muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12860, Karar No: 2025/4748, Tarih: 12.03.2025

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında somut olayda, siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların özel kişilere nazaran daha geniş olması karşısında, sanığın eyleminin, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasetçilere yönelik ağır ve sarsıcı eleştiri niteliğinde kaldığı anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, suça konu paylaşımın tümü dikkate alındığında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

a. Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Aleniyetin uygulanması sırasında kanun maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 299/2. yerine, 299/4. olarak yanlış gösterilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/993, Karar No: 2016/5331, Tarih: 21.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/993 E.  ,  2016/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; 04.10.2010 tarihinde ..... Cumhuriyet Başsavcılığı’nda ifadesine başvurulan gizli tanık X’in, “Olay günü ..... postanesine yakın bir yerde oturduğu esnada bir motosikletlinin hızlı bir şekilde üzerine doğru geldiğini, sürücünün karın bölgesi ile motosikletin ön kısmı arasına sıkıştırılmış vaziyette siyah bir torba gördüğünü, bu kişinin kafasında kask bulunmasına rağmen yüzünün açık olduğunu, yüzünü gördüğü için fotoğrafından teşhis edebileceğini” belirtip kendisine gösterilen 6 farklı kişiye ait fotoğraf içerisinden sanığı teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; gizli tanık X’in yargılamada ifadesine başvurularak olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespit edilip gördüğü kişinin sanık olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... .....vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24782, Karar No: 2013/6987, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24782 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Katılan ile sanığın Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördükleri sırada tanıştıkları ve birbirlerine telefon numaralarını verdikleri, 12.11.2006 tarihinde katılanın kendisine ait... plaka sayılı aracının park halinde iken çalındığı, sanığın, katılan ile telefonda konuştuğunda "aracının plakasını ver araştırayım arkadaşlarım var" dediği, birkaç gün sonra aracın yerini öğrendiğini ancak şahısların 1.500 TL para istediklerini belirtmesi üzerine katılanın, sanığın İskenderun Ziraat Bankasındaki hesabına 750 TL para yatırdığı ancak sanığın parayı aldıktan sonra müştekiye aracını teslim etmediği şeklindeki eyleminin, dolandırıcılık suçunu

oluşturduğuna, ancak; yapılan yargılama sırasında sanık hakkında Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 28.10.2008 tarih ve 18023/4-3 ve 189/138 sayılı Sağlık Kurulu Raporuna göre; sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının tespit edilmesiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3040, Karar No: 2010/8950, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3040 E.  ,  2010/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18167, Karar No: 2016/19841, Tarih: 22.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18167 E.  ,  2016/19841 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 06.02.2007 tarihinde montaj operatörü olarak çalışmaya başladığını, boyun ve bel fıtığı teşhisi nedeniyle fizik tedavi gördüğünü, rapor bitiminde 27.04.2015 tarihinde işbaşı yaptığını, şirketin hastalığını bilmesine rağmen tekrar montaj hatlarında işe başlamasını istediğini, hastalığını ileri sürerek bu hatlarda çalışmasının mümkün olmadığını, acı çektiğini, ayakta ve boynu eğik olarak çalışma gerektiren hattın birkaç dakika içinde bile acı verdiğini belirttiğini, hastalığına uygun başka bir bölüme verilmesi talebinin olumsuz yanıtlandığını, aynı gün ihtarname göndererek rotasyon yapılmasını istediğini, bunun üzerine savunma alındığını, 30.04.2015 tarihinde savunmasını gönderdiğini, bu hastalıklar mevcutken montaj hattında çalışmayacağını bir kere daha ihtar ettiğini, işverenin cevabî ihtarında rotasyon talebinin çalışmayı reddetmek anlamına geldiğinin belirtildiğini, rotasyon kurulu karar alana dek gösterilen işte çalışması gerektiğinin vurgulandığını, yapılan işin sağlığına uygun olup olmadığının ikinci planda bırakıldığını, rotasyon kurulu uygun yer belirleyene kadar başına ne geleceğinin hiç düşünülmediğini, hiçbir şeyin insan sağlığından önemli olmadığını, 07.05.2015 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, feshin mesnetsiz olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının raporunun 27.04.2015 tarihinde sona erdiğini, aynı gün işe gelip hiçbir tıbbî ve idarî karara dayanmayan, tamamen şahsî kanaatiyle işbaşı yapmama, çalışmama kararı aldığını sözlü beyan ettiğini, sağlık sorununa ilişkin bilgi, belge, evrak vermekten imtina ettiğini, rotasyona ilişkin tüm iyiniyetli girişimleri reddettiğini, 27.04.2015-04.05.2015 tarihleri arasında bir hafta ayakta durarak çalışmamakta ısrar ettiğini, hastalığıyla ilgili olarak görev yerinde çalışamayacağına dair rapor, belge sunmadığı gibi işyeri hekimine gitmeyi ve muayene olmayı reddettiğini, rotasyon kuruluna müracaatı kabul etmediğini, rotasyon talep eden davacının çalışmamak gibi bir hakkı bulunmadığını, haksız kazanç elde etmeyi amaçlayan davacının kötüniyetli olduğunu, ilk kez savunma sırasında rotasyon talebinde bulunduğunu, talebiyle ilgili şirket prosedürünü takip etmesi söylenmiş ise de davacının bu basit işlemlerin hiçbirini gerçekleştirmediğini ve çalışmayı reddettiğini, şirkette yaklaşık 2000 kişinin çalıştığını, her kurumda ve şirkette olduğu gibi kurallar olduğunu, hiçbir çalışanın kuralları, hele esas itibariyle lehine olan kuralları yok sayarak kendi çalışma alanını belirleme ya da çalışmayı ret hakkı bulunmadığını, rapor süresi dolan davacının çalışacağının tıbben açık olduğunu, işbaşı yapması gereken birimde çalışmasına engel bir karar bulunmadığını, kesinliği tespit edilmemiş bir duruma dayanıp tüm uyarı ve girişimlere rağmen şirket prosedürlerini de ihlal ederek keyfî olarak ısrarla çalışmamanın hizmet akdinin ihlal edilmesi olduğunu, davacıya zorlama yapılmadığını, rotasyon talebi için prosedürü takip etmesinin istendiğini, tüm iyiniyetli girişimlere cevap vermeyen, belge sunmayan, çalışmamakta ısrar eden, yöneticileri yok sayan ve 8 saat ayakta bekleyen davacının kötüniyetle davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının sağlık problemlerinin olduğu, uzun süredir tedavi gördüğü, fizik tedavi uygulandığı, son dönemde bir aya yakın istirahat raporu verildiği tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu, davacının amacının tüm çalışma dönemi itibariyle yaptıgı görevi yapmaya direnmek değil, tüm mesai saati süresince sürekli ayakta durarak çalışmaya dayalı sağlık sorunları nedeniyle başka bir görev rotasyonu talebinden ibaret olduğu, işçinin rapor öncesi ile aynı türden bir işte çalışamayacağının işverence de benimsenmesi gerekirken davacının yazılı taleplerinin varlığına rağmen sırf matbu bir formu imzalamadığından bahisle diğer birime gönderilmemesinin ve mevcut işte çalışmamakta ısrar ettiği iddiasıyla akdin feshinin geçerli olmadığı, şekil tartışmasından ibaret kalan durumun işçiyi koruma ve gözetme borcuna da uygun düşmediği, kaldı ki toplu iş sözleşmesinde işverene iş ve işyeri değişikliği klozu öngörüldüğü, işçinin ifa etmediği öne sürülen ve feshe konu eski istasyondaki işini esasen yapmakla ödevli bulunduğu iş mahiyetinde de değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla da davacının iş akdini fesih bildirimde belirtildiği üzere iş kanunu 25/2 maddesindeki haklı ve geçerli neden sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda davacı, davalı işyerinde montaj operatörü olarak yaklaşık 8 yıl süreyle çalışmıştır. İş aktinin, " işçinin 27.04.2015 tarihinde raporunun sona ermesini müteakip sabah işbaşı yaptıktan sonra görevli olduğu istasyona geçmediği, bu istasyonda çalışmayacağını beyan ederek çalışmamakta ısrar ettiği, tutanak tutulduğu, savunmada işbaşı yapmadığını kabul ettiği, ertesi gün de tüm uyarılara ve rotasyona ilişkin müracaatta bulunmasına dair girişimlere rağmen çalışmamakta ısrar ettiği, rotasyon talebini insan kaynaklarına yazılı bildirmesi yönündeki girişimleri reddettiği, 30.04.2015 tarihli savunmasında da bu durumun teyit edildiği, kendisinde oluşan kanaate göre çalışmama kararı aldığının anlaşıldığı, 27.04.2015-04.05.2015 tarihleri arasında sadece ayakta durmak suretiyle çalışmamakta ısrar ettiği, belge sunmadığı, bu eylemlerin iş ilişkisini zedelediği, şirketin sağlık sorunlarıyla ilgili açık prosedürünün tüm çalışanlara duyurulduğu, kararları öngörülen çerçevede yapılan müracaatlar çerçevesinde çok kısa bir sürede rotasyon kurulunun verdiği, tıbbî kayıt, bilgi ve belgeler ile taleplerin yazılı bildirilmesinin yasal sorumluluklar ve kurumsal yapı itibariyle büyük önem arz ettiği, tüm bu girişimlerin reddedilmesi ve çalışmamakta ısrar etmesi nedeniyle hizmet akdinin 4857 saylı yasanın 25/II-h maddesi gereğince 04.05.2015 tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiği" şeklinde bildirimle sonlandırıldığı anlaşılmıştır.

Davacıya ait özlük dosyası incelendiğinde davacının bel ve boyun fığına dair raporlarının olduğu ve son bir ay gördüğü fizik tedavi sonrasında sağlık durumuna uygun bir bölümde görevlendirilmek istemesi üzerine fesih yoluna gidildiği anlaşıldığından; işyerinde keşif yapılarak keşif heyetine davacının çalıştığı işyerinin iştigal konusunda uzman bilirkişi ile ortopedi veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı bir doktor da alınarak tüm raporları getirtilerek, rahatsızlığının işyerinde çalışmasına engel olup olmadığı, rahatsızlığının iyileşebilir nitelikte olup olmadığı belirlenip davacının, davalı işyerinde montaj operatörlüğü dışında başka iş/işlerde çalıştırılmasının mümkün olup olmadığı incelenmeli, iş sözleşmesinde nakil yetkisi de dikkate alınarak, rahatsızlığının başlaması ile fesih tarihine kadar olan dönemdeki çalışmasını sürdürme koşulları gözetilerek işyerinde görevlendirilebileceği başka görev/unvan bulunup bulunmadığı araştırılarak feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı tereddütsüz belirlenip sonucuna göre tüm deliller bir arada değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/11/2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2520, Karar No: 2019/2459, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2520 E.  ,  2019/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11201, Karar No: 2019/6018, Tarih: 10.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11201 E.  ,  2019/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ...Devlet Hastanesinde Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olarak görev yapan sanık hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Sağlık Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Sağlık Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görenlerin müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Sağlık Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8444, Karar No: 2011/19662, Tarih: 20.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/8444 E.  ,  2011/19662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların sahibi oldukları taşınmaz üzerinde bina yapımı için dava dışı müteahitle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, binanın denetimi içinde kendileri ile davalı arsa sahipleri arasında yapı denetim hizmet sözleşmesi akdedildiğini, davalıların ücretin 5757 TL'nı belediyedeki yapı denetim hesabına ödediklerini, ancak bakiyesini ödemediklerini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzene 7500 Tl'nın tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının delil olarak dayandığı Yapı Denetim hizmet sözleşmesindeki imzaların kendilerine ait olmadığını, kaldıki yapı denetim bedelinin müteahit tarafından ödeneceğinin kat karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlendiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapı denetim hizmet sözleşmesindeki imzaların davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada davalılar ile yapılan sözleşme uyarınca hizmeti ifa ettiklerini belirterek kararlaştırılan ücretin tahsilini istemiş, davalılar ise sözleşmedeki imzanın kendilerine ait olmadığını savunmuşlardır. Mahkemece, imzanın davalılara ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 4708 Sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 5. maddesinde, yapı denetim hizmet sözleşmelerinin yapı sahibi ile denetim kuruluşu

Davacı eldeki davada davalılar ile yapılan sözleşme uyarınca hizmeti ifa ettiklerini belirterek kararlaştırılan ücretin tahsilini istemiş, davalılar ise sözleşmedeki imzanın kendilerine ait olmadığını savunmuşlardır. Mahkemece, imzanın davalılara ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 4708 Sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 5. maddesinde, yapı denetim hizmet sözleşmelerinin yapı sahibi ile denetim kuruluşu

arasında akdedileceği hükme bağlanmış, bahsi geçen kanuna dayanılarak çıkarılan Yapı Denetimi Uygulama yönetmeliğinin 8. maddesinin 1 numaralı bendinde de yapı sahibinin, yapı denetimi hizmet sözleşmesini bizzat veya hukuken temsile yetkili vekili aracılığı ile imzalamak zorunda olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Yukarıda bahsi geçen yasal mevzuat uyarınca, yapının denetimi için yapı denetim kuruluşu ile hizmet sözleşmesinin imzalanması zorunluluğunun bulunduğu ve sözleşmeninde bizzat veya hukuken temsili yetkili vekil aracılığıyla yapı sahipleri tarafından imzalanması gerektiği anlaşılmaktadır. Davalılar, yapı denetimi hizmetinin davacı dışında başka bir firma tarafından yerine getirildiğini iddia ve ispat etmedikleri gibi, dosyada bulunan belediyenin yazısına görede davacının belli bir oranda hizmet verdiği görülmektedir. Hal böyle olunca, sözleşme altındaki imza davalılara ait olmasa dahi davacının verdiği hizmet oranında ücret talep etmeye hakkının bulunduğunun kabulü gerekir. Aksinin kabulü davalı arsa sahiplerinin haksız zenginleşmeleri sonucunu doğurur ki, bunun kabul edilmesi ise olanaklı değildir. Ne var ki davacının dayandığı sözleşme altındaki imzalar davalılara ait olmadığı içinde davacı sözleşmede belirtilen ücreti değil, tarifeye göre yaptığ ... kadar ücret isteyebilir. Mahkemece, gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle davacının yaptığı ... miktarı belirlenerek, konusunda uzman bilirkişi vasıtasıyla tarife uyarınca talep edebileceği ücretin belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde davanın reddine karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan karırın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.