muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5183, Karar No: 2023/6373, Tarih: 23.10.2023

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/56609 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlü hakkında silahla tehdit, kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık, yaralama, kasten öldürme ve birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçlarından Çorum İnfaz Hakimliğinin 04.01.2021 tarihli ve 2021/6 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararı ile 19 yıl 37 ay 75 gün hapis cezası olarak içtimasına karar verilmesi üzerine, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 16.02.2021 tarihli ve 2017/1-511 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 31.08.2037, koşullu salıverme tarihin ise 16.09.2026 olarak belirlendiği, hükümlünün cezalarının infazına 30.11.2020 tarihinde başlandığı, hükümlünün 2002 günlük mahsup kararı sebebiyle kapalı ceza infaz kurumunda geçireceği 3 aylık süreyi doldurduğu, açık ceza infaz kurumundan Covid iznine ayrıldığı ve izinli iken işlemiş olduğu suçtan dolayı Çorum Sulh Ceza Hakimliğinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/607 sorgu sayılı kararıyla tutuklanmasına karar verilmesini müteakip, kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, sonrasında Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli ve 2021/56 Esas sayılı kararıyla tahliye edildiği, hükümlü hakkında hazırlanan gözlem değerlendirme raporunda hükümlünün kurum içinde olumlu tutum ve davranışlarda bulunmadığı, 3 ayrı disiplin cezası aldığı, kurallara uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanmadığı, toplu yaşam kurallarına uymadığı, kurum içi faaliyetlerde uyumsuz davranışlarda bulunduğu, toplumla bütünleşmeye hazır olmadığının tespit edildiğinden bahisle, toplumla bütünleşmeye hazır olmadığı ve yeniden suç işleme, topluma ve mağdura zarar verme riskinin yüksek olduğu değerlendirildiğinden iyi halli olmadığına, açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olmadığına ve 6 ay sonra durumunun yeniden değerlendirilmesine dair verilen Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.02.2021 tarihli ve 2021/732 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin Çorum İnfaz Hâkimliğince, hükümlü hakkında daha önce açığa ayrılma kararı verilerek covid izninden yararlandırıldığı, bu izinde iken hakkında tutuklama kararı verildiği ancak hüküm verilmediği, hakkında tutuklama kararı verilmesinin ve infaz ettiği birden fazla cezasının olmasının açığa ayrılmasına engel teşkil etmediği, almış olduğu disiplin cezaları bakımından ise yasal kaldırma sürelerinin dolduğu, kaldı ki psiko-sosyal servis tarafından verilen mütalaada hükümlünün sosyal çevresiyle uyum içinde olduğunun, topluma ve mağdura zarar verme riskinin düşük olduğunun bildirildiği, bu itibarla hükümlünün iyi halli olmadığına dair kararın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle kabulüne ve anılan kararın iptaline karar verildiği anlaşılmış ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu maddesinde yer alan,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu maddesinde yer alan,

(1) Hükümlüler, ceza infaz kurumlarında bulundukları tüm aşamalarda, ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı,

yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında idare ve gözlem kurulu tarafından iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere en geç altı ayda bir değerlendirmeye tabi tutulur.

(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak değerlendirmede, infazın tüm aşamalarında hükümlülerin katıldığı iyileştirme ve eğitim-öğretim programları ile spor ve sosyal faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu ve aldığı disiplin cezaları dikkate alınır.

(3) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanlar hakkında yapılacak açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin değerlendirmelerde idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet Başsavcısı veya belirleyeceği bir Cumhuriyet savcısı başkanlık eder. Ayrıca, idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı tarafından belirlenen bir izleme kurulu üyesi ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı il veya ilçe müdürlükleri tarafından belirlenen birer uzman kişi katılır.

(4) İdare ve gözlem kuruluna Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı ile izleme kurulundan katılan üyelere katıldıkları her bir toplantı günü için memur maaş katsayısının (500) rakamı ile çarpılması sonucu bulunacak miktarda huzur hakkı ödenir.

(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.

(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.

(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir." şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 9 ncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31.5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki,

Aynı Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A maddesinde yer alan, "(Ek: 5.4.2012-6291/1 md.) (1) (Değişik:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki açıklamalar hep birlikte değerlendirildiğinde,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31.5.2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği ve anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı, yine bahse konu düzenleme uyarınca izinli sayılanlar hakkında anılan Kanun'un 95 ve 97 nci madde hükümlerinin uygulanacağı, bu itibarla Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı gözetilerek yapılan incelemede,

Somut olayda, Çorum İnfaz Hâkimliğinin 03.03.2021 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması konusunda, hükümlü hakkında daha önce açığa ayrılma kararı verilerek covid izninden yararlandırıldığı, bu izinde iken hakkında tutuklama kararı verildiği ancak hüküm verilmediği, hakkında tutuklama kararı verilmesinin ve infaz ettiği birden fazla cezasının olmasının açığa ayrılmasına engel teşkil etmediği, almış olduğu disiplin cezaları bakımından ise yasal kaldırma sürelerinin dolduğu, kaldı ki psiko-sosyal servis tarafından verilen mütalaada hükümlünün sosyal çevresiyle uyum içinde olduğunun, topluma ve mağdura zarar verme riskinin düşük olduğunun bildirildiği, bu itibarla hükümlünün iyi halli olmadığına dair kararın hukuka uygun olmadığından bahisle Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.02.2021 tarihli kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne ve anılan kararın iptaline karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un "iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 ve 105/A maddelerinde yer alan düzenlemeler gereğince iyi halin belirlenmesinde ilgili idare ve gözlem kurulunun hükümlü hakkındaki değerlendirme raporunun dikkate alınmasında zorunluluk bulunması karşısında, hükümlünün infaz sürecine dahil olan Covid izninde daha sonradan tahliye edilmiş olsa bile tutuklanarak cezaevine alınması nedeniyle Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca hükümlünün toplumla bütünleşmeye hazır olmadığı ve yeniden suç işleme, topluma ve mağdura zarar verme riskinin yüksek olduğu değerlendirildiğinden iyi halli olmadığına ve gözlemlenmesi gerektiğine ilişkin karar verildiği

gözetildiğinde, yönetim servisi, psikososyal servisi ve eğitim servisi gözlem değerlendirme rapor ve kararların cezaevi idaresinden istenerek, anılan karar ve evraklar ile tutuklamaya konu atılı suçu işleyip işlemediğine dair kuvvetli suç şüphesini oluşturacak delillerin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından tutuklamaya ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığı dosyasının da getirtilerek incelenmesinden sonra sonucuna göre anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.02.2021 tarihli kararı üzerinde bir denetim yapılmasının sağlanması gerektiği cihetle, merciince itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Kanun'un "İyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu ve 105/A maddelerinde yer alan düzenlemeler gereğince iyi hâlin belirlenmesinde ilgili idare ve gözlem kurulunun hükümlü hakkındaki değerlendirme raporunun dikkate alınmasında zorunluluk bulunduğu, hükümlünün koşullu salıverilmesi, açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için mahkum olduğu cezanın infazı sırasında, ceza infaz kurumunda geçirmiş olduğu sürede iyi hâlli olmasının gerekli ve yeterli olduğu, hakkında tutuklama kararı verilmesinin doğrudan tek başına iyi hâlli olmadığını kabule yeterli olmadığı, ancak somut olayda, işlediği suç nedeniyle 16.11.2020 tarihinde tutuklanan hükümlünün, 11.02.2021 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmakla, ceza infaz kurumunda bulunduğu sürede hükümlü hakkında, ceza infaz kurumu yönetim servisi, güvenlik ve gözetim servisi, psikososyal servisi ve eğitim servisi tarafından düzenlenen gözlem değerlendirme rapor ve kararların cezaevi idaresinden istenerek incelenmesinden sonra sonucuna göre Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının, 24.02.2021 tarihli kararı üzerinde bir denetim yapılmasının sağlanması gerektiği anlaşılmakla, itiraz merciince verilen kararının bu sebeple kanuna aykırı olduğunun tespitiyle, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2021 tarihli ve 2021/187 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 ncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13031, Karar No: 2013/13956, Tarih: 16.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13031 E.  ,  2013/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen açılmış, mahkemece de kabul edilerek tarafların evliliğinin mutlak butlanı sebebiyle iptaline karar verilmiştir. Başka bir ifade ile Cumhuriyet Savcısının isteği doğrultusunda karar verilmiştir. Cumhuriyet Savcısının kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2023/19606, Karar No: 2024/367, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19606 E.  ,  2024/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1051 E., 2023/3602 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 E., 2022/647 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.