muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8872, Karar No: 2018/289, Tarih: 07.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8872 E.  ,  2018/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, maaş haczindeki ilk sırada olan alacaklı davalı ...'in alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalıda olduğu, davalı alacaklı ....'in icra takibine konu ettiği bononun her zaman düzenlenmesi mümkün olan belgelerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

İİK 142. maddesi uyarınca haczedilen mal alacaklıların alacağına yetmemesi halinde sıra cetveli yapılır. Borçlunun maaşına yazılan haciz yazılarının sıraya konularak bu sıra ile ödeme yapılması sıra cetveli değildir. Sıra cetveline itiraz davalarında davalı alacağının gerçek olduğunu isbat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup, bu davalarda genel isbat kuralları geçerlidir.

Somut olayda mahkemece usulüne uygun düzenlenmiş bir sıra cetveli olmamasına rağmen isbat yükünün davacı yerine, davalıya yüklenerek sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/21364, Karar No: 2025/10354, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/21364 E.  ,  2025/10354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1184 E., 2020/1035 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/86 E., 2019/137 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8221, Karar No: 2011/8265, Tarih: 10.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8221 E.  ,  2011/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.250 lira güncellenerek, yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde,müvekkili olan davacının davalıdan daire satın aldığını.aradan 8 yıl geçmesine rağmen tapu devrinin gerçekleştirilmediğini beyan ederek, ödediği satış bedelinin güncellenerek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dosyanın incelenmesinden,kısa kararda dava reddedildiği halde,gerekçeli kararda hem davanın reddine , hem de alacağın tahsiline karar verildiği görülmüştür.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12111, Karar No: 2014/5364, Tarih: 08.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/12111 E.  ,  2014/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2004/126-2010/78

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalılar M. K. mirasçısı H. K. (çocukları S. S. K. K.) ve Y.. G.. vekili ve dahili davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların murisinin sürücüsü olduğu diğer davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada davacı H.. K..'ın, N.. Ç.., Ş. K. ve M. K.'ın yaralandığını, aracın hasar gördüğünü diğer davacıların annesinin de hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile davacı H.. K.. için 3.000,00 TL araç hasarı ve 18.774,39 TL işgücü kaybı tazminatı ve toplam 3.000,00 TL manevi, Ş.K. için 27,72 TL işgücü tazminatı ile 1.000,00 TL manevi ve M.. K.. için 27,72 TL işgücü kaybı tazminatı ile 1.000,00 TL manevi tazminatın, N.. Ç.. için maddi tazminat talebinden feragat ederek 2.000,00 TL manevi tazminatın diğer davacılar için ayrı ayrı 1.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı N.. Ç..'ın maddi tazminat isteminin feragat nedeni ile reddine, davanın kısmen kabulü ile H.. K.. için 900,00 TL araç hasarı ve 18.774,39 TL işgücü kaybı tazminatı ve toplam 3.000,00 TL manevi, Ş, K, için 27,72 TL işgücü tazminatı ile 500,00 TL manevi ve M.. K.. için 27,72 TL işgücü kaybı tazminatı ile 500,00 TL manevi tazminatın, N.. Ç.. için 1.000,00 TL manevi tazminatın diğer davacılar için ayrı ayrı 1.000,00 TL manevi tazminatın G.. H.. 7.000,00 TL poliçe limiti ile maddi tazminattan sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalılar M. K. mirasçısı Hanife Karaarslan (çocukları S., S. K. K.) ve Y.. G.. vekili ve dahili davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalılar M. K. mirasçısı H. K. (çocukları S., S. K. K.), Y.. G.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı araç işleteni ve sürücüsü yönünden haksız eylem nedeni sorumlu oldukları tazminat yönünden temerrüt tarihi haksız eylem, tarihidir. Davacılar Hayrullah, Meryem ve Şahver için yaralanmaya bağlı olarak talep edilen maddi tazminat ıslah dilekçesi artırılmış ve kaza tarihinden itibaren faiz uygulanması talep edilmiştir. Temerrüt tarihi tüm tazminat alacağı üzerinden kaza tarihi olup ıslah ile artırılan tazminat tutarı yönünden ıslah tarihinden faiz uygulanması doğru görülmemiştir.

