muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14796, Karar No: 2024/8343, Tarih: 24.06.2024

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu çekler nedeniyle İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2009/31694 Esas sayılı dosyası ile katılan aleyhine icra takibi yapıldığı, 41.500,00 TL olan çekin keşide tarihinin 21.02.2009 iken 21.07.2009 olarak, miktarı 60.000,00 TL olan çekin keşide tarihinin ise 30.11.2008 iken 21.07.2009 olarak tahrif edildiği ve takibe konulduğu İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/4662 Esas sayılı dosyası ile yaptırılan bilirkişi incelemesiyle suça konu tahrifatın şikâyetçinin eli mahsulü olmadığı, alınan bilirkişi raporunda bahse konu çeklerdeki keşideci imzasının katılan ...'in eli ürünü olduğu, 41.500,00 TL bedelli çekin arka yüzündeki 1, 2 ve 3 üncü ciranta imzalarının sanık ...'in eli ürünü olduğu, 60.000,00 TL bedelli çekin arka yüzündeki birinci ciranta imzasının sanık ...'in eli ürünü olduğu, 1043579 seri numaralı çekteki "gününde mutaberdir 30 Temmuz 2009" yazısının sanık ...'in eli ürünü olduğu, her iki çekin ön yüzlerindeki tüm yazı ve rakamların sanık ...'in eli ürünü olduğu ve yine keşide tarihleri kısımlarında tahribat yapılmış olduğu ve yapılan bu tahribatların sanık ...'in eli ürünü olduğu tespit edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, suça konu çeklerle ilgili tahsilat yapılıp yapılmadığı sanığın bu şekilde menfaat temin edip etmediği araştırılıp suçun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş olup bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2012/109 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4605, Karar No: 2014/5616, Tarih: 26.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4605 E.  ,  2014/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık hakkında;

1) ...'i kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3.e, 87/1.a, 53 maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2) ...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3.e, 35/2, 53 maddeleri uyarınca; 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

3) ...'yı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3.e, 35/2, 53 maddeleri uyarınca; 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

4) ...'e yönelik mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 53 maddeleri uyarınca; 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

5) ... ve ...'ı silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 106/2.a, 43/2, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten ve mağdurlar ... ve ... silahla tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden; yasal süresinde sanık müdafii tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 23.10.2013 tarihli dilekçe ile dosyasının onanmasına ilişkin istemi, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edildiğinden, bu hükümler inceleme dışı bırakılmış, sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan, mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten ve mala zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümler yönünden ise Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i kasten silahla yaralama, mağdur ...'i kasten silahla yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1 -) Sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten ve mala zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

1 -) Sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten ve mala zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'in ... Çakıl Ocağı Şantiyesi'nde şoför olarak çalıştığı, sanık ...'in ise şantiyenin bulunduğu mevkiide ikamet ettiği, evine giden yolun bozuk olmasından şantiye mensuplarını sorumlu tutan sanığın olay tarihinde yanma av tüfeğini de alarak şantiyeye gittiği, koklamış olduğu tinerin üzerinde oluşturduğu etkiyle çevredeki işçilere sataşmaya başladığı, bu sırada mağdur ...’in, şantiyede çalışan ve sanığın akrabası olan Cüneyt’e “akraban burada olay çıkaracak, bunu götür” dediği, bunu duyan sanığın “sen benim arkamdan mı konuşuyorsun” diyerek av tüfeği ile mağdura ateş etmeye başladığı, bu atışlar nedeniyle mağdurun yaralandığı ancak yere düşmeyerek yemekhaneye doğru kaçmaya başladığı, yemekhaneye gelen sanığın yakın atış mesafesinden ateş ederek sol uyluk posteriolateralde 4x3 cm.lik defekte, merkezi sinir sistemi hasarına, sol siyatik sinirin distal aksonal dejenerasyonu neticesi organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak ancak hayati tehlike geçirmesine sebep olmayacak şekilde mağduru yaraladığı, engel bir hal olmadığı ve tüfeğinde dolu kartuş bulunduğu halde eylemine devam etmeyerek olay yerinden ayrıldığı olayda; olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu ve kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde silahla kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca TCK'nun 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda 1 ile 3 yıl arasında üst sınıra yakın bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33797, Karar No: 2014/22160, Tarih: 23.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33797 E.  ,  2014/22160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/214512

MAHKEMESİ : K.. M..

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/307 (E) ve 2012/733 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iftira

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar S.. Ö.. ve S.. Ö.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan 19.03.2010 tarihli beyanında sanıkların işyerinden altın bileziği aldığını kamera kayıtlarından gördüğünü, olayı polise bildirdiğini, yapılan araştırmada bileziğin bulunamadığını ifade etmesi karşısında sanıklara atılı hırsızlık suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; kasten işledikleri hırsızlık suçundan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi ve sanık S.. Ö.. hakkında tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık S.. Ö..'ın tekerrüre esas alman hükümlülük kararında miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2- İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

1- Sanık S.. Ö..'ın tekerrüre esas alman hükümlülük kararında miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2- İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ö.. müdafiinin ve sanık S.. Ö..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık S.. Ö.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden "...Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/471 esas 2007/467 karar sayılı dosyasında belirtilen 300 TL adli para cezasının 07.08.2007 tarihinde infaz edildiği ve infaz tarihinden itibaren 3 yıllık süre dolmadan bu suçu işleidği anlaşıldığından miikerrir hükümlerin uygulanması gerektiğinden...." ve "Yargılama giderinin mahkum olan sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına" cümlesi çıkarılarak, yerine "yargılama giderinin sanıklardan payları oranında alınmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanık S.. Ö.. yönünden şartla tahliye süresine eklenecek süre yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

II-Sanık A.. Y.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın başka suçtan Bakırköy Kadın Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yokluğunda yargılamaya devamla son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3865, Karar No: 2021/2142, Tarih: 08.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/3865 E.  ,  2021/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, davacı lehine tescil şartlarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, tescil harici bırakılmış olan yerin taşlık, kayalık ve benzeri nitelikte olması halinde böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar- ihya işlemleri tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini ya da ekonomik amaca uygun kullanılmaya başlanılmasını müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılmasının mümkün olduğu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi tarafından hava fotoğrafları üzerinde yapılan incelemenin stereoskopik yöntemle yapılmadığı, bu nedenle hava fotoğrafı uygulamasının yetersiz olduğu belirtilerek, bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle dava tarihinden 20-30 yıl (1986 yılı öncesine) öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulması; taşınmaza en yakın kadastro parselleri ile irtibatını gösterecek şekilde rapor aldırılması; daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 3 nolu kadastro paftasında bulunan ve 1966 yılında yapılan tapulama sırasında "tapulama harici taşlık" olarak tescil dışı bırakılan dava konusu taşınmazın, dosyada mevcut 17.09.2008 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A1) harfi ile gösterilen 372,04 metrekarelik kısmının davacı adına tapuya tesciline, krokide (A2) harfi ile gösterilen 2.242,30 metrekarelik kısım ile (B) harfli 1.841 metrekarelik kısmın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescili istemine ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmünü içermektedir. Aynı yasanın "Zaman bakımından uygulanma" başlığını taşıyan 448. maddesinde; "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır." düzenlemesine yer verilmiş olup, mülga HUMK zamanında açılan dava, hiç işlemden kaldırılmamış ve 6100 sayılı HMK zamanında işlemden kaldırılmışsa, usule ilişkin hükümlerin derhal yürürlüğe gireceğine ilişkin kural uyarınca, HMK hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda dava, her ne kadar mülga 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu 03.04.2006 tarihinde açılmış ise de, davacının davasını takip etmemesi nedeniyle dava dosyası, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra 30.11.2011 tarihinde birinci defa, 04.02.2014 tarihinde de ikinci defa işlemden kaldırılmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra HMK'nın 316/1-a bendi uyarınca basit yargılama usulünün uygulandığı Sulh Hukuk Mahkemelerinde görülen davalarda, dava bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağından, davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekirken, ikinci defa takipsiz bırakıldıktan sonra davanın yenilenmesi üzerine işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/664, Karar No: 2023/50, Tarih: 08.02.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/664 E.  ,  2023/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2199 E., 2022/172 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... Eczanesinin sahibi olan müvekkiline davalı kurum tarafından gönderilen 29.03.2017 tarihli yazı ile 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesi uyarınca sözleşmenin bir ay süreyle feshine ve 386,60 TL reçete bedeli ile 152,62 TL yasal faizi ve 1.604,98 TL cezai şart ödenmesine karar verildiğinin bildirildiğini, daha önce gönderilen 06.10.2016 tarihli yazıda da dava dışı ... adına düzenlenen reçetelerin bu şahsın bilgisi dışında yazıldığının ve hak sahibine ait olmadığının belirtildiğini ancak anılan ilaçların kişinin meme kanseri rahatsızlığı nedeniyle doktor tarafından reçete edilmesi üzerine cezai işleme konu 09.02.2012, 03.12.2012 ve 25.11.2013 tarihli reçetelerinin 2012 eczane protokolüne uygun şekilde karşılanarak dava dışı ...’a teslim edildiğini ve davalı kuruma usulüne uygun şekilde fatura edildiğini, gönderilen 29.03.2017 tarihli yazıda davacıya 30.10.2012 tarihli ve 856109 sayılı yazılı uyarı gönderildiğinden bahsedilmişse de, böyle bir yazılı uyarının alınmadığını, böyle bir yazı var ise de haberdar olunmadığını, dolayısıyla fesih kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, cezai işleme konu edilen reçetelerle ilgili tüm prosedürün yerine getirildiğini, müvekkilinin işlem nedeniyle maddi ve ticari açıdan ciddi zarara uğrayacağını ileri sürerek sözleşmenin bir ay süreyle feshi ve toplamda 2.144,20 TL borç tahakkukuna dair işlemin iptali ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, kurum işleminin yerinde ve yasal olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, kurum işleminin yerinde ve yasal olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2017/168 Esas, 2019/154 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamı itibariyle davacının başkasının kimlik bilgilerinin kullanılmasıyla kandırıldığının anlaşıldığı, bu kapsamda davacıya kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli ve 2019/883 Esas, 2020/642 Karar sayılı kararıyla; ilaçların hak sahibine teslim edilmediğinin yapılan imza incelemesi ve dosya kapsamı itibariyle sabit olduğu, hak sahibi ...’a ait reçete davacıya ait eczaneye geldiğinde kimlik kontrolü yapılmayarak kusurlu davranıldığı, kaldı ki 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesinin uygulanması için kusur aranmadığı, ilaçların hak sahibine ulaştırılmamasının cezai işlem için yeterli kabul edildiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/797 Esas, 2021/11623 Karar sayılı kararıyla;

“... Davacı hakkında uygulanan; Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.2. maddesi “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” şeklindedir.

Somut uyuşmazlıkta; cezai işleme konu reçetelerin sahibi ...’ın yargılama sırasında alınan beyanından ve aynı mahkemenin 2016/288 esas sayılı dosyasında verdiği beyandan ehliyetini kaybettiği ve Kurum tarafından yapılan incelemelerde bu ehliyetin kullanılarak tedavi hizmeti alındığı, özel hastanelerce sunulan ...’a ait ehliyet fotokopisinden anlaşılmaktadır. Bu durumda eczacının kimlik kontrolü yaptığına dair iddiası ve dinlettiği tanıkların beyanlarının aksinin Kurumca ispatlandığının kabulü mümkün değildir. Zira 3. bir şahıs, ...’ın ehliyetini kullanarak kişileri ve kurumları yanıltmaktadır. Davacı tarafın sözleşmeye aykırı bir eylemi bulunmadığı gibi, davacının eylemi ile Kurumun uğradığı zarar arasındaki illiyet bağı 3. kişinin ağır kusuru ile kesilmiştir. Ayrıca yukarıda belirtilen protokolün 5.3.2. maddesinde “(e-reçete olarak düzenlenenler hariç)” denilmiş olmasına rağmen ...’a ait 25/11/2013 tarihli e reçete nedeniyle de cezai işlem uygulanması hatalı olmuştur. Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince davanın kabulü kararı yerinde olmasına rağmen istinaf mahkemesince kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni yapılmıştır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki karar gerekçesinin yanında, sosyal güvencesi olan dava dışı hasta ... ile sosyal güvencesi olmayan...'ın aynı evde ikâmet ettiği, ...'ın kanser hastası olduğu ve ...'a ait sürücü belgesini kullanarak Adana genelindeki hastanelerde ameliyat ve tedavi olduğu gibi bu hastanelerdeki doktorlar tarafından düzenlenen reçetelerle eczanelerden ilacını aldığının ve kağıt reçete ile e-reçete muhteviyatı ilaçların hak sahibi hastaya ulaşmadığının sabit olduğu, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin benzer olaylarda onama kararı verdiği gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri