muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15890, Karar No: 2015/17303, Tarih: 30.09.2015

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6801, Karar No: 2016/24962, Tarih: 06.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6801 E.  ,  2016/24962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin icra mahkemesine verdiği şikayet dilekçesinde; müvekkiline ait taşınmazın icra müdürlüğünce 11.12.2015 tarihinde satıldığını, ancak ihalenin yapıldığı aynı gün teminat eksikliği nedeniyle icra müdürlüğünce kendiliğinden ihalenin kaldırılmasına karar verildiğini ve taşınmazın yeniden ihaleye çıkarılarak ikinci arttırma gününde 16.12.2015 tarihinde yeniden ihale edildiğini, icra müdürünün ancak İİK'nun 133. maddesinde yazılı usule göre ihale bedelinin ödenmesine münhasır olarak ihaleyi kaldırma yetkisinin bulunduğunu ileri sürerek, ilk ihalenin kaldırılmasına dair verilen müdürlük kararının iptali ile bu işleme dayalı olarak yapılan ikinci ihaleye yönelik tüm işlemlerin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, istemin süre aşımından reddine karar verildiği anlaşılmıştır. İcra müdürlüğünün yapılan bir ihaleyi sadece İİK'nun 133. maddesi uyarınca ihale bedelinin yatırılmaması nedeniyle kaldırma yetkisi olup, ihaleye girmek için gerekli teminatın eksik yatırıldığı nedeniyle kendiliğinden ihaleyi kaldırma kararı veremez.

Bu durumda icra müdürlüğünce ilk ihaleye dayalı kaldırma kararına dair yapılan şikayet, İİK'nun 16/2. maddesi kapsamında bir hakkın yerine getirilmemesine ve kamu düzenine ilişkin olup süreye tabi değildir. Ancak icra müdürünün İİK'nun 133. maddesinde öngörülen usul dışında ihaleyi kaldırma kararından sonra yeniden ihale yapılmış ise, bu takdirde İİK'nun 134/6. madde hükmüne kıyasen ihale tarihinden itibaren 1 yıl içinde önceki ihalenin kaldırılması kararını ve buna dayalı olarak yapılan ihalenin iptali istenebilir.

Somut olayda 11.12.2015 tarihli ihale icra müdürlüğüne kaldırıldıktan sonra 16.12.2015 tarihinde yeniden ihale edildiğinden bu ihale tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde 25.1.2016 tarihinde şikayette bulunulduğuna göre şikayet süresinde olup, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, şikayetin süreden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/562, Karar No: 2012/1863, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/562 E.  ,  2012/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili borçlu ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetveline dahil edilen Vergi Dairesinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesindeki şartlar gerçekleşmeden haciz koyduğunu ve sıra cetvelinde de borçlunun hisse oranının dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Hazine vekili şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2011 tarih ve 2011/760 esas 2011/3030 karar sayılı ilamıyla "mahkemece şikâyet olunan Vergi Dairesi’nin alacaklı olduğu belirtilen... San. Tic. Ltd. Şti’nin ticaret sicil kayıtlarının celbiyle ...’ın şirket içindeki konumunun belirlenmesi ve ayrıca ... Vergi Dairesi’nin ... hakkında bir takibinin bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken şikâyet olunanın “... İcra Müdürlüğü’nde yapılmış bir takibinin bulunmaması”ndan bahisle şikâyetin eksik incelemeye dayalı olarak kabulünde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle bozulması üzerine Mahkemece, şikayetçi vekilinin dilekçesinde, sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan haczin geçersizliğini ve sıralamada yer almaması gerektiğini ileri sürmesi karşısında, sıra cetvelinin düzenlenmesinde göz önüne alınması gereken ilk hususun icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin varlığının olduğu, somut olayda ... ...'nün sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacaklının ... ...'nün borçlu... San. Tic. Ltd. Şti. nin borcu nedeniyle 26.01.2005 tarihli haczin dayanağını teşkil eden takibin taşınmaz maliki gerçek kişi hakkında olmayıp şirket aleyhine olduğu, gerçek kişinin kişisel sorumluluğuna yönelik bir takibin bulunmadığı, taşınmaz maliki ... hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün herhangi bir takip işlemi olmadığı, bu şekliyle dayanak teşkil edecek usulünce yapılmış bir takip işlemi olmadan ilgili yazı uyarınca tapuya haciz şerhi düşülmüş olmasının ve buna dayanılarak kişisel ya da şirket borcu nedeniyle hakkında takip bulunmayan paylaşıma konu taşınmaz malikinin borçlusu bulunduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/8 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 3. sırada yer verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayete konu ... ...'nün sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanın temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanın temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, şikayetin kabul nedeni açıklanarak, sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmek gerekirken, sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmesi doğru değilsede yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayet olunanın tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün birinci paragrafında yer alan davanın kabulüne cümlesinden sonra gelen "şikayete konu ... ...'nün sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına" ibaresinin çıkarılarak buraya "davaya konu sıra cetvelinin iptaline" ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14576, Karar No: 2023/23571, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14576 E.  ,  2023/23571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/71 E., 2016/114 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteğinin, hakaret suçunun tüm unsurlarının olayda gerçekleştiğine, suçun işlendiğinin sabit olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirilenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vize Haber gazetesinin yazı işleri müdürü olan sanığın, suç tarihinde kaleme aldığı "İcra satışlarında borçlulara Darbe!" başlıklı yazısında icra satışlarından bahsederek Vize İcra Müdürlüğü çalışanlarına yönelik küçük düşürücü, onur, şeref ve saygınlıklarını rencide edebilecek sözler kullandığı, "Şimdi Vize satış memurluğunun "alakadarlar menfaati" kelimesini ilanları ulusal basında yayınlatmak olarak algıladığından olsa gerek, takdir hakkını rahatlıkla bu yönde kullanabiliyor. ...ilanı yerel gazetede yayınlatabilecekken ulusal gazetede yapmayı takdir eden satış memurluğu bu şekilde... borçluyu, ...hissedarları satışın sadece ilan safhasında 4 kat borçlandırıyor. ... Bu durumda satış memurluğumuzun takdir hakkı alakadarlardan borçlunun menfaatini yok etmiş olmayacak mı? ...Siz siz olun, işinizi yolunuza koyun! Unutmayın ki düşenin dostu leş kargaları olur." şeklinde cümlelerin kullanıldığı, yazının tamamı dikkate alındığında Vize İcra Müdürlüğü çalışanlarının hedef alındığının ve yazının onur kırıcı ve küçük düşürücü nitelikte fiil veya olgu isnad eden bir içeriğinin olduğunun sabit olduğu iddia edilmiş, ancak Yerel Mahkemece atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanların Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Katılanların Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Açıklamalar ışığında, somut olayda, sanığın katılanlara yönelik eylemlerinin, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, Yerel Mahkemenin sanık hakkında verdiği beraat hükmüne dair delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4602, Karar No: 2007/7395, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4602 E.  ,  2007/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... 2- ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ...aralarındaki menfi tespit- istirdat davası hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.02.2007 gün ve 398-82 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükme dayanak yapılan ceza mahkemesi kararının kesinleştiğine dair dosya içinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılıp belgelendirilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1865, Karar No: 2019/2676, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1865 E.  ,  2019/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20239, Karar No: 2014/17182, Tarih: 25.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/20239 E.  ,  2014/17182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Bir önceki iade kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşıldığından; bu kez gerekli dikkat ve özenin gösterilerek bizzat Mahkeme hâkiminin denetiminde ve yeni bir geri çevirme kararına mahal verilmeden;

Kabul ile sonuçlanan davada hükmü temyiz eden davalı alacaklı tarafın maktu temyiz karar harcını yatırmakla yetindiği anlaşıldığından, temyize konu hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi temyiz karar harcının yedi günlük kesin sürede yatırılması konusunda davalı alacaklı adına muhtıra çıkartılması (HUMK’nun 434/2. maddesi, 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı, 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı ve HUMK'nun 434/3. maddesi) aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağının ve mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceğinin ihtarı, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlandığı takdirde incelenmesi gerekli bulunduğundan;

Kadıköy 8. İcra Müdürlüğü’nün 2012/12781 sayılı takip dosyasının okunaklı onaylı bir örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi’ne İADESİNE, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.