muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/837, Karar No: 2021/376, Tarih: 09.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/837 E.  ,  2021/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 43-267

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'in TCK'nın 85/1, 62, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin ... 21. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2014 tarihli ve 311-18 sayılı hükmün sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 03.11.2015 tarih ve 21-16590 sayı ile;

"...Olay tarihinde, ölenin motorsikleti ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü yolda seyrettiği esnada gidiş istikametine göre yolun sağından yola giren ve karşıdan karşıya geçmekte olan sanık yayaya, motorsiklet sürücüsünün çarpması neticesinde, motorsikletin devrildiği ve sürücüsünün öldüğü olayda; yayaların sanık sıfatını alabileceği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 tarih, 2013/12-10 esas-2014/80 sayılı ilamı ile belirtilmiş ise de; tarafsız tanıkların aşamalardaki beyanlarında, sanığın, karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı esnada birden motorsikletin çarptığını, motorsikletin hızlı olduğunu ifade etmeleri karşısında; mahal şartlarına göre hızını ayarlamayarak süratli bir şekilde seyreden motorsiklet sürücüsünün karşıdan karşıya geçmekte olan dosya içeriğine göre ve yola aniden girerek ölenin seyrini bozduğuna dair bir belirleme yapılmayan sanığa çarpması sonucu ölmesi neticesinde, sanık yayaya kusur izafe edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Albayrak; "Yayanın sanık olarak yargılanamayacağını ifade ederken, kastettiğimiz suçun oluşumunun özelliğinden dolayı karayolu ulaşımında trafik kazasına karışan araç ile yolda yürümekte olan insanın çarpışan veya çarpışma ile karşı karşıya kalan kişi olması hâlidir. Yoksa aracını yol kenarına bırakıp giden kişi bu eyleminden zararlı bir sonuç doğduğunda kusurlu olması hâlinde tabi ki sanık olarak yargılanabilecektir. Çünkü dikkat ve özen yükümlülüğüne uymamanın meydana getirdiği netice dolayısıyla kişi kusurludur.

1-Türk Ceza Kanunu'nda trafikle ilgili iki suç tipi bulunmaktadır. Bunlardan biri 179. maddedeki 'Trafik güvenliğini (kasten) tehlikeye sokma' suçu ile 180. maddedeki 'Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma' suçudur.

Bu suçlardan kasten işlenen 179. maddenin fıkralarında insanın (yayanın) bizzat vücut bütünlüğü ile kasten trafik güvenliğini tehlikeye sokmasında (Örneğin, kırmızı ışıkta geçmesi, yola atlama, yola yatma) sanık olması kabul edilmemiştir.

Maddenin birinci fıkrasında sürücü olmayanların, yani insanların (yayanın) hep ortaya koydukları maddi bir engel, koyma, kaldırma ve bozmadan bahsedilmiştir. İkinci ve üçüncü fıkralarında ise sürücülerin kasten sebebiyet verdikleri tehlikeli hâller suç olarak gösterilmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında sürücü olmayanların, yani insanların (yayanın) hep ortaya koydukları maddi bir engel, koyma, kaldırma ve bozmadan bahsedilmiştir. İkinci ve üçüncü fıkralarında ise sürücülerin kasten sebebiyet verdikleri tehlikeli hâller suç olarak gösterilmiştir.

Aynı şekilde 180. maddedeki 'Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma' suçunda insanların (yayaların) sanık olabilecekleri kabul edilmiş, ancak madde de tehlikeye sokmanın deniz, hava veya demiryolu ulaşımında olması hâli düzenlenmiştir. Karayolu ulaşımıyla ilgili bir düzenleme yapılmamıştır. Denizde yüzen deniz ulaşımını, raylar üzerinde gezen demiryolu ulaşımını, havaalanında gezen havayolu ulaşımını taksirle tehlikeye soktuğunda taksirle işlenen bu suçlar oluşmakta, buna mukabil aynı hareketler karayolunda yapıldığında suç olarak değil kabahat olarak kabul edilmektedir.

Kısaca Türk Ceza Kanunun'da karayolu ulaşımıyla ilgili hem kasten hem de taksirle işlenen suçlarda yayanın (insanın) sanık olması, vücut bütünlüğünün neticeye sebep olması halinde fail olması kabul edilmemiştir. Bu durum yerinde, bilinçli bir tercih ve düzenlemedir.

2-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun yedinci kısmının başlığı 'Trafik Kazalarıdır'

Bu bölüm dört maddeden oluşmakta ve kazayla ilgili olarak sürücüler için düzenlemeler getirilmiştir. Bu bölümün son maddesi olan 84. madde ise 'Trafik kazalarında sürücü kusurlarının tespiti ve asli kusur sayılan haller' başlığı altında sürücüler için 12 asli kusurlu hâl gösterilmiş, yayalarla ilgili, yayaların kusurlarının tespiti ve asli kusurlu sayılan hiçbir hâl gösterilmemiştir.

Maddedeki sıralama dahi trafik kazalarında kişilerin sanık olamayacaklarının en önemli göstergesidir.

3-Yine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sürücücüler için birçok düzenleme getirmiştir.

Bunlar sağlık şartı ki, gözün görmesi, kulağın işitmesi yeterli görülmemiş ayrıca bunlar için hekim raporu, sürücü olmak için kullanılacak araca uygun sürücü belgesi ve trafiğe elverişli araçla yola çıkılması gibi birçok koşul öngörülmüştür.

Bunun yanında yaya olmak için bunlardan hiç birisi aranmamış, demek ki öyle kolay sürücü olunamıyor. İşte bu bile yaya ile sürücü arasındaki farkı ortaya koymaktadır.

Sürücünün ticari taşıma yapması hâlinde 24 saatlik sürede 9 saatten ve devamlı olarak 4.5 saatten fazla araç sürmesi yasaklandığı (Yönetmelik, m.98) halde yayalar için yasaklanan bir yürüme süresi veya mesafesi bulunmamaktadır.

4- Ceza Genel Kurulunun yayanın sanık olamayacak olduğuna dair 13.12.1993 tarih ve 1993/221 Esas ve 1993/317 sayılı kararında açıkça belirtildiği gibi, taksirin unsurlarından biri de neticenin öngörülebilir olmasıdır. Bunu hem yaya hem de sürücü olarak ayrı ayrı değerlendirdiğimizde trafikte araçla karşı karşıya kalan yayanın önceliği, önce kendi canının zarar görmemesidir.

4- Ceza Genel Kurulunun yayanın sanık olamayacak olduğuna dair 13.12.1993 tarih ve 1993/221 Esas ve 1993/317 sayılı kararında açıkça belirtildiği gibi, taksirin unsurlarından biri de neticenin öngörülebilir olmasıdır. Bunu hem yaya hem de sürücü olarak ayrı ayrı değerlendirdiğimizde trafikte araçla karşı karşıya kalan yayanın önceliği, önce kendi canının zarar görmemesidir.

Olayımızda olduğu gibi karşıya geçmeye çalışan yaya sanığımızın öngördüğü netice çok dikkatli geçmem lazım kazaya sebebiyet vermemem gerekir, aksi takdirde yaralanır veya ölebilirim. Öngördüğü netice budur. Başka bir anlatımla araç bana çarpar, ben de yaralanırım ama, bunun yanında sürücü de, yanındakiler de yaralanır veya ölür şeklinde düşünmez. Çünkü demir yığınına çarpmada çarpan canlı zarar görür. Dolayısıyla öngörülen kendisi hakkındaki neticedir.

Aynı şekilde sürücü olarak olaya baktığımızda da yayayla karşı karşıya geldiğimizde ne düşünürüz. 'Ben bu yayaya çarpmayayım.' o anda öngörülen yayanın yaralanmamasıdır. Hatta belirtilen husus sürücüler bakımından o kadar önemsenir ki yolda bir yaban hayvanına, köpeğe çarpmamak için çeşitli manevralar yapılır ve neticesinde araç sürücüleri ve içindekiler yaralanır veya ölürler. İşte sürücülerin öngördüğü ve olmamasını istediği yayaya çarpmamaktır.

5-Yüksek Ceza Genel Kurulundan geçen 21.1.2014 tarih, 2013/405 Esas ve 2014/22 sayılı kararda, kendisine yeşil ışık yandığı ve yeşil ışıkta geçtiği hâlde ölümlü trafik kazasında sanık sürücünün kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Olaya konu kararda mahkeme yeşil ışıkta geçen sürücüyü kusursuz bulmuş, verdiği beraat kararında ısrar edince dosya Yüksek Genel Kurula gelmiş, sürücüler ışıklara yaklaştıklarında hızlarını azaltmak zorunda olmaları nedeniyle kendilerine yeşil ışık yansa bile her zaman kusursuz olamayacakları kabul edilmiştir.

Yayalardan yürüyüş hızlarını azaltmaları gerekir diye pozitif bir hukuk kuralı veya ortak bir hayat tecrübesi yoktur. Öyle olmuş olsaydı yeşil ışıkta hızlıca geçmeyen yaya içinde kusur kabul edip, onları da sanık yapmamız gerekirdi.

6-Yaşam alanları insanlar için vardır, teknolojik gelişmeler, çağın bir çok sorunları, insanların ruh yapılarını bozmuştur. Onun için yayalar dalgın, düşünceli ve unutkan olmaları nedeniyle her zaman trafik kurallarını ihlâl etmeleri ihtimalleri daha fazladır. Bundan dolayı korunmaları gerekir. İşin bu yönü de düşünülerek yayaların trafik kazalarında sanık olarak yargılanmamaları kabul edilmiş, nitekim 90 yıllık ceza uygulaması da bu yöndedir.

6-Yaşam alanları insanlar için vardır, teknolojik gelişmeler, çağın bir çok sorunları, insanların ruh yapılarını bozmuştur. Onun için yayalar dalgın, düşünceli ve unutkan olmaları nedeniyle her zaman trafik kurallarını ihlâl etmeleri ihtimalleri daha fazladır. Bundan dolayı korunmaları gerekir. İşin bu yönü de düşünülerek yayaların trafik kazalarında sanık olarak yargılanmamaları kabul edilmiş, nitekim 90 yıllık ceza uygulaması da bu yöndedir.

7-Yayaların karıştıkları trafik kazalarında kusuru olan yayanın sanık olması, işin içinden çıkılmaz bir uygulama olarak karşımıza çıkacaktır. Her gün örneklerini gördüğümüz, okul çıkışında çocukların, köy yolu kenarında yürüyen yayaların fabrika çıkışı işçilerin kazaya sebebiyet vermeleri halinde binlercesinin sanık olması sonucunu doğurur ki bunun pratikte uygulaması ve bu kişilerin yakalanıp yargılama makamları önüne çıkarılmaları düşünüldüğünde karmaşık bir sorunlar yumağı oluşturacağı muhakkaktır.

8-Trafik kazasına sebep olan sürücü ve yaya eşit kusurlu olduğu bir olayda meydana gelen ölümün aracın çarpması sonucu mu ya da yayanın çarpması sonucu mu meydana geldiği düşünüldüğünde aracın çarptığının kabulü gerekeceği ve neticeyi oluşturanın yaya olmadığı açıktır. Görüldüğü gibi neticeyi oluşturmada elverişlilik olma bakımından da yayanın hareketi, sonucu meydana getirmeye elverişli değildir.

9-Yayanın sanık olarak kabul edilemeyeceğini söylerken, yayanın hiç sorumlu olmadığını söylemiyoruz. Kusuru oranında maddi ve manevi tazminattan sorumludur.

Yayanın ceza davasında sanık olarak gösterilmesi ceza adalet sistemine katkı sağlayan bir uygulama da değildir. Bu uygulama ile de yayaların trafik kazalarında daha dikkatli davranacaklarını da ileri sürmek de mümkün değildir. Yayalar da sanık olarak yargılanır demek için bilimsel ve hukuksal yanını düşünmeden karşılaşılan günlük hareketlerden hareketle varılan bir sonuçtur. Tarihsel gelişime baktığımızda karşımıza cezalandırıcı adalet, ıslah edici adalet, ve onarıcı anlayışı çıkmaktadır. Bunlardan en sonuncusu olan onarıcı adaletten ayrı olarak günümüzde bir adım ötesi 'dönüştürücü adalet' fikri tartışılmaya başlanmıştır. Bu görüşe göre; bir oluştan başka bir oluşa geçiş, bu geçiş yıkıp yeniden yapma değil, mevcut olana olumlu katkıda bulunarak faili suç dışı bir hayata kanalize etme demektir. Buna kısaca yanlışlık yapanı doğru yola sevketme, kötüyü iyiye dönüştürme süreci de denir. (Ceza Adaleti, Mehmet Arıcan, ..., 2009, s.71)

İşte bu amaçla yayanın meydana getirdiği maddi ve manevi zararı tazmin etmesi amacının gerçekleşmesine yardımcı olmanın da onun sanık olarak değil, tazminat davasının davalısı olarak yargılanmasıdır düşüncesiyle ve olayımızda yayanın sanık olduğu kabul edilirse kusurunun bulunduğunu düşündüğümüzde sayın çoğunluğun yayayı sanık kabul eden görüşlerine katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise 03.05.2016 tarih ve 43-267 sayı ile;

İşte bu amaçla yayanın meydana getirdiği maddi ve manevi zararı tazmin etmesi amacının gerçekleşmesine yardımcı olmanın da onun sanık olarak değil, tazminat davasının davalısı olarak yargılanmasıdır düşüncesiyle ve olayımızda yayanın sanık olduğu kabul edilirse kusurunun bulunduğunu düşündüğümüzde sayın çoğunluğun yayayı sanık kabul eden görüşlerine katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise 03.05.2016 tarih ve 43-267 sayı ile;

"...Kusura ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 05.07.2013 tarihli raporunda, maktul sürücünün sağ şeritte seyrine devam ettiği, sanığın ise olay mahallinde bulunan yaya alt geçidini kullanarak yolu geçmesinin gerekmesine rağmen kontrolsüzce geçiş için kaplamaya girip maktulün istikamet şeridini kapatarak ilk geçiş hakkını sürücü yönetimindeki motosiklete vermeme nedeniyle olayda asli kusurlu olduğunun açıklandığı, gerek kaza tespit tutanağı, gerekse Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine ait kusur raporunun dosya kapsamı ve delillere uygun bulunduğu, sanık yayanın yola aniden girerek ölenin seyrini bozarak kazaya neden olup, sürücünün ölümüne yol açtığı, kazanın sanığın kusurlu davranışını sonucu meydana gelip olayda nedensellik bağının bulunduğu, kaza mahallinde yaya geçidi ve trafik lambasının bulunmayıp, kazanın olduğu noktada yaya alt geçidinin bulunduğu, kazanın meydana geldiği yerin yaya trafiğine açık ve uygun olmadığı, yalnızca araçların kullanımına tahsis edilmiş bulunduğu, sanığın yola girmesi nedeniyle ölenin seyrini bozduğunun tüm delillerden açıklıkla anlaşıldığı görülerek Yargıtay bozma ilamına uyulmamış, mahkememizin önceki kararında ısrar olunmuştur." şeklindeki gerekçeyle önceki hükmünde direnilmesine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2016 tarihli ve 278850 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 1219-965 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 26.04.2017 tarih ve 115-3522 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümüyle neticelenen trafik kazasında sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümüyle neticelenen trafik kazasında sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Trafik kazası tespit tutanağına göre; 05.12.2012 tarihinde saat 18.14 sıralarında ...’un sevk ve idaresindeki motosiklet ile "Sahil Güney Yolu"nu takiben Sirkeci istikametine doğru yolun sağ şeridinde seyir hâlindeyken, yolun sağ tarafındaki yaya alt geçidini kullanmayarak yola aniden çıkan yaya ...’e çarpması neticesinde hayatını kaybettiği, yaya ...’in ise yaralandığı, kazanın oluşumunda yaya ...’in yaya kusurlarından olan “Yola birden bire çıkmak” kuralını ihlal ettiği; kazanın, yerleşim yeri içerisinde, aydınlatmanın, yol şerit çizgisinin ve yaya kaldırımının bulunduğu, trafik işaret levhası, trafik lambası, banket ve görüşe engel bir cismin bulunmadığı, gece vakti, bulutlu havada, bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, 10 metre genişliğindeki kuru ve asfalt kaplama yolda gerçekleştiği,

