muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34837, Karar No: 2013/28835, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34837 E.  ,  2013/28835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8072, Karar No: 2019/4069, Tarih: 27.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8072 E.  ,  2019/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Müşteki ...’in yaralanması ile ilgili... Eğitim ve Araştırma Hastenesi Adli Tıp Polikliniğinden alınan 06.04.2015 tarihli raporun sonuç kısmının (3) no. lu bendinde meydana gelen yaralanmanın “duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitimine neden olup olmadığı yönünden iyileşme süreci tamamlandıktan, yeterli fizik tedavi programı uygulandıktan ve lezyonlar kalıcılık kazandıktan sonra veya olay tarihinden en az 18 ay sonra yapılacak Beyin ve Sinir Cerrahisi ve FTR muayenesi sonrası değerlendirilmesinin uygun olduğu” bildirildiği halde belirtilen hususta rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25231, Karar No: 2019/10076, Tarih: 16.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/25231 E.  ,  2019/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 20/01/2011 ile 02/06/2013 tarihleri arasında katılan ...nin şehiriçi ulaşımını sağlayan otobüslerinde şoför olarak çalıştığı, 25/05/2013-29/05/2013 tarihleri arasında sevk ve idaresinde bulunan... plakalı otobüse binen toplam 150 yolcudan biniş ücreti almasına rağmen, her biniş ücreti için sisteme okutması gereken yetkili kartını sisteme okutmadığı ve bu suretle 150 yolcudan almış olduğu ücretleri hesap kesiminde katılan şirkete teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; çalıştığı süre içerisinde otobüste seferlere tek personel olarak çıktığını, hem otobüsü kullanıp hem de nakit ücret karşılığı binen vatandaşlardan muavin gibi ücretlerini aldığını, bu sırada trafik yoğunluğu da bulunduğundan kartı sisteme okutmasının mümkün olmadığını, bu nedenle okutma işlemini gün sonunda yapılan hesap sonrasında toplu olarak yaptığını, iddianamede belirtilen 25/05/2013-29/05/2013 tarihleri arasında tahsil ettiği ücretler toplamı olan 255 TL’yi 03/06/2013 tarihli tutanakla şirkete teslim ettiğini beyan ettiği ve bu tutanağın dosya içerisinde yer aldığı anlaşılmakla; sanığın suç kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, hatalı değerlendirme sonucu sanığın beraatına hükmedildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1645, Karar No: 2025/4456, Tarih: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1645 E.  ,  2025/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/256 E. 2025/549K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Nitelendirmeye, temyizin kapsamına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1371, Karar No: 2013/30543, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1371 E.  ,  2013/30543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 03.04.2006-28.07.2010 tarihleri arasında davalı işverenlikte Ödemeler Operasyon bölümünde yetkili olarak çalıştığını, bu işe engelli kadrosundan girdiğini, müvekkilinin yıllık iznini kullandığı esnada davalı şirketin sözlü olarak adres değişikliği nedeniyle izin dönüşü Gebze adresinde işe başlamasının istendiğini, bu değişikliğin iş şartlarında esaslı değişiklik olduğunu, bu şartlarda müvekkilinin işe devam etmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle davalı şirkete ihtarname göndererek iş akdini haklı nedenle feshettiğini 2.000,00.-TL. kıdem tazminatı alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının 03.04.2006 tarihinde müvekkili bankada asistan olarak işe başladığını, daha sonra ödemeler operasyon yetkilisi olarak görev yaptığını, davacının Beyoğlu 10. Noterliği’nin 21.07.2010 tarihli ihtarnamesi ile, görev yaptığı işyerinin Gebze’ye taşınacağını öğrendiğini, özürlü olması sebebiyle işyerine ulaşımının ekstra külfet oluşturacağını, bu nedenle eski işyerine yakın bir yerde ve denk bir işte çalışmasının sağlanması için kendisine yer gösterilmesini, aksi takdirde iş akdini haklı nedenle feshedeceğini bildirdiğini, 14. Dönem TİS’nin 14. maddesi gereğince banka çalışanlarının aynı şehirde veya diğer şehirlerdeki ünite ve görevlere atanmanın ... olduğu, işyerinin Gebze’ye taşınmasının iş koşullarında esaslı değişiklik olmadığını, İstanbul’dan Gebze’ye özel taşıma servislerinin konulduğunu, ayrıca evini Gebze’ye taşımak isteyen personele de taşınma yardımı yapıldığını, dolayısıyla bu durumun davacı açısından haklı fesih hakkı oluşturmadığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ...'ta çalışan her personelin kabul ettiği insan kaynakları yönetmeliğinin 1/11 mad. gereğince İstanbul da bulunan işyerindeki 3500 personelin ... bölümlerin taşındığı Gebze de işe başladığı, TİS in 10. maddeye göre davalı tarafından işlem yapıldığı, tüm çalışanlara servis hizmeti sağlandığı, davalı işverinin bu uygulamasının yönetim uygulaması kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacının çalışma şartlarında

aleyhe ağırlaştırma yaratan esaslı bir değişiklik olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

aleyhe ağırlaştırma yaratan esaslı bir değişiklik olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ihtilaf davacının çalıştığı kısmın Gebze'ye taşınmasının çalışma koşullarında esaslı değişiklik meydana getirip getirmeyeceği hususundadır. Davacının çalıştığı işyeri İstanbul'da iken Gebze'ye taşınmıştır. Davacı, davalı bankada özürlü kadrosu ile işe girmiştir. İşyerinin Gebze'ye taşınması davacının çalışma koşullarında esaslı değişiklik meydana getirir. Bu sebeple davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmiştir. Diğer işçilerin bu değişikliği fesih sebebi yapmaması davacının feshinin haklı olduğu gerçeğini değiştirmez. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine dair verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6077, Karar No: 2020/2220, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6077 E.  ,  2020/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13630, Karar No: 2015/12421, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13630 E.  ,  2015/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2015

NUMARASI : 2015/38 D.iş Esas – 2015/38 Karar

DAVACI : H.. S..

DAVALI : H.. M.. B..

REDD-İ HAKİM TALEP

EDEN FER'İ MÜDAHİL

TEMLİK ALACAKLISI : E.. Ö..

Taraflar arasında görülen dava sırasında alacağı temlik alan - feri müdahil tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi alacağı temlik alan - feri müdahil vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında, alacağı temlik alan davalı vekili tarafından sunulan 14.07.2015 tarihli dilekçede özetle; [...hâkimin reddine ilişkin yapılan 09.07.2015 tarihli dilekçeden sonra, hâkimin aynı gün yapılan duruşmada tarafsızlığını şüpheye düşüren eylemlerde bulunduğunu, bu tarihli duruşmada; HMK'nın 42/2. maddesine aykırı davranarak işin esasına girdiği, hâkimin reddi talebinden dolayı ancak gecikmesinde sakınca olan işleri yapabileceği halde; hâkimin bu hükmü kötüye kullanarak 2 nolu ara kararda, "Davacının dava sebebi olan hile ve bedelsizlik iddiasının ispatlandığı ve bu doğrultuda delil toplanmasına yer olmadığı..."şeklinde ara karar vererek davacının dava dilekçesinde talep ettiği hususla ilgili olarak kabul kararı verdiğini açıklamış olduğunu, hâkimin kanunen gerekmemesine rağmen davadaki görüşünü açıkladığını, red süreci sonuçlanmamışken HMK'nın 42/2. maddesi gereği ancak gecikmesinde sakınca olan hallerde davaya bakabilecekken, ihtiyati tedbirin devamına karar verdiğini, davacı lehine olan işlemlerin hâkim tarafından re'sen yapıldığını, red süreci nedeni ile hâkimin Adalet Komisyonu Başkanlığına durumu bildirerek yeni hâkim görevlendirilmesinin istenmesine yönelik taleplerinin hâkim tarafından duruşma tutanağına geçirilmediğini, buna ilişkin baro tarafından görevlendirilen avukatlarca tutulan gözlem tutanağı olduğunu, hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli sebeplerin bulunması ve davada görüşünü açıklamış olması sebebi..." redd-i hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından red talebinin reddi yönünde görüş bildirmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin esastan reddine, 21.05.2015 ve 09.07.2015 tarihinden sonra 3. kez ve kötüniyetli olarak yapılan 14.07.2015 tarihli reddi hakim talebi nedeni ile, reddi hâkim talep eden E.. Ö..'un takdiren 5000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar; feri müdahil - temlik alacaklısı E.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Reddedilen hâkim tarafından red talebinin reddi yönünde görüş bildirmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin esastan reddine, 21.05.2015 ve 09.07.2015 tarihinden sonra 3. kez ve kötüniyetli olarak yapılan 14.07.2015 tarihli reddi hakim talebi nedeni ile, reddi hâkim talep eden E.. Ö..'un takdiren 5000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar; feri müdahil - temlik alacaklısı E.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; H.. S.. tarafından, borçlu olmadığının tesbiti ve takibin iptaline karar verilmesi istemli davanın 10/11/2014 tarihinde açıldığı, İstanbul Anadolu İcra Müdürlüğünün 2014/14323 E. sayılı dosyasında yer alan 23.07.2014 tarihli alacağın temliki sözleşmesiyle H.. B..'nin borçlu H.. S..'den olan alacağını E.. Ö..'a devrettiği, alacağı temlik alan E.. Ö..'un vekili aracılığıyla, 30.04.2015 tarihinde yapılan "ön inceleme duruşması"ndan itibaren "mahkemenin kabulüyle fer'i müdahil olarak" davada yer aldığı anlaşılmaktadır.

