muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2697, Karar No: 2014/5693, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2697 E.  ,  2014/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/18-2013/826

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. B.. O.. ile dahili davalı S.. Y.. ve davacılar vekili Av. İ.. Y..'ın gelmiş olmayarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkillerinin yüklenici olan ve yargılama sırasında dahili davalı yapılan S.. Y..’dan daire satın aldıklarını, yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, satın aldığı daireler nedeniyle haklarını müvekkillerine temlik ettiğini, bu duruma rağmen davalı arsa sahibi S.. Ç..’ın daire tapularını devretmediğini ileri sürerek, davalı adına olan 12 adet daire tapusunun iptali ile davacılar adına ayrı ayrı tesciline, mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. Ç.. vekili, iskân ruhsatının alınmadığını, eksik işlerin bulunduğunu, sözleşme ile imal edilecek 24 adet daireden 6 adetinin yapılacak inşaat nedeniyle arsa payı karşılığı olarak müvekkiline verilmesinin, 2 adetinin 125.000,00 TL karşılığı satılmasının kararlaştırıldığını, 12.02.2010 tarihli adi yazılı sözleşme ile bir dairenin, 05.03.2010 tarihli adi yazılı sözleşme ile iki adet dairenin yüklenici tarafından müvekkili arsa sahibine satıldığını, yüklenicinin tapu devri istediği kişilere tapu devirlerinin yapıldığını, dört dairelik hakkının kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı yüklenici S.. Y.., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; yüklenici adına düşen onsekiz adet daireden bir kısmının davalı arsa sahibine devredildiği nazara alındığında dava konusu edilen oniki adet dairenin yüklenici uhdesinde kaldığı, yüklenicinin edimini yerine getirdiği ve iskân sorunu nedeniyle davacılara taşınmazlarının devredilmemesinin iyiniyetle bağdaşmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı arsa sahibi S.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Davalılar arsa sahibi S.. Ç.. ile yüklenici S.. Y.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, sözleşme konusu parsel üzerine yirmidört adet bağımsız bölüm yapılması, bunlardan altı adedinin arsa sahibine onsekiz adedinin ise yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış, keza inşaatın yapı kullanma izin belgesi alınmak suretiyle teslim edileceği de hüküm altına alınmıştır.

Kararı, davalı arsa sahibi S.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Davalılar arsa sahibi S.. Ç.. ile yüklenici S.. Y.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, sözleşme konusu parsel üzerine yirmidört adet bağımsız bölüm yapılması, bunlardan altı adedinin arsa sahibine onsekiz adedinin ise yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış, keza inşaatın yapı kullanma izin belgesi alınmak suretiyle teslim edileceği de hüküm altına alınmıştır.

Davacılar, sözleşme gereği yükleniciye isabet eden alacağı temlik yolu ile devraldıklarını ileri sürerek, toplam oniki adet bağımsız bölümün adlarına tescilini, olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini istemişlerdir. Davalı arsa sahibi ise, öncelikle inşaatta eksik ve kusurlu işler bulunduğu, halen yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, ayrıca, sözleşmeyle kendisine isabet eden altı bağımsız bölüm dışında beş adet bağımsız bölümü satın aldığını, yüklenici adına isabet eden dokuz adet bağımsız bölümün ise tapusunun devredildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davacı üçüncü kişiler, sözleşme gereği yükleniciye isabet eden bağımsız bölümleri temlik aldıklarını iddia ettiklerine göre, mülkiyet hakkını kazanabilmeleri için yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği edimleri yerine getirmiş olması gerekir. Ne var ki, dosya kapsamında mevcut 26.03.2013 tarihli yapı tatil tutanağına göre, inşaatta projeye aykırı kısımlar olduğundan bahisle zabıt tutulduğu, keza, yapı kullanma izin belgesinin halen dahi alınmadığı anlaşılmaktadır. Bunun yanında, arsa sahibi savunmasında inşaatta eksik ve kusurlu işler bulunduğunu belirtmiş ise de, mahkemece inşaatın onaylı projesi ve yapı ruhsatı esas alınarak uyuşmazlık konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişilerin refakati ile mahallinde keşif yapılmamış, inşaatta eksik ve kusurlu işler bulunup bulunmadığı ve varsa bedelleri hakkında görüşleri alınmamıştır.

Yine, arsa sahibince, sözleşme gereği kendisine isabet eden bağımsız bölümler dışında beş adet bağımsız bölümün daha yükleniciden satın alındığı ileri sürülmüş ise de, taraflardan bu konudaki delilleri sorulup toplanmadan ve anılan savunma üzerinde hiç durulmadan hüküm tesis edilmiştir.

Öte yandan, davacı temlik alan üçüncü kişilerin her biri ayrı ayrı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tazminat talebinde bulunmuş olmaları ve her bir davanın esasen bağımsız mahiyette bulunması karşısında ayrı ayrı başvuru harcı yatırmaları gerekirken, bu husus nazara alınmadan Harçlar Kanunu’nun 27 ve 30. maddelerine aykırı surette yargılamaya devam edilerek sonuca varılmıştır.

Yukarıda izah edilen sebeplerle, belirtilen hususlar nazara alınarak ve davalı arsa sahibinin ileri sürdüğü takas def’i de değerlendirilerek sonucuna uygun bir hükme varılması gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda izah edilen sebeplerle, belirtilen hususlar nazara alınarak ve davalı arsa sahibinin ileri sürdüğü takas def’i de değerlendirilerek sonucuna uygun bir hükme varılması gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı arsa sahibi S.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı arsa sahibi S.. Ç.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2813, Karar No: 2017/9139, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2813 E.  ,  2017/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1-62, 51, 51/3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271. sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa ait domates tarlasında mevsimlik işçi olarak bir süredir çalışan...'in olay günü dinlenmek amacıyla tarla içinde uyuması ve ölü olarak bulunması üzerine yapılan otopsi sonucu tarım ilacı zehirlenmesi sonucu öldüğü tespit edilen olayda,

Sanığa ait domates tarlasında mevsimlik işçi olarak bir süredir çalışan...'in olay günü dinlenmek amacıyla tarla içinde uyuması ve ölü olarak bulunması üzerine yapılan otopsi sonucu tarım ilacı zehirlenmesi sonucu öldüğü tespit edilen olayda,

Ölenin midesinde tarımda kullanılması yasaklanan endosülfan maddesi ve beyaz renkli ilaç tablet parçaları bulunduğunun tespit edilmesi nedeniyle, endosülfan maddesinin tablet şeklinin bulunup bulunmadığı, söz konusu maddenin ne miktarının öldürücü etkide olduğu, endosülfan maddesinin deri yoluyla vücuda alınmasının ölüme sebep olup olmayacağı, sebep olabileceğinin tespiti halinde ne miktarının ya da ne kadar zaman vücuda temasının öldürücü nitelikte olduğu, yine anılan maddenin ölenin vücudunda meydana gelen soyulma şeklindeki deri çürümelerine neden olup olmayacağı hususlarında ehil bir ziraat mühendisinden görüş alınarak; ölen dışında tarlada çalışan diğer işçilerde herhangi bir zehirlenme bulgusu bulunmadığı ve tarlanın ilaçlanıp ilaçlanmadığına yönelik bir tespit bulunmaması da göz önünde bulundurularak, dosyanın kül halinde İstanbul Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek Bursa Adli Tıp Kurumunca yapılan otopsi işlemi sırasında ölenin midesinde tespit edilen endosülfan ve ilaç tableti parçalarının tarım ilacının doğrudan yutulması sonucu olup olmayacağı, yine dosya arasında bulunan ve ölü muayene işlemi sırasında ölenin sol elinden alınan örnek üzerinde de inceleme yaptırılarak, deride herhangi bir zehir veya ölüme etken maddenin bulunup bulunmadığı, ölenin derisindeki soyulmaların ve çürüme olarak tariflenen bulguların zehirlenmeye bağlı olup olmadığının tespiti ile bu çürümenin bir anda olup olmayacağının, ölenin bir süredir aynı tarlada çalıştığı düşünüldüğünde tarım ilacına derinin defaten temas etmesi sonucu belli bir süreç sonunda mı oluştuğunun ve organlarında zehirlenme belirtileri bulunmadığı da gözetilerek, tarım ilacının vücuda ne yoldan alındığının ve ölüm sebebinin net olarak tespit edilmesi amacıyla rapor aldırılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesine yazılan talimat yoluyla aldırılan bilirkişi heyetinin tarladaki tarım ilacı sebebiyle ölüm olayının meydana geldiğinin kabulü halinde sanığın asli kusurlu bulunduğuna yönelik rapora itibar edilmesine rağmen, sanığın tali kusurlu olduğundan bahisle ceza miktarının belirlenmesi suretiyle çelişki yaratılması.

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19374, Karar No: 2020/6781, Tarih: 01.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19374 E.  ,  2020/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin işyerinde çalışırken iş hacmindeki azalma gerekçe gösterilerek ve usulsüz olarak ihbar süresine uydurularak ve zorla ibraname imzalatılarak iş sözleşmesinin sebepsiz olarak sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın iddia ve delillerini kabul etmediklerini, davacıya fesih ihbarı yapılarak ve ibraname imzalayarak davacının iş akdinin işverenlikçe feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın iddia ve delillerini kabul etmediklerini, davacıya fesih ihbarı yapılarak ve ibraname imzalayarak davacının iş akdinin işverenlikçe feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işverenliğe ait işyerinde belirsiz süreli iş akdiyle çalıştığı, toplam 7 yıl 10 ay 15 günlük hizmet süresi olduğu; yaptığı işin niteliği, mesleki tecrübesi, maaş bordroları ve dinlenen tanık anlatımları itibariyle son aylık ücretinin 3.028,24 TL giydirilmiş brüt ücret olduğu; iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde sonlandığını ispat yükümlülüğünün davalı işverenliğe ait olmasına rağmen davacı tarafça dosyaya sunulan iç yazışma başlıklı ihbar öneli içeren belgenin davacıya 07/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği, verilen süre tamamlanmadan iş akdinin işverenlikçe feshedilmiş olması ve ibranamenin Borçlar Kanunu 4.madde şartları taşımadığından hükümsüz olması nedeniyle iş akdinin haklı sebeple sonlandığının davalı işverenlikçe ispatlanamadığı; bu çerçevede davacının 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinde öngörülen kıdem tazminatı talebinde (ödenen kısım tenzil edildikten sonra) ve davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 24 ve 25. maddesinde yazılı nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddede belirtilen şekilde usulüne uygun ihbar süresi tanınmamış olması nedeniyle de ihbar tazminatı talebinde haklılık bulunduğu; çalışma olgusunu ispat yükümlülüğünün davacı çalışanda bu çalışma karşılığının ödendiğini ispat yükümlülüğünün ise davalı işverenlikte olmasına göre dinlenen tanık anlatımları kapsamında davacının ödenmeyen hafta tatili ve bayram ve genel tatil çalışma alacağının bulunduğu (tanık anlatımları, işyeri koşulları, davacının yaptığı işin niteliği, İş Kanunu gereğince ara dinlenmelerin düşülmesi ile fiili çalışma olgusu, insanın çalışma gücü ve Yargıtay uygulamaları dikkate alınarak hesaplanan), bu süreler takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımlarıyla belirlendiğinden bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerinde sürekli olarak fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına uymadığı ve hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle çalışılamayan günlerin olmasının kaçınılmazlığı gözetilerek bu sürelerden takdiren indirim yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağının hesabı uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağının hesabı uyuşmazlık konusudur.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Prim usulü ile çalışan işçilerin durumu da aynı olup, çalışma süresi arttıkça prim de arttığından, fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan raporda davacın fazla çalışma talebi aldığı prim tutarının fazla mesaisini karşıladığı için hesaplanmamıştır.

Davalı işyerinde satış danışmanı olarak çalışan davacının sabit ücret+bahşiş usulüne göre çalıştığı sabittir.

Bu durumda, Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre fazla çalışma saat ücretinin % 150 zamlı miktara göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Mahkemece hatalı hesaplama tarzına itibarla fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık anlatımlarına göre fazla mesai hesaplanmış ise de, tanıklardan biri eşi olup, diğeri ise işyeri çalışanı değildir. Anlatımlarını destekler yan delillerde dosyaya da bulunmamaktadır. Davalı tanık beyanlarına göre sonuca gidilmelidir. Bu durumda davacının haftanın 5 günü 09.00-18.00 saatleri arasında, Cumartesi ise 09.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilip hesaplamanın buna göre yapılması gerektiğinden, bu durumda davacının 30 dakikalık fazla mesaisinin ispatlandığı da gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24261, Karar No: 2017/25776, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24261 E.  ,  2017/25776 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.