muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14345, Karar No: 2014/782, Tarih: 06.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14345 E.  ,  2014/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2008/232-2013/77

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı 13000,96 m2, 1361,78 m2, 14196,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hüseyin oğlu B.. K.. adına tespit edilmiştir. Davacı Bekir oğlu B.. K.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Birleşen dosya davacıları Kasım, Ramazan ve V.. K.., çekişmeli taşınmazların kendilerine ait olduğunu belirterek ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında S.. K.., çekişmeli taşınmazların kendisine miras yolu ile intikal ettiğini ileri sürerek katılma talebinde bulunmuş, katılma isteğinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacılar Kasım, Ramazan ve V.. K..'ın davalarının feragat nedeni ile reddine; davacı Bekir oğlu B.. K..'nın davasının kabulüne, 121 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların Bekir oğlu B.. K.. adına tarla vasfında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahale talebi reddedilen S.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

S.. K.., yargılama sırasında 29.08.2013 havale tarihli ve harçlandırılmış dilekçesi ile çekişmeli 121 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların kendisine miras yolu ile kaldığını beyan ederek davaya katılma talebinde bulunmuş; mahkemece, gerekçe göstermeksizin müdahale talebinin reddine karar vermiştir. 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi uyarınca kadastro mahkemesine açılan davaya bağımsız hak talebiyle müdahalede bulunulabilir ve usulune uygun olarak yapılan katılma talebi bağımsız bir dava niteliğindedir. Hal böyle olunca; mahkemece, usulüne uygun müdahale talebinde bulunan S.. K..'nın katılma dilekçesi göz önünde tutularak delillerini sunması için kendisine süre ve imkan tanınması, göstereceği deliller çerçevesinde ve diğer tarafların delilleri de göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, katılma isteminin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Katılma talebinde bulunan S.. K..'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden S.. K..'ya iadesine, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8009, Karar No: 2022/860, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8009 E.  ,  2022/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.06.2020 tarih ve 2019/157 E. - 2020/218 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından tasarlanmış ve üretilmiş olan deri ceket modellerinin taklitlerinin, davalı tarafça Nişantaşı, Zeytinburnu ve Kapalıçarşı mağazalarında satıldığını, davalının eylemleri nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, FSEK 68/1 madde gereğince rayiç bedelin 3 katı ve FSEK 70 madde ile TTK 56/d-e maddeleri gereğince talepte bulunduklarını ileri sürerek, davalının tecavüz teşkil eden eylemlerinin durdurulmasını, taklit ürünlere el konulmasını, tecavüzün önlenmesini, FSEK 68. madde gereğince hesaplanacak emsal bedelin 3 katı ile şimdilik 30.000.- TL'lik kısmının davalıdan tahsilini, FSEK 70 ve TTK 56/d-e maddeleri gereğince davalının elde ettiği gelirin şimdilik 30.000.-TL'lik kısmının davalıdan tahsilini, 50.000.-TL manevi tazminata hükmolunmasını ve hükmün ilanını talep etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 408.924,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ceket modellerinin 2000'li yıllardan bu yana Türkiye'deki çeşitli deri firmaları tarafından üretilip satıldığını, davacı tarafın, müvekkilinin üretimlerinden 2011 yılından bu yana haberdar olması nedeniyle davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkiline ait PUNTO markasının TPMK sicilinde ve WIPO nezdinde de tescilli olduğunu, davacının ise BALMAİN ibareli bir marka tescili olduğunu, davacının tescilli tasarımı bulunmadığından 554 sayılı KHK'nın uygulanamayacağını, tasarımı davacıya ait olan deri ceket modelleri ile davalının satışa sunduğu ve taklit olduğu iddia edilen ceket modelleri arasında farklılıkların bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; 05/02/2020 havale tarihi ile sunulan bilirkişi raporunda, dava konusu ürünün ön beden, arka beden, kollar gibi yapısal parçalarının özgünlük unsurları taşımadığı, yaka, cep, fermuar gibi diğer parçalarıyla birlikte oluşturduğu bütünsel görünümünün de özgün olmadığı, deri ceketin ticari kullanımı aşan ve işlevsel özelliği ötesinde yüksek düzeyde estetik vasfa sahip olmadığı, bu sebeple FSEK m.4/1-(4) anlamında eser olmadığının bildirildiği, dava konusu ceketin eser vasfına sahip olmadığı ancak bir ürün olması ve taklit edilmiş olması nedeniyle haksız rekabetin mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının dava konusu ürünlerden üretim adedinin tespit edilebildiği kadarıyla en az 73 adet olduğu kabul edilerek ıslah edilmiş haliyle davanın kısmen kabulüne, davacının ürünlerinin FSEK kapsamında eser sayılamayacağı anlaşıldığından eserden kaynaklı taleplerin reddine ancak üzerlerinde Punto ibaresi bulunan dava konusu ürünler nedeniyle davacının üründen kaynaklanan haklarına davalı tarafça yapılan haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, gelecekte tekrarının men' ine, davaya konu toplam 73 adet ceket haksız rekabete konu nedeniyle ve bu miktar ürünle sınırlı olarak 235.671,16 TL maddi ve takdiren 25.000.-TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren hesaplanacak ticari temerrüd faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi tazminatın reddine ve fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, davaya konu ve henüz satılmamış olan 38 adet ürüne el konulmasına ve masrafı davalıdan alınmak üzere imhasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13.354,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11182, Karar No: 2016/8309, Tarih: 20.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11182 E.  ,  2016/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/11/2013 gün ve 2012/666 - 2013/560 sayılı kararı onayan Daire'nin 28/04/2015 gün ve 2014/9053 - 2015/5995 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... ile ... tarafından kurulup 24.09.1990 tarihinde tescil edildiğini, ...'nun ilk üç yıl için tek başına anasözleşme ile müdür tayin edildiğini, 20.09.1993 tarihinde yabancı ortağı davet etmeden geçersiz bir ortaklar kurulu kararı ile görev süresini üç yıl uzattığını, yabancı ortağın keşide ettiği 01.08.1996 tarihli ihtarname ile şirkete yeni bir müdür tayini için TTK'nın 538. maddesi uyarınca ortaklar kurulunun toplantıya çağrılmasını istediğini, ...'nun 16.08.1996 tarihli ihtarname ile toplantının 25.09.1996 tarihinde yapılacağını bildirdiği halde 03.09.1996 günü yaptığı ortaklar kurulu toplantısı ile görev süresini 20.09.2001 tarihine kadar uzattığını, 20.12.1993 tarihinde de yabancı ortağa haber vermeden ve davacı şirketi de ortak ederek davalı şirketi kurduğunu, yine ...'nun açıklanan şekilde yetkisiz olduğu dönemde 14.07.1994 tarihinde davacıya ait iki adet gayrimenkulü davalı şirkete satıp devrettiğini, 13.09.1996 tarihinde de gerçek değerinin 1/8'i oranında ve muvazaalı şekilde taşınmazlardan birisini diğer davalı ...'ye devrettiğini ileri sürerek, davalılar arasındaki bu son satış ve tescil işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. temsilcisi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. temsilcisi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalılar arasındaki son satış ve tapuya tescil işleminin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında, dava dışı ...’nun müdür seçildiği ve taşınmazları satacağından davacının büyük ortağının haberdar olup olmadığı, hatta taşınmazın ...’nun sorumluluğunda geçersiz şekilde satılmasını bekleyip satış parasının da bu büyük ortakça alınmasından sonra işbu davanın açılması yoluna gidilip gidilmediği ya da bu satış sonrasında fiili bir tasfiye işleminin yapılmış ve davacı şirketin büyük ortağının da bu satış bedelinden payına düşeni alıp almadığı hususlarının, diğer bir deyişle davacının satım işleminin öncesinde veya sonrasında iyi niyetli davranıp davranmadığının da incelenip değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davacının, iddiasını ispatlayamadığı, hem davalı şirketin kuruluşundan, hem de dava konusu taşınmazın satışından davacının haberdar olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece davanın reddine gerekçe yapılan dava dışı ...'nın beyanında geçen dava konusu parselin satışını vekaleten yapan tanık ... dava konusu 1875 nolu parsel için bir bedel ödenmediğini, hesaba yalnızca girdi çıktı yapıldığını ayrıntılı olarak beyan etmiştir.

Öte yandan, davacı tarafından davalılar arasında yapılan 2. satışın iptalinin istenilmesi ve davacının % 90 oranında ortak olduğu davalı şirket adına tescilinin talep edilmesi de uyulan bozma ilamı çerçevesinde iyi niyet ilkelerine aykırı bir davranış olarak kabul edilemez. Yine 1874 nolu parselin davacı tarafından dava konusu edilmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı ve bu hususun da TMK'nın 2'nci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceği de açıktır.

Bu durumda, mahkemece uyulan bozma ilamı çerçevesinde uyuşmazlığın ele alınıp gerektiğinde tüm tanık beyanları ve kanıtların hep birlikte değerlendirilmesi gerekip kararın açıklanan gerekçeyle bozulması gerektiğinden davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemiz'in 28.04.2015 gün ve 2014/9053 Esas, 2015/5995 K.sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak mahkeme kararının davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemiz'in 28.04.2015 gün ve 2014/9053 Esas, 2015/5995 K.sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11641, Karar No: 2021/16608, Tarih: 15.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11641 E.  ,  2021/16608 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : GENEL KURUL İPTALİ / GENEL KURUL KARARININ İPTALİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı Sendikanın üyesi olduğunu, davalı Sendika tarafından 27.07.2019 tarihinde “Tüzük tadil kongresi” adı altında bir kongre yapıldığını, kongreye sadece sendika şube başkanları ve sendika genel merkez yönetim kurulu üyelerinin katıldığını, üst kurul delegelerinin davet edilmediğinin haricen öğrenildiğini, 4688 sayılı Kanun’un 12/2 maddesine göre “Tüzük değişikliği”nin sendika genel kurulunun görev ve yetkileri arasında sayıldığını, 4688 sayılı yasada sendika tüzük değişikliklerinin hangi toplantı ve karar yeter sayısı ile yapılacağı hususunda açık bir düzenlemenin mevcut olmadığını, aynı yasanın 43. maddesinde yasada hüküm bulunmayan hallerde 2821 sayılı yasa (yeni 6356 sayılı yasa) hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiğini, 6356 sayılı yasanın 13/3 maddesinin “Genel Kurulun karar yeter sayısı toplantıya katılan üye veya delege sayısının salt çoğunluğudur. Ancak bu sayı üye veya delege tam sayısının dörtte birinden az olamaz. Tüzükte daha yüksek bir yeter sayı belirlenmemişse, tüzük değişikliği, fesih, birleşme, katılma, üst kuruluşun veya uluslararası kuruluşun kurucusu olma, üst kuruluşlara ve uluslararası kuruluşlara üyelik ile üyelikten çekilme hâllerinde karar yeter sayısı üye veya delege tam sayısının salt çoğunluğudur.” şeklinde olduğunu, kongreden önce yürürlükte bulunan davalı sendikanın “Sendikanın Ana Tüzüğü ve Değiştirilmesi” başlıklı 4. maddesinin ise “Tüzük değişikliği, Genel Kurula katılan delegelerin 1/10’u tarafından Genel Kurul Divan Başkanlığına verilen yazılı önergenin katılan delegelerin 2/3’ü tarafından kabul edilmesiyle gerçekleştirilir. Tüzük değişikliğinin gündem maddeleri arasında yer aldığı genel kurulda, toplantı yeter sayısı ilk toplantı için 2/3 olarak uygulanır. İlk toplantıda bu sayıya ulaşılamazsa, ikinci toplantıda 2/3 oranı aranmaz, ancak bu toplantıya katılanların sayısı Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu asil üyelerinin toplamının iki katından az olamaz. Tüzük değişiklikleri, ayrı bir yürürlük tarihi belirtilmemiş olması halinde genel kurul tarafından kabul edildiği tarihten itibaren yürürlüğe girer ve ilgili iş-işlcmlcr hakkında uygulanır. İlgili makamlarca veya mahkemelerce düzeltilmesi islenen tüzük hükümleri, yapılacak ilk genel kurula sunulmak ve geçmişe etkili olmamak üzere, Genel Kurul tarafından yetki verilmiş olmak kaydıyla Genel Yönetim Kurulu tarafından değiştirilebilir

. Tüzük değişiklikleri, ayrı bir yürürlük tarihi belirtilmemiş olması halinde genel kurul tarafından kabul edildiği tarihten itibaren yürürlüğe girer ve ilgili iş-işlcmlcr hakkında uygulanır. İlgili makamlarca veya mahkemelerce düzeltilmesi islenen tüzük hükümleri, yapılacak ilk genel kurula sunulmak ve geçmişe etkili olmamak üzere, Genel Kurul tarafından yetki verilmiş olmak kaydıyla Genel Yönetim Kurulu tarafından değiştirilebilir.” şeklinde olduğunu, Tüzük tadil kongresinde bu düzenlemenin daha da geriye götürülerek 2/3 olan oranın 1/2’ye indirildiğini, sendika ana tüzüğünün 4/2 maddesi hükmü ve genel kuruldan sonraki şeklinin 6356 sayılı yasanın 13/3 maddesi hükmüne açıkça aykırı olduğunu, 6356 sayılı yasanın tüzük değişikliği ile ilgili toplantı ve karar yeter sayılarının emredici düzenleme niteliğinde olduğunu, emredici düzenleme içeren yasa hükmüne aykırı tüzük düzenlemesinin ise geçerli olamayacağının izahtan vareste olduğunu, bu bağlamda yasaya aykırı tüzük hükmü uyarınca sadece birkaç kişi ile toplandığı haricen öğrenilen tüzük tadil kongresinde alınan tüm kararların, yapılan tüzük değişikliklerinin geçersiz olduğunu, davalı sendikanın üst kurul delege sayısının 310 kişi iken bu delegelerin kongreye katılması bir şekilde engellenerek kongrenin sadece şube başkanlarının katılımı ile ikinci toplantıda herhangi bir çoğunluk aranmaksızın gerçekleştiğini, sendikalar hukukunun en temel ilkelerinden birisinin demokratik esaslara uygunluk ilkesi olduğunu, sendika tüzüğünün değiştirilmesi gibi sendika için hayati nitelikteki bir düzenlemenin birkaç kişinin iradesiyle gerçekleştirilemeyeceğini ileri sürerek davalı Sendika Ana Tüzüğünün 4. maddesinin yasaya aykırılığının tespiti ile iptaline, davalı Sendikanın 27.07.2019 tarihli tüzük tadil kongresinin usul ve yasaya aykırı toplanıp karar alınması nedeniyle tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacı tarafın ya kongrede düzenlenen ilgili tutanaktan itibaren iki gün içinde itiraz etmesi gerektiğini ya da tüm kongre süreci sonuçlandıktan sonra 30 gün içinde iş mahkemelerinde dava açması gerektiğini, üzerinden yaklaşık üç ay geçen kongre hakkında dava açılmasının açıkça kanuna aykırı olduğunu, davanın hak düşürücü süre içinde açılmamış olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının beyanlarının gerçeklikten ve hukuki mesnetten yoksun, subjektif olarak ileri sürülen iddialar olduğunu, 27/07/2019 tarihinde gerçekleştirilen genel kurul için sendika genel merkez yönetim kurulunun sendika tüzüğüne uygun şekilde karar aldığını ve yine süresi içinde ilan yoluyla bildirimde bulunduğunu, dava konusu genel kurula ilişkin sendika internet sitesinden de duyurulduğunu, davalı sendikanın bir kamu görevlileri sendikası olup tabi olduğu özel kanunun 4688 sayılı Sendikalar ve Toplu Sözleşme Kanunu olduğunu, anılan bu özel kanun olan 4688 sayılı yasada da davalı sendikanın tüzüğü ile çelişen bir madde bulunmadığını, 6356 sayılı yasanın uygulanabilmesi 4688 sayılı yasada bir boşluk halinin olması gerektiğini, ancak müvekkili sendikanın tabi olduğu özel kanun olan 4688 sayılı yasada konu ile ilgili yasal boşluk bulunmadığını, 4688 sayılı yasada sendika genel kurulunun ne şekilde ve hangi çoğunlukla toplanacağı ve karar alacağının açıkça düzenlendiğini, davalı sendika tüzüğünün de kendi özel yasası olan 4688 sayılı yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece;

“Davanın kısmen kabulü ile;

Davalı sendikanın 27/07/2019 tarihli tüzük tadil kongresinde alınan karara istinaden Ana tüzüğün 4.mad. Yasaya aykırılığının tespiti ile iptaline,

Davacı vekilinin 27/07/2019 tarihli tüzük tadil kongresinin usul ve yasaya aykırı toplanıp karar alınması nedeniyle tüm sonuçları ile iptaline ilişkin talebinin reddine”

Karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun 3 üncü maddesinde sendikalar “Kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal ve meslekî hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” olarak tanımlanmıştır.

2-4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun 3 üncü maddesinde sendikalar “Kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal ve meslekî hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” olarak tanımlanmıştır.

4688 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde, genel kurulun, sendika ve şubelerin zorunlu organlarından olduğu belirtilmiştir. Genel kurulun görev ve yetkileri, 4688 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükme göre;

“a) Organların seçimi.

b) Tüzük değişikliği.

c) Yönetim ve denetleme kurulu raporlarının görüşülmesi ve aklanması.

d) Yönetim kurulunca hazırlanan çalışma programı ve bütçenin görüşülerek karara bağlanması.

e) Sendika ve konfederasyonların tüzüklerinde belirtilen konularda yönetim kuruluna yetki verilmesi.

f) Taşınmaz malların satın alınması veya mevcut taşınmaz malların satılması konusunda yönetim kuruluna yetki verilmesi.

g) Sendika ve konfederasyon yönetim kurulu üyelerine verilecek her türlü ücret ve diğer görevlilerin huzur hakkı ve yolluklarının belirlenmesi.

h) Sendika şubesi açma, şubeleri birleştirme veya kapatma; sendika şubesi açma ve başlangıçtaki kuruluş şartlarını kaybeden şubeleri kapatma konularında yönetim kuruluna yetki verme.

i) Aynı hizmet kolunda bulunmak koşuluyla başka bir sendika ile birleşme ve katılma.

j) Başka bir konfederasyonla birleşme ve katılma.

k) Konfederasyonlara üye olma veya üyelikten çekilme.

l) Amaçlarına uyan uluslararası kuruluşlara üye olma veya çekilme.

m) Fesih kararı verme.

n) Mevzuatta veya sendika tüzüklerinde genel kurulca yapılması belirtilen diğer işlemlerin yerine getirilmesi ve herhangi bir organın görev alanına girmeyen konuların karara bağlanması”

Hususları genel kurulun görev ve yetkileri arasındadır.

Buna göre sendikanın en üst karar organı olan genel kurulların demokratik esaslar doğrultusunda icra edilmesi, sendika içi demokrasinin gerçekleşmesi yönünden son derece önemlidir. Belirtmek gerekir ki, bir sendikanın demokratik yapıya sahip olup olmadığına ilişkin en somut ölçüler genel kurulun yapısı ve işleyişinde aranmalıdır (ŞAHLANAN, Fevzi: Sendikaların İşleyişinin Demokratik İlkelere Uygunluğu, ... 1980, s.119).

Nitekim Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 51 inci maddesinin son fıkrası da; “Sendika ve üst kuruluşlarının tüzükleri, yönetim ve işleyişleri, Cumhuriyetin temel niteliklerine ve demokrasi esaslarına aykırı olamaz” şeklindedir.

Bu genel açıklamalar ışığında değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davalı Sendika genel yönetim kurulunun 17/06/2019 tarihli kararı ile tüzük tadilatının gerçekleştirilmesi için sendika genel merkez genel kurulunun ilk toplantısının 20/07/2019 tarihinde, gerekli çoğunluğun sağlanamaması durumunda ikinci toplantısının ise 27/07/2019 tarihinde icra edilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.