muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25743, Karar No: 2017/25868, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25743 E.  ,  2017/25868 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7862, Karar No: 2011/1212, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7862 E.  ,  2011/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.04.2009 tarih ve 2002/601 - 2009/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen dava davalıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, asıl davasında; davalı şirkette %25 oranında nama yazılı hissesinin olduğunu, Davalının çoğunluk hissedarı ortağı ile aralarında 3 yıldan beri geçimsizlik bulunduğunu, açtığı bir çok davanın devam ettiğini, bu ortağın kendi imzasını taklit ederek payını kendisine satmış gibi işlem yaparak 26.07.2002 tarihli genel kurulda bu devrin onaylanmasını sağladığını, anılan genel kurulda çağrı usulüne uyulmadığını, denetçi raporunun olmadığını, nama yazılı hissedarlara taahhütlü mektupla çağrı yapılmadığını, adresinin hayali bir adres olarak gösterildiğini, çoğunluk sahibi ortağın bir çok usulsüzlüğünün bulunduğunu ileri sürerek, 26.07.2002 tarihli genel kurul toplantısının yok sayılmasına, birleşen davasında da; davalının imzasını iradesi dışında kullanarak yok pahasına dava dışı şirketteki %25 payını kendisine devir etmiş gibi sözleşme hazırladığını, bunu da genel kurulda onaylattığını, 4-5 trilyon değerindeki şirketteki hissenin, üstelik kullandığı kredilere 1.5 trilyonluk kefaleti olduğu halde 3.750.000.000.-TL’ye satışının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, ayrıca aralarında husumetin derecesi ve davalar düşünüldüğünde böyle bir satım yapılmasının imkansız olduğunu, önceden boş olarak imzalanan ve kasada bulunan kağıtların kullanılmış olabileceğini, satışta hilenin ve gabinin bulunduğunun açık olduğunu ileri sürerek, 28.06.2002 tarihli satış sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir:

Davalılar vekili, hisse devir sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olduğunun ortaya çıktığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın, çağrıda, nisapta ve temsilde usulsüzlük iddiasına dayalı genel kurulda alınan kararların butlan ile malul olduğunun tespiti, birleşen davanın ise, hisse devir sözleşmesinin

Davalılar vekili, hisse devir sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olduğunun ortaya çıktığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın, çağrıda, nisapta ve temsilde usulsüzlük iddiasına dayalı genel kurulda alınan kararların butlan ile malul olduğunun tespiti, birleşen davanın ise, hisse devir sözleşmesinin

sahteliğinin tespiti ve iptaline ilişkin olduğu, her ne kadar sözleşmedeki imzanın sahteliği iddia edilmiş ise de, davacının asıl isteminin, şirket işleri için açığa attığı imzanın iradesi aksine kullanıldığı yönünde olduğu, birleşen davanın konusunu teşkil eden ve taraflar arasında olduğu iddia edilen hisse devir sözleşmesinin 30.06.2002 tarihli yönetim kurul kararı ile onaylandığı, yok hükmünde olduğu iddia edilen 26.07.2002 tarihli genel kurul kararı ile kabul edildiği, sözleşme aslının ele geçirilemediği, savcılık soruşturması aşamasında davalı vekiline teslim edildiğinin bildirildiği, bu vekilin davacıya verdiğini söylediği, davacının durumu kabul etmediği, beyaza imza veya açığa imza hallerinde imzanın bulunduğu belgenin iradeye aykırı doldurulduğu iddialarının yazılı olarak kanıtlanması gerektiği, davacının aynı şekilde açığa attığı imzalar kullanılarak yönetim kurul kararları alındığı iddiasıyla açtığı davanın reddine karar verildiği, yazılı belge ile ispat kural olmakla beraber, iddianın ileri sürülüş biçimi, somut olayın özellikleri ve MK'nun 2. maddesinin dikkate alınmasının gerektiği, devir sözleşmesinden önce taraflar arasındaki ilişkide uyuşmazlığın 1999 yılında başladığı, davacının bu yılda açtığı şirketin infisahının tespiti davasının derdest olduğu, aynı yıl yönetim kurulunun aldığı iki ayrı kararının iptali davasının açıldığı, 2000 yılında özel denetçi talepli davanın ikame edildiği, 1999 yılındaki ölümle tehdit suçlamasıyla yapılan şikayetin bulunduğu, yine devrin sahte olduğu yönündeki şikayetin varlığı, davalı şirketin aciz içinde bulunmadığı, malvarlığının olduğu ve hayatın olağan akışı dikkate alındığında devrin geçerli olmadığı, TTK'nun 536/2. maddesi uyarınca limitet şirketlerde temsilcilere yer verilmediği, toplantıda ortakların bizzat bulunmalarının gerektiği, asıl davada söz konusu devrin görüşüldüğü genel kurul toplantısında ortaklardan ... ve ...’nun diğer ortak davalı tarafından temsil edildiği, ortak ...’nın hazır olmamasına rağmen varmış gibi gösterildiği iddialarına karşı konulmadığı, aksinin ispatlanmadığı, toplantı ve karar nisabının olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne, asıl davada 26.07.2002 tarihli genel kurul toplantısının yok sayılmasına, birleşen davada devir sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davaların davalıları vekili temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, genel kurulda alınan kararların yok olduğunun tespiti, birleşen dava ise, anonim şirket hisse devir sözleşmesinin iptaline ilişkindir.

Kararı, asıl ve birleşen davaların davalıları vekili temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, genel kurulda alınan kararların yok olduğunun tespiti, birleşen dava ise, anonim şirket hisse devir sözleşmesinin iptaline ilişkindir.

Davacı taraf, birleşen davasında taraflar arasında düzenlenen 28.06.2002 tarihli anonim şirket hisse devir sözleşmesinin geçerli olmadığını, sözleşmenin iradesi aksine düzenlendiğini, esasen şirket işleri için imzalanan boş kağıdın sözleşmede kullanıldığını iddia etmiş, asıl davasında da bu sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Yargılama sırasında sözleşmenin aslı sunulmamış, davalı taraf vekili, savcılık soruşturması sırasında davacıya verildiğini belirtmiş, davacı bunu kabul etmemiştir. Davacı taraf, öncesinde imzasının taklit edildiği iddiasıyla davalı ...hakkında suç duyurusunda bulunmuş, soruşturma aşamasında sözleşmenin aslı üzerinde imza incelemesi yaptırılmış, imzanın davacı eli ürünü olduğu tespit edilerek, davalı ...hakkında 11.08.2003 tarihli takipsizlik kararı verilmiştir. Nitekim, davacı taraf, daha sonraki aşamalarda açığa attığı imzasının kullanılarak hisse devir sözleşmesinin düzenlendiğini ileri sürmüştür. Davacının beyanı, suç duyurusu sonrası Adli Tıp Kurumu’nca sözleşme aslı üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapor ve tüm dosya kapsamından sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında, davacı tarafın açığa attığı imzanın devir sözleşmesinde kullanıldığı iddiasını yazılı olarak kanıtlaması zorunludur. Davacı, davalı ...’ndan sonra asıl davanın davalısı anonim şirketin en büyük pay sahibi ortağıdır. Hisse devir sözleşmelerinde gerçek devir bedelinin sözleşmeye tam olarak yansıtılmadığı da ticari hayatta rastlanılan uygulamadır. Taraflar arasında Cumhuriyet Savcılığı'na intikal etmiş ve takipsizlik kararlarıyla sonuçlanmış şikayetlerin varlığı ile davacının açtığı diğer davalar hisse devrine engel durumlar değildir. O halde, birleşen davada davacının, açığa attığı imzasının iradesine aykırı olarak kullanıldığını yazılı olarak kanıtlaması gerektiği dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca, asıl davanın da kabulüne karar verilmiştir. Ancak, genel kurulu yok olduğu iddia edilen şirketin türü, mahkemenin kabulünün aksine, limitet olmayıp, anonimdir. Anonim şirkette ortaklar, temsilcileri vasıtasıyla da genel kurulda haklarını kullanabilirler. Hatta, yönetim kurulu üyelerini de temsilci atayabilirler. Kendi ibralarında oy kullanamayan yöneticilerin başka ortakları temsilen ibralarında oy kullanmaları da mümkündür. Esasen, asıl davalı şirketin anasözleşmesinde genel kurulda temsilen oy kullanılabileceği ve hatta diğer ortağın temsilci atanabileceği de hüküm altına alınmıştır. Öte yandan, bir ortağın genel kurula katılmadığı halde varmış gibi gösterildiği iddiasını da iddia eden taraf kanıtlamak durumundadır. Karşı tarafın bu duruma cevap vermemesi veya açıkça karşı koymaması, iddianın kabulü sonucunu doğurmayacaktır. Bu durum karşısında, asıl davanın kabulüne ilişkin gerekçeler de yerinde görülmemiştir. Asıl davalının anasözleşmesinin 7. maddesi hissedarların hisselerini satmak istedikleri takdirde bu devrin ancak yönetim kurulu teklifi ve genel kurulun kararı ile mümkün olacağı ve pay defterine yazılacağı hükmünü içermektedir. Davacı ile birleşen davalı arasında 28.062002 tarihinde yapılan hisse devir sözleşmesi yönetim kurulu tarafından onaylanmış, yokluğu istenen genel kurulda kabul edilmiştir. Ayrıca, yok olduğu ileri sürülen genel kurulda başka kararlar da alınmıştır. O halde, davacının iddiaları çerçevesinde gerektiğinde uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınıp, davacının aktif dava ehliyeti de tartışılarak ve alınan her bir karar ayrı ayrı incelenerek yok hükmünde olup olmadıkları değerlendirmeden yazılı gerekçe asıl davanın kabulüne karar verilmesi de yanlış olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davaların davalıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17726, Karar No: 2012/9499, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17726 E.  ,  2012/9499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının dava ihbar edilen UCS Yönetim San. T.A.Ş.'nin işçisi olduğunu, hizmetin bir bütün olarak adı geçen firmaya ihale edildiğini, sözleşmeye göre istihdam edilecek personelin yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu, davanın yalnızca taşeron firmaya tevcih edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı şirketin asıl işlerini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına aykırı olarak dava dışı UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye gördürdüğü, aradaki ilişkinin muvazaalı olduğu sonucuna varıldıktan sonra feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni

bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HUMK'nın katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124.maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur(6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir(PEKCANITEZ .../ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku. 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re'sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HMK'nın 327. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Dosya içeriğine göre davacı işçinin davalı şirket ile dava ihbar edilen UCS Yönetim ...T.A.Ş. arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında yüklenici işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı şirketçe dava UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye ihbar edilmiş ise de, davanın ihbarı ile taraf teşkili sağlanmış olmaz. Başka bir anlatımla, dava ihbar edilen kişiye teşmil edilmiş sayılmaz. Yukarıda belirtildiği gibi aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu iddia edilen kişiler arasında şekli anlamda zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın her iki kişiye birlikte açılması gerekir. Bu nedenle, davalı olarak gösterilmeyen UCS Yönetim ...T.A.Ş.'ye davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, dava adı geçen firmaya teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir. Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek taraflar arasında ilişkinin İş Kanunu'nun 2/6-7.maddesine uygun olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28063, Karar No: 2013/20114, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28063 E.  ,  2013/20114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün petrol kaçakçılığı suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı cihetle, belirtilen suçtan doğrudan zarar gören konumunda olan ve 5015 sayılı yasanın 13.maddesi uyarınca yargılamaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, davadan haberdar edilmeden 5271 sayılı CMK.nun 234/lb-l maddesine muhalefet edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23/10/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.