muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/112, Karar No: 2022/497, Tarih: 29.06.2022

VII) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün; sanığın fiilinin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde tespit edilip edilmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılık iddiaları ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiş; silahlı terör örgütü suçunun özellikleri, FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün mahiyeti ve yargı yapılanması, hükme esas alınan bazı delillerin hukuki niteliği hususlarında Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında belirtilen açıklamalara atıfla yetinilmiştir.

Sanık savunmalarında her ne kadar suçlamaları kabul etmemiş ise de dosya kapsamındaki tanık beyanları ile diğer bilgi ve belgelere göre; sanığın, sözde sıkıyönetim görevlendirme listesinde belirtilen Not-1 kapsamında görevine devam etmesinin öngörüldüğü, örgüt içi gizlilik ve haberleşme amacıyla operasyonel hat kullandığı, çeşitli kumpas davaları nedeniyle tasfiye edilmesi düşünülen Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarının, ihraç edilmeleri üzerine açtıkları idari işlemin iptali davalarının büyük bir kısmında örgüt mensubu olduğu belirtilen diğer Daire üyeleriyle birlikte davanın reddi yönünde oy kullandığı, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde örgüt üyelerinden oluşan gruplaşma içinde yer aldığı ve üyelik seçimlerinde örgüt üyelerine oy verilmesi için faaliyette bulunduğu, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün askeri yargı yapılanması içinde olduğu belirlenmiş olmakla silahlı terör örgütünde örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Askeri Yüksek İdare Mahkemesi üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyonla hareket ederek örgüt adına faaliyetlerde bulunduğu, bu suretle FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine ilişkin dosya kapsamındaki delillere uygun kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu ve amaçlarını bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından ve ayrıca bu yönde bir savunması da bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanmamasına ilişkin kabul yasaya aykırı görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Askeri Yüksek İdare Mahkemesi gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Ancak, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun "Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarma cezasının niteliği ve sonuçları" başlıklı 31. maddesinin 1. fıkrasında Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarma cezasının ayrıca bir hükme gerek kalmaksızın aynı Kanun'un 31/1-A-B maddelerindeki sonuçları doğuracağı belirtilmesine rağmen hükmün 9. fıkrasında bu hususta hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Bu itibarla, hükmün 9. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Ayrıca, 17.12.2018 tarihli ikinci celsede dinlenen ve beyanları hükme esas alınan tanıklara usulüne uygun olarak CMK'nın 59/1. maddesi gereğince söz verilip tanıklık edeceği konulara ilişkin bildiklerini sözleri kesilmeksizin anlatmalarının sağlanması yerine yargılamanın daha önceki aşamalarında vermiş oldukları ifadelerini kabul edip etmedikleri sorulup kabul ettiklerini beyan etmeleri üzerine aynı Kanun'un 201. maddesi uyarınca taraflardan tanıklara sorularını yöneltmelerinin istenmesi suretiyle beyanlarının alınması, tanıkların sorulara verdikleri cevaplarla ayrıntılı açıklamalarda bulunarak bilgi ve görgülerini ifade etmiş oldukları anlaşılmakla tanık dinleme yöntemindeki söz konusu usule aykırılık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli kararın "Soruşturma Usulüne Dair Değerlendirmeler" kısmında başka bir dosyanın sanığı Yaşar Yüce'den bahsedilmesi ve "Tanık Beyanlarının Değerlendirilmesi" bölümünde de sanıktan kurmay subay üye olarak görev yaptığından ve olağan görev süresinden sonra kıta görevine dönmediğinden söz edilmesi maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 48-30 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun "Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarma cezasının niteliği ve sonuçları" başlıklı 31. maddesinin 1. fıkrasında Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarma cezasının ayrıca bir hükme gerek kalmaksızın aynı Kanun'un 31/1-A-B maddelerindeki sonuçları doğuracağı belirtilmesine rağmen hükmün 9. fıkrasında bu hususta hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 9. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, oy birliğiyle,

2)Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının hükmün bozulmasını gerektiren yasaya aykırılık teşkil etmediğine, oy çokluğuyla,

3)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/171, Karar No: 2024/4304, Tarih: 20.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/171 E.  ,  2024/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/518 K.

SUÇ : Suçu ve suçluyu övmek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.10.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümler yönünden değerlendirme yapılmak üzere sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ve Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi gereğince 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Sanığın itiraz etmesi üzerine Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6. Sanığın itiraz etmesi üzerine Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, vasisine söz hakkı verilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın 16.07.2016 tarihinde Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde diğer kullanıcıların erişimine açık bir şekilde yaptığı paylaşım nedeniyle suçu ve suçluyu övmek suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığın 16.07.2016 tarihli Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden yapmış olduğu paylaşımın ekran çıktısının dosya içerisinde bulunduğu anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmasında özetle; dönemin hükümetine muhalif olduğundan ve darbenin emir komuta zinciri altında yapıldığını zannederek bu paylaşımı yaptığını, sayfasının herkese açık olmadığını, darbe girişiminin FETÖ Terör Örgütü tarafından yapıldığını öğrenir öğrenmez paylaşımı kaldırdığını, suç işleme kastı bulunmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218 inci maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın facebook isimli sosyal paylaşım hesabından kendi arkadaş listesinde ekli kişilerin görebileceği şekilde "ULAN KEDİ OLALI BİR FARE TUTTULAR DEDİK ONDA DA VATANDAŞ KURTARDI BUNLARI ASKERİN ELİNDEN. MADEM BÖYLE BİR BOK YİYORSUNUZ HAZIR TV'NİN KARŞISINA GEÇTİK 36 SENE SONRA AĞIZ TADIYLA BİR DARBE İZLETMEDİNİZ BİZE AMK. TRT'DEN O BİLDİRİ YAYINLANINCA SANKİ DÜNYA KUPASI FİNALİ İZLER GİBİ HEYECANLANDIM. MISIRIMI ÇAYIMI ALDIM AYAĞIMI UZATTIM HEVESİM KURSAĞIMDA KALDI. KOLAY DEĞİL EN SON TV'DEN SİYAH BEYAZ BİLDİRİ İZLEDİĞİMDE 9 YAŞINDAYDIM AMA NEYSE ARTIK BİZDE DARBE GÖRDÜK DİYE TORUNA TOMBALAĞA ANLATACAK BİR ANIMIZ OLDU" şeklinde paylaşımda bulunduğu görülmüştür.

İfade özgürlüğü, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşme'nin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

a. Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

b. Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

c. Müdahale, demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

a. Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

b. Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

c. Müdahale, demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

2709 sayılı Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasına göre, “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de içtihatlarında, kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirdiğini ifade etmiştir. (Zana v. Türkiye).

İfade özgürlüğü, sadece memnuniyetle karşılanan, zararsız veya önemsiz sayılan, insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Sanığın yaptığı paylaşımın bütünü değerlendirildiğinde, 15 Temmuz darbe girişimi sırasında terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini ve işlediği suçları meşru gösteren, öven ve teşvik eden ifadelerde bulunduğu, şiddeti meşru gösteren ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, mahkemenin suçun unsurlarının oluştuğuna dair kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/242 Esas, 2023/518 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/553, Karar No: 2010/6587, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/553 E.  ,  2010/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-a-Çorum .....Noterliğinin 14.10.1996 tarih 27712 yevmiye sayılı dava konusu Vakıf Senedinin "Genel Kurulun Görev ve Yetkileri" başlıklı maddesinin 1.fıkrasında ve "Vakıf Başkanı ve Genel Müdür" başlıklı maddesinde Vakıf Başkanı ve üyelerin iki yıllık bir süre için seçileceklerinin belirtilmesine karşın "Vakıf Yönetim Kurulu" başlıklı maddesinde yapılan değişiklik sonucunda Vakıf Başkanı ve üyelerin görev sürelerinin üç yıla çıkarılması,

b-Çorum.....Noterliğinin 14.10.1996 tarih 27712 yevmiye sayılı dava konusu Vakıf Senedinin "Genel Kurulun Görev ve Yetkileri" başlıklı maddesinin 1.fıkrasında "Vakıf Başkanını seçmek" Genel Kurulun yetkisinde olmasına karşın, "Vakıf Yönetim Kurulu" başlıklı maddesinde yapılan değişiklik sonucunda Yönetim Kurulunun kendi arasından Vakıf Başkanı seçeceğinin belirtilmesiyle vakfın değiştirilen "Vakıf Yönetim Kurulu" başlıklı maddesi ile yukarıda belirtilen değiştirilmeyen maddelerinin uygulamada duraksama ve belirsizliğe neden olacak şekilde çeliştiği gözetilmeden ve bu çelişki giderilmeden tesciline karar verilmesi,

2-Vakıf yöneticilerinin Vakıflar Yasası’nın 10/son fıkrasına göre ancak mahkeme kararı ile görevden uzaklaştırılmaları mümkün iken, bu yetkinin 7. maddenin alt başlığındaki senet değişikliği ile Yönetim Kuruluna verilmiş olması,

3-Çorum 1.Noterliğinin 14.10.1996 tarih 27712 yevmiye sayılı dava konusu Vakıf Senedinin "Vakıf Başkanı Ve Genel Müdür" başlıklı maddesinde Vakıf Başkanının kurucu üyeler arasından seçileceği belirtilmesine rağmen, yeni senet değişikliği metninde kurucu olmayan kişilere de Vakıf Başkanı olabilme yolunun açılması suretiyle kurucu iradeye aykırı davranılması,

4-Kabule göre de;

a-Davacı vakfın adının gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

b-Vakıf senedi değişikliği hususunda TMK 112. maddesi gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünden yazılı görüş alınmadan hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5194, Karar No: 2021/6063, Tarih: 07.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/5194 E.  ,  2021/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluların, icra mahkemesine yapmış oldukları başvuruda, bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, yetkiye ve borca itiraz ederek takibin ve ödeme emrinin iptalini talep ettikleri görülmektedir.

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Aynı Kanun'un 298/2. maddesinde ise; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Öte yandan; 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas - 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiğinin öngörüldüğü, asıl talepler bakımından, kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemenin olanaklı olmadığı, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda “ Davanın reddine” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda "Yetki itirazının reddine" karar verilmekle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu gibi, gerekçeli kararın hüküm kısmında borçluların yetki itirazı dışında borca yönelik itirazları yönüyle olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin HMK'nun 297/2 maddesine de aykırı olarak hüküm tesis edildiği görülmektedir.