muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18653, Karar No: 2017/25249, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12182, Karar No: 2014/5142, Tarih: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12182 E.  ,  2014/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/36686

Mahkemesi : Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/11/2012

Numarası : 2008/1228- 2012/1260

Suç : Taksirle Yaralama, Trafik Güvenliğini tehlikeye sokma

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Taksirle yaralama suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, fazla ceza verildiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılan vekilinin sanığa az ceza verildiğine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Meskun mahalde gece vakti sanığın 181 promil alkollü olarak kullandığı araçla yolun kenarındaki yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin unsurları gerçekleşmesine rağmen sanık hakkında hükmedilen cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu", (g) bendinde yer alan "amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

II-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın idaresindeki aracı ile gece vakti meskun mahalde seyri sırasında yolun sağında beklemekte olan yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen ve olaydan hemen sonra yapılan ölçümde 181 promil alkollü olması nedeniyle güvenli sürüş yeteneğine sahip olmadığı anlaşılan sanık hakkında, atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın eyleminin zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5786, Karar No: 2015/6378, Tarih: 09.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5786 E.  ,  2015/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2012/534-2014/388

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.09.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen 2013/181 Esas sayılı dosya ile davacı M.. S.. tarafından davalı S.. Ş.. aleyhine satış vaadi sözleşmesinin iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı-davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 09.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-davacı vekili Av. M.. G.. ile karşı taraftan davacı-davalı vekili Av. A.. Y.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı-davacı M.. S..'den alınarak davacı-davalı S.. Ş..'e verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/539, Karar No: 2011/235, Tarih: 12.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/539 E.  ,  2011/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayet, iflas sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. İflas sıra cetveline ilişkin şikayet süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166 ncı maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223 üncü maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Dosyanın incelenmesinde; sıra cetvelinin 06.09.2010 tarihinde ilan edildiği anlaşılmaktadır. Şikayet, 20.09.2010 tarihinde yapılmıştır. Şikayet dilekçesinde tebligatın 13.09.2010 tarihinde yapıldığı belirtilmiş ise de bu husustaki tebligat parçasına rastlanmamıştır.

Bu itibarla, davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının ve kendisine tebligat yapılıp yapılmadığının bilinmesi gerekmektedir

Şikayetçinin kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı, tebligat yapılmış ise tebligat parçası temin edilmeli ve alınacak cevabi yazı ile birlikte dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16362, Karar No: 2016/4726, Tarih: 18.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16362 E.  ,  2016/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, itirazın iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın reddine, gerekçeli kararda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK. nun 186. (1086 sayılı HUMK. nun 376.) maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin; ...nun 297.(HUMK.nun 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu HMK. nun 294/4.(HUMK. nun 38l/son) maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK. nun 298/2 (HUMK. nun 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK. (HUMK.) nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda; kısa kararda, davanın reddine karar verilmiş olup, gerekçeli kararda, " Davanın H.M.K.'nun 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına" denilmek suretiyle, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyize konu diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16089, Karar No: 2019/2107, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/16089 E.  ,  2019/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24759, Karar No: 2020/11073, Tarih: 04.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/24759 E.  ,  2020/11073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ele geçirilemeyen yeşil kartı kullanarak 255,49 TL eczane gideri, 168,70 TL sağlık ocağı ve hastane gideri adı altında kurumu toplam 424,19 TL zarara uğratarak üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamından, sanığın savunmasının aksine dolandırıcılık suçunu işleme kastının bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastı bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16223, Karar No: 2017/25358, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16223 E.  ,  2017/25358 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2686, Karar No: 2013/21147, Tarih: 22.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/2686 E.  ,  2013/21147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü gündüzleyin saat 15:00 sıralarında pazarda alışveriş yapan yakınanın, çantasının kesilip içinden cüzdanının alındığını fark etmesi üzerine polise müracat ederek pazarda yanında kız çocuğu bulunan bir bayanın kendisine yaklaştığını ve ondan şüphelendiğini beyan edip şikayetçi olduğu, zanlılar albümünden teşhiste bulunamaması üzerine polis ekipleri ile birlikte pazar yerine gittiği, yapılan araştırmada sanığın bulunamadığı, yalnız olarak pazarda dolaştığı sırada sanığı görüp yanına giderek “benim cüzdanımı ver” dediği, sanığın da “ben böyle bir şey yapmam, eğer ben çaldıysam polis çağır karakola gidelim” demesi üzerine yakınanın tekrar polise haber verip yakalattığı; sanığın üst aramasında bez mendile sarılı 150 TL ile cebinde 127 TL para bulunduğu, herhangi bir kesici alet ve yakınana ait cüzdanın bulunamadığı, sanığın savunmasında “mendilden çıkan 150 TL’nin oğlu tarafından kira parasını ödemek amacıyla, 90 TL’nin ise eşi tarafından verildiğini” beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, tanık olarak dinlenen oğlu ... ve eşi ...’in sanığın ifadesini doğrular şekilde beyanda bulundukları olayda; şüpheli ve aydınlatılmamış iddiaların sanık aleyhine yorumlanamayacağı da dikkate alınarak, hırsızlık olayını gerçekleştiren şahsı görmediğini beyan eden yakınanın kuvvetli şüphe duyduğu ihtimaline dayanan geçerli olmayan gerekçe ile sanığın savunmasının aksine kesin, yeterli, hukuka uygun ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19026, Karar No: 2013/20423, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19026 E.  ,  2013/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Dışişleri Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Dışişleri Bakanlığı tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslararası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretlerin düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Dışişleri Bakanlığı vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple 4857 İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, bu sebeple kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'da Turist vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, yapım işleri sözleri sözleşmesi ile davalı Yapı Uluslararası İnşaat ve Dış Ticaret A.Ş.'nin, Astana Kançılarya binası, Astana Büyükelçliği Evi, Lojman ve Hizmet Binası ve ek bina inşaatının şartnameye uygun olarak yapım işini üstlendiği, sözleşmenin diğer tarafının Almatı Büyükelçiliği olduğu, hakedişlerin davalı Dışişleri Bakanlığınca davalı Yapı Uluslararası İnş. ve Dış Tic. A.Ş.'ne ödendiği, teminat senetlerinin Dışişleri Bakanlığının uhdesinde bulundurulduğu, bu bağlamda davalı Bakanlığın ihale makamı olarak 4857 sayılı Kanun'un 36. maddesi uyarınca her hakediş dönemi için ihale makamının ücret alacaklarından sorumluluğu üç aylık tutar ile sınırlı tutulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine göre;

"1) Hüküm “Türk Milleti Adına” verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2 maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.