muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8865, Karar No: 2014/1325, Tarih: 25.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8865 E.  ,  2014/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2009

NUMARASI : 2007/659-2009/116

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.03.2011 gün ve 2009/9529 Esas, 2011/2450 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifte sabit ödemeli ortak olduğunu, bu hususun davalı kooperatifin yönetim kurulu tarafından da taahhüt edildiğini, genel kurulda da aynı konuda karar alındığını, bu aşamadan sonra müvekkilinin ortaklık statüsünün tek taraflı olarak değiştirilmesinin mümkün olmadığını, ancak 08.04.2007 günlü genel kurulun 8, 9 ve 10. maddeleri ile alınan kararların müvekkilinin belirtilen statüsünü ihlal ettiğini ileri sürerek, davalı kooperatifin 08.04.2007 tarihli genel kurulunun 8, 9 ve 10. maddelerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı kooperatife sabit ödemeli ortak olduğu konusunda 23.03.2003 tarihli genel kurulda karar alındığı, bu kararın halen geçerli olduğu, davacının bu kararla doğan kazanılmış hakkının sonraki genel kurullarda kaldırılmasının mümkün olmadığı, bu nitelikteki kararların mutlak butlanla sakat olduğu ve iptali için açılan davalarda karara muhalefet şerhi konulmasının aranmayacağı, iptali istenen maddeler ile alınan kararların da davacının sabit ödemeli ortak statüsüne aykırı olacak şekilde ödeme yapmasını gerektirdiği ve bu nedenle batıl oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kooperatifin 08.04.2007 tarihli genel kurul toplantısında alınan 8, 9 ve 10 no'lu kararların mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 08.03.2011 tarih, 2009/9529 E., 2011/2450 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24330, Karar No: 2019/20803, Tarih: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24330 E.  ,  2019/20803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Kurum bünyesinde ,İkmal Baş Mühendisliğinde sözleşmesinin feshedildiği 12.07.2010 tarihine kadar memur olarak çalıştığını,davalı kurum bünyesinde boş olan baş memur kadrosuna atanması gerekirken bunun uygulanmadığını beyanla yevmiye farkı ve yevmiye farkından kaynaklanan fark kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fark ücrete ve bundan dolayı fark ihbar ve kıdem tazminatı hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Davacı işçi, davalıya ait işyerinde satın alma memuru olarak çalışmakta iken fiilen baş memurluk görevini yerine getirdiği halde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fark alacak isteğinde bulunmuştur.Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre dava konusu işyerinde baş memur unvanı ile çalışan bir personelin 2007 yılına kadar çalıştığı, bu kişinin ayrılmasından sonra işin satın alma memurlarına verildiği anlaşılmaktadır. Baş memurluk kadrosu 2007 yılından itibaren fiilen kaldırılmış ve yaptığı işler satın alma memurlarına verilmiştir. İşyerinde birden fazla satın alma memuru olduğu dikkate alındığında, neden sadece davacıya baş memurluk ücretinin verilmesi gerektiğinin somut gerekçelerle ortaya konulması gerekir. Dosyada bu yönde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Kaldı ki, baş memurluk ünvanının sınava tabi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı böyle bir sınava girdiğini ve başarılı olduğunu da kanıtlamış değildir. Hal böyle olunca davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5503, Karar No: 2006/6768, Tarih: 20.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5503 E.  ,  2006/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 111 ada 1 parsel sayılı 25.427.04, 111 ada 2 parsel sayılı 7.322.14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve harici satış nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların dere yatağından açılma yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 111 ada 1 parsele ilişkin davanın reddine tespit gibi tescile, 111 ada 2 parsele ilişkin davanın kabulü ile tespitin iptaline ve çekişmeli parselin tespit harici bıralımasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davaya konu 1 numaralı parselin tarım arazisi niteliğinde bulunduğu zilyedlikle mülk edinme şartlarının adına tescil kararı verilen yararına gerçekleştiği, 2 numaralı parselin faal dere yatağı niteliğinde olup zilyedlikle iktisabının mümkün bulunmadığı mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi anlatımı ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10335, Karar No: 2012/9573, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10335 E.  ,  2012/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile fertlerine kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2009 gün ve 2008/192 Esas, 2009/354 Karar sayılı hükme karşı müşteki Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun (SHÇEK) vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 23.02.2012 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi SHÇEK vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, SHÇEK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14999, Karar No: 2015/29124, Tarih: 14.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14999 E.  ,  2015/29124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/181556

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2010/285 (E) ve 2010/806 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.04.2008 tarih, 2008/22-80 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmadığı saptanan sanığın, savunması alınıp, yüklenen suçu işlediğine ilişkin kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, hakkında TCK'nın 32/1 ve 57. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2- Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25851, Karar No: 2025/8084, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25851 E.  ,  2025/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/98 E., 2022/1391 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/263 E., 2021/279 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15028, Karar No: 2016/675, Tarih: 20.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15028 E.  ,  2016/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/69-2014/297

Davacı A.. E..vekili Avukat A.. Ö.. tarafından, davalılar S.. F.. ve diğerleri aleyhine 29/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 19/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/06/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat M.. U.. ile karşı taraftan davalılardan S... F..vekili Avukat S.. E.. geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalılardan S..F.. yararına takdir olunan .. TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/146, Karar No: 2021/1803, Tarih: 30.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/146 E.  ,  2021/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK.85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52/2 maddeleri gereğince 12.100,00 TL. Adli para cezası

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık doktorun sağlık hizmetlerinde görevli olduğu, mesleğin gerektirdiği dikkat ve özen kurallarına riayet etmediği ve eyleminin TCK'nın 85. maddesindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle kurulan hükmün Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler II/A(6)'te yer alan "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükmüne göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, incelenmeyen dosyanın ilgili Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12034, Karar No: 2023/11020, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12034 E.  ,  2023/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2667 E., 2023/29 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/135 E., 2022/261 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan ... ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı ... Kundura Sanayi ve Ticaret Ltd Şti.de 01.01.1974-01.07.1989 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; 506 sayılı Kanun'un 2 nci ve 6 ncı maddelerine açıkça belirlendiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünde çalışma olgusunun varlığının zorunlu olduğunu, çalışmaya ilişkin belgeler ise, işe giriş bildirgesi ve birlikte aylık ve dönemsel prim bordroları gibi kuruma verilmesinin zorunlu olduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... Kundura San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... vekili beyan dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, Mahkeme aksi kanaatteyse esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Dahili davalı ... vekili Mahkemeye sunmuş olduğu bilirkişi raporuna yönelik 13.06.2016 tarihli yazılı beyan dilekçesinde; SGK'dan gelen cevabi yazıya göre ... Kundura'nın ...'in yönetici ve sahibi olduğu, ...'nin ... sicil numaralı işyerinde resmi ortaklığı bulunmadığını, bu hususa katıldıklarını, davacının müvekkilinin babasının işyerinde çalışma durumunun söz konusu olmayıp işyerinin diğer davalı ...'e ait olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Dahili davalı ... vekili Mahkemeye sunmuş olduğu bilirkişi raporuna yönelik 13.06.2016 tarihli yazılı beyan dilekçesinde; SGK'dan gelen cevabi yazıya göre ... Kundura'nın ...'in yönetici ve sahibi olduğu, ...'nin ... sicil numaralı işyerinde resmi ortaklığı bulunmadığını, bu hususa katıldıklarını, davacının müvekkilinin babasının işyerinde çalışma durumunun söz konusu olmayıp işyerinin diğer davalı ...'e ait olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; davacının davalılardan ...'e ait ... Kundura unvanlı ....06 sicil sayılı dosyada işlem gören işyerinde; 01.12.1974-03.11.1975 tarihleri arasında, 05.07.1977-31.12.1978 tarihleri arasında ve 01.04.1988-01.07.1989 tarihleri arasında 506 sayılı Kanuna tabi olarak hizmet akdi ile çalıştığının kabulü ile Kuruma bildirilen hizmetleri dışında 1975/1-1975/10 ayları arasında her ay 30 gün, 1975/11 ayında 3 gün, 1977/7 ayında 27 gün, 1977/8-1977/12 ayları arasında her ay 30 gün, 1978 yılında 360 gün, 1988/4-1988/12 ayları arasında her ay 30 gün, 1989/1-1989/4 ayları arasında her ay 30 gün olmak üzere toplam 1230 gün daha günlük brüt asgari ücret üzerinden hizmet akdi ile SGK'ya bildirilmesi gereken çalışmasının bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; söz konusu kararın kabule ilişkin kısımlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu, karara dayanak yapılan bilirkişi raporu denetime elverişli bulunmayıp hizmet süresine ilişkin tespitlerin yerinde olmadığını, araştırmalar yeterince yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın hatalı ve yanlış olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı sonrası dinlenen tanıkların varsayımlara, duyumlara göre ifade verdiğini, tanıkların görgüye dayalı bir bilgilerinin olmadığını, davacının davasını ispat edemediğini, her üç tanığın da davacının çalıştığı sürelerle ilgili herhangi bir beyanda bulunmadıkları halde Mahkemece varsayıma dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek davacının müvekkile ait iş yerinde toplam 1230 gün daha çalıştığının tespitine karar vermesi yanlış ve hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.