muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25750, Karar No: 2017/25837, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25750 E.  ,  2017/25837 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12904, Karar No: 2020/3029, Tarih: 19.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12904 E.  ,  2020/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32403, Karar No: 2012/17150, Tarih: 16.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32403 E.  ,  2012/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21371, Karar No: 2007/22231, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21371 E.  ,  2007/22231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip İİK.nun 149/b maddesi uyarınca asıl borçluya ipotek üçüncü kişi tarafından verilmiş ise veya ipotekli taşınmazın mülkiyeti üçüncü kişiye geçmiş ise bu kişiye karşı birlikte yapılır. Anılan takip şeklinde “asıl borçlu ile taşınmaz maliki üçüncü kişi” arasında mecburi takip arkadaşlığı vardır.

Somut olayda takip ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılmış örnek 9 ödeme emri tebliği üzerine borçlularından S. E. Mahkemeden takibin iptalini istemiştir. S. E.’ın “borçlu” ve “ipotek veren üçüncü kişi” olmadığı, sadece 09.04.2003 tarihli kredi sözleşmesini H. E. ile birlikte müteselsil borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı görülmektedir.

Bu durumda şikayetçi S. E.’ın İİK.nun 149/b maddesinde yazılı asıl borçlu ve ipotek veren sıfatını taşımadığı gözetilerek hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılması mümkün olmayıp adı geçenin başvurusu süreye tabi değildir. Zira, İİK.nun 149/b-2. maddesinde yazılı süre, borçlu ve ipotek veren için öngörülmüştür. Bu sıfatları taşımayan şikayetçi hakkında da ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatılması yasanın anılan hükmüne ve kamu düzenine aykırı olduğu gibi madde de yazılı olmadığı halde şikayetçinin takipte taraf gösterilmesi, bu kişinin pasif dava (takip) ehliyeti bulunmadığı için de hakkında takip yapılması kamu düzenine aykırı olup başvurusu bu yönü ile de süreye tabi bulunmamaktadır.

O halde, şikayetçi S.  E.’ın yönünde de takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu S. E. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20537, Karar No: 2013/11781, Tarih: 28.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20537 E.  ,  2013/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davaya konu somut olayda; sigortalının, 1997 yılından itibaren davalı işverenin antimuan madeni işyerinde yer üstünde izabe işçisi olarak çalışmaya başladığı, sigortalının pnomokonyoz tanısı ile kontrol muayene tarihi belirtilerek %19 sürekli iş göremezlik oranına göre sigortalıya Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve hastane masraflarına ilişkin olarak uğranılan Kurum zararının tahsiline yönelik davalı işveren aleyhine rücuan tazminat istemine ilişkin dava açılmıştır. Dosya kapsamında, alınan maden mühendisi, makine mühendisi ve avukat üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda, davalı işverenin %70, sigortalının %30 kusurlu olduğu kanaatini kabul eden sigortalıya yapılan fiili ödeme miktarına göre olan toplam kurum zararının davalı işverenin kusuruna isabet eden kısmı yönünden davanın kısmen kabulüne hüküm kurulmuştur.

Meslek hastalığı, 506 sayılı Kanunun 11. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak ve öteden beri uygulanan şekliyle 32 yıl formülü esas alınmak suretiyle belirleme yapılmalıdır. Hükme esas alınan rapor, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre düzenlenmiş olup, Dairemizin ve Yargıtay'ın kabul ettiği, uygulamada 32 yıl formülü olarak adlandırılan esaslara aykırı düşmektedir. Sigortalının işyerlerinde 32 yıldan daha kısa bir süre çalışması halinde, kaçınılmaz maluliyet oranı; çalışılan yıl sayısı: 32, yıl ortalaması ile çarpılarak kaçınılmaz maluliyet oranı belirlenmelidir. Sigortalının 18 yaşından sonra çalışmaya başlaması halinde ise; her yıl için 32 yıldan 3 yıl indirilerek kaçınılmaz maluliyet belirlenmeli, artık yaşlar için orantılama yoluyla indirime gidilmelidir.

Ayrıca, 506 sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü değerlendirilmelidir.

Ayrıca, 506 sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü değerlendirilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; sigortalının, başka işverenler nezdindeki çalışmaları ve çalıştığı işyerlerindeki işin niteliği ile süreleri belirlenmeli; davalı işyerindeki çalışma dönemi ve işi tespit edilmeli; davalı işyerinden ayrıldığı tarihteki meslekte kazanma güç kaybı oranı saptanmalı; sigortalının davalı işyerinden ayrıldığı tarih itibariyle meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlendikten sonra, belirlenen bu orana göre davalı işverenin kusur miktarı 32 yıl formülü ile tespit edilerek sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, kusur raporu bu hususları nazara almadığından yetersiz görülmüştür. Mahkemenin, konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alarak hüküm vermesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayanarak karar vermesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-) 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca belirlenecek ilk peşin değerli gelir ile fiili ödeme mukayesesi yapılarak düşük olan miktarın dikkate alınması gerekmektedir.

Mahkemece, ilk peşin değerli gelir ile fiili ödeme mukayesesi yapılmış ise de, ilk peşin değerli gelirin 92. madde dikkate alınarak belirlenmediği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3–) Kabule göre ise; davaya konu Kurum alacağı, meslek hastalığı sonucu sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve sarf edilen tedavi giderlerinden oluşmakta olup, ilk peşin değerli gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi masrafının onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsiline hükmedilmesi gerekirken; hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde sadece “sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle” hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/344, Karar No: 2024/6910, Tarih: 28.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/344 E.  ,  2024/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/501 E., 2022/368 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yürütülen yargılama neticesinde 16.06.2015 tarihli hüküm ile sanığın üzerine atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediği sabit görülerek 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62/2, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2021 tarihli, 2018/1772 Esas, 2021/7630 Karar sayılı ilamı ile;

"...

09/02/2015 tarihli olay tutanağında kazı derinliğinin belirtilmemiş olması, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıkların kolluk beyanlarında 30 cm derinliğinde kazdıklarını belirtmeleri, olay yerine ilişkin fotoğrafların bulunduğu CD’nin incelenmesinde, ülkemizde tarımsal amaçlı faaliyet için öngörülen 40 cm'lik derinliği aşmayacak kazı yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın sübut bulan define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile cezada TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi, gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı üzerine yürütülen yargılama neticesinde Mahkemece, 2863 sayılı Yasanın 74/1-1, CMK'nın 307/5, 2863 sayılı Yasanın 74/1-2.cüm, TCK'nın 35, 62/1, 51/1, 51/3 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, sanığın hükmü temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, suç tarihinde araç alım işlemi için olay yerinde olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ,sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, suç tarihinde araç alım işlemi için olay yerinde olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ,sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamında yer alan olay yeri tespit tutanağına göre 09.02.2015 günü sanık ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıkların iziniz kazı yaptıkları ihbarı alınması üzerine ilgili kolluk görevlilerince olay yerine gidildiğinde dört şahsın fındıklık alan içerisindeki kayalık alanda oldukları, bir şahsın elinde demir görünümlü bir çubuk ile çubuğu kayalara doğru tutarken görüldüğü, daha sonra kayanın etrafında yapılan incelemede ise kayanın batı kısmında yaklaşık yirmi metre uzaklıkta bir alanın kazıldığı, şahısların yanlarında ise kazı yapmak için kullandıkları kazma, balyoz, kürek, çekiç, hilti ucu, elektrot kaynak aleti bulunduğu, kürek ve kazmanın çamurlu olduğu, şahıslarla yapılan görüşmede şahısların “buradan bir şey çıkar, biz de nasipleniriz” dediklerinin belirtildiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanık ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanıklar hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçundan kamu davası açıldığı ve mahkemenin sanık ... temyiz dışı diğer sanıkların üzerilerine atılı suçu işledikleri sabit görülerek mahkumiyetlerine karar verdiği anlaşılmıştır.

Yerel mahkemece yürütülen yargılama neticesinde, bozma ilamının gereği yerine getirilerek 09/02/2015 tarihli olay tutanağında kazı derinliğinin belirtilmemiş olması, diğer sanıkların yaklaşık 30 cm kazdıklarını belirttikleri, dosya arasında bulunan CD içeriğindeki görüntülerde 40 cm'lik derinliği aşmayacak kazı yapıldığının anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV.GEREKÇE VE KARAR

Dairemizin 04.11.2021 tarihli, 2018/1772 Esas, 2021/7630 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yürütülen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6092, Karar No: 2017/15941, Tarih: 30.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6092 E.  ,  2017/15941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus (Yaş Düzeltilmesi)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacının 20.09.1972 olan doğum tarihinin 20.09.1965 olarak düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nüfus kaydındaki doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 14'ncü maddesinin (1.) fıkrası gereğince, kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamaz. Nüfus kaydının kapatılması ise, ölüm, gaiplik, Türk vatandaşlığının kaybı, evlenme, boşanma, evlat edinilme, soybağının düzeltilmesi veya reddi gibi olaylar nedeniyle bir kaydın üzerinde işlem yapılamaz hale getirilmesidir. Aynı maddenin (2.) fıkrasında yer alan hükme göre ise, kaydın kapatılmasına ilişkin sebep ortadan kalktığında veya yeniden açılmasını gerektirecek bir sebep ortaya çıktığında yeniden açılan kayda sonradan kişisel durumda meydana gelen olaylar işlenir.

20.06.2005 tarihinde "izinle" Türk vatandaşlığından çıkan davacının Avusturya vatandaşı olduğu, Türkiye'deki kaydının bu sebeple kapatıldığı dosyada bulunan nüfus kaydından anlaşıldığından; kayıt yeniden açılmadıkça üzerinde işlem yapılamayacağı doğrudur. Ne var ki, davacı "mavi kart" sahibidir. Mavi kart, davacıya 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 28'nci maddesinde belirtilen haklardan faydalanma imkanı tanır. (5490 s. NHK.'nun 6304 sayılı .... Değişik 3/1-m) Dolayısıyla kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamaz olması, davacının gerçek doğum tarihinin tespitine engel değildir. Kaydın açılmasını gerektiren yeni bir sebep ortaya çıktığında kaydın yeniden açılması ve üzerinde işlem yapılabilmesi mümkün olduğuna ve doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin istek, gerçek doğum tarihinin tespitini de kapsadığından, doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilemez ise de, tespitine karar verilebilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının doğum tarihinin 20.09.1972 olduğu halde, 04.06.1979 tarihinde ilkokuldan mezun olduğu anlaşılmaktadır. Davacının yedi yaşında beş sınıflı ilkokulu bitirmesinin mümkün olmadığı ve dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında, davanın kabulü sonuç itibariyle doğru olduğundan, yukarıda açıklanan gerekçeyle hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/son fıkrası gereğince hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.