muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/326, Karar No: 2022/565, Tarih: 20.09.2022

Sanık hakkındaki kesinleşmiş ve derdest dosyalarına ilişkin bilgilerin yer aldığı UYAP sistemi üzerinden ve güncel adli sicil kaydından Ceza Genel Kurulu aşamasında yapılan incelemeler neticesinde; sanığın, itiraza konu olan 04.11.2010 tarihli suçu, bu tarihten önce işlediği başka bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlenmediği açık bir şekilde tespit edilmiştir. Yerel Mahkemece denetimli serbestlik şube müdürlükleri ile Cumhuriyet başsavcılıkları ya da adli teşkilat yapılanması içinde yer alan diğer yardımcı birimler aracılığıyla araştırma yapılmamış olması, eksik araştırma olarak değerlendirilemez. Zira Cumhuriyet başsavcılıkları ve denetimli serbestlik şube müdürlükleri nezdinde bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma dosyalara ilişkin bilgiler, aynı zamanda UYAP sisteminde de kayıtlıdır. Sistem üzerinden ulaşılabilen “Tarafla İlgili Tüm Dosyaları Göster” başlıklı bölüm içinde yer alan “CBSdeki”, “Ceza Mahkemelerindeki” ve “Denetimli Serbestlik” adlı bölümler aracılığıyla, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin gerek denetimli serbestlik gerekse soruşturma ve kovuşturma dosyalarına ulaşılabilmesi mümkündür. Bu bağlamda gerek ilk derece aşamasında gerekse Yargıtay aşamasında UYAP sistemi vasıtasıyla tespit edilebilen bilgi ve belgeler için, ulaşılan sonuca da değiştirmeyecek bir şekilde, ayrıca Cumhuriyet başsavcılıkları ve denetimli serbestlik şube müdürlükleri aracılığıyla araştırma yapılmasının, “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir.” şeklinde hüküm altına alınmış olan Anayasa’nın 141. maddesinin dördüncü fıkrasıyla da bağdaşmadığı çok açıktır. Dolayısıyla, itiraza konu 04.11.2010 tarihli suçun, daha önce işlenmiş başka bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilmiş olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlenip işlenmediğinin belirlenmesi yönünden, Yerel Mahkemece, UYAP kayıtları, Cumhuriyet başsavcılıkları ve denetimli serbestlik şube müdürlükleri aracılığıyla tüm tedavi ve denetim dosyalarını sorup evrakları dosya arasına koymasına gerek bulunmadığı, bu incelemenin UYAP sistemi üzerinden de yapılmasının mümkün olduğu, sanık hakkında TCK’nın 191. maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasını gerektirir bir kayda rastlanılması durumunda ilgili evrakın dosya arasına alınması gerektiği, sistem üzerinde söz konusu maddenin uygulanmasını gerektirir bir kayıt bulunup bulunmadığına ilişkin hukuki denetimin Özel Dairece de temyiz denetimi sırasında yapılabileceği ve bu hâliyle eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemi üzerinden sanığa ait kesinleşmiş ve derdest tüm dosyalara ilişkin kayıtların ve adli sicil belgesinin incelenmesi neticesinde sanık hakkında TCK’nın 191. maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasını gerektirir bir kayda rastlanılması durumunda ise ilgili evrakın dosya arasına alınması ve sanığın hukuki durumunun mahkemesince değerlendirilmesi gerekecektir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 6379-7494 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olarak kapatılmasına ve tüm işlerin Yargıtay 10. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, dosyanın uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8248, Karar No: 2016/469, Tarih: 18.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8248 E.  ,  2016/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/307357

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/247 (E) ve 2011/192 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık S.. Y.. hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık M.. K.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Sanık S.. Y.. hakkında Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık S.. Y.. müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık S.. Y.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Müştekiye ait apartman dairesinin girişinde bulunan su sayacının sökülerek çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Y.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5736, Karar No: 2020/9619, Tarih: 19.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5736 E.  ,  2020/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 5237 Sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-b maddesi ile uygulama yapılmış ise de, bu suretle belirlenen cezadan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine göre kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılmış olduğundan sonuca etkili bir hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1048, Karar No: 2012/10309, Tarih: 12.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1048 E.  ,  2012/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2009/225-2010/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin yarı hissesine sahip ortağı olduğunu, davalı şirket tarafından yapılan inşaatlardaki bir kısım bağımsız bölümlerin kendisine bırakılması, diğer bağımsız bölümlerin de satıldığında %50 payın kendisine ödemesi karşılığında davalı şirketteki hisselerini davalı gerçek kişilere şeklen gösterilen nominal değerleri üzerinden devrettiğini, bu devir karşılığı müvekkiline herhangi bir nakit bedel ödenmediğini, müvekkilinin devrettiği şirket payının gerçek değerinin, devir sözleşmesinde gösterilen değerden çok fazla olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin şirketteki payının devir tarihindeki reel değerinin tespiti ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava Etmiştir.

Davalılar ... ve İtina Ltd. Şti. vekili, hisse devir sözleşmelerinin noter huzurunda imzalandıklarını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hisselerinin devrine ilişkin sözleşmelerin noter huzurunda düzenlendikleri, davacı tarafça da imzalanan sözleşmelerde, devir bedelinin gösterildiği ve bu bedelin davacıya ödendiğinin yazıldığı, davacının noterde düzenlenen sözleşmelerin sahte olduğu iddiasında bulunmadığı, davacının kendi muvazaasına dayanarak hak iddia edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19213, Karar No: 2017/10957, Tarih: 19.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19213 E.  ,  2017/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; “itirazın reddine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, “itirazın reddine” karar verildikten sonra kısa kararda yer almadığı halde borçlu aleyhine para cezasına hükmedildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/233, Karar No: 2016/7559, Tarih: 08.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/233 E.  ,  2016/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın arkadaşları ile alışveriş yapacağını söyleyerek tanık ...'dan bir markete götürmesini istemesi üzerine, arabayla ... alışveriş merkezine götürdüğü, alışveriş sonucu kasaya geldiği, istek üzerine ... adına düzenlenmiş fotoğraflı nüfus cüzdanı ile yine aynı isme düzenlenmiş kredi kartını kasa görevlisine ibraz ettiği, kredi kartının kopyalanmış ve sahte olarak üretilmiş bir kredi kartı olduğunun POS cihazında ödeme için işlem yapıldığı sırada kasiyer tarafından POS cihazın ikazı üzerine fark edildiği, sanığın da durumun fark edildiğini anlayınca kasiyerden sahte kredi kartını alarak hızla uzaklaşıp kendisini beklemekte olan arkadaşlarının bulunduğu arabaya bindiği, oradan uzaklaştıklarını gören market görevlilerinin araba plakasından hareketle şikayetçi olduklarından bahisle açılan davada; sanığın suçlamaları kabul etmemesi ve kartla işlemi ... adlı arkadaşının yaptığını, ilgisinin olmadığını savunmasını araba plakası tespiti sonucu yakalanan ve hakkında dava açılmayan ...'ın ifadesinde sanığı doğruladığı, kasiyere de sadece ...'la ilgili teşhis yaptırıldığı, sanıkla yüzleştirilmediği anlaşılmakla;

Sanığın inkara yönelik savunması karşısında; olay tarihinde şikayetçinin işyerinde çalışan tanık ... ve suça konu karttan harcama yapılan işyeri sahipleri ile sanığın yüzleştirme işlemlerinin yapılması, yüzleştirme mümkün olmadığı takdirde ise sanığın teşhise elverişli fotoğrafları adı geçen kişilere gösterilerek olay tarihinde işyerlerine gelen ve harcama yapan kişinin sanık olup olmadığı hususunun sorulması, tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve

takdiri gerektiği gözetilmeden ve sübutu halinde suça konu kartla başka alışverişler yapıldığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında bu hususunda araştırılıp suçun tamamlanmış olup olmadığının da karar yerinde tartışılması gerekirken, eksik araştır- mayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1333, Karar No: 2023/1267, Tarih: 03.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1333 E.  ,  2023/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/107 E., 2022/618 K.

