muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1704, Karar No: 2021/4253, Tarih: 23.12.2021

Öte yandan davacıların, hak sahibi olduğu belirtilen ...’in bir kısım mirasçıları olup, diğer mirasçılarının ise davalı (oğlu) ... ile davaya sonradan davalı olarak dahil edilen (eşi) ... olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafça, 4706 sayılı yasaya dayalı olarak talepte bulunabilmek için muris ...’in tüm mirasçılarının hak sahibi olduğunun tespiti istendiğinden, tüm ortakların davayı birlikte açması veya birinin açtığı davaya diğerlerinin muvafakat etmesi gerekir. Çünkü bu gibi hallerde, 11.10.1982 tarihli ve 3/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davanın tereke adına açıldığının kabulü gerekir. Davaya muvafakat, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunmakla veya imzası noterce onaylı muvafakat belgesi ibraz edilmesi suretiyle yahut davacı adına davayı takip eden avukata vekalet verilmesi ile sağlanabilir. Bu yolda ortakların tümünün muvafakati sağlanamazsa, Türk Medeni Kanununun 640. maddesi hükmü uyarınca murisin terekesine görevli mahkemede temsilci atanması için davacıya süre verilir. Temsilci davacı dışında biri olursa davacının sıfatı sona ereceğinden davayı temsilci takip eder. Dava hakkına ilişkin olan bu hususun hakim tarafından kendiliğinden öncelikle nazara alınması gerekir.

Eldeki davada ise, her ne kadar murisin eşi (mirasçı) ..., davalı olarak davaya dahil edilmiş ise de, mahkemeye sunduğu 15.12.2017 tarihli dilekçesi ile davaya muvafakatinin olmadığını bildirdiğinden ve bu nedenle ortakların tümünün davaya muvafakati sağlanamamış olduğundan mahkemece, TMK’nın 640. maddesi hükmüne göre murisin terekesine temsilci atanması için davacı tarafa süre verilmesi; daha sonra işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu taşınmaz üzerindeki gecekondunun zilyetliğinin, tarafların ortak murisi ... tarafından, 01.11.2002 tarihli gecekondu satış sözleşmesi ile davalıya devredildiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece, tarafların tüm delilleri de toplanmak suretiyle tespit tutanağında belirtilen dava konusu gecekondunun işgalcisinin kim olduğunun araştırılıp tespit edilmesi; bu yerle ilgili olarak satıcısı ..., alıcısı ... olan adi yazılı şekilde düzenlenmiş 01.11.2002 tarihli “gecekondu satış sözleşmesi” başlıklı belgedeki yazı ile satıcı (muris) ...’e atfedilen imzaya davacı tarafça itiraz edildiğinden, bu hususta da gerekli incelemenin yapılarak, imzanın muris ...’e ait olup olmadığının belirlenmesi ve daha sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve HMK'nın 373/1. maddesi gereğince davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA; yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8240, Karar No: 2009/14332, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8240 E.  ,  2009/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan .Güzellik Hizmetleri Ltd Şinde güzellik uzmanı olarak çalıştığını, davalı şirketin diğer davalıdan . aksamını satın aldığını, davalı şirket tarafından diğer davalıya verilen 4 adet bonoda borçlu olarak adının yazılı olduğunu,malı satın ... davalı şirket olduğu halde, borcun ödenmemesi üzerine diğer davalı takip alacaklısı tarafından icra takibine uğradığını, davalı şirkette işine son verildiğini,icra takibi sonucunda mallarının haczedildiğini, haczedilen mallar arasında bonolara konu edilen malın da bulunduğunu,davalı şirket tarafından bu mal hakkında istihkak iddiasında bulunarak kendilerine tesliminin istendiğini,takip alacaklısı davalı ile aralarında hiçbir alacak borç temel ilişkisi olmadığını, tamamen hile ile imzalatılan senetlerden dolayı takip dosyalarından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı takip alacaklısı ., davacıya verilen güzellik uzmanı kursu karşılığında takibe konu bonoların düzenlendiğini, borcunu ödememesi üzerine aleyhine takip başlatıldığını, 19.09.2005 tarihli protokol ile borcunu ödeme taahhüdünde bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı şirkette takibe konu edilen senetlerle bir ilgilerinin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının icra takibinden sonra düzenlenen 19.09.2005 tarihli protokol ile borcunu açıkça kabul ederek ödemelerde bulunduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hükum, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkette çalışırken, davalı şirketin diğer davalıdan aldığı mal nedeniyle hile ile bonoların imzalatılarak borçlu gösterildiğini, malı alanın davalı şirket olduğu ve borçlu olması gereken tarafın davalı şirket olduğu ve bonolara konu edilen malı haciz sonrasında davalı şirketin istihkak iddiasıyla teslim aldığını ileri sürerek aleyhine başlatılan takipler nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalı ... ,dava konusu bonoların davacının kurs ücreti karşılığı düzenlendiğini savunmuştur.

Menfi tespit davasında kural alacaklının alacağını yasal delillerle ispatlamasıdır. Davalı alacağını kanıtlamak için 4 adet senede dayanmıştır. Dava konusu edilen 1.1.2005 tanzim tarihli, 16.05.2005 vadeli 1633 EURO bedelli,31.05.2005 vadeli 1239 EURO bedelli ,25.06.2005 vadeli 1239 EURO bedelli, 27.07.2005 vadeli 1239 EURO bedelli bonolarda "nakten" kaydını içerdiği bonoların incelenmesinden anlaşılmaktadır. Senetlerde nakten kaydı bulunmasına rağmen davalı savunmasında davacıya verilen kurs hizmeti karşılığında düzenlendiğini savunarak senetleri talil etmiştir. Bu durumda ispat yükü davalı alacaklıya aittir. Senedi talil eden davalının bu itibarla senetlerin davacıya verilen kurs hizmeti karşılğında düzenlendiğini yasal delillerle ispat etmesi zorunludur.Mahkemece ispat külfetinin davalıda olduğu kabul edilerek taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, Değinilen bu hususlar gözetilmeden ispat yükümlülüğü yer değiştirilerek yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3571, Karar No: 2012/600, Tarih: 08.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3571 E.  ,  2012/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, izinsiz silah taşıma.

HÜKÜM : TCK.nun 81/1,35/2,62/1,53/1-2,63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis (2 kez); 6136 sayılı Yasanın 13/1,62/1,53/1-2,63,54/1.maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'i öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına, tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık hakkında mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın tabanca ile yakın mesafeden mağdurlara birden fazla ateş etmesi sonucu, mağdur ...'i sol göğüs arka kısımdan giriş, göğüs ön kısımdan mermi çekirdeği cilt altında kalacak ve sol dirsekten giriş ve çıkış yaparak unlar sinir ve yumuşak doku lezyonu oluşturarak, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda, teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, üst sınır olan 15 yıl hapis cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/02/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 09/02/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/10606, Karar No: 2018/8127, Tarih: 17.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10606 E.  ,  2018/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

A)Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesi;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B)Sanık ...' un mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesi;

1-Katılanlar tarafından diğer bölümleri boş, bedeli 5000 YTL olarak yazılıp imzalanan ve kira sözleşmesine teminat olarak verilen suça konu bononun, kira sözleşmesi bitmiş olmasına, katılanların kira sözleşmesinden kaynaklı borçları olmamasına ve Ankara 16. Noterliği aracılığı ile gönderilen 22 Nisan 2011 tarihli ihtarnameye rağmen iade etmeyerek boş olan bölümlerini doldurup icra takibine koyarak kullanan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 209. maddesinin yollaması ile aynı Kanun’un 204. maddesinin 1. fıkrasında yer alan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suçun niteliği yanlış belirlenerek yazılı şekilde açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre; suç açığa imzanın kötüye kullanılması olarak nitelendirildiği halde, uygulama maddesinin TCK'nin 209/1 maddesi yerine 123/1 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20251, Karar No: 2013/21425, Tarih: 11.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/20251 E.  ,  2013/21425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken, 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğüne tayin edildiğini, davacının ataması yapılırken bir kısım yıllık izin hakkının kullandırılmadığını ve yıllık izin alacağının ödenmediğini ileri sürerek, yıllık ücretli izin alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine talep etmişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı işyerinde 6111 sayılı Kanun uyarınca nakledilerek iş sözleşmesinin sona erdirildiği, davacının kullanmadığı izinleri bulunduğu ve anılan kanun gereği davalı Bakanlığın sorumlu olduğu gerekçesi ile davalı ... yönünden davanığn husumet yokluğu sebebiyle reddine, davalı Bakanlık yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 6111 sayılı Kanun gereğince başka kamu kurumuna iş sözleşmesi ile birlikte nakledilen davacının yıllık ücretli izin alacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. maddesinde işyeri, 429. maddesinde ise iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

4857 sayılı Kanun’un 59. maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı Kanun'un 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başlamış ve orada halen çalışmaya devam etmektedir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.09.2012 tarihli ve 2012/25322 esas, 31401 karar nolu bozma ilamında, "Davacı işçi dava açıldığında devralan kurumda çalışmaya devam etmektedir. Yıllık ücretli izin yukarda açıklandığı üzere fesih bulunmadığından muaccel ve istenebilir hale gelmemiştir. Keza hükme esas bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin ücreti son ay bordrosunda net ödenen miktar üzerinden hesaplanmıştır. Yıllık ücretli izin alacağının günlük çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bordroda net ödenen ücret içinde davacının çıplak ücreti dışında ücretin eki niteliğindeki diğer ödemelerde vardır. Yıllık ücretli izin alacağının çıplak günlük brüt ücret üzerinden hesaplanmaması hatalı olduğu gibi kabulü de isabetsizdir.”hususunun belirtildiği, Mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, bozma ilamında, davacı işçinin dava açıldığında devralan kurumda çalışmaya devam ettiği, yıllık ücretli izin alacağının fesih bulunmadığından muaccel ve istenebilir hale gelmediği, talebin kabulünün isabetsiz olduğu belirtilmesine ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmeden davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24233, Karar No: 2017/25827, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24233 E.  ,  2017/25827 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19703, Karar No: 2013/22758, Tarih: 29.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19703 E.  ,  2013/22758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hastanın naklinde kullanılan özel uçak ambülans ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, resmi tarife esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Genel sağlık sigortasına müstehaklığı konusunda uyuşmazlık bulunmayan davacı sigortalının hak sahibi babası, Bingöl Devlet Hastanesinden sevk sonucu geldiği özel Diyarbakır Alman Hastanesinde tedavi görürken yoğun bakıma alınmış, tedavisinin başka bir sağlık sunucusunda yapılması gerektiği belirtilince, İstanbul’a uçak ambülansla sevkinin yazıldığı S.B. Dr. Siyami Ersek Göğüs Hastalıkları Hastanesine özel uçak ambülansla nakil sonucu düzenlenen fatura bedeli davacı tarafından ödenmiştir. Fatura bedeli Kurum tarafından karşılanmayan davacı, fatura bedelinin tamamının tahsiline karar verilmesini istemiş; Mahkemece, resmi hava ambülans tarifesi esas alınarak belirlenen miktara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.06.2013 tarih ve 12/10-1479 Esas 2013/815 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, Mahkemece, hastalık tarihi gözetilerek, tedavinin Diyarbakır’daki sağlık sunucularında yapılıp-yapılamayacağı ve sevkinin zorunlu olup-olmadığı ilgili kuruluşlardan sorularak araştırılmalı; Yine, tedavinin Diyarbakır’da yapılamayacağının anlaşılması durumunda hastanın sağlık durumunun kara ambülansı ile nakle elverişli olup-olmadığı alanında uzman kişiden alınacak rapor ile araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.