muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1450, Karar No: 2021/1186, Tarih: 07.10.2021

25. Basın özgürlüğü ise ifade özgürlüğünün en önemli unsurlarından birisidir. AİHM’nin basın ile ilgili kararlarında ifade özgürlüğünün demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birisini oluşturduğuna değinildikten sonra basına tanınması gereken güvencelerin özel bir öneme sahip bulunduğu belirtilmektedir. Basın ve diğer medya organlarının ifade özgürlüğü, kamuoyuna yöneticilerin görüş ve davranışlarını tanıtmak ve yargılamak için en iyi araçlardan birisini sunmaktadır. Basına siyasal arenada ve kamunun ilgilendiği diğer alanlarda tartışma konusu olan bilgi ve görüşleri iletme görevi düşer. Basının bu görevi, kamuoyunun da bilgi ve görüşleri alma hakkı ile tanımlanır (Handyside, parag. 49, Centro Europa 7 S.R.L. And Dı Stefano/İtalya, Başvuru No: 38433/09, 131).

26. O hâlde basın özgürlüğü bir yönüyle halkı ilgilendiren haber ve görüşleri iletme özgürlüğü, diğer yönüyle de halkın bu bilgi ve görüşleri alma hakkıdır. Mahkemeye göre basın ancak bu şekilde, kamuoyunun bilgi edinme hakkı bakımından yaşamsal önemi bulunan “halkın gözcülüğü” ya da “bekçisi” görevi yapabilir. Basın özgürlüğü söz konusu olduğunda, ulusal makamlara tanınan takdir yetkisi demokratik bir toplumun yararı dikkate alınarak sınırlandırılır (Édıtıons Plon/Fransa, Başvuru No: 58148/00, 44; Bladet Tromsø And Stensaas/Norveç, Başvuru No: 21980/93, 59).

27. Burada şu hususun da ifade edilmesi gerekir ki, sözleşmenin 10. maddesi sadece ifade edilen haber ve fikirlerin içeriğini değil, aynı zamanda bunların nakledilme biçimlerini de korur (Oberschlick/Avusturya, Başvuru No: 20834/92, 57). AİHM’nin yerleşik içtihadına göre; gazetecilik özgürlüğü ve mesleği, belirli ölçüde abartma, hatta kışkırtma unsurunu da içerir (Prager And Oberschlick/Avusturya, Başvuru No: 15974/90, 38).

28. Basının başkalarının itibarını korumak gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek yine basına düşen bir görevdir. Sadece basının bu tür haber ve fikirleri iletme görevi yoktur, halkın da bunları edinme hakkı da vardır (Sunday Times/Birleşik Krallık, parag. 30, başvuru no: 6538/74, 26.04.1979).

29. Basın özgürlüğünün iç hukukumuzda nasıl yer aldığı konusuna gelince;

Anayasa’nın “Basın hürriyeti” başlıklı 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddesi basın özgürlüğünü düzenlemiş ve bunun sınırlarını göstermiştir.

30. 5187 sayılı Kanun’un 3. maddesinde;

“Basın özgürdür. Bu özgürlük; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir.

Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlâkının, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, Devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlanabilir”.

Hükmü yer almaktadır.

Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlâkının, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, Devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlanabilir”.

Hükmü yer almaktadır.

31. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere; basın özgürlüğü, kişinin dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren olay ve olgular hakkında bilgi sahibi olmasını sağlamayı amaçlar.

32. Bunun gereği olarak basın; haber toplamak, fikir ve kanaatleri izleyerek bunları çözümlemek, yorumlamak, eleştirmek ve sonuçta kamuoyunu ilgilendiren konularda doğru ve gerçeğe uygun haber vermek hakkına sahip ve bununla görevlidir. Eş söyleyişle denetim, uyarma, eleştiri ve gerçekleri açıklama, basının doğal görevleridir.

33. Basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat hürriyeti (m. 25), düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

34. Doğaldır ki basının bu ayrıcalıklı konumu ve hukuk düzeninin kendisine tanıdığı özgürlük, tüm özgürlükler gibi yine hukuk düzenince çizilen sınırlara tabidir. Basın, yaptığı yayınlarda gerek Anayasa’nın “Temel Haklar ve Ödevler” bölümünde yer alan ve gerekse de TMK'nın 24 ve 25. maddelerinde ve ayrıca özel yasalarda güvence altına alınmış olan, kişilik haklarına saygı göstermek, bunlara saldırı niteliği taşıyabilecek tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadır.

35. Bu cümleden olarak basın, belirli bir kişinin fikrini tartışmak zorunda kaldığı durumlarda bile, objektif bilgi vermekle ve eleştirmekle yetinmeli, olayları tahrif etmek veya kuşkuları yaymak gibi hukukun izin vermeyeceği yollara başvurmamalıdır. Özellikle de hakaret niteliğinde ya da yersiz, onur kırıcı söz ve deyimlerin kullanılmasından kaçınmalıdır.

36. Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaç ile kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayının hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon için yayın yapmak hukuka aykırıdır.

36. Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaç ile kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayının hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon için yayın yapmak hukuka aykırıdır.

37. Bu açıklamalardan sonra, denilebilir ki; basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için yayının gerçeğe uygun olması, gerçeğe uygun yayının haber niteliği taşıması, gerçeğe uygun haberlerin verilmesinde nesnel (objektif) ölçütlere uyulması, haberin veriliş biçimi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunması gerekir. Bir yayının hukuka uygun olduğunun kabul edilebilmesi ancak açıklanan bütün bu koşulların birlikte varlığı hâlinde mümkündür. Yapılan bir yayın bu temel ilkelerden herhangi birine ters düşüyorsa hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiş olacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2019 tarihli ve 2017/4-1414 E., 2019/464 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2017/4-1833 E., 2019/1333 K., sayılı kararları).

38. Önemle vurgulanmalıdır ki yayınlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan hukuka aykırılık gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

39. Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

40. Haberde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı durumlarda, özle biçim arasındaki denge bozulmuş sayılır. Bu da hukuka aykırılığın varlığını kabule imkân sağlar.

41. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki, basının yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

42. Yine, basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması TBK’nın 58. (BK’nın 49.) maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

42. Yine, basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması TBK’nın 58. (BK’nın 49.) maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

43. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında davaya konu internet haberi incelendiğinde; Galatasaray Futbol Takımının teknik direktörü olan ... hakkında haber yapıldığı, haberin “... Tutuklandı!” başlığı ile yayınlandığı, haberin içeriğinde ...’in 1980 yılında “Galatasaray – Fenerbahçe” maçının devre arasında polisi yumrukladığı için tutuklanıp serbest bırakıldığına ilişkin ifadelerin yer aldığı anlaşılmaktadır.

44. Dava konusu haber, yıllar öncesi yaşanmış bir olaya ilişkin olduğundan güncel olmadığı ve davacı gözaltına alınmış olmasına rağmen “... Tutuklandı!” başlığının kullanıldığı, böyle olunca haberin güncellik ve gerçeklik unsurlarını taşımadığı, yayınlanan haberde otuz üç yıl önce yaşanmış bir olay kaleme alındığından toplumsal ilgiden de bahsedilemeyeceği için kamu yararının da bulunmadığı, haberlerin veriliş şekli itibariyle öz ve biçim arasındaki dengenin de bozulduğu, basın özgürlüğü ve ifade özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı, bu nedenle hukuka aykırılık unsurunun gerçekleştiği açıktır.

