muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5029, Karar No: 2023/2057, Tarih: 07.06.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan ...plaka sayılı otomobil ile Belek Köprüsü altında sağ tarafında kamyonet olacak şekilde kırmızı ışıkta durduğu, yeşil ışık yandığında kamyonet ile birlikte hareketlendikleri sırada, Valinin ışıklara uymadan geçeceği için acilen Cumalı Kavşağına geçmelerinin anons edilmesi üzerine polis memuru katılan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan 07 A 0601 plaka sayılı resmi polis motosikletin tepe lambası ve sireni açık şekilde kırmızı ışık ihlali yaparak sanık ...'in sağındaki yoldan kavşağa girdikleri, kamyonetin motosikleti fark etmesi ile durmasını müteakip sanık ... de frene bassa da polis motosikletinin aracın ön tampon kısmına çarparak devrildiği, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 08/02/2019 tarih, 2019/434 sayılı raporuna göre; Katılan ...'nın kemik kırığı oluşturacak, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 11/02/2019 tarih, 2019/432 sayılı raporuna göre; Katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarının bildirildiği, 29/01/2018 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağında; Sanık ...'in "Geçiş üstünlüğü bulunan bir aracın duyulur veya görülür bir işaretini ... sürücüleri bu araçların kolayca ilerlemelerini sağlamak için taşıt yolu üzerinde yol açmak, gerekiyorsa durmak ve bu araçlar tarafından tamamen geçilinceye kadar beklemek mecburiyetindeler. Bi rkavşakta iken böyle bir işaret alan arç sürücüleri derhal kavşağı boşaltmak ve gerekiyorsa emniyetli bir mesafe uzaklaştıktan sonra geçişi engellemeyecek şekilde durmak ve geçiş üstünlüğüne haiz araçlar tamamen geçinceye kadar beklemek mecburiyetindeler" kuralını ihlal ederek kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, katılan ...'ın geçiş önceliği kuralı ile hareket ettiğinin tespit edildiği, 15/03/2018 tarihli bilirkişi raporunda; Sanık ...'in asli ve tam kusurlu, katılan ...'ın kusursuz olduğunun bildirildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 29/04/2019 tarih, 2019/7196/863 sayılı raporunda; Sanık ...'in asli, katılan ...'ın tali kusurlu olduğunun bildirildiği olayda; Yargıtay 12. Ceza Dairesi Başkanlığının 20/02/2014 tarih, 20013/13378 Esas, 2014/4297 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; Valinin ışıklara uymadan geçmesinin polis memurları katılanlar ... ve ... için aciliyet gerektiren bir görev olmadığı, buna göre somut olayda aldıkları görevin niteliğine göre öncelik hakkı olmayan polis motosikletinin tepe lambası ve sireni açık olsa da; kırmızı ışık ihlali yaptığı olayda sağında bulunan kamyonet nedeniyle görüş açısı bulunmayan sanık ...'in çarpma noktası itibarıyla alabileceği herhangi bir önlemin bulunmadığı, buna göre yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-(c) maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı bulunduğundan ssanık ...'in istinaf başvurusu yerinde görülerek oy birliği ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur. " şeklindedir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Dosya içeriğine göre gündüz vakti , meskun mahalde, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile Serik ilçe merkezinden köprü altındaki kavşağa yeşil ışıkta girdiği sırada aracının sağ ön köşe ve sağ yan kısımlarına, sağından kırmızı - mavi ışıklı flaşörleri ve sirenleri yanık halde kırmızı ışıkta kavşağa giriş yapan katılan sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletin ön kısımlarının çarptığı, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda sanık sürücünün kavşağa geldiğinde her ne kadar kendisine hitaplı yeşil ışık yansa da sirenleri açık vaziyette gelen motosikleti dikkate alarak kavşakta durması ve ilk geçiş hakkını görev halinde olan katılan sürücü idaresindeki araca vermesi gerektiği halde bu hususa riayet etmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu belirtilmiş ise de valinin ışıklara uymadan geçmesinin polis memurları katılanlar ... ve ... için aciliyet gerektiren bir görev olmadığı, buna göre somut olayda aldıkları görevin niteliğine göre öncelik hakkı olmayan polis motosikletinin tepe lambası ve sireni açık olsa da kırmızı ışık ihlali yaptığı olayda, sağında bulunan kamyonet nedeniyle görüş açısı bulunmayan sanık ...'in çarpma noktası itibarıyla alabileceği herhangi bir önlemin bulunmadığı, buna göre yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli 2020/2128 Esas 2021/1709 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Serik 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11781, Karar No: 2023/14802, Tarih: 17.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11781 E.  ,  2023/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2558 E., 2023/1062 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/68 E., 2021/736 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.10.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...'un arkadaşı olduğunu, ...'da otelleri bulunan davalının davacıyı bu otellerde müdür olarak çalışması için ...'a davet ettiğini, davacının ....09.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, bir otel faal iken diğer otelin tadilatta olduğunu, bu nedenle diğer otel de çalışır hâle gelene kadar 4.000,00 EURO ücretle çalışmaya başladığını, davacının otelde kaldığını, tadilattaki otelin 2011 yılı Şubat ayı sonunda açıldığını, davacının ücretinin 2011 yılı Kasım ayında 5.000,00 EURO olduğunun şifahen bildirildiğini, ayrıca her ay net kârdan %5 prim verileceğinin söylendiğini, davacının çalışmasının 15.09.2012 tarihine kadar devam ettiğini, 70.000,00 EURO alacağı olduğunu, ancak davalı tarafça ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, davacının belirttiği dönemler arasında çalışma izni olmadığı gibi davacının davalılar ile herhangi bir yazılı veya sözlü anlaşması da olmadığını, davacının ...'ye gelmek istediğini ancak ülkeyi bilmediğinden davalı ...'dan yardım istediğini ve böylece otelinde konakladığını, davacının oturma veya çalışma izni olmadığından sık sık ...'a gidip geldiğini, çalışma izni alabilmesi için davalı Şirkete %0,5 ortak yapıldığını, bu pay karşılığında davacıdan herhangi bir ücret talep edilmediğini, ancak daha sonra bu hisse devrinin çalışma izni için yeterli olmadığının öğrenildiğini, davacının dava dışı .... isimli işyerinde ... bulduğunu ve 25.05.2012 - 25.05.2013 tarihleri arasında çalışmak için çalışma izni aldığını, davacının 13.12.2012 tarihinde söz konusu Şirketteki işinden ayrıldığını duyduklarını, bu tarih itibariyla da davacının çalışma izninin iptal edildiğini, davacının iddia ettiği dönemde müdür olarak başka bir personelin çalıştığını, davacının ücret ve prim iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 17.01.2011 ve 27.....2011 tarihli kolluk ve mahkemede vermiş olduğu ifadelerde ... ilişkisinin varlığına yönelik herhangi bir anlatımda bulunmadığı, bakanlık kayıtlarında davacının S.T. unvanlı işyerinden 25.05.2012-13.12.2012 arası çalışma izninin olduğuna yönelik kaydının bulunduğu, dinlenen tanıkların da davacının hizmet süresine yönelik somut bir anlatımda bulunmadığı, davacının işverene bağlı olarak çalıştığına ilişkin de herhangi bir delil bulunmadığı, şirket müdürü L.T.'nin ifadesinde davacıya bağlı olarak çalışmadığını beyan ettiği, bu nedenle taraflar arasında ... sözleşmesi ve davacının ... sözleşmesine bağlı çalışmasının bulunmadığının anlaşıldığı, bir an için davacının fiili çalışma olgusunun varlığı ispatlanmış olsa bile ücret miktarının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, davacının ücretini ispat edemediği, emsal ücret araştırmasına göre belirtilen ücret esas alınarak yapılan hesaplamada, davacının 133.000,00 TL alacağı belirlendiği ancak dosyada mevcut cari hesap ekstresine göre davacıya 151.000,00 TL ödendiği ve davacının da bu ödemeyi kabul ettiği, önce 50.000,00 EURO ödeme yapıldığını belirttiği daha sonra bu tutarın 50.000,00 TL olduğunu beyan ettiği, bu tutarlar davacıya ödenmiş olduğundan ... sözleşmesinin varlığı kabul edilse dahi davacının bakiye ücret alacağı bulunmadığı, aynı durumun prim alacağı talebi bakımından da söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının davalı ...'a ait her iki otelde sorumlu müdür olarak aylık 5.000,00 EURO ücret ve kârdan %5 prim alacak şekilde şifaen anlaşarak çalışmaya başladığını, davacının üniversite mezunu olup 7 lisan bildiğini, davacının çalışma olgusunu tanık beyanları ve işyeri kayıtlarıyla ispatladığını, emsal ücret kayıtlarıyla da ücret iddiasının ispatlandığını, davacının ...'de oturum ve çalışma izni bulunmadığından ... 3. Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadesinde davalı Şirket vekilinin talimatı doğrultusunda otelde çalıştığını söylerse hemen sınır dışı edileceğine yönelik kaygı ile otelde kaldığını beyan ettiğini, ancak davacının davalıya ait otelde misafir olarak kalmayıp müdür olarak çalıştığını, dosyaya sunulan resimler, davalı Şirket muhasebecisinin davacıya otelin doluluğu hakkında göndermiş olduğu e-postalar ve davacının her ay yurt dışına çıkışını gösterir vizeler ile davalıya ait iki otelin de müdürlüğünü yaptığını kanıtladığını, davacının davalıya ait oteller dışında hiçbir Şirkette veya yerde çalışmadığını, ancak davalı ...'un davacıya gitmemesi için davacının haberi olmadan .... Ltd. Şti. ünvanlı işyerinde çalışma izni aldırdığını, davacının 2 yıl boyunca otelde sürekli misafir olarak kalmasının hayatın olağan akışına uymadığını, tanık beyanlarıyla da davacının otellerde müdür olarak çalıştığının ispatlandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça davalı ...'a ait otellerde müdür olarak çalıştığına yönelik iddianın ispat edilemediği, zira sigorta kayıtlarına göre davacının 27.07.2012 - 13.12.2012 arasında .... Ltd. Şirketinde sigortalı kaydının görüldüğü, başkaca da herhangi bir sigorta kaydının bulunmadığı, ayrıca davacının 17.01.2011 tarihinde karakolda vermiş olduğu ifade de davalı ...'a ait otelde konakladığını beyan ettiği, yine 27.....2011 tarihindeki ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/50 Esas sayılı dosyasında tanık olarak verdiği ifade de davalı ...'un hem arkadaşı hem ortağı olduğunu, ...'ye geldiği zamanlarda sürekli olarak bu kişinin otelinde kaldığını beyan ettiği, davacının bu yöndeki ikrarlarının kendisini bağlayacağı, davacı tarafça çalışma olgusunun somut delillerle ispat edilemediği, bu kapsamda Mahkemece ücret ve prim alacaklarının reddinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı işverenler arasında işçi işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak ücret ve prim alacaklarının ispatı ve hesaplanması konularında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 ve 32 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16275, Karar No: 2022/2048, Tarih: 11.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16275 E.  ,  2022/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarih ve 2017/631 - 2018/220 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çağımızda hukukun değişmez niteliği; “Evrensel, herkes için, bağımsız, tarafsız insan haklarına saygılı, eşitlikçi, özgürlükçü, adil, haksızlığa karşı vazgeçilmez” oluşudur.

Bir ülkede bu ilkelerin benimsenip güçlendirilmesi ve içselleştirilmesi için demokratik düzenin bütün kurum ve kuruluşlarıyla oluşturulması, demokratik hakların etkin biçimde kullanılması, devletin bütün işlemlerinin hukuk sınırları içinde ve hukuk Devleti ilkelerine uygun olması kadar çağdaş bir ceza yargılamasının sağlanması da gerekmektedir.

İstikrar kazanmış yargı kararlarında vurgulandığı ve öğretide ifade edildiği üzere, ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin insan onuruna yaraşır biçimde araştırılıp bulunmasıdır. Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 23.02.2016 tarih ve 2014/5.MD-98 esas 2016/83 sayılı ve 10.12.2013 tarih ve 2013/359 sayılı kararlarında; “...Ceza Muhakemesinin amacı usul ve kuralların ön gördüğü ilkeler doğrultusunda maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak bir biçimde kesin olarak belirlenmesidir. Maddi gerçeğin belirlenmesinde kullanılan yegane araçlar deliller olup, nitekim 5271 sayılı CMK’nın ‘delillerin takdir yetkisi’ başlıklı 217. maddesinin 2. fıkrasında yer alan; ‘yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.” denilerek aynı amaca işaret edilmiştir. Bu açıklama ile ayrıca delillerin serbestliği ilkesine de vurgu yapılmaktadır. Buna göre, ceza muhakemesinde hangi hususu hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlama bulunmayıp, yargılama yapan hakim hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delili kullanmak suretiyle, sanığın aleyhine olduğu kadar lehine olan delilleri de araştırıp, değerlendirerek şüpheden arınmış bir sonuca ulaşmalıdır.

Ceza Muhakemesinde maddi gerçek ortaya çıkarılırken, kişisel hak ve özgürlüklere saygı ile toplumsal düzenin sağlanması arasında bir denge kurulması temel amaçtır. Kanun koyucu bu amaçla, delil serbestliği ilkesine, öğretide ve uygulamada “delil yasakları” olarak adlandırılan bir takım sınırlamalar getirmiştir. Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrasında, CMK'nın 206. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, 217. maddesinin ikinci fıkrasında, 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ve 289. maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin esas alınamayacağı belirtilmiştir. Delilin hukuka aykırı bir yöntemle elde edilmiş olup olmadığına ise yargı makamı karar verecektir.

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde;

15.07.2016 tarihinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi bir kısım silahlı kuvvetler personeli tarafından ağır silahlar kullanılarak gerçekleştirilmeye çalışılan darbe girişiminin olduğu sırada sanığın, ögretmen olarak görev yaptığı lisede öğrencisi olan şahıs ile hem Facebook üzerinde yapmış olduğu yazışmalarında hem de sonrasında telefon ile yapmış olduğu konuşmaları sırasında “FETÖ/PDY silahlı terör örgütünü övücü, darbe girişiminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile bir alakasının olmadığına” yönelik söylemlerde bulunduğu anlaşılmışsa da; söz konusu yazışma ve görüşme içeriklerinin, öğrencisi olan şahıs tarafından sanığın bilgisi dışında kayıt edilmesi, konuşma ve yazışma içeriklerinin kayıt eden kişinin kendisine karşı işlenen bir suç ile ilgili kanıt elde etmeye ilişkin olmaması nazara alındığında hukuka aykırı olup yasak delil statüsünde olduğu gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine,

kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6291, Karar No: 2024/11129, Tarih: 02.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6291 E.  ,  2024/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/311 E., 2019/1939 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2017/222 Esas, 2018/429 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/311 Esas, 2019/1939 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle ;

1-Bank Asya'da hesap hareketlerinin rutin nitelikte olduğuna, talimatla para yatırmadığına, yatırılan paraların kredi kartı borcunun ödenmesi için yapıldığına,

2-Sgk ve sendika üyeliğinin delil niteliğinin bulunmadığına, lehe hususların dikkate alınması gerektiğine, AİHM kararlarını dikkate alınması gerektiğine,

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü