muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11560, Karar No: 2023/3530, Tarih: 21.06.2023

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; davalı erkeğin ortak çocuklarla beraber yaşamadığını, uzun yol şoförü olduğunu, tarafların aile konutunda sevgilisi ile birlikte yaşadığını, çocukların dede ve babaanne yanında büyüdüklerini, erkeğin ortak çocukları annelerinden soğuttuğunu ileri sürerek ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesi yönünde tesis edilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; tutarsız tanık beyanları dikkate alınarak erkeğe tam kusur yüklenmesinin hatalı olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, erkeğe saygısız davrandığını, evi terk ettiğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini, kadının boşanma davası süresince asgari ücretle çalışması nedeniyle lehine tedbir nafakası ödenmesinin haksız olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarı ve kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında davacı kadından kaynaklı bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğe yönelik kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile tedbir nafakasına ilişkin yasal şartların oluşup oluşmadığı, oluştu ise miktarlarının hakkaniyete uygun olarak belirlenip belirlenmediği, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesinin ortak çocukların üstün yararına olup olmadığı ile erkeğin tazminat taleplerinin reddine dair verilen kararın dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 323 üncü maddesi, 336 ncı maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8137, Karar No: 2022/3673, Tarih: 09.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8137 E.  ,  2022/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.07.2017 tarih ve 2016/126 E. - 2017/139 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2020/67 E. - 2020/257 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30 seneyi aşkın zamandır pencere, kapı sistemleri, giydirme cepheler, kış bahçeleri, solar sistemler, alüminyum kompozit panel, Saray Cotta, cam balkon gibi mimari sistemler konularında hizmet verdiğini, aynı zamanda sanayi ve mühendislik için yüksek kalitede alüminyum profil üretimi lider firmalardan olduğunu, müvekkili şirketin Aluface, İstanbul Ticaret Sarayı+şekil, Kleidco, Saplas+şekil, Saray+şekil, Saray, Sasplas+şekil, greenist saraygrup, ibareli tescilli markalarıın ve Aluboard, Saraybond, Saraypen ibareli marka tescil başvurularının olduğunu, davalının TPE nezdinde kayıtlı 2015/16304 tescil numaralı "saraywin" markasının müvekkilinin saray esas unsurlu tescilli markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer ve aynı mal/hizmet sınıfında tescil ettirilmiş olması sebebi ile iltibasa sebebiyet verdiğini, müvekkiline ait markaların tanınmış marka olduğunu, bunu bilen davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı markasının tescilinin hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine, davacı adına 1117949 numara ile tescilli “saray” 2009/60455 numara ile tescilli “istanbul ticaret sarayı” ve 2010/51253 numara ile tescilli “saray” markalarına vaki tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men’ine ve ref’ine, kararın masrafları davalı tarafından karşılanmak suretiyle Türkiye çapında yayın yapan tirajı yüksek 3 gazeteden birinde ilan yoluyla yayınlanmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı markalarının aynı sınıfta tescilli olmadığını, müvekkilinin davacı ile hiçbir ticaretinin olmadığını, davacı ve davalının farklı hammadde ile üretim yaptığını ve müvekkiline ait markanın farklı sınıfta tescilli olduğunu, aralarında herhangi bir benzerlik ve iltibas olmadığını, davacının saray ve saray kelimesinden türetilmiş markalara ilişkin tanınmışlığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı markalarının aynı sınıfta tescilli olmadığını, müvekkilinin davacı ile hiçbir ticaretinin olmadığını, davacı ve davalının farklı hammadde ile üretim yaptığını ve müvekkiline ait markanın farklı sınıfta tescilli olduğunu, aralarında herhangi bir benzerlik ve iltibas olmadığını, davacının saray ve saray kelimesinden türetilmiş markalara ilişkin tanınmışlığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı markasının 17. sınfta tescilli olduğu, davacı markasının 6. sınıf emtia grubunda tescilli olduğu, davacı tarafın “Saray” ibaresi ile davalı tarafa ait “Saraywin” ibaresi karşılaştırıldığında, ortalama tüketici nezdinde markanın asli unsuru olan “Saray” ibaresi aynı işletmeden gelen seri markalar niteliğinde algılanabileceğinden aralarında benzerlik olduğu ve karıştırılma ihtimali olduğu, ancak, taraf markalarının tescilli olduğu sınıflar karşılaştırıldığında ve davacı tarafın sektör tanınırlığı gözönüne alındığında, 17. sınıftaki PVC profiller emtiası yönünden davacının markasının tescilli olduğu 6. sınıfın benzer nitelikte olduğu, bu emtia yönünden karıştırılma ihtimalinin olduğu, diğer emtia açısından ise davalı markasının tescilinde davacı markasına yönelik benzerlik ve ondan yararlanmayı gerektiren bir husus olmadığı, davalı tarafça markanın kullanımına ilişkin tecavüzden bahsedilmiş ise de kullanıma ilişkin herhangi bir kayıt, tespit ve delilin sunulmadığı, kullanımın ne şekilde olduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalıya ait 2015/16304 sayılı "Saraywin markasının “PVC profiller" emtiası yönünden davacı markasına benzer olduğundan bu emtia yönünden markanın hükümsüzlüğüne, TPE kayıtlarından terkin edilmesine, kalan emtia grubunda hükümsüzlük talebinin reddine, kullanıma ilişkin ispat edilemeyen davanın reddine, ilan talebinin de markanın kayıtlardan terkini sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, marka tescil kayıtlarına göre, davacı tarafa ait “saray+şekil” markasının 117949 sayı ile 6. sınıfta, "Yapılarda kullanılan her çeşit aliminyum doğrama profilleri, perde rayları, masa profilleri, kapı kolları, pencere kolları, kapı babaları, ispanyoletler'' alt başlıklarında 05.06.1990 tarihinde tescil edildiği, ''SARAY'' ibareli kelime markasının davacı adına 6. emtia sınıfında "Adi metaller ile bunların alaşımları ve yarı mamulleri. Metalden mamül kapılar ve pencereler, kepenkler, jaluziler, bunların kasaları ve aksamları. Hırdavatçı (nalburiye) eşyası" alt başlıklarında 2010/51253 tescil no ile 04.02.2013 tarihinde tescil edildiği, “İstanbul Ticaret Sarayı” markasının davacı adına 35,36,37,41,43 sınıfta 2009/60455 sayı ile 12.11.2009 tarihinden itibaren 10 yıl müddet ile tescil edildiği, davalı tarafa ait "saraywin" markasının 17. sınıfta "Pvc profiller Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yan mamul sentetik malzemeler, yalıtım, dolgu ve tıkama mahemeleri, yalıtım amaçlı kullanılan boyalarf yalıtım için kumaşlar, yalıtım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler, derz dolguları, contalar, o-ringler (motor ve silindir contaları hariç), Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları; tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için radyatör hortumları (yangın hortumları hariç)" alt başlıklarında davalı adına 2015/16304 sayı ile 26.02.2015 tarihinde tescil edildiği, davacının 6.sınıfta tescilli markaları ile davalının 17.sınıfta tescilli markasının benzer tescil alanlarına sahip olduğu, faaliyet alanının kapı ve pencere sistemleri üzerine olduğu, yalnızca kullanılan hammaddenin farklı olduğu, davacıya ait ''SARAY+şekil'' ve ''SARAY'' markaları ile davalıya ait ''Saraywin'' markaları arasında işitsel ve görsellik olarak benzerlik bulunduğu, davacı markaları ile davalı markasının asli unsurunun ''saray'' ibaresi olduğu, somut olayda, ayırdediciliğin tespitinde, markanın ihtiva ettiği kelimelerin bütüncül olarak ilgili tüketici nezdinde bıraktığı izlenimin dikkate alınması gerektiği, davalı markasındaki "win"ibaresinin "Window" (ingilizcede pencere) kelimesinin kısaltması olduğundan ayırt edici niteliği bulunmadığı, davalı markasının esaslı unsurunun "saray" kelimesi olduğu, söz konusu markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, tüketicinin algısında bırakacağı izlenimin aynı ya da ayırdedilemeyecek kadar benzer olduğu, dava tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, bilirkişi raporunda ve ilk derece mahkemesi kararında yapılan değerlendirmelerin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19449, Karar No: 2015/33724, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19449 E.  ,  2015/33724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2015

NUMARASI : 2014/250-2015/216

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, bilirkişi raporuna itirazında ve temyiz dilekçesinde, " işyerinde kendisi ve diğer işçilerin şikayeti sonucu çalışma koşullarına dair inceleme yapılıp idari para cezası verildiğini" beyan etmiştir. Dosyada bu konuda belge ve yazışma yoktur. İlgili Bölge Müdürlüğüne yazı yazılarak, Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 2009-2014 yılları arasında yapılan denetim raporları istenerek yazı cevapları ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9713, Karar No: 2012/19302, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9713 E.  ,  2012/19302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme kararının 29.05.2008 tarihinde sanığın atandığından haberdar olduğu sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilip müdafiin hükmü temyiz etmemesi üzerine hükmün 15.09.2008 tarihi itibariyle kesinleştirildiği, her ne kadar kısa kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2011 tarih, 377/301 sayılı kararında da belirtildiği üzere kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık görevini sürdürmekte olan sanık müdafiinin yüze karşı verilen kararlarda temyiz süresinin tefhim ile başlayacağını bilmesi gerektiği, bu nedenle sanığın 29.05.2008 tarihli ilk hükme yönelik 08.06.2009 tarihinde yaptığı temyiz istemi CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı için süresinde olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile Mahkemenin 12.06.2009 tarihli ek kararının ONANMASINA, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14830, Karar No: 2022/6683, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14830 E.  ,  2022/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30/09/2021 gün ve 2021/4518 Esas - 2021/10774 Karar sayılı ilama karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeline hükmedildiği halde, tesciline karar verilmediği ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 30.09.2021 gün ve 2021/4518 E. - 2021/10774 K. sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Arta kalan 67,43 m2'lik kısmın bedeline hükmedildiği halde, davacı idare adına tesciline karar verilmemesi,

2-Tespit edilen bedelin tamamı ilk kararla davalıya ödendiğinden ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- (1) nolu bendinin sonuna gelecek şekilde, (A harfi ile gösterilen 67,43 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline) ibaresinin eklenmesine,

2-Tespit edilen bedelin tamamı ilk kararla davalıya ödendiğinden ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- (1) nolu bendinin sonuna gelecek şekilde, (A harfi ile gösterilen 67,43 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline) ibaresinin eklenmesine,

2- (5) nolu bendinde yazılı (15/12/2020) ibaresinin çıkartılarak yerine (11/08/2015) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12376, Karar No: 2013/15776, Tarih: 12.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12376 E.  ,  2013/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın beraat etmesine karşın aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi maddi yanılgı veya yazım hatası olmayıp hukuki yanılgı niteliğinde olduğu ve hukuki yanılgının ancak başka bir merci tarafından giderilebileceğinden sanık müdafiinin tavzih yoluyla düzeltilmesi talebine istinaden mahkemece verilen 29.04.2013 tarihli ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

31.12.2010 tarihli haciz tutanağı ile işçi olarak çalıştığı işyerinde haczedilerek muhafaza edilmek üzere kendisine teslim edilen malların mevcut olup olmadığının ve başkaca dosyalarda haczedilerek muhafaza altına alınıp alınmadığı, teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı araştırılıp, malların mevcut olduğunun veya başka dosyalardan haczedildiğinin tespiti halinde beraatine, aksi taktirde mahcuzlar üzerinde fiili hakimiyetini bırakarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan ve malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Beraat eden sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/417, Karar No: 2014/2952, Tarih: 15.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/417 E.  ,  2014/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/405-2013/129

Taraflar arasında görülen kooperatif genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.10.2013 gün ve 2013/5258 Esas, 2013/5995 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifin arsasına inşaat yapmayı taahhüt eden yüklenicinin üstlendiği işi yapmamasına rağmen 28.06.2009 tarihli genel kurulda yükleniciye katkı sağlanması düşüncesi ile bir takım hukuka aykırı kararlar alındığını, bu kararların mutlak butlanla sakat olduğunu, genel kurula kendisi adına katılan vekilinin alınan kararlara muhalefet şerhi koyduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin 28.06.2009 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresi içinde açılmadığını, alınan kararların kanuna ve anasözleşmeye uygun olduğunu, dava konusu 28.06.2009 tarihli genel kurulda alınan kararların daha sonra 26.06.2010 tarihinde yapılan genel kurulda güncellenerek tekrar alındığını, işbu davanın konusunun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu genel kurula vekili aracılığıyla katıldığı, vekilinin alınan kararlara yönelik olarak muhalefet şerhi koyduğu ancak, bir aylık hak düşürücü süre içinde açılması gereken davanın bir yıl sonra açıldığı, dava konusu genel kurul toplantısının 3 ve 4 no'lu gündem maddelerinde alınan ve üyelere mali yükümlülük getiren kararların, kanuna ve anasözleşmeye aykırı olmadığı, kararların mutlak butlan yaptırımına tabi olmasını gerektiren bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın esastan reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.10.2013 tarih ve 2013/5258 Esas, 2013/5995 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8368, Karar No: 2016/9852, Tarih: 19.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/8368 E.  ,  2016/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

... isimli kişinin 11.01.2016 ve 20.05.2016 tarihli dilekçelerinde hakkında dava olduğunu e-devlet sisteminden öğrendiğini, suçu işleyen kişinin kardeşi ... olduğunu ve kendisinin kimlik bilgilerini kullandığını söylemesi, dosya kapsamında sanık olarak yargılanan ... adına atılan imzalar ile dilekçe sahibi olan ... adına atılan imzaların benzerlik göstermemesi ve dosya içinde ... adına nüfus cüzdan fotokopisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; 11.01.2016 ve 20.05.2016 tarihli dilekçe sahibinin fotoğraf, imza ve yazı örnekleri ile parmak izlerinin alınarak, bu dosyadan tutuklu kaldığı anlaşılan sanığın ilgili soruşturma evrakındaki parmak izleri ve ayrıca cezaevinden varsa imza ve yazı örnekleri, fotoğrafları getirtilip uzman bilirkişi aracığıyla incelemesi yapılıp, sanığın gerçek kimliği tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.