muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22326, Karar No: 2022/9614, Tarih: 28.06.2022

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılamada birleşen dava dosyası yönünden dava dilekçesi ve ekleri ile birlikte tüm bilirkişi raporları davalı ...'a tebliğ edilerek usulü eksiklik giderilmiş, kazaya karışan ".....' plakalı aracın kazaya karıştığı tarih itibariyle sigortasının yapıldığı, kaza tarihi itibariyle sigortalı olarak görünen kişinin davalı ... olduğu, Gümrük ve Ticaret Bakanlığından gelen yazı cevabında kaza tarihi itibariyle ülke giriş ve çıkış kayıtlarında işletmeci olarak ...'ın adının yer aldığı, her ne kadar ''.....'' plakalı araç “.....” isimli şirketin araç listesi içerisinde görülse de, buna ilişkin evrak düzenlemesinin 2014 tarihli olduğu, kaza tarihi itibariyle şirket aracı olduğuna ilişkin bir delil sunulmadığı, ayrıca söz konusu şirketin kuruluş sözleşmesinin ise kaza tarihinden 2 yıl sonra yani 2008 yılı itibariyle olduğu görülmekle davalıların ''KGBM 2135'' plakalı araç işleteninin şirket olduğu yönündeki iddialarına itibar edilmeyerek araç işletenin davalı ... olduğu belirlenmiş ve asıl dava dosyası yönünden davacıların davalılar ..., .... Nakliye ve Ticaret A.Ş. ve .... hakkındaki tüm davalarının ayrı ayrı reddine, davacılar ..., ..... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin kabulüne; davacı ... için 155.766,00 TL, davacı...... için 62.000,00 TL ve davacı ... için 29.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 02/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...'ın maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne 14.650,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacıya verilmesine, davacılar ...,..... ve ...'ın manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne daavacı ... için 25.000,00TL, Davacı ..... için 15.000,00TL ve Davacı ... için 15.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, birleşen dava dosyası yönünden davacıların davalılar ..., ..... Nakliye ve Ticaret A.Ş. ve .... hakkındaki davalarının ayrı ayrı reddine, davacıların davalılar ... ve ... hakkındaki davasının kabulü ile davacı ... için 500,00 TL, davacı ...... için 500,00 TL davacı ... için 500,00TL, davacı ... için toplam 4.000,00 TL maddi tazminatın olay t arihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davada davacılar vekili ve davalılar ......Naklıye Ve Ticaret A.Ş. ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan ve 22.528,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... ve ..... Naklıye ve Ticaret A.Ş'den alınmasına, 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15475, Karar No: 2017/13552, Tarih: 06.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15475 E.  ,  2017/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı şirketin ihale ile aldığı temizlik işlerinde 15.09.1992-31.10.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini emeklilik gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini beyanla, işçilik tazminat ve alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda, Mahkemece fazla çalışma ücreti davacı tanığının anlatımlarına dayalı olarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, beyanları hükme esas alınan davacı tanığının işverenle davasının olması sebebiyle husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, salt husumetli tanık anlatımlarına itibarla sonuca gidilmesi yerinde değildir. Nitekim, diğer tanık anlatımlarıyla da sabit olduğu üzere, davacı yol ücreti verilmesine rağmen kendi inisiyatifiyle işyerinde kalarak, servisin kalkış saatini beklemektedir. Servisin hareket etmesini beklerken işyerinde geçen zaman fazla çalışma süresinden sayılamaz.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35978, Karar No: 2015/11989, Tarih: 06.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35978 E.  ,  2015/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/122594

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/492 (E) ve 2014/64 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların iştirak iradesi ile mağduru darp ettikleri sırada sanık Feyyaz'ın silahtan sayılan çek çek sapı ile mağdurun yüzüne vurarak yüzünde sabit ize neden olduğu anlaşılmakla; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca 1 kat arttırılarak hapis cezası 5 yılın altında ise 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerektiği düşünülmeden, sanıklara yazılı şekilde eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23785, Karar No: 2008/20587, Tarih: 21.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23785 E.  ,  2008/20587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Takip borçlularından B. B. B. adına ödeme emrinin 25.8.2006 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu ödeme emrinin usulsüzlüğünün şikayet konusu yapılmadığı dikkate alındığında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde borca itirazın İİK.nun 168/5.maddesinde belirtildiği üzere yasal 5 günlük süre içinde yapılması gerekirken İcra Mahkemesi nezdinde itirazın 4.9.2006 tarihinde yapılmış olduğu anlaşılmakla bu borçlu yönünden itirazın süre yönünden reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

2-Takip konusu 22 adet bononun bir kısmında şirket temsilcilerinin birer imzası bulunduğu halde bir kısım bonolarda çift imza atıldığı, bazılarında da tek kişinin çift imza atarak  düzenlendikleri görülmektedir.

TTK.nun 688/7.maddesinde senedi tanzim edenin imzasını taşıması belirtilmiş olup, bunun kaşenin üstüne veya yanına atılması gibi zorunluluk maddede yer almamıştır. Bonoda birden fazla imza atılmış olması senedin geçerliliğine etki yapmaz ise de bonoda sorumluluğun tek bir imza ile doğduğundan, birden fazla atılan imzalar imza sahiplerini duruma göre asıl borçlu veya aval veren konumuna sokar. Keşidecinin imzası dışında bononun ön yüzüne atılan her imza aval beyanı sayılır. Aval sadece bononun ön yüzünde mümkündür. Yukarıda belirtildiği gibi bonoda sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından bu imza sahibi avalist konumunda olup ve TTK.nun 614.maddesi hükmü gereğince keşideci gibi borçtan sorumludur.

Bu durumda Mahkemece borçlu Y. L. yönünden, araştırma yapılarak takip konusu bonolarda keşideci şirketi sorumlu kılan imza dışında bu şahsa atfen atılı ikinci imza olup olmadığının tesbiti ile, ikinci imza atılı olan bonolar yönünden adı geçen borçlu TTK.nun 614.maddesi uyarınca sorumlu olacağından bu bonolara ilişkin itirazının reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile itirazın kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8576, Karar No: 2010/16163, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8576 E.  ,  2010/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1475, Karar No: 2023/5814, Tarih: 24.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/1475 E.  ,  2023/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1329 E., 2021/1398 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Başvuru Kabul - Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/139 E., 2021/468 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı,... ili,... ilçesi, ... ... Mevkiinde bulunan 143 ada 6 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmazının bir kısmının komşu 143 ada 7 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını ve davalı Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazın babası ve kendisi tarafından 20-30 yıldır kullanıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, zilyetlik şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2016/139E., 2021/468K. sayılı kararı ile, dava konusu alanın toprak yapısı da dahil bitki örtüsünün davacı taşınmazı ile aynı özelliklere sahip olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; zilyetlik koşullarının oluşmadığını, taşınmazın köy halkı tarafından kullanıldığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/1329E., 2021/1398K. sayılı kararıyla; taşınmazın 40m2 kısım dışında taşlık ve kayalık olduğu, 40m2 kısım için ise kadastro tespitinde boş olduğu, daha önce bahçe olarak kullanıldığına dair beyan bulunmadığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçelerinde; hava fotoğraflarının getirilmediğini, yeterli araştırma yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye 210,55 TL onama harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10644, Karar No: 2015/4164, Tarih: 10.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/10644 E.  ,  2015/4164 K.**

* CEZA İNFAZ KURUMUNA ALKOL SOKMA

* HÜKÜMLÜLERE ALKOL TEMİN ETME

* HÜKÜMLÜYÜ HÜCREYE KOYMA CEZASI

* SUÇUN KANUNİLİĞİ İLKESİ

* CEZANIN KANUNİLİĞİ İLKESİ

* DİSİPLİN CEZASI

* CEZA İNFAZ HAKİMLİĞİ KARARINA İTİRAZ

* İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU (4675) Madde 4

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 38

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 37

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 44

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 48

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 271

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan dolayı 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükümlü H.. U..’ın, bu cezasını Kırıkhan Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ettiği sırada, kurumda bulunan diğer hükümlülere alkol temin etmek suretiyle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı davrandığından bahisle 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/03/2014 tarihli ve 2014/88 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile disiplin kurulu başkanlığının kararının kaldırılmasına ilişkin Hatay İnfaz Hakimliğinin 28/03/2014 tarihli ve 2014/683 esas, 2014/696 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına, disiplin kurulu kararının onaylanmasına ilişkin Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2014 tarihli ve 2014/498 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/01/2015 gün ve 1467 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2015 gün ve KYB.2015-23521 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre, 01/03/2014 tarihinde infaz kurumunda bulunan bazı hükümlülerin alkol kullandıkları duyumunun alınması üzerine idare tarafından yapılan soruşturma sonucunda, bazı hükümlülerin kan tahlili sonuçlarına göre alkol kullandıklarının tespit edildiği ve yapılan inceleme neticesinde hükümlü H.. U..’ın diğer hükümlülere kola ile karışık alkol verdiği kanaatine varılarak, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı olarak, hükümlünün bu eylemi ile kurumda bulunan diğer hükümlülere kötü örnek olduğu, kurumun güvenlik ve disiplininin sağlanması bakımından kanun, tüzük ve yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği düzenlemeleri kusurlu olarak ihlal ettiği anlaşıldığından, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Çözümlenmesi gereken meselenin hükümlünün eyleminin ve bunun müeyyidesinin ne olduğu noktasında toplandığı, hükümlüye disiplin cezası verilmesini gerektiren eylemin kuruma alkol sokmak veya kurumda bulunan diğer hükümlülere alkol temin etmek suretiyle Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı davranılması şeklinde tarif edildiği,

Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 79. Maddesinde, “(1) Hükümlü, hapis cezasının yerine getirilmesine katlanma ve bu amaçla düzenlenen infaz rejimine uygun tutum ve davranışlar içinde bulunmakla yükümlüdür. (2) Hükümlü, kurumun güvenlik ve iyileştirme programlarına tam bir uyum göstermekle yükümlüdür. Her ne amaçla olursa olsun, bilerek kendi yaşamlarını ve bedensel bütünlüklerini tehlikeye düşürecek eylemlere girişmeleri, cezanın yerine getirilmesine katlanma yükümlülüğünün ihlâli sayılır.” şeklinde,

83/1-f maddesinde ise, “Hükümlüler alkollü içkiler içemez, uyuşturucu, uçucu ve uyarıcı maddeler kullanamaz.” biçiminde bir düzenleme yer aldığı, anılan maddelerde kuruma alkol sokmak veya diğer hükümlülere alkol temin etmenin yasak olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı,

Hükümlünün bu eylemi neticesinde, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anılan maddeye bakıldığında, “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.” şeklinde tarif edilen eylemlerin gerçekleştirilmesi halinde 11 günden 20 güne kadar hücreye koyma cezası verileceğinin hüküm altına alındığı,

Anılan maddeye bakıldığında, “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.” şeklinde tarif edilen eylemlerin gerçekleştirilmesi halinde 11 günden 20 güne kadar hücreye koyma cezası verileceğinin hüküm altına alındığı,

Görüldüğü üzere hükümlünün eylemi ile verilen ceza arasında bir irtibat bulunmadığı, ancak hükümlünün eyleminin bir an için ceza infaz kurumuna kanunla yasaklanmış madde sokmak olarak düşünülmesi halinde ise, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-g maddesinde yer alan, “Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak.” hükmüne aykırılık oluşturabileceği, bu durumda dahi kanunla yasaklanmış bir durum bulunması gerektiği, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un hiçbir maddesinde ceza infaz kurumuna alkol sokulmasının veya diğer hükümlülere alkol temin edilmesinin yasaklandığına dair bir hüküm bulunmadığı, yine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokmak” başlıklı 297/1. maddesinde yer alan, “İnfaz kurumuna veya tutukevine silâh, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikrî içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, ceza infaz kurumun alkol sokmanın yasaklanmadığı.