muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/547, Karar No: 2023/261, Tarih: 04.05.2023

1995 yılında yabancı sermayeli özel banka statüsünde faaliyet gösteren Bank ... Anonim Şirketinin çoğunluk hisselerinin sanığın da sahibi olduğu ... Grubunca satın alınıp isminin değiştirilmesi ve özel sermayeli ticari banka statüsünde faaliyet göstermeye başlamasıyla kurulduğu, Bankanın mali durumunun bozulmaya başladığının Hazinece tespit edilmesi ve özellikle de 1997 yılının sonlarından itibaren banka kaynaklarının hâkim hissedar ... Grubu tarafından mevzuatı aşacak yoğunlukta kullanıldığından şüphelenilmesi üzerine BDDK'ya bağlı olarak çalışan bankalar yeminli murakıplarınca yapılan incelemeler neticesinde ilk olarak 18.05.1999 tarihli ve R-2/R-2 sayılı raporlarla yapılan tespitlerin T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının 21.07.1999 tarihli ve 1702 sayılı yazısıyla ... AŞ Genel Müdürlüğüne bildirilerek gerekli tedbirlerin alınmasının istendiği, Banka Yönetim Kurulunca söz konusu aksaklık ve yanlış uygulamaların nedenlerine ilişkin olarak birtakım gerekçelerin sıralanmasından sonra aksaklıkların en kısa zamanda giderileceği ve ... Grubu tarafından risklerin yeniden düzenlenmesi çalışmalarına başlanacağı yönünde taahhütte bulunulmasına rağmen belirtilen tedbirlerin zamanında ve gereği gibi alınmaması üzerine, Hazine Müsteşarlığı tarafından 19.10.1999 tarihinde Bankaya gönderilen yazı ile Devlet Bakanlığı Makamının 19.10.1999 tarihli Oluru uyarınca 4389 sayılı Kanun'un 14. maddesi kapsamında Bankanın yakın izlemeye alındığının bildirildiği, daha sonra Başbakanlık Hazine Müsteşarlığınca 25.10.1999 tarihli yeni bir uyarı yazısı gönderildiği, bu yazıya Banka Yönetim Kurulu Başkanı sıfatıyla sanığın imzası ile 24.11.1999 tarihinde yanıt verilerek uyarılara uygun olarak eksikliklerin giderileceği ve hâkim sermayedar ... Grubu da dâhil gerçek ve tüzel kişilere doğrudan veya dolaylı olarak kredi kullandırılmayacağı ve ... Grubunun mevcut risklerinin yeni kullandırımlara gidilmeden tasfiye edilerek azaltılacağı, aktife seyyaliyet kazandırılacağı yönünde taahhütlerde bulunulmasına rağmen gerekli tedbirlerin alınmaması üzerine Hazine Müsteşarlığınca gönderilen 25.10.1999 ve 28.04.2000 tarihli yazılarının da benzer uyarıları ihtiva ettiği, bu yazılara Yönetim Kurulu Başkanı sıfatıyla sanık tarafından 24.11.1999 ve 18.05.2000 tarihli yazılarla cevap verdiği ancak tüm vaatlere rağmen idarece istenen tedbirlerin alınmaması üzerine 13.10.2000 tarihli son uyarı yazısının ardından, BDDK'nın 27.10.2000 tarihli ve 24213 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 85 numaralı kararı ile daha önce 4389 sayılı Kanun’un 14. maddesi gereğince ve Devlet Bakanı Oluru ile;“Mali bünyesindeki olumsuzlukların giderilmesini teminen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 14

.11.1999 ve 18.05.2000 tarihli yazılarla cevap verdiği ancak tüm vaatlere rağmen idarece istenen tedbirlerin alınmaması üzerine 13.10.2000 tarihli son uyarı yazısının ardından, BDDK'nın 27.10.2000 tarihli ve 24213 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 85 numaralı kararı ile daha önce 4389 sayılı Kanun’un 14. maddesi gereğince ve Devlet Bakanı Oluru ile;“Mali bünyesindeki olumsuzlukların giderilmesini teminen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 14. maddesinin 2 numaralı fıkrası kapsamında alınması istenen tedbirleri almayan, yükümlülüklerinin değeri varlıklarının toplam değerini aşan, faaliyetlerini sürdürmesi mevduat sahiplerinin haklarını ve mali sistemin güven ve istikrarını tehlikeye düşüren ve kaynaklarını Bankanın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek şekilde hissedarlarının oluşturduğu sermaye grubuna aktaran ... Kapital Anonim Şirketinin temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin 4389 sayılı Kanun’un 14. maddesinin 3. ve 4. fıkralarına istinaden TMSF’ye devredilmesine,” karar verildikten sonra TMSF’nin 26.01.2001 tarihli kararıyla Bankanın ... AŞ bünyesinde tüm aktif ve pasifiyle birleştirilerek bankacılık işlemleri yapma ve mevduat toplama izinlerinin kaldırıldığı anlaşılan olayda;

