muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/292, Karar No: 2024/82, Tarih: 21.02.2024

Hükümleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere ses ve gaz fişeği atabilen silahların, 6136 sayılı Kanun hükümlerine tabi silah vasfına dönüştürülemeyecek ve aynı Kanun hükümlerine tabi silahlardan açıkça ayırt edilmesini sağlayan rengi ve şekli belirtilen bir işaret taşıyacak şekilde üretilmeleri zorunludur. Bu tip silahları 6136 sayılı Kanun hükümlerine tabi silah vasfına dönüştürülecek şekilde imal edenler veya satanlar 5729 sayılı Kanun’un 4/1, ticaret kastı taşımadan teknik özelliklerinde değişiklik yaparak öldürmeye elverişli silah hâline dönüştürenler ise 6136 sayılı Kanun’un 13/5. maddesi delaletiyle 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılacaktır. Usulüne uygun imal edilmemesi ya da sonradan teknik özelliklerinde değişiklik yapılması nedeniyle yalnızca ses ve gaz fişeği değil, ayrıca mermi çekirdeği veya saçma tabir edilen özel şekil ve nitelikteki cisimleri de atabilen silahlar yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olup memlekete sokulması, yapılması, satılması, satın alınması, taşınması veya bulundurulması 6136 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olacaktır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, ses ve gaz fişeği atabilen bir silaha ilişkin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah olduğu iddiasıyla bir kamu davası açılması durumunda öncelikle Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından silahın üretim tarihi, marka ve modeline göre mevcut şekilde üretilmesine ve ithaline izin verilip verilmediği sorulup doğrudan mevzuatta öngörülen usul ve esaslara aykırı olarak 6136 sayılı Kanun hükümlerine tabi silah vasfında mı üretildiği yoksa anılan Kanun hükümlerine tabi silah vasfına dönüştürülebilecek şekilde üretilip bilahare de bu imkândan yararlanılarak teknik özelliklerinde değişiklik yapılması sonucunda bu Kanun hükümlerine tabi silah vasfına mı dönüştürüldüğü tereddüte yer bırakmayacak biçimde tespit edilmeli, daha sonra da suça konu silahın üretim tarihi, bu tarih itibarıyla üretim ve ithalinin tabi olduğu usul ve esaslar, mekanik yapısı, görünümü, silahla birlikte çapına uygun ateşli silah fişeği ele geçip geçmediği gibi hususlar üzerinde durularak, niteliğinin 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğunun bilinip bilinmediği belirlenmeli, sonucuna göre de sanığın hukuki durumu takdir ve tayin edilmelidir.

Diğer taraftan Ceza Genel Kurulunun 26.09.2019 tarihli ve 954-566 sayılı kararında, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının; "5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun’un 12.02.2008 tarihli ve 26785 sayılı Resmî Gazete’de, anılan Kanun’a ilişkin yönetmeliğin ise 02.05.2008 tarihli ve 26864 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, bu doğrultuda ses ve gaz fişeği atabilen silahların üretimi için gereken yasal kriterlerin belirlendiği, bu dönem içinde Bakanlıklarından izin alınarak yapılan üretimlere ilişkin marka, model ve teknik çizim gibi genel bilgilerin kayıtlarında bulunduğu, ...mevzuat öncesi üretimler hakkında Bakanlıklarında bilgi bulunmadığı" şeklindeki 11.10.2013 tarihli ve 3937 sayılı müzekkere cevabına yer verilmiştir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece, sanığın bir adet ruhsatsız ateşli silah bulundurma suçunu işlediği kabul edilen olayda;

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece, sanığın bir adet ruhsatsız ateşli silah bulundurma suçunu işlediği kabul edilen olayda;

Ses ve gaz fişeği atabilen bir silaha ilişkin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah olduğu iddiasıyla bir kamu davası açılması durumunda öncelikle Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından silahın üretim tarihi, marka ve modeline göre mevcut şekilde üretilmesine ve ithaline izin verilip verilmediği sorulup doğrudan mevzuatta öngörülen usul ve esaslara aykırı olarak 6136 sayılı Kanun hükümlerine tabi silah vasfında mı üretildiği yoksa anılan Kanun hükümlerine tabi silah vasfına dönüştürülebilecek şekilde üretilip bilahare de bu imkândan yararlanılarak teknik özelliklerinde değişiklik yapılması sonucunda bu Kanun hükümlerine tabi silah vasfına mı dönüştürüldüğünün tereddüte yer bırakmayacak biçimde tespit edilmesi gerekmekte ise de; somut olayda sanığın söz konusu silahı 4-5 yıl önce beyaz eşya satışı yaptığı bir kişinin borcuna karşılık kendisine verdiğine yönelik savunmasına göre bu silahın ses ve gaz fişeği atabilen silahlara ilişkin yasal düzenlemelerin yürürlüğe girmesinden önceki bir tarihte üretilmiş olması, o dönemde üretilen silahlara ilişkin ise Sanayi ve Teknoloji Bakanlığında herhangi bir bilgi bulunmaması, ayrıca suça konu silahın gerek Jandarma Genel Komutanlığı Bursa Kriminal Laboratuvar Amirliği gerekse Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi tarafından incelenip teknik özelliklerine ilişkin rapor düzenlenmesi hususları göz önüne alındığında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı doğrultusunda bahse konu silaha ilişkin yeni bir rapor alınmasının sonuca etkili olmayacağı, usul ekonomisine aykırı bu durumun yargılamanın uzaması sonucunu da doğuracağı değerlendirilmekle sanık hakkında eksik araştırma ile karar verilmediği,

Dosya kapsamında yer alan 07.05.2010 ve 18.10.2012 tarihli bilirkişi raporlarında benzer şekilde suça konu silahın, ses ve gaz fişeğinin yanı sıra saçma veya metal tanesi ihtiva eden özel nitelikli fişekleri de istimal edebilecek nitelikte olması nedeniyle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz ateşli silahlardan olduğu değerlendirilmiş ise de; anılan raporlarda bu silahın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösteren herhangi bir bulgudan bahsedilmemesi, sanığın bu silahı hiç kullanmadığını, teknik özelliklerini bilmediğini ve tabancanın herhangi bir parçasını değiştirmediğini savunması, silahı hiç kullanmadığına yönelik savunmasını doğrular şekilde 07.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda söz konusu silahın fişek yatağının paslı olması nedeniyle çap ve tipine uygun fişeklerin atım yatağına sürülemediğinin, ancak fişek yatağının laboratuvarda basit bir müdahale ile temizlenmesi sonucunda silahın çalışır hâle geldiğinin belirtilmesi ve sanıktan özel nitelikli fişek elde edilememiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, savunmasının aksine suça konu silahı, özel nitelikli fişekleri de atabilme özelliği nedeniyle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah olduğunu bilerek taşıdığına veya bulundurduğuna, diğer bir ifade ile suç işleme kastı ile hareket ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu,

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Öte yandan, öncelikle Özel Dairece yerinde görülmeyen eksik araştırmaya yönelik itirazın incelenebilmesi için dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden 10.06.2021 tarihli kararla; diğer itiraz nedenleri yerinde görülüp eksik araştırmaya yönelik itirazı etkisiz kılacak şekilde 24.02.2011 tarihli onama kararı kaldırılıp düzeltilerek onama kararı verildiği anlaşılmış ise de 10.06.2021 tarihli düzeltilerek onama kararının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 4737-912 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli ve 27-165 sayılı hükmünün, savunmasının aksine suça konu silahı, özel nitelikli fişekleri de atabilme özelliği nedeniyle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah olduğunu bilerek taşıdığına veya bulundurduğuna, diğer bir ifade ile suç işleme kastı ile hareket ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1851, Karar No: 2021/5394, Tarih: 17.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1851 E.  ,  2021/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, tefecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, kurulan örgüte üye olmak, yardım etmek, hırsızlık, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan; sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik tehdit suçundan; tüm sanıklar hakkında ise suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan doğruya zarar görmeyen Maliye Hazinesi’nin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz yetkisi bulunmadığından, Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye kısmen aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın 01.03.2016 tarihli oturumda yüzüne karşı verilen kararı, yasal bir haftalık süreden sonra 16.03.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra yapmış olduğu vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında tefecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanunun 241/1. maddesinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden ve nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

IV- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden ve nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar ... ile ...’in yağma eylemini gece vakti, silahla, birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (c), (h) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin etkin pişmanlığı düzenleyen 168/3. maddesi ile uygulama yapılması, kanuna aykırı ise de karşı temyiz bulunmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’in, tekerrüre esas alınan Ağrı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.07.2008 gün ve 2008/80 - 2008/371 sayılı kararının doğrudan verilen 140 YTL adli para cezasına ilişkin olduğu, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesine göre kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yazılı tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetlerinin içinde ağırı olan Ağrı Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05.06.2009 gün ve 2008/560 - 2009/251 karar sayılı kasten yaralama suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezasının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden sanık hakkında tekerrür ile ilgili bölümün çıkartılması, "5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince sanık hakkında, Ağrı Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05.06.2009 gün ve 2008/560 - 2009/251 sayılı kararında hükmedilen 5 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Ağrı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.07.2008 gün ve 2008/80 - 2008/371 sayılı ilamına konu olan 140 YTL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

V) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık; mağdurlar ..., ..., ...’a yönelik ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

V) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık; mağdurlar ..., ..., ...’a yönelik ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...’un kullanmakta olduğu, içerisinde mağdurlar ..., ..., ...’in bulunduğu ... plakalı aracın yanına ticari taksi ile gelen sanıklar ..., ... ve ...’in, mağdur ...’tan aracın anahtarını aldıkları, içlerinden bir tanesinin mağdura yumruk atması nedeniyle mağdurun kaçtığı, sonrasında sanıkların içerisinde mağdurlar ..., ..., ... olduğu halde araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları, bir ara sokağa geldiklerinde ise temyiz dışı olan mağdur ...’ı araçtan indirerek silah tevcih etmek suretiyle 2000 TL para ve cep telefonunu aldıkları şeklinde gerçekleşen olayda;

1) Sanıkların, mağdur ...’a yönelik eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2) Mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanıklar tarafından cebir ve tehdit ile işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 109/2 maddesi yerine aynı Yasa’nın 109/1 maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de; sanıklar hakkında yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 17/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2885, Karar No: 2009/6685, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2885 E.  ,  2009/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalılar 1-..., 2-... ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.10.2007 gün ve 2005/553-2007/318 sayılı hükmü bozan Dairemizin 27.02.2009 gün ve 2008/1891-2009/1060 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10699, Karar No: 2015/9681, Tarih: 28.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10699 E.  ,  2015/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2010/1067-2014/147

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, Sosyal Güvenlik Kurumu'na eczane faturalarında eksik bildirilen muayene katılım paylarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30344, Karar No: 2023/6891, Tarih: 11.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/30344 E.  ,  2023/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanıklardan ... hakkında verilen karar yönelik temyiz isteminin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı akaryakıt olmasına göre, eylemin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanun'u (5015 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu cihetle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği ile suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz

isteği yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı akaryakıt olmasına göre, sanıkların eyleminin 5015 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği İle Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden