muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4516, Karar No: 2010/7629, Tarih: 21.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/4516 E.  ,  2010/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :10.6.2008

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının taşınmazda 1.8.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, müvekkilinin işyeri olarak dükkana ihtiyacı bulunduğunu, kiralananda yeğenleri ile birlikte kahvehane açacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olmadığını, mevcut işi bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir. Öte yandan; kimlerin ihtiyacı için tahliye davası açılabileceği 6570 Sayılı Yasanın 7/b ve c maddelerinde sınırlı olarak sayılmıştır. Sözü edilen madde hükmüne göre kiralayan veya kiralayan durumunda olmayan malik, ancak kendisinin, eşinin ve çocuklarının işyeri (veya konut) ihtiyacı için dava açabilir.

Olayımıza gelince;hükme esas alınan 1.8.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiralananda yeğenleri ile kahvehane işletecekleri iddiasında bulunmuş, bu konuda dinlenilen davacı tanıkları davacının uçak mühendisi olduğunu ve bir İngiliz firmasında genel müdürlük yaptığını, kahvehaneyi yeğeni...'un çalıştıracağını beyan etmişlerdir. Davalı tanığı ise davacının bir şirkette müdür olduğunu duyduğunu, bu yere ihtiyacı olup olmadığını bilmediğini taraflar arasında kira bedeli hakkında konuşmalara şahit olduğunu belirtmiştir. Dinlenilen tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre ihtiyaçlının davacının yeğeni olduğu anlaşılmıştır. Yeğenin ihtiyacı için tahliye istenemez. Öte yandan davacının ihtiyaçlı olduğu kabul edildiği takdirde bir şirkette müdür olarak çalışan kişinin işsiz ve boşta olduğu kabul edilemeyeceğinden bu konuda yeterli araştırma yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2698, Karar No: 2016/2948, Tarih: 04.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/2698 E.  ,  2016/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Riz-al limited şirketi ile 23.4.2005 tarihinde yapılan protokolle, davalı şirketin inşaa ettiği 1 nolu parseldeki dairelerin satış yetkisinin tarafına verildiğini, protokol gereğince davalı şirkete 8.7.2005 tarihinde 225.000 euro ödeme yaptığını ve güvence olarak davalı şirket ortakları diğer davalıların hissedarı oldukları 41 nolu parsele şerh konulduğunu, inşaa edilen ve satışında aracı olduğu dairelerden 5,23,30,36 ve 48 nolu dairelerin tapularının satın alanlara devir edildiğini, ancak satışında aracı olduğu B blok 10,29,35, 41, ve 53 nolu dairelerin satış bedelinden protokol gereğince % 60 tutarı 237.600 euronun davalı şirkete ödendiği halde, tapularının alıcılarına devir edilmediğini, üstelik davalıların kredi borcundan dolayı anılan daireler üzerine banka lehine ipotek verdiklerini ve ipoteğin paraya çevrilmesi nedeni ile dairelerin kredi veren bankaya ihale edildiğini, davalıların tutumu nedeni ile sözleşmenin konusuz kaldığını ileri sürerek, sözleşmenin iptali ile ödenen 225.000 euro ile 6 adet dairenin satış bedelinin % 60 tutarı 237.600 euronun faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket ile davalı ..., davacının protokole göre 28.2.2006 tarihine kadar dairelerin satışını gerçekleştiremediğini, ayrıca tapusunu devir ettikleri 5 adet dairenin satışından paylarına düşen toplam 330.000 euronun da ödenmediğini, bu nedenle sözleşmenin feshedildiğini savunmuşlar, diğer davalılar da protokolde taraf olmadıklarını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, sözleşmenin feshine, 225.000 euronun davalı Riz-al şirketinden tahsiline, davacının diğer talepleri ile diğer davalılar aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Riz-al limited şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin feshine, 225.000 euronun davalı Riz-al şirketinden tahsiline, davacının diğer talepleri ile diğer davalılar aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Riz-al limited şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının alıcı, davalı Riz-al limited şirketinin satıcı ve davalı Kozanoğlu şirketinin kefil olarak imzaladığı 23.4.2005 tarihli protokol başlıklı belgede; iş bu protokol ile, 1 nolu parselde inşaa edilecek olan davalı Riz-al şirketine ait toplam 53 adet dairenin satış yetkisinin davacıya verildiği, davacının satış yetkisini alabilmesi için toplam 225.000 euroyu davalı Riz-al şirketine ödemek zorunda olduğu, davacının 28.2.2008 tarihine kadar dairelerin % 60'ına tekabül eden 32 adet daireyi satmak zorunda olduğu, eğer bu satışları gerçekleştiremezse; sözleşme feshedilip 225.000 euroluk daire tapusunun verileceği ve daire başına 66.000 euro olmak üzere, bütün dairelerin satışı sonunda davalı Riz-al şirketi hesabına 3.500.000 euronun yatırılmış olacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşme gereğince 5 adet dairenin satışında aracılık ettiğini ve davalının tapu devirlerini alıcılarına verdiğini ancak aracı olduğu 6 adet dairenin de satışının gerçekleştiği halde, daire tapularının davalı tarafça alıcılarına devir edilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, protokol hükümlerini davacının yerine getirmediğini 5 adet daire tapusunu devir ettiklerini ancak ödenmesi gereken 330.000 euronun ödenmediğini; ancak, yatırılan kaparo karşılığına sayılarak sözleşmenin feshedildiğini savunmuştur. Davacı tarafından 8.7.2005 tarihinde davalı şirkete 225.000 euronun protokole göre ödendiği ve davacının aracı olduğu 5 adet daire tapusunun da davalı tarafından alıcılarına devir edildiği hususları dosya kapsamı ile anlaşıldığı gibi, bu husus tarafların kabulündedir. Mahkemece, davalı Riz-al şirketinin davacının gösterdiği kişilere 5 adet daire tapusunun devir edildiğine ilişkin yazılı delil sunulmadığı gerekçesi ile davacının 225.000 euroluk talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davacı, inşaa edilen dairelerden 5,23,30,36 ve 48 nolu dairelerin satışında aracı olduğunu ve tapusunun da davalı tarafça alıcılarına verildiğini açıklamıştır. O halde, mahkemece davacının bu beyanı üzerinde durularak yukarıda belirtilen 5 adet dairenin protokol kapsamında, davacı tarafından satışına aracılık edilerek alıcılarına tapusunun devir edilip edilmediği araştırılmalı ve davacı tarafından ödenen 225.000 euro teminat bedeli de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 8.424,00 TL temyiz harcın istek halinde davalı ... iadesine, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33286, Karar No: 2013/5454, Tarih: 21.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33286 E.  ,  2013/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi ihalenin feshi talebinde bulunmuş, mahkemece, satış ilanı tebligatının şikayetçinin tapuda kayıtlı adresine usule uygun tebliğ edildiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1.maddesine göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile eklenen aynı yasanın 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Yine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/8.maddesi uyarınca, tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılması zorunludur.

Somut olayda, 03.5.2012 ve 09.5.2012 tarihlerinde farklı adreslere çıkarılan satış ilanı tebligatları iade dönünce, 17.5.2012 tarihinde borçlunun "......Mahallesi, ......Caddesi No: .............a/ANKARA" adresine "adres kayıt sistemindeki adres" şerhli tebligat çıkarılmış ve  TK.m. 21/2'ye göre tebliğ edilmiştir.

Dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde şikayetçinin mernis adresi bulunmadığı gibi, satış ilanının tebliğ edildiği adresin şikayetçinin mernis adresi olmayıp tapuda kayıtlı adresi olduğu hususu mahkemenin de kabulündedir. Borçlunun tapuda kayıtlı

adresine mernis şerhli olarak TK.'nun 21/2 maddesine göre yapılan satış ilanı tebligatı usulsüz olup, satış ilanı tebliği zorunluluğu bu hali ile yerine getirilmediğinden, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde şikayetçinin mernis adresi bulunmadığı gibi, satış ilanının tebliğ edildiği adresin şikayetçinin mernis adresi olmayıp tapuda kayıtlı adresi olduğu hususu mahkemenin de kabulündedir. Borçlunun tapuda kayıtlı

adresine mernis şerhli olarak TK.'nun 21/2 maddesine göre yapılan satış ilanı tebligatı usulsüz olup, satış ilanı tebliği zorunluluğu bu hali ile yerine getirilmediğinden, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Öte yandan, İİK'nun 126. maddesi taşınmaz ihalelerinde artırma ilanının ne şekilde yapılacağını düzenler. Açıklanan maddenin son fıkrası göndermesiyle taşınmaz ihalelerinde de uygulanması zorunlu olan 114. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatine en uygun geleni nazara alınarak tayin olunur.

İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin "taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağı" başlığını taşıyan 49. maddesi açık hükmüne göre; "Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağına; dosya numarası, alacaklı ve borçlunun ad ve soyadları, artırmanın yapılacağı yer, gün, saat, şartnamenin açık bulundurulduğu ilk gün, birinci ve ikinci artırma gün ve saatleri...... diğer gerekli bilgiler yazılır. Şartname, icra müdürü tarafından tarih atılarak imzalanır ve mühürlenir. Tutanağa, tellal ve alıcının da imzası alınır". Aynı yönetmeliğin 50. maddesinde ise, taşınmazın açık artırma ilanında bulunması gereken hususlar düzenlenmiş olup, anılan maddenin (b) bendinde "satışın yapılacağı yer, gün ve saati", .... (e) bendinde de "ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat"'in yazılması gerektiği açık hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, şikayet konusu taşınmazın birinci artırmada ihale edildiği anlaşılmakla birlikte, ihale tutanağında satış tarihi ve saatinin yazılmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, satış ilanı tebligatının usulsüz olması ve ihale tutanağında ihale tarihi ve saatinin yazılı olmaması hususları gözönünde tutularak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7568, Karar No: 2010/13741, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7568 E.  ,  2010/13741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5781, Karar No: 2025/2129, Tarih: 10.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5781 E.  ,  2025/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/759 E., 2022/758 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-42076

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/143106

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 31.10.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu karşı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 146.486,98 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan gelir sağlanıp sağlanmadığının tespitini, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 146.486,98 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, çelişkinin giderilmediğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, ceza soruşturması kapsamında uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının tespiti gerektiğini, poliçe teminatı dışında kalan rapor ücreti vs. giderlerin reddi gerektiğini, ancak tahkime başvuru tarihinden itibaren faize hükmedilebileceğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmelik'in 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmelik'in 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3'de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20'nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK'nın 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dosya içindeki bilirkişi raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e atıf yaptığı gerekçesi ile sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.