muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12159, Karar No: 2017/351, Tarih: 23.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/12159 E.  ,  2017/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar tacir olup, her iki tarafın ticari işletmeleri ile ilgili hususa ilişkin olmak üzere menfi tespit davasının açıldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 3.Asliye Ticaret Mahkemesince ise davacının ilgili adreste kuaförlük yaptığı işin niteliği ve faaliyet kapasitesi itibari ile tacir sıfatı olmayıp esnaf olarak faaliyet gösterdiği, bu sebeplerle dava konusu alacağa ilişkin yapılan iş TTK'nın 3. maddesinde yer alan ticari iş olmadığı gibi davacının tacir sıfatı olmadığı, ayrıca kaçak elektrik kullanımı ile ilgili alacak talebinin alacağın TTK'nın 4. maddesine yer alan ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının iş yeri abonelik sözleşmesi gereğince davalı ...Ş. nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğu, davalı tarafından iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla davacı şirket aleyhinde kaçak elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği, davacının kaçak elektrik kullanmadığından bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davacının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, uyuşmazlık konusunun, işyerinde kaçak ve abonesiz olarak elektrik kullanıldığı iddiasına karşılık davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti isteminden ibaret olup, davacı gerçek kişi ve davalı ... şirketi olduğundan mutlak ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9404, Karar No: 2015/4217, Tarih: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9404 E.  ,  2015/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, meskun mahal, dört yönlü kontrollü kavşakta, sağından kavşağa giren katılan idaresindeki motosiklet ile çarpıştığı, motosiklet üzerindeki bir kişinin sağ ayak 4. ve 5.parmak eklemden ampute ve vücudunda 2. ve 3.derece yanık, vücut yüzeyinin % 50 sini kapsayan ve ameliyat ile giderilemeyen keloid ve hipertrofi olduğu, motosiklet üzerindeki diğer kişinin ise sağ ayak 1,2,3 ve sol ayak 5. parmağın eklemden ampute, aynı şekilde vücudunda 2. ve 3.derece yanık, vücut yüzeyinin % 50 sini kapsayan ve ameliyat ile giderilemeyen keloid ve hipertrofi olacak şekilde yaralandığı, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirin yoğunluğu ve yaralanmanın niteliği gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilk paragrafındaki '' sanığın güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14234, Karar No: 2025/6354, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14234 E.  ,  2025/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/525 E., 2022/115 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2021/287 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3515, Karar No: 2014/9012, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3515 E.  ,  2014/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ... kızı ...'nin mirasçılarını gösterir veraset ilamının ilgilisinden temini ile dosya içerisine konulup, dava dışı mirasçısının bulunduğunun anlaşılması halinde, bu kişilere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'ye Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış olup; bu madde gereğince tebligat yapılabilmesi için gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olması gerekmektedir. Adı geçenin nüfus müdürlüğünden alınan adres belgesi kağıdında yerleşim yeri ... olup tebligat yapılan adres ise, mernis adresi olmayıp diğer (ikinci) adresidir. Dolayısıyla Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun olmadığından adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Davalı ... adına mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış olup; bu madde gereğince tebligat yapılabilmesi için gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olması gerekmektedir. Adı geçenin UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde yerleşim yeri ... Mah. ... Okulu Cad. No: 20 ... /... olup tebligat yapılan adres mernis adresi olmadığı için Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun olmadığından adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Davalı ... Çandaroğlu adına mahkeme kararının tebliğ edildiğine dair tebligat evrakı dosya içerisinde bulunmadığı gibi davacı tarafın temyiz dilekçesi de Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış olup; bu madde gereğince tebligat yapılabilmesi için gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olması gerekmektedir. Adı geçenin UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde yerleşim yeri ... Mah. 12.sokak No: ... /... olup tebligat yapılan adres mernis adresi olmadığı için Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun olmadığından bu nedenle adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

5-Davalı ... adına davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat evrakı dosya içerisinde bulunmadığı gibi mahkeme kararı da Tebligat Yasası'nın 35/2. maddesine göre tebligat yapılmış olup; Tebligat Kanunu'nun 35/2 maddesi “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir. Açıklanan Yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.Gerekçeli karar adı geçen davalıya Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş olup, tebligat 6099 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür. Gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ...'in kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine tebliğ edilmesi ve temyiz ve cevap sürelerinin beklenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26596, Karar No: 2013/2964, Tarih: 31.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26596 E.  ,  2013/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmıştır. Takibe konu  çekte borçlu Yı İnş. ... L. Ş keşideci, alacaklı . Mahkemece, keşideci borçlu şirket yetkilisi  tarafından dava dışı 'un Karamürsel Noterliği'nin 02.03.2006 tarih ve 1946 yevmiye nolu vekaletnamesi ile çek karnesi almaya ve çek kesmeye yetkilendirildiği ancak takibe konu çekin tanzim tarihinden önce azledildiği gerekçesi ile borçlunun imza itirazının kabul edildiği görülmektedir.

Karamürsel Noterliği'nce düzenlenen 02.03.2006 tarih 1946 yevmiye numaralı vekaletname kapsamına göre, , borçluyu ticari işlerinde ve bankalarda temsil etmektedir. Vekaletnamede öngörülen kapsamlı yetki nedeniyle  borçlunun ticari mümessili olduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunu'nun 449. maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika ve ticari şekilde işletilen diğer müessese sahibi tarafindan, işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak vekaleten imza koymak üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Aynı kanunun 450/1. maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3. şahıslara karşı, müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bütün tasarrufları yapmak salahiyetini haiz sayıldığı belirtilmiştir. Ticari senetlerin ticari işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3. kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından, ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3. kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür(HGK. 30.1.1980 tarih ve 1979/1692 Esas, 1980/170 Karar). B.K.nun 452. maddesine göre, mümessil tayin edilirken tescil edilmemiş olsa bile, temsil selahiyetinin geri alınması, ticaret siciline kayıt ve ilan edilmedikçe bu selahiyet iyiniyetli 3. şahıslar hakkında geçerlidir. Bu itibarla vekilin azledildiğinden bahisle imza itirazının kabulü ile takibin durdurulması kanuna uygun değildir.

Dosya arasında bulunan borçlu şirket ticaret sicil dosyası suretinden, temsil selahiyetinin geri alındığına ilişkin bir kaydın olmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, vekil tarafından atılan imzanın açıkça inkar edilmediği de gözönünde bulundurularak borçlunun imza itirazının reddi ile sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Dosya arasında bulunan borçlu şirket ticaret sicil dosyası suretinden, temsil selahiyetinin geri alındığına ilişkin bir kaydın olmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, vekil tarafından atılan imzanın açıkça inkar edilmediği de gözönünde bulundurularak borçlunun imza itirazının reddi ile sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18530, Karar No: 2014/688, Tarih: 16.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18530 E.  ,  2014/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Doğanhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2013/42 Karar no:2013/121

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. m.116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır. (6100 s. HMK. m.117/3) Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder. (6100 s. HMK. m.164/3) Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Belirtilen yasal kurala uyulmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir. (6100 s. HMK. m.371/1-ç)

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyize konu yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/983, Karar No: 2019/2731, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/983 E.  ,  2019/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 8.Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/12/2016 tarih ve 2014/1282-2016/852 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ve katılma yoluyla davacıvekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.07.2010 tarihli hizmet sözleşmesinde aylık 10.000,00 TL net ücret ile davalı şirket tarafından genel müdür olarak görevlendirildiğini, müvekkilinin ücretinin 2011 yılı Mart ayına kadar ödendiğini, ancak 07.09.2011 tarihli ihtarname ile müvekkilinin genel müdürlük görevine davalı tarafından son verildiğini ve Nisan ayından itibaren Ağustos ayına kadar toplam beş aylık ücretin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, ... 28.İcra Müdürlüğü'nün 2010/4032 sayılı icra takip dosyasında başlattıkları takibe yapılan itirazının iptali ve davalı aleyhinde %20 oranında icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı zamanda şirketin ortağı olduğunu, sözleşmenin sona erdiği 06.09.2011 tarihine kadar davacının en geniş yetkilerle donatılmış olduğunu ancak, davacının şirket ortağı olarak yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve hakim ortağı olduğu Menpet A.Ş. lehine işlemler gerçekleştirerek müvekkili şirketi zarara soktuğunu, bu nedenle ibra edilmediğini, İş Kanunu kapsamında haklı fesih şartları oluştuğundan davacının istifasının kabulüne karar verildiğini, davacıya ihtar edilmesine rağmen 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgeleri teslim etmediğini, mevcut kayıtlarda davacının şirketten olan herhangi bir alacağının görünmediğini, genel müdür olarak ücret ödemelerinden sorumlu olan davacının ortağı olduğu müvekkil şirketten ayrıca ücret talebinde bulunmasının kötüniyetli olduğunu ve alacağa talep ettiği faizin de fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının şirketi zarara uğrattığına dair delil bulunmadığı, davacının şirket genel müdürü ve yönetim kurulu üyesi olarak sorumluluğuna ilişkin de herhangi bir davanın açılmadığı, ayrıca şirket kayıtlarında ödeme tarihlerine ilişkin bir açıklık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, ... 28.İcra Müdürlüğü'nün 2010/4032 sayılı icra takip dosyasında davalının 50.000,00 TL asıl alacağa yaptığı itirazın iptaline, bu miktarın takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, kabul edilen miktarın %20'si olan 10.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı yanın temyiz itirazlarına gelince; davacı, genel müdür olarak çalıştığı dönemde şirketle yaptığı sözleşme gereğince ücretinin ödenmediğini iddia ederek eldeki davayı açmış olup, taraflarca itiraz edilmeyen hizmet sözleşmesine göre davacının ücreti aylık net 10.000TL olup, her ayın son günü ödenecektir.

Bu durumda, talebin ücrete ilişkin olduğu ve sözleşmede ödeme tarihinin kararlaştırıldığı davalının kararlaştırılan günde ödeme yapmayarak temerrüde düştüğü kabul edilerek, takibe koyulan her bir ücret alacağına ilişkin olarak davacının talep edebileceği faiz alacağının da tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.