DAVALILAR : 1. Ümraniye Sağlık Tesisleri ve Tic. A.Ş.

DAVA TARİHİ : 25.05.2011

KARAR : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 15.11.2007 tarihinde davalı şirkete ait hastanede davalı doktor ... tarafından sezaryanla doğum yaptırıldığını ve 17.11.2007 tarihinde taburcu olduğunu, loğusalık dönemi sona erdikten sonra kanamaları devam ettiğinden başkaca hastanelerde muayene olduğunu ve söz konusu kanamaların doğum esnasında yapılan hata sonucu yırtılma ve delinmeden kaynaklandığını, bunun da tedavi ya da ameliyat yolu ile düzelemeyeceğini, ayrıca bundan sonraki doğumlarında da hayati riske neden olacağını, kanamaların ancak rahminin alınması halinde kesileceğini öğrendiğini, ayda 20-25 gün kanaması olduğunu ve bu durumdan rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek hatalı doğum nedeni ile uğradığı cismani zarar nedeni ile 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkilinin sağlık sektöründe hizmet veren bir ticari şirket olduğunu, dava konusunun ticari iş mahiyetinde olduğunu, bu nedenle iş bölümü itirazında bulunduklarını, görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu, ayrıca her iki davalı yönünden dava dilekçesinde belirtilen hususların yerinde olmadığına ilişkin açıklamalar yaparak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacının 15.11.2007 tarihinde davalı şirkete ait Özel Afiyet Hastanesinde sezaryen ile doğum yaptığı, davaya konu edilen şikayetlerle ilgili tıbbi belge ibraz edilmediği, mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre sezaryen ameliyatında davalılara atfı kabil bir kusurun tespit edilmediği, sunulan sağlık hizmetinin ayıplı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2016/26843E., 2019/10159K. sayılı ilamında; davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediği belirtilerek, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 28.09.2012 tarihli raporda sezaryen sonrası kişinin iddiaları ile ilgili düzenlenmiş herhangi bir tıbbi belge bulunmadığı, mevcut tıbbi belgelere göre sezeryan ameliyatını yapan Dr. ...’a atfı kabil kusur bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, davacının, raporun fiziki muayene yapılmaksızın hazırlanmasına itiraz ettiği ve fiziki muayene sağlanarak yeni bir rapor alınmasını talep ettiği, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu edilen şikayetlerle ilgili tıbbi belge ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının muayenesi yapılmaksızın hazırlanan raporun hükme esas alınamayacağı, mahkemece, üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek uzmanlardan oluşacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek ve davacının fiziki muayenesi sağlanarak, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi heyetinden rapor alındığı, davacının güncel muayenesi yapılarak hazırlanan ve hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda; sezeryan ameliyatlarından sonra insizyona bağlı uterusta skar dokusu(niş) oluşabileceği ve bunun daha sonra lekelenme tarzı kanamaya yol açabileceğinin tıbben bilindiği, kişinin güncel uterus muayenesinde saptanan sezaryen skarının 15.11.2007 tarihindeki sezaryen ameliyatına bağlı, beklenen tıbbi bir bulgu olduğu, kadın hastalıkları ve doğum muayenesinde kişide herhangi bir patoloji saptanmadığı, kişiye ait tıbbi belgelere göre de 15.11.2007 tarihinde uygulanan sezaryen ameliyatı ve yapılan müdahalelerin tıbben uygun olduğunun ifade edildiği, dava konusu olayda davalı doktorun kusurlu bir davranışının olmadığı, bu durumun ATK 3. İhtisas Dairesi raporu ve Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Uzmanı, Adli Tıp Uzmanı ve Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı doktor bilirkişilerce hazırlanan bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olduğu, manevi tazminata hükmedilebilmesi için davalının kusurlu davranışının olması gerektiği, zarar meydana gelmiş olsa bile kusur yok ise manevi tazminattan bahsedilemeyeceği, yeterli görülerek hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da davalının kusurlu olarak hareket ettiğinin tespit edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 05.12.2022 tarihli ve 2022/5783 E., 2022/9139 K. sayılı kararıyla; dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin doğum sonrası rutin görmesi gereken adet dönemi kanamalarını her ayın yaklaşık 15-20 günü arası ve bazen daha uzun süreler gördüğünü, halen de aynı sıklıkta bu adet kanamalarının devam ettiğini, davadışı birçok özel kadın doğum uzmanına muayene olduğunu ancak tıbben bir netice elde edemediğini, gittiği herbir uzman doktorun, bu durumun nadir de olsa karşılaşılabilen bir olay olduğunu ve bunun doktorun hatalı doğum yaptırmasından kaynaklandığını, bundan sonra da eğer bir başka hamilelik yaşanacak ise büyük bir risk olduğunu, hastalığının ancak rahminin alınması ile sonlanacağını sözlü şekilde ifade ettiklerini, öncelikle ne doğum öncesi ne de sonrasında sezaryen sonrası böyle bir tıbbi olgunun oluşabileceğinin davacıya söylenmediğini, davalı hekim ve diğer davalı hastane tarafından bu konu hakkında gerek sözlü gerekse yazılı bir bilgilendirme yapılmadığını, doğumdan sonra davalı hekime gittiği son kontrolde dahi bu konuda herhangi bir bulgudan söz edilmediğini, tıbbi bilirkişi tarafından raporda açıkça izah edilen skar dokusu denilen skar insizisyonunun, doğum sonrası oluşan basit bulgu olmadığını, bu skar dokusunun çok ciddi sonuçları olan ve tamamen hekimin kusuruna bağlı bir hastalık olduğunu, davalı hekimin doğum sonrasında bu bulguyu tespit dahi edemediğini, tespit yapılsaydı sonrasında tedavi yöntemleri uygulanarak iyileşmenin sağlanabileceğini, ancak davalıların bu hatası neticesinde davacıda kalıcı bir hastalığın nüksettiğini ve gecikmiş olunmasından dolayı da tedavisinin mümkün olmadığını, hekimin göstermesi gereken özen ve hassasiyet gösterilmemiş olduğundan hem hastane hem de doğumu yapan davalı hekimin açıkça bu kusurdan sorumlu olduğunu, eylem, kusur ve zarar arasındaki illiyet bağının olup olmadığının irdelenmediğini, raporda hiçbir gerekçe gösterilmeden hekimin sorumluluğunu ortadan kaldıran ifadelerde bulunulmasının ve tedavisinin doğum sonrası ilk aylarda yapılabildiğinin açıkça bilinmesine rağmen bu kusurdan kaynaklı hastalığın nasıl teşhis edilemediğinin sorgulanmamasının, yapılacak tedaviden de bahsedilmemesinin raporun açıkça eksik ve hatalı olduğunu ortaya koymaya yettiğini, dolayısıyla eksik ve çelişkili, hatta ameliyat sonrası böylesi bir bulgunun ortaya çıkabileceğini söyleyerek kusuru kabul edip sonrasında ne hastane ne de doğumu gerçekleştiren doktor hakkında kusur atfedilecek bir olay sözkonusu değildir demenin kusuru görmezden gelmek, üstünü örtmek ve basite indirgemekten başka bir anlam taşımadığını, davaya esas teşkil eden hatalı, bir o kadar da meslektaşını koruma tarzı yazılan bu raporun hem hukuken hem de vicdanen kabul edilebilir olmadığını ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme