muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3223, Karar No: 2013/4900, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3223 E.  ,  2013/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar 29.04.2011 tarihinde açtıkları davada, sitenin 07.02.2010 tarihli olağan kat malikleri kurulunun toplandığını, ancak davacı ...'ye çağrı yapılmadığını, toplantı yeter sayısının bulunmadığını belirterek toplantının hükümsüz ve geçersiz olduğunun tespitini ve iptalini istemiş, mahkemece toplantı yeter sayısı sağlanmadan yapılan, kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğu gerekçesi ile dava kabul edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 5711 Sayılı Yasayla değişik 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz” hükmünü içermektedir. Toplantıda alınan kararlar iptal edilinceye kadar geçerli kararlar niteliğinde olup yok hükmünde olmasını veya mutlak butlanla hükümsüz sayılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığından, anılan madde uyarınca 6 aylık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra açılmış olan kat malikleri kurulunun kararının iptaline ilişkin davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12827, Karar No: 2024/14344, Tarih: 18.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/12827 E.  ,  2024/14344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/607 E., 2020/335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/140 E., 2019/37 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 maddeleri uyarınca verilen Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15624, Karar No: 2013/12987, Tarih: 09.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15624 E.  ,  2013/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2357, Karar No: 2019/2402, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2357 E.  ,  2019/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/697, Karar No: 2011/16248, Tarih: 20.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/697 E.  ,  2011/16248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 20/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1001, Karar No: 2006/100, Tarih: 04.04.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-1001 E., 2006/100 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-1001 E., 2006/100 K.**

**- 1918 SAYILI KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET KALMA SUÇU

- SUÇUN İŞLENMESİNDE YARDIMCI ARAÇ OLARAK KULLANILAN MALLARIN MÜSADERİSİ

- TEMİNAT GÖSTERİLEREK MÜSADERE EDİLEN ARACIN GERİ ALINMASI

- TÜM SANIKLARIN HAKSIZ KDV İADESİ ALMAK VE İHRACAT TAAHHÜDÜNÜ KAPATMAK AMACIYLA EYLEM VE YARAR BİRLİĞİ İÇİNDE TOPLU İHRACAT KAÇAKÇILIĞI SUÇUNU İŞLEDİKL**- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 45 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 47 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı" gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 211-808 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.04.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8441, Karar No: 2022/5723, Tarih: 15.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/8441 E.  ,  2022/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21/08/2013 günü. bölgesinde kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetleri tarafından yürütülen devriye görevi sırasında temyiz dışı sanık ...’ın kazı bölgesinden denize doğru kaçtığının görüldüğü, sanık ...’in ise kazı bölgesinde gözetleme yaptığının, kolluk kuvvetlerini görünce . plakalı araca binerek olay yerinden kaçtığının görüldüğü, 22/08/2013 günü kolluk kuvvetleri tarafından yapılan kontrollerde, sanık ...’nin aynı araçla . bölgesinde görüldüğü, 24/08/2013 tarihinde aracın ... yönünden istikametine geçtiği bilgisinin alındığı, aracın mağaralar bölgesine gelerek tünel çıkışına park edildiğinin, şahısların mağaralar bölgesine girdiklerinin tespit edildiği, sanık ...’in kazı mahallinden sahile doğru kaçmaya başladığının görüldüğü, Vertia Otel’de güvenlik görevlileri olan ... ve ... tarafından durdurulan sanık ...’in kolluk görevlilerince teslim alındığı, kazı bölgesinde oturur vaziyette olan sanık ... ile hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen sanık ...’in yakalandıkları, araçta yapılan kontrolde bagaj kısmında görülen 1 adet balyoz, 1 adet kürek ve 1 adet demir levyenin rızaen muhafaza altına alındığı, 24/08/2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda, mağaranın batı istikametinde 1,20 cm derinliğinde, kayalık alanın kırılmasıyla kuyu açıldığının, açılan kuyunun batısında yine kaya parçalarının kırılmasıyla 1 metre derinliğinde başka bir kuyunun açılmış olduğunun belirlendiği, kazı yapılan kuyulardan çıkan taş parçalarına bakıldığında kazının yeni yapılmış olduğunun değerlendirildiği, olay yeri yakınlarında bulunan naylon poşet içindeki su şişeleri üzerinde tozlama yöntemi ile yapılan parmak izi araştırmasında mukayeseye elverişli iz tespit edilemediği, ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 24/11/2014 havale tarihli cevabi yazısında, suça konu yerin, Mülga ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23/09/1999 tarih ve 4345 sayılı kararı ile tescil edilen 1. derece doğal sit alanında kaldığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü temyiz dışı sanık ... ile birlikte .isimli şahsa ait araçla denize girmek için .’ne gittiklerini, kolluk kuvvetlerinin yanlarına gelerek kazı yaptıklarını söylediklerini, emanet aldığı aracın kazı bölgesine 1 km mesafede olduğunu, bagajda bulunan eşyalardan haberinin olmadığını, araç sahibi Muammer’in inşaat işiyle uğraştığını, bu nedenle bagajda balyoz ve kürek bulunduruyor olabileceğini, kazıyı kesinlikle kendisinin yapmadığını, sanık ...’i tanımadığını, olay günü kolluk kuvvetleri tarafından 15 kişinin karakola getirildiğini, ancak neden olduğunu anlamadığı bir şekilde kendisinin ve diğer sanıklar . ve .’in kaldığını beyan ettiği, temyiz dışı sanıklar. ve .’in de benzer mahiyette savunmada bulundukları, tanıklar Halil ve ..

...’i tanımadığını, olay günü kolluk kuvvetleri tarafından 15 kişinin karakola getirildiğini, ancak neden olduğunu anlamadığı bir şekilde kendisinin ve diğer sanıklar . ve .’in kaldığını beyan ettiği, temyiz dışı sanıklar. ve .’in de benzer mahiyette savunmada bulundukları, tanıklar Halil ve ...’ın ifadelerinde, olay günü iki kişiyi patikadan inerken gördüklerini, ellerinde herhangi bir kazı malzemesi olmadığını, ne yaptıklarını sorduklarında denize girmek için geldiklerini söylediklerini, şahısları kazı yaparken görmediklerini beyan ettikleri, sanık ...’nin kolluk görevlilerince kazı yaptığı esnada yakalanmadığı, sanığın yakalandığı esnada üzerinin çamurlu, topraklı olduğuna ve aracın bagajından ele geçirilen eşyalarda taze toprak bulunduğuna dair bir belirlemenin bulunmadığı, tanık beyanlarında da kazıyı bizzat sanığın yaptığına dair bir ifadenin yer almadığı, tüm dosya kapsamından sanığın savunmasının doğru olmadığına ve suça konu kazıyı yaptığına dair delil elde edilemediği anlaşılmakla, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm tesisi,Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15492, Karar No: 2022/9401, Tarih: 24.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15492 E.  ,  2022/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mükerrer Kadastro İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "somut olayda davacı hazine, kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak dava açmamış, kadastro sonucu oluşmuş ve tapuda adına kayıtlı olan taşınmazının, daha sonra yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalılar adına tespit ve tescil edilen taşınmazlar ile mükerrerlik oluşturduğunu ileri sürmüştür diğer bir anlatımla aynı kanunun 12/3. maddesinde düzenlenen ‘bu tutanaklar da belirtilen haklara sınırlandırma ve tespitleri ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz" hükmünün eldeki dosyada uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, mükerrer kadastro nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davalarında hak düşürücü süreler uygulanmayacak gözetilerek iddia ve savunma doğrultusunda tarafların sundukları tüm deliller toplanmak suretiyle davanın esasî hakkında bir karar verilmesinin” gerekliliğine değinilmiştir.

Davacı Hazine, kendisine ait 354 parsel sayılı taşınmazın davalılara ait çekişmeli 1294,1295,1296 parsel sayılı taşınmazlarla ve ayrıca çekişmeli taşınmazların tescil harcı dere yatağı ile mükerrer oldukları iddiasına dayanarak mükerrer kadastro işleminin iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2. Mahkemece, dava konusu taşınmazın, 1294,1295,1296 parseller ile kısmen mükerrer olduğu kabul edilerek kısmen kabul kararı verilmiş ise de, ulaşılan sonuç dosya kapsamıyla uyuşmamaktadır.

Şöyle ki; Hazine vekili dava dilekçesinde bozma ilamında da belirtildiği üzere kendisine ait 354 parsel sayılı taşınmazın davalılara ait çekişmeli 1294, 1295 ve 1296 parsel sayılı taşınmazlarla ve ayrıca çekişmeli taşınmazların tescil harici dere yatağı ile mükerrer oldukları iddiasına dayanarak mükerrer kadastro işleminin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yalnızca davalı taşınmazlar yönünden değerlendirme yapılmış Hazinenin dere yatağı ile mükerrerlik iddiası hususunda araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca; hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerektiği (HMK mad. 26; 297/2) halde, davacı Hazinenin dere yatağı ile mükerrerlik iddiası yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30087, Karar No: 2015/2379, Tarih: 03.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30087 E.  ,  2015/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalı tarafça icra takibine itiraz edildiğinden takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, davacının alacağının bulunduğunu, ödeme yapılamamasının sebebinin ödenek yokluğu olduğunu, icra takibine dayanak yapılan bordronun geçerliliğinin olmadığını, ödeneğin geldiği anda davacının alacaklarının hesaplanarak ödeneceğini, talep edilen rakamların doğruluğunun tartışmalı olması sebebiyle icra takibine itiraz edildiğini, takibin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf, işverenlikçe düzenlendiğini iddia ettiği "Metropol İmar A.Ş.-Kıdem ve İhbar tazminatı bordrosu" başlığıyla düzenlenmiş bordroya dayanarak, davalı aleyhine icra takibi başlatmıştır. Söz konusu bordroda, net 52.695,60 TL kıdem tazminatı ve net 1.588,48 TL yıllık izin ücreti tahakkuk ettirilmiş olup, toplam ./..

tahakkuk miktarı 54.284,08 TL'dir. İcra takibinde talep edilen alacak kalemleri ise, net 52.695,60 TL kıdem tazminatı, net 1.588,48 TL yıllık izin ücreti ve 710,00 TL kıdem tazminatı işlemiş faizidir.

Davaya cevap dilekçesinde, takibe dayanak yapılan bordro üzerinde imza ya da kaşe bulunmadığı ve bordronun kim tarafından düzenlendiğinin belli olmadığı savunulmuş ise de, sunulan suret halindeki bordroda isim, soyisim ve işyerindeki ünvan açıklaması yapılması suretiyle toplam dört adet imzanın bulunduğu görülmektedir. Diğer taraftan, söz konusu bordronun toplam tahakkuk miktarı olan 54.284,08 TL'nin dava tarihinden sonra, "kıdem tazm-izin ücreti" açıklamasıyla, davalı işveren tarafından davacı işçiye banka aracılığıyla ödendiği, dosyaya sunulan makbuzla sabittir. Mevcut delil durumu karşısında, söz konusu bordronun işverenlikçe düzenlendiği anlaşılmaktadır.