muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2474, Karar No: 2016/2637, Tarih: 25.02.2016

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır. Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O halde, kaçak bedelinin ayrıca, kaçak elektrik kullanmayan abonelerden de tahsili sonucunu doğuracak şekilde tahakkuk yapılması; hak,nesafet ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kaçak tahakkukuna; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, hesaplanması konusunda denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4970, Karar No: 2015/17845, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4970 E.  ,  2015/17845 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/737-2014/716

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2012/12867, Karar No: 2012/13115, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12867 E.  ,  2012/13115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 31.05.2012 gün ve 2012/6135-7777 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Davacı 04.06.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu iptali ve tescili isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2012 tarih 2012/6135-7777 Esas ve Karar sayılı ilamı ile “Mahkemece yapılması gereken iş; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/70 Esas sayılı dosyasında devam etmekte olan ceza davasının sonucunu beklemek, eldeki davayı buna göre karara bağlamak olmalıdır.” gerekçesi ile karar bozulmuştur. Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bu kez yapılan incelemede; bozma kararımızda kastedilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/70 esas sayılı satış vaadi sözleşmesinin iptali davasının sonucunun beklenmesidir. Ne var ki, maddi hata sonucu ceza davasının sonucunun beklenmesi şeklinde yazılmıştır. Bu durum maddi hatadan kaynaklandığından karar düzeltme istemi yerindedir. Bu sebeple, Dairemizin 31.05.2012 tarihli 2012/6135-7777 Esas ve Karar sayılı bozma ilamının gerekçesi düzeltilerek kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) bentte yazılı nedenle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 31.05.2012 tarihli 2012/6135-7777 esas ve karar sayılı bozma kararının gerekçesinin düzeltilerek, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile BOZULMASINA, 09.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18607, Karar No: 2018/6482, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18607 E.  ,  2018/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mah AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15/05/2009 tarihinden 14/08/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, işveren ile işçiler arasında ücret konusunda ortaya çıkan anlaşmazlık sebebiyle işverenin davacı da dahil olmak üzere altmış sekiz işçinin iş sözleşmesini grev yapıldığı gerekçesiyle haksız olarak feshettiğini, alacağının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde kanun dışı grev yaptığını, bu durumun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı Müfettişliğince tutanak altında alındığını, yine Gaziantep 3. Noterliğinin tespit tutanağı ile tespit edildiğini, greve katılarak işi bırakıp fabrika dışına çıktıkları tespit edilen işçilerin iş sözleşmelerinin feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Uluslararası Çalışma Örgütü'nün "Sendika Özgürlüğü ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin 87 ve Kamu Hizmetinde Örgütlenme Hakkının Korunmasına ve İstihdam koşullarının belirlenmesi yöntemlerine ilişkin 151 sayılı Sözleşmelerine göre sendikanın amaçları doğrultusunda üyelerinin etkinlikte bulunmalarını sağlayabilirler.

Anayasının 51. maddesinde “sendika kurma hakkı”, 54. maddesinde de “grev ve lokavt hakkı” güvence altına alınmıştır.

Anayasanın 13. maddesine göre, temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.

Anayasının 51. maddesinde “sendika kurma hakkı”, 54. maddesinde de “grev ve lokavt hakkı” güvence altına alınmıştır.

Anayasanın 13. maddesine göre, temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.

Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 25. maddesine göre, “işçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla aralarında anlaşarak veyahut bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denilir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin iktisadi ve sosyal durumlarıyla çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denilir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.”

Aynı Kanun’un 45. maddesinin 1. fıkrasında da, “kanun dışı grev yapılması halinde, işveren, böyle bir grevin yapılması kararına katılan, böyle bir grevin yapılmasını teşvik eden, böyle bir greve katılan veya böyle bir greve katılmaya veyahut devama teşvik eden işçilerin hizmet akitlerini, feshin ihbarına lüzum olmadan ve herhangi bir tazminat ödemeye mecbur bulunmaksızın feshedebilir.” yönündeki düzenleme yer almaktadır.

07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinin 1. fıkrasında grevin tanımı yapıldıktan sonra, 3. fıkrasında kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grevin kanun dışı grev olarak kabul edileceği ifade edilmiştir. Kanun’un 70. maddesinin 1. fıkrasında ise, kanun dışı grev yapılması hâlinde işverenin, grevin yapılması kararına katılan, grevin yapılmasını teşvik eden, greve katılan veya katılmaya ya da devama teşvik eden işçilerin iş sözleşmelerini haklı sebeple feshedebileceği öngörülmüştür.

Açıklanan uluslararası düzenlemeler ve yasal düzenlemeler çerçevesinde; işçilerin bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı haklarının savunulması için demokratik ve barışçıl toplu eylem hakları bulunmakla birlikte; bu hakkın sınırsız şekilde kullanımı söz konusu değildir. Eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Açıklanan uluslararası düzenlemeler ve yasal düzenlemeler çerçevesinde; işçilerin bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı haklarının savunulması için demokratik ve barışçıl toplu eylem hakları bulunmakla birlikte; bu hakkın sınırsız şekilde kullanımı söz konusu değildir. Eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi 14.08.2012 tarihli fesih bildirimi ile, 08.08.2012 tarihinden itibaren toplu olarak iş bırakma eylemi içinde bulunduğu, çalışmak isteyen işçileri engellediği, işbaşı yapılması yönündeki teklifleri reddettiği gerekçesiyle İş Kanunu’nun 25/2-e ve 2822 sayılı Kanun’un 45/1 maddeleri gereğince haklı sebeple feshedilmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haksız ve ihbar öneline uyulmadan feshedildiği belirtilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiş ise de, öncelikle temyize konu kararın gerekçesinin eksik ve şekli bir gerekçe olduğu, 6100 Sayılı Kanun’un 297. maddesindeki unsurları taşımadığı ifade edilmelidir. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının) ihlâli olup, karar bu yönüyle hatalıdır.

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haksız ve ihbar öneline uyulmadan feshedildiği belirtilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiş ise de, öncelikle temyize konu kararın gerekçesinin eksik ve şekli bir gerekçe olduğu, 6100 Sayılı Kanun’un 297. maddesindeki unsurları taşımadığı ifade edilmelidir. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının) ihlâli olup, karar bu yönüyle hatalıdır.

Dosya kapsamına göre, mahkemenin, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğine yönelik kabul şekli de hatalıdır. Dosya içinde mevcut İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 10.08.2012 tarihli Tutanağına göre, işyerinde devam eden bir işyeri toplu iş sözleşmesinin bulunduğu, işçiler ile işveren arasındaki uyuşmazlığın sebebinin ücret miktarı üzerindeki anlaşmazlık olduğu, taraflar arasında çıkan anlaşmazlık üzerine vardiyalı olarak çalışılan işyerindeki bir kısım işçilerin işyeri dışına çıkarak, işyerinin önünde toplandıkları sabittir. Aynı gün Dairemiz incelemesinden geçen 2017/10832 esas sayılı dosyada, eyleme ilişkin görüntüleri içeren CD bulunmakta olup, buna ilişkin bilirkişi raporunda, görüntülerde işçilerin işyeri dışında davul zurna eşliğinde halay çektikleri, bir kısmının oturduğu tespit edilmiştir. Eylemin 07.08.2012 tarihinde 24.00 vardiyasında başladığı ileri sürülmekte olup, 08.08.2012 tarihli tutanağa göre aynı gün 08.00-16.00 vardiyası işçilerinden ekli listede adı bulunanların 12.30’da işi bıraktıkları, davacının isminin de ekli listede yer aldığı, yine 10.08.2012 tarihli tutanağa göre aynı gün 08.00-16.00 vardiyasındaki işçilerin 08.00’de işe başlaması gerektiği halde 10.30’da işbaşında olmadıklarının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacının diğer arkadaşları ile birlikte bu eyleme katıldığı, gerek 08.08.2012 ve 10.08.2012 tarihli Noter Tespit Tutanakları gerekse İş Müfettişi tarafından düzenlenen tutanak ile sabittir. Her ne kadar davacı taraf, işveren ile zam konusunda yapılan tartışma üzerine işverenin “çalışmak istemeyen defolup gitsin” diyerek kendilerini kovduğunu ileri sürmüş ise de, 10.08.2012 tarihli İş Müfettişi Tutanağına göre olay tarihi itibariyle davacının ve eyleme katılan diğer işçilerin iş sözleşmelerinin henüz feshedilmediği, işçilere işbaşı yapmaları doğrultusunda davette bulunulduğu, işçilerin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında toplantı yapılarak işçilere Gaziantep’te bulunan diğer firmalardan daha az ücret ödenmeyeceğinin taahhüt edildiğini ancak bu görüşmeden olumlu bir sonuç elde edilemediği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamına göre, işçilerin kendi ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen işyerindeki uygulamalara yönelik olarak işverene zarar verme kastı içermeyen, ölçülü ve barışçıl toplu eylemleri demokratik bir hakkın kullanımı olarak nitelendirilebilir ise de, 07.08.2012 tarihinde 24.00 vardiyası itibariyle başladığı tespit edilen ve 10.08.2012 tarihli İş Müfettişi Tutanağına göre halen işyeri önünde devam ettiği anlaşılan eylemin, süresi dikkate alındığında barışçıl ve ölçülü olmaktan uzak olduğu açıktır. Aynı toplu eyleme yönelik olarak, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2017/10832 esas sayılı dosyada da, feshin haklı sebebe dayandığı sonucuna varılmıştır. Bu itibarla, işverence yapılan feshin haklı sebebe dayandığının kabulü ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, gerekçesiz olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının hafta tatili alacağına hak kazanıp kazanmadığı ile ilgilidir.

Davacının dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 250,00 TL fazla çalışma ücreti talep ettiği, daha sonra ıslah dilekçesinde ise 250,00 TL olan fazla çalışma alacağı talebinin 125,00 TL’lik kısmının hafta tatili alacağı talebi olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının talebi doğrultusunda davacının ıslah dilekçesindeki beyanı dikkate alınarak hafta tatili alacağı hüküm altına alınmış ise de, dava dilekçesinde talep edilmeyen bir alacağın sonradan ıslah yolu ile talep edilmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu itibarla, dava dilekçesinde talep edilmediği halde, davacının hafta tatili alacağı talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen sebeplerden bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.