muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1332, Karar No: 2018/4721, Tarih: 06.11.2018

Yeterli şüphe, yeterli delille ortaya konulur. Delillerin yeterli bir şüphe oluşturup oluşturmadığı konusunda karar verme yetkisi Cumhuriyet savcısına aittir. (CENTEL Nur/ZAFER Hamide; Ceza Muhakemesi Hukuku 6. Baskı, s: 425-426) Cumhuriyet savcısı başlatılan soruşturma sonucunda yeterli şüpheye ulaşması halinde kamu davası açmak mecburiyetindedir.

Bu aşamada iddianamenin iadesi nedenleri arasında sayılan “Suçun sübutuna etki edeceği muhakkak sayılan delil” tabirinden neyin kastedildiği hususu önem arz etmektedir. Doktrinde de bu hususta görüş ayrılıkları bulunduğu, iddianamenin iadesi müessesi kapsamında süreç içerisinde ortaya çıkan uyuşmazlıklar ile ilgili olarak Yargıtay kararları ışığında kavramın içeriğinin belirlendiği bilinmektedir. Kavrama dosyanın nevi şahsına münhasır durumunu göz önüne alınmak sureti ile anlam yüklemek gereklidir.

Yeterli şüphe ve yeterli delil kavramı birbirinden farklı kavramlardır. Delil bilindiği üzere ispat hukuku ile ilgili bir konudur. Bu kapsamda şüphe ve şüpheye yönelik derecelendirmeler delil kavramından daha geniş bir alanı kapsamaktadır.

CMK'nın 217. Maddesinde de belirtildiği şekilde hukuka uygun yöntemler ile elde edilmesi şartıyla; yüklenen suçun her türlü delil ile ispatlanabileceği; kamu davasının mecburiliği ilkesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca hazırlanan iddianamenin kabulüne müteakip yapılacak yargılamada, delillerin serbestliği, adil yargılanma hakkı ve diğer muhakeme hukuku ilkeleri de dikkate alınarak yapılacak muhakeme sonucunda; hakim veya mahkeme yasalara uygun olarak vicdani kanaatine göre delilleri takdir etmek sureti ile karar verecektir.

Ceza yargılama hukukumuza 5271 sayılı CMK'nın 174. maddesi ile getirilen iddianemenin iadesi kurumu esas itibari ile, yargılamanın makul sürede sonuçlanması ve şüpheli/sanıkların lekelenmeme haklarını etkin şekilde koruma altına almaktır. Bu nedenle iade müessesesi anayasanın 36 -38. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde öngörülen kurumların teminatı mahiyetindedir. İddianemedeki şekle ilişkin eksiklikler her zaman giderilebilir. Ancak eksik soruşturma sonucu, yeterli suç şüphesi oluşturmayan delillerle kişilere sanık sıfatı yüklendikten sonra, yargılama sonucunda beraat etmesi, o kişinin aklanmasını sağlar ancak, hak ihlalini engellemez. Aksi takdirde kanun koyucu suçun subutuna etkili olan bir delil toplanmadan dava açılmasını iade nedeni olarak kabul etmezdi. Bu nedenle Cumhuriyet Savcısı topladığı delillere göre şüphelinin mahkum olacağını düşünüyorsa dava açmalıdır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmadan dava açılması kişilerin lekelenmeme haklarını ihlal edeceği gibi mahkemeler soruşturma yapmak zorunda bırakılacağından, davanın makul sürede bitirilmesi olanaksız olacaktır.

Deliller kamu davası açmak için yeterli olsa bile, iddianamede bulunması gerekli diğer ve bir bakıma şekli sayılabilecek hususların yer almaması halinde de iade mümkündür..."

5271 sayılı CMK'da düzenlenen iddianamenin iadesi kurumu, uzun süren yargılama süreçlerinin önüne geçilebilmesi ve davaların “tek oturum” da bitirilebilmesini temin amacıyla getirilen düzenlemelerden biridir. Bunun gerçekleştirilebilmesi için de soruşturma safhasında tüm delillerin toplanmış olması gerekmektedir.

