muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8315, Karar No: 2025/10372, Tarih: 07.04.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3126, Karar No: 2020/6143, Tarih: 18.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/3126 E.  ,  2020/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, 21.10.2013 tarihli teknik bilirkişi raporunda sarı renge boyalı (A) harfi ile gösterilen yerden (D) harfi ile gösterilen 472.00 metrekarelik bölüm düşüldükten sonra kalan 3.679,93 metrekarelik bölümün davacı ... adına tesciline ilişkin önceki hüküm, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 12.06.2017 tarih ve 2015/10841 Esas 2017/4386 Karar sayılı ilamı ile; “TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca tescil davalarında Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri yasal hasım olup, Hazine yanında ilgili kamu tüzel kişisine husumet yöneltilmesi gerektiği belirtilerek, 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...’na husumet yöneltilmesi ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 21.10.2013 tarihli fen bilirkişilerinin krokili raporunda (A) harfi ile sarı renkle gösterilen yerden (D) harfi ile gösterilen 472.00 metrekarelik kısım düşüldükten sonra kalan 3.679,93 metrekarelik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişilerinin krokili raporunun karara eklenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri uyarınca tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, öncelikle tescili istenilen taşınmazın niteliğinin, zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığının ve edinilebilecek yerlerden ise edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir. Öncesi mer'a, orman, yayla gibi kamu ortak malı ya da kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmayan hali yerler, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen koşulların varlığı halinde iktisap edilebilir. Ancak, hali olmayıp, taşlık, kayalık, çalılık gibi devletin hibe ve tasarrufu altında bulunan yerlerin iktisabı için 14. maddesindeki koşulların yanında 17. maddesinde öngörülen şartların da yerine getirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda, 1992 tarihli hava fotoğrafında stereoskopik incelemeye göre taşınmazın imar-ihya gören yerlerden olduğu ve tarım yapılan arazi olarak kullanıldığı, zirai bilirkişi raporunda ise, taşınmaz üzerinde 30-35 yaşlarında meyve ağaçları bulunduğu belirtilmiş ise de, taşınmazın niteliğinin ve kulanım durumunun belirlenmesinde en önemli olan hava fotoğraflarından yöntemince yararlanılmamış ve çekişmeli taşınmazı kapsayan imar planının onay tarihine Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde düzenlenen koşulların oluşup oluşmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmamış olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmaz bölümlerine ait temin edilebilen en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içeresine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre taşınmazı kapsayan imar planının onay tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihlere açıkça yazılmak suretiyle hava fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğü’nden getirtilerek dosyaya konulmalı, daha sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, fen bilirkişisi ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, bu inceleme sırasında temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğraflarından yararlanılmalı, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar ihya gerektiren yerlerden olup olmadığının, varsa imar-ihya çalışmalarının tamamlanma tarihinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin sürdürülüş şeklinin ve süresinin belirlenmesine çalışılmalı; dinlenilecek tanık ve yerel bilirkişilerden, taşınmazın önceki durumu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, varsa imar-ihya çalışmalarının hangi tarihte tamamlandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi beyanları bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, tanık ve yerel bilirkişilerin beyanları arasında çelişki doğması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan önceki raporu da irdeler şekilde çekişmeli taşınmaz bölümlerinin niteliği, toprak yapısı, zirai faaliyete konu olup olmadığı, üzerlerindeki zilyetliğin ne zaman başladığı ve hangi tasarruflarla ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı ve komşu parseller ile dava konusu taşınmaz bölümleri arasında nitelik farkı bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, taşınmazın imar-ihyasının tamamlandığı tarihten ...‘nın 20.02

...‘nın 20.02.2007 tarihli kararıyla uygulama imar planına alındığı tarihe kadar 3402 sayılı Kanun’un 14. madde koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2016/16102, Karar No: 2017/7352, Tarih: 29.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16102 E.  ,  2017/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM :Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek; öğretmen olarak 2000 TL aylık gelirle çalışan, 450 TL ev kirası ödeyen, evli ve bir çocuklu sanık hakkında gün para cezasının günlüğünün 35 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sureti ile yirmi taksit halinde ödenmesine hükmedilerek fazla belirlenmesi,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3728, Karar No: 2008/5389, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3728 E.  ,  2008/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... ... Bankası .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince itiraza konu sıra cetvelinin başka bir şikâyet yargılaması sonucunda iptal edildiği gerekçesiyle konusu kalmayan şikayetin esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak tarafları için sonuç doğurur. Bu durumda mahkemece bu davadaki iddia ve savunmalar çerçevesinde inceleme yapılıp bir karar verilmek gerekirken, başka bir dava sonucundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7197, Karar No: 2016/7379, Tarih: 08.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7197 E.  ,  2016/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunda beraat kararı verilirken, hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Sanığın müdür olarak görev yaptığı okulda, okul aile birliği hesaplarında bütçenin açık verdiği, bunu kapatmak amacıyla sahte fatura temin ederek bütçeyi denkleştirdiği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, vergi dairesi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17009, Karar No: 2012/28571, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/17009 E.  ,  2012/28571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müşteki : Kültür ve Turizm Bakanlığı

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : İzinsiz kazı yapma ve haber verme sorumluluğuna aykırılık suçlarından her iki sanık hakkında; beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, Mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve sanıklar hakkındaki kamu davası ihbar edilmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın, temyiz dilekçesi ile birlikte katılma talebinde bulunduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

2863 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca, etnoğrafik nitelikteki eserlerin de korunması gerekli taşınır kültür varlığı oldukları gözetilmeksizin, olay tutanağında bahsi geçen, ancak iddianameye konu edilmeyen etnografik eserler hakkında, zamanaşımı süresince her zaman işlem yapılabileceği değerlendirilmiştir.

Sakarya İli, Sapanca İlçesi, ... numaralı evde izinsiz kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine, Sapanca Sulh Ceza Mahkemesi'nin, 23.05.2008 tarih ve 2008/190 müteferrik sayılı kararı ile suç tarihinde saat 14:00 sıralarında, sanık ...'ya ait söz konusu ev ve müştemilatında arama yapılmak üzere jandarma ekiplerince gelindiği, evde kimsenin olmaması üzerine, kapı zincirinin kırılarak içeriye girildiği, bahçede, 2 adet kazılmış kuyu bulunduğunun tespit edildiği, bahçe içerisinde maddi değer taşıyan çok sayıda eşya olduğunun görülmesi üzerine, Sakarya Müze Müdürlüğü'nden arkeolog çağrılarak inceleme yaptırıldığı, inceleme neticesinde, 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu değerlendirilen, 2 adet anfora, 1 adet pişmiş toprak testi ve 1 adet künkün ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut, jeoloji mühendisinin bilirkişi raporuna göre, suça konu, Sakarya İli, Sapanca İlçesi, Kurtköy, Fatih Mahallesi, Değirmen Sokak, 12 numaralı evin, V biçimli küçük bir vadinin tabanında olup, ortasından küçük bir dere geçtiği, bahçenin tabanı çimenlerle kaplı olup, çok sayıda ağaç ve süs bitkisi bulunduğu, dava konusu taşınmazda, dere yatağına yakın ve el ile açılmış 2 adet kuyu bulunduğu, birinci kuyunun dere yatağına 6,30 metre uzaklıkta olup, kenar uzunlukları 2,80 metre ve 3,10 metre, derinliğinin ise 4,50 metre olduğu ve bu kuyuda su bulunmadığının gözlemlendiği, diğer kuyunun dere yatağına 1,70 metre uzaklıkta olduğu, 1,90 metre dairesel kesite ve 15 metre derinliğe sahip olup, tabanında, 6 metre derinliğinde su bulunduğu, bu kuyuların su arama ve çıkartma amacıyla yapıldığı birinci kuyuda su çıkmayınca ikinci kuyunun açılmış ve suya ulaşılmış olduğunun bildirildiği,

.../...

-2-

.../...

-2-

Yine dosya içerisinde mevcut, arkeolog bilirkişi kurulunun raporunda ise, 2 adet pişmiş toprak anfora, 1 adet pişmiş toprak tek kulplu testinin 2863 sayılı Kanun kapsamında arkeolojik eser olup, tasnif ve tescile tabi oldukları, 19. yüzyıla ait, 1 adet pişmiş toprak küntün tasnif dışı olduğu belirtildiği anlaşılmakla;

A- İzinsiz kazı yapma suçundan her iki sanığın ve haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan sanık ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesinde :

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin anlaşıldığı, sanıkların üzerine atılı suçu işlemiş olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B- Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince :

1- Sanığın, avizeci olduğunu ve söz konusu kültür varlıklarını bir müşterisinin 15-16 yıl kadar önce, üzerilerine süs olarak şapka yapması için kendisine getirdiğini sonra da almaya gelmediğini, belirten savunması karşısında eyleminin, 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas eden, kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, haber veme sorumluluğuna aykırılık suçundan beraatine karar verilmesi,

2- Dosya içerisinde mevcut, arkeolog bilirkişi kurulunun 16.03.2009 tarihli raporunda, 19. yüzyıla ait olduğu belirtilen, 1 adet pişmiş toprak künkün, raporun sonuç kısmında tasnif dışı olduğu belirtilmiş ise de, 19. yüzyıla ait olan eserlerin etnografik eser olduğu ve 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca, etnoğrafik nitelikteki eserlerin de korunması gerekli taşınır kültür varlığı oldukları gözetilmeksizin, kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak, söz konusu eserin sahibine iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.