muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6321, Karar No: 2008/13172, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6321 E.  ,  2008/13172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü ... mevki 386 ada 1 parsel sayılı 3717,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ...’in 20 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu parselin tesbit gibi 1. derece doğal sit alanı olarak Hazine tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkeme kararlarına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden ve klızimetre ve eğim memleket haritasındaki münhanilerden faydalanılarak ölçülmediği için rapor denetlenemediği gibi, aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların eğiminin % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, zeytin ve yer yer maki florası ile kaplı bulunduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. Maddesinin 2. fıkrasının İ bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır.

Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle, çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki Devlet Ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 16/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10728, Karar No: 2018/8606, Tarih: 10.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/10728 E.  ,  2018/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu olaydaki haczin 6183 Sayılı Kanununa göre yapılmış haciz olmayıp İcra İflas Kanununa göre yapılmış haciz işlemi olduğu anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanunun 106. maddesi hükmü nazara alındığında menkulün haczinden itibaren 1 yıl içinde satışın talep edilmemesi halinde aynı Kanunun 110/1. maddesi uyarınca mahcuzlar üzerindeki haczin kalkacağı ve yedieminlik görevinin de son bulacağı, ancak 14.09.2012 tarihinde haczedilerek sanığa bırakılan eşyaların 12.07.2013 tarihinde haciz mahallinde bulunmadığının tespit edildiği, suç tarihi olan 12.07.2013 tarihi itibariyle 1 yıllık satış süresinin geçmediği gözetilerek, sanığın hacizli mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanığın savunması da alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1362, Karar No: 2015/2019, Tarih: 03.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1362 E.  ,  2015/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/170-2014/351

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6831 sayılı Yasa'nın 53. maddesine dayalı Özel Ormana mesul müdür atanmasına ilişkin bulunduğuna ve davada zilyedliğe dayanılmadığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay ( 20.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/8580, Karar No: 2021/5520, Tarih: 17.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8580 E.  ,  2021/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının tebliğine ilişkin mazbatanın aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının tebliğine dair kapalı tebligat oluşturulmuş ise de mazbatanın dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulunmamasının yanında, kararın 08.01.2015 tarihinde verildiği, kesinleşmesi beklenmeden infazı için 09.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik

Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2, Karar No: 2023/354, Tarih: 14.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/2 E.  ,  2023/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ: (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ:Ağır Ceza

SAYISI: 231-324

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk ...’nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.04.2015 tarihli ve 55-119 sayılı hükümlerin, suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.12.2017 tarih ve 7779-6704 sayı ile; gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuk müdafii ile mağdur vekilinin görevlendirme yazılarının dosya içerisinde olmadığı gerekçesiyle dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, anılan eksikliğin giderilmesinden sonra Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 14.05.2018 tarih ve 4362-3624 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuk tarafından mağdurenin yaşına itiraz edilmesi karşısında, suçların niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle mağdureye ait doğum kaydı temin edilip resmi bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak doğmadığının belirlenmesi hâlinde, yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama hâlinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından ıslak veya elektronik imza ile imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından ıslak veya elektronik imza ile imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince 29.08.2018 tarih ve 231-324 sayı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 17.02.2020 tarih ve 10442-1251 sayı ile; "Katılan mağdurenin aşamalarda değişen ve başka delille desteklenmeyen çelişkili beyanları, savunma, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.03.2020 tarih ve 89920 sayı ile;

"Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2015 tarihli iddianamesi ile '28.04.2001 doğumlu korunmaya muhtaç çocuk ...'in, Kasım 2014 tarihinde ikametgâhından ayrılarak erkek arkadaşı suça sürüklenen çocuk ... ile buluştuğu, sonrasında ...'in, ...'nın evine giderek burada rızası dahilinde ... ile birlikte olduğu, korunmaya muhtaç çocuk hakkında Akhisar Devlet Hastanesince tanzim edilen 07.12.2014 tarihli genital muayene raporuna istinaden mağdurede önceye dayalı eski yırtıklar tespit edildiği belirtilmek suretiyle oluşun doğrulandığı ve netice itibarıyla suça sürüklenen çocuğun yukarıda yazılı sevk maddelerinde gösterildiği şekliyle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği' iddia edilerek sanığın TCK'nın 103/1-1.Fıkra, 103/2, 31/3, ve 109/1-3.f, 31/3, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

Yerel Mahkeme iddiayı sabit görmüş ve 07.04.2015 gün ve 2015/55 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararla sanığın TCK'nın 6545 sayılı Kanun'la değişik 103/2, 31/3, 62/1 maddeleri gereğince 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ve 109/1, 109/3-(f), 109/5, 31/3, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir. Bu hükümler Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 14.05.2018 gün ve 2018/4362 Esas, 2018/3624 Karar sayılı kararla 'Suça sürüklenen çocuk tarafından mağdurenin yaşına itiraz edilmesi karşısında, suçların niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle mağdureye ait doğum kaydı temin edilip resmi bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak doğmadığının belirlenmesi hâlinde, yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama hâlinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından ıslak veya elektronik imza ile imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi' gerekçelerine istinaden oy birliği bozulmuştur. Bozma ilamında suçun sabit olmadığına dair bir değerlendirme yoktur.

İncelenen dosyadan;

28.04.2001 doğumlu Mağdur ...'in 07.12.2014 tarihinde evden kaçarak sanık ...'nın yanına gittiği, babasının kolluğa başvurduğu, ancak sanığın mağduru dayısının çalıştığı iş yerine götürerek teslim ettiği anlaşılmaktadır.

Mağdurun babasının kolluğa başvurması nedeniyle alınan ifadesinde yaklaşık kaçarak sanığın yanına gittiğini, bir müddet gezdiklerini, ancak yaşlarını küçük olması nedeniyle kaçmaktan vazgeçtiklerini, bu tarihten yaklaşık 1,5 ay kadar önce yine rızası ile sanığın evine gittiğini ve rızası ile bir kez cinsel ilişkiye girdiklerini beyan ettiği, Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde de Ekim ayının 2. haftası gibi ailesi ile kavga edince evden kaçarak sanığın yanına gittiğini, birlikte bir bağ evine gidip orada bir gün kaldıklarını, aralarında cinsel bir eylem olmadığını, bu olayla ilgili ayrıca bir soruşturma yapıldığını, Kasım ayı sonu gibi de yine rızası ile sanığın evine gittiğini, bir kez cinsel ilişkiye girdiklerini, bu ilişkiden sonra kanaması olduğunu, son olarak da 07.12.2014 günü yine evden kaçarak sanığın yanına rızası ile gittiğini, kısa bir süre sonra da dayısının yanına gittiğini, aralarında cinsel bir eylem yaşanmadığını beyan etmiştir. Duruşmada ise ilişkinin Eylül ayında olduğunu, sanığın kendisini tehdit ederek evine götürdüğünü, evde ilişkiye girdiklerini, ilişkiye girerken tehdit etmediğini beyan etmiştir.

Mağdurun babasının anlatımından mağdurun ilk kez 21.09.2014 tarihinde evden kaçıp sanığın yanına gittiği, son olarak da 07.12.2014 günü evden kaçtığı, cinsel ilişki olayının bu iki tarih arasında olduğu anlaşılmaktadır.

Mağdurun babasının anlatımından mağdurun ilk kez 21.09.2014 tarihinde evden kaçıp sanığın yanına gittiği, son olarak da 07.12.2014 günü evden kaçtığı, cinsel ilişki olayının bu iki tarih arasında olduğu anlaşılmaktadır.

Mağdurun adli raporlarına bakıldığında;

07.12.2014 günlü genel adli muayene raporunda hymen saat 5-6-9 hizalarında eski yırtık tespit edildiği, bakire olmadığı anlaşılmıştır.

SSK Manisa Hastanesinin doğum raporuna göre 28.04.2011 doğumlu olduğu görülmüştür.

Mağdurun kolluk ve Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ifadeler birbiri ile uyumlu olduğu, babasının da hazır olduğu oturumda verdiği kovuşturma aşaması ifadesinde bu anlatımlarına soyut tehdit iddiasını da eklediği, ancak babasının huzurunda rızaen ilişkiye girdiğine dair beyanda bulunmak istememiş olma ihtimalinin yüksek olduğu, bir de ilişkinin Eylül ayı içinde olduğunu beyan ettiği, bu yönden diğer anlatımlarını da bir kesinlik içermediği sair yönlerden anlatımının diğer anlatımlarla; yer, ilişkinin şekli ve sayısı bakımından uyumlu olduğu, keza adli rapordaki bulgunun da cinsel ilişki iddiasını doğruladığı, nitekim Yüksek Dairenin de 14.05.2018 tarihli bozma ilamında da sübutun varlığı kabulü üzerinden mağdurun yaşının tespitine dair bir bozma yapıldığı gözetildiğinde, sanığa atılı suçların sabit olduğu," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 30.11.2020 tarih ve 3261-5499 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; suça sürüklenen çocuğa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuk ...'nın 17 yaş 9 aylık, mağdur ...'in ise 13 yaş 7 aylık oldukları,

Akhisar Devlet Hastanesince mağdur hakkında düzenlenen 07.12.2014 tarihli genel adli muayene formuna göre; sağ maksilla üzerinde rengi sarıya dönmüş olan 2x3 cm'lik ekimotik alan, sağ tarafta gluteus maximus lateralinde 10 cm'lik 2 adet ekimotik alan mevcut olduğu, alkol bulunmadığı, yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, kadın hastalıkları uzmanı tarafından yapılan muayene sonucunda aynı tarihli genel adli muayene raporuna göre; olayın öyküsünde erkek arkadaşıyla en son bir hafta önce birlikte olduğunun yer aldığı, kızlık zarında saat 5-6-9 hizasında eski yırtıklar tespit edildiği, laboratuvar koşulları yeterli olmadığından sperm örneği alınamadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen aynı tarihli genel adli muayene formuna göre; suça sürüklenen çocuğun alkolsüz olduğu,