muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/989, Karar No: 2018/4981, Tarih: 06.11.2018

Şüpheye yönelik sınıflandırmalar ve adlandırmalarda doktrinde farklılıklar olduğu görülse de; mahiyeti itibari ile maddi gerçeğin ortaya çıkartılmasına yönelik olarak Ceza Muhakemesi evrelerindeki işlemlerde şüphe dereceleri kabul görmektedir. Bu kapsamda terminoloji açısından "Şüphenin varlığı ve kuvvet derecesi ceza yargılaması açısından büyük önem taşır. Yargılamanın her aşamasında buna başvuran makamların görevlerine ve başvurulan tedbirin niteliğine göre farklılık gösterebilir. Şüphe, soruşturma ve kovuşturma makamlarının delillere ve olgulara dayanan bir tahminidir. Bu tahmin yanılma payını da içermektedir. Şüphe, bu yanılma payının derecesine göre sınıflandırılabilir. Ceza yargılamasında şüphenin basit, makul, yeterli ve kuvvetli şüphe olmak üzere çeşitli derecelerinden bahsedilebilir.... Şüphe, bazen zayıf, bazen kuvvetlidir. Şüphenin kuvvet derecesini ölçen unsur, delil ve emarelerdir. Şüpheyi tarif etmeye yarayan delillerin kuvveti, şüphenin kuvvetini belirler. Bazı yazarlar şüpheyi temelde ikiye ayırarak incelerler. Delillerin kuvveti az ise basit şüpheden, deliller nicelik olarak fazla ya da kuvvet derecesi yeterli ise yoğun şüpheden söz edilmektedir. Yoğun şüphe, eldeki delillerin nicelik olarak çok olması, delil kuvvetinin de yeterli olması ya da diğer deyimle kuvvetli delillerin bulunması halidir. Bu ikili ayrıma göre, yoğun şüphe de kendi içinde yeterli şüphe ve kuvvetli şüphe diye ikiye ayırılır. Buna göre, basit şüphenin dayanağı olan deliller genellikle basit, yetersiz veya azdır. Eldeki deliller sayıca az

değilse ya da delilin kuvvet derecesi yeterli veya kuvvetli ise yoğun şüpheden söz edilir. Hakkında dava açıldığında yargılama sonucunda elde edilen delillerin durumuna göre, mahkumiyet verilmesi ihtimali beraat kararına göre daha yüksek ihtimal ise yeterli şüphe var kabul edilir; sanığın mahkum olması kuvvetle muhtemel ise kuvvetli şüphe var demektir. ..., “...”, “...”, “...”, “... şüphe”, “yeterli şüphe”, “kuvvetli şüphe” terimlerine yer vermektedir. ...’e göre şüphe temelde üçe ayrılır. Basit, yeterli ve kuvvetli şüphe. Makul şüphe bu üçlü ayrımın dışında kalır. ... ve .... de, şüphenin kuvvet derecelerini dörde ayırarak incelerler: Soruşturmayı başlatan basit şüphe, makul şüphe, yeterli şüphe, kuvvetli şüphe.

Soruşturmanın başlamasında delillere dayanan basit bir şüphenin bulunması gereklidir.

Şüphelinin söz konusu suçu işlemiş olma ihtimalinin işlememiş olma ihtimalinden daha fazla ve güçlü olması halinde ise yeterli şüpheden söz edilmelidir.

Yeterli şüphe, yeterli delille ortaya konulur. Delillerin yeterli bir şüphe oluşturup oluşturmadığı konusunda karar verme yetkisi Cumhuriyet savcısına aittir. (CENTEL Nur/ZAFER Hamide; Ceza Muhakemesi Hukuku 6. Baskı, s: 425-426)

Cumhuriyet savcısı başlatılan soruşturma sonucunda yeterli şüpheye ulaşması halinde kamu davası açmak mecburiyetindedir.

Yeterli şüphe, yeterli delille ortaya konulur. Delillerin yeterli bir şüphe oluşturup oluşturmadığı konusunda karar verme yetkisi Cumhuriyet savcısına aittir. (CENTEL Nur/ZAFER Hamide; Ceza Muhakemesi Hukuku 6. Baskı, s: 425-426)

Cumhuriyet savcısı başlatılan soruşturma sonucunda yeterli şüpheye ulaşması halinde kamu davası açmak mecburiyetindedir.

Bu aşamada iddianamenin iadesi nedenleri arasında sayılan “Suçun sübutuna etki edeceği muhakkak sayılan delil” tabirinden neyin kastedildiği hususu önem arz etmektedir. Doktrinde de bu hususta görüş ayrılıkları bulunduğu, iddianamenin iadesi müessesesi kapsamında süreç içerisinde ortaya çıkan uyuşmazlıklar ile ilgili olarak Yargıtay kararları ışığında kavramın içeriğinin belirlendiği bilinmektedir. Kavrama dosyanın nevi şahsına münhasır durumunu göz önüne alınmak sureti ile anlam yüklemek gereklidir.

Yeterli şüphe ve yeterli delil kavramı birbirinden farklı kavramlardır. Delil bilindiği üzere ispat hukuku ile ilgili bir konudur. Bu kapsamda şüphe ve şüpheye yönelik derecelendirmeler delil kavramından daha geniş bir alanı kapsamaktadır.

CMK'nın 217. maddesinde de belirtildiği şekilde hukuka uygun yöntemler ile elde edilmesi şartıyla; yüklenen suçun her türlü delil ile ispatlanabileceği; kamu davasının mecburiliği ilkesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca hazırlanan iddianamenin kabulüne müteakip yapılacak yargılamada, delillerin serbestliği, adil yargılanma hakkı ve diğer muhakeme hukuku ilkeleri de dikkate alınarak yapılacak muhakeme sonucunda; hakim veya mahkeme yasalara uygun olarak vicdani kanaatine göre delilleri takdir etmek sureti ile karar verecektir.

Ceza yargılama hukukumuza 5271 sayılı CMK nın 174. maddesi ile getirilen iddianemenin iadesi kurumu esas itibari ile, yargılamanın makul sürede sonuçlanması ve şüpheli/sanıkların lekelenmeme haklarını etkin şekilde koruma altına almaktır. Bu nedenle iade müessesesi Anayasanın 36 -38. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde öngörülen kurumların teminatı mahiyetindedir. İddianemedeki şekle ilişkin eksiklikler her zaman giderilebilir. Ancak eksik soruşturma sonucu, yeterli suç

şüphesi oluşturmayan delillerle kişilere sanık sıfatı yüklendikten sonra, yargılama sonucunda beraat etmesi, o kişinin aklanmasını sağlar ancak, hak ihlalini engellemez. Aksi takdirde kanun koyucu suçun sübutuna etkili olan bir delil toplanmadan dava açılmasını iade nedeni olarak kabul etmezdi. Bu nedenle Cumhuriyet savcısı topladığı delillere göre süphelinin mahkum olacağını düşünüyorsa dava açmalıdır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmadan dava açılması kişilerin lekelenmeme haklarını ihlal edeceği gibi mahkemeler soruşturma yapmak zorunda bırakılacağından, davanın makul sürede bitirilmesi olanaksız olacaktır.

Deliller kamu davası açmak için yeterli olsa bile, iddianamede bulunması gerekli diğer ve bir bakıma şekli sayılabilecek hususların yer almaması halinde de iade mümkündür..."

Soruşturma aşamasında toplanan deliller sonucunda yeterli şüphenin oluşmaması durumunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, yargılama aşamasında hakim veya mahkemece verilen kararlar ile ve kanun yolu aşamalarında delillerin hukuka uygunluk denetiminin yapılacağına dair düzenlemelerin yanısıra iddianamenin iadesi müessesinin de delilin denetimine olanak tanıdığının kabulü gereklidir. Ancak, bu olanak Anayasanın 38/6 ve CMK'nın 206/2 maddelerindeki düzenlemeler kapsamında çok geniş yorumlanmaması gerektiği CMK'nın 172/1 maddesinin doğal sonucudur.

Bu kapsamda toplanan delillere göre yeterli şüphenin hasıl olması durumunda dava açılması zorunluluğu bulunduğundan, bir suçun işlendiği hususundaki şüphenin delillere dayanması zorunluluğuna işaret edildiğine ve bu şüphenin de kamu davasının açılması için yeterli bir şüphe olması gerektiğine yönelik olarak terimin dikkate alınması gereklidir.

