muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/234, Karar No: 2013/1611, Tarih: 27.11.2013

Direnme kararını temyize davacı Hazine vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu ... ada .. nolu parselin orman içi açıklık niteliğinde olup olmadığı; buna göre davacı Hazine davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğinden; dava konusu ... ada ..parsel nolu taşınmazın tarla vasfı ile, senetsizden ve belgesizden, 20 yılı aşkın zilyet olduğu gerekçesi ile 24.03.2007 tarihinde davalı G..K.adına tespit edildiği; dava konusu taşınmazın kuzeyinde ..ada ...nolu parsel ve dere ile ötesinde ...ada ... nolu parsel; dava konusu taşınmazın güneyinde ise .. ada .. parsel sayılı davalı adına senetsizden tespit edilen taşınmazların bulunduğu ve bu parsellerin etrafının ... ada ... nolu orman parseli ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17/1-2.maddesi uyarınca; “Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur.

Öte yandan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanunu’na Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 26.maddesinde de devlet ormanı olarak sınırlandırılacak yerler belirtilmiştir. Anılan maddenin ( a) bendi ; “Orman kadastro komisyonlarınca;

a)6831 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar, orman içindeki kültür arazileri dışında 6831 sayılı Kanunun 17'nci maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıklar… Devlet ormanı olarak sınırlandırılır.” hükmünü düzenlemiştir.

Somut olayda; mahkemece yapılan keşifler ve taşınmaza uygulanan memleket haritasındaki ve kadastro paftasındaki konuma göre, davaya konu taşınmazla birlikte çevresinin 101 ada 1 nolu orman parseli ile çevrili olduğu, 6831 sayılı Yasanın 17.maddesi kapsamında dört tarafı orman ile çevrili bu yerin orman içi açıklık konumunda bulunması nedeniyle, bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılamayacağından ve özel mülk olarak tescil edilemeyeceğinden davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.11.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

S.. İlçesi G...Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında .. ada ..parsel sayılı 6245,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfıyla belgesizden 24.3.2007 tarihinde Gürbüz Kocakurt adına tespit edilmiş, askı müddeti içinde davacı Hazine; taşınmazın “Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden” olduğu, davalının zilyetlikle kazanma süresini de doldurmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında çekişmeli taşınmaz başında fen ve ziraati bilirkişilerin katılımı ile yapılan keşfi müteakip ziraatçı bilirkişinin 20.05.2009 havale tarihli raporunda, “taşınmazın killi, tınlı toprak yapısında olduğu, sulanma imkanının olmadığı, keşif tarihi itibariyle üzerinde hububat ekili olduğu toprak yapısı, toprak rengi, meyil durumu, çevredeki arazilerin bitki örtüsü, toprak derinliği göz önünde bulundurulduğunda 25 yılı aşkın bir süredir tarım arazisi olduğu...” kanaati sunulmuş, mahkemece yargılama sonunda, davaya konu taşınmazın davalı G.K. tarafından kadastro tespitinden önce tarla vasfıyla nizasız ve fasılasız ve eklemeli zilyetlikle 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun olarak malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddi ile ..ada ..parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı G. K. adına kayıt ve tesciline dair verilen kararın temyizi üzerine Yüksek 20.Hukuk Dairesinin 04.02.2010 tarih, 18739/1167 sayılı birinci bozma kararında özetle ; “çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun 3402 sayılı Yasanın 4.maddesi hükmüne göre yapıldığını, sınırında Devlet ormanı olduğu halde yöntemine uygun olarak orman araştırması yapılmadığı belirtilerek, serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi, bulunamadığı takdirde orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan ve bir ziraat uzmanından oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden keşif yapılarak taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılması” istenmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak 07.07.2011 tarihinde çekişmeli taşınmaz başında fen ve orman bilirkişilerinin de katılımı ile yeniden keşif yapılmış, orman bilirkişi tarafından düzenlenen 01.08.2011 havale tarihli raporun sonuç bölümünde ; “6831 sayılı Orman Yasasının 1.maddesine göre, arazide yapılan fiziki incelemede, hava fotoğrafları, memleket ile orman amenajman haritaları uygulamasında, toprağın orman vasfında olmadığı, ziraat parsellerinin devamı ve bütünleyicisi olduğu, toprak, su ve orman muhafaza karakteri taşımadığı, %20 meyilli yamaç konumunda olduğu, eski tarihl memleket haritasında, ..ada ..nolu parselin tamamının açık renkli orman sayılmayan alanlar içinde kaldığı, parselin iki tarafında bulunan ziraat parsellerinin devamı olduğu ve orman sayılmayan yerlerden olduğu, eski tapu kaydının bulunmaması, geldisinin orman toprağı olmaması nedenlerinden dolayı, 6831 sayılı Orman Yasasının 1.maddesine göre, itiraza konu alanın orman sayılmayan yerlerden olduğu” kanaatine varılmış, mahkemece; dava konusu taşınmazın 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan açık alanlarda kaldığı, zirai bilirkişi raporuna göre tarım arazisi mahiyetinde bulunduğu ve orman niteliği arzetmediği, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğu, yine parselin güneyinde dere ve derenin ötesinde bulunan . ada . nolu parselin tutanağının kesinleştiği, yine parselin kuzeyinde bulunan ..ada..nolu parselin tutanağının kesinleşerek tapuya tescil edilmiş olduğu, buna göre parselin orman içi açıklık mahiyetinde olmadığı, kadastro tutanağı kesinleşen parsellerle bir bütün olarak orman bütünlüğünü bozucu mahiyette bulunmadığı ve davalı lehine kazandırıcı zamanaşımına ilişkin koşulların oluştuğu kanaati ile davanın reddine ve tespit gibi davalı adına tespit ve tesciline karar verilmiş, karar Yüksek 20.Hukuk Dairesinin 08.03.2012 tarih, 986/3447 sayılı ikinci bozma kararında özetle ; “memleket haritasındaki ve kadastro paftasındaki konumuna göre, davaya konu taşınmazla birlikte çevresinin 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında dört tarafı orman ile çevrili orman içi açıklık konumunda bulunduğu, orman içi açıklıkları orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı, taşınmazın bu haliyle 6831 sayılı Yasanın 17/2.maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğunun bulunmadığı, 17

