muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14577, Karar No: 2017/25385, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14577 E.  ,  2017/25385 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8846, Karar No: 2015/13369, Tarih: 11.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8846 E.  ,  2015/13369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya gönderilen 2009/12630, 2009/12626, 2009/12631, 2009/12625, 2009/12628, 2009/12629, 2009/12627 takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin önceki kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “Yapılacak iş, 2009/12625, 2009/12628, 2009/12629, 2009/12627 takip numaralı ödeme emirlerine konu olan idare para cezaları yönünden 5510 sayılı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen prosedürün işletilip işletilmediğini, idari para cezalarının idari aşamada kesinleşip kesinleşmediğini, İdare Mahkemesinde açılan dava sonucunda idari para cezaları ile ilgili olarak ne karar verildiğini araştırmak, 2009/12630, 2009/12626, 2009/12631 takip numaralı ödeme emirlerine konu prim borçları yönünden ise 5510 sayılı yasanın 86/6. maddesi gereğince davacının komisyona başvuru yapıp yapmadığını, komisyon kararına karşı İş Mahkemesinde dava açılıp açılmadığını ve mahkeme tarafından ne şekilde karar verildiğini araştırmak, davalar devam ediyor ise sonucunu beklemek, idari para cezaları ve prim borçları bu davalar sonucunda kesinleşti ise ödeme emirlerinin iptal edilemeyeceğini ve göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddihe karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Yargıtay Bozma ilamına uyulmasına karar verildiği, bozmadan sonra Kurum tarafından 5510 sayılı yasanın 86/6. maddesi gereğince işverenin itirazının mevcut olduğunun, red kararının işverenin kendisine 22/12/2014 tarih ve 55917 sayılı yazı ile tebliğ edildiğinin ve buna ilişkin evrakların yazı ekinde bulunduğunun bildirildiği, ancak bahsi geçen itiraz ve yapılan işlemler ile ilgili olarak yazı ekinde herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı, yazı ekinde bulunan evraklardan Kurumun yazısında geçen 55917 sayılı yazının işyeri tesciline ilişkin yazı olduğu, ayrıca dosya arasına alınan İdare Mahkemesi Kararlarından hangisinin dava konusu 2009/12625, 2009/12628, 2009/12629, 2009/12627 takip numaralı ödeme emirlerine konu olan idari para cezalarına lişkin olduğunun net olarak tespit edilemediği anlaşılmaktadır

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, 2009/12625, 2009/12628, 2009/12629, 2009/12627 takip numaralı ödeme emirlerine konu olan idari para cezaları yönünden 5510 sayılı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen prosedürün işletilip işletilmediğini, davacının bu konuda Kuruma yaptığı bir itirazının bulunup bulunmadığını, idari para cezalarının idari aşamada kesinleşip kesinleşmediğini, dosyada bulunan İdare Mahkemesi kararlarından hangisinin söz konusu ödeme emirlerine konu idari para cezaları yönünden açıldığını, açılan davalar sonucunda ne karar verildiğini ve verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğini araştırmak, buna ilişkin belgeleri getirtmek, 2009/12630, 2009/12626, 2009/12631 takip numaralı ödeme emirlerine konu prim borçları yönünden ise 5510 sayılı yasanın 86/6. maddesi gereğince davacının komisyona başvuru yapıp yapmadığını araştırmak, yapmış ise komisyona yaptığı başvuru evrakları ile komisyon kararlarını getirtmek, komisyon kararına karşı İş Mahkemesinde dava açılıp açılmadığını ve mahkeme tarafından ne şekilde karar verildiğini araştırmak, davalar devam ediyor ise sonucunu beklemek, idari para cezaları ve prim borçları bu davalar sonucunda kesinleşti ise ödeme emirlerinin iptal edilemeyeceğini ve göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara ve özellikle, anılan içtihadı birleştirme kararına aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9970, Karar No: 2017/15141, Tarih: 25.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9970 E.  ,  2017/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yediemin sanığın, çalıştığı işyeri sahibine ait hacizli malları muhafaza etme ve aynı yerde iade ile yükümlü bulunduğu, tekrar haciz için işyerine gidildiğinde aralarında hacizli malların da olduğu eşyaların taşınmış olduğunun tespit edildiği, sanığın hacizden sonra işyerinden ayrıldığı dönemde işyeri sahibinin hacizli malları götürdüğünü savunduğu ve sanığın hacizli mallar üzerinde gerekli muhafaza görevini yerine getiremeyeceğini İcra Müdürlüğü'ne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ihmalinin, TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı ve ön ödemeye tabi olan bu suçtan usulünce sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10426, Karar No: 2018/1334, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10426 E.  ,  2018/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat, yoksulluk nafakasının miktarı, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasının eki niteliğinde olan ve boşanma davası içinde talep edilen Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki tazminat taleplerinin kısmen reddi veya kabulü halinde ayrıca vekalet ücretine takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. ''İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" (HMK m. 141). Davacı kadın dava dilekçesi ile maddi tazminat talebinde bulunmamış, yasal süresinden sonra tahkikat aşamasında verdiği 17.12.2015 tarihli dilekçe ile 20.000 TL. maddi tazminat talebinde bulunmuş, davalı tarafın ise bu talebe açık muvafakati olmamıştır. İşbu talep, iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının maddi tazminat (TMK m. 174/1) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı olduğu şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8900, Karar No: 2013/23365, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/8900 E.  ,  2013/23365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı 11.03.2010 tarihli kararda 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi gereğince ceza miktarı alt hadden belirlenmesine rağmen, hükmün açıklandığı 16.12.2010 tarihli kararda alt hadden uzaklaşılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2) Aynı eylem nedeniyle mağdurda hem kemik kırığı hem yüzünde sabit eser meydana gelmiş olmakla, daha ağır neticesi olan, silahla yüzde sabit eser niteliğinde yaralama nedeniyle ceza tayini gerekirken ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14585, Karar No: 2013/20986, Tarih: 04.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14585 E.  ,  2013/20986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün

ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 04/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5399, Karar No: 2025/723, Tarih: 04.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5399 E.  ,  2025/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine, 24.04.2024 tarihli ek karar ile de mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece verilen ek kararın anayasal kanunilik ilkesiyle bağdaşmadığına, suça sürüklenen çocuğun daha ağır bir ceza ile tecziyesinin engellendiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Cinsel eylemlerin rızayla gerçekleştiğine, tarafların olaydan sonra evlendiklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Ek Karara Yönelik Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelemesinde

Kovuşturma evresinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan Deniz'in duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, mağdure vekilinin bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Ek Karara İlişkin Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. KARAR

A. Ek Karara İlişkin Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5762, Karar No: 2024/1942, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5762 E.  ,  2024/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1296 Esas, 2022/918 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/46 E., 2017/507 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Denetleme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne; dava, mahiyeti gereğince duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2016/49217 sayılı ve "TÜRKİYE+şekil" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin (a), (c) ve (g) bentleri uyarınca başvurunun reddine karar verildiğini, başvuruya itirazlarının ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu "Türkiye" markasının 45 yıldır müvekkil şirket tarafından kullanıldığını, müvekkiline ait 91/005986 başvuru, 127229 tescil numaralı 16. sınıf malları kapsayan “Türkiye” ibareli markanın bulunduğunu ve bu markanın tanınmış marka olduğunu, davacının 47 yıldır "Türkiye" adlı gazeteyi çıkardığını, dava konusu başvurunun, müvekkilinin önceki markasının devamı niteliğinde bulunduğunu, başvuru konusu ibarenin kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığını, başvurunun ay ve yıldız ile Türkiye ibaresinden oluştuğunu, ay ve yıldızın markalarda kullanımının hiçbir şekilde yasaklanmadığını, markada kullanılan ibarenin Türk Bayrağı olmadığını, müvekkil şirketin başvurusunda kullandığı ay ve yıldızın hiçbir şekilde ölçüleri, rengi ve kullanımının Türk Bayrağına benzemediğini, bu nedenle 556 sayılı KHK’nin 7 nci maddesinin (g) bendine ve yukarıda sayılı diğer bentlere aykırılığının bulunmadığını ileri sürerek, 26.12.2016 günlü 2016-M-12699 sayılı YİDK kararının iptaline ve markanın tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun tescilinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun tescilinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun “Türkiye” ibaresini esas unsur olarak ihtiva ettiği ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, bu nedenle 556 sayılı KHK'nin 7 nci maddesinin (b), (c) ve (g) bentleri anlamında tescil engelinin olduğu, davacının “Türkiye+Şekil” ibaresini içeren markasının tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, bu çerçevede dava konusu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu markanın, tescil başvuru tarihi itibarı ile 45 yıldır müvekkil şirket tarafından kullanıldığını, müvekkili adına tescilli 91/005986 başvuru ve 127229 tescil nolu markanın devamı niteliğinde bulunduğunu, marka kapsamlarının da aynı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının, eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak verildiğini, bu nedenle de kararın kaldırılması gerektiğini, dava dosyasına sundukları 556 sayılı KHK'nin 7 inci maddesinin son fıkrasına ilişkin beyanlarının dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların da karşılanmadığını, dava dosyasına sundukları deliller ile söz konusu markaya ayırt edicilik kazandırdıklarının ispat edildiğini, başvurunun kapsamında yer alan 16. sınıf mallar için ayırt edici nitelikte olduğu gibi yapılan hizmetler ve ürünler bakımından da cins, çeşit, vasıf, amaç ve coğrafi kaynak bildiren bir sözcük olarak algılanamayacağını, bilirkişilerin aksi yöndeki görüşlerinin Yargıtay kararları ile de açıkça çeliştiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç