muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8014, Karar No: 2016/4842, Tarih: 30.03.2016

Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairecede benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da söylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı ... şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar da gözetilerek; davacının fazladan ödediği alacak miktarının tespiti için, uzman bilirkişiden rapor alınarak, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; aksi gerekçelerle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/992, Karar No: 2016/5139, Tarih: 22.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/992 E.  ,  2016/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında...1. Asliye Ticaret Mahkemesi' nden verilen 17/10/2014 gün ve 2014/477 E. - 2014/426 K. sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Her ne kadar dosya daha önce de Dairemizin 2015/3563 E. - 2015/13813 K. Sayılı kararı ile geri çevrilmiş ise de, geri çevirme gereğince istenen ve davanın dayanağını teşkil eden takip dosyası yerine, tarafları farklı ve davadışı bir icra dosyasının gönderildiği anlaşılmıştır. Gerekçeli kararda davacının talebi kısmında ve hüküm fıkrasında yazılı icra dosya numaralarının farklı farklı ve hatalı yazıldığı görülmekle, doğru dosya olan davanın temelini oluşturan... 18. İcra Müdürlüğü' nün 2013/11609 sayılı icra dosyası aslının (ödeme emri tebliğ tarihini içerir tebligatı da içerir şekilde) gönderilmesi, yargılamanın uzamasına neden olunmaması için Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin özen ve dikkatle yerine getirilmesi ile, anılan icra dosyasının aslının eklenerek, yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/3893, Karar No: 2024/1063, Tarih: 12.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3893 E.  ,  2024/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/974 E., 2023/195 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pütürge Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/52 E., 2020/17 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyünde bulunan 134 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 14.08.2009 tarihinde tesis kadastrosu yapılarak 18.331,33 m² yüzölçümü ve ham toprak vasfı ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiğini, dava konusu taşınmazın çevresinin davacıların yakın akrabalarına ait olan taşınmazlar ile çevrili olduğunu, dava konusu 134 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kadimden beri davacıların babaları ile dedelerinin zilyetliğinde ve tasarrufunda olduğunu, üzerinde halen davacılar tarafından tarım yapıldığını ve taşınmazın hemen yanında davacılara ait bir ev bulunduğunu, dava tarihi itibariyle de taşınmazın üzerinde davacılar tarafından dikilmiş ve ekilmiş kayısı ağaçları, üzüm bağı ve buğday bulunduğunu öne sürerek taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile mirasçılık belgesine göre davacılar adına tapuya tesciline kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacıların dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde yaşamadıklarını, söz konusu taşınmazı kullanmadıklarını, dolayısıyla dava konusu taşınmazın kadimden beri kullanıldığı iddiasının doğru olmadığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, zilyetlikle kazanma koşullarının davacılar lehine gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/134 Esas, 2017/220 Karar sayılı kararıyla; dava konusu olan ... köyü, ... mevkiinde bulunan 134 ada 36 parsel sayılı dava konusu taşınmazın davacıların mirasbırakanı ... tarafından ölüm tarihi olan 1998 yılına kadar kullanıldığı, 1998 yılından sonra ise ...'ın mirasçıları tarafından taşınmazın kullanıldığının mahalli bilirkişi beyanları ve tanık beyanlarından anlaşıldığı, dava konusu taşınmazı çevreleyen bütün taşınmazların özel mülkiyete sahip taşınmazlar olduğu ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, davacıların dava konusu taşınmazı davasız ve aralıksız 20 yıl süreyle malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğunun dosyadaki toplanan delillerden tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 13.07.2018 tarihli ve 2018/522 Esas 2018/578 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli olmadığı, davaya konu taşınmaza komşu taşınmazlara ait tutanak suretleri ile varsa dayanağı belgelerin getirtilmediği, taşınmazın tespitten önceki kullanım durumunun, üzerinde tarımsal amaçlı zilyetliğin bulunup bulunmadığının ve niteliğinin tespiti için hava fotoğrafı incelemesi yaptırılmadığını, ziraat bilirkişisinden taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmadığı, tutanak bilirkişilerinden yalnızca ...'ın tanık sıfatıyla dinlenildiği, beyanı arasındaki çelişkinin giderilmediği, diğer tutanak bilirkişilerinin dinlenmediği ve dava tarihi itibariyle davacıların müstakil 20 yıllık bağımsız zilyetliği bulunmadığından davacıların mirasbırakanı ...'un aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden taşınmaz iktisap edip etmediğinin araştırılmadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut beyanları ile yetinildiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi'nin 18.02.2020 tarihli ve 2018/52 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararıyla; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile bilirkişi raporlarından davacılar lehine nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla zilyetlik şartının gerçekleştiği, davaya konu taşınmazın özel mülkiyete elverişli olduğu, taşınmaz üzerinde imar ihya olgusunun gerçekleştiği, kadastro tespitine kadar aralıksız kullanım olduğu, ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunduğu, 20 yıllık zilyetlik süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu 134 ada 36 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasbırakan ... mirasçıları adlarına Pütürge Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/7 Esas, 2016/8 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında tapuya tesciline karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün olmadığını, imar ihya koşullarının gerçekleşmediğini, bilirkişi raporlarının bilimsel verilerden uzak olduğunu, İlk Derece Mahkemesince bilimsel verilerden uzak bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verildiğini, mahalli bilirkişi beyanlarının tek yanlı ve yoruma dayalı olduğunu, Mahkemece eksik araştırma yapıldığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2023 tarih ve 2020/974 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin taşınmazın tespitten önce tarla vasfında olduğunu, davacıların babası ... tarafından ekilip biçildiğini, daha sonra taşınmaz üzerine ağaç dikildiğini, taşınmazın 40-45 senedir ekip biçildikten sonra bahçe olarak kullanıldığını, mirasbırakan ...'ın vefatından sonra mirasçıları tarafından kullanıldığını beyan ettikleri, keşif sonrası dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişisi ve jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi tarafından hazırlanan ortak raporda taşınmazın %1-2 eğimli, 1 metre toprak derinliğinde, tamamen taşsız, su tutma kapasitesinin orta olduğunu, uzun yıllar tarımsal kullanımda olması sebebi ile organik madde oranının yükseldiği için toprak renginin tarım dışı arazilere göre daha koyu hal aldığını, arazinin 2. sınıf tarım arazisi olduğunu, arazinin çevredeki tarım arazileri ile bire bir aynı toprak özelliklerine sahip olduğunu, taşınmazın güney kısmında 30-35 yıllık üzüm bağının, batıya doğru 15-20 adet 40 yaşlarında armut ağaçlarının mevcut olduğunu, batısında ise 10-12 yaşlarında yaklaşık 100 adet kayısı ağaçlarının bulunduğunu, 1976 yılı tarihli hava fotoğrafında taşınmazın güney kısmın üzüm bağı olarak kullanıldığını, tamamının toprak yapısının tapudaki tescilli parsellerle benzer özellikte olduğunu, 1985 tarihli hava fotoğrafında da taşınmazın güney kısmında üzüm bağı bulunduğunu, taşınmazın sınırlarının belirgin olup tapudaki tescilli parsellerle benzer özellikte toprak yapısına sahip olduğunun gözlemlendiğini, taşınmazın tesis kadastrosunun yapıldığı 2009 yılı itibari ile 30 yılı aşkın süre tarım arazisi olarak kullanıldığını bildirdikleri, teknik bilirkişi raporuna ekli taşınmaza ait fotoğrafların incelenmesinde taşınmaz üzerinde meyve ağaçlarının bulunduğu, düzenli ve bakımlı olduğunun görüldüğü, taşınmazın kısmen güney sınırında bulunan ham toprak vasfındaki taşınmaz dışında ev ve tarla vasfıyla mirasbırakan ... ve davacılardan ... ile şahıslar adına kayıtlı taşınmazlarla çevrili olduğu, yine 1975 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın bir kısmının bu tarihte bağ dikilerek kullanıldığının açıkça görüldüğü, ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan 30-35 yıllık üzüm bağı ve 15-20 adet 40 yaşlarında armut ağaçlarının yaşları da dikkate alındığında dava konusu taşınmaz üzerinde kadastro tespit tarihi olan 2009 yılına kadar davacılar yararına ekonomik amaca uygun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyşe davalı Hazine'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; imar ihya koşullarının gerçekleşmediğini, buna rağmen davanın kabul edildiğini, İlk derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın eksik incelemeye dayalı ve bilimsel verilerden uzak olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsicili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/639, Karar No: 2017/326, Tarih: 13.06.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/639 E.  ,  2017/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 28.02.2013

Sayısı : 443-48

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2012 gün, 34869-13743 sayılı ve 10.12.2012 gün, 41152-16214 sayılı iddianameleri ile sanık ... hakkında katılan ...'ı, sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan ayrı ayrı kamu davaları açılmış, 01.11.2012 tarihli iddianame ile açılan kamu davalarında yapılan yargılama sırasında Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince 07.12.2012 gün ve 1784-1864 sayı ile, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/443 esas sayılı dosyasında yargılamaya devam edilmiş, 10.12.2012 tarihli iddianame ile açılan kamu davalarında ise, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesince 07.01.2013 gün ve 17-2 sayı ile, açılan kamu davalarının Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/433 esas sayılı dosyasındaki davalarla birleştirilmesine karar verilmiş, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesince ise, 28.02.2013 gün ve 443-48 sayı ile, 01.11.2012 tarihli iddianame ile açılan kamu davaları ile ilgili olarak sanık ...'ın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, sanık ...’ın TCK’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.700 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanıklar hakkında 10.12.2012 tarihli iddianame ile açılan ve birleştirilerek görülen kamu davaları ile ilgili olarak ise hüküm kurulmamıştır.

Sanık ... hakkındaki hükmün müdafii ve katılan ... vekili, sanık ... hakkındaki hükmün ise katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.04.2015 gün ve 1714-2294 sayı ile; katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin reddine, sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasına oybirliğiyle,

"...10.12.2012 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin olarak;

Usulüne uygun olarak açılan bu kamu davalarıyla ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

"...10.12.2012 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin olarak;

Usulüne uygun olarak açılan bu kamu davalarıyla ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi Cengiz Topaktaş; "Sanıklar Bahtiyar ve Haydar hakkında yaralama suçlarından verilmiş ve temyiz incelemesine konu olabilecek nitelikte hükümler bulunmadığından, 'zamanaşımı süresi içinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür' şeklinde bir eleştiri yapılarak temyiz isteğinin reddi yerine, karar verilmeyen bu davalar nedeniyle hükümlerin bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.05.2015 gün ve 140639 sayı ile;

“Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine 10.12.2012 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin olarak yerel mahkemece herhangi bir karar verilmediği görülmüştür. Bu durumda temyiz incelemesine konu olabilecek nitelikte bir hüküm bulunmamaktadır. Zira CMK’nun 286 ve devamı maddelerinde mahkemelerce verilen 'hükümlerin' temyize tabi olduğu açık bir şekilde düzenlenmiştir. Açılan bir dava hakkında mahkemece herhangi bir karar verilmemesi durumunda bir 'hüküm' den bahsedilemez. Bu gibi durumlarda Yüksek Yargıtayca 'sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür' şeklinde bir eleştiri yapılarak temyiz isteminin reddi gerekir. Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bir çok kararında da (Ör. 20.01.2015 tarih 3800-87 sayılı ilamı) bu şekilde eleştiri yapılarak zamanaşımı süresi içinde dosyanın ele alınıp hüküm verilebileceği belirtilmiştir. O halde Yüksek Dairenin verilmeyen hükümlere ilişkin bozma hükmü yasaya aykırı olup, bu sanıklar hakkındaki bozma hükmünün kaldırılarak, 'açılan kamu davaları ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür' şeklinde bir eleştiri ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

...Yukarıda açıklanan nedenlerle Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.04.2015 gün ve 1714-2294 sayılı ilamında, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili yerel mahkemece hüküm kurulmadığından bahisle verdiği bozma kararının kaldırılarak, 'sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür' şeklinde bir eleştiri yapılarak temyiz isteminin reddine karar verilmesi" gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.06.2015 gün, 2828-3917 sayı ve oyçokluğuyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret, sanık ... hakkında hakaret, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan kamu davasının düşmesine dair hükümler ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, sanık ... hakkında katılan ...’ı, sanık ... Beggi hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri Özel Dairece reddedilmiş, sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 gün ve 41152-16214 sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında katılan ...’ı, sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan açılan ve hüküm kurulmayan kamu davaları ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; usulüne uygun olarak açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmasının unutulduğu bir durumda, bu eksikliğe ilişkin bozma kararı mı verileceği yoksa her zaman hüküm kurulmasının mümkün olduğuna temas edilmesiyle mi yetinilmesi gerekeceği noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'nin katılan ...'ı, sanık ...'in ise katılan ...'ı kasten yaraladıkları iddiasıyla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2012 gün 34869-13743 sayılı ve 10.12.2012 gün, 41152-16214 sayılı iddianameleriyle ayrı ayrı kamu davaları açıldığı,