. maddesi kapsamında dört tarafı orman ile çevrili orman içi açıklık konumunda bulunduğu, orman içi açıklıkları orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı, taşınmazın bu haliyle 6831 sayılı Yasanın 17/2.maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğunun bulunmadığı, 17.maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıkların kazanılamayacağı ilkesini içerdiği ve amacının orman bütünlüğünü korumak olduğu ve bu tür yerlerin Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerektiği, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesinin bu olguyu değiştirmeyeceği belirtilerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yolunda hüküm kurulmasının isabetsizliğine” karar verilmiş, mahkemece karardaki gerekçelerle Yüksek Dairenin bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

6831 sayılı Orman Kanununun 1.maddesinin birinci fıkrasında, “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” Diye ormanın tarifi yapıldıktan sonra ikinci fıkrasında da orman sayılmayan yerler belirtilmiş, 17'nci maddesinin ikinci fıkrasında da, “Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi bir şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur.” Şeklindeki düzenleme ile de orman açıklıklarının işgal yoluyla şahıslar adına tescil edilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler” kenar başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasının “a” bendinde, “6831 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar, “orman içindeki kültür arazileri dışında” 6831 sayılı Kanunun 17'nci maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıklar”ın Devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı hükmü yer almaktadır.

Orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı bizim de kabulümüzdedir. Ancak somut olayda dava konusu taşınmaz orman içi açıklık değildir. Yüksek 20.Hukuk Dairesinin birinci bozma kararından sonra dava konusu taşınmaz başında orman bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımı ile 07.07.2011 tarihinde yapılan keşifte, 1/25000 ölçekli memleket haritası, 1/5000’lik kadastro haritası ve amenajman planı haritası uygulanmış, 1959 yılı basımlı memleket haritası ile eski tarihli 1/25000 ve 1/35000 ölçekli hava fotoğrafları memleket haritası yardımıyla inceleme yapılmış, keşif sonunda orman bilirkişi tarafından düzenlenen 01.08.2011 havale tarihli raporda dava konusu taşınmazın orman açıklığı niteliğinde olduğuna dair bir belirlemede bulunulmamış, aksine eski tarihli memleket haritasında çekişme konusu 260 ada 3 sayılı parselin tamamının açık renkli orman sayılmayan alanlar içinde kaldığı, iki tarafında bulunan ziraat parsellerinin devamı olduğu ve geldisinin orman toprağı olmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu” kanaati belirtilmiştir.

Nitekim benzer olaylarda Yüksek 20. Hukuk Dairesinin 16.09.2013 gün ve 2013/5566-7945 sayılı kararında “taşınmazların eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olmadığı ve ziraat bilirkişi raporuna göre de kadim tarım arazileri olduğu taşınmazlara komşu ..ada 1, 3 ve 4 sayılı parseller kadastro sırasında kişiler adına tespit edilip tapuya tescil edildiğine göre, komşu parsellerle birlikte taşınmazların orman içi açıklığı olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığı gibi, fiilen taşınmazların doğusunda ve güneyinde geçen yol ve dereye sınır oldukları, yol ve derenin 1964 tarihinde memleket haritasında dahi göründüğü göz önüne alındığında bu yönüyle dahi orman içi açıklığı olarak kabul edilemez” şeklinde karar verilmiş, 01.10.2013 gün ve 2013/6473-8574 sayılı kararında da “dava konusu taşınmazın (A) ile işaretli kısmı Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde belirtilen orman içi kültür arazisi olup, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında açık alanda kalmakta olan meyve bahçesidir. Ayrıca, (A) ile işaretli taşınmaza komşu olan 17-18 sayılı parseller gerçek kişiler adına tespit edilmiş olup itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmişlerdir. Bu durumda, taşınmazın (A) ile işaretli bölümünün orman içi açıklık niteliğinde olduğu kabul edilemez” şeklindeki değerlendirmelerle, niza konusu taşınmazların orman olmadığı kişi lehine tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararları verilmiştir.

Somut olayda, nizalı taşınmazın kuzeyinde .. ada ..parsel sayılı taşınmaz şahıs adına tespit görmüş ve itirazsız kesinleşerek tescil edilmiş, güneyinde dere ve dereden sonra ..ada .. parsel sayılı taşınmaz da kişi adına yapılan tespit itirazsız kesinleşmiş ve tapuya bağlanmıştır. Bir başka anlatımla, çekişmeli taşınmazın dört tarafı orman ile çevrili değildir. Oysa ki Yüksek Daire bozma kararında çekişmeli taşınmazın dört tarafı orman ile çevrili orman içi açıklık konumunda bulunduğu belirlemesinde bulunarak zilyetlikle kazanılamayacağı değerlendirmesinde bulunmuştur. Yüksek Dairenin bu değerlendirmesi somut olaya uygun düşmediği gibi yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen Dairenin uygulaması ile de örtüşmemektedir.

Özetle; taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, orman içi açıklık olmadığı, kültür arazisi niteliğinde olduğu, kişi yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği ormancı ve ziraatçi bilirkişi raporları ve hava fotoğrafları incelemesi ile objektif ve bilimsel verilere dayalı olarak saptanmıştır. Yüksek Dairenin bozma kararı taşınmazın 4 tarafının orman olmaması nedeniyle maddi hataya dayalıdır. Nitekim Yüksek 20.Hukuk Dairesinde aynı nitelikteki bozma ilamlarından maddi hata gerekçesiyle dönülmüştür. Taşınmazın orman içi açıklık olduğunu doğrulayan hiçbir delil bulunmadığı gibi, mülkiyet hakkını ortadan kaldıracak bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır. Kişisel düşüncelerin böyle teknik bir konuda bilirkişi raporları bertaraf edilerek hükme esas alınması hukuk güvenliğinin ve adil yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğurur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları da doğmuş olan mülkiyet hakkının ihlal edilmemesi ilkesinin gözetilmesi gereğini vurgulamaktadır. Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun görüşlerine katılamamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2017/1592, Karar No: 2017/3970, Tarih: 28.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1592 E.  ,  2017/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davalının 01/04/2008 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, takibe konu kira bedellerini ödemediğini belirterek alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılara herhangi bir kira borcunun bulunmadığını, talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar tarafından 10/03/2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile bakiye 3.538 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu tarafından takipten sonra 03/04/2014 tarihinde 1.450 TL, 04/07/2014 tarihinde 1.600 TL ödendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Söz konusu ödemelerde herhangi bir açıklama bulunmamakta olup davacılar vekili, ödemelerin takipten sonraki kira bedellerine yönelik olduğunu beyan etmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 101. maddesinde '' Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır '' düzenlemesi 102. maddesinde ise taraflar arasında birden fazla borç bulunması halinde “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda; davalı tarafından takipten sonra yapılan ödemelerin, takip konusu borçtan mahsubu gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının bakiye kira borcunun 5.457 TL olduğu belirlenerek bu miktar üzerinden yasal faiz oranında 2.448,88 TL işlemiş faiz hesaplanmış, Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 1.962 TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline karar verilmiş ise de davacının takip konusu ettiği asıl alacak tutarı 3.538 TL olup bu miktar üzerinden işlemiş yasal faiz belirlenek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24603, Karar No: 2017/25828, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24603 E.  ,  2017/25828 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.