muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8005, Karar No: 2015/12560, Tarih: 02.12.2015

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Sonuç olarak, sanık tarafından kullanılan ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1030, Karar No: 2011/16482, Tarih: 22.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1030 E.  ,  2011/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya, vekil ile temsil ediliyorsa,  7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11, Avukatlık Kanununun 41 ve HUMK.nun 62, 68. maddeleri gereğince vekiline tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış ya da usulsüz yapılmış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda, satış ilanının, kıymet takdirine itirazın incelenmesi sırasında yargılamaya borçluların vekili olarak katılan A... Y....   yerine borçlu asile tebliğ edilmesi yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır. Bu eksiklik tek başına ihalenin feshi nedenidir.

Öte yandan, İİK.nun 126.maddesi, taşınmaz ihalelerinde artırma ilanının ne şekilde yapılacağını düzenlemiştir. Anılan maddede artırma ilanının satıştan en az (1) ay önce yapılacağı belirtilmiştir.

Satış dosyasının incelenmesinde, 1.artırma gününün 19.04.2010 olduğu, satışa ilişkin gazete ilanının ise 22.03.2010 tarihinde yapıldığı  anlaşılmıştır. Bu durumda ilan tarihi ile 1.artırma günü arasında yasanın aradığı bir aylık sürenin dolmadığı görülmektedir. Bu nedenle 19.04.2010 tarihinde yapılan 1.artırma usulsüzdür.

İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen, birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlar olup, birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğal olarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli

hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. Eş söyleyişle; satışa ilişkin gazete ilanı ile birinci artırma tarihi arasında yasal bir aylık süre geçmediğinden, anılan ihale işlemleri usulünce gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir (Hukuk Genel Kurulu’nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 esas, 2003/769 karar sayılı kararı).

Somut olayda, birinci artırma günü alıcı çıkmaması nedeniyle satışın yapılamadığı ve satış bedeli gözetildiğinde zarar unsurunun da oluştuğu anlaşılmaktadır.  Bu eksiklik kamu düzeni ile ilgili olup re’sen nazara alınması gerekir.

O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8713, Karar No: 2010/8267, Tarih: 09.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/8713 E.  ,  2010/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen itirazların reddine, ancak:

1- Sanıkların, yasa dışı yollardan yurda giriş yapan ve Avrupa ülkelerine geçmek üzere Doğubayazıt'tan İstanbul'a gitmek isteyen "81" göçmeni, elverişli ulaşım aracı olmayan üzeri branda ile örtülmüş kamyon kasasına sığdırarak Ağrı ili Eleşkirt yakınlarında kolluk görevlilerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı, 765 sayılı TCK.nun 20l/a-2 maddesinin 2. fıkrasında göçmen kaçakçılığına teşebbüs halinin tamamlanmış suç gibi cezalandırılacağı hükmünün aksine, 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinde böyle bir düzenlemeye yer verilmemiş olduğundan, 5237 sayılı TCK nun 79. maddesindeki göçmen kaçakçılığı suçunun bütün hallerine teşebbüsün olanaklı bulunduğu gözetilerek verilecek cezanın teşebbüs nedeniyle anılan yasanın 35. maddesine göre dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirileceği gözönüne alınıp olaya 765 sayılı TCK.nun ve 5237 sayılı TCK.nun bir bütün halinde 5252 sayılı Yasanın 9/3 madde ve fıkrası uyarınca ayrı ayrı uygulanarak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi ve buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Göçmenlerin yaşamlarını ve vücut bütünlüklerini de tehlikeye sokmak suretiyle taşımalarına yönelik olarak 765 sayılı TCK.nun 201/a-3 madde ve fıkrasındaki yaptırıma benzer bir düzenlemenin 5237 sayılı TCK.nun da bulunmadığı gözetilerek, göçmenlerin insanlık onuruyla bağdaşmayacak biçimde taşınmalarından dolayı sanıklara 5237 sayılı TCK uyarınca alt hadden uzaklaşılarak bir ceza tayinin hak ve orantılılık ilkesine uygun bir uygulama olacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1 nolu bozma nedeninde Başkan ... ve Üye ..., 2 nolu bozma nedeninde Üye ... karşı oyu ile istem gibi (BOZULMASINA), 9.6.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: Sanıkların eylemlerinin tamamlandığı düşüncesi ile daire sayın çoğunluğunun 1 nolu bozma nedenine katılmıyoruz.

KARŞI DÜŞÜNCE:765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 201/a-3. madde-fıkrasında göçmen kaçakçılığı suçunun “… kaçak göçmenlerin yaşamlarını veya vücut bütünlüklerini tehlikeye soktuğu veya insanlık dışı veya onur kırıcı muamele biçimlerine tabi kılınmalarına neden…” olacak biçimde işlenmesi halinde cezanın artırılmasını düzenlemişti.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 79. maddesinde ise söz konusu nitelikli hal düzenlenmemiştir. Önceki yasa döneminde suçun nitelikli şekilde işlenmiş olması halinde, yeni yasa döneminde maddi olayın hangi madde ya da maddeler kapsamında kaldığının öncelikle saptanması ve karşılaştırmanın da buna göre yapılması gerekmektedir. Söz gelimi 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlükte olduğu evrede “işlenen teşekkül halinde uyuşturucu madde ticareti yapmaktan dava açıldığı ve kesinleşen kararda da suçun bu çerçevede üçten fazla kişinin katılımıyla işlendiği göz önüne alındığında, 5237 sayılı Yasanın 188/5 ve 220. maddelerinin de uygulanması ile sonuç cezanın belirlenmesi” gerektiği Ceza Genel Kurulunun 4.7.2007 tarih ve 128/177 sayılı kararıyla belirtilmiştir. 6. Ceza Dairesi de 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesi uyarınca açılan davada hükümden sonra 1.6.2005 tarihinden sonra yapılacak uyarlamada 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 168/1, 151/1, 73/8 maddelerinin nazara alınması gerektiğine karar vermektedir. (ör. 26.1.2006, 19886/32) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 96. maddesi eziyet suçunu düzenlemektedir. Eziyet kavramının içinde kişilere aşırı sıkıntı, güçlük, cefa, zahmet verme vb. gibi fiiller mevcuttur. (... Üzülmez: “Yeni Türk Ceza Kanunun da işkence ve eziyet suçu” Hukuk ve Adalet, sayı: 5, Nisan 2005, s.244) Göçmenlerin; söz gelimi, çaresizliklerinden yararlanılarak, küçük teknelere ya da diğer araçlara sıkıştırılması, ahırlarda barındırılması, nehir veya deniz kenarlarına bırakılması vb. biçimlerdeki insanlık dışı ve onur kırıcı muameleler rahatlıkla eziyet kavramı içinde değerlendirilebilir. Nitekim 5237 sayılı TCK.nun temelini oluşturan, ancak yasalaşmayan ve Başbakanlık Makamının 12.5.2003 tarih ve 2092 sayılı yazılarıyla TBMM-Başkanlığına sunulan “Türk Ceza Kanunu Tasarısı”’nın 131. maddesinin 3. fıkrasında “kaçak göçmenlerin yaşamlarını veya vücut bütünlüklerini tehlikeye soktuğu veya insanlık dışı veya onur kırıcı muamele biçimlerine tabi kılınmalarına neden” olunması suçun nitelikli hali olarak düzenlenmiş ve gerekçede de “örneğin taşıma kapasitesinin çok üzerinde bir gemiye veya uçağa göçmen yüklenmesiyle, kaçak göçmenlerin yaşam veya vücut bütünlüklerinin tehlikeye sokulması veya bu olasılığın ciddi olarak ortaya çıkması halinde” cezanın artırılacağı açıklanmıştı. “Göçmenlerin insanlık veya onur dışı muamele biçimlerine, örneğin çok kötü taşıma koşullarına tabi kılınmaları” da ayrıca bir ağırlaştırıcı neden olarak sayılmıştı. Yasalaşmayan bu düzenleme, 765 sayılı TCK.nun 201/a-3 fıkrasına koşut bir düzenlemeydi. Öte yandan 96

. “Göçmenlerin insanlık veya onur dışı muamele biçimlerine, örneğin çok kötü taşıma koşullarına tabi kılınmaları” da ayrıca bir ağırlaştırıcı neden olarak sayılmıştı. Yasalaşmayan bu düzenleme, 765 sayılı TCK.nun 201/a-3 fıkrasına koşut bir düzenlemeydi. Öte yandan 96.ncı maddenin gerekçesine göre de “bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunması gerekir.” 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesine göre “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.”

Somut olayın yasadışı yollardan Türkiye’ye giriş yapan ve Avrupa ülkelerine geçmek üzere Doğubayazıt’tan İstanbul’a gitmek isteyen “81 göçmeni, elverişli ulaşım aracı olmayan üzeri branda ile örtülmüş kamyon kasasına sığdıran sanıkların eylemlerini 765 sayılı TCK.nun 201/a-3 maddesine uygun olması karşısında, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Kanunun 201/a-3 maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 79. ve 96. maddelerinin birlikte karşılaştırılması ve lehe kanun buna göre saptanmalıdır. Göçmen sayısının birden fazla olması nazara alınarak 5237 sayılı TCK.nun 96 ve 43/2. maddelerinin yanı sıra 79. madde ile 201/a-3 maddesinin öngördüğü cezanın karşılaştırılıp somut uygulama yapıldıktan sonra lehe yasanın belirlenmesi gerekir. 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinde bulunmayan “insanlık onuruyla bağdaşmayacak biçimde taşıma” aynı kanunun 96. maddesine uygun düşmektedir. Nitekim Dairemizin 18.1.2010 tarih ve 2008/2447 esas ve 2010/72 sayılı kararında 765 sayılı TCK.nun 201/2-3 maddesi uyarınca açılan davada mukayesenin 5237 sayılı TCK.nun 79/1, 35 ve 96/1. maddeleriyle karşılaştırma yapılması gerektiği hükme bağlanmıştır.

Bu gerekçelerle bozma kararının (2) nolu bendine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/5958, Karar No: 2023/6682, Tarih: 21.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5958 E.  ,  2023/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/258 Esas, 2021/832 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki gemi sicilinin mülkiyetinin tespiti davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacılar ..., ..., ... vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ve davalının kardeş olduklarını, tarafların ortak murisi ...'na ait "..." adlı geminin ...’nun beş erkek çocuğunun ortak katkılarıyla inşa edildiğini, tarafların ortak murisi ... tarafından dava konusu geminin inşası sırasında sadece resmi işlemlerin takibi için davalıya noterden vekalet verildiğini, davalının vekaletname ile diğer kardeşlerinden onay almadan gemiyi kendi adına gemi siciline kayıt ve tescil ettirdiğini, murisin vefatı üzerine tarafların bir araya gelerek 15.05.2008 tarihinde aralarında sözleşme yaptıklarını, bu sözleşmeye göre "..." adlı gemiyi 5 erkek kardeşin ortak inşa ettiği ve mülkiyetin 05.11.2003 tarihinden itibaren 1/5 oranında taraflara ait olduğu hususunda anlaştıklarını, tüm şifai taleplere rağmen davalı tarafın sözleşme gereğini yerine getirmediğini, davalının geminin tüm hukuki semerelerinden tek başına faydalandığını, müvekkillerinin harici duyumlarına göre davalının gemiyi 70.000,00 TL’ye kiraya verdiğini, müvekkillerinden ...'nun geminin masrafları için 32.879,00 USD borç para verdiğini sadece 10.769,00 USD’yi geri alabildiğini, yine davacı ...'ın davalıya 10.000,00 euro borç para verdiğini ve parasını geri alamadığını, dava konusu geminin 05.11.2003 tarihinden itibaren davacılar adına ayrı ayrı 1/5 oranında tesciline, bu mümkün değil ise şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın 05.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, toplam 4.400,00 TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, 42.893,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ...'na, 25.700,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ...'a ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; gemi sicilinin düzeltilmesi davasının kanuni süresinde açılmadığını, dava konusu geminin sicilinin 2003 yılında yapıldığını, davanın 2013 yılında açıldığını, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, ecrimisil istemli davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, imzaya itiraz ettiklerini, müvekkilinin davacılardan borç almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 14.04.2016 tarih, 2013/274 E. ve 2016/177 K. sayılı karar ile davacıların mülkiyetin tespitine ilişkin taleplerinin kısmen kabulü ile muris ...'nun Fatsa Sulh Hukuk Mahkmesinin 2004/23 E., 2004/19 K. sayılı ilamındaki payları olan 1/8 oranında davacılara ait olduğunun tespitine, ecrimisil talebinin reddine, borç para verdiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı ...'ın alacak talebinin reddine, davalının beyanında davacı ...’dan 9.000,00 TL borç para aldığını kabul etmesi karşısında ödeme yaptığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı ...’nun alacak talebinin kısmen talebinin kabulü ile 9.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'na verilmesine karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 08.07.2019 tarih, 2019/1851 E. ve 2019/5049 K. sayılı kararı ile davacılar Mustafa ve Mehmet'in alacak talebi yönünden adı geçen davacılar vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddine, davacıların davalı ile kardeş olduğu, davacıların iddia ettikleri hususun ispatı için senede dayandıkları ancak mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde senette davalıya isnat edilen imzanın davalının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, davacıların tanıkla ispat imkanını kullanmayarak senede dayandıkları, senetteki imzanın davalıya ait olmadığı anlaşıldıktan sonra, davacıların iddia ettikleri hususları tanıkla ispat imkanları bulunmadığı gibi, dava dilekçesinde dayanılan senedin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 202 nci maddesinde yerini bulan yazılı delil başlangıcı olarak kabulünün de mümkün olmadığı, Trabzon Liman Başkanlığı'nın cevabi yazısına göre davaya konu ''...'' adlı geminin 05.11.2003 tarihinde yeniden inşa nedeniyle davalı adına tescil edildiği, veraset ilamına göre tarafların babası murisin 13.01.2004 tarihinde vefat ettiği, murise ait geminin ise mirasçılara intikalinden sonra, bütün mirasçıların davalıya verdiği vekaletnameye dayanılarak 18.03.2004 tarihinde davalı tarafından dava dışı şahsa devredildiği hususları da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle karar davalı yararına bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında davacı ...'ın vefat ettiği, davacı ... mirasçılarının yargılama sırasında davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri, davacıların davalı ile kardeş olup gemi sicilinin mülkiyetinin tespitini talep ettikleri, davacıların iddia ettikleri hususun ispatı için senede dayandıkları ancak mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde senette davalıya isnat edilen imzanın davalı eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, davacıların tanıkla ispat imkanını kullanmayarak senede dayandıkları, senetteki imzanın davalıya ait olmadığı anlaşıldıktan sonra, davacıların iddia ettikleri hususları tanıkla ispat imkanları bulunmadığı gibi, dava dilekçesinde dayanılan senedin 6100 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinde yerini bulan yazılı delil başlangıcı olarak kabulünün de mümkün olmadığı, Trabzon Liman Başkanlığı'nın cevabi yazısına göre davaya konu ''...'' adlı geminin 05.11.2003 tarihinde yeniden inşa nedeniyle davalı adına tescil edildiği, veraset ilamına göre tarafların babası murisin 13.01.2004 tarihinde vefat ettiği, murise ait geminin ise mirasçılara intikalinden sonra, bütün mirasçıların davalıya verdiği vekaletnameye dayanılarak 18.03.2004 tarihinde davalı tarafından dava dışı şahsa devredildiği gerekçesiyle davanın reddine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.07.2019 tarih, 2019/1851 E., 2019/5049 K. sayılı ilamı ile kesinleşen hususlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ... vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ... vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar ..., ..., ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu eşyanın gemi siciline kayıtlı bir mal olduğu, bu malın mülkiyet devrinin sicil dışı gerçekleşebileceği, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 868 inci maddesi gereği tarafların şekle tabi olmayan şekilde anlaşmalarının kafi olduğu, mülkiyetin bu şekilde sicil dışı intikal ettiği, bu nedenle davanın reddi nedeni olan “dava konusu geminin miras değil sicilde davalıya ait olması” hususunun önem arzetmediği, dava konusu geminin mülkiyetinin 05.11.2003 tarihinden itibaren 1/5 er oranda davacılara (murisine) ait olmakla birlikte bu hususun 15.05.2008 tarihli sözleşme ile davalı tarafça yazılı olarak da teyit edildiği, ancak nedense sözleşmedeki davalıya ait imzanın davalıya ait olduğunun ortaya çıkarılamadığı, davalının 5 nüsha düzenlenen sözleşmeye davacıların gözü önünde imza attığı, yazılı belgenin sadece teyit amaçlı alındığı hususunun mahkemece gözden kaçırıldığı, tarafların yakın akraba olmaları nedeniyle tanıkla ispat hakkını kullanabilecekleri, imza incelemesine itiraz ettikleri, yeniden imza incelemesi taleplerinin mahkemece reddedildiği, davalının 21.01.2014 tarihli celsede "dava konusu geminin 1/4'ü babama aittir" şeklinde beyanda bulunduğu, 10.12.2015 tarihli celsede "babam 1/4 hissesini şifahen bana verdi” diyerek döndüğü, ikrardan dönmenin mümkün olmadığı, dava dilekçesinde mirasa değil, malik olmak için yapılan katkıya ve gemideki zilyetliğe de dayandıklarını, davayı takip etmeyen davacılara ait masrafın ve vekalet ücretinin diğer davacılara yüklenmesi, daha önce kesinleşen hususlarda tekrar karar verilip lehe avukatlık ücreti ve masrafa hükmedilmesi gerektiği halde yargılama gideri ve avukatlık ücretinin takdirinde hata edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların alacak taleplerine yönelik olarak, Hollanda'dan gönderilen 10.00,00 euronun müteveffa davacı ...'ın eşi ... tarafından gönderildiği, dekontunun dosyada mevcut olduğu, mahkemece davalının beyanına göre ödenmesine karar verilen 9.000,00 TL'nin ödendiğine dair dekontun dosyada olduğu, mahkemenin davalının beyanına atıf yaparak 9.000,00 TL yönünden davayı kabul ettiği, gerek senetle ispat kuralı, gerekse de salt bu beyana dayalı olarak talebin kabul edilmesinin usul hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, gemi sicilinin mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 202 nci maddeleri, 6762 sayılı Kanun'un 868 inci maddesi.

3. Değerlendirme