muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5300, Karar No: 2016/3, Tarih: 11.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5300 E.  ,  2016/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/328534

Mahkeme : ŞANLIURFA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23.06.2015 – 2015/179 esas ve 2015/196 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesiyle ilgili 27.02.2015 tarihli önleme arama kararının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden, onaysız fotokopisine dayanılarak hüküm kurulması,

2- 05.03.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağında suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu valizin bagaj numarasının belirtilmediği, yolcu minibüsü muavinin ve şöförünün dinlenilmediği, bu valizin sanığa aidiyetinin ne şekilde tespit edildiğinin olay tutanağında açıklanmadığı anlaşılmakla; bagajın sanığa ait olduğunun ne şekilde tespit edildiği konusunda muavin, şöför ve tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenilmesi, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9918, Karar No: 2017/206, Tarih: 18.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9918 E.  ,  2017/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir."

"(Ek fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

Belirtilen yasal düzenleme uyarınca, muhataba çıkarılacak tebligat, öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre yapılacak, bilinen en son adrese çıkartılan bu tebligattan sonuç alınamaz ise, Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi gereği muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak (Tebligat Kanunu'nun madde 21/2 uyarınca) tebliğ işlemleri yapılacaktır.

Tebligat Kanununun 35.maddesine göre; ''Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.''

./..

-2-

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57.maddelerine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalıya, yargılama sırasında dava dilekçesi ve tensip zaptının tebliğ edildiği . adresinde Tebligat Kanunu 35.maddesine göre tebliğ edilmiş olup, davalıya yapılan bu tebligat usulsüzdür.

-2-

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57.maddelerine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalıya, yargılama sırasında dava dilekçesi ve tensip zaptının tebliğ edildiği . adresinde Tebligat Kanunu 35.maddesine göre tebliğ edilmiş olup, davalıya yapılan bu tebligat usulsüzdür.

Şöyle ki; yukarıda açıklandığı üzere, TK'nun 35. Maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması, muhattabın bu adresini değiştirmesi halinde ise yenisini bildirmemiş ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilememiş olması gerekmektedir. Oysa gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi daha önce dava dilekçesinin tebliğ edildiği.adresinde tebliğe çıkarılmış ancak isim ve imzadan imtina eden komşusunun beyanına göre muhatabın tanınmadığından bahisle iade edilmiştir. Bunun üzerine mahkemece; davalının mernis adresi araştırılmadan, yine aynı adrese Tebligat Kanunu 35.maddesine göre tebligat yapılmıştır.

