muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/549, Karar No: 2022/250, Tarih: 07.04.2022

Savcılıkta; “Sormuş olduğunuz ... ile ben 2002 yılında evlendim. 6 yıl evli kaldım. 2008 yılında boşanma davamız başladı. Hatırladığım kadarıyla 2011 yılında boşanma davamız sonuçlandı. Ben 2008 yılından beri ayrı yaşıyorum. Çocuğumuzun velayeti de bendedir. ... velayet kararında belirtilen tarihte her yıl 1 Ağustos-31 Ağustos tarihleri arasında çocuğunu almak için bize müracaat ederdi. Hatta teslim almak için yalnız kendisi gelirdi. Biz kendisine teslim ederdik. İcra yolu ile de gelmezdi. Ayrıca yine velayet kararında her ayın ikinci cumartesi günleri görüşme hakkı olmasına rağmen çoğunlukla bu hakkını ... kullanmazdı. Ben en son 31 Ağustos tarihinde çocuğumu alırken gördüm. Hatta çocuğu kendisi teslim etmedi. Ben telefon ile kendisi ile görüştüm. Nerede olduğunu sordum. Bana ters cevaplar verdi. Ben her zamanki akrabalarının yanında olabileceğini düşündüğüm için akrabalarının yanına gitmek üzere iken çocuğumu yolda gördüm. Yolda ...'tan çocuğumu teslim aldım. Hatta arabanın içerisinde ... ile tartıştık. Ben olay günü ...'ı hiç görmedim. Kırkağaç ilçesinde olduğunu bilmiyorum. Olay gecesinden önce akşam saatlerinde ... gelip çocuğu görmek için kapımızı çalmadı. Mahalle içerisinde karşılıklı kavga, yüksek sesle konuşmalar olmadı. Biz saat 22.30-23.00 sıralarında yattığımızı hatırlıyorum. Yatmadan önce biz kapıları kontrol ederiz. Olay günü de kapıların tamamı kapalıydı. Özellikle de bahçe girişi olan demir kapı sürekli kapalıdır ve kilitlidir. Ayrıca babam etrafta tırpan cinsi kesici aletleri bir şey olur korkusu ile ulu orta bırakmaz çocuğum oynar, kendisini yaralar diye genellikle evin kuytu köşelerine dama saklardı. Olay gecesi saat 01.00 sıralarında ...'tan bir adet mesaj geldi. İçi boştu. Bu mesajdan önce de ... ile telefon görüşmesi yapmadım. Olay günü de gece 01.00’den önce herhangi bir mesaj bana gelmedi. Genelde bana mesaj gönderdiğinde 10-15 mesaj karşılığında ben 1 mesajla cevap veririm. Ben boş mesajı görünce aramadım. Ama geç bir saat olunca da her zamanki gibi olur olmaz saatlerde mesaj atıyor olmasından dolayı önemsemedim ve yattım. Bir müddet sonra ben annemin çığlığını duydum. Annemin psikolojik rahatsızlıkları vardır. Gece yatarken ani çığlıklar atar. Ağlama krizlerine girer. Ben ilk önce bu şekilde bir kriz zannettim. Ben bazalı dolaplı küçük odada yatıyorum. Çocuk da yanımda yatıyordu. Çocuğum uyandı. Ben önemsemedim. Her zamanki gibi ağlama krizi zannettim. Çocuğa etkilenmemesi için sarıldım. ‘Dur annem geçer’ gibilerinden sakinleştirici sözler söyledim. Daha sonra babamın ‘Ne oluyor?’ şeklinde bir sözünü duydum. O zaman eve birilerinin girdiğini düşündüm. Hırsız veya başka bir kişinin girdiğini düşündüm. Ben babamın lafını duymama rağmen dışarı çıkmadım. Çok korktum. Telefonu elime aldım. Elim titrediğimden arama dahi yapamadım. Tam o sırada ... içeri girdi. Ben ...'ın elinde bir şey olup olmadığını görmedim. Bana saldırmaya başladı. Ancak bana vurduğunda elinde sert bir cisim olduğunu hissettim

. Daha sonra babamın ‘Ne oluyor?’ şeklinde bir sözünü duydum. O zaman eve birilerinin girdiğini düşündüm. Hırsız veya başka bir kişinin girdiğini düşündüm. Ben babamın lafını duymama rağmen dışarı çıkmadım. Çok korktum. Telefonu elime aldım. Elim titrediğimden arama dahi yapamadım. Tam o sırada ... içeri girdi. Ben ...'ın elinde bir şey olup olmadığını görmedim. Bana saldırmaya başladı. Ancak bana vurduğunda elinde sert bir cisim olduğunu hissettim. Bu cisim muhtemelen bıçak değildir. Daha sonra düşündüğümde bizim yörede tırpan olarak adlandırılan satır cinsi demir bir alet olduğunu düşünüyorum. Kafama kaç kere vurduğunu hatırlamıyorum. Birden çok vurdu. Bu esnada oğlum ‘Baba vurma’ şeklinde söz söyledi. Ben o esnada ... olduğunu daha iyi anladım. Ancak oğlum araya girmesine rağmen bana vurmaya devam etti. Ben elimle bana vurmaması için ona müdahale ediyordum. Ancak engelleyemedim. Son darbeyi sol kaş üstüme aldım. Aldığımda ben kendimi yataktan yere bıraktım. Bilincim açıktı. Kendimdeydim. ... düşünce benim üzerime pikeyi örttü. Ben de bir daha kımıldamadım. Daha sonra benim oğluma yöneldi. ‘Hadi gidiyoruz, amcanlar bizi bekliyor’ şeklinde söz söyledi. Oğlumdan bana ait aracın anahtarının yerini söylemesini istedi. Ben bunları duydum. Oğlum sürekli ağlıyordu, bağırıyordu. Oğlum ile birlikte evin içerisinde iken babama ...'ın birden fazla kez daha vurduğunu duydum. Her vuruşunda babam inliyordu. Ben anneme ilişkin çıkarken bu şahıs tarafından tekrardan vurulup vurulmadığına ilişkin bir ses duymadım. Zaten annemin sesini ilk çığlıklarından sonra hiç duymadım. Arabanın anahtarları devamlı portmanto üzerinde kalıyordu. Arabanın anahtarını bulmuşlar. Dışarı çıktılar. Ben demir kapının kilitlenme sesini duydum. Arabanın çalışmasını duydum. Aracın çalışması ile birlikte aracın gitmesini bekledim. Aracın gittiğini anlayınca direkt polisi aradım. Daha sonra evin karanlık olmasından dolayı nişanlımı aradım. Nişanlımın gelmesini söyledim. Polis gelince de ben anahtarları balkondan polislere attım. Hatırladığım kadarıyla da balkonun tahta kapısı kilitliydi. Ben açtım.", Adli emanette kayıtlı bir adet ekmek bıçağı ile bir adet satır gösterilerek sorulduğunda; “Babam akşamları mutfakta bulunan dolapları açar. Açmasının sebebi de dolapların içerisi gaz kokmasıdır. Bunun dışında göstermiş olduğunuz bir adet siyah kabzalı ekmek bıçağı şeklindeki hatırladığım kadarıyla bizim evde bulunan bıçak değildir. Evde zaten benim ve oğlum dışında yaşayan sağ kimse kalmadı, yine göstermiş olduğunuz bir adet demir tırpan da muhtemelen bize ait değildir. Ben babam kullandığı için bize ait tam ne şekilde olduğunu bilmiyorum. Zaten ... da gelip evin içerisinde veya bahçede tırpanı araması mümkün değildir. Biz kesinlikle evin içerisinde de tırpanı bulundurmayız. Zaten bu tırpan ile de çalı çırpı ince odunlar kesilir. Evde bulundurulmasını gerektirecek bir durum yoktur. Ben bu şekilde davranarak beni yaralayan annem ve babamı öldüren çocuğumu kaçıran arabamı çalan ..

