muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18432, Karar No: 2012/2616, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18432 E.  ,  2012/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya dava dışı ... Ltd şirketinden alacağının tahsili amacıyla vekaletname ve takip masrafı için para verdiğini, davalının icra takibi sırasında takip borçlusundan tahsilatlar gerçekleştirdiğini, ancak tahsil edilen paranın 35.872,00 TL’sinin verdiğini, kalan kısmının verilmediğini belirterek, bakiye 45.164.38 TL alacağın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalıya Tebligat Kanunun 35 maddesine göre tebligat yapılmış davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilerek, davalının davacı adına takip ettiği icra takibinde tahsil ettiği bir kısım paraları davacıya ödediği, kalan kısmının ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, 43.178,68-TL alacağının tahsiline dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalıya dava dilekçesi, öncelikle büro adresine tebliği için çıkartılmış, bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine davalının bildirilen ev adresine tebligat çıkartılmıştır ancak bu adrese çıkartılan tebligatta bilâ iade gelmiştir. Bunun üzerine davalının ilk tebligat çıkartılan adresine Tebligat Kanunun 35 maddesine göre tebliğ edilmiştir, Tebligat Kanunun 35 maddesine göre tebligat yapılabilmesi

için bu adrese yöntemine uygun yapılmış bir tebligatın yapılmış olması gerekir. Oysa yukarıda bildirildiği gibi Tebligat Kanunun 35 maddesine göre tebligat yapılan adrese çıkarılan ilk tebligat bilâ tebliğ iade gelmiştir. Bu nedenle sözkonusu adrese Tebligat Kanununun 35 maddesine göre tebligat yapılması mümkün değildir. Bu durumda davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününün yöntemine uygun tebliğ edip tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte gösterilen nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 10.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1463, Karar No: 2020/2430, Tarih: 20.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1463 E.  ,  2020/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamak

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nin 81, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca; 10 yıl 10 ay hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında; CMK'nin 223/2-c maddeleri uyarınca; beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 gün ve 2015/210 E. 2016/208 K. sayılı Kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, ağır haksız tahrik bulunduğuna, teşdid uygulanmasının hatalı olduğuna, suç vasfının hatalı tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in ... İlkokulunda beden eğitimi öğretmeni, katılan ...'in ise aynı okulda öğrenci olduğu, olay günü okulda bulundukları sırada katılan sanık ...'in katılan ...'e tokat attığı, katılanın ağlayarak ikametine gittiği burada durumu ağabeyi sanık ...'a anlattığı, ardından sanık ...'ın babası Kemal ve kardeşi ...'i yanına alarak okula gittiği, bahçede katılan sanıkla tartışmaları üzerine sanık ...'ın belinden çıkardığı bıçak ile katılan sanığı boynundan bıçakladığı, darbenin A.Carotis Externa'da ve Fasiyal sinirde kesiye neden olup katılan sanığın yüzünde sabit iz oluştuğu olayda;

A-Katılan sanık ...'in katılan ...'in yüzüne tokat atması şeklinde gerçekleşen eylemin münhasıran kasten yaralama suçunu ihtiva ettiği anlaşıldığından katılan sanık hakkında 86/2-3,d maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,

B- Sanık ...'ın, katılan sanık ...'e yönelik eylemini katılan ...'e karşı gerçekleştirilen kasten yaralama sonucu, hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında işlediği anlaşıldığından sanık hakkında asgari hadden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 20/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11786, Karar No: 2014/2694, Tarih: 19.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11786 E.  ,  2014/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/216-2013/153

