muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/255, Karar No: 2019/696, Tarih: 05.12.2019

Bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2015 tarihli ve 199826 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 586-1304 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 17.05.2018 tarih ve 290-7595 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanıklar Yağmur Kerge ve İsmail Yazıcı hakkında atılı suçlardan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin; inceleme dışı sanık Meyti Cura hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itirazın reddine; mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararı Özel Dairece miktar itibarıyla temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle; hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararı ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin ve temyizin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Eylemlerin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Yargıtay 13. Ceza Dairesi ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemece akıl hastası olduğu kabul edilen sanık hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 32/2-son ve 57/1. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak mı uygulanması yoksa aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara mı çevrilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanığın akıl hastası olduğuna ilişkin aldırılan raporun kendi içerisinde çelişki içerip içermediği ve hüküm kurmak için yeterli olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığa ait nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; 07.04.1996 tarihinde doğan sanığın 25.09.2012 olan suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubu içinde bulunduğu,

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığa ait nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; 07.04.1996 tarihinde doğan sanığın 25.09.2012 olan suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubu içinde bulunduğu,

Pedagog uzman tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunun değerlendirme ve sonuç kısmında; sanığın her iki kulağında da işitme kaybı olduğu ve babanın oğlunun sağlığı için yeterince gayret göstermediği, zaman zaman alkol alan babanın bu dönemlerde çocuklarına karşı şiddet uyguladığı, dosya konusu olay hakkında kendisinin hiç bir yere gitmediğini ve hiç bir şey almadığını belirten sanık ile rahatsızlığı nedeniyle yeterli bir iletişim kurulamadığı, sanığın sorulan soruları tam anlamadığı ve kendisini ifade etmekte zorlandığı, içinde bulunduğu ortam ve sosyal çevresinde suç unsuruna sık rastlandığı, babanın şiddeti bir çare olarak gördüğü, sanığın içinde bulunduğu bu ortamda psiko-sosyal gelişiminin sağlıklı olmasının mümkün olamayacağı nedenleriyle hakkında sağlık, danışmanlık ve eğitim tedbiri alınmasının uygun olacağının belirtildiği,

Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.09.2012 tarihli raporda; okuma yazma bilmediğini beyan eden ve sorulan sorulara yeterli seviyede cevap vermeyen ...'de, şahısta ceza ehliyetine müessir ve kişide irade, şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini azaltacak mahiyet ve derecede olan yüksek embesilite seviyesinde zeka geriliği tespit edildiği, bu duruma göre, ...'nin, 2012 yılı Ağustos-Eylül aylarında on iki farklı şikâyetçiye yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına karşı ceza ehliyeti bulunmayıp hakkında TCK'nın 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğunun bildirildiği,

Dünya Sağlık Örgtü (WHO) tarafından 2016 yılında oluşturulan Hastalıkların ve İlgili Sağlık Problemlerinin Uluslararası İstatistiksel Sınıflandırılması listesinin Akıl Hastalıkları ve Davranış Bozuklukları başlıklı beşinci bölümüne göre, kabul edilen hastalıklar içinde bulunan ve mental retardasyon olarak tanımlanan zeka geriliğinin değerlendirilmesinde zeka testleri kullanıldığı, IQ testi sonucu 91-110 arasında olanlar normal, 110’un üstünde olanların üstün zekalı kabul edildikleri, 65-90 arasının, sınır zeka eşiği olduğu, 65’in altında olanların geri zekalı kabul edildiği, 70-50 arasının moron, 20-50 arasının embesil ve 20’nin altındakilerin idiot olarak tanımlandıkları,

Anlaşılmıştır.

Sanığın akıl hastası olduğuna ilişkin aldırılan raporun kendi içinde çelişki içerip içermediği ve hüküm kurmak için yeterli olup olmadığına dair ön sorunun değerlendirilmesinde;

Anlaşılmıştır.

Sanığın akıl hastası olduğuna ilişkin aldırılan raporun kendi içinde çelişki içerip içermediği ve hüküm kurmak için yeterli olup olmadığına dair ön sorunun değerlendirilmesinde;

Türk Ceza Kanunu'nun 31. maddesinin ikinci ve 32. maddesinin birinci fıkralarında kusur yeteneği dolaylı bir şekilde tanımlanmıştır. Bu hükümler uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunması durumunda kusur yeteneğinin varlığı kabul edilmiştir. Kusur yeteneğinin iki belirgin unsuru vardır. Bunlardan ilki; işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlayabilme, diğeri ise; eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayan kişinin, davranışlarını bu algılama doğrultusunda hukuk düzeninin gereklerine uygun olarak yönlendirme yeteneğinin bulunmasıdır. "algılama" ve "irade yeteneği" denilen bu iki öğenin kişide bir arada bulunmaması veya bu yeteneklerinde azalma meydana gelmesi hâlinde kusur yeteneğinin tam olmadığı kabul edilmelidir.

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler arasında bulunan akıl hastalığı, Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesinde;

"1) Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.

2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Anılan maddenin gerekçesinde de “Kusur yeteneğini etkileyen bir neden olan akıl hastalığının varlığı durumunda, kişi işlemiş bulunduğu fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamamakta veya işlediği fiille ilgili olarak irade yeteneği önemli ölçüde etkilenmektedir. Kişi bu durumda kusurlu olamayacağından, hakkında cezaya hükmedilemeyecektir. Ancak, fiili hukuka aykırı niteliğe sahip olduğundan, kişi hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine başvurulacaktır.

Ayrıca işaret etmek gerekir ki, akıl hastalığı kişinin işlediği her fiil açısından algılama veya irade yeteneği üzerinde etkili olmayabilir. Örneğin, kleptomani akıl hastası olan kişinin hafif değerdeki şeylere yönelik olarak işlediği hırsızlık suçu açısından irade yeteneğinin olmadığı söylenebilir. Ancak, bu kişinin kasten adam öldürme suçunu işlemesi durumunda, malûl olduğu akıl hastalığı bu fiille ilgili olarak algılama ya da irade yeteneğini etkilemez.

Ayrıca işaret etmek gerekir ki, akıl hastalığı kişinin işlediği her fiil açısından algılama veya irade yeteneği üzerinde etkili olmayabilir. Örneğin, kleptomani akıl hastası olan kişinin hafif değerdeki şeylere yönelik olarak işlediği hırsızlık suçu açısından irade yeteneğinin olmadığı söylenebilir. Ancak, bu kişinin kasten adam öldürme suçunu işlemesi durumunda, malûl olduğu akıl hastalığı bu fiille ilgili olarak algılama ya da irade yeteneğini etkilemez.

Kişinin akıl hastası olup olmadığının tespiti ile hastalığının algılama ve irade yeteneği üzerinde ne gibi etkilerinin olabileceğini, davranışlarını ne surette etkilediğini genel olarak belirleme, tıbbî bir konudur. Uzman bilirkişi bu hususu ortaya koyduktan sonra, akıl hastası olan kişinin somut olay açısından algılama veya irade yeteneğinin olup olmadığını, akıl hastalığının somut olay açısından kişinin bu yeteneklerini ne ölçüde etkilediğini normatif olarak belirleme görevi, hâkime aittir.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ortada bütün unsurlarıyla oluşmuş bir suç bulunmakta ise de, akıl hastası olduğu belirlenen sanık, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda olduğundan, suçun işlenmesinden dolayı hukuki anlamda sorumlu tutulup cezalandırılamaz. TCK'nın 32. maddesinin birinci fıkrası gereğince bu durumda bulunan sanığa ceza tayin edilmesi mümkün olmadığından, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekir. Öte yandan sanığa ceza verilemiyor olması, hakkında bir güvenlik tedbirine hükmolunmasına engel değildir.

TCK'nın 32. maddesinin ikinci fıkrasında, birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişinin cezai sorumluluğunun bulunduğu fakat cezasında indirim yapılacağı hükme bağlanmıştır. Kanunumuz kusur yeteneğini azaltan akıl hastalığı dolayısıyla cezada indirim yapılabilmesini, akıl hastalığının, fiilin işlendiği anda mevcut olması, failin algılama ve irade yeteneğinin TCK'nın 32. maddesinin birinci fıkrasında yazılı dereceye varmamakla birlikte azalması koşullarına bağlı tutmuştur.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Soruşturma aşamasında Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.09.2012 tarihli raporda; okuma yazma bilmediğini beyan eden ve sorulan sorulara yeterli seviyede cevap vermeyen sanıkta, ceza ehliyetine müessir ve kişide irade, şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini azaltacak mahiyet ve derecede olan yüksek embesilite seviyesinde zeka geriliği tespit edildiği, bu duruma göre, sanığın incelemeye konu suçların da aralarında bulunduğu 2012 yılı Ağustos-Eylül aylarında on iki farklı şikâyetçiye yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına karşı ceza ehliyetinin bulunmayıp hakkında TCK'nın 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğunun bildirildiği, kovuşturma aşamasında ise sanığın tam ya da kısmî akıl hastası olup olmadığı yönünde herhangi bir araştırma yapılmadan soruşturma aşamasında aldırılan rapor yeterli görülerek, kısmî akıl hastası olduğu kabul edilen sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında aldırılan raporda, sanığın, irade ve hareket serbestisi ile onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini azaltacak derecede yüksek embesilite seviyesinde zeka geriliği içinde olduğu belirtildikten sonra bu kez ceza ehliyetinin bulunmadığı tespit edilen sanık hakkında kısmî akıl hastalığına ilişkin TCK'nın 32. maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edilmesinin uygun olduğu yönündeki değerlendirmenin kendi içinde çelişkili olup hüküm kurmak için yeterli bulunmadığı, bu nedenle Adli Tıp Kurumundan, sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, tam ya da kısmî akıl hastası olup olmadığı hususlarında hükme esas teşkil edecek nitelikte rapor alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, saptanan ön sorun nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan sonuç karşısında sanık hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 32/2-son ve 57/1. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak mı uygulanması yoksa aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara mı çevrilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 131-302 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, tam ya da kısmî akıl hastası olup olmadığı hususlarında hükme esas teşkil edecek nitelikte Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 131-302 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, tam ya da kısmî akıl hastası olup olmadığı hususlarında hükme esas teşkil edecek nitelikte Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.12.2019 tarihinde yapılan müzakere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10657, Karar No: 2017/1329, Tarih: 15.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10657 E.  ,  2017/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı takdiri nedenin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İlk Derece mahkemesi tarafından 24.04.2013 tarihinde yapılan duruşmaya sanık katılmış, sanık müdafii ise aynı tarihte havale ettirdiği dilekçe ile duruşmaya katılamayacağını yokluğunda karar verilmesini talep eden dilekçesini dosyaya ibraz etmiştir.

Mahkeme tarafından 25.04.2013 tarihinde yapılan duruşmada hüküm kurulmuş ve bu hüküm sanığın yüzüne okunmuş, yasa yolları usulüne uygun olarak sanığa anlatılmıştır.

Hüküm için temyiz süresi tefhim tarihi olan 25.04.2013 tarihinde başlamış olup, 7 günlük temyiz süresi içinde sanık veya müdafii tarafından herhangi bir temyiz başvurusu yapılmamıştır.

Daha sonra gerekçeli karar sanık müdafiine tebliğ edilmiş, sanık müdafii tarafından 01.07.2012 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusu yapılmıştır.

Sanığın müdafii ile temsil edildiği dosyada müdafii zorunlu müdafii olmayıp, vekaletle davaya katılan müdafidir.

Her ne kadar Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde tebligatın vekile yapılacağı yönünde bir düzenleme var ise de, aynı maddede CMK'na göre sanıklara karar tebliğine ilişkin hükümler saklı tutulmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/10-182 Esas ve 2012/13-1300 Esas sayılı kararlarında ayrıntılı olarak belirtildiği üzere duruşmada verilen hükmün sanığın yüzüne karşı okunması ve yasa yollarının da usule uygun olarak anlatılması neticesinde sanık müdafiine kısa kararının tebliği gerekmemektedir.

Tüm bu nedenlerle, sanığın yüzüne okunan hüküm tarihi 25.04.2012 olup, CMUK'ta belirlenen 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra müdafii tarafından 01.07.2012 tarihinde yapılan temyiz talebinin süre yönünden reddi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esastan inceleme sonucu vermiş olduğu onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/2621, Karar No: 2011/3142, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2621 E.  ,  2011/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Konya 10.İcra Müdürlüğünün 2008/9412 sayılı takip dosyasında haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu, işyerinin fiilen borçlu ... tarafından işletildiğini ileri sürerek, 3.kişinin istihkak iddiasının reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi davaya cevap vermemiştir.

Davalı borçlular vekili duruşmada davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haciz yapılan adresin telefon, elektirik abonelik kayıtlarının vergi levhasının 3.kişi adına olduğu, haciz adresinde borçlulara usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat olmadığı, işyerinin 3.kişi tarafından işletildiği, alacaklının aksini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, alacaklının İİK.nun 99.maddesine dayanarak, 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Menkul haczi, davalı 3.kişinin işyerinde yapılmıştır. İİK.nun 97/a.maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi 3.kişi yararınadır. Ancak bu karinenin aksinin kesin ve güçülü delillerle ispatı her zaman mümkündür.

Dava konusu 2.9.2008 tarihli hacizden önce borçlulara ödeme emri tebliğ edilen ve takip dayanağı belgede borçlu adresi olarak gösterilen adreste 6.9.2008 tarihinde hacze gidildiği, hazır olan borçlu ...'in borcu ödemek için bir hafta süre istemesi üzerine haciz işleminin yapılmadığı, bir hafta sonra 29.8.2008 tarihinde aynı adrese gidildiğinde adresin boşatılmış olduğu, borçluların alacaklıdan mal kaçırma amacıyla hareket ettikleri anlaşılmaktadır. Dava konusu haciz 3.kişinin resmi adresinde yapılmış ise de davalının bu adreste borcun doğumundan sonra 21.8.2009 tarihinde işe başladığı vergi kayıtları ile sabittir. Başka güçlü delillerle desteklenmeyen vergi kaydı tek başına işyerinin ve hacizli malların davalı 3.kişiye ait olduğunu göstermez. Ayrıca haciz mahalinde borçlu ...'er imzasını taşıyan sipariş fişi bulunduğu gibi davacı tanığı da işyerinin borçluya ait olduğunu, borçlunun işyerine gelip gittiğini beyan etmiştir. Davacı 3.kişi delil olarak noterde yapılmış kira sözleşmesi, işyerine ait elektirik, su, telefon aboneliği kayıtları ibraz etmiş ise de borç doğumundan sonraki tarihi taşıyan bu belgeler mülkiyeti ispata yeterli değildir.

Bu durumda karine aksi davacı alacaklı tarafından ispat edildiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda karine aksi davacı alacaklı tarafından ispat edildiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı borçlular vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 7.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5662, Karar No: 2016/7304, Tarih: 07.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5662 E.  ,  2016/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nin ........ Dış Tic. Ltd. Şti'nin haricen sahibi olduğu, ancak ticaret sicilinde şirket ortaklarının sanık ... ile tanık .... olarak kaydedildiği ve sanık ...'nin şirketi temsile yetkili olduğu, sanık ...'nin şirkete ait banka hesaplarından verilmiş olan sekiz adet çeki katılanın sahibi olduğu şirketten aldığı boru profil karşılığında ciro ederek verdiği, çeklerin bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı ve sanıkların bu şekilde birlikte hareket ederek dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'un şirket adına işlemleri kendisinin yürüttüğünü, çeklerin biri hariç ön yüzündeki imzaların kendisine ait olduğu, çekin birinin ön yüzündeki imzanın ise diğer sanığa ait olduğunu ve çekleri katılana kendisinin verdiğini ifade ettiği, sanık ...'nin de şirketi dayısı olan sanık ...'un yönettiğini, mal alışverişini sanık ...'un yaptığını ve çeklerin bir tanesini kendisinin imzaladığını beyan ettiği, 30.12.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre de 25.01.2009 tarihli ve 40.000 TL tutarındaki çekin keşideci imzasının sanık ...'ye ait olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, şirket yetkilisi olan sanık ...'nin haricen şirketin sahibi olan sanık ...'un şirket adına çek düzenlemesine rıza gösterdiği ve şirket adına düzenlenen çeklerin bir kısmının vekaletnameye istinaden şirket muhasebecisi tarafından düzenlendiği, dolayısıyla taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçelerine dayanan beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

“......” şirketinin muhasebecisi ...'ya şirketin resmi yetkilisi olan sanık ... tarafından verilen ....Noterliğinin 01.06.2007 tarihli ve .... yevmiye sayılı vekaletnamesi ile çek düzenleme yetkisi de içeren vekaletnamenin dosyada olması, ...'nın 17.08.2009 tarihli ifadesinde şirket adına vekaletnameyle işlem yapma yetkisinin bulunduğunu ve zaman zaman çek düzenlediğini ifade etmiş olması ve sanık ...'nin de katılandan mal aldıklarını, ancak son zamanlarda işlerin kötüye gittiğini bu nedenle çeklerin bedelini ödeyemediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamedeki ...'ya verilen vekaletnamenin araştırılıp kapsamı ile çeklerdeki imzaların ...'nın imzalarının taklit edilerek atılıp atılmadığının belirlenmesi yönündeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.