muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10087, Karar No: 2021/7879, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10087 E.  ,  2021/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile objektif değer artış oranının % 40 olarak uygulanması suretiyle bedelin yeniden hesaplanarak, ıslahla talep edilen bedel üzerinden fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak suretiyle hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı BUSKU Genel Müdürlüğünden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11137, Karar No: 2024/13760, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11137 E.  ,  2024/13760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/401 E., 2023/708 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; iş kazası sonucu %11,2 oranda sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Kanun'un 21 inci madde hükmü uyarınca rücuan tahsili talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde: dava konusu olayın 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanun'u gereği öncelikli olarak Tahkim Kurumu yoluyla çözülmesi zorunluluğu söz konusu olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20/3-10 E. 2008/32 K. ve 23.01.2008 tarihli kararı gereği davanın reddinin gerektiğini, davanın görev yönünden reddinin gerektiğini, zamanaşımı itirazının bulunduğunu, hizmet alımları kapsamında yükleniciler vasıtasıyla çeşitli nitelik ve sayıda işçi çalıştırılmakta olduğunu, çalıştırılan bu işçilerle bakanlığın kurumları arasında doğrudan bir iş akdi bulunmadığını, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi 506 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi anlamında asıl işveren olmadığını, ihale makamı konumunda olduğunu istihdam edilen personellerin her türlü tazminat, işçilik vs. alacakları ile sigorta primleri yüklenici firma tarafından ödendiğini, İstanbul Sağlık Müdürlüğü 506 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi anlamında asıl işveren olmayıp ihale makamı konumda olduğunu, şikayetçinin özlük dosyasının Esen Sosyal Hiz. Bilg. Tem. Trz. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'de olduğunu, Esen Sosyal Hiz. Bilg. Tem. Turz. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin asli kusurlu sayılması gerektiğini, bu nedenle taraflarına atfedilen kusurun yasa ve hukuka aykırı olduğunu beyan etmişlerdir.

Davalı Esen Sosyal Hizmetler Bilgisayar Temizlik Turizm Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili cevap dilekçesinde: müvekkil şirkete husumet tevcih edilemeyeceğini, kazazede ile ilgili hukuki, idari ve fiili ilişkisi mevcut olmadığını, müvekkil firmanın 5510 sayılı Kanun'un 21 ve 76 ncı maddesi çerçevesinde sorumlu tutalamayacağını, husumet itirazında bulunduklarını, kazanın vuku bulduğu sırada yemek işi ... Yemek Ltd. Şti., güvenlik işi ... Güvenlik Şirketler aleyhine dava ikame edilmediğini, her firmanın yaptığı işin sorumluluk alanları ihale şartnamesi ve yapılan sözleşmeler ile belirlendiğini, kazazedenin hastanenin sağlık hizmetlerini ifa eden kadrolu personeli olduğunu, kazazede sigortalının diğer davalı Pendik Devlet Hastanesi tarafından hastanenin ütü bölümünde çalışmak üzere görevlendirilip görevlendirilmediğinin meçhul olduğunu, kazazedeye müvekkil firma tarafından ütü bölümünde bir görev de verilmediğini, diğer davalı hastanenin sigortalılarını kendi işinde çalıştıracağı hususunda bir anlaşma olmadığını, bu nedenle müvekkil firmanın 5510 sayılı Kanun'un 21 ve 76 ncı maddesi çerçevesinde sorumlu tutulamayacağını, SGK soruşturma raporunu kabul etmediklerini, diğer sorumlu davalı Pendik Devlet Hastanesine idari para cezasının kesildiğini, bakanlık müfettişleri yasal sorumlunun müvekkil firma olmadığı, Pendik Devlet Hastanesi olduğunu idari para cezası ile kabul ettiğini, husumet itirazlarının kabulü ile haksız ve hukuka aykırı ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine, yargılama haç ve masraflarının ve avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne, 23.038,13 TL ilk PSD li gelirin onay tarihi olan 30.05.2011'den itibaren, 6.533,36 TL G.İ.G.Ö'nün ödeme tarihi olan 14.01.2011 den itibaren, 4.115,02 TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, İş Kanunu'nun 7 nci maddesine göre davalılar arasında geçici iş ilişkisinin yasal koşullarının oluşmadığı ortadadır. Bu nedenle davalı Esen Sos Hiz...Ltd. Şti.nin sorumluluğunun 3. kişi kapsamında irdelenerek 5510 sayılı Kanun'un 21/1 ve 21/4 maddeleri kapsamında teselsül sorumluluğu belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir, gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, ilk PSDli gelirin; 14.762,74 TL lik bölümünün 30.05.2011 onay tarihinden, geçici iş göremezlik ödeneğinin; 6.533,36 TL'lik bölümünün 14.01.2011 ödeme tarihinden, hastane giderlerinin; (toplamda) 4.115,02 TL sinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işveren T.C. ... ile davalı 3. kişi Esen Sosyal Hizmetler Bilg. Tem. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ilk PSDli gelirin 8.275,39 TL lik bölümünün 30.05.2011 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işveren T.C. Sağlık Bakanlığından münferiden tahsili ile davacıya verilmesine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ...:

a-Sağlık Bakanlığının harçtan muaf olmasına karşın kararda tutulmadığını,

b-davada yasal hasmın ... Ltd. Şti. olduğunu ve Bakanlık hakkında açılan davanın husumetten reddi gerektiğini,

c-Kusur raporunu kabul etmediklerini, raporun hatalı olduğunu,

d-Hükmedilen miktarın fahiş olduğunu ve ayrıca zamanaşımına uğradığını, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. ... harçtan muaf olduğu halde İlk Derece Mahkemesi tarafından harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 2 nci maddesinde yer alan “2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.301,12 TL ilam harcı ve 269,85 TL peşin harcın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak hazine gelir kaydına," ibaresinin çıkartılarak yerine “2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.301,12 TL ilam harcı ve 269,85 TL peşin harcın davalı Esen Sosyal Hizmetler Bilgisayar Temizlik Turizm Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi alınarak hazine gelir kaydına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14569, Karar No: 2015/7358, Tarih: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14569 E.  ,  2015/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/151936

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2010

NUMARASI : 2008/1109 (E) ve 2010/875 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02/20/2007 tarih ve 266/36 sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun ''E. Matbaa...LTD'' şirketi hakkında düzenlendiği ve bu raporda sanıkların ortağı olduğu ''S...LTD'' şirketi hakkında sahte fatura düzenleme fiili yönünden inceleme yapılması gerektiğinin belirtildiği halde doğrudan ''S....LTD'' şirketi nezdinde inceleme yapılmaksızın Vergi Suçu Raporu ve mütalaa düzenlenerek sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıkların ortağı oldukları şirket hakkında ayrıca vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorularak yapılmış ise raporların celp edilmesi, sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların tespit edilmesi halinde suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiği cihetle suça konu faturaların kanaat oluşturacak sayıda aslı yada onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte faturaları kullanan şirketler varsa yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda gerektiğinde sanıklarla yüzleştirme de yapılarak sorulması, sanıklar tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname veya başka belge düzenlenip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması, faturaların gerçek bir ticari faaliyete ilişkin olup olmadığının tespiti amacıyla, kullanan mükelleflerin defter ve belgeleri de incelenerek, mükellef şirketin iş yeri hacmi, çalışan sayısı, sermayesi ve stoğu gibi ticari faaliyete ilişkin ayrıntıların da tespiti ile karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yapılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, sanıkların yetkilisi ve ortağı olduğu S. Emlak Temizlik ... Ltd. Şti.'nin sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan davada, mahkemenin savunma ve bilirkişi raporuna dayanarak verdiği beraat kararının yerinde olup olmadığına, kararın eksik soruşturma nedeniyle bozulması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Her şeyden önce belirtilmelidir ki, VUK'nun 359. maddesindeki sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının maddi konusu, aynı Kanun'un “vesikalar” başlıklı İkinci Kitap Üçüncü kısmında gösterilip, vergi kanunları uyarınca düzenleme, saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan fatura ve benzeri belgelerdir. Beyanname ve Ba, Bs formu gibi belgeler sahte belge düzenleme ve kullenme suçlarının konusu olmadığından, salt Beyanname ve Ba, Bs formlarının gerçeğe aykırı olarak düzenlenip verilmesi suç teşkil etmez.

27.9.2006 tarihinden itibaren sanıklardan M.. K..'nın ortak ve sorumlu müdür, sanık S. D.'un sadece ortağı olduğu S. Emlak Temizlik ... Ltd. Şti. Hakkında ne doğrudan ne de karşıt incelemeden hareketle yapılmış bir vergi incelemesi bulunmamaktadır. E. Matbaa Ambalaj Reklam ... Ltd. Şti. hakkında vergi incelemesi yapılırken, bağlantılı olabilecek kişi ve kurumlara ilişkin olarak yapılan tespitler içinde S. Emlak Temizlik ... Ltd. Şti.ne de yer verilmiştir. E... Ltd. Şti. Hakkında Vergi Denetmeni C. A. tarafından düzenlenen 2.10.2007 tarih, 266/36 sayılı Vergi Tekniği Raporunda S ... Ltd. Şti.ne ilişkin tespitler kısaca şu şekildedir:

“17.5.2005 tarihinde kurulan şirketin ortakları N. A. ve M.T. E. iken 27.9.2006 tarihli TS Gazetesinde yayınlanmak suretiyle S. D. ve M.. K..'ya ortaklık devredilmiş, önceki dönemlerde şirketin cirosu en fazla aylık 5.000 YTL iken bu tarihten itibaren 500.000 YTL'ye yükselmiş ve artarak devam etmiştir. Anılan işyeri adresinde yaptırılan tespitte böyle bir mükellefin bulunmadığı ve bir yıl önce ayrıldığı ifade edilmiştir. Yeni ortakların adresleri bile bulunamamıştır. Bu da göstermektedir ki şirketi 27.9.2006 tarihinden itibaren devralan ortaklar, sahte fatura düzenlemek amacıyla devralmış ve sahte fatura düzenlemeye başlamışlardır. Bu nedenle 27.9.2006 tarihinden sonraki döneminin sahte fatura ticareti dolayısiyle incelenmesi gerekir.”

Uygulamada yapılageldiği gibi, bu tespitlerden sonra yapılması gereken, Vergi Denetmeni C. A. veya bir başka denetmen tarafından sanıkların sorumlu müdür ve ortağı olduğu S... Ltd. Şti. hakkında bir vergi incelemesi yapılarak, vergi suçunun işlendiğinin tespit edilmesidir. Ancak S... Ltd. Şti. Hakkında herhangi bir vergi incelemesi yapılmadan, Vergi Denetmeni C. A. tarafından doğrudan doğruya 24.10.2007 tarihli Vergi Suçu Raporu düzenlenmiş, anılan raporda, hiç bir somut bilgi ve belgeye dayanmadan, kendisi tarafından düzenlenen E... Ltd. Şti. Hakkındaki Vergi Tekniği Raporuna atıfta bulunularak, S... Ltd. Şti.nin 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilmiştir.

İddianamede ise CMK'nun 170. maddesi uyarınca, sanıkların suç teşkil eden eylemi olarak somut olaylar, suçun delilleri gösterilmemiş, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmamış, gerçekte S... Ltd. Şti. hakkında bir vergi incelemesi yapılmadığı halde, yapılmış gibi “şüphelilerin yetkili ve sorumlusu olduğu S... Şirketinin 2006 yılına ait kayıt ve belgelerinin vergi denetmeni görevlilerince incelenmesi neticesinde adı geçen şirketin, vergi tekniği raporunda adı geçen mükellef A. A. isimli şahıs ile iş birliği halinde gerçekte herhangi bir mal ya da hizmet satışı olmadığı halde böyle bir şey varmış gibi sahte olarak fatura düzenleyip piyasaya sürdükleri” belirtilerek, idarece düzenlenen Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporlarındaki bazı olumsuz tespitlerden hareketle, varsayımlara dayalı olarak sanıklar hakkında dava açılmıştır.

Her iki sanık da savunmalarında suçlamaları kabul etmediği gibi, faaliyeti bulunmayan veya zor durumda olan şirketleri devralarak, diğer ortak ve yöneticilerle birlikte sahte fatura ticareti yaptığı ileri sürülen ve hakkında çok sayıda soruşturma ve kovuşturma bulunan M. A. da vergi denetmenine verdiği ifadesinde, sanık M.. K..'yı tanımadığını beyan etmiştir. Bilirkişi Raporunda da “şirket tarafından bastırılan faturaların düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmişse kim tarafından, ne zaman ve kime düzenlendiğinin tespit edilemediği, vergi denetmeninin defter, belge ve kayıtları görmeden KDV Beyannamelerindeki matrahlardan hareketle şirketin sahte fatura düzenlediği iddiasında bulunduğunu, oysa suçun tespiti ve kim tarafından işlendiğinin belirlenmesi açısından düzenlenen faturaların tespit edilmesi gerektiği” açıklanmıştır.

Sonuç olarak, suçun maddi konusu olabilen sahte fatura ve benzeri belgelerin sanıklar tarafından düzenlendiğine ilişkin ne vergi idaresince, ne de soruşturma ve kovuşturma makamlarınca bir tek belge bile ortaya konulmamış, vergi suçu oluşturmayan bazı olumsuz tespitlerden hareketle, varsayıma dayalı olarak sanıklar hakkında dava açıldığından, yerel mahkemece delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş olup, karar doğrudur. Sayın çoğunluğun bozma kararında belirtilen hususlar, ancak sanıkların sorumlu müdür ve ortağı olduğu S... Ltd. Şti. ve bu şirketle iş yapan mükelleflerin yasal defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmasını gerektirir. Defter ve belge saklama süresinin 5 yıl, suç tarihlerinin 2006 ve 2007 yılları olduğu gözetildiğinde, bu incelemenin sonuçsuz kalacağı ortadadır. Bu itibarla, sanıklar hakkında verilen beraat kararının onanması gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/34957, Karar No: 2015/1487, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34957 E.  ,  2015/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki... idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ...... İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla... idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan... idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ...ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan... idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı... İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu... idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile... idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan... idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda... idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.