muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15440, Karar No: 2023/1098, Tarih: 08.03.2023

Böylelikle sanığın bu paylaşımları ile PKK/YPG, silahlı terör örgütünün eylem ve faaliyetlerini haklı göstermeye çalışarak kamuoyu oluşturmaya ve daha fazla kitleyi etkilemeye çalıştığı, silahlı terör örgütü olan PKK/YPG, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterdiği, övdüğü, bu yöntemlere başvurmayı teşvik etmek suretiyle propagandasını yaptığı, bu paylaşımların içeriğininin şiddete teşvik ve tahrik, terör eylemlerini haklı göstermek amacını taşıdığı anlaşıldığından yukarıda anlatılanlar ışığında ifade özgürlüğü olarak değerledirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla sanığın eylemine uyan 3713 sayılı Kanun'un 7/2 nci maddesi gereğince Türk Ceza Kanunu'nun 61 ve 3/1 maddeleri gözetilerek suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve güttüğü amaç ve saik yapılan paylaşımlarının içeriği dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2016/7556 Esas, 2017/1150 sayılı kararından ve benzer kararlarından anlaşıldığı üzere facebook hesabında yapılan paylaşımların herkesin erişimine açık olması durumu propaganda niteliği taşıdığı gibi suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi nitelikli halini oluşturduğu anlaşılmakla 3713 sayılı Kanun'un 7/2-2 nci cümlesi uyarınca verilen cezada artırım uygulanmasına, sanığın aynı suç işleme iradesi altında farklı tarihlerde facebook hesabından paylaşımlarda bulunmak suretiyle üzerine atılı suçu zincirleme şekilde işlediği anlaşıldığından cezasından TCK'nın 43-1 maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılmasına, sanığın sabıkasız oluşu lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanık hakkında İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/312 Esas, 2014/258 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek denetim süresi öngörüldüğü ve sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 231/8-2 nci cümlesi gereğince tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına geri bırakılması uygulanması yer olmadığına, sanığın engel sabıkasının bulunmaması ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan mahkum olduğu hapis cezasının TCK'nın 51/1 maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

Ayrıca suç tarihinin Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2016/7556 Esas, 2017/1150 sayılı kararı da dikkate alınarak paylaşım tarihleri olduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, temadiyen işlenen suçlarda suç tarihinin temadinin kesilme tarihi olması nazara alındığında, sanığın sosyal medya hesabı üzerinden TCK'nın 6 ncı maddesi gereğince

Ayrıca suç tarihinin Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2016/7556 Esas, 2017/1150 sayılı kararı da dikkate alınarak paylaşım tarihleri olduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, temadiyen işlenen suçlarda suç tarihinin temadinin kesilme tarihi olması nazara alındığında, sanığın sosyal medya hesabı üzerinden TCK'nın 6 ncı maddesi gereğince

basın yayın yolu ile işlediği iddia olunan terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden değerlendirme yapıldığında, her ne kadar 5187 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin ilk fıkrası gereğince "Basılmış eserler yolu ile işlenen suç yayım anında oluşur" şeklindeki yasal düzenleme bulunmakta ise de, TCK'nın 6 ncı maddesi gereğince basın yayın yolu ile işlenen tüm suçların basılmış eser yolu ile işlendiğinin kabulü mümkün olmayıp, TCK'nın 6 ncı maddesinde tanımlanan suçun basın yayım yolu ile işlenmesi kavramının bası eser kavramından çok daha geniş bir kavram olması nedeni ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 11/1 inci maddesindeki basılmış eserler hakkındaki özel düzenlemenin, bu kanunda tanımlanan basılı eserler dışındaki diğer yayımları özellikle elektronik (internet, sosyal medya vb.) ortamdaki yayınları kapsamayacağı, basın kanunundaki özel nitelikteki düzenlemelerin sadece bu kanunda belirtilen ve tanıma uyan basılı eserler yönünden uygulanabileceği anlaşıldığından, mevcut olayda Basın Kanunu'nda tanımlanan bir basılı eser yolu ile işlenmeyen, ancak TCK'nın 6 ncı maddesindeki tanımlamaya göre basın yayın yolu ile işlendiği kabul edilen ve işleniş şekli itibarı ile temadiyen işlenen terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden suç tarihinin temadinin kesildiği tarih olan 22.08.2017 tarihi olduğu gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında hatalı olarak 13.10.2015, 15.06.2015 ve 01.10.2010 tarihi yazıldığı görülmüş ise de; bu husus mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

Belirtilen husus dışında mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göreyapılan incelemede;

Terör örgütü propagandası suçlarında teselsülün kesildiği tarih suç tarihi olmakla, sanığın Facebook hesabında son paylaşımda bulunduğu tarihte teselsül kesileceğinden Yerel Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin "13.10.2015" yerine Yerel Mahkemenin gerekçeli karar başlığında "13.10.2015,15.06.2015,01.11.2010", Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında "22.08.2017" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanunun mer’i 7/2. maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11.4.2013-6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17.10.2019-7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27.03.2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

…….

Tarihi seyir içinde Kanun'un 12.04.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7 nci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.02.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanun'la, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 07.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanun'la yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde, örgütle ilgili olsun veya olmasın şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propaganda yapanların cezalandırılmasının öngörüldüğü ifade edilmiştir.

18.07.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanun'la, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

18.07.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanun'la, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

Maddede 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'la suçun unsurları açısından en ciddi değişikliğe gidilmiştir. Buna göre ancak; “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma” durumunda fiil suç teşkil edecektir. Böylece düzenleme, AİHM’in bu konudaki kriterine uygun hale getirilerek son halini almıştır.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanun'un 10 maddesi ile, 7 nci maddenin 2 nci fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3 üncü fıkra eklenmiştir.

Nihayet 17.10.2019 tarih, 7188 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile de 7 nci maddenin 2 nci fıkrasının son cümlesinden önce gelmek üzere “Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz.” cümlesi eklenmiştir. Görüldüğü gibi, safahatta yapılan her değişikliğin ifade ve basın özgürlüğü lehine geliştiği çok açıktır.

TDK’ya göre propaganda; “bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen çalışma, yaymaca” anlamına gelmektedir.

TMK 7/2, 1 inci cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Sanığın kendisine ait olduğunu bildirdiği herkese açık Facebook hesabına ilişkin olarak düzenlenen araştırma raporunda; atılı suça ilişkin birden fazla paylaşım yapıldığının tespit edildiği, sanığın paylaşımlarının kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, mahkemece kabule alınan ve yapmış olduğu 3 adet paylaşımın PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden ifadeler içerdiği, örgüt mensuplarının kırsala giderek şiddet ve saldırı faaliyetleri yürütmelerinin övüldüğü, açıklama ile de paylaşımın sahiplenildiği, örgüte sempatiyi artırmak ve aktif desteğini sağlamak amacı taşıdığı nazara alındığında eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/649 Esas, 2019/1489 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8777, Karar No: 2017/17046, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8777 E.  ,  2017/17046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8915, Karar No: 2015/8483, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8915 E.  ,  2015/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/107-2013/581

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 1371 parsel sayılı taşınmazına komşu 1373 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı Niyazi ile diğer davalı Uğur tarafından taşınmazının sınırında bulunan derenin yönünü değiştirmek suretiyle müdahale ettiklerini, öte yandan davalıların dere yatağının zeminini kendi taşınmazlarına kattıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerinde bulunmuştur.

Davalı DSİ, yatağı değiştirildiği iddia edilen dere ile ilgili bir çalışmalarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiş, davalı Niyazi çekişme konusu taşınmaza tecavüzünün olmadığını savunmuş, davalı Uğur savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davalı DSİ'ye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, diğer davalılar bakımından davacının taşınmazına müdahaleleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi .. .’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3054, Karar No: 2014/9439, Tarih: 07.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3054 E.  ,  2014/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/128121

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2009/1618 (E) ve 2010/637 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının hükümden sonra 16.09.2011 havale tarihli gönderdiği temyiz dilekçesi ve ekinde bulunan fotokopi biçimindeki G..P.. A.. B..E.. FORMUNDA ''düşünce akışı yavaşlamış olup amacına geç varıyor, düşünce içeriği fikir fakirliği tarzında azalmış, dikkat normal, yargılama tam, zeka sınırda; sınır zeka + uyum bozukluğu tanısı ile barışta askerliğe elverişli değildir'' biçimde rapor verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, suç tarihinde 5237 sayılı TCY.nın 32. maddesi gereğince işlediği suçun hukuksal sonuçlarını algılayamama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Y.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12289, Karar No: 2007/5, Tarih: 22.01.2007

**5. Hukuk Dairesi         2006/12289 E.  ,  2007/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın halen mevcut imar planına göre ...deresi mutlak koruma alanında kalıp kalmadığı, fiilen üzerinde inşaat yapılıp yapılamayacağı ve bu nedenle ruhsat verilip verilemeyeceğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25148, Karar No: 2025/8322, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25148 E.  ,  2025/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/403 E., 2022/925 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/273 E., 2020/49 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.