muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22491, Karar No: 2017/25637, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22491 E.  ,  2017/25637 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7683, Karar No: 2024/3496, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7683 E.  ,  2024/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/753 E., 2023/604 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2020/344 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1-3.e, 87/1-a,d, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/753 Esas ve 2023/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca haksız tahrik ve tekerrür hükümleri yönünden netice cezanın 4 yıl olarak belirlenmesi suretiyle düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, ceza miktarının yetersiz olmasına ve duruşma açılmaksızın sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile katılan ... arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu, olay günü denk gelmeleri üzerine aralarında geçen tartışma neticesinde karşılıklı kavga etmeye başladıkları, sonrasında sanığın kaçmak için evinin balkonuna çıkarak tüfek ile aşağıya doğru ateş ettiği, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile katılan ... arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu, olay günü denk gelmeleri üzerine aralarında geçen tartışma neticesinde karşılıklı kavga etmeye başladıkları, sonrasında sanığın kaçmak için evinin balkonuna çıkarak tüfek ile aşağıya doğru ateş ettiği, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Hatay Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.01.2020 tarihli rapora göre katılanda sağ femur üzerinde 4 adet saçma izi, sol tibia distalinde 1 adet saçma izi bulunduğu, sol uylukta özellikle anteriorda saçma giriş delikleri, sol bacak distalde ağrı, hassasiyet, kızarıklık, nörovasküler defisit olduğu, sol ayak bileğinde ağrı, hassasiyet, krepitasyon olduğu, sol adorsalis pedis ve atibialis posterior zayıf alındığı, sol ayak 2,3,4 ve 5.parmaklar ve sol ayak lateralde his kaybı mevcut olduğu, kişide büyük damar yaralanmasına, sağ femur, sol tibia ve fibula açık kırıklarına neden olan ateşli silah yaralanmasının katılanın hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına müştereken ağır (6.) derecede etkilediğinin ve sol ayakta meydana gelen fonksiyonel kaybın duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebebiyet verdiğinin tespit edilmiş olması karşısında katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve yeri, suçun işlenmesinde kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgesi, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunması ve katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının sanık hakkında verilmiş olan kararı aleyhe istinaf etmiş olmaları birlikte dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla karar verilmesi, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-d bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/753 Esas ve 2023/604 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca takdiren Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1872, Karar No: 2013/5146, Tarih: 01.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1872 E.  ,  2013/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı iş sözleşmesinin işin gerektirdiği vasıflara sahip olmadığı gerekçesiyle işverence feshedildiğini, fesih sebebinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işveren vekili olduğunu ve iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağını ayrıca yapılan feshin geçerli sebebe dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre davacının işveren vekili olduğu bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunmak sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Somut olayda; davalı taraf davacının işveren vekili olduğunu bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağını belirterek dosyaya davacıya verilen yetkileri gösteren vekaletnameler ve sadece yönetici kadroya dair organizasyon şeması sunmuştur. Davacı taraf ise söz konusu vekaletnamelerin şirketin ana iştigal konusu ile ilgili olmadığını ve bu tür vekaletnamelerin şirketin bir çok çalışanına verildiğini iddia etmektedir.

Söz kosunu belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacıya verilen yetkileri gösteren vekaletname ile aynı zamanda başka çalışanlara da benzer yetkiler verilmesine karşın organizasyon şemasında bu şahısların isimlerinin yer almadığı, yine temyiz dilekçesi ekinde de başka çalışanlara da davacı ile benzer yetkiler içeren vekaletnameler verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde taraflar imzalanmış bulunan iş sözleşmesi bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan tespitlere karşısında davacının işveren vekili sıfatına sahip olup olmadığı hususunda tereddüt oluşmaktadır.Bu nedenle öncelikle davalı şirketin ana sözleşmesi getirtilerek şirketin iştigal sahası tespit edilmeli, ardından işyerindeki çalışma şartlarını düzenleyen, görev tanımlarını gösteren belgeler,tüm çalışanları kapsayan organizasyon şeması ile eğer varsa taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi getirtilmeli, taraflara delil ve tanık bildirmeleri için imkan sağlanmalı ardından davacının diğer vekaletname ile yetkilendirilmiş çalışanlarla da kıyaslanması suratiyle fiilen icra ettiği işin belirlenmesi amacıyla işyerinde keşif icra edilerek davacının işveren vekili sıfatı taşıyıp taşımadığı tespit edilmeli ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 1.4.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13847, Karar No: 2014/22253, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13847 E.  ,  2014/22253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/748-2013/401

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu başka parsellere revizyon gördüğü anlaşıldığından mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, kamulaştırmaya konu edilen irtifak hakkının, imar uygulaması sonucu davacı adına oluşturulan parsellerden geçip geçmediği tespit edilerek, imar sonucu oluşan parsellerden enerji nakil hattı geçtiğinin tespiti halinde taşınmazın arsa niteliğine göre değer biçilip karar verilmesi gerekirken, eski parsel üzerinden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2034, Karar No: 2021/3471, Tarih: 08.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2034 E.  ,  2021/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.06.2018 tarih ve 2016/530 E. - 2018/579 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2019 tarih ve 2018/1403 E. - 2019/1882 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... vekili ile Safran şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili, davacı şirketin dava dışı sigortalısı Bayer Türk Kimya San. Ltd. Şti.'nin taşıma sigortacısı olduğunu, sigortalının ilaç ve diğer ecza maddeleri türündeki mallarının davalı ... ile yaptığı sözleşme uyarınca davalı tarafından depolandığını ve sigortalının müşterilerine taşınarak teslim edildiğini, 30/04/2014 tarihinde sigortalıya ait taşımaya konu malların davalının Tuzla'daki deposundan Hedef Ecza Deposu A.Ş.'nin Bağcılar/İstanbul adresindeki deposuna taşınmak üzere davalı Safran şirketine ait ... plakalı araca yüklendiğini, fatura değeri 65.790,74 TL olan malların taşıma sırasında kaybolduğunu ve alıcıya teslim edilmediğini, davacının sigortalı zararını tazmin ederek sigortalı haklarına halef olduğunu, zararın tahsili için İstanbul Anadolu 8. İcra Müdürlüğü’nün 2015/8269 Esas sayılı dosyasından başlatılan ilamsız takibe davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin duruduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşımaya konu ilaçların bir kısmının taşıma işi icra edilmeye başladıktan sonra verilen mola sırasında zayi olduğunun fark edildiği ve gerekli bildirimlerin yapıldığı, sürücünün kendisine teslim edilen malları alıcısına kasıtlı olarak teslim etmediğine dair bir delil bulunmadığı, 650,975 kilo malın kaybından dolayı tazminat miktarının 30/04/2014 tarihli SDR kuruna göre 17.792,71 TL ile sınırlı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, icra dosyasına davalı ..., Safran şirketi ve davalı ... yönünden takibin 17.792,71 TL asıl alacak ve 184,26 TL işlemiş faiz toplamı 17.810,97 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa avans faizi yürütülmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine, davalı ...Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davaya konu eşya fiili taşıyanın gözetimi altında iken aracın güvenli park yeri yerine korunaksız yol kenarına park edilerek kahvaltı yaptığı ve sonrasında görevi olmamasına karşın başka bir kamyonun mallarını boşaltmak üzere ... Sokak’ta bulunan Selçuk Ecza Deposu’na gittiği, pervasızca bir davranışla malların çalınmasına sebebiyet verildiğinden taşıyanın sorumluluktan kurtulma hallerinden ve sınırlandırmadan yararlanamayacakları, ibraz edilen sörvey raporunda zararın KDV dahil 65.790,74 TL (20.862,10 EURO) olduğunun belirtildiği, sörvey raporundaki üretici birim fiyatı ile yapılan hesaplama ile belirlenen tazminat bedelinin TTK. 880 maddesi ile çelişmediğinin bilirkişi raporunda belirtildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalılardan Ekol şirketi, Safran şirketi ve ...'a yönelik açılan davanın kısmen kabulüne, bu davalıların icra dosyasına yapmış oldukları itirazın iptali ile takibin 65.790,74 TL asıl alacak, 681,33 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 66.472,07 TL üzerinden devamına, takip tarihinden tahsil tarihine kadar asıl alacağa avans faizi yürütülmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine, davalı ...Ş.'ye yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Ekol şirketi vekili ile Safran şirketi vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar ... vekili ile Safran şirketi vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.189,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... vekili ile Safran Şirketi'nden müştereken ve müteselsilen alınmasına, 08.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15827, Karar No: 2015/17276, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15827 E.  ,  2015/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.