muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5366, Karar No: 2019/6796, Tarih: 01.11.2019

İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/77 iddianame değerlendirme nolu kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan düzenlenen iddianamenin kabul edilmesi ile 2017/100 esasına kaydedilen; aynı bildiriye imza atan başkaca sanıklar hakkında yürütülen ve bir kısım belgelerinin de celp edildiği anlaşılan diğer bir mahkemede yapılan kovuşturmaya dair belge içeriklerinden 5237 sayılı TCK'nın 301. maddesi uyarınca kovuşturma izni istenildiği görülen dava dosyası ile birleştirilmesine ya da belirtilen dava dosyasının celbine müteakip TCK'nın 301. maddesi ile ilgili izin hususunda değerlendirme yapılması sonrasında savunma yapılacağının sanık müdafince beyan edildiği anlaşılan davanın; aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan usul ekonomisi ilkesi de dikkate alınarak; aynı mahkemenin 2017/60 esas sayılı davası ile birleşmesine karar verilmesiyle yürütülen kovuşturmanın 17.10.2018 tarihli celsesinde; müdafiince milletvekili seçildiğine dair belge ibraz edilerek hakkında durma kararı verilmesine yönelik beyanda; iddia makamının ise diğer sanıklar yönünden 3713 sayılı TMK'nnn 7/2-1.cümle ve 2. cümle, 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına, sanıkla ilgili olarak dosyasının tefrikine karar verilmesine dair mütalaada bulunduğu ayrıca tefrik kararı ile ayrılan davada 5271 sayılı CMK'nın 161/9 maddesi uyarınca Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesinin de mütalaa edildiği anlaşılan 2018/296 esas kayden yürütülen davaya yönelik olarak; İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2018 tarihinde kesinleşen 2018/296 esas ve 2018/196 karar sayılı 30.10.2018 tarihli kararıyla 5271 sayılı CMK'nın 12. ve devamı maddeleri gereğince yetkisizlik kararı verilerek delilerin takdir ve değerlendirmesi mahkemesine ait olmak üzere sanığın eylemine uyan 3713 sayılı TMK'nın 7/2 maddesinin 1 ve 2 cümleleri uyarınca ve TCK'nın 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması için Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine tensiben karar verildiği görülmüştür.

03.01.2019 tarihinde sanığın HDP 27. dönem milletvekili olduğuna dair TBMM internet sayfası çıktısı dosyaya havale edilmiştir.

04.01.2019 tarihinde Ankara savcısı durma kararı verilmesi hususunda mütalaa vermiştir.

03.01.2019 tarihinde sanığın HDP 27. dönem milletvekili olduğuna dair TBMM internet sayfası çıktısı dosyaya havale edilmiştir.

04.01.2019 tarihinde Ankara savcısı durma kararı verilmesi hususunda mütalaa vermiştir.

Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/544 esasına kaydedilen dosya kapsamında 11.01.2016 tarihinde sanık hakkında düzenlenen iddianamenin düzenlenmesinde "Terör Örgütü Propagandası Yapmak" suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, sanık hakkında milletvekilleri seçimlerinden önce soruşturmaya başlanıldığı, iddianamenin tanzimi ile kovuşturma aşamasına da geçildiği anlaşılmış ise de, yargılamaya konu suçlar yönünden suç üstü halinden bahsedilmesinin mümkün bulunmaması ve sanığın yargılandığı suçların T.C Anayasasının 14. maddesinde belirtilen "Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan" suçlar içerisinde yer almadığı, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca; 24 Haziran 2018 tarihinde yapılan 27. Dönem milletvekili seçimlerinde İstanbul ilinden milletvekili seçildiği, sanığın yargılandığı suçun niteliği dikkate alındığında T.C Anayasasnın 83/2. maddesinde belirtilen istisnai hallerden olmadığı, T.C Anayasasının 83/2. maddesine göre milletvekili seçildiği an itibariyle yasama dokunulmazlığını elde ettiği, bu nedenle sanık hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasının şartının ortadan kalktığı sübut bulduğu gerekçesi ile itiraz yolu açık olmak üzere 06.02.2019 tarihinde kesinleştiği belirtilen durma kararının verildiği görülmüştür.

Milletvekili seçilen sanık hakkındaki durma ilamının 11.02.2019 tarihinde Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesine müteakip, 28.03.2019 tarihinde kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi yönünden dosyanın Kanun Yararına Bozma Bürosuna gönderilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, 30.10.2018 tarihli Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından kanun yararına bozma isteminde bulunulmasının istenilmesi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Milletvekili olmadan önce silahlı terör örgütüne üye olma suçundan başlatılan soruşturma kapsamında 3713 sayılı TMK'nın 7/2-2 cümle, 5237 sayılı TCK'nın 53, 63 maddeleri gereğince cezalandırılması talebini içeren iddianameye istinaden yargılanmakta iken, milletvekili seçilen sanık hakkında Anayasanın 83. maddesi uyarınca durma kararı verilip verilemeyeceği hususundadır.

IV-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Konu ile ilgili hukuki düzenlemeler şöyledir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası

III. Temel hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılamaması

Madde 14 – (Değişik: 3/10/2001-4709/3 md.)

IV-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Konu ile ilgili hukuki düzenlemeler şöyledir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası

III. Temel hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılamaması

Madde 14 – (Değişik: 3/10/2001-4709/3 md.)

Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbiri, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve lâik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz.

Anayasa hükümlerinden hiçbiri, Devlete veya kişilere, Anayasayla tanınan temel hak ve hürriyetlerin yok edilmesini veya Anayasada belirtilenden daha geniş şekilde sınırlandırılmasını amaçlayan bir faaliyette bulunmayı mümkün kılacak şekilde yorumlanamaz.

Bu hükümlere aykırı faaliyette bulunanlar hakkında uygulanacak müeyyideler, kanunla düzenlenir.

4. Yasama dokunulmazlığı

Madde 83 – Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, Mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden, o oturumdaki Başkanlık Divanının teklifi üzerine Meclisce başka bir karar alınmadıkça bunları Meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar.

Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır.

Türkiye Büyük Millet Meclisi üyesi hakkında, seçiminden önce veya sonra verilmiş bir ceza hükmünün yerine getirilmesi, üyelik sıfatının sona ermesine bırakılır; üyelik süresince zamanaşımı işlemez.

Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır.

Türkiye Büyük Millet Meclisindeki siyasi parti gruplarınca, yasama dokunulmazlığı ile ilgili görüşme yapılamaz ve karar alınamaz.

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Milletvekillerinin yasama sorumsuzluğu; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 83/1. maddesinde "Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerden, Mecliste ileri sürülen düşüncelerden, o oturumdaki Başkanlık divanının teklifi üzerine Meclisçe başka bir karar alınmadıkça, bunları Meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar" biçiminde ifadesini bulmuştur. Düzenlemenin amacı, milletvekillerinin yasama işlevlerini çekinmeksizin yerine getirebilecekleri bir ortam sağlamaktır. Yasama sorumsuzluğu, yasama çalışmalarıyla ilgili fiiller yönünden, milletvekilleri için tam bir koruma sağlar ve sürekli bir niteliktedir. Sorumsuzluk kapsamına giren bir eylemden ötürü milletvekilliği sıfatı sona ermiş olsa dahi kovuşturulamaz.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam, durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır." denilmek suretiyle milletvekillerine nispi ve geçici bir dokunulmazlık sağlanmıştır.

Yasama dokunulmazlığı, sorumsuzluktan farklı olarak, yasama çalışmaları dışındaki fiillerden dolayı milletvekillerine nispi ve geçici nitelikte bir koruma sağlar. Buradaki koruma karşımıza iki şekilde ortaya çıkmaktadır, birincisi muhakeme engeli, diğeri ise infaz engelidir. Bu şekilde milletvekillerinin keyfi ve asılsız ceza kovuşturmalarından ve tutuklamalardan korunmak suretiyle vazife yapmaktan alıkonulmaması sağlanmıştır.

Hak ve özgürlüklerin kötüye kullanılması yasağına, 1982 Anayasasının 14. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ise 17. maddelerinde yer verilmiştir. Anayasamızın 14/1. maddesinde "Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbiri Devletin ülkesi ve Milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik, laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz." şeklinde temel ilkeyi ortaya koyduktan sonra, aksine davranışlara ilişkin müeyyidelere mevzuatta yer verilmiştir. Nitekim seçimden önce bu madde kapsamında suç işleyen milletvekili Anayasanın 83/2 maddesinde öngörülen yasama dokunulmazlığından yararlanamayacaktır. Kanun koyucu, hangi suçların bu madde kapsamında olduğunu tahdidi olarak saymamıştır. Kapsamı belirleme görevi uygulayıcıya aittir. Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçların bu kapsamda kaldığında kuşku yoktur.

Ancak, bu suçları işlemek amacı ile oluşturulan silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun 14. madde kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği doktrinde tartışmalıdır. Bu madde de 2001 yılında yapılan değişiklik ile, Anayasada yer alan hak ve özgürlüklerin, bu hak ve özgürlükleri yıkmak "amacı ile kullanılamayacağı" hükmü yerine, bu hak ve özgürlükleri yıkmayı "amaçlayan faaliyetler" olarak kullanılamayacağı hükmü getirilmiştir. Yapılan değişiklik ile madde metninde yer verilen "faaliyet" deyiminin sadece eylemi mi yoksa ifade hürriyeti sınırları dışında kalan yasalarda suç olarak tanımlanan düşünce açıklamalarını da içerip içermediği sorunun özünü teşkil etmektedir. Doktrinde "faaliyetin" maddi eylemi içerdiğini ileri sürenler olduğu gibi, eylem ve söylemi içerdiğini ifade eden görüşler de mevcuttur. Nitekim Feyzioğlu; “Bu düzenleme, fiil ya da suç tipini değil amacı esas almaktadır.” görüşünü savunarak, farklı bir bakış açısı sergilemiştir.

Yargısal içtihatlara bakıldığında; Anayasa Mahkemesi 29.01.2008 tarih 2002/1 Esas, 2008/1 Karar sayılı kararında; Düşünce açıklamalarının Anayasanın 14. maddesi kapsamında kötüye kullanma olarak değerlendirilebileceğini, ancak her düşünce açıklamasının değil, demokratik yaşam için doğrudan açık ve yakın tehlike oluşturan düşünce açıklamalarının bu kapsamda olduğu değerlendirilmelidir, sonucuna varmıştır. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarında, terör örgütü propagandası suçunun Anayasanın 14. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımı olduğuna vurgu yapılmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Da Becker/ Belçika, B. No: 214/56, 27.03.1962 tarihli kararında, "demokratik sisteme yönelik tehdidin ağırlığı ve süresi ile sıkı sıkıya orantılı bir şekilde, kullanılmalıdır." demek suretiyle 14. maddenin Devlete verdiği yetkinin çerçevesini çizmiştir.

Avrupa Sözleşmesinin 17. maddesindeki hak ve özgürlüklerin, yine hak ve özgürlükler kullanılarak ortadan kaldırılmasının yasaklanacağına dair ilke ile, Anayasamızın 14. maddesindeki benzer düzenlemenin amacı yönünden, yukarıda yer verilen yargısal karar ve doktrindeki görüşler Dairemizce de benimsenmiş olup; ülkenin bölünmez bütünlüğüne ve anayasal düzene yönelik suç oluşturan söylem ve eylemler Anayasanın 14. maddesi kapsamında hakkın kötüye kullanılması niteliğinde görüldüğünden, demokrasi ile yönetilen ülkelerde, halkın iradesinin tecelli ettiği parlamentoda görevli üyelerin bu sisteme bağlı kalacaklarına dair yemin ettikleri ve demokrasiyi koruma yükümlülükleri de bulunduğu gözetildiğinde, demokratik sisteme yönelik suç işlemeleri halinde milletvekili dokunulmazlığından istifade edememesi Anayasanın lafzına ve ruhuna uygun olacağının kabulü gerekmektedir.

Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalara bağlı değildir (CMK 225. m.). Mahkeme, iddianamede gösterilen eylem/eylemler ile bağlı ise de, iddia makamı tarafından suçun vasıflandırılmasıyla bağlı değildir. Suçun vasıflandırılmasında ceza hukuku kuralları çerçevesinde özgürce karar verebilecektir. Dolayısıyla iddianamede terör örgütünün propagandası olarak nitelendirilen fiilin bu vasfı taşıyıp taşımadığını belirlemek mahkemenin görevi kapsamındadır.

Sözlük anlamı ile propaganda "bir öğreti, düşünce veya inancın başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen faaliyet" şeklinde tanımlanmıştır. Yargısal kararlarda ise terör örgütünün propagandası, "belli bir görüşün toplum içinde yayılması, fikir ve kanaatların kökleşmesini sağlamak amacıyla örgütün övülmesi, kişilerde örgüte sempati duyulmasını sağlayacak hareketler gerçekleştirilmesi, örgüt faaliyetlerine yakınlık sağlayacak duyguların yaratılması, örgüte karşı düşmanlığın ortadan kaldırılması sonucunu doğuran hareketlerin yapılması ve örgütü iyi gösteren biçimde tanıtmak" şeklinde tanımlanmıştır.

2013 yılında 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 11. maddesi ile TCK 220/8 fıkrasında yapılan değişiklik, örgütün her türlü övülmesinin propaganda suçunu oluşturmayacağı, propaganda faaliyetlerinin suç oluşturabilmesi için “örgütün, cebir şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde” olmasını gerekli kılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; İddianamedeki nitelendirmeye göre sanığın eylemi terör örgütünü propagandası olarak vasıflandırılmıştır. Yerleşik uygulamaya göre milletvekili seçilmeden önce işlenen silahlı terör örgütünün propagandası suçu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 83/2. maddesinde işaret edilen ve 14/2. maddesinde gösterilen temel hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılması niteliğinde olduğu kabul edildiğinden yasama dokunulmazlığı kapsamında sayılmayacaktır. Eylemin TCK'nın 301. maddesinde düzenlenen Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçu olarak nitelendirilmesi halinde yasama dokunulmazlığından yararlanacaktır.

İddianamede yer verilen bildiriye imza atmaktan ibaret eylemin, özellikle imzalanan bildiriye ilişkin diğer mümziler tarafından yapılan bireysel başvuru sonucunda verilen Anayasa Mahkemesinin 26.07.2019 tarihli 2018/17635 başvuru numaralı kararının bağlayıcılığı da nazara alınmak suretiyle, eylemin ifade hürriyeti kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilip, terör örgütünün propagandasını mı ya da Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçunu oluşturacağı tartışılmak suretiyle sonucuna göre; karar verilmesi gerektiği halde, denetime elverişli gerekçeye yer verilmeksizin yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

V-SONUÇ: Açıklanan sebeplerle

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarih ve 2019/40450 nolu Kanun Yararına Bozma talebinin KABULÜNE,

Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/544 esas, 2019/1 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 309/4-a. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma doğrultusunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE 01.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3823, Karar No: 2011/3767, Tarih: 14.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3823 E.  ,  2011/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Özyurt ile davalı ... aralarındaki kira tespiti davasına dair Pendik 2.Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 13.04.2010 günlü ve 2009/38 E.-2010/494 K.sayılı hükmün Düzeltilerek Onanması hakkında dairece verilen 23.11.2010 günlü ve 2010/15661 E.-2010/18900 K.sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira tesbiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Hukuk Mahkemesinden verilmiştir.

H.U.M.K.nun 440.maddesi uyarınca Yargıtay’ın bu çeşit kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Bu nedenle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11877, Karar No: 2019/1719, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11877 E.  ,  2019/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2761, Karar No: 2015/2555, Tarih: 22.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2761 E.  ,  2015/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/184034

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/02/2013, 2011/304 (E) ve 2013/37 (K).

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama ve tehdit

Katılan sanık V.. A..'nin hükmü "her iki" sıfatla temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-) Sanık İ.. G.. hakkında "kasten yaralama" suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara sanık müdafiinin itirazı üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla; inceleme dışı bırakılmıştır.

2-)Katılan sanık S.. K.. müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde hükümleri sadece sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği halde, daha sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde müşteki vekili olarak da temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla, yasal süreden sonra müşteki vekili sıfatıyla yaptığı temyiz başvurusunun CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. K..'ın mağdur V.. A..'yi "kasten öldürmeye teşebbüs", mağdur İ.. G..'yı "kasten yaralama", sanık V.. A..'nin mağdur S.. K..'ı "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık S.. K.. müdafiinin meşru savunmaya, suç vasfına vesaireye yönelen, katılan sanık V.. A..'nin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık S.. K.. hakkında mağdur İ.. G..'yı "kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık S.. K.. hakkında mağdur V.. A..'yi "kasten öldürmeye teşebbüs" ve sanık V.. A.. hakkında mağdur S.. K..'ı "kasten yaralama" suçundan kurulan hükümler yönünden;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık S.. K..'ın bıçakla mağdur V.. A..'yi göğüs, bacak ve bilek bölgesinden yaraladığı, mağdurun göğüs bölgesine isabet eden bıçak darbesinin göğüs boşluğuna girip hemotaraksa ve batın boşluğuna girip karaciğerde lezyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, cezanın makul düzeyde belirlenmesi yerine, sadece hiç isabet bulunmaması halinde uygulanabilecek şekilde alt sınırdan ceza tayini suretiyle eksik ceza verilmesi,

b) 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın

b) 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın

Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 83. maddesi ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu kapsamına alındığı, aynı Kanunun geçici 2. maddesi ile kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde zararın tamamen tazmin edilmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının düzenlendiği, sanık V.. A.. hakkında elektrik hırsızlığı suçundan Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/929 esas 2010/1284 karar sayılı ilamı ile verilen erteli hapis cezasının TCK’nun 58. maddesi gereğince tekerrür uygulamasına esas alındığı anlaşılmakla, 6352 sayılı Kanun hükümleri kapsamında, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanık V.. A..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27967, Karar No: 2025/10791, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/27967 E.  ,  2025/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1555 E., 2022/482 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/253 E., 2020/163 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.