muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/907, Karar No: 2021/528, Tarih: 04.11.2021

Sanıkların kusur durumlarına ilişkin olarak; Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.'nin ortağı ve yönetim kurulu başkanı olan sanık ...'un, şirket personelini ve imkanlarını gerekli CNG lisansının çıkmasını beklemeden doğal gaz dolumu, taşınması ve satışı ile ilgili organizasyona sevk edip yönlendirmesi, olayın başlangıç aşamasından itibaren yeterli tedbirleri almaması ve ayıplı tüp satışında bütün aşamalarda bizzat teknik müdahale ve talimatları yer alması nedeniyle asli kusurlu; Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.’de sorumlu satış müdürü olarak patlamanın meydana geldiği iş yerlerine dağıtım ve satışı gerçekleştiren, şirkette satış pazarlama sorumlusu olarak ihalelerin tümünü takip eden, 28.06.2010 tarihli vekaletname ile de, sanık ... tarafından diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte 31.12.2011 tarihine kadar vekil tayin edilen sanık ...'ın tali kusurlu; Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.'de müşterilerden gelen talep üzerine üretim sahasındaki boş ve dolu tüplerin gaz dolum ünitesi ile sevkiyatı arasında köprü vazifesi gören, tüpleri dolum ünitesine gönderip patlamaların meydana geldiği iş yerlerine sevkiyatı gerçekleştiren, rampa sorumlusu olarak müşterilerden gelen boş tüplerin doluma müsait olup olmadığını kontrol edip iş yerinde tüp dolumu ile görevli olarak çalışanlara emir ve talimat verme yetkisi bulunduğu anlaşılan sanık ...'nin tali kusurlu; Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.’nin Ostim'de bulunan oksijen ve diğer gazların dolum tesislerinden sorumlu müdür, aynı zamanda üretim sorumlusu ve satış danışmanı olan kimya mühendisi ... ile Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş’nin yan kuruluşu olan ve Sincan’da bulunan Asgazsan Asetilen Gazları Ltd. ünvanlı şirketin sorumlu genel müdürü olan ayrıca sanık ...'un talimatı ile CNG alımı konusunda Emda İnş. San. ve Maden Tic. Ltd. Şti. ile yapılan sözleşmede Asgazsan Asetilen Gazları Ltd. Şirketini temsilen yetkili sıfatı ile imzası bulunan kimya mühendisi sanık ...’in, Emda İnş. San. ve Maden Tic. Ltd. Şti. ile yapılan anlaşma sonrası 04.01.2011 tarihinde CNG doldurtularak iş yerlerine getirilen tüplerin boşaltılması akabinde içlerine oksijen doldurularak ayıplı hâle getirilmesi ve satışa arz edilmesi aşamalarından haberdar olmamalarının mümkün olmaması, adı geçen sanıkların kimya mühendisi olmaları sebebiyle gazların karıştırılması sonucu tehlikeli karışım elde edileceğini ön görüp kontrol ve denetim mekanizması sağlamayıp tehlikeli durumu öngörüp gerekli tedbirleri almamaları nedeniyle kusurlu oldukları; yine Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.’de uzun süredir tüp test elemanı olarak sanık ...'un kontrolünde tüplerin testini yapan, dosya kapsamına göre olay sonrası CNG kokusu gelen tüplerin sanık ...'un talimatı ile su ile yıkanarak kokusunun giderilmeye çalışıldığı aşamada bizzat yer alan sanık ... ile Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.’de uzun süredir tüp dolum görevlisi olarak gaz dolumunu yapan, olaydan sonra doğal gaz kokusu gelen tüplerin tüp test elemanı tarafından su ile yıkandığından haberdar olan ve bu tüplere sanık ..

. A.Ş.’de uzun süredir tüp test elemanı olarak sanık ...'un kontrolünde tüplerin testini yapan, dosya kapsamına göre olay sonrası CNG kokusu gelen tüplerin sanık ...'un talimatı ile su ile yıkanarak kokusunun giderilmeye çalışıldığı aşamada bizzat yer alan sanık ... ile Ersoy Gaz San. ve Tic. A.Ş.’de uzun süredir tüp dolum görevlisi olarak gaz dolumunu yapan, olaydan sonra doğal gaz kokusu gelen tüplerin tüp test elemanı tarafından su ile yıkandığından haberdar olan ve bu tüplere sanık ...'un talimatı ile karışım gazı dolduran ayrıca olay sonrası dava dışı Fimak Tekstil İnş. Ltd. Şti.’den problemli tüpleri almaya sanık ... ile birlikte giden ...’ın, patlamaya neden olan tüplerin kontrol ve işlemlerinden geçerek sevkiyata hazır hâle getirmeleri, uzun süredir aynı iş kolunda çalışmaları sebebiyle yeterli bilgi ve tecrübeye sahip olmaları nedeniyle CNG doldurulmuş olan bir tüpe oksijen doldurulması hâlinde meydana gelebilecek tehlikeyi öngörebilecek konumda bulunduklarından tali kusurlu olduklarının belirlendiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından; "suçların içtimaı ve hukuki anlamda hareket tekliği" kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Türk Ceza Kanunu'nun hazırlanmasında esas alınan kural "gerçek içtima" olup, bu ilke uyarınca "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusudur. Nitekim Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu Raporunda; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." denilmektedir. Anılan kuralın istisnaları, Türk Ceza Kanununun birinci kitabının "Ceza Sorumluluğunun Esasları" başlıklı ikinci kısmının, "Suçların İçtimaı" başlığını taşıyan beşinci bölümünde bileşik suç, zincirleme suç ve fikri içtima maddelerinde düzenlenmiştir.

Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de, hukuki manada hareketin tek olması ile anlatılmak istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabul edilmesidir. Tipik hareket tekliği (normatif teklik) ve doğal hareket tekliği durumlarında doğal anlamda birden fazla hareket bulunmasına karşın hukuki anlamda tek hareket bulunmaktadır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 13. Baskı, Seçkin Yayınevi, ..., 2020, .... 513-154; Berrin Akbulut, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Baskı, Adalet Yayınevi, ..., 2016, .... 661-662).

Tipik hareket tekliği, bir suçun kanuni tanımında birden fazla hareketin tek hareket olarak birbiriyle bağlanmış olmasını ifade etmekte olup çok hareketli suçlar, bileşik suçlar, kesintisiz (mütemadi) suçlar ve seçimlik hareketli suçlar bu durumun klasik örneklerini oluşturmaktadır. Tipik hareket tekliği kapsamına giren hususlardan birisi, suç tipinin gerçekleştirilmesi bakımından tek hareket yeterli olmasına rağmen somut olayda bunun için aynı nitelikteki çok sayıda hareketin, yani tekrarlayan hareketlerin yapılmasıdır. Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk vurmak suretiyle yaralaması durumunda, failin birden fazla hareketi olmasına rağmen kastı bir kişiyi yaralamaya yönelik olduğundan ortada tek fiil ve neticesi ile birlikte tek suç vardır. Aynı şekilde eve giren hırsızın, evdeki birden çok eşyayı teker teker alıp dışarıdaki aracına taşıması hâlinde de tüm bu hareketler hukuki bakımdan tek fiil olarak kabul edilecek ve fail tek suçtan cezalandırılacaktır (Koca-Üzülmez, .... 514-516; Akbulut, .... 667).

Doğal hareket tekliğinde ise doğal anlamda birden çok hareketin hukuki anlamda tek hareket olarak kabul edilmesi görüşü hâkimdir. Bu anlamda Alman Federal Yüksek Mahkemesi içtihatlara dayanarak doğal hareket tekliği kavramını; "Bir olayın dışarıdan bakıldığında ayrılabilir parçalarının çokluğuna rağmen, şayet çeşitli hareketler tek iradi karara dayanıyorsa, zaman ve yer bakımından tarafsız bir gözlemcinin gözüyle bu hareketler tek olarak nitelendirilebilecek kadar birbirleriyle dar bir bağlantı içinde bulunuyorsa, bunlar tek hareketi oluştururlar" şeklinde tanımlamıştır. Bu tanımdan hareketle doğal hareketin tekliği için; birlik arz eden bir irade, aynı türdeki davranış şekli, bu hareketler arasında zaman ve mekan yönünden sıkı bir ilişki ve bunların objektif olarak ve harici bir gözlemci tarafından birbirine bağlı tek hareket olarak görülmesi gerekmektedir (Koca-Üzülmez, .... 517).

Bu aşamada taksir, bilinçli taksir ve unsurları üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlâl edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Arapça "kusur" kökünden türetilmiş olan taksir; kısaltma, bir işi eksik yapma, bir şeyi yapabilirken çekinip yapmama, kusur etme, kabahat ve günah anlamlarına gelmektedir (Kayıhan İçel, Ceza Hukukunda Taksirden Doğan Sübjektif Sorumluluk, Cezaevi Matbaası, ... 1967, .... 22). Hukuki anlamda ise; neticenin fail tarafından öngörülebilir olduğu halde öngörülmemesi şeklinde ortaya çıkabileceği gibi, öngörüldüğü hâlde istenmemesi biçiminde de gerçekleşebileceği ifade edilmektedir (... Emin Artuk-Ahmet Gökcen-Ahmet Caner Yenidünya, Türk Ceza Kanunu Şerhi, Adalet Yayınevi, ... 2014, 2. Baskı, c. 1, .... 590).

Öğreti ve yargısal kararlarda da; "failin suç tipindeki neticeye yönelik kast içerisinde olmadan, fakat zorunlu olduğu özeni gösterdiği takdirde neticenin meydana gelmesi mümkün bulunmayan hallerde, tespit edilmiş suç tipini hukuka aykırı olarak ihlal etmesi; bir kimsenin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle, istemediği ve fakat öngörülebilir bir neticeyi gerçekleştirmesi" biçiminde tanımlanmıştır (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, ... 1992, c. 2, .... 336; Turan Tufan Yüce, Türk Ceza Hukuku Temel Kavramları, Turhan Kitapevi, ... 1984, .... 59; Faruk Erem, Türk Ceza Kanunu Şerhi, Seçkin Yayınevi, ... 1993, c. 1, .... 508; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, ... 2015, 8. Baskı, .... 172-173; ... Emin Artuk-Ahmet Gökcen-Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, ... 2015, 9. Baskı, .... 325; Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, ... 2015, 4. Baskı, .... 254; Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, ... 2015, 18. Baskı, .... 251).

Suçun manevi unsurlarından olan kast gibi taksirde de birlikte yaşamanın getirdiği kurallara uyulmaması söz konusudur. Toplumsal hayatta belli faaliyetlerde bulunan kişilerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar birlikte yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlâl edilmesi sonucu belirir. Taksirli suçta fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için ceza yaptırımı ile karşılaşır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle sebep olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Suçun kanun tanımında yer alan maddi unsurlardan biri de "Neticedir." Klasik suç teorisinde netice, hareket ve nedensellik bağı ile birlikte fiilin alt unsurlarının biri olarak kabul edilmektedir. Bu teoriye göre, suçun kanuni tanımında neticeye yer verilmese bile, her suçta mutlaka bir netice vardır. Ancak bu netice bazen hareketten ayrı bazen ise harekete bitişiktir. (Şekli Suç, Neticesi Harekete Bitişik Suç) Bu görüş haksızlık alanında yalnızca fiilin sebebiyet verdiği neticeyi değerlendirmektedir. Oysa günümüz Ceza Hukuku anlayışında, neticenin fiilin bir alt unsuru değil, fiilden ayrı olarak, suçun kanuni tanımında yer alan bağımsız bir unsurunu oluşturduğu kabul edilmektedir (Özgenç Türk Ceza Hukuku 5. Baskı, .... 165: Artuk/Gökçen/Yeni Dünya, Genel Hükümler, 7. Baskı, ....247, Atfen Koca/Üzülmez Ceza Hukuku Genel Hükümler 14. Baskı, ....128).

Bugün artık, klasik suç teorisinde hakim olan "Neticesiz suç yoktur" anlayışı terk edilmiştir. Çağdaş Ceza Hukukunda, neticenin ifade ettiği haksızlık üzerine kurulu suç teorisi yerine, hareketin ifade ettiği haksızlığa dayalı bir suç teorisi geliştirilmiştir (Koca/Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler 14. Baskı, ....128-129).

Netice, hareketin dış dünyada meydana getirdiği değişikliktir. Ancak gerçekleştirilen fiilin dış dünyada meydana getirdiği her değişiklik değil, sadece suçun kanuni tarifinde unsur olarak yer alan değişiklik neticeyi ifade etmektedir (Nazarı ve Tatbiki Ceza Hukuku Dönmezer/Erman, 1. Cilt, 14. Baskı, ....515).

Eğer bir suçun kanuni tarifinde unsur olarak neticeye yer verilmişse, suçun tamamlanabilmesi için bu neticenin gerçekleşmesi gerekir. Buna karşılık, suçun kanuni tarifinde neticeye unsur olarak ayrıca yer verilmemiş ise fiilin gerçekleştirilmesiyle suç da tamamlanmış olur. Suçun kanuni tarifinde neticenin bulunup bulunmamasına göre suçları "sırf hareket suçları" ve "neticeli suçlar" olarak ikili bir ayrıma tabi tutmak mümkündür (Koca/Üzülmez Age ....129).

Taksirli suçun tipiklik unsurları konusunda öğretide farklı görüşler ileri sürülmüştür. Yabancı müelliflerden KÜHL ve WESSELS/BEULKE'ye göre taksirin, neticeye sebebiyet verme, özen yükümlülüğüne aykırılık ve neticenin objektif isnat edilebilirliği olmak üzere üç unsuru bulunmaktadır (Koca/Üzülmez ....199).

Taksirli suçun tipiklik unsurları konusunda öğretide farklı görüşler ileri sürülmüştür. Yabancı müelliflerden KÜHL ve WESSELS/BEULKE'ye göre taksirin, neticeye sebebiyet verme, özen yükümlülüğüne aykırılık ve neticenin objektif isnat edilebilirliği olmak üzere üç unsuru bulunmaktadır (Koca/Üzülmez ....199).

Türk doktirinde ve uygulamasında ise taksirli suçun unsurları olarak; fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması, hareketin iradi olması, neticenin iradi olmaması, hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması, neticenin öngörülebilir olması ve dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılıktan bahsedilmektedir (Artuk/Gökçen, Yeni Dünya, Genel Hükümler 7. Baskı, ....).

Özen yükümlülüğüne aykırılık mutlaka belli bir hukuki değeri ihlal eden hareket oluşturur. Gerek taksirle işlenen sırf hareket suçlarında, gerek neticeli suçlarda tipikliğin gerçekleşmesi özene aykırılığın sonucu olmalıdır. Özene aykırı davranış ile netice arasında bir sebep sonuç ilişkisi bulunmalı ve neticenin özene aykırı davranışa objektif isnadiyeti söz konusu olmalıdır. Taksirli suçlarda teşebbüs söz konusu olmadığı için taksirli bir suçun işlenmesi mutlaka tüm tipiklik unsurlarının gerçekleşmesini gerektirir. Bu itibarla taksirle işlenen neticeli suçlarda netice ve nedensellik bağı gerçekleşmelidir.

TCK'nın 22. maddesinin 2. fıkrasında taksirin cezalandırılabilmesi için tipik hareket olan objektif özen yükümlülüğüne aykırı davranışın yanı sıra buna bağlı olarak ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi de aranmıştır. Taksirli suçlarda netice gerçekleşmedikçe, taksirli bir haksızlıktan söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Öğretide taksirli suçlarda neticenin haksızlığa ait bir unsur mu, yoksa haksızlığın dışında bir konu mu olduğu tartışmalıdır. Kimi yazarlar şahsi haksızlık teorisini yalnızca hareket üzerine oturtmakta ve neticenin meydana gelmesinde haksızlık alanından çıkartmaktadırlar. Bu yazarlara göre taksirli suçların haksızlığı yalnızca özene aykırı davranışın varlığı ve hukuka uygunluk nedeni yokluğu ile oluşur. Hukuksal değeri ihlal eden netice normun konusuna ve dolayısıyla tipikliğe ait değildir. Netice, bir objektif cezalandırabilme koşulu olarak kabul edilmelidir (Armin Kaufmann, Welzel-Festchr. , ....410,411, (nak.Maurach/Gössel/Zipf, ....43, kn, II. Aynı yönde Manzini (I, 1950,687) (nak. Dönmezer/Erman, II., (12), no: 973, dpn80) bu görüşte olan diğer yazarlar için bknz Kunter, Suçun Kanuni Unsurları, ....244).

Bu görüşe göre "öldürmeyi yasaklayıcı norm", ilk olarak, başka birinin ölümüne sebebiyet verildiğinde değil, onun hayatını tehlikeye düşüren bir hareket yapıldığında ihlal edilecektir (Koca/Üzülmez, ....209-210).

Bu görüşe göre "öldürmeyi yasaklayıcı norm", ilk olarak, başka birinin ölümüne sebebiyet verildiğinde değil, onun hayatını tehlikeye düşüren bir hareket yapıldığında ihlal edilecektir (Koca/Üzülmez, ....209-210).

Doktirindeki diğer görüş ise taksirli suçlarda neticeyi tipik haksızlığın bir unsuru olarak görmektedir. Bu fikre göre ise kasten işlenen suçlarda olduğu gibi taksirli suçlarda da aynı norm ihlal edilmektedir; özenli davranmaya ilişkin sırf taksirli suçlar bakımından geçerli, bağımsız bir normun varlığı kabul edilemez. Buradan hareketle netice hükmedilebilir ve kaçınılabilir somut hukuksal değer ihlali olarak normun konusu ve böylece tipikliğin unsuru olarak kabul edilmektedir (Koca/Üzülmez, ....210).

Korunan hukuki değere ilişkin objektif özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışta bulunmakla taksirli haksızlığın gerçekleştiği kabul edildiğinde, bu davranış neticesinde ölüm ve yaralanma gibi neticelerin meydana gelmesinin taksirli haksızlığın niteliğinde bir değişiklik meydana getirmeyeceği ve dolayısıyla neticenin haksızlığın bir unsuru olmadığı sonucuna varmak gerekir.

Taksirli suçlarda netice, bir objektif cezalandırılabilme şartı özelliği göstermektedir (Koca/Üzülmez, ....210).

Taksirli suçların esasını objektif özen yükümlülüğüne aykırı davranmak oluşturduğuna göre, bu yükümlülüğe aykırı davranmakla taksirle işlenen haksızlık gerçekleşmiş olacaktır. Genel olarak taksirli suçlar zarar suçu olarak düzenlendiği için haksızlığın cezalandırılabilmesi bakımından özene aykırı hareketin bir neticeyi gerçekleştirmesi aranmakta ise de özen yükümlülüğüne aykırı bir hareketin istenmeyen bir neticeye sebebiyet verip vermediğinden bağımsız olarak bir haksızlık oluşturduğu açıktır. Bu nedenle özen yükümlülüğüne bir hareket sonucu neticenin gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılması TCK'nın 22/2. maddesinde düzenlenen norma aykırıdır. Bu görüş öğretide bir kısım yazarlar tarafından da benimsenmiştir. Nitekim keza kanun koyucu taksirli haksızlığı cezalandırabilmek için ayrıca bir insanın ölmesi, yaralanması veya bu tür değerlerin tehlikeye sokulması gibi bir neticeyi de arayabilir. Ancak taksirli haksızlığın gerçekleşmesi için objektif özen yükümlülüğünün ihlalinin yanı sıra, ayrıca bir şahsın yaralanması veya ölmesi gibi bir sonucun meydana gelmesi zorunlu değildir (Koca/Üzülmez, ....211 aynı yönde İçel/Sokullu/ Akıncı/Özgenç/Sözüer/Mahmutoğlu/ Ünver Suç Teorisi 2. Baskı ....250-251; Özgenç, Gazi Şahri Sayfa:320-321; Özgenç Türk Ceza Hukuku 5. Cilt .... 289).

Taksirli suç, kanunda çoğunlukla neticeli bir suç olabileceği gibi (TCK’nın 85. maddesi) sırf hareket suçu şeklinde de düzenlenmiş olabilir (TCK’nın 182. maddesi). Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla istenmeyen bir neticeye sebep olunması taksirli suçun haksızlık unsurunu oluşturur. Buna göre, belirli bir hukuki değerin korunmasına yönelik dikkat ve özen yükümlülüğünün bulunması, failin icrai veya ihmali hareketle gerçekleştirdiği davranışının bu yükümlülüğe aykırı olması, yükümlülüğe aykırı davranış sonucunda meydana gelen neticenin faile objektif olarak isnat edilebilmesi ve bu çerçevede objektif öngörülebilirliği ile taksirli suçun haksızlığı gerçekleşir (... Emin Artuk-Ahmet Gökcen-M.Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, ... 2018, 12. Baskı, .... 376).

Taksirli hareket ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı bulunmaması hâlinde fail bu sonuçtan sorumlu tutulamayacaktır. Neticenin gerçekleşmesinde, mağdur veya başka bir kişinin taksirli davranışının da etkili olması durumunda, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin vasfını da değiştirmeyecektir. TCK'da taksirle işlenebilen suçlarda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabilecektir.

Taksir, TCK'da basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tâbi tutulmuş, aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanarak, bu durumda taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar artırılacağı öngörülmüştür. Anılan fıkranın gerekçesinde; "Bilinçli taksiri basit taksirden ayıran özellik, fiilin neticesinin failce fiilen öngörülmüş fakat istenmemiş olmasıdır. Bilinçli taksir hâlinde hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacaktır. Böylece bilinçli taksir, iş kazalarını, trafikte meydana gelen taksirli suçları önlemek bakımından caydırıcı etki yapacak ve suçların önlenmesinde yarar sağlayacaktır." açıklamasına yer verilmiştir.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksirde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.