3-Dahili davalı G.. H.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, G.. H.. davalı A.. A..'nin iflas etmiş olması nedeniyle davacı tarafından davaya dahil edilmiştir. Usul hukukumuza göre, hüküm sadece davada taraf olanlara yönelik olarak verilebilir. Bu kural uyarınca, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen taraf, dava açıldıktan sonra ek bir dilekçe ile davaya dahil edilemeyeceği gibi “mecburi dava arkadaşlığı” dışında ıslah yolu ile dahi taraf değiştirilemez. İhbar olunan kimse HUMK.’nun 49.maddesi vd. uyarınca davada davalı sıfatını kazanamayacağı gibi, bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Buna göre, aleyhinde davacı tarafından usulen açılmış ve harcı verilmiş bir dava olmadığı halde G.. H.. aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde, İİK 194 ve devamı maddeleri uyarınca tasfiye tamamlanıp tüzel kişilik terkin edilmemişse iflas idaresi davaya çağrılarak taraf teşkili sağlanmalı, yargılamaya devam edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar M. K. mirasçısı H. K. (çocukları S., S. K. K.), Y.. G.. vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı G.. H.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.692,79 TL kalan harcın temyiz eden davalılar M. K. mirasçısı H. K. (çocukları S. S. K. K.), Y.. G..'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve dahili davalı G.. H..'na geri verilmesine 8.4.2014 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davaya konu trafik kazasının gerçekleştiği 15.12.2000 ve dava tarihi 30.04.2001 tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 108/c maddesinde "zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacının iflası halinde, sigortacının ödemekle yükümlü olduğu maddi ve bedensel zararlar için Türkiye Sigorta R.Şirketleri nezdinde oluşturulan G. Fonuna" başvurulacağı,

Yine haksız fiil ve dava tarihinde yürürlükte iken daha sonra kaldırılan Karayolları Trafik G. Fonu Yönetmeliğinin 8/e maddesinde de "yükümlü sigorta şirketinin iflası halinde zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamında ödenmesi gerekli tazminat ve hasar giderlerinin" Fonun Giderleri arasında bulunduğu düzenlenmiştir.

Yine haksız fiil ve dava tarihinde yürürlükte iken daha sonra kaldırılan Karayolları Trafik G. Fonu Yönetmeliğinin 8/e maddesinde de "yükümlü sigorta şirketinin iflası halinde zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamında ödenmesi gerekli tazminat ve hasar giderlerinin" Fonun Giderleri arasında bulunduğu düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davalılardan Y.. G..'in işleten, diğer bir kısım davalılar murisi M. K. sürücüsü olduğu .. plakalı araç 15.12.2000 kaza tarihini de kapsar şekilde 5.8.2000-5.8.2001 tarihleri arasında geçerli olmak üzere davalı A. Sigorta A.Ş.'ye ZMSS poliçesi ile sigortalanmıştır.

Davanın açıldığı 30.4.2002 tarihinde davalı A.Sigorta A.Ş'nin taraf ehliyeti bulunmaktadır (HMK.50).

Davalı sigorta şirketinin, Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesinin 7.2.2003 gün 2002/396 esas 2003/127 karar sayılı kararı ile iflasına karar verilmiş, karar 20.3.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Sigortacının iflası nedeniyle davacılar eldeki tazminat davası yönünden seçimlilik hakka sahip olup dilerlerse İİK 194 vd.maddeleri hükümlerine göre davayı iflas idaresine yöneltebilecekleri gibi dilerlerse dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2918 sayılı yasanın 108/c maddesine göre G. Fonuna da tevcih edebilirler.

Davacılar seçimlik haklarından davanın G.Fonuna yöneltilmesi hakkını kullanmışlardır.

Bilindiği üzere taraf ehliyeti, davada taraf olabilme, usuli hukuki ilişkinin süjesi olabilme ehliyetidir. Taraf ehliyetine sahip olan kişi davada davacı veya davalı olabilecektir.

Taraf ehliyeti dava şartı olup davanın her aşamasında mahkemece re'sen dikkate alınacaktır.

Eğer taraf ehliyeti, dava başında mevcut iken daha sonra ortadan kalkmışsa bu durumda davanın hemen reddedilmeyip hakim diğer tarafa, tarafın mirasçılarına (yasal haleflerine) karşı davaya devam edebilmesi için süre vermesi gerekir. Davaya süresi içinde devam edilmemişse dava taraf ehliyetinin sona ermesi sebebiyle reddedilir. (Medeni Usul Hukuku-Canıtez-Atalay-Özekes sh.207)

Davanın açılmasından sonra davanın taraflarında değişiklikler olabilir. Ya dava açıldıktan sonra, davanın taraflarından birisinin yanına yeni kişiler katılarak bir dava arkadaşlığı biçiminde davaya devam edilmesi veya davacı veya davalının yerine bir ve birkaç kişinin geçerek davaya bu kişiler tarafından veya onlara karşı devam edilmesi şeklindedir.

Davanın taraflarında değişiklik ya iradi olarak tarafların anlaşması üzerine veya kanunen olabilir.

Davanın tarafı tüzel kişi ise tüzel kişiliğin sona ermesi de taraf değişikliğini gerektirebilir. (Medeni Usul Hukuku-Canıtez-Atalay-Özekes sh.207)

Davanın taraflarında değişiklik ya iradi olarak tarafların anlaşması üzerine veya kanunen olabilir.

Davanın tarafı tüzel kişi ise tüzel kişiliğin sona ermesi de taraf değişikliğini gerektirebilir. (Medeni Usul Hukuku-Canıtez-Atalay-Özekes sh.207)

Somut uyuşmazlıkta; dava taraf ehliyetine sahip olan A, Sigorta A.Ş. Aleyhinde usulüne uygun şekilde açılmış olup yargılama sırasında davalı sigorta şirketinin iflasına karar verilmesi nedeni ile taraf ehliyeti son bulmuştur. Mülga 2918 sayılı yasanın 108/c maddesi gereğince G, Fonu, iflas eden sigorta şirketi yerine yasal halef olarak kain olmuştur. Yargılama sırasında yasa gereği gerçekleşen taraf değişikliği nedeniyle müflis sigorta şirketinin halefi olarak G, Fonunun davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm tesisinde usul hükümlerine aykırılık söz konusu değildir.

Aksinin düşünülmesi davayı taraf ehliyetine sahip sigorta şirketine yönelterek dava açan davacıya, yargılama sırasında kendisi dışında gerçekleşen nedenlerle davalının taraf ehliyetini kaybetmesinin sonuçlarını yüklemek gibi hukuken cevaz verilemeyecek bir durumun ortaya çıkmasına sebep olacaktır.

Açıklanan nedenlerle dahili davalı G.. H..nın temyiz itirazlarının reddi ile aleyhindeki kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/11410, Karar No: 2019/22590, Tarih: 17.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11410 E.  ,  2019/22590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ...Lojistik Beton San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02.07.2012 tarihi ile 28.3.2014 tarihleri arasında davalı nezdinde kesintisiz şekilde çalıştığını, davalı Limak Batı Çimento Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin diğer davalı ...Lojistik Beton Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait hazır beton üretilmesi işinde davacıyı mikser şoförü ve operatörü olarak çalıştırdığını, bu nedenle her iki davalının müşterek ve müteselsil sorumlu olduğunu, davacının en son aylık net 2.100,00 TL ücret aldığını, bu miktarın kök ücret ve metreküp priminin toplamı olduğunu, iş yerinde iki öğün yemek verildiğini, davacının işyerindeki çalışma saatlerine ilişkin günlük takometrelerin fotokopisini almak istediğini, bunu fark eden davalının iş akdini fesih ettiğini, davalıya ait işyerinde her gün sabah saat 8:00 de çalışmaya başlandığını akşam hazır betonun bitmesine bağlı olarak 23:00 da işten ayrıldığını ve fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, Şubat 2014 ayına ait ücretin elden ödenen kısmı ile Mart 2014 ayına ait ücretin tamamının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kanuna uygun şekilde kullandırılmadığını ileri sürerek, ücret, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Lojistik Beton San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 02.07.2013 tarihinde çalışmaya başlayıp 17.3.2014 tarihinde işten ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yapması halinde bu bedellerin ödendiğini, davacının haftanın 6 günü çalıştığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, ücretinin banka hesapları ve ücret bordroları ile sabit olduğunu, davalı şirkette sefer primi uygulamasının bulunduğunu, bu uygulamaya göre kilometre başına sıfır 0,60 TL prim verildiğini, prim miktarlarının fazla çalışmanın karşılığı olarak maaşlara eklendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Limak Batı Çimento Sanayi Ticaret A.Ş. vekili, diğer davalı şirket ile arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının davalı şirketin işçisi olmaması nedeni ile ihbar ve kıdem tazminatından sorumlu olmayacağını, davacının haftalık 45 saati geçen fazla çalışmaları için primlerinin ödendiğini, ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin imzalanan ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkuku bulunduğu durumlarda aksinin ancak yazılı delille ispat edilebileceğini, davacının her ay prim ödemesi aldığını belirttiğini ve ayrıca fazla çalışma ücreti talebinde bulunmasının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan ...Lojistik Beton San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalılardan ...Lojistik Beton San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.