Bu kapsamda toplanan delillere göre yeterli şüphenin hasıl olması durumunda dava açılması zorunluluğu bulunduğundan, bir suçun işlendiği hususundaki şüphenin delillere dayanması zorunluluğuna işaret edildiğine ve bu şüphenin de kamu davasının açılması için yeterli bir şüphe olması gerektiğine yönelik olarak terimin dikkate alınması gereklidir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olaydaki dosya kapsamına göre; şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2017 tarihli ve 2017/9526 soruşturma, 2017/4347 esas, 2017/985 sayılı iddianamenin iadesine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/279 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/702 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasındaki dayanak delillerin Dairemizin de kabul ve uygulamalarına göre terör örgütü üyeliği suçundan dava açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olmadıkları, şüphelinin mensubu olduğu iddia edilen silahlı terör örgütü hakkında ülke genelinde kapsamlı biçimde soruşturma yapıldığı ve yeni delillerin ortaya çıktığı bu durum çerçevesinde şüphelinin hukuki durumunda değişiklik olabileceği nazara alınarak; Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından CMK 174/1-b maddesi uyarınca "suçun sübutuna mutlak etki eden delil" niteliğinde olduğu kabul edilerek iddianamenin iadesine sebep olarak gösterilen, "teslim edilen dijital materyallere yönelik inceleme raporu" geldikten sonra rapor ve dosyada bulunan diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre şüphelinin müsnet suçu işlediğine dair yeterli şüphe oluşuyor ise iddianame düzenlenmesi gerekirken Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin iddianamenin iadesi kararına itiraz edilmesi yerinde görülmemiştir.

Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair kararı yerinde olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu karara karşı Kanun Yararına Bozmaya ilişkin talebinin reddine karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV)SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

Usuli işlemlerin yapılabilmesi için CMK 309/4-a maddesi gereğince dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5819, Karar No: 2024/10368, Tarih: 05.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5819 E.  ,  2024/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3239 E., 2023/46 K.

KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/388 E., 2021/349 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine,Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında kısmen kabul ve kısmen redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketin ... İnşaat Mühendisleri Odasının (İMO) inşaatında boya ve ısı yalıtımla ilgili eksik işleri tamamlamak üzere çalışmaktayken 26.02.2013 tarihinde, ikinci katta kurulu bulunan iskeleden beton zemine düşerek iş kazası geçirdiğini ve bu vahim kazadan dolayı meslekte kazanma gücünü yitirerek malul kaldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan inceleme sonucu maluliyet derecesinin %67 olarak tespit edildiğini ve müvekkiline geçici iş göremezlik ödeneği bağlandığını, davalı işverenin, iş yerinde baret ve emniyet kemeri dahi bulundurmadığını, işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini ve iş kazasının gerçekleşmemesine yönelik tedbirleri almadığını, bu nedenle davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin bir süre hastanede kaldığını, aylarca tedavi görüp tarif edilemez ve katlamlamaz cismani acılar çektiğini, tedavisinin hala devam ettiğini, kısmi felç geçirdiğini, yürüme yetisini kaybetmiş olup, hasar gören kasları nedeniyle tuvaletini dahi tutamayacak durumda olduğunu, henüz 46 yaşında olup bakmakla yükümlü olduğu bir ailesi olduğunu, müvekkilinin bu iş kazası sebebiyle maddi ve manevi olarak büyük zarara uğradığını belirterek, ödenmeyen dava konusu işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini belirterek fizik tedavi ve rehabilitasyon gideri olarak 1.000,00 TL, taksi gideri olarak 500,00 TL, refakatçi gideri olarak 500,00 TL, bakıcı gideri olarak 8.000,00 TL ve iş gücü kaybı tazminatı olarak 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında iş göremezlik istemini 411.408,28 TL’ye, bakıcı gideri alacağını 321.000 TL’ye artırmış, refakatçi gideri, taksi gideri, fizik tedavi gideri açısından taleplerinden feragat ettiğini beyan etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; aynı iş kazası kapsamında Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı sonrasında alınan 17.02.2020 tarihli rapor doğrultusunda; iş göremezlikten kaynaklı alacağın 458.178,06 TL bakıcı gideri alacağının 825.172,78 TL olarak tespit edilmiş olması nedeniyle asıl davada talep harici kalan; İş göremezlik alacağı olarak 46.769,78 TL ile bakıcı gideri olarak 504.172,78 TL’nin kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aynı dava dilekçesinde; manevi tazminat olarak Sigortalı lehine 100.000 TL ile eşi ... lehine yansıma niteliğinde 40.000 TL’nin kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirkette 15.02.2013 tarihinde bitmek üzere olan inşaatta geçici işçi olarak işbaşı yaptığını, 26.02.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, davacının şirkete geçici olarak düz işçi olarak girdiğini, kendisinin yapmaması gereken sıva işinde iskeleden düşerek yaralandığını, kendisinin sıva ustası olmadığını, iskelede yapabileceği iş olmadığını, şantiye şefi ve orada bulunan amirleri tarafından sıkı sıkıya tembih edilmesine rağmen yasak olan iskeleye çıktığını, düşerek iş kazası geçirdiğini, davacının izinsiz olarak yaptığını, kendisi ile ilgili olmayan işi yapmaya kalkışması nedeni ile kazaya engel olamadıklarını, işveren olarak iş güvenliği ile ilgili tüm alet, edevat ve ekipmanların iş yerinde olduğunu, gerekli eğitimlerin tüm çalışanlara verildiğini, müvekkil şirket yetkililerinin davacının tedavisi için gereken ihtimamı gösterdiğini, kendisine maddi, manevi olarak destek olduklarını, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; dosyada davacının ücretine ilişkin tüm delillerin birlikte değerlendirmesi neticesinde; davacının yaptığı iş ve kıdemi göz önüne alınarak günlük net 90,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir. Kocaeli SGK İl Müdürlüğünden getirtilen iş kazası ile ilgili tahkikat evraklarının incelenmesinde; davacının 26.02.2013 tarihinde davalı işyerinde meydana gelen olay nedeniyle yaralanmasının iş kazası sonucu olduğu, meydana gelen iş kazasında davalı şirketin % 90, davacının ise % 10 oranında kusurlu bulunduğu, olay nedeniyle davacının iş göremezlik oranının % 67 olarak tespit edildiği, kurum tarafından davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 91.666,46 TL olduğu ve ayrıca davacıya 3.083,56 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, 22.04.2016 tarihli kusur raporunda davacının %10 davalının ise %90 kusurlu olduklarının tespit edildiği, kaldırma kararı sonrası, davacının maluliyet durumu kurumdan sorulmuş olup, verilen cevabi yazıda %67 maluliyet oranının değişmediği ve kontrol muayenesinin kaldırıldığı, dosya yeniden bilirkişiye tevdi edilmiş, düzenlenen raporda 458.178,06 TL maddi tazminat ve 825.172,78 TL bakıcı gideri belirlendiğini, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının geçirdiği iş kazası sonucunda maddi zarara uğradığı ve davalı işverenin kusuru oranında bu zarardan sorumlu olduğu anlaşılmış olup, ana dosya ve birleşen dosyadaki maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verildiğini, bakıcı giderleri açısından da, bilirkişi tarafından hesaplama yapılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı da gözetilerek hem ana dosyada hem de birleşen dosyada talep edilen bakıcı giderine hak kazanıldığı değerlendirilmiş, her iki tutar üzerinden de % 30 hakkaniyet indirimi yapılmış, davacının duyduğu ızdırap ve elemi kısmen dindirmek amacıyla iş kazası tarihi, iş kazasının gerçekleşme biçimi, kusur oranları, davacının sosyal ve ekonomik durumu, iş kazası nedeniyle meydana gelen maluliyetinin derecesi, davacının işbu maluliyeti nedeniyle çektiği ve çekeceği üzüntü, ülkenin ekenomik koşulları, davalı işverenin mali durumu, paranın satın alma gücü, 22.06.1966 gün 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtilen ilkeler ve hak nesafet kuralları gözönünde tutularak 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, meydana gelen kazada davacı ...'nın eşi %67 oranında maluliyet oluşacak şekilde yaralanmış ve yardıma muhtaç ... gelfiği, davacının ve diğer davacı eşinin yaşları, maluliyet oranı ve kusur durumları birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen kazada davacı ... açısından kanunda zikredilen ağır zarar koşulunun gerçekleştiği değerlendirilmiş ve oluşan maluliyetin davacının bundan sonraki yaşamına etkileri ve üzerinde yarattığı tahribat da gözetilerek 30

...'nın eşi %67 oranında maluliyet oluşacak şekilde yaralanmış ve yardıma muhtaç ... gelfiği, davacının ve diğer davacı eşinin yaşları, maluliyet oranı ve kusur durumları birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen kazada davacı ... açısından kanunda zikredilen ağır zarar koşulunun gerçekleştiği değerlendirilmiş ve oluşan maluliyetin davacının bundan sonraki yaşamına etkileri ve üzerinde yarattığı tahribat da gözetilerek 30.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun düşeceği kanaatiyle, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ... ana dosyada taksi, refakatçi ve fizik tedavi-rehabilitasyon masraflarının da davalıdan tahsilini istemiştir ancak daha sonra bu talebinden feragat etmiş olup, bu talepler yönünden feragat nedeniyle ret kararı verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı işçinin davalı şirkette asgari ücretle çalışmak üzere harç karmak gibi ustalık gerektirmeyen işlerde çalışmak üzere yeni işe alınmış düz işçi olduğunu, davacının da davayı açtığında dava dilekçesinde bunun aksi yönünde bir iddiası da bulunmadığını, davacı gibi geçici sıvacı yardımcısı olan bir işçinin esnaf odalarından bildirilen ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi somut olayla da hiçbir uygunluğunun bulunmadığını, bakıcı gideri olarak belirlenen 577.620,94 TL’nin kabulünün de mümkün olmadığını, davacının kaza sonrası geçen 8,5 yıldır harcamadığı parayı davalıdan talep ederek sebepsiz zenginleşeceğini, davacının her geçen gün iyiye giden rahatsızlığında kendisi başka birinin yardımı olmadan değnek ile yürüyebildiğini, bunun dışında temel ihtiyaçlarını karşılayabildiğini, bakım ihtiyacı net olarak belirlendikten sonra ona uygun bir hesaplama yapmadan bu miktarın belirlenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacıya aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından başvuru halinde yapılacak olan yardımın bulunduğunu, evde bakıma muhtaç engellilerin bakımını üstlenen kişilere maddi ödeme yapılmak suretiyle destek sağlandığını, bu kişilere evde bakım maaşının ödendiğini, davacı işçi için 100.000,00.TL eşi davacı için de 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olduğunu, bu miktarların da fazla olduğu inancı ile kararın kaldırılmasının gerektiğini belirterek; yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Dairemizin 19.03.2019 tarih ve 2018/907 esas 2019/525 karar sayılı kaldırma kararı üzerine mahkemece öncelikle davacının ücreti yönünden gerekli araştırmanın yaptırıldığı, davacının kontrol muayenesi yaptırılarak maluliyet oranının belirlenmesi yönündeki kaldırma kararı üzerine gerekli incelemenin yaptırıldığı, bakıcı gideri yönünden de kaldırma kararına uygun şekilde değerlendirme yapılarak karar verildiği görülmüştür. Davacı sıva yardımcısı olarak çalışmış olup, davalı işverence asgari ücretle çalıştığı belirtilmiş ise de inşaat işinde çalışan işçilerin günlük yevmiye ile çalıştıkları ve asgari ücretle çalışmadıkları dosyalardan tecrübe edinilen bir durum olduğundan ÇSGB ile TUİK yazı cevapları da dikkate alınarak günlük 90,00 TL ücretle çalıştığı yönündeki mahkeme kabulü dosya kapsamına uygun görülmüştür. Yine Kocaeli SGK'dan gönderilen tahkikat evraklarından ve kontrol muayene sonucundan davacının %67 maluliyet oranının değişmediği ve kontrol muayenesinin kaldırıldığı, kusur raporu uyarınca işverenin %90, davacının %10 kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporundaki tespitler de dikkate alınarak hükme esas alınan bilirkişi raporundaki maddi tazminat ve bakıcı gideri hesaplamalarının değişmediği tespit edilmiştir. Davacının PMF yaşam tablosuna göre maddi tazminat ve bakıcı giderinin hesaplanması yerinde olup aktif dönem davacının tespit edilen ücreti üzerinden, pasif dönem ise asgari ücret üzerinden agi dahil edilmeden, yine bakıcı gideri de brüt asgari ücret üzerinden doğru şekilde hesaplanmış ise de davacının bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunmayacağı ve bakiye ömrü içerisinde sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından da yararlanacağı dikkate alındığında tespit edilen toplam 825.172,78 TL bakıcı giderinden B.K.'nun 417/2 ve 56 ncı maddesi hükümleri dikkate alınarak takdiren %35 oranında hakkaniyet indirimi yapılması dosya kapsamına uygun olup, dosya kapsamı, dosyanın geçirdiği safahat, günün ekonomik koşulları ve alım gücü, davacının maluliyet oranının yüksekliği, yaşadığı elem ve ızdırap dikkate alınarak davacı ile davacı eş yönünden takdir edilen manevi tazminat tutarının da dosya kapsamına uygun olduğu dikkate alınarak bakıcı gideri yönünden davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, diğer hususlara yönelen davalının istinaf başvurusunun reddiyle aşağıdaki şekilde yeniden hüküm kurulması yoluna gidilmiştir." gerekçeleriyle

"1.HMK 'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına,

2-Ana dosya yönünden davanın kısmen kabulü ile

a-411.408,28 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 26.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine,