muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/828, Karar No: 2013/29480, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/828 E.  ,  2013/29480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesi ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin ekonomik sıkıntılardan dolayı çalışanlara bir aydır ödeme yapılmadığını, davacının davasında haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Dava açıldıktan sonra davalı şirketin iflasına karar verilmesi üzerine, mahkemece dava iflas idaresine tevcih edilmiş, iflas idaresi temsilcisi davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, hükme esas bilirkişi raporunda, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalışan davacının, tanık beyanları doğrultusunda haftada 6 gün, günde 13 saat, 2,5 saat ara dinlenme ile sonuç olarak 18 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilerek, bu tespit doğrultusunda dosyaya sunulan imzalı bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunmayan aylar ile bordro sunulmayan dönemlere ilişkin olarak fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.

Davada dinlenen davacı tanıklarından ... ..., davacının çalışma saatlerinin belirsiz olduğunu, sabah 05.00-06.00 gibi dolum tesisine gidip akaryakıt aldığını, sonra istasyonlara ve otellere dağıtıma çıktığını, günde 15 saatten fazla çalıştığını; ... ..., davacının istasyona her gün yakıt almaya geldiğini günde 12 saatten fazla çalıştığını, sabah 07.00'de dolumda olduğunu; davacının komşusu olan ... ... ise, davacının 07.30'da evden çıktığını, 22.00 gibi eve döndüğünü beyan etmişlerdir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla mesai yaptığını ispatlayamadığı anlaşılmakla, birbiri ile çelişkili tanık beyanlarına itibarla davacının fazla mesai yaptığının kabulü isabetli görülmemiştir. Mahkemece fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmelidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla mesai yaptığını ispatlayamadığı anlaşılmakla, birbiri ile çelişkili tanık beyanlarına itibarla davacının fazla mesai yaptığının kabulü isabetli görülmemiştir. Mahkemece fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1583, Karar No: 2015/15879, Tarih: 05.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1583 E.  ,  2015/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun yaralanması ile ilgili ... den verilen 28.06.2010 tarihli raporda "batına nafiz ve sol kolda kas ve sinir kesisi yapan kesici delici alet ile oluştuğu bildirilen yaralanmasının duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için, şahsın olay tarihinden itibaren 18 ay sonra tıbbi belgeleri ile birlikte Müdürlüklerinde muayene edilmek üzere gönderilmesi gerektiği" bildirildiği halde 06.11.2012 tarihli duruşmada, mağdurun aldırılan adli tabiplik raporuna göre yaşamsal tehlike geçirdiği anlaşıldığından, cezayı artırma nedenlerinin ayrı ayrı uygulanamayacağı dikkate alınarak mağdurun yaralanmasının yeniden belirlenmesine gerek olmadığına dair karar verildiği görülmekle, mağdurun yaralanmasının TCK'nin 87/1-a veya TCK'nin 87/2-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığı Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden araştırılmadan yetersiz rapor ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanığın, mağdur kardeşi ... 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-3 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e bentlerini ihlal etmesi ve sanık hakkında iki ağırlaştırıcı neden bulunması gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kolluk tutanaklarına ve genel adli muayene raporu içeriğine göre suç tarihinin 15.06.2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 14.06.2010 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8942, Karar No: 2021/9880, Tarih: 07.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8942 E.  ,  2021/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 26.03.2012 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 22.05.2012 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 19.02.2016 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5633, Karar No: 2025/1701, Tarih: 03.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5633 E.  ,  2025/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/340 E., 2022/451 K.

DAVA TARİHİ : 21.12.2005

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, kararın davacı ve davalı OGM tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Gökçeören köyünde 3116 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre 1944 yılında yapılan orman tahdidinde taşınmazın orman sınırları içerisinde kaldığı, daha sonra 1999 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla değişik hükümlerine göre yapılıp 22.03.2002 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunduğu, bu uygulamada taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde, kısmen de 2/B madde alanında kaldığı, 2010 yılında yapılan arazi kadastrosunda, taşınmazın orman sınırı içinde kalan bölümlerine 289 ada 1 parsel, 2/B madde uygulama alanında kalan bölümlerine de 196 ada 2 parsel numarası verilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/son maddesi gereğince aktarma amacıyla tutanak düzenlenmediği, sınırlandırılarak sadece ada ve parsel numarası verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, Antalya ili Kaş ilçesi Gökçeören köyü kapanderesi Mevkiinde 26.08.1997 tarihli ve 6 sıra nolu zeytincilik tapusu ile müvekkili adına tapuda kayıtlı olan 20 dönüm miktarındaki taşınmazın, yörede yapılan orman tahdit çalışmaları sırasında orman sınırları içerisine alındığını iddia ederek, yapılan orman tahdidinin refi ve iptalini istemiş, davalı OGM vekili davanın reddini savunmuştur.

Dava, 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanuna (3573 sayılı Kanun) göre oluşan tapu kaydına dayalı orman kadastrosunun ve 2/B madde uygulama işleminin iptali istemine ilişkindir.

Dava, 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanuna (3573 sayılı Kanun) göre oluşan tapu kaydına dayalı orman kadastrosunun ve 2/B madde uygulama işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının dayanak tapu kayıt kapsamında kalan taşınmazın 1944 yılında yapılarak kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı sabit ise de dayanak tapu kaydının kök tapusunun 17.07.1952 tarihli ve 40 sıra nolu tapu kaydı olduğu ve bu tapu kaydının da 3573 sayılı Kanun uyarınca oluşturulduğunun anlaşılması karşısında, dayanak tapu kaydının hukuken geçerli olması nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararın OGM vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince, davacının tutunduğu tapu kaydının ilk oluşumu Sidek köyü Temmuz 1952 tarihli ve 40 nolu tapu kaydının dayanağı kroki ve diğer evrakın getirtilmesi, şayet tapu kaydı 3573 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulmamışsa orman kadastrosunun kesinleştirildiği tarihe göre tapu kaydı orman sınırları içindeyken yolsuz olarak oluşturulduğundan, başka bir araştırmaya gerek olmaksızın davanın reddine karar verilmesi, şayet tapu kaydı 3573 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulmuşsa, tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve tapu kaydının kapsamında kalan yerin niteliğinin, tapu kaydının oluşturulduğu tarihe göre halen ağaçların sayısının, yaşının veya aşı yaşının ne olduğu, tapu kaydının niteliğine uygun olup olmadığının araştırılması için hüküm bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince ilk kez bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; Antalya ili Kaş ilçesi Gökçeören Mahallesinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi Osman Karabaş'ın 01 Aralık 2014 tarihli ek raporunun eki olan seçenek 2 adlı krokisinde X38, OS2255, A10, OS4120/20, A9, A8, A11, A12, A13, X38 noktaları ile çevrili (A1) rumuzu ile gösterilen 1.710,19 metrekare, (B) rumuzu ile gösterilen 8.877,49 metrekare, (C) rumuzu ile gösterilen 1.007,82 metrekare, (D) rumuzu ile gösterilen 636,03 metrekare ve (E) rumuzu ile gösterilen 955,08 metrekare olmak üzere toplam 13.186,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın orman sınırları içerisinde bırakılması yönündeki 26 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan orman tahdidinin ref ve iptaline karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı OGM vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince, davacının tutunduğu ve kök Temmuz 1952 tarihli ve 40 numarada kayıtlı tapu kaydının ifrazından oluşan Şubat 1957 tarihli ve 2 numarada kayıtlı tapu kaydının ifrazına esas tüm evrak-ı müsbitesinin ilgili kurumlardan istenmesi, şayet, tapu kaydının ifrazen oluşmasıyla ilgili dayanağı harita varsa ve yerine uygulanması mümkün ise tapu kaydının kapsamının belirlenmesi, davacı, ... yanında Orman ve Su İşleri Bakanlığına da husumet yöneltildiği, somut olayda, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığının pasif dava ehliyeti bulunmadığı anlaşıldığından bu davalı hakkında açılan davanın husumetten reddedilmesi gerektiğine değinilerek hükmün ikinci kez bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince ikinci kez bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının dayandığı Temmuz 1952 tarihli ve 40 sıra numarasında kayıtlı kök tapu kaydının ifrazından oluşan Şubat 1957 tarihli ve 2 sıra numarada kayıtlı tapu kaydının ifrazına yönelik herhangi bir ifraz krokisinin bulunmadığının anlaşıldığı, (A2) rumuzlu ve yeşil renkle taranarak gösterilmiş alanının Gökçeören Mahallesi 289 ada 1 parselde orman sınırları içerisinde kaldığı, zeytincilik evraklarının incelenmesinde de krokinin basit bir kroki olması sebebi ile doğu ve batı sınırlarının tam olarak tespit edilememesi nedeniyle eski tarihli memleket haritaları ve uydu görüntülerine göre inceleme yapıldığında (A2) olarak belirtilen alanın orman kadastro çalışmalarında orman sayılan yerlerden olduğu, 3573 sayılı Kanuna göre dağıtımı yapılarak araziye aplike edilen 57 dekarlık yerin içinde kaldığı ancak taşınmazın kayalık ve doğal maki formasyonuna ait ağaç ve çalılar ile kaplı imar ihya edilmemiş yer olduğu, (A2) rumuzlu alanın tapu alanı içerisinde kaldığı ancak taşınmazın eylemli orman olarak Devlet ormanı vasfında olduğu, kayalık ve imar ihyasının da yapılmamış olduğu anlaşılmakla, (A2) rumuzlu alana yönelik talebin reddine ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, Antalya ili Kaş ilçesi Gökçeören mahallesinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi Osman Karabaş'ın 01 Aralık 2014 tarihli ek raporunun eki olan seçenek 2 adlı krokisinde X38, OS2255, A10, OS4120/20, A9, A8, A11, A12, A13, X38 noktaları ile çevrili (A1) rumuzu ile gösterilen 1.710,19 metrekare, (B) rumuzu ile gösterilen 8.877,49 metrekare, (C) rumuzu ile gösterilen 1.007,82 metrekare, (D) rumuzu ile gösterilen 636,03 metrekare ve (E) rumuzu ile gösterilen 955,08 metrekare olmak üzere toplam 13.186,61 metrekarelik taşınmazın orman sınırları içerisinde bırakılması yönündeki 26 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan orman tahdidinin ref ve iptaline karar verilmiş, kararın davacı ve davalı OGM vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı OGM vekilleri temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

03.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8763, Karar No: 2017/2902, Tarih: 17.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8763 E.  ,  2017/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Belgelerde aldatma yeteneğinin takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle; mahkeme hakimi tarafından yapılan gözlem sırasında belgenin üzerinde soğuk damga izinin bulunduğunun açıklanması, suça konu belgenin dosya içerisinde yer alan aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de; sahteciliğinin ilk bakışta dikkat çekmeyecek nitelikte olduğu, bu haliyle aldatma yeteneğinin bulunduğunun anlaşılmış olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33661, Karar No: 2013/29502, Tarih: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/33661 E.  ,  2013/29502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, derece hak kaybı ve yüksek uzman kadrosu ile zamlı ücret alması gerektiğinin ve yatırılması gereken sigorta primlerinin tespiti ile bu nedenle doğan fark ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2616, Karar No: 2017/13342, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2616 E.  ,  2017/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.