muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4564, Karar No: 2007/6584, Tarih: 06.06.2007

Hal böyle olunca, ..parsel sayılı taşınmazın kök maliki S.. ile mirasçılarının Suriye uyruklu olup olmadıklarının ilgili idari mercilerden de sorulmak suretiyle kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, ondan sonra yukarıda değinilen düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3533, Karar No: 2013/3392, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3533 E.  ,  2013/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.09.2011 tarih ve 2010/186-2011/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... tarafından kullanılmakta olan logonun bir kısım mal ve hizmetlerde marka olarak tescili için davalı idareye başvurulduğunu, davalı idarenin başvurunun ön inceleme aşamasında bu markayı dava dışı OGM Lazer Epilasyon Güzellik Estetik Ltd. Şti.'ne ait markaya benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK.'nin 7/1-b maddesine dayanarak başvurudaki hizmetler yönünden kısmen reddettiğini, oysa markaların benzemediğini, iltibasa yol açmayacağını, hedeflenen halk kitlesinin farklı olduğunu, itirazlarının haksız olarak reddedildiğini, ileri sürerek ....'nun 18.08.2010 tarih 2010/M-3682 sayılı kararının iptali ile tescil başvurularından kısmen reddedilen 41. ve 42. sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, redde dayanak alınan 2006-24381 kod numaralı ''ogm lazer epilasyon güzellik merkezi + şekil'' ibareli markanın OGM harfleri ve yardımcı unsur durumunda “Lazer Epilasyon Güzellik Merkezi” ibaresinin de yer aldığı ve yanında ayrıca şekil işaretinden oluştuğu, dava dışı şirket adına daha önceki tarihte tescil olunan markanın, bu durumda kelime ve şekil esaslı unsurlarından oluşan karma nitelikli bir işaret olduğu, dava konusu başvurunun ise "OGM 1839 + şekil" ibaresinden ibaret olup, başvurudaki şekil unsurunun yazıdan oluşan kısmın önüne geçecek derecede ön plana çıktığı ve yazılı kısmın gerisinde kalmadığı, başvurunun da karma bir işaret olduğu, her iki marka yan yana geldiğinde ilk bakışta ortalama düzeyde alıcıda bütün olarak bıraktıkları izlenimin ayırt edilemeyecek derecede benzer veya aynı olmadığı, aralarındaki benzerliğin 556 sayılı KHK'nın 7/1-b kapsamında olmadığı, ancak 8/1-b kapsamında inceleme gerektirdiği, gerekçesiyle açılan davanın kabülü ile, ... ... nın 18/08/2010 tarih 2010-M-3682 sayılı kararının iptaline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4051, Karar No: 2019/6030, Tarih: 01.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4051 E.  ,  2019/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29/05/2017 tarih ve 2015/15 E- 2017/197 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/05/2018 tarih ve 2018/60 E- 2018/560 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Tekirdağ bağlama limanına kayıtlı bulunan 1992 model motoru ve bu motorun bağlı olduğu 1993 model fiber tekneyi 2005 yılı Mart ayında 2. el olarak dava dışı şahıstan fatura karşılığı aldığını, noter satış senedinin temin edilememesi sebebi ile satın alma ve liman kayıt işlemlerinden vazgeçtiğini, Liman Başkanlığı tarafından teknenin noter satış senedi olmaksızın müvekkiline ait olmayan sahte imza ile tersanede yeni imal edilmiş gibi 2005 yılına ait sıfır model işlemi yapılarak müvekkilinin adına 17/06/2005 tarih 1213 kayıt numarası ile tescil edildiğini, tescil işleminin iptali için idare mahkemesine dava açtıklarını, görevsizlik kararı verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süre içinde dava açtıklarını ileri sürerek Tekirdağ Liman Başkanlığı’nın 17/06/2005 tarih 1213 sayılı işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davada zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, davacının tekneyi faturalı olarak satın alıp ilk defa kayda girdiğini, noter senedinin kayıtlı teknelerin satışında düzenlendiğini ve ilk kayıtta gerekli olmadığını, teknenin fatura ile satışının yapılmış olması, faturada teknenin imalat yılının yazılı olmaması, teknenin daha önce kaydının olmaması sebebiyle Liman Başkanlığının usulüne uygun olarak tekneyi kullanılmamış yeni bir tekne olarak kaydettiğini, davacının çeşitli tarihlerde verdiği dilekçelerindeki beyanları arasında tutarsızlık bulunduğunu, özel teknelerden 16/05/2009 tarihine kadar motorlu taşıtlar vergisi alındığından davacının geçmiş yıllara ait motorlu taşıtlar vergisi yükümlüğü sebebiyle usule uygun tekne tescil işlemlerini iptal ettirmeye çalıştığını savunarak davanın süre ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 17/06/2005 tarihli gemi ölçme raporuna göre geminin 0,58 tonilato olması, TTK 957. md. gereğince 18 tonilato altındaki gemilerin tescilinin isteme bağlı olduğu, TTK 965 md. göre tescili isteme bağlı olan gemilerin sahibinin talebi üzerine sicilden terkin edileceği, bu nedenle kayıt malikinin talebi üzerine terkininin yapılması gerektiği ile davanın kabulüne Tekirdağ Liman Başkanlığı’nın 24/12/2009 tarih 1201 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne 17/06/2005 tarih 1213 kayıt numarası ile tescil edilen teknenin sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 17/06/2005 tarihli işlemin sahteliğini ileri sürmüş ise de tescil aşamasında sunulan evraklar ve davalıya hitaben düzelenen 28/08/2008 tarihli dilekçe ile teknenin kayalara çarparak battığını belirtip Liman Başkanlığından terkin talebinde bulunması sebebiyle davacının sahtelik iddiasına itibar edilmediği, davacının teknenin özelliklerine ilişkin belge içeriğinden haberdar olmasına rağmen uzun süre sessiz kalıp teknenin imalat yılına ilişkin itiraz ileri sürmesinin TMK 2/2 maddesine göre objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulüne ilk derece mahkemesinin 29/05/2017 tarih 2015/15 Esas 2017/197 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın esası hakkında yeniden karar verilmesine, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, davacının sicilden terkin istemiyle açtığı davayı TMK 2/2 maddesine bağlı olarak davacının davranışının objektif iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesi ile reddetmiş ise de, gerek tescil işleminin yapıldığı tarihteki 6762 sayılı Kanun'un 851/son maddesi ve gerekse 6102 sayılı TTK'nın 965/1 maddesi hükmü uyarınca gemi siciline tescili ihtiyari nitelikte olan gemiler bakımından sicilden terkin işlemi mücerret talebe bağlı kılınmıştır. Davacının sicile tescil edilen teknesinin tescilinin ihtiyari nitelikte olduğu tartışmasızdır. Bu durumda, davacının hangi saikle terkin talebinde bulunduğunun terkin işlemi açısından önemi olmadığı gibi gemi üzerinde ipotek hakkının varlığına dair herhangi bir işaret de bulunmamaktadır. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin isabetli hükmünün kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29247, Karar No: 2024/3309, Tarih: 28.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29247 E.  ,  2024/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2023/1653 E., 2023/1917 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen 26.10.2023 tarihli ek karara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.10.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçu işlediğine dair somut bir delilin olmadığı, dosyadaki diğer sanık ...'nin de sanığın atılı suçları işlemediğini beyan ettiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasında tercüman olarak hazır edilen kişilerin Arapça diline hakim olduklarını dair bir sertifikalarının olmadığı, sadece Arapça dilini bildiklerine dair şifahi bilgiler üzerine tercüman olarak atandıkları bu hususunda önemli ve yargılamanın selahiyeti ve adil yargılanma hakkının zedelenmemesi için dikkat edilmesi gerektiği ancak mahkemenin bu hususa dikkat etmediğine ilişkin, sanık ... müdafiinin temyiz istemi, samimi ikrarda bulunması nedeniyle tüm lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temyiz dışı başka bir motosiklet hırsızlığından, sanık ...’nin kamera görüntülerinden tespiti üzerine yakalandığı, sanığa sorulduğunda çaldıkları diğer motosikletlerin de yerini bildiğini beyan ettiği, sanığın yer göstermesi üzerine boş bir arazide 3 adet plakaları üzerlerinde olmayan motosikletin olduğunun görüldüğü, şase sorgulama sonucu motosikletlerden birinin katılana ait olduğunun anlaşıldığı, motosiklet üzerinde yapılan incelemede, anahtar giriş yerinde zorlama olduğu tespit edilerek teşhis sonucu katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle katılana etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21515, Karar No: 2024/9647, Tarih: 12.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/21515 E.  ,  2024/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/7 E., 2023/830 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik veya aşağılama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 218 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.

5. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi gereği yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağıladığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın kendisine ait Facebook profil sayfasında 02.01.2016 ile 15.11.2017 tarihleri arasında yaptığı paylaşımlar dava dosyasında mevcuttur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağıladığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın kendisine ait Facebook profil sayfasında 02.01.2016 ile 15.11.2017 tarihleri arasında yaptığı paylaşımlar dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık savunmasında, söz konusu paylaşımları kendisinin yaptığını, ancak dini aşağılama kastının bulunmadığını, mantığa uymayan çelişkili hususları araştırdığını ifade ettiği belirlenmiştir.

4. Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Biriminin 02.10.2023 tarihli raporu ile sanığın belirtilen tarihte işlediği iddia edilen suç yönünden yargılamasının bozuk olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci maddesi kapsamında olduğu tıbbi kanaatine varıldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üç fıkrasında üç ayrı suça yer verilmiştir. Maddenin birinci fıkrası ile halkın kin ve düşmanlığa alenen tahrik eylemi suç haline getirilirken ikinci fıkrası ile halkın bir kesimini alenen aşağılama, üçüncü fıkrası ile de halkın bir kesimini benimsediği dini değerlerden dolayı aşağılama suçları hüküm altına alınmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç işlendiğinde, halkın bir kesimi diğer kesimi aleyhine kamu güvenliği açısından tehlikeli olacak şekilde tahrik edildiğinde halk kitlelerinin birbirine girmesi ve toplum içinde kargaşa çıkması tehlikesi kendini gösterecektir. Yine ikinci ve üçüncü fıkralarında olduğu gibi, halkın bir kesimi belli nedenlerle aşağılandığında, bu kesim kendisini dışlanmış hissedecek ve böylece toplum dışına itilen kimselerin suça karışması ve diğer kesimini düşmanca görmesi riski ortaya çıkacaktır. O halde bu suçla korunan asıl hukuki yararın kamu barışının korunması olduğunu söylemek mümkündür.

Anılan maddenin birinci ve üçüncü fıkralarında geçen din kavramını yakından incelemek gerekirse;

Din, genellikle doğaüstü, kutsal ve ahlaki öğeler taşıyan, çeşitli ayin, uygulama, değer ve kurumlara sahip inançlar bütününe verilen isim veya tanımdır. Zaman zaman inanç sözcüğünün yerine kullanıldığı gibi bazen de inanç sözcüğü din sözcüğü yerine kullanılır. Dinler tarihine bakıldığında, birçok farklı kültür, topluluk ve bireyde din kavramının farklı biçimlere sahip olduğu görülür. Arapça kökenli bir sözcük olan din sözcüğü, köken itibariyle "yol, hüküm, mükafat" gibi anlamlara sahiptir.

Türk Dil Kurumuna göre sözcük olarak dinin tanımı; "Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum, diyanet" ve "Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen" anlamına gelir.

Türk Dil Kurumuna göre sözcük olarak dinin tanımı; "Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum, diyanet" ve "Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen" anlamına gelir.

Farklı din tanımlamalarının ortak noktaları birleştirildiğinde, din insanlara bir hayat tarzı sunan, onları belli bir dünya görüşü içinde toplayan kurum, bir değer biçme ve yaşama tarzı; yaratıcıya isteyerek bağlanma, birtakım şeyleri duyma, onlara inanma ve onlara uygun iradi faaliyette bulunma olgusu; üstün varlıkla ona inanan insan arasındaki ilişkiden ... deneyimin inanan kişinin hayatındaki etkileri olarak tanımlanabilir.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında, halkın din bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması şartıyla cezalandırılır. O halde bu suçun işlenebilmesi için, halkın bir kesiminin, diğer kesimi aleyhine tahrik edilmesi gerekir. Kin ve düşmanlığa tahrikin anlamı "husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zeminini oluşturan psikolojik hal" olarak belirlenebilir. Tahrik ise, başkalarına, belirli yönde hareket etmeleri için, açık bir psikolojik baskı demektir. Suçun oluşması için "grupların, gruplara karşı kin ve düşmanlığa bilfiil tahrik edilmiş olmaları" gerekir.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun hareket unsuru ise, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri kamu barışını bozmaya elverişli bir biçimde alenen aşağılamaktır. Madde metni, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 175 inci maddesinin üçüncü fıkrasına benzer şekilde düzenlenmiştir. Ancak 765 sayılı Kanun'un anılan hükmünde, dini değerden ne anlaşılması gerektiğini "Allah, dinler, dinlerin peygamberleri ve kutsal kitapları" şekilde sınırlı şekilde saymışken, 5237 sayılı Kanun'daki düzenlemede bu sınırlama kaldırılarak sadece "dini değerlerden" söz edilmiştir.

Maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun oluşması için bu dini değerlerin halkın bir kesimi tarafından benimsenmiş olmalıdır. Madde metnindeki asıl hareket unsuru, dini değerleri aşağılamaktır. Bu aşağılamanın, mutlaka alenen yapılması ve kamu barışını bozmaya elverişli nitelikte olması gerekir. Kamu barışını bozmaya elverişli olmaktan maksat, aşağılama fiilinin bireylerin taşıdıkları, ... esasına dayalı bir hukuk toplumunda yaşadıklarına dair duyguyu zedelemesi veya zedeleme ihtimalinin somut biçimde ortaya koymasıdır. Tehlike suçu olması nedeniyle eylemin yapılması ile halkın dini değerlerinin aşağılandığı duygusuna kapılması önemli değildir, objektif olarak eylemin aşağılayıcı nitelikte olması yeterlidir.