muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15169, Karar No: 2014/14697, Tarih: 10.07.2014

Dosya kapsamı, dava dilekçesindeki açıklamalar ve taşınmazların 16.10.2001 tarihinde edinilmiş olmasına göre , temyiz incelemesine konu taşınmazlar yönünden dava, 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde evlilik birliği içerisinde satış yoluyla edinilen ve davalı adına tescil edilen taşınmazların alımına yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Kural olarak, 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Dosyadaki belge ve bilgilere ve özellikle keşif mahallinde dinlenen tanık beyanlarına göre, gerek davacı ve gerekse de davalının seracılık işi yaptığı, serada üretilen ürünleri birlikte pazarda sattıkları saptanmıştır. Ülkemizin Akdeniz ikliminin etkisinde bulunan güney kıyılarında örtü altında turfanda sebze ve meyve yetiştirme amaçlı olarak yapılan seracılık işi, yoğun emek isteyen tek kişinin altından kalkmasının mümkün bulunmadığı genelikle ailece yapılan ve kadınların erkeklerle eşit derecede katıldığı tarımsal bir faaliyettir. Belirtilen faaliyet fiili olarak Ekim ayında dikim ile başlayan ve havaların ısınmasıyla Mayıs sonu, Haziran başında sona eren 8-9 aylık bir dönem ile seranın üretime hazırlandığı yaz dönemini kapsamaktadır. Bu haliyle seracılık yaklaşık olarak yıl boyunca emek gerektiren bir iş olup, ailelerin temel geçim kaynağıdır.

Somut olayda, davacı kadın ile davalı kocanın belirtilen nitelikte çalışmasının tanık beyanları ve işin gereği sabit olduğu ve davalı kocanın seracılık dışında gelir getiren başkaca bir işinin bulunduğu da iddia edilmediğinden evlilik birliği içinde, her iki tarafın eşit gelir elde ettiğinin kabulü zorunludur. Buna karşılık davalı vekili taşınmazların davalının ailesinin yardımı ile edinildiğini ileri sürmüş ise de, bu iddiası somut delillerle ispatlanmadığından TMK'nun 6. maddesi gereğince inandırıcı bulunmamış ve davaya konu her üç taşınmazın da tarafların yukarıda açıklanan çalışmasıyla edinildiği kanısına varılmıştır.

Hal böyle iken, aynı sosyo ekonomik koşullara sahip bulunan tarafların eşit gelire sahip olması ve kişisel ihtiyaçları için aynı oranda harcamada bulunacağı gözetilerek ayrı ayrı gelirlerinin tespiti yoluna gidilmemiş ancak, davalı koca 743 sayılı TMK'nun 152. maddesi gereğince gelirinin bir kısmını ailenin geçimi için harcayacağından ve bunun hesaplamada gözönünde tutulması gerektiğinden davacı kadının katkı oranının yaklaşık % 60 olacağı öngörülmüştür. Belirlenen bu katkı oranına göre, davacı kadının % 50 den fazla katkı payı alacağı sö konusu ise de; davacı tarafın taşınmazların değerinin yarısını istemekle katkısını % 50 ile sınırladığının kabulü gerekir. O halde, Mahkemece, taşınmazların bilirkişi vasıtasıyla belirlenen dava tarihindeki sürüm değerlerinin toplamı ile, % 50 katkı oranının çarpımı sonucu elde edilecek miktara katkı payı alacağı olarak hüküm altına alınması gerekirken, somut olaya uygun olmayan bir hesaplama yöntemi ile katkı oranı % 40 kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve 427,45 TL harcın istek halinde davacıya iadesine 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2020/10785, Karar No: 2021/5192, Tarih: 27.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10785 E.  ,  2021/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 40. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 18/04/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 12/05/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve sanığın yükümlülüklerine uymaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 12/05/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/845, Karar No: 2010/8540, Tarih: 29.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/845 E.  ,  2010/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/299950

MAHKEMESİ :İZMİR Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :28/05/2009 - 69/185

SUÇ :Kasten insan yaralamak

M.. C..'ı kasten yaralamaktan sanıklar S.. B.., U.. B.., M.. A.., A.. G.., H.. A.., M.. B.. ile V.. A.., S.. C..'ı yaralamaktan adları geçen sanıklar Veysel, Muzaffer, Savaş, Hızır ile Mahmut, S..C..'ı yaralamaktan adıgeçen sanık H.. A.., C.. D..'yi yaralamaktan adıgeçen sanık S.. B.. ile sanıklar U.. B.. ve M.. B.., yukarıda adları geçen sanıkları yaralamaktan adları geçen sanıklar S.. C.. ile M.. C.., U.. B.. ile A.. G..'ü yaralamaktan sanık M.. C.., mala zarar vermekten sanık S.. B.. ile adları geçen sanıklar U.. B.., M.. A.., A.. G.., H.. A.., M.. B.. ile V.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, M.. C..'ı yaralamaktan adları geçen sanıklar Savaş, Uğur, Muzaffer, Aytaç, Hızır, Mahmut ile Veysel'in, Hızır'ın Serhat'ı yaralamaktan, Savaş, Uğur ile Mahmut'un Celal'i yaralamaktan beraatlerine ilişkin (İZMİR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/05/2009 gün ve 69/185 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya içeriğinden, mağdurlar Uğur ve Aytaç’a yönelik aynı eylemle ilgili olarak yaşı küçük F.. C.. hakkında İzmir 8. Çocuk Mahkemesine dava açıldığı ve mahkemenin 2008/299 esasına kayıtlı olduğu anlaşılmakla; Çocuk Koruma Kanununun 17. maddesi gereğince, sanıklar Serhat, Murat, Uğur, Aytaç, Savaş, Mahmut, Hızır, Muzaffer, Veysel ve Celalettin hakkında açılan dava ile F..C.. hakkında açılan davanın, aynı eylem nedeniyle farklı uygulamaların ortaya çıkmaması amacıyla birleştirilmesi olanağının araştırılması, sanık Ferhat hakkındaki dava sonuçlanmış ve karar kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip incelenmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Gerekçede;”sanıklar Murat ve Serhat’ın yanında yer alan S.. A..’ın cezasından tahrik nedeniyle indirim yapılmasına yer olmadığına” karar verildiği açıklandığı halde sanık lehine haksız tahrik hükmü uygulanarak, kabul ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

Usule aykırı olup, sanıklar Serhat, Murat, Muzaffer, Uğur, Aytaç, Sevinç müdafileri ile sanıklar Veysel, Mahmut, Hızır ve Savaş ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanık Serhat'ın suçlarının niteliğine ve tutukluluk süresine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal tahliyesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 29/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1248, Karar No: 2019/3387, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1248 E.  ,  2019/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/243, Karar No: 2013/5258, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/243 E.  ,  2013/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı, ücret ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğum tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5299, Karar No: 2013/11036, Tarih: 10.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5299 E.  ,  2013/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Üst Cumhuriyet savcısının yasal süreden sonra olan temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyizine gelince;

Mahcuzun evinde bulunduğunu ve tasarruf edilmediğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından 04.03.2011 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen adli para cezasının 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5729, Karar No: 2013/3787, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5729 E.  ,  2013/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun çeşitli kamplarında sondaj işçisi olarak çalıştığını, arazi üzerinde çalışan davacının asıl görevinin bulunduğu ilin bölgesinin davalı Kurum'ca açıklanmadığı, Harcırah Kanunu’nun 50. maddesine göre, davacının asıl görevli bulunduğu ilin davalı kurum genel müdürlüğünün bulunduğu Ankara olması halinde arazide çalıştığı günler için davacıya harcırah ödemesi yapılması, asıl görevli olduğu yerin davacının çalıştığı kamp ve şeflikler olması halinde ise davacıya gündelik tazminat ödemesi gerektiğini, kendisiyle aynı durumda olan birçok kişiye harcırah ödemesi yapıldığını, eşitliğe aykırı davranıldığını, davalının her iki şekilde de davacıya ödeme yapmadığını beyan ederek harcırah alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, 662 sayılı Yasa ile EİEİ Genel Müdürlüğünde, işçi statüsünde çalışanların sözleşmelerinin 31.12.2011 tarihi itibariyle DSİ'ye devredildiğini, bu sebeple husumet itirazında bulunduğunu, davacının görev mahalli dışındaki tüm görevlendirmeler için Harcırah Kanunu ve TİS hükümleri gereği harcırah gündeliği ve nakil harcırahlarının ödendiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../..

2013/5729-3787 S.2

Bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu usul hukuku değil, dava konusu hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk meselesidir. Bir davanın tarafları o davada gerçekten taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme dava konusu hakkın esasına girip karar veremez. Davayı sıfat yokluğundan reddetmesi gerekir. Davacı olma sıfatı dava konusu hakkın sahibine davalı sıfatı ise subjektif hak kendisinden istenebilecek kişiye aittir. Kuşkusuz bu hak sözleşmeden, haksız fiilden, sebepsiz iktisaptan veya kanundan doğabilir.

Bir alacak davasında davalı olma sıfatı o alacağın gerçek borçlusuna aittir. Alacak davası, o alacağın gerçek borçlusundan başka bir kişiye karşı açılırsa, dava konusu alacağın mevcut olmadığından dolayı değil, davalının davalı sıfatına sahip olmadığından dolayı reddedilir. (Hukuk Muhakemeleri Usulü, Prof. Dr. Baki Kuru, I. Cilt, s. 1159)

Taraf sıfatı dava şartı değildir. Ancak taraf sıfatı itiraz niteliğinde olduğundan hakim diğer itirazlar gibi dosyadan anlaşılabildiği sürece resen dikkate alır. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, I. Cilt, s. 1195; Prof. Dr.Hakan Pekcanıtez - Prof.Dr.Oğuz Atalay - Prof.Dr.Muhammet Özekes Medeni Usul Hukuku Temel Bilgiler , s. 214)

Taraf sıfatı dava şartı değildir. Ancak taraf sıfatı itiraz niteliğinde olduğundan hakim diğer itirazlar gibi dosyadan anlaşılabildiği sürece resen dikkate alır. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, I. Cilt, s. 1195; Prof. Dr.Hakan Pekcanıtez - Prof.Dr.Oğuz Atalay - Prof.Dr.Muhammet Özekes Medeni Usul Hukuku Temel Bilgiler , s. 214)

Somut olayda, davacı davasını Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına karşı açmıştır. Davacının devir tarihi öncesi çalıştığı Elektrik İşleri Etüt İdaresi 02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 662 Sayılı KHK ile DSİ'ye devredilmiş ve devir işlemlerinin davalı idare ile Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından yürütüleceği ve devrin 6 aylık sürede tamamlanacağı düzenlenmiştir. Aynı gün incelemesi yapılan seri dosyalarda bir kısım davacıların sigorta hizmet dökümünden ve aylık prim belgelerinden 31.12.2011'de önceki işyeri sigorta kayıtlarının kapatıldığı ve sonrasında işyerinin davalı savunmasında geçtiği üzere 54854 işyeri sicil numaralı DSİ olarak devam ettiği görülmüştür. Elektrik İşleri Etüt İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın DSİ'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. .../..

2013/5729-3787 S.3

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/41, Karar No: 2007/2947, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/41 E.  ,  2007/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8807, Karar No: 2013/13801, Tarih: 05.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8807 E.  ,  2013/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.11.2010 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalı ... dışındaki davalılar yönünden kabulüne dair verilen 22.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.... ile karşı taraf davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Dörtyol Noterliğinin 03.10.1966 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanılarak dava konusu Yeniyurt Köyü 468 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazda bir kısım davalılar murisi ... adına kayıtlı 28/84 payın iptali ile davacılar adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek;

Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

Yapılan düzenleme ile tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne şerh edileceği,

Belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı,

Ayrıca, Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği,

Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde, satışa konu edilemeyen yerlerin, satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.