muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7857, Karar No: 2007/6298, Tarih: 28.05.2007

10. Ceza Dairesi 2007/7857 E., 2007/6298 K.

**10. Ceza Dairesi 2007/7857 E., 2007/6298 K.**

**- İNFAZ SIRASINDA VERİLECEK KARARLARIN MERCİİ VE USULÜ

- İTİRAZ YOLUNUN AÇIK OLMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

suçundan sanık Suat hakkında GAZİANTEP 5. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 22.02.2006 tarihinde, 2004/408 esas, 2006/116 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği ve hükmün kesinleştiği; infaz aşamasında, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uymadığı gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının infaz edilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 22.01.2007 tarihli ve 2004/408 esas, 2006/116 karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay C. Başsavcılığı'nın kararın itiraza tabi olması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesini isteyen tebliğnamesi ile 22.05.2007 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca verilen "hükmolunan cezanın infazına" ilişkin kararlar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup; bu kararlara karşı aynı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması nedeniyle, hükümlü tarafından yapılan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın merciince karara bağlanmak üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8702, Karar No: 2013/17553, Tarih: 15.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/8702 E.  ,  2013/17553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıların temsilcisi olduğu Ukrayna'da yerleşik... firmasında inşaat mühendisi olarak 01.03.2007-15.02.2009 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini, delil olarak sunulan mail kayıtlarından davalıların işçilerin işlerini ve ödemeler ile izinleri organize ettiklerini, gerçekte davalıların işveren olduklarını, çalışanların işyerinde emir ve talimatları davalılardan aldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ihbar ve kıdem tazminatları ile ücret alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkilinin arasında akdi ve fiili bir ilişkisi bulunmadığını, ...'nun işveren ve işveren vekili olmadığını... şirketiyle bir ilgi ve görevinin bulunmadığını bu nedenle adı geçene husumet tevcih edilemeyeceğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, müvekkilinin işveren yada işveren vekili ve işyeri yetkilisi olmadığını, bu şirket kayıtlarında müvekkilinin... firmasının ortağı dahi olmadığını belirterek açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'ndan doğan alacaklarda sorumluluğun işverene ait olduğu, iş davalarının işverene karşı açılmak zorunda olduğu, davacının işvereninin dava dışı şirket olduğu, işveren vekilinin bu anlamda bir sorumluluğu olmadığı, davacının davalılar aleyhine açmış olduğu davada işveren vekili olduğunu iddia ettiği davalılara karşı davasını yönelttiğini, ancak davalıların işveren vekili oldukları kabul edilse bile, işçilik alacakları yönünden davada pasif husumet bulunmadığı gerekçesi ile davalılar aleyhine açılan davanın husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçi, ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürmüş, mahkemece işçilik alacakları yönünden davalılara husumet yöneltilemeyeceği belirtilerek davacının kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçi, ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürmüş, mahkemece işçilik alacakları yönünden davalılara husumet yöneltilemeyeceği belirtilerek davacının kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, ERS Ltd. Şti.'nin Rusça'dan tercümesi yapılan 25.11.2011 tarih ve 03 sayılı yazısında, davacının... Ltd. Şti.'nin Kiev/Ukrayna'daki işyerinde 01.03.2007-15.02.2009 tarihleri arasında çalıştığı ve çalışma izninin Ukrayna Emek ve Sosyal Politika Bakanlığınca verildiği, çalışma izninin Ukrayna'nın Ankara Büyükelçiliğinden vize alan davacının kendisinin Ukrayna'ya geldiği ve Ukrayna Emek Kanununda beyan edilen dökümanlar ve şartlarla işe alındığının belirtildiği, ERS Ltd. Şti. ile ilgili yazı içeriği ve eklerine göre şirketin Ukrayna'da bu ülke kanunlarına göre kurulduğu ve yöneticisinin Kniş Yaroslav Yuryeviç olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece beyanlarına başvurulan davacı tanıkları yurt dışına çıkış işlemlerinin davalılar tarafından ayarlandığını, davalılardan ...'nun işleri yurtdışında yönettiğini, ücretlerinin de diğer davalı ... tarafından Türkiye'de banka hesabına yatırıldığını ifade etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her iki davalının da işverenlik sıfatı bulunmadığının belirtilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, dava dışı... Ltd. Şti. ile ilgili olarak araştırma yapılmadığı gibi davacının yurt dışına ne şekilde çıkış yaptığı ve işyerinde hangi şartlarda çalıştığı, aldığı ücret belirlenmemiştir.

1-Somut olayda, davalıların... Ltd. Şti. ile ne şekilde irtibatları bulunduğu ve adı geçen şirkete ortak olup olmadıkları araştırılmamıştır. Öncelikle... Ltd. Şti.'nin ortaklarının ve temsile yetkili olan kişilerin belirlenmesi için şirkete ait resmi ticaret sicil kaydı ülkesinden celbedilerek usulüne uygun şekilde tercümesi yapırılmak suretiyle dosya içresine alınmalı ve davalıların bu şirkete ortak olup olmadıkları ve şirkette aldıkları görev açıklığa kavuşturulmalıdır.

2-Diğer yandan davacının yurtdışına çıkış işlemlerini ne şekilde gerçekleştirdiği de resmi merciler nezdinde araştırılarak belirlenmelidir.

3-Taraflar arasında davacının... Ltd. Şti. bünyesinde çalışırken aldığı ücret miktarı da uyuşmazlık konusu olup, bu hususta davacının kıdemi ve yaptığı iş de dikkate alınarak emsal ücret seviyesi tespit edilmeli, ardından işçinin talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı toplanacak delillere göre yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4939, Karar No: 2023/7167, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4939 E.  ,  2023/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/46 E., 2015/7 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarih 2014/46 Esas, 2015/7 Karar sayılı ilâmıyla suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, suça sürüklenen çocuğun çocuğun cinsel

istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinden hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesi şeklinde eğitim tedbiri ile aynı Kanun'un beşinci maddesinin (d) bendi gereğince çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için geçici veya sürekli tıbbi bakım ve rehabilitasyona tabi tutulması şeklinde sağlık tedbiri uygulanmasına dair çocuklara özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2018 tarih 14-2015/83425 sayılı Tebliğnamesiyle dosya bozma istemiyle Başkanlığımıza gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii müddeti muhafaza dilekçesi vermiş; gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2018 tarih 14-2015/83425 sayılı Tebliğnamesiyle dosya bozma istemiyle Başkanlığımıza gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii müddeti muhafaza dilekçesi vermiş; gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Suç tarihi itibariyle 13 yaşında olan SSÇ hakkında Bakırköy Prof Dr Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 291.05 sayılı raporda, yapılan ruhsal muayene ve psikosimetrik incelemeler sonucunda, suça sürüklenen çocukta hafif düzeyde zekâ geriliği saptandığı, yaşadığı çevre, kültürel ortam, eğitim ve zekâ düzeyi göz önüne alındığında 26/05/2013 tarihinde işlediği iddia edilen cinsel istismar suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını kavrayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği bildirilmiştir. Raporda SSÇ'ye atılı hürriyeti kısıtlama suçu yönünden bir değerlendirmeye yer verilmemiş olduğundan, bu husustaki eksiklik giderilmek üzere Çorlu Devlet Hastanesinde psikiyatri uzmanından alınan 03/11/2014 tarih, 2303 sayılı raporda, bu suç yönünden de SSÇ'nin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği ifade edilmiştir. Her iki rapor Mahkememizin gözlemi ile uyumlu olmakla TCK'nın 31/2 ve CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince SSÇ hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır." şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu olmadan eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

5271 sayılı Kanun'un 160 ıncı madde ikinci fıkrada yer alan: "Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki yasal düzenleme nazara alınarak; Tebliğnamedeki "5271 sayılı Kanun'un 76 ncı maddesi uyarınca 27.10.2007 doğumlu katılan mağdurun iç ve dış muayenelerine ilişkin katılan mağdurun ailesinden rızaları olup olmadığı saptanmadan, rızalarının bulunmaması halinde Mahkeme kararı alınmadan doktora sevk edilerek tanzim edilen 26.05.2013 saat 02:38 ve 16:00 tarihli iç ve dış muayeneye ilişkin raporların mahkeme tarafından hükme esas alındığı anlaşıldığından söz konusu raporların 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi karşısındaki durumunun gerekçeli karar yerinde tartışılmaması" nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/46 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14910, Karar No: 2019/8765, Tarih: 22.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14910 E.  ,  2019/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suça konu cep telefonu çalındıktan sonra kamera görüntülerinden eşgal bilgilerinin tespiti üzerine olay yerine yakın yerde yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada telefonun ele geçmiş olması karşısında hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle cezasından indirim yapılmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7561, Karar No: 2013/11035, Tarih: 10.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7561 E.  ,  2013/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci cümlesi, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “17.10.2008” yerine, “2008” yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Mahcuzun depoda bulunduğunu ve tasarruf edilmediğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından 07.04.2008 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kararın gerekçe kısmında asgari hadden para cezası tayin edildiğine karar verildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında alt sınırdan uzaklaşılarak adli para cezası tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11174, Karar No: 2022/4729, Tarih: 31.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11174 E.  ,  2022/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl ve birleşen davalar, meslek hastalığına dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Önceki bozma ilamında; "Değinilen yasal mevzuat ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu, davacının 30.04.1990-1991/1. dönemi ile 05.12.1991-09.11.1994 tarihleri arasında davalıya ait işyeri dışındaki maden ocaklarında çalışmalarının olduğu göz önünde bulundurulduğunda her işverenin kendi döneminden sorumlu olacağı gözetilmeli, sigortalının kaçınılmaz maluliyet oranı da belirlenerek davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren rapor alınması" gereğine işaret edilmişse de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, dava dışı kazalının davalı işveren dışında farklı işverenler nezdinde de çalışmalarının bulunduğu anlaşılmakla; Mahkemece, bu işyerleri ile davalı işyeri arasında bağlantı bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre bozma ilamında belirtilen hususlar dikkate alınarak yeniden kusur raporu alınarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15372, Karar No: 2012/3977, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15372 E.  ,  2012/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7840, Karar No: 2010/495, Tarih: 01.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/7840 E.  ,  2010/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/03/2008 gün ve 331/83 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın, almış olduğu alkolün ve uyuşturucu maddenin tesiri ile başka bir neden bulunmaksızın mağduru batın sol yanda jejenumda 2 adet 0,5 cm.lik perforasyon, sol ayak bölgesinde 2 cm. cilt altı kesi oluşturacak şekilde 2 bıçak darbesiyle yaraladığı, yaralardan birinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, sadece sol üst kadrandaki yaranın batına nafiz olup herhangi büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığı,olayın gece koşullarında gerçekleştiği ve sanığın özellikle mağdurun hayati organlarının bulunduğu bölgeye hedef alarak darbe gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı, kendiliğinden eylemine son verdiği dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten bıçakla yaralama suçundan, ancak mağdurda meydana getirilen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 01.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/996, Karar No: 2020/1954, Tarih: 16.04.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/996 E.  ,  2020/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet; İlk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair istinaf hükmünün dairemizce bozulması üzerine ilk derece mahkemesince verilen hüküm

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu; yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm