muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5849, Karar No: 2021/5687, Tarih: 31.05.2021

TMK 6.maddesi hükmü uyarınca da; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını 6100 sayılı HMK hükümlerine uygun olarak kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde; gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, tapuda düzenlenen resmi senet ile davalının davacıya taşınmazda hisse sattığı, satıcı tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasında da satışın yapıldığı sırada satıcının hukuki işlem / tasarruf ehliyetine sahip olmadığı anlaşıldığından, kesinleşen mahkeme kararı ile tapunun iptaline ve taşınmazın davacı/satıcı adına tesciline karar verildiği, bu kararın istinaf edilmediğinden 26/01/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı yan, davalı tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasında açtığı karşı davada ise geçersiz sözleşme sırasında taşınmaz satışı için davalıya ödediğini iddia ettiği sözleşmedeki bedelin ve tapu masraflarının iadesini mutlak butlanla hükümsüz kabul edilen ve hukuki sonuç yaratması mümkün olmayan18.02.2014 tarihli tapudaki resmi senet hükümlerine dayanarak talep etmektedir. Dava dosyasında iptal edilen satış sözleşmesindeki satış bedelinin davalıya ödendiğine ilişkin iptal edilen sözleşme dışında iddiasını kanıtlayacak başkaca kesin bir delil ileri sürülmemiştir. Davacı, tapuda yapılan resmi taşınmaz satış sözleşmesi ne dayanmaktadır. Davalı satıcının bu belgenin düzenlendiği tarih itibariyle hukuki işlem /tasarruf ehliyeti bulunmadığına göre sözleşmeler mutlak butlanla baştan itibaren geçersizdir. Tapuda yapılan ve geçersizliği kesinleşen sözleşmenin resmi akit tablosunda belirtilen satış değerinin satıcı tarafından alındığını göstermeyeceğinden ehliyetsizlikten iptal edilen sözleşmelerdeki para ödemesine ilişkin beyanlara geçerlilik tanınması mümkün olmaz. Buna göre sözleşmedeki satış değeri de hukuki işlem ehliyeti bulunmayan davalıyı bağlamaz, onu borçlandırmaz.

Dava konusu edilen uyuşmazlık değeri 6100 Sayılı HMK 200. maddesindeki miktarın üzerinde olup, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak yapıldığı iddia olunan ödemede bir hukuki işlem olup, ancak yazılı belge veya senetle kanıtlanabilir. Davalı tarafın açık muvafakatı bulunmadığından tanık delili ile de kanıtlanması mümkün değildir .

Mahkemenin, satıcının tapudaki işlem tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyetinin bulunmaması nedeniyle daha önce verilen tapu iptal ve tescil kararının kesinleşmesi nedeniyle, davalı satıcının tapu işlem tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyeti bulunmadığından dolayı mutlak butlanla geçersiz hale gelen tapudaki resmi satış sözleşmesindeki bedel kaydı üzerinden verilen kısmen kabul kararının BOZULMASI gerektiği görüşündeyim. 31/05/2021
Yargıtay — Esas No: 2021/22604, Karar No: 2024/231, Tarih: 11.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22604 E.  ,  2024/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/234 E., 2018/846 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 20.12.2013 tarihli ve 2013/712 Esas, 2013/755 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 20.12.2013 tarihli ve 2013/712 Esas, 2013/755 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 13.01.2015 tarihli ve 2015/23 Esas, 2015/18 Karar sayılı ilâmıyla; gerekçeli kararda maddi olayın hatalı olarak sanığın, 29.07.2013 tarihinde 7 gün izne gönderilmesine rağmen, süresi içerisinde Birliğine dönmeyerek 18.08.2013 tarihinde Birliğine dönmesi şeklinde kabul edildiği, daha sonra ise; 17.12.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediğinden bahisle mahkûmiyetine dair hüküm kurulduğu; bunun ise kısa kararla gerekçeli hüküm arasında ve gerekçeli hükmün kendi içinde çelişki ve teşevvüş (kargaşa) oluşturması, diğer taraftan, atılı suç açısından, kabul edilebilir bir özür nedeniyle birliğe zamanında katılma olanağının bulunmadığı hâllerde, suç işleme kastıyla hareket edildiğinden söz edilemeyeceği karşısında Askerî Mahkemece 27.11.2012 ve 07.12.2012 tarihlerindeki raporlarından sonra başka bir rapor alıp almadığının sanığa açıkça sorulmadığı ve bu durumun araştırılmadığı; yine sanığın 20.12.2012 tarihinde birliğine katılıp katılmadığının araştırılmadığı, 20.12.2012 tarihinde birliğine katılmış olması durumunda, bu tarih itibarıyla suçun temadisinin tamamlanacağı, bu durumun suçun oluşumuna etki edeceği dikkate alındığında, 27.11.2012 ve 07.12.2012 tarihli raporlarını takiben başka bir raporunun bulunup bulunmadığının keza, 20.12.2012 tarihinde birliğine katılış yapıp yapmadığının araştırılmamış olması sebepleriyle mahkûmiyet hükmünün usul ve noksan soruşturma yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmına uyarak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.(Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/478 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 05.01.2016 tarihli ve 2015/619 Esas, 2016/15 Karar sayılı ilâmıyla; sanığın, suç tarihlerini kapsayacak bir şekilde raporunun bulunup bulunmadığının araştırılmaması sebebiyle mahkûmiyet hükmünün noksan soruşturma yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma ilâmı üzerine (Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2016/110 Esas, 2017/21 Karar sayılı kararıyla suç tarihinde Jandarma personeli olan sanık hakkında görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Çatalca Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5.Bozma ilâmı üzerine (Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2016/110 Esas, 2017/21 Karar sayılı kararıyla suç tarihinde Jandarma personeli olan sanık hakkında görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Çatalca Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6.Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/846 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 14.11.2012 tarihinde istifa dilekçesi vermesini müteakip, 15 gün süre ile mazeret iznine ayrıldığı, izin süresi içinde rahatsızlanması nedeniyle 27.11.2012 tarihinde Çatalca İlyas Çokay Devlet Hastanesine başvurduğu, burada yapılan muayenesi sonrasında on gün istirahat verildiği, istirahat süresi sonunda 07.12.2012 tarihinde tekrar aynı Hastaneye başvurduğu ve yeniden hakkında on günlük istirahat raporu tanzim edildiği, 17.12.2012 tarihinde görevine başlaması gerekirken başlamadığı, 20.12.2012 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesindeki eksikliklerin giderilmesi amacıyla Birliğine çağrıldığı, Birliğine gelen sanığa herhangi bir izni bulunmadığı için göreve başlaması gerektiğinin söylenmesine rağmen doktor raporu alacağını beyan ederek görevine başlamadığı, 01.01.2013 tarihinden itibaren ise 2013 yılı yıllık iznine mahsuben iki günü yol olmak üzere toplam 32 gün süre ile kanuni izne ayrıldığı, böylece 17.12.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; istifa işlemlerinin uzayabileceğini tahmin etmediğini, istifa dilekçesi verdikten sonra kendisinde var olan sedef hastalığının tedavisi ile uğraştığını, mesaiye gelmemekle ilgili kötü bir niyetinin bulunmadığını, hastalığının 1997 yılında çatışma esnasında önce iki askerini ardından da annesini kaybetmesiyle yaşadığı üzüntü ve stres nedeniyle ortaya çıktığını beyan etmiştir.

3.Sanık (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2015/23 Esas, 2015/18 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği savunmasında; amacının izinleri arasındaki boşlukları kapatmak için rapor almak olduğunu, Birliğine gitme sebebinin katılma değil evrak eksiğini kapatma amacı taşıdığını ifade etmiştir.

3.Sanık (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2015/23 Esas, 2015/18 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği savunmasında; amacının izinleri arasındaki boşlukları kapatmak için rapor almak olduğunu, Birliğine gitme sebebinin katılma değil evrak eksiğini kapatma amacı taşıdığını ifade etmiştir.

4.Sanığa 20.12.2012 tarihinde Birliğinden telefonla ulaşılarak, istifa dilekçesinde eksik hususlar olduğu belirtilerek kendisinden tekrar 20.12.2012 tarihli istifa dilekçesi alındığı, kendisine göreve başlaması gerektiği söylenmesine rağmen, sanığın istirahat raporu alacağını beyan ederek göreve başlamadığına dair tutulan 17.01.2013 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

5.Sanığın deri hastalığıyla ilgili görmüş olduğu tedavilere ilişkin Gata Haydarpaşa Eğitim Hastanesi ve Kasımpaşa Asker Hastanesi tarafından düzenlenen evrak ve raporlar dava dosyasında mevcuttur.

6.Kovuşturma aşamasında dinlenen cildiye uzmanı bilirkişi tarafından verilen 16.05.2013 tarihli sözlü ve yazılı mütalaada özetle; sanığın kendi uzmanlık alanına ilişkin olarak suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğu, bununla birlikte hematoloji uzmanından görüş veya rapor alınmasının uygun olacağını belirtmiştir.

7.GATA Haydarpaşa Askeri Hastanesi Hematoloji Polikliniği tarafından 13.09.2013 tarihli ve "... Hk." konulu yazı içeriğinde sanığın hematoloji polikliniğinde görüldüğü tarihlerde askerliğe elverişli olduğu ancak durumunun, TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliğinin sınıfının geri hizmetlerinde veya karargah ve kurumlarda istihdam edilir cümlesine uyduğu bildirilmiştir.

8.Jandarma Genel Komutanlığının 03.06.2015 tarihli ve "... Hk." konulu yazı ekinde sanığın görmüş olduğu tedavilere ilişkin düzenlenmiş olan 5 adet rapor sureti gönderilmiştir.

9.İstanbul Çatalca İlyas Çokay Devlet Hastanesinin 16.10.2017 tarihli yazısı içeriğinde sanığın 17.12.2012 - 01.01.2013 tarihleri arasında kurum kaydına rastlanılmadığının bildirildiği görülmüştür.

10.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

9.İstanbul Çatalca İlyas Çokay Devlet Hastanesinin 16.10.2017 tarihli yazısı içeriğinde sanığın 17.12.2012 - 01.01.2013 tarihleri arasında kurum kaydına rastlanılmadığının bildirildiği görülmüştür.

10.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, sanık savunmasına, bozma ilâmlarına ve tüm dosya kapsamına göre; istirahat izinlerinin bitiminden sonra kendisine izin hakkının olmadığı bildirilmesine rağmen askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazereti olmaksızın birliğine katılmayan sanığın, gecikerek 31.12.2012 tarihinde kendiliğinden birliğine katılması karşısında sanığın 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamına giren izin tecavüzü suçunu işlediği belirlenmekle, Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında, adli sicil kaydının bulunması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde, adlî para cezası seçenek yaptırımının tercih edilmiş olmasında ve bir gün karşılığı olarak adlî para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenerek adlî para cezasının taksitlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/846 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65833, Karar No: 2013/9321, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65833 E.  ,  2013/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın dükkan kirası olarak verilmek üzere komşusu olan tanık...'na bıraktığı 1000 Dolar ve 2.500 TL tutarında açık bonoyu dükkan sahibinin kabul etmediği, katılanın deri konfeksiyon işinde birlikte çalışacağı sanığın da tanık...'ndan bu para ve senedi alarak ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda, söz konusu para ve senedin katılan tarafından sanığa verilmediğinden güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13359, Karar No: 2015/1220, Tarih: 29.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/13359 E.  ,  2015/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ...'a gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Yasasının karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de bu tebligat usulüne uygun değildir. Zira sözü edilen maddede "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır" hükmünü içermektedir. Oysa adı geçen davalıya dosyada yapılmış usulüne uygun tebliğ yoktur. Şöyle ki, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği'nin 13/2 maddesine göre aile fertlerinin birbirleri yerine adres beyanında bulunabilmeleri de dikkate alındığında davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre dava dilekçesinin tebliği usulüne uygun değildir. O halde, adı geçen davalının adresinin 6099 sayılı kanun ile Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde araştırılarak gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3741, Karar No: 2020/654, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3741 E.  ,  2020/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5459, Karar No: 2015/19588, Tarih: 26.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5459 E.  ,  2015/19588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 30.05.2014 tarihinde açılmıştır. Dilekçeler teatisi aşamasında yoksulluk nafakası talep etmeyen davalı kadın tahkikata geçilmesinden sonra 29.12.2014 tarihli dilekçede 300 TL yoksulluk nafakası talebinin olduğunu bildirmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1). Tahkikat aşamasında nafaka talebinde bulunulması iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi olmadığı gibi; davacının talebin genişletilmesine açık muvafakati da bulunmamaktadır. O halde: davalının yoksulluk nafakasına yönelik talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına kararı" verilecek yerde, yazılı şekilde davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/15242, Karar No: 2015/19033, Tarih: 08.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/15242 E.  ,  2015/19033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nun mahkûmiyetine ve sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin hükmü temyiz etmesinden sonra, sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu müdürlüğü kanalıyla mahkemeye verdiği 06.07.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği, bu itibarla sanık müdafinin temyiz talebinin hükümsüz kaldığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın kusuru bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin kusura, ceza miktarına, sanık hakkında TCK’nın 83/2b maddesinin uygulanması gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;