S.. K.. ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.03.2013 gün ve 216/153 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalının Hatay Merkez Balıklıdere Köyü'nde kain parsel sayılı taşınmazda müştereken malik olduklarını, müvekkilleri tarafından Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak ortaklığın giderilmesini talep ettiklerini ve mahkemece 2008/896 Esas-2009/1755 Karar sayılı kararıyla taşınmazın satılarak ortaklığın giderilmesine karar verildiğini ve Yargıtay'ca onanarak kararın kesinleştiğini; ancak, taşınmazlar üzerinde bulunan evlerin kime ait olduğu hususunda karar alınmamış olduğunu, davalı Kurumun Suriye uyruklu Y.. kızı S..'nin halefi olduğunu ve taşınmazda mevcut evlerin tamamının Suriye uyruklu S..'nin Türkiye'den ayrılmış sayıldığı tarihten uzun yıllar sonra yapılmış yeni inşaatlar olduğunu, bu nedenle, bilirkişi raporuyla sabit olan numaralı evin davacı H.. K..'ya, numaralı evin S.. K..'ya, 15 numaralı evin S.. K..'ye, numaralı evin S.. H..'na, bila nolu yeni yapının F.. H..'na ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise kendilerinin ne ortaklığın giderilmesi davasında ne de bu davada hak iddisında bulunmadıklarını, davalı taraf olarak dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden öncelikle davanın reddine karar verilmesini; eğer, davanın kabulüne karar verilir ise dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden karşı taraf lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesini savunmuştur.

Davalı vekili ise kendilerinin ne ortaklığın giderilmesi davasında ne de bu davada hak iddisında bulunmadıklarını, davalı taraf olarak dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden öncelikle davanın reddine karar verilmesini; eğer, davanın kabulüne karar verilir ise dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden karşı taraf lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesini savunmuştur.

Mahkeme, davacılar vekili beyanı, davalı vekilinin açıklamaları, tapu kaydı ve krokisi, Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/896 Esas-2009/1755 Karar sayılı dosyası, tanık beyanları, keşif sonucunda alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya münderecatının birlikte değerlendirilmesiyle keşif sonucunda alınan raporlara, tanık beyanlarına, Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/896 Esas-2009/1755 Karar sayılı dosyasına göre dava konusu Hatay Merkez Balıklıdere Köyü sayılı parsel taşınmazdaki evlerin davacılara ait olduğu, davacılar tarafından yapıldığı kanaatine varmış ve davanın kabulüne karar vererek dava konusu Hatay Merkez Balıklıdere Köyü parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişisi M.. O.. tarafından tanzim edilen 12.10.2012 tarihli rapor ve krokiye göre binalardan (A) harfi ile gösterilen 200,40 m2 oturumlu kısmi bodrum+iki katlı yapının tapu kayıt maliklerinden davacı S.. K..'ye, (B) harfi ile gösterilen 151,20 m2 oturumlu kısmi bodrum+iki katlı yapının tapu kaydında hissesi bulunmayan davacı S.. H..'na, (C) harfi ile gösterilen 147,50 m2 oturumlu zemin+iki katlı yapının tapu kaydı maliklerinden davacı F.. H..'na, (D) harfi ile gösterilen kısmi bodrum+iki katlı yapının tapu kayıt maliklerinden H.. K..'ya, (E) harfi ile gösterilen 140,00 m2 oturumlu kısmi bodrum+bir katlı yapının tapu kayıt maliklerinden davacı S.. K..'ya ait olduğunun TESPİTİNE karar vermiştir.

Hüküm davalı vekilince dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere ve kural olarak; tespit davalarında tespit davası açanın hukuki yararının varlığı gerekir. 6100 sayılı HMK'nun 106. maddesi 2. fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı olması bulunmalıdır.” denilmektedir. Bu nedenle, davacıların taraf olduğu Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi'nin Yasa yolundan geçerek kesinleşen ortaklığın giderilmesi davasına esas olmak üzere 25.04.2012 tarihinde açılan eldeki davada davacıların hukuki yararı bulunmamaktadır. Davacılar, söz konusu çaplı taşınmazı haksız yere işgal etmişler ve fen bilirkişi raporunda özgülenen yerlere yapılanmışlardır. Kayıt maliki olmayan davacılara bu eylemleri nedeniyle herhangi bir bedel ödenmesi söz konusu değildir. Öte yandan, TMK'nun 683. maddesine göre çap malikinin men, kal ve ecrimisil davası açması her zaman mümkündür.

Hal böyle olunca, davacıların davasının reddine karar verilmesi gerekirken maddi olay, huhuki müessseleri ile ilgili Yasa maddeleri gözardı edilerek kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6564, Karar No: 2016/111, Tarih: 14.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6564 E.  ,  2016/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen kooperatif üyeliğinin tespiti, taşınmazın tescili, mümkün olmaz ise bedelinin tahsili davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ve birleşen davada davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olan dava dışı ...’ın hissesini 27.10.2000 tarihli hisse devri senedi ile devraldığını, davalı kooperatife üyelik kaydının yapılması için 03.01.2001 tarihinde ihtarda bulunulmasına rağmen kaydının yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespiti ile üyeliğinin tesciline, devre konu taşınmazın veya bunun mümkün olmaması halinde muadili bir taşınmazın müvekkili adına tesciline, bunun da mümkün olmaması halinde devre konu taşınmazın rayiç değerinin tespiti ile bu miktarın faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2011 tarih ve 301 E., 297 K. sayılı ilamıyla, iddia ve savunma karşısında, işbu davada verilecek kararın ortaklığını devreden dava dışı ...’ın hukukunu doğrudan ilgilendireceği kuşkusuz olup, mahkemece, davacı vekiline dava dışı devreden ... aleyhine, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu hükümlerine göre davalı kooperatif nezdinde bulunan haklarını davacıya devrettiği ve davalı kooperatifin ortağının davacı olduğuna dair dava açması için önel verilmesi, dava açıldığında işbu dava ile birleştirilmesi, iddianın ve savunmanın birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön düşünülüp usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan, doğrudan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmediği belirtilmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalının kooperatifteki üyelik haklarını hisse devir sözleşmesiyle devraldığını, devir sözleşmesi sırasında davacının üye olduğunu ileri sürerek, devir tarihi itibariyle davalının üye olduğunun tespitine, davalı ile müvekkili arasında yapılmış devir sözleşmesine göre devrin anasözleşmeye ve yasaya uygun olduğunun tespitine ve müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunun tespiti ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı, davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı kooperatifin üyesi olan davalı ...'ın hissesini 27.10.2000 tarihinde noterde düzenlenen hisse senedi devir sözleşmesi ile davacıya devrettiği, davacının ilk devralan olduğu, söz konusu ortaklığı devreden ortak ...'ın davacıya karşı devir sözleşmesinin feshi davası açtığının savunulmamasına göre pay devir sözleşmesi noter tarafından düzenlenmekle aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olup bu durumun kooperatife bildirildiği, Kooperatifler Kanunu'nun 14/2. maddesi uyarınca davacının ortak olma niteliklerini taşıdığının anlaşılması karşısında davacının ortaklığa kabul başvurusunun hissesini devreden ortağın borçları ve hisse üzerinde bulunan haciz ile ilişkilendirilerek reddedilmesinin mümkün olmadığı, ilk devralan durumunda bulunan davacının devirden önce doğmuş olan borçlardan diğer ortaklar gibi sorumlu olduğu, fakat bu sorumluluğun oluşabilmesi için kooperatif tarafından davacıya borcun bildirilmesi gerektiği, dolayısı ile açıklanan yasa hükümleri doğrultusun da davacının ortaklık payını 27.10.2000 tarihinde devralmış olmakla bu tarih itibariyle ortaklığın tespitinin gerektiği, kooperatif üyeliğinin devrinin, mutlaka o üyeye ait veya tahsisi yapılmış dairenin de devrini gerektirmeyeceği ve üyeliğin ve mülkiyetin devrinin ayrı hususlar olması sebebiyle davacının kooperatif üyeliğinin tespitinden sonra Kooperatifler Kanunu'nda düzenlenen üyeliğin gereklerini yerine getirmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kooperatife ortak olduğunun tespitine, diğer hususlardaki davacı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden asıl davada davalı ve birleşen davada davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17049, Karar No: 2019/2921, Tarih: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17049 E.  ,  2019/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/441 ve 2012/5622 sayılı dosyalarında davalı bankanın ... şubesinden 24.05.2012 tarihinde kullanılan krediye ilişkin olmak üzere, hakkında takip başlatıldığını, ... sözleşmesindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/63393 sayılı dosyasında alınan raporla bunun sabit hale geldiğini ileri sürerek; takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile kendisinden haksız tahsil edilen 4.723,63 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile başlatılan takipler nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, davacıdan haksız tahsil edilen 4.723,63 TL'nin davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisi tarafından kullanıldığı iddia edilen ihtiyaç kredisinin, aslında kendisi tarafından kullanılmadığını, imza ve yazıların da başkasına ait olduğu iddia ederek, hakkındaki takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitini, ödediği miktarın da iadesini istemiştir. Mahkemece, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/63393 sayılı soruşturma dosyasında aldırılan Kriminal rapordaki görüş benimsenerek, ... sözleşmesi altındaki yazı ve imzaların davacının elinin ürünü olmadığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyaya kazandırılan ve soruşturma aşamasında alınan 30.09.2013 tarihli kriminal raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, zira, huzurda alınan imza ve yazı örnekleri ile yetinildiği, mukayese imzalarının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, huzurda alınan imza ve yazılar ile sözleşme tarihinden önceki döneme ait sair kurumlardaki imza ve yazı örnekleri, sözleşmede yer alan imza ve yazılarla karşılaştırılmak ve davacının el ürünü olup olmadığının saptanmak üzere, Adli Tıp ilgili dairesine gönderilip alınacak sonuç ve kredinin kim tarafından bizzat çekildiği hususu da inceleme ve değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yetinilip, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14018, Karar No: 2017/30093, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/14018 E.  ,  2017/30093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 321/2. maddesinde “Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

