muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8541, Karar No: 2023/2053, Tarih: 13.03.2023

C. Mercii Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/4456 değişik iş sayılı kararı ile; "şüphelinin soruşturma konusu hapları verdiği iddia edilen kamera görüntüsündeki şahsın tespit edilip tanık olarak ifadesi alındıktan sonra hapları tüketmemişse el koyulup uzmanlık raporu alınması gerektiği" gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır.

D. 5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin birinci fıkrasında "suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir" düzenlemesinin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara "suçtan zarar gören" tarafından itiraz edilebileceği,

Somut olayda uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan şüpheliler haklarında verilen Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına bu suçtan doğrudan zarar görmeyen ... Ecza Deposu İthalat ve İhracat Ticaret Anonim Şirketi'nin 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında itiraz hakkı bulunmadığından itirazın bu gerekçe ile "reddine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/4456 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1257, Karar No: 2018/198, Tarih: 11.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1257 E.  ,  2018/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların müştereken malik oldukları 1 adet taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmazın satılmasını istemediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir. Bunun yanısıra, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine hükmedilmeli ve satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda paydaşlardan tahsiline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı ve davalılar ... ve ... yararına hükmedilen vekalet ücretlerinin paydaşlardan tapudaki payları oranında tahsil edilerek davacıya ve adı geçen davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 5. bendinde yer alan "davalılardan müştereken" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "paydaşlardan tapu kaydındaki payları oranında" sözcüklerinin eklenmesine, 6. bendinde yer alan "davacıdan" sözcüğünün hükümden çıkarılarak yerine "paydaşlardan tapu kaydındaki payları oranında" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/428, Karar No: 2011/7908, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/428 E.  ,  2011/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden ... bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2)Faize değerlendirme tarihi olan dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/234, Karar No: 2020/3613, Tarih: 16.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/234 E.  ,  2020/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu icra dosyasında borçlu olduğunu, davalı alacaklılar hakkında menfi tespit davası açtığını, takibe konu senetteki imzaya itiraz ettiğini ve mahkemece takibin durdurulmasına karar verildiğini, buna rağmen icra müdürlüğünce menfi tespit davası beklenmeksizin sıra cetveli yapıldığını öne sürerek icra dosyasından alacaklılara ödeme yapılmasının tedbiren durdurulması ile sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, menfi tespit davasında verilen tedbirin sıra cetveli yapılmasına engel teşkil etmediğini öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, paraların paylaştırılması aşamasında İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/769 esas sayılı dava dosyası ile verilen ara karar gereğince sıra cetveli yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı yönünde karar verilmiş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından, şikayetçinin şikayetinde sıraya bir itirazının olmadığı, sıra cetvelinin yapılmasına itiraz ettiği, icra müdürlüğünce tedbir kararı veren mahkemenin 06/03/2015 tarihli ara kararı uyarınca sıra cetveli yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İcra İflas Kanunun 141.maddesi uyarınca sıra cetvelinin birer sureti alakadarlara tebliğ edilir. Kendisine sıra cetvelinde yer verilmesi gerektiğini düşünen ancak sıra cetvelinde yer almamış olan veya sıra cetveli kendisine hiç tebliğ edilmemiş olan alacaklı, sıra cetvelinin içeriğini öğrendiği tarihten itibaren yedi gün içinde sıra cetveline karşı şikayet yoluna başvurabilir. Bu hak kanunla ancak alacaklıya verilmiş olup borçlunun dava açma hakkı yoktur. Davanın bu nedenle reddi gerekirken başka gerekçeyle reddi doğru görülmemişse de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün HUMK 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir 5.İcra Hukuk Mahkemesi kararının bu şekilde gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İzmir 5.İcra Hukuk Mahkemesine, kararın bir suretinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16238, Karar No: 2008/358, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16238 E.  ,  2008/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.09.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 9591 parsel sayılı taşınmazı için davalıya ait 9751 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulması isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Eldeki davada da, davacı geçit ihtiyacı olduğunu ileri sürmüştür. Ancak, davacıya ait taşınmazın paftasında yapılan incelemede, doğu sınırının yola cepheli olduğu ve yola bağlantısının taşınmazı üzerindeki binalar ile kapatıldığı, bu nedenle davalı taşınmazından geçit hakkı tesisi istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının mutlak ya da nisbi geçit ihtiyacının varlığından sözedilemeyecektir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Hal böyle olunca, davacının kendi eylemi ile yola cephesini kapattıktan sonra komşu taşınmazdan geçit hakkı tesisi istemesinin komşuluk hukuku ilkeleri ve bunun doğal sonucu olarak da fedekarlığın denkleştirilmesi ilkesi ile bağdaştırmak olanaklı değildir. Mahkemece, davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, geçit irtifakı taşınmazların leh ve aleyhine kurulacağından hüküm de leh ve aleyhine geçit kurulan taşınmazların açıkça belirtilmesi gerekirken hüküm fıkrasında yararına geçit kurulan taşınmaz belirtilmemiş, böylece HUMK.nun 388.maddesine de aykırı şekilde infazda tereddüt yaratacak nitelikte hüküm tesis edilmesi de ayrıca usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de, geçit irtifakı taşınmazların leh ve aleyhine kurulacağından hüküm de leh ve aleyhine geçit kurulan taşınmazların açıkça belirtilmesi gerekirken hüküm fıkrasında yararına geçit kurulan taşınmaz belirtilmemiş, böylece HUMK.nun 388.maddesine de aykırı şekilde infazda tereddüt yaratacak nitelikte hüküm tesis edilmesi de ayrıca usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.01.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9898, Karar No: 2013/22612, Tarih: 04.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9898 E.  ,  2013/22612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk kuvvetleri tarafından yapılan istihbari çalışmalar sonucunda sanığın evinde tarihi eser bulundurduğunun tespit edilmesi üzerine, sanığa ait evde yapılan aramada 1 adet Kuran-ı Kerim, 1 adet deri kapaklı Kuran-ı Kerim kılıfı, 1 adet kılıç, 1 adet tabanca harbisi, 25 adet tabanca mermisi ve 1 adet kamanın ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, 1 adet pala ve kamanın etnoğrafik nitelikte oldukları, Kuran-ı Kerim'in ise miladi 1814 tarihli olduğu, kılıfının deriden yapıldığı, üzerinin gümüş simle motiflendirildiği, kapağının deri ile kaplandığı, sayfalarının tezhipli, el yazması olduğu, altın kullanıldığı, 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli belge değeri taşıyan özgün eser niteliğinde olduğunun belirlendiği, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunun, davanın tarafı konumundaki müze müdürlüğü bünyesinde görevli olan arkeolog bilirkişi tarafından düzenlendiği görülmüş ise de, bu durumun sonuca etkili olmadığı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, dava konusu kültür varlıklarının dedesinden kaldığını, hatıra olarak sakladığını, tarihi değeri olduklarını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, mahkemece, beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Mahalli Cumhuriyet savcısının sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2756, Karar No: 2015/19521, Tarih: 08.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2756 E.  ,  2015/19521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ....'u yaralamadan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahaline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur.....'i yaralamadan kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan 5 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı aşamada, hesap hatası ile sonuç cezanın 4 yıl 5 ay 20 gün yerine 4 yıl 2 ay 10 gün olarak eksik tayini,

b) Mağdur .... hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan.... .................. tarafından düzenlenen 19.11.2012 tarihli raporda yaralanmanın “Duyularından ve organlarından birinin (sol kol) işlevinin zayıflanmasına ve işlevinin yitirilmesine neden olduğu saptanmıştır” değerlendirilmesine karşın mağdur hakkında düzenlenen tıbbi evrakta yaralanma nedeni ile radial sinir kesisinin % 23 özürlülüğe sebeb olduğunun belirtilmesi karşısında mağdur hakkında düzenlenen tüm raporların ve

tedavi evraklarının adli tıp kurumu 2. ihtisas dairesine gönderilerek yaralanmanın duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı yönünde rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Mağdur velisinin mağduru tedavi eden doktor hakkında görevi kötüye kullanma iddası ile suç duyurusunda bulunulmuş olduğunun anlaşılması karşısında, doktor hakkında görevi kötüye kullanmadan açılan dava dosyası getirilip incelenerek, onaylı suretleri dosya içerisine denetime imkan verecek şekilde alınarak ve adli tıp kurumundan mağdurdaki işlev kaybı şeklindeki yaralanmada doktor hatasının olup olmadığına dair rapor aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça süreklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden  5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321, 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma hususunun 1412 sayılı CMUK 325. maddesi uyarınca kararı temyiz etmeyen diğer sanık.....'na teşmiline, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/535, Karar No: 2019/2176, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/535 E.  ,  2019/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8858, Karar No: 2006/10754, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8858 E.  ,  2006/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer bahçeye ve davacıya ait bodruma elatmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4271, Karar No: 2022/4765, Tarih: 31.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4271 E.  ,  2022/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/625-2021/643

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

No : 2019/338-2020/231

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan Atezolzumab etken maddeli “Tecentriq” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı ''Atezolzumab (Tecentriq)'' adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ: