muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5672, Karar No: 2010/11623, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5672 E.  ,  2010/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4081, Karar No: 2024/3422, Tarih: 31.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4081 E.  ,  2024/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2015/585 E., 2023/118 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan ...'in davalı şirkete ait özel okulun 1. sınıfında okurken gerekli önlemlerin almaması nedeniyle merdivenlerinden düşerek hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını ve malul kaldığını, tedavisinin halen devam ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 60.000,00 TL tedavi gideri, 40.000,00 TL iş gücü kaybı olmak üzere toplam 100.000,00 TL maddi tazminat ile davacılardan ... için 50.000,00 TL, baba ... için 25.000,00 TL, anne ... için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, 10.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile iş gücü kaybı alacaklarını 104.734,09 TL'ye, tedavi gideri alacaklarını ise 86.788,43 TL'ye yükselterek, maddi tazminat olarak toplam 191.522.52 TL'nin davalılardan tahsilini, faizin davalılara yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; olayın olduğu saatin eğitim-öğretim faaliyetinin yürütüldüğü saatler olmadığını, okul içindeki çalışmanın öğrencilerle alakasının olmadığını, öğrencinin sorumluluğunun velisinde olduğunu, okul yöneticilerinin kasıt ve ihmalinin olmadığını, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın açıldığı Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2012 tarihli ve 2007/2013 E., 2012/719 K. sayılı kararıyla; maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/10605 E., 2014/10796 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kalması nedeniyle davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek, hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Sonrasında Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/10605 E., 2014/10796 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kalması nedeniyle davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek, hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Sonrasında Verilen Karar

Verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/617 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi heyet raporunda; olayın meydana gelmesinde kasıt unsurunun bulunmadığı, okul ve idarecilerin kusurlu bulunmadığı, davacı ...'nin hafif kusurlu olduğunun belirtildiği, Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/13 Değişik İş dosyasında, olayın meydana geldiği yerle ilgili tespitin yapıldığı ve kulak burun boğaz, beyin cerrahi ve nöroloji uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda, küçük ...'in kaza sonrası %40 oranında vücut fonksiyonlarını kaybettiğinin bildirildiği, 03.05.2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; kazanın meydana gelmesinde okulun sahibi olan davalı şirketin 3/10 oranında, okul müdürü ... ile müdür yardımcısı ...'nın ayrı ayrı 2,5/10 oranında, davacı anne ...'nin ise 2/10 oranında olayın meydana gelmesi yönünden kusurlu olduklarının belirtildiği, küçük ...'in tedavi giderleri harcama belgelerinin toplamının 86.788,43 TL olduğu, iş gücü tazminatı bedeli toplamının ise 104.734,09 TL olabileceğinin bilirkişi heyet raporunda belirtildiği, diğer davalıların kusurları olan %60 oranında zarardan müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 86.788,43 TL tedavi gideri, 104.734,09 TL maluliyet tazminatının davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, davacı ... için 30.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; davacıların 26.04.2007 tarihli dava dilekçesinde faize dair herhangi bir taleplerinin bulunmadığını ancak Mahkemece "Maddi ve manevi tazminatlara dava tarihi olan 26.04.2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" şeklinde karar verildiğini, davacıların, davayı davalı şirket dışında, tüzel kişiliği bulunmayan Özel ... okullarının müdürü ... ve müdür yardımcısı ... aleyhine de tevcih ettiğini, akdî nitelikteki tüketici sözleşmesinin (hizmet sunumuna ilişkin özel okul sözleşmesinin) tarafı olmadıkları için Mahkemece davalılar ... ve ... aleyhine açılan bu akdî tazminat davasının husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı şirketin bu kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusuru bulunmadığı halde, %60 kusur takdir edilmesinin son derece yüksek, anne ...'ye %40 kusur takdir edilmesinin son derece düşük olduğunu ifade ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet kusuru nedeniyle meydana gelen yaralanmadan kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Taleple bağlılık ilkesi

" başlıklı 26 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Kanunu'nun 74 üncü maddesinde; "Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir.

Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz." hükmü yer almaktadır.

2. Bu açık hüküm karşısında, ceza mahkemesince verilen, beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ancak, hemen belirtilmelidir ki gerek öğretide ve gerekse Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle "fiilin hukuka aykırılığı" konusuyla hukuk hakiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır (Yargıtay H.G.K.'nin 10.1.975 tarihli ve ve 1971/406 E., 1975/1 K.; H.G.K.'nin 23.1.1985 tarihli ve 1983/10-372 E., 1985/21 K.; H.G.K.'nin 27.4.2011 tarihli ve 2011/17-50 E., 2011/231 K. sayılı ilamları).

3. Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz sebepleri ile sınırlı olarak incelendiğinde; yargılama sırasında alınan 14.11.2012 ve 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporları esas alınarak karar verildiği, ceza mahkemesince verilen beraat kararında yer alan kusur ve derecesinin hukuk hakimini bağlamayacağı anlaşılmakla, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8047, Karar No: 2014/3160, Tarih: 22.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8047 E.  ,  2014/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2009/208-2012/628

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2515 Esas, 4858 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı S.. E.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici A.. T.. arasında 24.05.2005 tarihli 06035 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve aynı tarihli 06403 yevmiye numaralı ek sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 8. maddesinde inşaatın başlama süresinin 31.10.2005, teslim süresinin ise bu tarihten 16 ay sonrası olduğunun kararlaştırıldığını, bu tarihin de 28.02.2007 tarihine denk geldiği, ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine kendisine ihtarname keşide edildiğini ve taraflar arasında 09.07.2007 tarihinde yazılı ek protokol imzalandığını, protokol uyarınca davalı yüklenicinin 6 ay içerisinde inşaatları bitirmeyi ve anasözleşmenin 12. maddesi uyarınca müvekkiline 6 ay için toplam 27.000,00 Euro ödemeyi kabul ettiğini, bu protokole dayalı olarak taraflar arasında 12.07.2007 tarihinde noterlikçe düzenlenen ek bir protokol imzalandığını, bu protokol uyarınca davalı yüklenici A.. T..'nın 20 gün içerisinde inşaat ruhsatlarının tamamını almayı ve 2 aylık kesin süre içerisinde kat irtifakı tapularını tamamlamayı, 10.04.2008 tarihinde ise inşaatları teslim etmeyi, ayrıca 27.000,00 Euro'luk gecikme cezasını da ödemeyi, inşaatların tamamlanıp, davacıya teslimine kadar olan gecikme cezasının da her ayın sonunda düzenli olarak ödemeyi kabul ettiğini, ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine sözleşmelerin feshi, maddi ve manevi zarar ile cezai şartın tahsili için Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/270 Esas sayılı dosyası ile davalı A.. T.. aleyhine dava açıldığını, davalı yüklenici A.. T..'nın müvekkili ile imzaladığı sözleşmeleri ve yüklendiği edimleri diğer davalı S.. E..'e 25.03.2009 tarih 04213 yevmiye no'lu noter sözleşmesi ile devrettiğini, taraflar arasında 03.07.2009 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin devri ve tarafların hak ve alacaklarının belirlenmesi hususunda yazılı akit düzenlendiğini, bunun üzerine müvekkilinin açtığı ilk davadan vazgeçtiğini, imzalanan bu sözleşme ile yeni yüklenici davalı S.. E..'in daha önce imzalanan diğer sözleşmeler ile ilgili tüm edimleri üzerine aldığını, sözleşme uyarınca davalı S.. E..'in hissesine düşen 17 adet bağımsız bölümden 12 tanesinin devir ve intikallerinin davalı S.. E..'e veya onun gösterdiği kişilere yapıldığını, 5 tanesinin tapusunun ise müvekkilinin üzerinde kaldığını, davalı S.. E..'in 15.10.2009 tarihine kadar inşaatları teslim etmeyi, aksi durumda 100.000,00 Euro cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, ayrıca müvekkili ile A.. T.. arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan 240.000,00 TL'nin en geç 15.10

