muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/152, Karar No: 2023/838, Tarih: 18.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/152 E.  ,  2023/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İHBAR OLUNAN : Asma Temizlik Madencilik İnşaat Turizm Makina Otomotiv ve Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ : 21.08.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/706 E., 2020/502 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kuruma bağlı kömür ocağında çalıştığını, davacının yaptığı işin asıl ... olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının Kurum işçisi sayılması gerektiğini, davacı işçi baştan itibaren davalı Kurum işçisi olarak çalıştığından ilave tediyeye hak kazandığını ileri sürerek ilave tediye alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının yaptığı işin asıl ... değil yardımcı ... olduğunu, Kurum ile davacı arasında bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, Kurum personeli olmayan davacının ilave tediye talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ocakta kömür üretimi yapılabilmesi için drakline ve elektrikli ekskavatörlerle kömürün üzerindeki örtü tabakasının alınması (dekapaj işi), kazılan toprağın döküm sahasına taşınması ve kömüre ulaşıldığında da çıkartılan kömürün stok sahalarına taşınması işlerinde ağır tonajlı kaya kamyonlarının kullanıldığı, bu kamyonların çalışması esnasında makinaların ihtiyacı olan bakım, onarım, yağlama, gresleme gibi işlerin gerek ocak sahasında, gerekse de tamir bakım atölyelerinde yapıldığı, bu işin Şirket çalışanları tarafından ... Kömür İşletmeleri Kurumuna ait forklift, vinç ve benzeri makina, ekipman, yedek parça ve malzeme kullanılarak Kurum kadrolu çalışanları ile birlikte yapıldığı, kullanılan ekipmanların Kuruma ait olduğu ve bu sebeplerle davalı Kurum ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dava şartı yokluğu, hukuki yarar yokluğu ve husumet konularındaki itirazları ile zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, gerekli araştırma, keşif ve özellikle muvazaa tespiti yapılmadan İlk Derece Mahkemesince ön yargılı olarak davacının yaptığı işin muvazaalı olduğu kabul edilerek verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, ihale konusu işin yardımcı ... olduğunu, yüklenici firma işçileriyle birlikte aynı işi yapan personelin bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihale konusu işin "GLİ Müdürlüğü açık ocaklarda çalıştırılmakta olan Komatsu 630 ..., 85D ..., 75/B ... (Treyler) kamyonlar, çeşitli marka ve kapasitedeki hidrolik ekskavatörler, yükleyiciler, grayderler, delik makineleri, buldozerler, sondaj makineleri, vinçler, yol silindirleri, traktörler, kaynak makineleri, forkliftler, sabit jeneratörlerin Dizel motorları, seyyar aydınlatma jeneratörleri ile anfo kamyonları, hafif vasıta araçları ve kamyonların; 12 ay süreyle çeşitli unvanlardaki toplam 99 personel ve şoförüyle birlikte 2 adet yağlama kamyonu, 2 adet 4x4 pikap, 1 adet kamyonet ve 2 adet 4x2 pikap ile teknik şartnamede belirtilen tamir, bakım işlerinin yaptırılması işi” olduğu, söz konusu periyodik bakım ve onarım ihalesi kapsamında çalışan davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, alt işverene verilen işin doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alan bir ... olmayıp yardımcı ... kapsamında olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olarak kurulduğunun anlaşıldığı, bu ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının davalı Kurumun işçisi olduğuna ilişkin tespitin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu işin, doğrudan üretim organizasyonu içinde olan asıl ... olduğunu, davacının Kurumun kömür çıkarma işinde kullandığı ... makinalarının ve araçlarının tamir ve bakım işlerini yaptığını, bu nedenle asıl işin yürütülmesi için sürekli yapılması gereken rutin bir işin yardımcı ... olduğunun kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, aynı ihale döneminin muvazaalı olduğuna yönelik verilen yargı kararlarının kesinleştiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun

'un 1 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/11711 Esas, 2021/16013 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5904, Karar No: 2010/11292, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5904 E.  ,  2010/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1585, Karar No: 2014/4741, Tarih: 20.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1585 E.  ,  2014/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/589-2013/172

Davacı B.. B.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalılar S.. Ö.. vdl. aleyhine 26/01/2000-03/04/2007 gününde verilen dilekçeler ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı C.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 16/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, dava, zimmet nedeni ile alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davalı C.. Ö.. yönünden istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Banka, davalı C.. Ö..'in Karabük şubesi personeli iken zimmetine para geçirdiğini, diğer davalı S.. Ö..'in eşi, şirketin de eşinin şirketi olduğunu, zimmete geçirilen paranın davalı C.. Ö.. tarafından eşinin şirketine aktarıldığını iddia ederek iştirak halinde işledikleri zimmet eylemi nedeni ile uğradığı maddi zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur. 02/09/2009 tarihli dilekçesi ile davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. 10/02/2000 tarihli el yazılı ve noterden verilmiş taahhütname uyarınca C.. Ö..'in eylemlerinden dolayı bankanın doğmuş-doğacak zararlarını karşılamayı taahhüt ettiklerini beyanla iş bu davalılar yönünden taahhütnameden doğan sorumluluklarına da dayandığını açıklamıştır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, istemin bir bölümünün davalılardan ödetilmesine yönelik verilen karar, Dairemizin, davalılar hakkında zimmet eylemi nedeni ile devam eden ceza yargılamasının sonucunun beklenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyulduktan sonra mahkemece, ceza mahkemesinde davalı Canan Özek'in mahkumiyetine, davalı S.. Ö..'in delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiş olması nedeni ile, davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. yönünden istemin ispat edilemediğinden reddine, C.. Ö.. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Karabük Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/155 Esas sayılı ilamında, sanık C.. Ö.. tarafından banka müşterilerine ait paraların zimmete geçirildiği, zimmet tutarı konusunda katılan ile sanıklar arasında ihtilaf bulunsa da sanık S.. Ö..'in, C.. Ö..'in bankaya verdiği zararı şahsen ve şirketi adına ödemeyi taahhüt ettiği, bir kısım mudilere de ödeme yapılarak ibraname alındığı, banka zararını fazlası ile karşılayacak tutarda taşınmaz ipoteği verdiği, zimmet tutarına ilişkin hukuk davaları devam etmekte ise de kovuşturma öncesinde banka zararının karşılandığı kabul edilerek sanık C.. Ö..'e verilen cezadan indirim yapıldığı, sanık S.. Ö..'in zimmet suçuna iştirak ettiğine yönelik mahkumiyetine yeter delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen 10/02/2000 günlü el yazılı taahhütname ve Karabük Noterliği'nin 1019 Yevmiye Nolu Taahhütnamesi ile davalılar S.. Ö..'in şahsen ve Ö.. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. adına C.. Ö.. tarafından Karabük Etibank A.Ş. şubesinde usulsüz işlemler nedeni ile bankaya verilen zararların tamamını müşterek ve müteselsil borçlu sıfatı ile 4 ay içerisinde bankaya ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesi kararında da söz konusu taahhütnamelerin varlığı nedeni ile kovuşturma aşamasından önce zimmet tutarının iade edildiği kabul edilerek cezadan indirim yapılmıştır.

Şu durumda, mahkemece, ceza mahkemesinin delil yetersizliği nedeni ile beraat kararının hukuk mahkemesini bağlamayacağı gözetilmeden, ayrıca, davacının davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden isteminin bankaya verdikleri taahhütnameye dayalı olduğu da düşünülmeden, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin ceza davasının sonucunun beklenmesi yönünde verilen bozma kararı yanlış değerlendirilerek, davalı S.. Ö.. yönünden ceza mahkemesinde beraat etmiş olması nedeni ile kendisi ve şirketi hakkındaki davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen taahhütnameler uyarınca davalıların sorumluluk kapsamı belirlenip diğer davalı ile birlikte davacı bankanın zararından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacının davalı C.. Ö..'e yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; mahkemece davalı C.. Ö.. yönünden istem kısmen kabul edilmiştir. Davacı asıl ve birleşen davalarda, davalı C.. Ö..'in banka mudilerinin hesaplarından zimmetine geçirdiği tutarların ödetilmesini istemiştir. Yargılama sırasında, davalılardan S.. Ö.., bazı mudilere zararları karşılığı bonolar vererek bankayı ibra ettiklerine dair belgeler alarak dosyaya sunmuştur. Davacı banka mudileri R..Ç.. ve C.. Ç.. da ibraname vermiş olduklarından bu mudilerin hesaplarından zimmete geçirilen tutar, hesaplamada dikkate alınmamıştır. Ne var ki, R.. Ç.. ve C.. Ç..'ın Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/168 Esas sayılı dosyası ile davacı banka aleyhinde alacak davası açtıkları, mahkemece, davacı bankanın mudilerin zararından sorumlu tutulduğu ve kararın onandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı banka, mudileri R.. Ç.. ve C.. Ç..'ın açtığı davada, hesaplarındaki paranın davalı C.. Ö.. tarafından zimmete geçirilmiş olması nedeni ile sorumlu tutulduğuna göre, istemin bu mudilere yönelik bölümü yönünden de davalı C.. Ö..'in davacı bankaya karşı sorumluluğu bulunmaktadır. Mahkemece yanılgıya düşülerek istemin kısmen reddine karar verilmesi isabetli olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17564, Karar No: 2015/8481, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17564 E.  ,  2015/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 74/1-birinci cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 54/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklardan ...'nın yargılama sırasında başka bir suçtan ötürü hükümlü olması sebebiyle savunmasının talimat yolu ile 30/11/2012 tarihinde ... Asliye Ceza Mahkemesinde alınmış olmasına karşın, sanığa açık adres bilgileri sorulup, tutanağa geçirilmediği, soruşturma safhasında alınan ifadesinde ise sanığın, ... ilçesi, ... kasabasında ikamet ettiğini bildirdiği, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın ...açık ceza infaz kurumuna tebliğe çıkarılmış olmasına karşın, sanığın buradan ayrılması üzerine iade edildiği, bunun üzerine sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tabligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın 22/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle birlikte, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerli olması için daha önce usulüne uygun bir şekilde muhatabın adresine tebligat yapılması gerektiği, dosya kapsamı itibariyle daha önce sanık ...na yapılmış bir tebligatın söz konusu olmadığı, bu durum karşısında, sanık ...'nın tebligata yarar açık adres bilgileri araştırılıp, tespit edilen bu adrese 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilip, hükmün temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesi dosyaya eklenip, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek gönderilmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/479, Karar No: 2023/2946, Tarih: 06.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/479 E.  ,  2023/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2493 E., 2022/1569 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/369 E., 2020/74 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların görücü usulü ile evlendiklerini, erkeğin müvekkili kandırarak yalanlar üzerine evlilik birliğini kurduğunu, erkek önce ... ilçesinde kahvehane işletmiş daha sonra erkek kendi çocuklarının ona ihtiyacı olduğunu ve ... ...’e taşınmalarını istediğini belirtmiş müvekkilin de vicdanen bu duruma karşı çıkmadığı ve kabul ettiğini, müvekkil ... Topraklı köyüne taşındıktan sonra erkeğin asıl niyetini fark etmiş, davalının eski eşi ile her ne kadar boşanmış ise de ; bu boşanmanın sadece kağıt üzerinde gerçekleştirildiğini ve erkeğin eski eşi ile birlikteliğini hiçbir zaman kesmediğini öğrendiğini, taraffların ...-Topraklı köyünde yaşadıkları dönemde erkeğin sürekli müvekkile baskı, şiddet ve hakaretler etmiş müvekkili eski eşinin bulunduğu evde birlikte yemek yemeleri için zorladığı, müvekkil bu duruma karşı çıktığında da erkeğin fiziksel şiddet uyguladığını, evin zorunlu ihtiyaçlarını dahi karşılamayarak müvekkili mağdur ettiğini, eski eşinin evinde kalarak müvekkili yalnız bıraktığını, müvekkil erkeğin eski eşi ile birlikte yaşamayı kabul etmediği için davalı tarafından sopa ile fiziksel şiddet uygulandığını, oluşan yaralarının fotoğrafını kardeşine telefonla gönderebildiğini, kadın bir köy de yaşadığı için toplu taşıma olmadığından ve köyde yaşayanlar erkeğin akrabası olduğundan yaşanan darp olayından sonra köyden tek başına ayrılamadığını, fiziksel şiddet olayından başkalarının duyumuyla haberdar olan müvekkilin ailesi kızlarını görmek için yaşadıkları köye gittiklerini ve müvekkilin durumunu gördükten sonra müvekkil ile birlikte oradan ayrıldıklarını müvekkilin babası telefonundan jandarmayı arayarak bildirimde bulunmuş ise de kolluk kuvvetleri gelmediğini, onların da hemen köyden uzaklaştıklarını ve müvekkilin Marmara Ereğlisi’ne döndüğünü, hafta sonu geçtikten sonra İlçe Devlet Hastanesi’ne giden müvekkilin darp raporu aldığını, aradan zaman geçmiş olmasına rağmen müvekkil üzerinde mevcut darp izleri olayın şiddetini gösterdiğini, yaşanan bu olaydan sonra müvekkilin erkek hakkında şikayette bulunduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile lehine 50.00,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP