muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20770, Karar No: 2015/7360, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20770 E.  ,  2015/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2010/749-2012/308

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, irtifak bedelinin tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğünün Alemdağ Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde kalan 4.800. m2.lik orman arazisinde Orman Bakanlığının 01.07.1971 tarih, 567 sayılı olurları ile Üsküdar Köyleri Elektrik Birliği adına 99 yıl süreyle enerji nakil hattı tesisi izni verildiğini, 23.12.1971 tarihinde taşınmazın teslim edilerek karşılığında 30.03.1972 tarihli taahhüt senedi alındığını, izne ait bedellerin 1983 yılına kadar ödemesinin yapıldığını, daha sonra Köy Elektrik Birliklerinin 1984 yılında Türkiye Elektrik Kurumuna devredilmesi üzerine ilgili kurumca taahhütname yenilenmeyerek arazi kullanım bedellerinin de ödenmediğini, 1970 yılında Üsküdar köyleri Elektrik Birliği Başkanlığı ile Vakıf Memba Suları İşletmesi Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme ile bu yerin Vakıf Memba Suları İşletmesi Müdürlüğüne ait olduğu kararlaştırılmış ise de anılan sözleşmeden bilgileri bulunmadığını ileri sürerek Orman Bölge Müdürlüğü muhakkikince tespit edilen 1983-1984 ila 2001 yılları arazi kullanım bedeli ve 2001 ila 2010 yılları için toplam 13.598.29 TL nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, ormanlık alanda kalan Taşdelen Memba Suyu İşletmelerinin enerji talebini karşılamak için enerji nakil hattı tesis edildiğini, dava konusu enerji nakil hattı ve ve trafo tesisinin Vakıf Memba Suları İstanbul Vakıflar 2. Bölge Müdürlüğünce kullanıldığını, sözleşme hükümlerine göre, Ümraniye-Şile enerji nakil hattının 62 nolu direğine irtibatlandığı noktadan itibaren mülkiyeti ile işletme ve bakımının müşteriye ait olduğunu, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, dava tarihinden 5 yıl önceki dönem için ecrimisil istenemeyeceğini, aynı yönde vakıflar idaresi aleyhine açılan dava ile eldeki davanın birleştirilmesi gerektiğini, dava konusu tesisin yapımında kamu yararı bulunduğunu, istenen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu hattan elde edilen gelirin davalıya kaldığı, husumet itirazının dinlenemeyeceği, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın çekişme konusu ormanlık alanı “enerji nakil hattı” geçirmek suretiyle kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu hattan elde edilen gelirin davalıya kaldığı, husumet itirazının dinlenemeyeceği, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın çekişme konusu ormanlık alanı “enerji nakil hattı” geçirmek suretiyle kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 591 parsel adı altında “Taşdelen Devlet Ormanı” vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, çekişmeli yerin Çekmeköy ilçesi, Sultançiftliği mahallesinde orman vasıflı yer bulunduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; Orman Bakanlığının 01.07.1971 tarih, 567 sayılı oluru ile; Üsküdar Köyleri Elektrik Birliği Başkanlığı'na 99 yıl süreyle enerji nakil hattı tesisi izni verildiği ve irtifak hakkına konu yer olarak Taşdelen Devlet Ormanı içinde çekişmeye konu 4.800.m2.lik orman sahasının amacına uygun kullanılmak üzere Üsküdar Köyleri Elektrik Birliğine 23.12.1971 tarihinde teslim edildiği, karşılığında 30.03.1972 tarih, 8500 yevmiye nolu taahhüt ile, bu yer için yıllık kullanım bedeli tespit edilerek, ayrıca takip eden yıllarda ne şekilde artırım yapılacağının da kararlaştırılarak orman idaresine ödeneceğinin düzenlendiği görülmektedir.

Diğer taraftan; Üsküdar Köyleri Elektrik Birliği ile dava dışı Vakıf Memba Suları İşletme Müdürlüğü arasında 05.1970 tarihinde elektrik satımına ilişkin sözleşme yapılarak, Taşdelen Memba Suyu Tesislerine lüzumlu elektriğin temininin amaçlandığı, anılan sözleşmenin 18. maddesinde; Ümraniye-Şile enerji nakil hattının 62 nolu direğine irtibatlandığı noktadan itibaren mülkiyeti ile işletme ve bakımının Vakıf Memba Suyu tesislerine ait olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca; Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğü' nce, aynı yer için aynı nedenle Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne karşı açılan davada Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.06.2011 tarih, 2010/1 esas, 2011/1 karar sayılı hakem sıfatıyla verilen kararda; 1983 ila 2010 yıllarına ilişkin kullanım bedelinin tahsili talebinin; Taşdelen Memba Suyu İşletmesi enerji nakil hattı ile trafo irtifak hakkının 23.12.1971 tarihinde Üsküdar Köyleri Elektrik Birliği Başkanlığına verildiği, Vakıf Memba Suları İşletme Müdürlüğü ile Üsküdar Köyleri Elektrik Birliği arasında yapılmış olan protokolün hukuki değerinin bulunmadığı, 1312 sayılı TEK Kanunu' nda 09.09.1982 tarihinde 2705 sayılı yasa ile yapılan değişiklik ile tesislerin ve 4.800 m2.lik irtifak hakkının yasa gereği 1982 yılında Türkiye Elektrik Kurumu (TEK), bugünkü adıyla AYEDAŞ' ca devralınması gerektiği, hukuki ve mali sorumluluğun AYEDAŞ Genel Müdürlüğü'ne ait olduğu gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verildiği, davacı itirazının reddedilmesi ile kararın 24.11.2011 tarihinde kesinleştiği açıktır.

Öte yandan; taraflar arasında değişik tarihlerde yapılan yazışmalar ile, 1983 ila 2010 yılları taşınmazın kullanım bedelinin tahsili talebinin davalı idarece kabul edilmediği gibi, Vakıf Memba Suları İşletme Müdürlüğü'ne elektrik sağlayan enerji nakil hattı ve trafonun devrinin de davalı tarafından yapılmadığı sabittir.

Öyleyse, ecrimisil haksız kullanma tazminatı olup, yukarıda açıklanan dosya kapsamı, mevcut sözleşmeler ve yazışmalar ile özellikle dava dilekçesi içeriğinden; davacı talebinin, devlet ormanı içinde irtifak tesisine konu edilen belli bir alanın irtifak bedelinin ödenmemesi nedeniyle tahsili talebine ilişkin olduğu, davalıya 1971 yılında, 99 yıl süreyle tanınan irtifak hakkının devam etmekte olup, çekişmeye konu alanı davalının irtifak hakkına dayalı olarak kullanımının haksız kullanım olarak nitelendirilemeyeceği kuşkusuzdur.

O halde, mahkemece, çekişme konusu irtifak sahasını davalının haksız kullandığından bahisle yazılı şekilde ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davacı isteğinin irtifak bedelinin tahsili talebi olarak ele alınıp, gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taraflar arasındaki sözleşme ve yazışmalar, davalı ile Vakıf Memba Suları İşletmesi Müdürlüğü arasında elektrik satımına dair yapılan sözleşme, kanun değişikleri de değerlendirilerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve hatalı nitelendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19232, Karar No: 2013/18912, Tarih: 18.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19232 E.  ,  2013/18912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, 24.12.2002 tarihinde davacı şirket bünyesinde işe başladığını ve 05.05.2009 tarihine kadar görev yaptığını, kendi isteği ile 05.05.2009 tarihinde iş akdini tek taraflı feshettiğini, davalının 30.07.2003 tarihinde taahhütname imzaladığını ve bu taahhütnamenin 2.maddesinde yer alan 'firmada çalışmamın herhangi bir nedenle sona erdikten sonra, sona erdiği tarihten itibaren 2yıl-24 ay ticari ürünler alımında rakip konumunda olan herhangi bir firmada satış, üretim, idari ve benzeri alanlarda çalışmayacağımı, yine yukarıda belirtilen konularda faaliyette bulunmak üzere işyeri veya ortaklığa girmeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim. Aksi halde yukarıda belirtilen durumlardan biri veya birkaçını yapmam halinde 20.000 USD.(Yirmibin ... Doları)'nı tazminat olarak derhal .... Yay ve Mak. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim.' hükmünü ihlal eden bir tutum sergileyerek, taahhütnamede geçen 2 yıllık süre geçmeden... Yay ve Mak. San. Tic. adı altında bir şirket kurduğunu ve şirket kaşesinde kendi ismini bulundurmak suretiyle, piyasadaki fiyatlardan çok aşağı fiyat veren şirket teklif formuna kendi imzasını attığını, davalının imzaladığı taahhütnamede yer alan cezai şartın hukuki olarak unsurları gerçekleştiğinden rekabet yasağına aykırı davranıştan kaynaklanan tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkili ...'in 24.12.2002 tarihinde davalıya ait şirkette çalışmaya bağladığını, dava konusu 30/7/2003 tarihli taahhütnamenin kendisine tarihsiz olarak imzalatıldığını, ancak çalışmaya başladıktan sonra tarihin atıldığını, taahhütnamenin müvekkiline tarihsiz olarak imzalatılması sebebi ile geçerliliğinin bulunmadığını, müvekkilinin işinden olmamak için taahhütnameyi imzalamak zorunda kaldığını, taahhütnamede müvekkilinin davalının iş aktini herhangi bir nedenle fesih etmesi halinde 2 yıl rekabet yasağı getirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yer ve işin türü bakımından sınırlandırılmış olmadıkça rekabet yasağı geçerli olmadığı, rekabet yasağının işverene ait işlerden hangisi ya da hangileri ile sınırlandırıldığı net biçimde belirlenmesi gerektiği; davacı tarafından imzalanan taahhütnamede işin türü, ticari ürünler alımında rakip

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yer ve işin türü bakımından sınırlandırılmış olmadıkça rekabet yasağı geçerli olmadığı, rekabet yasağının işverene ait işlerden hangisi ya da hangileri ile sınırlandırıldığı net biçimde belirlenmesi gerektiği; davacı tarafından imzalanan taahhütnamede işin türü, ticari ürünler alımında rakip

konumunda olan her hangi bir firmada satış, üretim, idare ve benzeri alanlarda çalışma ve yine yukarıda belirtilen konularda faaliyette bulunmak üzere iş yeri veya ortaklığa girmeyek olarak belirttiği ve yeterli bir sınırlama olmadığı, davacının bu alanda her türlü faaliyetini yasaklar nitelikte bir hüküm içerdiği; işin yapılacağı yer ise belirlenmediğinden sınırlama getirilmediği; rekabet yasağı getirilirken hangi işin yapılmayacağı ve hangi coğrafi yerlerde çalışılmayacağı yönünden açık bir sınırlama getirilmediğinden bu şekilde yapılan düzenlemenin, davalı işçinin ekonomik anlamda yıkımına sebebiyet verebileceğinden geçersiz olduğu kanaatine varılarak davanın reddine karar vermiştir..

