muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/4794, Karar No: 2025/6886, Tarih: 28.04.2025

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin ... öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr.... , Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab ... öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr. ... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde ... öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi ... gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4047, Karar No: 2022/5817, Tarih: 20.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4047 E.  ,  2022/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşveren ... İnşaat Hafriyat Taahhüt Ticaret şahıs firması ile .../ ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi arasında akdedilen sözleşme bağlamında, hurda kesme, lans ucu temizleme, postası çember tamiri ve diğer örüm öncesi tamir işleri için eleman temini kapsamında .../Karabük ... San. ve Tic. A.Ş.'nin ... sahasında, Çelikhane bölümünde çalışmakta olan işçi ...'ın olay günü, ilgili anonim şirketin dosya içeriğinde mevcut bulunan 26/01/2012 tarihli bilgi yazısından anlaşıldığı üzere, sözleşme kapsamında yer almayan tarafların sözlü olarak anlaştığı iki konverter arasındaki korkuluk, merdiven ve toz boşaltım borusunun yapılması işinde çalıştığı sırada Çelikhane bölümündeki 1 ve 2 numaralı konverterler arasında bulunan malzeme ve gaz odasına, odanın içerisinde yer alan kaynak motorunun amperini düşürmek için girdiğinde, uygun olmayan LPG tesisatındaki kaçak nedeni ile meydana gelen parlama-patlama sonucunda tüm yüz, tüm boyun, her iki el ve diz bölgelerinde meydana gelen 2. derece yanık sonrasında tedavi altına alındığı hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen hayatını kaybettiği, Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 27/06/2012 tarihli otopsi raporunda kişinin ölümünün yanık sonucu meydana geldiğinin bildirildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ve hatalı raporun hükme esas alındığı ile sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ve hatalı raporun hükme esas alındığı ile sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ölen işçinin ... arkadaşı ...'ın 18/07/2011 tarihli ifadesinde, kazanın akabininde gazın bulunduğu odaya gittiğinde LPG hortumunun ucunun yanmakta olduğunu gördüğünü vanaları kapatıp hortumun ucunu kırarak söndürdüğünü ve LPG borusunun ucundaki kafanın çalınmasın diye çıkarılmış olabileceğini beyan ettiği, yine 26/01/2012 tarihli anonim şirket müdürünün bilgi yazısından ve Başmühendis ...'nun aşamalardaki beyanlarından anlaşıldığı üzere ilgili odanın içerisindeki malzemelerin .../ ... San. ve Tic. A.Ş.'ye ait olduğu, sorumluluğunun Mekanik Bakım ve Onarım Başmühendisi ... ile ilgili bölüm formeni ... ı'da olduğu, ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadesinde oksijen ve LPG gazları hortumları ile bunlara takılı şalomaların (alev püskürten mekanizma) çalındığı için oda içerisinde muhafaza edilmeye başlandığını beyan ettiği, soruşturma aşamasına ait 22/10/2012 tarihli makine mühendisi bilirkişiden alınan raporda odada üç adet vana çıkışı olan LPG hattının bulunduğunun ancak sadece bir tanesinde alev geri tepme valfi olduğununun, alev geçirmez özellikte olmayan uygunsuz kaynak makinasının patlayıcı madde içeren oda içerisinde tutulduğunun ve ayrıca kaynak makinası kablolarının izolasyonlarının sıyrılmış olduğunun bunun yanı sıra odada gaz sensörü bulunmadığının bildirildiği, kovuşturma aşamasında alınan 20/02/2015 tarihli üç kişilik heyetten oluşan bilirkişi raporunda da LPG ve oksijen hortumlarının bulunduğu patlayıcı ortam oluşma riski bulunan odada uygun havalandırma sisteminin bulunmadığının bildirildiği, 31/01/2013 tarihli .../Karabük ... San. ve Tic. A.Ş.'nin bilgi yazısından işin ifası sırasındaki ... sağlığı ve güvenliği müdürünün sanık ... olduğunun bildirildiği anlaşılmakla,

Mahkemece hükme esas alınan 27/08/2015 tarihli, üç kişilik heyetten oluşan bilirkişi raporunda kazanın meydana geldiği yerdeki gaz tesisatının ... sağlığı ve güvenliği şartlarına uygun olmasından ve ... güvenliğine uygun ekipman temin edilmesinden ... A.Ş'nin sorumlu olacağının, işçi temini suretiyle işçi çalıştıran anonim şirketin işçilerin işvereni sayılacağının ancak koşulların ... sağlığı ve güvenliği kurallarını aykırı olduğunu bilerek veya bu hususta gerekli incelemeyi yapmayarak işçileri ilgili ... kapsamında çalıştıran temyiz dışı sanıklar ... İnşaat firmasının yetkili şahıslarının da sorululuğunun olacağının, kaza tarihinde sanık ...'ın ... sağlığı ve güvenliği genel müdürü olarak ilgili anonim şirket bünyesinde çalıştığının, olaya gaz sızıntısı ve bunun yanında gazlı bölgede izolasyonu sökülmüş, alev geçirmez nitelikte olmayan ekipmanla çalışılmasının sebebiyet verdiğinın bu cihetle ... yerinin organizasyon şeması getirtilerek bu bölgede bu şekilde çalışılmasına izin veren yetkililer ile ... A.Ş. Bünyesinde gerekli ... sağlığı ve güvenliği denetimlerini yapmayan kişilerin belirlenmesi gerektiğinin, aynı raporun sonuç kısmında sanık ...'ın asli kusurlu görüldüğünün ancak şirket organizasyon ve görev şemasının temin edilmesi ve bunların dosya kapsamındaki diğer bilgilerle beraber değerlendirilmesi durumunda kazanın gerçekleştiği alanda doğrudan denetim ve önlem alma görevinin başka kişi veya kişilerde olduğunun tespit edilmesi halinde kusur durumunun değişeceğinin bildirilmesi karşısında;

.../Karabük ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin sanık ...'ın da görev tanımını içeren genel organizasyon ve görev şeması temin edilerek, kazanın gerçekleştiği alanda doğrudan denetim ve önlem alma görevinin sanık dışında başka kişi veya kişilerde olup olmadığı hususu ile sanığın kusurunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, teknik üniversitelerin öğretim görevlilerinden oluşan bir heyetten kusur durumunu bildirir rapor aldırılarak sonucuna göre, sanık dışında kusuru bulunan şahısların tespiti halinde bu şahısların haklarında iddianame tanzim edilmesi durumunda dosyaların birleştirilerek yargılamaya devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 20/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14456, Karar No: 2017/4675, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14456 E.  ,  2017/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3130, Karar No: 2014/6586, Tarih: 19.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3130 E.  ,  2014/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 11.12.2009 tarihli mahkumiyete dair kararın süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanıkların deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 09/07/2013 ve 04/10/2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. Maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16615, Karar No: 2016/430, Tarih: 18.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16615 E.  ,  2016/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 07.02.2008 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, önceki malik ...'dan kaldığını, onun tarafından imar ve ihya edilerek 1995 yılında davacıya satıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 2072 parsel numarası verilerek, 908 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının reddine, taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 22.04.1986 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince çalılık niteliğiyle tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen  orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.

Dosya içinde bulunan uzman bilirkişi rapor ve ek raporlarında; dava konusu taşınmazın 1956 yılına ait hava fotoğrafı ve 1961 yılı memleket haritasında yeşil renkli çalılık alanda; 1978 ve 1987 yılı hava fotoğrafında da taşlık, kayalık, çalılık alanda kaldığı, eğiminin % 18-20 civarında olduğu, 1995 yıllarından sonra, taşlık çalılık alanların arasında kalan "kelete" tabir edilen düzlüklerde tarım yapılmak ve ev yapmak suretiyle kullanıldığının açıklanması nedeniyle dava tarihi olan 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava başlangıçta tescil davası olarak açılmış, daha sonra yargılama sırasında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince tutanak düzenlenmesi nedeniyle, maliki belirlenmek üzere kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Çekişmeli taşınmaz, 2005 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmış, ancak dava tarihi olan 2007 yılına kadar zilyedlikle kazanma koşulları davacı yararına gerçekleşmemiştir, 1987 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın durumu taşlık, çalılık halde görünmektedir. Bu hali ile taşınmazlar zilyedlikle kazanılacak yerlerden değil ise de; orman sınırı dışında kalmış olması nedeniyle orman niteliği ile tescillerine karar verilmesi de doğru değildir. Nitekim komşu 1600, 1599, 1598 ve 1597 sayılı parseller de gerçek kişiler adına tapuya tescil edilerek tespitleri kesinleşmiştir. Bu durumda, davanın reddine ve taşınmazın hali hazır niteliğiyle ... adına tesciline karar verilerek, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince, malik hanesi açık olan taşınmazda sicil oluşturulması, 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince üzerlerindeki muhdesatların beyanlar hanesinde gösterilip gösterilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, kesinleşen orman sınırı dışında bırakıldığı halde, orman niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/171, Karar No: 2020/169, Tarih: 10.03.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/171 E.  ,  2020/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 3585-59

3- Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

Sanık ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 103/4 ve 53. maddeleri uyarınca 27 yıl hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-c, 109/5 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2017 tarihli ve 118-278 sayı ile verilip kısmen resen de istinafa tabi hükümlerin sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 14.11.2017 tarih ve 3158-2495 sayı ile;

"6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada davaya katılma, CMK'nın 260. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma ve CMK'nın 277/1. maddesi uyarınca da istinaf dilekçelerine cevap verme hakkının bulunduğu gözetilerek, suçtan zarar görüp katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına davanın haber verilmesi ve hükmün tebliği zorunlu olduğu hâlde dosyada ve UYAP kayıtlarında duruşmadan haberdar edildiğine ve istinaf hakkını kullanabilmesi için yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından varsa söz konusu belgenin konulması, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde istinaf dilekçesinin eklenmesinden sonra gönderilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine iadesine" karar verilmiş, anılan eksikliğin giderilmesinin ardından hükümlerin Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından da istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 22.01.2018 tarih ve 3585-59 sayı ile istinaf istemlerinin kabulü ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanık müdafisi ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 23.10.2018 tarih, 5297-6191 sayı ve oy çokluğu ile katılan Bakanlık lehine vekâlet ücretine hükmedilerek hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.