muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16512, Karar No: 2019/2720, Tarih: 25.03.2019

Ancak, kontrol muayenesini Kurumun yazılı bildiriminde belirtilen tarihten başlayarak üç ay içinde yaptıran ve malûllük veya sürekli iş göremezlik halinin devam ettiği tespit edilen sigortalının veya aylık ya da gelir bağlanmış olan malûl çocuğun kesilen aylık veya geliri, kesildiği tarihten başlanarak yeniden bağlanır.

Kontrol muayenesini Kurumun yazılı bildiriminde belirtilen tarihten üç ay geçtikten sonra yaptıran ve malûllük veya sürekli iş göremezlik halinin devam ettiği tespit edilen sigortalının malûllük aylığı veya yeni sürekli iş göremezlik derecesine göre hesaplanacak geliri, gelir veya aylık bağlanan çalışamayacak durumda malûl çocukların ise almakta oldukları gelir veya aylık, rapor tarihinden sonraki ay başından başlanarak yeniden bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.…” hükmünü içermektedir.

Türkiye Cumhuriyeti ile Federal Almanya Cumhuriyeti arasında Sosyal Güvenlik konusunda yapılan sözleşmenin 43'ncü maddesi"(1) Akit tarafların Sosyal Sigorta Mercileri, bu mercilerin dernekleri, res-mi makamları ve mahkemeleri, 2’nci maddenin 1’nci fıkrasında belirtilen mevzuatın ve bu sözleşmenin uygulanmasında, sanki kendi mevzuatlarını uyguluyorlarmış gibi, birbirlerine karşılıklı yardımda bulunurlar. Nakdi yardımlar dışındaki yardımlar ücretsizdir.

(2) 1’nci fıkranın 1’nci cümlesi hekim muayeneleri için de geçerlidir. Tıbbi muayene masrafları, seyahat masrafları, mahrum kalınan kazanç, müşahade amacı ile yapılan yerleştirme masrafları ile diğer nakdi yardımlar, posta masrafları dışında, talep sahibi merci tarafından tazmin edilir. Hekim muayenesinin, her iki akit taraf yetkili Sosyal Sigorta Merciilerinin yararına olarak yapılması halinde, masraflar tazmin edilmez. "44'ncü maddesi"(1) Akit taraflardan birinin resmi makamına, mahkemesine veya Sosyal Sigorta Merciine ibrazı gereken belgeler veya diğer evrak vergi ve resimden kısmen veya tamamen muaf ise, bu muafiyet, bu sözleşmenin uygulanmasında, diğer akit tarafın resmi makamına, mahkemesine veya Sosyal Sigorta Merciine ibraz edilecek belge ve diğer evraka da teşmil edilir.

(2) Bu sözleşmenin uygulanmasında akit taraflardan birinin resmi ma-kamına, mahkemesine veya Sosyal Sigorta Merciine verilecek olan tanzim eden makamın mühürünü veya damgasını taşıyan belgelerin, diğer akit ta-rafın resmi makamlarında, mahkemelerinde ve Sosyal Sigorta Merciilerinde muameleye konulması için ayrıca tasdiki istenmez. "hükümlerini içermektedir.

Yukarıda belirtilen Türkiye Almanya Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 43'ncü maddesine göre diğer akit taraf ülkelerinde bulunurken ya da ikamet edilirken kişilerin tıbbi kontrole tabi tutulabilecekleri ,aynı sözleşmenin 44'ncü maddesine göre de düzenlenecek söz konusu raporun ayrıca tetkikine gerek olmaksızın kabul edileceği düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen Türkiye Almanya Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 43'ncü maddesine göre diğer akit taraf ülkelerinde bulunurken ya da ikamet edilirken kişilerin tıbbi kontrole tabi tutulabilecekleri ,aynı sözleşmenin 44'ncü maddesine göre de düzenlenecek söz konusu raporun ayrıca tetkikine gerek olmaksızın kabul edileceği düzenlenmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; Kayseri Bölge Sağlık Kurulu kararıyla, 28.09.2012 tarihli rapor dayanak alınarak davacının % 60 çalışma gücü kaybı olduğuna karar verilerek 22.10.2013 tarihinde kontrolüne karar verildiği,davacının 31.12.2012 tarihli tahsis talebine istinaden 01.01.2013 tarihinden itibaren davacıya maluliyet aylığı bağlandığı, davacının kontrol tarihinden sonraki ödeme dönemi başına kadar kontrolünü yaptırmaması sebebiyle aylığının kesildiği,davacının 03.07.2014 tarihli müracaatı üzerine düzenlenen 08.09.2014 tarihli raporunu takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlandığı,davacının 02.10.2013-15.11.2013 tarihleri arasında Almanyada bulunduğu ve bu tarihler arasında raporlu olduğunu, ev sahibinin eve girişini engellediğini, kimsesizlere belediye tarafından tahsis edilen odayı ülkeyi terk etmesi halinde kaybedeceğinden Almanyadan ayrılamadığını, 01.05.2014 tarihinde Almanyada kazandığı tazminatını aldığını, yeni evini ancak 01.07.2014 tarihinde kiraladığını ileri sürerek kabul edilebilir mazereti olduğu iddiasında bulunduğu, mahkemece de davacnın mazereti kabul edilerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 94'ncü maddesi incelendiğinde; Kurumun yazılı bildiriminde belirtilen tarihten sonraki ödeme dönemi başına kadar kabul edilebilir bir özür sunulduğunda aylığın kesilmeyeceğini, kesilmesine rağmen belirtilen tarihten itibaren 3 ay içinde kontrolün yaptırılması halinde ise kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanacağı düzenlenmiştir. Davacının kontrol başvurusu 3 ay sonrasında olmuştur. Yasal düzenlemede, kontrol tarihini takip eden ödeme dönemi başına kadar kabul edilebilir mazeret sunma imkanı verilmiştir. Daha sonraki dönemler için mazeret sunma imkanı verilmemiş, 3 ay içinde kontrolün yaptırılması halinde kesildiği tarihten itibaren yeninden bağlanacağı, 3 ay içinde dahi kontrolün yaptırılmaması halinde ise kontrole ilişkin raporu takip eden aybaşından itibaren yeniden aylık bağlanacağı düzenlenmiştir. Yukarıda belirtilen sözleşme hükümlerine göre de davacının Almanyada muayene olup raporunu Alman Sosyal Güvenlik mercilerine de sunma imkanına sahiptir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın mevcut şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın mevcut şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11121, Karar No: 2020/4298, Tarih: 07.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11121 E.  ,  2020/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1,09 promil alkollü vaziyette olan sanık sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarpması ile maddi hasarlı trafik kazasına sebep olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/3 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/3 delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 25 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2382, Karar No: 2019/8032, Tarih: 16.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2382 E.  ,  2019/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taraflar arasında 01.05.2007 başlangıç tarihi 3 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, davalının Mayıs ve Haziran 2010 dönemine ait kira bedellerini ödemediğini, sözleşme gereği 2 aylık kira bedeli ile bu döneme ait kira bedellerinin tamamının muaccel hale geldiğini, davalı aleyhine takip başlatıldığını; ancak, haksız ve kötü niyetli olarak imzaya ve takibe itiraz edildiğini ileri sürerek; davalının haksız kötü niyetli itirazının iptaline ve takibin Aralık 2010 sonuna kadar tahakkuk etmiş olan 44.000 TL tutarındaki asıl alacak üzerinden işlenmiş yasal faiziyle birlekte devamına, takip durduğundan %40'tan aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya geçmiş dönem borcu bulunmadığını, kira kontratı üzerindeki imzanın davalıya ait olmadığını, gerek sözleşmenin ve gerekse bu sözleşme hükümlerine göre artırılmış olan kira bedelinin müvekkil tarafından kabulünün mümkün olmadığını; kira kontratının geçerli olduğu varsayılsa bile yine yerleşik Yargıtay içtihatları, tahliye halinde muacceliyet kaydının işletilme imkanı bulunmadığı yönünde olduğunu belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; borçlunun takip dosyasındaki İstanbul 2.İcra Müdürlüğünün 2010/20223 E.sayılı takip dosyasında 60.000.00 TL kira alacağı, 36.098.00 TL faiz alacağına yapmış olduğu itiraz ile takibin 60.036.98-TL üzerinden, takibin asıl alacak üzerinden % 9 faiz işletilerek tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 30/06/2015 tarihli 2015/3907 Esas, 2015/6643 Karar sayılı ile; " davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde ödenmeyen Mayıs-Haziran 2010 aylar kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 yılı Nisan ayına kadar olan aylar kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; açılan davanın kısmen kabulü ile, İstanbul 2. İcra müdürlüğü'nün 2010/20223 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın 10.535,00 TL asıl alacak, 80,33 TL takip tarihine kadar işleyen faiz olmak üzere toplam 10.615,33 TL alacak üzerinden itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, takibin bu şekilde devamı ile İcra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu hüküm altına alınmıştır.

Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Bununla birlikte,her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde ödenmeyen Mayıs ve Haziran 2010 aylar kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 yılı Nisan ayına kadar olan aylar kirasının da tahsilini istemiş,taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 12. maddesinde de kira bedellerinin zamanında ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar olan kira bedellerinin ödeneceğine ilişkin muacceliyet koşuluna yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 12.07.2012 Tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6353 sayılı Kanunun 53. maddesi ile 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesi değiştirilmiş olup,bu yeni yasal düzenleme karşısında muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale gelmiştir.

Davacı tarafın, dava açıldığı tarihteki mevzuat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda muacceliyet şartına bağlı olan kira bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yasa değişikliği gereği,muacceliyet şartına bağlı kira bedellerine yönelik talebinin kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; ilk derece mahkemesince, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı gözetilmeden; davalı yararına 4.006.08 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 436/2. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm metninden "davalı vekili lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi hükümleri uyarınca tayin olunan 4.006,08 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsil edilerek davalıya verilmesine” ifadelerinin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8570, Karar No: 2015/14435, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8570 E.  ,  2015/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/911-2013/357

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare ve ihbar olunan vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.04.2014 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. D. Ç. ile ihbar olunan vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare ve ihbar olunan vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin 2.kez geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare ve ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekillerince temyiz edilmiştir.

İhbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi'nin taraf sıfatı bulunmadığından temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı idareden alınmasına, ihbar olunandan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14907, Karar No: 2023/16478, Tarih: 01.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14907 E.  ,  2023/16478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... adına vekili Av. ...'ın, ... Elektronik Tebligat Sisteminde (...) kayıtlı adresine tebliğ edildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) "Elektronik Tebligat" başlıklı 7/a maddesi şöyledir:

" Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

2. 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

3. Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

4. Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

5. Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

6. Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

7. Kanunla kurulanlar da dahil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri.

8. Noterler.

9. Baro levhasına yazılı avukatlar.

10. Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.

Bu Kanun uyarınca yapılan elektronik tebligat işlemleri, Posta ve Telgraf Teşkilatı ... Şirketi tarafından kurulan ve işletilen ... Elektronik Tebligat Sistemi üzerinden yürütülür. Posta ve Telgraf Teşkilatı ... Şirketi, sistemin güvenliğini ve bu sistemde kayıtlı verilerin muhafazasını sağlayacak her türlü tedbiri alır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir."

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu olanlar" başlıklı 5 inci maddesi şöyledir:

" (1) Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cet-vellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

b) 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.