muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3591, Karar No: 2011/1680, Tarih: 15.02.2011

Kararı, davalı Donatan vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı donatanı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı donatanı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.307,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı donatan'dan alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5162, Karar No: 2019/8598, Tarih: 12.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5162 E.  ,  2019/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı kurumun aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen hüküm Dairemizin 20.11.2017 tarihli ilamı ile vekalet ücreti yönünden bozulmuş, hükmün bozma kapsamı dışında kalan kısımları ise kesinleşmiştir. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamının kapsamı ile sınırlı olarak bir karar verilmesi gerekirken, temyizin ve bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. bendin çıkarılmasına, 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.09.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2956, Karar No: 2012/4706, Tarih: 25.06.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/2956 E.  ,  2012/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davada, davalı arsa sahiplerinin kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine konu arsayı sözleşme tarihinden sonra dava dışı üçüncü kişilere satış yoluyla devrederek sözleşmenin ifasını imkansız kıldıkları ileri sürülerek ek sözleşme uyarınca teminat olarak ödenen

35.000,00 TL'nin davalılardan tahsili istenmiştir. Davalı arsa sahipleri, dava dışı vekilin teminat almak suretiyle kendilerini borçlandırmak yetkisi bulunmadığını, ek sözleşmenin vekil tarafından Belediye Başkanlığı'na hitaben düzenlenen yazının alt ve üst kısımlarının kesilip aradaki boşluğun doldurulması suretiyle sahte olarak düzenlendiğini, davacının teminat olarak vekile yaptığı bir ödemenin ve inşaat yapımına ilişkin bir harcamanın bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, ek sözleşmenin alt ve üst kısımları kesilmiş kağıda yazıldığı, başlık, metin ve imza kısımlarında farklı kalem kullanıldığı, bu nedenle imzası ikrar edilmiş belge olarak kabul edilemeyeceği belirtilerek dava reddedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 24.07.2008 tarihli “Kat Karşılığı İnşaat Yapım ve Taahhüt Sözleşmesi” ile 18.04.2009 tarihli “Ek Sözleşme” den kaynaklanmıştır. Her iki sözleşmeyi de davalı arsa sahiplerine vekaleten dava dışı vekil ... imzalamıştır. Davalılar tarafından ... 2. Noterliğinden verilen 24.07.2008 tarih 04704 sayılı vekaletname ile vekil ...'a “kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapma, sözleşme esaslarını, cezai şartları ve sözleşme bedelini dilediği şekilde tespit ve tayin etme, sözleşmede düzeltme ve ek sözleşme yapma, teminat yatırma, geri verilecek kısımları alma, sulh ibra, ahzu kabz vs.” yetkiler verilmiştir. Sözleşmeler vekil tarafından geçerli bir vekaletnameye dayanılarak imzalandığından sözleşmeden doğan hak ve borçların vekile değil temsil olunan arsa sahiplerine ait olacağı, aynı şekilde sözleşmelerin sebebsiz zenginleşme hükümlerine göre tasfiyesi gereken hallerde iade yükümlüsünün de vekil olmayıp mal varlığı haksız artan temsil olunanlar (arsa sahipleri) olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda: sözleşme tarihinden sonra davalı arsa sahiplerinin kusuru ile ifanın imkansız hale geldiği ileri sürülerek 18.04.2009 tarihli ek sözleşme uyarınca arsa sahipleri adına vekillerine ödenen 35.000,00 nakdi teminatın davalılardan tahsili istenmiştir. Ek sözleşme incelendiğinde davada talep edilen 35.000,00 TL'nin 30.000,00 TL'sinin vekile ödenen nakdi teminat, 5.000,00 TL'sinin de imar iyileştirme çalışmaları nedeniyle yapılan harcamalar olduğu anlaşılmaktadır.

İddia ve savunmaya göre somut olaydaki uyuşmazlık konuları; 24.07.2008 tarihli asıl ve 18.04.2009 tarihli ek sözleşmenin biçim yönünden geçerli olup olmadığı, ayrıca 18.04.2009 tarihli ek sözleşmenin sahte olarak düzenlenip düzenlenmediği, vekilin bu sözleşmeleri imzalamaya ve teminat almak suretiyle arsa sahiplerini borçlandırmaya yetkisinin bulunup bulunmadığı, anılan sözleşmelerin arsa sahiplerini bağlayıp bağlamayacağı, imar iyileştirme çalışmaları yapılmasının ve teminat verilmesinin arsa sahiplerinin mal varlığında artışa sebep olup olmadığı, olmuşsa arsa sahiplerinin iade ile yükümlü bulunup bulunmadıkları noktalarında toplanmaktadır.

Asıl ve ek sözleşmeler adi yazılı biçimde yapılmıştır. Sözleşmeler mülkiyeti nakil borcunu da içermektedir. Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213, Tapu Kanununun 26 ve Noterlik Kanununun 60. maddeleri uyarınca mülkiyeti nakil borcu doğuran sözleşmelerin Tapu Müdürlüğünce veya Noterliklerce düzenleme şeklinde yapılması zorunludur. Anılan sözleşmeler resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir.

Sözleşmeler başlangıçtan itibaren geçersiz olduğundan taraflar arasındaki hukuki ilişkinin BK. nun 61 ve devamı maddeleri uyarınca sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tasfiyesi, sözleşme nedeniyle tarafların malvarlıklarında oluşan haksız artışların karşılıklı iadesi gerekir.

Ayrıca davalı arsa sahiplerince ek sözleşmenin sahte olduğu savunulmuş, mahkemece bu belgenin imzası ikrar edilmiş belge olarak kabul edilemeyeceği belirtilerek sahtelik iddiası kabul edilmiştir. Sahtelikten söz edilebilmesi için sözleşme altındaki vekil ...'a atfedilen imzanın bu şahsın eli ürünü olmadığının ya da boşa imzalı kağıdın anlaşmaya aykırı şekilde doldurulduğunun bu yönde iddiada bulunan arsa sahiplerince yasal delillerle kanıtlanması gerekir. Sözleşmenin yazıldığı kağıdın normal kağıt ebatlarında olmayıp yarım olması, alt ve üst kısımlarının kesilmiş bulunması, metin ve imza kısımlarında farklı kalemler kullanılması sahteliğin ıspatı için yeterli değildir. İmzanın vekil ...'ın eli ürünü olmadığı ya da boş kağıdın anlaşmaya aykırı doldurulduğu yasal delillerle kanıtlanamadığından dayanılan belgenin sahteliğinden söz edilemez. Mahkemenin ek sözleşmenin sahte olduğuna dair kabulü dosya kapsamına aykırı bulunmaktadır.

Davalı arsa sahipleri tarafından dava dışı vekile verilen vekaletname incelendiğinde, vekilin arsa sahipleri adına ek sözleşme yapma, teminat alma vs. yetkilerinin bulunduğu görülmektedir. O halde ek sözleşmenin vekil tarafından geçerli bir vekaletnameye dayanılarak imzalandığının kabulü gerekir.

Ek sözleşme vekil tarafından geçerli bir vekaletnameye dayanılarak imzalandığından ve sahteliği kanıtlanamadığından davalı arsa sahiplerini bağlar. Sözleşmeden doğan hak ve borçlar dava dışı vekile değil temsil olunan arsa sahiplerine ait olacağından sözleşme nedeniyle mal varlığı haksız artan davalı arsa sahipleridir. Bu nedenle iade yükümlüsü de davalı arsa sahipleridir. Ek sözleşme ile davalı arsa sahipleri adına ve yararına 30.000,00 TL nakdi teminat alındığı, 5.000,00 TL 'de harcama yapıldığı kabul edildiğinden davalı arsa sahipleri bu miktar sebepsiz zenginleşmiş olup, sebepsiz zenginleştikleri miktarı davacı yükleniciye iade ile yükümlüdürler. Mahkemece toplanan delillere göre davanın kabulü gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2004/3320, Karar No: 2005/12214, Tarih: 16.06.2005

2. Ceza Dairesi 2004/3320 E., 2005/12214 K.

**2. Ceza Dairesi 2004/3320 E., 2005/12214 K.**

**- LEHE OLAN YASANIN UYGULANMASI

- ŞİKAYETE BAĞLI SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 89 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık A...'nin yapılan yargılaması sonucunda; Mahkumiyetine dair (... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2002 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 24.1.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

KARAR : Sanık hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda eyleminin 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesine uygun gerçekleştiğinin kabulü ile kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde:

12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinin 2. fıkrasında ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" şeklinde düzenleme yapılmış, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanması usulleri belirlenmiş, bu kanunun 12. maddesi ile de 765 sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır. Ayrıca 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yargılamanın nasıl yapılacağına ilişkin kurallar yeniden düzenlenmiş, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 18. madesi ile de, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinde düzenlenen ve sanığın eylemine uyan taksirle yaralama eylemenin aynı maddenin 5. fıkrası gereğince bilinçli taksir hali hariç olmak üzere soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve mağdurun şikayetçi olması karşısında aynı kanunun 73. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ( BOZULMASINA ), 16.6.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18141, Karar No: 2017/25023, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18141 E.  ,  2017/25023 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14619, Karar No: 2015/18264, Tarih: 15.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14619 E.  ,  2015/18264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ile beraber müştekinin yol kenarına kilitsiz şekilde bıraktığı motosikleti çalma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde TCK'nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Olay tarihinde 10/07/2012 tarihli kolluk tutanağına göre sanıkların saat 21.00 sıralarında yakalandığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 25/03/2012 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 20.16 olduğu ve gece vaktinin 21.16'da başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1 maddesiyle artırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Üye

KARŞI OY:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; sanığın, açık alana kilitsiz bir şekilde park edilmiş suça konu motosikleti çalması biçimindeki eylemi,TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Muhalif Üye

KARŞI OY:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; sanığın, açık alana kilitsiz bir şekilde park edilmiş suça konu motosikleti çalması biçimindeki eylemi,TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikteki olan 493/1 ve 2. maddesinde öngörülen unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK'nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK'nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak en önemli sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK'nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.