muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12667, Karar No: 2013/16606, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12667 E.  ,  2013/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye düşürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme”suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla,cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için,öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil,görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle,kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı Asayiş Şube Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yapan şikayetçilerin, 30/10/2010 tarihinde Emniyet Müdürlüğüne ait 27 A 0546 plakalı ekip aracıyla görev yaptıkları sırada, sanığın sevk ve idaresinde bulunan 27 L 3907 plakalı aracın ön farlarının yanmaması, yüksek sesle müzik dinlemesi, egzozundan yüksek ses çıkartarak trafikte tehlikeli bir şekilde seyrettiğinin görülmesi üzerine, şikayetçilerin mega fonla yaptıkları dur ihtirana rağmen sanığın, süratini artırarak aracı kullanmaya devam ettiği; ancak ışıklı kavşakta kırmızı ışığın yanması nedeniyle durması üzerine, şikayetçilerin içerisinde bulunduğu ekip otosunun sanığın kullandığı aracın yanına yaklaşarak durduğu, sanığın yeşil ışığın yanması ile aniden hareket etmesi neticesinde, 30.10.2010 tarihli görgü tespit tutanağı içeriğinden görüleceği üzere; 27 A 0546 plakalı polis ekip otosunun dikiz aynası, sol ön davlumbaz ve sol ön kapısına çarparak zarar verdiği, görevlilerin ikinci kez yaptıkları dur ihtarına ve siren çalmalarına rağmen sanığın kullandığı aracı ile yüksek hızla aynı güzergahta tur atmaya devam ettiği, aracının bir süre sonra durması ile aracından inen sanığın kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucunda emniyet ekipleri tarafından yakalanan ve doktor raporuna göre 135 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kolluk görevlilerine tekme atmaya çalışması nedeniyle zor kullanma yetkisi kapsamında kendisine kelepçe takılmak suretiyle etkisiz hale getirilen sanığın, kendisine müdahalede bulunan şikayetçi polislere hitaben "Devletinizi sinkaf edeyim, Atatürkünüzü sinkaf edeyim," şeklinde sözler ile hakarette bulunması şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürme suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabuünlde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sabıka kaydında bulunan 5237 sayılı TCK'nın ertelenmiş 6 ay hapis cezasına ait mahkumiyetin kesinleşme tarihinin 16/05/2006 olduğu, 1 yıllık deneme süresi sonunda infaz tarihinin 16/05/2007 olacağı, 3682 sayılı mülga Adli Sicil Kanunun 8. maddesinin 8/b-son maddesi uyarınca silinme süresine ilişkin 10 yıllık sürenin gerçekleşmediği dikkate alındığında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3474, Karar No: 2014/5843, Tarih: 24.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3474 E.  ,  2014/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/86972

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2012

NUMARASI : 2011/443 (E) ve 2012/71 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün yüze karşı verildiği ve süresi geçtikten sonra 14.03.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de, temyiz dilekçesi içeriğine göre öğrenme tarihi itibarı ile temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

İstanbul 3. Asliye Ceza Hakimliği'ne hitaben yazılan E.. G.. imzalı 14.03.2012 havale tarihli dilekçe içeriğinde dilekçe sahibi özetle, ''suçla alakası bulunmadığını, kardeşi E. G.'ün önceden olduğu gibi işlediği suç nedeniyle kendi kimlik bilgilerini kullandığını, benzer olaylar nedeniyle mağdur olduğunu, buna dair örnek mahkeme kararlarının dilekçe ekinde bulunduğunu, hiç bir şekilde mahkemeye çıkmadığını, parmak izi alınmadığını'' belirttiği ve ekinde örnek mahkeme kararlarını dilekçesine eklediği, incelenen dosya içeriğinden yargılanan kişinin imza örneği ile temyiz dilekçesi altındaki imzanın bir birine benzemediği gibi dilekçe sahibinin dilekçe ekinde sunduğu örnek mahkeme kararları içeriklerine göre dilekçe sahibinin beyanının doğru olabileceği anlaşılmakla, 14.03.2012 havale tarihli dilekçe sahibinin fotoğraf, imza ve yazı örnekleri ile parmak izlerinin alınarak, 04.12.2011-02.03.2012 tarihleri arasında Metris 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bu dosyadan tutuklu kaldığı anlaşılan E.. G.. ile ilgili cezaevinden varsa imza ve yazı örnekleri, fotoğrafları ve parmak izlerinin getirtilip uzman bilirkişi aracığıyla incelemesi yapılıp sanığın gerçek kimliği tespit edildikten sonra hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. G..'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34095, Karar No: 2016/2739, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34095 E.  ,  2016/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/170702

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/1007 (E) ve 2014/360 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 23.12.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 28.03.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6565, Karar No: 2023/3824, Tarih: 02.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6565 E.  ,  2023/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/315 E., 2022/377 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 28.11.2014, 04.01.2015

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/100 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/100 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ile ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.04.2022 tarihli ve 2020/9301 Esas, 2022/4657 Karar sayılı kararı ile;

C. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.04.2022 tarihli ve 2020/9301 Esas, 2022/4657 Karar sayılı kararı ile;

"1) Sanık ...’ın çalıştığı, babasının çalıştırdığı lokalde uyuşturucu madde kullanımının yoğun olduğu, çok sayıda uyuşturucu bağımlısı gençlerin sıklıkla gelip gittiği, işyeri arka kısmında perde ile çevrili oda içerisinde uyuşturucu madde kullandıklarına dair alınan ihbar üzerine yapılan çalışmalarda, satışı yapılan uyuşturucu maddelerin ele geçirilmemesi için işyerinde kullandırıldığı ve bu şekilde uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştirildiğine dair bilgi alınması üzerine 28.11.2014 tarihinde işyerinde yapılan aramada ahşap vitrinin sol baştaki ve ortada bulunan bölmenin arasında zemin üstünde 10 paket halinde net 0.14 gram eroin maddesinin ele geçirildiği ve sanığın yakalanmadığı olayda; sanığın maddelerin kendisine ait olduğunu ve kullanıcı olduğunu beyan ettiği, sanığın Konya ili Alaaddin Bulvarı ve Zafer civarında torbacılık yapmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde duyumlar alınması üzerine 04.01.2015 tarihinde saat: 21:30 sıralarında kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı gittiklerinde durur vaziyette sanığın görülmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan aramada pantolonunun sol arka cebinde 9 paket halinde net:0,28 gram eroin maddesi ele geçirilmek suretiyle sanığın yakalandığının anlaşılması karşısında;

Her iki olayda suça konu eroinlerin ele geçiriliş biçimi, ele geçirilen eroinlerin toplamda 10 ve 9 parça halinde olması, her bir paketteki uyuşturucu madde gramajlarının yaklaşık aynı miktarda bulunması

hususu birlikte dikkate alındığında sanığın kullanmak için bulundurduğuna ilişkin suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 28.11.2014 ve 04.01.2015 tarihlerinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gözetilmeden, suçun niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan ve sanığın adli sicil kaydında gözüken diğer suçlarının tekerrüre esas alınıp alınamayacağı araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

3) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4) ... Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi"

Nedenleriyle bozulmasına 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

D. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasın ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut deliller elde edilememiş olup, atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Zincirleme suçun koşullarının oluşmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her iki olayda suça konu eroinlerin ele geçiriliş biçimi, ele geçirilen eroinlerin toplamda 10 ve 9 parça halinde olması, her bir paketteki uyuşturucu madde gramajlarının yaklaşık aynı miktarda bulunması hususu birlikte nazara alındığında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında 28.11.2014 ve 04.01.2015 tarihlerinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçun sübutu, vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına, delillerin tespit ve tayine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri ve aşağıdaki hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli kararda takdiren alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilerek, hüküm fıkrasında hapis cezası alt sınırdan belirlenmiş ise de, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu, 15.08.2017 tarihli Kanun Hükmünde Kararname'nin 137 nci maddesi ile 1000 gün olarak değiştirildiği gözetilmeksizin temel adli para cezasının 1000 gün olarak belirlenmesi,

2. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi yerine 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

1. Hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “1000”, ikinci paragrafında yer alan “1500”, üçüncü paragrafından yer alan "1875", dördüncü fıkrasında yer alan "1562" ve “31.240,00” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5”, “7”, "8", "6" ve “120 TL” ibarelerinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmından "TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE " ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27330, Karar No: 2010/20864, Tarih: 14.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/27330 E.  ,  2010/20864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmün sanığın yokluğunda katılan vekilinin yüzüne karşı verildiği ve “tefhim ve tebliğ” tarihinden itibaren 7 gün içinde temyizinin olanaklı olduğu belirtilip gerekçeli kararın tebliğ de edilmediği ve sanığın yanıltıldığı gözetilerek tarafların gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi temyizin ne zaman başlayacağı konusunda eksikliği gidermeye yeterli meşruhatlı duyuru ile taraflar bilgilendirilmesi ve eski hale getirme talebinde bulunarak yasa yoluna başvurmaları durumunda hukuksal sürecin tamamlanmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, O yer C. Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.