muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4663, Karar No: 2022/4566, Tarih: 06.06.2022

6.3.4. Somut olayda; hükmüne uyulan bozma ilamında taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmaz bölümünün dere veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığı, imar- ihya edilip edilmediği, edilmiş ise hangi tarihte tamamlandığı hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması gereklerine değinildiği halde, Mahkemece, soyut, yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanarak hüküm kurulmuştur. Şöyle ki; çekişmeli taşınmaz kadastro tespiti sırasında nehir yatağı olarak tescil harici bırakıldığı ve sonrasında nehrin yatak değiştirdiği belirtilmiş ise de nehrin ne zaman yatak değiştirdiği belirlenmemiş, hava fotoğrafları yöntemince incelenmemiş, dosya arasında bulunan 15.03.2016 havale tarihli 1980 yılında üretilen pafta ozaliti keşifte zemine uygulanmamış, 1982 tarihli hava fotoğrafında ırmak yatağının çekişmeli taşınmaz bölümünün bir bölümünü kapsadığı ve teknik raporda belirtildiği üzere aşırı yağışlı olan bazı senelerde arazinin bazı kısımlarında düşük meydana gelmesi sebebiyle su altında kaldığı belirtilmesine rağmen Mahkemece bu husus görmezden gelinmiş; 08.05.2017 tarihli 3 kişilik jeolog raporunda bölgede yaşanan sellenme sonrasında çamur gerilimi ve çökelimin gerçekleşebileceği ve ayrıca ... ...'ndan alınan sular ile etraftaki arazilerin sulanması sonucu çayın azalma tehditi ile karşı karşıya gelebileceği, ayrıca 1960, 1982 ve 2001 tarihli memleket haritalarına göre nehrin sık sık yatak değiştireceği belirtilmesine rağmen bu husus Mahkemece tartışılmamış; 1982 tarihli hava fotoğrafında çekişmeli (C) harfiyle gösterilen alanın bir bölümünün dere içerisinde kaldığı görülmesine rağmen, taşınmazın 1960-1990 yılları arasında kültür arazisi niteliğine büründüğüne dair çelişkili beyanda bulunan 3 kişilik ziraat bilirkişi heyeti raporuna itibar edilmiş; tek kişilik yetersiz harita mühendisinin sunmuş olduğu rapor hükme esas alınarak, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarıyla yetinilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

6.3.5. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazların bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulmalı, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar, uydu fotoğrafları ile memleket haritaları temin edilmeli, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra da mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişilerden farklı olmak üzere 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulu, 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

6.3.6. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların öncesi itibariyle kime ait oldukları, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettikleri, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildikleri hakkında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmeli, üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazların kullanım biçimlerini, zilyetlik sürelerini, toprak yapılarını, eğimlerini ve bitki desenlerini açıklayıp tarımsal niteliklerini belirten, taşınmazın evvelinde imar ihya gerektirip gerektirmediği, imar ihya gerektiren yerlerden ise ne zaman başlayıp tamamlandığını belirleyen, önceki ziraat bilirkişi raporlarını irdeleyen, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları desteklenmiş ve bu fotoğrafların hangi bölüme ait olduğunu gösteren ayrıntılı rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen hava fotoğrafları üzerinde stereskop aletiyle inceleme yaptırılarak çekişmeli taşınmazların fotoğrafların çekildiği tarihlerdeki nitelikleri ile kullanım şekilleri ve süreleri hususunda ayrıntılı rapor düzenlettirilerek derenin hangi tarihte yatak değiştirdiği tam olarak saptanarak 1980 tarihli pafta ozaliti de zemine uygulanmalı; 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulundan nehrin ne zaman yatak değiştirdiğinin belirlenmek suretiyle, çekişmeli bölümün nehir yatağı olup olmadığı, nehrin etkisinde olup olmadığı hususlarını açıklayan, önceki jeolog bilirkişi raporlarını irdeleyen rapor alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe yarar rapor hazırlaması istenilmeli, böylelikle çekişmeli taşınmazın dava tarihi itibariyle davacı taraf yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği kesin olarak saptanmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/111, Karar No: 2020/1873, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/111 E.  ,  2020/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/89, Karar No: 2015/972, Tarih: 26.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/89 E.  ,  2015/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.12.2002 tarihinden 13.01.2010 tarihine kadar davalılardan ...'a ait iş yerinde çalıştığını, iş yeri devri yapılmasından sonra 21.01.2010 tarihinden 06.09.2011 tarihine kadar davalı ...'ın yanında çalıştığını, en son net 1.100,00 TL ücret aldığını, kardeş olan iki davalı arasındaki iş yeri devrinin muvazaalı olduğunu, bir takım sorumluluklardan kurtulmak için devir işlemini gerçekleştirdiklerini, iş yerinin davalılara ait olup kuruluşundan bu yana her iki kardeşin ortak olduğunu, bu sebeple davacıya karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının iş yerinden ayrılırken tüm haklarını aldığına ve işten kendi isteği ile ayrıldığına dair 12.01.2010 tarihli imzalı dilekçesinin bulunduğunu, iş yerini kardeşi ...'a devredince davacının kardeşi ...'ın yanında çalışmaya devam ettiğini, bu sebeple kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 12.01.2010 tarihinde iş yerini kardeşi ...'dan devraldığını, o tarihten itibaren işlettiği dükkanını yaklaşık 6-7 ay kadar önce ...'a devrettiğini, dükkanı abisinden devraldıktan sonra kendisi ile çalışmaya devam eden davacının bir süre de ... ile çalıştıktan sonra kendi isteği ile iş yerinden ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışmakta olduğu iş yerinin 12.01.2010 tarihinden sonra davalılardan ... tarafından devralındığı ve daha sonra ... tarafından dava dışı ...'ne devredildiği ve ... Kurumu hizmet cetvelinde kayden davalı şirket işveren olarak görünmekte ise de fiilen davacının işvereninin bu dönemde davalı ... olduğu, davalıların kardeş olmaları sebebiyle aralarında fiili ve organik bağ bulunduğundan dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları ve davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda; davacı işçi, 13.01.2010 tarihinde kadar davalılardan ... yanında, 21.01.2010 tarihinden fesih tarihine kadar ise ... yanında çalıştığını, davalıların kardeş olup aralarındaki iş yeri devrinin muvazaalı olduğunu ve alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiğini iddia etmiş; davalı ..., işyerini 12.01.2010 tarihinde kardeşi ...'a devrettiği için kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuş, davalı ... ise davacının devirden sonra bir süre kendi yanında çalıştığını ve ardından iş yerinin ...'a devredildiğini, davacının bir süre de ... yanında çalışıp işten ayrıldığını savunmuştur. Mahkemece, davalıların kardeş olmaları ve aralarında fiili ve organik bağ bulunduğu gerekçeleriyle dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiş ise de; iş yeri devri üzerinde yeterince durulmadığı anlaşılmaktadır. Dava dışı ...'nin ticari sicil kayıtları ile davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinden; davacının 06.12.2003-13.01.2010 tarihleri arasında davalı ..., 21.01.2010-06.09.2011 tarihleri arasında dava dışı ...'den çalışmasının bildirildiği, dava dışı ...'nin 13.08.2011 tarihinde kurulup tescil edildiği, ortaklarının ... ve ... olduğu, davalı ... adına bakkal ve marketlerde yapılan yapılan perakende ticaret faaliyetinden dolayı 18.01.2010 tarihinde mükellefiyet tesis edildiği ve 31.12.2011 tarihi itibari ile faaliyetine son verdiği sonuçlarına ulaşılmaktadır. Taraf iddia ve savunmaları, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi ile, davacının 12.01.2010 tarihine kadar ... yanında çalıştığı, ...'ın iş yerini kardeşine devretmesi sonucu devirden feshe kadar da davalı ... yanında çalıştığı ve kayden işveren olarak görünen dava dışı ...'nin gerçek işveren olmadığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu durumda iş yerini devreden ..., feshe bağlı alacaklar olan ihbar tazminatı ve izin alacağından sorumlu tutulmamalı, kıdem tazminatından ise kendi dönemi ve kendi dönemindeki ücretle sınırlı olarak sorumlu tutulmalıdır. Ücret alacağı da davalı ... dönemindeki çalışmaya ilişkin olup, bu alacaktan da sorumlu tutulmamalı, kendi döneminde gerçekleşen fazla çalışma ve genel tatil alacaklarından ise devirden itibaren iki yıl süre ile sorumlu olduğu göz önünde bulundurularak sonuca gidilmelidir. Devreden işveren ...' ın davacının tüm dönem çalışmasından sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Islaha karşı zamanaşımı def'in dikkate alınıp alınmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Islaha karşı zamanaşımı def'in dikkate alınıp alınmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının 17.01.2013 harçlandırma tarihli ıslah dilekçesi 07.02.2013 tarihinde davalılara tebliğ edilmiş olup, davalılarca süresinde ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunulduğu, ancak mahkemece zamanaşımı defin değerlendirilmesi için bilirkişiden ek rapor aldırılmadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişiden ek rapor aldırılarak, fazla çalışma ve genel tatil alacakları yönünden ıslah tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için hesaplama yapılmalı ve dava dilekçesi ile talep edilip zamanaşımına uğramayan miktar da eklenerek sonuca gidilmelidir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/48, Karar No: 2020/1682, Tarih: 24.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/48 E.  ,  2020/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... Vakfı'nın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiş, davalılar vekililleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu vakfın yönetiminin dolu olması nedeniyle davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı temyizi üzerine hüküm Dairemizce 2017/5867-2018/12987 sayılı karar ile işin esasının incelenmesi gereği ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış, davacı ... tarafından dava konusu vakfın evladı olduğunun tespiti istemiyle açılan ve aynı mahkemece görülen 2012/246 esas sayılı davada davacının tevliyete ehil evlat olduğunun tespitine de karar verildiği, fakat temyiz üzerine talepten fazlasına hükmedildiğinden bahisle hükmün Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi tarafından 2014/8878-17453 sayılı karar ile bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle 2015/80-265 sayılı karar ile davacının vakıf evladı olduğunu tespitine karar verildiği ve kararın 27.11.2015 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının ...Vakfı'nın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, davacının dava konusu mülhak vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3. maddesine göre mülhak vakıf, mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulmuş olan yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş ve bu kişiler tarafından yönetilen vakıflardır.

Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti mahkemeye, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 6. maddesi gereğince atama (tevcih) ise davalı idareye ait bir görevdir.

Davacı ...'un, Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/80-265 sayılı, 27.11.2015 kesinleşme tarihli kararı ile dava konusu vakfın evladı olduğunun tespitine karar verildiği anlaşıldığından vakfeden ile soybağı yöntemince ispatlanmıştır.

Davacı ...'un, Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/80-265 sayılı, 27.11.2015 kesinleşme tarihli kararı ile dava konusu vakfın evladı olduğunun tespitine karar verildiği anlaşıldığından vakfeden ile soybağı yöntemince ispatlanmıştır.

Tevliyete ilişkin vakfiyedeki düzenlemelerin incelenmesine gelince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu vakfın ilki 1132 H./1720 M. tarihli, sonuncusu ise 1186 H./1773 M. tarihli olmak üzere toplam on bir adet vakfiye ile zeyl vakfiyesinin bulunduğu, tevliyete dair hüküm bulunan Gurre-i Cemâziye'l-evvel 1132 H./10 Mart 1720 M. tarihli vakfiyede; "...vakf-ı mezkûrumun tevliyeti evvelâ kendime ve ba'de zâlik evlâdımın ve evlâd-ı evlâdımın ve evlâd-ı evlâd-ı evlâdının batnen ba'de batnin ve fer'angıbbe asl erşedine meşruta olup..." şeklinde iken, 17 Şevval 1136 H./ 07 Eylül 1924 M.tarihli vakfiyede ise tevliyet ilk önce İsmail Efendi'ye şart kılınmış sonra erkek evladın aslahına, bulunmazsa kız evladın aslahına şart kılınmış iken vakfiyenin devamında bu şarttan dönülmüş ve; "...Vakf-ı mezbûre madem ki lâbis-i libâs-ı hayat oldım kendim mütevelli olup benden sonra evlâdımın ve evlâd-ı evlâdımın ve evlâd-ı evlâd-ı evlâdımın batnen ba'de batnin zükûrunun aslah ve erşedi mütevelli olup aslah-ı zükûr bulunmaz ise aslah-ı evlâd-ı inâs mütevelli ola..." şeklinde düzenlenerek, tevliyet ilk önce batın şartı (ön kuşakta sağ vakıf evladı varsa sonraki kuşakta bulunan evladın hak sahibi olmaması kuralı) ile erkek evladın aslahına, erkek evladın aslahı bulunmaz ise kız evladın aslahına bırakıldığı, buna göre kız evlat yönünden batın şartının aranmadığı, vakfın mevcut mütevellisinin de kız evlattan olduğu; keza temyiz dilekçesine ekli, mevcut mütevelli ...'ın oğlu ... tarafından tevliyete ehil evlat olduğunun tespiti istemiyle açılan davada Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2018/45-2018/268 sayılı kabule ilişkin kararın, temyiz incelenmesi sonucunda Dairemizce 2018/1485-2018/19102 sayılı karar ile tevliyete ilişkin düzenlemede erkek evlat yönünden batın şartının varlığı ve ön batında sağ evlat bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacının vakfın ilamlı kız evladı olduğu ve vakfiyede kız evlat için batın şartının aranmadığı dikkate alındığında, davanın kabulü sonuç itibariyle doğru olduğundan, yukarıda açıklanan gerekçeyle hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/son fıkrası gereğince hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10354, Karar No: 2024/18168, Tarih: 11.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10354 E.  ,  2024/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1234 E., 2020/655 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/188 E., 2019/76 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-2, 221/5, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bu kapsamda, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 221/4-2. cümlesi gereğince hakkında etkin pişmanlıktan dolayı ceza indirimi uygulanan sanıkla ilgili olarak; etkin pişmanlıktan kaynaklı indirim oranını uygularken, sanığın örgütte kaldığı süre, konumu, uygun bilgiler vermek suretiyle suçun aydınlatılmasına katkı sağladığı etkin pişmanlığın gerçekleştiği aşama ve verilen bilgilerin niteliği dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden indirim oranı uygulanması gerekirken hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.