muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/1422, Karar No: 2005/1829, Tarih: 28.02.2005

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; böylesine yapılacak incelemede taşınmazın resmi belgelerde orman sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde 4785 Sayılı Yasanın 2/B maddesi ve 6831 Sayılı Yasanın 1-H maddesinde sayılan istisnalara girip girmediğinin araştırılması konusunda davalı tarafa tapu kaydı bulunup bulunmadığı sorulmalı, varsa getirtilerek uygulanıp kapsamı belirlenmeli, şayet tapu kaydı ibraz edilemiyor ise, vergi kaydının sahiplik belgesi sayılmayacağı değerlendirilmeli ve ondan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 28/02/2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7945, Karar No: 2022/8513, Tarih: 30.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7945 E.  ,  2022/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2019 tarih ve 2019/390 E. - 2019/490 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "SANDA", “SANDA SPA” ve “SANDA SPA BİR SAATLİK TATİL” ibareli tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ise “SHANDRA DAY SPA+Şekil” ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğunu, 2014/53822 kod numarası verilen başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, başvuru kapsamında yer alan “Tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri”nin müvekkilinin 2004/09846 sayılı "SANDA" ve 2008/30875 sayılı "SANDA SPA" ibareli markalarının kapsamında yer aldığını, başvurunun asli unsurunu oluşturan "SHANDRA" ibaresinin marka algısı ve bütünü itibarıyla görsel ve işitsel olarak müvekkilinin "SANDA" markasıyla karıştırılmaya müsait olduğunu, "SANDA" markasında kelimenin üstüne yerleştirilen yaprak figürü gibi dava konu markada da üst tarafta bir figür yerleştirilerek davacı markasına yaklaşılmaya çalışıldığını ileri sürerek, YİDK'in 2015-M-12505 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının "Tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu edilen "Tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri" yönünden dava konusu başvuruyla davacının "SANDA SPA" ibareli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, yukarıda belirtilen hizmetler yönünden ortalama düzeydeki tüketici kesiminde başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağ olduğu ya da idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı kuruluşların markaları olduğu izlenimi uyanacağı, taraf markaları arasında "Tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri" bakımından 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibasın bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2015-M-12505 sayılı kararının dava konusu edilen "Tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri" yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiş, Dairemizce verilen ilk derece mahkemesi kararı ve ona ilişkin istinaf istemlerini reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozularak kaldırılmıştır.

İlk derece mahkemesince uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, bozma gerekçesi doğrultusunda taraf markaları arasında, 556 sayılı KHK 8/1 maddesindeki karıştırılma ihtimali bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20464, Karar No: 2011/742, Tarih: 15.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20464 E.  ,  2011/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 23.03.2010 tarih, 2009/25291-2010/6864 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190. TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, harç alınmasına yer olmadığına,  15.02.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/5534, Karar No: 2022/7513, Tarih: 27.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5534 E.  ,  2022/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 26.01.2021 tarih ve 2020/2042 E- 2021/36 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili şirketin %98’ine sahip kurucu ortağı olup şirketin 25.12.2002 tarihinde kurulduğunu, davalının 02.08.2004 tarihinden 14.08.2006 tarihine kadar tek yetkili müdür olarak görev yaptığını, ... Belediyesi’ne ait 5 adet taşınmazın açık ihalede 275.000,00 TL'ye satın alınması ve borcunun bitmesi üzerine, ihale alıcısı oları müvekkil şirket adına tescili talep edilerek, 17.11.2005 tarihinde 13811 nolu yevmiye ile şirket adına tescil edilmiş olan taşınmazların, aynı tarihte dava dışı ... 'ya, şirket adına tescille birlikte davalı/şirket müdürü ... tarafından 275.000,00 TL bedelle satılıp tapuya da tescilinin sağlandığını; ancak, 03.05.2007 tarihinde şirketi devir alan ve ortak/müdür olan ... tarafından yapılan incelemede, 275.000,00 TL olan satış bedellerinin 17.11.2005 tarihinde ve sonraki bir tarihte de şirket kasasına veya hesabına konmadığı, şirket varlıkları içinde olmadığının anlaşıldığını, paranın davalı yedinde olduğunu ileri sürerek 275.000,00 TL'nin 17.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin taşınmazlarla ilgili bedel ödenmediğini, sermaye itibariyle de davacı şirketin satış bedelini ödeme olanağı olmadığını, ihale satış bedelinin davacı şirket dışındaki şahıs tarafından ödendiğini, ödenmeyen ve müvekkili tarafından alınmayan bir paradan dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin taşınmazlarla ilgili bedel ödenmediğini, sermaye itibariyle de davacı şirketin satış bedelini ödeme olanağı olmadığını, ihale satış bedelinin davacı şirket dışındaki şahıs tarafından ödendiğini, ödenmeyen ve müvekkili tarafından alınmayan bir paradan dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının müdürlük görevini yaptığı şirket ortakları Mesut ile ...'ın ortak oldukları dava dışı şirkete ait aracın kaza yapması sonucu herhangi bir tazminatla karşılaşmamaları maksadıyla davacı şirketi kurdukları şirket ortağı olarak davalı ... ve... ...'yu, şirket müdürü olarak da davalı ...'i gösterdikleri arka planda şirketin dava dışı ... ve ... tarafından idare edildiği, davalı ...'in adı geçenlerin talimatı doğrultusunda hareket ettiği, her ne kadar şirket kayıtlarına göre davalının 02/04/2004 - 31/07/2006 tarihler arasında şirket müdür olarak görev yaptığı görünmekte ise de; şirketin fiilen ... ve ... tarafından idare edildiği, bu nedenle söz konusu taşınmazların alınıp satılmasını tamamen adı geçenlerin talimatı doğrultusunda yapıldığı, şirkete arka planda yönetenlerden ...'ın oğlu ...tarafından taşınmaz bedellerinin ödendiği şirketin kendi adına gerçekten herhangi bir taşınmaz satın almadığı ...tarafından bedeli ödenen taşınmazların mülkiyetinin ...'e devredildiği, şirketin herhangi bir zararının söz konusu olmadığı kanaatiyle ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı istinaf sebeplerinin HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddi gerektiği, ancak; Yargıtay incelemesi sonucu bozulan Dairenin 14/10/2019 tarih 2019/355 esas 830 karar sayılı kararı ile ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nin 01/11/2018 tarih 2010/488 esas 2018/885 karar sayılı kararı kaldırılmış olduğundan infazda tereddüte sebebiyet verilmemesi için; davacı talebi ile ilgili HMK'nın 353/1.b.2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket yöneticisinin sorumluluğuna ilişkin olup davalının, davacı şirket müdürü olarak görev yaptığı 02.08.2004 -14.08.2006 tarihler arasında davacı şirket adına ... Belediyesi’nden 5 adet taşınmazı 275.000,00 TL bedel karşılığında satın alarak 10.07.2003 tarihinde şirket defterlerine kaydetmek suretiyle giriş bedelinin aktifleştiği, satış bedelinin şirket kasasından ödendiği daha sonra davalının şirket adına kayıtlı taşınmazları 17.11.2005 tarihinde dava dışı ... ’ya temlik ettiği; ancak temlik bedellerini şirkete ödemediği zimmetinde tuttuğu anlaşılmaktadır. Taşınmazların ... ’ya temlik edildiği tarih itibariyle davalının şirket yöneticisi olarak şirkete ait taşınmazların satışından elde edilen bedellerin şirkete aktarılmaması yöneticinin sorumluluğunda olduğundan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine,

