muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5319, Karar No: 2016/10666, Tarih: 13.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5319 E.  ,  2016/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kurumda değişen alt işverenler nezdinde kesintisiz çalıştığını, daha sonra davacının çalıştığı işyerinin özelleştirme yoluyla dava dışı bir şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin haklı bir neden yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kurum ile dava dışı şirketler arasında alt işverenlik ilişkisi olduğu, davalı ile dava dışı .... arasında özelleştirme nedeniyle işyeri devri bulunduğu ve davalının devreden işveren olarak davacının kıdem tazminatı talebinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ...’ın davacının taleplerinden sorumlu olup olmadığı ve sorumlu ise sorumluluğunun hangi esasa göre belirleneceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında alt işverenlik düzenlenmiştir. Buna göre, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ise işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi ile işçilik alacakları üzerindeki etkisi düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre; İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Somut olayda, davacının önce davalı ... ve sonra dava dışı .... Şirketi nezdinde alt işveren işçisi olarak kesintisiz çalıştığı görülmektedir. Davacının muvazaa iddiasının da olmaması dikkate alındığında davalı ... ile dava dışı .... Şirketi’nin asıl işveren konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda ifade edildiği üzere işyeri devrine ilişkin kurallar, işverenler arasında gerçekleşen ve hukuki işleme dayalı olarak işyerinin bir işverenden diğerine geçmesine neden devirler için uygulama kabiliyetine sahiptir. Asıl işverenin işyerini devretmesi alt işverenin işçileri açısından işyeri devrine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin uygulanmasına neden olmaz. Zira asıl işveren kanun gereği sorumlu olan ve alt işverenin işçisinin işvereni olmayan bir işveren olup, söz konusu madde kapsamında bir işveren olmadığı gibi asıl işverenin işyeri de bu kapsamda bir işyeri niteliği taşımaz. Asıl işverenin işyerini devretmesi sadece kendi işçileri açısından 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenen işyeri devri kurallarının uygulanmasını gerektirir. Bu durumda işyerini devreden asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı sadece kendi döneminde doğan alacaklar bakımından İş Kanunu'nun 2. maddesi nedeniyle asıl işveren sıfatıyla sorumlu olacak, İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca işyeri devri kurallarına göre sorumlu tutulamayacaktır.

Somut olaya dönüldüğünde, davalı ...'ın ise işyerini özelleştirme suretiyle dava dışı .... Şirketi'ne devrettiği görülmektedir. Davacının iş sözleşmesinin feshi ise devirden sonraya ilişkin olduğundan ve devir tarihinde kıdem tazminatı hakkı doğmadığından davalının bu talepten sorumluluğu olmadığı göz önününe alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3223, Karar No: 2021/6674, Tarih: 16.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3223 E.  ,  2021/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında “2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında,... isimli kişinin işyerinde çaycı olarak işe girdiğini, kimliğinin üç ay bu kişide kaldığını, bu kişinin bazı sebeplerle şirket açamadığını kendisine şirket açmayı birkaç ay sonra da devredeceğini söylediğini, bu teklifi kabul ettiğini, bu kişiye vekalet verdiğini, ancak sahte fatura düzenleme konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili vergi dairesinden temin edilecek fatura asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ismini bildirdiği ...a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15964, Karar No: 2019/2092, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15964 E.  ,  2019/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33834, Karar No: 2014/278, Tarih: 13.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33834 E.  ,  2014/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202281

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2013

NUMARASI : 2012/873 (E) ve 2013/257 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2139, Karar No: 2014/6180, Tarih: 13.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/2139 E.  ,  2014/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/80304

Mahkemesi : Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.05.2010

Numarası : 2009/649 - 2010/1031

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Atılı suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve şikayetçi olan şirket adına duruşmalara girip mahkemece katılma hakkı hatırlatılmayan vekilinin hükmü temyiz etmek suretiyle davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Haciz işlemi yapıldığı sırada işyerinde işçi olarak çalıştığını, ancak kendisinin iş yerinde bulunmadığı sırada borçlunun başka alacaklıları tarafından icra marifetiyle mahcuzların götürüldüğünü iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından başka icra dosyalarının var olup olmadığı, varsa malların bu dosyalardan haczedilerek götürülüp götürülmediği saptandıktan sonra, şayet mahcuzların tamamının başka icra dosyalarında muhafaza altına alındığı belirlendiği takdirde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi taktirde mahcuzlar üzerinde fiili hakimiyetini bırakarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan ve malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilerek anılan Kanunun 75. maddesi uyarınca önödeme önerisinde bulunup sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4961, Karar No: 2015/5845, Tarih: 03.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4961 E.  ,  2015/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/207927

