muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/512, Karar No: 2021/143, Tarih: 25.03.2021

Tanık ... aşamalardaki beyanlarında özetle; Sanık hakkında somut bir bilgi sahibi olamadığım,

Tanık ... aşamalardaki beyanlarında özetle; Sanığı Danıştay Genel Kurulunda bir kaç kez gördüğünü, hakkında somut bir bilgi sahibi olmadığını, Danıştay üyeliğine nasıl seçildiğine dair bilgisi olmadığını,

Tanık ...'ın 15.09.2017 tarihli emniyet ifadesinde; "Bana fotoğrafını göstermiş olduğunuz şahıs yukarıdaki ifademde de bahsetmiş olduğum gibi 2014 yılı Eylül ve Ekim ayında yani 12 Ekim 2014 tarihindeki HSKY seçilmerinin yapılmasından önceki tarihlerde Faruk kod Ömer YAZICI nın Ankara Yenimahalle İlçesi Eşref Bitlis caddesi üzerinde bulunan Fetullah GÜLEN cemaatinin okulu olan Hasan Tanık okulunun içerisinde bulunan Anadolu Kurul AŞ. isimli şirketin binasındaki ofiste mahrem yapı imamları olan ve yukarıda size teşhis etmiş olduğum şahısların bana sohbet vermem için getirdiği ve benim de tam olarak Anadolu Kurul AŞ nin binasındaki özel olarak tasarlanmış odada mı. Aşağı Öveçler 1906 veya 2146 caddedeki beyaz saray apartmanındaki ofiste mi yoksa Cevizlidere Mahallesi 1076 veya 1906 sokaktaki köşem apartmanında mı veya Çukurambar semtindeki tam olarak yerini bilmediğim örgüte ait bir ofiste mi sohbet verdiğimi tam olarak hatırlayamadığım ama sohbet içeriklerinden hakim veya savcı olduğunu ve Adalet mahrem yapılanma içerisinde olan bir şahıs olduğunu anladığım şahıstır, diyerek ... (TC No: 18373210562) isimli şahsı tespit etmiştir." denildiği,

Tanık ...'ın kovuşturma aşamasında sanığın ve müdafıininde bulunduğu 29/11/2018 tarihli oturumda ise; FETÖ/PDY terör örgütü içerisinde yaklaşık 30 yıl kadar bulunduğunu, 2007 yılından itibaren genel sohbetçi olarak bir çok ünitede sohbetlerde bulunduğunu, özellikle 17-25 Aralıktan sonra örgüt içerisinde moral ve motivasyonu arttırmak için örgütün mahrem yapılanması olan yargı ve emniyet mensuplarına yönelik sohbetlerde bulunduğunu, fotoğraflardan bir çok teşhis yaptığını, bu teşhislerden bazılarının hatalı olduğunu, huzurda bulunan sanığı da sohbet toplantılarından hatırlamadığını, teşhis edemediğini beyan etmişlerdir.

İlk derece mahkemesi sıfatı ile yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin genel kabulü FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyelerinin örgütsel toplantılarını periyodik olarak örgütün okul, yurt, kurs gibi hücre evlerinde son zamanlarda deşifre olmaktan korktukları için daha çok bir örgüt mensubunun evinde yapıldığı, sohbetlerin dört beş kişilik gruplarla yapıldığı, mümkün olduğunca aynı yerde oturanlar aynı gruba verildiği, örgütsel toplanma ve dağılmalar da özellikle aralıklı şekilde yapıldığı, örgüt mensuplarının, araçlarını toplantı yerinin uzağına bıraktıkları, intikallerde farklı güzergâhlar takip ettikleri, örgüt mensuplarının son dönemdeki örgütsel toplantılarını daha az sayıda kişiyle yapmakta ve aile görüşmesiymiş gibi kamufle etmekte oldukları yönündedir. Sanığın bu şekilde oluşturulan bir gruba dahil olduğuna ilişkin herhangi bir delil dosya arasında bulunmamaktadır.

İlk derece mahkemesi sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis ederken yukarıda özetlenen tanık ...'ın beyanı dışındaki tanık beyanlarına dayanmıştır.

Yine mahkumiyet hükmüne esas alınan ikinci delil ise, İstanbul Anadolu yakasında örgüt mensubu Danıştay üyelerinin katılımı ile 20-25 Temmuz 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen örgütsel geziye katıldığına ilişkin baz hareketliliği tespitidir.

Danıştay eski üyesi tanık ..., yargılama aşamasında açıkça sanığın anılan örgütsel geziye katılıp katılmadığını hatırlamadığım beyan etmiştir.

Sanık tüm aşamalarda anılan örgütsel toplantıya katılmadığını beyan ederek, telefonunun bu bölgeden sinyal vermesini belirtilen tarih aralığının adli tatil olması, eşinin Trakyalı olması, kendisinin de Fenerbahçe Spor Kulübünün kongre üyesi olması nedeniyle belirtilen bölgeye gidip gelmiş olabileceği şeklinde açıklamıştır.

Özellikle sanığın 20-25 Temmuz 2012 tarihinde İstanbul Anadolu yakası Çamlıca Dersanesinde yapıldığı tespit edilen örgütsel toplantıya katılıp katılmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu nedenle anılan örgütsel toplantıya katıldığı tespit edilen kişiler tanık sıfatı ile dinlenilerek sanığın bu toplantılara katılıp katılmadığı sorulup tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekir. Bu husus açıklığa kavuşturulmadan sırf sanığın kullandığı kabul edilen telefonun bu bölgeden anılan tarih aralığında sinyal vermesi tespitine dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulamaz.

Araştırılması gereken bir diğer hususta sanığın Danıştay üyeliğine HSK tarafından seçildiği 24/02/2011 tarihli toplantı öncesi, bu seçime yönelik FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeleri tarafından oluşturulan listelerde sanığın isminin bulunduğunu tanık ...'in beyan etmesi karşısında, bu listede ismi bulunan kişilerin tamamının silahlı terör örgütü mensubu bulunan kişiler mi olduğu yoksa, özellikle seçilme yeterliliğine sahip daha sonra yapılan yargılamalarda silahlı terör örgütü mensubu olduğu anlaşılan kişi sayısının azlığı nedeniyle anılan örgütün açıkça kendi düşüncelerine karşı çıkmayan kişileri de bu listeye alıp almadığının tespit edildikten sonra, bu tespit doğrultusunda sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiğidir.

İzah edilen iki husus açısından gerekli kovuşturma işlemlerine tevessül olunmadan eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğundan hükmün bozulması gerekirdi.

2-Tanık ...'ın soruşturma aşamasında yaptırılan fotoğraf teşhisinin hükme esas alınmaması,

İzah edilen iki husus açısından gerekli kovuşturma işlemlerine tevessül olunmadan eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğundan hükmün bozulması gerekirdi.

2-Tanık ...'ın soruşturma aşamasında yaptırılan fotoğraf teşhisinin hükme esas alınmaması,

İlk derece mahkemesi gerekçeli kararında "Tanık ...'ın fotoğraflardan bir çok teşhis yaptığım, bu teşhislerden bazılarının hatalı olduğu, huzurda bulunan sanığı da sohbet toplantılarından hatırlamadığını, teşhis edemediğine dair beyanda bulunduğu görülmüş tanığın huzurda toplantılara katılanlar arasında teşhis edemediği anlaşıldığından soruşturma aşamasında yapılan fotoğraf teşhisi hükme esas alınmamıştır." denilmiştir. Tanık ...'ın tanıklığının özelikle 2014 ve sonrasında gerçekleştirilen örgütsel toplantılara ait olduğu dikkate alındığında önemi bir kez daha ortaya çıkmaktadır.

Zira, özellikle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/1862 Esas, 2017/5796 Karar sayılı ilkesel kararında açıklandığı üzere "Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 E.sy. kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamım cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşrutiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında; örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda "paralel yapı" veya "terör örgütü" olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemez."

Bu itibarla sanığın özellikle 2014 ve 2015 yıllarında tanık Nesip'in konuşmacı olarak katıldığı ve örgüt mensuplarının moral-motivasyonunun yükseltilmesi için icra edilen örgüt toplantılarına katılıp katılmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekir. İlk derece mahkemesi açıkça hüküm gerekçesinde bu tanığın fotoğraf teşhisine itibar etmediğini ve mahkumiyet hükmüne esas almadığım belirtmiştir.

Bu itibarla sanığın özellikle 2014 ve 2015 yıllarında tanık Nesip'in konuşmacı olarak katıldığı ve örgüt mensuplarının moral-motivasyonunun yükseltilmesi için icra edilen örgüt toplantılarına katılıp katılmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekir. İlk derece mahkemesi açıkça hüküm gerekçesinde bu tanığın fotoğraf teşhisine itibar etmediğini ve mahkumiyet hükmüne esas almadığım belirtmiştir.

Bu hususun eksik kovuşturma nedeniyle bozularak şüphenin sanık lehine veya aleyhine olacak şekilde giderilmesi gerekirdi.

Tartışılması gereken bir diğer husus da aleyhe temyiz bulunmayan bir temyiz davasında, sanığın ve müdafiinin temyiz nedeni olarak bildirmediği ve esasen ilk derece mahkemesinin de sanığın aleyhine olacak şekilde mahkumiyet hükmüne esas almadığını ifade ettiği soruşturma aşamasındaki fotoğraf teşhis işleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından mahkumiyet hükmünün onanmasında sanık aleyhine delil olarak kabul edilip edilemeyeceği hususudur.

Özellikle tanığın silahlı terör örgütü içerisinde yer alan itirafçı olması ve duruşma da açıkça sanığı örgüt toplantılarına katılanlar arasında hatırlamadığı nazara alındığında böyle bir kabul çelişmeli yargılama ve silahların eşitliği ilkelerine aykırı olacaktır ki bu da adil yargılama hakkının ihlali anlamına gelir.

3-GerekçeIi kararda hükme esas alınan mevcut deliller itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olup olmadığı,

Silahlı terör örgütüne üye olma suçlarının temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/1862 Esas, 2017/5796 Karar sayılı ilkesel kararında açıklandığı üzere; "Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

...

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 E.sy. kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşrutiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında; örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda "paralel yapı" veya "terör örgütü" olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aym değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemez."

Tanık ...'in sanığa ilişkin beyanları 2003 yılındaki davranışlarına ilişkin olup, bu dönemde FETÖ/PDY yapılanmasından bahsetmek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararları ile de mümkün değildir.

İlk derece mahkemesince mahkumiyet hükmüne esas alınan tanıklar ..., ..., ..., ...'un beyanları ise sanığın Danıştay üyeliğine seçildiği 2011 ve Danıştay'da grupların oluşturulduğu 2013 yıllarındaki görgüye dayalı bilgi ve duyumlarına ilişkindir.

Danıştay'da üye olarak görev yapan, örgütün kriptolu iletişim ağı olan ByLock iletişim sistemini kullanmayan, örgütün kriptolu iletişim ağı olan Bylock verilerinde yapılan inceleme de elde edilen konuşma çözümlerinde örgüt üyeleri ile bir bağlantısı tespit edilemeyen, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün mahrem yapılanması içerisinde yer alan kişilerin birbirleri ile irtibatının sağlanması ve talimatların iletilmesi için oluşturdukları bilinen gruplar (hücreler) içerisinde yer almayan, örgüte himmet vermeyen, Fetö silahlı terör örgütünün tepe yönetimi ile herhangi bir irtibatı bulunmayan, müflis Asya Katılım Bankası Genel Müdürlüğünde hesabı bulunmayan, anılan bankaya 31.12.2013 ila 24.01.2014 tarihleri arasında para yatırmayan, görev yaptığı Danıştay'da FETÖ/PDY terör örgütü talimatı doğrultusunda hareket ettiğine ilişkin hiç bir tespit bulunmayan sanığın faaliyetlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine

yasal olanak bulunmaktadır.

Zira; Ceza muhakemesi, geçmişte yaşandığı iddia edilen bir olayın gerçekten meydana gelip gelmediğini, meydana gelmiş ise ne şekilde ve kim tarafından meydana getirildiğini ortaya çıkarmak ve bu olayın hukuk normları karşısındaki durumunu tespit etmek amacıyla yapılmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmeye yönelik yürütülen temel faaliyete de ispat denilmektedir. Maddi olay bakımından ispatın ölçütü, hakimin/mahkemenin şüpheyi yenerek vicdani kanaate ulaşmasıdır. Eğer bu şüphe yenilmezse ve dolayısıyla vicdani kanaate ulaşılmazsa, ihtimale, tahmine veya varsayıma dayanarak karar vermek mümkün olmadığından, şüpheden sanık yararlanır (in dubio pro reo) ilkesi devreye girmektedir.

Günümüz ceza muhakemesinde geçerli olan ispat sistemi, vicdani delil sistemidir. Temel özelliği, her şeyin delil kabul edilmesi ve delillerin de serbestçe değerlendirilmesi olan vicdani delil sistemi; mahkumiyet için tam bir inanış, başka bir deyişle suçluluk konusunda vicdani kanaat aradığından, esasen şüpheye dayalı cezalandırmayı yasaklamakta ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine uygulama alanı yaratmaktadır.

Günümüz ceza muhakemesinde geçerli olan ispat sistemi, vicdani delil sistemidir. Temel özelliği, her şeyin delil kabul edilmesi ve delillerin de serbestçe değerlendirilmesi olan vicdani delil sistemi; mahkumiyet için tam bir inanış, başka bir deyişle suçluluk konusunda vicdani kanaat aradığından, esasen şüpheye dayalı cezalandırmayı yasaklamakta ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine uygulama alanı yaratmaktadır.

Anayasanın 38/4. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2. maddelerinde düzenlenmiş bulunan -suçsuzluk (masumiyet) karinesi-, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin suçsuz sayılması gerektiğini ifade etmektedir. Bu karine uyarınca, suçsuz olduğu varsayılan kişinin suçlu kabul edilmesi için kesin hükümle mahkum olması, mahkumiyet için de fiilin ispatlanması, yani şüphenin bertaraf edilmesi gerektiğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi suçsuzluk karinesinin bir uzantısı ve ona koşut bir ilke olarak karşımıza çıkmaktadır.

Suçsuzluğu olasılık içinde bulunan bir kimsenin adli hataya uğratılmasını önleme esasına dayanan şüpheden sanık yararlanır ilkesi, tarihsel ve evrensel bir ilke olarak günümüz ceza muhakemesi hukukunun değişmezleri ve vazgeçilmezleri arasındadır. Uygulama alanı gittikçe genişleme eğilimindedir ve yargısal kararlarda da daha sık vurgulanır olmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.10.2010 tarih, 2010/8-134 esas- 2010/217 karar sayılı içtihadında; 'Şüpheden sanık yararlanır ilkesi' özet olarak aşağıdaki şekilde açıklanmıştır.

Latince 'in dubio pro reo' olarak ifade edilen ve masumiyet (suçsuzluk) karinesinin bir uzantısı olan 'şüpheden sanık yararlanır ilkesi' ceza yargılaması hukukunun evrensel nitelikteki önemli ilkelerinden biridir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir.

Anayasanın 38/4. ve Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 6/2. maddelerinde düzenlenmiş bulunan suçsuzluk karinesi, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin suçsuz sayılması gerektiğini ifade etmektedir. Bu karine uyarınca, suçsuz olduğu varsayılan kişinin suçlu kabul edilmesi için kesin hükümle mahkum olması, mahkumiyet için de fiilin ispatlanması, yani şüphenin bertaraf edilmesi gerektiğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi suçsuzluk karinesinin bir uzantısı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Anayasanın 38/4. ve Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 6/2. maddelerinde düzenlenmiş bulunan suçsuzluk karinesi, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin suçsuz sayılması gerektiğini ifade etmektedir. Bu karine uyarınca, suçsuz olduğu varsayılan kişinin suçlu kabul edilmesi için kesin hükümle mahkum olması, mahkumiyet için de fiilin ispatlanması, yani şüphenin bertaraf edilmesi gerektiğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi suçsuzluk karinesinin bir uzantısı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Prof. Dr. Hakan Hakeri; Şüpheden Sanığın İstifade Etmesi İlkesini; 'Mahkeme, Muhakeme Hukuku açısından kullanılmasına izin verilen bütün delilleri dinlediği halde, maddi mesele hakkındaki şüphesini yenemezse, suç fiilini sanığın lehine olacak şekilde karara bağlar. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2 maddesindeki 'suçsuzluk karinesi', şüpheden sanığın faydalanmasını gerektirir şeklinde özetledikten sonra; Şüpheden sanık yararlanır kuralının anlamını şu şekilde açıklamıştır.

'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi, ceza yargılaması hukukunda geçerli olan ve mevzuatımızda yazılı olarak hükme bağlanmamış bulunan bir ispat kuralıdır. Buna göre, bir suç işlediği iddiasıyla yargılanan kimse hakkında mahkûmiyet kararının verilebilmesi için, o kimsenin o suçu işlediğinin yüzde yüz oranında kesin olması, ispatlanmış bulunması gerekir. Bu noktadaki yüzde birlik şüphe dahi, sanığın beraat etmesine yol açar.

Böylece masum bir kimsenin cezalandırılmasındansa, suçlu bir kimsenin serbest bırakılması daha üstün tutulmaktadır. Nitekim jüri sisteminin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri'nde jürinin tek görevi, sanığın suçu işleyip işlemediği konusunda, yani ispat hususunda karar vermektir. Jüri 11 üyeden oluşmaktadır ve bir kimsenin suçu işlediğine karar verilebilmesi için 11 üyeden, 11'inin de sanığın suçu işlediğine kanaat getirmesi gerekir. 10 üye sanığın suçu işlediği; ancak bir üye işlemediği yönünde oy kullandığı takdirde, sanığın beraatına karar verilir. Bu örnek, şüphenin yüzde yüz oranında yenilmemesi dolayısıyla, sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğini göstermektedir.

Yargıtayın da benzer olaylardaki pek çok kararlarında bu ilkeye gerekli önemi verdiği açıkça görülmektedir. Çeşitli kararlarda bu husus şöyle ifade edilmiştir:

Ceza yargılamalarında amaç, gerçeğin hiçbir şüpheye yer bırakılmaksızın ortaya çıkarılmasıdır; şüphenin bulunması halinde, mahkûmiyet karan verilmesi ceza yargılaması hukukunun genel ilkelerine aykırıdır; şüpheden sanığın yararlanacağı evrensel bir ceza yargılaması hukuku ilkesidir ve varsayımlara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz.

Ceza yargılamalarında amaç, gerçeğin hiçbir şüpheye yer bırakılmaksızın ortaya çıkarılmasıdır; şüphenin bulunması halinde, mahkûmiyet karan verilmesi ceza yargılaması hukukunun genel ilkelerine aykırıdır; şüpheden sanığın yararlanacağı evrensel bir ceza yargılaması hukuku ilkesidir ve varsayımlara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz.

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi; özenle yapılmış bir hazırlık soruşturmasına, her türlü araştırma soruşturma sonucu toplanmış ve değerlendirilmiş bütün delillere rağmen sanığın suçluluğu veya aleyhe durum konusunda var olan makul şüphenin giderilmemesi halinde uygulanmalıdır. Bu durumun aksi, bu kez de mağdur tarafın, adaletin ve toplumun zarar görmesine sebep olacaktır. Uygulama alanı çok geniş ve hukukumuzda da vazgeçilmez bir yere sahip olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğru uygulandığı ve doğru anlaşıldığı takdirde adalet sistemine ve hukuka hizmet edebilir.

Bu cümleden olmak üzere;

Ceza muhakemesinin en temel ilkelerinden birisi olan "şüpheden sanık yararlanır" kuralı gereğince; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda "paralel yapı" veya "terör örgütü" olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce ve sonra FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün üyesi olduğuna ilişkin somut delil ve olguların olmaması nazara alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi sıfatı ile verdiği mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz."

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Somut davada, sayın çoğunluğun sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının onanması yönündeki kabulüne katılmıyorum. Şöyle ki;