muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8616, Karar No: 2016/6446, Tarih: 26.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8616 E.  ,  2016/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle yüzünde sabit iz meydana geldiğini, sabiz izlerin bir nebze düzeltilebilmesi için estetik ameliyat olunması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf vekilleri davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren kimsenin, bu zararı gidermekle yükümlü olduğu düzenlenmiştir. Aynı kanunun 54. maddesinde tedavi giderleri bedensel zararlar arasında sayılmıştır.

Somut olayda, davacı tarafça müvekkilinin yüzündeki sabit izler nedeniyle estetik ameliyatı olması gerektiği gerekçesiyle tedavi gideri talebinde bulunulmuş olup mahkemece henüz tedavi gideri yapılmadığı ve malvarlığında eksilme olmadığı gerekçesiyle tedavi gideri talebinin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece henüz tedavi gideri yapılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; ileride yapılması tıbbi olarak zaruri olan tedavi giderlerinin istenilmesinde herhangi bir engel bulunmamaktadır. İleride yapılması zaruri ve muhakkak olan tedavi giderlerinin talep edilmesinde herhangi bir engel bulunmadığından davacı tarafın bu talebi hakkında araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Her ne kadar mahkemece henüz tedavi gideri yapılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; ileride yapılması tıbbi olarak zaruri olan tedavi giderlerinin istenilmesinde herhangi bir engel bulunmamaktadır. İleride yapılması zaruri ve muhakkak olan tedavi giderlerinin talep edilmesinde herhangi bir engel bulunmadığından davacı tarafın bu talebi hakkında araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın estetik ameliyat gideri hakkında gerekli tüm tıbbi belgeler dosya arasına celbedilerek estetik cerrahisi alanında uzman doktor bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden davacının yüzündeki sabit iz nedeniyle ameliyat olmasının gerekip gerekmediği, ameliyat ile davacının yüzündeki sabit izlerin kısmen veya tamamen giderilebilmesinin mümkün olup olmadığı, tıbben ameliyatın yapılması gerekiyor ise söz konusu ameliyat için yapılması gereken tedavi giderlerinin ne kadar olduğu hususunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 384,23 TL kalan harcın temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına peşin alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2446, Karar No: 2015/2645, Tarih: 16.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2446 E.  ,  2015/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin şikayetçi...yönünden reddine, şikayetçi ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinden ...'nın sıra cetvelinde hiç gösterilmeğini, diğer müvekkili ...'ın ise sıra cetvelinin A ve B bentlerinde gösterilen menkul mallar üzerindeki haciz tarihinin 1. sıraya alınan Erzincan İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 Esas sayılı dosya haczinden önce olduğu olduğunu, buna rağmen müvekkilinin dosyasının sıra cetvelinde 2. sırada gösterildiğini ileri sürerek.... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 Esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlenmesine yönelik icra memuru işleminin iptalini, müvekkili ...'nın alacağının ihtilaflı alacak olarak sıra cetveline alınmasını, sıra cetvelinde 2. sıraya alınan müvekkili ...'ın alacağının 1. sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; şikayetçiler vekilinin, şikayetçi ...'ya yönelik talebinin dayanağı olan ...İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.03.2013 tarih ve 57 E., 71 K. sayılı kararın kesin nitelikte olması ve verildiği tarih itibariyle kesin olması nedeniyle şikayetçi ...'ya ait bulunan alacağın ihtilaflı alacak vasfının ortadan kalktığı, şikayetçi ...'a yönelik şikayet yönünden, şikayetçinin alacaklı bulunduğu 2013/466 Esas sayılı dosyadan borçlunun adresinde 29.01.2013 tarihinde haczedilen 1 adet Gri Renkte Orta Gerilim Ölçme Koruma ve Giriş hücresi ...a siyah gri renkte yazılı menkul malın şikayete konu sıra cetvelinin A bendinde ikinci sıraya alındığı, bu menkulün satışı yapılan ve sıra cetvelinde ilk sırada gösterilen 2012/2612 E. sayılı dosyadan 14.02.2013 tarihinde bilirkişi eşliğinde haczinin yapıldığı, 20.02.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, şikayete konu dosyada ilk sırada haczedilen menkul mal ile aynı olduğu, ancak yapılan sıra cetvelinde haciz tarihinin 28.01.2013-14.02.2013 tarihleri şeklinde yazılıp sıra cetveli düzenlenirken 28.01.2014 tarihli haczin dikkate alındığı, şikayete konu diğer Kompazosyon panosu gri renkte 250 KWAT'lık menkulün ise sıra cetvelinde B bendi ile ikinci sıraya alındığı, sıra cetvelinin B bendinde ilk sırada olduğu belirtilen 2012/2612 E. sayılı dosyadan hacizli 1 adet Otomatik Kumandalı Kompanzasyon Panosu 890 KVAR otomotik kumandalı kampanzasyon sistemi ve ekleri olarak 20.02.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, tespiti yapılan menkul ile şikayete konu .../...