. Ben babam kullandığı için bize ait tam ne şekilde olduğunu bilmiyorum. Zaten ... da gelip evin içerisinde veya bahçede tırpanı araması mümkün değildir. Biz kesinlikle evin içerisinde de tırpanı bulundurmayız. Zaten bu tırpan ile de çalı çırpı ince odunlar kesilir. Evde bulundurulmasını gerektirecek bir durum yoktur. Ben bu şekilde davranarak beni yaralayan annem ve babamı öldüren çocuğumu kaçıran arabamı çalan ...'tan şikâyetçiyim. Çocuğumu ben teslim aldım. Benimle birlikte yaşıyor. En son Akhisar Devlet Hastanesinde tedavi gördüm. Onun dışında sadece psikolojik tedavi açısından Manisa Celal Bayar Üniversitesinde tedavi evraklarım mevcuttur.”, ...’in beyanı okunarak sorulduğunda; “Kesinlikle ... bizim eve gelip kapıyı çalıp çocukla görüşmek istediği beyanı gerçek dışıdır. Bu şekilde bir olay gerçekleşmedi. Annem ve babam ... ile o akşam hiç karşılaşmadılar. Ayrıca babası oğluma nasıl ifade vermesi konusunda öğütlerde de bulunmuş. Ben ...'ın beyanlarını kabul etmiyorum. Annem ve babamda kesici ve delici aletler yoktu. Annem ve babam uyuyordu. Ekleyecek başka bir beyanım yoktur. Aklıma herhangi bir şey yaşadığımda psikolojik bunalımdan dolayı bir şey gelmiyor. Ben evlilik süresi içerisinde de çeşitli defalar ‘Benden ayrılırsan seni öldürürüm, aileni öldürürüm, evini yakarım, Seni sağ bırakmam’ şeklinde tehditlere maruz kaldım. Ancak herhangi bir şekilde müracaatta bulunmadım. Ancak evlilik bitimi ile birlikte kolluk ve polise bize zarar verebileceği endişesi ile müracaatta bulunmuştum.”,

İstinabe olunan Mahkemede; “Ben bu konuda daha önce ifade vermiştim tekrar ederim. Biz sanık ... ile 2002 yılında evlendik, daha sonra 2008 yılında ayrı yaşamaya başladık ve boşanma davası açıldı. Biz ayrı yaşamaya başladığımızdan beri çocuğumuz ...’in velayeti bendeydi. Sanığa da görüş hakkı verilmişti. Sanık görüş süresince kendisi bize gelir, görüşmesini yapardı, icra kanalı ile gelmezdi. Biz de zorluk çıkarmazdık, velayet kararında her ayın ikinci cumartesi günlerinde de görüş hakkı olmasına rağmen çoğunlukla gelmezdi. Fakat geldiği zaman hep görüşme yapardı ve biz buna engel olmazdık. Yine 31.08.2014 günü çocuğu görüş için almıştı, çocuğu teslim etmedi. Ben kendisine nerede olduğunu sordum. Telefonda bana ters cevaplar verdi. Ben de her zaman uğradığı akrabalarının yanında olacağını tahmin ettiğim için oraya giderken yolda sanık ile karşılaştık, ben araç ile gidiyordum, onlar da müşterek çocuğumuz ... ile birlikte yaya yürüyerek gidiyorlardı, kendisi benim arabama bindi, inmek istemedi, ben onu itekledim, bu şekilde indi. Aramızda böyle bir tartışma yaşanmıştı. Bu sırada ... kaldırımda bekledi. Bize müdahil olmadı. Olay günü ben ...’ı hiç görmedim. Kırkağaç’ta da olduğunu bilmiyordum. Yukarıda bahsettiğim tartışma dışında da evin yanında benimle ya da başka birisiyle herhangi bir tartışma olmadı. Babamla birlikte kaldığımız evimiz bahçeli bir evdi, fakat orta yerlerde görünür yerlerde kesinlikle kesici tarım aletleri yoktu. Olay gecesi bana sanık bir mesaj göndermişti, gelen mesajın içi boştu, bunun dışında herhangi bir görüşme ya da mesaj olmadı. Biz bu mesaj gelmeden önce yaklaşık 22.30 civarı yatmıştık. Ben saat 01.00 civarı mesaj gelince uyandım, mesaja baktım, önemsemedim, yeniden yatmıştım. Geceleri annem bir odada babam da başka bir odada yatarlardı. Mesajı okuduktan sonra tekrar uyuduğum sırada annemin odasından bir çığlık sesi geldi. Ses annemin sesiydi fakat annemin psikolojik sıkıntıları olduğundan bazen ağlama krizlerine girerdi. Ben yine bu şekilde bağırıyor diye zannettiğim için yanına gitmedim. Aynı şekilde bir gün öncesi gece de ağlamıştı, annemin sesine çocuğum ... de uyandı. Ben çocuğumu teselli ettim, ‘Anneannen ağlıyor birazdan sakinleşir’ dedim. Daha sonra babamın seslerini duydum. Babam ‘Ne oluyor?’ şeklinde söylemişti ben bu şekilde ifadeyi duyunca eve hırsız girdi diye düşündüm. Telefonu elime aldım fakat elim titrediği için telefonu dahi çeviremedim. Bu telaşım eve hırsız girdiği düşüncesinden kaynaklanıyordu. Sanığın girdiğinin hâlâ farkında değildim. Bu sırada benim odamın kapısı açıldı, içeriye bir erkek şahsın girdiğini gördüm fakat ben tanıyamadım. Bu sırada yatağın üzerinde oturur vaziyette telefonu çevirmeye çalışıyordum, bu sırada sanık bana vurmaya başladı. Ben karanlık ve telaşlı olduğum için elinde herhangi bir cisim olduğunu fark edemedim. Fakat darbelerden sert bir cisim ile vurduğunu hissettim. Bu arada oğlum ... ‘Baba vurma’ diye bağırmaya başladı

. Sanığın girdiğinin hâlâ farkında değildim. Bu sırada benim odamın kapısı açıldı, içeriye bir erkek şahsın girdiğini gördüm fakat ben tanıyamadım. Bu sırada yatağın üzerinde oturur vaziyette telefonu çevirmeye çalışıyordum, bu sırada sanık bana vurmaya başladı. Ben karanlık ve telaşlı olduğum için elinde herhangi bir cisim olduğunu fark edemedim. Fakat darbelerden sert bir cisim ile vurduğunu hissettim. Bu arada oğlum ... ‘Baba vurma’ diye bağırmaya başladı. Ben oğlumun bu şekilde söylemesinden sonra bana saldıran kişinin sanık olduğunu anlayabildim . Sanık bana elindeki cisim ile en son sol kaşımın üzerine vurmuştu, bunun üzerine benim gözlerim karardı, yataktan aşağıya düştüm fakat bilincim yerindeydi. Onları duyuyordum, sanık ...’e ‘Haydi gidelim’ dedi. ... sürekli ağlıyordu, hatta ...’e arabanın anahtarını getirmesini söyledi. Bu sırada babamın sesini duydum koridorda bizim odaya doğru geldiğini tahmin ediyorum. Bu sırada sanık benim üzerimi pike ile örttü, koridora doğru yürüdü. Babama tekrar vurmaya başladı, Ben vurma seslerini ve babamın çığlık seslerini duydum. Daha sonra ...'e ‘Amcaların bizi bekliyor hemen gitmemiz lazım’ şeklinde söyledi. ... de korktuğu için mecburen yanında gitti. Ben kapıların kapandığını ve kilitlendiğini duydum, hatta evin önünde arabanın çalıştığını da duydum. Arabanın gittiğini anladıktan sonra polisi aradım. Olay yerinde bulunan ve soruşturma aşamasında bana gösterilen demir tırpan ve bıçak kesinlikle bana ve annem babamdan birine ait değildi. Bize ait olan sapı kırık bıçağımız masanın üzerinde diğer bir bıçak da çekmecede bulunuyordu. Bahsettiğim gibi kendisi ile tartışmamız 8 gün önce gündüz vakti ve dışarıda olmuştu. Bir de o gece boş mesaj gelmişti. Bunun dışında kendisiyle kesinlikle karşılaşmadık. O gece çocuğunu almak için bize geldiği ve görüşmek istediği doğru değildir. O gün kesinlikle annem ve babam ile de karşılaşmadılar. Daha önce de ayrı yaşadığımız sırada evimizi yakmakla, annemi babamı öldürmekle ve beni öldürmekle tehditlerde bulunmuştu. Fakat ben olay büyümesin diye herhangi bir şikâyette bulunmamıştım. Daha sonra evliliğimiz sona erdikten sonra rahatsız ettiği için bir defa Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunmuştum. Olay nedeniyle sanıktan şikâyetçiyim, cezalandırılmasını istiyorum, davaya katılmak istiyorum.”,

Mahkemede; “Ben bu hususta Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinde beyanda bulunmuştum. O ifadelerimi aynen tekrar ediyorum. Sanık doğru söylemiyor. Ben kesinlikle kendisine telefonla herhangi bir kadınla evleneceği yönünde bir şey söylemedim. Ayrıca hepimiz olay gecesi evde uyuyorduk. Kaldı ki sanık anne ve babamın kendisine saldırdığını söylüyor. Kendisinin herhangi bir yaralanması yoktur. Suçta kullanılan bıçak ile tırpan bize ait değildir. Zaten oğlum bu hususta daha önce beyanda bulunmuştu. Ben aynı zamanda kendisi beni aradığında, ‘Ben evleneceğim, beni rahat bırak’ diyordu. Çünkü beni bu şekilde rahatsız ediyordu. Ne dediği belli değildi. Bazen barışalım diyordu. Bazen tehdit ediyordu. Ben hiçbir zaman kendisi ile barışalım diye bir şey demedim. Sadece kendisine ‘Evlen, hayat kur, beni rahat bırak’ dedim, şikâyetçiyim, davaya katılmak istiyorum.”,

İnceleme dışı davanın mağduru ... 09.09.2014 tarihinde saat 10.50’de Kollukta; “Annem ve babam 7 yıl önce boşandılar, velayetim annemin üzerinedir. Benim her ay, ayda bir gün ve her yıl ağustos ayında babamla görüşebileceğime dair mahkeme kararı vardır. Bu ayda bir gün olan görüşmelerin sonunda beni anneme bırakacağı zaman genelde annem ve babam kavga ederler. Bugün gecenin geç saatlerinde annem ile birlikte arka odada uyuduğum esnada anneanemin bağırma sesiyle uyandım. Annemin de uyanarak yatağın üzerinde oturduğunu gördüm. Ben de annemin yanına oturdum. Yatak odasının kapısı açıldı ve karanlıkta kim olduğunu anlayamadığım bir erkek şahıs sağ elinde tırpan ile yatak odasına girdi ve elinde bulunan tırpan ile annemin kafasına vurmak isterken annem ellerini ve kollarını havaya kaldırarak kendini korumaya çalıştı. Şahsın savurduğu tırpan annemin kollarına geldi, bunun üzerine annem arkasını döndü ve tekrar annemin sırtına tırpan ile vurdu. Sonrasında ise yine aynı tırpan ile annemin kafasına vurduğunu gördüm ancak kaç defa vurduğunu bilmiyorum. Annem kafasına aldığı tırpan darbesiyle yataktan yere düştü ve sesi kesildi. Ben annemin bayıldığını düşündüm. Ben çok korktuğum için çığlık atarak bağırmaya başladım. Karanlıkta tanıyamadığım bu şahıs eliyle benim ağzımı kapatarak ‘Sus konuşma’ dedi. Ben elinden kurtulmak için yan odaya kaçtım ve arkamdan gelen şahsa baktığımda bu şahsın babam olduğunu anladım. Babam üzerimdeki kıyafetlerin kan olduğunu ve üzerimi değiştirmemi söyledi. Ben tekrar yatak odasına girerek dolaptan temiz çamaşır aldım. Bu sırada babam annemin üzerine beyaz bir çarşaf örttü. Birlikte salona çıktık, salona çıktığımda dedemin çelik kapıya yakın şekilde yerde yattığını gördüm. Dedemin üstü başı da kan içerisindeydi. Halının üzeri ve parkelerin üzerinde de kan lekeleri vardı. Anneannem kendi yatak odalarındaydı onu hiç görmedim. Salonda yerde yatan dedem inleyerek mırıldanıyordu. Babam ise tırpan ile dedeme vurmak isterken babama engel olmaya çalıştım ancak gücüm yetmedi. Babam tırpan ile yerde yatan dedemin kafasına 3-4 defa daha tırpan ile vurdu. Bu sırada dedemin sesi kısıldı, kısık kısık inlemeye devam ediyordu. Ben babamın dedeme ve anneme daha fazla zarar vermesini istemediğim için babama ‘Baba hadi arabayı alıp gidelim’ dedim ve dedemin ceketinin cebinde olan arabanın anahtarlarını aldım ve babama verdim. Bu sırada babam ‘Evi yakacağım’ diye konuşuyordu. Ben babama ‘Baba yapma, hadi arabayla gidelim’ dedim ve çıkış kapısına doğru yürüdüm. Bu sırada babam tekrar anneanemin bulunduğu odaya girdi. Anneannemin çığlık atarak bağırdığını duydum ancak anneannemi görmedim. Ben çelik kapının dışındaydım. Babam benim yanıma doğru gelirken dedemin yattığı yere doğru yöneldi ve oradan yine vurma sesi geldi ancak ben dedeme tekrar vurup vurmadığını görmedim. Sonra babamla birlikte evden çıkacağımız esnada kapının yanında bulunan ayakkabılıktaki evin anahtarlarını aldı ve kapıları kilitledi

. Bu sırada babam tekrar anneanemin bulunduğu odaya girdi. Anneannemin çığlık atarak bağırdığını duydum ancak anneannemi görmedim. Ben çelik kapının dışındaydım. Babam benim yanıma doğru gelirken dedemin yattığı yere doğru yöneldi ve oradan yine vurma sesi geldi ancak ben dedeme tekrar vurup vurmadığını görmedim. Sonra babamla birlikte evden çıkacağımız esnada kapının yanında bulunan ayakkabılıktaki evin anahtarlarını aldı ve kapıları kilitledi. Birlikte anneme ait araç ile evin önünden ayrıldık. Evden ayrılırken babam elindeki tırpanı da arabanın arka koltuğuna üzerine doğru attı. Tahminen Sanayi Sitesi’nin üst taraflarında bulunan bir yerde ikamet eden babamın akrabası olduğunu bildiğim ... isimli bir kadının evinin önüne gittik. Babam burada arabadan indi bana ‘Sen arabada bekle, benim burada çantam var, çantamı alıp geleyim’ dedi ve koşarak gidip çantasını alıp geldi ve arabaya binip oradan ayrıldık. Bu sırada babam arabada benzin olmadığını fark etti ve Kırkağaç Mezarlığı’nın yakınındaki benzinlikten benzin almak için durduk. Babam kan olan pantolonunu arabanın içinde değiştirdi. Pantolonunu değiştirirken benzinlikteki görevli babama bakıyordu babam da adama ‘Eşim ovada kaldı, onun yanına gidiyoruz.’ dedi. Benzin aldıktan sonra önce Gelenbe’ye, buradan da Balıkesir'e doğru devam ettik. Yolda giderken babam bana ‘Sana sorarlarsa tırpan ve bıçak bizim de, bunları gelirken benim yanımda getirdiğimi söyleme’ dedi. Ancak bizim dedemlerin evinde tırpan yoktu. Ben hiç görmedim, babamın elinde görmüş olduğum tırpanı daha önce babamın yaşadığı Dursunbey ilçesinin Ören köyünde yaptığı inşatta görmüştüm. Babam yine bana hitaben ‘Seni sorguya çekerlerse, kapıya çaldığımı, eve o şekilde girdiğimi, konuşurken kavgaya dönüştüğünü, dedemin mutfaktan tırpan alıp bana vuracağı sırada dedenin elinden alıp vurduğunu, sizin de annenle birlikte diğer kaçtığınızı söyleyeceksin, tamam mı?' diye sordu. Ben de ‘Bana sorarlarsa öyle anlatırım, tamam’ dedim. Ancak ben bunu babamdan korktuğum için o an böyle söylemiştim. Yaklaşık 1-1,5 saat kadar yol gittikten sonra Balıkesir ili, Kepsut ilçesinin girişinde polisler bizim içinde bulunduğumuz ve babamın kullanmış olduğu arabayı durdurdu. Babamı yakaladılar ve bizi Polis Merkezine götürdüler. Babam Kepsut Polis Merkezindeki polislere ‘Biz zaten Dursunbey'de teslim olacaktık.’ dedi. Daha sonra polisler bizi Kırkağaç'a geri getirdiler.”,

