muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15815, Karar No: 2022/1112, Tarih: 31.01.2022

çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İ.B.K.nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki İ.B.K. ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’nun 294. - 297. maddeleri, hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK.’nun 297/2. maddesinde; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 10/07/2020 tarihli kısa kararda " Talep edilen 8.964,50 TL zararın 11/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde davalı paydaşların sorumlu olduğu kısmın kabulüne, zararın bunu aşan kısmına yönelik talebin davalılardan tahsiline ilişkin istemin reddine, ” denildiği halde, gerekçeli kararda,hükme esas alındığı belirtilen 11/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda haklarında hesaplama yapılmayan kısa kararda haklarında hüküm kurulmayan dahili davalılar yönünden de hüküm kurularak "davanın kabulü ile; talep edilen 8.964,50 TL zararın ödeme tarihi olan 14/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, 11/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen; ...'ndan 1.767,65 TL, ...'den 1.136,35 TL, ...'den 1.515,13 TL, ...'den 1.515,13 TL, ...'den 757,56 TL, ...'den 757,56 TL, ...'den 1.515,13 TL şekilde davalı ve dahili davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine; zararın bunu aşan kısmına yönelik talebin davalılardan tahsiline ilişkin istemin reddine " şeklinde hüküm kurulmuş,böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır

Bu durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 tarihli ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir

2-Bozma ilamının neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan ve re’sen görülen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9814, Karar No: 2014/748, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9814 E.  ,  2014/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.03.2013 tarih ve 2011/281-2013/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında, dava dışı ihracatçı şirketin mallarını .../...'nden...'a kara yolu ile taşıması konusunda 09/11/2010 tarihli taşıma Sözleşmesi imzalandığını, davalı şirkete ait 3 adet araca yükleme yapıldığını, sonrasında da bu araçlara ait "... Geçiş Belgesi- ..." olmamasından dolayı malların ... Gümrük Kapısı'nda beklemekte olduklarının öğrenildiğini, bu bekleme sebebiyle dava dışı ihracatçı şirketin taşıma konusu malların kendisine iadesini talep ettiğini, bunun üzerine malların dava dışı şirkete geri gönderildiğini, müvekkili şirketin 9.353,28 TL navlun ücretini davalıya peşin olarak ödediğini, taşıma sözleşmesinde evrak eksikliği sebebiyle meydana gelen gecikmelerden davalı taşıyıcının sorumlu olacağını ileri sürerek; 9.353,28 TL alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, akdi ilişkinin kabullerinde olduğunu, ancak müvekkilinin yükümlülüğünde bulunan uluslararası taşımanın gerçekleşmesinin kendisinden kaynaklanan hiçbir ihmal ve kusura bağlı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; CMR m.14 anlamında taşımanın imkansız hale geldiği, yine CMR 14/1 hükmü icabına göre taşıyıcı davalının yük üzerinde tasarruf etme hakkı bulunan davacıdan 22/11/2010 tarihli yazışma örneği içerisinde "malzemelerin en kısa zamanda ... Gümrüğü'ne gelmesi" yönünde talimat aldığı ve talimat icabının yerine getirildiği, bu suretle taşıyıcı davalının taşıma sözleşmesinden doğan sorumluluktan kurtulduğu gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/426, Karar No: 2012/1064, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/426 E.  ,  2012/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyelerine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2010 gün ve 2009/1022 Esas, 2010/537 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6273 sayılı “Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 6. maddesiyle 5941 sayılı Çek Kanununa eklenen geçici 3. maddenin 7. fıkrası uyarınca, aynı Kanunla değişik 5941 sayılı Çek Kanununa göre işlem yapılmak üzere, dava dosyasının hükümleri veren Mahkemeye GÖNDERİLMESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 08.02.2012 tarihinde karar verildi.

...

14.Ceza Da
Yargıtay — Esas No: 2012/7285, Karar No: 2013/21493, Tarih: 27.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7285 E.  ,  2013/21493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.02.2012 tarih ve 2010/335-2013/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “LINENS”, “ZORLU LINENS+ŞEKİL” ve “LINENS XL” ibareli markaların sahibi olan davacılardan ZORLU TEKSTİL A.Ş.'nin markaların kullanımını grup şirketlerden olan diğer davacı LINENS A.Ş.'ye bıraktığını, bu markaların tamamlayıcısı olan “EV GÜZELLİK MERKEZİ” sloganının yaratılıp 2002 yılından beri de “LINENS” markasının yanında kullanıldığını, davalı adına tescilli olan “EV GÜZELLİK MERKEZİ + ŞEKİL” ibareli markanın tescilli olduğu 21. ve 24. sınıfta yer alan emtialar bakımından cins ve vasıf bildirdiğini, aynı konuda faaliyette bulunan kişilerce genel olarak kullanılan ibare olduğunu, dava konusu markanın tescil ve devredilmesinde kötü niyetin bulunduğunu, dava konusu markanın tek başına ayırt edici özelliğinin olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2008/14929 nolu markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının 2008'den beri dava konusu markanın sahibi olduğunu, davacının markaya tecavüz teşkil eden eylemi nedeniyle davacı aleyhine Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde şikayette bulunulduğunu, bunun üzerine ise davacının numune eşyalarına el konulduğunu, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, “EV GÜZELLİK MERKEZİ” ibaresinin “LINENS” markasından ayrı kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu markada yer alan “EV GÜZELLİK MERKEZİ” ibaresinin ev dekorasyonu ile doğrudan ya da dolaylı olarak bağlantı kurulması mümkün olan ürün ve hizmetler sınıfında ayrıt edici karakterinin bulunmadığı, zira; bu ibarenin dava konusu markanın esaslı unsurunu oluşturup, ticaret hayatında herkes tarafından kullanılan yaygın bir ad haline geldiği, dolayısıyla da 556 sayılı KHK'nın 7 ve 42. maddeleri uyarınca belirtilen mal ve hizmetler yönünden hükümsüz kılınması gerektiği, ancak, ev dekorasyonu ile doğrudan veya dolaylı olarak bağlantı kurulmayan diğer ürün ve hizmetler yönünden ise markanın esas unsurunu oluşturan “EV GÜZELLİK MERKEZİ” ibaresinin ayırt ediciliği sağladığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu markanın sadece ev dekorasyonu ile doğrudan ya da dolaylı bağlantısı olan sınıflardaki ürün ve hizmetler (21., 24., 35.08 ) yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece reddedilen sınıflara ilişkin olarak davacı tarafın uyuşmazlık konusu ibare üzerinde bir kullanım ve üstün hakkının bulunduğunun ispatlanamamış olmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2928, Karar No: 2018/1027, Tarih: 08.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/2928 E.  ,  2018/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçilerin, taşınmaz ihalelerinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16/11/2016 tarih ve 2016/160 E.-163 K. sayılı kararı ile şikayetin esastan reddine karar verildiği, şikayetçiler tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 18/01/2017 tarih ve 2017/95 E. 2017/108 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde davacıların istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilip, hükmün “2” nolu bendinde ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendine ilişkin olarak şikayetçiler aleyhine para cezası eklenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeksizin, ilk derece mahkemesince şikayetçiler aleyhine hükmedilmeyen para cezasının, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16/11/2016 tarih ve 2016/160 E.-163 K. sayılı kararının hüküm fıkrasına eklenmek suretiyle düzeltilmesine hükmolunması, anılan yasa hükmüne aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen nedenle bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, HMK’nın 359/1/e maddesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında; “taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin” yer alması gerektiği düzenlenmiştir. Zira bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar. Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın gerekçe bölümünde, açıklanan nitelikte bir yasal gerekçenin yer almadığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 18/01/2017 tarih ve 2017/95 E. 2017/108 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçilerin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4746, Karar No: 2013/23523, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4746 E.  ,  2013/23523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2012 tarih ve 2007/103-2012/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Jotun Boya San. ve Tic. A.Ş. tarafından Kazakistan'a ihraç edilen boya emtiasının müvekkili şirket nezdinde marin kargo sigorta poliçesi ile sigortalanmış olduğunu, boya emtiasının varillere doldurularak İstanbul Gemi Sanayi Organizesinden Derince Limanı'na kamyon ile sevk edildiğini, burada vagon muhtevası olarak gemilere yüklendiğini, Derince Limanından hareketle İlichevsk Ukrayna'ya gönderildiğini, burada söz konusu vagonların gemiden tahliye edilerek gümrük işlemlerinin tamamlanmasının akabinde demir yolu ile Ukrayna ve Rusya üzerinden nihai varış merkezi olan Atyrau/Kazakistan'a geldiğini, depo görevlisi firma yetkilisi ve diğer uzman ve gümrük yetkilileri nezaretinde mühürlerin sökülerek vagon kapılarının açılması ile söz konusu emtianın hasar gördüğüne dair tutanak tutulduğunu, hasarlı emtianın kullanılmasının mümkün olmadığını, davacı şirket tarafından 03/11/2006 tarihinde sigortalısına 250.860,02 Euro hasar tazminatı ödendiğini, söz konusu emtianın 27/03/2006 tarihinde başlamak üzere 4 ayrı parti halinde Derince Limanında Batı Vagon Deniz Taşımacılığı A.Ş. görevlilerine teslim edilerek bu davalı tarafından emtianın vagonlara istiflendiğini ve yüklendiğini, taşıma ile ilgili navlun ücretinin de diğer davalı ... Gemi İşletmeciliği A.Ş. tarafından fatura edildiğini ileri sürerek, davacının sigortalısına ödemiş olduğu hasar tazminatının temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, taşımanın ilk ayağının deniz taşıması olması nedeni ile davayı incelemeye yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Denizcilik ve İhtisas Mahkemesi olduğunu, davalıların kusurlarının bulunmadığını, zararın nasıl meydana geldiğinin belli olmadığını, davacı zararının hesaplanmasında sovtaj değerinin de nazara alınması gerektiğini, hasar ve zararın davalı şirketlere ihbar edilmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, taşımanın ilk ayağının deniz taşıması olması nedeni ile davayı incelemeye yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Denizcilik ve İhtisas Mahkemesi olduğunu, davalıların kusurlarının bulunmadığını, zararın nasıl meydana geldiğinin belli olmadığını, davacı zararının hesaplanmasında sovtaj değerinin de nazara alınması gerektiğini, hasar ve zararın davalı şirketlere ihbar edilmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; zarar miktarının tam olarak ispatlanamadığı, hasarlı olduğu iddia edilen emtiaların GATE firması tarafından ithal edildiği, davacının kendi sigortalısının sigorta giderimini davacıdan almaya hak kazandığını tevsik eden ve ayrıca kendi sigortalısına yaptığı ödemenin bir exgratia ödeme olmadığını ortaya koyan belgelerin ibraz edilememiş olması nedeni ile, davacının poliçe kapsamında kendi sigortalısına ödemesi gereken bir zarar olmadığı, bu nedenle de rücu imkanının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7489, Karar No: 2013/7259, Tarih: 18.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7489 E.  ,  2013/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Azdavay Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/10418, Karar No: 2013/28525, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/10418 E.  ,  2013/28525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 3.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/08/2002-17/04/2007 tarihleri arasında genel müdür sıfatıyla aylık net 5000 TL ücret ile davalıya ait işyerinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız olarak davalı tarafça feshedildiğini iddia ederek, kıdem, ihbar, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirket sahibi hakkında küçültücü ve hakaretamiz beyanlarda bulunarak satıcı-müşteri ilişkilerini zedelediğini, iş ilişkisi devam ederken şirket tarafından kendisine verilmiş yetkileri kötüye kullanarak şirket hesabından haksız ve açıklanamayan harcamalarda bulunduğunu, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/II-e bendi gereği haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş akdinin haksız olarak feshedildiği, davalı tarafın davacının dava dilekçesinde belirttiği 5,000,00 YTL ücreti her ne kadar kabul etmeyerek prim usulü çalıştığını iddia etmekte isede davacının çalıştığı dönem içerisinde ne kadar prim aldığına ilişkin dosyaya herhangi bir belge de ibraz edilmemiş olup, dosyada mevcut maaş bordrolarında da davacının maaşı asgari ücret olarak gösterilmişse de iş yerinde genel müdür olarak çalışan davacının asgari ücretle çalışmasının düşünülemeyeceği gerekçesiyle aylık 5,000 TL ücret aldığı kabul edilerek kıdem, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, fazla çalışma ve hafta tatili taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.