muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/481, Karar No: 2024/6034, Tarih: 17.10.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman haritasındaki konumu, eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresindeki taşınmazlar itibariyle incelendiğinde orman sayılan yerlerden olduğu, gerek evveliyatı gerekse halihazır durumuyla 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman niteliğinde bulunan taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması halinde yöredeki orman bütünlüğünün bozulacağını, dava konusu parselin eğim grubunun %35-40 'a kadar değiştiğini, eğimin %12'yi geçmesi halinde toprak muhafaza karakteri taşıdığını, ormana komşu olmasından dolayı ise orman muhafaza karakteri taşıdığının kabulünün zorunlu olduğunu, dava konusu parselin orman olarak tescil edilmesi bölgede hayvancılık- otlatma yapılmasına engel teşkil etmeyeceği, bozma ilamında araştırılması gereken hususların araştırılmadığı, soyut ifadeler ile mevcut bitki örtüsü itibariyle arazinin çayır arazisi olduğunun belirtildiğini, Memleket haritasının hiçbir yorum yapılmaksızın maddi gerçeklik olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu orman parseller üzerinde orman altı florasında yer alan kuş burnu, yabani meyve ağaçları bölgenin orman alanlarında öncü ve asil tür olarak nitelendirilen titrek kavak türü bulunduğunu ve bu durumun dava konusu yerin evveliyatı itibariyle orman vasfı taşıyan kriterlere sahip olduğunu gösterdiğini, dava konusu parselin toprak yapısı ve eğiminin orman altı toprak özellikleri ile uygunluk gösteren kumlu-killi yapıda orta taşlılığa sahip bileşimde olmasının alan üzerindeki bitki kompozisyonunun da seyrek oranda olmasına rağmen orman altı bitki formasyonuna uygunluğunun alanın uzun dönemden beri doğal yapısına müdahale edilerek mera ve otlak alanı olarak kullanılması nedeniyle doğal orman yapısına kavuşamamış olması gerekçeleriyle dava konusu parsellerin orman sayılan alanlardan olması gerektiği sonucunu doğurduğunu açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 3402 Sayılı Kadastro Kanunu. 6831 Sayılı Orman Kanunu. 4342 Sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 3402 Sayılı Kadastro Kanunu. 6831 Sayılı Orman Kanunu. 4342 Sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6723, Karar No: 2015/4222, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/6723 E.  ,  2015/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2010/389-2013/911 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan ... ile ... vekili Av..... ve diğer davalı ... vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ….Ltd. Şti.'nde 240 payın sahibi iken davalı ...’a verilen vekaletnameye dayanılarak hisselerin tamamının davalı ...'e gerçek değerinin çok altında devredildiğini, davacıya ödeme dahi yapılmadığını, vekalet yetkisinin ve tüm devir işlemlerinin müvekkilinin zararına kullanıldığını, müvekkilinin payına düşen hisselerin gerçek değerinin 3.500.000,00 TL olduğunu, vekaletin kötüye kullanılması ve muvazalı devir nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, davalıların yapılan işlemlerde çıkar birliği içerisinde ortak hareket ettiklerini ileri sürerek, dava konusu 240 adet hisse devir işlemlerinin muvazaa ve vekaletin köyü kullanılması nedeni ile iptali ile müvekkili adına tespiti ile tesciline, buna karar verilmediği takdirde şimdilik devredilen hisselerin bedeli olan 10.000,00 TL nin devir tarihinden itibaren en yüksek faiz oranı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş,ıslah dilekçesi ile istemini 3.500.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı, ortağı olduğu dava dışı şirketteki hisselerinin bir kısmını veya tamamını dilediği kimse veya kimselere dilediği bedel ve şartlarda devretme hususunda davalı Hüseyin'e 03/11/2006 tarihinde vekalet verdiği, bu vekaletnameye dayalı olarak hisselerinin tamamının vekil tarafından, 04/11/2006 tarihli ortaklar kurulu kararından sonra 09/06/2006 tarihinde davalı ...'e devredildiği, devredilen 240 hisse karşılığının 6.000 TL olduğunun devir senedinde belirtildiği, sonrasında 20/11/2008 tarihinde de 20/11/2008 tarihli işlemle bu hisselerin aynı bedelle davalı Ramazan

Doğan'a devredildiği, verilen vekaletin amacının şirket hisselerinin devrini sağlamak olduğu, bu yönüyle davacının, vekaletin kötüye kullanıldığı yönündeki iddiasını doğrulayan bir kanıt bulunmadığı, davacının verdiği vekaletten kısa bir süre sonra hisse devrinin yapılmış olmasının muvazaanın göstergesi olarak kabul edilemeyeceği, % 30 gibi yüksek bir oranda payın görünüşte ortaklık için makul bir oran olmadığı, davacının devir tarihine kadar görünüşte ortak olmadığının kabul edildiği, rayiç değerler gözönüne alındığında 04/12/2006 tarihinde davacı hisselerinin değerinin 61.717,77 TL olabileceği, davalı ... hisselerin en son devredildiği kişi olup bu kişinin hisseleri davalı ... devraldığı, bu itibarla davacıya karşı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile hisselerin muvazaa nedeniyle devir işleminin iptaline ilişkin istemin ve davalı ... karşı açılan davanın reddine, devredilen hisse bedeli olarak 61.717,77 TL'nin davalılar ....tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1381, Karar No: 2012/16859, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1381 E.  ,  2012/16859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10111, Karar No: 2015/12183, Tarih: 18.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10111 E.  ,  2015/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 tarih ve 2015/84-2015/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin işyerinde bulunan şirketin karar defterinin kaybolduğunu ve kayıp ilanı verildiğini ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve kayıtları özenle muhafaza etme yükümlülüğü bulunduğundan davacının gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle karar defterinin kaybına yol açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16364, Karar No: 2017/8032, Tarih: 27.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16364 E.  ,  2017/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 196 parsel sayılı 1.220,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 218 ada 15 parsel numarasıyla ve 4.258,37 metrekare yüzölçümlü olarak; 581 parsel sayılı 9.330,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 218 ada 16 parsel numarasıyla ve 9.165,12 metrekare yüzölçümlü olarak; 58 parsel sayılı 1.590,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 231 ada 1 parsel numarasıyla ve 1.482,12 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan 194 parsel sayılı 29.876,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 218 ada 13 parsel numarasıyla ve 30.019,04 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı bulunan 218 ada 15, 16 ve 213 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ile davalı adına kayıtlı bulunan 218 ada 13 parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiğini iddia ederek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle, zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda; davacı, uygulama kadastrosu sonucunda adına kayıtlı bulunan taşınmazlar ile davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazın arasındaki sınırın yanlış tespit edildiğini iddia ederek dava açmıştır. Dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, komşu parsellere ait tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu tutanakları ve dayanakları, uygulama kadastrosuna ait ada raporu, ortofoto ve hava fotoğrafları getirtilmemiş, Mahkemece teknik bilirkişiden, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftasının çakıştırılması suretiyle hazırlanmış, denetime elverişli harita içerir rapor aldırılmamış, yalnızca taşınmazların ortak sınırında yapılan çakıştırmayı içerir, taşınmazlardan ifraz edilecek veya taşınmazlara eklenecek bölümlerin, hangi bölümler olduğu dahi denetlenemeyen, infaza elverişli bulunmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, komşu parsellere ait tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu tutanakları ve dayanakları, uygulama kadastrosuna ait ada raporu, ortofoto ve hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edilmeli, daha sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yeniden keşif yapılarak, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9614, Karar No: 2013/11703, Tarih: 16.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/9614 E.  ,  2013/11703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman ve kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü, 196 ada 20 parsel sayılı 15247,21 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve zeytinlik niteliği ile davalılar ... ve ortakları adlarına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu 196 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; davacı ... Yönetimi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.01.2010 tarih ve 2009/18489 - 2010/761 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporunun çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığı belirtilerek, usûlüne uygun orman araştırması yapılması ve 6831 sayılı Kanunun 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Kanun ile değişik 1/ı maddesinde "sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, Özel Kanunu (3573 sayılı Kanun) gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabanî zeytinlikler ile 9/7/1956 gün ve 6777 sayılı Kanunla tasrih edilen yabanî veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar orman sayılmaz" hükmünün bulunduğu, davalının kendisine 3573 sayılı Kanunun 2. ve devamı maddeleri gereğince tahsis edilip imar ve ıslah işlemleri tamamlanarak yetkili makamlarca yapılan temlik işlemine ya da tapuya dayanmadığından, taşınmaz üzerinde bulunan ve orman ağacı niteliğindeki delice ağaçlarının aşılanması halinde, orman sayılan yerlerde 3402 sayılı Kanunun 17. maddesinin uygulanmayacağı, % 12’den fazla eğimli delicelerin muhafaza (koruma) makisi olduğu, muhafaza makilerinin 5653 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3116 sayılı Kanunun 1/e maddesinin istisnasını teşkil ettiği, aynı maddenin son fıkrası gereğince Devlet Ormanı olarak kabulü gerekeceği, yine 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilimsel olarak, eğimin % 12’yi aştığı yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı, bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiğinin gözetilmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması] gereğine değinilmiştir.