Soruşturma aşamasında toplanan deliller sonucunda yeterli şüphenin oluşmaması durumunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, yargılama aşamasında hakim veya mahkemece verilen kararlar ile ve kanun yolu aşamalarında delillerin hukuka uygunluk denetiminin yapılacağına dair düzenlemelerin yanısıra iddianamenin iadesi müessesinin de delilin denetimine olanak tanıdığının kabulü

gereklidir. Ancak, bu olanak Anayasanın 38/6 ve CMK'nın 206/2 maddelerindeki düzenlemeler kapsamında çok geniş yorumlanmaması gerektiği CMK'nın 172/1 maddesinin doğal sonucudur.

Ayrıca eksik soruşturma nedeniyle yeterince delil toplamadan açılan davalar beraatle sonuçlanabilecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlarda yeni delil ortaya çıkması halinde dava açma olanağı var ise de kesin hüküm halinde CMK 314. maddedeki sınırlı nedenlere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi mümkün olup, bu durum maddi gerçeğe ulaşmaya da engel oluşturacaktır.

Ayrıca eksik soruşturma nedeniyle yeterince delil toplamadan açılan davalar beraatle sonuçlanabilecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlarda yeni delil ortaya çıkması halinde dava açma olanağı var ise de kesin hüküm halinde CMK 314. maddedeki sınırlı nedenlere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi mümkün olup, bu durum maddi gerçeğe ulaşmaya da engel oluşturacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olaydaki dosya kapsamına göre; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şühheli ... hakkında soruşturma evresi sonucunda, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.10.2017 tarihli ve 2017/8451 soruşturma, 2017/4234 esas, 2017/957 sayılı iddianamenin iadesine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli ve 2017/276 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/698 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyada iddianamenin dayandığı delillerin dairemizin de kabul ve uygulamalarına göre terör örgütü üyeliği suçundan dava açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olmadıkları, şüphelinin mensubu olduğu iddia edilen silahlı terör örgütü hakkında ülke genelinde kapsamlı biçimde soruşturma yapıldığı ve yeni delillerin ortaya çıktığı bu durum çerçevesinde şüphelinin hukuki durumunda değişiklik olabileceği nazara alınarak; Balıkesir 2. ACM tarafından CMK 174/1 b maddesi uyarınca "suçun sübutuna mutlak etki eden delil" niteliğinde olduğu kabul edilerek iddianamenin iadesine sebep olarak gösterilen, "teslim edilen dijital materyallere yönelik inceleme raporu" geldikten sonra rapor ve dosyada bulunan diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre şüphelinin müsnet suçu işlediğine dair yeterli şüphe oluşuyor ise iddianame düzenlenmesi gerekirken Balıkesir 2. ACM'nin iddianamenin iadesi kararına itiraz edilmesi yerinde görülmemiştir.

Balıkesir 3. ACM'nin itirazın reddine dair kararı yerinde olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu karara karşı Kanun Yararına Bozmaya ilişkin talebinin Reddine karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV)SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

Usuli işlemlerin yapılabilmesi için CMK 309/4-a maddesi gereğince dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6005, Karar No: 2013/6360, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6005 E.  ,  2013/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine ve... Köy Tüzel Kişiliği, dahili davalı ... Köy Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.05.2012 gün ve 120/283 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliğinde tespit dışı bırakıldığını, 30 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, aralıksız çekişmesiz malik sıfatı ile zilyet olup taşınmazı imar ve ihya ettiğini açıklayarak yaklaşık 80 dönümlük yerin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliği'ne dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, kazanmayı sağlayan zilyetlik imar ve ihya koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle teknik bilirkişinin raporuna ekli krokide A harfiyle gösterilen 78.003,30 m² yüzölçümlü yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı ... Tüzel Kişiliği'ne karşı açılan davanın pasif husumet ehliyeti nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar-ihya ve harici satın alma hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereği açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz ... Kadastro Müdürlüğü'nün 05.05.2008 tarih 1498 sayılı karşılık yazılarında, 766 sayılı Tapulama Kanunun 2. maddesi gereğince “kayalık ve taşlık” niteliğiyle tapulama harici bırakılan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde taşınmazın taşlık niteliğinde tespit dışı bırakıldığını bildirmiştir. Saptanan bu somut olgular ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler gözetildiğinde dava konusu yerin

imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu bakımdan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihyanın tüm olumlu ve olumsuz koşullarının araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Öte yandan, tescili istenen taşınmazın tapu da kayıtlı yerlerden olup olmadığı Mahkemece araştırılmadığından teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle çifte tapunun oluşumunun önlenmesi açısından dava konusu yerin tapu da kayıtlı yerlerden bulunup bulunmadığının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulmalıdır.

Bundan ayrı, taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla edinilmesi konusunda da duraksama söz konusudur. Bir tek hava fotoğrafı ile taşınmazın gerçek durumunun belirlenmesiyle sonucu ulaşılması mümkün görülmemektedir. Bir yıl gibi kısa bir sürede taşlık ve kayalık olan oldukça büyük bir yerin imar ve ihya edilmesi de duraksama yaratmaktadır. Bugüne kadar sapma göstermeyen Daire uygulaması gereğince davanın açıldığı 08.02.2008 tarihinden en az yirmi yıl öncesine ait (1978-1988 yılları arası ) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, belirtilen tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftların ise İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasında konulması, yeniden yapılacak keşifte üç uzman bilirkişi jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendisler aracılığıyla hava fotoğrafları ile paftaları zemine uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri, paftaları ise düzenlendikleri tarihlere göre tescili istenen taşınmazın imar ve ihyasının yapılıp yapılmadığı, kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı veya hangi nitelikte bulunduğu hususlarının açıklığa kavuşturulması, belirtilen konularda uzman bilirkişilerden tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli ve karşılaştırmalı rapor alınması dava konusu yerin hava fotoğrafları ile paftaların onaylı örnekleri üzerinde işaretlenmesi, birlikte keşfe götürülecek konunun uzmanı bir fotoğrafçı aracılığıyla dava konusu yer ve çevresini gösterir biçimde “yakın plan ve panoramik fotoğraflar” çektirildikten sonra mahkemece onaylanarak dosyaya eklenmesi, daha önce götürülmeyen Ziraat Fakültelerinde toprak konusunda uzman üç akademisyen bilirkişi aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenmek suretiyle ve gerekirse yer yer kazı da yapılarak dava konusu yerin kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konularında karşılaştırmalı, gerekçeli ve denetime açık rapor istenmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar yirmi yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece, ilk keşif günü 02.07.2009 tarihli yargılama oturumu ara kararı ile belirlenmiş, yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinleneceği konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Yargılama tutanakları üzerinde yapılan inceleme de taraflara tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda herhangi bir sürenin tanınmadığı saptanmıştır. En son 24.06.2011 tarihinde yapılan keşfin günü 19.04.2011 tarihli yargılama oturumu ara kararlarıyla belirlenmiş, ancak yine yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinleneceği hususunda herhangi bir bilgiye yer verilmemiştir. Tüm bu hususların usul ve kanuna aykırı olduğu açıktır. Bu nedenle, yerel bilirkişilerin Mahkemece tespit edilmesi, tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda kendilerine süre ve imkan tanınması, yöntemine uygun bir biçimde keşif gününün belirlenmesi hak ve yükümlülüklerin tek tek bentler halinde ara kararında açıklanması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri, yerel bilirkişi ve tanıkların yaşlarının dava tarihinden geriye doğru yirmi yıl önceki olayları bilip bilmediklerinin göz önünde tutulması, beyanlar arasında aykırılık bulunduğu takdirde HMK'nun 261. maddesi gereğince yüzleştirilmek suretiyle giderilmesi düşünülmelidir.