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava rekabet yasağının ihlali sebebiyle kararlaştırılan tazminatın ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 348 inci maddesinde, “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını, şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir” şeklinde kurallara yer verilerek rekabet yasağının esasları düzenlenmiştir. Buna göre işçinin, işverenle ilişkide olan müşterileri tanıması ve görülmekte olan işin bütün ayrıntılarına ulaşabilmesi imkânının olduğu hallerde, iş sözleşmesinin sona ermesinin ardından işverenle rekabet oluşturacak şekilde kendi namına iş yapmaması, rakip bir firmada ortak olamaması ya da iş sözleşmesiyle çalışmaması şeklinde şart içeren sözleşmeler yapabileceklerdir. Borçlar Kanunu'nun değinilen maddesinde, rekabet yasağının kapsamı sınırlandırılmış ve işverene önemli bir zarar verilmesi ihtimalinin olmadığı durumlarda bu tür düzenlemelerin geçerli olmayacağı hükme bağlanmıştır.

BK’nın 348. maddesi'ndeki düzenleme hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet akdi süresince yapılmaması gereken bir hususu değil, hizmet akdinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir. Hizmet akdinin devamında yapılan bir sadakatsizlik bu ister sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin elbette ki iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa davada davacı taraf davalının akdin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi nedeniyle cezai şart istemektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla davanın iş mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olunduğu gibi “Rekabet Yasağı” kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, T.T.K.’nın 4. maddesi'yle yasakoyucu çok açık bir şekilde B.K.'nun 348. maddesi'nden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalar olup somut olayda olduğu gibi düzenlenen bir hizmet sözleşmesi içinde yer alması davanın mutlak ticari dava olduğu niteliğini değiştirmez.

Somut olayda, mahkemece mutlak ticari nitelikte dava hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme ve değerlendirme ile davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8872, Karar No: 2012/10911, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8872 E.  ,  2012/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 04.09.1960 tarihinde yapılan tapulama sırasında Konaklı (...) Köyü 592 parsel sayılı 101.920 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1948 tarih 38 no ve T.sani (Kasım) 1954 tarih 129 nolu tapu ve 1937 tarih 12/73 tahrir numaralı vergi kaydı ile 15383/203840'ar payı ayrı ayrı ... oğlu ... ve ... adlarına ve 173074/203840 payıda tapu kaydı miktar fazlası olarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Hazine adına yapılan tesbite tapu kaydı tespit malikleri olan ... ve ... itirazı üzerine dosya gezici arazi kadastro mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece 08.09.1981 gün ve 1961/198 E. 1981/26 K. sayılı kararında; 592 parsel sayılı taşınmazın 5602 sayılı Yasanın 12. maddesine göre tutanağın muhtar ile beraber en az üç kişi tarafından imzalanması gerektiği halde, tapulama tutanağındaki bilirkişi adedinin eksik olası ve imza yerine vaz'edilen mühürlerin mahallin ma'ruf kişilerince tasdik edilmemiş olması nedeniyle, tutanağın usûlüne uygun olarak tamamlanması için Giresun Tapulama Müdürlüğüne İADESİNE ve tutanak tamamlanarak mahkememize iade edildiğinde tespit malikleri dikkate alınarak dosyanın yeniden esasa kaydedilmesine karar verilmiştir. Ne var ki; bu son celseden bir hafta kadar önce davacı ve muterizler ... ve ... tarafından mahkemeye sunulan 01.09.1981 tarihli ve aynı gün havaleli dilekçelerinde '' mahkemenizin 1961/198 Esas sıra numarasında kayıtlı tapulama tespitine itiraz davamızdan feragat ediyoruz. Bu nedenle dosyamızın işlemden kaldırılmasını saygılarımızla arz ederiz. 01.09.1981 ... ve ... pul üzerinde imza'' içerikli ferağat beyanını içeren dilekçe mahkemece hiç dikkate alınmamıştır. Tapulama komisyonunca 592 parsel hakkında 16.08.1983 tarihinde yeniden tutanak düzenlenmiş aynı tapu kayıtları ile 101920 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile bu kez ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... 8.614.480'er hisse olarak ayrı ayrı ve 116.305.728 payıda tapu kaydı miktar fazlası olarak Hazine adına tesbit edilmiş ve bu tesbite ... oğlu ... itraz etmiş, "dayanak tapu kayıtlarına göre taşınmazın aslında 4/8 hissesinin ... ve ... iken, 1/8 hissesi ... ve 3/8 hissesinin ... intikal olduğunu tapudaki bütün hisselerin sonuçda ..., ... ve ... ait olduğunu ve bunların dışında ne annemizin ne babamızın ve nede kızkardeşlerimizin bir hakkı yoktur.'' itirazında bulunmuştur. Kadastro komisyonunca ... bu itirazı hakkında bir karar verilmeksizin ikinci kez tutulan tutanakla birlikte dosya tapulamama mahkemesine iade edilmiştir. Orman Yönetimi 06.05.1985 tarihli dilekçe ile davaya haçsız olarak müdahil olmuştur. 22 Aralık 1981 tarihli Bakanlık mütalaasında, taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu bildirilmiştir. 3402 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesiyle dosya kadastro mahkemesine devredilimiş fen ve ziraat bilirkişi marifetiyle yapılan yapılan keşif ve uygulama sonunda 21.12.1988 gün ve 1988/11-212 E.K. sayılı kararında her nekadar taşınmaz hisseli olarak gerçek kişiler adına tapuda kayıtlı isede, taşınmazın tamamı 3402 sayılı Yasanın 18/2

