muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12692, Karar No: 2010/20710, Tarih: 06.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12692 E.  ,  2010/20710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değerinin tesbit edilmesinde, taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı da belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 10.000,00-TL'lik dava açmış ve bilirkişi raporuyla belirlenen bedeli ıslah etmemiş olup taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken, talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11905, Karar No: 2015/15128, Tarih: 16.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11905 E.  ,  2015/15128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/311586

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2011

NUMARASI : 2010/206 Esas, 2011/147 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" hükmü yer almaktadır. Ayrıca “tavsif”in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün, 2009/7-7, 15/07/2009 gün 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli Dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.

İddianame içeriğine göre "Tekirdağ Emniyet Müdürlüğünde Asayiş Şube Müdürü olarak görev yapan sanığın, Özkan 'ın suç kaydını pol-net sisteminden silip bu kayda istinaden şahsın silah ruhsatı almasını sağladığının" iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak TCK'nın 257/1. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın bilişim sistemini bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçuna ait olduğu, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükmün incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan bilişim sistemini bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçunun dikkate alınması gerektiği ve tebliğname tarihi de gözetilerek temyiz inceleme görevinin 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 16/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7250, Karar No: 2019/1439, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7250 E.  ,  2019/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1452, Karar No: 2022/2390, Tarih: 24.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1452 E.  ,  2022/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.02.2014 gün ve 2013/207-2014/47 sayılı kararı onayan Daire'nin 02.03.2020 gün ve 2019/4012 -2019/2214 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 43. sınıfta "end hotels group" ibareli, 2012/54718 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı şirkete ait "end yemek catering" ibareli marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK'nın 2013/M-3693 sayılı kararıyla reddedildiğini, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, bu farklılıkların işaret ve redde mesnet markaları ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten çıkardığını ileri sürerek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların END esas ve ayırt edici unsurlu olduklarını, aynı hizmetleri içerdiklerini, "hotels group" ve "yemek catering" ibarelerin markalarda yapılacak işleri gösteren yardımcı unsur konumunda bulunduklarını, marka ve başvuru konusu işaretin görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bunun ilk bakışta ve açık olarak görüldüğünü, çünkü başvuru ile redde mesnet markaların "END" ifadesi itibariyle de dikkat çekici seviyede benzer olduklarını, davacı başvurusunun konusu olan işaretin mutlak red nedenininde etkilenmeksizin tescilinin mümkün olmadığını, ret kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacının marka başvurusunun mülga 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddine yönelik YİDK kararının iptaline ilişkindir.

Başvurunun KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca mutlak ret nedenine dayalı olarak reddedilmesi için başvuru konusu markanın tescil kapsamı ile redde mesnet markanın tescil kapsamının aynı veya aynı türde olması, işaretlerin ise aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olması gerekmektedir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacının marka başvurusunun mülga 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddine yönelik YİDK kararının iptaline ilişkindir.

Başvurunun KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca mutlak ret nedenine dayalı olarak reddedilmesi için başvuru konusu markanın tescil kapsamı ile redde mesnet markanın tescil kapsamının aynı veya aynı türde olması, işaretlerin ise aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olması gerekmektedir.

Somut olayda davacının 2012/54718 sayılı “end hotels group” ibareli 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri; Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil); Hayvan bakım evleri hizmetleri’’ni içeren marka başvurusu, yine 43. sınıftaki hizmetleri içeren 18.08.2006/40373 sayılı "end yemek catering" ibareli marka mesnet alınarak KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedilmiştir. Oysa, somut olayda başvuru ile redde mesnet marka arasında ayniyet olmadığı gibi, ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmamaktadır. Mahkemece, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi uyarınca yapılabilecek olan iltibas değerlendirmesinin KHK'nin 7/1-b bendi anlamında mutlak red sebebi kapsamında yapılamayacak olması nedeniyle davanın kabulü ile başvurunun reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.03.2020 tarih 2019/4012 Esas ve 2020/2214 Karar sayılı onama ilamının kaldırılması ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.03.2020 tarih 2019/4012 Esas ve 2020/2214 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 24/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6298, Karar No: 2022/1020, Tarih: 14.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6298 E.  ,  2022/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılara ait Şehitkamil İlçesi Güvenevler Mahallesi adresindeki tapunun 21K-4A-4D/3301/1 pafta/ada/parsel numarasında kayıtlı arsa/arazi üzerine yapılacak yapının yapı denetim hizmetini üstlendiğini, kendisine düşen görevleri eksiksiz yerine getirdiğini, ancak davalıların ödeme yapmamaları nedeniyle aleyhlerine icra takibi başlattığını, davalılar tarafından takibe haksız ve mesnetsiz olarak itiraz edildiğini, ayrıca borçlu ... vekili tarafından sunulan belgeyi kabul etmediğini ileri sürerek; vaki itirazın iptalini, takibin devamına ve davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, cevap dilekçesi ekinde ibraz etmiş oldukları ibranameden de anlaşılacağı üzere davacıya bir borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; her ne kadar bilirkişi raporları sonrası davacı tarafından ibranamenin sahte olarak düzenlendiği, fotokopi olduğu, imzalarının taklit edildiği iddia edilmiş ise de, ibranamenin varlığına ilişkin savunma yapıldığı ve bu doğrultuda ibraname sureti ibraz edildiği halde süresinde açıkça imzaya itiraz etmeyen davacının sonradan ileri sürdüğü bu iddiasının, iddianın genişletilmesi mahiyetinde olup, davalı vekilinin cevap dilekçelerinde "ibranameyi kabul etmediğini beyan eden davacının açıkça imzaya itiraz etmemesi nedeniyle bu savunmasına muvafakat etmediğine" dair beyanı da dikkate alınarak davacının iddianın genişletilmesi mahiyetindeki bu beyanına itibar edilmediği, ibra nedeniyle davacının yapı denetim sözleşmesinden kaynaklı davalılardan herhangi bir alacağı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Yazı veya imza inkârı” başlıklı 208. maddesi;

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Yazı veya imza inkârı” başlıklı 208. maddesi;

“(1) Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır.

(2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır.

(3) Bir belgenin sahteliğini iddia eden kimse, bunu aynı mahkemede ön sorun şeklinde ileri sürebileceği gibi, bu konuda ayrı bir dava da açabilir.”

Aynı Kanun’un “Yazı veya imza inkârının sonucu” başlıklı 209. maddesi;

“(1) Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.

(2) Resmî senetlerdeki yazı veya imza inkâr edildiğinde, senetteki yazı veya imzanın sahteliği, ancak mahkeme kararıyla sabit olursa, bu senet herhangi bir işleme esas alınamaz. ”

HMK’nın “Sahtelik incelemesi” başlıklı 211. maddesi ise;

“ (1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:

a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir. ” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Somut olaya gelince; dava dilekçesinde, davalı ... vekili tarafından sunulan belgenin kabul edilmediği belirtildiği gibi söz konusu ibraname başlıklı belgede imzası bulunan davacı şirket temsilcisi ...'ın 27.06.2018 tarihli celsede mahkeme huzurunda yapılan isticvabında; ibraname üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmek suretiyle imzaya

itiraz ettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; ilk derece mahkemesince; 6100 sayılı HMK'nın 211. maddesi gereğince davalıların delil olarak dayandığı ibraname üzerinde imza incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19100, Karar No: 2010/408, Tarih: 25.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/19100 E.  ,  2010/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Atılı suçu kabul etmeyen sanık ...'ın, hırsızlık suçuna katıldığına ilişkin diğer sanık ...'nın başka kanıtlarla desteklenmeyen anlatımı dışında, kuşkudan uzak,hukuka uygun,kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden,beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 29.12.2002 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

Kabule göre de;

3- Suç tarihinde güneşin saat 06.39'da doğduğu,temyiz istemi bulunmayan sanık ...'nın kollukta savunmanı önünde verdiği ve sulh hakiminde doğru olduğunu kabul ettiği ifadesine göre, suçun saat 05.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e.maddesi gereğince suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın eylemine uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1. (pek aşırı) maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1-2-3, 116/2-4 , 119/1-c , 53/1-2-3 ,151/1 , 53/1-2-3. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları bakımından 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254.maddeleri gözetilerek “uzlaşma” hükümleri uygulandığı takdirde 5237 sayılı TCK ; uygulanmadığı takdirde ise 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunduğunun düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8419, Karar No: 2022/954, Tarih: 08.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8419 E.  ,  2022/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Olası kastla öldürme, olası kastla öldürmeye yardım, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : 1)...16. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 gün, 2019/116 Esas, 2019/274 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 21/2, 53, 58. maddeleri uyarınca “23 yıl” hapis cezası,

b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca “2 yıl hapis, 1200 TL adli para cezası”,

c)Sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürmeye yardım suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-a. maddesi uyarınca suçun unsurları oluşmadığından “beraate” dair,

2)Hükümlerin sanık müdafiinin, katılanlar ... ve...vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinafı üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.02.2020 gün, 2019/1972 Esas, 2020/206 Karar sayılı kararı ile; hükümlerin bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

3)...16. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 gün, 2020/54 Esas, 2020/194 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 21/2, 53, 58. maddeleri uyarınca “25 yıl” hapis cezası,

b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca “2 yıl hapis, 1200 TL adli para cezası”,

c)Sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürmeye yardım suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-a. maddesi uyarınca suçun unsurları oluşmadığından “beraate” dair,

4)Hükümlerin sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinafı üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 gün, 2020/1545 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında verilen hükümler bakımından “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine”,

b)Sanık ... hakkında verilen hüküm bakımından “istinaf başvurularının esastan reddine” dair.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 gün, 2020/1545 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkla...ve ... hakkında silahla tehdit suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkla...ve ... hakkında silahla tehdit suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 gün, 2020/1545 Esas, 2021/185 Karar sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafilerinin suç vasfına, katılan Bakanlık vekilinin suç vasfına yönelen temyiz sebeplerinin reddiyle; CMK’nin 302/1. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında olası kastla öldürmeye yardım suçundan verilen karar bakımından yapılan incelemede;

Sanık hakkında “beraat” kararı verilen olası kastla öldürmeye yardım suçunun “10 yıldan” fazla hapis cezası gerektiren suçlardan olması nedeniyle, ilk derece mahkemesince verilen “beraat” kararına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen, “istinaf taleplerinin esastan reddine” dair hüküm 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 gün, 2020/1545 Esas, 2021/185 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Bakanlık vekilinin sanığın kasten öldürmeden cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebeplerinin reddiyle; CMK’nin 302/1. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,