Alacağın temliki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 183 ve 194. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Alacağın temliki ile alacak hakkı bunu devralan 3. kişiye geçer. Böylece devralan daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder; bunun üzerinde “tasarruf etme” yetkisini kazanır. Temlik eden alacaklının da bu aşamadan sonra artık tasarruf hak ve yetkisi bulunmadığından (kalmadığından) bu alacağa dayalı olarak herhangi bir hukukî işlem yapması mümkün değildir. Bu durumda temlik işlemi ile temlik eden, borç ilişkisinden çıkar ve onun yerine alacaklı sıfatıyla alacağı devralan 3. kişi geçer. Alacakla ilgili her türlü (dava açma, takip yapma, temlik etme... gibi) hukukî işlemler bu 3. kişi tarafından yapılır.

Somut olayda; alacak üzerindeki tasarruf yetkisi, takibe başlandıktan sonra dosya alacağını temlik alan E.. Ö..'a geçmiş olup, temlik eden H.. B..'nin alacak üzerinde artık tasarruf hak ve yetkisi kalmadığından, davada husumetin E.. Ö..'a tevcih edilerek devam edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, E.. Ö..'un davada fer'i müdahilliğine karar verilmesi, taraf sıfatı bakımından önem taşımayıp, E.. Ö..'un, vekili aracılığıyla, 30.04.2015 tarihinde yapılan "ön inceleme duruşması"ndan itibaren davada yer aldığı da gözetilerek, davadaki taraf sıfatı durumunun mahkemece (HMK m. 124 hükümleri de nazara alınarak) yeniden değerlendirilmesi gerekir.

Bilindiği üzere, hâkimin tarafsız kalamayacağı varsayılan veya tarafsızlığından kuşku duyulabilecek hallerde, hâkimin kendi mahkemesinin yetki ve görevine giren belli bir dayaya bakamayacağı (bakmasının yasak olduğu) (HMK m.34) kabul edilmiştir. Buna karşılık, hâkimin reddi halleri kanunda belirtilmiş (HMK m.36) ise de, bu belirtme (sayma) tahdidi değildir. Bu ve buna benzer hallerde, hâkimin tarafsızlığından kuşku duyulmaktadır; fakat, burada hâkimin davaya bakması yasak olmayıp, hâkim davaya bakmaktan çekilmek zorunda değildir. İleri sürülen ret sebebinin başka bir hâkim veya mahkeme tarafından incelenip kabul edilmesinden sonra, hâkimin o davaya bakamayacağı belli olur.

İncelenen dosya kapsamına göre, alacağın temliki ve davada yer alması itibariyle davanın tarafı durumuna gelen E.. Ö.. vekilinin dilekçesinde hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar, HMK’nın 36. maddesi kapsamında, hâkimin tarafsızlığından kuşku duyulmasını gerektirecek hâller olarak değerlendirilemez. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/255, Karar No: 2019/696, Tarih: 05.12.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/255 E.  ,  2019/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi : KAYSERİ 1. Çocuk

Sayısı : 131-302

Sanık ...'nin, hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 31/3, 32/2 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 32/2-son maddesi uyarınca sanık hakkında 11 ay 2 gün süre ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-c, 31/3, 32/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 32/2-son maddesi uyarınca sanık hakkında 5 ay 16 gün süre ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına; mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/3, 32/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 32/2-son maddesi uyarınca sanık hakkında 1 ay 25 gün süre ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına ve tüm suçlar yönünden sanığın aynı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin Kayseri 1. Çocuk Mahkemesince verilen 17.04.2013 tarihli ve 952-412 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 04.12.2014 tarih ve 12759-34717 sayı ile;

"Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereği hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğuna uyulmaması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 09.04.2015 tarih ve 131-302 sayı ile;

"TCK'nın 32/2-son maddesinde 'Mahkûm olunan ceza süresi aynı olmak koşuluyla kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.' denilmiş olmakla akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanacak hâllerde TCK'nın 50/3. maddesine göre hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin mümkün olmadığı, keza TCK'nın 32/2-son maddesinde yer alan düzenlemeden de anlaşılacağı üzere güvenlik tedbirine hükmedilmesi hâlinde mahkûm olunan ceza süresi aynı kalmak koşuluyla kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasının zorunlu olduğu, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi durumunda madde metninde yer alan 'Mahkûm olunan ceza süresinden' bahsetmenin mümkün olamayacağı, TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanacak olması hâlinde cezanın hürriyeti bağlayıcı ceza olmasının zorunlu olduğu anlaşılmakla, mahkememizin 17.04.2013 tarih ve 952-412 sayılı kararında direnilmesine karar vermek gerektiği," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına ve sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar vermiştir.