muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3596, Karar No: 2019/1953, Tarih: 14.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3596 E.  ,  2019/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatif ile davadışı yüklenici ... Ltd. Şti. arasında 2005 yılında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili kooperatifin 35 üyesinin bulunduğunu ancak sözleşmeye göre kooperatife 24 adet dairenin düştüğünü bu nedenle sözleşme gereğince 11 adet dairenin belirlenerek dava dışı yükleniciden satın alınmak üzere anlaşmaya varıldığını, 2009 yılında beş üyenin kendiliğinden üyelikten ayrılması sebebiyle ihtiyaç duyulan daire sayısının 30'a düştüğünü, üyelikten ayrılan kişilere 125.000 TL. para iadesinin yapıldığını, 2009 yılında kura çekimi sırasında hazirun listesinde 35 kişinin isminin bulunması üzerine noterlik görevlisinin geri kalan 30 kişi için kura çekimi yapılmayacağını ve üye sayısının 35'e tamamlanmasının gerektiğini beyan ettiğini, bunun üzerine yönetim kurulunun 20.05.2009 tarihli ve 23 sayılı karar ile yüklenici firmanın müdürü olan ...'in akrabalarından 5 kişiye yeni davalılara üyelik devri yapılmış gibi daha önce istifa eden 5 üyenin haklarını devrettiğine yönelik işlem yapıldığını, davalıların kooperatif üyeliğinden istifa dilekçesi vermeyi taahhüt etmelerine rağmen buna yanaşmadıklarını, üyelik haklarını devreden üyelerin istifaları sebebiyle devir tarihi itibariyle üye olmadıklarını, devir alan davalı üyelerin de herhangi bir bedel ödemediklerini ve işlemin muvazaalı olduğuun ileri sürerek 20.05.2009 tarihli kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine bunun mümkün olmaması halinde davalıların üyelik kayıtlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, müvekkillleri hakkında verilen kararın kooperatif defterine işlendiğini, müvekkillerinin devir sırasında devreden şahıslara gereken ödemeleri yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre 20.05.2009 tarihli ve 23 sayılı karar ile üyelik devri kapsamında davalıların üyeliklerinin kabulüne karar verildiği,

Davalılar vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, müvekkillleri hakkında verilen kararın kooperatif defterine işlendiğini, müvekkillerinin devir sırasında devreden şahıslara gereken ödemeleri yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre 20.05.2009 tarihli ve 23 sayılı karar ile üyelik devri kapsamında davalıların üyeliklerinin kabulüne karar verildiği,

üyelik hakkını devreden ortakların 08.06.2009 tarihine kadar kooperatifteki ortaklıklarının sürdüğü, 17.05.2009 tarihinde gerçekleştirilen olağan genel kurul toplantının 12. maddesi ile kooperatif üyeliğinden ayrılmak isteyenlere hisselerine karşılık 125.000 TL. ödemenin yapılmasının kararlaştırıldığı, üyelikleri devralan davalıların 2009 yılı içerisinde kooperatife herhangi bir ödemelerinin bulunmadığı, davalıların yüklenici ... ile aynı soyadı taşıdıkları yine kooperatif kayıtlarına göre istifa eden üyelere ödenmesi gereken 125.000 TL. tutarın virman yapılmak suretiyle nakit olarak kasadan ödendiği, istifa eden bu üyelerle ilgili 2010 yılı kooperatif defterlerinde herhangi bir kayıt bulunmadığı, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında yapılan toplantıların hazirun cetvellerine göre kooperatifin 28 üyesinin bulunduğu, üyeliklerini devreden eski üyeler ile davalıların bu hazirun cetvellerinde isim ve imzalarının bulunmadığı, bu durumda davacı tarafn iddia ettiği gibi noter kurası esnasında hazirun cetvelinde kooperatifin tüm üyelerinin isimlerinin yer alması zorunluluğu karşısında yüklenicinin yakınları olan davalıların kooperatife üye yapılarak şekli eksikliğin ikmal edildiği ve davalıların bu sebeple muvazaalı olarak kooperatife üye olarak kayıtlarının yapıldığı, dinlenen tanıkların da bu durumu doğruladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmada vekille temsil olunan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1433, Karar No: 2019/8234, Tarih: 17.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1433 E.  ,  2019/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 13/12/2018 tarih ve 2018/260-2018/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkillerinden izin almaksızın ve telif bedeli ödemeksizin meslek birliği üyelerine ait eserlerin kablolu yayın vasıtasıyla yeniden iletimini gerçekleştirdiğini, yeniden iletim için izin alması ve malî hak bedelini ödemesi için davalıya 01.04.2008 tarihli ihtarname keşide edildiğini, FSEK'nin 76. maddesi hükmüne göre 2000 yılından bu yana kullanılan bütün görsel işitsel eserler ile yayınların listesinin dosyaya sunulması gerektiğini, sunulmaz ise tüm repertuarın haksız kullandığının kabulü gerektiğini, meslek birliği tarifesine göre ödenmesi gereken asgari yıllık bedelin 10.263.974,40 TL olduğunu, zamanaşımı süresi içerisinde kalan son yedi yıla ilişkin malî hak bedelinin ödenmesi gerektiğini, FSEK'nin 68. maddesine göre üç kat bedele hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik her bir davacı lehine 10.000,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkındaki Kanunun 26. maddesine göre iletimin ve yeniden iletimin serbest olduğunu, müvekkil şirketin hiçbir TV kanalının yayınını kaydetmediği ve tekrar yayınlamadığını, FSEK'nin 25. maddesi hükmüne göre yeniden iletim dikkate alındığında müvekkilin bir yayın kuruluşu olmadığını, bir kablo platform işletmecisi konumunda olduğunu, telif ücretinin TV kanalından tahsil edilmesi gerektiğini, 5846 sayılı Kanun ile 3984 sayılı Radyo ve Televizyon Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunda ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklerde telif hakkının ödenmesi konusunda yayıncı kuruluştan yana tercihin kullanıldığını, yayını ve yeniden iletimi yayıncı kuruluşun gerçekleştirdiğini, FSEK 76/son hükmüne göre iki meslek birliğinin tüm repertuarının haksız kullanıldığı iddiasının hukuken dayanağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 5846 sayılı FSEK'nin Ek 4/son maddesi gereği davacı meslek birlikleri tarafından davalı yayın kuruluşuna usule uygun ihtarname keşide edilmediği sonuç olarak hukuki statüsü itibariyle önceden hangi eserlerinin ihlal oluşturduğunu bilmesi, bilebilmesi ve içerikten çıkarılmasını sağlaması mümkün bulunmayan davalı yönünden sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davacılardan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4955, Karar No: 2015/10839, Tarih: 20.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4955 E.  ,  2015/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/26447

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.10.2012

NUMARASI : 2010/193 Esas, 2012/372 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.08.2009 günü beş yaşındaki mağdure B...'un yanında kendi yaşıtları olan diğer mağdurlar H... ile A...'le birlikte oyun oynadıkları sırada bisikletle yanlarına gelen sanığın köpek yavrusu göstereceğini söyleyerek dere kenarına götürdüğü mağdurları alıkoyup B...'un ağzına cinsel organını soktuğundan bahisle müsnet suçlardan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, olay günü ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekibince şüphe üzerine yakalanan sanığın bir gün sonra çıkartıldığı Cumhuriyet Başsavcılığında usul ve yasaya aykırı olarak yaptırılan teşhis işlemi sırasında gösterildiği mağdure B...'un önce teşhis edemeyip sanığın dışarı çıkartılıp, bir takım ısrarlı ikazlardan sonra sanığa tekrar baktırılarak sorulması üzerine teşhis ettiği, sanığın diğer iki mağdur tarafından da teşhis edilmesi üzerine açılan kamu davasına bakan mahkemece görülen lüzum üzerine 25.10.2010 tarihinde kanun ve usule uygun olarak yapılan teşhis işleminde ise B... ile H...'nın kendilerine yönelik eylemde bulunan kişinin, aralarında sanığın da bulunduğu altı kişilik grup içerisinde olmadığını söylemeleri, A...'in ise anılan gruptan sanık dışında ilgisiz başka bir kişiyi teşhis etmesi, sanığın tüm aşamalarda ısrarla müsnet suçlamaları kabul etmemesi, olayın başkaca tanığının bulunmaması, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 26.02.2010 günlü raporunda sanık ve mağdurların kıyafetleri ile B...'a ait ağız sürüntü numunesi ve sanığın kan örneğinin incelenmesi neticesinde; mağdurların kıyafetleri üzerinde sanığa ve sanığa ait kıyafetlerde ise mağdurlara ait DNA profili bulunmadığı gibi B...'un ağız sürüntüsünde de sanığın DNA profiline rastlanılmadığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdurlar vekilleri ile sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2015 tarihinde üyeler M... K... ile B... Ş...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, katılan mağdurlar vekilleri ile sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2015 tarihinde üyeler M... K... ile B... Ş...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure B...'un olayı annesine anlatmasından sonra olay yerine çağrılan polis ekibine mağdure ve arkadaşlarının sanığın eşkali ve giysileri hakkında verdikleri bilgilere göre sanığın dere kenarında yakalandığı, başkaca da eşkale uyan bir şahsın o civarda olmadığı, polis arabasına konan sanığı gören mağdure ve arkadaşları kendilerini hile ile dere kenarına götürüp B...'a karşı eylemi gerçekleştiren şahsın bu olduğunu belirtip korkarak kaçmaları, Cumhuriyet Savcılığında sanığın tekrar teşhis etmeleri, dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılmakla mahkûmiyet kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/13302, Karar No: 2011/1032, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13302 E.  ,  2011/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Tarih :18.02.2010

Nosu : 1/2

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 140 ıncı maddesine göre malın satış bedeli bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmezse, icra müdürü bir sıra cetveli düzenler. Sıra cetvelini düzenleme görevi ilk kesin haczi koyan icra müdürünündür. Somut olayda bu ilkeye uyulmadan sıra cetveli düzenlendiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11561, Karar No: 2010/14015, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11561 E.  ,  2010/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 03/03/2009 tarihli dava dilekçesiyle; .... İlçesi Akpınar Mahallesi 234 ada 36 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından, tapu kaydının iptali ve orman niteliğiyle tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu 1981 yılında yapılıp, 14/12/1981 tarihinde ilan edilmiş, ancak yapılan itirazlar kadastro komisyonu tarafından zamanında incelenmemiştir. Mevcut itirazlar 1988 yılında 80 numaralı Orman kadastro komisyonu tarafından incelenmiş, Orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına ilişkin itiraz sonuçları daha sonra yörede 1992 yılında yapılan arazi kadastrosu ile birlikte ilan edilmiştir.

Akpınar Köyünde 1990 yılında yapılan genel kadastroda 234 ada 36 parsel sayılı 9319,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle Hazine adına 1992 yılında tesbit edilmiş, 20/02/1992 ila 20/03/1992 tarihinde yapılan askı ilanı sonunda kesinleşmiş, orman yönetimi tarafından taşınmazın ham toprak niteliğinin orman olarak değiştirilmesi istemiyle açılan davada mahkemece, resmi belgeler ile orman kadastro işlemlerine ilişkin tüm tutanak ve haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu orman yüksek mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporla, çekişmeli parselin kesinleşmiş 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı,31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini tam olarak yitirdiğinin belirlendiği gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiştir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda; taşınmazın gerek toprak yapısı itibariyle, gerek en eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğraflarının ve toplu yerleşim merkezine bitişik oluşu gerekçeleriyle dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca ham toprak-taşlık vasfı ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasının doğru olduğu görüş ve kanaati bildirilmişse de; çekişmeli parselin yüzölçümünün küçük ve orman parseli ile komşu olduğu, eğiminin yüksek ve büyük bölümünün kayalık ve taşlık, köy yerleşim alanına da çok yakın olmayan yerde, yer aldığı görülmektedir.

6831 Sayılı Yasanın değişik 2/B maddesinde “bilim ve fen bakımından orman niteliğinin kaybındaki” amaç doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybıdır. Yoksa her isteyenin ormanlarda doğal olarak bulunan deliceleri aşılaması, erozyona sebep olacak veya önleyecek biçimde teraslama yapması yada orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi yada yerleşim yerine komşu olması “bilim ve fen bakımından” nitelik kaybı olmayıp, suç oluşturacak eylemlerle nitelik kaybettirmek ve eylemin doğal sonucu olarak da erozyona sebep olmak ve ormanı yok etmektedir.

Anayasanın 169. maddesindeki “devlet ormanların korunması ve sahaların genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerine yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz” ve “ormanlara zarar verecek hiçbir faaliyete ve eyleme müsaade edilemez” hükümleri karşısında yasa koyucunun bu yolun açılmasını amaçladığı düşünülemez. Aksi halde, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesinin, ormanların bilinçli şekilde niteliğinin kaybettirilmesine, tahribatına ve yok edilmesine izin veriyormuş gibi bir sonuca ulaşılır ki, bunu kabul etmek olanaksızdır. Suç teşkil edecek biçimde zorlama yolu ile ormanın niteliğinin yok edilmesi, yasalarla korunamaz.

Hakim, bilirkişinin görüşü ile bağlı olmayıp, belirlediği teknik bulguları hukuk bilgisi ile serbestçe taktir eder. Yukarıda anlatıldığı gibi çekişmeli taşınmazın 31/12/1981 tarihinden önce nitelik yitirdiği kabul edilemeyeceği gibi, çekişmeli taşınmazın, Orman Yönetimi bünyesinde çalışan uzmanlarca orman niteliğini yitirmediği yönünde düzenlenen raporlarla belirlenip, orman niteliğiyle tapuya tescili istendiğine, 18/11/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 11/5 maddesi taşınmazın niteliğini belirleme konusunda Hazine’ye taktir hakkı vermeyip, orman rejimi dışına çıkartılan ancak, fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerlerin talep üzerine ... Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilip orman niteliği ile Hazine adına tescilini öngörmektedir.

O halde; çekişmeli taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değilse de, davanın taraflarının Orman Yönetimi ve Hazine olması, yine 4999 Sayılı Yasa ile değiştirilen 6831 Sayılı Yasanın 11/5 maddesi, 2/B madde uygulamaları sonucu orman rejimi dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edildiğinden ve somut olayda henüz 2/B madde uygulaması da kesinleşmediği, kesinleşmiş orman sınırları içindeki yerlerde zilyetliğe değer verilemeyeceği, Orman Yönetimi ile Hazine arasındaki uyuşmazlığın, taşınmazların mülkiyetine değil, niteliğine ilişkin olması nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, 03/05/2010 tarihli kararın hüküm fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine “Davalı Hazine adına tarla niteliği ile tapuda kayıtlı Akpınar Mahallesi 234 ada 36 "ham toprak" olan cinsinin “orman” olarak değiştirilmesine, tapunun beyanlar yada şerhler hanesinde herhangi bir şerh varsa silinmesine, Hazine harçtan bağışık olduğundan peşin alınan 27.00.- TL harcın istek halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davanın niteliğine göre Orman Yönetimi üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından her hangi bir yargılama gideri yapılmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesi gereğince bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15589, Karar No: 2012/6793, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15589 E.  ,  2012/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/07/2010 tarih ve 2007/754-2010/429 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin dava dışı Clairant Türkiye Boya ve Kimyevi Maddeler Sanayi ve Ticaret A.Ş'de çalıştığını, bu firma ile davalı ... arasında imzalanan "Grup Sağlık Sigortası Sözeşmesi" uyarınca davacının da poliçe lehdarı olduğunu, daha önce hiçbir rahatsızlığı bulunmayan davacının 12.08.2007 tarihinde aniden hastalanarak komaya girdiğini, yoğun bakım ve servis tedavisi sonucu iyileştiğini, tedaviyi yapan sağlık kuruluşunca davacıya AVM (Arterio Venöz Malformasyon) tanısı konulduğunu, hastalığın doğuştan var olduğu gerekçesi ile tedavi masraflarının davalı tarafından karşılamadığını, oysa davacının dört yıl önce baş ağrısı şikayeti ile aynı hastaneye yaptığı müracaat sırasında çekilen MR görüntüsünde hastalıkla ilgili her hangi bir patalojik bulgunun saptanmamış olduğunu, literatürde, teşhisi konulan hastalığın doğuştan veya sonradan oluşabileceğinin belirtildiğini, 44.000 TL tedavi masrafının müvekkilince karşılandığını,öte yandan sözleşmeye aykırı davranan davalının aynı zamanda müvekkilinin şahsiyet haklarını da ihlal ettiğini ileri sürerek, tedavi masrafı olarak şimdilik 44.000 TL maddi tazminat ve 50.000 TL manevi tazminatın faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tanısı konulan AVM hastalığının doğuştan olması nedeniyle Hastalık Sigortası Genel Şartları ve Sağlık Sigorta Poliçesi özel şartları uyarınca tedavi masraflarının teminat dışı oduğunu, manevi tazminatın poliçe teminatı kapsamında da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, gerek bilirkişi raporunda gerekse adli tıp raporunda hastalığın doğuştan olduğuna dair bir saptama yapılmadığı, keza davacının 2003 yılında çekilen MR görüntüsünde de hastalığa ilişkin bulguya da rastlanmadığı, bu durumda hastalığın sonradan geliştiği ve davacının olay tarihi itibariyle hastalığın varlığını bilebilecek durumda olmadığı kanaatine varıldığı, şu halde gerçeleşen riskin poliçe teminatı altında bulunduğu, talep edilen 44.000 TL tedavi masrafının kadri matuf olduğu, bununla birlikte manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 44.000 TL maddi tazminatın davacıdan tahsiline,manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.