muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/336, Karar No: 2007/198, Tarih: 09.10.2007

Sanık T.C..'ın; Bank Kapital T.A.Ş.'nin 13.03.1998-27.10.2000 tarihleri arasında Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yaptığı sırada İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2002 tarihli iddianamesine konu eylemleri de kapsayacak şekilde bu bankadan yukarıdaki tüm firmalardan Ateş İnşaat dışındaki firmalara kullandırılan kredilere ilişkin olarak, zimmet kastıyla işlediği sübuta erdiğinden eylemlerini aynı kasıt altında birden fazla tekrarladığı ve teselsül eden eylemlerinin 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 Sayılı Bankalar Kanunundan sonra da sürdürüldüğü ve bu haliyle sanık tarafından dolanbaçlı ve hileli yollar kullanılarak zimmet suçunun gerçekleştirildiği, böylece suçun uzun bir araştırma ve inceleme sonucunda ancak ortaya çıkabileceği gibi hususlar dikkate alınarak "ihtilasen zimmet" suçundan eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 765 sayılı Yasa uygulamasıyla;

4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.2 cümlesi, 765 sayılı Yasanın 80. maddesi, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. son cümlesi ve 765 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca; 7 sene 9 ay 10 gün ağır hapis ve 102.431.666.666.666 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 765 sayılı Yasanın 31,33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına, 5252 Sayılı TCK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununun 5.6.8 maddeleri uyarınca; neticeten 7 sene 9 ay 10 gün hapis ve 102.431.666 YTL. adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına,

Sanık Y. G..’ün; Bank Kapital TAŞ.nin 10.03.1998-20.04.2000 tarihleri arasında Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yaptığı sırada İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2002 tarihli iddianamesine konu eylemini kapsayacak şekilde bu bankadan yukarıdaki tüm firmalardan.. Tekstil,.. ithalat, Ö.., ..Metal, ..TV, Ç., A.. ve Depan firmaları dışındaki firmalara kullandırılan kredilere ilişkin olarak, zimmet kastıyla işlediği sübuta erdiğinden eylemlerini aynı kasıt altında birden fazla tekrarladığı ve teselsül eden eylemlerinin 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Kanunundan sonra da sürdürüldüğü ve bu haliyle sanık tarafından dolanbaçlı ve hileli yollar kullanılarak zimmet suçunun gerçekleştirildiği, böylece suçun uzun bir araştırma ve inceleme sonucunda ancak ortaya çıkabileceği gibi hususlar dikkate alınarak "ihtilasen zimmet" suçundan eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 765 sayılı Yasa uygulamasıyla;

4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.2 cümlesi, 765 sayılı Yasanın 80. maddesi, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. son cümlesi ve 765 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca; 7 sene 9 ay 10 gün ağır hapis ve 86.733.333.333.333 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 765 sayılı Yasanın 31,33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına, 5252 Sayılı TCK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununun 5.6.8 maddeleri uyarınca; neticeten 7 sene 9 ay 10 gün hapis ve 86.733.333 YTL. adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına,

Sanık A. C..'ın; Bank Kapital TAŞ.'de kuruluşundan TMSF ye devrine kadar görev aldığı 05.05.1995-17.04.1998 tarihleri arasında Yönetim Kurulu Üyesi ve 17.04.1998-08.06.2000 tarihleri arasında ise, Yönetim Kurulu Başkan Vekili olarak görev yaptığı sırada İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2002 tarihli iddianamesine konu eylemleri de kapsayacak şekilde bu bankadan yukarıdaki tüm firmalardan ..Tekstil, .. ithalat, . . Metal ve ..TV, firmaları dışındaki firmalara kullandırılan kredilere ilişkin olarak, zimmet kastıyla işlediği sübuta erdiğinden eylemlerini aynı kasıt altında birden fazla tekrarladığı ve teselsül eden eylemlerinin 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Kanunundan sonra da sürdürüldüğü ve bu haliyle sanık tarafından dolanbaçlı ve hileli yollar kullanılarak zimmet suçunun gerçekleştirildiği, böylece suçun uzun bir araştırma ve inceleme sonucunda ancak ortaya çıkabileceği gibi hususlar dikkate alınarak "ihtilasen zimmet" suçundan eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 765 sayılı Yasa uygulamasıyla;

4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.2 cümlesi, 765 sayılı Yasanın 80. maddesi, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. son cümlesi ve 765 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca; 7 sene 9 ay 10 gün ağır hapis ve 93.600.000.000.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 765 sayılı Yasanın 31,33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına, 5252 Sayılı TCK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununun 5.6.8 maddeleri uyarınca; neticeten 7 sene 9 ay 10 gün hapis ve 93.600 YTL. adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına,

Sanık S.S...'un; Bank Kapital T.A.Ş.'nin 08.06.2000-27.10.2000 tarihleri arasında Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yaptığı sırada ve önceki görevi ile ilgili olarak bu bankadan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2002 tarihli iddianamesine konu eylemleri de kapsayacak şekilde bu bankadan yukarıdaki tüm firmalardan ..., Medya TV, ...TV, Back to back, Depolar, iştiraklere kullandırılan ...İnşaat, .... İnşaat, D...grubuna kullandırılan krediler dışındaki firmalara kullandırılan kredilere ilişkin olarak, zimmet kastıyla işlediği sübuta erdiğinden eylemlerini aynı kasıt altında birden fazla tekrarladığı ve teselsül eden eylemlerinin 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 Sayılı Bankalar Kanunundan sonra da sürdürüldüğü ve bu haliyle sanık tarafından dolanbaçlı ve hileli yollar kullanılarak zimmet suçunun gerçekleştirildiği, böylece suçun uzun bir araştırma ve inceleme sonucunda ancak ortaya çıkabileceği gibi hususlar dikkate alınarak "ihtilasen zimmet" suçundan eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 765 Sayılı TCK. uygulamasıyla;

4389 Sayılı Bankalar Kanununun 22/3.2 cümlesi, 765 sayılı Yasanın 80. maddesi, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. son cümlesi ve 765 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca; 7 sene 9 ay 10 gün ağır hapis ve 10.568.000.000.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 765 sayılı Yasanın 31,33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına, 5252 Sayılı TCK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununun 5.6.8 maddeleri uyarınca; neticeten 7 sene 9 ay 10 gün hapis ve 10.568.000 YTL. adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına,

Sanık M. A..'nun; Bank Kapital T.A.Ş.'nin 20.04.2000-27.10.2000 tarihleri arasında Yönetim Kurulu Başkan Vekili olarak görev yaptığı sırada, bu bankadan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2002 tarihli iddianamesine konu eylemleri de kapsayacak şekilde bu bankadan yukarıdaki tüm firmalardan grup firmalarına kullandırılanlar ile R.. D.., ...TV, Back to back, iştirakler, . D..ve Demirci grubuna kullandırılan krediler dışındaki firmalara kullandırılan kredilere ilişkin olarak, zimmet kastıyla işlediği sübuta erdiğinden eylemlerini aynı kasıt altında birden fazla tekrarladığı ve teselsül eden eylemlerinin 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 Sayılı Bankalar Kanunundan sonra da sürdürüldüğü ve bu haliyle sanık tarafından dolanbaçlı ve hileli yollar kullanılarak zimmet suçunun gerçekleştirildiği, böylece suçun uzun bir araştırma ve inceleme sonucunda ancak ortaya çıkabileceği gibi hususlar dikkate alınarak "ihtilasen zimmet" suçundan eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 765 Sayılı TCK. uygulamasıyla;

4389 Sayılı Bankalar Kanunun 22/3.2 cümlesi, 765 sayılı Yasanın 80. maddesi, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. son cümlesi ve 765 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca; 7 sene 9 ay 10 gün ağır hapis ve 12.465.000.000.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 765 sayılı Yasanın 31,33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına, 5252 Sayılı TCK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununun 5.6.8 maddeleri uyarınca; neticeten 7 sene 9 ay 10 gün hapis ve 12.465.000 YTL. adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına,

Bankalar Kanununun 14. maddesi hükümlerine uymamak suretiyle 22/2. maddesine muhalefet suçu ile ilgili olarak;

Sanık M. C..’ın; 05.05.1995-27.10.2000 tarihleri arasında Bank Kapital TAŞ nin Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptığı sırada, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu’nun 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14. maddesi uyarınca yapmış olduğu yazılı uyarılara ve hükümlere uymayarak Bankalar Kanununun 22/2. maddesine muhalefet etmek suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 5237 sayılı TCK uygulamasıyla;

4389 sayılı Yasanın 22/2 ve 5237 sayılı Yasanın 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün ağır hapis ve 4.166.000.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı Yasa gereğince sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 4.166 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine, hakkında 5237 sayılı Yasanın 63, 53/1, 53/5. maddelerinin uygulanmasına,

4389 sayılı Yasanın 22/2 ve 5237 sayılı Yasanın 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün ağır hapis ve 4.166.000.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı Yasa gereğince sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 4.166 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine, hakkında 5237 sayılı Yasanın 63, 53/1, 53/5. maddelerinin uygulanmasına,

Sanık L. U..’nun; 15.01.1998-31.05.2000 tarihleri arasında Banka Yönetim Kurulu Üyesi ve Genel Müdür olarak görev yaptığı sırada, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının 21.07.1999 tarihli 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14. maddesi uyarınca yapmış olduğu yazılı uyarılara ve hükümlere uymayarak Bankalar Kanununun 22/2. maddesine muhalefet etmek suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan ve daha lehe olduğu belirlenen 5237 sayılı TCK uygulamasıyla;

4389 sayılı Yasanın 22/2 ve 5237 sayılı Yasanın 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ağır hapis ve 4.166.000.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı Yasa gereğince sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 4.166 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine, hakkında 5237 sayılı Yasanın 63, 53/1, 53/5. maddelerinin uygulanmasına,

Sanıklar . K.., M. T.., T. C.., Y.G.., A.C.., S. S.. ve M. A..’nun bu suçtan beraatlarına,

………….

M.C.., A...K.., M. T.., L.U.., T.C.., Y. G.., A. C.., S.S.. ve M. A..’nun ……. Yurt dışı çıkış yasaklarının devamına, avukatlık ücretine, yargılama giderine…” hükmedilmiş, bu hükümlerin; sanıklar S. S.. müdafi, Y.G.. müdafi, M. A.. müdafi, M.C.., A.K.., M. .T.., L. U.., T. C..ve A.C.. müdafileri tarafından lehte, katılan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili tarafından dokuz sanık hakkında aleyhte, katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekili tarafından 7 sanığın beraati ile ilgili olarak aleyhte ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından (yedi sanık hakkında 22/3. maddeden kurulan hükümle ilgili olarak lehe, sanıklar Mahmut Ceylan ve Sibel Sanus hakkında ise lehe ve aleyhe) temyiz edilmesi üzerine de;

Yargıtay 7. Ceza Dairesince 14.06.2006 gün ve 13562-11585 sayı ile;

“……

IV-

I-Katılan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekilinin yasal süresinden sonra vaki temyiz inceleme isteği ile, hizmet nedeniyle Emniyeti Suiistimal, cürüm işlemek için teşekkül oluşturma ve teşekkül mensuplarına yardım suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun, davaya katılmasına karar verilmesi, hükmü temyize hak kazandırmayacağından, anılan kurum vekilinin bu suçlara yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, ayrıca mahkemenin kuruluşu ile ilgili Anayasaya aykırılık iddiaları ciddi görülmediğinden talebin REDDİNE,

II-…………..

III-…………..

II-…………..

III-…………..

