muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10708, Karar No: 2023/4809, Tarih: 25.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/10708 E.  ,  2023/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1052 E., 2021/946 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/382 E., 2021/304 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Cami mahallesinde kendi adına kayıtlı bulunan 130 ada 18 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kadastro sonucunda hatalı olarak davalı İbrahim Biber adına kayıtlı bulunan komşu 130 ada 17 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bırakıldığını; yine maliki olduğu 238 ada 17 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının da kadastro sonucunda hatalı olarak Hazine adına kayıtlı bulunan 238 ada 14 parsel içinde tespit ve tescilinin yapıldığını, belirterek dava konusu edilen kısımların tapusunun iptali ile 238 ada 17 parsele eklenerek veya ayrı parsel numarası verilerek adına tescilini; ayrıca Goşnihal mevki 454 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kuzey tarafında kalan ve kadastro sonucu tescil harici bırakılan yaklaşık 150 metrekarelik bölümün de kendisine ait olması sebebiyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen tefrik kararı ile davaya 218 ada 14 sayılı parsel yönünden devam edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2019 tarihli ve 2017/310 Esas, 2019/659 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın nitelikleri itibariyle ekonomik amaca uygun malik sıfatıyla zilyet edilme koşulunu taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararıyla; HMK'nın 297. maddesi uyarınca karar başlığında bulunması gereken zorunlu bilgilerin eksik ve hatalı gösterilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararıyla; HMK'nın 297. maddesi uyarınca karar başlığında bulunması gereken zorunlu bilgilerin eksik ve hatalı gösterilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/382 Esas, 2021/304 Karar sayılı kararıyla; ot biçerek kullanmanın imar ihyayı tamamlamak için yeterli olmadığı, davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ç. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesindeki ve aşamasındaki iddialarını tekrarlayarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

E . Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/1052 Esas, 2021/946 Karar sayılı kararıyla; delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olduğu, davacının iddialarının teknik bilirkişi raporları, mahkeme gözlemi ve mahalli bilirkişi beyanlarıyla uyuşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kadastrodan önceki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi;

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713/1 ... maddesi,

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 238 ada 14 parsel sayılı sayılı taşınmaz tarım alanına dönüştürülmesi mümkün yerlerden olduğu belirlenerek kayalık ve ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tespite itiraz edilmeksizin 27.11.2008 tarihinde tescil edilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 238 ada 14 parsel sayılı sayılı taşınmaz tarım alanına dönüştürülmesi mümkün yerlerden olduğu belirlenerek kayalık ve ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tespite itiraz edilmeksizin 27.11.2008 tarihinde tescil edilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunu'nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13376, Karar No: 2013/27241, Tarih: 21.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13376 E.  ,  2013/27241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından verildiği anlaşılan 26.03.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde, temyiz edenin imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de dilekçe üzerinde bir bilgi yer almamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesi incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan:

1-Temyiz başvuru dilekçesi, elektronik ortamdan çıkartılan fiziki örnek ise, "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirildiği yazı işleri müdür tarafından imzalanıp mühürlenmesi (HMK md. 445/3),

2-Böyle değil ise, dilekçedeki imza noksanlığının ilgilisine tamamlattırılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/25336, Karar No: 2012/31415, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25336 E.  ,  2012/31415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca ... Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

1.Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamamış emekli olmak sureti ile iş sözleşmesini sona erdirmiştir. Devir gerçekleşmediğinden ve iş sözleşmesi sona erdiğinden, mahkeme yıllık ücretli izne hak kazandığının kabulü isabetlidir.

2. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin ücreti son ay bordrosunda net ödenen miktar üzerinden hesaplanmıştır. Yıllık ücretli izin alacağının günlük çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bordroda net ödenen ücret içinde davacının çıplak ücreti dışından ücretin eki niteliğindeki diğer ödemelerde vardır. Yıllık ücretli izin alacağının çıplak günlük brüt ücret üzerinden hesaplanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7335, Karar No: 2013/10581, Tarih: 09.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7335 E.  ,  2013/10581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın iş yerinde çalıştığı dönemde hacze konu makinaların bir kısmının başka icra dosyalarından satıldığını, 2010 yılının birinci ayında işten ayrıldığını iddia etmesi ve ihtiyati haciz kararı üzerine 10.02.2009 tarihinde haczedilen makinaların 17.02.2010 tarihinde iş yerinde olmadıklarının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, suçun unsurları itibariyle oluşup oluşmadığının tespiti bakımından icra takip dosyasının onaylı örneği getirtilip dosya içine alınarak incelenmesi ile ihtiyati haciz işleminin, takip talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 257 ve devamı maddelerinde yer alan ihtiyati haciz düzenlemesine uygun olup olmadığı saptandıktan ve mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21188, Karar No: 2017/24818, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21188 E.  ,  2017/24818 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3500, Karar No: 2019/13545, Tarih: 25.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3500 E.  ,  2019/13545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2. derece) etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.05.2008 tarihli adli raporunda, nazal kemikte çökme kırığı tespit edildiğinin bildirilmesine ve yüz bölgesinde tarif edilen yaralanmanın, yüzde sabit ize neden olma ihtimalinin bulunmasına rağmen, bu hususta bir değerlendirme yapılmadığı ve bu haliyle katılanın yaralanması hakkında düzenlenen raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize ya da yüzün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususunda ayrıntılı raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince cezanın miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 25.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.