muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22070, Karar No: 2017/10604, Tarih: 15.06.2017

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

İş Kanunu kapsamı dışında kalan ve işçi sıfatını taşımayan çırak, stajyer ve meslek öğrenimi gören öğrencilerle süreksiz işlerde çalışanlar, keza işyerinde ödünç(geçici) iş ilişkisi ile çalıştırılanlar ile alt işveren işçileri o işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde hesaba katılmazlar. Alt işverenin işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde dikkate alınmazlar; fakat, iş güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekir. Daha açık bir anlatımla, alt işverenlik ilişkisinin geçersiz sayılması gereken hallerde taraflarca alt işveren sayılan kişiye bağlı olarak çalışanlar otuz işçi sayısının tespitinde hesaba katılmalıdır. Alt işverenin işçileri ile geçici işçi sağlayan işverenle iş sözleşmeleri devam eden geçici işçiler, kendi işverenlerinin işyerlerinde sayının belirlenmesinde hesaba katılırlar. Ancak tarafların geçici iş ilişkisinde gönderen işveren olarak nitelendirdikleri; fakat aslında “bodro işvereni” olarak faaliyet gösteren ve yaptıkları iş, işverenlerine işçi temin etmekten ibaret olanlara kayıtlı bulunan işçiler de sayı ölçütünde gözönünde bulundurulmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu, elliden fazla işçi çalıştıran tarım ve orman işçilerinin yapıldığı işyerleri ve işletmeleri kapsamı içine aldığından (İş K mad. 4/b), bu işyeri ya da işletmede çalışanlar da iş güvencesinden yararlanır. Buna karşılık, 50’den az (elli dahil) işçi çalıştıran tarım işyerlerinde çalışanlar İş Kanunu’nun kapsamı dışından kalacağından, bu yerlerde 30’dan fazla işçi çalıştırılsa dahi (örneğin, 40 işçi), bu işçilere iş güvencesi hükümleri uygulanmayacaktır. 50 İşçinin tespitinde, sadece tarım işçileri değil; diğer işçiler de dikkate alınmalıdır.

Özellikle gurup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, tüm şirketlere hizmet veren işçiler ile sadece davalı şirkete hizmet veren işçilerin 30 işçi kıstasında dikkate alınması gerekir. İşçi tüm şirketlere hizmet ediyor ise o zaman tüm şirketlerdeki işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Sendika işyeri temsilcileri için işyerinde 30 işçi çalışma koşulu aranmamalıdır. (Dairemizin 21.07.2008 gün ve 2008/25552 Esas, 2008/20932 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta davacının işvereni olan ... Sosyal ve Yardımlaşma Vakfında çalışan sayısının 30 dan aşağı olduğu görülmektedir.

Mahkemece, çalışan sayısına ilişkin herhangi bir gerekçe oluşturulmadan işe iade kararı verildiğinden öncelikle davacının iş güvencesi kapsamında olup, olmadığının belirlenebilmesi için 30 işçi hususu netleştirilerek sonuca gidilmesi gerekirken işçi sayısına ilişkin gerekçe oluşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3896, Karar No: 2021/6825, Tarih: 06.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/3896 E.  ,  2021/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : KONYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2014/1006 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.12.2020 tarih ve 2020/258 E. - 2020/1066 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı şirkete para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkete ortak olmadığının tespiti ve alacak talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada davanın 05.12.2019 tarihinde 7194 sayılı Yasa'nın 41. maddesiyle 3332 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 4. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle açılan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı ve bir kısım davalılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1692, Karar No: 2011/2103, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1692 E.  ,  2011/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR :

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacılar vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin 04.03.2007 tarihli genel kurul toplantısına yönetim kurulu adayı olarak katıldıklarını, anılan genel kurul toplantısında alınan kararlara hazirun cetvelinde ismi imzası bulunmayanların iştirak ettiğini, mevcut yönetim kurulunun desteğiyle secilen genel kurul divan heyetinin taraflı, keyfi ve haksız uygulamalarıyla davacıların seçilme haklarını kısıtlandığını, genel kurul toplantı tutanağına göre katılanların sayılı 2.775 iken hazirun cetvelinde katılanların sayısının 2.462 olduğunu, aradaki farkın karar yeter sayısını etkilediğini ileri sürerek, anılan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların alınan kararlara muhalefet etmediklerini ve kararlarda yasa, anasözleşme ve iyiniyete aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, toplantıya ve karara yetkili olmayan kimselerin iştirak etmesi halinde iptal davası açmak için kararlara muhalif olma koşulunun aranmayacağı, hazirun cetveline göre 5.073 ortaktan 1.272 ortağın asaleten 1.190 ortağın vekaleten katılımı ile toplam 2.462 ortağın hazır olduğu, genel kurul zaptına göre ise, 1.535 ortağın asaleten, 1.240 ortağın vekaleten katılımı ile toplam 2.774 ortağın katıldığının yazılı olduğu, hazirun cetveline göre arada 313 kişilik farkın bulunduğu, oylamaların 2.775 kişi üzerinden yapılmasının kararlarda hataya yol açtığı, bu nedenle de oy çokluğu ile alınan (1.150 red oyuna karşılık 1.400 evet oyu ile kabul edilen 2007 yılı tahmini bütçesine ilişkin) 10, (1.200 red oyuna karşılık 1.500 evet oyu ile kabul edilen yönetim ve denetim kurulları huzur hakkı ücretlerine ilişkin) 11 ve (1.240 red oyuna karşılık 1.535 evet oyu ile kabul edilen yönetim ve denetim kurulu üyeleri seçimine ilişkin) 14. maddelerinde alınan kararların karar nisabına uygun olmaması nedeniyle iptalinin gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile davalı kooperatifin 04.03.2007 tarihli genel kurulunda kabul edilen 10, 11 ve 14 nolu kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2105, Karar No: 2016/2660, Tarih: 29.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/2105 E.  ,  2016/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan ... vekilinin sanıklar ... ,... ,... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanıkların kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından,

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlilerinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3- Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanıkların savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanıkların cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri, TC kimlik numaraları ve adreslerinin yazılı olmadığı halde, sanıklar tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri, TC kimlik numaraları ve adreslerinin yazılı olmadığı halde, sanıklar tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirilmek suretiyle hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yasal olmayan gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1041, Karar No: 2011/2090, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1041 E.  ,  2011/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak 19. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2011 gün ve 2011/941 esas 2011/3033 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi ...Bankası vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-KARAR-

Asıl dosya şikayetçisi ...Bankası A.Ş. vekili, üst sıraya alınan Tasfiye Halinde ... Bankası A.Ş.'nin haczinin hukuki geçerliğini kaybettiğini, müvekkili haczinin düşmediğini ve aleyhine şikâyet olunan bankanın 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinden yararlanamayacağını ileri sürerek, birleşen dosya şikayetçisi T. Halk Bankası A.Ş. vekili, müvekkilininde 5411 sayılı Bankacılık Kanunu gereği garameye girmesi gerektiğini belirterek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekili, istemin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen karar, ... Bankası A.Ş. ve T. Halk Bankası A.Ş. vekillerinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 09.03.2011 tarih, 2011/941 E. 3033 K. sayılı ilamıyla, sıra cetvelinde yer alabilmek ve sıra cetveline itiraz edebilmek için bedeli paylaşıma konu mal üzerinde satış tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin bulunması gerektiği, uyulan bozma ilamında şikâyetçinin haczinin satış tarihi itibariyle ayakta olup olmadığının, İcra ve İflâs Kanunu'nun 129/son maddesi hükmü de gözetilerek değerlendirilmesi işaret edilmiş ise de, mahal mahkeme kararında “dosya kapsamına göre haczin ayakta olduğu” belirtilmekle yetinildiği, İcra ve İflâs Kanunu'nun 129/son maddesine göre ikinci artırmada alıcı çıkmazsa satış talebinin düşeceği, satış talebinin düşmesinden itibaren haciz tarihinden satış isteme tarihine kadar geçen süreye ilaveten iki yılın dolması için gerekli süre tamamlanıncaya kadar satış talep edilirse haciz geçerliliğini koruyacağı, şikâyetçi ...Bankası A.Ş.'nin alacaklı olduğu takip dosyasından 02.03.1998 tarihinde konulan ihtiyati haczin 14.06.2001 günü kesinleştiği, satışa kadar geçen sürede haczin ne şekilde ayakta kaldığının, yukarıdaki ilke de gözetilerek, denetime elverişli biçimde tespiti yapılmadan karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, ...Bankası A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi ...Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/14532, Karar No: 2019/1949, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14532 E.  ,  2019/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4217, Karar No: 2012/12115, Tarih: 06.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4217 E.  ,  2012/12115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2010 tarih ve 2008/560-2010/798 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde bulunan hesaplarından 22.11.2006 tarihinde, yetkisiz erişim sonucu toplam 82.950.00 TL'nın çekilerek değişik hesaplara gönderildiği ve gönderilen hesaplardan da çekildiğini ileri sürerek, toplam 82.950.00 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davacının hesabından usulsüz olarak parasının çekildiği ve başka hesaplara aktarıldığı, her ne kadar bilirkişi raporu ile dava konusu olayda davacının % 15 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, davacının hesabına başkalarınca girildiğini anlaması mümkün olmadığından bu tespite itibar edilmediği, davalı bankanın yapılan işlemleri sistem olarak uyarıcı verilerle fark edemediği, gerekli güvenlik önlemlerini almadığı ve zararın oluşumuna tamamen sebebiyet verdiği, davacının hesabından başka hesaplara gönderilen ve son anda bloke edilen toplam 8.302.00 TL'nın davacıya iade edilmediği, davacının hesabının müşterek olmasına rağmen, müşterek hesaplarda hesap sahiplerinin her birinin paranın tamamı üzerinde tasarruf etme yetkisinin bulunduğundan davacının zararın tamamını talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 82.950.00 TL olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, internet bankacılığından kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı tarafından, dava dışı Lütfiye Türe ile olan müşterek hesabından, internet bankacılığı yoluyla toplam 82.950.00 TL'nın başka hesaplara aktarıldığı iddia edilerek açılan davada, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak mahkemenin kabulünün aksine, müşterek hesap bir tasarruf kaydını içermiyorsa ve hesap açtıranlar hesaptaki paradan tasarruf yetkisini birlikte veya münferiden kullanacaklarını belirtmeden hesap açtırmışlar ise bu durumda bölünebilir hesaptan sözedilir

Ancak mahkemenin kabulünün aksine, müşterek hesap bir tasarruf kaydını içermiyorsa ve hesap açtıranlar hesaptaki paradan tasarruf yetkisini birlikte veya münferiden kullanacaklarını belirtmeden hesap açtırmışlar ise bu durumda bölünebilir hesaptan sözedilir

ve hesap sahiplerinin eşit oranda pay sahibi olduklarının kabulü gerekir.

Davacı ve dava dışı Lütfiye Türe ile davalı banka arasında 12.04.2005 tarihinde düzenlenen ve davacının, davalı bankanın sunduğu internet bankacılığı hizmetlerinden yararlanmasını sağlayan Bireysel Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi'nin Müşterek Hesaplar İle İlgili Hükümler başlıklı, 26-31. maddelerine göre, müşterek hesapların TMK'nun müşterek mülkiyete ilişkin hükümleri doğrultusunda iki veya daha fazla kişinin birlikte açtırdığı hesaplar olduğu ve aksi belirtilmedikçe hissedarlardan her birinin hissesinin eşit kabul edileceği, müşterek hesaptan ödemenin mudilerin vereceği talimatla müşterek hesap sahiplerinin birlikte imzası veya her birinin tek başına atacağı imza ya da sadece tek bir müşterek mudinin atacağı imza ile yapılabileceği, müşterek hesap sahiplerinin hesap üzerinde nasıl tasarruf edeceklerini açıklamamaları halinde, bankanın her birinin hissesini eşit sayarak her birinin bu hisseler üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği ilkesine göre hareket edip, talimatlarını uygulayacağı, bu halde müşterek hesap sahipleri hisselerini belirtmiş, ancak tasarruf yetkisi için bankaya bir bildirimde bulunmamışlarsa, bankanın her bir ortağın belirtilen hisseleri oranında tasarruf yetkisi bulunduğu ilkesine göre hareket edeceği, müşterek hesap sahiplerinin hesapla ilgili her türlü işlem eylem ve tasarruflarda birbirlerini kayıtsız şartsız temsil edeceği, hesap sahiplerinin hesaptaki payları ve tasarruf yetkilerinin hesabın tümüne şamil olduğu, ortakların iştirak halindeki bu hesaptan ancak birlikte müracaat veya diğerlerinin rıza veya muvafakatını almak suretiyle, bankaca talep edilmesi halinde vekaletname ibraz edilerek içlerinden biri vasıtasıyla tasarruf edebileceği, müşterek hesaptan müşterek imza ile tediye yapılacağına dair talimatın bulunmaması halinde bankaca tek imza ile tediye yapılması durumunda bankanın bir sorumluluğunun bulunmadığı açıkça belirtilmiştir.

Buna göre, davacı ile dava dışı Lütfiye Türe'nin, davaya konu hesaptaki meblağ üzerinde eşit miktarlar için hak sahibi olduklarından ve tek imza ile ancak bu meblağ kadar para çekebileceklerinden, davacının somut olayda ancak internet bankacılığı yoluyla gönderilen paranın yarısını talep edebileceğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Buna göre, davacı ile dava dışı Lütfiye Türe'nin, davaya konu hesaptaki meblağ üzerinde eşit miktarlar için hak sahibi olduklarından ve tek imza ile ancak bu meblağ kadar para çekebileceklerinden, davacının somut olayda ancak internet bankacılığı yoluyla gönderilen paranın yarısını talep edebileceğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı banka vekili, temyiz dilekçesine eklediği müşteri hareketleri listesinde görüldüğü üzere, dava konusu edilen meblağın bir kısmının 06.09.2007 ve 25.10.2010 tarihlerinde davacının hesabına iade edildiğini beyan etmiş olup, mahkemece bu husus üzerinde durularak ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılıp, ödeme yapılmışsa bu kısım için ödeme tarihine göre davanın reddi veya davanın konusuz kaldığı gözetilerek karar verilmek üzere de hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.