Belirtilen kanun hükmü uyarınca, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa, gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, mahkemece tefhim edilen kısa kararın gerekçeyi içermediği, gerekçeli kararın ise taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın davacı vekiline ve davalıya tebliğ edilerek, tebliğ evrakları dosyaya eklenmelidir.

2-Sosyal Güvenlik Kurumu’nun ilgili birimine yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinde çalışmasının kayıtlı olduğu “29797” ve “20489” tescil numaralı işyerlerinin ait olduğu işverenlik bilgilerini tespite yarar, işyeri ayrıntılı tescil bilgilerinin gönderilmesinin istenilmesi ile alınacak cevabi yazı ve evraklar dosyaya eklenmelidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliklerin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1361, Karar No: 2018/7797, Tarih: 10.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1361 E.  ,  2018/7797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, suça konu ıslak imza ihtiva etmeyen ve ... Turizm.. Ltd.Şti yetkilisi tarafından keşide edilmiş görünen çeki, almış olduğu mal karşılığında katılanın yetkilisi olduğu şirkete vermek suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suça konu çeki, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık ...'den Badem Turizm isimli şirketi devir karşılığı aldığını ve çekteki keşideci imzasının ıslak imza olmadığını bilmediğini beyan ettiği, ...'in ise savunmalarında Badem Turizm isimli şirketle hiç bir alakasının olmadığını, sadece şirket sahiplerini tanıdığını beyan ettiği ancak suça konu çek nedeniyle karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılandığı Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesindeki 07/04/2011 tarihli duruşmada şirketi arkadaşları olan ... ve sanık ... ...'la birlikte kurduklarını, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını ancak kaşe imzasını yaptırıp onlara verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, öncelikle şirketin ...'e devrine ilişkin evraklarda ...'in imzalarının bulunup bulunmadığı ve suça konu çekteki kaşe imzanın ...'e ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, imzaların ona ait olduğunun tespiti halinde suça konu çekin keşide tarihinde şirket yetkilisinin ... olup olmadığının tespiti için ticaret sicilinden ilgili belgeler celp edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

a)Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

b)Suça konu belge aslının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken katılan şirkete iadesine karar verilmesi,

c)Suç tarihi, suça konu çekin katılan şirkete verildiği 2008 yılı Aralık ayı olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 16/03/2009 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7843, Karar No: 2021/356, Tarih: 21.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7843 E.  ,  2021/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalılardan Muhammet için paya vaki elatmanın önlenmesine ve diğer davalı ... için ise mutlak olarak elatmanın önlenmesine karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 27,90 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.