muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4172, Karar No: 2025/2577, Tarih: 17.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4172 E.  ,  2025/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/507 Esas, 2024/556 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

(Yeniden hüküm kurulmak suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/45 E., 2020/187 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2001 yılından beri yürüttüğü ticari faaliyetleri kapsamında 2007 yılında 03. ve 05. sınıflara giren emtialarda kullanmak üzere tescil ettirdiği “...” markası altında üretim ve satış yaptığını, davalının "..." ibareli kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu, davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan davaların reddedildiğini, davalının aleyhine verilmiş yargı kararlarını tanımadan "..." markalı ürünlerin ticaretini yapmaya devam ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün önlenmesine, haksız rekabetin tespitine, davalının ihlal oluşturan kullanımların bulunduğu tüm ürünlerin, reklam vasıtalarının, basılı tüm evrak ve kağıtların toplatılmasına ve imha edilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 151/2-b hükmü uyarınca 100.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin tüm dünyada kozmetik-parfümeri sektöründe tanınmış olan ... grubunun Türkiye iştiraki olduğunu, pek çok tanınmış markanın sahibi bulunduğunu, davacının “...” markasını parfümeride ve kişisel amaçlı koku verici ürünlerde değil endüstriyel yağ sökücüleri, kara ve hava taşıtları için temizleyiciler, gıda üretim tesisleri ve endüstriyel mutfak donanımları için temizleyiciler, otomobil temizleme ürünleri ve benzeri alanlarda kullanılan endüstriyel temizlik ürünlerinde kullandığını, davacının markası ile müvekkilinin dava konusu kullanımları arasında iltibas bulunmadığını, müvekkilinin markalarının “... & ...” ibaresiyle birlikte kullanıldığını, taraflara ait ürünler arasında belirgin bir kalite farkının da bulunduğunu, davacının kullanmadığı bir ürüne dayanarak kazanç kaybı isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu "şekil+..." ibaresini, davacının 2007/71094 sayılı ve "..." ibareli markasının tescilli bulunduğu parfümler ve kişisel kullanım amaçlı koku vericileri kapsayan mallarında kullandığı, tarafların markaları arasında arasında görsel ve sesçil olarak ortalama (hedef) tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerliğin bulunduğu, hedef tüketici kitlesinin davalının satışa sunduğu markalı ürünleri gördüğünde bu ürünün davacıya ait tescilli marka kapsamında olan bir ürün olarak algı yaşayabileceği yani yanılabileceği, her iki markalı ürünün işletmesel kökenlerinin aynı olduğu, idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletmeye ait markalar olarak algılanabileceği, markalar arasında karıştırılma ihtimalini yaşayabileceği, davalının bu eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, davalının "..." markalı reklam ve promosyon amaçlı mal ithalatının başladığı tarihin 16.06.2014, dava tarihinin ise 29.01.2018 olduğu, davalının 10.01.2017 - 29.01.2018 tarihleri arasında (SMK’nın yürürlükte olduğu dönemde) faaliyet kârı/net kazanç elde etmediğinin anlaşıldığı, bu durumda yoksun kalınan kazanç hesabının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 66/2-b hükmü çerçevesinde yapılan dönemle (16.06.2014 – 10.01.2017) kısıtlı kalacağı, bu dönemde davalının net kazancının 285.336,00 TL olduğu, bu net kazanca “...” markasının %10’dan fazla etki etmeyeceği, davacının talep edebileceği maddi tazminatın (285.366 TL x %10) 28.536,60 TL olduğu, manevi tazminat koşulları da oluşmakla 30.000,00 TL (otuzbin) manevi zararın uygun görüldüğü, bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere davacının, davanın açıldığı 29.01.2018 tarih ile 29.01.2013 tarihleri arasında "..." markasını tescilli bulunduğu “şampuanlar, duş jelleri, el temizleme jelleri, kremleri, solüsyonları, sıvı el temizleyicileri, köpük sabunlar, ıslak mendiller, parfümler, yüksek parfümlü genel temizleyiciler, çok yüksek kokulu konsantre parfümler, hidroalkolik jeller, koku giderici oda sıvıları, otomat deterjanları”nda Türkiye içerisinde ciddi biçimde kullandığı, bu nedenle davalının kullanmama def'inin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı tarafa ait 2007/71094 sayılı tescilli marka hakkının davalı tarafça satışa sunulan ürünler dolayısıyla marka tecavüzünde ve haksız rekabette bulunulduğunun tespit edilmekle marka tecavüzünün önlenmesine, men’ine, davalı eylemi nedeniyle davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan ürünlerin, reklam vasıtalarının, basılı tüm evrak ve kağıtların Türkiye sınırlarında nerede bulunursa bulunsun toplatılıp imha edilmesine, 28.536,60 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın SMK'nın yürürlüğü girdiği 10.01.2017 tarihinden itibaren yürütülecek ticari faiziyle tahsiline, hükmün ilanına ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile münhasıran açılan hükümsüzlük davaları ile tecavüz davaları yönünden SMK’nın 192. maddesi uyarınca davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan yeni SMK hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, İlk Derece Mahkemesinin 556 sayılı KHK'nın yürürlükte bulunduğu dönemde gerçekleşen eylemler için anılan KHK hükümlerinin, SMK'nın yürürlükte bulunduğu dönem içinde SMK hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik kabulünün yerinde olmadığı, ayrıca SMK'nın 151/2-b hükmü uyarınca talep edilen maddi tazminatın sadece davalı tarafın dosyaya sunduğu belgeler incelenerek hesaplanmasının da doğru olmadığı, zira bu madde kapsamında davalının tecavüz oluşturan ürünlerden elde ettiği net kazancının, davalının ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi suretiyle tespit edilmesi gerektiği, buna göre yapılan inceleme sonucunda 16.06.2014 ve 29.01.2018 dava tarihi arasında davalının dava konusu markayı kullanmak suretiyle elde ettiği net kazancının 285.201,00 TL olduğu, ancak davacının talebi 100.000,00 TL olduğundan taleple bağlı kalınarak bir karar verilmesi gerektiği, diğer yandan manevi tazminat koşullarının davacı yararına gerçekleştiği yönündeki İlk Derece Mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak hükmedilen meblağın hakkaniyete uygun olmadığı, bu nedenle 50.000,00 TL manevi tazminatın somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu, davalının ihlal oluşturan eyleminin 16.06.2014 tarihinde başladığı ve uyuşmazlığın niteliği gözetildiğinde hüküm altına alınan tazminat tutarlarına davacının talebi gibi 16.06.2014 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesi gerektiği, SMK'nın 149/1-d ve f hükümleri gereği sınai mülkiyet hakkı tecavüze uğrayan hak sahibinin imha talebinde ve SMK m.149/1-g hükmü uyarınca da ilan talebinde bulunabileceği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının, davacının 2007/71094 sayılı markasına tecavüz oluşturan dava konusu "..." ibareli kullanımlarının önlenmesine, davalının dava konusu "..." ibareli kullanımlarının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, dava konusu "..." ibaresini taşıyan davalıya ait ürünlerin, reklam vasıtalarının, basılı tüm evrak ve kağıtların toplatılıp imha edilmesine, 100.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın 16.06.2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, hükmün kesinleşmesini müteakip gideri davalıdan alınmak suretiyle Türkiye'de ulusal çapta yayın yapan yüksek trajlı bir gazetede ilanına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün önlenmesi, haksız rekabetin tespiti, maddi- manevi tazminat, hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün önlenmesi, haksız rekabetin tespiti, maddi- manevi tazminat, hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,17.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7628, Karar No: 2012/8433, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7628 E.  ,  2012/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2008 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 09.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Nakil Hattının üzerinden geçtiği 8027 ada 1 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan binanın 9 ve 10 numaralı plonları arasındaki hat için tesis edilen irtifak hakkına taşkın ve Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 44. maddesine aykırı inşa edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., binanın diğer davalı ... tarafından kaçak inşa edildiğini, yapı tatil tutanağı düzenlediklerini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, diğer davalının ise irtifak hakkına elatmasının önlenmesine ve taşkın kısmın yıkılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun “taşınmaz mülkiyetinin içeriği” başlığını taşıyan ve mülkiyetin kapsamını belirleyen 718.maddesinde; “Arazi üzerindeki mülkiyet kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer” hükmünü taşımaktadır. Arazideki yapılar kavramı ise Medeni Kanunun 722-728 maddelerinde düzenlenmiş olup

Medeni Kanunun 727. maddesinde de mecralara yer verilmiştir. 727. madde; “su, gaz, elektrik ve benzerlerinin mecraları, işletmenin bulunduğu taşınmazın dışında olsalar bile aksine bir düzenleme olmadıkça işletmenin eklentisi ve işletme malikinin malı sayılır. İrtifak hakkı sahibinin hakkın kullanımına elatma olduğu zaman bunun giderilmesini isteme olanağı da vardır.

İrtifak hakkı ile ilgili bu kısa açıklamadan sonra somut olaya gelince;

Medeni Kanunun 727. maddesinde de mecralara yer verilmiştir. 727. madde; “su, gaz, elektrik ve benzerlerinin mecraları, işletmenin bulunduğu taşınmazın dışında olsalar bile aksine bir düzenleme olmadıkça işletmenin eklentisi ve işletme malikinin malı sayılır. İrtifak hakkı sahibinin hakkın kullanımına elatma olduğu zaman bunun giderilmesini isteme olanağı da vardır.

İrtifak hakkı ile ilgili bu kısa açıklamadan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu davalı ...'e ait 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine göre emniyet sahasını ihlal eder ve irtifak hakkına elatma oluşturucak şekilde inşaa edildiği ileri sürülmüştür. Bu husus mahallinde yapılan keşifte de saptanmıştır. Mahkeme bu saptama doğrultusunda 26.01.2010 tarihli raporda gösterildiği şekilde davalının 245 m2'lik kısma yaptığı fabrika binasının irtifak hakkı ile sınırlı olmak üzere yıkılmasına karar verilmiştir. Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı bilirkişi ...'nun raporu 26.04.2010 tarihli olup ölçeklendirilmemiş, ayrıca elektrik mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişilerinin düzenlediği 28.01.2011 tarihli rapor ile bağlantısı kurulmamıştır. Kaldı ki, her iki rapor da irtifak hakkına taşkınlık olup olmadığını açıklayacak nitelikte değildir. HMK'nun 297. maddesi gereğince kararda taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların şüphe ve tereddüte yol açmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Bu durumda infaz açısından elverişsiz ve uyuşmazlığı tam olarak açıklığa kavuşturmayan bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın anılan 297. madde hükmüne uygun olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Mahkemece yeniden bilirkişi görüşüne başvurularak(HMK m.266), irtifak hakkına tecavüzlü kısım ölçeklendirilerek tespit ettirilmeli, denetim ve infaza elverişle rapor alınmalı(HMK m.279), bunun için de gerekirse taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak sonucuna göre infaza elverişli bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan bu yönler üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26544, Karar No: 2014/20665, Tarih: 15.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26544 E.  ,  2014/20665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü organize sanayi bölgesindeki trafo binasının önündeki açık alanda bulunan müştekiye ait kablo makarasını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçu olarak değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5646, Karar No: 2023/5252, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5646 E.  ,  2023/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7,10 ve 15'... günlük nöbetler ile gece ... yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yaptığını ve ... ... ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalıştığını, gece çalışması da yaptığını; ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... ... ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlık bünyesinde bakım personeli olarak alt işveren firmalar nezdinde çalışırken 696 sayılı KHK ile kadroya geçirildiği ve 01.04.2018 tarihinde taraflar arasında belirsiz süreli ... sözleşmesinin imzalandığı, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğu, dosya içerisinde yer ... Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi güvenlik personeli puantaj cetveli başlıklı tabloda ''% oranı'' sütununda "% fazlası" şeklinde ... ibaresinin yer aldığı, davacının ücretinin belirlenen bu orana göre asgari ücretin % fazlası olduğu, bu durumda davacıya ücretinin % fazlası ... dikkate alınmadan ücret ödendiği ve davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; ... ... sözleşmesinde bir ... bulunmasa da davacının ücretini % oranında farkla aldığı puantaj kayıtlarından anlaşıldığından talebin kabulü yerinde olsa da fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hatalı hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ve diğer mali sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ve diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücreti korunarak bu ücretin üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, söz konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından talep edilen fazla çalışma ücreti alacağının puantaj kayıtlarının saat kaydı içermemesi ve tanık dâhil başka bir delil de sunulmadığından ispat edilemediği gerekçesiyle reddinin yerinde olduğu, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasında hata bulunmadığı, hizmet alım sözleşmelerinde yüklenici tarafından istihdam edilen işçilerin ücretlerinin asgari ücretin katları ya da asgari ücretin belirli bir ... fazlası şeklinde belirlenmesi hizmet alım sözleşmesinin devam ettiği döneme ilişkin uygulama olduğu, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağı, sürekli işçi kadrolarına geçirilmeyle ilgili söz konusu düzenlemenin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışanların daha önce ücret ile diğer mali ve sosyal haklarını asgari ücretle irtibatlandıran uygulamalara son verdiği, yükleniciler tarafından istihdam edilip de sınavla sürekli işçi kadrolarına geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının ... süreçte Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağı, sözü edilen uygulamanın Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün görüş yazısına da uygun olduğu, sürekli kadroya geçirildikten sonra kamu kurum ve kuruluşlarınca ... ... sözleşmesinin yapılmamış olmasının, yapılmış olsa dahi ücret kısmının boş bırakılmasının da sonuca etkili olmayacağının açık olduğu; ancak eldeki dosyadaki durumun yukarıda izah edilen uygulamadan farklı olduğu, nitekim davacı ... davalı arasında imzalanan 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli ... sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ücretin açıkça belli bir ... dâhilinde artırılmasına yönelik hüküm bulunmasa da, eldeki dosya ile birlikte incelenen seri dosyalarda yer ... ve davalı Bakanlık tarafından dosya kapsamına sunulan Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi güvenlik/bakım personeli puantaj cetveli başlıklı tablolarda ''% oranı" sütununda %40, %50, %55 vb. oranların yer aldığının görüldüğü, buna rağmen ödemelerin puantajda yazan ... miktarına göre eksik yapıldığı, sonuç olarak davacının eksik ödenen bakiyeyi talep edebileceği, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi hesap raporunda 01.01

... ve davalı Bakanlık tarafından dosya kapsamına sunulan Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi güvenlik/bakım personeli puantaj cetveli başlıklı tablolarda ''% oranı" sütununda %40, %50, %55 vb. oranların yer aldığının görüldüğü, buna rağmen ödemelerin puantajda yazan ... miktarına göre eksik yapıldığı, sonuç olarak davacının eksik ödenen bakiyeyi talep edebileceği, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi hesap raporunda 01.01.2021 tarihinden itibaren yapılan hesaplamalarda ikramiye alacağının da hesaplanması hatalı ise de davacı vekilince ıslah talep edilmediği, bu sebepten davanın dava dilekçesinde belirtilen miktarlar üzerinden kısmen kabul edildiği ve İlk Derece Mahkemesince gerekçede alacak miktarları ile ilgili bir değerlendirmede bulunulmadığı, davacının her durumda talep ettiği 10,00 TL ikramiye alacağının korunduğu anlaşılmakla; bu hususun belirtilmekle yetinildiği, sonrasında bakiye alacaklar için ikame edilecek bir davada davacının 01.01.2021 tarihi itibarıyla fark ikramiye alacağına hak kazanmadığının göz önünde tutulması gerektiği, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün neticesi itibarıyla doğru olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.