muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6630, Karar No: 2024/4491, Tarih: 11.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece erkek aleyhine belirlenen ve gerçekleşen "aşırı derecede alkol aldığı, çocuk istemediği" maddî vakıalarının sabit olduğu, ancak erkek aleyhine belirlenen "alkolün de etkisiyle evde ve kadının bulunduğu ortamlarda irade dışı davranışlarda bulunduğu" maddî vakıasının somut deliller ile ispat edilemediği, bu hususta dinlenen kadın tanık beyanlarının duyumlardan ibaret oldukları ve bu sebeple erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, yine usulünce dayanılmadığı halde kadına "aptal mısın, mal mısın" şeklindeki hakaretlerin erkeğe kusur olarak yüklenmesi de doğru görülmediği, buna rağmen Mahkemece kadın aleyhine belirlenen "alınacak aracı beğenmediği, kafasında evliliği sildiğini söylediği" maddî vakıalarının sabit olduğu, kadının bu belirlemeler dışında, "o kim ki ben geleceğim, asla yüzünü görmek istemiyorum, onun bana verebileceği bir şey yok, iş yerinde bunu kandırıyorlar, her şeyi kendi yaptı zannediyor, ondan alacak bir şeyim kalmadı, kuru maaşı dışında neyi var, her şey babasına aitmiş, evliliğe ne biçeceğini görmek istiyorum" diyerek küçümsediği, evliliğe maddîyatçı baktığı, ayrıca eşinin ailesini de köylü oldukları için küçümsediği maddî vakıalarının bizzat görgüye dayalı erkek tanık beyanları ile ispat edildiği halde kadına kusur olarak yüklenmemelerinin doğru görülmediği, gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerektiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek kardeşleri ile uzun yıllardır bayan kuaförlüğü yapan, ailesi ile birlikte yaşayan, biri kardeşleri ile hisseli, diğeri tamamen kendisine ait iki dairesi bulunan kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinde ve takdir edilen nafaka miktarında usulsüzlük görülmemiş ise de kadının, erkeğin geliri de düşünüldüğünde boşandıktan sonra yoksulluğa düşmeyeceği, bu durumda Mahkemece, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin isabetli görülmediği, erkek lehine maktu vekâlet ücreti takdir edilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile erkeğin istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, kadın için hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiş, kadının tüm, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin kadının kimliğini ve eşyalarını vermeden evden atması akabinde söylediği basit kızgınlık ifadelerinin kusur olarak değerlendirmesinin hatalı olduğunu, aslında arttırılması gereken bu miktarların kaldırılmasının hatalı olduğunu, erkeğin iddialarını ispatlayamadığını, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, yoksulluk nafakası şartlarının kadın için oluşup oluşmadığı, tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20348, Karar No: 2017/9183, Tarih: 17.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/20348 E.  ,  2017/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.1.2014 gün ve 2013/193 2014/17 sayılı hükmün Dairenin 22.12.2015 gün ve 2014/8518 2016/14774 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin kararı dairemizin 22.12.2015 tarih 2014/8518 Esas ve 2015/14774 Karar sayılı ilamı ile davanın görülebilmesi için gerekli aciz halinin varlığının ortaya konulmadığı borçlu adresinde yapılmış bir haciz de bulunmadığı gerekçesi bozulmuş, davacı vekili bozma kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:

İİK'nun 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali davalarının görülebilmesi için diğer dava koşulları yanında borçlunun aciz halinin varlığı da aranmaktadır. Somut olayda, temyiz aşamasında davacı vekili tarafın borçlu adresinde 25.03.2013 tarihinde yapılmış ve İİK'nun 105 .madde kapsamında olacak şekilde haciz tutanağı sunulduğundan bu koşulun eksik olmadığı, dairemizin bozma ilamının yanılgıya dayalı olduğu anlaşıldığından karar düzeltim isteminin kabulü gerekmiştir.

Davanın esas yönünden ise, tasarrufun borcun doğumundan sonra davalı kardeşler arasında yapılmış olup İİK'nun 27/3-1 maddesi gereğince bağış niteliğinde olup iptali gerektiğinden, mahkeme kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin bozma ilamının kaldırılmasına; 09.01.2014 tarihli mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.020,90 TL kalan onama harcının temyiz davalılardan alınmasına, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3048, Karar No: 2012/13471, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3048 E.  ,  2012/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ark. ile davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Taşlıca Köyü, Çakırca Ören Mevkii, 101 ada 13 parsel sayılı 10196,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle, ... oğlu ... Ünlü'nün zilyetliğindeyken, 27.11.1959 tarihinde sattığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. ... ve arkadaşları; taşınmazın ortak muris ... Ünlü'den intikal ettiği, ...'ye satılmasının söz konusu olmadığı, bu nedenle davalılar adına olan tesbitin iptali ve ortak muris ... Ünlü'nün tüm mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlar, davacı ... Yönetimi; taşınmazın yüksek eğimli taşlık ve çalılık nitelikli, orman sayılan yerlerden olduğu, orman olarak tescili, Hazine ise taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarını oluşmadığı, tesbitin iptali ve Hazine adına tescili iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece diğer davaların reddine, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli Taşlıca Köyü 101 ada 13 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ile davacılar ... ve dava arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilerek, 11.01.1969 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede 1981 yılında, daha önce sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılıp, ekip çalışmaları 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise Komisyonun itirazların incelenmesine ilişkin çalışmalarının 30.07.1982 tarihinde ilân edilmesinden sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, aynı yerde 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmış ve dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

Kural olarak; orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde, bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş orman kadastrosu, harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde 4785 sayılı Yasa hükümleri de uygulanarak, köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan (seri bazda olmayan) orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Çünkü, 3116 sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. Bu nedenle; 4785 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen orman kadastrosu, harita ve tutanaklarının uygulanması, orman sınırı dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığı, 6831 sayılı Yasanının 4999 ve 6292 sayılı yasalar ile değişik 7. maddesi hükmü gözetilerek, 4785 ve 5658 sayılı yasalar ile 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre çözümlenmelidir.

6831 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince orman tahditi, idari sınırlar dikkate alınmadan orman serisine göre yapılırken, 1744 sayılı Yasa ile değişik 8. maddesinin 3. fıkrasıyla, orman kadastrosunun belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak biçimde yapılması esası kabul edilmiş, aynı maddede 2896, 3302 ve 3373 sayılı yasalarla değişiklik yapılmışsa da bu fıkra değiştirilmemiş, Orman Kadastro Yönetmeliklerinde de benzer düzenlemelere yer verilmiştir.

Getirtilen tutanak ve haritalardan yörede 24 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca, 1744 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce, 1967 yılında her hangi bir köy sınırı takip edilmeden, orman serilerinin kadastrosunun yapıldığı, yörede daha sonra 1981 ve 1991 yıllarında aplikasyon ve 2/B işlemleri yapıldığı, sınırlama dışı kalmış ormanların kadastosunun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalar ile eski ve yeni tarihli memleket haritası ve amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin, yörede 1967 yılında yapılan orman tahdidinde 1934 ilâ 1941 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattı ile orman sınırları dışında bırakıldığı, çekişmeli parselin bu sınır hattına bitişik olduğu, sonraki çalışmalarda durumunun değişmediği, 1959 ve 1996 memleket haritasında açık alan olarak, amenjmanda ... alanı olarak nitelendirildiği, 1992 hava fotoğraflarında kuzeyinin makilik, güneyinin ise açık alan olarak nitelendirildiği, (B) harfi ile gösterilen bölümünün % 40 eğimli taşlık ve kayalık niteliğinde zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, parselin (A) bölümünün ise eğimi % 30 iken, 9 adet teras ile eğiminin giderildiği, tarla olarak kullanıldığı, belirlenmiştir.

Yapılan araştırma, inceleme ve bilirkişi raporlarıyla kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı anlaşılan çekişmeli parselin, orman sayılan yerlerden olduğu söylenemez. 6831 sayılı Yasanın 6831 sayılı Yasanın, 4999 ve 6292 sayılı yasalar ile değişik 7 ilâ 11. maddeleri gereğince, orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmış ormanların sınırlandırılması olanaklıysa da, çekişmeli parselin 1959 ve 1996 yılı memleket haritalarında açık alan olarak nitelendirildiği, 1992 hava fotoğrafında orman olarak görülmediği belirlendiğine göre, orman kadastrosu sırasında orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilemeyeceği için, yeniden orman olarak sınırlandırılmasına yasal imkan yoktur. Bu nedenle parselin orman niteliğiyle tescili doğru değildir.

... uzmanı bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporlarında da, çekişmeli parselin krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümünü taşlık ve kayalık niteliğinde zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, parselin fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarla nitelikli kadim tarım alanı olduğunu bildirmişler, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından da, çekişmeli parselin davacı ve davalı gerçek kişilerin babası ... Ünlü'den intikal ettiği ve önceceden ... Ünlü, onun ölümüyle de mirasçıları tarafından malik sıfatıyla kesintisiz ve çekişmesiz zilyet edildiği haber verildiğine göre, çekişmeli parselin fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümü için gerçek kişiler yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan, çekişmeli parsellerin bir bütün olarak ortak muris ... Ünlü tarafından kullanılırken ondan mirasçılarına kaldığı yönünde taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Davacı ve davalı gerçek kişiler arasındaki uyuşmazlık, ... Ünlü mirasının yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığına ilişkindir. Yöntemine uygun bir paylaşımdan söz edebilmek için, tüm mirasçıların bir araya gelerek, terekeyi iradeleri ile pay etmeleri ve daha sonra bu paylaşıma uymaları gereklidir. Yerel mahkeme tarafından ... Ünlü terekesini oluşturan mirası belirlenmemiş, ... Ünlü'nün tüm mirasının yine mirasçılarının hepsinin eksiksiz katılımı ile paylaşılıp paylaşılmadığı, bu paylaşıma tüm mirasçıların uyup uymadığı, paylaşımın daha sonra bozulup bozulmadığı yönünde yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

O halde, mahkemece davacı gerçek kişilerin iddialarına göre, ... Ünlü'nün terekesini oluşturduğunu söyledikleri bu kişiden kaldığı, ya da bu kişiye aitken mirasçılarından birisi ya da bir kaçı tarafından üçüncü kişilere satılan taşınır ve taşınmazların tümü tesbit edilmeli, tesbit edilen parsellerin tesbit tutanakları ile dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile bu parsellerin

O halde, mahkemece davacı gerçek kişilerin iddialarına göre, ... Ünlü'nün terekesini oluşturduğunu söyledikleri bu kişiden kaldığı, ya da bu kişiye aitken mirasçılarından birisi ya da bir kaçı tarafından üçüncü kişilere satılan taşınır ve taşınmazların tümü tesbit edilmeli, tesbit edilen parsellerin tesbit tutanakları ile dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile bu parsellerin

komşularının tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, terekeye dahil olduğu belirlenen parsellerden halen dava konusu olanlar var ise, gerçek kişilerin iddiasına göre bu davaların birlikte görülmesinde yarar bulunduğundan, aralarında irtibat bulunan davalar birleştirilmeli, hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan parsellere ilişkin dava dosyaları delil olarak getirtilip bu dosya içine konulmalı, ortak murisin tüm malları ve malların değerleri yöntemince saptanmalı, yöreyi ve ortak murisi tanıyan yeterince yaşlı yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımı ile bu parsellerin başında yapılacak keşifte, ortak murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında, tüm mirasçıların katılımı ve hür iradesi ile mirasın paylaşılıp paylaşılmadığı, yapılmış ise hangi mirasçının payına hangi taşınmaz ya da taşınmazlar ile taşınır malların düştüğü, sorularak, somut olaylara dayalı bilgi ve görgüleri sorulmalı, paylaşımda terekeden kime ne verildiği tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tesbit tutanaklarında tutanak tanığı olarak gösterilenlerin beyanları çeliştiğinde bu çelişkiler yöntemince giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacılar ... ve arkadaşları ile davalı ...'nün çekişmeli Taşlıca Köyü, 101 ada 13 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin çekişmeli parselin, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5175 m2 bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE,

3) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; katılan Hazinenin çekişmeli parselin fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen, davacı ve davalı gerçek kişilerin ise çekişmeli Taşlıca Köyü 101 ada 13 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran gerçek kişilere iadesine 28.11.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2510, Karar No: 2024/8837, Tarih: 12.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2510 E.  ,  2024/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/502 E. 2024/830 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2021 tarihli, 2021/23800 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci (... hakkında) maddesi, 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

B.Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/515 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararıyla; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuplarına, sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 18.07.2023 tarihli ve 2022/3706 Esas, 2023/2080 Karar sayılı kararıyla; O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının 2. Cümlesi uyarınca mahkumiyet kararlarının kaldırılmasına, nitelikli yağma suçundan;

1.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar vermiştir.

D.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarih 2023/20670 Esas, 2023/15747 Karar sayılı kararıyla;

2.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar vermiştir.

D.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarih 2023/20670 Esas, 2023/15747 Karar sayılı kararıyla;

"Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanık ...'ın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı Yasa'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" sebebiyle bozulmasına karar vermiştir.

E.Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/502 Esas, 2024/830 Karar sayılı kararıyla; bozma üzerine,

1.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve Müdafinin Temyiz Talepleri;

1.Sanığın mahkumiyet için yeterli ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde somut, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı,

2.Kanıtların değerlendirilmesinde de hataya düşülerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği,

3.Suçun unsurlarının gerçekleşmediği,

Sanık ... Müdafinin Temyiz Talepleri;

1.Sanığın yağma kastının bulunmadığı,

2.Çelişkili ifadeler üzerine mahkumiyet kararı verilemeyeceği, şüpheden sanığın yararlanması ve beraatine karar verilmesi gerektiği,

3. Her türlü şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki çelişkili beyanları, tanıkların mahkeme huzurundaki sanıkların mağdurdan değil kahvehanede bulunan müşteriden alacaklarını istediklerine dair anlatımları, bu açıdan şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz önüne alındığında, sanıkların suç tarihinde mağduru silahla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladıkları ilk derece mahkemesince kabul edilmiştir.