muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3806, Karar No: 2012/11980, Tarih: 01.11.2012

Dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli 1980’li yıllara ait memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar, ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası ve dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın eski tarihli belgelerdeki bitki örtüsünün gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından bu şekilde yapılacak inceleme sonucu dava konusu yerin;

1) 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden veya 3402 sayılı Yasanın 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi,

2) En eski ve sonraki tarihlere ait memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması (taşınmazın orman niteliğini koruduğu sıradaki zilyetliğe değer verilemez)

3) Kadastro tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları veya fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunun anlaşılması,

2) En eski ve sonraki tarihlere ait memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması (taşınmazın orman niteliğini koruduğu sıradaki zilyetliğe değer verilemez)

3) Kadastro tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları veya fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunun anlaşılması,

4) Taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. ve Orman Kadastrosunun Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a. maddeleri kapsamında orman içi açıklık konumunda bulunması (H.G.K.nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararları ile orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir.), hallerinde, özel ve tüzel kişiler adlarına özel mülk niteliğiyle tapuya tescil edilemeyeceğinden başka bir araştırmaya gerek olmadan kişilerin davasının reddine karar verilmelidir.

5) 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26. maddesinin 2. fırkasında yazılı,

a) 4785 sayılı Yasayla Devletleştirilmiş orman,

b) 3116 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış orman,

c) 6831 sayılı Yasanın 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yer,

d) Aynı Yasanın 13. maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yer,

e) Aynı Yasanın 24. maddesine göre kamulaştırılan ya da diğer suretle orman yetiştirmek üzere kamulaştırılan yer,

f) Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yer,

g) Herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman,

h)Maliye Bakanlığınca orman olarak tahsis edilmiş yerlerden ağaçlandırılmış ya da ağaçlandırılmak üzere planlanmış saha,

ı) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alan olduğunun belirlenmesi halinde bu tür yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı düşünülerek başka bir araştırmaya gerek kalmadan gerçek kişinin davasının reddine karar verilmelidir (H.G.K…’nun 15/03/2006 gün 2006/8-106-68 sayılı kararı).

ı) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alan olduğunun belirlenmesi halinde bu tür yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı düşünülerek başka bir araştırmaya gerek kalmadan gerçek kişinin davasının reddine karar verilmelidir (H.G.K…’nun 15/03/2006 gün 2006/8-106-68 sayılı kararı).

Yukarıda yazılı koşulların somut olayda bulunmaması halinde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Yasanın 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği ” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulü ile 433 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline , muris Münevver Bilen'in veraset ilâmına göre belirlenen mirasçıların adedi ve hisse oranlarına göre tamamı 4 pay kabul edilerek , 1 payın davacı ... Bilen(Ünal) adına , 1 payın davacı ... (...), 1 payın davacı ... adına, 1 payın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil davasıdır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1979 yılında 6831 sayılı Yasaya göre orman kadastrosu yapılmış, daha sonra 1986 yılında 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasayla değişik hükümlerine göre orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları yapılarak kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/11/2012

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/203, Karar No: 2008/3593, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/203 E.  ,  2008/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kimya Tıbbi Cihaz Ecza Dep.Tic.San.A.Ş.vek.Av.... ile davalı T.C.... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 72-400 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.09.2007 gün ve 2572-8027 sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6393, Karar No: 2021/3057, Tarih: 25.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6393 E.  ,  2021/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2014/5281 soruşturma sayılı dosyanın dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından; belirtilen soruşturma dosyasının aslı ya da onaylı örneği eklendikten sonra iadesi için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİNE, 25/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18795, Karar No: 2013/7829, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18795 E.  ,  2013/7829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanlar ... ve ...'in yanına yaklaşan kimliği tespit edilemeyen şahsın katılan ...'i tanıyor gibi yapıp, kendisi ile muhabbet etmeye başladığı, katılana annesinin öldüğünü, vasiyeti gereği fakirlere para yardımı yaptığını söyleyerek, verdiği paraları fakirlere dağıtmasını istediği, bu sırada bahse konu şahıs ile fikir ve eylem birliği içerisinde bulunan sanığın dışarıda beklemekte olduğu apartmanın önünde durdukları, sanığın "bize yardımcı olacak hacı bu mu" diye sorduğu ve her iki şahsın katılana 5000 TL vererek güven sağladıkları, sonrasında yukarıda mevlit okunduğunu, paranın bereketi olması için kendilerinden bir eşya da olması gerektiğini, parayı okutacaklarını bildirerek katılan ...'in

kolundaki 8 adet burma bileziği ve katılana verdikleri 5000 TL yi aldıkları ve kimliği tespit edilemeyen şahsın apartmanın içine girdiği, bir süre bekleyen katılanların şahsın gelmemesi üzerine sanığa sorduklarında, sanığın diğer şahsın 4. katta kendilerini beklediğini söylemesi üzerine katılanların apartmana girip, asansör ile 4. kata çıktığında sanığın olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmakla, katılanların dini inanç ve duygularını istismar ederek haksız menfaat elde eden sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9207, Karar No: 2023/6711, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9207 E.  ,  2023/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/180 E., 2023/445 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/220 Esas, 2022/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2023/180 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 20.06.2023 tarihli Tebliğname ile ret ve onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 20.06.2023 tarihli Tebliğname ile ret ve onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Ayrıntılı inceleme yapılmadığına, mağdurun çelişkili beyanlarının göz önünde bulundurulmadığına, suçun unsurları oluşmadığına, suçun nitelendirilmesi konusunda hata yapıldığına, mağdurun Mahkeme huzurunda kendi isteği ile sanığın evine gittiğine yönelik beyanlarının dikkate alınmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; ''... sanık hakkında 'çocuğun cinsel istismarı' suçu yönünden yapılan yargılama neticesinde; olay günü olan 22/03/2022 günü mağdur ... ...'ı annesinin siparişi için dışarı gönderdiği, mağdurun dışarda iken ... parkına gittiği, bir süre arkadaşlarıyla oyun oynadıktan sonra mahalleden ismini ... olarak tanıdığı sanık ...'un mağdurun yanına gelerek köpekleri kovalamayı teklif ettiği, mağdurun teklifi kabul etmemesi üzerine sanığın 'gelmezsen seni döverim' diye mağduru tehdit edip korkutarak mağdurun kendisiyle gelmesini sağladıktan sonra mağduru kaldığı eve götürdüğü, burada sanığın mağdurun pantolununu ve iç çamaşarını çıkararak önce anal yoldan sonra oral yoldan mağdur ile cinsel ilişkiye girdiği, ilişki sırasında mağdurun sanığa direnmeye çalıştığı anlarda ise sanığın mağdura 'seni döverim' diyerek mağdurun eyleme olan direncini kırarak eylemlerine devam ettiği, istismar eylemleri bittikten sonra mağdur ile sanığın aynı evde sabaha kadar kaldıktan sonra sabah ayrıldıkları, mağdurun evden ayrıldıktan sonra tekrar parka döndüğü ve burada kendisini babasının bularak eve götürdüğü, evde mağdurun durumundan şüphelenen annesinin mağdurla konuşarak yukarıdaki olayları mağdurdan öğrendiği ancak kolluğa başvuruda bulunmadığı, mağdurun 25/03/2022 günü okulundaki öğretmenlerine olayı anlatması üzerine öğretmenler aracılığıyla olayın kolluğa intikal ettirildiği iddiası ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında olay günü ... parkında mağdur ... ile birlikte top oynadığını ve mağdurun ailesi ile kavga ettiğini ve eve gitmeyeceğini söylemesi üzerine birlikte kendisinin oturduğu ikametin damına gittiklerini, orada mağdura pantolonunu indirmesini söylediğini ve mağdurun da bunun üzerine pantolonunu indirdiğini, cinsel organını ön kısımdan mağdurun bacak kısmına değdirdiğini, cinsel organını mağdurun bir kez ağzına aldığını sonra çıkardığını beyan ederek suçunu ikrar ettiği, yine sanığın Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgusunda da 14 yaşındaki çocuğa istismarda bulunduğum doğrudur diyerek suçunu kabul ettiği anlaşılmıştır. Her ne kadar sanık mahkeme huzurunda kendisini suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarda bulunarak mağdura cinsel anlamda hiçbir şey yapmadığını, hiç dokunmadığını, karakolda dayak yediği için soruşturma aşamasında farklı beyanlarda bulunduğunu, mağdurun pantolonunu hiç indirmediğini beyan ederek suçunu inkar etmiş ise de mağdurun mahkeme huzurunda dinlenmesinden sonra sanık yine söz alarak mağdurun pantolonunu mağdurun kendisinin indirdiğini, mağdura sadece cinsel organını sürttüğünü belirterek mahkeme huzurunda da ikrar içeren beyanlarda bulunmuştur.

Sanığın eylemlerinin TCK 103/1-3. cümlesinde düzenlenen 12 yaşını tamamlamamış mağdura karşı basit cinsel istismar suçu ve TCK 103/2 maddesinde düzenlenen organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle nitelikli cinsel istismar suçu yönünden değerlendirilmesinde; her ne kadar mağdur ÇİM'de alınan beyanında sanık tarafından pantolonunun çıkarıldığını ve sanığın kendisini yüzüstü şekilde yere yatırdığını, cinsel organını arka özel bölgesine soktuğunu, yaklaşık olarak 1 dakika kadar sürdüğünü, daha sonra sanığın cinsel organını ağzına soktuğunu ve dudağından öptüğünü, sanığın cinsel organından herhangi bir sıvı gelmediğini, sanığın yaptığı şeyden dolayı arka özel bölgesinde acı ve ağrı hissettiğini beyan etmiş ise de mahkeme huzurunda bu beyanlarından dönerek kendisinin pantolonunu sanığın indirdiğini, sanığın cinsel organını kendisinin arka özel bölgesine sokmadığını sadece değdirdiğini, sanığın cinsel oranını eline veya ağzına alma bir şeyin olmadığını beyan ettiği, sanığın da mahkeme huzurunda alınan beyanında cinsel organını mağdurun arka özel bölgesine sokmadığını, sadece mağdura cinsel organını sürttüğünü beyan ettiği, olayın hemen akabinde Gaziantep ... ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26/03/2022 tarihli mağdur ... ...'a ait kati raporda da mağdurda fiili livata ile uyumlu maddi bulguların olmadığının tespit edildiği, raporda ayrıca sürtme sürtünme veya uygun pozizyon verilerek ilaveten kayganlaştırıcı madde kullanımı durumlarında fiili livata ile ilgili maddi bulguların saptanamayacağının bu hususun adli tahkikatla aydınlatılmasının uygun olacağının bildirildiği, mahkeme huzurunda mağdurun alınan beyanlarında olay sırasında sanığın ilaç, krem gibi bir şey kullanmadığını beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın organ sokma suretiyle mağdura karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği konusunda şüphenin hasıl olduğu, şöyle ki sanığın aşama savunmalarında mağdurun arka özel bölgesine cinsel organını sokmadığı sadece sürtünme şeklinde eylemde bulunduğuna ilişkin beyanının bulunduğu, mağdurunda mahkeme huzurunda alınan beyanında sanığın cinsel organını arka özel bölgesine sokmadığı sadece değdirdiğine ilişkin beyanının olduğu, yine mağdurun olay sırasında sanığın cinsel organını ağzına alma gibi bir durumun olmadığına ilişkin beyanının da bulunduğu, dosya kapsamında bulunan olay tarihi ile uyumlu rapor ile de mağdurda fiili livata bulunmadığının tespit edildiği bu itibarla somut olay ile benzer mahiyetteki Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 21/09/2022 tarih ve 2021/3713 Esas, 2022/8064 Karar sayılı 'Suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik eylemi sürtünme şeklinde gerçekleştirdiğine ve organ sokmanın olmadığına dair samimi ikrarı, 09.05.2014 tarihli kati rapora göre fiili livata bulgusunun saptanmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1

. Ceza Dairesi'nin 21/09/2022 tarih ve 2021/3713 Esas, 2022/8064 Karar sayılı 'Suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik eylemi sürtünme şeklinde gerçekleştirdiğine ve organ sokmanın olmadığına dair samimi ikrarı, 09.05.2014 tarihli kati rapora göre fiili livata bulgusunun saptanmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK 103/2 maddesi gereğince hüküm kurulması' şeklindeki bozma ilamı da nazara alınarak her ne kadar sanık hakkında TCK'nın 103/2 maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçundan iddianame düzenlenmişse de mahkememizce sanığın mağdura karşı eylemlerinin TCK'nın 103/1-3. cümlesi gereğince 12 yaşını tamamlamamış mağdura karşı basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak sanığın TCK'nın 103/1-3. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, mağdurun ÇİM'de alınan 'olay esnasında da sanığın seni döverim diyerek kendisini bırakmadığı ve sanıktan korktuğu için onun elinden kurtulamadığı' şeklindeki beyanları, yine mağdurun mahkeme huzurundaki sanığın kendisine ses çıkarmamasını söylediği için bağırıp yardım isteyemediği şeklindeki beyanları ile de sanığın mağdura karşı cinsel istismar eylemini tehditle gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanığa tayin edilen cezada TCK'nın 103/4 maddesi gereğince artırım yapılarak aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.