IV-Sanıklar M. C.. ve L.U..müdafiileri ile, Katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin sanıklar A.K.., M.T.., T.C.., A. Ce.., Y.G.., M.A.. ve S. S..'a yönelik temyizine göre 4389 sayılı Yasanın 22/2 maddesi uyarınca kurulan hükümler bakımından, sanıklar M. C.., A.K.., M.T.., L.U.., T.C.., A. C.., Y. G.., M. A.. ve S. S.. müdafiileri ile, Cumhuriyet Savcısının sanıklar M.C.., A. K.. ve S. S..'a yönelik temyizlerine göre 4389 sayılı Yasanın 22/3 maddesi gereğince kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık M. T..un gerekçeli kararda yanlış yazılan soyadının nüfus kaydına uygun olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, kabule göre de bu sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve bilirkişi olarak atanan A.G..'e yemininin yaptırılmaması rapor hükme dayanak yapılmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Mahkemenin sözlü talimatı uyarınca düzenlenerek gönderildiği anlaşılan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun 1.7.2005/27236 ve 4.7.2005/27268 gün ve sayılı yazıları duruşmada okunup tutanağa geçirilerek sanıklar müdafilerinin diyecekleri sorulmadan hükme dayanak yapılması ve hüküm tarihinde ibraz edildiği anlaşılan bilimsel mütalaayı hazırlayan Doç. Dr. A. S..'in uzman tanık olarak dinlenmesine rağmen bilimsel mütalaaya karşı diyeceklerini bildirmek üzere süre isteyen sanıklar müdafilerinin bu istekleri reddedilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-Banka kayıtları, yönetim kurulu karar defterleri ve gündemleri incelenerek, Hazine Müsteşarlığının 4389 sayılı Yasanın 14.maddesi kapsamında alınmasını istediği önlemleri içeren 25.10.1999/77701 ve 28.4.2000/34028 gün ve sayılı yazılarının Banka Yönetim Kurulu toplantılarında değerlendirilerek sanıklara tebliğ edilip edilmediği ve anılan yazılara aykırı işlemlerin nelerden ibaret bulunduğu bilirkişi marifetiyle saptanıp sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak 4389 sayılı Yasanın 22/2 maddesi yönünden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Bank Kapital A. Ş. yöneticileri olan sanıkların Banka kaynaklarını Banka'nın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek biçimde hakim sermayedarına aktardıkları, yurtdışı kuruluşlar üzerinden depoların dolaştırılması suretiyle gruba menfaat temin ettikleri, grubun Banka'dan kullandığı nakdi ve gayri nakdi kredilerin yasal limitleri aştığı, tahsil edilemeyen kredi ve faizlerini yüksek faizden fonlayarak gelir kaybına neden oldukları, böylece aktifin donuklaştığı, bu aktifi finanse ederken ve likidite ihtiyacını giderirken yüksek faiz ödemek zorunda kaldıkları, devralınan taşınmazlarla Banka'nın risk altında bırakılmasına sebebiyet verdikleri, kredi kullanma için mali yeterlilikleri bulunmayan firmalara kredi verdikleri ve kredilerin grup firmalarına doğrudan ya da dolaylı olarak aktarılmasını sağladıkları, kredi kullanma limitleri dolmuş olan grup firmalarına dolaylı yoldan kredi kullandırabilmek amacıyla diğer bankalarla "back to back" olarak adlandırılan karşılıklı kredi ilişkisine girdikleri, bu ve benzeri işlemlerle banka zararına sebebiyet verdikleri öne sürülerek dava açılmış olup, bu işlemlerle banka zararının ne şekilde oluştuğu ve zarar miktarı gibi hususların hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülmesinin olanaklı bulunmadığı kuşkusuzdur.

Nitekim, mahkeme tarafından da bu olgu kabul edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmış, ancak yazılı gerekçelerle itibar edilmeyen bilirkişi raporundan sonra yeni bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir.

Şu hale göre;

Üniversitelerden bankacılık konusunda uzmanlaşmış bir öğretim görevlisi, bir ceza hukukçusu ile bankacılık konusunda fiilen görev yaparak uzmanlaşmış bir kişiden oluşturulacak bilirkişi heyetine banka kayıtları ile ilgili tüm evrak incelettirilerek, yukarıda belirtilen tüm işlemlerin bankacılık mevzuatı ve teamüllerine uygun olup olmadığı, kredi borçlusu firmaların kullandırılan kredilerle orantılı kredibilitesinin bulunup bulunmadığı, kredi kullandırmalarında yeterli teminat alınıp alınmadığı, geri dönen ve kapatılan kredilerin bulunup bulunmadığı, hangi eylemlerle ve ne şekilde Banka'nın zarara uğratıldığı ve varsa zimmet miktarı ile, belgelerdeki imzaları ve yaptıkları işlemler ile görev sürelerine göre her bir sanığın ne miktarda zarardan sorumlu bulundukları konularında ayrıntılı rapor alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının ve varsa zimmetin niteliği değerlendirilmesi ve (2) nolu bozma nedeninde belirtilen tedbirlere aykırı eylemlerin bulunup bulunmadığı da bilirkişilere sorularak tespit ettirilmesi gerekirken, Bankalar Yeminli Murakıpları tarafından düzenlenen raporlarla yetinilip, bu raporlar esas alınarak Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından hazırlanan zarar miktarı ve bu miktardan her bir sanığın sorumlu olduğu tutarları gösteren çizelgeye itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

4-TCK.nun 59.maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu sanıklar M.C.., A. K.. ve S.S..'a hükmolunan adli para cezalarının eksik tayini,

5-Sanık S. S.. hakkındaki yurtdışına çıkış yasağının 22.2.2005 günlü oturumda kaldırıldığı ve yeniden yasaklama da getirilmediği halde hükümle birlikte yurtdışına çıkış yasağının devamına karar verilmesi,

6-Davaya katılan gerçek kişi bulunmadığı halde, müdahil gerçek kişiler lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ve;

7-Hükümden sonra 1.11.2005 gün ve 25983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 168.maddesi ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu yürürlükten kaldırılmış olup, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasa belirlenip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması…” isabetsizliklerinden hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yargılama yapan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince 26.07.2006 gün ve 65-76 sayı ile;

“………..

3-Mahkememizin Bozma İlamını Değerlendirmesi:

Sanıklar M. C.., L. U.., A.T K.., M. T.., T.C.., A. C.., Y. G.., M. A.. ve S. S.. hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak Yargıtay bozma ilamına karşı mahkememizce yapılan değerlendirme aşağıdaki gibi ilamdaki maddeler ve değerlendirmesi şeklinde yapılmıştır.

Öncelikle; TMSF’nin 01.07.2005/27236 ve 04.07.2005/27268 gün ve sayılı yazıları duruşmada okunmuş ve tutanağına geçirilmiştir. Bu tutanak, 04.07.2005 günlü 8. celsedeki 30. sayfada “...Katılan TMSF tarafından sunulan borç ve ödemelerle ilgili yazısı okundu. Dosyasına konuldu..” şeklindedir.

İkinci olarak; TMSF’nin 01.07.2005/27236 gün ve sayılı yazısı, süre isteyen sanık M. C.. ve müdafiinin bilgisi ve takibi dahilinde bulunduğu, ayrıca bu sanık ve arkadaşlarının lehine sonuç doğurucu gibi TMSF’nin benzer içerikli önceki yazısının tekrarı mahiyetindedir. Kaldı ki, mahkemece buna göre sanık M.C..ve arkadaşları lehine iadenin tam ve hükümden önce yapılmış olduğunu kabul ederek cezalarında indirim cihetine gidilmiştir.

Üçüncü olarak; TMSF’nin 04.07.2005/27268 gün ve sayılı yazı ile ekindeki tablo yeni bir delil ve bilgi içermeyip konunun daha iyi anlaşılabilmesi bakımından, daha önce Bankalar Yeminli Murakıpları ve Bilirkişilerin yukarıdaki deliller kısmında geçen raporlarındaki bilgi ve tespitlerinin tablo haline getirilişinden başka bir şey değildir.

Dördüncü olarak; TMSF’nin anılan yazıları yapılan yargılamada yeni bir delil ve bilgi içermediği, sanıklar lehine olup önceki bilgilerin tablolaştırılarak özet haline getirilmiş olup tek başına hükme dayanak yapılmamıştır. Bu yazılar olmasaydı dahi; Tüm dosya, Bankalar Yeminli Murakıp ve bilirkişi raporları ile raporlarını dikkate alacak olan mahkememiz (sanıkları sorgulayan, tanıkları dinleyen ve delillerle doğrudan doğruya temas eden) tarafından aynı hükmü tesis cihetine gidebilecekti…

Dördüncü olarak; TMSF’nin anılan yazıları yapılan yargılamada yeni bir delil ve bilgi içermediği, sanıklar lehine olup önceki bilgilerin tablolaştırılarak özet haline getirilmiş olup tek başına hükme dayanak yapılmamıştır. Bu yazılar olmasaydı dahi; Tüm dosya, Bankalar Yeminli Murakıp ve bilirkişi raporları ile raporlarını dikkate alacak olan mahkememiz (sanıkları sorgulayan, tanıkları dinleyen ve delillerle doğrudan doğruya temas eden) tarafından aynı hükmü tesis cihetine gidebilecekti…

Beşinci olarak; Tam da hüküm tarihinde ve hüküm verileceği duruşmada sanık M. C.. ve arkadaşları müdafileri Av. Ö. Ö..’in talebi doğrultusunda hazırlanıp sunulduğu bilinen İstanbul Üniversitesi Ceza ve Ceza Usul Hukuku Bölümü Öğretim Üyesi Sayın Doç. Dr. A. S..'in Bilimsel Mütalaasına gelince; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK’nun 67. maddesini Ülkemizde ilk olarak uygulayan mahkememiz bu mütalaayı kabul etmiş, sanık M. C.. ve arkadaşları müdafii Av. Ö.Öz..’in bilimsel mütalaayı sunan ceza hukukçusunun uzman tanık olarak dinlenmesini talebini kabul etmiş ve huzurda dinlenilmiştir. Uzman tanık Doç. Dr. A. S..’in duruşmadaki sunduğu mütalaayı tekrardan ibaret açıklamalarına karşı sanık M. C... ve arkadaşları müdafii Av. Ö. Ö..herhangi bir soru yöneltmemiştir. Gerek Ceza Hukukçusu bilim adamının suçun ceza hukuku açısından irdelenmesini içeren bilimsel mütalaanın sunulması, gerekse uzman tanık olarak tamda hüküm aşamasında dinletilmesi talepleri mahkemece yargılamayı uzatmaya matuf olarak düşünülse de, savunmanın kutsallığını esas alan Mahkememiz ceza hukukçusunun sunduğu bilimsel mütalaayı kabul edip, onu uzman tanık olarak dinlemiştir. Kaldı ki; CMK 206/2-c maddesi uyarınca bu talepler reddedilebilme keyfiyetine de sahiptir.

Altıncı olarak; Uzman tanığın açıklamaları bilimsel mütalaanın tekrarı, bilimsel mütalaada sanık M. C.. ve arkadaşları müdafii Av. Ö. Ö..’in yargılamanın başından beri ileri sürdüğü savunmalarının tekrarı mahiyetindedir. Kaldı ki, gerek sanık müdafileri, gerek katılanlar vekilleri, gerek iddia makamı ve gerekse mahkememizi oluşturan heyet üyeleri ceza hukukçusudur. Bilimsel mütalaada olayın ceza hukuku açısından değerlendirilmesi mahiyetindedir. Bu tespit dahi bilimsel mütalaanın CMK 63/1 maddesi anlamında mütalaanın Ceza Usul Hukuku açısından yerindeliğini tartışmaya açmaktadır. CMK 63/1 maddesinde; “Çözümü, uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde....” Bilirkişi atanacağı hükmünün hemen yanında; “...Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülmesi olanaklı konularda bilirkişi dinlenemez.” emredici hükmü bulunmaktadır. Uzman tanığın mütalaası ve açıklamalarına konu olan sorunların, tamamen hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülmesi olanaklı konulardan bulunduğu açıktır.