muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5510, Karar No: 2013/10141, Tarih: 14.11.2013

Bir ormanın devletleştirmeye tâbi ormanlardan olduğunun kabul edilmesi;

1) Bu ormanın 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 13.07.1945 günü itibariyle mevcut olması,

2) 4785 sayılı Kanunun 2. maddesinde gösterilen istisnalara dahil bulunmaması,

3) İktisabının haklı bir sebebe dayanması, tesis edildiği tarihteki mevzuata uygun bulunması tapunun mevki, hudutları ve cinsi itibariyle iddia edilen araziye uygun bağlıdır.

Şartlarının gerçekleşmiş olmasına dağlıdır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve tüm geniş çevresini gösterir kadastro paftası örneği, tüm komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile kesinleşenlere ait tapu kayıt örnekleri, eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları, Orman Yönetimi vekili tarafından verilen 23.09.1986 tarihli dilekçesinin 2 numaralı bendinde sözü edilen ve 1954 yılında verilen kesim iznine ilişkin tüm belgeler ve haritası ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis, bir ziraat mühendisi, bir jeolog mühendisi ve bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte yukarıda değinilen belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve memleket haritasında taşınmazın niteliğinin ne şekilde görüldüğü, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskopik aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, bu belgelere göre taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların cinsleri, sayısı, yaşları ve konumları ile taşınmaz üzerindeki dağılımları belirlenip, hakim ağaç türü saptanmalı, tüm komşu parsellerin nitelikleri belirlenmeli, çekişmeli taşınmaz ve tüm çevre taşınmazların konumu pafta bazında hava fotoğrafları ve memleket haritası üzerinde gösterilmeli, taşınmazın topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak gerçek eğim durumu ile halen üzerinde bulunan ağaçların cinsleri, yaşları, sayısı ve konumları belirlenmeli, 1954 yılında verilen kesim iznine ilişkin belgeler ve haritası uygulanmalı, kesim iznine konu olan ağaçlar saptanarak hâkim ağaç türünün belirlenmesinde dikkate alınmalı, keşifte hakim gözetiminde taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosyaya eklenmeli ve bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda yapılacak araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın 4785 sayılı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar kapsamında bulunmayıp, aynı Kanunun 1. maddesi gereğince Devletleştirildiğinin saptanması halinde, 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması gerekir.

Yukarıda yapılacak araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın 4785 sayılı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar kapsamında bulunmayıp, aynı Kanunun 1. maddesi gereğince Devletleştirildiğinin saptanması halinde, 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması gerekir.

09.07.1945 tarihli ve 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilen ormanların iadeye tabi olabilmesi, bir başka anlatımla özel orman olabilmesi için 5658 sayılı Kanunun 1. maddesinde açıklandığı gibi etrafının tarla, bağ, bahçe gibi tarım arazisi, özel orman, şehir, kasaba ve köy merası ve Orman Kanununun birinci maddesine göre orman sayılmayan yerlerle çevrili olmak şartıyla devlet ormanlarından tamamen ayrılmış olması, devlet ormanlarıyla bitişikliğinin bulunmaması gerekmektedir.

Ormana bitişik olmama halini düzenleyen ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğinin 20. maddesinin (n)fıkrası "Devlet ormanlarından, tarla, bahçe gibi kültür arazileri, özel orman, tahsisli mera ve toplu yerleşim alanları, 6831 sayılı Orman Kanunun 1. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, ayrıca, nehir, ırmak, yaz kış devamlı akan ve genel olarak yatağı değişmeyen dere; 5658 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce mevcut olan karayolu ve demiryolu ile yarıntı ve kayalıklarla ayrılma halidir" şeklindedir.

Dayanak tapu kaydının yine üç tarafı dere, bir tarafı yoldur. Taşınmazın ise doğusu ve kuzeyi, kuzey batısı dere, güney ve güneybatısı yol ile çevrilidir. Jeolog bilirkişiden taşınmazın sınırında bulunan derelerin yaz kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen dereler olup olmadığı yönünde rapor alınmalı, yine taşınmazın güney ve güneybatısında bulunan yolun devlet karayolu olup olmadığı belirlenmeli, fen bilirkişi krokrisine göre güney ve güneybatı yönden geniş ormanlık alanlarla bütünlük içerisinde bulunduğundan, bu yolun orman içi yol niteliğinde bulunup bulunmadığı, orman içi yolların Devlet Ormanı ile ayırıcı sınır kabul edelemeyeceği, taşınmazın Devlet Ormanına bitişik olduğu ve 5658 sayılı Kanunun 1. ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/n maddesinin olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeli, gezici arazi kadastro mahkemesinin kesinleşen 13.08.1962 tarih ve 1960/726 E. -1962/364 K. sayılı kararının tarafları bağlayan kesin hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca, taşınmazın bulunduğu köyde orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise, bu durumda davanın varlığının orman kadastrosunun kesinleşmesini önleyeceği ve davanın orman kadastrosuna itiraz niteliğine dönüştüğünün kabulü gerekeceğinden, orman kadastrosuna itiraz yönünden kadastro mahkemesinin görevli olduğu düşünülüp, görevsizlik kararı verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, taşınmazın özel orman olarak tescili davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle taşınmazın Gölcük Gezici Arazi Kadastro Mahkemesi'nin 13.08.1962 tarih, 1960/726 Esas ve 1962/364 K. sayılı kararı ile orman sayılan yerlerden olduğu ve Devlet ormanına bitişik bulunduğu belirlenerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 14/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4111, Karar No: 2025/307, Tarih: 20.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4111 E.  ,  2025/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eşyaların aidiyeti davasında yapılan yargılama sonunda İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 01.03.2024 tarihli ve 2022/3293 Esas, 2024/1272 Karar sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olup, iş bu karara karşı davacılar vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 337/2 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili tarafından açılan elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eşyaların aidiyeti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulü kararına yönelik istinaf isteğinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan reddine dair kararın, davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, adli yardım talebinde bulunan davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı, gerekçesiyle davacılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve iş bu kararın, davacılar vekili tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/2 nci maddesinde ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmüne, aynı Kanun'un 334/1 inci maddesinde ise “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca, adli yardım talebinin reddine itiraz dilekçesinde davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı hususu da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca, adli yardım talebinin reddine itiraz dilekçesinde davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı hususu da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacılar vekilinin Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 01.03.2024 tarih ve 2022/3293 Esas, 2024/12721 Karar sayılı kararına yönelik itirazının REDDİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14133, Karar No: 2022/2737, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14133 E.  ,  2022/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, Kababel Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak, objektif değer artış oranı yeniden belirlenmek suretiyle hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30028, Karar No: 2020/7595, Tarih: 19.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/30028 E.  ,  2020/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinin 24/01/2011 olduğu, katılan ...'in yaralanması hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunun ise 18/02/2011 tarihli olduğu ve 2011/2839 sayılı bu raporda, "söz konusu yaralanmanın, mağdurun yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, her ne kadar söz konusu yaralanma üzerinden 6 ay geçmemiş olmasına karşın mağdurun sağ yanağındaki yara izinin boyutunun büyüklüğü ve derinliği dikkate alındığında bu yara izinin yüzde sabit iz nitelikte olduğu" hususları belirtilmesine rağmen Mahkemece katılan ... yeniden adli tıp kurumuna sevk edilmeden sanık hakkında ASCK'nin 91/3. Maddesi uyarınca hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;

Olay tarihinden 6 ay geçmeden katılan ... hakkında alınan 18/02/2011 tarihli raporun hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Dosya kapsamına göre sanık erin, üstü konumundaki katılan çavuşa taarruz ederek yüzünde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığı anlaşılmakta ise de; işbu yaranın vücutta tahribat niteliğinde olmadığı, tahribatın vücudun harap olan kısmının biyolojik görevlerini yapamamayı bir başka deyişle vücudun harap olan noktasının doğal görevini yapamaması halini kapsadığı, katılan çavuşun yüzündeki yara sabit iz niteliğinde olmakla birlikte tahribat olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, sanığın eyleminin tehlikeli bir aletle (falçata) üste fiilen taarruz suçunu oluşturmakta olup, ASCK'nin 91/2. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği halde ASCK'nin 91/3. maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1782, Karar No: 2012/19623, Tarih: 07.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1782 E.  ,  2012/19623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasa'nın l. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6. maddenin 8.fıkrasında; evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise, anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemsi’nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 06/10/2009 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden öncesine ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulama yeri bulunmadığından, borçlu belediyenin bu maddeye dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunmasına yasal imkan yoktur.

O halde mahkemece şikayetin açıklanan nedenlerle reddi gerekirken farklı gerekçelerle reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13561, Karar No: 2015/10677, Tarih: 01.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13561 E.  ,  2015/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/544-2014/857

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9874, Karar No: 2015/25557, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9874 E.  ,  2015/25557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan ...'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte ... Valiliğinden;

2-...'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin .... Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan;

Temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4618, Karar No: 2023/9786, Tarih: 26.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4618 E.  ,  2023/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/262 2022/262

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : K-2022/3825

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı yolcu konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 06.12.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 195.444,70 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik Kurumunca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davacının yolcu taşımaya uygun olmayan traktörde seyir halindeyken kaza meydana geldiğinden % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, reddedilen kısım bakımından davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kısmen kabulü ile 156.355,76 TL’nin 22.09.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç