muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5659, Karar No: 2013/13598, Tarih: 08.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5659 E.  ,  2013/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "09.07.2010" yerine "2011" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Borçlu şirkette işçi olarak çalışan sanığın 26.02.2010 tarihli haciz işlemi sonrasında kendisine teslim edilen mahcuzları işten ayrılırken şirket bürosunda bıraktığı, bunların bir kısmının başka icra dosyası kapsamında muhafaza altına alındığı ve diğer kısmının ise akibetinin tespit edilemediği olayda, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak mahcuz malların kaybolmasına neden olduğu ve eyleminin TCK'nın 289. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen suçu oluşturacağı, hukukî durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'da cezaların içtimaına ilişkin hükmün bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12276, Karar No: 2007/8, Tarih: 22.01.2007

**5. Hukuk Dairesi         2006/12276 E.  ,  2007/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın halen mevcut imar planına göre...., deresi mutlak koruma alanında kalıp kalmadığı, fiilen üzerinde inşaat yapılıp yapılamayacağı ve bu nedenle ruhsat verilip verilemeyeceğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23427, Karar No: 2025/8230, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23427 E.  ,  2025/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/981 E., 2022/778 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/98 E., 2021/230 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9000, Karar No: 2012/10599, Tarih: 03.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/9000 E.  ,  2012/10599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte yapılan şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16437, Karar No: 2016/14432, Tarih: 05.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/16437 E.  ,  2016/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozma ilamında, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının bildirmesine, orman kadastro sınırlarının bağlayıcı olduğu ve herkes tarafından bilinmesi gerektiğine göre sanığın, kendi özel ihtiyacı için ormanlık alanda bulunan suyu kaptaj içine alıp, bir kısmı ormanlık alanda kalacak şekilde döşediği hortumla kendi arazisine taşıdığı eylemi orman alanını işgal ve faydalanma suçunu oluşturacağının ve tesisinde müsaderesi gerekeceğinin belirtilmesine karşılık, sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında; bozma üzerine ...Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22/01/2014 gün, ... E-... K sayılı karar ile Beraat kararında direnilmiş olup,

Bu karara karşı katılan idare vekili tarafından süresinde açılan temyiz davası üzerine, Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu tarafından; farklı gerekçeyle verilen beraat kararının yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz incelemesinin Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesi tarafından yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın orman suçlarına bakmakla görevlendirilen Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, 29/03/3016 gün, ... E sayılı ilam ile yerel mahkeme tarafından verilen beraat kararının BOZULMASINA karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek ...Ceza Dairesinin 29/03/2016 tarihli kararına konu edilen eylemde maddi gerçeğin daha iyi anlaşılabilmesi için incelemeye konu ... Sulh Ceza Mahkemesinin ... E sayılı dosyasının ana hatlarıyla özetlenmesi gerekmektedir.

1-)28/09/2009 tarihinde, orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç tutanağında; Devlet Ormanı içerisindeki suyun sanık tarafından izinsiz bir şekilde bahçesine getirildiği belirtilmiştir.

Yargıtay Yüksek ...Ceza Dairesinin 29/03/2016 tarihli kararına konu edilen eylemde maddi gerçeğin daha iyi anlaşılabilmesi için incelemeye konu ... Sulh Ceza Mahkemesinin ... E sayılı dosyasının ana hatlarıyla özetlenmesi gerekmektedir.

1-)28/09/2009 tarihinde, orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç tutanağında; Devlet Ormanı içerisindeki suyun sanık tarafından izinsiz bir şekilde bahçesine getirildiği belirtilmiştir.

2-)03/09/2010 tarihinde mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; dere içerisinden su hortumlarının bir kısmının yer üzerinden, bir kısmının ise toprağın altından geçirildiği, yer üzerinde örtü temizliği ve orman bitkisi kesiminin yapılmadığı, dere içerisindeki suyun çok az bir bölümünün alındığı belirtilmiştir.

Temyiz incelemesine konu eylemin ana hatlarıyla belirlenmesinden sonra; yerel mahkeme tarafından verilen beraat kararının temyiz incelemesi yapan Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesi tarafından “ BOZULMASINA” ilişkin karara, aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle 6831 sayılı kanunun 17. maddesinin somut olayımızı ilgilendiren bölümü irdelenerek, somut olayda yargılamaya konu edilen eylemin anılan madde ki suç olarak düzenlenen eylemler arasında yer alıp almadığının Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesinin benzer olaylardaki bazı uygulamalarının da dikkate alınması suretiyle kanunilik ilkesi ile irtibatlandırılarak belirlenmesi gerekmektedir.

6831 Sayılı Orman Kanunun 17. Maddesinde; Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

...Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2011 gün, ... E-... K sayılı ilamında;

...Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2011 gün, ... E-... K sayılı ilamında;

Sanığın orman içinde bulunan dereden hortumla su almak eylemi sonucunda hiçbir orman bitkisinin kesilmediği, diri ve ölü orman örtüsünün zarar görmediği, bu eylemin ormanın gelişmesi, orman bitkilerinin yetiştirilmesi ve hiçbir ormancılık faaliyetini engellemediği, orman içinde başı boş akan ve kullanılmayan suyun kullanılmasının 6831 sayılı yasanın 17. Maddesi ile yasak edilen eylemlerden hiçbirinin içine girmediği, orman içine kamu hizmeti için yapılacak bina, ahır, ağıl, fidanlık, çit gibi kalıcı nitelikli yapılan için izin verilebildiği, izinsiz yapılan bu eylemlerin yasaklandığı, yasaklanan eylemler arasında sanığın yaptığı eylemin yer almadığı, genel olarak İnebolu ilçesinin ormanlarla kaplı olduğu derelerin ormalık alanlar içerisinde kaldığı insanların bu derelerden su ihtiyaçları için ormana zarar vermeden faydalanmalarının orman ve yöre insanı arasındaki bağı kuvvetlendireceği, aksi durumun yöre insanın ormana bakışında olumsuzluğa sebebiyet verebileceği anlaşıldığından sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın beraat ine karar vermek gerektiğinden bahisle sanık hakkında verilen kararın temyiz edilmesi üzerine; temyiz incelemesini yapan, Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesinin 16/05/2013 gün, ... E-... K sayılı ilamında; yerel mahkeme tarafından verilen beraat kararının ONANMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesinin somut olayımızda olduğu gibi aksine uygulamalarına da rastlanılmaktadır. İçtihatlar arasındaki çelişki bir yana orman örtüsüne hiç bir şekilde zarar verilmeden; sadece orman içerisinde suyun alınmasından ibaret eylemin 6831 sayılı Orman Kanunun 17.maddesinde sayılan eylemler arasında yer almayan eylemin, 17. madde kapsamında değerlendirilmesinin ceza hukukunun en temel ilkelerinden birisi olanan “kanunilik ilkesine” aykırı olacağı açıktır.

6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesinde, Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesinin yasaklanmasına karşın, orman içerisinden su geçirilmesinden bahsedilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ağaç kesiminin yapılmadığı gibi orman örtüsüne zarar verilmediği de net bir şekilde belirtilmiştir. Bu nedenle yukarıda özet olarak açıklanan sorunun “Kanunsuz Suç ve Ceza Olmaz” kuralının sınırları içerisinde kalmak kaydıyla Ceza Hukukunun izin verdiği ölçüde yorum kuralları ile bağdaştırmak suretiyle çözümü gerekmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 2. maddesinde: Özet olarak “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez. Kanunda yazılı cezalardan başka bir ceza ile de kimse cezalandırılamaz” denilerek kanunilik ilkesi özelikle vurgulanmak istenmiştir.

“Kanunsuz suç ve ceza olmaz” kuralı Türk Ceza Hukukunda, Devlet ve Yargıç karşısında bireylerin “Kamu Hakları”nın güvencesidir.

Öğretide değerini koruyan bu kural, Anayasamızın (Mad.38) ilkeleri arasına girmiş ve 5237 sayılı TCK.nun 2. Maddesinde de açık bir şekilde ifade edilmiştir. Bu hükmün 2. Maddede yer alması bile, kurala verilen önemi gösterir.

Kanunun 2 maddesindeki “açıkça” kelimesi Türk Ceza Hukukunda “kıyaslama”nın yasaklandığını gösterir.

Kanunsuz ceza olamayacağından, suçun cezasının belirlenmiş olması suçluların cezalandırılmasında şarttır.

Bir fiili suç saymak ve cezalandırmak yetkisinin yalnız kanuna tanınması bireylere özgürlüklerinin sınırı hakkında bilgi verir. Bireyin, nelerin ne kadar yasak olduğunu bilmeye hakkı vardır. Bu hakkını kullanan birey yasak olanı yapmaktan çekinmek, yasak olmayanı yaparken de korkusuz hareket etmek imkanını kazanır. Kanun Kuralına gerçek anlamını kanun koyucunun iradesi verir. Kanunun iradesi kanun koyucunun subjektif iradesi değildir. Yazılı formül içinde ifade edilmiş objektif irade, kanunun iradesini oluşturur. Kanunun iradesini gösteren formül zorunlu olarak genel ve soyut olacağından, kuralın önce içeriğini ve anlamını belirtmeden, iradenin somut olaylara uygulanmasına imkân yoktur. Pozitif hukuk, yorum faaliyetlerinin sınırını oluşturur.

Somut olayımızda 6831 sayılı Orman Kanunun 17. maddesinde sayılan eylemler arasında yer almayan; orman içerisinde suyun orman örtüsüne zarar verilmeksizin alınmasından ibaret eylemi anılan maddenin kapsamına dahil ederek, işgal ve faydalanma olarak kabul etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır. Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. Maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Yukarıda arz ve izah edilen gerekçelerle yerel mahkemece verilen beraat hükmünün BOZULMASINA; ilişkin Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/3054, Karar No: 2024/1127, Tarih: 13.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3054 E.  ,  2024/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/899 E., 2023/203 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/423 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 28.12.2015 tarihinde 12 yaşında olan müvekkili Ferhat'ın evlerinin damında oyun oynadığı sırada, evin yaklaşık 30-50 cm yakınından geçmekte olan davalı şirkete ait yüksek gerilim hattına elindeki çubukla teması sonucu akıma kapılarak yaralandığını, sağ ayağı ve sol kolunu kullanamadığını, tedavisinin devam ettiğini, yaşanılan durum nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu ve bu nedenle ilaç kullandığını ileri sürerek; iş gücü kaybı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren, 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; maddi tazminat bakımından dava değerini 19.09.2019 tarihinde 588.145,99 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu elektrik hattı çekildikten sonra olayın meydana geldiği binanın inşa edildiğini, hatlar binaların arasında kaldığından yönetmeliğe aykırı hat çekildiğinden bahsedilemeyeceğini, binanın ruhsatsız inşa edilmesi nedeniyle dava dışı belediyenin, bina sahibinin ve bakım gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen ebeveynlerin kusuru bulunduğunu, bina ruhsatlı olsa dahi bu şekilde elektrik hattına yakın bina inşa edilmesine ruhsat verilmesi yönünden de belediyenin birinci derece kusuru bulunduğunu, binanın yapımı ve hatların yer değişimi için talepte bulunulmadığını, belediye yönünden kusur araştırması yapılmadığını, kusur raporunun bu bakımdan hatalı olduğunu, yüksek gerilim hattına yaklaşılmaması hususunda davacılara bildirim yapıldığını, maluliyet raporunun aleyhe olan kısımlarını kabul etmediklerini, oranın fahiş olduğunu, yeniden maluliyet incelemesi yapılması gerektiğini, söz konusu raporlar esas alınarak düzenlenen hesap raporunun kabul edilemeyeceğini, TRH 2010 tablosuna göre hesaplama yapılması gerekirken PMF tablosuna göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, hesaplama fahiş olup ıslahı kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ...'ın 28.12.2015 tarihinde evlerinin üstünde iletken tel ile oynarken elektrik akımına kapıldığı, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ne göre tel ile ev arasında en az 2 metre bulunması gerekir iken 170 cm mesafe bulunduğu, 22.07.2014 tarihinde söz konusu yüksek gerilim hattının kaldırılmasının talep edildiği, 04.08.2014 tarihli yazı ile şirketin bütçesi olmadığından kaldırılamayacağının cevaben bildirdiği, 23.08.2015 tarihinde de dava dışı muhtar tarafından hattın kaldırılmasının talep edildiği ancak kaldırılmadığı, tüm uyarılara rağmen bütçe yokluğundan bahisle tehlikeli ve mevzuata aykırı telleri kaldırmayan davalının olayın meydana gelmesinde alınan bilirkişi raporları doğrultusunda % 70 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, davacının % 69 oranında sürekli malül, 18 ay geçici malül kaldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 140.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden, 586.451,50 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun davada dahili davalı konumunda iken alındığını, bu itibarla savunmaları alınmadan düzenlendiğini, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini, zira dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen TEDAŞ'ın esasa yönelik bir savunması bulunmadığını, hattın mevzuata uygun tesis edildiğini, kusursuz sorumluluktan bahsedilemeyeceğini, bina sahibi, belediye ve davacının ebeveynlerinin ağır kusuru bulunduğunu, illiyet bağının kesildiğini, maluliyet oranının fahiş olduğunu, hesap bilirkişi raporu itiraza uğrayan kusur ve maluliyet oranları gözetilerek düzenlendiğinden hatalı olduğunu, fahiş hesaplamanın PMF 1931 yaşam tablosunun esas alınmasından kaynaklandığını ve bu durumun hatalı olduğunu, savunma hakkının kısıtlandığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç