muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5726, Karar No: 2025/1330, Tarih: 21.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5726 E.  ,  2025/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2065 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/1164 Karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasını Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında 26.04.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair ... İnfaz Hâkimliğinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/2391 Esas, 2023/2396 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün, 7456 sayılı 6/2/2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesi ile eklenen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un Geçici 10/1. maddesi uyarınca, açık ceza

infaz kurumuna dönmediği gerekçesiyle anılan kararın kaldırılmasına ve hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 22.09.2023 tarihli ve 2023/6480 Esas, 2023/6924 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/2065 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-48-150-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66048 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66048 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 10 ay hapis cezasının infazı için, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.04.2023 tarihli ve 2023/4188 sayılı müddetnameye göre 26.04.2023 tarihinde açık ceza infaz kurumuna girdiği ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9. maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66048 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 10 ay hapis cezasının infazı için, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.04.2023 tarihli ve 2023/4188 sayılı müddetnameye göre 26.04.2023 tarihinde açık ceza infaz kurumuna girdiği ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9. maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı,

Koşullu salıverilme tarihi 12.11.2023, bihakkın tahliye tarihi 20.02.2024 olarak belirlenen hükümlü hakkında Covid-19 izninde bulunduğu sırada gıyabında ... İnfaz Hâkimliğinin 03.05.2023 tarihli kararı ile 03.05.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince izinli sayılmasına, izin süresinin bitmesinden itibaren 5 gün içinde dilekçesinde belirtiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına ve kararın hükümlüye tebliğine karar verilerek hükümlünün Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumundan ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne naklinin yapıldığı,

15.07.2023 tarihli ve 32249 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin 1. fıkrasında yer alan, " ''31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme nedeniyle, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından, Covid-19 hastalık izin süresi 31.07.2023 tarihi itibariyle biten hükümlüye nakil dilekçesinde belirttiği telefon numarasından aranmasına ve SMS gönderilmesine rağmen, 5 günlük süre içeresinde Müdürlüğe müracaat etmediği, 2 günlük bekleme süresi ve izin bitimini takip eden 15 gün içerisinde de başvuruda bulunmadığından bahisle tutanak tutulmasını müteakip, İnfaz Savcılığınca talepte bulunulması üzerine, ... İnfaz Hâkimliğinin 22.09.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince denetimli serbestliğe başvuru için 15 günlük sürenin bitiminden itibaren iki iş günü geçmiş olmasına rağmen açık ceza infaz kurumuna dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/167 Esas, 2024/2907 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi ve bu hususun araştırılması hususunda zaruret bulunduğu,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/167 Esas, 2024/2907 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi ve bu hususun araştırılması hususunda zaruret bulunduğu,

İnfaz dosyası incelendiğinde, her ne kadar hükümlüye infaz işlemlerinin devam ettiği kurum olan ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/1. maddesine istinaden müdürlüğe müracaat etmesi için telefonla aranılıp, mesajla bilgi verildiği anlaşılmış ise de; cezasını açık ceza infaz kurumunda infaz ederken Covid-19 hastalık izni nedeniyle 26.04.2023 tarihinde cezaevinden ayrılan hükümlünün yokluğunda verilen ... İnfaz Hâkimliğinin 03.05.2023 tarihli denetimli serbestlik tedbiri kararının hükümlüye tebliğ edilmediği, hükümlünün gıyabında verilen karar kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle 5 günlük süre içeresinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaatı gerçekleşmediği, bu haliyle Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31.07.2023 tarihine kadar izinli olan hükümlünün hak ve yükümlülüklerinden haberdar olmadığının kabulü gerektiği ve yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 10 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 26.04.2023 tarihli ve 2023/4188 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 26.04.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 12.11.2023 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/2391 Esas, 2023/2396 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 03.05.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan ve izne ayrıldığı sırada şartları oluştuğu takdirde denetimli serbestlikten yararlanmayı istediğini beyan eden hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği uyup da kayıtlı cep telefonuna SMS gönderildiği ve ayrıca aranarak bilgi verildiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından tutulan 22.08.2023 tarihli ve 2023/550 NKL sayılı tutanak içeriğinden anlaşılmakla, cep telefonuna gönderilen SMS ile hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1157, Karar No: 2008/4504, Tarih: 07.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1157 E.  ,  2008/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 13,10 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33604, Karar No: 2017/16128, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33604 E.  ,  2017/16128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004-2010 tarihleri arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığını gösteren araştırma yapılarak, sonucunun eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4142, Karar No: 2023/1987, Tarih: 04.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/4142 E.  ,  2023/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 2020/1618 Esas numaralı iddianame ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/2340 Esas, 2021/3343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2022 tarihli 9-2022/19072 sayılı Tebliğnamesi ile bozma talebiyle Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi

Taraflar arasında husumet bulunduğuna, dosyadaki raporlarda sanık aleyhine olabilecek herhangi bulgu bulunmadığına ve tüm dosya kapsamına göre mağdurun aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın atılı suçtan cezalandırmasına yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken aksi yönde hüküm tesis edilmesine ve tayin edilen cezada takdiri indirim uygulamasının makul ve makbul olmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken aksi yönde hüküm tesis edilmesine ve tayin edilen cezada takdiri indirim uygulamasının makul ve makbul olmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama sonucunda mahkemece dava konusu olayın; "mağdur ...'nin ailesiyle birlikte sanık ... \*\*\*\*\*’ün ablasına ait evde ikamet ettiği, olay günü sanığın mağdurun ailesinin yanına geldiği, burada biraz oturduktan sonra mağdura bir evde havalandırma işi olduğunu ve kendisine yardım etmesi gerektiğini söyleyerek evden çıkararak olay yerine getirdiği, burada önce yere örtü serdiği ve bunu gören mağdurun sanığın hareketlerinden şüphelenerek evden çıkmak istemesi üzerine sanığın sol kulak arkasına doğru eliyle vurarak mağduru yarı baygın vaziyete getirdiği ve mağduru yere yatırarak organ sokmak suretiyle fiili livata eylemini gerçekleştirdiği," şeklinde kabul edilmiş,

Yine mahkemece bu kabul ve kurulan hükme dair;

Yine mahkemece bu kabul ve kurulan hükme dair;

"Jandarma Kriminal Laboratuvarının 16.07.2020 Tarihli Uzmanlık raporunda; mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarını doğrular biçimde 2 adet peçete üzerinde sanığa ait, diğer 3 adet peçete üzerinde ise karışım halinde hem sanık hem de mağdura ait DNA bulunduğu tespit edildiğinin belirtildiği, yine dosyada mevcut 20.05.2020 tarihli Adli Tıp Uzmanı’nca verilen raporda, mağdurun anal muayenesinde yapılan incelemede, anal tonusta azalma ve taze fissürün fiili livatanın tıbbi delili olabileceği ve adli tahkikatla aydınlatılması gerektiği belirtilmiş olup, bilindiği üzere fiili livatanın niteliği itibariyle izlerinin çabuk kaybolduğu ve kabızlık, enfeksiyon gibi rahatsızlıklar sonucu oluşan belirtilerle benzerlik gösterdiği üzere iç muayenesi raporunda net bir şekilde aydınlatılmadığı göz önüne alındığında; mağdurun aşamalardaki istikrarlı, detaylı, yer ve zaman belirterek verdiği beyanları, sanığın yer yer kendi içerisinde çelişkili ve cinsel rahatsızlığı sonucu iktidarsız olduğuna dair beyanlarını doğrulamayan İnönü Üniversitesi Üroloji Anabilim Başkanlığı’nın 13.10.2020 tarihli sanıkta cinsel fonksiyon veya organ bozukluğunun bulunmadığına dair rapor içeriği, mağdurun ilişki sonrası sanığın cinsel organında kalan menileri peçeteyle sildiğine dair beyanlarıyla örtüşen 20.05.2020 tarihli Adli Tıp raporu, yine mağdurun karşı koymak istemesi üzerine sanığın kendisinin sol ensesine vurarak direncini kırmak üzere baygın vaziyete soktuğuna dair beyanını destekleyen 19.05.2020 tarihli Elbistan Devlet Hastanesi raporu, tanık ...'in mağdurun olaydan hemen sonrasına ilişkin davranışlarına yönelik beyanları ve tüm dosya kapsamı ile mahkemede oluşan vicdani kanaate göre; sanığın mağdur ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği" şeklindeki gerekçesine binaen sanığın anılan suçtan yukarıda "I. HUKUKÎ SÜREÇ" başlığı altındaki "2. madde" kısmında yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

IV.GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/2340 Esas, 2021/3343 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15416, Karar No: 2014/28555, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15416 E.  ,  2014/28555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda irtifak hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının .... bendinde yeralan (davacı ... adına kayıtlı olan kısmın iptali ile, direk dikmek ve enerji nakil hattı çekmek suretiyle ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (davacının payı oranında) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.