muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1152, Karar No: 2020/2209, Tarih: 11.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1152 E.  ,  2020/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine ilişkin verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi hakkında verilen kararın, davalılardan ... vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ...' nin ... Eczanesi'nde eczacı olduğunu, eczane tarafından 2007-2009 tarihlerinde kuruma fatura edilen reçetelerde usulsüzlük yapıldığını, yürütülen soruşturma neticesinde davalı ... hakkında usulsüz eylemleri nedeniyle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.9 maddesi uygulanarak 98.396,01 TL kurum zararı ile 984.210,10 TL cezai şartın tahsiline ve 2 yıl süreyle fesih işlemi uygulanmasına karar verildiğini, ancak davalı ... tarafından ödemenin yapılmadığını, usulsüz reçete bedellerinin ödenmesi için diğer davalılardan doktor ..., doktor ..., doktor Suat Berzeg yine eczane çalışanlarından

./..

-2-

... ve ...'a ödeme hususunda tebligat yapıldığını, ancak davalılar tarafından ödeme yapılmadığını, bu nedenle 88.030,05 TL reçete bedelinin ödeme tarihinden itibaren, işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 984.210,10 TL cezai şart alacağının ise, alacağın doğduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...' dan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, müfettiş raporu, kurum kayıtları, sözleşmeler, reçete listeleri ve ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/414 sayılı dosyası incelenmiş, bilirkişi raporu alınmış, rapor uyarınca dosyada tespit edilen 8 reçete bedelininin yargılama sırasında yasal faizi ile birlikte ödendiği, diğer reçeteler yönünden ise alacak talep edilebilmesi için öncelikle ceza mahkemesinde yargılama yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi raporunun soyut incelemeye dayandığı, dava konusunu aydınlatmaya yeterli olmadığı, bu nedenlerle sözleşme maddelerinin tek tek incelenerek denetime elverişli rapor hazırlanması gerektiği, ayrıca ceza yargılamasının hukuk yargılamasının bir ön şartı kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın belirtilen eksiklikler giderilip yeniden hüküm tesisi için ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, usulsüz reçete düzenlenmesi sebebiyle açılan alacak davasına ilişkindir.

Uyuşmazlık, usulsüz reçete düzenlenmesi sebebiyle açılan alacak davasına ilişkindir.

1-)HMK 353/l-a-6. bendinde, ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

HMK 369.maddesinde; ''Yargıtay, tarafların ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir.'' hükmü bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353.maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri arasında "delillerin eksik toplanması'' durumuna yer verilmemiş açıkçası "delillerin hiç birinin toplanmaması ve gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemesi" hali düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, davaya dayanak yapılan kurum kayıtları, müfettiş raporları, reçete listeleri dosya kapsamına alınmış, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbirinin toplanmamış veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemiş olmasından söz edilemez. Buna göre HMK'da sayılan geri gönderme sebepleri gerçekleşmediğinden bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince alınan raporun yetersizliği sebebine dayanılarak karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca varsa eksik delillerin toplanması ile dava dosyasının incelenip işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu durum bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davalılardan ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenler ile davalılardan ..., ... ve ...'ın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5545, Karar No: 2017/21379, Tarih: 04.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/5545 E.  ,  2017/21379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, hükümden sonra verdiği 12.12.2013 tarihli temyiz dilekçesinde psikoz raporu olduğunu ve ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi ve temyiz dilekçesine “Yineleyici Depresif bozukluk" ve "organik olmayan psikoz" tanıları ile tedavi gördüğüne ilişkin evrak ile ilaç kullanım raporunu eklemesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Sanığın hukuki sorumluluğunun bulunduğunun belirlenmesi durumunda ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3 maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/514, Karar No: 2011/4656, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/514 E.  ,  2011/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2005 gün ve 2005/158 Esas, 2005/418 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun unsuruna etkisi bakımından mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Mağdurenin dinlenilmesi sırasında CMK.nun 236/3. maddesine aykırı olarak psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmaması,

Mağdure hakkında Erzincan Devlet Hastanesinin 03.10.2005 günlü tek hekim tarafından verilen rapor tam bir kanaat verici nitelikte görülmediğinden, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, mevcutsa bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamacağı ve vereceği ifadelere itibar edilip edilmeyeceği isnat edilen suçun ahlaki redaetine müdrik, ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı hususlarında açıklayıcı rapor alınarak, katılana karşı aynı eylemi gerçekleştirdiği iddia edilen ve soruşturma evrakı tefrik edilen diğer sanıklarla ilgili soruşturmanın sonuçları araştırılıp ve sanık ...’ün katılanın kardeşi ...’nin hamileliği ile sonuçlanacak şekilde ırzına geçtiği iddiası ile ilgili soruşturma olup olmadığı belirlenerek var ise dosyalarının getirtilip incelenmek ya da onaylı birer suretlerinin dosya içine konulmak suretiyle, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1894, Karar No: 2016/10890, Tarih: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/1894 E.  ,  2016/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7331, Karar No: 2021/3299, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7331 E.  ,  2021/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı daire vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/142 esas 2019/336 karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, kapama bağ niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilerek değer biçilmesine ,kapama bağın üretim masrafları brüt gelirinin 1/3‘üne yükseltilerek yeniden yapılan hesaplama uyarınca tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5880, Karar No: 2024/17992, Tarih: 25.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/5880 E.  ,  2024/17992 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/504 E., 2015/185 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında Yargıtay tarafından bir karar verilmesi gerektiğinden, Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2014/504 Esas, 2015/185 Karar sayılı ek kararının, hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılarak; Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/504 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararının sanık tarafından eski hale getirme talebi ve temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararın, cezaevinde bulunan sanığa ayrıca tebliğ edildiği, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.06.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu, temyiz talebinin 09.06.2015 tarihli ek karar ile reddedildiği, ek kararın temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2020 tarihli ve 2019/6187 Esas, 2020/3943 Karar sayılı kararı ile bu ek kararın onandığı, sanığın bu kez "...kanunları yeteri kadar bilmiyordum bu yüzden dosyayı temyiz edememiştim mahkemenin şahsıma uyguladığı haksızlık kişinin erteleme hakkıdır bu yüzden mahkemenizce mağduriyetimin giderilmesini ve cezanın ertelenmesini istiyorum" şeklindeki gerekçe ile 15.10.2020 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz istemi ve koşulları oluşmadığından eski hale getirme talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1112, Karar No: 2021/4523, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1112 E.  ,  2021/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya bağlı .... Hes ve Yöresi İşletme Müdürlüğü (...) kapsamında yer alan ...Barajı işyerinde, 4857 sayılı İş Yasasına tabi işçi olarak çalıştığını, davacının ... Sendikası üyeliğine hak kazandığını ve üyeliğinin işverene bildirildiğini, davacının işyerinde alt işveren konumunda olan muhtelif firmaların işçisi gösterilerek bu zamana kadar çalıştırıldığını, başka işçiler tarafından açılan davalarda muvazaanın ve yukarıda talep ettikleri alacakların dava tarihi olan 22/05/2014 tarihine kadarki kısmının kabul edildiğini ve Yargıtay.... Hukuk Dairesi'nin denetiminden geçerek kesinleştiğini, davacının da o işçilerle aynı işyerinde ve aynı işi yaptığı, davacının muvazaalı olarak çalıştırıldığı halde, 22/05/2014 tarihi ile dava tarihi arasında sınırlı olmak üzere, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi gereği alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; iş güçlüğü tazminatı, ikramiye, sosyal yardım alacağı ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı, husumet ve dava şartı eksikliği itirazında bulunduklarını, davanın öncelikle ...Mühendislik En. Tem. Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tur Mad. En. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. firmalarına ihbarını talep ettiklerini, davacı işçinin bahsedildiği üzere taşeron işçi olduğunu, EPDK Kanunu'nun 15-g maddesi uyarınca, teşekküllerinin asıl işveren-alt işveren ilişkisinin hukuken geçerli olduğunu, alt işveren işçilerinin teşekkülleri işçilerine tanınan haklardan yararlanmalarının mümkün olmadığını, davacının taleplerinden dolayı teşekküllerine sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacının geçerli bir alt işverenlik ilişkisi içerisinde alt işveren işçisi olduğunu, alt işverenlikle imzaladıkları toplu iş sözleşmesinden kaynaklı taleplerini davalıya karşı ileri süremeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak “Tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü ... ve Yöresi HES İşletme Müdürlüğü'nün 72 kişi ile 3 yıllığına, ... HES, ...HES ve... HES’in İşletme Bakım ve Onarım Hizmet alımının ihaleyle verildiği, ihalenin 01/03/2012-31/08/2017 dönemi için Yamanlar Turizm Madencilik Enerji İth. İhr. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne, 01/09/2017-sonrası (halen devam eden) tarihleri arası için ... Mühendislik Enr. Tem. Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından alındığı, bu kapsamda davacının başvurusu doğrultusunda, üyeliğinin 30/01/2015 tarihinde kabul edildiği, sendika üyeliğinin işverene bildirildiği ve davacının halen çalışmaya devam ettiği tespit edilmiş olup, davacının 30/01/2015 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği açıktır.

