muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8776, Karar No: 2018/540, Tarih: 25.01.2018

yüksek olan bölümlerinde 10-15 yıldır toprak işlemesi yapılmadığı için çevredeki diğer çam ağaçlarından gelen tohumlar nedeni ile sadece bu bölümlerinde kızılçam yoğunluğu gözlemlenmiştir.” denmiş, raporunun devamında da dava konusu her bir parselle ilgili ayrı ayrı tespitlere yer verilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 10-15 yıldır kullanımın bulunmadığı ve kızılçam yoğunluğunun bulunduğu kısımlar ayrıca ve açıkça tespit edilmemiş, dayanak tapu kaydının gayri sabit sınırlı olduğu dikkate alınarak tapu kaydı uygulaması yapılmamış, parsellerde iradi terk durumunun bulunup bulunmadığı tartışılmamıştır.

O halde; mahkemece, dayanak tapu ve vergi kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu ve vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, kadastro çalışmalarının yapıldığı 2007 yılından 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte bu belgeler ile kadastro paftası komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının detaylı olarak belirtildiği, dava konusu parsellerde kullanılmayan yerlerin ve yüzölçümlerinin açıkça tespit edildiği bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte krokili rapor düzenlettirilmelidir. Ayrıca, taşınmazların öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, taşınmazın ne kadar zamandır kullanılmadığı, kullanmama durumunun neden kaynaklandığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, bu kullanmama durumunun iradi terk anlamı taşıyıp taşımayacağı tartışılmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmelidir.

Dava konusu taşınmazların tamamında veya bir kısmında zilyetliğin bulunmayıp iradi terk durumunun gerçekleşmiş olması halinde dayanak tapu kaydının gayrisabit sınırlı olduğunun kabulü gerektiğinden dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü ve tespiti kesinleşen taşınmazların yüzölçümleri de dikkate alınmalı ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4087, Karar No: 2014/11354, Tarih: 24.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4087 E.  ,  2014/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2010/269-2012/175

Dava dilekçesinde, vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin K. S.S.Vakfının evlatları olduklarının tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece, yapılan yargılama sonucu davacıların vakıf kurucusunun soyundan geldiklerinin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

24.02.1943 tarih ve 27/11 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay uygulamalarına göre bir vakıfta vakfeden ile soybağının kurulabilmesi için mutlaka vakfı kuran kişiyle bizzat irtibatın kurulması zorunlu olmayıp, bu konuda vakfın evladı olduğunu kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile ispat edenlere veya tevliyeti evlatlarına bırakılmış vakıflarda mütevellilik yapanlarla yöntemince bağlantının kurulması yeterli görülmektedir. Bundan ayrı bu tür davalarda hukuki yarar için mutlaka galle veya intifa hakkı gibi maddi bir menfaatin bulunması gerekmeyip Türk Medeni Kanunun yürürlüğünden önce kurulan ve bu güne kadar varlığını koruyarak faaliyette bulunan bir vakfın kurucusu ile aralarında soybağı bulunduğunun ve o kişinin evladı olduğunun tespiti, ilgilisi açısından önemli bir hatıra değeri olacağı ve manevi haz vereceği gözönünde bulundurularak böyle bir davanın açılmasında hukuki yararın bulunduğu uygulamada kabul edilmektedir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tarafın temyiz dilekçesine ekli mahkeme kararının incelenmesinden; davacıların dedelerinin kardeşi olduğunu iddia ettikleri Ş. S.nun, Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/72 E.-763 K. sayılı ilamıyla dava konusu K.S.S. Vakfı’nın evladı olduğuna karar verildiği ve bu kararın Yargıtay denetiminden de geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/72 E.-763 K. sayılı dosyasının getirtilerek burada adı geçen Ş. S.nun, davacılarla varsa akrabalık ilişkisinin nüfus kayıtları ile denetime elverişli biçimde araştırılıp bu irtibatın sağlandığının tespit edilmesi halinde, vakfedenle davacılar arasında ilamlı bir bağ kurulduğundan davanın kabulüne, aksi halde reddine karar vermek gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1269, Karar No: 2024/12984, Tarih: 27.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1269 E.  ,  2024/12984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/871 E., 2022/1663 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

I-) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

II-) Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafii dilekçesinde özetle; katılanın sanığı tam ve kesin teşhis etmesinin mümkün olmadığını, katılanın beyanlarının çelişkili olduğunu, sanığın suçu işlediğine dair dosya kapsamında kesin, somut, her türlü şüpheden uzak her hangi bir delil bulunmadığını ileri sürmüş, sanık ise temyiz dilekçesinde özetle; suçu işlemediğini belirtmiş, anılan temyiz dilekçelerindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Katılan ...'in, sanığın yüzünde maske olduğuna dair beyanı karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentlerinin yanı sıra (b) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN ONANMASINA,

III-) Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinde "Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş ikinci ve üçüncü maddelerde arttırım sebepleri yer almıştır.

Yargıtay Ceza genel Kurulu'nun 04.04.2022 tarihli ve 2020/14-25 Esas, 2022/237 Karar sayılı kararında "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (... Koca-... Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Bası, Ankara, 2019, s. 465). Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. ... Artuk-... Gökçen-M. ... Alşahin-... Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 18. Baskı, Ankara, 2019, s. 375.).Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır." açıklaması yer almaktadır.

Bu açıklama ışığında somut olay değerlendirildiğinde, katılanın bekçiliğini yaptığı iş yerine kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki şahısla birlikte gelen sanığın, katılanı yağma eylemini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak kısa bir süre özgürlüğünden yoksun bıraktığı, yağma eylemini tamamlayan sanık ve iki şahsın iş yerinden ayrılmasını takiben katılanın hareket özgürlüğüne kavuştuğu, yukarıda yer verilen Ceza Genel Kurul Kararında da kararında da belirtildiği üzere, eylem süresiyle sınırlı olarak alıkonulma hâlinde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağının kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve mdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararımızın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararımızın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Katılan ...'in özel güvenlik görevlisi olarak FBS Lojistik isimli iş yerinde çalıştığı, olay günü saat 01.40 sıralarında güvenlik kulübesinde bulunduğu sırada iş yerine ait köpeklerin havlaması nedeniyle kulübeden dışarı çıktığı, etrafı kolaçan etmek amacıyla idari binaya doğru yürüdüğü esnada insan karartıları gördüğü, "kimsiniz" diye bağırması üzerine maskeli, siyah montlu sanık ...'ın katılana elindeki tabancayı tevcih ederek "sağa dön, hiç bir yere bakma, sadece önüne bakarak devam et" dediği, daha sonra katılanın önde sanığın ise elinde silah bulunduğu halde katılanın arkasından yürüyerek idari binanın önüne geldikleri, sanığın katılandan yere yatmasını istediği, katılanın kalp ameliyatı geçirdiğini, yere yatamayacağını söylemesi üzerine sanığın bu kez "ellerini kelepçelenmiş gibi yap ve diz üstü yere çök, kıpırdama, yoksa seni vururum" şeklinde sözler sarfetmesi üzerine, katılanın elleri kelepçelenmiş gibi bir vaziyette yaklaşık 20- 25 dakika kadar burada beklediği, bu esnada idari binanın camından atlayarak kimliği belirlenemeyen iki kişinin daha çıktığı, sanık ve yanındaki iki kişinin yürüyerek olay yerinden ayrıldıkları, olay yeri inceleme raporuna göre şirketin genel müdür odasının bahçeye açılan penceresinde zorlama izlerinin mevcut olduğu ve kilidinin kırılmış olduğu, ayrıca iş yerinde bulunan çelik kasanın kilit mekanizmasının delinerek açıldığı ve evrakların yere saçılmış olduğunun anlaşıldığı, iş yerinin sahibi olan diğer katılan ...'ın beyanına göre çelik kasanın içerisindeki 50.000,00 TL değerinde 210 gram ağırlığında 7 adet 22 ayar altın bilezik, 33 adet çeyrek altın, 5 adet tam altın ve 1 adet 15.000,00 TL değerinde takı seti ayrıca eşine ait bulundurma ruhsatlı tabanca ve MKE yapımı 510 adet merminin alındığı anlaşılan olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan katılan ...'in silah doğrultularak sanık tarafından idari binanın önüne kadar getirildiği ve kimliği belirlenemeyen iki kişinin bina içinde bulunan çelik kasadan suça konu eşyaları aldıkları sırada yaklaşık 20-25 dakika elleri kelepçelenmiş gibi ve diz üstü yere çökmüş bir vaziyette sanık tarafından olay yerinde bekletildiği nazara alındığında, katılanın hürriyetinden yoksun kaldığı sürenin yağma suçunun işlenmesi için sınırlı süre olarak kabul edilemeyeceği gibi yağma suçunun zorunlu sonucu olarak da değerlendirilemeyeceği, bu anlamda sanığın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılmasına yönelik ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğunun aksi yöndeki bozma kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/7044, Karar No: 2019/1934, Tarih: 12.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7044 E.  ,  2019/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kiraladığı işyerinden işyeri sahibi tarafından alınan tahliye kararına istinaden tahliye edildiğini,mahcuzların ise kira alacağına karşılık kendisine verilmediğini savunması karşısında; ilgili tahliye dosyasının aslı veya onaylı bir sureti dosyaya getirtilip gerekirse işyeri sahibi de tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak mahcuzların kaybolmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

1- Mahcuzların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK.nun 289/1-son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21/12/2010 yerine ''2010'' olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32163, Karar No: 2022/11283, Tarih: 22.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/32163 E.  ,  2022/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; sanığın muavin olarak yer aldığı yolcu otobüsünde Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2014 tarih, 2014/476 D. İş sayılı arama kararı ile 01/05/2014 günü saat 08.00-19.00 aralığında arama yapılması kararına istinaden yapılan aramada 1320 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilen olayda, sanığın 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın suça konu sigaraları akrabalarına götürmek için aldığını, ticari amacının bulunmadığını savunduğu; arama işlemine dayanan bahse konu önleyici arama kararı 01/05/2014 günü saat 08:00 dan 19:00 'a kadar geçerli olup, suç tarihi olan 30/04/2014 gününü kapsamadığı, bu haliyle, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın suça konu sigaraları ticari amaçla bulundurduklarına dair ikrarlarının da bulunmadığı nazara alındığında sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2068, Karar No: 2018/7907, Tarih: 19.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2068 E.  ,  2018/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.11.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, .../... Mahallesi 214 ada, 4 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın mümkünse aynen taksim, değilse satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hükümde, binde 11,38 oranındaki harcın karar ve ilam harcı olduğu ve satış bedeli üzerinden hesaplanacak söz konusu harcın paydaşlardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda tahsilinin yazılmaması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına 7. bent olarak "492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca satış bedeli üzerinden hüküm tarihi itibariyle binde 11,38 oranında harcın paydaşlardan satış bedelinin dağıtılması oranlarında tahsili ile Hazineye gelir kaydına," cümlesinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14249, Karar No: 2019/1926, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14249 E.  ,  2019/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.