İstibane olunan Mahkemede uzman psikoloğun “Yaşı küçük tanığın olayı tekrar anlatması durumunda yeniden travmatize olabileceği” görüşü üzerine dinlenilmesinden vazgeçilen inceleme dışı davanın mağduru ... Savcılıkta uzman bilirkişi ve vekili eşliğinde; “Olay günü babamın bizim eve geldiğini görmedim. Annemin de babam ile telefonda konuştuğunu bilmiyorum. Olay günü akşam saat 22.00 sıralarında annem ile birlikte yattık. Bazen annem ile birlikte yatarım. Anneanemin bağırması üzerine uyandık. Bir süre sonra odanın kapısı açıldı, içeriye elinde satır olan biri girdi. Ben ilk başta içeri giren kişinin babam olduğunu anlayamadım. Babam anneme elindeki satır ile vurmaya başladı. Ben bu sırada babamı tutmak onu engellemek istedim ancak gücüm yetmedi. Babam anneme vurmaya devam etti. Daha sonra babam annemin yere düştüğünü görünce üzerine örtü ile kapattı. Birlikte beni de dışarı çıkarttı. Ağzımı kapattı. Dışarı çıktığımızda bu kişinin gerçekten babam olduğunu fark ettim. Babam yerde yatan dedeme 3-4 kez daha elindeki satırla vurdu. Babam daha sonra anneme ait arabanın anahtarlarının yerini sordu. Ben de portmantodaki ceketin cebinde olduğunu söyledim. Arabanın anahtarlarını babam aldı. Birlikte dışarıya çıktık. Çelik kapı önünde ben bekledim. Bana bu esnada temiz giysilerimi almamı söyledi. Kendisi gitti içeriden temiz giysilerimi getirdi. Getirirken anneannemin odasına yöneldi. Anneannemin odasından anneannemin çığlıklarını duydum. Anneannemin odasından çıktı. Elinde satır vardı. Satır ile tekrar dedemin yattığı yere doğru yöneldi. Yine dedemden sesler geldi. Sonra benim yanıma yöneldi. Birlikte dışarı çıktık. Arabaya bindik. Arabaya bindikten sonra kız kardeşi ...nin evine gittik. Ben araçtan inmedim. Dışarıda beklerken babam eşyalarını aldı. Geldi. Ben ...yi hiç görmedim. Daha sonra benzinliğe gittik. Benzinlikte babam pompacının üzerinin kanlı olduğunu görünce şüphelenmemesi için bir şeyler söyledi daha sonra Balıkesir'e hareket ettik. Babam aracın içerisinde bana ifademi nasıl vereceğim konusunda yönlendirmelerde bulundu. Sorduklarında bıçakla satırın dedeme ait olduğunu söylememi istedi. Yine sorduklarında dedemin bıçak ve satır ile kendisine saldırdığını kendisini korumak için babamın dedeme vurduğunu söylememi istedi. Telefonunu aldı. Bir yerleri aradı. Daha sonra telefonu bana verdi. Hafızasını çıkartmamı istedi. Bir müddet daha sonra gittikten sonra polisler bizi çevirdi. Ben babam ile kendi rızam ile gitmedim. Babam beni zorladı. Ayrıca ben başkalarına daha fazla zarar vermemesi için bu zorlamaya da dayanamadığımdan babam ile birlikte gittim.”,

Tanık ... Kollukta; “... ... benim nişanlım olur. ... 09.09.2014 günü saat 01.40 sıralarında beni telefonla aradı ve ‘Hakan eski eşim eve girdi, hepimizi bıçakladı, biz ölüyoruz, çabuk yardım et, polisi ara’ dedi. Ben de bunun üzerine Polis Merkezini aradım ve arabamla ...'nin Kadriye Mahallesi, 73. Sokak’taki evine gittim. Ben eve gittiğimde polis ekibi evin önündeydi ve ekip memurları kapıyı çalıyorlardı. Memurlardan biri içerden ses gelmediğini söyledi. Ben de 112’ye ve itfaiyeye kapının açılmadığını içeride yaralılar olabileceğini söyledim. Ambulansı karşılamak için Türkbirliği İlkokulu’nun oraya gittim ve ambulansla birlikte tekrar evin önüne geldik. Ben eve gittiğimde kapı açılmıştı. Sonradan öğrendiğime göre ... balkona çıkıp anahtarı ekiplere vermiş. Daha sonrasında 112 ve polis ekipleri ilk müdahaleleri yapıp ... ve babasını ilk etapta hastaneye götürdüler. Ben de arkalarından hastaneye gittim. Ben olayın neden ve ne şekilde gerçekleştiğini bilmiyorum. Ben ...'nin eski eşi ...'ı daha önce hiç görmedim, tanımam.”,