muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15203, Karar No: 2025/10333, Tarih: 02.06.2025

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2733, Karar No: 2015/32269, Tarih: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/2733 E.  ,  2015/32269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/71648

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/269 (E) ve 2013/693 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5939, Karar No: 2021/2609, Tarih: 02.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5939 E.  ,  2021/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17/09/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/03/2021 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmaya gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, miras payının devri sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların kardeş olduğunu 26.01.2007 tarihli harici sözleşme ile davalının muris ... ...)'dan geçen tüm taşınmazlardaki miras payını sattığını, ancak bu güne kadar tapuları devretmediğini bildirerek, dava dilekçesinde sayılan tüm parsellerde davalı adına olan payların iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imza itirazına ilişkin hakkını saklı tutarak açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş çekişme konusu bir kısım taşınmazlarda ... (...)'dan davalıya düşecek miras hisselerinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 01.11.2016 tarihli 2016/3561 Esas- 2016/9046 Karar sayılı ilamı ile "...dava konusu taşınmazlarda ...(...)'dan davalıya düşecek miras hisselerinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş mahkemece davalıya murislerinden düşecek hisseler hesaplanmadığı gibi kararda gösterilmemiştir. Hükmün 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen açıklıkta kurulmadığı görülmektedir. Bu şekilde kurulan hüküm infaza elverişli, yasanın emrettiği şekilde yazılmış bir hüküm olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

HMK’nın “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi uyarınca;

" Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."

Hukuki dinlenilme hakkının temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/4302, Karar No: 2022/6551, Tarih: 03.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4302 E.  ,  2022/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “sanık hakkında daha önce hükmün açıklanması geri bırakılması hükümlerinin uygulanmış olmasına rağmen yasal denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından 6545 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/8 maddesi de göz önüne alındığında koşulları oluşmadığı” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2390, Karar No: 2019/2416, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2390 E.  ,  2019/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/946, Karar No: 2023/4133, Tarih: 21.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/946 E.  ,  2023/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1044 E., 2022/2185 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DER... MAHKEMESİ : Bandırma Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/366 E., 2022/138 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Der... Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; 2018 yılı içinde erkeğin kadının başka bir erkek ile yazıştığını gördüğünü, kadının bir daha yapmayacağını belirtmesi üzerine affettiğini, ancak zamanla kadının uzak davrandığını, ortak çocuğun okuluna sık sık gitmeye başladığını, telefonla arandığında ya meşgul çaldığını ya da cevap vermediğini, erkeğin 12 Nisan günü ortak çocuğun okulunda görev yapan ...isimli öğretmen ile kadının yazışmalarını gördüğünü, mesajlardan bu kişi ile bir yerde buluştuklarının açık olduğunu, "canım, bir tanem, çok öp...ğim" gibi mesajların olduğunu, bu kişi ile kadının annesinin alt katında boş olan komşunun evinde buluştuğunun mesajlardan anlaşıldığını, erkeğin ...isimli kişi hakkında şikayette bulunduğunu ve idari soruşturma açıldığını, soruşturmada her ikisinin de buluştuklarını kabul ettiğini, bu durumda zinanın varlığının sabit olduğunu, kadının da zinayı itiraf ettiğini, zina olayını öğrendikten sonra erkeğin evin kendisine ait olduğunu belirtip kadının gitmesini isteğini, kadının gitmemesi üzerine eşyalarını toplamaya başladığını ancak ortak çocuğun babanın gitmesini istememesi üzerine bir kaç gün çok erken çıkıp geç gelmek üzere eve gidip geldiğini, daha sonra tarafların covide yakalandığını, bu süre içinde sad... aynı evin paylaşıldığını, evliliğin birliğinin devam etmediğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesinde belirtilen zina hukuki nedenine, olmadığı takdirde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde belirtilen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; erkeğin öfke problemi olduğunu, zina iddasının doğru olmadığını, asıl uygunsuz davranışta bulunanın erkek olduğunu, telefonuna yabancı kadınlardan mesaj geldiğini, 11 yıl önce bir kadından eve çağıran bir mesaj geldiğini, ne olduğunu sorunca da yanlışlıkla geldiğinin belirtildiğini, tarafların 2021 yılı Nisan ayından beri karı-koca hayatı yaşadıklarını, erkeğin 12 Nisan günü kadını annesinin kapısının önünde görünce hemen kadının telefonuna saldırdığını, telefondan mesajları görüp kadının annesinin evine çıkarak ağza alınmayacak sözler söylediğini, sonra taraflar konuştuğunda evliliğin devam ettiğini, hatta tarafların covide yakalandığını ve evde geçirdiklerini, bu durumun affın varlığını gösterdiğini, zina gibi bir durumun olmadığını, sad... üçüncü kişi ile pandemi nedeni ile sosyal alanlar kapalı olduğundan kısa süreli dostane şekilde yüz yüze görüşme durumu olduğunu, erkeğin öfke problemi olduğunu, hakaret ettiğini, fiziksel müdahalede bulunduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına 100.000,00TL manevî tazminata hükmedilmesine, ortak çocuk yararına aylık 750,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, davalı yararına aylık 1.250,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DER... MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DER... MAHKEMESİ KARARI

İlk Der... Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada mevcut mesaj çıktıları incelendiğinde davalı kadının ...isimli üçüncü şahıs ile mesajlaştığı, buluşmak için sözleştikleri, birbirlerine öpücük emojisi atarak çok öp...klerine dair söylemlerde bulundukları, kadının buluştuğu şahsı ''iniyorum, girdim, hadi gel, ...'lerde, kimse yok...'' şeklinde buluşma yerine çağırdığı, üçüncü şahsın ise ''geldim'' şeklinde cevapladığı, erkeğin bu olaya ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı'na yapmış olduğu idari şikayet evraklarında kadının söz konusu yazışmaları ...G. isimli şahısla yaptığını kabul ettiği, yazışma ve konuşmalarının zamanla yakınlaşmaya döndüğü ve pişmanlık duyduğu şeklinde ifade verdiği, ...G. İsimli şahsın ise ''12 Nisan 2021 tarihine ait yazışmalar doğrudur. Bahsettiğiniz yazışmalar yaklaşık bir yıldır hanımefendi ile duygusal boyutta devam etmektedir. Bahsi geçen ... adlı kişinin evi ile ilgili olan kısmı da doğrudur....Yaşanan olaylardan ötürü üzgünüm.'' şeklinde ifade verdiği, davacı tanığı ... ve davalı tanığı ...'un da kadının söz konusu olayı ikrar ettiğine ilişkin beyanda bulundukları. söz konusu olayı 2021 yılının Nisan ayında öğrenen erkeğin davayı hak düşürücü süre içerisinde açtığı, kadının söz konusu olaydan sonra erkek ile aynı evde karı- koca hayatını devam ettirdiğine ve erkeğin kendisini affettiğine ilişkin beyanı yönünden ise davalı tanığı ...'un kendi içerisinde çelişen beyanı haricinde başkaca bir delil olmadığı, bu nedenle bu tanığın beyanına itibar edilmediği, olayı öğrenildikten sonra tarafların Covid-19 hastalığına yakalandıkları ve aynı evde makul sürede kalmalarının af iradesi olarak kabul edilemey...ği gerekçesi ile erkeğin zina hukuki sebebine dayalı olarak açmış olduğu boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Der... Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle ; velayetin babaya verilmesi gerektiği, hükmedilen manevî tazminat miktarının düşük olduğu, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılması gerektiği gerekçeleri ile velayet, manevî tazminatın miktarı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönlerinden İlk Der... Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle ; velayetin babaya verilmesi gerektiği, hükmedilen manevî tazminat miktarının düşük olduğu, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılması gerektiği gerekçeleri ile velayet, manevî tazminatın miktarı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönlerinden İlk Der... Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; üçüncü kişi ile aralarındaki günlük mesajların zina olarak kabul edilmesinin imkansız olduğunu, bu mesajları erkeğin 12.04.2021 tarihinde gördüğünü ve tarafların konuşarak anlaştıklarını, dava açılana kadar elli gün aynı evde evliliklerine devam ettiklerini, tarafların covid olduğunu ancak aynı zamanda erkeğin kardeşinin de covid olduğunu, kardeşine gitmeyi tercih etmediğini, bu nedenle af sayılması gerektiğini, affın varlığının tanık beyanı ile de sabit olduğunu, hükmedilen manevî tazminatın reddedilmesi gerektiğini, davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmaya karar verilmesi gerektiğini, erkeğin kusurlu olduğunu belirterek 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca davanın kabulü 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın kabul edilmemesi, kusur, manevî tazminat yönlerinden İlk Der... Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Der... Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; üçüncü kişi ile aralarındaki günlük mesajların zina olarak kabul edilmesinin imkansız olduğunu, bu mesajları erkeğin 12.04.2021 tarihinde gördüğünü ve tarafların konuşarak anlaştıklarını, dava açılana kadar elli gün aynı evde evliliklerine devam ettiklerini, tarafların covid olduğunu ancak aynı zamanda erkeğin kardeşinin de covid olduğunu, kardeşine gitmeyi tercih etmediğini, bu nedenle af sayılması gerektiğini, affın varlığının tanık beyanı ile de sabit olduğunu, hükmedilen manevî tazminatın reddedilmesi gerektiğini, davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmaya karar verilmesi gerektiğini, erkeğin kusurlu olduğunu belirterek 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca davanın kabulü, kusur, manevî tazminat yönlerinden kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak der...de geçimsizlikte kusurun davacı erkekten kaynaklanıp kaynaklanmadığı, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca davanın kabulü ile erkek yararına manevî tazimnat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektir...k nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Der... Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7821, Karar No: 2010/1586, Tarih: 03.02.2010

9. Ceza Dairesi 2008/7821 E., 2010/1586 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/7821 E., 2010/1586 K.**

**- GİZLİ KALMASI GEREKEN BİLGİLERİ AÇIKLAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 329 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 330 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 136 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu olayda uygulanan 765 sayılı TCK'nın 136. maddesindeki suçun unsurlarının oluşabilmesi için, devletin iç veya uluslararası siyasi çıkarları bakımından gizli kalması gereken ya da yetkili makamlar tarafından yayın ve açıklanması yasaklanan bilginin, ele geçirilip yayınlanma anında gizlilik niteliğini koruması ve failin de böyle bir bilgiyi sır olduğunu ve bu niteliğini bilerek yayın ve açıklamış olması gerekir. Eğer bu çeşit bir bilgi yayınlanıp açıklandığı tarihte esasen daha önce kamuoyunun bilgisi olmuş ve herkes tarafından bilinmekte ise ortak bir sır olma vasfını kaybeder ve onun gizli kalması gereken veya yayın ve açıklanması yasaklanan bir bilgi olduğundan söz edilemez.

S.. Gazetesi'nin 01.05.2003 tarihli nüshasında yayımlanan "işte o genelgeler" başlıklı dava konusu yazı, yukarıdaki açıklama ışığında içeriği itibariyle ele alınıp değerlendirildiğinde, TCK'nın 136/1. maddesi kapsamında gizli kalması gereken bilgi olarak kabul olunamayacağı ve bu niteliği bilinerek yayınlandığının anlaşılmadığı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine, yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 03.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6268, Karar No: 2015/6417, Tarih: 08.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6268 E.  ,  2015/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (. Asliye Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Kararın müdahillerden .... vekiline, .... vekiline, ... vekiline, ... Pazarlama Ltd. Şti. vekiline, gerekçeli kararın tebliğe çıkartıldığı, tebligatın adı geçen avukatın, daimi çalışanına (sekreterine) tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgesinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmama sebebi ile aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür.

Bu tebligat Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, gerekçeli kararın müdahillerden ... vekiline, ... vekiline, ... vekiline, .. .. .. .. Ltd. Şti. vekiline, usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesi, kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçelerinin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29952, Karar No: 2020/1458, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2016/29952 E.  ,  2020/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.