muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7545, Karar No: 2022/4967, Tarih: 25.05.2022

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıların davasının reddine, ... ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 585 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar Durmuş ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, ... Köyünde 1969 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında çiftlik tapu kayıtları ile vergi kayıtlarına dayalı olarak davalı ... Ailesi adına 3480 metrekare yüzölçümü ve tarla vasfıyla tespit edildiği ve davacı Durmuş ... varisleri ..., ..., ...' un kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tespite itiraz ettikleri anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, arazi başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin taşınmazın evveliyatın çalılık olup sonradan kullanılmaya başlandığını beyan ettiklerine, bilirkişilerce hazırlanan raporların da mahalli bilirkişi beyanlarını doğrular nitelikte olduğunun anlaşılmasına ve bu raporlarla 1939, 1953, 1964, 1972, 1987 ve 1992 tarihli ... fotoğraflarında taşınmazın makilik, çalılık niteliğinde olduğunun, tasarruf sınırlarının oluşmadığının ve dolayısıyla davacı tarafın taşınmaz üzerinde kadim zilyetliğinin bulunmadığı gibi tespit tarihine kadar davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının da oluşmadığının belirlenmiş olmasına ve ayrıca somut olayda 3402 sayılı Kanun'un 30/2. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 2.037,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, 44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36.30 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17394, Karar No: 2025/10307, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17394 E.  ,  2025/10307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2847 E., 2023/1043 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/214 E., 2021/392 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7155, Karar No: 2023/7538, Tarih: 16.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7155 E.  ,  2023/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/66 E., 2016/417 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cuhuriyet Başsavcılığının 15.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, sabıkasız olduğu halde hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı, somut olayda tek suç olduğu halde zincirleme suç hükümleri ugyulandığı, kendisine müdafi tayin edilmesi gerektiği

halde müdafii görevlendirilmeden yargılama yapıldığı, ceza hesaplanırken yaş küçüklüğü nedeniyle indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmediği, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, kendisine son söz hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müşteki kredi kartı bilgilerini ele geçiren sanığın Doğuş planet, hepsiburada.com., Defacto, DSM grup ve Turkcell isimli yerlerden toplam 3.120,00-TL lik harcama yaparak zincirleme şekilde kredi kartını kötüye kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. 13.03.2015 tarihli yazı cevabında, 17.02.2015 tarihinde mağdura ait kredi kartı ile Doğuş planet, Hepsiburada.com., Defacto, DSM grup ve Turkcell isimli yerlerden internet ortamında kredi kart bilgileri kullanılarak harcama yapıldığı bildirilmiş, harcama işlemlerini gösterir hesap bildirim cetveli yazı ekinde dosyaya sunulmuştur.

3. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 31.07.2015 tarihli yazı cevabında, 17.02.2015 tarihinde saat 20.19 da 88.228.70.135 nolu IP ile ... nolu GSM hattı ile 25,00 TL tutarlı işlem yapıldığı, bahse konu GSM hattının Elazığ ilinde ikamet eden ... isminde şahsa ait olduğu,

4. Türk Telekomünikasyon A.Ş. 07.07.2015 ve 13.07.2015 tarihli yazı cevabında, 88.228.70.135 nolu IP ile işlem tarihi itibariyle Elazığ ilinde ikamet eden ... isminde şahsa ait olduğu bildirilmiştir.

3. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 31.07.2015 tarihli yazı cevabında, 17.02.2015 tarihinde saat 20.19 da 88.228.70.135 nolu IP ile ... nolu GSM hattı ile 25,00 TL tutarlı işlem yapıldığı, bahse konu GSM hattının Elazığ ilinde ikamet eden ... isminde şahsa ait olduğu,

4. Türk Telekomünikasyon A.Ş. 07.07.2015 ve 13.07.2015 tarihli yazı cevabında, 88.228.70.135 nolu IP ile işlem tarihi itibariyle Elazığ ilinde ikamet eden ... isminde şahsa ait olduğu bildirilmiştir.

5. D-Market Elektronik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. 15.09.2015 tarihli yazı ekinden sunduğu işlem detaylarından mağdura ait kredi kartı ile 17.02.2015 tarihinde 78.189.51.223 nolu IP ile ızgara tost makinası alındığı, üye ad soyadının ..., teslim alanın Bursa ilinde bulunan ..., şubeden teslim alınacağına dair not düşüldüğü, telefon numarasının ... olduğu, ürünün 20.01.2015 tarihinde ... isimli şahsa teslime ediliği, yine mağdura ait kredi kartı ile 17.02.2015 tarihinde 78.180.241.87 nolu IP ile kingston marka RAM siparişinin üye ... ismi ile oluşturulduğu, ancak işlemin iptal edildiği, telefon numarasının 05370568760 olduğu, yine ... üye ismi ile 17.02.2015 tarihinde 31.6.38.128. nolu IP ile sipariş verildiği, Mezitli-İçel'de bulunan ... isimli şahsa teslim edildiği, aynı tarihte 78.189.51.223 nolu IP ile ... üye ismi ile alınan ürün siparişinin Bursa ilinde bulunan ... isimli şahsa teslim edildiği anlaşılmıştır.

6. 28.09.2015 tarihli site bilgileri sorgulama ekran çıktısı içeriğinden D-Market Elektronik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. Yazı cevabında bildirilen 31.6.38.128. Nolu IP numarasının yurtdışı kaynaklı olduğu anlaşılmıştır.

7. DSM Grup Danışmanlık İletişim ve satış Ticaret A.Ş. 13.05.2015 tarihli yazı cevabından mağdura ait kredi kartı ile 17.02.2015 tarihinde 410,80 TL bedelli saat ve ayakkabı bulunan ürünü 88.229.48.124 nolu IP ile Diyarbakır da bulunan ... isimli şahsın 20.02.2015 tarihinde kargo firmasından teslim aldığı, iletişim numarasının 05348732122, kargo adresinin Diyarbakır/Yenişehir olduğu,

8. Türk telekomünikasyon A.Ş. 10.06.2015 tarihli yazı cevabında, 1821199168 ADSL nolu ... mah. .... Yenişehir/Diyarbakır adresinde bulunan TTNet anonim şirketi isimli işyerinden giriş yapıldığı, kimlik ve abone bilgisi olmadığı,

9. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 08.06.2015 tarihli yazı cevabında, 0534 8732122 nolu GSM hattının ... isimli şahsa ait olduğu,

10. Doğuş planet Elektronik Ticaret ve Bilişim Hizmetleri AŞ. 08.05.2015 tarihli yazı cevabında, harcamaların 10 farklı işlemle yapıldığı, işlemi yapan şahısların kimlik bilgilerinin doğrulanamadığı, 172.18.182.101 ve 172.18.182.102 nolu IP ile işlemin yapıldığı, yazı ekinde gönderilen 4 ncü ve 6 ncı işlemi gerçekleştiren şahsın kullanıcı isminin ... olduğu, firma sistemine verilen T.C. kimlik nosu ile uyumlu olduğu, ikamet adresinin ... Mah. Şair .... Yenişehir/Diyarbakır olduğu bildirilmiştir.

11. Telkomünikasyon iletişim Başkanlığı sorgu ekran çıktısı ile 172.18.182.101 ve 172.18.182.102 nolu IP lerin yurtdışı kaynaklı olduğu herhangi bir yazışma yapılamadığı anlaşılmıştır.

12. Defacto Perakende Ticaret A.Ş. 25.05.2015 tarihli yazı cevabında,85.98.5.58 ve 5.46.64.55 nolu IP ler üzerinden ... ismi ile işlem yapıldığı, ürün teslimat adresinin Hatay/... olduğu,

13. Türk telekomünikasyon A.Ş. 18.09.2015 tarihli yazı cevabında, 85.98.5.58 nolu IP Antakya/Hatay Selahattin Dede isimli abone üzerinden giriş yapıldığı,

14. Avea İletişim hizmetleri A.Ş. 20.07.2015 tarihli yazı cevabında 5.46.64.55 nolu IP'nin NAT (paylaşımlı) IP olduğu, port bilgisinin gönderilmesi gerektiği,

15. Türk Telekomünikasyon A.Ş. 16.10.2015 tarihli yazı cevabında, 78.189.51.223 nolu IP nin statik IP olduğu Bursa ilinde ikamet eden abone ..., 78.180.241.87 nolı IP nin ise ... lu isimli abone kullanımında olduğu bildirilmiştir.

16. D-Market Elektronik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. 09.11.2015 tarihli yazı cevabında, alışveriş yapılan ürünlerin teslim edildiğine dair evrak gönderilmiştir.

17. Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. 09.02.2016 tarihli yazı cevabında, mağdura ait kart ile 17.02.2015 tarihinde yapılan işlemlerin itiraz üzerine kart hamili hesabına alacak kaydedildiği, kart hamilinin sorumlu tutulmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında zincirleme suç hükümleri uyarınca bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedilerek ceza miktarının artırılacağı düzenlenmiştir.

Sanığın mağdura ait kredi kart bilgileri ile birden çok işyerinden internet vasıtasıyla gerçekleştirdiği alışverişlerin, aynı suç işleme kararı altında gerçekleştirilen hareketlerden olması ve her bir iş yerinde yaptığı alışveriş ile aynı suç işleme kastının tekrarlandığı anlaşılmakla zincirleme suç hükümleri uygulanmasında usûl ve Yasa'ya aykırılık görülmediğinden Tebliğnamedeki yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın mağdura ait kredi kart bilgilerini kullanarak yaklaşık birer dakika ara ile birçok internet sitesinden alışveriş yaptığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suç tarihinde 18 yaşını dolmuş olan, zorunlu müdafii şartları oluşmayan ve yargılama esnasında müdafi istemediğini beyan eden, karar tarihinde herhangi bir ceza infaz kurumunda olmadığı anlaşılan sanığın yaş küçüklüğü nedeniyle indirim uygulanması gerektiği, müdafi görevlendirilmesi gerektiği, son söz hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlandığına dair yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/417 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13774, Karar No: 2015/18213, Tarih: 25.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/13774 E.  ,  2015/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına, davanın zamanaşımına uğradığına, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

... Şube Müdürlüğünün 12.06.2012 tarihli raporuna göre katılanın 2 baston ile yürüyebildiği, sol ayak ekleminde hareketin olmadığı, ayak bileğinin hareketsiz olduğu, diz eklem hareketlerinin kısıtlı olduğu, diz ve bacak ön yüzde doku kayıplarının olduğu tespiti ile saptanan arızanın duyularından veya organlarından birinin yitirilmesi niteliğinde olduğu belirtilmiş ise de... uygulamaları yönünden yaralanmanın duyu veya organ zayıflaması veya yitirilmesi hususunda tereddüt hasıl olduğundan, mağdura ait tüm raporlar ile Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası içindeki raporlar getirtilip üniversitelerin bu konuda yetkili adli tıp uzmanlarından oluşturulacak bir heyet ya da ... veya... Kurumundan bu hususta rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası, son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ihtarından sonra aynı cümle uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı ile yetinilmesi gerekirken 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49851, Karar No: 2010/5182, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/49851 E.  ,  2010/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığı, işçilerin son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.