muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7640, Karar No: 2016/3398, Tarih: 16.03.2016

O halde; mahkemece, daha önce incelendiği bildirilen 1970 tarihli memleket haritası ile varsa daha önceki tarihlere ait memleket haritaları ile yapımlarına esas alınan hava fotoğrafları, dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait orijinal renkli memleket haritaları ve hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra önceki keşiflerde görev yapmayan Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği

belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların niteliği ile üzerinde ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı ile kullanılan yerlerden olup olmadıkları hususlarını da açıklayıcı bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucunda; taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirlenmesi halinde, ise zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Kanununun 30/1. maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunuyla değiştirilen 14/2. maddesi hükmü dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Aynı zamanda, dava konusu taşınmazlar kadastro sırasında ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit gördüğüne ve tesbit maliki Hazinenin taşınmazların niteliğinin değiştirilmesi yönünde bir talebi bulunmadığına, Orman Yönetimi tarafından da harcını yatırmak suretiyle usûlünce açılmış bir dava bulunmadığına göre dava konusu 398 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi de usûl ve kanuna aykırıdır.

Değinilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile çelişkili raporlara dayalı olarak kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi ile davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/03/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2105, Karar No: 2017/831, Tarih: 15.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2105 E.  ,  2017/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/157-2014/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan makinenin davalı firma tarafından üretildiğini, sigortalı emtiada birkaç kez arızanın meydana geldiğini, en son beton santrali karıştırıcısı içindeki paletlerden birinin kırılması ve diğer palet ve kollara zarar vermesi neticesinde müvekkili şirkete hasar ihbarında bulunulduğunu, yapılan ekspertiz sonucunda 8.235 TL hasar tespit edildiğini, hasar bedeli olarak 23.08.2010 tarihinde 5.339,25 TL'nin sigortalıya ödenerek haklarına halef olunduğunu, rücuen tahsil için icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi dava ve talep edilmiştir.

Davalı vekili; oluşan zararlardan müvekkilinin haberdar olmadığını, davaya konu aynı santrale sözleşme ve teknik şartnameye aykırı olarak kaide ayaklarına ilaveler yapıldığını, aşırı yüklenme nedeniyle de zararın doğduğunu, aynı olmayan ancak aynı nedenden doğmuş olan arızaların ve bunker de garanti kapsamında olmasına rağmen müvekkilinin haberdar edilmemesi nedeniyle malın ayıplı kabul edildiği anlamına geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının sigortalısına ait beton santralinde meydana gelen hasarın kullanım hatasından meydana gelmediği, tasarım-malzeme veya işçilik hatalarından birinden kaynaklandığı, kullanımla ortaya çıkan gizli ayıplı bir imalat olduğu, hasardan davalının sorumlu bulunduğu, davacının sigortalısına 5.339,25 TL ödeme yaptığı, davalının takiple temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile İstanbul 21. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4800 sayılı takip dosyasında davalının itirazının 5.339,25 TL için iptali ile, takibin bu miktar üzerinden ve bu miktara takip tarihinden itibaren % 16 oranını geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle takip talebindeki koşullarla devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, kabul edilen alacağın % 40'ı 2.135,70 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılma sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminatın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... davaya konu makineyi imal eden firma olup, davacı, makinede aynı hasarın kısa süre içerisinde birden fazla kez meydana geldiğini ileri sürerek gizli ayıbın varlığına dikkate çekmek istemektedir. Nitekim dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında da, dava konusu malın imalatının tasarım hatalı olarak yapıldığı, makinenin gizli ayıp içerdiği sonucuna varılmıştır. Ancak, davalı vekilince bilirkişi raporuna itirazında ve aynı şekilde temyiz dilekçesinde de ifade edildiği üzere, davaya konu makinenin daha önceden de ayaklarının kırılması nedeniyle rücuen tazminat davasına konu edildiği, dava dışı sigortalının teknik şartnamaye aykırı olarak bunkere ilave saç ekleyerek bunkeri yükselttiği ve kaide ayaklarına ilaveler yaptığı, aşırı yükleme ile ayakların kırıldığı, bunkerin dengesinin bozulduğu ve santralde bir takım arızaların yaşandığı tespit edilmiştir. Bu durumda, meydana gelen bu arızalar ile işbu dosyada ileri sürülen arızanın birbirinin sonucu olabileceğinden teknik şartnameye aykırı olarak makineye yapılan müdahaleler sonucu makinenin genel dengesinin bozulup bozulmadığı da önem arz etmektedir.

Davacı tarafından, aynı makinenin ilave ayaklarının kırılması ile ilgili olarak ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/178 Esas sayılı dosyasında da rücuen tazminat talebinde bulunulmuş ve davanın reddine karar verilmiştir. İşbu karar Dairemizce 04.02.2015 tarih 2014/19220 E. 2015/1210 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamında, sigortalı beton santralin birden fazla arızası sebebiyle taraflar arasında görülen davaların bulunduğu anlaşılmakla birlikte eldeki davaya konu arızanın önceki arızalarla bağlantılı olup olmadığının tespit edilemediği, taraflar arasında görülen sigortalı beton santralindeki arızalara ilişkin diğer dosyaların da araştırılarak davalının sorumluluğunun tespit edilmesi gerektiğine vurgu yapılmıştır. O halde, bozma ilamı sonrası dosyanın hangi aşamada olduğu araştırılarak ve dosyaya kazandırılan evraklar da getirtilerek inceleme yapılması, buna göre beton santralinde meydana gelen önceki arızalarla birlikte işbu davaya konu arıza hepbirlikte değerlendirilerek, arızanın santrale teknik şartnamaye aykırı müdahalelerin bir sonucu olarak mı meydana geldiği yoksa gerçekten bir imalat hatasının mı olduğu hususunun denetime elverişli ve şüpheden uzak şekilde tespiti gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2849, Karar No: 2025/987, Tarih: 11.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2849 E.  ,  2025/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/903 E., 2023/506 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Aydın ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve özel sicilinde mera vasfıyla kayıtlı bulunan, eski 501 parsel sayılı 20.739,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 247 ada 2 parsel numarasıyla ve 19.661,92 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında özel sicilinde mera vasfıyla kayıtlı bulunan taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle husumet yokluğundan, aksi durumda esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında özel sicilinde mera vasfıyla kayıtlı bulunan taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle husumet yokluğundan, aksi durumda esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın güncelleme kadastrosunda belirlenen sınırı ile tesis kadastrosunda tespit edilen sınırının birbiriyle uyumlu olduğu; bu uyumun 1953 ve 1964 tarihli hava fotoğrafları, harita ve ortofotolar tarafından doğrulanıp, belgelendiği, yüzölçümünde meydana gelen azalmanın sebebinin doğu sınırını oluşturan dere ile olan sınırında tesis kadastrosu sırasında ölçü ve sınırlandırma hatası yapıldığı, güncelleme kadastrosunda bu hatanın giderildiği, güncelleme kadastrosunda hata bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın güncelleme kadastrosundaki tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve yöntemine uygun olarak yapılan inceleme sonucunda, teknik bilirkişiler tarafından denetime elverişli olarak hazırlanan raporda; çekişmeli parselin yenileme yüzölçümünün tapu yüzölçümüne göre önemli derecede azalmasının nedeninin, eski 501 nolu parselin doğusundaki Koca Dere ile olan sınırlarının ilk kadastro paftasında kaba ölçü ve sınırlandırma hataları yapılarak belirlenmesi ve bu parselin ilk kadastro çalışmaları sırasında yüzölçümünün planimetre yöntemiyle hesap hatası yapılarak tescil edilmesinden kaynaklandığı, 501 nolu parselin dere ile olan sınırlarındaki ölçü ve sınırlandırma hatalarının parsel yüzölçümünün büyük hesaplanmasına neden olduğu, 501 parselin dere ile olan sınırlarında ilk kadastro paftasıyla zemindeki parsel sınırlarında pafta zemin uyumsuzluğunun bulunduğu, kadastro paftasında var olan ölçü, sınırlandırma ve yüzölçüm hesaplama hatalarının güncelleme çalışmalarıyla giderildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı" belirtilerek, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar veril
Yargıtay — Esas No: 2016/4087, Karar No: 2019/1094, Tarih: 16.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4087 E.  ,  2019/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, süre uzatım dilekçesi vermekle birlikte cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz dilekçesi ekinde, bazı aylara ilişkin davacı talepleriyle ilgili bazı tahakkuklar bulunan imzasız ücret hesap pusulası ve bordroları ile banka hesap ekstreleri olarak sunulan listeler yer almaktadır. Banka hesap ekstrelerindeki davacıya ödenen maaş miktarları ile ücret hesap pusulası ve bordrolardaki miktarların örtüşmekte olduğu görülmektedir. Bu belgeler, her ne kadar ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş ise de, hakkı kısmen veya tamamen ortadan kaldırabilecek nitelikteki belgelerin yargılamanın her aşamasında hatta temyiz aşamasında dahi dikkate alınması gereklidir. Anılan sebeple, mahkemece banka kayıtları getirtilerek temyiz dilekçesindeki belgeler değerlendirilmeye tabi tutulmalı ve bunun yanısıra banka kayıtları ile ödeme miktarlarının uyumlu olması halinde sonucuna göre davacı talepleri hakkında bir değerlendirme yapılmalıdır.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğinden somut olayda; davacı işçinin davalı ... ... San. Tic. A.Ş.’nde 25.04.2008-23.07.2008 tarihleri arası ve 04.04.2010-16.04.2010 tarihleri arasında çalışmalarının bulunduğu, davacının fesih tarihi itibariyle işvereni diğer davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.’ndeki çalışmalarının ise 19.06.2009-30.10.2009 tarihleri arası ve 07.06.2010-12.10.2013 tarihleri arası(kesintili) olduğu görülmektedir. Davacının davalı ... ... San. Tic. A.Ş.’ndeki çalışma tarihlerine göre işyeri devrinden itibaren dava tarihi itibariyle 2 yıllık sürenin geçtiği, bu nedenle davalı ... ... San. Tic. A.Ş.’nin sadece kıdem tazminatından kendi çalışma dönemi ve devir tarihindeki ücret seviyesi ile sorumlu olacağı açıktır. Kaldı ki, feshe bağlı haklardan ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından son işverenin sorumlu olacağı davalı ... ... San. Tic. A.Ş.’nin sorumlu tutulamayacağı da açıktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Diğer yandan, iki davalı bulunmasına rağmen hükümde kabul edilen alacaklara ilişkin olarak “davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup sorumluluk durumlarına göre davalıların hükümde belirtilmesi gerekmektedir.

5-Ayrıca davacı taraf, iş akdinin 12.10.2013 tarihinde davalı tarafça hiçbir haklı neden gösterilmeksizin tek taraflı olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Ancak, mahkemece davacının iddia etmediği bir şekilde iş akdini işçinin haklı nedenle feshettiğinin kabul edildiği görülmektedir. Dosya kapsamından ve davacı tanıklarının beyanlarından, davacının iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği, davalı işverenin haklı nedenle feshi ispat edemediği anlaşıldığından sonuç olarak ihbar tazminatına hükmedilmesi doğru olmakla birlikte davacının iddia etmediği bir şekilde ücretlerinin ödenmediği sebebine dayalı olarak iş akdinin davacı tarafça haklı nedenle feshedildiğinin kabulüyle karar verilmesi hatalıdır. Bu kabule göre de, davacının iş akdini haklı nedenle feshinde ihbar tazminatına hükmedilemeyeceği açıktır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.