekkilin iş akdini geçerli bir neden olmaksızın feshettiğini, bir an için mali sıkıntı içinde olduğu düşünülse bile feshi en son çare değil ilk çare olarak düşündüğünü, arz ettikleri nedenlerle; müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğine ve eski işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; İlaç sektöründe yaşanan ekonomik olumsuzlukların yıllar içerisinde müvekkili şirketi de etkilediğini ve yeniden yapılanarak daralma zaruretinin oluştuğunu, ilaç sektöründe değişen tanıtım koşullarının tanıtımın yerine getirilmesini zorlaştırdığı gibi tanıtımdan beklenen fayda da çeşitli unsurlara bağlı olarak azaldığından saha çalışmasının küçülerek yeniden yapılanması zaruretinin doğduğunu, müvekkili şirket yönetim kurulu tarafından ilaç sektöründeki olumsuzluklara bağlı olarak alınan karar uyarınca şirket kadrolarının yeniden yapılandırılmasına ve buna bağlı olarak istihdamda daralmaya gidilmesine ve şirket personelinden takriben %25-30 oranında personelin iş akdinin sona erdirilmesine karar verildiğini, müvekkili şirket tarafından toplu çıkış prosedürü de yerine getirildiğini, davacının iş akdinin yazılı olarak geçerli nedenle feshedildiğini, toplu çıkış kararına istinaden yönetim kurulu tarafından takriben % 25-30 oranında personelin fesih işleminin gerçekleştirilebileceği kararı alınmasına ve bu doğrultuda işkur'a 262 kişilik bildirimde bulunulmasına rağmen fesih sürecinde feshin son çare olduğu gözetilerek 211 kişinin iş akdinin feshedilerek sayının azaltıldığını, yeniden yapılandırma ihtiyacının ekonomik sebeplerle değil işin yürütümüne bağlı daralma kapsamında yapıldığından davacı vekilinin dava dilekçesindeki ekonomik tedbirlerin alınmadığına ilişkin iddialarının dayanağının bulunmadığını, istihdamda daralmaya bağlı olarak yeni elaman alımı yapılmadığını, oluşan boş pozisyonlar için toplu çıkışla iş akdi sonlandırılan personelin boşalan kadrolar nedeniyle oluşan ihtiyaç halinde öncelikli olarak işe çağırılarak yeniden işbaşı yaptıklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddi yönündeki ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemizin 02.07.2015 tarihli, 2015/15755 E., 2015/23890 K. sayılı kararıyla "hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı, fesih bildiriminde belirtildiği şekilde ... sahalarının birleştirilip birleştirilmediği, davacının pozisyonunun kapatılıp kapatılmadığı, işe alınan ve çıkarılanların görev tanımları işe alınan varsa hangi pozisyonda ve hangi birime alındığı feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı bölge müdürlüğünün kapatılıp organizasyonel değişiklik yapılmakla birlikte davalı işverence norm kadro çalışması yapılmadığı, organizasyonel değişikliğin ve istihdamdaki daralmanın neye göre ve ne şekilde yapıldığının belli olmadığı davacının iş sözleşmesinin feshinden önce de işçi almak ve sonra işçi çıkarmak suretiyle tutarlı davranmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; işveren feshi ülkedeki ilaç piyasasında gerçekleşen düzenlemelerin şirketi olumsuz yönde etkilemesi sebebiyle alınan yeniden yapılanma kararına dayalı gerçekleştirilmiştir. Yeniden yapılanma işletmesel karardır.

Davacı fesih tarihinde ... 4 bölge müdürlüğü pozisyonunda görev yapmaktadır. Buna bağlı olarak, yazılı fesih bildiriminde çalıştığı bölgenin birleştirilmesi nedeniyle ... 4 bölge müdürlüğü pozisyonunun kaldırıldığı ve pozisyonuna eşdeğer bir pozisyonun bulunmadığı belirtilmiştir.

Bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı bölge müdürlüğü pozisyonunun kapatıldığı ve yerine aynı pozisyonda işçi alınmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar işbu dosya ve emsal dosyalardan (2017/14978, 2017/14971, 2017/14972, 2017/143 E. sayılı dosyalar) fesihten sonra bir kısım bölge müdürlerinin işe davet edildiği tespit edilmişse de, söz konusu işe davetler bölge müdürlerine yapılıp fesihten 5 ay sonrasına ilişkin olduğu gibi teklif edilen pozisyon ürün tanıtım elemanlığıdır. Fesihten 5 ay sonra daha alt bir pozisyona ve daha önce işten çıkarılan işçilere o tarihte oluşan açığa göre işe davet bildirimi gönderilmesi işverenin fesihte tutarsız veya feshin son çare olması ilkesine aykırı davrandığı anlamında yorumlanmamalıdır. Ayrıca aynı tarihte aynı nedenle işten çıkarılan davacı gibi bölge müdürü olarak çalışan işçilerin açtıkları işe iade davalarında Dairemizin araştırmaya yönelik bozma kararı sonrasında mahkemece feshin geçerli nedene dayandığından davanın reddi yönündeki kararlar Dairemizin 2016/7360-7364 esas sayılı kararları ile onanmıştır.

Bu açıklamalar ve deliller karşısında davacının iş sözleşmesi feshinin geçerli nedene dayandığından davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 2.045,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 10/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19879, Karar No: 2017/6665, Tarih: 29.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/19879 E.  ,  2017/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-6352 sayılı Yasa sonrası 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre, yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 Sayılı TCK 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen hem soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasında bilirkişi tarafından belirlenen miktardan fazla bir ödeme yaparak katılan kurumun tüm zararını ödediği anlaşılmakla, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinde düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Karar başlığına 29.12.2012 olan suç tarihinin, 05.02.2013 olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11576, Karar No: 2018/1303, Tarih: 06.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11576 E.  ,  2018/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay günü markette birer kiloluk 2 adet toz şeker aldıktan sonra kasiyere 200 TL para uzattığı, daha sonra “siz de bozuk yoktur” diyerek 200 TL'yi geri aldığı, kasiyerin dikkatini dağıtarak el çabukluğu ile 195 TL para üstünü, kasiyere verdiği 200 TL'yi ve şekeri alarak olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin bina niteliğindeki iş yerinde gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme ile aynı yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1625, Karar No: 2014/4483, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1625 E.  ,  2014/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/594-2013/523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece, öncelikle, teknik bilirkişinin ölçekli krokisi Kadastro Müdürlüğüne gönderilerek, dava konusu taşınmazın hangi sebeple tespit dışı bırakıldığının belirlenmesinin istenmesi, pafta üzerinde teknik bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak tespit dışı kalma sebebinin belirlenmesi ve belirlenen bu niteliğe göre imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığının tespit edilmesi, daha sonra; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle 19.03.2009 dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1979–1989 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulması, jeodezi ve fotoğrametri mühendisi aracılığıyla hava fotoğraflarının keşifte uygulanması, taşınmazın hava fotoğraflarının çekildiği tarihe göre kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, imar ve ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı ya da hangi nitelikte bulunduğu konularında uzman bilirkişiden gerekçeli, denetime açık rapor alınması, tescili istenen taşınmaz bölümünlerinin her iki hava fotoğrafları üzerinde işaretlenmesi, 1979 ila 1989 yılları arasında çekilmiş hava fotoğrafları yok ise, ilgili kurumdan bunun gerekçesinin gösterilmesinin istenilmesi, taşınmazın niteliğinin kesin bir biçimde belirlenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 13.06.2013 tarihli haritada (A1) harfi ile gösterilen 2.484,17 m2 yüzölçümündeki kısmın davacı adına tapuya tesciline, (A2) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlere ilişkin talebin reddine, (A2) harfi ile gösterilen bölümün davacı Hazine adına tapuya tesciline, 13.06.2013 tarihli rapora ekli krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı M.. A.. vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (Al) harfi ile gösterilen bölüm hakkında davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, (A2) harfi ile gösterilen bölüm hakkında zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Keşfe katılan ziraat bilirkişi raporunda, 2 katlı evin taşınmazın

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (Al) harfi ile gösterilen bölüm hakkında davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, (A2) harfi ile gösterilen bölüm hakkında zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Keşfe katılan ziraat bilirkişi raporunda, 2 katlı evin taşınmazın

bölümü üzerinde bulunduğu, fen bilirkişi rapor ve haritasında ise evin (Al) bölümü üzerinde bulunduğu belirtilmiştir. Bu durumda, ziraat bilirkişi raporu ile fen bilirkişi raporu çelişkili olduğu halde çelişkiler giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yerel bilirkişiler, tanıklar, jeodezi, fen ve ziraat bilirkişlerinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Çekişmeli taşınmazın 6.12.1995 tarihinde imar planı kapsamına alındığı göz önüne alınarak taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık ve çalılık gibi imar-ihya gerektirir nitelikte olup olmadığı belirlenmeli, bu nitelikteki yerlerden ise hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, ne zaman tamamlandığı, imar-ihyanın tamamlandığı bölüm üzerinde imar planına alındığı tarihe kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen koşulların davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediği, taşınmazın öncesi imar-ihyayı gerektiren yarlerden değilse dava tarihine kadar davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zilyetliğin süresi ve niteliği konusunda bilimsel verilere dayalı ve ayrıca eski raporlarda irdelenmek ve çelişkiler giderilmek suretiyle bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, tanıklar ile yerel bilirkişi beyanları denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı M.. A.. vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.