06.12.2012 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; olay yerinin Sahil Kennedy Caddesi, "Galeria AVM karşısı EFES BEER-HAUSE" isimli iş yerinin karşısındaki Zeytinburnu istikametine giden yol üzerinde meydana geldiği, yol üzerindeki en sağ şeritte refüje yakın yerde ...’un ölmüş olarak bulunduğu, ölenin 37 metre ilerisinde motosikletinin olduğu, ölen ile motosiklet arası zeminde motosiklet parçalarının kısmen dağılmış hâlde görüldüğü, motosikletin ön kısım plastik aksamının kırılmış, far bölümünün aşağı doğru sarkmış vaziyette olduğu, motosiklet direksiyonunun sağ kolunda takılı bulunan kaskın çene bölümünde sürtünme izlerine rastlandığı, ilk çarpma noktasının hem kuzey hem de güney tarafındaki kaldırımlarda yaya alt geçidi giriş ve çıkışlarının olduğu,

Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 21.01.2013 tarihli otopsi raporuna göre; trafik kazası sonucu ölen ...’un kanında etanol ve metanol olmadığı, kanında ve safrada uyutucu ve uyuşturucu maddelerin bulunmadığı, kişinin ölümünün künt kafa ve göğüs travmasına bağlı kafa ve vertebra kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği,

Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.02.2013 tarihli rapora göre; trafik kazası nedeniyle hastaneye getirilen sanığın mevcut lezyonlara neden olan yaralanmasının, yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, kişide tarif edilen kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.02.2013 tarihli rapora göre; trafik kazası nedeniyle hastaneye getirilen sanığın mevcut lezyonlara neden olan yaralanmasının, yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, kişide tarif edilen kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

05.07.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre; olay mahallindeki mobese kamerasının görüş alanına girmemesi nedeniyle olayın oluş şeklinin kamera görüntüsü yardımıyla tespitinin mümkün olmadığı, olay görüntülerini içerir CD’nin incelemesinde; yaya sanığın hareketlerinin belirlenemediği, kameranın görüş açısına 0,45. saniyede motosiklete ait farın girdiği, farın 0,49. saniyede söndüğü, mevcut verilere göre olayın, ölenin motosikletiyle "... Sahil Yolu" üzerinde Sirkeci istikametine sağ şeridi takiben seyir hâliydeyken, seyir istikametine göre yolun sağından karşıya geçiş için kaplamaya giren yaya sanığa çarpması neticesinde gerçekleştiği, olay mahalline yaklaşık 23 metre uzaklıkta yaya alt geçidinin bulunduğu; kazanın oluşumunda ölenin, sağ şeritte seyrine devam ettiği sırada kontrolsüzce kaplama alanına girerek istikamet şeridini kapatan yaya nedeniyle olayı önleme imkânı bulunmadığından olayda atfı kabil kusurunun bulunmadığı; sanığın ise olay mahallinde bulunan yaya alt geçidini kullanarak karşıya geçmesi gerekirken, gece vakti kontrolsüzce geçiş için kaplamaya girerek ölenin istikamet şeridini kapattığı ve ilk geçiş hakkını ölenin yönetimindeki motorsiklete vermemek suretiyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ...; ölenin babası olduğunu, olayı görmediğini, şikâyetçi olmadığını,

Tanık ...; arkadaşı olan ...’ın sevk ve idaresindeki araçla "Sahil Yolu" Kennedy Caddesi üzerinden Florya - Eminönü istikametine doğru sol şeritte seyir hâlinde oldukları sırada "Ataköy Galleria AVM" önüne geldiklerinde en sağ şeritte ilerleyen plakasını net olarak göremediği ölenin kullandığı motosikletin, içerisinde bulunduğu aracı geçerek ilerlediğini, ölenin motosikletiyle 100 metre kadar daha ilerleyip "Ataköy Dünya Göz Hastanesi" önüne geldiğinde yolun sağından soluna geçmeye çalışan yaya sanığa sağ şerit üzerinde şiddetli bir şekilde çarptığını, motosikletin sağ şeritte 100-150 metre sürüklenerek aynı şeritte kaldığını, ölenin yerden havalanıp yine sağ şeride düştüğünü, yaya sanığın ise içerisinde bulunduğu aracın 20-25 metre önüne düştüğünü, arkadaşı ile aracı durdurup aşağıya inerek çevredeki vatandaşlarla birlikte trafiği durdurduklarını ve ilgilileri aradıklarını,

Tanık ... kollukta; sevk ve idaresindeki araçla "Sahil Yolu" Kennedy Caddesi üzerinden Florya - Eminönü istikametine doğru sol şeritte seyir hâlinde olduğu sırada "Ataköy Galleria AVM" önüne geldiğinde en sağ şeritte ilerleyen plakasını net olarak göremediği ölenin kullandığı motosikletin, kendi yönetimindeki aracı geçerek ilerlediğini, ölenin motosikletiyle 100 metre kadar daha ilerleyip Ataköy Dünya Göz Hastanesi önüne geldiğinde yolun sağından soluna geçmeye çalışan yaya sanığa sağ şerit üzerinde şiddetli bir şekilde çarptığını, motosikletin sağ şeritte 100-150 metre sürüklenerek aynı şeritte kaldığını, ölenin yerden havalanıp yine sağ şeride düştüğünü, yaya sanığın ise kendi seyrettiği şeridin 20-25 metre ilerisine düştüğünü, aracını bulunduğu yere bırakarak çevredeki vatandaşlarla birlikte trafiği durdurduklarını ve ilgilileri aradıklarını, mahkemede ek olarak; yaya sanığın yaya geçidi olmayan yerden karşıdan karşıya geçmeye çalıştığını ve birden ölenin sanığa çarptığını, sanığın geçtiği yerde trafik lambasının da bulunmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; olayı hatırlamadığını, kaza nedeniyle kendisinin de yaralandığını, beyin kanaması geçirdiğini, kaza öncesi psikolojik probleminin bulunmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

Kural olarak suç, ancak kastla, işlenebilecekken, kanunda açıkça gösterilen hâllerde taksirle de işlenebilecektir. Failin cezalandırılabilmesi için kanunda açık bir düzenleme bulunmasının zorunlu olduğu istisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, TCK’nın 22/2. maddesinde; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 07.06.2001 tarihli ve 54-120 ile 06.10.2009 tarihli ve 189-220 sayılı kararlarında da; "Taksir istisnai bir kusurluluk şeklidir. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır." açıklamalarına yer verilmiştir.

Öğretide de benimsendiği üzere Ceza Genel Kurulunun birçok kararında taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülememiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.