muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34684, Karar No: 2015/1495, Tarih: 29.01.2015

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan ... idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan ... idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan ... idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30871, Karar No: 2013/5869, Tarih: 11.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30871 E.  ,  2013/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olup, Özel Erciyes Hastanesi ile çalışan sanığın katılan ...’a doğum yaptırdığı sırada, bebek ...’ın köprücük kemiğinin kırılmasına neden olduğu iddiası üzerine aldırılan Yüksek Sağlık Şürası’nın 05-08.11.2009 tarihli raporunda, “katılan ...’ın doğum eylemi takibinde ve doğumunun gerçekleştirilmesinde Dr. ...’nun özensiz davranmış olduğu, ancak doğumda meydana gelen omuz takılmasının bir doğum komplikasyonu olması sebebiyle Dr. ...’nun kusursuz olduğunun” bildirilmiş olması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; bebeğin köprücük kemiğinin doğum esnasında kırıldığını ve sanığın özensiz davranmış olduğunu bildirmesinin yanı sıra sanığın kusursuz olduğunu da bildiren raporun kendi içinde çelişkili olması nedeni ile bir kez de Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak, sanığın kusurlu bulunup bulunmadığının ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4037, Karar No: 2015/3957, Tarih: 27.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4037 E.  ,  2015/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 30.06.2007 tarihinde imzalanan "Sistem Kullanım Anlaşması"nın 30.06.2010 tarihinde revize edildiğini, bunun yanında 23.06.2008 tarihli "Bağlantı Anlaşması"da bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline 29.04.2013 tarihli faturaya konu 2011 Eylül dönemi sistem kullanım cezası açıklaması ile 20.284,03 TL bedelli ceza faturası gönderdiğini, davalıya ihtarname ile fatura bedelinin kabul edilmediği bildirilerek fatura aslının iade edildiğini, davalının da cevabi ihtarname ile fatura aslını müvekkiline iade ettiğini, 2011 yılına ait bir cezanın 2013 tarihli faturaya konu edilmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığını, fatura ve muhteviyat çizelgesinde belirtilen ihlâlin aylık periyotlar dikkate alındığında gerçekleşmediğini, ihlâlin ne şekilde tespit edildiğinin belirsiz olduğunu ve bu konuda kendilerine bir belge tebliğ edilmediğini, taraflar arasındaki sözleşmeler uyarınca herhangi bir ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulması ve bu uyarıda ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturasının esas ve usule aykırı olduğunu, bunun yanında ceza miktarının da fahiş olduğunu ileri sürerek, davaya konu faturadan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, borçlu olduğu kanaatine varılır ise fahiş ceza faturasının tenkisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre oluşan ihlâl nedeniyle yapılan hesaplamanın mevzuata uygun olduğunu, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde düzenlenen bazı ihlâllerin süreklilik arzeden ve dolayısıyla düzeltilebilecek ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını, sözleşme nedeniyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğini, sayaç okumaları için herhangi bir “sayaç okuma tutanağı” düzenlenmesine mevzuat ve uygulamalar dikkate alındığından gerek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirket tarafından sözleşmede düzenlenen ihlâlin gerçekleştiği saptanmış ise de; gerek enerji mevzuatında yapılan değişiklikler gözetilerek davacıya işletmesinde gerekli teknik değişiklikleri yapması için uygulama öncesi bir süre verilmesinin teknik bir gereklilik olması, gerekse de akdedilen Bağlantı Anlaşması'nın 16. maddesi ve Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesi uyarınca ihlâl halinde ceza uygulanabilmesi için davalı tarafça uyarı yapılması ve ihlâlin ortadan kaldırılması için süre verilmesinin ön şart olduğu, ancak davalının davacıya herhangi bir uyarıda bulunmadığı ve süre vermediği, dolayısıyla ceza faturası düzenlenmesi için gerekli ön şartın yerine getirilmediği, bu nedenle davalının dava konusu fatura nedeni ile herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu faturadan dolayı davacının davalıya borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli ...'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda ..., aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ...'ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir." hükmünü içermektedir. Hangi ihlâlin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâl, bu tabloda, "İletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin İletim Sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâlin karşısında, " kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %50'si oranında ceza uygulanır. Ceza 00.00-24.00 saatleri arasında bir defadan fazla uygulanmayacaktır. " şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekeceği endüktif reaktif enerjinin/vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunda, davalı ... tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5193, Karar No: 2016/3343, Tarih: 31.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5193 E.  ,  2016/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. Y.. K.. gelmiş, davacı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti ve üyeliğe bağlı hat tahsis ve kullanım hakkı ile ilgili yaratılan muarazanın men'i istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının ortaklığa kabulü ile ilgili yönetim kurulu kararına rastlanmasada, davalı kooperatifin 1985, 1986 ve 1987 yılları olağan genel kurulları hazirun cetvellerinde adının ve taahhüt ettiği sermayenin bir kısmını yatırdığı hususunun yer alması nedeniyle kooperatif üyesi olduğunun anlaşıldığı ve ihraç, istifa ve üyeliğini devre ilişkin bir belge ve bulguya da rastlanmaması nedeniyle üyeliğinin halen devam ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalı kooperatif üyeliğinin tespiti ile bu konuda yaratılan muarazanın men'ine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkin olup, 03.01.2013 tarihinde açılmıştır. Dosya kapsamından davacının ortaklığa kabulü ile ilgili yönetim kurulu kararına rastlanmamakla birlikte, davalı kooperatifin 1985, 1986 ve 1987 yılları olağan genel kurulları hazirun cetvellerinde adının ve taahhüt ettiği sermayenin bir kısmını yatırdığı hususunun yer alması nedeniyle kooperatif üyesi olduğunun kabulü isabetli olmuştur. Ancak, aidat yükümlülüğü bulunan bir kooperatifte ortağın uzun süre kooperatife uğramaması, aidat borcunun bulunup bulunmadığını takip etmemesi, üyeliğinin sona erdiğini zımnen kabul ettiği, diğer anlatımla üyelik haklarından zımnen vazgeçtiği, eylemli olarak ortaklıktan çıkma iradesini yansıttığı anlamına gelir. Böyle bir ortağın açtığı davanın TMK'nın 2. maddesinde öngörülen iyiniyet kuralına aykırı düştüğü ilke olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı her nekadar üyelikten kaynaklı hattını dava dışı ....ve ...'a kiraladığını ve kendisi adına aidatların 1991-2006 yılları arası bu kişiler tarafından yatırıldığını, fakat sonrasında bu kişilerin hattı sahiplenerek bedel ödemekten

Somut olayda, davacı her nekadar üyelikten kaynaklı hattını dava dışı ....ve ...'a kiraladığını ve kendisi adına aidatların 1991-2006 yılları arası bu kişiler tarafından yatırıldığını, fakat sonrasında bu kişilerin hattı sahiplenerek bedel ödemekten

kaçındıklarını iddia etmiş ise de, dosya kapsamından dava dışı ...'ın davalı kooperatife 26.01.1985 tarihinde üye olduğu tarihten, üyeliğini eşi dava dışı ...'a devrettiği 21.12.1991 tarihine kadar genel kurullara bizzat, devir tarihinden sonra da eşi adına vekaleten katıldığı, dolayısıyla bu kişilerin üyeliğinin davacının üyeliğinden bağımsız olduğu anlaşılmaktadır. Yine dosya kapsamındaki 1985-2013 arası genel kurul tutanakları ve hazirun cetvellerine göre davalı kooperatifin düzenli olarak aidat kararı aldığı ve davacının en son 1987 tarihli genel kurul hazirun cetvelinde isminin yer aldığı, bundan sonraki genel kurul hazirun cetvellerinde isminin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davalı tarafın davacının 1987 sonrası genel kurul hazirun listelerinde isminin yer almadığı, bu tarihten sonra kooperatif ile herhangi bir şekilde bağlantıya geçmediği, aidat vb. yükümlülüklerini yerine getirmediği, uzun süre sonra bu dava ile üyelik tespiti talep etmesinin iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı savunması da gözetilerek, davalı kooperatifin defter, kayıt ve belgelerinin öncelikle kooperatiften istenilmesi, ibraz edilmezse kooperatifin adresinde defter ve kayıtların incelenmesi için keşif yapılması, buna rağmen inceleme yapılamaz ya da defter ve belgelere ulaşılamaz ise anasözleşmenin 40. maddesi uyarınca Ticaret Sicil Memurluğu'ndan, mümkün olmazsa anasözleşmenin 41. maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden kooperatifin bilançosu, gelir gider cetvelleri, yönetim ve denetim raporları, genel kurul tutanakları, ortaklık cetvelleri celbedilip kooperatif konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, davalı kooperatifin genel kurullarında aidat alınmasına ilişkin karar alınmasına rağmen, üyelerin kooperatifin varsa banka hesabına aidat yatırıp yatırmadıkları, diğer anlatımla kooperatifin aidat toplayan bir kooperatif olup olmadığı, davacının varsa ödeme yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği, davacının isminin hazirun listesinde en son olarak yer aldığı 18.03.1987 tarihli genel kurul tarihinden itibaren işbu dava tarihine kadar anılan şekillerde kooperatif ile ilişkisini devam ettirip ettirmediği hususunda rapor alınıp, anasözleşme ya da alınan bir genel kurul kararı uyarınca ortağın kooperatifine uğramasını zorunlu kılan başka bir yükümlülüğü varsa, bunun üzerinde de durularak, sonuç olarak kooperatifle ilişki kurduğu son tarih ile dava tarihi arasında geçen süre itibariyle davacının talebinin TMK'nın 2. maddesine uygun olup olmadığının ve davanın bu nedenle reddi gerekip gerekmediğinin yeterince tartışılması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerlex davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2774, Karar No: 2018/2717, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2774 E.  ,  2018/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 03.10.2012 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksiklikliğinin tamamlanmasının ardından, mahkemece yapılan yargılama sırasında on beş yaşından küçük mağdur ...'ın velayet hakkına sahip babası Sami Fitoz'un aşamalarda beyanı alınmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, öncelikle gerekçeli kararın mağdurun velayet hakkına sahip kanuni temsilcisi olması nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan müşteki Sami'ye tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8238, Karar No: 2016/9518, Tarih: 09.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8238 E.  ,  2016/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince 5.400 TL ve 600 TL adli para cezası,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdur şirketin reklam tabelasının asılı bulunduğu evin kendisine ait olduğunu belirterek kira sözleşmesini yenilemek üzere 2010 yılı sonunda şirkete geldiği ve ilk yıl kirası peşin ödenmek üzere 5 yıllık kontrat yapıldığı, ancak gerçek mülk sahibinin gelmesi ile durumun ortaya çıktığı iddia ve kabul edilen olayda;

Söz konusu evin 2007 yılında sanığın abisi tarafından ....'a devredilmiş olması, ancak sanığın evin fiili olarak abisi ile birlikte kendisine ait olduğunu ve durumu sonradan öğrendiğini, bunun üzerine aldığı parayı derhal iade ettiğini savunması karşısında; evin eski sahibi ve sanığın abisi Mehmet Kızıl'ın duruşmaya davet edilerek kendisinin yaptığı bu devir işleminden sanığın haberdar olup olmadığının sorulması ve olaya ilişkin ayrıntılı bilgisinin alınması ve ayrıca önceki kira sözleşmelerinin kiminle ve ne şekilde yapıldığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/548, Karar No: 2024/3669, Tarih: 27.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/548 E.  ,  2024/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 E., 2022/36 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, Kısalar Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1964 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık-kayalık olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmışlardır.

Yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tescil istemine konu taşınmaz 121 ada 36 parsel numarasını almış, Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan bahisle malik hanesi açık bırakılmıştır.

Yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tescil istemine konu taşınmaz 121 ada 36 parsel numarasını almış, Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan bahisle malik hanesi açık bırakılmıştır.

Kadastro mahkemesince aktarılan dava ve tespit tutanağının birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; eldeki dava 2012 yılının 12. ayında açılmış olup, 08.02.2022 tarihli rapor eki krokide (A2) harfi ile belirtilen kısmın 1992 yılı hava fotoğrafında maki bitki toplulukları ile kaplı kullanımsız olduğu, (A1) harfi ile gösterilen kısımın ise maki bitki topluluklarının temizlenerek zirai kullanımlı olduğu anlaşılmakla dava tarihi olan 2012 yılının 12. ayı ile 1992 yılı arası dönem dikkate alındığı vakit (A2) harfi ile belirtilen kısmın imar ve ihyasının 20 yıldan daha kısa bir süre önce tamamlanmadığı, (A1) harfi ile belirtilen kısımın dava tarihinden itibaren 20 yıl önce imar ve ihya edilerek önceleri davacıların murisi sonrasında davacılar tarafından zilyetlik altında bulundurulduğu söz konusu zilyetliğin ekonomik amaca uygun olduğu anlaşılmakla, bu hali ile (A1) harfi ile belirtilen kısma ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanunun'un (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 maddelerinde belirtilen koşulların oluştuğu ancak (A2) harfi ile belirtilen kısma ilişkin ise söz konusu koşulların oluşmadığı kanaatine varılarak, açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, Antalya ili Manavgat ilçesi Kısalar Mahallesi Kımışçı Mevki 121 ada 36 parsel sayılı taşınmazın; jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile orman mühendisi tarafından tanzim edilen 08.02.2022 tarihli rapor eki krokide; (A1) harfi ile gösterilen 1.875,44 m² miktarlı taşınmaza adanın en son parsel numarası verilerek dosya içerisinde mevcut muris ... Yardan adına düzenlenen Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.01.2002 tarihli ve 2002/90 Esas, 2002/80 karar sayılı veraset ilamındaki hisseler oranında tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, (A2) harfi ile gösterilen 2.098,62 m² miktarlı taşınmaza adanın en son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısma yönelik açılan bir dava bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu (B) harfi ile gösterilen kısmın aynı ada parsel numarasıyla tutanağın olağan usullerle doldurulmak üzere Manavgat Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; iş bu karar davacılar vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.