.. E..'in hissesine düşen 17 adet bağımsız bölümden 12 tanesinin devir ve intikallerinin davalı S.. E..'e veya onun gösterdiği kişilere yapıldığını, 5 tanesinin tapusunun ise müvekkilinin üzerinde kaldığını, davalı S.. E..'in 15.10.2009 tarihine kadar inşaatları teslim etmeyi, aksi durumda 100.000,00 Euro cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, ayrıca müvekkili ile A.. T.. arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan 240.000,00 TL'nin en geç 15.10.2009 tarihine kadar ödenmesi, aksi halde aylık % 8 temerrüt faizi uygulanmasının kararlaştırıldığını, inşaatların teslim edilmemesi halinde müvekkilinin uhdesinde kalan 5 bağımsız bölümün kendi adlarına tescillerinden de vazgeçmeyi kabul ettiklerini, süresinde teslim yapılmaması halinde müvekkilinin tek taraflı olarak tüm sözleşmeleri fesih hakkına sahip olduğunu, her iki davalının da müteselsilen sorumlu bulunduklarını, ancak davalıların edim ve yükümlülüklerini yerine getirmediklerini ileri sürerek, 24.05.2005 tarih 06035 no'lu yevmiye ve aynı tarihli 06043 yevmiye no'lu sözleşmeler ile 09.07.2007 tarihli protokol, 12.07.2007 tarih 09192 yevmiye no'lu ek protokol ve 03.07.2009 tarihli sözleşmelerin feshi ile 240.000,00 TL'nin 15.09.2009 tarihinden itibaren % 8 faizi ile, 100.000,00 Euro cezai şartın ise dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. E.. vekili, müvekkili ile davacı arasında imzalanan 03.07.2009 tarihli devir sözleşmesinin kanuni şekil ve şartlara uyulmadan düzenlendiğini, davada talep edilen 240.000,00 TL ile 100.000,00 Euro cezai şartın bu sözleşmelerde hüküm altına alındığını, sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkili ile diğer davalı A.. T.. arasında imzalanan 25.03.2009 gün 04213 yevmiye no'lu sözleşme ile müvekkilinin sadece diğer davalı A.. T..'ya karşı sorumluluk yüklendiğini, davacının feshini istediği akde dayalı olarak cezai şart talep edemeyeceğini, davacının ya akdi feshedip olumsuz zarar talep etmesi ya da akti feshetmeyip cezai şart talep etmesi gerektiğini, davacı ile diğer davalı arasında imzalanan sözleşme uyarınca inşa edilecek 35 adet bağımsız bölümden 18 adedinin arsa sahibine, 17 adetinin ise yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin 25.03.2009 tarihli sözleşmeyle yüklendiği edimleri süresi olan 15.12.2009 tarihi itibariyle yerine getirdiğini, ancak davacının inşaatları teslim almaktan imtina ettiğini, müvekkilinin mahkeme kanalı ile inşaatların iskâna hazır hale geldiğini tespit ettirdiğini, davacıya anahtarları teslim hususunda noter kanalı ile 11.12.2009 tarihinde ihtarname keşide ettiğini, davacının daha önce açtığı davada cezai şart talep ettiğini, bu davadan feragat ettiği için aynı nedenlerle cezai şart talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının sözleşme uyarınca en az 15 bağımsız bölümün devrini vermesi gerekirken, 12 bağımsız bölümün devrini yaptığını, bu nedenle temerrüde düştüğünü, açılan davanın TMK'nın 2. maddesine ve hakkaniyet ilkelerine aykırı olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu sözleşmelerin feshine, 240.000,00 TL'nin yıllık %13,5 faizi ile 15.10.2009 tarihinden itibaren davalı S.. E..'den tahsiline, cezai şarta ilişkin talebin ise reddine dair verilen karar, davacı ve davalı S.. E.. vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.07.2013 tarih, 2515 Esas, 4858 Karar sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle mahkemece, davacı vekilinin fesih talebi yönünden ilgili belediyeden emsal aşımının giderilip giderilmeyeceği sorularak, şayet giderilebilecekse bu hususta bilirkişi görüşüne de başvurularak, bu durumun düzeltilmesi ve yapı kullanma izin belgesinin alınması için yükleniciye yeteri kadar süre ve yetki verilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması, cezai şarta yönelik talebin dahi bu sonuca göre değerlendirilmesi gerektiği, sözleşme gereğince 03.07.2009 tarihli akitte önceki döneme ilişkin arsa sahibi alacağı olarak belirlenip, hüküm altına alınan 240.000,00 TL'ye yıllık %13,5 faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de, sözleşme konusu iş ticari nitelikte olup, TTK'nın 8. maddesi uyarınca ticari işlerde faiz oranının serbestçe kararlaştırılması mümkün bulunduğundan ve taraflarca da bu yönde akti faiz oranı aylık % 8 olarak belirlendiğinden, buna göre değerlendirme yapılması gerekirken, yıllık %13,5 faiz oranına göre karar verilmesinde de isabet görülmediği gerekçesiyle davacı ve davalı S.. E.. yararına bozulmuştur.

Davalı S.. E.. vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle davalı S.. E.. vekilinin davacı arsa sahibi tarafından bir kısım bağımsız bölümlerin 3. kişilere satıldığı yolundaki itirazların bozma ilamı doğrultusunda yapılacak araştırmada değerlendirileceğinin tabiî bulunmasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S.. E.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5179, Karar No: 2017/1097, Tarih: 20.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5179 E.  ,  2017/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 01.09.2015 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki hükmün infazı aşamasında Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından verilen disiplin cezası kararına hükümlünün itiraz etmesi üzerine, itirazın kabulüne ilişkin Sinop İnfaz Hakimliği'nin 27/08/2014 tarihli ve 2014/162 esas, 2014/173 sayılı kararına itiraz edilmesi üzerine, Sinop Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 10/09/2014 tarihinde 2014/416 değişik iş sayı ile verilen “itirazın kabulüne” ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22.09.2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Hükümlü ... uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne konu cezasını infaz ettiği sırada,... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından 11/08/2014 tarihinde 2014/73 karar sayı ile "izinden geç dönmek" eylemi nedeniyle, 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 2. fıkrasının (l) bendi uyarınca 1 gün hücreye koyma cezası verildiği,

2- Hükümlünün disiplin cezası kararına itiraz etmesi üzerine, Sinop İnfaz Hakimliği'nin 27/08/2014 tarihli ve 2014/162 esas, 2014/173 karar sayı ile itirazın kabulüne ve disiplin cezasının kaldırılmasına karar verildiği,

3- Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün bu karara itiraz etmesi üzerine, Sinop Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 10/09/2014 tarihinde 2014/416 değişik iş sayı ile itirazın kabulüne ve Sinop İnfaz Hakimliği'nin 27/08/2014 tarihli ve 2014/162 esas, 2014/173 sayılı kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır..

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, ... Açık Ceza Infaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, nakledildiği ... Açık Ceza Infaz Kurumuna 03/08/2014 günü saat 14:42'de teslim olması gerekirken 17:40'da giriş yapmak suretiyle zamanında teslim olmamasından dolayı 1 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiş ise de; hükümlünün ...Açık Ceza Infaz Kurumuna nakil için seyahat ettiği otobüsün bozulduğunun 03/08/2014 tarihli jandarma görevlileri tarafindan düzenlenen tutanaktan anlaşıldığı, söz konusu gecikmenin bu nedenden kaynaklandığı ve mazeretinin doğru olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Sinop Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 10/09/2014 tarihinde 2014/416 değişik iş sayı ile verilen kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Hükmün infazı aşamasında, hükümlüye verilen disiplin cezası kararına yapılan itiraz üzerine itirazın kabulüne ilişkin Sinop İnfaz Hakimliği'nin 27/08/2014 tarihli ve 2014/162 esas, 2014/173 sayılı kararına itiraz edilmesi üzerine, Sinop Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 10/09/2014 tarihinde 2014/416 değişik iş sayı ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu duruma göre, uyuşmazlık konusunun hükümlüye verilen disiplin cezasının hukuka uygun olup olmadığıyla ilgili olması nedeniyle, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı, 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı, 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı ile 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 1. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.