O halde mahkemece, davalının mernis adresi araştırılarak, hasıl olacak sonuca göre, davalıya gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nda belirlenen usullere uygun şekilde tebliği sağlanarak, temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/3735, Karar No: 2024/6114, Tarih: 05.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3735 E.  ,  2024/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/487 Esas, 2023/385 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/213 E., 2022/224 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) Kararının iptai ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekillerince temyiz edilmekle ve davacı vekilince temyiz incelemesinin temyize cevap dilekçesiyle duruşmalı olarak yapılmasının istenildiği görülmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye'nin önde gelen sanayi ve ticaret topluluklarından olup süt ve süt ürünleri ile et ve et ürünleri olmak üzere çeşitli gıda ürünlerinin üretim ve satış faaliyetleriyle iştigal eden, bu sektörde ülkemizin öncü kuruluşlarından olduğunu, tescilli ve önceki tarihlerden beri kullanılan çok sayıda "PINAR" ibareli markalarının bulunduğunu, davalı Şirket tarafından, müvekkil şirketin tescillerinden çok sonra 31.03.2015 tarihinde 2015/27262 başvuru numarası ile "LOKUM PINARI" ibareli marka başvurusunun yapıldığını, anılan başvuruya yaptıkları itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkiline ait "PINAR" markasının tanınmış marka olduğunu, müvekkili şirket adına tescilli "PINAR" markası ile dava konusu "LOKUM PINARI" ibaresinin aynı bulunduğunu, "PINAR" markasının itibar ve tanınmışlığından faydalanılarak haksız kazanç sağlanabileceğini, "PINAR" veya benzeri ibarelerin değil aynı sınıfta, hiçbir sınıfta tescilinin mümkün olamayacağını, davalıya ait marka tescil başvurusunun 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca da reddi gerektiğini, davalı başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olduğunu ileri sürerek YİDK’in 2016-M-9775 sayılı kararının iptaline, başvuru tescil edilmiş ise tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Kuruyemiş Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 1980 yılında kurulmuş ve uzun süredir kuruyemiş üretimi alanında faaliyet gösteren bir kuruluş olduğunu, dava konusu markanın kullanılacağı ürün ve hizmetler ile davacı Şirkete ait markaların tescilli oldukları ürün ve/veya hizmetlerin aynı ya da benzer olmadıklarını, davacıya ait "pınar" unsurlu markaların 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası anlamında tanınmış nitelikte olduklarını gösterir belge ve/veya maddedeki üç ihtimalden birinin gerçekleşeceğine ilişkin yeterli delil sunulmadığını, çekişmeli markaların benzer olmadığını, markada yer alan "LOKUM" ve "PINAR" kelimesine eklenen "I" harfiyle, özgün arka fon rengi ve yazı fontunun taraf markalarını farklı kıldığını ve benzer olmaktan çıkardığını, "PINARI" kelimesinin, 556 sayılı KHK'nın7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi anlamında ve markanın kullanılacağı ürün ve hizmetleri tanımlamak amaçlı kullanıldığını, markalar arasındaki ortak unsur olan PINAR ibaresinin, müvekkili Pınar Kuruyemiş'in ticaret unvanının esaslı bir unsuru olduğunu ve önceden müvekkili adına tescil ettirilmiş bir dizi markaların esaslı unsuru olduğu ve seri marka ilkesi gereğince tescil ettirilmek istenildiğini, müvekkilinin dava konusu marka başvurusunda kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markaları ile başvuru konusu işaretin bütün olarak bıraktığı izlenimin benzer olduğu, tescilli marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil, anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvurunun davalı markalarında yer alan ibare ile ve diğer sözcük ile ilişkilendirilebilecek bir görsellik içerdiği, aynı, benzer, seri marka olarak algılanmasının bütünsellik ilkesi kapsamında mümkün olduğu, davalının önceki markalarının kendisine müktesep hak sağlamadığı, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası anlamında tanınmışlık ilkesine bağlı bir değerlendirme yapılmasına gerek görülmediği, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 10.10.2016 tarih 2016-M-9775 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2015/27262 sayılı "LOKUM PINARI" ibareli markanın tescilli olduğu 30, 35, 43 üncü sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... Kuruyemiş Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvurusu ile davacı markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik olmadığını, zira başvuruda yer alan "PINARI" ibaresinin kendinden önce gelen "LOKUM" ibaresini nitelemek için 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında kullanıldığını, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, müvekkilinin başvuru üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, "PINAR" ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu ve başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Lokum Pınarı" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Pınar" asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2018/4602 E., 2019/5980 K. sayılı ilamında "ÇEREZ PINARI" ve 2019/5237 E., 2020/2880 K. sayılı ilamında "Çiftlik Kahvaltı Pınarı" ibareleri ile davacının "PINAR" ibareli markaları arasında iltibas tehlikesi bulunduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Kuruyemiş Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5614, Karar No: 2020/2202, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5614 E.  ,  2020/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2024, Karar No: 2012/2255, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2024 E.  ,  2012/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2006 gün ve 2003/196 Esas, 2006/16 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Sanığa tayin olunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonara gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin tıbbi evrakları ve dosya incelenerek Adli Tıp uzmanı tarafından düzenlenen 02.12.2004 tarihli rapora göre, mağdurenin orta derecede zihinsel özürlü olduğu, kendisine yönelik ırza geçme suçunun kötülüğünü anlayacak ve fiile mukavemet edecek durumda bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında, mağdure Türkiye'ye dönmüş ise Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, şayet halen KKTC de oturuyor ise diplomatik yoldan orada tam teşekküllü bir Akıl ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesine sevki sağlanarak, olay tarihi itibarıyla kendisinde herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise bu hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı, suçun ahlaki redaetine müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir bulunup bulunmadığı, verdiği ve vereceği ifadelere itibar edilip edilemeyeceği konularında rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dosya içeriğine göre sanığın kendi evinde mağdureyi yatağına alarak ırza geçmeye ilişkin hazırlık hareketlerini yaparak cinsel ilişkiye başlayacağı sırada bu evin kapısına gelip mağdurenin ayakkabılarını burada gören tanık ...'nın kapıyı ısrarla çalması üzerine, içeriden kapıya gelen sanığın, mağdurenin evde olmadığını söylediği esnada mağdurenin yarı çıplak vaziyette kapıya gelmesi ile eylemini tamamlayamadığı anlaşılmış bulunması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.na göre ırza geçmeye eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu ve buna göre de lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapılarak ceza tayini gerektiği gözetilmeden basit cinsel saldırı suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Lehe aleyhe kanun belirlemesi yapılırken sanık hakkında 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK kapsamında verilen sonuç hapis cezaları aynı olmakla birlikte hak mahrumiyetlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanması gerekeceğinden, 765 sayılı TCK. hükümlerinin sanık lehine olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nın sanık lehine olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326 maddeler uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28473, Karar No: 2013/35771, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/28473 E.  ,  2013/35771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.