muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10979, Karar No: 2015/8779, Tarih: 17.12.2015

FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamındadır. Bir başka anlatımla bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır. FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin vermiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı

sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli ... bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşteriler üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD, diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: ...)

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay ... Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. ... HD. 21.06.2004, ..., ... K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve ... E. , ...). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle, sayın çoğunluğun fiilin suç oluşturmayacağı yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/25889, Karar No: 2025/10865, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/25889 E.  ,  2025/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1466 E., 2021/93 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/130 E., 2019/253 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11177, Karar No: 2020/4437, Tarih: 12.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11177 E.  ,  2020/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 3541 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-)Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2013 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-)Davanın talep edilen miktar dikkate alındığında kısmen kabulüne karar verildiği halde tam kabul gibi hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/683, Karar No: 2016/516, Tarih: 19.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/683 E.  ,  2016/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 19/01/2005 günü gece müşteki ...'in genel müdürü olduğu Poli Mobilya isimli mağazaya bilirkişi raporuna göre muhkem nitelikte olmayan vitrin camını kesip girdiği, kilitli genel müdür odasının kapı kilidini kırdığı ve içeride bulunan çelik kasanın da kilidini kırdığı, ancak içinde alınacak bir şey bulamayınca odada bulunan bilgisayarı çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 492/1. maddesinden hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7122, Karar No: 2010/19042, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7122 E.  ,  2010/19042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.01.2010 tarih, 18596/465 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı  tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190.TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 35,50.TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18112, Karar No: 2014/29056, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/18112 E.  ,  2014/29056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/814-2013/586

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan G.. K.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aslında davalılardan G..ait işyerinde 23.10.2000 de çalışmaya başladığını, 2.11.2005 de hiçbir sebep yokken işine son verildiğini davalıların 2003 de kendi aralarında devir yaparak işyerini gerçek sahibi ve işvereni olan G.. devrettiklerini, aşçi ustabaşı olarak 1600 TL ücretle çalıştığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatları fazla çalışma, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı G.. K.., S.. S..'in 2003 yılında işletmesini kapatmasıyla birlikte davalının aynı yerde bir Cafe açarak işletmeye başlattığını, önceki dönemde işyerinde çalışanların tüm yasal haklarının S.. S.. tarafından ödenerek ibra olunduğu, S.. S.. işletmesinde çalışanların bazılarının bu işletmeyi ibra ettikten sonra davalının açtığı işletmede çalışmaya başladıklarını, davacının 02/11/2005 tarihinde müşterilerin önünde davalıya ahlak ve iyiniyet kurallarına uygun olmayacak şekilde davranışlarda bulunarak ve ''benim hesabımı kes işi bırakıyorum'' diyerek, işten kendi rızasıyla ayrıldığı, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. S.. davacının kısa bir dönem boyunca kendisince işletilen kafede aşçı olarak çalıştığını, ancak bu işletmenin 19/09/2003 tarihinde tarafından devredilmiş olup bu devir anında davacının kendisinden hiçbir alacağı kalmadığını ve tüm haklarını aldığına ilişkin 30/08/2003 tarihli ibraname verdiği, kendisinin davacıya hiçbir nam altında bir borcu bulunmadığı, haftada 6 gün 07:00-15:00 saatleri arasında çalışan davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının olmadığı, aylık asgari ücretle çalıştığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı G.. K.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı G.. K.. 'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı aylık ücretinin net 1600 TL olduğunu iddia etmiştir.Davalılar ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Davacı davalıya ait kafetaryada usta aşçı olarak çalışmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı G.. K.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı G.. K.. 'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı aylık ücretinin net 1600 TL olduğunu iddia etmiştir.Davalılar ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Davacı davalıya ait kafetaryada usta aşçı olarak çalışmıştır.

Son çalıştığı işveren davalı G.. tarafından sunulan ücret bordroları asgari ücretten düzenlenmiş ve imzalı değildir.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış ve İ. P.. A.. Derneği aylık net 1600 TL alabileceğini belirtmiştir.

Davacının çalıştığı kafetarya 4-5 kişinin çalıştığı bir işyeri olup, davacı ortaokul mezunudur ve davacı en son 02.11.2005 tarihinde işyerinden ayrılmıştır. 2005 yılı için davacının niteliklerini taşıyan bir çalışanın net 1600 TL ücretle çalıştığının kabul edilemez. İ.. P.. A.. Derneğinin cevabı davacı için emsal teşkil edemez.

Dosya içeriğinde dinlenen davacı tanığı davacının 1000 TL ücretle çalıştığını beyan etmiş olup söz konusu tanığın beyanı esas alınarak dava konusu istekler net 1000 TL ücret üzerinden hesaplanmalıdır.Yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3513, Karar No: 2015/13233, Tarih: 29.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3513 E.  ,  2015/13233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden bir kısım davalılar vekili Av. ... geldi. Davacı ve diğer davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalılar vekili Av.... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, yalnız maktu temyiz karar harcının yatırıldığı görülmüş olup, ödenmesi gereken temyiz yoluna başvuru harcının alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Temyiz yoluna başvuru harcı alınmışsa harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6691, Karar No: 2009/8295, Tarih: 16.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6691 E.  ,  2009/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava davacı yanın haczinin, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesine aykırı olarak, ilk hacze iştirak ettirilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davacı haczinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili davaya cevabında bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış tutarının dağıtılması için daha evvel bir sıra cetveli düzenlendiğini; davacıya anılan sıra cetvelinde de pay ayrılmamasına rağmen davacının yasal süresi içinde şikayet hakkını kullanmadığını ve bu sıra cetvelinin bir başka alacaklı tarafından yapılan şikayet başvurusu üzerine İcra Mahkemesince iptal edildiğini savunmuştur. Bu savunmanın doğruluğunun belirlenmesi halinde, taraflar yararına usulî kazanılmış hak oluşacağının kabulü gerekir. Mahkemece bu yöndeki savunma üzerinde yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13707, Karar No: 2022/13693, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/13707 E.  ,  2022/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SARAY(TEKİRDAĞ) Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.