muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1349, Karar No: 2022/5474, Tarih: 05.09.2022

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davalı şahsın 2015/73544 başvuru sayılı "KapGel" ibareli marka başvurusunun, davacı tarafın YİDK kararında geçen 201261441, 2011 40590, 2011 21456, 2011/18431, 2011 18423, 2011 18419, 2011 100419, 2010 73492, 2010 54441, 2009 44488, 2008 32160, 2008 32155, 2013 70488, 2001 04817, 199033, 198781, 197376, 198687, 2001/15956 sayılı ve "capini ailesi polini lorini arini", "capitol dilek ağacı hayaller gerçek oluyor!", "yıldızlar capitol'de kesişiyor!", "capitol spectrum sinemaları", "capgetir", "capgetir", "captune eğlence gezegeniniz", "icapp capitol", "capitol dilek ağacı dilekler gerçek oluyor", "capgetir şekil", "capitol şekil", "capitol spectrum 14 şekil", "capitol spectrum cineplex", "capitol", "capitol", "capitol", "capitol", "capitol", "capitol alışveriş hizmetleri" ibareli tescilli markaları karşısında tescil edilip edilemeyeceği, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi bağlamında iltibas bulunup bulunmadığı, marka başvurusunun kötü niyetli yapılıp yapılmadığı, TPMK'nın 2016-M-6978 sayılı YİDK kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplandığı, davalının başvurusunun "Kapgel" ibaresinden oluştuğu, itiraza mesnet davacı markalarının ise "Capgetir" esas ibaresinden meydana geldiği, markalardaki esas unsurların "Kapgel" ve "Capgetir" kelimeleri olduğu, ibareler arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuruya konu markada yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliğe sahip olmadığı, bu itibarla davalının başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu, ilk derece mahkemesi kararının da bu yönde olduğu ancak davalı şahsın marka tescil başvurusunun 1. sınıftan 34. sınıfa kadar mal sınıfına özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerini ve 38. sınıf hizmetleri kapsadığı, davacının itiraza dayanak markalarının ise 35/6. sınıf genel mağazacılık hizmetlerini kapsadığı, diğer bir deyişle davacının markalarının kapsamında 1, sınıftan 34. sınıfa kadar olan sınıfların malları bulunmadığı gibi 38. sınıf da bulunmadığı, buna rağmen mahkemece davacıdan 1-34. sınıf yönünden itiraza dayanak markalarını kullanıp kullanmadığı sorulmadan ve bu yönde bir araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verildiği, bu araştırmanın yapılması gerekli görüldüğünden, HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma açıldığı, davacı vekili tarafından sunulan delillerin, davacının itirazına mesnet markalarını 1-34. sınıfların tümünde kullandığını ispata yarayacak nitelikte bulunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarının 1-34. sınıfa özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinde kullanmadığı, 38. sınıf hizmetlerin de davacının itirazına mesnet markaları arasında bulunmadığı göz önünde bulundurulduğunda davacının, 35/6

. maddesi uyarınca duruşma açıldığı, davacı vekili tarafından sunulan delillerin, davacının itirazına mesnet markalarını 1-34. sınıfların tümünde kullandığını ispata yarayacak nitelikte bulunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarının 1-34. sınıfa özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinde kullanmadığı, 38. sınıf hizmetlerin de davacının itirazına mesnet markaları arasında bulunmadığı göz önünde bulundurulduğunda davacının, 35/6. sınıf genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli markasına dayanarak, davalının başvurusuna itiraz edemeyeceği, diğer bir deyişle davacının itiraza dayanak markalarının, anılan hizmet sınıfı yönünden, davalının başvurusu ile benzer olmadığı, davalının başvurusunun kapsamında bulunan; 35. sınıf kapsamındaki bir kısım hizmetler yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu gerekçesiyle davacı ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 21.05.2018 gün ve 2015/471 esas - 2018/200 karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK'nın 2016-M-6978 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2015/73544 sayılı markanın 35. sınıf kapsamındaki, "reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri. Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma, vergi yatırma, trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri." yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 05/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14962, Karar No: 2013/3191, Tarih: 25.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14962 E.  ,  2013/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ile katılan Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü, 122 ada 3 parsel sayılı 3315,44 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zeytinli tarla niteliği ile davalıların miras bırakanı.... adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın 1948 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı, aplikasyon sırasında 1948 yılında yapılan ilk tahdit haritasına uyulmadığından, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu dışında kalmakta ise de, komşuları ile birlikte 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu hüküm, davalı gerçek kişilerin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.05.2010 tarih ve 2010/1165-6315 sayılı bozma kararında özetle, “Orman Yönetimi, kesinleşen orman kadastrosuna dayalı olarak dava açtığı, Hazinenin bir davasının bulunmadığı ve 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi gereğince Orman Yönetimi tarafından açılan davaya da katılmadığı halde, mahkemece istem dışına çıkılarak kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalan taşınmazın komşuları ile birlikte 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık niteliğinde olduğu gerekçesi ile Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. O halde; Hazine, 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi gereğince bu davaya katılırsa davası incelenmeli ve kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalsa bile, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği düşünülmeli, Hazine davaya katılmazsa uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro harita ve tutanaklarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulamaya göre Orman Yönetiminin davası karara bağlanması” gereğine değinilmiştir.

Bozma sonrasında Hazine vekili 16.03.2011 tarihli dilekçesiyle, taşınmazın kısmen kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı kısmen de taşlık kayalık yapıda olduğu ve taşınmazın orman içi açıklık niteliğinde olduğu iddialarıyla, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Bozma sonrasında Hazine vekili 16.03.2011 tarihli dilekçesiyle, taşınmazın kısmen kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı kısmen de taşlık kayalık yapıda olduğu ve taşınmazın orman içi açıklık niteliğinde olduğu iddialarıyla, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı Orman Yönetimi ve katılan Hazinenin açtığı davaların reddine ve dava konusu ... Köyü, 122 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ile katılan Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve 3 kişilik uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 122 ada 3 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12410, Karar No: 2010/1327, Tarih: 16.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/12410 E.  ,  2010/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında kurulan Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2004 gün ve 2002/371-2004/441 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine ya da mahkemece kendiliğinden uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar ... ve ... hakkında kurulan ilk hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak iadesi üzerine, dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...’nın, hakkında yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21173, Karar No: 2013/41392, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/21173 E.  ,  2013/41392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14229, Karar No: 2019/1922, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14229 E.  ,  2019/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18967, Karar No: 2015/41757, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18967 E.  ,  2015/41757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b-son, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan olayın hemen sonrasında verdiği beyanında, sanığın birkaç defa çantasını almak için çektiğini, kendisinin direnip bırakmadığını, sanığın kendisinden kuvvetli olması ve yerde sürüklenmemek için çantayı bıraktığını belirtmesi karşısında; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11299, Karar No: 2018/16144, Tarih: 25.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11299 E.  ,  2018/16144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 20.03.2018 gün, 2015/12520 Esas, 2018/9717 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği tespit edilmiştir. Geri çevirme kararında vurgulandığı üzere;

... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/9554 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin dava konusu haciz tutanakları ve ödeme emri tebligat parçaları dahil tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak dosyaya kazandırılması istenmiş ve bu doğrultuda dava konusu hacizlerden olan ve birleşen davanın konusunu oluşturan 05.06.2014 tarihli haciz tutanağı gönderilmişse de asıl davanın konusu olan 13.05.2014 tarihli haciz tutanağına gönderilen suretlerde rastlanmamıştır. Bu haliyle 20.03.2018 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/9554 Esas sayılı takip dosyası üzerinden yapılan ve asıl davanın konusu olan 13.05.2014 tarihli haciz tutanağının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin temin edilip, eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10928, Karar No: 2024/9811, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10928 E.  ,  2024/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/32 E., 2022/990 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalılar ..., ... ve ... Yönünden Davanın Usulden Reddi/ Davalı ... Tic. Ltd. Şti. Yönünden Esastan Reddi / İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/217 E., 2021/458 K.

Taraflar arasındaki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın usulden reddi; davalı ... Tic. Ltd. Lti yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nun olay tarihinde Giresun Valisi, eşi olan diğer davacı ... 'nun Giresun Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde uzman doktor olarak görev yaptığını; davalıların imtiyaz sahibi, genel yayın yönetmeni ve haber müdürü olduğu www.odatv.com.tr isimli haber sitesinde yayınlanan 19.04.2020 tarihli haberde kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, gerçek dışı yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini belirterek her bir davacı için 100.000,00 TL olmak üzere 200.000,00 TL manevi tazminatın 19.04.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilleri ..., ... ve ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu haberin iddia kapsamında yapıldığını, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilleri ..., ... ve ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu haberin iddia kapsamında yapıldığını, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'a göre haber müdürü, genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibi olan ..., ... ve ...'a husumet yöneltilemeyeceği; davalı şirket yönünden ise yayının güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacıların kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... Tic. Ltd. Lti yönünden davanın esastan reddine; diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davalılar ..., ... ve ...'ın içerik sağlayıcı olmaları nedeniyle 5651 sayılı Kanun'a göre sorumlu olduklarını, pandemi gibi hassas bir dönemde müvekkili doktorun çalışmadığı yönünde yapılan gerçek dışı haberin saygınlığı zedelemeye yönelik olduğunu, haberin etkilerinin halen çalışma hayatlarına yansıdığını, haberin "kamu düzenini bozucu" nitelikte olduğunu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, tanık dinletme taleplerinin usule aykırı şekilde reddedildiğini, kişilik haklarına ağır saldırı bulunduğunu, sulh ceza hakimliği tarafından habere erişimin engellenmesine karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının hakkaniyete uygun olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 5651 sayılı Kanun'a göre davalılar ..., ... ve ...'a husumet yöneltilemeyeceği; dava konusu haberde davacı valinin eşi olan diğer davacının koronavirüsten korunmak için çalıştığı hastaneye gitmediğine yönelik iddiaların aktarıldığı, haber içeriğinde ise aktarılanların iddia olduğuna yönelik açıklamalara yer verildiği, yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri