muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/261, Karar No: 2011/141, Tarih: 21.06.2011

Hürriyeti tehdit suçunun gerçekleşmesi bakımından mağdurun önemli bir tehlikeye maruz kalmadan bir yerden çıkmasının imkansızlığı yeterlidir.

Manevi unsur, başkasının hürriyetini gayri meşru olarak mahrum etmeyi isteme ve bilmeyi içeren kasttır.

Sanıklar hürriyeti kısıtlama eylemini, birden çok kişiye karşı aynı suç işleme kararıyla gerçekleştirdiği takdirde müteselsil (zincirleme) suç olur.(Cihan, Erol; Kişisel Özgürlüğü Sınırlama Cürmü, İÜHFM, C.XLI, S. I-2, S.65; Artuk, Hürriyeti Tahdit Cürmü, Halid Kemal Elbir'e Armağan, İstanbul, 1996, S.79; Artuk Gökçen Yenidünya, Ceza Özel Hükümler, Ankara, 2000, S.I72; Tezcan Erdem, S.19,29; Gülşen, Recep, Hürriyeti Tahdit Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara, 2002, S.138.; Parlar, Ali; Hatipoğlu, Muzaffer, TCK Yorumu, C.1., S.905, Tezcan Erdem Önok Ceza Özel Hukuku, S.360) TCK'nun 43/son maddesinde müteselsilliğin uygulanamayacağı suçlar sınırlı sayıda sayılmış olup, sayılı suçlar arasında hürriyeti kısıtla¬ma suç tipi yoktur. Zira bu suçun nakil aracının (örneğin uçağın) kaçırılması suretiyle işlen¬mesi halinde YTCK'nun 223/4. madde ve fıkrası uyarınca hürriyetin sınırlandırılması dolayı¬sıyla fail ayrıca cezalandırılacaktır. Bu halde sanıkların yolcu sayısınca cezalandırılacağı düşünülemez. İtalyan Yargıtay'ı 'bir hapishanedeki mahpuslar tarafından cezaevi görevlile¬rinin hapsi halinde, aynı suç işleme düşüncesiyle kanunun aynı düzenlemesinin çok defa ihlal edilmesi dolayısıyla suçta teselsül oluştuğu kanaatine varmıştır (Mantüvani s.363'den, Aktaran Gülşen, Recep; Hürriyeti Tahdit Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara,2002, s.139).

İtiraza konu olayımızın; mağdurların anlatımları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamında mevcut bilgi ve belgelere göre;

Sanıkların, mağdur müşteki infaz koruma memurlarını delici kesici aletle tehdit ederek 'koğuşa geçin' şeklindeki sözleri üzerine, 9 infaz koruma memurunun aynı anda koğuşa geçmeleri şeklinde gerçekleşmesi nedeniyle, eylemde TCK'nun 43/2. maddesinde düzenlendiği şekilde 'aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' hali mevcuttur.

Ayrıca, Yüksek Dairenin 04.03.2009 tarih ve 2009/3134 sayılı kararı ile sanıklar B. Ş., Ö. A., L. Ç., E. S.ve V.Y.hakkında hürriyeti kısıtlama suçlamasından 9 kez kurulu mahkumiyet hükmü onanmışsa da, iddiana¬mede 9 kez cezalandırma istenmediği ve savcılık mütalaasında da belirtilmediği halde, sanıklara hürriyeti kısıtlama suçlamasından 9 kez hüküm kurulabileceğine dair CMUK'nun 258. madde ile ek savunma verilmeksizin, iddianame kapsamını aşar şekilde hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Bu itibarla;

1) CMUK 258. madde ile ek savunma verilmeksizin, iddianame kapsamını aşar şekilde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanıkların eylemlerinin TCK’nun 43/2. maddesi uygulamasıyla müteselsil hürriyeti tahdit suçunu oluşturması ve YTCK’nun 109/2-3b, 43/2, 62, 53/1. maddeleriyle bir kez hürriyeti kısıtlama suçlamasından hüküm kurulması gerekirken mağdur sayısınca 9 kez cezalandırılmaları,

Bu itibarla;

1) CMUK 258. madde ile ek savunma verilmeksizin, iddianame kapsamını aşar şekilde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanıkların eylemlerinin TCK’nun 43/2. maddesi uygulamasıyla müteselsil hürriyeti tahdit suçunu oluşturması ve YTCK’nun 109/2-3b, 43/2, 62, 53/1. maddeleriyle bir kez hürriyeti kısıtlama suçlamasından hüküm kurulması gerekirken mağdur sayısınca 9 kez cezalandırılmaları,

Usul ve yasalara aykırı görülerek hükümlerin bu yönleriyle bozulması gerekirken, Yüksek Dairenin aksi yöndeki kararlarının isabetli olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.03.2009 tarih ve 2009/3134 sayılı kararının, sanıklar B.Ş., Ö. A., L. Ç., E.S. ve V. Y.hakkında hürriyeti kısıtlama suçlamasından 9 kez kurulu mahkumiyet hükmünün onanmasına dair kısmının kaldırılmasına;

Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2006 tarih ve 2006/149 K. sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi,

2) Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.10.2010 tarih ve 2010/11623 sayılı kararının, sanık T.Y.hakkında hürriyeti kısıtlama suçlamasından 9 kez kurulu mahkûmiyet hükmünün onanmasına dair kısmının kaldırılmasına; Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarih ve 2009/432 K. sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi” isteminde bulunulmuş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığınca ihbarda bulunulması üzerine bu kez de Yargıtay C. Başsavcılığınca 09.06.2011 gün ve 98578 sayı ile ve aynı gerekçeyle;

“...Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.03.2009 tarih ve 2009/3134 sayılı kararının, sanıklar M.A.ve T. Y.hakkında hürriyeti kısıtlama suçlamasından 9 kez kurulu mahkumiyet hükmünün bozulmasına dair kararına yukarıda değindiğimiz bozma nedenlerinin de eklenmesi suretiyle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2006 tarih ve 2006/149 K. sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi” isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklar B. Ş., Ö. A., L.Ç., E.S., V. Y., T. Y.ve M. A.’nın iddianamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birer kez cezalandırılmalarının talep edilmesine ve Cumhuriyet savcısı tarafından 25.10.2004 tarihli oturumda açıklanan esas hakkındaki mütalaasında bu suçtan sanıkların beraatlarının istenmesine karşın ek savunma hakkı tanınmaksızın bu suçtan dokuzar kez cezalandırıl¬malarına karar verilmesinin savunma hakkını kısıtlayıp kısıtlamadığının,

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca dokuzar kez cezalandırılmalarına karar verilen tüm sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca dokuzar kez cezalandırılmalarına karar verilen tüm sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanıklar hakkında Adana C.Başsavcılığınca 15.10.2001 tarihinde düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak “TCY’nın 179/2-3” maddesinin gösterildiği, Cumhuriyet savcısının 25.10.2004 tarihli oturumda açıkladığı esas hakkındaki görüşünün; “tüm sanıkların ayrıca hürriyeti tahdit suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmış ise de bu suçun yasal öğeleri oluşmadığı kanaati oluştuğundan beraatlarına karar verilmesi mütalaa olunur” şeklinde olduğu, bunun dışında sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dokuzar kez cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Suçun iddianamede gösterilen niteliğinin değişmesi halinde sanığa ek savunma verilmesi 1412 sayılı CYUY’nın 258. maddesinde düzenlenmiş, 01 Haziran 2005 tarihinde 5271 sayılı CYY’nın 226. maddesinde de benzer bir düzenleme getirilmiştir. CYUY’nın 258. maddenin; “İddianamede gösterilen suçun temas ettiği kanun maddelerinde belirtilen cezadan daha az bir ceza verilmesini gerektiren hallerde sanık, meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmez veya davetiye tebliğ edilemez ise bu maddenin birinci fıkrası hükmü uygulanmaz” şeklindeki son fıkrası hükmüne CYY’nın 226. maddesinde yer verilmemiş, böylece iddianamede gösterilen suçtan daha az ceza verilmesini gerektiren hallerde bile sanığa veya müdafiine mutlaka ek savunma hakkı tanınması kabul edilmiştir. Bu husus yeni usul Yasasında savunma hakkının daha da güçlendirilmesine ilişkin yaklaşımın bir sonucudur.

Savunma hakkını kısıtlayan bu eksiklik 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 308/8. ve 5271 sayılı CYY'nın 289/1-h maddelerinde sayılan yasaya kesin aykırılık hallerinden birisini oluşturmaktadır.

Somut olayda, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 765 sayılı TCY’nın 179/2-3 maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmış, Cumhuriyet savcısı esas hakkındaki mütalaasında sanıkların bu suçtan beraatlerini talep etmiş, yerel mahkemece sanıklara ek savunma hakkı tanımadan lehe olan 5237 sayılı TCY’nın 109/1-3 maddelerinin dokuzar kez uygulanması suretiyle cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sanıkların savunma hakları kısıtlanmıştır.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik itirazın ise bu aşamada değerlendirilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla;

Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının sanıklara ek savunma hakkı verilmemesine ilişkin olarak kabulüne,

Özel Dairenin 04.03.2009 günlü ilk kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar B., Ö., L., E. ve V.t hakkındaki onama, sanıklar T. ve M.hakkındaki bozma kararları yönünden kaldırılmasına,

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik itirazın ise bu aşamada değerlendirilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla;

Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının sanıklara ek savunma hakkı verilmemesine ilişkin olarak kabulüne,

Özel Dairenin 04.03.2009 günlü ilk kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar B., Ö., L., E. ve V.t hakkındaki onama, sanıklar T. ve M.hakkındaki bozma kararları yönünden kaldırılmasına,

Bu kararın kaldırılması nedeniyle hukuksal değerden yoksun hale gelen Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar T. Y. ve M.A.hakkındaki 17.11.2009 günlü ikinci hükmü ile Özel Dairenin sanık T.Y. hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün onanmasına ilişkin 13.10.2010 tarihli ikinci kararlarının da kaldırılmalarına,

Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2006 günlü ilk hükmünün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden sanıklara ek savunma verilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması isabetsizliğinden bozulmasına, bozmaya sanık M. A.hakkında yaş küçüklüğü indiriminin uygulanmaması ve sanık T.Y.hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CYY’nın 231. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi hususlarının da eklenmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının sanıklara ek savunma hakkı verilmemesi nedeniyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.03.2009 gün ve 16617-3134 sayılı ilk kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar B.Ş., Ö. A., L. Ç., E.S. ve V. Y. hakkındaki onama, sanıklar T.Y.ve M.A.hakkındaki bozma kararları yönünden KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.03.2009 gün ve 16617-3134 sayılı kararının kaldırılması nedeniyle hukuksal değerden yoksun hale gelen Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar T.Y. ve M. A. hakkındaki 17.11.2009 gün ve 219-432 sayılı ikinci hükmü ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin sanık T.Y. hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün onanmasına ilişkin 13.10.2010 gün ve 8783-11623 sayılı ikinci kararlarının da KALDIRILMALARINA,

4- Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2006 gün ve 394-149 sayılı ilk hükmünün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden tüm sanıklara ek savunma verilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması, sanık M.A.hakkında yaş küçüklüğü indiriminin uygulanmaması ve sanık T.Y.hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi zorunluluğu nedenlerinden BOZULMASINA,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11750, Karar No: 2012/8434, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11750 E.  ,  2012/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından başlatılan icra takiplerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirket hakkında Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan iflasın ertelenmesi davasında verilen ihtiyati tedbir kararı nedeniyle şirket hakkındaki icra takiplerinin İİK'nun 179/6. maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan İcra İflas Kanunu'nun 179.maddesinin a bendinde iflasın ertelenmesine karar veren mahkemenin alması gereken tedbirler belirtilmiş, b bendind ise, erteleme kararının etkileri başlığı altında, erteleme kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayıl Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takibin yapılamayacağı ve evvelce başlamış takiplerin duracağı, bir takip muamelesi ile kesilen zamanaşımı ve hak düşüren müddetlerin işlemeyeceği bildirilmiştir.

Somut olayda, davacı şirket hakkında yapılan üç ayrı takip nedeniyle Kuruma üç ayrı ödeme emri gönderildiği, ödeme emirlerinin tebliğ edilmesinden sonra süresi içinde bu davanın açıldığı, bu dava açılmadan önce İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesinde 17.04.2009 tarihinde açılan iflasın ertelenmesi davasında 21.07.2009 tarihinde ihtiyati tedbir kararı verildiği, ancak iflasın ertelenmesi davasının halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, henüz iflasın ertelenmesine ilişkin bir karar olmadığından, iflasın ertelenmesi davasının sonucu beklenmeden, bu davada verilen ihtiyati tedbir kararına istinaden İİK'nun 179/6. maddesi uyarınca davacı şirket hakkında yapılan takiplerin iptaline karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacı şirket hakkında İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesinde 17.04.2009 tarihinde açılan 2009/292 Esas sayılı iflasın ertelenmesi davasının sonucunu beklemek, bu davanın sonucuna göre davacı şirket hakkında yapılan takiplerle ilgili bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/05/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/293, Karar No: 2023/129, Tarih: 08.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/293 E.  ,  2023/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılaması sonucunda, eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 87/4, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.07.2014 tarihli ve 101-246 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılanlar ..., Erdal ... ve Alaattin ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.11.2016 tarih ve 4661-4097 sayı ile davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmiş, kararın tebliğ edildiği Bakanlık vekilinin de temyiz talebinde bulunması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.07.2017 tarih ve 532-2516 sayı ile;

"…Sanık ...’ın resmî nikâhlı eşi maktul ...’ı kasten yaralama sonucu ölümüne neden olma suçundan açılan kamu davasında 6248 sayılı Yasa’nın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği hâlde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma, CMK’nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2017 tarihli ve 269-288 sayı ile sanığın önceki hüküm gibi cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 26.02.2019 tarih ve 104-1160 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın maktul ... ile arasındaki tartışma sonucunda, kesici-delici nitelikteki bıçakla maktulü sol meme başının 6,5 cm altında tariflenen yerden giren aletin midklavikular hatta 6. interkostal aralıktan sol göğüs boşluğuna etkili olacak ve sol akciğer, kalp apeksi ve aortta kesi oluşturacak şekilde ölümüne sebebiyet verdiği olayda, sanığın kastının doğrudan öldürmeye yönelik olduğu ve bu itibarla TCK'nın 81. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi 04.07.2019 tarih ve 153-297 sayı ile;

... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi 04.07.2019 tarih ve 153-297 sayı ile;

"...Sanığın sabit olan eşi ...'e yönelik eylemi davaya dayanak 12.03.2014 tarihli iddianamede TCK'nın 82/1-d maddesinde yaptırıma bağlanan suç olarak nitelendirilmiş ise de, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektiren husumetin olmayışı, maktul ...'ın sanığa çıkan tartışma sonucu saldırması ve vurduğunun olaydan hemen sonra gözaltına alınan sanığın gözaltı sırasında çekilen dosyayada ibraz edilen resimler ile de sabit olması, sanığın bilerek ve isteyerek maktulü bıçaklayıp öldürdüğünün sabit olmaması, maktulde sadece 1 adet bıçak yarası olması eylemlerine devam etmemesi, maktulün saldırıp boğazını sıkması sırasında kurtulabilmek için elindeki bıçağı rastgele salladığı ve hareketli hedef durumunda olan maktulün sol meme başının 6,5 cm altında olan yere gelmiş olması nedeni ile sanığın komşularına haber vererek maktülün hastaneye kaldırılmasını ve tedavisini sağlamaya çalışmasıda dikkate alındığında,

Ani gelişen kavga ortamında sanığın maktulün kalbini hedef alarak bıçakladığına ilişkin aleyhinde kanıt olmaması, ciddi engel olmamasına rağmen eylemlerine devam etmemesi maktulün hastaneye kaldırılmasının sağlanması karşısında yaralama kastı ile hareket ettiği," gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki karar gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2020 tarihli ve 103910 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik CMK’nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.06.2021 tarih ve 159-11415 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı eylemin kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

II. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı eylemin kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

26.12.2013 tarihinde saat 12.10 sıralarında Haber Merkezi’nce İnönü Mahallesi, ... Sokak, 21/1 numaralı yerde bıçakla yaralama olayı olduğunun, maktülün...Bölge Hastanesine kaldırıldığının ve durumunun ağır olduğunun anons edilmesi üzerine ekiplerin öncelikle maktulün bulunduğu hastaneye gittikleri, maktulün kalbinin altından bir adet bıçakla yaralandığı, hayati tehlike kaydıyla ... Koşuyolu Hastanesine sevk edildiği, olay yerine geçildiği, giriş kattaki ikametin balkon ve daire kapısının açık olduğu, salondaki çekyatın üzerinde bir adet balta ve üzerinde kan lekeleri olan bir adet bıçak bulunduğu ve salonun dağınık olduğu, binadan ve çevreden sorulduğunda sanık ve maktulün ara sıra kendi aralarında münakaşa ettiklerini duyduklarını beyan ettikleri, aynı binada daire 3’te ikamet eden tanık...'in beyanında olayın meydana geldiği saatlerde sanığın bağırarak yardım istediğini duyması üzerine ikametlerine indiğinde maktulün salonda yaralı vaziyette yattığını ve yanında iki küçük çocuğun bulunduğunu, maktulün komşuları tarafından hastaneye kaldırıldığını belirttiği ... Koşuyolu Hastanesinde bulunan sanıkla yapılan görüşmede, maktul ile maddi sıkıntı yüzünden ara ara kavga ettiklerini, aynı tarihte saat 11.30 sıralarında maktulle münakaşa ettikleri sırada maktulün kendisini darbetmeye başladığını, bu esnada balkonda bulunan bıçağı eline aldığını, boğazını sıkmaya başlaması üzerine elindeki bıçakla maktule vurduğunu ve maktulü yaraladığını, daha sonra paniğe kapılınca balkona çıkıp bağırarak yardım istediğini beyan ettiğinin belirtildiği,

26.12.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olay yerinin zemin kat dâhil dört katlı binanın zemin katında bulunan iki oda bir salondan ibaret daire olduğunun, göğsünden saat 11.30 sıralarında yaralanan maktulün önce...Özel Bölge Hastanesine, sonrasında... Kalp Damar Hastanesine sevk edildiği ve tedavisine devam edildiği bilgilerine ulaşıldığının, oturma odasında girişe göre sağ taraftaki duvara dayalı bulunan üçlü koltuk üzerinde kesici kısmında kan olduğu değerlendirilen kırmızı lekeler bulunan siyah saplı bir adet ekmek bıçağı ile bir adet balta bulunduğunun, halı üzerinde dağınık vaziyette giyim eşyaları ve bir adet kırlent bulunduğunun, bu eşyaların bir kısmının üzerinde kan lekesi olduğu değerlendirilen kırmızı lekelerin bulunduğunun, girişe göre sol taraftaki duvar üzerinde kan lekesi olduğu değerlendirilen kırmızı lekeler bulunduğunun, sol tarafta duvara dayalı vaziyette bulunan ikili koltuk kol kısmı üzerinde tabak içerisinde üç adet sigara izmariti bulunduğunun, balkondan odaya açılan balkon pvc kapı iç kolu üzerinde kan lekeleri olduğu değerlendirilen kırmızı lekeler olduğunun, balkon kapı kolunun kırılmış olduğu ve çalışmadığının, balkonda ... önünde bir adet kesici kısmı eğrilmiş ekmek bıçağı ile balkon duvarı mermeri üzerinde kan lekesi olduğu değerlendirilen kırmızı leke bulunduğunun, diğer odaların ise düzenli olduğunun tespit edildiği,

28.12.2013 tarihli tutanakta; olayın meydana geldiği binanın girişini ve çıkışını gösteren herhangi bir kamera kaydı olmadığının belirtildiği,