muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4542, Karar No: 2013/15430, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/4542 E.  ,  2013/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 tarih ve... karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 18 yaşını ikmal ettiği ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 26.09.2012 tarihli oturuma ilişkin duruşma tutanağının başında oturumun “kapalı” yapıldığı belirtilmiş ise de, bahse konu duruşma tutanağının içeriğinde birden çok kez duruşmanın “açık” yapıldığının belirtilmesi ve hükmün sonunda da kararın “açık” oturumda tefhim edildiğinin ifade edilmesi karşısında; duruşmanın “açık” olarak icra edildiği ve duruşma tutanağının başında oturumun “kapalı” yapıldığına değinen ifadenin mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olduğu kabul edilmiş; sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, yine mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4514, Karar No: 2014/6960, Tarih: 05.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4514 E.  ,  2014/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2010/302-2013/533

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl davanın kabulüne, birleşen dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı S.. Ö.. ile asıl davada davacılar vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacılar C.. T.., M.. T.. ve vekilleri Av. M.. U.. ile asıl ve birleşen davada davalı S.. Ö.. gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacılar C.. T.. ve M.. T.. vekili, müvekkillerinden C.. T.. ile davalı yüklenici S.. Ö.. arasında 21.01.1998, M.. T.. ve arkadaşları ile davalı yüklenici S.. Ö.. arasında 18.03.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin yapıldığını, sözleşmeye göre her katta iki ayrı bağımsız bölüm olmak üzere 12 adet bağımsız bölüm yapılacağı, bunlardan 5 nolu olanının Cemal’e, 7 nolu olanının Mustafa ve arkadaşlarına verileceğinin kararlaştırıldığını, davalının 1 ve 2. normal katlara üçer adet, diğer katlara ikişer adet daire yaptığını, davacılara isabet eden bağımsız bölüm yüzölçümlerinin davalı yükleniciye isabet edenlerden düşük olduğunu ileri sürerek, sözleşmelerin feshiyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla, davacılar adına bir katta iki daire olması halinde ikisinin tapusunun iptali ile davacılar adına tesciline; olmaması ve bir daire bulunması halinde birinin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, diğeri için ise tazminata hükmedilmesine; her iki dairenin de olmaması halinde ise, daireler arasındaki farkın tazminat olarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı D.. İ.., aynı nedenlerle aynı istemlerde bulunmuştur.

Davalı yüklenici vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davaların reddine dair verilen karar, asıl dava davacıları vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 26.04.2010 tarih ve 2009/2212 E., 2010/2415 sayılı ilamıyla, TMK’nın 692. maddesi uyarınca tüm arsa sahiplerinin davaya muvafakatinin

Birleşen davada davacı D.. İ.., aynı nedenlerle aynı istemlerde bulunmuştur.

Davalı yüklenici vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davaların reddine dair verilen karar, asıl dava davacıları vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 26.04.2010 tarih ve 2009/2212 E., 2010/2415 sayılı ilamıyla, TMK’nın 692. maddesi uyarınca tüm arsa sahiplerinin davaya muvafakatinin

sağlanması ya da bunun mümkün olmaması halinde bu arsa sahipleri hakkında eldeki davayla birleştirilmek üzere dava açmaları için davacılara süre verilip, açılacak dava birleştirildikten sonra ve bu surette taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasının BK’nın 360/II.III. fıkraları da gözönünde tutularak incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacıların imar planı değişikliği sonrasında 65-70 m² üzerinde bina yapılamayacağına inandırılarak davacıların 65-70 m² büyüklüğünde dairelere razı edildikleri, halbuki binanın 3. katındaki daire büyüklüğü 106,22 m² iken davacılara verilen dairelerin bulunduğu 1 ve 2. katlardaki daire büyüklüğünün 70,81 m² olduğu, davacılara 65-70 m²’lik daire verilmesine dair davacılardan 23.12.2003 tarihinde muvafakat alındığı, halbuki davalı yüklenici S.. Ö..’ün davacılara da kendisine (yükleniciye) düşen daire büyüklüğünde daire yapabileceğini bildiği halde bu bilgiyi gizleyerek davacılardan muvafakat aldığı, davacılardan M.. T..’nın verdiği muvafakatın ise resmi şekle dahi uygun olmadığı, yüklenicinin sadakat ve özen yükümlülüğü gereği, kendisine ait katlardaki daire büyüklüğü kadar davacılara daire yaparak teslim etmesi gerektiği ve bu lazimeye uymadığı, davacılara verilen daireler ile davalı yüklenici daireleri arasındaki değer farkının 50.000,00 TL’şer olduğu ve 7 nolu daire maliki davacı M.. T.. arkadaşlarının M.. T.. lehine muvafakatte bulundukları gerekçesiyle, davacılardan D.. İ..’nin açtığı birleşen dava temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden o dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacıların açtığı bu davada ise tazminat talebi yönünden kabulü ile her bir davacı için 50.000,00 TL’nin davalı yüklenici S.. Ö..’ten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı yüklenici S.. Ö.. vekili ile asıl davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı S.. Ö.. ile asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl davada davalı yüklenici S.. Ö.. vekili ile asıl davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı S.. Ö.. ile asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı S.. Ö.. ile asıl davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, asıl davada davacılardan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davada davalı S.. Ö..'ten alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı S.. Ö..'ten alınarak asıl davada davacılar C.. T.. ve M.. T..'ya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/770, Karar No: 2019/4108, Tarih: 23.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/770 E.  ,  2019/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava itirazın iptâli, birleşen dava alacak istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davanın reddine, asıl ve birleşen dava değerleri üzerinden davacının %20 oranında tazminatla sorumlu tutulmasına dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle asıl ve birleşen dava tarihleri 26.12.2012 olduğu halde karar başlığında asıl ve birleşen dava olduğu ayırt edilmeksizin 16.12.2016 olarak yazılmış olması maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK'nın 222/4. maddesinde ticari defter kayıtlarının sahibi aleyhine delil teşkil edeceği hükmü getirilmiştir. Buna göre usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmamış olsa dahi ticari defterlerindeki kayıtlar sahibi aleyhine delil olacaktır.Davacı taşeron davalı yüklenici aleyhine açtığı birleşen davasında 03.11.2011 tarih 8.500,01 TL, 21.12.2011 tarih 48.421,00 TL, 20.11.2012 tarih 38.031,99 TL, 23.02.2012 tarih 41.143,65 TL'lik faturaları dayanak olarak göstermiş, yapılan ödemeler düşüldükten sonra 17.814,96 TL miktar üzerinden alacak isteminde bulunulmuştur. Bozmadan önce taraf defterleri üzerinde inceleme yapan mali müşavir bilirkişi düzenlediği 16.03.2015 tarihli raporu ve raporuna ek 3 ve 4 olarak eklenen muavin defter kayıtlarına göre davacının birleşen dosyada dayandığı faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu faturalardaki toplam bedel 136.096,65 TL'dir. Dava dışı ... ve ... imzalı makbuzlarla ödenen ve davacı tarafından kabul edilmeyip davalı tarafça davacı namına bu şahıslara ödeme yapıldığı yasal delillerle kanıtlanamayanlar dışında davacının kabul ettiği birleşen davanın dayanağı olan faturalarla ilgili davalının toplam ödemesi (24.04.2012 tarihli dekontla 41.404,54 TL, 23.03.2012 tarihli dekontla 15.000,00 TL, 03.11.2011 tarihli dekontla 7.000,00 TL, 20.01.2012 tarihli dekontla 25.000,00 TL, 03.02.2012 tarihli dekontla 7.000,00 TL, 29.02.2012 tarihli dekontla 25.000,00 TL, 10.10.2011 tarihli dekontla 500,00 TL tutanakla) 120.904,54 TL olmaktadır.

Bu durumda mahkemece birleşen davada davalının defterlerinde kayıtlı olup aleyhine delil teşkil etmesi nedeniyle bağlayıcı olan ve aksini kanıtlayamadığı 4 adet fatura bedeli toplam 136.096,65 TL'den bu faturalara mahsuben yapıldığı kabul edilen 120.904,54 TL ödeme çıkarıldığında ödenmeyen davacı alacağı 15.192,11 TL heseplandığından birleşen davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu ve davalının ticari defterlerindeki kayıtların aleyhine delil teşkil edeceği gözden kaçırılarak birleşen davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

Asıl dava ile ilgili olarak davacı taşeron, davalı yüklenicidir. 21.10.2011 tarihli sözleşme ile davacı taşeron, davalı yüklenicinin üstlendiği ... ilçesi ... Beldesi sınırları içindeki ormanlık alanda burror teras yapımı ve işlenmiş arazide çukur açma işini sözleşmede kararlaştırılan birim fiyatlar üzerinden üstlenmiştir. Sözleşmenin başlangıç kısmında yükümlenen işlerin işverenin tahsis etmiş olduğu arazide yapılacağı yazılı olup işin yapılacağı yer orman sınırları içerisinde kaldığından tahsisin dava dışı iş sahibi orman idaresince yapıldığının kabulü gerekir.Eser sözleşmelerinden kaynaklanan ihtilâflarda Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında sözleşme feshedilmediği ya da taşeron-yüklenici tarafından iş tamamlanmaksızın iş sahası terkedilmedikçe gerçekleştirilen iş ve imalâtların taşeron-yüklenici tarafından yapıldığı karine olarak kabul edilmektedir. Bu karinenin aksinin iş sahibi ya da yüklenici tarafından yasal delillerle kanıtlanması mümkündür. Bozmadan sonra düzenlenen 03.05.2017 havale tarihli bilirkişi kurulu ek raporunun netice ve kanaat bölümünün (6) bendinde belirtilen diri örtü temizliği ile derin toprak işlemesinin davacı taşeron tarafından yapılmadığı kabul edilmiş ise de; davacının bu ek rapora itirazı ile Orman Bölge Müdürlüğünden araştırma yapılması yönündeki talebine rağmen bu yönde araştırma yapılmaksızın ve davacının itirazları da karşılanmaksızın söz konusu bilirkişi ek raporuna itibar edilerek asıl dava sonuçlandırılmıştır.Bu halde asıl davada, dava dışı asıl iş sahibi Orman Bölge Müdürlüğü'nden 21.10.2011 tarihli sözleşme ile davacının üstlendiği ... teras yapımı ve çukur açma işi için davalı yüklenici ... Tarım Orman ve Hayv. İşlet. A.Ş.'ye tahsis edilen alan ile ilgili bilgiler ve varsa harita ile bu alanda burror teras yapımı, çukur açma işleri, teraslama ve derin toprak işlemesi işlerinin kimin tarafından yapıldığına dair varsa bütün belge suretleri getirtilip sözleşme kapsamındaki işlerin, sözleşme ilişkisinin devam ettiği sürece taşeron-yüklenici tarafından yapıldığı karinesinden de hareketle davacının asıl davada takip dayanağı fatura bedeline hak kazanıp kazanmadığı ve miktarı konusunda hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp asıl davada sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.

Öte yandan asıl dava itirazın iptâli, birleşen dava alacak istemine ilişkin olup İİK'nın 67/II. maddesi hükmünce itirazın iptâli davalarında davacı alacaklının kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için takibinde haksız ve kötüniyetli olduğunun kanıtlanması zorunludur. Kabul şekli itibariyle asıl davada davacı haksız kabul edilmekle birlikte takipte kötüniyetli olduğu davalı tarafça kanıtlanmadığından asıl davada koşulları oluşmayan kötüniyet tazminatı, birleşen dava alacak davası olduğu ve alacak davasının reddi halinde davacının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulacağına dair mevzuatımızda yasal düzenleme bulunmadığından birleşen davadaki kötüniyet tazminatı talebinin de reddi gerekirken gerekçesi açıklanmaksızın, yanlış değerlendirme ve kanuna aykırı olarak davacının asıl ve birleşen davada kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.Belirtilen sebeplerle asıl ve birleşen davada verilen kararın davacı yararına bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 437,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/831, Karar No: 2020/1244, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/831 E.  ,  2020/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3033, Karar No: 2024/8000, Tarih: 19.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3033 E.  ,  2024/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2024/32 Esas, 2024/156 Karar

HÜKÜM : Davanın zamanaşımından reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ve murislerinin yoğun reklamın etkisiyle tasarruflarını ... ve ...’ın Eskişehir Şubesinde değerlendirmek istediklerini, güvenilirliği hususunda taahhüt veren şube personelinin off shore hesabını tavsiye ettiğini, güvenceye inanan müvekkiller ve murisin off shore hesabı açtırdığını, paranın bir kısmını off shore hesabına yatırdıklarını, kendilerine formalite adı altında bir kısım evrak imzalatıldığını, sonradan bu hesabın off shore hesabına havale talimatı olduğunu öğrendiklerini, TMSF’nin bankaya el koyduğunu, güvenceye rağmen paranın iade edilmediğini, ceza mahkemesince bankanın hakim hissedarları ve yöneticileri hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğunu, bu kararla off shore işlemlerinin esasen banka aracı kılınarak dolandırıcılık suçunu teşkil ettiğinin tespit edildiğini, paranın halen davalı bankalar nezdinde kaldığını, havale görünümü altında para toplandığını, Kanuna karşı hile yapıldığını ileri sürerek şimdilik her bir müvekkili için 1.000,00 TL’nin hesap açılış tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; kesin hüküm itirazında bulunarak, hisse devir sözleşmeleri uyarınca TMSF’nin tüm mali ve hukuki sorumluluğu üstlendiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, off shore bankasının farklı bir tüzel kişiliğinin bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı vekili; ıslahla arttırılan müddeabih bakımından zamanaşımı defi ileri sürdüklerini belirtmiştir.

2.Feri müdahil TMSF vekili cevap dilekçesinde; ekran görüntüleri ve ekstrelerin incelenmesinden anlaşıldığı üzere off shore hesaplarına gönderilen tutarların faizleri ile birlikte davacılara havale edilip davacılar tarafından tahsil edildiğini, davacıların herhangi bir alacaklarının kalmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, bankanın havale işlemini yerine getirdiğini, davacıların kendi özgür iradesi ile kıyı bankacılığını tercih ettiğini, dolandırmanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.İhbar olunan OYAK vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bir borç üstlenmesinin olmadığını, davanın TMSF’ye tevcihinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.İhbar olunan OYAK vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bir borç üstlenmesinin olmadığını, davanın TMSF’ye tevcihinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacıların bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off shore hesabına aktarıldığı, iş bu davanın ise 2016 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı, bu itibarla davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı Kanun) 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu (YİBHGK), 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacılardan harç alınmasına yer olmadığına. 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3689, Karar No: 2020/4472, Tarih: 19.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/3689 E.  ,  2020/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "keşif sonrası alınan 24.11.2013 tarihli ziraat mühendisi ile jeoloji mühendisinin ortak hazırladıkları raporda, tescili istenilen yerin jeodezi ve fotogrametri mühendisi tarafından yapılan inceleme neticesinde, taşınmazın 1991 yılına ait hava fotoğrafında tarımsal faaliyet yapılmış yer olduğu, ancak çekişmeli bölüm üzerinde kısmi olarak 800 metrekarelik bölümünün tarımsal faaliyet için uygun olmayıp, geri kalan bölümün tarımsal faaliyet için uygun nitelikte olduğu ve ihya edildiği belirtildiği halde çekişmeli taşınmaz bölümünün tamamının davacı adına tesciline karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde tarımsal faaliyet için uygun olmayan 800 metrekarelik alan belirlenerek toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Ankara İli Bala İlçesi Küçükbayat Köyü'nde kain fen bilirkişisinin 19.06.2017 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 20.840,62 metrekarelik yerin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.