muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27009, Karar No: 2018/462, Tarih: 22.01.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/27009 E.  ,  2018/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının murafaalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından alacaklının bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu senetteki imzanın borçlu şirket yetkilisi tarafından atılmadığını, ayrıca şirket kaşesi üzerinde herhangi bir imzanın bulunmadığını ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece; senedin borçlu kısmının, davalı şirketin kaşesi altında ... tarafından imzalandığı, ...'ın şirketteki görevi itibari ile şirketi borçlandırabilecek yetki ve sorumluluğunun bulunmadığı, kaldı ki, şirket kaşesinin, bulunduğu yer itibariyle borçlu olarak değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, bu hali ile davacı şirketin, kambiyo senedinde, borçlu kısmındaki kaşesi dışında borçlandırmaya yetkili kişilerce imzasının olmadığı ve herhangi bir bağlantısının da tespit edilemediği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Bononun düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 776/(1)-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıyabilmesi için "senedi düzenleyenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. Öte yandan, bononun düzenleyen bölümünde kaşesi bulunan şirketin, bonodan dolayı sorumlu olabilmesi için düzenleyenin imzasının bulunması yeterli olup, bu imzanın, düzenleyen şirket unvanı ya da kaşesi üzerine atılması gerekmez. Düzenleyenin imzasının, bononun alt kısmında ve metni kapsar biçimde olması kafidir.

Diğer taraftan, takibe konu bonoların tanzim tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547/1. maddesinde, ticari mümessil; “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir” şeklinde tanımlanmıştır.

Diğer taraftan, takibe konu bonoların tanzim tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547/1. maddesinde, ticari mümessil; “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir” şeklinde tanımlanmıştır.

Ticari mümessilin temsil yetkisinin kapsamı, kanunda tam olarak belirlenmiştir. Bu haliyle ticari mümessillik, sınırı kanunla çizilmiş iradi bir temsil yetkisidir. Ticari mümessil, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili olup, açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (TBK 548).

Ticari mümessillik, ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi, tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (TBK. 542/2). İşletme sahibinin, ticari mümessil dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari mümessile en çok benzeyeni ticari vekildir.

Ticari mümessillik gibi ticari vekalet de, TBK'nun 40 vd. maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekalet, ticari mümessillik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

TBK’nun 551. maddesinde bu husus; “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekalet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Ticari mümessil, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez (TBK 551/2) Oysa ticari mümessil, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari mümessilin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken, ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez (HGK'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/12-2 esas, 2013/866 karar sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonodaki imzaların ... tarafından atıldığı hususu çekişmesiz olup mahkemenin de kabulündedir. Ancak, alacaklı vekilinin 13/06/2016 ve 12/07/2016 tarihli dilekçeleriyle, ...’ın ticari mümessil olduğunu belirterek, şirket yetkilisi (...’ın kızı) ... tarafından verilen vekaletnameler sunduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece, yukarıda yer verilen açıklamalar ve değerlendirmeler ışığında; vekaletnamelerin incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2470, Karar No: 2022/13866, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2470 E.  ,  2022/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davacıya ait ...., ..., .... ve ... plaka sayılı 4 adet kamyona akaryakıt kaçakçılığı suçunda kullanıldıkları iddiasıyla el konulduğunu, ceza dosyasında araçların davacıya iadesine karar verildiğini, kamyonların sağlam ve kapılarının kilitlenerek yed-i emine teslim edilmiş olmasına rağmen, davacının araçlarını teslim almaya gittiğinde araçların parçalarının pek çoğunun olmadığını, bakımsızlık nedeni ile hurda haline geldiklerini gördüğünü, bu konuda Samsun 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/15 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını belirterek, uğranılan zararın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunarak, Hazine ile davacıya ait 4 adet kamyonun yed-i emine bırakılması sonucu oluştuğu iddia edilen zarar arasında illiyet bağı ve süreçte davalının kusuru bulunmadığını belirterek, haksız ve yersiz açılmış bulunan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; el konulan kamyonların sağlam olarak ve kapıları kilitlenerek anahtarları ile birlikte yediemine teslim edildiği, bilirkişi raporu ile 4 adet kamyonun muhafazasız bir şekilde, atmosfere açık hurda halindeki malzemelerin bulunduğu yerde korozyona maruz bakımsız bir şekilde bırakıldığı, bu nedenle araçların tanker kısımları dahil tamamen oksitlendiği, araçların camlarının ve farlarının kırılmış olduğu, kapılarının açık, araç içlerindeki takometre, döşeme, göğüs kısımlarının ve elektrik kablolarının sökük olduğu ve davacının zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince istinafa başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince de ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar , davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın dava şartları başlıklı 114/d maddesinde tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından sayılmıştır. Aynı Kanun’un 115. maddesinde ise mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, dava şartı noksanlığını tespit ederse de davanın usulden reddine karar verileceği düzenlenmiştir. Taraf sıfatı bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise; def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile ceza dosyası içeriği ve Kırıkkale Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü’nün 01/03/2018 tarihli cevabi yazısı kapsamından; davaya konu araçların tamamının el koyma tarihi olan 17/11/1997 tarihi itibariyle dava dışı ... Nakliyat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi adına tescilli olduğu, ... plaka sayılı aracın 07/11/2016 tarihinde Samsun Trafik Tescilince hurdaya ayrıldığı; . .. plaka sayılı aracın 07/10/2016 da noter satışıyla ...’na satıldığı halen aynı şahıs adına tescilli olduğu;... plakalı aracın 07/09/2016 tarihi itibariyle noter satışıyla ...’na satıldığı ve 01/11/2016 da Samsun Trafik Tescilince hurdaya ayrıldığı; ... plaka sayılı aracın 07/09/2016 tarihi itibariyle noter satışıyla ....’na satıldığı ve 01/11/2016 da Samsun Trafik Tescilince hurdaya ayrıldığının bildirildiği anlaşılmıştır. Şu halde; davacının talebi tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek öncelikle dava şartlarından olan davacının taraf sıfatı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir. Bu nedenle, bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 07/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6056, Karar No: 2022/18927, Tarih: 15.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6056 E.  ,  2022/18927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sunduğu dilekçede Muğla Devlet Hastanesinin raporuna göre bipolar mizaç bozukluğu olduğunun bildirildiği, Uyap’tan yapılan kontrolde sanığın Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 01/12/2015 tarih ve 10094 sayılı raporunda; kısıtlı adayının bipolar duygulanım bozukluğu, şimdiki nöbet hiponomik hastası olduğu, akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığı belirtilerek Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.06.2019 tarih, 2019/157 esas sayılı kararı ile sanığın kısıtlanmasına karar verildiği ve sanığın dosyamıza alınan raporunda Manisa Ruh Sağlığı hastanesinin 25.11.2015 tarihli raporunda da sanığa bipolar teşhisi konulduğu ancak ehliyetinin olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiillinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın müştekinin sorumlu olduğu marketten 31.05 TL değerindeki malzemeleri çalmaya çalıştığı olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kovuşturma aşamasında sanığın avukat talep ettiğini belirtmesi üzerine, görevlendirilen müdafiin duruşmaya davet edildiği, ancak sanığa ileride haksız çıkması durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine ilişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde, sanığa bu ihtarat yapılmadan yazılı şekilde kovuşturma aşamasındaki müdafii ücretinin yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9479, Karar No: 2022/6254, Tarih: 16.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9479 E.  ,  2022/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORLU 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 29/10/2014 tarihli eylemi nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak 13.01.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un 68.maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 03.03.2015 tarihli çağrı yazısının 02.04.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/66, Karar No: 2016/3231, Tarih: 12.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/66 E.  ,  2016/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.03.2008 tarihindeki gösteride kamera çekimi yapıldığını fark etmesi üzerine yüzünün bir kısmını gizlemeye çalışan sanığın yüzünü kapatmadığı anlaşılmış olmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanığın terör örgütü propagandası yapma suçuna uygun olduğu kabul edilen eylemlerinin mutad ve meşru bir “düşünce ve kanaat açıklama yöntemi” olduğu kabul edildiğinden, sanığa yüklenen suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve bu nedenle sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8529, Karar No: 2010/16154, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8529 E.  ,  2010/16154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11316, Karar No: 2016/14557, Tarih: 21.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/11316 E.  ,  2016/14557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Tecilli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 07.07.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının Dairemizin 03.05.2012 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.03.2014 tarihli kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13585, Karar No: 2022/9208, Tarih: 15.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13585 E.  ,  2022/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, somut olayımızda; çoban olan sanığın yaklaşık 400 adet küçükbaş hayvanı otlamaya çıkardığı, içlerinden bir tanesinin müştekinin bahçesine girip zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın zarar gören bağlara yönelik bir zarar verme kastı bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.