muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17153, Karar No: 2009/25754, Tarih: 22.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17153 E.  ,  2009/25754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece verilen kısa kararda, “Bilirkişinin 27.04.2009 tarihli raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddine(Mahkeme kararında belirtilen asıl alacağın %40'ı inkar tazminatının belirlenen miktara eklenmesine)” karar verilmiş olup, hükme esas alınan 27.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda dosya alacağının 205.300,51-TL. olarak belirlendiği ve  35.111,45-TL.  olan %40 inkar tazminatının ilavesi ile toplamının 240.411,96-TL. olduğu halde gerekçeli kararda , “Şikayetin kısmen kabulüyle, muhtıradaki alacağın 210.808,15-TL. olduğunun belirlenmesine, fazla miktarın iptaline, fazla talebin reddine” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4  sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. O halde belirtilen nedenlerle mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ :Her iki taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),bozma  nedenine  göre tarafların sair  temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada  yer olmadığına,   22/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7119, Karar No: 2014/4005, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7119 E.  ,  2014/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureyi aynı suç işleme kararı altında değişik zamanlarda birden fazla kez fuhuşa teşvik ettiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2374, Karar No: 2024/465, Tarih: 24.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2374 E.  ,  2024/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/937 E., 2022/1409 K.

DAVA TARİHİ : 31.07.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/178 E., 2020/350 K.

Taraflar arasındaki boşanma, ziynet ve çeyiz alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine, ziynet ve çeyiz eşya alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine; kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz başvuru ve maktu nispi harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5388, Karar No: 2013/9311, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5388 E.  ,  2013/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, faydalı masraf alacağı, kazanç kaybı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu işyerinde 01.09.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduklarını, bu kapsamda kullanım amacına uygun olarak işyerinde bir takım zorunlu ve faydalı masraflar yaptıklarını, işyerinin faaliyetine başladığını ancak belediyeden çalışma ruhsatı alabilmek için gerekli belgelerin davalı tarafından temin edilmediğini, bu süreçte işyerinin mülkiyetinin dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait olduğunun ortaya çıktığını, davacının belediyenin kiracısı konumunda olup alt kiraya verme yetkisinin bulunmadığını, işyerinin bu sebeple mühürlendiğini ve halen kapalı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kiralanana yönelik 5.000 TL faydalı masraf alacağı, 2.000 TL kazanç kaybı ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; davanın kira başlangıcından 2 yıl 6 aylık süre geçtikten sonra açıldığını, davacının bu kadar uzun bir süreden sonra söz konusu iddiaları ortaya atmasının MK’nun 2.maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, davacının baştan itibaren kiralananın durumunu bildiğini ve 15.10.2009 tarihine kadar faaliyetini sürdürdüğünü, işyerinin mühürlendiği iddiasının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının isteklerinin kiralananın maliki olan dava dışı belediyeye karşı ileri sürülebilecek taleplerden oluştuğu ancak belediyenin davada taraf gösterilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu işyerinin mülkiyetinin dava dışı ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mülkiyeti Büyükşehir Belediyesine ait olan taşınmaz 19.08.2008 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme ile davalı kooperatife çiçek mezat yeri olarak kiraya verilmiş, davalı da alt kiraya verme yetkisi olmamasına rağmen taşınmazı 01.09.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme kapsamında davacıya kiralamıştır. Davacı kira sözleşmesinin yapıldığı tarih itibariyle gerçek durumun kendisinden gizlendiğini, çalışma ruhsatı alınabilmesi için gerekli belgelerin davalı tarafından verilmediğini iddia etmiştir. Davalının yetkisi bulunmamasına rağmen taşınmazı alt kiraya

vermesi, asıl kira sözleşmesinin ihlali niteliğindedir. Ne var ki asıl sözleşmedeki bu yasağa uyulmamış olsa bile sözleşmenin nispiliği ilkesi gereği alt kira sözleşmesi kendi içinde varlığını korur. Bunun bir sonucu olarak davalı yapmış olduğu sözleşme uyarınca kendi kiracısına karşı sorumludur. Davalı sözleşme uyarınca kiralananı kullanıma uygun bir halde teslim ve kira süresi boyunca bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Aksi durumda sözleşmeye aykırılık nedeniyle oluşan zararlar var ise davalı sonuçlarına katlanmakla yükümlüdür. Dava sözleşme sorumluluğu kapsamında davalı alt kiraya verene karşı açılmıştır. Davanın sözleşmenin tarafı olmayan Büyükşehir Belediyesine tevcih edilmesi sözleşmenin nispiliği ilkesine aykırılık teşkil eder. Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında mahkemece davacının öne sürdüğü fesih nedenleri üzerinde durulup taraf delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26759, Karar No: 2020/515, Tarih: 16.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26759 E.  ,  2020/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı Temyizi Yönünden;Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre; (yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 666,60 TL/brüt yıllık izin ücreti alacağı ve 637,76 TL/brüt ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesaplanmış) davalı aleyhine hüküm altına alınan toplam alacak tutarı 1.304,36 TL olup, karar tarihi itibari ile geçerli 2.190,00 TL temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde ilgiliye iadesine,

Davacı Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta, davacı çalıştığı süre boyunca sürekli ayakta çalıştığını, bu nedenle meslek hastalığı türü olan derin ven trombozu ve bileteral ödem hastalığına yakalandığını, çalışma şartlarının düzeltilmesini istediğini ancak isteğinin yerine getirilmediği gibi sürekli fazla mesai yaptırılmaya devam edildiğini, bunun üzerine 22.08.2012 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini iddia etmiş, yargılamanın ilk celsesinde davacı asil çalışmaya başlamadan önce herhangi bir sağlık probleminin olmadığını, çalışmasının devamlı ayakta olduğunu, rahatsızlığının fiziksel kaynaklı değil işyerindeki çalışmasıyla ilgili olduğunu, yaşadığı rahatsızlık nedeniyle ayakta en fazla 30 dakikadan sonra duramadığını, oturmak zorunda kaldığını beyan etmiştir. Diğer yandan davacı vekili de 06.11.2014 tarihli celse; fesih sebeplerinin genel olarak hastalık ve çalışma şartlarının kötülüğüne ilişkin olduğu beyanında bulunmuştur. Dosya içeriğinden, davacının meslek hastalığına dayalı maddi-manevi tazminat davasının reddedildiği ve kararın onandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen kararda, 2012/398 Esas sayılı dosyasında mevcut Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 27/02/2015 tarihli raporunda davacıda tespit edilen "derin ven trombozu" hastalığının mesleki olmadığına karar verildiği, davacıda bulunan mevcut rahatsızlığın çalışmasına engel nitelikte olmadığı, dosya kapsamında davacının rahatsızlığına ilişkin tanık beyanları dışında herhangi bir sağlık raporu ve belge bulunmadığı, bu nedenle davacının iş akdini feshetmesinin haklı nedene dayanmadığı belirtilmiştir. Davalı taraf temyiz isteminden sonra verdiği 02.02.2017 tarihli dilekçe ekinde davacının açtığı diğer bir davaya ilişkin mahkeme kararı sunmuş, sunulan bu karara göre davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığı ve mevcut hastalığın maluliyeti gerektirecek düzeyde olmadığının belirlendiği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Davacı taraf ise temyiz dilekçesi ekinde bir kısım hasta epikriz raporları, laboratuvar sonuçları ve Sağlık Kurulu Raporları sunmuştur. Her ne kadar bu belgelerin dosyada bulunduğu ancak bir kez daha sundukları davacı tarafça beyan edilmiş ise de dosya içeriğinden yargılama esnasında dosyaya sunulmadığı ilk olarak temyiz dilekçesi ekinde sunulduğu görülmektedir. Bu belgelerde davacının 2010 ve 2011 yıllarında ameliyat için yatırıldığı, derin ven trombozu teşhisi konulduğu, 30.07.2012 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda hastanın ayakta kalacak bir işte meşgul olmasının önerilmediği, tarih bulunmayan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin yazısında, son doppler USG’sine göre toplardamar sorunu kalmadığı ancak mevcut riskinin devam ettiği için ayakta uzun süre kalmaması gerektiğinin belirtildiği, fesih tarihinde sonra verilen 24.04

. Bu belgelerde davacının 2010 ve 2011 yıllarında ameliyat için yatırıldığı, derin ven trombozu teşhisi konulduğu, 30.07.2012 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda hastanın ayakta kalacak bir işte meşgul olmasının önerilmediği, tarih bulunmayan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin yazısında, son doppler USG’sine göre toplardamar sorunu kalmadığı ancak mevcut riskinin devam ettiği için ayakta uzun süre kalmaması gerektiğinin belirtildiği, fesih tarihinde sonra verilen 24.04.2013 tarihli sağlık Kurulu Raporunda derin ven trombozu ile ilgili olarak çok fazla ayakta kalmakla ilişkilendirilen durum olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacının iddiaları yönünden rapor aldırılarak davacının rahatsızlığının çalışmasına engel nitelikte olup olmadığı, çalışma koşullarının bu hastalığı artırıp artırmadığı, rahatsızlığı nedeniyle hangi şartlar altında çalışabileceği açısından değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre davacının feshinin haklı olup olmadığı yönünden karar verilmelidir.Eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1722, Karar No: 2010/8108, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1722 E.  ,  2010/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 55 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 10 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15655, Karar No: 2014/17561, Tarih: 27.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15655 E.  ,  2014/17561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/195549

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.05.2014 gün ve 2014-9942/34232 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2014 gün ve KYB. 2014/195549 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler D.. Y.. ve P.. A.. hakkında, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/05/2013 tarihli ve 2012/10771 soruşturma, 2013/3981 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/07/2013 tarihli ve 2013/932 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesince, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının suç vasfının tayini ve takdirinin mahkemeye ait olduğu gerekçesi ile yapılan itirazın kabulüne karar vermiş ise de; şüphelilerden P.. A..'ın eşinin adres kaydının silinmesine ilişkin bir dilekçe vermediğinin Derince Nüfus Müdürlüğünce tespit edildiği ve yine diğer şüpheliler olan Derince İlçe Nüfus Müdürlüğü görevlileri hakkında soruşturma izni alınmadığı ve Derince Kaymakamlığının işleme konulmama kararına itiraz edilmeden kesinleşmesi karşısında muhakeme şartı oluşmadığı halde şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2013 gün ve 2012/10771 soruşturma, 2013/3981 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2013 gün ve 2013/932 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6742, Karar No: 2010/7469, Tarih: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6742 E.  ,  2010/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.12.2009 gün ve 95-423 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 12.04.2010 gün ve 1639-4174 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.