muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20824, Karar No: 2012/39916, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20824 E.  ,  2012/39916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25252, Karar No: 2019/24507, Tarih: 26.12.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/25252 E.  ,  2019/24507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

ANKARA 17.İŞ MAHKEMESİNİN 2012/604 EASAS VE 2012/585 KARAR SAYILI

DOSYASINDA;

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve birleşen dosya davalısı Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin, davalı şirketin otelcilik işletmesinde 27.10.1999 tarihinde işe başladığını, iş akdinin 28.02.2010’da işveren tarafından tek taraflı fesholunduğunu, davalı ... PİRİŞTİNA’nın alt işveren durumunda olduğunu, asıl işveren muhatabın Etap Altmel A.Ş olduğunu, her ay 90,00 TL yol parası ile 95,00 TL gıda çeki verildiğini, son 5 yıldır bu yol paralarının ödenmediğini, her ay açıktan bordro harici ödenmekte olan 75,00 TL tutarında ücretin 2008 yılının Ocak ayından başlayarak 28.02.2010’a kadar ödenmediğini, işyerinde günlük 4 çeşit yemek verildiğini, en son aldığı net ücretin 1.400,00 TL olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ıslah dilekçesindeki talep miktarla birlikte kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada ise, müvekkilinin 27.10.1999 tarihinde (dava dışı) ... Tur.AŞ'nin otelcilik işletmesinde daimi işçi olarak işe başladığını, bu işyerinde çalışırken işletmenin 28.02.2010 tarihinde ... AŞ tarafından davalı ... Ltd.Şti.'ne devredildiğini, anılan şirkette çalışmasının kesintisiz sürdüğünü, işverence hiçbir gerekçe gösterilmeksizin 31.05.2010'da iş akdinin feshedildiğini, Ankara 19.İş Mahkemesinde işe iade davası açtıklarını, 2010/566-1033 sayılı kararı ile davasının kabul edildiğini, anılan kararın Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nce onandığını, işe iadesinin talep edildiğini, davalının 30 günlük yasal sürede müvekkilini işe iade ederek 17.07.2012 tarihinde işe girişinin yapıldığını, ancak bir süre sonra işe iade davasında samimi olmadığı düşünülerek Ankara 16. Noterliğinden hak ve alacaklarını talep eden bir ihtarname çekildiğini, bu ihtarla Eylül 2011'de yasal emeklilik süresinin dolduğu bildirilerek bu tarih itibarıyla tüm yasal hak ve alacaklarının ödenmesinin istendiğini, ancak ödeme yapılmadığını, bu şirkete devreden ... A.Ş.'de çalıştığı dönemlerden de ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacağı bulunduğunu, bu alacakların da halen kendisine ödenmediğini, bu alacakların miktar ve dönemleri, daha önce açılmış ve halen devam etmekte olan Ankara 10. İş Mahkemesinin 2010/325 E sayılı alacak davasında 27.02.2012 tarihli bilirkişi raporu ile hesaplandığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...' ye dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalının cevap vermediği, delil bildirmediği ve duruşmalara katılmadığı görülmüştür.

Davalı ... Turizm ve İnşaat A.Ş. vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili şirketten önceki çalışmalarına ilişkin taleplerinin reddi gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm, davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2 - İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz:

Hüküm, davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2 - İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden 4857 sayılı yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Emsal dosyalarda da tespit olunduğu üzere ... Turizm ve İnşaat A.Ş. ile Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti. arasında devir işlemleri yapıldığı ve buna dair hükümlerin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir. Kaldı ki davacının Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti.'ye karşı açmış olduğu işe iade davasında da, davacının Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti.' nde işe iade edildiği anlaşılmaktadır. İşe iade davası sonrasında davacının önceki işine verilmediği, belirlenen işin dışında başka işlerin yaptırıldığı, davalının işe iadesinde samimi olmadığı gerekçesiyle ve ayrıca emeklilik nedeniyle davacının ihtarname gönderdiği açıktır.

Dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek ve emsal dosyada da tespit olunduğu üzere ... Turizm ve İnşaat A.Ş. ile Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti. arasında devir işlemi olup davacının bir gün ara ile Barcelo Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti.'de çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Dava açıldığı tarih itibariyle davacının iş akdi sona ermiştir. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrası da geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı ancak devreden işveren bakımından kendi dönem ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk getirilmelidir.

Somut olayda yol parası, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından her şirketin kendi çalıştığı dönemle sorumlu tutulması gerekir. Ancak devralan işveren fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti açısından müştereken ve müteselsilen sorumludur. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7931, Karar No: 2013/7697, Tarih: 18.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7931 E.  ,  2013/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01...2011 tarih ve 2011/204-2011/1837 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ... ve ... kulak nolu düvelerin 04.09.2009 tarihinde 815949 poliçe numarası ile sigortalatıldığını, 01...2009 tarihinde ... kulak nolu düvenin sepsis dolayısıyla veteriner hekim huzurunda imha edildiğini, yapılan bu zorunlu imha nedeni ile sigortalı düvenin sigorta bedeli olan ....900,00 TL'nin düvenin ölüm tarihi olan 01...2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmişitr.

Davalı vekili, ... kulak numaralı hayvana ait Devlet Destekli Hayvan Hayat Sigorta Poliçesinin 04.09.2009 tarihinde düzenlendiğini, hasar neticesinde yapılan incelemede hayvanın mikrobiyel bir hastalık türü olan Kan-Septesimi hastalığı taşıdığını ve bu hastalığın başlangıç tarihinin ....09.2009 olduğu, hayvanın poliçenin düzenlenmesinden 9 gün sonra hastalığa yakalandığı, bu durumun teminat dışında kalan hallerden olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsalı uyarınca Devlet Destekli Hayvan Hayat Sigortası Genel Şartları madde A.... Tazminat Dışında Kalan Haller bölümünde poliçe başlangıç tarihinden itibaren iki haftalık (14 gün) bekleme süresi içinde ortaya çıkan hastalıklar nedeniyle meydana gelen ölüm, itlaf, mecburi kesim, yavru atma ve yavru ölümlerine göre tazminat ödenmemesi gerektiği ancak Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. Devlet Destekli Hayvan Hayat Sigortası Genel Şartlarını belirleyen maddelerden; A.... teminat kapsamındaki Haller ve Kayıplar, A... teminat dışında kalan haller ve bu maddelerin atıfta bulunduğu ihbarı mecburi tüm bulaşıcı hastalıklar bölümü EK-1 maddesi uyarınca Hemorajik Septisemi hastalığının teminat kapsamında olduğu, 404696 kulak küpeli hayvanın sepsis nedeniyle 01...2009 tarihinde kesilerek imha edildiği, sigorta bedelinin ....900,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 155,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6726, Karar No: 2015/19622, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6726 E.  ,  2015/19622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/173-2014/259

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Bilirkişi raporunda, sermaye faizi, genel idare giderleri ve diğer giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle m² birim fiyatının düşük belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6347, Karar No: 2008/13692, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6347 E.  ,  2008/13692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, ... mevkii 420 ada 95 parsel sayılı 11.615,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'in 20 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, ... tarafından Hazine aleyhine açılan dava dosyalarında; sit alanı içinde kalması nedeniyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş, Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla, eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalıp, orman olmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkeme kararına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında çalılık ve açık olarak nitelendirildiği eylemli çalılık olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden rapor denetlenemediği gibi, çekişmeli parselin ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların eğiminin % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, çalılık ve maki florası ile kaplı bulunduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.