muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3329, Karar No: 2023/4460, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3329 E.  ,  2023/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/193 E., 2014/386 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/193 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdure ...'in okuluna otobüs ile gidip geldiği, otobüste genelde ayakta yolculuk ettiği, bir kaç kez otobüste ayakta beklediği sırada sanık ...'nin de arkasında ayakta durduğu ve mağdurenin arkasına geçerek elleriyle kalçasına dokunduğu, vücudunun ön kısmını mağdurenin arka kısmına sürttüğü, bu hareketlerini mağdurenin ineceği durağa kadar devam ettirdiği, mağdure otobüsten indiğinde okuluna kadar mağdureyi peşinden takip etiği, mağdurenin yaşının küçüklüğü ve korkması nedeniyle otobüs içindeki kişilere ve ailesinden herhangi bir kişiye durumu söyleyemediği, 03.04.2012 tarihinde yine sanık ...'nin otobüs içinde mağdurenin kalçalarını elleyip vücudunu mağdurenin vücuduna sürttüğü, mağdurenin bunun üzerine olayı dayısı olan ...'e anlatmaya karar verdiği, okul dönüşü durumu dayısına anlattığı, mağdurenin dayısı ...'in bunun üzerine mağdureye birbirlerini tanımıyormuş gibi otobüse binip cinsel tacizde bulunan sanığı yakalamayı önerdiği, ikisinin birlikte 04.04.2012 tarihinde otobüse bindikleri ancak sanık ...'nin o gün otobüse binmediği, 05.04.2012 tarihinde mağdure ve ...'in tekrar otobüse bindikleri, birbirlerini tanımıyor gibi davrandıkları, mağdurenin ayakta bulunduğu sırada sanık ...'nin mağdurenin arkasına geçerek elleriyle kalçasına dokunmaya başladığı ve yine vücudunu sürttüğü, mağdurenin durumu dayısı ...'e işaret ettiği, okul durağında otobüsten indiği, sanık ...'nin de mağdureyi takip ederek otobüsten indiği, bunun üzerine durumu gören ve mağdurenin beyanlarının tamamen doğru olduğunu anlayan ...'in mağdurenin okuluna girmesinden sonra sanık ...'yi takip ederek durdurduğu, kolundan yakalayarak yeğenini rahatsız ettiğini kendi gözleri ile gördüğünü söylediği, bunun üzerine İlhami'nin, ...'e saldırarak vurmak istediği, ...'in de yumrukla cevap verdiği, birlikte yere düştükleri, çevreden gelenler tarafından ayrıldıkları, İlhami'nin alınan doktor raporunda basit tıbbi tedavi ile giderilebilir nitelikte yaralandığının belirlendiği, ...'in ise yaralanmadığı belirlenmiştir. Adlî Tıp Kurumunun 6. İhtisas Dairesinin 28.03.2014 tarih ve 1457 sayılı raporunda; mağdurenin söz konusu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak derece ve mahiyette olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mağdurenin beyanları, mağdurenin dayısı ...'in anlatımları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/193 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10105, Karar No: 2014/25634, Tarih: 16.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10105 E.  ,  2014/25634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/190071

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/163 (E) ve 2013/56 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık F.. Ç..'in 10.06.2011 tarihli hazırlık ifadesine göre; suçta kullanılan aracın bir bayan ve iki erkek şahıs tarafından kiralananarak, aynı şahıslar atarafından teslim edildiğinin anlaşıldığı, yine hakkında beraat kararı verilen sanık S.. T..'nün savunmasında sanık Y.. S..'nun da araç kiralandığı sırada yanlarında bulunduğunu söylediği, sanığın ise savunmasında suçta kullanılan aracın kiralanmasından haberinin olmadığını beyan ettiği, tanıklardan M.. S..'in ise beyanında olay günü olay yerinde gördüğü aracın yanındaki iki kişiden birinin kolunda dövme olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanıklar Yalçın ile B.. O..'nun tanık F.. Ç.. ile yüzleştirilmesi, mümkün değilse teşhise elverişli fotoğrafları çektirilerek tanıktan aracı kiralamaya ve teslim etmeye gelen şahıslar arasında sanıkların olup olmadığının, yine sanığın kolunda dövme bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. S..'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12691, Karar No: 2020/3043, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12691 E.  ,  2020/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 277/1, 43/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e-5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık avukat ...’un davalı (karşı davacı) PTT İzmir Başmüdürlüğü vekili sıfatıyla takip ettiği Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/130 esasına kayıtlı 25.03.2013 tarihli el atmanın önlenmesi davasında, dava konusu taşınmazda ihtiyati tedbir talebinde bulunulması ve davacı tarafın istemi 26.03.2013 tarihli tensiple uygun görülüp, dava konusu taşınmazın niteliğinin ve değerinin korunmasına yönelik zorunlu tadil ve inşaat işlemlerine izin verildiği belirtilerek gereğinin yapılması için Çeşme Belediyesi Başkanlığına müzekkere yazılmasının ardından, sanığın, 27.03.2013 tarihinde, mahkeme kaleminden çıkıp, görüşme talebinde bulunması üzerine kendisini odasına davet eden mahkeme hâkimi Volkan’a hitaben, onu baskı altına almak amacıyla; “Bu dosya ile ilgili olayları bilmiyorsunuz, Genel Müdürlükten baskı var, dosyayı kişiselleştirdiler, ortam çok gerildi, dava için yöneticiler her şeyi göze alacak, İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tazminat davası nedeniyle hâkim şikâyet edildi, tedbir kararını kaldırmazsanız, siz de şikâyet edileceksiniz.” biçiminde tehdit içerikli sözler söylediği, mahkeme hâkiminin “Tehdit mi ediliyorum?” diye sorması üzerine de bu defa; “Siz müdür beyi tanımıyorsunuz, çok kuvvetli, bilmediğiniz için iyiniyetle söylüyorum.” diyerek konuşmasına devam ettiği, 08.05.2013 tarihli ilk duruşmada alınan karar uyarınca icra edilen 15.05.2013 tarihli keşif esnasında da, yanlarında karşı taraf vekili de olduğu hâlde yine aynı mahkeme hâkimine hitaben; “Ben size söylemiştim, sizi şikâyet ettik, bizim müdür siyaseten çok güçlüdür, HSYK'da tanıdığınız yoksa başınız çok ağrır, Bölge Müdürümüz bir gün çok sinirli şekilde sizle kavga etmeye gelecekti, ben engelledim. Bu tedbirin bir an önce kalkması gerek, ben sizi uyarmıştım, yine uyarıyorum, çok zarar görürsünüz.” diyerek tehditlerini sürdürdüğü, neden şikâyet edildiğini soran mahkeme hâkimine kinayeli bir şekilde; “Bilmiyorum, müdür bey içini doldurur, benimde yerimi değiştirmeye kalktı.” diyerek sözlerini sürdürdüğü, açıklanan eylemlerinden dolayı sanığın TCK'nın 277. maddesindeki yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Gerek mahkeme hâkiminin makamında gerçekleşen görüşmede gerek keşif sırasında, sanık tarafından mahkeme hâkimine tehdit içerikli sözler söylendiğine dair mahkeme hâkiminin iddialarının, ifadelerine başvurulan tanıkların anlatımlarıyla doğrulanmadığı gibi, sanığa yüklenen her iki eylem ile ilgili olayın hemen ardından tutanak düzenlenmeksizin keşif tarihinden beş gün sonra ayrı bir dilekçe ile suç ihbarında bulunulması karşısında, mahkeme hâkiminin, iddia ettiği olayların var olması muhtemel delillerinin kaybına da kendisinin sebep olduğu ve iddialarının soyut aşamada kaldığı gözetilmeden, sanığın, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında CMK’nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraat hükmü kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanığın eylemlerinin tehdit suçunu da içerdiği kabul edilmesine göre; TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kapsamında daha ağır cezayı içeren yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan belirlenen temel cezanın, TCK'nın 277. maddesinin ikinci fıkrasındaki “Birinci fıkradaki suçu oluşturan fiilin başka bir suçu da oluşturması halinde, fikri içtima hükümlerine göre verilecek ceza yarısına kadar artırılır.” hükmü uyarınca artırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa eksik ceza tayini,

b) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/842, Karar No: 2015/6338, Tarih: 05.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/842 E.  ,  2015/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA(KAPATILAN) 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/4-2013/34

Taraflar arasında görülen davada Antalya (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2013 gün ve 2012/4-2013/34 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/09/2014 gün ve 2013/7687-2014/13657 sayılı kararı aleyhinde davalı S.. A... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılından beri A.da eczacı olup 2002 yılına kadar davalılardan ilaç aldığını, davalı A. Eczacılar Odası Başkanı R. D.'in telkinleri ile diğer davalıların 18.09.2002'den sonra müvekkiline diğer eczanelerden ayrı uygulama yaparak önce ilaç satışını durdurup sonra diğer eczanelere ortalama 3 ay vadeli veya peşin satışlarda yüksek iskontolu satış yapıldığı halde müvekkiline yalnız peşin satış yapmaya başladıklarını, diğer eczanelere yapılan peşin satış iskontosunu yapmayarak piyasa rekabet koşullarını ihlal ettiklerini, söz konusu ayrımcı uygulamanın rekabet ihlali oluşturması nedeniyle 17.03.2003 tarihinde Rekabet Kurumu’na bulundukları şikayet üzerine Rekabet Kurumu’nun 03.05.2004 tarih 04-31/363-89 sayılı kararı ile davalı ecza depolarının uyumlu eylemde bulunarak rekabeti ihlal etmeleri nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiğini, piyasaya hakim konumda olan davalı firmaların eşit durumdaki alıcılara eşit şartlarda davranma yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle müvekkilinin vadeli ilaç alamadığını, pek çok ilacı eczanesinde bulunduramayıp müşteri kaybettiğinden zarara uğradığını, 4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkındaki Kanuna göre rekabet ihlalinin haksız eylem oluşturduğunu, Yasa’nın 57 ve 58. maddelerinde düzenlenen tazmin sorumluluğuna ilişkin koşulların gerçekleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini, hesaplanacak zarar miktarının 4054 sayılı Yasa’nın 58/2. fıkrası uyarınca 3 kat arttırılarak tazmin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı şirketlerin vekilleri ayrı ayrı, davacının ticari işletmesi olan eczanesinin ekonomik açıdan riskli işletmeler grubunda değerlendirildiğini, davacının 3-4 ay vade ile aldığı mallara karşılık verdiği çekleri vadesinde ödemeyip, çeklerin karşılığında H. E. Deposuna 45.467 TL, Es Ecza Deposuna ise 7.505 TL'yi aşan mal iadesinde bulunduğunu, tüm bunlara rağmen davacıdan teminat vermesi karşılığında kendisi ile çalışılabileceği bildirilmesine rağmen davacının teminat vermeye de ilk etapta yanaşmadığını, davacının zaten başka depolardan da ilaç alımı yaptığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı A. E. Odası vekili, davanın dayanağı ile ilgili olarak Oda’ca alınmış resmi bir karar bulunmadığını, eylemin Oda başkanının münferit faaliyetleri sonucu gerçekleştiğini, ayrıca müvekkili Eczacılar Odası’nın 4054 sayılı Yasa’da belirtilen teşebbüslerden olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı A. E. Odası’nın 4054 sayılı Yasa’nın 4. maddesinde sayılan teşebbüs ya da teşebbüs birliği olarak değerlendirilemeyeceği, diğer davalılara yönelik davaya gelince rekabet kurallarının ihlalinden doğan tazminat davalarında sorumluluğun oluşması için hukuka aykırı eylem, zarar, kusur ve illiyet bağı unsurlarının gerçekleşmesi zorunlu olup, Rekabet Kurumu’nun kararları ve bu karara karşı Danıştay 13 Dairesi’nde açılan davalarda davalı ecza depolarının 2002 Eylül ayından 2004 Mayıs ayına kadar davacıya teminatsız vadeli mal vermeyip ıskonto uygulamadığı, bu eylemlerin 4054 sayılı Yasa’nın 4 maddesinde düzenlenen yasak eylemlerden olduğu mahkemece de kabul edilmiş ise de davacının davalıların bu eylemleri nedeniyle zarara uğradığı ve zarar ile davalıların eylemleri arasında illiyet bağının bulunduğunu somut olarak ispatlaması gerektiği, davacı defterlerinin incelenmesi sonucu 4054 sayılı Yasa’nın 58 maddesinde belirtilen yöntemle yapılan hesaplama sonucunda davacının net karında 2002, 2003 ve 2004 yıllarına ait ortalamasının % 8 civarında olduğu, net karındaki artış veya azalmaların haksız eylemin olmadığı yıllarda da bulunduğu, bu nedenle davacının net karında herhangi bir azalmanın gerçekleşmediği, davacının ileri sürdüğü zararını somut olarak ispatlayamadığı, maddi ve manevi tazminat koşulları oluşmadığı gerekçesiyle tüm davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı S.. A.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı S.. A... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı S.. A... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı S.. A...'den alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10274, Karar No: 2023/4399, Tarih: 25.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/10274 E.  ,  2023/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3448 E., 2020/1257 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Batı 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/709 E., 2019/503 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen dosya davalıları vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruların kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabul ve kısmen redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosya davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ....’ye bağlı olarak dava dışı Genpower Jeneratör A.Ş.’nin jeneratör fabrikası inşaatında asgari ücret ile çalışmakta iken 24.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde ağır şekilde yaralandığını, fabrika binasının dış duvarında yükselebilen demir iskele üzerinde çalışırken tekerlekli iskelenin savrularak devrilmesi sonucu meydana gelen kazanın oluşumunda müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını, kaza neticesinde müvekkilinin ciddi ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını ve oldukça uzun ve meşakkatli bir tedavi süreci geçirdiğini, 19 gün hastanede tedavi gördüğünü, ameliyat olduğunu, tedavisi taburcu olduğu 12.01.2010 tarihinden sonra da devam ettiğini, müvekkilinin aylarca çalışamadığını, tüm gereksinimlerinin bakıcı tarafından karşılandığını, müvekkilinin çalışma gücünü de kaybettiğini ve manevi zarara uğradığını beyan ederek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı olmak üzere (250 TL geçici iş göremezlik, 250 TL sürekli iş göremezlik ve 500 TL bakıcı gideri olmak üzere) 1.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı ....’den tahsilini istemiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; davalı ... şirketinden poliçe limitleri dahilinde sorumlu olmak kaydıyla (250 TL geçici iş göremezlik, 250 TL sürekli iş göremezlik ve 500 TL bakıcı gideri olmak üzere) 1.000,00 TL maddi azminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı Zurich Sigorta AŞ.’den tahsilini istemiştir.

3. Davacı vekili asıl ve birleşen dosyadaki geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminat istemini 3.401,68 TL'ye, sürekli işgöremezlikten kaynaklı maddi tazminat istemini 154.961,27 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

3. Davacı vekili asıl ve birleşen dosyadaki geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminat istemini 3.401,68 TL'ye, sürekli işgöremezlikten kaynaklı maddi tazminat istemini 154.961,27 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

1.Asıl dosyada davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkiline ait işyerinde çalışmadığını, kabul anlamında olmamak üzere davacının iddia ettiği iş kazasında müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, davacının talep ettiği manevi zarar miktarının fahiş olduğunu, müvekkiline ait işyerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alındığını ve işçilere gerekli eğitimlerin zamanında ve tam olarak verildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen dosyada davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından düzenlenen İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinde taşeron teminatı bulunmadığını, bu nedenle işbu davada talep edilen zararlar hususunda müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, .... adına müvekkil şirket tarafından düzenlenen sigorta poliçesi incelendiğinde, poliçenin taşeron teminatı ihtiva etmediğinin görüleceğini, dolayısıyla meydana gelen zarar, taşeron teminatı ihtiva etmeyen poliçenin teminatı dışında kalacağından müvekkili şirkete izafe edilebilecek herhangi bir sorumluluğun söz konusu olmadığını, müvekkili tarafından düzenlenen sigorta poliçesinin kapsamının sigortalının poliçede belirtilen riziko adresinde bulunan işyeri ile sınırlı olduğunu, meydana gelen iş kazasının poliçede belirtilen riziko adresi dışında gerçekleşmiş olması nedeniyle sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle;