muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1631, Karar No: 2015/2204, Tarih: 02.06.2015

münhasıran suç oluşturup, devletin tüzel kişiliğine ait bulunmamasıdır. Orman Kanunu ise sui generis ( kendine özgü nevi şahsına münhasır) bir kanun olup müsadere edilecek eşyanın bir kısmının devlete ait olması, suçun işlenmesi nedeniyle devletin zarar görüp müsaderenin bir nevi şahsi alacağa dönüşmesi, zararın müsadere ile karşılanmaya çalışılması, idarenin emvali geri istemesi nedeniyle olayın hukuki niteliğinin bulunması ve bu itibarla müsadere edilen eşya üzerinden de vekalet ücretine hükmolunması gerekmektedir. Dolayısıyla devlet adına O.. M.. vekili aracılığıyla takip edilen ceza davalarında müsadere kararı verildiğinde Orman Kanununun 113. maddesi her halukarda tesbit edilen değeri üzerinden Ceza Mahkemesince orman ideresi lehine hem maktu hem de nisbi ücreti vekaleti tayini gerektiği, Yargıtay İctihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararları, Ceza Genel Kurul Kararları, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin yerleşmiş ictihatları ile kabul edildiği cihetle kendisini vekille temsil ettiren katılan orman idaresi lehine müsadere edilen emval değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki bozma düşüncesi doğru olduğundan çoğunluğun görüşüne iştirak etmem mümkün bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2020/260, Karar No: 2020/3923, Tarih: 07.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/260 E.  ,  2020/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.04.2016 tarih ve 2015/958-2016/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1/2 pay sahibi olduğunu, davalı şirketin diğer 1/2 pay sahibinin ise ... olduğunu, her iki hissedarın aynı zamanda 04.06.2003 tarihinde alınan ortaklar kurulu kararı ile beş yıl süre ile şirketi münferiden temsil ve ilzam yetkisine sahip müdürler olduklarını, şirket paydaşlarının anlaşamamasına bağlı olarak davalı şirketin uzun bir süre önce gayrifaal hale geldiğini ve 04.06.2008 tarihinden itibaren organsız kaldığını, sicil kaydının da kanun gereği askıya alındığını, şirketin uzun süreden beri yönetim organından yoksun olduğu gibi, iki ortaktan oluşan genel kurulun da toplanamadığını ileri sürerek, davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şiket, sicil adresine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılmış olup, yasal sürede davaya herhangi bir cevap vermemiş ve savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davalı şirketin tescil ve ilan edilen son ortaklar kurulu toplantısına ait kararın 30.04.2005 tarihli olup şubenin kapanışına ilişkin olduğu, bunun dışında başkaca bir kararın ticaret sicile tescil edilmediği, davalı şirketin sicile kayıtlı adresinde mevcut olmadığı, şirketin uzun süreden beri yönetim organlarından yoksun olduğu ve gayrifaal hale geldiği, dolayısıyla davacının şirket ortaklığından beklediği yararın kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 2673-8 sicil nosunda kayıtlı "Tever Mobilya Turizm İşletmeciliği Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak re'sen mali müşavir ... 'ın tayinine karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, limited şirketin organ yokluğu nedeniyle feshi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı yan dava dilekçesinde; şirketin iki ortaklı olduğunu, 2003-2008 yılları arasında iki ortağın da şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğunu, 2008 yılından bu yana şirketin yönetim organının olmadığını iddia etmiştir. Davalı yan ise, davacı aleyhine açılıp kabul edilen ve Yargıtay derecatından geçerek kesinleşen alacak davası bulunduğunu, davacının sırf hükmedilen alacağın tahsiline mani olmak amacıyla ve kötüniyetli olarak işbu davayı tesis etmiş olduğunu savunmuştur.

Davacı yan dava dilekçesinde; şirketin iki ortaklı olduğunu, 2003-2008 yılları arasında iki ortağın da şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğunu, 2008 yılından bu yana şirketin yönetim organının olmadığını iddia etmiştir. Davalı yan ise, davacı aleyhine açılıp kabul edilen ve Yargıtay derecatından geçerek kesinleşen alacak davası bulunduğunu, davacının sırf hükmedilen alacağın tahsiline mani olmak amacıyla ve kötüniyetli olarak işbu davayı tesis etmiş olduğunu savunmuştur.

Davacının iddia ettiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6267 sayılı TTK’nın 540.maddesi hükmü uyarınca; aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar. İşbu dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nın 623/1.maddesi ise “Şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir." şeklindedir. Somut davada, davacı, şirketin 2008 yılından bu yana temsilcisi olmadığını savunmuş ise de davalının savunmasında bahsi geçen İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1993 Esas-2015/476 Karar sayılı dosyasında yönetim organı olmadığı iddia edilen davalı şirketin davacı ... ...aleyhine müdürlük görevini suistimalden tazminat davası açtığı, açılan işbu davada şirketin kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece şirketin ticaret sicil dosyası getirtilerek ön sözleşmesi de incelenip taraflar arasında görülen İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dosyası da değerlendirilerek şirketin yönetim organının bulunup bulunmadığı konusunda bir karar verilmelidir. Kaldı ki şirketin yönetim organı olmadığı anlaşıldığı takdirde ise 6102 s. TTK'nın 636/2 maddesi gereğince şirketin durumunun kanuna uygun hale getirilmesi için gerekli süreyi vermeden doğrudan feshe karar verilmesi dahi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4733, Karar No: 2019/8844, Tarih: 18.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4733 E.  ,  2019/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 10.09.2018 tarihli ilamı ile, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönlerinden bozulmuştur. Hükmün bozma kapsamı dışında kalan kısımları ise kesinleşmiştir. Mahkemece, bu durum gözetilmeden kesinleşen boşanma kararı yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. bent kısmının çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/510, Karar No: 2024/11760, Tarih: 28.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/510 E.  ,  2024/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1963 Esas 2021/2352 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/385 Esas - 2019/236 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Jandarma Astsubay olarak görev yaparken İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/88660 Esas sayılı soruşturma dosyası kapsamında İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliği tarafından 30.08.2016 tarihinde tutuklandığını, hakkında ceza soruşturması devam ederken davalı şirketin imtiyaz sahibi, diğer davalının eser sahibi olduğu www.sabah.com.tr internet haber sitesinde 31.08.2016 tarihinde müvekkili hakkında gerçek dışı haber yapıldığını, yapılan yayın nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın 31.08.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile haberin yayından kaldırılmasını, saldırının durdurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; adli soruşturmaya konu olan bir olayla ilgili kamuoyunu bilgilendirmek için dava konusu haberin yapıldığını, haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı hakkında silahla terör örgütüne üye olmak suçundan ceza yargılaması yapıldığı bu anlamda dava konusu haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, haberin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haberin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, habere yönelik kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığı, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili hakkında soruşturma devam ederken adı ve soyadına haberde yer verilerek masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, haberin doğru olmadığını bu nedenle görünür gerçekliğin de söz konusu olmadığını, mahkemece delillerin toplanmadığını, tanıklarının dinlenmediğini, haberde aşağılayıcı bir dil kullanıldığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; www.sabah.com.tr internet haber sitesinde 31.08.2016 tarihinde yapılan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, haberin yayından kaldırılması ve saldırının durdurulması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacı hakkında habere konu silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyet kararının kesinleştiğinin, dava konusu haberin bu yönü ile görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunun, haberin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, haberde geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/245, Karar No: 2013/3155, Tarih: 15.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/245 E.  ,  2013/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/125415

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/01/2012, 2010/239 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Adem mağdur Servet'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Adem'in olay tarihinde sağ göğüs ve sol kasık bölgelerinden, minimal hemotoraksa ve yumuşak doku lezyonlarına neden olacak şekilde mağduru hareketli kavga ortamında üç bıçak darbesiyle yaraladığı, yaralardan sonradan gerçekleştirilen ikisinin basit bir tibbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, sadece sağ göğüs bölgesindeki yaranın toraksa nafiz olup herhangi iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, sanığın engel bir durum olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği, darbelerin şiddeti ve yaraların niteliği birlikte dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten silahla yaralama suçundan, ancak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüsten yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen belli haklardan yoksunluk hükümlerinin uygulanması sırasında; TCK.nun 53/l-c maddesinde düzenlenen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan sadece kendi alt soyuna yönelik olarak koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 15/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3219, Karar No: 2017/5320, Tarih: 20.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3219 E.  ,  2017/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Dosya içerisinde rastlanamadığından, dava konusu taşınmazın tapu kayıt malikleri . ... güncel mirasçılık belgelerinin ilgililerinden temin edilmesi,

2- Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/182 Esas 2006/183 Karar sayılı ilamı ile aynı mahkemenin 1985/131 Esas 1985/219 Karar sayılı ilamı uyarınca tapu kaydında ad ve soyadı tashihleri yapılmasına karar verildiği ve bu kararların kesinleştiği ancak her iki kararın da tapu kaydına işlenmediği anlaşılmakla anılan mahkeme kararlarının infaz edilmiş şekliyle güncel tapu kaydının getirtilmesi,

3- Dosyanın temyiz incelemesine gönderilirken Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmediği anlaşılmakla gerekli özen ve dikkat gösterilerek anılan yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1019, Karar No: 2021/337, Tarih: 13.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1019 E.  ,  2021/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: KOCAELİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm: Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yoluyla bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiş ve sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6360, Karar No: 2019/12002, Tarih: 26.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/6360 E.  ,  2019/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve yardım etme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit, rüşvet verme ve alma, şike, teşvik primi, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : CMK'nın 323/1 maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün iptali ile beraat, mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, müsadere

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdur kavramı gibi Yasada açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin uygulamada yerleşmiş kararlarında "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 tarihli ve 65–69 E.K., 22/10/2002 tarihli ve 234–366 E.K., 04/07/2006 tarihli ve 127–180 E.K., 03/05/2011 tarihli ve 155–80 E.K., 21/02/2012 tarihli ve 279–55 E.K. ile 15/04/2014 tarihli ve 599-190 E.K. sayılı Kararlarında “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 tarihli ve 41–54 E.K. sayılı Kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Sanıklara atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'ın,

Sanıklardan;

..., ... ve ... haklarında ... FM adlı iş yeri sahibi ...'ye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve tehdit,

... ve ... haklarında ... FM adlı iş yeri sahibi ...'ye yönelik tehdit,

... hakkında ... FM adlı iş yeri sahibi ...'ye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali,

... hakkında 12/05/2011 günü ... ilinde ...isimli iş yerine yönelik olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali,

... hakkında rüşvet alma, ... hakkında rüşvet verme,

... (hükümlü), ... (hükümlü), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (hükümlü) haklarında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve yardım etme,

..., ..., ..., ... ve ... haklarında 11/05/2011 günü oynanan Beşiktaş-İBB Spor kupa finali müsabakasının sonucunu etkilemek amacıyla şike,

... hakkında 18/04/2011 günü oynanan Karşıyaka-... maçına ilişkin olarak şike,

... hakkında 18/04/2011 günü oynanan Karşıyaka-... ve 24/04/2011 günü oynanan ...-Mersin İdman Yurdu maçlarına ilişkin olarak şike,

..., ..., ..., ... ve ... haklarında 11/05/2011 günü oynanan Beşiktaş-İBB Spor kupa finali müsabakasının sonucunu etkilemek amacıyla şike,

... hakkında 18/04/2011 günü oynanan Karşıyaka-... maçına ilişkin olarak şike,

... hakkında 18/04/2011 günü oynanan Karşıyaka-... ve 24/04/2011 günü oynanan ...-Mersin İdman Yurdu maçlarına ilişkin olarak şike,

Suçlarından doğrudan zarar görmeyen katılan ..., ...Sportif Yatırım ve Futbol İşletmeciliği Ticaret A.Ş., ...Ticari Ürünler ve Turizm İşletmeciliği Ticaret A.Ş., ...Futbol İşletmeciliği Ticaret A.Ş.'nin verilen beraat ve/veya mahkumiyet hükümleri yönünden temyiz istemlerinin,Keza, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/02/2008 tarihli ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı, temyiz istemlerine konu kararların mahiyeti ve talepte bulunanların sıfatları gereğince katılma isteminin reddine karar verilen ... ile katılan ..., ...Sportif Yatırımlar ve Futbol İşl. Tic. A.Ş., ...Ticari Ürün. ve Tur. İşl. Tic. A.Ş. ve ...Futbol İşl. Tic. A.Ş. vekillerinin vaki duruşmalı inceleme istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de nazara alınarak CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİYLE,