muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8203, Karar No: 2023/11735, Tarih: 11.09.2023

6. Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... AŞ'den ... alan diğer davalı ... Demir Çelik Şirketi nezdinde çalıştığını, iki davalı arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, işçilerle ilgili tüm ... ve işlemlerin, işin takibi ve yönlendirilmesinin davalı ... AŞ tarafından yapıldığını, işin muhatabının ... AŞ'nin yetkili ve müdürleri olduğunu, davalı ... Demir Çelik Şirketi işçilerinin diğer davalı Şirketin işçileri ile birlikte işin tamamını yaptıklarını ve her alanda çalıştıklarını, işçi işe alım ve işten çıkarma işlemlerinde ... Demir Çelik Şirketinin etkisinin olmadığını ileri sürerek davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun ve davacının baştan itibaren davalı ... AŞ işçisi olduğunun tespitini talep etmiştir. Davalı Şiketler ise davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak haksız davanın reddini istemişlerdir.

7. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı ... Demir Çelik Şirketi nezdindeki hizmet süresi içinde çalıştığı hizmet alım sözleşmeleri incelenerek dosya üzerinden sözleşmelerin muvazaalı olup olmadığı değerlendirilmiştir. Bu inceleme ve değerlendirme ise muvazaa tespiti açısından sonuca ulaşmada yetersizdir. Dava konusu muvaaza denetimine ilişkin olarak uzman bilirkişiler eşliğinde keşifle işyerinde inceleme yapılarak, davacının fiilen yaptığı ... ve bu işin hizmet alım sözleşmesi kapsamında belirlenen ... olup olmadığı tespit edilmeli, işyerinde asıl işveren işçileri ile alt işveren işçilerinin aynı işi yapıp yapmadıkları, davalı Şirketler arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanun'a uygun kurulup kurulmadığı, aralarındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olup olmadığı tespit edilmelidir.

8. Keşif icrası sonucu davacının yaptığı işin asıl ... mi yardımcı ... mi olduğunun açıklığa kavuşturulmasından sonra, asıl ... ise işin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirip gerektirmediği, aynı işte asıl işveren işçilerinin de çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. Davacının icra ettiği ...; yardımcı ... niteliğinde ise davanın reddine karar verilmeli, davacı asıl ... kapsamında çalışıyor ve yapılan ... teknolojik nedenle uzmanlık gerektirmiyorsa ya da davacıya asıl işveren işçileri ile aynı ... yaptırılıyorsa asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulmadığı sonucuna varılarak şimdiki gibi karar verilmelidir. Açıklanan nedenle eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7116, Karar No: 2014/11946, Tarih: 05.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7116 E.  ,  2014/11946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/1238-2013/640

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ve aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve inkar tazminatı istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin ödemeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davalı vekili temyiz dilekçesinde 19.10.2010 tarihinde kiraya verenin Yapı Kredi Bankasındaki hesabına 450 TL'lik bir ödemenin daha yapıldığını bildirmiştir. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine mahkemece gönderilen banka dekontuna göre bu tarihte İbrahim Karamemiş isimli kişi tarafından konut kirası kaydı ile 450 TL ödeme yapıldığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece 19.10.2010 tarihinde yapılan bu ödemenin dava konusu kiralananın kira bedeline ilişkin olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22278, Karar No: 2020/7778, Tarih: 15.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22278 E.  ,  2020/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı karşı davalı vekili, davalıya ait işyerinde 18.02.2005- 03.09.2012 tarihleri arasında yurt dışı satış sorumlusu olarak brüt 7.139,08 TL ücretle çalıştığını, gittiğini, müvekkilinin 2005 yılından 2010 yılına kadar tüm milli bayramlarda çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve resmi tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını; karşı davanın ise reddini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı karşı davacı vekili, davacının bildirim süresine uymadan iş sözleşmesini feshettiğini, davacının görevinin şirketin yurt dışında sınırlı sayıdaki müşterilerinin tekliflerini inceleyip bunlara cevap vermek, üretime iletmek ve üretilen ürünlerin faturasının gümrük müdürlüğüne bildirilmekten ibaret olduğunu, davacının son zamanlarda çalışmadığını, davacının işi itibari ile hafta sonu çalışma yapmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini; karşı davada ise davacının bildirim süresine uymadığını, şirkete ait kayıtları silmesi sebebiyle şirketin zarara uğradığını iddia ederek ihbar tazminatı ile manevi tazminat alacağının karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6098 sayılı Kanun'un 101. maddesinde “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.” hükmü öngörülmüş, 102. maddede ise “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” kuralı düzenlenmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalı tarafından yargılama sırasında davacıya banka yolu ile 9.439,29 TL ödendiği, ancak ödemenin hangi alacağa mahsuben yapıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, yapılan kısmi ödeme, hem fazla çalışma ücreti hem de yıllık izin ücreti alacağından mükerrer şekilde mahsup edilerek hüküm kurulmuş olup, karar öncelikle bu yönüyle hatalıdır. Ayrıca yapılan ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu borçlu tarafından bildirilmediği sürece, ödemenin önce tahakkuk eden (muaccel olan) alacaktan mahsubu gerekir. Hal böyle olunca somut olayda, kısmi ödemenin fazla çalışma ücretinden mahsubu gerektiği açıktır. Mahkemece bu yön gözetilmeden, yazılı gerekçe ile mükerrer şekilde mahsup yapılmak suretiyle hüküm kurulması yerinde değildir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından yargılama sırasında ödenen 9.439,29 TL’nin hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsubu yapılmış ise de, yapılan mahsup işlemi hatalıdır. Bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma ücretinden önce dosya kapsamına uygun bir indirim yapılarak, önce davalı tarafından davacıya ödenmesi gereken fazla çalışma ücreti bulunmalı, daha sonra davalı tarafından yapılan ödemenin mahsubu suretiyle hüküm kurulmalıdır. Açıklanan bu sıraya uyulmadan önce kısmi ödemenin mahsubu yapılıp, daha sonra indirim yapılarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-Davalının ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunması gözetilmeden karar verilmesi bir başka hatalı yöndür.

5-Davacı dava dilekçesinde 300 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti talep etmiş ve bu alacak ile ilgili kısmi ıslah yapmamıştır. Davacının talebinin 300 TL ile sınırlı olduğu dikkate alınmadan, bilirkişi raporunda hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından %40 indirim yapılmak suretiyle belirlenen net 404,63 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının tahsiline karar verilmesi talebin aşılması niteliğindedir. Talep aşımı yapılarak hüküm kurulması bozma sebebidir.

6-Asıl dava ile karşı dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması isabetli ise de, iki ayrı dava yönünden ayrı ayrı yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmemiş olması hatalıdır.

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4 hükmü gereği, manevi tazminat davasının diğer taleplerle birlikte açılması durumunda avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak belirlenir. Belirtilen yönler nazara alınmadan yazılı gerekçe ile karar verilmesi bir başka hatalı yön olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9329, Karar No: 2022/13787, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9329 E.  ,  2022/13787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı vekili bakımından reddine, davacı vekili bakımından ise kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki....İli, ... İlçesi, ... Kasabası, Aşağı Mahalle, 337 ada 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine, üzerinde bulunan yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile; dava

konusu taşınmaz arazi niteliğinde kabul edilmek suretiyle net geliri esas alınıp kamulaştırma bedeli yeniden tespit edilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/398, Karar No: 2018/569, Tarih: 27.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/398 E.  ,  2018/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 357-1003

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Ankara (kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2008 tarih ve 857-796 sayılı hükmün mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 14. Ceza Dairesince 19.11.2012 tarih ve 7814-11543 sayı ile;

"Kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için geçerli sebep bulunmayan mağdurenin, aşamalarda değişmeyen tutarlı ve samimi anlatımlarına, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, hastanede refakatçi olarak kalan sanığın, aynı hastanede tedavi gören yaşı küçük mağdureyi yanına çağırmak suretiyle, bacaklarını ve göğüslerini elleyip, sarılıp boynundan öpmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suçtan mahkûmiyeti yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 06.09.2013 tarih ve 357-1003 sayı ile;

"Mağdure, olayın ertesi günü olan 5.9.2007 tarihli hazırlık ifadesinde, saat.13.00 sıralarında sanığın seni seviyorum diyerek, bacaklarını ellemeye başladığını ve öpmeye çalıştığını, akşam vakti ise sanığın kendisini çağırdığını o saatte kapalı olan kafeterya tarafına götürdüğünü, göğüslerini ellediğini, boynunu öptüğünü ifade etmiştir.

Tacize uğrayan mağdurenin, aynı gün ikinci kez aynı sanığın çağrısına uyarak gitmesi ciddi şüphe doğurucudur. Sanık, mağdurenin bulunduğu odaya gelip tacizini sürdürse idi, mağdurenin ifadesi samimi görülebilirdi.

Mahkemece 6.2.2008 tarihi ifadesinde, öğlenki olay akşam, akşamki olay gece olarak ifade edilmiş, ifadesindeki diğer çelişkiler zabta geçmiş, gerekçeli kararda da belirtilmiştir.

Yargıtay bozma ilamında belirtilen, 'mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi ve tutarlı anlatımları' yukarıda belirtilen nedenlerle dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır.

Hazırlıkta dinlenen, mahkemece temin edilemeyen tarafsız kamu tanığı durumundaki, şahit Özgül Mekik 5.9.2007 tarihli ifadesinde, saat 19.30 sıralarında sanık ile mağdureyi koridorun başından konuşarak geldiklerini, mağdure odaya girince tacizi söylediğini ifade etmiştir.

Olay anını gören şahit ifadesi bulunmamaktadır.

O hâlde Yargıtay bozma ilamında belirtildiği gibi verilecek mahkumiyette şahit ifadelerine dayanılması doğru olmayacaktır.

Hazırlıkta dinlenen, mahkemece temin edilemeyen tarafsız kamu tanığı durumundaki, şahit Özgül Mekik 5.9.2007 tarihli ifadesinde, saat 19.30 sıralarında sanık ile mağdureyi koridorun başından konuşarak geldiklerini, mağdure odaya girince tacizi söylediğini ifade etmiştir.

Olay anını gören şahit ifadesi bulunmamaktadır.

O hâlde Yargıtay bozma ilamında belirtildiği gibi verilecek mahkumiyette şahit ifadelerine dayanılması doğru olmayacaktır.

'Kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira etmesi için bir neden bulunmayan mağdure ifadesi' kavramı varsayımsal olup,olaydan olaya değişiklik gösterir. Kanaatimce, bu kabulün aksine, olayın akışı içinde şüphe doğuracak hiçbir verinin bulunmaması gerekir. Olayda yüzünde doğuştan ağır lekeler olan, plastik cerrahi kliniğinde tedavi gören suç tarihinde 12 yaşında bir kız çocuğu söz konusudur. Hem yaşı hem de içinde bulunduğu psikolojik durum dikkate alındığında, Yargıtay dairesinin bu kabulünün, mağdure tarafından ne derecede bilincinde olduğu çok tartışmalıdır. Sözü edilen varsayımın çocuk, genç, yaşlı, evli-bekar demeden herkese tekdüze uygulanması büyük sakıncalar doğuracaktır.

Bir tarafda mağdure lehine varsayımsal bir kabul, diğer tarafda sanığın hukuk güvenliği vardır. Hakim, her iki menfaati de aynı derecede gözetmeli, özellikle mağdure anlatımı tutarlı değilse, bu konuda mahkemede şüphe uyanıyorsa, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereği hukuk güvenliği tercih edilmelidir.'' şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2016 tarihli ve 127794 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 783-1718 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 20.03.2017 tarih ve 366-1437 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure ...'ın suç tarihi itibarıyla 12 yaş 10 aylık olduğu ve Ankara Numune Hastanesi Plastik Cerrahi Servisinde yatılı olarak tedavi gördüğü,

Suç tarihi itibarıyla 44 yaşının içerisinde ve evli olan sanık ...’ın ise Saray Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde taşeron işçi olarak çalıştığı,

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure ...'ın suç tarihi itibarıyla 12 yaş 10 aylık olduğu ve Ankara Numune Hastanesi Plastik Cerrahi Servisinde yatılı olarak tedavi gördüğü,

Suç tarihi itibarıyla 44 yaşının içerisinde ve evli olan sanık ...’ın ise Saray Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde taşeron işçi olarak çalıştığı,

Mağdurenin 04.09.2007 tarihinde saat 20.00 sıralarında sanık tarafından cinsel istismara uğradığını nöbetçi hemşireye bildirmesi üzerine, nöbetçi hemşire ve nöbetçi doktor tarafından 05.09.2007 tarihinde saat 08.20’de tutanak düzenlenip durumun idari makamlara bildirildiği,

Nöbetçi doktor ve hemşire tarafından düzenlenen tutanağa göre; 04.09.2007 tarihinde saat 20.00’da mağdurenin refakatçilerle birlikte 113 numaralı odaya ağlayarak geldiği, 111-4 numaralı odada yatan.....’nin refakatçisi olan sanık tarafından sözlü ve fiziksel tacize uğradığını ağlayarak anlattığı, gece boyunca odada koruma altına alınan mağdurenin sabah saatlerinde de bahsettiği olayların gerçekleştiğini tekrarladığı,

Plastik cerrahi klinik şefi ve sorumlu hemşiresi tarafından düzenlenen tutanağa göre; 04.09.2007 tarihli akşam nöbetinde Başbakanlık Saray Çocuk Esirgeme Kurumundan kliniklerine yatırılan..... isimli hastanın yanında refakatçi olarak kalan kurum görevlisi sanığın, hastalardan birisine sözlü ve fiziksel tacizde bulunduğunun nöbetçi hemşire tarafından bildirilmesi üzerine mağdureyle yapılan görüşmede olayı anlatıp doğruladığı,

Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklara göre; 111 numaralı odada kalan Ali Erol isimli şahıs ameliyat olduğundan, Şaban Yaşar ve refakatçisi Miraç Yaşar taburcu edildiğinden,.....'nin ise akli dengesi yerinde olmadığından ifadelerinin alınamadığı,

Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05.09.2007 tarihli rapora göre; alkollü olmayan sanığın vücudunda travmatik lezyon saptanmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure ... kollukta; 04.09.2007 tarihinde saat 13.00 sıralarında ismini Turgut olarak söyleyen sanığın kendisini yanına çağırması üzerine yanına oturduğunu, sanıkla konuşurken sanığın hastanedeki diğer bayanlara “Of mala bak, ne büyük g.. varmış” şeklinde sözler söylediğini, kendisine de “Seni çok seviyorum” diyerek bacaklarını ellemeye başladığını, “Ne yapıyorsun” diye tepki verdiğini, sanığın kendisini öpmeye çalışmasına karşın buna izin vermeyip odasına gittiğini, sanığın akşam saatlerinde “Dışarıda dolaşalım” diyerek kendisini yanına çağırdığını, kendisini kafeteryanın oraya götürdüğünü, kapalı olan kafeteryada kimsenin bulunmadığını, sanığa odasına gitmek istediğini söylediğinde kendisine “Şuradan tur atalım sonra gidelim” dediğini, dolaşırken kendisine yandan sarılarak göğüslerini ellediğini, boynundan öpüp “Seni çok seviyorum, tamam mı” dediğini, korktuğundan “Tamam” diyerek cevap verdiğini, oradan ayrılmak için bahaneler uydurup odasına gittiğinde yaşadığı olayı odada bulunanlara anlattığını, onların da nöbetçi doktor ve hemşireye haber verdiklerini,