muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7949, Karar No: 2023/25, Tarih: 09.01.2023

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3. Katılanın, aşamalardaki beyanlarının tutarlı olduğu saptanmıştır.

4. Tanıklar O. V., Y. İ. ve A. S.'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 01.09.2021 tarihli adlî muayene raporunda;

"Sol tibia - fibula açık parçalı kırığına, sol tibialis posterior arter yaralanmasının,

1- ...'ın yaşamını tehlikeye soktuğu,

2- Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı,

3- Yüz sınırları dahilinde yüzde sabit iz niteliğinde yara tarif edilmediği,

4- Duyularından veya organlardan birisinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor düzenlenebilmesi için şahsın tıbbi takip, tedavi ve rehabilitasyon süreci tamamlandıktan sonra muayene edilmek üzere Şube Müdürlüğümüze gönderilmesi gerektiği,

5-Vücuttaki kemik kırık ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4,5,6) olarak sınıflandırıldığında şahısta meydana geldiği bildirilen tibia - fibula açık parçalı kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,"

Görüşüne yer verildiği tespit edilmiştir.

b) Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan, 01.11.2021 tarihli adlî muayene raporunda;

"Duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması/yitirilmesi açısından, adı geçenin olay tarihinin üzerinden 12 ay geçtikten sonra muayenesinin uygun olacağı,"

Görüşü açıklanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 04.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un, 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 04.04.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suç İşleme ve Öldürme Kastı Yönünden

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suç İşleme ve Öldürme Kastı Yönünden

Sanık ile katılan arasında, olay tarihinden yaklaşık dört ay önce meydana gelen tartışma nedeniyle husumetin bulunduğu, olay tarihinde sanığın, katılanı arayarak olay yerine çağırdığı ve katılanı görünce eline aldığı av tüfeği ile katılanı hedef almak suretiyle ateş ettiği, katılanın kaçtığı esnada arkasından da ateş etmeye devam ettiği, sanığın eylemi neticesinde katılanın vücudunda, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derecede olan sol tibia - fibula açık parçalı kırığı meydana geldiği ve sol tibialis posterior arter yaralanması nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği, sanığın, suçta

kullandığı av tüfeğinin, olay yerine gitmek için kullandığı araç içinde bulunduğu, kontrolünde şarjörünün boş olduğu, atım yatağında bir adet fişeğin bulunduğu, olay yerinden ele geçirilen toplam dokuz adet boş av tüfeği kartuşunun bu tüfekten atıldığı, sanığın, tüm şarjörü boşalttığı anlaşılmakla, sanık öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Meşru Savunma ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması

Katılanın sanığa yönelik herhangi bir eylemi olmaksızın sanığın yargılama konusu fiili gerçekleştirmesi karşısında, somut olayda meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, kaldı ki Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin dahi bulunmadığının tespit edildiği ve sanık hakkında kurulan hükümde, haksız tahrik indiriminin uygulanmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4825, Karar No: 2014/5907, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/4825 E.  ,  2014/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada e verilen 24.11.2011 tarih ve 2011/19-2011/53 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü hazır bulunan davacılardan asil ..., davacılar vekilleri Av. ... ve ile davalılardan inlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...Ş.'nin müvekkillerinin sahip olduğu hisseleri 07.01.2004 tarihli sözleşme ve 08.01.2004 tarihli protokol ile devraldığını, satım bedelinin %65'inin nakit, %35'inin ise davalı ...Ş. nezdinde davacılar adına açılacak hesaba yatırılacağını ve devir tarihinden önceki iş ve işlemlerinden doğmuş ve doğacak borçların teminatını teşkil etmek üzere bloke altına alınacağını, taraflar arasında 07.05.2004 tarihli rehin ve blokaj sözleşmesi imzalandığını, buna göre rehinin 1 yıl sonra kaldırılacağını, ancak.Ş'nin 14 aylık sürenin geçmesine ve teminat altına alınması gereken bir borç doğmamasına rağmen, satış bedelinin serbest bırakılmadığını, davacıların bundan ötürü maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, hisse satış ve devir sözleşmesinin ve buna bağlı diğer sözleşmelerin feshini, fesih nedeniyle hisselerin davacılara aynen iadesini, bunun mümkün olmaması halinde satılan hisselerin karşılığı olan . hisselerinin %12,23'ünün iadesini, bunun da mümkün olmaması halinde hisselerin sözleşme tarihindeki değeri ile dava tarihindeki değeri hakkındaki farkın hesaplanarak davacılara ödenen peşinat mahsup edildikten sonra oluşacak meblağın davacılara ödenmesini, 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, 22.06.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 6.300.000 TL'ye yükseltmiştir.

.../...

-2-

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

.../...

-2-

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların satış bedelinin %35'inin devirden önceki işlemlerden kaynaklanan doğmuş ve doğabilecek rizikoların teminatı için. nezdinde açılacak hesaba yatırılıp bu rizikolar ortadan kalkıncaya kadar blokeye alınmasına muvafakat ettiği, hisse devrinden sonra sözleşmede belirtilen gayrimenkul satışının gerçekleştiği, satış karının sermayeye eklenmesi doğrultusunda yapılan işlemlerden dolayı vergi cezası tahakkuk ettiği, buna ilişkin davanın henüz sonuçlanmadığı, dolayısıyla devirden önceki işlemlerden doğmuş ve doğabilecek rizikolar henüz ortadan kalkmadığından, blokajın kaldırılması ve bedelin satıcı davacılara ödenmesi koşulunun da gerçekleşmediği, bundan dolayı yüksek faizli krediler almak zorunda kaldıkları ve maddi ve manevi zarara uğradıkları yolundaki davacı iddialarının da yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesi ile rehin ve blokaj sözleşmelerinin amacına uygun yorumlanmasının gerekmesine, dava konusu vergi cezası ihbarnamesinin, hisseleri devredilen devir tarihinden sonra bir yıl içinde 01.11.2004 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına, bu durumda hisse devir bedelinin %35'i üzerine konan rehinin, lehtarı davalı ...Ş.'nce kaldırılmamasında bir usulsüzlüğün bulunmamasına, tavzih yoluyla düzeltilmesi istenen hususun da maddi hatadan kaynaklanmış olmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12352, Karar No: 2013/3887, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12352 E.  ,  2013/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2011 gün ve 2007/408 Esas, 2011/65 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'e mağdureyi kaçırmak için ... ile babası sanık ...'in yaptıkları plan uyarınca ...'in kiraladığı otomobilin direksiyon ve ön koltuğunda kimlikleri belirlenemeyen iki şahısla birlikte arka koltukta oturan sanık ...'in bu araçla hareket ettikleri, ...'in mağdureyi evi civarında takibe alıp, babası sanık ... ile anlaştıkları üzere mağdurenin, kaçırılmasına elverişli bir noktaya geldiğinde telefonla babası sanık ...'e durumu bildirdiği, ...'in talimatıyla aracın bu noktaya gelip direksiyondaki ve onun yanındaki iki şahsın birdenbire arabadan inip, mağdureye hücum ederek onu tutup zorla otomobilin içine çektikleri, bu sırada direnen mağdurenin çantasından çıkardığı bir spreyi kendisini kaçırmaya kalkışan kişilerin yüzüne doğru sıkması üzerine panikleyen bu şahısların, oraya geldikleri ve içerisinde sanık ...'in beklemekte olduğu arabaya binerek, hep birlikte kaçtıkları anlaşılmış bulunması karşısında, sanık ...'in sabit olan eylemi suç işleme kararını birlikte verip, bu suçu işleme kararının icrası kapsamında gerekli fiilleri yerine getirerek, mağdureyi zorla kaçırmaya teşebbüs suçuna doğrudan fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/l. maddesi ile ceza tayini ve hüküm fıkrasında, uygulama yeri bulunmadığı halde TCK.nın 39/2-c maddesinden söz edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4446, Karar No: 2025/6656, Tarih: 30.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4446 E.  ,  2025/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2225 E., 2024/538 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/511 E., 2021/337 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak davanın kabulüne karar verilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının...ye yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının...ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4684, Karar No: 2008/6219, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4684 E.  ,  2008/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kulu İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen şikâyetler sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikâyetçiler ... ve .... vekilleri, ... alacağının öncelikli olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

İcra Mahkemesince şikâyetçi ....’in haczinin ilk haciz olduğu, aleyhine şikâyet olunan ... alacağına tanınan imtiyazın kaldırıldığı gerekçesiyle şikâyetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde kamu alacaklarının durumu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi çerçevesinde değerlendirilir; anılan madde ise şu ilkeyi getirmektedir: üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mal, paraya çevrilmezden evvel, bir kamu alacağı için de haczedilirse, paylaştırma garameten yapılır. Somut olayda şikâyetçilerin hacizleri 17.09.2002 tarihli iken davalı ...’nin haczi 28.04.2003 tarihlidir. Bu durumda mahkemece şikâyetçilerin hacizlerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca satış tarihi itibariyle ayakta olup olmadıkları belirlenmek, hacizler ayakta ise anılan hükme uygun bir karar verilmek; hacizler düşmüş ise şikâyet reddedilmek gerekirken, iflas hukukuna ilişkin yazılı gerekçeyle hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2380, Karar No: 2009/7311, Tarih: 23.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2380 E.  ,  2009/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2008

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, mirasbırakan Atıf’ın Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/548 Esas sayılı dava dosyası için elde edilen Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas Dairesi raporu dava bakımından esas alınarak murisin akit tarihinde ehliyetsiz olduğu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, mahkemenin kararına gerekçe yaptığı 2004/548 Esas sayılı dava dosyası için elde edilen 28.05.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin raporunda miras bırakan Atıf’ın 07.06.1993 ve 23.03.1998 tarihli akitler sırasında ehliyetli olduğu kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirtilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, bir kimsenin hukuki ehliyete haiz olup olmadığı 2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16. maddeleri hükümleri gereğince 4. İhtisas Dairesinden elde edilecek raporla belirlenmesi gerekir. Miras bırakının eldeki davada çekişme konusu taşınmazın temlik tarihine göre ehliyetli olduğu da Tekirdağ 2. Asiyle Hukuk Mahkemesinin 2004/548 Esas sayılı dosyadaki Kurum raporu ile sabittir.

Öyle ise, mahkemece yanılgıya düşülmek suretiyle mirasbırakanın çekişmeli taşınmazları temlik tarihinden ehliyetsiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetli değildir.

Hal  böyle olunca, muris muvazaası iddiası bakımından tarafların ileri sürdükleri iddia ve savunma doğrultusunda delillerin toplanması, toplanan ve varsa toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcı temyiz edene geri verilemsine, 23.6.2009 tarihinde öybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1251, Karar No: 2015/18244, Tarih: 25.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1251 E.  ,  2015/18244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ili, .... ilçesi, .... beldesi, ... sokak yakınındaki kasaba meydanında bulunan 7 adet çınar ağacının, ... Koruma Kurulu'nun 30.11.2001 tarih, 9717 sayılı kararıyla “Anıt Ağaç” olarak tesciline karar verildiği,... Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan bir suç ihbarı üzerine, olay yerinde inceleme yapan kolluk görevlilerince düzenlenen 16.08.2012 tarihli tutanakta, tescilli çınar ağaçlarının etrafının parke taşları ve betonlarla kaplandığının, ağaçların bulunduğu meydanda iş yerleri olan ... ve .... tarafından, iş yerlerinden çınar ağaçlarına kablolar çekip ampullerle aydınlatma sağladıklarının, ağaçların altına masa ve sandalyeler koyduklarının, ... isimli kişinin bakkal dükkanının yanında bulunan dere yatağının üzerini beton ile kapladığının ve beton üzerinde demir çardak, masa ve sandalyelerin bulunduğunun tespit edildiği, olay yerinde inceleme yapan mimar ve ziraat mühendisinden alınan 25.09.2012 tarihli raporda, bahse konu uygulamaların fiziki müdahale niteliğinde olduklarının ve bu nedenle 2863 sayılı Kanuna aykırılık oluşturduğunun tespit edildiği, her ne kadar tescilli ağaçlara elektrik kablosu çeken ve armatörlerle aydınlatma sağlayan, tescilli ağaçların hemen altına masa ve sandalye koyarak kullanan kişiler oldukları tespit edilen ve yargılama neticesinde haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ... ve ....'un yanında, dere yatağının üzerine beton dökme iddiasıyla sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerinde, davaya konu betonu kendisinin dökmediğini, 2002 yılında belediye tarafından döküldüğünü beyan ettiği,... Belediye Başkanlığı'nın...Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı 26.12.2012 tarihli yazıda, kasaba meydanına parke taşlar döşeme ve beton dökme işlerinin ... Belediyesi tarafından gerçekleştirildiğinin belirtildiği, 28.06.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden inşaat mühendisinden alınan rapordan ve ekindeki fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, dere kenarına dökülen 5x10 metre genişliğindeki betonun 2002 yılında döküldüğü ve betonun üzerinde de 24.12.2002 tarihinin yazılı olduğu, yargılama aşamasında ifadeleri alınan belde sakinleri olan ... ve muhtar ...'in verdikleri ifadelerinde, parke taşı döşeme ve beton dökme uygulamalarının 10-15 yıl önce belediye ve muhtarlık tarafından yapıldığını ve sanık ile bu eylemin bir ilgisinin olmadığını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından sanık ...'in üzerine atılı, anıt ağaçların bulunduğu yere beton dökmek suretiyle fiziki müdahalede bulunma eylemini yapmadığının sabit olduğu ve yargılama neticesinde mahkemece beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanık ...'in atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.