muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5205, Karar No: 2024/7623, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5205 E.  ,  2024/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, davacının başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Tokat Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak dava tarihi itibarıyla ve hâlen çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, müvekkilinin Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının sürekli kadroya geçiş tarihi olan 02.04.2018 tarihinde asgari ücretin % fazlası ücret ile kadroya geçirildiğini, işyerinde gece çalışması ve fazla çalışma yapıldığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmaya devam edildiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücretleri ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, ücretin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun şekilde belirlendiğini, hak kazanıldığı hâlde ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını, iddia ve istemlerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, ücretin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun şekilde belirlendiğini, hak kazanıldığı hâlde ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını, iddia ve istemlerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği dönemde davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin % fazlası şeklinde bir düzenlemenin bulunmadığı, bu bağlamda davacının fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının reddine karar verildiği, davacının bakiye fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile gece zammı ücret alacaklarının bulunduğu, hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihine kadar yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili; davacının tüm alacaklarının eksiksiz şekilde ödendiğini, karşılığı ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu, hatalı hesaplama içerir bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davacı vekili; fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti ile gece zammı alacaklarının eksik hesaplandığını, mahsup işleminin sadece o ayın alacağından yapılması gerektiğini, gece 7.5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma ücreti hesabına dâhil edilmesi gerektiğini, hesaba esas dönemin yanlış değerlendirildiğini, davacının ücretinin tek taraflı olarak düşürüldüğünü, ücretlerinin hâlâ eksik ödendiğini, gece çalışma ücretine işletilen faiz türünün işletme kredisi faizi olması gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekili tarafından istinafa konu edilen miktarın, karar tarihi itibarıyla geçerli 17.830,00 TL'lik kesinlik sınırının altında kaldığı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerektiği, sürekli işçi kadrosuna alınırken davacıyla imzalanan bireysel iş sözleşmesinde, asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğine dair hüküm bulunmadığı, davalı işverence davacının kadroya geçiş ücreti usulunce belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı, fark ücret, ikramiye ile ilave tediye alacaklarının reddinin isabetli olduğu, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, taraf delillerinin ve özellikle toplu iş sözleşmesi, puantaj kaydı, bordro ve sair işyeri kayıtlarının usul ve yöntemince incelenerek değerlendirildiği, davacının hak kazandığı hâlde ödenmemiş fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti ile gece zammı alacaklarının dosyanın delil durumuna ve hukuka uygun şekilde hesaplandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32, 34, 41 ila 47, 63 ve 69 uncu maddeleri.

3. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33454, Karar No: 2017/12137, Tarih: 23.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33454 E.  ,  2017/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19.07.1999 - 25.09.2008 tarihleri arasında istisna akdi adı altında davalı kurum nezdinde hizmet sözleşmeli gibi çalıştığını, 26.09.2008 tarihinden itibaren de aynı kurumda kadrolu olarak çalıştığını, 1999- 2008 dönemine ilişkin olarak hizmet akdi ile çalışmış olduğunun tespiti amacıyla ... 7. İş Mahkemesi'nin 2010/310 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davanın kabul edilerek davacının davalı Kurum nezdindeki çalışmasının hizmet akdine tabi olduğunun tespit edildiğini, bahse konu kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini belirterek işçilikte geçen bu döneme ilişkin kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı kurum arasında İş Kanunu kapsamında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığını, davacının kıdem tazminatı talebinin hukuki dayanağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan ilk yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Dairemizin 17.03.2016 tarihli, 2015/2070 esas, 2016/8360 karar sayılı ilamı ile, davacı hizmet akdi ile çalışmasının sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile resen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halende aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla çalışmasına ara verdiğinden ve kendi isteği ile memuriyete geçtiğinden bahsedilemeyeceği, bu durumda iş sözleşmesinin 25.09.2008 tarihinde 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde sayılan kıdem tazminatının hak kazanıldığı şeklinde sona erdirildiği ispat edilmediğinden ve kıdem tazminatını henüz hak kazanma koşulu gerçekleşmediğinden isteğin kabulünün isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Somut olayda, davacının, davalı işyerinde mütercim tercüman olarak 19.07.1999 - 25.09.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespiti konusunda açtığı davanın Mahkemece kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacının hizmet sözleşmesi ile çalışması sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile re'sen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halen de aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının işçilik dönemi davalı işverence re'sen sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazanma şartları gerçekleşmiş olup, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekmektedir.

Bu sebeple, Dairemizin 17.03.2016 tarihli, 2015/2070 esas, 2016/8360 karar sayılı kararının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6958, Karar No: 2012/8902, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6958 E.  ,  2012/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2011 gün ve 2009/248 Esas, 2011/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

27.07.2009 tarihinde Bartın Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen mağdurenin maruz kaldığı cinsel davranıştan dolayı ruh sağlığının etkilendiğine, 02.09.2009 tarihinde ... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında düzenlenen mağdurede akut stres bozukluğu geliştiğinin tespit edildiğine ilişkin raporlar, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 27.08.2010 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7618, Karar No: 2016/9621, Tarih: 12.12.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7618 E.  ,  2016/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... İlçesi... Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığa,... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma vakfı mütevelli heyeti tarafından belirlenen listedeki hak sahibi 64 kişiye dağıtılmak üzere tutanak ile 64 ton kömür teslim edilmesine rağmen, sanığın söz konusu kömürleri ihtiyaç sahipleri yerine kendi yakınlarına dağıttığı, ayrıca dağıtım listesindeki hak sahipleri ..., ... ve ... adlarına atılı imzaları da kendisinin attığı ya da başkasına attırdığı iddiasıyla yapılan yargılamada; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, dağıtım listesinde isimleri olan ve kriminal raporlara göre adlarına atılı imzaların kendilerine ait olmadığı anlaşılan hak sahiplerinden ..., ... ve ...'ın aşamalardaki beyanlarında listedeki imzaların kendilerine ait olmadığını ve kömür de almadıklarını beyan etmelerine karşılık ... ve ... ise hak ettikleri kömürü kendileri adına çocuklarının aldıklarını söylemeleri, yine adına atılı imzanın kendisine ait olmadığı belirlenen ...'ın kovuşturma aşmasında önceki ifadelerinden dönerek kömürü aldığını ifade etmesi, imza incelemesi yapılmamakla birlikte listede ismi olan ...'ın da hak ettiği kömürü aldığını aşamalarda açıklaması, dosya kapsamında müşteki ve katılan olarak ifadelerine başvurulan diğer kişilerin ise listede isimleri olmayan ancak kömür almayı hak ettiklerini iddia eden şahıslar olduğunun anlaşılması ve savunmada tüm hak sahiplerinin ya da onlar adına yakınlarının kömürü aldıklarının belirtilmesi, bu savunmanın listede adlarına atılı imzaların kendilerine ait olmadığı anlaşılan ... ve ...'in aşamalardaki, ...'ın ise kovuşturma aşmasındaki ifadeleriyle de doğrulanması karşısında; söz konusu dağıtım listesinde isimleri olan ve daha önce ifadelerine başvurulmayan diğer hak sahiplerinin de olayla ilgili olarak beyanlarının alınması, sanığa teslim edilen kömürlerin değerinin belirlenmesinden sonra eylemin sübutunun kabulü halinde olayın oluş biçimi ile sanığın sıfat ve konumu nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesindeki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeyle ve suç vasfında da yanılgıya düşülerek yazılı şekilde zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgede sahtecilik yaptığının iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden bu suç yönünden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgede sahtecilik yaptığının iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden bu suç yönünden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçları TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden resmi belgede sahtecilik suçu yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2683, Karar No: 2019/2465, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2683 E.  ,  2019/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35285, Karar No: 2013/4964, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35285 E.  ,  2013/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre; katılanın eşi tanık ....'in sanık ile katılanın birden tartışmaya başladıklarını, araya başkalarının girerek ayırdıklarını, eve doğru gittikleri sırada sanığın arkadan gelerek katılanın yüzüne eliyle vurduğunu söylemesi, genel adli muayene raporunda, katılanın, sol yanağında hafif ödem tespit edildiğinin belirtilmesi ve bu muayeneyi yapan doktor tanık ...'in, muayene bulgularına göre, katılanın yüzüne bir darbe aldığı, bu darbenin çok sert olmadığı ve yumruk atılması suretiyle oluşabileceğini belirtmesi karşısında; sanığın, sübut bulan suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, diğer tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla çelişen anlatımlarına dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6787, Karar No: 2022/1246, Tarih: 24.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6787 E.  ,  2022/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2018 tarih ve 2016/500 E. - 2018/47 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 10.07.2020 tarih ve 2019/287 E. - 2020/615 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın 01.04.2015 tarihinde ...ili ... ilçesinden ...iline taşınan emtianın, müvekkilinin kusurlu hareketi sebebiyle zayi olması sebebiyle sigortalısına ödediği 33.346,54 TL bedele ilişkin müvekkili aleyhine Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2016/9308 esas sayılı takip dosyasıyla icra takibine giriştiğini, takibin müvekkilinin itiraz süresini kaçırması sebebiyle kesinleştiğini, icra takibine konu hasarın müvekkil şirkete bildirilmemesi nedeniyle talebin zamanaşımına uğradığını, 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra yapılan icra takibi sebebiyle müvekkilinin borcunun olmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketin, sigortalı firma ile ticari ilişkisinin bulunmadığını, bu sebeple müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini,taşımayı gerçekleştiren aracın dava dışı İzlog Nakliye ve Lojistik Hizmetleri Ltd. Şti.'ne kiralandığını, davalının sigorta poliçesindeki şartların sağlandığının ispat külfetinin davalıda olduğunu, ürünlerdeki hasarın müvekkili şirketin kusuru ile meydana geldiği hususunun davalı tarafından ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2016/9308 esas sayılı takip dosyasında davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 855/5. maddesi gereğince davaya konu alacakta zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğunu, bu nedenle takibe konu alacağın zamanaşımına uğramadığını, müvekkili şirkete sigortalı emtianın davacıya ait ...-... plakalı araçtaki frigofirik kasayla taşınmasının ardından teslim edildiği sırada erimiş olduğunun tespit edildiğini, sigortalı emtiaların dondurma olduğunu, tacir olmayan bir kişinin dahi belirli bir ısının altında emtianın taşınmaması gerektiğini bilebilecek durumda olduğunu, yolculuk boyunca aracın ısısının kontrol edilmediğini, bu durumun ihmalden ve pervasızlıktan da öte kasıtlı davranışa girdiğini, dava konusu icra takibinde müvekkilinin sigortalısına ödediği tazminatı halefiyet ilkesi gereği davacıya rücu ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.