muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2109, Karar No: 2011/8685, Tarih: 16.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2109 E.  ,  2011/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davaya konusu taşınmazın niteliği, yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı da dikkate alındığında; irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin binde ikisi oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğünün kabulü ile fazla bedele hükmedilmesi,

2-Elektrik bilirkişisi tarafından hesaplanan irtifak alanının yüzölçümünün fen bilirkişi raporunda, kararın infazına elverişli şekilde koordinatlı kroki ile belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25257, Karar No: 2012/36751, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25257 E.  ,  2012/36751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Şikayetçilerin ihalenin feshi talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tefhim edilen kısa kararda; "davacıların müştereken ve müteselsilen İİK'nun 134/2 maddesi gereği taşınmazların ihale bedelinin % 10'una tekabül eden 14.130,00 TL para cezasına mahküm edilmesine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda; "2004 sayılı İİK'nun 134/2 maddesi uyarınca, feshi istenen ihale bedelinin % 10'u olarak hesap edilen 14.130,00 TL para cezasının davacılardan alınarak hazineye irat kaydına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar, HMK.nun 297/son maddesi hükmü gereği şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih ve 7/4 sayılı ilamında da, kısa kararla gerekçeli kararın çeliik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup,  mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.  SONUÇ  : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4799, Karar No: 2021/12527, Tarih: 06.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4799 E.  ,  2021/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ayıba karşı sorumluluk davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan ...den ikinci el olarak satın aldığı aracın seyir halinde iken arıza yaptığını, bu arızanın sebebinin supaplarındaki eğilme olduğunun tespit edildiğini ve aracın gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek; aracın ayıpsız misli ile değişimini, olmadığı takdirde araç için ödenen bedelin ve motor söküm ücreti olarak kendisinden alınan 702,10TL' nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davacının davalılardan ... Motorlu Araçlar San. Ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açtığı davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... Turizm Taşımacılık Tic. A.Ş. ile ... Otomotiv Servis Tic. A.Ş yönünden kısmen kabulü ile dava konusu aracın ücretsiz olarak onarılmasına ve 702,10TL alacağın davalılardan tahsiline dair karar, davacı ve davalılardan ...nin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 04/12/2018 tarihli ve 2016/18511E. - 2018/11631 K. sayılı kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu aracın motor arızasının krank mili ile supapları tahrik eden kam mili arasındaki uyumun bozulması nedeniyle supapların pistonlara çarpmasından meydana geldiği tespitinin yapıldığı ve mahkeme tarafından da bu hatanın üretimden kaynaklı hata olduğu gerekçesine dayanılarak hüküm kurulduğu, ancak hükme esas alınan rapora temyiz eden davalı tarafından aracın 22/02/2008 tarihinde trafiğe çıktığı ve 84.000 km’de motor arızası veren araçta 6 yıllık kullanım sonucundan üretimden kaynaklı hatadan söz edilemeyeceği gerekçesi ile itiraz edildiği, itiraz üzerine alınan ek raporun da itirazları karşılamadığı, bu sebeple bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir üniversiteden, konularında uzmanların bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik farklı bir bilirkişi heyetinden dosya kapsamını değerlendiren ve temyiz eden davalının da itirazlarını karşılar nitelikte rapor alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın davalılardan ... Motorlu Araçlar San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açmış olduğu davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı malın iadesi olmadığı takdirde ödenen bedelin ve yapılan masrafın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın davalılardan ... Motorlu Araçlar San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açmış olduğu davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı malın iadesi olmadığı takdirde ödenen bedelin ve yapılan masrafın tahsili istemine ilişkindir.

Bozma öncesi alınan 20/01/2015 kök ve 30/06/2015 tarihli ek raporda; dava konusu aracın motor arızasının krank mili ile supapları tahrik eden kam mili arasındaki uyumun bozulması nedeniyle supapların pistonlara çarpmasından kaynaklandığı ve dava konusu araçta iki adet kam mili bulunduğu, krank mili ile kam milleri arasındaki hareket iletimi krank mili dişlisi, kam mili dişlileri ve bu dişlileri bağlayan zincir mekanizması ile zincir gergisinden oluştuğu ve aracın supap tahrik mekanizmasında bulunan elemanların periyodik bakımı olan veya belirli bir çalışma süresi/mesafesi sonrası periyodik olarak değiştirilmesi gerek parçalar olmadıkları ve çalışma prensibi gereği, sürücünün supap tahrik mekanizmasının çalışması üzerinde etkisi bulunmadığı, ekonomik ömürleri motor ömrüne eş olan parçalarda ortaya çıkan arıza, arızalı parçanın dışında, kam milleri ile krank mili arasındaki uyumun bozulması nedeniyle, supaplara, supap kılavuzlarına, pistonlara ve pistona bağlı elemanlar ile bu elemanların yataklarına da zarar vererek hasarın boyutlarının artmasına neden olduğu, araçtaki arızanın kullanım hatasından kaynaklanmadığı ve üretim kaynaklı olduğu, satın alma esnasında makul ve yeterli inceleme ile anlaşılamayacak nitelikte ve hasarın onarım halinde ise yapılacak işlemlerin motorun orijinal yapısını bozacak olması sebebi ile araçta değer kaybına yol açan gizli ayıp niteliğinde olduğu tespiti yapılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak alınan 29/11/2019 tarihli raporda ise; dosya içerisinde sadece olayın vuku bulmasından sonraki iş emirlerinin mevcut olduğu, davacının kullanımına ait önceki döneme ilişkin servis kayıtlarının bulunmadığı, belirtilen hasar oluşumunun ise ancak triger kayışının kopması ya da diş atlaması ile meydana gelebileceği, aracın triger kayışının bu kilometreler içerisinde değişmiş olması gerektiği, değişiminin gerçekleştirilmediği takdirde kusurun davacıda, aracın servise girmesi ve servis tarafından bu değişikliğin yapılmamış olması ya da kullanıcının bu konuda uyarılmamış olması halinde ise servis kusurlu olduğu ancak her iki durumda da meydana gelen arızanın üretimden kaynaklanmasının mümkün olmadığı bildirilmiştir.

Bozma öncesi alınan raporda araç üzerinde inceleme yapılmış ve arızanın meydana gelmesi ile servise alınması sonrası ortaya çıkan servis kayıtları değerlendirilmiş ve triger kayışına ilişkin bir arıza ya da hasar tespitinde bulunulmamıştır. Bozma sonrası alınan raporda ise, söz konusu arızanın triger kayışından da meydana gelebileceği tespiti yapılmış ve aracın triger kayışının bu kilometreler arasında değişmesi gerektiği belirtilmiş, triger kayışı değişmedi ise sorumluluk davacıya, servise girdiği halde değiştirilmedi ya da kullanıcı bilgilendirilmedi ise sorumluluk satıcıya yüklemiştir. Ayrıca aynı raporda; triger kayışına yönelik tespit açıklığa kavuşturulmamış, denetime elverişli olmayan şekilde sadece bu kilometrelerde değişmesi gerektiği bildirilmekle yetinilmiştir. Ancak her aracın ve firmanın triger kayışı değiştirme politikası farklı olduğu gibi bazı hallerde kilometreye bazı hallerde ise aracın kullanım yılına göre değişiminin gerçekleştirildiği açıktır. Dosya içerisindeki iş emirleri incelendiğinde yağ filtresi, hava filtresi veya antifriz gibi basit işlere ilişkin kayıt açılmasına rağmen triger kayışına yönelik olarak bir kayıt açılmamıştır. Dolayısıyla arızanın triger kayışından kaynaklanması halinde buna ilişkin de değişimi için servis tarafından kayıt açılmış olması gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; aracın yargılama sırasında halen kullanılıyor olması sebebi ile artık keşif yapılması fayda sağlamayacağından, alanında uzman ve önceki bilirkişiler dışında

Üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden dosya içerisindeki servis iş emirleri incelenerek arızanın üretimden kaynaklı olup olmadığı, üretimden kaynaklı değil ise kullanıcı hatası ya da bakım eksikliği veya servisin bakım esnasındaki kusurundan kaynaklı olup olmadığı hususlarında çelişkiyi giderir nitelikte rapor alınması gerekir iken, eksik ve çelişkili rapora dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1715, Karar No: 2018/9414, Tarih: 22.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1715 E.  ,  2018/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 19.11.2008 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.06.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.06.2010'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 23.04.2012'ye kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli emanetin 2008/4011 sırasında kayıtlı suça konu plakaların akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

2- Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ile yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasına "Adli emanetin 2008/4011 sırasında kayıtlı plakaların dosyada delil olarak saklanmasına" ve "sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2587, Karar No: 2024/17135, Tarih: 18.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2587 E.  ,  2024/17135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; basit yargılama usulune itiraz üzerine aynı hakim ve savcının yeniden yapılan yargılamada görev alması ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın eyleminin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, suça konu paylaşım içeriğinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte, paylaşımda yer alan ifadelerin Anayasa ve AİHS ve AİHM içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin ikinci paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin ikinci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı ... ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme ... bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.