muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2887, Karar No: 2011/3129, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2887 E.  ,  2011/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen davalı Hazine vekili Avukat Özgür Bektaş geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 95 parsel sayılı 9720.88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ham toprak niteliğindeki yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve diğerleri, davacı ile aynı iddialara dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin ham toprak, kayalık niteliği ile davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafça sunulan tapu kaydının uygulanma kabiliyetinin olmadığı ve davacı taraf yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı ve katılan tarafından tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanıldığı halde, yöntemince tapu kaydı uygulaması yapılmadığı gibi yöntemince zilyetlik araştırması da yapılmamıştır. Mahallinde yapılan keşifte tek yerel bilirkişi dinlenilmekle yetinilmiştir. Bu şekilde yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için; davacı ve katılanın dayanağını oluşturan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı ile mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı getirtilmelidir. Aynı şekilde çekişmeli taşınmaza komşu olan tüm taşınmazlara ait kadastro tutanağı örnekleri ve varsa kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan, kayıtları tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ile getirtilmelidir. Davacı ve katılanın dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıkları da Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulup saptanarak uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile

kadastro tespiti sonrasında oluşmuş tapu kayıtları dosya içine getirtilmelidir. Bundan sonra 3 kişiden oluşacak yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tüm tespit bilirkişileri, 3 kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve uzman fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte; öncelikle davacı ve katılanın dayanıklarını oluşturan tapu kayıtları, mevkisi ve tüm sınırları tek tek okunarak mahalline uygulanmaya çalışılmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı tanınmalı, yerel bilirkişiler ve tanıklarca gösterilen sınırlar uzman fen bilirkişisine işaret ettirilmelidir. Özellikle dayanak kayıtların sınırlarında okunan değirmene giden yolun çekişmeli taşınmazın sınırından geçen yol olup olmadığı ile bu yolun zaman içinde güzargah değiştirip değiştirmediği, güzargah değiştirmişse önceki güzargahının neresi olduğu üzerinde durulmalıdır. Aynı şekilde yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne şeilde kullanıldığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının beyanları arasında doğabilecek çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmesine çalışılmalı, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, zilyetlikle edinilebilcek tarım arazisi niteliğindeki yerlerden olup olmadığını açıklar, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, gerektiğinde çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalıdır. Jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden mi yoksa zilyetlikle kazanılabilecek tarım arazisi niteliğindeki yerlerden mi olduğunu irdeler ayrıntılı rapor alınmalıdır. Uzman fen bilirkişisinden yapılan keşif ve uygulamaları izleyip denetlemelere olanak verir, yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilecek sınırlar işaretlenmiş, kısmen veya tamamen dayanak kayıtların kapsamında kalıp kalmadığını irdeler ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davacı vekili ile katılanın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 825.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22814, Karar No: 2010/26240, Tarih: 09.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/22814 E.  ,  2010/26240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamı yerine icra mahkemesi hakimi odasında yapılan inceleme sonucu düzenlendiği ve yukarıda açıklanan ilkelere uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde, bu nitelikteki bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12697, Karar No: 2015/10020, Tarih: 06.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12697 E.  ,  2015/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/323

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2013 tarih ve 2012/483-2013/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket vekili ve fer'i müdahil Y.. S.. ile S.. P.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tek malvarlığı olan 1270 nolu taşınmazın, dönemin yönetim kurulu ve denetçileri olan davalılar ve davalı şirkete hukuka aykırı olarak değerinin çok altında muvazaalı olarak satıldığını, bu satış karşılığında şirket kasasına para girişi olmadığını, şirketin fiilen içinin boşaltıldığını, aynı taşınmaz ile ilgili olarak ortaklarca tapu iptali davası açılıp derdest olduğunu, davalılar M.. K.. ve Y.. S..’ın davalı şirket ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, 111 adet dairenin davalı şirkete verildiğini, dava konusu taşınmazların iyiniyetli üçüncü kişilere satılması ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, davalılar adına yapılan usulsüz taşınmaz tescillerinin iptalini, davacı şirket adına tescilini, dava konusu taşınmazlar üzerine teminatsız olarak tedbir konulmasını, taşınmazların satılması ihtimaline binaen şimdilik 224.000 TL’nin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 341. maddesi uyarınca şirket adına dava açılması için şirket genel kurulunda bu konuda bir karar alınmış olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği, somut olayda genel kurulun aldığı bir karar veya ana sermayenin 1/10' na sahip pay sahiplerinin talebi bulunmadığı, diğer taraftan görülmekte olan davayı şirketin denetçilerinin açmadığı, bu nedenle davacıların görülmekte olan davayı açmakta ehliyetinin bulunmadığı, ayrıca 08.07.2000 tarihinde şirketin yapılan genel kurul toplantısının gündemin 8. maddesinde şirket adına kayıtlı bulunan gayrımenkullerin ifraz, tevhit, yola terk işlemlerini yapmaya ilgili gayrimenkulleri dilediği bedel ve şartlarda dilediği kimselere hisseli veya hissesiz, toptan veya parça parça satmaya, satış bedelini almaya ahzu kabza, ilgili tapu müdürlüklerine, tapu ferağlarını vermeye genel kurul tarafından yönetim kuruluna yetki verildiği, 18.04.2002 tarihinde ise aynı konuda yönetim kurulu tarafından yönetim kurulu başkanı İ.. Ö..'a münferit olarak yetki verilmiş bulunduğu ve davaya konu edilen satış işlemi şirketin yönetim kurulunun 24.04.2003 tarihli genel kurul toplantısının 6.maddesi ile ibra edilmesi sonucu geçerlilik kazandığı, öte yandan da TTK'nın 309. maddesinde belirlenen zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı şirket vekili ve fer'i müdahil Y.. S.. ile S.. P.. temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı şirketin tek malvarlığı değeri olan taşınmazın dönemin yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri ile üçüncü kişilere satıldığı, ancak bu paranın şirket kasasına girmediği, davalıların şirketin taşınmazını edinmelerinin yasal olmadığı, satış ve devirlerin batıl olduğu iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil, olmaması halinde tazmin istemine ilişkin olup, yargılama sırasında davacı yanında feri müdahil olarak davaya katılmak isteyen S.. P..'ın bu talebi reddedilmiştir. Oysa, davacı yanında davaya katılmak isteyen S.. P..'ın davacı şirketin hamiline muharrer 100 hisse karşılığı hisse kuponunun elinde bulunduğuna dair noter tespit tutanağı sunmuş olması ve bu nedenle görülmekte olan bu davada hukuki yararı bulunduğunun anlaşılmış olması karşısında müdahilliği yönünde hüküm kurulması gerekirken, bu isteminin 11/09/2013 tarihli ara karar ile reddi doğru olmamıştır.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle S.. P..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz taraf vekilleriin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8713, Karar No: 2023/2796, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/8713 E.  ,  2023/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/100 E., 2022/125 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/152 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/152 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.11.2015 tarihli ve 2015/4458 Esas, 2015/9997 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin nitelikli şekilde gerçekleştiği hususunda yeterli delil olmadığından bahisle çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığından bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/211 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile direnilerek sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/211 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile direnilmesi üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 26.04.2017 tarihli ve 2017/384 Esas, 2017/2248 Karar sayılı kararı ile direnme nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.10.2021 tarih 2020/(kapatılan) 14-13 Esas, 2021/508 Karar sayılı ilamıyla sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aşarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.10.2021 tarih 2020/(kapatılan) 14-13 Esas, 2021/508 Karar sayılı ilamıyla sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aşarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, ve diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, ve diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Dosya içerisinde mevcut 25.07.2014 tarihli tutanak ile; saat 17:50 sıralarında ismini vermek istemeyen bir şahıs tarafından Ereğli içesinden İzmir iline seyir halinde olan \*\*\* firmasına ait 42 \*\* \*\*\* plaka sayılı otobüsün 5 nolu koltuğunda seyahat eden mağdure ...'nın, hal ve hareketlerinden ve telefon görüşmelerinden anlaşıldığı üzere muhtemelen evden kaçmış olabileceği ihbarının yapıldığı, ihbar üzerine polis ekiplerinin Konya Otogarı'nın 2 numaralı peronunda saat:18.00'de hareket edecek \*\*\* firmasına ait 42 \*\* \*\*\* plaka sayılı otobüsün yanına gittikleri, söz konusu otobüsün 5 numaralı koltuğunda mağdurenin oturduğu, mağdurenin otobüsten indirilerek polis noktasına götürüldüğü, mağdurenin polis ekiplerine ailesinden baskı gördüğü için İzmir iline kaçtığı şeklinde beyanda bulunduğu, daha sonra mağdurenin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Konya İl Müdürlüğü'ne bağlı Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi'ne teslim edildiği, mağdurenin Konya Cumhuriyet Başsavcılığı Çocuk İzleme Merkezi'nde aile görüşmecisi ve vekil huzurunda alınan ifadesinde, ailesinin kendisi ile yaşamak istemediği için anneannesiyle birlikte yaşadığını, sanık ... ile Ereğli'de tanışarak arkadaş olduklarını, 1 ay kadar önce (ifadenin alındığı tarih 26.07.2014) sanık ... ile Ereğli'de sanığa ait evde rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini, ancak ailesinin haberi olması nedeniyle ayrıldıklarını, daha sonra tekrar bir araya geldiklerini, 3-4 gün önce yine sanık ...'in Ereğli'deki evinde kendi rızası ile ilişkiye girdiklerini, daha sonra gezmek amacıyla kendi başına İzmir'e gitmek üzere Ereğli'den otobüse bindiğini, Konya'ya geldiğinde kendisinin evden kaçtığını düşünen birisinin polise haber verdiğini, polisin kendisini otobüste yakaladığını, sanık ...'in soyadının \*\*\* olduğunu, sanığın 22 yaşında olduğunu, ailesine teslim edilmek istemediğini, Ereğli'de bakım evine teslim edilmek istediğini, kimseden herhangi bir şikayetinin olmadığını beyan ettiği, 26.07.2014 tarihli Adli Tıp Uzmanı Dr.Hakan \*\*\*'nın raporuna ile mağdurenin dış genital organlarda travmatik bulgu olmadığı, hymenin halkavi yapıda olduğu, açıklığının 2,5 cm olduğu saat kadranına göre saat 1, 2, 5 ve hizasında kaideye uzanmayan doğal çentik olduğu, hymenin yapısının esnek olduğu, şahsın anatomikman bakire olduğu, hymen kenarında herhangi bir ekimoz yada kanana olmadığı hymenin yırtılmaksızın duhüle masahit olduğu yönünde mütalaada bulunulduğu, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde mağdure ile arkadaşlık ilişkisi olduğunu, ancak cinsel bir birliktelik yaşamadıklarını, sadece birkaç kez öpüştüklerini, daha sonra mağdureden ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.10.2021 tarih 2020/14-13 Esas, 2021/508 Karar sayılı ilamında ayrıntılarıyla da izah edildiği üzere;

Mağdure ile sanığın gönül ilişkilerinin, sanığın annesi tanık Ayfer tarafından tanıştırılmalarıyla başladığı, ilişkinin aileler tarafından bilindiği, sanığın mağdureyle birkaç kez öpüştüğü, mağdurenin 25.07.2014 tarihinde Ereğli'den İzmir'e gitmek için yola çıktığı, bu esnada otobüste bulunanlar tarafından, mağdurenin yaşının küçük olduğunun ve evden kaçtığının düşünülmesi üzerine kolluk birimlerine ihbarda bulunulduğu, kolluk tarafından mağdurenin polis merkezine götürüldüğü ve mağdurenin beyanıyla intikâlin gerçekleştiği anlaşılan olayda;

Mağdurenin kolluk beyanında sanıkla rızası dahilinde birkaç kez cinsel ilişkiye girdiğini ifade etmesine karşın, mahkemede, kollukta ailesinin yönledirmesiyle o şekilde ifade verdiğini, aslında sanıkla cinsel ilişki yaşamadığını, sadece birkaç kez el ele tutuştuklarını beyan etmesi ve sanığın aşamalarda mağdureyle cinsel ilişki yaşamadığına dair istikrarlı savunması, mağdurenin alınan raporunda anatomik bakire olduğunun belirtilmesi, sanığın savcılıkta ve Sulh Ceza Hâkimliğinde mağdureyle öpüştüklerini ifade eden beyanı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye yönelik eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştiği hususunun şüphede kalması nedeniyle sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aşarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi kapsamında kalan zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,

Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişikli öncesi hükümlerin sanık lehine olduğundan bahsedilen kanunla yapılan değişiklik öncesi hükümlerin sanık hakkında uygulanması gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.