muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1614, Karar No: 2018/17831, Tarih: 20.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1614 E.  ,  2018/17831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin yüzde sabit ize neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olmasında çelişki olmadığı, yüzde sabit iz ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilememe durumlarının farklı iki kavram olduğunun kabul edilmesi karşısında, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-c ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek ve yenilenmesi mümkün işlem olmasına rağmen görevli mahkemesince beyanı alınmadan, görevsiz mahkemede alınan beyanı ile yetinilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, iddianamede talep edilmediği halde, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin suça sürüklenen çocuk aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, suça sürüklenen çocuğa verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması,

4) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması durumunda aynı Kanun'un 35/3. fıkrası gereğince bahse konu durumun nedeninin gerekçeli kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

-1-

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2024/6392, Karar No: 2025/10296, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/6392 E.  ,  2025/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/276 E., 2023/18 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/80 E., 2022/2 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13099, Karar No: 2012/27348, Tarih: 14.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13099 E.  ,  2012/27348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 51/1-b, 51/3, 53/6.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin kasten işlenen suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendindeki ''sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanık hakkında 3 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına'' kısmının hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25339, Karar No: 2012/31418, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25339 E.  ,  2012/31418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca ... Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

1.Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamamış emekli olmak sureti ile iş sözleşmesini sona erdirmiştir. Devir gerçekleşmediğinden ve iş sözleşmesi sona erdiğinden, mahkeme yıllık ücretli izne hak kazandığının kabulü isabetlidir.

2. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin ücreti son ay bordrosunda net ödenen miktar üzerinden hesaplanmıştır. Yıllık ücretli izin alacağının günlük çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bordroda net ödenen ücret içinde davacının çıplak ücreti dışından ücretin eki niteliğindeki diğer ödemelerde vardır. Yıllık ücretli izin alacağının çıplak günlük brüt ücret üzerinden hesaplanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3763, Karar No: 2018/7041, Tarih: 02.07.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3763 E.  ,  2018/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin temlik alacaklısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının murafaalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2- Asıl kredi borçlusu Türkay Orman Ürünleri … Ltd. Şti.nin, Türkiye İş Bankası AŞ.'den doğmuş ve doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere ... iki taşınmazını, ... ve ... Deri ... Ltd. Şti.'de birer taşınmazını ipotek vermiş, bunun yanında ..., ... ve ... Deri ... Ltd. Şti., ... Ürünleri… Ltd. Şti. ile Türkiye İş Bankası AŞ. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde müşterek borçlu/müteselsil kefil olarak yer almışlardır.

Alacaklı Türkiye İş Bankası AŞ tarafından 27.01.2009 tarihinde asıl kredi borçlusu ... Orman Ürünleri… Ltd. Şti.'nin borcu için, ... Orman Ürünleri… Ltd. Şti. ile ipotek verenler ..., ... ve Türkyurt Deri ... Ltd. Şti aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine başlanmıştır.

İpotek veren ...’ın, takibe konu edilen ipotekli taşınmazlarından ... Köyü ... parsel sayılı gayrimenkulün, takipten önce 19.03.2007 tarihinde ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş'ne satıldığı ve yine ... ... ... ada ... parsel ... nolu bağımsız bölümün ise takipten sonraki bir tarih olan 26.02.2009 tarihinde ...'a satıldığı anlaşılmıştır.

..., ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş ve ... vekili, 26.08.2011 tarihinde icra mahkemesine başvurarak, öne sürdüğü iddialar çerçevesinde takibin ve ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 10.10.2012 tarih ve 2011/505 E., 2012/704 K. sayılı kararı ile; ... yönünden şikayetin süreden reddine, ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş ve ... yönünden ise aleyhlerine yapılan bir takip olmadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararının, şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2013 tarih ve 2012/12768 E., 2013/887 K. sayılı ilâmı ile; ...'ın temyiz itirazlarının yerinde olmadığına, diğer şikayetçilerin ise şikayet sebeplerinin incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamı sonrası, mahkemenin 15.01.2014 tarih ve 2013/138 E., 2014/14 K. sayılı kararı ile; takip tarihinden önce taşınmazları satın alan yeni maliklere icra emri gönderilmemesinin ve dolayısı ile taşınmazın yeni maliklerine itiraz ve

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamı sonrası, mahkemenin 15.01.2014 tarih ve 2013/138 E., 2014/14 K. sayılı kararı ile; takip tarihinden önce taşınmazları satın alan yeni maliklere icra emri gönderilmemesinin ve dolayısı ile taşınmazın yeni maliklerine itiraz ve

def’ilerini ileri sürme hakkı verilmemesinin yasaya aykırı olduğu belirtilerek şikayetçiler aleyhine yapılan takibin iptaline karar verilmiştir.

Mahkeme kararının, alacağı temlik alan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.04.2014 tarih ve 2014/4623 E., 2014/9826 K. sayılı ilâmı ile; Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2013 tarih ve 2012/12768 E. - 2013/887 K. sayılı bozma ilamı gereğince işlem yapılması gerektiğinden bahisle mahkemenin 15.01.2014 tarihli kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

Dairemizin bozma ilamından sonra, mahkeme, 28.02.2017 tarih ve 2014/236 E. - 2017/67 K. sayılı kararında, şikayet dilekçesinde öne sürülen iddialar incelenmeksizin iki nedene dayalı olarak takibin iptaline karar vermiştir. Mahkeme, takibin iptaline gerekçe olarak;

a- Borçlu ile ipotek veren arasında zorunlu takip arkadaşlığı bulunması nedeniyle haklarında birlikte takip yapılması gerekirken, sadece borçlular hakkında takip yapılmış olması ve şikayetçiler ... ve ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş.'ye icra emri tebliğ edilmemiş olması ile;

b- Takip dosyasındaki alacağı, diğer temlik alacaklısı ...’den temlik alan ... Deri ... Ltd. Şti.nin, takipte borçlu olarak yer almasının kefalete dayanması nedeniyle, ...’e yaptığı ödemenin şikayetçilere rücuunun ancak ilamsız takip yoluyla olabileceği, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takibe devam edilemeyeceği nedenlerini göstermiştir.

Yukarıda anlatılagelen bu süreç karşısında;

i- Bilindiği üzere; mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi halinde (HMK'nun 373. maddesi), mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır (HGK 2010/9-71 E., 2010/87 K.). Bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf için usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Mahkemece, 17.02.2015 tarihli celsede, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine ve sonraki aşamalarda ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş ve ...’ın takibe dahil edilmelerine rağmen, ... Soğuk Hava Dep. Organik Tarım Ür. San. ve Tic. A.Ş ve ... vekili tarafından şikayet dilekçesinde öne sürülen iddiaların tamamı hakkında değerlendirme yapılıp karar verilmemesi doğru değildir.

ii- ...’ın yapmış olduğu şikayet, mahkemenin 10.10.2012 tarihli kararı ile, süreden reddedilmiş, bu karara karşı ...’ın temyiz istemi ise Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nce yerinde görülmemekle ... hakkında şikayetin reddine dair verilen karar kesinleşmiştir. Buna rağmen iş bu temyiz incelemesine konu 28.02.2017 tarihli mahkeme kararında, şikayetçi ...’ı da kapsayacak şekilde hüküm tesis edildiği görülmüştür.

ii- ...’ın yapmış olduğu şikayet, mahkemenin 10.10.2012 tarihli kararı ile, süreden reddedilmiş, bu karara karşı ...’ın temyiz istemi ise Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nce yerinde görülmemekle ... hakkında şikayetin reddine dair verilen karar kesinleşmiştir. Buna rağmen iş bu temyiz incelemesine konu 28.02.2017 tarihli mahkeme kararında, şikayetçi ...’ı da kapsayacak şekilde hüküm tesis edildiği görülmüştür.

Bu durumda, mahkemenin, takibin iptaline dair vermiş olduğu kararın esası yönünden temyiz incelemesi yapılmaksızın usul noktasında yasaya aykırı hüküm tesis edildiği anlaşılmakla, kararın bozulması gerektiği sonucuna varılmıştır.

SONUÇ : Temlik alacaklısı ... Deri ... Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.