muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31353, Karar No: 2015/6200, Tarih: 17.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31353 E.  ,  2015/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, itirazın iptali davasındaki kısa karar dosyaya sunularak haciz işlemi yapıldığını, itirazın iptali davasını tehiri icra talepli temyiz ettiklerini ve takip dosyasına yatırılan paranın teminat olarak kabul edilip mehil vesikası alındığını belirterek hacizlerin kaldırılmasını, şayet bu mümkün değilse haczedilen, ... plakalı, araç bedeli takip borcu üzerinde olduğundan bahse konu araç hariç diğer hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş. Mahkeme şikayetin reddine karar vermiştir.

Borçlunun, hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibindeki itirazının hükümden düşürülmesi ve duran takibin sürdürülebilmesi, itirazın kaldırılması veya iptaline bağlıdır.

Somut olayda. Antalya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/325 Esas, 2014/126 Karar sayılı itirazın iptali davasının kabulüne yönelik kısa kararın 25.03.2014 tarihinde verildiği, gerekçeli kararın ise 11.04.2014 tarihinde yazıldığı, takip dosyasındaki haciz taleplerinin ise 28.03.2014, 31.02.2014 ve 04.04.2014 tarihli olduğu ve hacizlerin de bu talepler doğrultusunda yapıldığı görülmüştür. Dolayısıyla, haciz taleplerinin, gerekçeli karar yazım tarihinden önce olduğu bir başka deyişle Antalya 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/325 Esas sayılı dosyasındaki kısa karar takip dosyasına sunularak haciz işlemleri yapıldığı anlaşılmakla; İtirazın iptali ile ilgili kısa kararına ilişkin duruşma tutanağı. HMK'nun 297 maddesindeki unsurları taşımadığı ve dolayısıyla itirazın iptaline dair ilam niteliğinde sayılamayacağı için gerekçeli karar ibraz edilmeden, duran takibin kısa karar ile devamının sağlanması olanaklı değildir.

O halde, mahkemece borçlunun şikayetinin kabulü ile alacaklı tarafın kısa karara dayalı haciz talebine binaen yapılan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21221, Karar No: 2015/29458, Tarih: 12.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21221 E.  ,  2015/29458 K.**

* RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

* SAHTECİLİĞİN OBJEKTİF OLARAK HERKESE KARŞI ALDATMA YETENEĞİNİN OLMASI GEREKMESİ

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçlarında yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma yeteneğine sahip olması gerektiği cihetle; suç tarihinde sanığın havalimanında görevli memurlara ibraz ettiği pasaportun sahte olduğunun iddia olunması, Kriminal Laboratuvarının 28.08.2010 tarihli raporu ile vize pulun sahte olduğu ve yapılan sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla farkedilemeyecek nitelikte olduğundan aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirlenmesi, mahkemece yapılan gözlemde vize pulunun sahte olduğunun fark edilememesi, aslı dosya arasında bulunan suça konu pasaport üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, değişikliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın savunması alındıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21341, Karar No: 2017/7334, Tarih: 31.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/21341 E.  ,  2017/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacının kullanıcı olduğunu bildirdiği ve keşifte de fen bilirkişisine göstermiş olduğu dava konusu... Mahallesi 1561 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında kullanım kadastrosu veya güncelleme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tespit tutanağı veya güncelleme listesi (veya tutanağı) düzenlenip düzenlenmediği ayrı ayrı Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden sorularak; kullanım kadastrosu yapılmış ise ilgili kadastro tutanak örneği ve varsa güncelleme listesi ya da tutanağının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11502, Karar No: 2010/19587, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11502 E.  ,  2010/19587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13914, Karar No: 2022/643, Tarih: 24.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13914 E.  ,  2022/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi (Asliye Ticaret Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada Aydın 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ve Aydın Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Aydın 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davanın 6102 sayılı TTK'nın 4, 5/3, 16. maddeleri gereğince asliye ticaret mahkemesinin görev alanına girdiği, Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 08/07/2021 tarihli ve 568 sayılı kararı ile 01/09/2021 tarihi itibariyle Aydın Asliye Ticaret Mahkemesinin faaliyete geçirildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aydın Asliye Ticaret Mahkemesince ise, uyuşmazlığın mutlak ya da nisbi ticari dava olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ticarî davalar; mutlak ticarî davalar, nispi ticarî davalar ve yalnızca bir ticarî işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticarî nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç gruba ayrılır. Bir davanın ticarî dava sayılmasına bağlanan en önemli sonuç, o davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi ve buna bağlı olarak özel birtakım usul kurallarına tabi olmasıdır. Hangi iş ve uyuşmazlıkların ticarî dava sayıldığı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda (TTK) ve bazı özel kanunlarda sınırlı olarak belirtilmiştir.

Mutlak ticarî davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticarî işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticarî sayılan davalardır. Mutlak ticarî davalar, TTK'nın 4/1. maddesinde bentler hâlinde sayılmıştır. Bunlar yanında Kooperatifler Kanunu (m. 99), İcra ve İflas Kanunu (m. 154), Finansal Kiralama Kanunu (m. 31), Ticarî İşletme Rehni Kanunu (m. 22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticarî davalar da bulunmaktadır. Bu gruptaki davaların ticarî dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticarî işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticarî dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticarî dava sayılan davalardır.

Nispi ticarî davalar, her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili olması hâlinde ticarî nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticarî dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticarî dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticarî işletmesini ilgilendirmesi hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticarî iş niteliğinde olması veya ticarî iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticarî iş sayılması davanın ticarî dava olması için yeterli değildir. Ticarî iş karinesinin düzenlendiği TTK'nın 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticarî iş sayılan bir işin diğeri için de ticarî iş sayılması, davanın niteliğini ticarî hâle getirmez. TTK, kanun gereği ticarî dava sayılan davalar haricinde, ticarî davayı ticarî iş esasına göre değil, ticarî işletme esasına göre belirlemiştir.

Üçüncü grup ticarî davalar, yalnızca bir tarafın ticarî işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticarî dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticarî davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticarî nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticarî işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile değişik TTK’nın 5. maddesinin 1. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın, asliye ticaret mahkemesi tüm ticarî davalar ile ticarî nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.” 5. maddesinin 3. fıkrası; “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki hukukî ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki hâlinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil görev ilişkisidir. Bu nedenle, asliye ticaret mahkemesinin bakması gereken davalarda, asliye hukuk mahkemesi görevli sayılamaz. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı HMK'nın 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtayca re’sen dikkate alınır. Bu kuralın tek istisnası, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 5/4. maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde, asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini gerektirmez.

Bir hukukî işlemin veya fiilin 6102 sayılı TTK’nın kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla, bir ticarî işletmeyi ilgilendiren bir hukukî işlemin veya fiilin olması gerekmektedir. Nitekim, aynı hususlara Hukuk Genel Kurulunun 15/06/2021 tarihli ve 2017/(6)3-2222 E., 2021/760 K. sayılı kararı ile 30/06/2020 tarihli ve 2019/4-231 E., 2020/487 K. sayılı kararında da yer verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler karşısında somut olay incelendiğinde; davacının tacir olmadığı ve davanın ticarî dava olarak kabul edilemeyeceği açık olduğuna göre davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahsedilemez. Bu durumda davaya bakmaya genel görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesi görevli ise de;

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde (1) Aşağıdaki hallerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur.

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) iki mahkemem de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hallerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, Aydın Asliye Ticaret Mahkemesince uyuşmazlığın Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verildiği, ancak Aydın 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince ise verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmadığı, kararın gönderme kararı olduğu anlaşıldığından, yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın mahaline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8744, Karar No: 2017/17111, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8744 E.  ,  2017/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3933, Karar No: 2025/2482, Tarih: 13.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/3933 E.  ,  2025/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/64 E., 2022/178 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/136 E., 2020/274 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili doktor tarafından davalıya 13.01.2018 tarihinde estetik operasyon gerçekleştirildiğini, işlem başarılı şekilde tamamlanmasına rağmen davalı tarafından sosyal medyada, müvekkilinin mesleği icra edişine dair olumsuz paylaşımlar yapıldığını, hasta sayısında azalma olduğunu, bu konuda zararın bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerektiğini, müvekkilinin meslektaşları ve hastaları huzurunda küçük düşürüldüğünü, maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu sosyal medya hesabının müvekkiline ait olup olmadığı hakkında inceleme yapılması gerektiğini, müvekkili tarafından Tüketici Mahkemesinde davacı aleyhine açılan davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, müvekkili tarafından sosyal medya hesabından yaşamış olduğu operasyon süreci ve mağduriyetinin eleştiri sınırları içerisinde beyan edildiği, ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içinde olduğu, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, bu nedenle manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı; davacının kesmekle mükellef olduğu Serbest Meslek Makbuzlarını adını vermek istemeyen hastalarına kesmediği, serbest meslek defteri gerçeği yansıtmadığından maddi zararın da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yapılan paylaşımların, davacının yapmış olduğu operasyon ile operasyon öncesi ve sonrası hastalara davranışlarının eleştirisi niteliğinde olduğu, doğrudan somut olgu isnadında bulunulmadığı, kişilik haklarının saldırıya uğramadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi tarafından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; her ne kadar bilirkişi raporunda davacının hasta sayısının azaldığı yönünde bir tespit bulunmakta ise de, hasta sayısındaki azalmanın doğrudan yapılan paylaşımlarla ilgili olduğu konusunda illiyet bağı kurulamadığı, maddi tazminat talebinin reddedilmesinin de hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından eleştiri sınırlarının aşıldığını, bu paylaşımlar nedeniyle hasta sayısında azalma olduğunu, bu hususun bilirkişi raporu ile ispatlandığını, mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının, sosyal medya hesabından operasyonunu gerçekleştiren davacı doktor ile ilgili sarf etmiş olduğu söz ve ifadeler nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından sosyal medyada sarf edilen söz ve ifadelerle eleştiri sınırlarının aşılmadığının; Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.