muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13905, Karar No: 2014/10066, Tarih: 23.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/13905 E.  ,  2014/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/77742

MAHKEMESİ : Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2008/270 Esas, 2012/55 Karar

SUÇ : Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre zimmet suçundan zarar gördüğü belirtilen Hazinenin davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağına sahip bulunduğu ve tüm hükümlerin vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetki uyarınca sadece zimmet suçu yönünden katılma talebinin kabulüne, sanık E.. S.. müdafiinin süre tutum dilekçesinde sadece vekalet ücretine yönelik temyiz isteminde bulunduğu halde yasal süreden sonra verdiği gerekçeli dilekçesinde beraet hükmünün gerekçesine yönelik temyiz isteminde bulunduğu, sanık M.. Ç..'nun yüzüne karşı verilen hükmü müdafiinin 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesindeki yasal bir haftalık süreden sonra 27/03/2012 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşılmakla; bu hususlara ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin, sanıklar F.. B.., M.. G.., Ö.. L.., A.. Y.., H.. G.., F.. G.., V.. Ö.., M.. D.. ve E.. S.. müdafiilerinin vekalet ücreti talebine yönelik,

katılan Hazine vekilinin zimmet suçundan kurulan beraet, katılan kooperatif vekilinin ise tüm beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar F.. B.., A.. K.., M.. Ç.., E.. S.., Ş.. K.., Ş.. S.., M.. G.., H.. C.., Ö.. L.., M.. N.., A.. Y.., R.. S.., H.. G.., F.. G.., M.. Ç.., V.. Ö.., M.. D.., E.. P.., E.. Ö.. ve Ö.. K.. hakkında zimmet ve denetim görevini ihmal etmek suretiyle zimmete neden olma suçlarından kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar F.. B.., E.. S.., M.. G.., H.. C.., Ö.. L.., M.. N.., A.. Y.., R.. S.., H.. G.., F.. G.., M.. Ç.., V.. Ö.. ve M.. D.. hakkında ihmali ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraet hükümlerinin bozulması ve yeniden yapılacak yargılama sırasında nihai hükümle birlikte vekalet ücreti tayini hususunun değerlendirilecek olması karşısında delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar M.. Ç.., A.. Y.., F.. B.., M.. D.., M.. G.., Ö.. L.., H.. C.. ve E.. S.. hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar M.. Ç.., A.. Y.., F.. B.., M.. D.., M.. G.., Ö.. L.., H.. C.. ve E.. S.. hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde S.S. T.. Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan diğer sanıklarla muhasebeci olarak görev yapan E.. S..'ın, kooperatifin yevmiye defterlerinin kapanış tastiklerini yaptırmadıkları, kanunen tutulması zorunlu olan defterlerden bazılarını tutmadıkları, bazı defterleri ise düzensiz tuttukları, 2005 yılında yapılan hiçbir ödemeyi kasayla ilişkilendirmedikleri, ortaklara yapılan avans ödemelerinin muhasebeleştirilmesinde kasa ya da banka hesabını çalıştırmadıkları, muhasebe kayıtlarını muhasebe tekniğine uygun tutmayarak denetimi engelleyici muhasebe kayıtları tesis ettikleri, iddia, savunmalar, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıklara yüklenen zincirleme şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu nazara alınmadan dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Sanıklar M.. Ç.., A.. Y.., F.. B.., M.. D.., M.. G.., Ö.. L.., H.. C.., H.. G.., M.. N.., R.. S.., F.. G.., V.. Ö.. ve E.. S.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde ise;

Suç tarihlerinde S.S. T.. Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan diğer sanıklar ile muhasebeci sanık E.. S.. hakkında gerçek bir alım olmamasına karşılık 31/10/2003 tarihi itibariyle arsa ve arazi alım bedeli gösterilen 154.000,00 TL ile ortakların borçlarının sebepsiz şekilde azaltılması ve kooperatif bünyesinde mevcut olmamasına karşın 31/12/2002, 07/12/2005 ve 31/12/2005

tarihlerinde güçlendirme fonu, çek hesabı, birikmiş amortismanlar ve özel fonlar adı altında çeşitli ödemeler yapılması suretiyle görevi kötüye kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; dosyada mevcut, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; kooperatifin gerçekte arsa alımı yapmadığı, güçlendirme fonu, birikmiş amortismanlar, çek hesaplarının borçlandırılmasını gerektiren işlemlerin olmadığı, yapılan muhasebe kayıtlarının muhasebe tekniğine uygun olmadığı, yersiz ve gereksiz şekilde yapıldığı, muhasebe kayıtları fiktif (gerçek olmayan) olup bu kayıtlar neticesinde 267.304,06 TL tutarındaki ortakların motorin borcu yevmiye ve mizan kayıtlarından çıkartıldığı, diğer bir ifade ile ortakların motorin borcunun olduğundan daha az gösterilmesinin sağlandığı, ancak bu borçlar cari hesap kayıtlarında göründüğünden yevmiye kayıtlarının düzeltilmesi halinde muhasebesel denklik sağlanacağının belirtilmesi karşısında;

Kooperatife ait tüm defter ve belgeler temin edilerek dosyanın konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek yukarıda yer verilen ve gerçek dışı olduğu belirtilen işlemler nedeniyle kooperatifin hesaplarından para çıkışı olup olmadığı, zimmet olarak kabul edilebilecek eylem bulunup bulunmadığı, varsa miktarı ve niteliği ile sorumluluğu bulunan kişi ya da kişilerin tespiti hususlarını karşılayacak şekilde rapor alınmasından ve sanıkların tutmak zorunda oldukları kanuni defter ve belgelere gerçeğe aykırı kayıtlar yaptıklarının belirtilmesi karşısında resmi belgede sahtecilik suçunun denetime imkan verecek şekilde tartışılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılan kooperatif vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23490, Karar No: 2015/35524, Tarih: 15.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23490 E.  ,  2015/35524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı yanında 05/01/2007 tarihinde çalışmaya başlayan davacının tehdit ve baskı ile bir kısım belge imzalatılarak davalı tarafından haksız şekilde işten kovulduğunu, davacının çalışmasının ilk 6 ayında sigortasının yapılmadığını, haftada 6 gün 08:00-20:00 saatleri arasında 2 hafta gündüz 1 hafta gece çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 01/06/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının kasada açık verdiğini, davacıya yasal yollara gidilerek gerçeğin ortaya çıkarılacağının belirtilmesinin tehdit olmadığını, davacının ibraname verdiğini, davacının açıkların doğru olduğunu ama işten çıkarılması halinde açıkları karşılayacağını ifade ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 01/06/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının kasada açık verdiğini, davacıya yasal yollara gidilerek gerçeğin ortaya çıkarılacağının belirtilmesinin tehdit olmadığını, davacının ibraname verdiğini, davacının açıkların doğru olduğunu ama işten çıkarılması halinde açıkları karşılayacağını ifade ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı işverenin cevap dilekçesinde davacı işçinin istifa ederek ayrıldığını savunmasına rağmen, delil olarak yaslandıkları 11.05.2010 tarihli ibranamede ise ihbar ve kıdem tazminatlarının ödendiğinin belirtildiği, cevap dilekçesinde yapılan savunmayla çelişkili içeriği nedeniyle ibranameye değer verilmediği, kaldı ki iş akdinin sona ermesi halinde kıdem ve özellikle de ihbar tazminatı ödenmiş olmasının iş aktinin işveren tarafından feshedildiği hususunda karine teşkil ettiği, bunun yanı sıra; davalının iddia ettiği açık verilmesi olayı hakkında sunulan yazılı delil niteliğindeki 31.03.2010 tarihli mal sayım tutanağında; davacının daha önceden var olan 2.083,66 TL. ve şimdi çıkan 790,21 TL. ile toplam 2.873,87 TL. açığının bulunduğu, aynı tutarların davacı ile birlikte market görevlisi olduğu anlaşılan ... için de gösterildiği, tutanakta her üçünün de imzasının olduğu, konu hakkında Mahkeme tarafından dinlenen tanık anlatımlarından ve tüm dosya kapsamındaki delillerden davalının tutanak altına aldığı toplamı 2.873,87 TL. açığın oluştuğu, ancak bu açığın oluşmasında markette görevli davacı dahil 3 kişiden kimin hangi oranda kusurlu olduğu hakkında somut bir bilgi bulunmadığı, davalının dayandığı açık olayında kimin ne oranda kusurlu olduğunu ve bu arada davacının sorumluluğunu açıkça ortaya koyamadığı ve üzerine düşen ispat külfetini karşılayamadığı, davalıya ait işyerinde 05.01.2007-11.05.2010 tarihleri arasında kasa görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, tanık anlatımları ile kanıtlanan ancak karşılığının ödendiği davalı işveren tarafından kanıtlanamayan genel tatil ve fazla çalışma ücret alacaklarının, bunun yanı sıra davacının hak kazandığı ancak kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği işveren tarafından kanıtlanamayan yıllık izin ücreti ile ücret alacağının kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hizmet başlangıcının tarihi ihtilaflıdır.

Çalışma olgusunu ispat yükü davacı işçinin üzerindedir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hizmet başlangıcının tarihi ihtilaflıdır.

Çalışma olgusunu ispat yükü davacı işçinin üzerindedir.

Davacı, işyerinde, 05/01/2007 tarihinde çalışmaya başladığını ve ilk 6 ay sigortasız çalıştığını iddia etmiş, davalı ise kayıtsız çalışma iddiasını kabul etmemiştir.

Mahkeme tarafından davacının iddiasına itibar edilmiş ise de davacının kayıtsız çalışma iddiasına dayanak tanık ERSAN SÖNMEZ'in davacı ile aynı sebeple işten çıkarıldığı anlaşılmakla, ifadesine ihtiyatlı yaklaşmak gerekmektedir. Diğer davacı tanığının davacının işe başlama tarihine ilişkin beyanı yoktur. Mahkeme tarafından davalı tanıklarına işe başlama tarihi sorulmamıştır.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, davalı tanıkları ile davacı tanığı ...'I yeniden dinleyerek davacının işe başlama tarihini tekrar değerlendirmektir.

Belirlenecek hizmet süresine göre alacaklara ilişkin hesaplamanın değişebileceği göz önüne alınmalıdır.

3-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve yapmış ise süresi ihtilaflıdır.

Davacı tanıklarından ...'in davacı ile aynı sebeple işten çıkarıldığı anlaşılmakla, ifadesine ihtiyatlı yaklaşmak gerekmektedir. Diğer deliller ile desteklenmeksizin salt bu davacı tanığının ifadesine göre fazla mesai süresi belirlenemez.

Davacı tanığı ... ise 2007 yılının 11. ayına kadar çalışmış olup, 2007 yılının 11. ayına kadar davacı tanığı ...'ın ifadesine göre hesaplama yapılmalıdır.

2007 yılının Kasım ayından sonraki çalışma dönemi açısından ise 2.davalı tanığı ...'ın beyanına göre davacının 08:00-20:00 ve 20:00-08:00 vardiyalarının yanı sıra 08:00-14:00 arası da çalıştığı, 08:00 - 20:00 arasındaki çalışmanın 2 hafta sürdüğü, diğer vardiyaların haftalık değiştiği, bu nedenle davacının 1. ay 2 hafta, 2. ay 1 hafta, 3. ay 1 hafta 08:00-14:00 saatleri arasında çalıştığı, 08:00-14:00 saatleri arasındaki çalışmasına ilişkin bu döngünün 3 ayda bir tekrarlandığı gözetilerek hesaplama yapılmalıdır.

4- Fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin net miktarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de kesilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21438, Karar No: 2015/21749, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21438 E.  ,  2015/21749 K.**

**"İçtihat Metni"**

I

Mahkemesi : Bakırköy 2.İş Mahkemesi

Tarihi : 23.06.2015

No : 2013/708-2015/203

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu

tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 25.09.2013 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan, ‘İcra inkâr tazminatı talebinin alacak yargılamayı gerektirdiğinden REDDİNE’ sözcüklerinin silinerek yerine, ‘Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,’ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22654, Karar No: 2019/35630, Tarih: 10.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/22654 E.  ,  2019/35630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Alınan bir ihbar üzerine çevrede yapılan araştırmada, tutanağa göre eşkale uyduğu belirlenen sanık cadde üzerinde beklemekte iken kollukça elindeki çanta kontrol edilmek suretiyle ele geçirilen 17 karton kaçak sigara için aşamalarda, satma amacı olmadığını, sigaraları arkadaşları ile birlikte tüketmek amacıyla aldığını savunması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece 5271 sayılı CMK'nun 116-119 maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın sigaraları ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1. Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Ele geçen kaçak sigaraların, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15005, Karar No: 2022/3995, Tarih: 09.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15005 E.  ,  2022/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. .

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kırklareli İli, Vize ilçesi, Evrencik Köyü, Kocakoru mevkiinde bulunan 108 ada, 124 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kapitalizasyon faiz oranı yeniden belirlenmek suretiyle tespit edilen bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 651.92 m²'lik kısmında bedeline hükmedildiği halde, tesciline ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinden (B" harfi ile gösterilen 2198,40 m²'lik kısmının) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (B ve C harfi ile gösterilen toplam 2.850,32 m² kısmının) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.