Sanığın 15.10.1998 - 16.08.2000 tarihleri arasında verilen çok sayıdaki Banka Yönetim Kurulu kararıyla ... İnşaat Limited Şirketi, ... Petrol Ürünleri Anonim Şirketi, ... Tekstil Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketi, ... Turizm İşletme Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, ... İnşaat ve Ticaret Anonim Şirketi, ... İnşaat Resterasyon Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, ... Televizyon ve Radyo Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi, ... Bank AG, ... Global Finance PLC, ... Televizyon ve Radyo Yayınları Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi, ... İnşaat Anonim Şirketi, ... Faktoring Anonim Şirketi, ... Finansal Kiralama Anonim Şirketi, ... Boru, ... Metal, ... Tekstil, ... İthalat ve İhracat, ... Elektrik, Otomobilcilik AŞ ve ... Sigorta firmalarına tahsis edilen toplam 27.134.911 TL banka parasından sorumlu olduğunun aşamalarda alınan birbiriyle uyumlu bilirkişi raporlarıyla sabit olduğu, anılan raporlarda bilirkişilerce her bir kredinin tahsis tarihinin, bu kredilerden kimlerin sorumlu olduğunun, firmaların kredi seyyaliyeti bulunup bulunmadığının, dava konusu kredilerin en son kullanıcılarının kim olduğunun tespit edildiği, Yerel Mahkeme tarafından da bilirkişi raporlarındaki maddi tespitler kabul edilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirildiği, bilirkişi raporlarındaki maddi tespitlerde çelişki bulunmadığı ve raporlarda somut olayın çözümünde yeterli teknik bilgiye yer verildiği anlaşılmakla, anılan hususlarda yeniden bilirkişi raporu alınmasını gerektiren bir eksiklik bulunmaması nedeniyle eksik araştırmayla hüküm kurulmadığının kabulü gerekmektedir.

2- Sanık tarafından Banka zararının soruşturma başlamadan önce mi yoksa kovuşturma aşamasında hükümden önce mi ödendiği;

... Kapital Anonim Şirketinin hâkim ortağı olan ve ... Grubu olarak da nitelendirilen grup firmaları ile 30.04.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere 02.05.2003 tarihinde Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi imzalandığına ilişkin dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile TMSF'nin 29.06.2011 tarihli ve 02980 sayılı yazı cevabına göre; ... Grubu ve bağlantılı üçüncü şahıslardan 06.06.2001-31.05.2011 tarihleri arasında yapılan peyder pey tahsilatlar neticesinde toplam 59.047.722.54 Dolar tutarında nakit ve gayrimenkul satışından kaynaklanan ayni tahsilat yapıldığının belirtilmesi karşısında; sanığın doğrudan veya dolaylı ortağı olduğu ... Grubunu oluşturan şirketlerin, ... Kapital AŞ'nin 20.10.2000 tarihinde TMSF'ye devredilmesinden ve 30.10.2001 tarihinde sanık hakkında banka zimmeti suçundan kamu davası açılmasından sonraki bir tarih olan 02.05.2003 tarihinde banka zararını ödeme iradesini ortaya koydukları anlaşılmakla; banka zararının hükümden önce ödendiğinin ve ilk derece Mahkemesince etkin pişmanlık nedeniyle yapılan indirimin isabetli şekilde uygulandığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5471, Karar No: 2024/6005, Tarih: 17.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5471 E.  ,  2024/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/372 E., 2023/884 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/54 E., 2019/593 K.

Taraflar arasında Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin davanın niteliği yönü ile reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'nın ... Dede Tekkesi Vakfı'nın vakıf evladı olduğunun tespitini; birleşen davada ise aynı vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, davacı ile vakıf kurucusu arasında soy bağının kurulamadığı ve kanıtlamadığı, birleşen dava yönünden de; davacının istemi, tevliyete ehil vakıf evladı olduğuna ilişkin olup, bu talebin kabul edilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerektiği, birleştirme sonrası birlikte yapılan inceleme, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı ile vakfeden arasında kanbağına dayanan soybağı ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içeriğine, iddia ve savunma ile toplanan delillere, kararın dayandığı hukuka uygun gerektirici nedenlere, mevcut deliller mahkemece değerlendirilerek takdir edildikten sonra karar verildiğine, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının vakfedenlerle arasındaki kan bağına dayalı soybağı ilişkisini kurulamadığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle, mahkemece yazılı şekilde asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvuru isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında dava açmakta hukuki yarar var denilmesine rağmen hukuki yarar olmadığı gerekçesine yer verilerek bir nevi önceki kararda direnildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik dosyada mevcut itirazlarının Mahkemece gerekçesiz olarak dikkate alınmayarak çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edildiği, üstelik raporda anlaşılmaz şekilde tanık beyanları ve ... Nüfus Müdürlüğü yazı içeriklerine yer verilmediği ve değerlendirilmediği, dosyayla ve gerçeklerle alakasız ibareler taşıyan, her cümlesi biri biriyle çelişen bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, aynı konudaki lehe ibareler ve soy ağacı dikkate alınmadan, sadece aleyhe cümlelerin dikkate alındığı, ... Nüfus Müdürlüğü yazı ve ekleri ve tanık beyanlarına göre davacı ...'nın Şeyh ... ve Şeyh ...’nın torun çocuğu ve torunu olduğunun sabit olduğu ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

04.06.1958 ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ve ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak Kanun hükümlerini tesbit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir. Nitekim 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33 üncü maddesinde hâkimin, Türk hukukunu resen uygulayacağı belirtilmiştir. Bu ilke gereği açılan davayı nitelemek ve açılmış bir dava hakkında doğru hukuk kurallarını bulup uygulamak hâkime düşen bir görevdir.

Asıl dava, vakıf evladı olduğunun tespiti istemine; birleşen dava ise, vakfa mütevelli atanma kararına esas teşkil etmesi yönü ile vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3 üncü maddesine göre mülhak vakıf, mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin (743 sayılı Kanun) yürürlük tarihinden önce kurulmuş olan yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş ve bu kişiler tarafından yönetilen vakıflardır.

Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti mahkemeye, 5737 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi gereğince atama (tevcih) ise davalı idareye ait bir görevdir.

Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde tevliyet için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde tevliyet için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir. Dolayısıyla idarenin (... veya Mülhak Vakıf Yönetiminin) tek taraflı olarak evlat listesine yaptığı dayanaksız bir kayıt yeterli olmayıp, açıkça galle fazlasını almaya hak kazanıldığını gösterir bir mahkeme ilamına dayalı olarak vakıf evlat listesine eklenen kişiler, daha sonra açılacak vakıf evlatlığı davalarında kesin hüküm olmasa da güçlü delil olarak değerlendirilebilecektir.

Somut olayda davacı ... ile dava konusu ... Dede Tekkesi Vakfı'nın kurucusu arasında kan bağına dayalı olarak soybağı kurulmasının üzerinde durulması gerektiği, öncelikle dava konusu Vakfın, dosya kapsamında vakfiyesi veya vakfiye yerine kaim ilam ve benzeri türden bir belge olmadığından Vakfı kuran kişi ile vakfın kurulduğu tarihin tespit edilmesinin mümkün olmadığı, Vakfın tevliyete dair şahsiyet kayıt örneğinden 14 Safer 1289 H./23 Nisan 1872 M. tarihinde evlâd-ı vakıftan Şeyh ... Efendi'nin mütevelli olarak atandığı, daha sonra ise kebir oğlu ... Efendi'nin 11 Rebiül-evvel 1323 H./16 Mayıs 1905 M. tarihinde mütevelli olarak atandığı, davacı ...'e ait ... ili ... ilçesi ... Köyü C:..., H: ...'deki nüfus kayıtlarına göre, davacının babasının BSN: ...'da kayıtlı ... ve ... oğlu Şeh ... (1917-1985) olduğu, Şeh ...'in babası ...'nın nüfusa kayıtlı olmadığı, dolayısı ile Şeh ... ile babası ... arasında nüfus kayıtlarına göre bağ bulunmadığı, iş bu nüfus kaydı BSN: ...'de ... ve ... oğlu ...'in (1890-1951), BSN:...'de ... eşi ...'nin, BSN: ...'te ... oğlu ...'ın, BSN: ...'te ... kızı ...'nin, BSN: ...'te ise ... ve ... oğlu ...'nın (1904-1964) kayıtlı olduğu, nüfus kayıtlarına göre davacının dedesi ...'nın, Şeyh ... Efendi'nin oğlu olduğuna dair bir kaydın mevcut olmadığı gibi 1905 tarihinde mütevelli atanan ...'nın Osmanlı Devleti döneminde ilk düzenli nüfus kaydının tutulmaya başlandığı 1905 yılı itibari ile nüfus kaydının olmamasının çelişkili olduğu, kaldı ki dava konusu ... Dede Tekkesi Vakfı'nda mütevellilik yapan kişinin nüfus kayıtlarında geçtiği gibi ... değil Şeyh ... Efendi olduğu, dolayısıyla 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı gereği davacının, vakfeden ile yöntemine uygun olarak bağ kurulması iddiasını ispat edemediği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4388, Karar No: 2008/7571, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4388 E.  ,  2008/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 163.665,81 Dolar eğitim ve öğretim giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...’in Üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı araştırma görevlisiyken 1.9.1997-1.9.2001 tarihleri arasında 2547 Sayılı Yasanın 33. maddesi gereğince, 1.9.2001-1.9.2003 tarihleri arasında ise aynı yasanın 39. maddesi gereğince yurt dışında görevlendirildiğini, davalının sürenin dolmasından sonra görev süresini uzatmadığı gibi görevine de dönmediğini, böylece 1.9.2003 tarihinde kadrosu ile ilişiğinin kesildiğini, davalıların yurt dışına giderken vermiş oldukları yüklenme ve taahhüt senetleri gereğince sorumlu olduklarını, 163.665,81 ABD Doları alacağın taahhüdü ihlal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalının borçlu olduğu miktarın belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda, davalının 5535 Sayılı Yasa hükümlerinden yararlanmak için bir başvurusunun bulunmadığından tazminat ve cezai şartın taahhütname ve kefalet senedi hükümlerine göre belirleneceği belirtilerek davalının borçlu olduğu miktar hesaplanmış, mahkemece de bu rapor dikkate alınarak karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Adı geçen maddede ise; “bu madde kapsamına girdiği halde müracaat etmemeleri veya Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartları

taşımadıkları için atanamamaları nedeniyle mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmeyenlerin yükümlü tutulacakları tutar, imzaladıkları yüklenme senedi ile muteber imzalı müteselsil kefalet senedi hükümleri dikkate alınmaksızın ve ilgililere ödeme yapma sonucu doğurmaksızın, kendilerine döviz olarak yapılmış olan her türlü masraflar için;

a)Bunlardan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 34 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği 5/8/1996 tarihinden sonra yüklenme senedi ile muteber imzalı müteselsil kefalet senedi alınanlar hakkında, anılan maddenin ikinci fıkrası hükümlerine göre bu Kanunun yayımı tarihinden önceki süreler için faiz uygulanmaksızın hesaplama yapılır.

a)Bunlardan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 34 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği 5/8/1996 tarihinden sonra yüklenme senedi ile muteber imzalı müteselsil kefalet senedi alınanlar hakkında, anılan maddenin ikinci fıkrası hükümlerine göre bu Kanunun yayımı tarihinden önceki süreler için faiz uygulanmaksızın hesaplama yapılır.

b)5/8/1996 tarihinden önce yüklenme senedi ile muteber imzalı müteselsil kefalet senedi alınanlar hakkında, ilgili adına fiilen ödemenin yapıldığı tarihteki T.C. Merkez Bankasınca tespit ve ilân edilen efektif satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek bulunacak tutar ile bu tutara sarf tarihinden bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen süre için 1/1/2006 tarihinden geçerli olmak üzere tespit ve ilân edilen kanunî faiz işletilerek hesaplama yapılır. Ancak, bu hükümlere göre hesaplama yapılması sonucunda borçlunun aleyhine bir durum ortaya çıkması halinde (a) bendi hükümleri uygulanır.

Hesaplanan borç miktarı, ilgilinin durumu ve ödettirilecek meblağ dikkate alınarak azamî beş yıla kadar taksitlendirilebilir. Bunların daha önce ödemiş oldukları tutar ile mecburi hizmetlerinde değerlendirilen sürelere isabet eden tutar, anılan madde uyarınca belirlenecek tutardan düşülür” hükmü yer almaktadır.

Bu durumda; mahkemece, yükümlü tarafından bir yıl içerisinde Devlet Personel Başkanlığına da herhangi bir müracaatının olmadığının saptanması halinde, davalıların borcunun yukarıda belirtilen yasa hükümleri dikkate alınarak hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15877, Karar No: 2015/17297, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15877 E.  ,  2015/17297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.