muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2944, Karar No: 2024/5277, Tarih: 26.06.2024

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sağlık, beslenme ve sürdürülebilir yaşam için çözümler sunma konusunda uzman, dünya çapında faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, kendi oluşturduğu ve uzun yıllardır yaygın ve kesintisiz şekilde hemen hemen tüm dünyada satışa sunduğu “PENTAVITIN” işaretinin 01. sınıf kapsamında tescili amacıyla 2018/77726 sayı ile TürkPatent nezdinde marka başvurusu gerçekleştirdiğini, söz konusu marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından re’sen inceleme sonucunda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 ayılı Kanun)nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri gerekçe gösterilerek reddedildiğini, red kararına yapılan itirazın da YİDK tarafından reddine karar verildiğini, “PENTAVITIN” markasının müvekkili tarafından oluşturulan ayırt edici bir marka olması, Türkiye dahil pek çok ülkede halihazırda sayısız marka tescili ile korunması ve bu tesciller üzerinden öncelikli ve kazanılmış haklarının bulunması sebebiyle YİDK kararının iptalini talep ettiklerini, “PENTAVITIN” markasının ilk olarak müvekkili tarafından geliştirilmiş, hiçbir anlam ifade etmeyen ve kullanıldığı kimyasal içeriği tanımlamaktan son derece uzak bir marka olması nedeniyle ayırt ediciliğinin oldukça güçlü olduğunu, uzun yıllardır süren yoğun ve yaygın kullanımı, çeşitli reklam ve tanıtım çalışmaları sonucunda, güzellik, cilt ve saç bakımı konusunda bilinçli tüketiciler başta olmak üzere tüm kesimlerde uluslararası bilinirliğe ulaştığını, 2010 yılından bu yana yaygın ve yoğun bir biçimde Türkiye’de kullanıldığını, müvekkilinin kendi ürettiği bitki kaynaklı doğal hammadde için INCI ismi olarak “Saccharide Isomerate” ismini önerdiğini ve bu ismi “PENTAVITIN” markası altında ticari hayatında kullanacağını beyan ettiğini, müvekkilinin birlikte markalama stratejisi kullanan şirketlerden biri olduğunu, “PENTAVITIN” markasını taşıyan bileşeni nihai tüketicilere bir kişisel bakım ürünü bileşeni olarak sunduğunu, kişisel bakım ürünü üreticilerinin de bu bileşeni kullanarak nihai ürünü perakende olarak tüketicilere sunduğunu, diğer bir ürünün içinde saklı olması nedeniyle, bağımsız bir ürün olarak tüketici tarafından gözlemlenemediğini, “PENTAVITIN” markasının ana dili İngilizce olan ülkelerde dahi müvekkili adına tescilli olduğunu, ilgili tüketici uzmanlaşmış ve son derece bilinçli olduğu için “PENTAVITIN” markasının bu tüketiciler nezdinde malların ticari kökenine ilişkin bir algı oluşturduğunu, marka fonksiyonunu yerine getirdiğini, “PENTAVITIN” markasının kullanım sonucunda ayırt edicilik kazanmış bir marka olması nedeniyle 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında reddedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 17.09.2019 tarih ve 2019-M-6636 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka başvurusunun başvuru konusu işaretin doğal nem düzenleyicisi ve bilinen en etkili nemlendirici içeriği olduğu ve birçok cilt kreminde cildin nemini korumak amacıyla kullanıldığının” bilindiğini, piyasada tasviri olarak yaygın kullanımı olan bir ibare olduğunu, böyle bir ibarenin ve kullanımın herhangi bir sınıfta ve tescil kapsamına alınmak istenen 01. sınıftaki mallarda ayırt ediciliğinin bulunmadığını, tasviri olarak algılanacak bu ibarenin davacının işletmesi ile özdeşleştiğine kanaat getirecek somut veri bulunmadığını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Güzellik bakımı ve cilt bakımı ürünlerinin imalatı için endüstriyel kullanıma mahsus kimyasal ürünler; ultraviyole ışınlarının emilimi için kozmetiklerin, saç bakımı ürünlerinin, cilt bakımı ürünlerinin ve güneşten koruma ürünlerinin içerisinde kullanılmaya mahsus kimyasal ve biyokimyasal müstahzarlar." emtialarının hitap ettiği tüketici kesiminin halk olmadığı, söz konusu emtiaların güzellik bakımı ve cilt bakımı ürünlerinin imalatı için kullanılan kimyasal ürünler olup ham madde-ara mamül niteliklerinin bulunduğu, dolayısıyla ilgili tüketici kitlesinin güzellik bakımı ve cilt bakımı ürünleri imalatında bulunan teşebbüsler olduğu, bu ibarenin bilinen bir nemlendirici içeriği olmadığı, gerek davaya konu emtiaların ilişkilendiği sektörden bulunan bilirkişi heyetinin ibraz ettiği kök ve ek raporlarda, gerekse re'sen Avrupa Komisyonu'nun oluşturduğu "Kozmetik İçerik Veritabanı" içeriğinde yapılan araştırmada, bu ibarenin kozmetik içerik ismi olmadığının tespit edildiği, davaya konu emtialar ile aynı/benzer emtialar bakımından bu ibarenin Hong Kong, Singapur, Filipinler, Güney Afrika, Meksika, Kuveyt, Brezilya, Katar, Suudi Arabistan, Avrupa Fikri Mülkiyet Ofisi (Topluluk Markası), Kanada ve WIPO (Madrid Protokolü) nezdinde tescil edildiği, bu hale göre söz konusu ibarenin davaya konu emtialar bakımından, bu emtiaların hitap ettiği ilgili tüketici kesimi nezdinde sınırları belirli ve bütünlük arz eden, marka sicilinde gösterilebilen soyut ayırt edici bir işaret olduğu, ayrıca davaya konu emtiaların karakteristik bir özelliğini içermediğinden marka fonksiyonlarını icra etme kabiliyetini haiz ayırt edici bir ibare bulunduğu, dolayısıyla somut ayırt edici olduğu, davaya konu emtiaların cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ya da hizmetlerin diğer özelliklerini belirten bir ibare olmadığı, bu nedenle tanımlayıcı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2019-M-6636 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kabulüne aksine, dava konusu ibarenin, somut ve soyut anlamda ayırt edicilikten yoksun olup marka algısı yaratmadığını, tasviri nitelikteki tanımlayıcı bu ibarenin, ayırt edicilikten yoksun olduğunu, marka olmaya elverişli olmayan bu ibare üzerinde marka algısının oluşmayacağını ve bu nedenle de ayrıca 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında reddi gerektiğini, söz konusu ibarenin ilgili sektörde ve ticari hayatta yaygın kullanımı olan tasviri bir ibare olduğunu, mahkeme tarafından, cevap dilekçesinde yer alan hususular ve ibarenin piyasadaki bu tasviri kullanım şekli değerlendirilmeden inceleme yapıldığını, oysa ibarenin bu haliyle bileşimlerde açıkça ve tasviri olarak kullanıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile içinde güzellik uzmanı ve eczacı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan kök ve ek bilirkişi raporunda açıklandığı üzere "PENTAVITIN" ibaresinin, başvuru kapsamında yer alan mallar yönünden soyut ve somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, ayrıca bu ibarenin kapsamındaki mallar yönünden tanımlayıcı ve tasvir edici bir işaret de olmadığı, bu durumda 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında başvurunun reddi kararının yerinde bulunmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bileşimlerin içindeki nemlendirici bir maddeyi tanımlayan dava konusu ibarenin marka olamayacağını belirterek dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık, davacının 2018/77726 sayılı ve 01.sınıfta “PENTAVITIN” ibareli marka tescil başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında reddinin mümkün olup olmadığı, bu minvalde YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık, davacının 2018/77726 sayılı ve 01.sınıfta “PENTAVITIN” ibareli marka tescil başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında reddinin mümkün olup olmadığı, bu minvalde YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2.Dava, davacının 2018/77726 sayılı ve 01.sınıfta “PENTAVITIN” ibareli marka tescil başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri gerekçesiyle reddine karşı yapmış olduğu itirazın TÜRKPATENT YİDK tarafından nihai olarak reddine dair 17.09.2019 tarih ve 2019-M-6636 sayılı kararın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16788, Karar No: 2009/25470, Tarih: 17.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16788 E.  ,  2009/25470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28376, Karar No: 2015/3387, Tarih: 23.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/28376 E.  ,  2015/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/330345

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/104 (E) ve 2013/228 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10228, Karar No: 2019/1628, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10228 E.  ,  2019/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13457, Karar No: 2015/9035, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13457 E.  ,  2015/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4764, Karar No: 2022/3471, Tarih: 17.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4764 E.  ,  2022/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/06/2008 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl dava hakkında reddine, birleştirilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 16/02/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/05/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı- birleştirilen dava davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... ile birleştirilen davada davalı ... Gayrimenkul A.Ş. vekilleri Av. .. ve Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... vekillerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8846, Karar No: 2008/10932, Tarih: 12.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8846 E.  ,  2008/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile Doğusu: ... Dere, Batısı: Tapulama harici boşluk, Kuzeyi: ... ötesi tapulama harici boşluk devamında ... Devlet Ormanı, Güneyi: ... ile çevrili taşınmaz ile yine aynı mevkideki Doğusu: ... Dere, Batısı: ... Dere, Kuzeyi: ... devamında tapulama harici boşluk ve ötesinde ... Devlet Ormanı, Güneyi: ... ile çevrili, fen bilirkişi krokisinde sırası ile (B1) harfi ile gösterilmiş bulunan 3402m2lik taşınmaz ile (B2) harfi ile gösterilmiş bulunan 2460m2lik taşınmazın davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılıp 19/08/1997 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında yapılmış ve 17/06/1974 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16150, Karar No: 2016/12619, Tarih: 30.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/16150 E.  ,  2016/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakım tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ... Teknisyeni" olarak çalıştığını, yürürlükte olan ...hükmlerine göre ödenmesi gereken bakım tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ...in 99.maddesinde belirtildiği gibi fiilen bakım onarım gibi işlerde çalışmadığını, taşeron firmanın yaptıkları tesisleri kontrol ettiğini, hakediş hazırlama ve büro çalışmaları yaptığını, arıza tamiri, bakım işleri gibi işleri yapmadığını, bu nedenle bakım tazminatını hak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ünvanı ve görevinin ...nin 99.maddesi kapsamına girdiği, davacının kadrosuna uygun olarak çalıştığı ve ...nin 99/son maddesi uyarınca bakım tazminatı almaya hak kazandığı, gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 2012/33855 E. 2014/27548 K. ve 22/09/2014 tarihli ilamında " Davalı işyerinde uygulanan ...’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ... teknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup bakım onarım işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Dosya içindeki bordrolara göre davacının unvanı "... başteknisyeni" olup, yine iş sözleşmelerinde davacının görevi "... başteknisyeni yardımcısı, ... uzman teknisyen" olarak tanımlanmıştır. Bu veriler dışında davacının fiilen yaptığı işe dair başka delile rastlanmamıştır. Mahkemece davacının fiili olarak hangi görevi yaptığı araştırılıp, fiilen arıza ve bakım işinde çalıştığının belirlenmesi halinde tazminata hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası Mahkemece davalı tarafdan davacının fiilen yaptığı işle ilgili yazı temin edilip bu yazıya göre davacının davaya konu tazminata hak kazandığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Bozma kararı sonrası Mahkemece davalı tarafdan davacının fiilen yaptığı işle ilgili yazı temin edilip bu yazıya göre davacının davaya konu tazminata hak kazandığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı taraftan temin edilen yazı cevabına göre davacı 05/11/2008 tarihine kadar direk dikim söküm işlerinin kontrolü ve istihkak hazırlama işlerinde bu tarihden sonra ise sayaç takma sökme ve elektrik açma-kesme işlerinde çalışmıştır. Buna göre davacının 05/11/2008 tarihi öncesinde yaptığı iş dikkate alındığında Toplu İş Sözleşmesinin bakım tazminatı ile ilgili maddesi kapsamında olmadığı ancak bu tarihden sonra tazminata hak kazandığının kabul edilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davaya konu tüm süre için bakım tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.