Keşif tutanağı kapsamıyla dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu yerin 1980 li yıllarda, 1957 doğumlu davacının ağabeyi Cuma Çelik tarafından imar ve ihyasına başladığı, bir yıl içinde imar ve ihyayı tamamladığı, 10-11 yıl taşınmazı kullandıktan sonra 1992 yılında davacı kardeşine sattığı ve ondan itibaren dava konusu yerin davacı tarafından tasarruf edildiği, davacının 01.06.1970 doğumlu olduğu saptanmıştır. Kısaca özetlenen bu somut olgu gözönünde bulundurulduğunda askerlik süresi ile varsa öğrenim durumu da gözetildiğinde satın alma tarihinde 22 yaşında olan davacının 100 dönüme yakın yeri alacak maddi güce sahip olup olamayacağı, bunun hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmeyeceği, bu kadar büyük bir yeri kısa sürede imar ihya edip, kardeşine satması hususu üzerinde Mahkemece durulması ve TMK'nun 2. maddesi karşısındaki durumlarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Taşınmazın davacı tarafından satın alındığı, 1992 ylından dava tarihine kadar bağımsız 20 yıllık zilyetliği bulunmadığından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince satıcı Cuma Çelik bakımından da miktar araştırmasının yapılması, Cuma'nın aynı kadastro çalışması alanı içinde belgesizden taşınmaz edinip edinmediğinin Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden, zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadığının O yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, zilyetliğe dayalı olarak açılan tescil davalarına ilişkin dosyaların ilgili mahkemelerden getirtilerek miktar sınırları bakımından değerlendirilmektedir. Şu halde, açıklanan bu hususlar gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9416, Karar No: 2019/18075, Tarih: 08.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9416 E.  ,  2019/18075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılan ... hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.10.2014 tarihli raporda, "sol kaş üzerinde 1 cm'lik sütür gerektiren kesi, sol zigomada 1\*2 cm'lik hiperemi, sol elde dorsal yüzde 0,25 cm'lik sıyrık ve 3\*6 cm'lik hiperemi olduğu, sütür amaçlı acile sevk edildiği kayıtlı olup, şubemizde yapılan muayenesinde; sol kaş üzerinde sütüre yara yeri olduğu, sol kol iç yüzde ekimozlarının olduğu tespit edildi. Meydana gelen yaralanmanın; yaşamsal tehlike oluşturmadığı BTM ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, yüzde sabit iz muayenesi için Adli Tıp Uygulamasına göre olayın tarihinden 6 ay geçtikten sonra tekrar muayene edilmek üzere şahsın kurumumuza gönderilmesi gerektiği kanaatini bildirir rapordur." şeklinde görüş bildirildiği halde bu hususta başkaca rapor alınmadığı ancak belirtilen yaralanmanın niteliği gözetildiğinde, yaralamanın yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı hususunda olay tarihinden en erken altı ay sonra, katılanın tüm film, grafi ve tedavi evrakları, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden veya Üniversite Hastanesi Plastik Cerrah ya da Adli Tıp Uzmanı ünvanlı yetkili doktordan rapor aldırılarak, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği halde, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2)Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkasının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2013 tarih, 2012/248 Esas - 2013/152 Karar sayılı ilamı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesi gereğince tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7473, Karar No: 2023/3587, Tarih: 23.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7473 E.  ,  2023/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) ilgili maddelerinin olaya doğru uygulanmadığına, re'sen dikkate alınacak hususlarla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların, olay tarihinde kaldığı yurttan kaçan 15 yaşından küçük mağduru Samsun İlinden alarak Alaçam ilçesine getirdikleri ve 2 gün süreyle arkadaşlarının evine yerleştirdikleri mağdurla beraber kalmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve Samsun Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde bakım ve gözetim altında bulunan mağdur ...' in kaldığı yurttan izinsiz olarak ayrıldığı, sanıkların temin ettiği evde, rızasıyla, sanıklarla birlikte 2 gün süreyle kaldığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdur ...' in kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından ve gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından sanıklara yüklenen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,