muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9274, Karar No: 2024/11050, Tarih: 10.09.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli kararıyla; davacı tarafından talep edilen fazla çalışma ücreti alacağının puantaj kayıtlarının saat kaydı içermemesi ve tanık dâhil başka bir delil de sunulmadığından ispat edilemediği gerekçesiyle reddinin yerinde olduğu, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasında hata bulunmadığı, hizmet alım sözleşmelerinde yüklenici tarafından istihdam edilen işçilerin ücretlerinin asgari ücretin katları ya da asgari ücretin belirli bir oran fazlası şeklinde belirlenmesinin hizmet alım sözleşmesinin devam ettiği döneme ilişkin uygulama olduğu, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağı, sürekli işçi kadrolarına geçirilmeyle ilgili söz konusu düzenlemenin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışanların daha önce ücret ile diğer mali ve sosyal haklarını asgari ücretle irtibatlandıran uygulamalara son verdiği, yükleniciler tarafından istihdam edilip de sınavla sürekli işçi kadrolarına geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının yeni süreçte Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağı, sözü edilen uygulamanın ... Çalışma Genel Müdürlüğünün görüş yazısına da uygun olduğu, sürekli kadroya geçirildikten sonra kamu kurum ve kuruluşlarınca bireysel iş sözleşmesinin yapılmamış olmasının, yapılmış olsa dahi ücret kısmının boş bırakılmasının da sonuca etkili olmayacağının açık olduğu; ancak eldeki dosyadaki durumun yukarıda izah edilen uygulamadan farklı olduğu, nitekim davacı ... davalı arasında imzalanan 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ücretin açıkça belli bir oran dâhilinde artırılmasına yönelik hüküm bulunmasa da eldeki dosya ile birlikte incelenen seri dosyalarda yer alan ve davalı Bakanlık tarafından dosya kapsamına sunulan Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi güvenlik/bakım personeli puantaj cetveli başlıklı tablolarda ''% oranı" sütununda %40, %50, %55 vb. oranların yer aldığının görüldüğü, buna rağmen ödemelerin puantajda yazan oran miktarına göre eksik yapıldığı, sonuç olarak davacının eksik ödenen bakiyeyi talep edebileceği, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi hesap raporunda 01.01

. oranların yer aldığının görüldüğü, buna rağmen ödemelerin puantajda yazan oran miktarına göre eksik yapıldığı, sonuç olarak davacının eksik ödenen bakiyeyi talep edebileceği, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi hesap raporunda 01.01.2021 tarihinden itibaren yapılan hesaplamalarda ikramiye alacağının da hesaplanması hatalı ise de davacı vekilince ıslah talep edilmediği, bu sebepten davanın dava dilekçesinde belirtilen miktarlar üzerinden kısmen kabul edildiği ve İlk Derece Mahkemesince gerekçede alacak miktarları ile ilgili bir değerlendirmede bulunulmadığı, davacının her durumda talep ettiği 10,00 TL ikramiye alacağının korunduğu anlaşılmakla bu hususun belirtilmekle yetinildiği, sonrasında bakiye alacaklar için ikame edilecek bir davada davacının 01.01.2021 tarihi itibarıyla fark ikramiye alacağına hak kazanmadığının göz önünde tutulması gerektiği, davalı vekilince reddedilen alacaklar bakımından vekâlet ücreti hususundaki istinaf talebinin dayanaksız olduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün neticesi itibarıyla doğru olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 10.04.2023 tarihli bozma ilâmı ile; Bölge Adliye Mahkemesince bir taraftan taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, diğer taraftan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirildiğinin görüldüğü, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirildiğine göre Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken anılan hükme aykırı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı, 6100 sayılı Kanun'a uygun şekilde karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden bozulmasına ve dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli kararı ile; 15.12.2022 tarihli kararda yer alan gerekçe tekrar edilmek suretiyle sonucu itibarıyla doğru ancak gerekçesi isabetli olmayan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, yargılamada eksiklik bulunmamakla birlikte İlk Derece Mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olduğu, ancak yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararın ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 16.01.2024 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek davacının davalı Bakanlık ile imzalamış olduğu 02.04.2018 tarihli sözleşmede ücretin asgari ücretin katları yada belirli oranda fazlası üzerinden ödeneceği şeklinde bir düzenleme bulunmadığı, davalı Bakanlıkça davacının ücretinin yürürlükte bulunan düzenlemelere uygun bir şekilde belirlendiği ve ödendiği anlaşılmakla davacının fark alacaklara ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu, kabule göre de Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan ilave tediye alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde en yüksek banka mevduat faiz uygulanmasının bir diğer hatalı yön olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Bölge Adliye Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlık ile imzalamış olduğu 02.04.2018 tarihli sözleşmede ücretin asgari ücretin katları ya da belirli oranda fazlası üzerinden ödeneceği şeklinde bir düzenleme bulunmadığı, davalı Bakanlıkça davacının ücretinin yürürlükte bulunan düzenlemelere uygun bir şekilde belirlendiği ve ödendiğinin anlaşılmasına göre davacının fark alacaklarına ilişkin taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvurusunda; bireysel iş sözleşmesinde bir oran bulunmasa da davacının ücretini % oranında farkla aldığının puantaj kayıtlarından anlaşıldığını, davacının onayı alınmaksızın ücretin düşürülemeyeceğini, gece zammı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin talebin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının ispatı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK 'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32, 41, 44, 46, 47, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesin, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30272, Karar No: 2014/41480, Tarih: 24.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30272 E.  ,  2014/41480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davaya konu otopark yönünden ayıbın açık ayıp olduğu ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3071, Karar No: 2013/6090, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/3071 E.  ,  2013/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kazancılı Köyü 161 ada 11 parsel sayılı 2136,22 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kargir bir katlı ev ve fındık bahçesi niteliğiyle 141 ada 4 ilâ 13, 19 ilâ 25, 27 ilâ 40 ve 161 ada 10 ilâ 13 nolu parsellere uygulanan Nisan 1934 tarih 39 cilt, 134 sahife, 19 sıra, 21.07.1934 tarih 40 cilt, 102 sayfa, 28 sıra, 24.01.1946 tarih 64 cilt, 91 sayfa, 95 sıra, 06.01.1947 tarih 71 cilt, 14 sayfa, 11 sıra, 06.11.1963 tarih, 171 cilt, 25 sayfa, 62 sıra, 21.12.1964 tarih 182 cilt, 90 sayfa, 218 sıra, 12.06.1962 tarih 158 cilt, 1 sıra, 84 sayfa, 23.07.1965 tarih 188 cilt, 77 sayfa, 198 sıra, 19.04.1966 tarih 194 cilt, 88 sayfa, 187 sıra, 29.05.1971 tarih 233 cilt, 24 sayfa, 183 sıra, 03.05.1967 tarih 203 cilt, 14 sayfa, 18 sıra, 24.05.1974 tarih 255 cilt, 25 sayfa, 131 sıra, 25.05.1974 tarih 255 cilt, 29 sayfa, 146 sıra, 11.05.1979 tarih, 283 cilt, 19 sayfa, 88 sıra, 25.06.1981 tarih 291 cilt, 81 sayfa, 68 sıra, 05.03.1984 tarih 301 cilt, 23 sıra, 24 sayfa, 09.11.1998 tarih 334 cilt, 55 sayfa, 10 sıra, 28.12.1998 tarih 334 cilt, 55 sayfa, 7 sıra ve 18.07.2001 tarih 336 cilt, 10 sayfa, 18 sıra sayılı tapu kaydı dayanak alınarak davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; temyize konu dosyada görüşüne başvurulan bilirkişi Orman Mühendisi Oğuz ... Kul tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmaz üzerinde orman ağacı niteliğinde olmayan, dikimle getirilen, bakım yapılarak yetiştirilen ve meyve veren kültür bitkilerinden olan 25-30 yaşlı fındık plantasyonları ile kaplı olduğu, ayrıca, sınır boylarında kızılağaç cinsi orman ağaçlarının münferit şekilde bulunduğu, humus bakiyesi gibi teknik bulgulara rastlanmadığı, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarında yeşil renkli orman alanında kaldığının belirtildiği, yine temyiz aşamasında aldırılan ek raporunda ise, davalı parsel ve etrafında geniş yapraklı orman ağaçları rumuzunun görüldüğü, meyve bahçesi rumuzuyla gösterilen yerin davalı parsele uzak olduğu rapor edilmiş ise de, çekişmeli parsel ile sınır komşusu bulunan 160 ada 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan 2005/230 Esas - 2007/77 Karar sayılı, temyiz istemi sonucu Dairece 05.03.2013 gün ve 2012/14873-2219 sayı ile onanan dosya ile daha önce Dairece temyiz incelemesi yapılan 159 ada 1, 7, 12, 13, 28 ve 29, 160 ada 3, 161 ada 1, 2 ve 9 ile 162 ada 7 sayılı parseller hakkında Orman Yönetimince açılan davalar arasında rapor veren bilirkişiler Orman Yüksek Mühendisi Prof. Dr. ..., Doç. Dr. ... ve ... tarafından düzenlenen raporlarda memleket haritalarındaki yeşil rengin meyve ağaçlarından kaynaklandığı ve memleket haritasında meyve ağacı sembolü bulunduğundan parsellerin orman sayılmayan alan olarak nitelendirildiği anlaşılmakla, çekişmeli taşınmazın niteliği ve özel mülkiyete elverişli bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ve yakın veya bitişik parseller hakkında bir birbiri ile çelişecek şekilde hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuş, iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

O halde, mahkemece; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 tarih ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 tarih ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15467, Karar No: 2012/6792, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15467 E.  ,  2012/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.10.2011 tarih ve 2011/414 - 2011/638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının birlikte Gotec Metal Kaplama Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'ni kurduklarını, davalının 5 yıllığına şirket müdürlüğüne seçildiğini, davalının şirket iyi yönetmemesi sebebiyle kendisi hakkında dava açılıp suç duyurusunda bulunulduğundan şirket müdürünün değiştirilmesi gündemi ile ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması yönünde şirket müdürüne 10/06/2011 tarih 21844 yevmiye nolu ihtarname ile Bursa 10. Noterliğinden ihtarname gönderildiğini, yeterli bir süre geçmesine rağmen müdür tarafından ortaklar kurulunun toplantıya çağrılmadığını ileri sürerek ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması için izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortaklar kurulunun toplantıya çağırması için davanın doğrudan ortaklığın hasım gösterilerek açılması gerektiğini, sadece şirket müdürü aleyhine dava açılamayacağını,müvekkilinin müdürlükten azlini gerektirecek bir durumunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre Gotec Metal Kaplama Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'nin ortaklar kurulu toplantısının yapılamadığı, ihtara rağmen şirket müdürünün görevini yerine getirmeyerek ortaklar kurulunu toplamadığı gerekçesiyle Gotec Metal Kaplama Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'nin ortaklar kurulunun, TTK'nun 369 ve 538/4. fıkrası gereğince, şirket müdürünün müdürlük süresinin ve müdürlük sıfatının görüşülmesi ve şirkete yeni müdür atanması hususunun görüşülüp karar verilmesi gündemi ile ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması için davacıya TTK'nun 538/3. maddesi gereğince izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3489, Karar No: 2015/5109, Tarih: 13.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3489 E.  ,  2015/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/10/2014 tarih ve 2014/635-2014/636 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, talebe konu çekin borçlu tarafından keşide edildiğini, çekin lehtarı... Ltd. Şti’nin müvekkil bankadan kullandığı kredinin tahsilinin sağlanması için müvekkiline ciro edildiğini, çekin ibrazı üzerine karşılığının olmadığının anlaşıldığını ileri sürerek borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati haciz talebine konu çek lehtarının ve aynı zamanda meşru hamilinin ihtiyati haciz talep eden banka olduğu, söz konusu çekin başka bir sözleşmenin teminatı olarak alındığı yönünde kuvvetli karine oluşturduğu, çekin teminat senedi olduğunun anlaşılması halinde alacaklı bankanın çeklere özgü takip yapamayacağı, teminat koşullarının yerine getirilip getirilmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, ihtiyati haczin şartları İİK’nın 257. maddesinde belirlenmiştir. Buna göre, “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.”

Somut olayda, ihtiyati haczin şartlarının oluşup oluşmadığının yukarıda anılan kanun hükmüne göre belirlenmesi gerekirken, dosya kapsamında çekin rehin cirosuyla verildiğine dair delil bulunmadığı halde, mahkemece söz konusu çekin başka bir sözleşmenin teminatı olarak alındığı yönünde kuvvetli karine oluşturduğu varsayımına dayalı gerekçeyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/04/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY