muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4607, Karar No: 2020/916, Tarih: 26.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/4607 E.  ,  2020/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/02/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davacıya, 341,55 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 26/02/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı olan davalının, ... isimli yerel gazeteye verdiği 19/01/2011 tarihli röportajda, müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verdiğini beyanla manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davacının bilimsel dayanaktan yoksun, bilgi ve belgeye dayanmayan, kanıtlanmamış hususları kamuoyuna açıklaması nedeniyle müvekkilinin dava konusu ifadeleri kullandığını, sözlerinin davalının açıklamalarına yönelik eleştiri mahiyetinde olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının sarf ettiği sözlerin eleştiri sınırlarını aşan, davacının kişilik haklarını hedef alan ve davacıyı küçük düşüren sözler olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacı hakkında söylenen sözlerin, davacının şeref ve itibarına saygı gösterilmesini isteme hakkı (kişilik hakları) ile davalının ifade özgürlüğü arasındaki makul dengenin doğru kurulup kurulmadığına ilişkindir.

Mahkemece; davalının sarf ettiği sözlerin eleştiri sınırlarını aşan, davacının kişilik haklarını hedef alan ve davacıyı küçük düşüren sözler olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacı hakkında söylenen sözlerin, davacının şeref ve itibarına saygı gösterilmesini isteme hakkı (kişilik hakları) ile davalının ifade özgürlüğü arasındaki makul dengenin doğru kurulup kurulmadığına ilişkindir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM; Handyside/Birleşik Krallık, B.No: 5493/72, 7/12/1976, pr. 49; Von Hannover/Almanya (No: 2), B.No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, pr. 101); (AYM; ... A.Ş, B.No: 2013/2623, 11/11/2015, pr. 31 [G.K.]; D.Ö, B.No: 2014/1291, 13/10/2016, pr. 56 [G.K.]; ..., B.No: 2014/4548, 5/12/2017, pr. 18; ... (3), B.No: 2015/1220, 18/7/2018, pr. 28).

Ayrıca ifade özgürlüğü, temsil ettikleri seçmenlerinin kaygılarına dikkat çektikleri ve onların menfaatlerini savunmak zorunda oldukları için halkın seçilmiş temsilcileri bakımından özel bir öneme sahiptir (AİHM; Lombarda ve diğerleri Malta, B. No: 7333/06, 24/4/2007). Seçmenlerini temsil eden, onların talep, endişe ve düşüncelerini politik alana aktaran ve çıkarlarını savunan siyasiler için ifade özgürlüğünün özellikle değerli olduğu açıktır (AYM; ..., B.No: 2014/1577, 25/10/2017, pr. 60). Bu sebeple siyasi bir kişinin ve özellikle Türkiye’nin önemli büyükşehirlerinden birinin belediye başkanının ifade özgürlüğü söz konusu olduğunda incelemenin daha özenli yapılması gerekir.

Öte yandan; maddi olgular ile değer yargısı arasında da ayrıma gidilmeli, değer yargılarının doğruluğunu ispatlamanın mümkün olmadığı gözetilmelidir (AİHM; Lingens/Avusturya, B. No: 9815/82, 8/7/1986). Zira taraflara değer yargılarının doğruluğunu ispat külfeti getirilmesi, hakkın kullanımını imkânsız kılacaktır. Bununla birlikte, değer yargısının da makul bir olgusal temele sahip olması gerektiği, orantılı ve ölçülü bir biçimde ifade edilip edilmediği denetlenmelidir (AİHM; Jerusalem/Avusturya, B. No: 26958/95, 27/2/2001).

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. Başta siyasi kişiler olmak üzere, en geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12. maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12/11/2014). Bu itibarla, Anayasa'nın 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şeref ve itibarının korunmasıdır. Davalının söylediği sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aşıp aşmadığını belirlerken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması da gerekir.

Mahkemeler, yarışan haklar arasında dengeleme yaparken; söylenen sözlerin kamusal bir tartışmaya katkı sağlamasına, toplumsal ilginin varlığına ve konunun güncel olmasına, ifadelerin türüne, içeriğine, ifadeye yönelik kısıtlamanın niteliğine ve kapsamına, sözlerin kim tarafından dile getirildiğine, hedef alınan kişinin kim olduğuna ve tanınırlık derecesi ile ilgili kişilerin önceki davranışlarına dikkat etmelidir (AYM; Mustafa Nihat Behramoğlu ve Diğerleri, pr.47).

Bu kapsamda öncelikle, tarafların toplumsal konumlarının göz önüne alınması gerekmektedir. Bir yanda, Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğretim Üyesi ve aynı zamanda Halk Sağlığı Anabilim Dalı Başkanı olan akademisyen, diğer tarafta ise Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı bulunmaktadır. Dava konusu olay, halka mal olmuş kişiler arasında geçtiği için kabul edilebilir eleştiri sınırları, sıradan bir kimse ile karşılaştırıldığında daha geniş olması gerekeceğinden söz konusu kişilerin eleştiriye daha fazla hoşgörülü olmaları gerekir.

İkinci olarak, dava konusu sözler, davacının özel ve mahrem hayatına yönelik olarak sarf edilmiş değildir. Taraflar arasındaki söz düellosunun temeli, kamusal bir tartışmaya katkı sunma ihtimali bulunan çevreyi, hava kirliliğini ve bunun bilimsel sonuçlarını ortaya koyma ve bunun yöntemiyle ilgilidir.

İkinci olarak, dava konusu sözler, davacının özel ve mahrem hayatına yönelik olarak sarf edilmiş değildir. Taraflar arasındaki söz düellosunun temeli, kamusal bir tartışmaya katkı sunma ihtimali bulunan çevreyi, hava kirliliğini ve bunun bilimsel sonuçlarını ortaya koyma ve bunun yöntemiyle ilgilidir.

Üçüncü olarak, taraflar arasındaki anlaşmazlığın kaynağı, davacının, açıklamalarında kullandığı veri ve bilgilerin kesin olarak ispat edilmiş olup olmadığı hususuna dairdir. Aşağıda yer verilen ifadelerin, muhatabın usul ve üslûbuna yönelik eleştiri olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davalının dava konusu açıklamaları şöyledir: “Hoca bunları neye dayanarak söylüyor bilmiyorum. Bilgilerini getirsin ona göre tedbir alsın herkes. Bana göre şov yapıyor. Raporu istiyoruz yok… Bilimsel bir şey varsa ilgili mercilere ulaştırsın, herkes üzerine düşeni yapsın… Bilimsellik yoksa suç duyurusu yapılır. Konuşmak kolay, belge nerede, neye dayanarak söyledin. İspatını yapması lazım. Şarlatanlık yapıyor.” Röportaj esnasında kullanılan kelimelerin (şov yapma, şarlatanlık yapma vb.) konuşma içerisinden cımbızla çekilerek doğrudan sözlük anlamlarına bakıp sonuca ulaşılması, doğru bir değerlendirme yöntemi değildir. Açıklamaların bütününden, davalının söz konusu ifadeleri, bilimsel dayanaktan yoksun ve temelsiz konuşma anlamında kullandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, kelimeler bağlamından kopartılarak sözlük manasına bakmak suretiyle bir yargıya varılmıştır. Kaldı ki sözlük manasına bakılsa dahi bahse konu ifadelerin, davacının kişilik haklarını zedelediği, davacıyı küçük düşürüp aşağıladığı ve eleştiri sınırlarını aştığını kabul etmek mümkün değildir.

Sonuç olarak; çevreyi, hava kirliliğini ve bu konudaki bilimsel verilerin ortaya konulması anlamında kamuoyunu yakından ilgilendiren bir tartışma kapsamında, idari ve adli inceleme ve soruşturmalara konu edilmiş bir hususta, yerel bir siyaset adamı tarafından, kamuoyunu yanlış bilgilendirdiğini düşündüğü bir akademisyene karşı söylenmiş dava konusu sözlerin, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı kanaatindeyim. Bu nedenle davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine iştirak edemiyorum. 26/02/2020
Yargıtay — Esas No: 2014/6693, Karar No: 2016/6346, Tarih: 15.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6693 E.  ,  2016/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,168/1,62/1,52/2,50/1-a,52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet (iki kez)

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin ... ilinde faaliyet göstermekte olan ... isimli iş yerinin müdürü olduğu, 2011 yılının Haziran ayında iş yerlerinde bir dolandırıcılık olayının meydana geldiği, sanığın kontör talebi için görevli ile iletişim kurduğu sırada cebinden bozuk paraları çıkartarak görevlinin dikkatini dağıtmayı başardığı ve sanki 200 TL ödeme yapmış gibi para üzerini alarak işyerinden çıktığı, aynı sanığın eylemini 24/11/2011 tarihinde de tekrarladığı, daha sonra bu kez 27/11/2011 günü sanığın iş yerine tekrar geldiği, aynı şekilde yeniden 200 TL daha alıp ayrılmak üzereyken şikayetçi tarafından takip edilerek dışarıda yakalandığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9311, Karar No: 2023/2178, Tarih: 29.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9311 E.  ,  2023/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şikayet ve borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince birleşen dosya yönünden; şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinin iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, esas dosya yönünden; icra emri iptal edildiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu; alacaklı tarafından başlatılan ticari işletme ve taşınır rehni sözleşmesine dayalı Ör. 44 ilamlı takipte, esas dosyada; dayanak kredi sözleşmelerinin TL ve Usd para cinsi üzerinden yapıldığını, faiz oran ve miktarlarının fahiş olduğunu, hangi alacağa hangi sözleşmedeki faiz oranının uygulanması ile faiz miktarlarının bulunduğunun anlaşılamadığını, işlemiş faizin sözleşmeye aykırı olduğunu, birleşen dosyada; sair nedenlerle birlikte, dayanak rehin sözleşmesinin onaylama suretiyle oluşturulmuş noter senedi niteliğinde olduğundan İİK’nın 38. maddesinde sayılan ilam niteliğindeki belgelerden olmadığını, kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediğini, borcun sona ermesinden sonra rehnin fek edileceği taahhüdünü içerdiğinden şarta bağlı olarak tesis edildiğini, bu nedenlerle ilamlı takip başlatılamayacağını ileri sürerek takibin ve icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetçi borçlunun kredi borcunun zamanında ödemediğini, takip öncesinde hesap kat ihtarnamesinin tebliğ edildiğini, faiz oranlarının sözleşmelere uygun olarak belirlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetçi borçlunun kredi borcunun zamanında ödemediğini, takip öncesinde hesap kat ihtarnamesinin tebliğ edildiğini, faiz oranlarının sözleşmelere uygun olarak belirlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine başlandığı, örnek 44 nolu icra emrinin tebliği üzerine asıl ve birleşen dosyalarda, şikayetçi borçlu tarafından takip talebi ve icra emrinde belirtilen faize ve hesaplamaya itiraz ile birlikte dayanak rehin sözleşmesinin ilam niteliğini taşımadığı gerekçesi ile şikayette bulunulduğu, noterlerin zorunlu olarak düzenleme şeklinde yapacağı işlemlerin Noterlik Kanunu'nun 89. maddesinde gösterildiği, bunun dışında kalan belgelerin genel olarak onaylama şeklinde yapıldığı, düzenleme şeklindeki noter senetlerinde bu durumun belgenin üst kısmına açıkça yazıldığı, takibe dayanak olan ... 8. Noterliğinin 28/02/2017 tarihli rehin sözleşmesinin noterde düzenleme şeklinde değil, onaylama şeklinde hazırlandığı, bu hususun sözleşme metninin ilk satırında da yazılı olduğu, İİK'nın 38. maddesine göre, noter senetlerinden yalnızca "para borcu ikrarını içeren düzenleme şeklindeki noter senetleri"nin ilam niteliğindeki belgelerden olduğu, dayanak rehin sözleşmesinin İİK’nın 38. maddesinde sayılan nitelikte belgelerden olmadığı, ilam niteliğinin bulunmaması nedeniyle rehnin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine konu yapılamayacağı, icra emrinin iptaline karar vermek gerektiği, icra emri iptal edildiğinden asıl davadaki itirazların konusuz kaldığı gerekçesi ile birleşen dosya yönünden; şikayetin kısmen kabulü ile kısmen reddine, icra emrinin iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, esas dosya yönünden; icra emri iptal edildiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, itirazlarını sunmaları içinde süre tanınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, itirazlarını sunmaları içinde süre tanınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; kredi borcunun zamanında ödenmediğini, takip öncesinde borçluya hesap kat ihtarı tebliğ edildiğini, faiz oranlarının sözleşmelere uygun olarak belirlendiğini, dayanak rehin sözleşmesinin kayıtsız şartsız para borcu ikrarı içerdiğini ve ilam niteliğinde olduğunu, 6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu’nun 18. maddesinde Medeni Kanunun taşınmaz rehnine ilişkin hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiğini, takibin İİK 150/ı maddesine uygun olarak başlatıldığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İİK’nın 150/h maddesinde alacağı taşınır rehni ile güvence altına alınmış olan alacaklının, “alacağı” veya “rehin hakkı” ya da “her ikisi” bir ilamda yahut ilam niteliğindeki bir belgede (İİK md. 38) tespit edilmiş ise ilamların icrasına dair hükümlerin uygulanmasını talep edebileceğinin, İİK’nın 38. maddesinde "mahkeme huzurunda yapılan sulhler, kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri..." nin ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi tutulduğunun düzenlendiği, takibe dayanak yapılan ... 9. Noterliğinin 28/02/2017 Tarih, 02829 Yevmiye Numaralı “Ticari İşletme ve Taşınır Rehni Sözleşmesi”nin noterlikçe düzenleme şeklinde yapılmadığı, bu nedenle İİK'nın 38. maddesinde sayılan, ilam niteliğindeki belgelerden olmadığı, alacaklının rehin hakkı ve alacağının ilam niteliğinde bir belge ile tespit edilmediği, İİK’nın 150/h maddesi uyarınca taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapılamayacağı, bu nedenle şikayetçi borçluya icra emri tebliğ edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, itirazlarını sunmaları içinde süre tanınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, itirazlarını sunmaları içinde süre tanınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı temyiz dilekçesinde; kredi borcunun zamanında ödenmediğini, takip öncesinde borçluya hesap kat ihtarı tebliğ edildiğini, faiz oranlarının sözleşmelere uygun olarak belirlendiğini, dayanak rehin sözleşmesinin kayıtsız şartsız para borcu ikrarı içerdiğini ve ilam niteliğinde olduğunu, 6750 sayılı Ticari İşlemlerde .... Kanunu’nun 18. maddesinde Medeni Kanunun taşınmaz rehnine ilişkin hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiğini, takibin İİK 150/ı maddesine uygun olarak başlatıldığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticari işletme ve taşınır rehni sözleşmesine dayalı ilamlı takipte takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 1512 sayılı Noterlik Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraflarca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90'ar TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2207, Karar No: 2013/12618, Tarih: 10.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/2207 E.  ,  2013/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu kira sözleşmesinin, 20.10.2005 tarihinde Nöbetçi İcra Mahkemesi' ne ibraz edilerek kullanılması nedeniyle zamanaşımının gerçekleştiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Suça konu kira sözleşmesinin .... Eğitim Şirketi ile katılan arasında düzenlenen ve aylık kirası 900, 00 TL olan kira sözleşmesi olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise kiracısı sanık ... olan gerçek kira sözleşmesinin incelendiği dolayısıyla suça konu olan 900,00 TL tutarlı kira sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-Gerekçeli karar başlığında yazılı suç tarihinin 20.10.2005 ve öncesi olarak yazılması gerekirken 25.02.2005 olarak hatalı yazılması,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı TCK 51/7. maddesine aykırı şekilde henüz kararın kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresi başlamayan sanık hakkında, suç işlemesi halinde cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.