45. Hâl böyle olunca; yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

46. Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olduğundan, davalı vekilinin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.10.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3591, Karar No: 2010/4346, Tarih: 15.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3591 E.  ,  2010/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ/Saray Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 8.10.2009 gün ve 376-320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Hükmün duruşmalı olarak temyizen incelenmesi istenilmiş ise de; duruşma gideri (pulu) yeterli değildir. Bu nedenle duruşma giderinin (pulunun) tebligata yeterli hale getirilmesi ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24329, Karar No: 2011/36567, Tarih: 13.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/24329 E.  ,  2011/36567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 Sayılı CMK'nun 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup açık olup, yine aynı Kanunun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/130, Karar No: 2022/676, Tarih: 26.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/130 E.  ,  2022/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanık ...’nın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan TCK’nın 245/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası; nitelikli hırsızlık suçundan ise TCK’nın 142/2-h ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki suç yönünden de aynı Kanun’un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin ...Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2016 tarihli ve 298-30 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 03.11.2021 tarih, 2322-16975 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi A. Karaıslı; "Sanık ...’nın katılanla aynı maden ocağında çalıştıkları, aynı köylü olup uzun zamandır tanıştıkları ve yakın arkadaş oldukları, maddi olarak her zaman birbirine yardımda bulunup borç para verip aldıkları, olay tarihinde maden ocağında gece vardiyasında çalıştıkları ve ... başlangıcı olarak ortak soyunma odasında elbiselerini değiştirip işe başladıkları, sabah saat 08.00'de mesainin bittiği, ayrı saatlerde ... yerinden çıktıkları, katılanın ilçede PTT önündeki bankamatikten para çekmek istediğinde maaş kartının cebinde olmadığını gördüğü, arayıp bulamadığı ve bankaya haber verdiği, bankadan sorgulandığında olay sabahı hesabından 100.00 TL ve 30.00 TL paranın çekilmiş olduğunu öğrendiği, kartının şifresini sadece sanığın bildiğini söyleyerek şikâyetçi olduğu, sanığın ise almadığını söylediği ve olay tarihinde kendi hesabından bankadan 30.00 TL avans çektiğini söylediği, sonuçta katılanın beyanında çelişki olduğunun kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın temyizi üzerine Yüksek 6. Ceza Dairesince kararın onanmasına karar verildiği, onama kararına çoğunluk görüşüne katılmadığımızdan ‘şüphenin sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verilmesi,' gerektiği düşüncesinde olduğumdan muhalif kaldım.

Tüm dosyanın incelenmesinde: suçu sanığın işlediğine dair katılanın şüphesinden başka hiçbir delilin bulunmadığı, sanığın katılanın hesabından para çektiğinin hiçbir delille ispatlanamadığı, varsayıma dayanılarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve verilen onama kararının doğru olmadığı, orta yerde şüphe olup şüphenin yenilemediği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince her iki suçtan ayrı ayrı hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği" görüşüyle,

Daire Üyesi...l ise; “Tüm dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında hırsızlık ve banka kartlarının kötüye kullanılması suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş ise de banka kartının şifresini sadece sanığın bildiğine dair katılanın beyanı dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.12.2021 tarih ve 211222 sayı ile;

Karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.12.2021 tarih ve 211222 sayı ile;

“...Sanık yargılamanın hiçbir aşamasında suçlamayı kabul etmemiş, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın sanığın kredi kartının şifresini bildiğine dair beyanı dışında hiçbir delil bulunamamıştır.

Mahkemenin gerekçesinin tamamen varsayıma dayalı olduğu, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Daire içtihatlarında süreklilik kazandığı üzere; ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan 'in dubio pro reo' kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O hâlde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Tüm bu veriler karşısında sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.02.2022 tarih ve 25621-1247 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve nitelikli hırsızlık suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve nitelikli hırsızlık suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun 17.05.2015 tarihinde saat 00.00 sıralarında ... yerine giderek çalışmaya başladığı, çalışmaya başlamadan önce ... elbiselerini giyip içerisinde cüzdanının bulunduğu pantolonunu işçilerin ortak kullanımına ayrılan ve kilidi bulunmayan dolaba astığı ve daha sonra çalışmaya başladığı, aynı gün saat 08.00 sıralarında da çalışma saatinin bitmesi üzerine tekrar elbiselerini değiştirerek ...ilçesinde bulunan PTT binasına ait bankamatikten para çekmek istediği, bu sırada maaş kartının yerinde olmadığını fark ettiği ve aramasına rağmen bulamadığı, ilgili bankayı telefonla aradığında 17.05.2015 tarihinde hesabından 100 ve 30 TL olmak üzere toplam 130 TL’nin çekilmiş olduğunu öğrendiği, mağdurun; bahse konu maaş kartının şifresini aynı ... yerinde ve aynı vardiyada çalışan sanığın bildiğini, başka kimsenin şifresini bilmediğini beyan ettiği, ...'tan olay tarihine ait kamera kayıtlarının istenildiği fakat cevabi yazıda ... Madencilik ATM'lerinin kamera kayıt cihazının enerji kablosunun çıkarılmış olması nedeniyle cihazın çalışmadığının bildirildiği, yine ...'ın 06.10.2015 tarihli yazısında mağdura ait 7691763 numaralı hesaptan 100 ve 30 TL olmak üzere ATM'den 17.05.2015 tarihinde para çekildiğinin yazıldığı, sanığın alınan savunmasında özetle; mağdura ait banka kartının şifresini mağdurun kendisine söylemesi nedeniyle bildiğini, olay tarihinde mağdur ile aynı vardiyada çalıştığını, sabah saat 08.00 sıralarında çalışma saatinin bitmesi üzerine saat 08.45-08.50 sıralarında ... yerinin önünde bulunan ... ATM'sinden kendisine ait 5167 4000 1242 2382 hesap numaralı maaş kartından 30 TL çektiğini, başka da para çekmediğini, müştekiye ait kartın kendisi tarafından kullanılmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, fakat 24.11.2015 tarihli ...'ın cevabi yazısında; sanığa ait 11086742 numaralı hesaptan 15.05.2015-20.05.2015 tarihleri arasında herhangi bir para çekme işleminin yapılmadığının yazıldığı, sanığın mağdura ait kartın şifresini bildiği yönünde ikrarı ve ...'ın ilgili yazısına göre sanığın olay tarihinde kendi hesabından herhangi bir para çekme işleminin yapılmadığının bildirilmesi karşısında sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun kabul edilmesi gerektiği, mağdur beyanı, sanık savunması, görgü ve tespit tutanağı, basit kroki, ...'ın 06.10.2015 ve 24.11.2015 tarihli yazı ve ekleri ile tüm soruşturma dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura ait banka kartını ... yerinde bulunan dolabın içerisindeki cüzdanından alarak yine ... yerinin önünde bulunan ATM'den bu kartla para çekmek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

22.05.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağının; “Krom-4 işletme fabrikasının doğu girişine göre sağ taraf kuzey yönde bulunan soyunma odası ve işçilere ait dolaplar görülmüş olup müracaatçının kullanmış olduğu dolabın soyunma odasında orta sırada dizili çiftli ve tekli karışık sıralama ile 9. duvarın yanındaki en dip dolap olduğu, renginin gri ve tekli dolap olduğu görülmüştür. Söz konusu olayın meydana geldiği dolabın üzerinde kilit veya kilitlemek için kulakçıkların olmadığı, dolabın kapağında kilit göbeğinin olmadığı ve kilit yerinin boş bir delik olduğu, bu hâli ile dolabın kilitlenmesinin mümkün olmadığı, sürekli açık kaldığı, sadece kapağının kapalı durduğu ve dolabın metal (saç) malzemeden imal olduğu hâlde çok kolay açıldığı incelemede anlaşılmıştır. Bu soyunma odasında diğer işçilere ait dolapların da çoğunda kilit olmadığı ve dolapların açık olduğu inceleme esnasında gözlemlenmiştir. Soyunma odasında karşılıklı duvar kenarlarına ve ortaya hat halinde yaklaşık 30-35 adet dolap sıralanmış ve gelişi güzel kullanılmakta olduğu, soyunma odasının kapısının açık olduğu, herhangi bir bekçi bulunmadığı, rastgele her an herkesin girip çıkabileceği emniyetsiz bir oda olduğu, oda içinde dolaplar önünde gelişi güzel işçi malzemelerinin durduğu, maden tozundan çevrenin, dolapların ve odanın kirli olduğu, bu hâli ile teknik çalışma yapılamayacağı,” şeklinde olduğu,

...’ın 18.08.2015 tarihli cevabi yazısında; G0827-Se-Tat Madencilik ATM'sinin kamera kayıt cihazının enerji kablosu çıkartıldığından dolayı cihazın çalışmadığının ve bu nedenle istenilen tarihteki kamera görüntülerinin mevcut olmadığının bildirildiği,

...’ın 24.11.2015 tarihli cevabi yazısında; sanığın ... ve ... (Kapalı) Şubeleri nezdinde 11086742 numaralı hesabının olduğunun, 15.05.2015-20.05.2015 tarihleri arasında kredi kartı üzerinde herhangi bir hareket bilgisinin bulunmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.