muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28833, Karar No: 2014/30503, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28833 E.  ,  2014/30503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/414-2014/444

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi alacağının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliliği teşvik primi, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi alacağının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31319, Karar No: 2017/8480, Tarih: 13.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31319 E.  ,  2017/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004-2010 yılları arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucunun dosyaya eklenmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/280, Karar No: 2014/8558, Tarih: 10.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/280 E.  ,  2014/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet Savcısı tarafından re’sen dava edilemez (TMK.md.147/1). Cumhuriyet Savcısı davada taraf olmadığı gibi, davaya müdahil olarak da katılmamıştır. Bu nedenle, Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz edemez. Açıklanan sebeple Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi.10.04.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/7464, Karar No: 2010/15637, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7464 E.  ,  2010/15637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10889, Karar No: 2023/25, Tarih: 09.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10889 E.  ,  2023/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadının davasının kabulüne, davalı-davacı erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde; davalının 29.04.2015 yılında göçmen kaçakçılığı suçlamasıyla tutuklandığını, davalı ile hiçbir iletişiminin kalmadığını, bu süreçte seneler önce eşinin fantezi yapmak istemesi nedeniyle dava dışı biri ile yaşadığı cinsel ilişkinin CD kaydının davalı eşi tarafından kardeşi ...'e verildiğini, ...'in de kendisini bu videoyu yaymakla tehdit ettiğini, ...'in de annesine mesajlar göndererek kızın porno film çekiyor dediğini, ...'in bu davranışı nedeni ile ailesinin bu CD'den haberdar olduklarını, bu durumun kendisini rencide ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin tarafına verilmesini, müşterek çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, kendisi için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin gerçek dışı beyan ve isnatlarla dolu olduğunu, davacının bahsettiği gibi bir olay ve görüntülerin kayda alındığı hususunun tamamen gerçek dışı olduğunu, bu beyan ile de davacının müvekkilini aldatarak zina yapmış olduğunu kabul ettiğini, ayrıca davacının sorumluluklarını yerine getirmek yerine müvekilin uzun süre cezaevinde kalacağı ve artık kendisine faydalı olamayacağı inancı ile boşanma davası açarak sorumluluklarından kaçmaya çalıştığını, bu nedenle haksız davanın reddine, talep edilen nafaka ve manevî tazminat isteminin reddine, müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, müvekkil lehine 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dosya dava dilekçesinde; kadının zina yaptığını, güven sarsıcı hareketlerde bulunduğunu, müvekkilinin kötü gününde yanında olmak istemediğini, yok saydığını, sorumluluklarını yerine getirmediği, ilk 1 yıl cezaevine düzenli gelmiş ise de, sonradan telefonlarda tartışmaya başladığını, ortak evi müvekkilinin rızası olmadan sattığını asılsız iddialarla suçlayıp müvekkilinin ailesine ve kız kardeşine iftiralar attığını, asılsız şikayetlerde bulunduğunu iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi (zina nedenli) ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesini, 500,00 TL tedbir ve yoksulluk, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazmınata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin göçmen kaçakçılığı suçu nedeniyle 2015 yılından beri cezaevinde bulunduğu, davalı-davacı erkeğe aidiyetine ilişkin itiraz bulunmayan ve üzerlerinde Ceza İnfaz Kurumu görüldüleri olan mektuplar bulunduğu, CD içeriğinden, davacının 3.şahısla olan birlikteliğinden haberinin olduğu, davacı-davalı kadının iddia ettiği gibi isteği ve izni dahilinde gerçekleştiği yine ...'da davacı-davalı kadının ... adlı şahısla birlikte içip gezmesine ilişkin ve tanık ...'in ifadesinde geçen birleşen davaya da dayanak olan olaydan davalı-davacı erkeğin mektuplarında bahsetmiş olduğu, davacı-davalı kadını CD ve bu olay nedeni ile suçlamaktan ziyade, sevgi sözcükleri içeren ifadeler kullanması, eşinden özür dilemesi ve davacı-davalı kadın tarafından boşanma davası açılana kadar da boşanma nedeni yapıp bu yönde dava açmaması nedeni ile affetmiş sayıldığı, affeden tarafın dava hakkı olmadığı, gerek süre açısından gerekse affetme nedeni ile davalı-davacı erkeğin birleşen davasında dayanılan zina nedenine dayalı davanın kabulünün mümkün olmadığı, şiddetli geçimsizliğe ilişkin hususlarda affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar dışında davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek yeni bir olayın varlığı iddia ve ispat edilemediği, tarafların evinin davalı-davacı erkeğin borçları nedeni ile satıldığı, hatta halen ödenmeyen borçlarının bulunduğu tanıklarca ifade edildiği gerekçesi ile erkeğin birleşen davasının reddine karar verilmiş; davacı-davalı kadının boşanma davası değerlendirildiğinde; erkeğin bilgisayarından alınan ve davacı-davalı kadının başka bir erkekle birlikteliğine ilişkin davalı-davacı erkek tarafından da bilinen cinsel ilişkinin görüntüleri nedeni ile davalı-davacı erkeğin kardeşi tarafından, davacı- davalı kadına şantaj yapıldığı, olay kadının çevresi tarafından da öğrenildiği, davalı-davacı erkeğin bu derece mahrem görüntülere ulaşılmasını engellemediği, kardeşi tarafından kullanılmasına engel olmadığı, ayrıca cezaevinden yakınları aracılığı ile davacı-davalı kadını tehdit ettiği gerekçesi ile davacı- davalı kadının davasının kabulüne,tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, davalı-davacı erkeğin cezaevinde olması nedeniyle iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasına ilişkin taleplerin reddine, davacı-davalı kadının maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine, velâyeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında; açık görüş günlerinde ayda bir kez görüşme sağlanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili; kusur belirlemesinin ve birleşen davanın ve ferilerinin reddinin hatalı olduğunu, kusurunun bulunmadığını,davacı-davalı kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadın aleyhine isnat ettiği zina olayının ve güveni sarsıcı davranışların ispat edilemediği, CD'deki görüntülerden dolayı ise kadını affettiği en azından hoş görü ile karşıladığı, affedilen ve hoş görü ile karşılanan olaylardan dolayı karşı tarafa kusur yüklenmesi mümkün olmadığı, davalı-davacı erkeğin tanık beyanlarının bir kısmının duyumlara dayalı, bir kısmının ise bizzat görgüye dayalı olmadığı, tanık ...'nın beyanlarının ise, davacı-davalı kadın ile aralarında ceza davasına konu CD nedeni ile husumet bulunduğu, bu sebeple itibar edilemeyeceği gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, davalı-davacı erkeğin, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu eylemleri nedeniyle birlik görevlerini ihlal ettiği gerekçesi ile davalı-davacı erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili kusur belirlemesinin, birleşen davasının reddinin ve davacı-davalı kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflarca açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelınden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinde delillerin takdirinde hata olup olmadığı, davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü ile davalı-davacı erkeğin zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı boşanma davalarının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 161 inci ve 174 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 161 inci ve 174 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8946, Karar No: 2010/10641, Tarih: 15.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8946 E.  ,  2010/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 123 ada 8 parsel sayılı 3333,45 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit ilk kez 1951 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. Daha sonra 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması yapılmıştır. 1993 yılında 6831 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, 04.10.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15934, Karar No: 2017/4639, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15934 E.  ,  2017/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31317, Karar No: 2017/8479, Tarih: 13.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31317 E.  ,  2017/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004-2010 yılları arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucunun dosyaya eklenmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.