muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8501, Karar No: 2024/4582, Tarih: 24.06.2024

III. GEREKÇE

1. Olay gecesi 404 isimli eğlence mekanında birlikte pistte dans eden sanık ile mağdur arasında geçen tartışma sırasında, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdura yönelttiği, mağdur kendisine doğru eğilip konuştuğu sırada bıçağı bir kez batırarak ve imkanı varken eyleme devam etmeyerek yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 11.05.2022 bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanını doğrulayan adli tıp raporunun içeriğine ve sanığın tevil yollu ikrarına göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı ve infaz edilecek ceza miktarı bakımında sanığın kazanılmış hakkının korunduğu anlaşılmakla, mahalli Mahkemece yapılan uygulamada isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/493 Esas, 2022/863 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34791, Karar No: 2017/16129, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34791 E.  ,  2017/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004-2010 tarihleri arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığını gösteren araştırma yapılarak, sonucunun eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4441, Karar No: 2017/16681, Tarih: 14.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/4441 E.  ,  2017/16681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın akıl sağlığı yönünden cezai ehliyetinin olup olmadığı hususunda Bakırköy Prof.Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin cezai ehliyetinin tam olduğu hususundaki 15/10/2014 tarihli raporun oy çokluğu ile düzenlenerek muhalif kalanların olması ve bu hastanede sanığın defalarca yatış yaparak tedavi gördüğünü savunması, adli sicil kaydına göre başka bir suçtan dolayı sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedildiğinin görülmesi karşısında tüm dosya kapsamına göre sanığın cezai ehliyeti konusunda tereddüt olması nedeniyle; sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair tekrar rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı   6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13387, Karar No: 2015/8965, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13387 E.  ,  2015/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4711, Karar No: 2020/3355, Tarih: 01.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4711 E.  ,  2020/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29/01/2016 gün ve 2015/642 - 2016/34 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/04/2018 gün ve 2016/10071 - 2018/2844 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Servo San.Ür. Paz. Tic. Ltd. Şti.’nin %28 pay sahibi olduğunu, davalı ortak A....’ın 17.01.2001 ila 31.10.2003 tarihlerinde yetkili müdür olduğunu, davalı ...’nun ise 31.05.2001 ila 31.10.2003 tarihlerinde dışarıdan müdür atandığını, davalıların hizmet karşılığı olmayan faturalar düzenleyerek kendi kurdukları şirketlere para aktardığı ve şirketi zarara uğrattığı, şirket demirbaşlarının da satılmış gibi gösterildiğini, davalıların müvekkilinin şirketteki hissesine isabet eden kâr payını vermemek amacıyla zarara sebep olduklarını, TTK’nın 336. ve devamı maddeleri uyarınca her iki davalının birlikte hareket edip müvekkilini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 152.700,00 TL’nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10268, Karar No: 2008/13819, Tarih: 30.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10268 E.  ,  2008/13819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, borçlu aleyhine 16.01.2006 tarihinde genel haciz yoluyla icra takibine geçmiştir. Borçlu adına gönderilen ödeme emrinin adresin geçici olarak kapalı olması nedeniyle TK.21.maddesine göre 16.05.2006 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. Borçlu, icra mahkemesine başvurarak takipten 06.06.2006 tarihinde haberdar olduğunu, tebligatın yapıldığı tarihte yurt dışında bulunduğunu, ödeme emrinin bu tarihte yapılmış sayılmasının gerektiğini ve alacaklıya herhangi bir borcu olmadığından bahisle borca da itiraz etmiş bulunmaktadır.

İİK'nun 65.maddesine dayalı gecikmiş itirazda, tebligatın üsülüne uygun olarak yapılmış olması; ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte esasla ilgili itirazların ve dayanaklarını engelin kalktığı günden itibaren (3) gün içinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir.

Borçluya ödeme emri tebligatı usule uygun yapılmış bulunduğundan borçlunun, başvuru dilekçesinde açıkladığı üzere gecikmiş itiraz nedenleri üzerinde durulup öncelikle bu husus incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus halledilmeden yazılı gerekçeyle ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6625, Karar No: 2024/7196, Tarih: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6625 E.  ,  2024/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1118 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan Elazığ İnfaz Hakimliğinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/3926 Esas, 2022/3956 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 15 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, iş bu cezasını Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında 14.06.2022 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A, 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 7456 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10/2. maddesi gereğince 01.08.2023 tarihi itibariyle tahliyesine ve cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/7201 Esas, 2023/7708 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince denetimli serbestliğe başvuru için 15 günlük sürenin bitiminden itibaren iki iş günü geçmiş olmasına rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle koşullu salıverilme tarihi olan 23.10.2024 tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna iadesine dair Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli ve 2023/7976 Esas, 2023/7803 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/1118 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-23-14897-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/98056 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/98056 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan içtima kararı ile verilen 3 yıl 15 ay hapis cezasının infazına 30.05.2022 tarihinde Maltepe 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.06.2022 tarihli ve 2022/7-15701 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 11.06.2024, bihakkın tahliye tarihinin 24.07.2026 olarak belirlendiği,

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan içtima kararı ile verilen 3 yıl 15 ay hapis cezasının infazına 30.05.2022 tarihinde Maltepe 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.06.2022 tarihli ve 2022/7-15701 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 11.06.2024, bihakkın tahliye tarihinin 24.07.2026 olarak belirlendiği,

07.06.2022 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilen ve cezasını Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz eden hükümlünün 14.06.2022 tarihinde Covid-19 hastalık iznine çıkarıldığı, hükümlü hakkında gıyabında İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ikametinin bulunduğu yer veya SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 gün içerisinde başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına karar verildiği,

İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğince, kararın hükümlüye tebliğine ilişkin Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumuna yazı yazıldığı, anılan Kurumca, hükümlünün izinde olması nedeniyle kararın tebliğ edilemediğinin bildirildiği,

Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumundan Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli yapılan hükümlü hakkında, 15 günlük süre içeresinde müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından ihbarda bulunulması üzerine, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumundan Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli yapılan hükümlü hakkında, 15 günlük süre içeresinde müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından ihbarda bulunulması üzerine, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

İnfaz dosyası incelendiğinde, adı geçen hükümlünün Covid-19 izni sırasında gıyabında İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, her ne kadar hükümlünün Maltepe 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada Covid-19 izin dilekçesi ve DS nakil talep dilekçesinde, covid-19 izni sırasında denetimli serbestliği haketmesi durumunda Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne nakil edilmeyi talep ettiği ve Covid-19 izin bitimini müteakip süresi içerisinde dönmemesi halinde hakkında işlem yapılacağı hususunda bilgi sahibi olduğu anlaşılmış ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi gerektiği, hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması yükümlülüğünü içeren kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ yapılması gerektiği, e-devlet, sms, internet sitesi ilanı gibi şeklinde yapılan tebliğlerin özel bir düzenleme bulunmadıkça tebligata bağlanan sonuçlar gibi sonuç doğurmayacağı, bu haliyle hükümlünün 01.08.2023 tarihinde müracaat etmesi yükümlülüğünden

haberdar olmadığının kabulü gerektiği ve yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 3 yıl 15 ay hapis cezasının infazı amacıyla 30.05.2022 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, 07.06.2022 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün, açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz ettiği sırada 14.06.2022 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 23.10.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/7201 Esas, 2023/7708 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren yasal süresi içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.10.2023 tarihli ve 2023/1118 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.