muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16006, Karar No: 2025/10826, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/16006 E.  ,  2025/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/619 E., 2023/220 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/245 E., 2022/132 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8596, Karar No: 2012/11544, Tarih: 26.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8596 E.  ,  2012/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tebligat Kanunu'nun 9. maddesine göre tebliğ evrakında tarafların ve varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile ikametgah veya mesken yahut iş adresleri bulunur. Dosya arasındaki tebligat evrakının incelenmesinde davalılardan ...adına çıkan gerekçeli karar evrakında adının ... olarak yazıldığı ve bu şekli ile tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre ise kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. İlgili maddeye göre, bir kimseye 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için kendisine daha önce o adreste kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması şarttır. Davalılardan ...'ye daha önce mahkemece herhangi bir tebligat yapılmadığı halde gerekçeli karar evrakının Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı bu hali ile davalılardan... ve ...'ye yapılan gerekçeli karar tebliğlerinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, adı geçen davalılara Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği dikkate alınarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, tebligat evrakının dosya arasına alınması, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2410, Karar No: 2007/5447, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2410 E.  ,  2007/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, 08.09.1999 tarihli kira sözleşmesi nedeniyle kira alacağı bulunduğu iddiasıyla kiralayan tarafından aleyhine icra takibi yapıldığını ileri sürerek, borçlu olmadığı iddiasıyla menfi tespit isteminde bulunmuştur, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin ticari işletme kirası olduğu gerekçesiyle dosya temyiz incelemesi Dairemizce yapılacağı belirterek 13.Hukuk Dairesince dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Bursa Sulh Mahkemesinin 2002/1742-2003/1277 sayılı 09.09.2003 tarihli tahliye davasında verilen karar adi kira ilişkisi olarak değerlendirilerek 6.Hukuk Dairesince temyiz incelenmesine tabi tutulmuştur. Davanın dayanağı olan icra takibindeki takip talebi de adi kira sözleşmesine ilişkin bulunduğundan, uyuşmazlığın bu niteliğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki; anılan Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden ortaya çıkan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilmesine, 10.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3505, Karar No: 2017/13542, Tarih: 25.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3505 E.  ,  2017/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 02.11.2016 tarih, 2016/3582 Esas - 2016/18686 Karar sayılı tevdii kararı ile katılana gerekçeli kararın tebliğine dair eksikliğin giderilmesinin istendiği, yerel mahkemece bu eksikliğin giderilmesi üzerine dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği ve 22.02.2017 tarih, 2017/892 Esas - 2017/1771 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, aynı hüküm ile ilgili yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24108, Karar No: 2016/1721, Tarih: 03.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/24108 E.  ,  2016/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 18.01.2013 tarihli tensip zaptı ile taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilmiş, 30.5.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında tahkikat aşaması için bir duruşma günü belirlenmeksizin ara kararla tahkikat aşamasına geçilmiş ve dava, davacı delil ve tanık bildirmediği gerekçesi ile ispatlanamadığından reddedilmiştir.

Tarafların, dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları "belge" niteliğindeki delillerini sunmaları için ön inceleme duruşmasında iki haftalık kesin süre verilmesi yasal olarak mümkün (HMK m. 140/5) iken, uyuştukları ve ayrıştıkları hususlar henüz belirlenmeden taraflardan, ön inceleme duruşmasından önce davanın daha başında (tensiple) "delillerini bildirmelerini" beklemek doğru olmadığı gibi, bu yönde tensiple kesin mehil verilse bile, bu hukuki sonuç doğurmaz. Çünkü delil çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK m. 187/1). Taraflar arasındaki çelişmeli hususlar ise ön inceleme duruşmasında belirlenir (HMK m. 140/1). Tahkikat, tespit edilen çekişmeli hususların çözümü için yürütülür. O halde, ön inceleme duruşmasında taraflara delillerini göstermeleri için süre verilmeli, tahkikat duruşması için gün belirlenip, taraflar davet edilmeli, delil gösterildiği takdirde, tanıklar dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmelidir. Belirtilen bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.02.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10010, Karar No: 2011/5203, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10010 E.  ,  2011/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “... 30.099.95.-TL.nin her bir faturaya ilişkin fazla ödemenin aşağıda belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilmesine rağmen, kısa kararda ödeme tarihlerinin gösterilmediği anlaşılmıştır. Gerekçeli kararda ise, kısa kararda gösterilmeyen her bir faturaya ilişkin ödeme tarihlerinin belirtilmiş olması, HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık teşkil ederek, kısa kararla, gerekçeli karar arasında farklılık meydana getirmesi doğru olmadığı gibi, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı’na 31.03.2010 tarihinde yazılan müzekkere cevabı beklenilmeden 27.05.2010 tarihinde karar verilmesi ve karardan sonra 11.06.2010 hakim havale tarihli müzekkere cevabının dosyaya girmesine rağmen gerekçeli kararda deliller kısmında 4 nolu maddede yer alarak gerekçe yapılmasında da isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29760, Karar No: 2023/592, Tarih: 13.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29760 E.  ,  2023/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/226 E., 2015/314 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2015 tarihli ve 2015/3154 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 53 üncü maddesi,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi,

Uyarınca Uşak Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/226 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararı ile;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 230.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, hüküm yerinde hatalı şekilde hukuki kesintinin mevcut olduğu belirtilse de hukuki kesintinin olmadığı, zira sonradan verilen çekler yönünden daha önce iddianame düzenlenmesinin önce verilen çekler açısından hukuki kesinti oluşturmayacağı, bu sebeple benzer türden Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı dosyası ile bu dosyanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması bakımından birlikte değerlendirilmesi gerekliliği, ayrıca nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde haksız menfaat hesaplamasında hata yapılarak eksik ceza tayin edildiği ve birden çok çek olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmadığı, temin edilen haksız menfaat miktarına göre fazla adli para cezasına hükmedildiği hususlarında görüşler bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, herhangi bir sebep belirtmeksizin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Uşak ilinde deri imalatı ve satışı yapan Mu-dersan adlı iş yerine ilk defa 23.07.2013 tarihinde olmak üzere bir ay boyunca bazen yalnız bazen de Çavuş ya da ... ismiyle tanıttığı meçhul kişilerle birlikte gelerek kendisini ayakkabı imalatçısı olarak gösterip güven tesis ettikten sonra iş yeri yetkilisi katılan ...'ye muhtelif zamanlarda 16 adet sahte çeki verip 120.000,00 TL civarı işlenmiş deri aldığı belirlenmiştir.

2. Bu yargılama dosyasında sanığın üçü Kuveyttürk'e üçü Albarakatürk'e , biri de Anadolu Banka ait olmak üzere yasal unsurları haiz yedi adet sahte çeki bazen yalnız başına bazen de ... ve Çavuş adıyla tanıttığı meçhul sanıklarla birlikte 2013 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında baba oğul olan katılanlar Mustafa ve Recep Dere'ye verdiği, katılanların suça konu çekleri bankaya ibrazı üzerine sahte oldukları anlaşılmıştır.

3. Sanık katılanlarla olan ticari ilişkisini ve zaman zaman deri mamulü aldığını kabul etmekle birlikte soruşturma aşamasındaki savunmasında katılanlara asla çek vermediğini, sadece nakit para vererek deri aldığını, sonraki savunmalarında ise cirosunun bulunduğu çekleri vererek katılandan deri aldığını, ancak cirosunun olmadığı çekleri vermediği yönünde beyanda bulunmuştur.

4. Sanığın katılana bizzat verdiğini kabul ettiği sahte çekleri kim ya da kimlerden aldığını izah edemediği gibi suça konu çekleri üçüncü kişi ya da kişilerden aldığına dair herhangi bir belge, fatura ve sevk irsaliyesi sunamadığı anlaşılmıştır.

5. Katılan ... suça konu sahte çekleri veren kişinin sanık olduğunu net olarak teşhis etmiştir.

6. Bilirkişi incelemesi sonucu tanzim edilen raporda çeklerin orijinal olup matbu kısımlarının tahrifen yazıldığı ve eklemeler olduğu, aldatma niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

7. Sanığın cirosunun bulunduğu çekleri aldığını öne sürdüğü kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulduğunda tanıklar Ö.Y., K.Ç. ve T.K.'nin sanığı tanımadıklarını, sanıkla bir irtibatlarının bulunmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

8.Sanığın katılan ...'ye bu yargılama dosyasına konu edilen çeklerin dışında verdiği başka çeklerden dolayı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan araştırmalara göre bu dosyadakilerle birlikte başka soruşturma ve yargılama dosyalarının olduğu tespit edilmiş,

Bu cümleden olarak;

a) Dairemiz arşivinde bulunan Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi katılanı aynı olan yargılama dosyası,

b) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12787 soruşturma numarasında kayıtlı aynı sanığın katılan ...'ye verdiği Kuveyt Türk'e ait 16.500,00 TL'lik çekten dolayı soruşturma dosyası,

Bu cümleden olarak;

a) Dairemiz arşivinde bulunan Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi katılanı aynı olan yargılama dosyası,

b) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12787 soruşturma numarasında kayıtlı aynı sanığın katılan ...'ye verdiği Kuveyt Türk'e ait 16.500,00 TL'lik çekten dolayı soruşturma dosyası,

c) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/206 soruşturma numarasında kayıtlı sanığın katılan ...'ye verdiği HSCB Banka ait 8.500,00 TL'lik çekten dolayı soruşturma dosyası,

Bulunduğu belirlenmiştir.

9. UYAP üzerinden yapılan araştırmalara göre; sanığın farklı katılanlara da sahte çekler vererek menfaat sağlaması sebebiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine hükmedilen ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hukuki kesintiye de uğramamış benzer türden Dairemizde temyiz incelemesine konu olan dosyalarının bulunduğu,

Bu kapsamda;

a) Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/23 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi katılanları farklı olan,

b) Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi mağdurları farklı olan,

Yargılama dosyalarının olduğu anlaşılmıştır.

10. Mahkemece sanığın 23.07.2013 tarihinde yedi adet çek verip deri mamulü aldığı, daha sonra ağustos ayı içinde tekrar gelerek Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı dosyasında bulunan iki adet çeki ve başkaca çekleri verip mal aldığı, suça konu çeklerin sahte olduğunun ekspertiz raporuyla sabit olduğu, katılanın sanığı teşhis ettiği, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanık hakkında Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı dosyasında bulunan ve daha sonra verilen iki adet çek ile ilgili kamu davasının bu dosyadaki kamu davasından önce açılması nedeniyle hukuki kesintinin gerçekleştiği bu nedenle sanığın ayrı kasıtla hareket ettiği, eylemlerinin ayrı suçlar olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Her iki suç yönünden sanığın UYAP kayıtlarına göre hükümler tarihinde mahkemenin yargı çevresi dışında başka suçtan Hatay (Kapatılan) E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, sorgusunda duruşmadan vareste tutulma talebi de bulunmayan sanığın hükümlerin tefhim olunduğu oturuma getirtilmesi veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

2. Kabule göre de;