muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/43359, Karar No: 2015/37688, Tarih: 23.12.2015

2-Mahkemenin, Davalılar ve dava dışı ... şirketi ile ... arasında imzalanan 10.09.2005 tarihli protokol ile davacı ile dava dışı ...arasında imzalanan ek protokolün geçerli olduğu, dava dışı ...şirketi tarafından 1/25000 ve 1/5000 ölçekli çevre ve nazım imar planlarının hazırlanıp onaylatıldığı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planının hazırlanıp Belediyeye onay için sunulduğu, dava dışı yüklenici firma olan ...irket yetkililerinin 10.08.2007 tarihinde davalı ... tarafından azledildiği ve dava dışı Özgünkent şirketi tarafından davalılar aleyhine...Asliye Ticaret Mahkemesi' nin ...Esas sayılı dava dosyasında haksız fesih nedeniyle iş bedeli ve kar payı davası açtığı ve davalıların temerrüde düşürüldüğü, protokol gereğince 1. ayak olan eser sözleşmesi bölümünün yüklenici ....şirketi tarafından tamamlanmasının davalılar tarafından ortadan kaldırıldığı, eldeki davada davacının edimi şarta bağlı ise de, davalıların dava dışı ... şirketi ile olan bölümün ifa olanağını ortadan kaldırılmaları nedeniyle sözleşmenin ikinci ayağı olan davacının görevinin engellendiği bu engellemede davalıların kötüniyetli olduğu, Borçlar Kanunu gereğince taliki şartın gerçekleşmesi dürüstlük kuralına aykırı olarak engellendiğinden şartın gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerektiği, protokol gereğince taşınmazların organizasyonu ve pazarlanmasını üstlenen davacının davaya konu taşınmazlardan 606 parsel sayılı taşınmazın tanıtımını yapmasına ve değişik kişilerden fiyat teklifi almasına rağmen davalıların davacıyı devre dışı bırakarak 606 parsel sayılı taşınmazı toplam 20.581.130.TL' ya 11.04.2008 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye sattıkları böylece davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın şatışından elde edilen kardan 10.09.2005 tarihli protokol hükümleri gereğince payını almayı hak kazandığı gerekçesi yerindedir. Usul ve yasalara uygundur. Ancak mahkemece, dosyada mevcut bilirkişi heyet raporlarında belirtilen miktarların davacının kısmi talebinin çok üzerinde bulunduğu, miktarın açılacak ek davada tartışılmasının mümkün olduğu gerekçesi ile davacının talep edebileceği kar payının net olarak belirlenmemesi, müphem bırakılması doğru değildir. Hakim, uyuşmazlığı çözmekle yükümlüdür. Eksik inceleme ile müphem şekilde hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen kardan payını almaya hak kazandığı yönündeki gerekçenin davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kar payı yönünden sadece 606 parsel yönünden hesaplama yapılması gerektiği hususunun davalılar yönünden de usuli kazanılmış hak durumu oluşturduğu dikkate alınarak alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden sadece 606 parsel sayılı taşınmazın satışından dolayı elde edilen kardan 10.09

. O halde mahkemece, davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen kardan payını almaya hak kazandığı yönündeki gerekçenin davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kar payı yönünden sadece 606 parsel yönünden hesaplama yapılması gerektiği hususunun davalılar yönünden de usuli kazanılmış hak durumu oluşturduğu dikkate alınarak alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden sadece 606 parsel sayılı taşınmazın satışından dolayı elde edilen kardan 10.09.2005 tarihli protokol hükümleri gereğince davacının alması gereken payın net olarak gerekçeli, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 1100 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 1.712,15 TL. temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2008/5479, Karar No: 2008/6168, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5479 E.  ,  2008/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ticaret işletme kirası nedeniyle alacak davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.06.2005 gün ve 2005/1940 - 5456 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve Dairemizce de benimsenen yerel mahkeme gerekçesine göre, hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemiz onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.Maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, H.U.M.K.’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 170 YTL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 12.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26685, Karar No: 2025/8385, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26685 E.  ,  2025/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1603 E., 2022/1161 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 E., 2021/211 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6623, Karar No: 2020/2236, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6623 E.  ,  2020/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19280, Karar No: 2023/794, Tarih: 21.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19280 E.  ,  2023/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ceza miktarına göre 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 28.05.2018 tarihli ve 2018/589 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.

2. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2018/182 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/686 Esas, 2019/1381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2021 tarihli ve 14-2019/131782 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurun vermiş olduğu beyanların çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının da mağdurun beyanlarıyla uyuşmadığına, hukuka aykırı elde edilen ses kaydında sanığı suçlamaya yetecek konuşma bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, mahkemece alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve takdiri indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilk derece mahkemesi tarafından Bakanlık lehine takdir edilen vekalet ücretinin istinaf mahkemesi tarafından hükümden çıkarılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, mahkemece alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve takdiri indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilk derece mahkemesi tarafından Bakanlık lehine takdir edilen vekalet ücretinin istinaf mahkemesi tarafından hükümden çıkarılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'ün olay günü tanık ....'nin evine bakıcısı tanık .... ile birlikte katran yağı almak için gittiği, ....'nin evine ablası tanık ....’nin de geldiği, ablasının 'Bizim eve git, enişten sana haşhaş versin, buraya getir' diyerek kendisini eve gönderdiği, evde eniştesi sanık ...’la karşılaştığı, eniştesinden haşhaşı istediği, akabinde evin bahçesinde bulunan tuvalete ihtiyacını gidermek için girdiği, tuvalete girmeden önce üzerinde bulunan şalvarı tuvalet ve banyo olarak kullanılan yerin dışarısına evin merdiveninin üzerine koyduğu, çıktığında ise şalvarı bulamadığı, sanığın şalvarın mutfakta olduğunu söylediği, sanığın kendisinden önce mutfağa gittiği, elinde plastik kutu içerisinde kül olduğu, kendisine bu külden kremi yaptığını, külün kılları döktüğünü söylediği, sanığın elindeki külü sürmek için katılanı evin içerisinde bulunan başka bir banyoya doğru götürdüğü, bağırarak pijamasını ve iç çamaşırlarını çıkarmasını istediği, katılanın da çıkardığı, sanığın banyoda elindeki külü katılanın bacaklarına, bacak

arasına, poposuna sürdüğü, katılanın karşı çıktığı ancak sanığın devam ettiği, aybaşı olup olmadığını sorduğu, katılanı göbeğinden ve göğsünden öptüğü, üzerinde bulunan külleri eliyle dokunarak yıkadığı, sanıkla katılanın beraber banyodan çıktıkları olayın bu şekilde gerçekleştiğinin ilk derece mahkemesince sabit kabul edildiği, sanığın alınan savunmasında olay günü katılanı görmediğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği; katılanın alınan beyanında ablasına sanığın da yanlarında olduğu bir gün, bacaklarında bulunan kılların kaşıntı yaparak rahatsız ettiğini söylediği,bu sebeple eniştesinin külle krem yaparak kendisini kandırmaya çalıştığını, ablası neden geciktiğini sorunca eniştesinin yaptıklarını anlattığını, söylediklerinin hepsini tanıklar ...., ...., .... ve ...'nün de duyduğunu, ablasının ağlamaya başladığını belirttiği; Meram tıp fakültesince düzenlenen raporda ...’ün anatomik bakire olduğunun belirtildiği; Selçuk Hastanesi Tıp Fakültesince verilen raporda katılanın beyanlarına itibar edilebileceği, maruz kaldığı fiil açısından kendisini savunamayacağı, eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağının bildirildiği; dosya kapsamında yer alan bir kısım tanık beyanları katılanın anlatımlarını doğrulamamış ise de, tanıkların sanıkla olan yakın ilişkisi dolayısıyla objektif olmadığı değerlendirilen beyanlarına itibar edilmediği, sanıkla katılan arasında eskiye dayalı bir husumetin olmadığı, katılanın hafif mental düzeydeki zihinsel engeline rağmen olayı yer ve zaman olarak detaylı bir şekilde anlattığı, sanığın kendisine cinsel saldırıda bulunmadan önce aybaşı olup olmadığını sorduğunu iddia ettiği, katılanın engel hali itibariyle böyle bir hususu uydurmasının beklenemeyeceği, kaldı ki katılanın iffet ve onurunu zedeleyecek bir konuda iftira atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu; tanıklar .... ve .... arasındaki telefon görüşmesi tutanağında ....’nın sanıktan bahsederken ‘..

.... ve .... arasındaki telefon görüşmesi tutanağında ....’nın sanıktan bahsederken ‘...’ü banyoya götürmüş,ona mı kaldı toz çalmak, o benim kardeşim ona mı kaldı sürmesi’şeklindeki sözlerinin de katılanın iddialarını doğruladığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, her ne kadar sanık hakkında organ sokmak suretiyle cinsel saldırıdan kamu davası açılmışsa da; sanığın eyleminin basit cinsel saldırı düzeyinde kaldığı, organ sokma eylemine ilişkin olarak katılanın çelişkili beyanlarda bulunduğu, bu hususta şüphe oluştuğu bundan sanığın yararlanması gerektiği; olay günü sanığın, eyleme mukavemete muktedir olmayan katılanın kıyafetlerini çıkarttırarak, katılanın cinsel organlarına dokunup, anlık ve kesintili olmayan; sarkıntılık düzeyini aşacak şekilde bir müddet okşamak, göğsünü göbeğini öpmek suretiyle katılana karşı cinsel saldırıda bulunduğu, ayrıca sanığın kendisini savunamayacak ikinci derecedeki kayın hısmına karşı bu suçu işlemesinin anılan suçun nitelikli halleri olduğu anlaşılmakla sanığın bu eylemlerinin nitelikli cinsel saldırı suçuna sübut verdiği kanaatine varılmış ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, ancak katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi kısmının ilk derece mahkemesi kararından çıkarılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, hafif mental retarde olan mağdurenin beyanlarının dinlenen tanık ifadeleriyle doğrulanmamış olması, tanıklar ....ve ....nin olaydan sonra aralarında gerçekleşen telefon görüşme kayıtlarının hükme esas alınamayacak olması karşısında, sanığın

üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/686 Esas, 2019/1381 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1822, Karar No: 2014/12275, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1822 E.  ,  2014/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/164878

Mahkemesi : İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 29/01/2013

Numarası : 2012/1312 -2013/8

Katılan : Kültür ve Turizm Bakanlığı

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında soruşturma ve yargılama aşaması ayrıca yürütülen R. S. E. isimli kişinin Paris'te, S. V.'in hayattaki yakınlarından satın aldığını iddia ettiği kimi eşyalar arasında yer alan S. V.'e ait saltanat mührünü Türkiye'ye getirdiği, satmak amacıyla İstanbul'da bulunan ve sanık R.. P..'a ait olan Portakal Sanat ve Kültür Evi'ne sözleşme karşılığı verdiği, Portakal Sanat ve Kültür Evi'nin 17 Aralık 2006 tarihinde yapılacak Yeni Yıl Müzayedesi isimli müzayedesinde davaya konu mührün de satışa sunulmasına karar verildiği ve müzayedenin ilanlarında mührün tanıtımının yapıldığı, ulusal günlük gazetelere de ilan verilmesi üzerine durumdan Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın haberdar olduğu ve durum hakkında İstanbul İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden bilgi istenmesiyle ve Topkapı Sarayı Müze Müdürlüğü'nce İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasıyla sorumlular hakkında soruşturmaya başlandığı, dosya kapsamında örneği bulunan Topkapı Sarayı Müze Müdürlüğü'nün 07.12.2006 tarihinde Portakal Sanat ve Kültür Evi'ne hitaben yazdığı yazıyla, 17.12.2006 günlü müzayedede satışa sunulacak olan S. V.n'e ait mührün, devlet mührü olması sebebiyle satıştan çekilmesinin uygun görüldüğünün bildirildiği, bunun üzerine sanık R.. P..'ın 11.12.2006 tarihinde suça konu mührü R. S. E.ye teslim tutanağı ile teslim ettiği, her ne kadar sanık R.K. P.ın ifadelerinde S. V.'e ait mührü müzayede öncesi Müze Müdürlüğü'ne bildirdiğini iddia etmiş ise de, dosya kapsamında örneği bulunan sanık R.. P..'ın İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne hitaben yazdığı ve davaya konu mührün müzayedeye sonradan dahil olduğunu bildirdiği yazının düzenlenme tarihinin 13.12.2006 olması karşısında, sanığın savunmasının doğru olmadığı ve 17.12.2006 tarihli müzayedede satışa çıkartılacak mührün Müze Müdürlüğü'ne yasal süresi içerisinde bildiriminin yapılmadığı, 2863 sayılı Kanunun 30. maddesi uyarınca müzayededen en az 1 ay öncesinden bildiriminin yapılması gerektiği düzenlemesine uymayan sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, hakkında ayrıca dava açılan R. S. E. hakkındaki dava dosyasının

getirtilerek, davaya konu mührün bilirkişi incelemesine konu olup olmadığının, mührün orijinal ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunun tespit edilip edilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki sorumluluğunun tayin ve takdiri gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve eksik incelemeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

getirtilerek, davaya konu mührün bilirkişi incelemesine konu olup olmadığının, mührün orijinal ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunun tespit edilip edilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki sorumluluğunun tayin ve takdiri gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve eksik incelemeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.