muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1350, Karar No: 2015/14039, Tarih: 04.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1350 E.  ,  2015/14039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın değiştirilmesi veya mal bedelinin iadesi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince 19.10.2010 tarihinde davalı şirketten alınan ... marka aracın sol arka çamurluk kısmının boyanmış olduğunun öğrenildiğini, 01.11.2010 tarihinde yetkili servise götürülerek tespit yaptırıldığını, yapılan ihtarlara rağmen ayıplı malın değiştirilmediğini ileri sürerek, söz konusu ayıplı malın yenisiyle değiştirilmesi veya araç bedelinin geri ödenmesi ve zararın karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen zamanaşımı süreleri içerisinde açılmadığını, davacı tarafından süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığını, aracın kontrol edilerek teslim edildiğini, araçta ayıp ve boya sorunu bulunmadığını, davacının aracı kullanmaya devam ettiğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile aracın değişimi söz konusu olacak ise davacının kullanımı nedeniyle araçta oluşan değer kaybının göz önüne alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu araçtaki boyama işleminin fabrika üretimi aşamasında yapılmış olduğu, aracın orjinalliğini bozacak nitelikte sonradan yapılmış bir boyama işlemi olarak kabul edilemeyeceği, boyama kalınlığı değerlerinin fabrika toleransları içinde olduğu, dava konusu aracın ayıplı mal olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, ayıplı olmayan malın, müşteri yanılgısı olabileceği varsayımı nedeniyle ayıplı sayılmasının hukuken mümkün olmadığı ve bu sebeple bedelden indirim yapılmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12260, Karar No: 2023/1073, Tarih: 15.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12260 E.  ,  2023/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un

223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/1011 Esas, 2021/1509 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri;

1. Eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna,

2. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün sanığın annesi olduğu, sanık ile maktulün aynı evde yaşadıkları, sanığın savunmasına göre, olay günü gece saatlerinde evde bulunan av tüfeği ile annesini yaralayarak, öldürdüğü, bu olaydan sonra sanığın dışarı çıkarak bağırmaya başladığı, sanık ve maktulün komşuları olan tanık....'nin ise, sesleri duyarak dışarı çıktığı ve sanığı gördüğü, sanığın maktulü vurduğunu açıkladığı, tanığın eşi ile birlikte maktulün bulunduğu yere gittiği, olayların bu şekilde ortaya çıktığı anlaşılmıştır.

Sanığın psikopatik bozukluk diye tabir edilen bir akıl hastalığı içinde olduğu ve bu nedenle ceza sorumluluğunun bulunmadığı, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 11.03.2020, İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 14.03.2021, İstanbul Adli Tıp Kurumu 4 üncü İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 14.03.2021 tarih sayılı raporlardan anlaşılmaktadır. Belirtilen bu raporlar karşısında, sanığın gerçekleştirdiği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıracak derecede akıl hastalığı içinde olduğu anlaşılmış, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 11.03.2020 tarih sayılı rapora göre; " sanığın üzerine atılı nitelikli kasten öldürme suçuna karşı ceza sorumluluğunun olmadığı"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 14.03.2021 tarih sayılı rapora göre; " sanığın üzerine atılı nitelikli kasten öldürme suçuna karşı ceza sorumluluğunun olmadığı"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4 üncü İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 14.03.2021 tarih sayılı rapora göre; " sanığın üzerine atılı nitelikli kasten öldürme suçuna karşı ceza sorumluluğunun olmadığı"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Eksik İnceleme Sonucu Hüküm Kurulduğuna

Sanığın akıl sağlığı hususunda üç ayrı rapor aldırıldığı, aldırılan raporlarda sanığın akıl sağlığının olmadığı konusunda görüş birliğinin olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdirî indirim

Katılan kurum vekili her ne kadar temyiz dilekçesinde sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğini belirtmiş ise de; sanık hakkında verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı, bu haliyle temyiz gerekçesinin konusuz olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/1011 Esas, 2021/1509 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50197, Karar No: 2013/8817, Tarih: 13.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50197 E.  ,  2013/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Ecza ve Itriyat San. Ve Tic. A.Ş. Avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmeyen bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9064, Karar No: 2023/10847, Tarih: 06.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9064 E.  ,  2023/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2324 E., 2023/81 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Diyarbakır 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/735 E., 2019/391 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı şirkete Tebligat Kanun'u 35 inci maddeye göre tebligat yapılmış ise de; temyiz aşamasında incelenen Ticaret sicil kayıtlarında davalı şirketin faal bir adresinin bulunduğu anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 nci maddesine göre tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Aynı Kanunun 13 üncü maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21 inci maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20 inci maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat başlıklı 21 inci maddesinde;

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat başlıklı 21 inci maddesinde;

(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

(2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir.

(3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.

Bu itibarla davalı şirketin Ticaret Sicilinde yer alan faal adresine usulüne uygun tebligat yapılması ve bu eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle; belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9147, Karar No: 2015/18169, Tarih: 17.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9147 E.  ,  2015/18169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KUMLUCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2013/41-2015/84

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; noterlikte yapılan satış sözleşmesi ile davacının aracı aldığını, 7000 TL ödediğini, aracı satan kişinin gerçek ruhsat sahibi olmadığını, gerçek ruhsat sahibinin Tunakan Küçükbaş olduğunu, sahte kimlik ile satış yapıldığını, noterin kimlik belgesini incelemediğini, kusursuz sorumlu olduğunu, kimliğinin sahteliğine dikkat etmediğini, davacının kusursuz olduğunu belirterek 7.000 TL satış bedeli, 69.60 TL masraf olmak üzere 7.069,60 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; çaldığı aracı aldatma yeteneği bulunan sahte kimlikle satan 3.kişinin hukuka aykırı ve suç teşkil eden eylemi ile davacının kusurlu davranışının noterlikte yapılan satış işlemi ile zarar arasındaki illiyet bağını kestiğini belirtmiştir.

Mahkemece; 3.kişinin suç oluşturan eylemi ve davacının kusuru nedeni ile zarar ve eylem arasında nedensellik bağının kesildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2012/20157 Esas- 2012/24792 Karar sayılı hükmü ve "....Somut olayda, davalı noterin teknolojinin gelişmesi ile; internette sorgulama, mernis sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olmasına rağmen yapılan sahtekarlığı farketmemiş olması dikkat ve özen eksikliğini gösterse de; satış ve kasko değeri 15.000 TL olan aracı tanımadığı bir kişiden 7.000 TL'si peşin olmak üzere 8.000 TL'ye satın alan ve kuşkulanmayan davacının da bölüşük kusuru bulunmaktadır. Ancak, davacının kusuru davalının sorumluluğunu tamamen kaldırmaz. Bu nedenle, davacının kusuru, kamusal bir görev yapan davalı noterin sorumluluğu yönünden illiyet bağını kesecek ağırlıkta değildir. Bu durum sadece zarardan uygun bir indirim yapma nedeni olabilirse de, davanın tümden reddini gerektirmez.

O halde, mahkemece; kusur ve zararın kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğuna karar verilmelidir...." gerekçesi ile bozularak, mahalline iade edilmiş, yerel mahkeme tarafından Dairenin bozma kararına uyulması neticesinde, yargılamaya devam edilmiştir.Yapılan yargılama sırasında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına karar verilmiş, Adli Tıp tarafından, iğfal kabiliyeti yönünden fotokopi belgeler üzerinde inceleme yapılamayacağına ilişkin rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece, bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilamına uyulmakla, lehine karar bozulan taraf açısından usuli kazanılmış hak doğmuş olmaktadır.Bu durumda mahkemece, bozma ilamı gereğince işlem yapmak ve karar vermek gerekecektir.

Öyle ise mahkemece, Dairemizin 2012/20157 Esas- 2012/24792 Karar sayılı bozma ilamında belirtildiği şekilde, kusur ve zararın kapsamı belirlenerek, davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu ve uyulan bozma kararına aykırı olacak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10863, Karar No: 2023/519, Tarih: 09.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/10863 E.  ,  2023/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/111 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun ... istismarı suçundan beraat ve sanık ... hakkında çocuğun ... istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/559 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verildiği,

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/559 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verildiği,

4. Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.07.2022 tarihli ve 9-2022/81824 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olduğu,

anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Özetle

4. Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.07.2022 tarihli ve 9-2022/81824 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olduğu,

anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Özetle

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile müvekkili hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, mağdur anlatımları ile olayı mağdurdan dinleyen mağdur anlatımını tekrar nitelikteki tanık beyanlarından başka delil bulunmadığını, mağdurun fiziksel muayenesinde tespit edilen bir durumun da bulunmadığını, delil değerlendirmesi ile gerekçe bölümlerinde Adli Tıp Biyoloji İhtisas Dairesinin dosya içerisinde bulunan rapora dayanıldığını, oysa raporun sanığın vermiş olduğu ifadeleri doğrular nitelikte ve mağdurun verdiği ifadelerin gerçeğe uymadığını gösterdiğini, raporda mendil üzerinde mağdureye ait ... profiline rastlanmadığının belirtildiğini, buna rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, somut olayda mağdurun beyanları üstün tutularak müvekkili olan sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiş ise de mağdurun beyanının sanığın beyanına üstün tutulmasına ilişkin olarak somut ve inandırıcı gerekçeler gösterilmediğini,

Mahkemece sanığın mağdura karşı kendisini derin uykuda olmasından ve bu nedenle karşı koyabilecek irade gösteremeyecek halinden yararlanarak ve fark ettirmeden yanına yattığı, arkası dönük olan mağdurenin pantolonunu ve iç çamaşırını dizlerine kadar indirdiği, ... organını çıkartıp bacaklarına ve ... bölgelerine doğru sürtmeye başladığı, meni sıvısının mağdurenin ... organı alt tarafında bacak arasına bulaştığı şeklinde bir değerlendirme yapıldığını, bu değerlendirme ve kararın tüm dosya kapsamına aykırı olduğunu, mağdurenin alınan hiç bir ifadesinde mahkemenin bu değerlendirmesini doğrulayan bir ifade vermediğini,

Somut olayda mağdurenin 01.12.2016 tarihinde okula gidiyorum diyerek evden ayrılmış olduğunu, sonrasında mağdurenin bir arkadaşının sanığı arayarak ''... mağdurun kendisine evde bulunan yeşil kaplı defterin arasında bir mektup bıraktığını ve bu mektubu okuması gerektiğini bildirmiş.'' olduğunu, bunun üzerine sanığın kızının bulunması için resmi makamlara başvurduğunu, bu mektup ve mağdur anlatımı dışında sanığın üzerine atılı eylemleri gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli, inandırıcı ve yansız bir delil elde edilemediği, oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğini

açıkça ortaya çıkardığını, babası tarafından ... istismara uğrayan bir kişinin ne olursa hangi yaşta olursa olsun evden ayrılırken böyle bir mektup bırakmasının mümkün olmadığını, bunun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mağdurenin ifadesinde bu mektubu bırakırken babasının yanağına bir öpücük koyduğunu da açıklamış olduğunu, mağdurenin 22.01.2017 tarihinde verdiği ifadenin çok açık olduğunu,