muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7360, Karar No: 2014/14165, Tarih: 19.09.2014

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların bulunduğu, E.. D..'nin maliki olduğu ve sürücü S.. S yönetimindeki 38 T 0289 plakalı ticari oto ile davalı K.. Y..'ın sevk ve idaresindeki ve araç maliki H.. Y.. olan MH-HY 58 plakalı otomobilin çarpışmaları sonucu ölümlü ve yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği, olayda davacıların murisi F.A.'ın vefat ettiği ve diğer davacıların Adli Tıp raporunda belirtildiği şekilde yaralandıkları, kusur oranının tespitine ilişkin olayın hangi aracın kırmızı ışıkta geçtiğinin tespit edilememesi nedeniyle alınan bilirkişi raporları terditli olup, kesinleşen Ağır Ceza Mahkemesince de sanık K.. Y.. hakkında dava açıldığından ve diğer ticari araç sürücüsü S. S. öldüğünden sanık Kenan'ın kusurlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiği, mahkemece alınan raporun da terditli oluşu dikkate alınarak kırmızı ışıkta hangi araç ve sürücüsünün geçtiği tespit edilemediğinden davalılara % 50'şer kusur atfedilerek alınan hesap raporları doğrultusunda maddi tazminat talebinin davalılardan ve sigorta şirketlerinden dayanışmalı olarak tahsilinin gerektiği, davacılar manevi tazminat talep etmiş olup, olayın oluş şekli, ölenin yakınlık derecesi ve davacılarda meydana gelen yaralanma dereceleri, kusur oranı, tarafların ekonomik sosyal durumu, davacıların olay nedeniyle duyduğu elem ve ızdırabın giderilmesine yönelik olarak ve ayrıca taraflarda zenginleşme oluşturmayacak şekilde davacıların manevi tazminat talebinin de kısmen kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davacı Ayşe için 1.886,00 TL geçici iş göremezlik, 72.244,00 TL sürekli iş görememezlik tazminatı olmak üzere toplam 74.130,00 TL maddi tazminat ile davacı Müslüm için 628,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının (Davalı sürücüler K.. Y.. ile Y.. S..-E.. D.. murisinin olayda %50'şer kusurlu olduğu kabul edilerek) sigorta şirketleri için poliçe limitiyle sınırlı ve dava tarihi 09.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, diğer davalılar yönünden olay tarihi olan 30.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, fazla talebin reddine, davacıların kendileri ve ölen F. A. nedeniyle talep ettikleri manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı M.. A.. için toplam 15.000,00 TL, A.. A.. için 10.000,00 TL, Tugay Ayyıldırım için 10.000,00 TL, F Ayyıldırım için 10.000,00 TL, M.. S.. için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 30.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar K.. Y.., H.. Y.., Y.. S.. ve E.. D..'den dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalılar Y.. S.., E.. D.., K.. Y.. ve H.. Y.. vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalılar Y.. S.., E.. D.., K.. Y.. ve H.. Y.. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar K.. Y.. ve H.. Y.. vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin dışında kalan, davacılar vekilinin aşağıda (3) ve (4) numaralı bentler dışında kalan, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesi içeriğinde, davacı M.. S..’ın, annesi F. A.’ın ölümü nedeniyle manevi üzüntü duyduğunun belirtildiği ancak müteveffa F.A.'ın mirasçılık belgesi incelendiğinde, adı geçen davacının isminin mirasçılar arasında yer almadığı, karar gerekçesinde de adı geçenin ne sebeple davacı olup zarar gördüğü hususlarının tartışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece öncelikle adı geçenin hangi sıfatla davacı olduğu, olaydan ne şekilde zarar gördüğü, bu suretle aktif dava ehliyetine sahip olup olmadığı belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, davacı M.. S.. adına açılan davada işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

3–Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dilekçesinde, yaşı küçük davacılardan K. A. adına velileri tarafından manevi tazminat isteminde bulunulmasına karşın, adı geçen davacı tarafından açılan davada olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4–Manevi tazminat, 22.06.1966 tarih ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da etraflıca açıklandığı üzere, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarara uğrayanın manevi ısdırabını bir nebze dindiren, ruhsal tahribatını onaran bir araçtır. Manevi tazminatın kapsamını takdir hakkı, kural olarak yargıca aittir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, hak ve adalete uygun davranmalı, hukuk biliminden yararlanmalı, toplumun sosyal, ekonomik ve moral yapısını ve özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Takdir edilecek tutar, bir yandan manevi acıları gidermeli, kamuoyu ve sosyal vicdanda kabul görmeli, diğer yandan ise zarar gören açısından zenginleşme aracı olmamalıdır. Mahkemece, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, davacılardan A.. A..’ın kaza sonucunda %28,2 oranında daimi iş göremezlik durumunun bulunduğu dikkate alınmaksızın, adı geçen davacı ile kaza sebebiyle maluliyet hali mevcut olmayan davacılar T. A., F. Y. ve M.. S.. ile aynı miktarda manevi tazminata hükmedilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı A.. A.. yararına bozulması gerekmiştir.

5–Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2 maddesinin “Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” hükmü dikkate alınmaksızın, reddedilen manevi tazminat yönünden davacılar aleyhine belirlenen vekalet ücretinin, kabul edilen kısım için hükmolunan miktarı aşacak şekilde tespiti de doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

6–Davalılar Y.. S.. ve E.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece kazaya karışan sürücüler Seyit Sarıçiçek ve K.. Y..’ın ayrı ayrı %50 oranında kusurlu olduklarından bahisle sonuca gidilmiştir. Buna karşın dosya içinde mevcut adli tıp kurumu raporu kapsamında kırmızı ışıkta geçen sürücünün tam kusurlu olduğu belirtilmiş ancak hangi sürücünün kırmızı ışıkta geçtiği tespit edilememiştir. Öte yandan dosya içerinde örneği bulunan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile sanık K.. Y..'ın cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu hükmün Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, verilen karar gerekçesinde kusur oranına ilişkin tespit ve açıklamalara yer verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, kaza tarihi ve dava tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi hükmü göz önüne alınmak suretiyle değinilen ceza mahkemesi dosyası kapsamında davalıların kusur durumlarının belirlenmesi gerekirken, özel uzmanlık gerektiren bir konuda araç sürücülerine belirli oranlarda kusur izafe edilmek suretiyle sonuca gidilmesi dahi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

7–Bozma neden ve şekline göre, davalılar Y.. S.. ve E.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar K.. Y.. ve H.. Y.. vekilleri ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar K.. Y.. ve H.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar Kübra ve A.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar Kübra ve A.. A.. yararına, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına, (6) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar Y.. S.. ve Eyüp Dilekçe vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (7) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre, davalılar Y.. S.. ve E.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacı M.. S..'dan alınarak davalılardan K.. Y.. ve H.. Y..'a verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12218, Karar No: 2017/10835, Tarih: 26.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/12218 E.  ,  2017/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.01.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13.03.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5328, Karar No: 2019/6933, Tarih: 05.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5328 E.  ,  2019/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozma ilamına uyulduğu belirtildiği halde; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

1)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan; bu hususta sanığın adli sicil kaydı yanısıra hakkında açılan davalara ilişkin UYAP çıktısının dosyaya konulması ayrıca Cumhuriyet Başsavcılığı ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğü kanalıyla araştırma yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2)İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 18/01/2018 tarihli yazısında, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğu belirtilmesine rağmen, dosya kapsamı itibariyle sanığın uyuşturucu madde kullandığına dair teknik yöntemlerle saptanmış bir evraka ve uyuşturucu maddeye de rastlanılmadığından söz konusu olayla ilgili olarak ilgili hastane birimi ile gerekli yazışmaların yapılarak sanığın madde kullandığına ilişkin kan ve idrar analizine ilişkin raporun ve ele geçirilen bir uyuşturucu madde olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12236, Karar No: 2017/1509, Tarih: 02.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12236 E.  ,  2017/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Olay tarihinde Şenpazar Tapu Sicili Müdür yardımcısı olarak görev yapan ve zorunlu deprem sigortası ile tapu harcı tahsil etme yetkisi olmayan sanığın, “Kastamonu’ya gidip sizin adınıza maliyeye yatıracağım” diyerek mağdurlar ..., ... ve ...’dan para alması şeklindeki eylemlerinden ibaret olayda; Maliye Bakanlığı ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü’nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkının bulunmadığı cihetle; usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçiler vekilinin vaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17717, Karar No: 2013/17877, Tarih: 11.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17717 E.  ,  2013/17877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde etib elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fiili olarak tesis kontrol teknisyeni olarak çalıştığı ve bakım işinde çalışmadığından bakım tazminatına hak kazanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının etib başteknisyeni unvanına sahip olduğundan bakım tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Uyuşmazlık davalı işyerinde fiilen bakım işinde çalışmayan davacının toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bakım tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Doysa içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım ve arıza işlerinde çalışmayıp ... İşletme Müdürlüğünün Proje Tesis Başmühendisliğinde tesis kontrol görevinde çalıştığını belirtmiştir. Doysa içindeki puantaj kayıtlarında da davacının ... çalışması yaptığı belirtilmiştir. Dairemizce onanan 2008/22927 E. sayılı dosyada dinlenen davacı tanıkları da davacının enerji nakil hatlarının kontrol kabul işlerine baktığını, kaçak işine gitmediğini açıkça belirtmiştir. Davalı işyerinde uygulanan...’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ... Başteknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup bakım onarım işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı...’in uygulandığı .... da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının ... Başteknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar dairemizce onanmıştır (Dairemizin 12.3.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K.).

Davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olmasına karşın fiilen arıza ve bakım işinde çalışıp çalışmadığı yeterince araştırılmadan bakım tazminatı alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olmasına karşın fiilen arıza ve bakım işinde çalışıp çalışmadığı yeterince araştırılmadan bakım tazminatı alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bakım tazminatı alacağı brüt olarak hesaplanmıştır. Davacı %14 gelir vergisi ile damga vergisini düşerek davasını ıslah etmiş ve mahkemece bu miktar hüküm altına alınmıştır. 5510 sayılı kanun ile diğer yasal mevzuat uyarınca yapılması gereken yasal kesintiler nazara alınmadan yukarıda belirtildiği şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17818, Karar No: 2023/1454, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17818 E.  ,  2023/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3285 E., 2022/1478 K.

DAVA TARİHİ : 25.02.2016

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 26. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/261 E., 2019/466 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı spor kulübü derneğinde 1990 yılından 30.....2015 tarihine kadar voleybol takımları antrenörü ve teknik direktörü olarak çalıştığı, ... sözleşmesinin yazılı bir bildirimde bulunulmaksızın ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... Büyükşehir Belediyesi ... ve Spor Müdürlüğü personeli olduğunu, bu sebeple müvekkili Kulübün davacı ile sürekli olarak bir yıllık sözleşme yaptığını ve sözleşmenin Voleybol Federasyonuna gönderildiğini, dilekçe ekinde sunulan belgeye göre de davacının kıdem ve ihbar tazminatını ilgili Kurumdan aldığını, müvekkili Kulüp yönünden davanın reddi gerektiğini, alacak haklarının 5 yıllık zamanaşımına tâbi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, antrenörlük sözleşmeleri, müsabaka kayıtları ve tanıkların görgüye dayalı somut ifadelerine göre davacının 15.10.1990-30.....2015 tarihleri arasında 24 yıl, 8 ay, 15 gün hizmet süresinin bulunduğu, davalı işverence ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği ve tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunun kanıtlanamadığı, davacının yıllık izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının ... Büyükşehir Belediyesi ... ve Spor Müdürlüğü personeli olduğunu, müvekkili Kulüpte bu müdürlüğün görevlendirmesi ile çalıştığını, aslen davacının ... Büyükşehir Belediyesi personeli olduğunu, bunun Kurum kayıtlarından anlaşılacağını, davacının her yıl yenilenen birer yıllık sözleşmelerle çalıştırıldığını, çalışıp çalışmayacağının müdürlük inisiyatifinde olduğunu, ayrıca davacının kıdem ve ihbar tazminatını aldığını, bilirkişinin yaptığı hesaplamalarda bunu dikkate almadığını, hatalı hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporunun hatalı hesaplamalara dayandığını, davacının yıllık izinlerini ... Büyükşehir Belediyesinde çalıştığı sırada kullandığını, davacının 25 yıl boyunca yıllık izin kullanamadığının hayatın olağan akışına da uygun olmadığını, davacının sözleşme bitim tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra kendi isteği ile ayrıldığını beyanla öncelikle husumet tevcihinin kabul edilmiş olması, daha sonra alacakların zamanaşımına uğraması, davacıya yapılan kıdem ihbar tazminatı ödemesinin mahsup edilmemesi, yıllık izin alacağının hüküm altına alınması sebeplerinden dolayı kararı istinaf ettiklerini açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulünün yerinde olduğu, davalı taraf davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği itirazında bulunmuş ise de ödeme iddasının ispat edilemediği, davacı tarafın yıllık izin kullanmadığına dair yemin beyanı dikkate alındığında İlk Derece Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında her yıl yenilenen birer yıllık sözleşmelerle çalışıldığını, davacının son sözleşmenin bitim tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra kendi isteği ile ayrıldığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatını aldığını, bilirkişinin yaptığı hesaplamalarda bunu dikkate almadığını, davacının 25 yıl boyunca bir ... yıllık izin kullanamadığına ilişkin hayatın olağan akışına da uygun olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk