muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7009, Karar No: 2011/10396, Tarih: 15.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7009 E.  ,  2011/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.01.2009 gün ve 2007/352 - 2009/2 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.12.2010 gün ve 2010/4424 - 2010/12479 sayılı kararı aleyhinde davalılardan T.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Sosyal Güvenlik Kurumuna olan prim borçlarını ödemek için yeniden yapılandırma ve taksitlendirme imkanından yararlandığını, bu amaçla taksitlendirme tablosuna uygun ödemeler yaptığını, yeniden yapılandırma ve taksitlendirme hakkı veren 5438 sayılı yasanın 3. maddesi gereğince ödeme yükümlülüğünün bir takvim yılı içinde üç defadan fazla yerine getirilmemesi durumunda bu hakkın kaybedildiğini, 2006 yılı Haziran, Temmuz ve Kasım ayı aidatlarının süresinde ödenmediğini ve Aralık ayı aidatı ile birlikte ödenmesinin öngörüldüğünü ancak davalı bankaların, yapılan ödemeyi yanlış hesaba aktarmaları neticesinde davacının yeniden yapılandırma imkanından yararlanamadığını ileri sürerek, 21.999,70 TL'nın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Vakıfbank tarafından yapılan havale işleminin hatalı olması sonucunda davacının zararının oluştuğu, yapılan hatalı işlemde davalı ...Ş'nin kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...Ş. hakkında açılan davanın reddine, davalı Vakıfbank hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen kararın davalı Vakıfbank A.Ş. Vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4424 Esas, 12479 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılardan T.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan T.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan T.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/789, Karar No: 2020/4845, Tarih: 02.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/789 E.  ,  2020/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 50/1. maddesinde kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin belirtildiği, TCK 50/3. maddesinde ise kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğu olan hallerin belirtildiği gözetildiğinde sanığın kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinde herhangi yasal bir engel bulunmadığı halde yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17316, Karar No: 2025/10847, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17316 E.  ,  2025/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/957 E., 2022/475 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 E., 2021/270 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4917, Karar No: 2017/3530, Tarih: 09.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/4917 E.  ,  2017/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, katılanın adına elektrik aboneliği sözleşmesi yapmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanın aşamalarda ısrarlı biçimde elektrik aboneliğinin kendisine ait olmadığını belirtmesi, sanığın katılanı tanımadığını savunmasına rağmen elektrik sözleşmesinin yapıldığı işyeri sahibi ...'ın, sanıkla katılanın bir dönem işyerini birlikte işlettiklerini beyan etmesi, abone sözleşmesini düzenleyen görevlilerin dinlenmemesi ve 22.06.2010 tarihli "tahaddütname" başlıklı belgenin imza incelemesine konu edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından; abone sözleşmesini düzenleyen görevlilerin bilgisine başvurulması ve sanık, katılan ve ...'ın suç tarihi öncesine ait tatbike medar imza ve yazı örneklerini içerir belge asıllarının bulundukları yerlerden getirtilerek, huzurda alınacak el yazısı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu belgeler üzerindeki tüm yazı, rakam ve imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31400, Karar No: 2019/1325, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31400 E.  ,  2019/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7845, Karar No: 2014/13272, Tarih: 24.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7845 E.  ,  2014/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/49-2014/206

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.01.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, 1.. ada .. parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1.. ada .. parsel sayılı taşınmaz lehine, 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacının 1.. ada .. parsel sayılı taşınmazının yola cephesi bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporu ve krokisinden geçitin kaç metre genişliğinde kurulduğu anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece hükme esas alınan rapordaki geçit eni bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle belirlenmeli, Dairemizin yukarıda belirtilen bu konudaki ilkesi doğrultusunda bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 24.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10727, Karar No: 2016/4660, Tarih: 18.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/10727 E.  ,  2016/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

..... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.08.2011 tarih ve 2011/4364 esas sayılı iddianamesiyle; eczane sahibi ve kalfası olan sanıkların, sahte ilaç kullanım raporu esas alınarak düzenlenen iki adet reçeteyi katılan kuruma fatura etmek suretiyle dolandırıcılık ve memurun resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; sahte ilaç kullanım raporu ile reçeteleri düzenleyen doktorlar hakkında, soruşturma yapılıp yapılmadığı, kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, mümkün olması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi, aksi halde onaylı örneklerinin alınması ile, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26852, Karar No: 2014/14241, Tarih: 07.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26852 E.  ,  2014/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/128284

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/1109 (E) ve 2011/1276 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

1) Mağdur hakkında 10.11.2010 tarihli beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen kati raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilebileceğinin belirtilmesine karşın yine 10.11.2010 tarihli ortopedi ve travmatoloji uzmanınca düzenlenen kati raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında mağdurun tüm tıbbi evrak ile en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlğüne gönderilerek raporu aradaki çelişkinin giderilmeden hüküm kurulması,

2) Mağdurdaki yaralanmaların nevi ve ifadeler kapsamına göre sanığın fiili bıçakla icrası karşısında TCK'nin 86/3-e maddesinin tatbik edilmemesi,

3) Mağdurn sanığın oğlunu yaralaması üzerine sanığın da mağduru yaralaması karşısında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin tatbik edilip edilemeyeceğinin tartışmasız bırakılması,

4) Sanık hakkında kasıtlı suçtan hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. madde fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK'nin 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK'nin 53/3. madde fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine; TCK'nin 53/1. madde fıkrasında belirtilen haklardan yoksunluk süresine hükümde yer verilmemesi ile velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın tüm kişilere yönelik olarak koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talep gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6880, Karar No: 2024/415, Tarih: 15.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6880 E.  ,  2024/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1173 E., 2020/611 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarih, 2018/55 Esas ve 2019/152 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 ... ve 2019/1173 Esas 2020/611 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; Sanığın, suç tarihinde tutuklu olarak kalmakta olduğu Silivri 6 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun mahkum kabul kısmında, hastaneye götürülme işlemleri sırasında, görevlilere hitaben "bize bu şekilde terörist diyemezsiniz asıl teröristler Cizreyi Yakıp yıkanlardır. Devlettir. Zaten Bugün bunun intikamını aldık, dahada alacağız göreceksiniz" şeklinde sözler sarfettiği sözlerin -olay günü Cizre'de PKK terör örgütü mensubu ... kod, M. A. isimli şahıs tarafından bomba yüklü araç ile saldırı eylemi yapıldığı, yapılan saldırı eyleminde 12 polis memurunun şehit olduğu, çok sayıda polis memuru ve sivil vatandaşın yaralandığı ve sanığın bu olayı kastederek intikam aldıklarından ve daha da alacaklarından söz ettiği gözetildiğinde- terör örgütü PKK'nın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yaptığı, muhatap kitlenin memur (asker ve infaz koruma memuru) olmasının tek başına atılı suçun oluşmasına engel olmayacağı, sözlerin muhteva ve niteliğine de bakılmasının gerektiği, ayrıca olay sırasnda diğer bir tutuklunun da olay yerinde bulunduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı terör örgütü propagandası yapma suçunu işlediği kanaati ile temyiz isteminin kabulüne ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca üzerine atılı terör örgütü propagandası yapma suçundan beraatine yönelik hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.