muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3047, Karar No: 2025/1257, Tarih: 25.02.2025

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, iptali istenen gündem maddeleri ile alınan genel kurul kararlarının geçerliliğini etkileyen bir sakatlık bulunup bulunmadığı noktasındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Toplantıya katılanların çoğunluğu ile diğer bir ifadeyle oy çokluğu ile şirket müdürü seçilmiş ise de, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 620. maddesinde, Kanun veya şirket sözleşmesinde aksi öngörülmediği takdirde, seçim kararları dâhil, tüm genel kurul kararlarının toplantıda temsil edilen oyların salt çoğunluğu ile alınacağı düzenlenmiştir.

Şirket ana sözleşmesinin 8. maddesinde ise bu hükmün aksi düzenlenmiş olup, anılan sözleşme hükmü ile şirket müdürünün tek kişi olarak ortaklar kurulu tarafından ittifakla seçileceği düzenlenmiştir. Anlaşıldığı üzere, ana sözleşme ile şirket müdürü seçiminde oybirliği aranmaktadır. Bu durumda şirket müdürü seçimine ilişkin 17.05.2018 tarihli genel kurulda alınan yedi (7) numaralı kararda sözleşmede öngörülen oybirliği nisap şartı sağlanmadığı görülmekle şirket müdürü seçimine ilişkin bu karar yok hükmündedir.

O halde, genel kurul toplantısında alınan yedi (7) numaralı kararın aynı genel kurul toplantısının beş (5) numaralı karar gibi yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9801, Karar No: 2014/10248, Tarih: 30.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9801 E.  ,  2014/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2010/42-2012/519

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketleri vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı A.. Y..'ın sürücüsü, davalı D. Sigorta'nın trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında karşı araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacının eşi ve desteği S. K.'nun vefat ettiğini, davalı S. Sigorta A.Ş.nin müteveffanın içinde olduğu aracın trafik sigortacısı olduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte 30.636,23 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile 50.000,00 TL. manevi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare; davalı D. Sigorta hakkındaki davadan ödeme sebebiyle vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Aynı olay sebebiyle müteveffanın babası ve annesi olan davacılar S.. K.. ve N.. K.. vekili tarafından Konya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/763 Esas sayılı dosyası ile ıslahla birlikte davacı Salih için 14.517,30 TL., davacı Nursen için 19.094,10 TL. destekten yoksun kalma tazminatının tahsili için davalılar S. Sigorta A.Ş. ve D. Group Sigorta A.Ş. aleyhine açılan dava bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, asıl davada; davacı Ferya davalı D. Sigorta hakkındaki davasından vazgeçtiğinden bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının diğer davalı sigorta şirketi hakkındaki ıslah edilen maddi tazminat talebinin kabulüne, davacının davalı A.. Y.. hakkındaki manevi tazminat talebinin 10.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne, birleştirilen davada; ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketleri vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı D. Group Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davalı S. Sigorta A.Ş. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davalı S. Sigorta A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-) Davalı S. Sigorta A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

a-) Yargılama sırasında alınan 13.7.2012 tarihli bilirkişi hesap raporunda 31.3.2011 tarihli kusur bilirkişi raporunda belirtilen (S. Sigorta'ya sigortalı araç sürücüsünün % 70 oranındaki) kusur oranı itibariyle tazminat hesabı yapılıp mahkemece davacı F. K. (Y.) yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; dava dilekçesinde maddi tazminat tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş olduğundan ve müteveffa Serhat Kuzu kaza sırasında davalı S. Sigorta şirketine sigortalı araç içerisinde yolcu olarak bulunup olayda kusuru olmadığından zarara sebebiyet verenlerin BK.nun 50, 51.maddeleri gereğince zarardan müteselsil sorumluluk esaslarına göre sorumlu olacakları açıktır.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, BK.nun 141. 142. Maddesine göre, borcun tamamından sorumludur. Nitekim, 2918 sayılı KTK.nun 88/1 maddesinde trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. BK.nun 146.maddesi uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre, birbirlerine rücu hakları da mevcuttur.

Bu durumda, mahkemece davalıların müteselsil sorumluluk ilkeleri gereğince kusur indirimi yapılmadan zararın tamamından sorumlu tutulmaları ve ayrıca; olayda yukarıda açıklandığı üzere müşterek müteselsil sorumluluk ilkesi geçerli olduğundan davalı D. Group Sigorta A.Ş. nin yargılama sırasında 08.9.2011 tarihinde davacı F. K. için yaptığı 30.000,00 TL.lık ödemenin bilirkişi raporuyla belirlenen zarar kaleminden mahsup edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, kusur oranları esas alınıp mahsup yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

b-) Davalı vekili olayda müteveffanın hatır için taşındığını savunmuş olup, hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.’nun 43. maddesi (6098 S.BK.mad.51) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hâkim, tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda, dava dışı sürücü ile müteveffanın arkadaş oldukları, kaza günü birlikte seyahat ettikleri esnada kazanın meydana geldiği anlaşılmakta olmasına karşın, mahkemece olayda hatır taşıması bulunup bulunmadığı dosya kapsamı itibariyle tartışılıp irdelenmiş değildir.

O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.’nun 43. maddesi hükmünce tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.’nun 43. maddesi hükmünce tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı D. Group Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davalı S. Sigorta A.Ş. vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı S. Sigorta A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı S. Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı

2.175,29 TL kalan harcın temyiz eden davalı D. Group Sigorta AŞ'den alınmasına 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18526, Karar No: 2017/25018, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18526 E.  ,  2017/25018 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7135, Karar No: 2018/6336, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7135 E.  ,  2018/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketi ... ... ve ... ...’ndan devraldığını ancak kendisine defter ve belgeleri vermediklerini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ... ve ... ...’na ait olduğunu söylemesi halinde; ... ... ve ... ...’nun CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

a) ... ... ve ... ...'da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ... ile ... ... ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ... ve ... ...’na ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ... ve ... ... ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2688, Karar No: 2014/1113, Tarih: 30.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2688 E.  ,  2014/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket bünyesinde Mart 2008 tarihinde güvenlik elemanı olarak işe başladığı esnada kendisinden teminat olarak bedelsiz senet alındığını, çalıştığı süre zarfında işçilik alacaklarının eksik ödenmesi sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini ve işçilik alacakları hususunda ... 4. İş Mahkemesinin 2010/696 esas sayılı dosyasında dava açması üzerine, davalı şirketce bedelsiz senedin üzeri doldurularak... 29. İcra müdürlüğünün 2010/15050 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, senedin teminat senedi olduğunu, bu hususun taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin 9/d. maddesinde belirtildiğini ve bu sebeple de senedin geçersiz olduğunu, işe girdiği sırada bedelsiz olarak alınan senet sebebiyle davalı işverene borcu olmadığının tesbiti ile... 29. İcra müdürlüğünün 2010/15050 sayılı dosyası ile başlatılan takibin iptaline ve ana paranın yüzde kırkdan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketce takibe konu edilen senedin taraflar arasındaki sözleşmenin 9/d. maddesine istinaden davacının verebileceği muhtemel zararlara karşılık teminat olarak alındığını ve senedin işleme konulması için gereken tüm şartların oluşması üzerine... 29. İcra Müdürlüğünün 2010/15050 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının borçlu olmadığının tespiti ile davacı lehine takip konusu edilen asıl alacağın yüzde kırkı oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması sebebi ile reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kötüniyet tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasındadır.

Somut olayda, davacı işçinin davalı şirkete ait araçla kaza yaptığı, kazada işçinin kusurunun yüzde yetmişbeş olarak tespit edildiği, davalı işverenin maddi kaybının ise 10.000,00 TL olup, bu sebeple zararın tazmini için icra takibi başlattığı, mahkemece işçinin zararın 7.500,00 TL 'sinden sorumlu olduğunun kabul edildiği, takip haksız ve kötüniyetli bulunarak davalı aleyhine kötüniyet tazminatına da hükmedildiği görülmüştür.

Somut olayda, davacı işçinin davalı şirkete ait araçla kaza yaptığı, kazada işçinin kusurunun yüzde yetmişbeş olarak tespit edildiği, davalı işverenin maddi kaybının ise 10.000,00 TL olup, bu sebeple zararın tazmini için icra takibi başlattığı, mahkemece işçinin zararın 7.500,00 TL 'sinden sorumlu olduğunun kabul edildiği, takip haksız ve kötüniyetli bulunarak davalı aleyhine kötüniyet tazminatına da hükmedildiği görülmüştür.

Mevcut delil durumuna göre davalının davacı aleyhine takip yapmakta kötüniyeti bulunmadığı, işçinin kusuru ile işverene zarar verdiği, bu sebeple işverenin işçi aleyhine icra takibine giriştiği anlaşılmaktadır. Davacı da kötüniyeti ispat edebilmiş değildir. O halde mahkemece kötüniyet tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hüküm fıkrasındaki “Davacı lehine takip konusu edilen asıl alacağın yüzde kırk oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1667, Karar No: 2018/2527, Tarih: 02.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1667 E.  ,  2018/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

../..

S.2.

- K A R A R -

Asıl davada şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya ile .... Vergi Dairesi'nin garameye girdiğini, ancak vergi dairesinin ancak paraya çevrilme tarihine kadar haciz koyabileceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2013/277 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili, borçlu şirketin, sigorta şirketinden olan alacağının tahsili için hizmet verdiğini ve sigorta şirketinden olan alacağın 750.000 TL lik kısmını temlik aldığını, buna rağmen kendiisne 9-10-11-12 ve 13. sıralarda yer verildiğini, haciz tarihinin 7. sıra haciz tarihinden önce olduğunu, şikayet olunan....ise takiplerinin iptal edildiğini, buna rağmen sıra cetvelinde yer almasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2013/290 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili ödeme emrinin borçluya tebliği tarihi itibari ile ilk kesinleşen haciz alacaklısı oldukları halde garameye dahil edilmelerinin hatalı olduğunu ileri sürerek sura cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen 2013/291 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, .... 15. İcra Müdürlüğü’nün 2011/20925 E. ile 2011/21375 E. sayılı takiplerinin İcra Mahkemesi kararı ile iptal edilip kesinleşmiş olmasına rağmen sıra cetvelinde yer almalarının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Birleşen 2013/266 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, vergi dairesinin haczinin paraya çevrilme tarihinden sonra olduğunu, temlik alacaklısı ... aleyhine tasarrufun iptali davası açtıklarını ve bu davanın sonuçlanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2013/268 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili, tüm alacaklılar tarafından sigorta şirketine gönderilen haciz ihbarnamelerine itiraz edildiğini, bu nedenle geçerli hacizleri olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan, ...... vekili bazı icra takip dosyalarında takibin iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, sıra cetvelinde takibi iptal olunan alacaklılara pay ayrıldığını savunarak, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ...... vekili ve..... vekili davanın reddini istemiştir.