S.2.

S.2.

dosyadaki haciz tutanağının ikinci sırasında haczedilen 250 KWAT olarak belirtilen menkulün aynı nitelikte olmadığı bu nedenle şikayetçiler vekilinin sıra cetvelinin B-) 1 bendine ilişkin talebi yerinde görülmediği, sıra cetvelinin A-) 1 bendine ilişkin şikayetinin ise haciz tarihleri ile haczedilen menkuller dikkate alındığında haklı olduğu gerekçesiyle, şikayetçi ...'nın sıra cetveline ilişkin şikayetinin reddine, şikayetçi ...'ın şikâyetin kabulü ile...İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 E. sayılı dosyasında yapılan 21.06.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan...vekili temyiz etmiştir.

1- Dairemizin 19.01.2015 tarihli geri çevirme kararı üzerine gönderilen ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 E. sayılı dosyasının onaylı örneği kapsamında şikayet olunan vekilinin vekaletnamesine rastlanılmadığından, İcra Hukuk Mahkemesince şikayet olunan asıla tebligat yapılasında bir usulsüzlük görülmemiştir.

Öte yandan, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucunda hukuki durumu etkilenecek alacaklılara husumet yöneltilmesi gerekirken, mahkemece, alacaklı sıfatı bulunmayan borçluya şikayet dilekçesinin tebliği ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru olmamış ise de, bu yönde temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-HMK'nın 297/2. maddesi, " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Mahkemece, kararın gerekçe bölümünde şikayetin sıra cetvelinin A-1 bendine yönelik kabul edildiği belirtildiği halde, hüküm bölümünde infazda tereddüt uyandıracak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm bölümünün B-1 bendindeki "Sıra cetvelinin" ibaresinden sonra "A-1 bendinin" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23593, Karar No: 2014/837, Tarih: 20.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23593 E.  ,  2014/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşme.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkındaki kamun davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi ile karar tarihi arasında zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle davanın düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6910, Karar No: 2015/7348, Tarih: 17.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6910 E.  ,  2015/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/116874

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/340 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, suça sürüklenen çocuk S.. G.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8087, Karar No: 2020/6242, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8087 E.  ,  2020/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/240 Esas - 2017/178 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Hamzabey Köyü 101 ada 87 ve 93 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak sulu arazide % 4 kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle bilimsel yolla değer biçilmesinde ve yeniden hesaplanan kamulaştırma bedeline ait fark bedelin 7139 sayılı yasa uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve davacı idarenin harçtan muaf olduğuna ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/811, Karar No: 2017/1035, Tarih: 08.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/811 E.  ,  2017/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davası sonucu mahkemece verilen hükmün Yargıtay 6. Hukuk Dairesince bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesince 08.06.2015 gün 2015/4350 Esas, 2015/5570 Karar sayılı kararı ile sözleşmede imzası bulunan davacı ...'in imza sahibinin şahsi sorumluluğu gereğince kiracı olduğunun kabulü gerektiğinden ...'in kiracı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, sözleşmede açıkça kiracının dava dışı şirket, davacının ise kefil olduğu hususunun yazıldığı, şirket yerine atılan imza ile davacının kiracı olduğunun kabul edilmesinin mümkün görülmediği belirtilerek bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay 6. Hukuk Dairesince “Hükme esas alınan 20.10.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli tripleks villaya ait kira sözleşmesinde kiraya veren ...A.Ş. ve kiracı ... A.Ş. olarak düzenlenmiş davacı ... sözleşmeyi kiracı şirketin temsilcisi ve kefil olarak imzalamıştır. Davalı kiraya veren ...7.İcra Müdürlüğünün 2009/12 esas sayılı takip dosyasında kiracı şirket ve kefil hakkında takip başlatmıştır. Ödeme emri tebliği üzerine kiracı şirket süresinde itiraz ederek takibi durdurmuş, kefil ... ise süresinde takibe itiraz etmediğinden hakkındaki takip kesinleşmiştir. Dava dışı şirketin itirazı üzerine kiraya veren alacaklı ...6.Asliye Ticaret Mahkemesinde, 2010/68 Esas sayılı itirazın iptali davasını açmış yapılan yargılama sonucunda mahkemece kira sözleşmesinin davalılar adına aynı kişi tarafından imzalandığı, kiracı olarak görünen şirketin iki imza ile temsil edilmesi gerektiği, iki imzanın zorunlu olduğu, sözleşmede ise tek imzanın bulunduğu gerekçesiyle şirket yönünden davanın esastan, davacı ... yönünden ise dava şartı yokluğundan reddedildiği bu kararın Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 20.09.2012 tarih ve 2012/12957-12002 E.K.sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık sözleşmedeki kiracının kim olduğu noktasında toplanmaktadır. Kesinleşen yukarıda tarih ve numarası belirtilen karara göre sözleşmedeki imzanın davacı ...’e ait olduğu kabul edilmektedir. Öte yandan davacı ... 13.05.2014 tarihli oturumda kiralananın şirket adına kiralanması amacıyla evi bir kez gördüğünü ve tek imza ile sözleşmeyi imzaladığını, ancak çift imza ile temsil edildiğini, kiralanan üzerinde hacizler bulunduğundan kiralananın kiralanmasından vazgeçildiğini beyan etmiş ve kira sözleşmesini kiracı ve kefil olarak imzaladığını kabul etmiştir. Bu durumda sözleşmede imzası bulunan davacı ...'in imza sahibinin şahsi sorumluluğu gereğince kiracı olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle ...'in kiracı olduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği ” gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı mahkemece “sözleşmede açıkça kiracının dava dışı şirket, davacının ise kefil olduğu hususunun yazıldığı, şirket yerine atılan imza ile davacının kiracı olduğunun kabul edilmesinin mümkün görülmediği, davaya dayanak takip talebinde dahi davalı tarafından davacının "kefil" sıfatı ile aleyhine takibe girişildiği, kaldı ki davacı vekilinin 24/06/2016 havale tarihli dilekçe ve eklerinden de anlaşılacağı üzere dava konusu sözleşmedeki taşınmazın 10/03/2007 tarihli sözleşme ile davalı şirketin yetkilisi ...'in kızı ...'e kiralandığı, bu kira sözleşmesinin 10.maddesine göre kira ilişkisinin daha önceden başladığı, bu sözleşmenin ... vekili tarafından istihkak davasında delil olarak gösterildiği, dolayısıyla davacının söz konusu mecurda kiracı olmadığı, mecurun davacıya fiilen teslim edilmediği” gerekçesi ile direnilmiş ise de mahkemece hükmün gerekçesinde davacı vekilinin bozmadan sonra 24.06

...'in kızı ...'e kiralandığı, bu kira sözleşmesinin 10.maddesine göre kira ilişkisinin daha önceden başladığı, bu sözleşmenin ... vekili tarafından istihkak davasında delil olarak gösterildiği, dolayısıyla davacının söz konusu mecurda kiracı olmadığı, mecurun davacıya fiilen teslim edilmediği” gerekçesi ile direnilmiş ise de mahkemece hükmün gerekçesinde davacı vekilinin bozmadan sonra 24.06.2016 tarihinde ibraz ettiği dilekçe ve ekindeki yeni deliller de değerlendirilerek karar verilmiştir. Bu durumda verilen karar direnme kararı niteliğinde olmayıp yeni bir hükümdür.

Her ne kadar mahkeme, 28.06.2016 tarihli yeni kararında dava konusu taşınmazın 10.03.2007 tarihli kira sözleşmesi gereğince davalı şirket yetkilisi ...’in kızı ...’e kiralandığını, ...’in kiracı olduğunu kabul etmiş ise de adı geçen şahsın dava konusu taşınmazın kiralanmasına ilişkin 20.10.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşmede kiracı yada kiralayan olarak bulunmadığı, dava dışı şahsın beyanda bulunmasının hüküm ifade etmediği, karar da belirtilen hususlara itibar edilme olanağı bulunmadığı, dava konusu taşınmazın kiralanmasına ilişkin 20.10.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli tripleks villaya ait kira sözleşmesinde kiraya verenin ...A.Ş. ve kiracının ... A.Ş. olarak düzenlendiği, davacı ...'in sözleşmeyi kiracı şirketin temsilcisi ve kefil olarak imzaladığı, bu durumda sözleşmede imzası bulunan davacı ...'in imza sahibinin şahsi sorumluluğu gereğince kiracı olduğu kabul edilerek bozma doğrultusunda işlem yapılması gerekirken direnme kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20859, Karar No: 2014/5208, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20859 E.  ,  2014/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/78-2013/56

Taraflar arasındaki zemini Hazineye (yol ve dere olan) ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız elatılan muhdesatın bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye (yol ve dere olan)ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız elatılan muhdesatın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz etmiştir.

1- Yapılan incelemede davaya konu yapıların davalı idarenin yol yapımı nedeniyle yıkılarak kullanılamaz hale geldiği , ağaçların ise söküldüğü anlaşılmıştır.

Bu nedenle davaya konu yapıların bedeli ile ağaçaların yaş ve cinslerine göre maktuen biçilen değerinin davalı idareden tahsili yerine, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2- Kabule göre de,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, rededdilen miktara göre de vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.