muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14052, Karar No: 2023/1484, Tarih: 22.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14052 E.  ,  2023/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2021/315 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2017 tarihli ve 2016/428 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli kararının sanıklar ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2018/6889 Esas, 2020/17621 Karar sayılı ilâmıyla; "...Olay günü İlçe Emniyet Müdür Yardımcısının ... plakalı motorsiklet sürücünün Bahçekahve civarında oturağının alt kısmında bulunan kaçak sigaraları sattığını bildirmesi üzerine, olay yerine giden kolluk görevlilerinin ihbara konu motorsikleti sanık ... yönetiminde seyir halindeyken durdurdukları ve motorsikletin oturağının alt kısmında 20 paket kaçak sigara ele geçirdikleri, sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu sigaraları içmek için aldıklarını beyan etmeleri, talimat ile 13/01/2016 tarihinde dinlenen İlçe Emniyet Müdür Yardımcısının da şahısları sigaraları satarken ya da sattığı kişilerden para alırken gördüğüne dair herhangi bir gözlem ve tespiti olmadığına ilişkin beyanı karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanıkların savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduklarına ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; İlçe Emniyet Müdür Yardımcısının ... plakalı motosiklet sürücüsünün oturağının alt kısmında bulunan kaçak sigaraları sattığını bildirmesi üzerine, kolluk görevlilerince seyir halinde iken durdurulan ... yönetimindeki bahsi geçen motorsikletin oturağının alt kısmından 20 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanıkların aşamalarda inkara dayalı savunma yaptığı görülmüştür.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4367, Karar No: 2017/6271, Tarih: 20.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4367 E.  ,  2017/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-e, 35, 43, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeler gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-e, 35, 43, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeler gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ün, 19/01/2009 tarihinde annesi ... adına düzenlenen sağlık raporu, pataloji raporu, reçete ve sağlık karnesi ile müştekinin işlettiği eczaneye gelerek reçetede yazılı üç adet kanser hastalığı ilacı almak istediğini söylediği, bu ilaçların maliyetinin 12.840,60 TL olduğu, eczanede kalfa olarak çalışan tanık .....’un, ilaçların eczanede bulunmadığını, temin edip kendisine haber vereceğini söylediği, tanığın, sanığın telefon numarasını almasından sonra sanığın eczaneden ayrıldığı, daha sonra ilaçların temin edilerek sanığa aynı gün teslim edildiği, sanığın ilaçları teslim aldığına ilişkin adını, soyadını ve telefon numarasını yazdığı, ad ve soyadının yanına da ...’ün eşi olduğunu belirtir bir ibareyi de yazdığı, sahte belgelerle eczaneden ilaç almayı başaran sanık ...'in, 05/02/2009 tarihinde diğer sanık ... ile birlikte aynı eczaneye geldikleri, bu kez ... isimli kişi adına düzenlenmiş sahte reçete, katılım payından muafiyet raporu, patoloji raporu ve sağlık karnesi ile üç adet kanser ilacı daha almak istediklerini söyledikleri, sanık ...’ün bir hafta önce de kanser ilacı alması nedeniyle eczane çalışanlarının durumdan şüphelendikleri ve sanıklara reçetede yazılı bulunan ilaçların olmadığını, temin edip haber vereceklerini söyledikleri, eczane çalışanı tanık .....’ın sanık ...’ten telefon numarasını ve reçeteleri aldığı, raporlardan şüphelendikleri için eczanede çalışan bir kişiyi raporların teyidi için ilgili hastaneye gönderdikleri, yapılan incelemede, raporların ve reçetelerin hastanede kayıtlı olmadığı ve sahte olduğunun anlaşılması üzerine, müştekinin durumu emniyete bildirerek gerekli tertibatın alındığı, ertesi gün sanık ...’ın, ilaçları almak üzere eczaneye geldiğinde yakalandığı, sanık ...’ın yapılan üst aramasında, üzerinde “....... Genel Cerrahi ......” yazılı kaşe basılı olan çok sayıda boş reçete, mühür, raporlar, patoloji raporları, barkotlar, yeşil kartlar, sağlık karneleri, ilaç küpürleri ve kaşeler ele geçirildiği, alınan bilirkişi raporuna göre, reçetelerde yer alan imzaların adı geçen doktorlara ait olmadığının belirlendiği, böylece sanık ...’ün, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, sanık ...’ın, resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin, suçların sabit olmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, katılan vekilinin; suçun tamamlanmış olduğu ve yapılan indirimlerin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19806, Karar No: 2013/4875, Tarih: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19806 E.  ,  2013/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 15.04.2004-14.04.2004 ve 06.03.2007-15.03.2008 tarihleri arasında Belediye Başkanlığı nedeniyle Emekli Sandığı iştirakçisi sayılması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun, 5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri başlıklı Geçici 4 üncü maddesi; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle 8/6/1949 tarihli ve 5434 s. Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malullüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 s. Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 s. Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur.” düzenlemesini içermektedir.

5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 1 inci maddesiyle; Maliye Bakanlığı’na bağlı olmak ve bu Kanunda yazılı emeklilik işlerini görmek üzere Ankara’da, tüzel kişiliğe sahip Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı kurulmuş ise de, 20.05.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 43 üncü maddesiyle, 5434 s. Kanunun bazı maddeleri yürürlükten kaldırılmış, devredilen kurumlar ve devre ilişkin hükümler içeren geçici 1 inci maddesiyle de, Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı, hiç bir işleme gerek kalmaksızın, bu Kanunun yürürlük tarihi itibarıyla, görevleriyle birlikte, 1 inci maddeye dayanılarak kurulan kamu tüzel kişiliğine sahip Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 101 inci maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 101 inci maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.

İdari nitelikteki bir davanın hukuk mahkemesine açılması durumunda izlenecek sürece ilişkin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunuyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanununda bir birini tamamlayan düzenlemeler yer almaktadır. 2577 s. Kanunun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2 nci maddesinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve amaç yönlerinden biriyle hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalarıyla idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenlerce açılan tam yargı davaları idari dava türleri olarak sıralanmış; “Görevli Olmayan Yerlere Başvurma” başlığını taşıyan 9 uncu maddesinde; çözümlenmesi Danıştay’ın, idare ve vergi mahkemelerinin görevlerine girmesine karşın, adli yargı yerlerine açılmış bulunan davaların görev noktasından reddi durumunda, bu konudaki kararların kesinleşmesini izleyen günden itibaren otuz gün içinde görevli mahkemede dava açılabileceği, görevsiz yargı makamına başvuru tarihinin, Danıştay’a, idare ve vergi mahkemelerine başvurma tarihi olarak kabul edileceği, adli yargı yerlerine açılan ve görevsizlik sebebiyle reddedilen davalarda, görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra, anılan otuz günlük süre geçirilmiş olsa da, idari dava açılması için öngörülen süre henüz dolmamış ise bu süre içinde idari dava açılabileceği bildirilmiştir. Adli ve/veya idari yargı yerlerine açılan davalarda yargı yolu yanlışlığına ilişkin olarak, taraflarca yargılama sonuna kadar itiraz ileri sürülebileceği gibi, bu hususun mahkemelerce de kendiliğinden gözetilmesi zorunludur.. 2577 s. Kanunun 3. ve devamı maddeleri dikkate alındığında ise; hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilirken, ayrıca, idari yargı düzenindeki hangi mahkemenin görevli olduğu ve dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesi yönünde hüküm kurulması olanaksızdır. Anılan maddelerde idari davalarda izlenmesi gereken dava açma yöntemi belirtilmiş olup, davanın idari nitelikte olduğunun anlaşılması üzerine dosyanın idare mahkemesine gönderilmesine karar verilmekle, başlangıçta adli yargı yerine açılmış olan davanın idari yargı yerine açılması sağlanamaz. İdari eylem ve işlemlere karşı açılacak davalar hak düşürücü süreye bağlanmış olup, 2577 s. Kanun hükümlerine bakıldığında, davanın süresinde açılmamasının yaptırımı, usul yönünden “reddine” karar verilmesidir (2577 s. Kanunun 14/3-e ve 15/1-b madde düzenlemeleri). Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.02.2008 gün ve 2008/21-139 Esas, 2008/204 Karar sayılı ilamında da aynı yaklaşım ve görüş benimsenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirmeye göre; davalı SGK Başkanlığı (devredilen Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı)’na yönelik açılan ve görülen inceleme konusu davada; taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlığın çözümünde

5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığından, sözü edilen 101 inci madde hükümlerine göre sınırlı yetkiyle donatılmış iş mahkemesi görevli olmayıp; idari yargının görevli olduğunun belirgin bulunmasına göre, "yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava dilekçesinin reddine, " karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1716, Karar No: 2023/917, Tarih: 22.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1716 E.  ,  2023/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Suçtan zarar gören vekilinin, sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçu yönünden, Dairemizin 17.11.2021 tarihli tevdii kararı sonrasında gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü 01.02.2022 tarihinde temyiz ettiği, ancak Hazine ve ... Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün 24.02.2022 tarihli ve 993210 sayılı yazıları ile temyizden vazgeçme talebi uygun görülmekle, dosyaya sunduğu 25.02.2022 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından feragat ettiği görülmüştür.

Sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçu yönünden kurulan beraat hükümlerine ilişkin olarak, atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle, meydana gelen trafik kazasında yaralanan ayrıca ölen ... ve ...'nın mirasçıları katılanların, sanıklara yüklenen edimin ifasına fesat karıştırma suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, bu hükümler yönünden 5271 sayılı Kanunun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılan sıfatlarının bulunmadığı ve katılan vekilinin, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bahse konu hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

2. Sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/7365 Esas, 2021/8048 Karar sayılı kararı ile dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ... ile Kemaliye Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin dava ve hükümden haberdar edilerek gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğinin sağlanması amacıyla tevdii kararı verilmiştir.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/7365 Esas, 2021/8048 Karar sayılı kararı ile dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ... ile Kemaliye Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin dava ve hükümden haberdar edilerek gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğinin sağlanması amacıyla tevdii kararı verilmiştir.

C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2019 tarihli ve 2015/401147 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "... Olay günü günüz saatlerinde sanık ...'nın sevk ve idaresindeki 34 VJ 654 plakalı kamyonet ile ... ili Kemaliye ilçesi Başpınar köyü istikametinden Buğdaypınarı köyü istikametine doğru seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek istikametine göre sol tarafta bulunan kayalıklara çarptığı, akabinde sağa yönelip yoldan çıkarak uçuruma aracın yuvarlanması neticesinde trafik kazası meydana geldiği, kazada sanığın eşi ve çocuğunun öldüğü, dosyada mevcut adli tıp kurumu ... Trafik İhtisas

dairesinin raporunda da belirtildiği üzere sanık ...'nın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile yapımı gerçekleştirilen yol satıhında bulunan gevşek malzemelerin farkında olarak belli bir mesafede kat ettiği ve seyirin duruma göre orta eyimli, oto korkuluksuz tehlikeli bir viraj olmasını da dikkate alarak teyakkuz halinde sürmemesi gerekirken bu hususa riayet etmediği ve denetimi, gözetiminde bulunan çocuklarını nizamlara aykırı şekilde yolculuk etmesine olanak sağladığı, olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne dikkat etmemesi nedeni ile asli derece kusurlu olduğu, şirket sorunluları olan sanıklar ., ... ve .ile İl Özel İdaresi çalışanları ., ... ve .'ün meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği, dosyada bulunan mevcut belgeler ile tüm ihale dosyası incelendiğinde sanıkların edimin ifasına fesat karıştırdığına dair delil olmadığı anlaşılmakla, bu sanıkların beraatlerine..." karar verilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ...'nın köy yolunun asfalt yapım işini üstlenen . Limited Şirketinin ortakları, ...'nın ise . Limited Şirketinin müdürü olduğu, yolun teknik kontrolörlüğünü yapmakla görevli tüzel kişiliğin ise Kemaliye Kaymakamlığı'nın 09/09/2014 tarihli yazısında ... İl Özel İdaresi Plan Proje, Yatırım ve İnşaat Müdürlüğü olduğunun bildirildiği, sanık ...'ın İl Özel İdaresi Harita Mühendisi, ...'ın İl Özel İdaresi Şube Müdürü, ...'ün ise Köy Tesisler Teknisyeni olduğu, sanıkların alınan savunmalarında atılı suçları kabul etmedikleri belirlenmiştir.