muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5904, Karar No: 2016/9858, Tarih: 29.11.2016

mahkemelerinin görev alanına sokulmamış, yalnızca uzmanlık gerektiren hususların ticaret mahkemelerince karara bağlanması esası getirilmiştir.

Ticari davaları, mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grubta toplamak mümkündür.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayıl TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira; Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır.

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır.

Yukarıda açıklandığı üzere, davacı- davalı ... davalı- davacı ... ve davalı ... Tacir olup tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olan bu dava 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesi hükmünce nisbi ticari dava olup Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Mahkemece kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması gerekirken çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya karşılıklı olarak verilmesine, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20160, Karar No: 2014/8209, Tarih: 15.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20160 E.  ,  2014/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesinde:

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca sanık yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın, haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında yağma suçundan ve sanıklar ..., ... ile ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Yakınan ...’ın 07.05.2009 tarihli kolluk ifadesinde, “Arkadaşları ..., ... ve ... ile kaleye gittiğini, saat 14:00 sıralarında kendisine ait olan ancak arkadaşı ...’un kullandığı bisiklet ile kaleden aşağıya doğru inerken yol üzerinde tek başına beklemekte olan ...’ın ani bir hareketle bisikleti durdurduğunu, ...’u ve kendisini bisikletten indirdiğini, bu sırada soy ismini bilmediği ...'in yanında 4-5 kişi ile geldiğini, yanlarına gelen kişilerden tanımadığı ve eşkalini veremeyeceği iki kişinin kollarını kavrayarak arkadan kendisini bir kaçının da ...’u tuttuklarını, tutan kişileri hatırlamadığını, ...’ın ...’un ve kendisinin üzerini kontrol ettiğini, “asarım, keserim, bıçaklarım” diyerek sağ elinin serçe parmağında bulunan 22 ayar altın yüzüğü çıkarttığını, pantolonunun cebinde bulunan 50 TL parayı da aldığını, bu durumu gören ... ile ...’nin olay yerinden uzaklaştıklarını, ...’un üzerinden bir şey çıkmadığını, ...’ın bisikletini de aldığını, ellerinden kurtulup olay yerinden uzaklaştıklarını, ...ile ...'in adresini gösterebileceğini, yardım eden kişilerden de dördünü tanıyabileceğini, diğerlerini ise tanıyamayacağını” beyan edip şikayetçi olduğu; 08.05.2009 tarihli savcılık ifadesinde, “Bisikletin kendisine ait olduğunu, 1 yıl kadar önce 20-25 TL’ye eskiciden satın aldığını, olay günü ...’ın kendilerini durdurduğunu, daha sonra ..., ... ve ...’in geldiklerini, ...’ın bisikleti alarak ...’e verdiğini, bisikleti alan ...’in kaçtığını, ... ve ...’nin kollarını tuttuklarını, ...’ın, ...’un ve kendisinin üzerini aradığını, ardından hepsinin birlikte ‘susun sizi öldürürüz, bıçaklarız’ dediklerini, bunun üzerine kaçtıklarını” söylediği; ... Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği 12.05.2009 tarihli dilekçede ise, “olaydan önce sanıklarla aralarında husumet olduğunu, sanıklara ait bisiklet ile ağabeyine ait aracın kaza yaptığını, kusurun sanıklarda olduğunu, arabadaki hasara karşılık bisikleti aldıklarını, arabada ve bisiklette oluşan hasarı kendisinin karşıladığını, olay günü sanıklara ait olan bisiklet ile kalede gezerken sanıkların bisikleti istediklerini, bunun üzerine yaptığı masrafı istediğini, arada ağız dalaşı olduğunu, karşılıklı olarak birbirlerini darp ettiklerini, bu sırada yüzüğünün düştüğünü, ifade verdikten sonra yüzüğü olay yerinde bulduğunu, şikayetinden vazgeçtiğini” beyan ettiği, aynı tarihli savcılık ifadesinde “Dilekçede bahsettiği hususların doğru olmadığını, önceki ifadelerini tekrar ettiğini, ancak ...elini tuttuğu sırada yüzüğün sıyrıldığını ve parmağından çıktığını, karşı tarafın yüzüğü almadıklarını söylemesi üzerine bir kez daha olay yerine gidip baktığını ve yüzüğü orada bulduğunu, bisikletin kendisine ait olduğunu” söylediği; 29.09.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde, “Suça konu bisikleti hurdacıdan satın aldığını, sanıkların olay günü kendisinden aldıkları bisikleti kaza neticesinde ...’den alınan bisiklet zannettiklerini, kullandığı bisikletin önüne çıkan ..

...elini tuttuğu sırada yüzüğün sıyrıldığını ve parmağından çıktığını, karşı tarafın yüzüğü almadıklarını söylemesi üzerine bir kez daha olay yerine gidip baktığını ve yüzüğü orada bulduğunu, bisikletin kendisine ait olduğunu” söylediği; 29.09.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde, “Suça konu bisikleti hurdacıdan satın aldığını, sanıkların olay günü kendisinden aldıkları bisikleti kaza neticesinde ...’den alınan bisiklet zannettiklerini, kullandığı bisikletin önüne çıkan ...’ın yakasından tutup aşağı attığını, bu sırada parmağında bulunan yüzüğün yere düştüğünü, ...’ın bisikleti ...’e verdiğini, bisikleti alan ...’in olay yerinden ayrıldığını, birilerinin kollarını arkadan tuttuğunu, ...’ın da ceplerini yokladığını, bu sırada cebinde 50 TL olduğunu, eve gittiğinde parasını bulamadığını, ...’ın almış olabileceğini, olay esnasında ...’ın 1-2 kez "bıçak çekerim ha" gibi bir şey söylediğini, bunlar yaşanırken ...’ı hiç görmediğini, ...’nin "seni döverim, burada harcarım, susun sizi bıçaklarız, öldürürüz" diyerek tehdit ettiğini, ...’in ağabeyinin aracına

çarptığını karakolda öğrendiğini, böyle bir bisikletin varlığından haberinin olmadığını, savcılığa vermiş olduğu dilekçeyi ismini bilmediği bir avukatın yazdığını, dilekçeyi okuduğunu, ancak içeriğinden bir şey anlamadığını, ağabeyi ... ile sanıkların babalarının "imzala" demesi üzerine imzaladığını, tanık ...’in, aynı oturumda sanıklardan aldığı bisikleti kardeşi...’e sattığını belirtmesi üzerine yakınanın, “Ağabeyinden mavi renkli eski bir bisiklet satın aldığını” beyan ettiği; yakınan ...’in kollukta alınan ifadesinde, yakınan...’i teyit ettiği, 29.09.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde ise, “Sanıklarla karşılaştıklarını, ...’ın yanlarında olmadığını, ...bisikleti isteyince...’in de güçlük çıkarmadan kendi rızası ile verdiğini,...’in, üzerinden bir şey almadıklarını, üstlerini aramadıklarını, tehdit etmediklerini, şikayetçi olmadığını” belirttiği; 07.05.2009 tarihli tutanak içeriğine göre yakınan...’in, sokak üzerinde gördüğü... ve ....’i göstererek, “olayda bu dört kişinin olduğunu, başka kimsenin olmadığını” söylediğinin tespit edildiği; sanıklar ..., ... ve ...’in aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, “...’in ağabeyi ...’in, ...’in ... ile birlikte kullandıkları bisiklete arabası ile çarptığını, arabanın aynasının kırıldığını, ...’in aynanın parasını istediğini, ... ile ...’nin paralarının olmadığını söylemesi üzerine bisikleti alıp arabanın bagajına koyduğunu, olay günü kaleden dönerken...’i ...’e ait bisiklet ile gördüklerini,...’in yanına gidip bisikleti istediklerini, onun da rızası ile verdiğini, kimsenin malını zorla almadıklarını” beyan ettikleri; sanık ...’ın savunmasında “Olay günü kaleden aşağı inerken ...,..., ..., ..., ..., ...ve ... ile karşılaştığını, birlikte bir süre yürüdüklerini, ardından ayrılıp evlerine doğru gittiklerini, olayı görmediğini” belirttiği; tanık ...’ın savcılık ifadesinde “Bir ay kadar önce ..., ... ve ismini bilmediği bir kişinin bisiklet ile arabasına çarptığını, arabada hasar oluşunca karşılamalarını istediğini, parayı ödeyemeyince bisikleti verdiklerini, bisikleti bagaja koyup götürdüğünü, sanıklardan alınan bisikletin kardeşine ait bisiklet olduğunu”, duruşmada alınan ifadesinde de benzer şekilde ifade verdiği ve “sanıklardan bisikleti aldıktan sonra kardeşi...’e sattığını, her iki bisikletin renginin de mavi olduğunu,...’in ikisine de bindiğini” söylediği; tanık ...’in kollukta alınan ifadesinde “Kaleden dönerken soy ismini bilmediği ...’ın eli ile durmalarını işaret ettiğini, durduklarını,... ile ağabeyinin etrafına 5-6 kişinin geldiğini, bunların içinde soy ismini bilmediği ...’in de olduğunu, ...’ın bisikleti alarak kardeşi ...’e verip "sen bunu al ve git" dediğini, ağabeyinin üzerini arayıp aramadıklarını görmediğini, ancak...’in üzerini aradıklarını ve cebinde bulunan 50 TL’yi aldıklarını, parmağındaki yüzüğü de aldıklarını, ancak kimin aldığını görmediğini, ...’ın almış olabileceğini, ... ile birlikte kaçtıklarını”, duruşmada alınan ifadesinde ise, “sanıkların..

... ile ağabeyinin etrafına 5-6 kişinin geldiğini, bunların içinde soy ismini bilmediği ...’in de olduğunu, ...’ın bisikleti alarak kardeşi ...’e verip "sen bunu al ve git" dediğini, ağabeyinin üzerini arayıp aramadıklarını görmediğini, ancak...’in üzerini aradıklarını ve cebinde bulunan 50 TL’yi aldıklarını, parmağındaki yüzüğü de aldıklarını, ancak kimin aldığını görmediğini, ...’ın almış olabileceğini, ... ile birlikte kaçtıklarını”, duruşmada alınan ifadesinde ise, “sanıkların...’in tekerini aldıklarını, parasını aldıklarını görmediğini, kimsenin...’in kollarını tutmadığını, yüzüğünü almadığını” belirttiği; tanık ...’ın kollukta alınan tanık ...’yı teyit eder nitelikte verdiği ifadede, “...’un üzerinin arandığını gördüğünü, ancak bisikleti alıp almadıklarını hatırlamadığını”, yargılama sırasında alınan ifadesinde ise “Sanıkların... ile ...’un bisikletini durdurup aldıklarını, ...’in bisikleti aldıktan sonra olay yerinden ayrıldığını, başka bir şey görmediğini” söylediği; 07.05.2009 günü polis merkezine müracaat eden ... ve ...’in, “yalan söylediklerini, ... sıkıştırdığı için öyle ifade verdiklerini” beyan ettiklerinin teslim tutanağı ile tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların yüklenen suçları işlediklerine dair yakınan...’in birbiri ile çelişen ifadeleri ve soyut nitelikteki suç isnadı dışında mahkumiyetlerine yeterli, kesin kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25233, Karar No: 2013/20110, Tarih: 26.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/25233 E.  ,  2013/20110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.10.2013 gün ve 2013/15719/64300 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.11.2013 gün ve KYB 2013/347806 sayılı ihbarnamesi ile;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 28/04/2009 tarihli ve 2008/547 esas, 2009/828 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanun'un 337/a. maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 28.04.2009 gün ve 2008/547 esas, 2009/828 sayılı kararının, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12476, Karar No: 2012/340, Tarih: 19.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12476 E.  ,  2012/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kadastro çalışmaları sırasında zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen .. ada ..ve .. parsel sayılı taşınmazların boş olan kısımlarının Dere yatağı vasfı ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davalı adına zilyetlikle iktisap koşulları bulunmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların dere yatağı olduğu iddiasının sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı Hazinenin, davalı adına zilyetliğe dayalı olarak genel kadastro ile tespit ve tescil edilen .. ve.. parsel sayılı taşınmazların bir kısmının, dere yatağı vasfı ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, ayrıca davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, anılan bölümlerin Hazine adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda dosyaya ibraz edilen jeolog ve ziraat mühendisi bilirkişi raporunda çelişkili ifadeler yer aldığı, taşınmazın yaklaşık 45-50 yıldır tarımsal faaliyette kullanılmadığı belirtildikten sonra tarla vasfında olduğunun vurgulandığı, taşınmazın toprak yapısının açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, içlerinde jeolog ve ziraat mühendisi bulunan 3 kişilik bilirkişi heyeti ile yerinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın niteliğinin ve toprak yapısının gerektiğinde gözlem çukurları açılmak suretiyle tereddüte yer bırakmayacak biçimde bilimsel yöntemlere göre belirlenmesi, ileri sürülen iddialar yönünde hükme yeterli ve denetime elverişli rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde öngörülen miktar sınırlamaları yönünden araştırma yapılmamış olması da isabetsizdir.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4258, Karar No: 2016/3895, Tarih: 15.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4258 E.  ,  2016/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak (adi ortaklık kâr payı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Uşak 6.Noterliğinde düzenlenen 24.02.2010 tarih ve 811 yevmiye nolu ortaklık sözleşmesi ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi işletmek üzere bir adi ortaklık kurduklarını, temsilci ortağın davalı ... olduğunu ancak davalı ...'ın temsil yetkisini kötüye kullandığını ve sözleşmenin 16. Maddesi gereği dağıtılması gereken kâr payını dağıtmadığını, ortaklığın feshi için gerekli yasal muameleleri BK'nın ilgili hükümleri gereği yapacaklarını, bu aşamada taleplerinin ortaklık süresince 24.02.2010 tarihinden 31.01.2012 tarihine kadar dağıtılmayan kar payı alacağına ilişkin olduğunu belirterek, kâr payına karşılık şimdilik 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile mevcut ise fazlaya ilişkin alacaklarının da tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'nun dava konusu adi ortaklıkta hissesi bulunmadığını, temsilci ortak olan müvekkili ...'ın da tüm görevlerini gereği gibi yerine getirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında davanın reddini talep ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece; davacının kâr payı alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, adi ortaklıktan kaynaklanan kâr payı alacağı istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı BK.nun 520 ve devamı maddelerinde) düzenlenen adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

.../...

-2-

Bunun yanında davacı tarafın isteminin, 24.02.2010 ile 31.01.2012 dönemleri için dağıtılması gereken kâr payı alacağına ilişkin olduğu, bu istemin ortaklığın feshi talebi içermediği, dava dilekçesinde yer alan "ortaklığın feshi için gerekli yasal muameleleri BK'nın ilgili hükümleri gereği yapacaklacağı" şeklindeki ifadeden açıkça anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda çözümlenmesi gereken husus, taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinde, talep konusu dönemler için dağıtılması gereken kar payı bulunup bulunmadığı ve bu kâr payının ortaklar arasında dağılımının yapılıp yapılmadığı noktasındadır.