27.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4965, Karar No: 2015/17843, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4965 E.  ,  2015/17843 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/770-2014/747

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısmında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda % 5 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2021/20060, Karar No: 2025/5237, Tarih: 29.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20060 E.  ,  2025/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/35 E., 2015/59 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Resmi Belgede Sahtecilik ve Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik ve açığa imzanın kötüye kullanılması” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanın, soruşturma başlamadan önce ölen ... Genç isimli kişiye borcuna karşılık verdiği imzalı boş senedin aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmayan ve lehtar olarak yazılan sanık ... tarafından icra takibine konulduğunun iddia edildiği olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 tarih ve 2001/6-70-2001/77 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu başka bir kişiye vermesi halinde, kağıdın yeni zilyedi olan kişi açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı; hukuka aykırı ele geçirme veya elde bulundurma olgusunun ispatının tanık dahil her türlü delille mümkün olacağı gözetilip, sanığın açığa imza sahibi tarafından kendisine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip sahibinin rızası dışında hukuki sonuç doğuracak şekilde doldurup icra takibine koyma fiilinin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşacağı dikkate alınarak; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılan aleyhine düzenlenen suça konu bononun ön yüzündeki yazıların ölen ..., sanık veya katılana aidiyeti yönünden bu kişilerin yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması, bononun temlik edildiği belirtilen tarih itibarıyla ölen ..., sanık veya katılanın kullandığı GSM hatlarına ilişkin HTS kayıtları getirilip incelenerek bu kişilerin cep telefonlarının aynı yerden sinyal alıp almadıklarının belirlenmesi, toplanan tüm deliller tartılışılıp ölen ... ile sanık arasındaki bağlantı ve iştirak ilişkisi de değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9825, Karar No: 2008/3359, Tarih: 28.02.2008

6. Ceza Dairesi 2005/9825 E., 2008/3359 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/9825 E., 2008/3359 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 53 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma, hırsızlık, kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi ve sahte kimlik kullanmak suçlarından sanık MK hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan TCK.nun 493/4, 522, 59 ve 81/1-3. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay 16 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, diğer suçlardan beraatine ilişkin B 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından kısmen ret ve kısmen bozma isteyen tebliğname ile 20/07/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

A- Sanık MK hakkında sahte kimlik kullanmak ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçları ile ilgili kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sahte kimlik kullanmak ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçlarından doğrudan zarar görmeyen yakınıcı MA'un katılan olmaya hak ve yetkisi bulunmadığı gibi yasaya aykırı olarak verilen katılma kararı da hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, vekilinin bu suçlarla ilgili kurulan beraat kararlarına yönelik temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;