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/199 (E) ve 2012/385 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, kızı ...... hesabına ait yedi adet çeki, kızının bilgisi ve rızası dışında yetkisi olmadığı halde imzalayarak kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmesi, hazırlık aşamasında ifadesine başvurulan hesap sahibi .......nın, çek karnesinin babasının işyerinde kaybolduğunu, suça konu çekler üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, hesap sahibi .......nın, babası olan sanığa çeklerini imzalaması yönünde önceden rıza verip vermediği hususunda ayrıntılı beyanlarının alınması, sonucuna göre de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yapabileceği gözetilerek, sanık tarafından keşideci olarak imzalanan ve ödemesi yapılan başkaca çekler olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/2905, Karar No: 2006/3613, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2905 E.  ,  2006/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, ... 'in nüfus kütüğünde 1988 olan doğum yılının 1986 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü yönünde karar verilmiş, verilen karar davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde; oğlu ... 'in nüfus kütüğünde 26.02.1988 olan doğum tarihinin ay ve gün baki kalmak kaydı ile 1986 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece kısa kararda istem gibi hüküm kurulduğu halde, gerekçeli karar içeriğinde ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ilgilinin doğum kaydının gün ve ay aynı kalmak kaydıyla 1988 olarak düzeltilmesine karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulunun 10.04.1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı kararı gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması zorunludur. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmak- sızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14812, Karar No: 2022/13597, Tarih: 20.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14812 E.  ,  2022/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3039, Karar No: 2013/8014, Tarih: 29.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3039 E.  ,  2013/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazlara yapılan el atmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı .... Genel Müdürlüğü ve Işıklar ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazlara yapılan el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... Genel Müdürlüğü ve.... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlara davalı idarelerce ... dikilip, enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığından el atmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne, ... yönünden açılan davanın ise reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ..Genel Müdürlüğü ve Işıklar... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçların temyiz edenlerden alınmasına ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4632, Karar No: 2019/1687, Tarih: 28.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4632 E.  ,  2019/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazda kiracı iken davalıların kızlarının konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini talep ettiğini, davalıların tahliye davası açacağını anlayınca taşınmazı tahliye ettiğini, tahliyeden üç ay sonra davalıların taşınmazı bir başkasına kiraya vermiş olduğunu ileri sürerek, 21.816 TL maddi, 3.184 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; kızlarının yurtdışında öğrenim gördüğü okuldan mezun olacağı için davacının tahliyesini talep ettiklerini, kızları mezun olamayınca davacıya taşınmazda aylık 1.700 TL kira bedeli ile kiracı olarak kalabileceğini teklif ettiklerini, davacının ise teklifi kabul etmeyip taşınmazı tahliye ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalıların kızlarınının mezun olacağını öngördüğünü, ihtiyaç ihtarının samimi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Türk Borçlar Kanununun yeniden kiralama yasağı başlıklı 355. maddesinde; "Kiraya veren, gereksinim amacıyla kiralananın boşaltılmasını sağladığında, haklı sebep olmaksızın, kiralananı üç yıl geçmedikçe eski kiracısından başkasına kiralayamaz. Yeniden inşa ve imar amacıyla boşaltılması sağlanan taşınmazlar, eski hâli ile, haklı sebep olmaksızın üç yıl geçmedikçe başkasına kiralanamaz. Eski kiracının, yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen taşınmazları, yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır. Bu hakkın, kiraya verenin yapacağı yazılı bildirimi izleyen bir ay içinde kullanılması gerekir; bu öncelik hakkı sona erdirilmedikçe, taşınmaz üç yıl geçmeden başkasına kiralanamaz. Kiraya veren, bu hükümlere aykırı davrandığı takdirde, eski kiracısına son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kirabedelinden az olmamak üzere tazminat ödemekle yükümlüdür." düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının 01.05.2011 başyangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı iken davalılar tarafından 17.10.2014 tarihli ihtarname ile kızları Berrin' in konut ihtiyacı nedeniyle taşınmazın tahliyesinin talep edildiği, bu ihtarname sonucunda davacının kiralananı tahliye ettiği ve taşınmazın 01.03.2015 başlangıc tarihli sözleşme ile 3. kişiye kiralandığı hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalılar gereksinim, yeniden inşaa ve imar amacıyla bir tahliye davası açmamıştır. Davacı kiracı taşınmazı bir yargı kararı veya icra marifetiyle tahliye etmemiştir. Bu durumda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 355. maddesi uyarınca tazminat koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı anlaşılmıştır.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10309, Karar No: 2014/11527, Tarih: 26.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10309 E.  ,  2014/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kuyucak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2008

NUMARASI :Esas no:2006/59 Karar no:2008/32

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olarak özgülenen taşınmazın, hak sahibi eş tarafından diğer eşin açık rızası alınmadan devredilmiş olması sebebiyle iptal ve tescil ve konutun tapu kütüğüne aile konutu şerhi konulması isteğine ilişkin olup, mahkemece de bu şekilde vasıflandırılmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK.md.194/1). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş, konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla ancak evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik ölümle veya boşanma yahut da iptal kararıyla sona ermiş ise, Türk Medeni kanunun 194. maddesinin “aile konutuna” sağladığı koruma da sona erer ve rıza alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır. Davacı ile konutu devreden eşi Mustafa’nın evliliği 11.03.2013 mesai bitim tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile sona ermiş olup, ortada aile konutu kalmamıştır. Bu durumda dava konusuz hale gelmiştir. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.05.2014(Pzt.)