. 22 Aralık 1981 tarihli Bakanlık mütalaasında, taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu bildirilmiştir. 3402 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesiyle dosya kadastro mahkemesine devredilimiş fen ve ziraat bilirkişi marifetiyle yapılan yapılan keşif ve uygulama sonunda 21.12.1988 gün ve 1988/11-212 E.K. sayılı kararında her nekadar taşınmaz hisseli olarak gerçek kişiler adına tapuda kayıtlı isede, taşınmazın tamamı 3402 sayılı Yasanın 18/2. maddesine göre halen kıraç arazi ve mera niteliğindeki yerlerden

olduğundan tapulu olsun olmasın zilyetlikle özel mülke konu olamıyacağı gerekçesiyle tespitin iptali ile 592 parselin tamamının Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ve hüküm Muteriz davacı ... ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1990 gün ve 1989/5244 E. 1990/32 K. sayılı ilâmında özet olarak; ''[ Yargılama sırasında yürürlüğe giren 3402 sayılı Yasa nedeniyle, mahkemece, yasaya yanlış anlam verilerek dosyanın tapulama mahkemesindeki esası kapatılarak kadastro mahkemesine devredilmiş ve nizalı taşınmaz kıraç ve mera niteliğindeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve özel mülkiyete konu teşkil etmeyecek yerlerden olduğu kabul edilerek, parselin tamamının Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişse de, (04.09.1960 ve) 16.08.1983 günü yapılan tapulama tesbitine bir kısım tesbit maliki itiraz etmiştir. Bu durumda, Hazine (Tapuya dayalı) tespite itiraz etmediğine göre, kişi payları Hazine yönünden kesinleşmiştir. Kişi itrazı üzerine komisyonca bir araştırma yapıldığı halde, itirazla ilgili olarak komisyonun bir karar verip vermediği araştırılmamıştır. Hal böyle olunca; itirazla ilgili olarak komisyonca bir karar verilip verilmediğinin araştırılması, Orman İdaresinin iddiası yönünden serbest çalışan orman yüksek mühendisi ya da orman mühendisleri arasından seçilecek uzman bilirkişi aracılığı ile orman araştırması yapılması, tapu kapsamının belirlenmesi, miktar fazlası yönünden zilyetlik koşullarının araştırılması, sonraki tespit maliklerinin davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve taraflara ait yerlerin ifraz edilerek ayrı ayrı tescilinin gerektiğinin düşünülmesi, bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi]'' gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak keşif ve araştırma yapıldıktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tespitini iptali ile parselin tümü 48 pay kabul edilerek payları oranında ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu ve tapu kaydı miktar fazlası yönünden zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.