Bu kapsamda davacının toplu iş sözleşmesinin 98/II maddesinde; "işçilere ücretsiz izin ve raporlu günler dışındaki günlerde, aşağıdaki unvanlar karşılığı yapılan, gruplamalarda tespit edilen oranlarda ödenmek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin; 1. Grupta %20'si, 2. Grupta %15'i, 3. Grupta %10'u tutarında, iş güçlüğü tazminatı ödenir" açıklamalarına yer verildiği, bu madde kapsamında davacının iş güçlüğü tazminatına hak kazandığı, davacının mesleğinin bakım personeli olması nedeniyle yevmiyesinin %20'si tutarında iş güçlüğü tazminatına hak kazandığı,

Toplu İş Sözleşmesi'nin 89'uncu maddesinde; "a) İşçilere 6772 sayılı Yasa ile öngörülen ilave tediyeler, Yasa hükümlerine göre ödenir. b) Bu ilave tediyeler dışında işçilere, 08 Nisan, 18 Eylül, 20 Kasım tarihlerinde, 20’şer günlük çıplak yevmiyeleri tutarında ikramiye ödenir. İkramiyelerin ödenmesinde, 6772 sayılı İlave Tediye Kanununun öngördüğü usul ve esaslara uyulur, ikramiyeler, işçilerin yıl içerisindeki çalışma süresi ile orantılı olarak ödenir." açıklamalarına yer verildiğinden davacının 30/01/2015 tarihinden itibaren ilave tediye ve ikramiye alacaklarına hak kazandığı,

Toplu İş Sözleşmesinin 96'ncı maddesinde; "TİS kapsamında bulunan işçilere, sözleşmenin 1. yılının 1. altı ayında brüt 187,20 TL/ay, ikinci altı ayında brüt 194,69 TL/ay sosyal yardım ödenir. Bu ödeme, sözleşmenin 2. yılının 1. ve 2. altı aylarında, ücret zammı oranında ve ücretin zamlandığı tarih itibariyle arttırılarak uygulanacaktır. Bu yardımın ödenmesinde, her türlü ücretli izinler ile iş kazası ve meslek hastalığı sebebiyle, istirahat halleri ve bir ayı geçmeyen diğer istirahat hallerinde, kıstelyevm yapılmaz." açıklamalarına yer verildiği ve davacının sosyal yardım alacağına hak kazandığı kanaatine varıldığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.