muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4332, Karar No: 2014/6262, Tarih: 04.04.2014

Davalı Hazine temsilcisi; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüyle 106 ada parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile muris D.. B..'in veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali tescil davasıdır. Dava konusu 106 ada parsel sayılı taşınmaz; 09.10.1998 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında senetsizden devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, ileride tarım alanına dönüşecek ve ekonomik yarar sağlayacak yerlerden olduğu gerekçesi ile Maliye Hazinesi adına tespit edilmiş ve tutanağın itirazsız olarak 31.07.1999 tarihinde kesinleşmesiyle tapuya tescil edilmiştir. Mahkemece, yazılı gerekçeyle dava konusu 106 ada parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; mahkemece davalı tarafa delillerini ibraz için süre ve imkan verilmeyerek HMK'nun 27.maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kısıtlanmıştır. Bunun yanında; Mahkemece 13.04.2012 tarihli keşif ara kararında yerel bilirkişilerin ilgili kurumlarca keşif mahallinde hazır edilmelerine yönelik karar verildiği, 16.05.2012 tarihinde mahallinde yapılan keşifte yerel bilirkişilerin mahkemenin yazısı gereğince jandarma tarafından hazır edildikleri, yerel bilirkişilerin beyanlarının müşterek alındığı saptanmıştır. Bilindiği üzere tanıklar hakkındaki hükümler aynı zamanda yerel bilirkişiler hakkında da uygulanır. Bu nedenle, HMK'nun 261. maddesi gereğince tanıklar gibi yerel bilirkişilerinde ayrı ayrı huzura alınıp dinlenmeleri gerekmektedir. Öte yandan, Mahkemece yerel bilirkişi listesi istendiği ve beş kişinin isminin bildirildiği, davacının 16.03.2009 havale tarihli tanık listesinde bildirdiği M.. M..'in aynı zamanda yerel bilirkişi listesinde yer aldığı anlaşılmasına karşın mahkemece tanık olarak bildirilen kişiler dışındaki şahısların yerel bilirkişi olarak dinlenilmeleri gerekirken davacı tanığının yerel bilirkişi olarak dinlemesi doğru olmamıştır.

Bundan ayrı, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 21.05.2012 tarihli rapor ve krokiye göre uyuşmazlık konusu taşınmazın doğusunda ve güneyinde dere mevcuttur. Kural olarak, dere yatakları devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere (nehir-çay) yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar- ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif sırasında ise bu hususun belirlenmesi için jeoloji bilirkişisinin bilgisine başvurulmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle davalı tarafa delillerini ibraz etmesi için süre ve imkan verilmeli, bildirildiği takdirde yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıkları HMK'nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağrılmalı aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklar mümkün olduğunca keşif yerinde dinlenmeli, tanık ve yerel bilirkişilerden taşınmazdaki zilyetliğin nasıl başladığı, kadastro tespit tarihine kadar kim tarafından ve hangi nedenle sürüdürüldüğü sorularak açıklığa kavuşturulmalı, tanık ve yerel bilirkişi beyanları arasında çelişki bulunması halinde HMK'nun 261. maddesi gereğince çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; ayrıca dava konusu 106 ada parsel sayılı taşınmaza komşu 106 ada parselin kadastro tutanak ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsele revizyon gören tapu ve vergi kayıtları da bulundukları yerlerden getirtilerek dosyayla birleştirilmeli, yine komşu 106 ada parsele kadastro sırasında uygulanan 8.10.1979 tarih ve sıra nolu tapu kaydı bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanmalı, dava konusu taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulmalı, bunun yanında aynı keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeoloji mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak uyuşmazlık konusu taşınmazın niteliği ve tarımsal amaçlı olarak ne zaman kullanılmaya başlandığı, aktif dere yatağında veya etki alanında kalıp kalmadığı, bitişiğindeki dere yatağı ile uyuşmazlık konusu taşınmazın kod farkı bulunup bulunmadığı yönlerinde Yargıtay ve tarafların denetimine açık bilirkişi raporu alınmalı, belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra toplanan delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/135, Karar No: 2017/25966, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/135 E.  ,  2017/25966 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28123, Karar No: 2013/1591, Tarih: 05.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/28123 E.  ,  2013/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınanın olaydan hemen sonra kollukta alınan beyanına ve kesin hekim raporuna göre olay nedeniyle sağ kolda ve her iki dizde hassasiyet bulunduğu, sol femurda 1x1,5 cm. çapında ekimotik alanının tespit edildiği, mevcut bulgulara göre basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralandığının bildirilmesi, dosya kapsamındaki diğer bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde yağma yapmak amacıyla otomobil ile yakınanın yanına geldikleri, aralarında yaptıkları işbölümü uyarınca sanıklardan ...’nın araçtan inerek yakınanın yanına gidip omuzunda asılı bulunan çantaya asıldığı yakınanın vermemek için direnmesi üzerine, direncini kırmak amacıyla çantayı çekmeye devam edip yakınanı yerde bir süre sürüklediği ve yukarda açıklandığı üzere basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği buna rağmen yakınanın çantayı vermemek için direnmeye devam etmesi üzerine sanık ...’ın çantanın sapını olaydan sonra düşürdüğü ve bu şekilde ele geçirilen bıçakla keserek alıp olay yeri yakınında araç içerisinde beklemekte olan diğer sanıkların yanına gidip araca bindiği ve sanıkların hep birlikte olay yerinden kaçtıkları olayda; sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı Yasanın 149/1-a, c maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

Yakınanın duruşmada alınan beyanında, olay tarihinden 4-5 gün sonra, sanık ...’un yakınları tarafından zararının karşıladığını bildirmesi karşısında, koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168/3 maddesiyle uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25865, Karar No: 2022/3925, Tarih: 22.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25865 E.  ,  2022/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18/05/2009 tarihli oturumda sanık müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, "Mahkememize yada herhangi bir asliye ceza mahkemesine tefhim tarihinden itibaren 7 gün içerisinde başvurmak sureti ile yargıtay yolu açık olmak üzere" şeklinde CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolu eksik bildirilmiş ise de, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle yasa yolu açıklamasının yanıltmaya neden olmadığının tespitiyle yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 18/05/2009 tarihinde tefhim edilen hükmün, sanık tarafından yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11/10/2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra yapılmış olan vaki temyiz itirazının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 22.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10699, Karar No: 2023/19115, Tarih: 30.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10699 E.  ,  2023/19115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/442 E., 2015/510 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, anılan Kanun'un 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, katılanın sollama yapmak suretiyle hayatlarını tehlikeye atmasına rağmen kendisine ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik hükümleri uygulanırken 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine 29 uncu maddesinin uygulanarak yanlış uygulama yapıldığına, ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı çekici araç ile seyir halinde iken sanığın kullanımında dorse plakası ... olan çekiciyi solladığı, bu sollamadan sonra ... dorse plakalı çekicinin kendisini takip etmeye başladığı, sanığın katılanın aracının önünü kestiği ve elinde bulunan ele geçirilemeyen çekiç, levye ve sopa ile katılanın aracına zarar vermek kastıyla hareket ederek katılana ait aracın sağ ön far ve camını kırdığı aynı zamanda katılana "Anasını avradını sinkaf ederiz." demek suretiyle sinkaflı küfürler ettikleri iddiasıyla sanık hakkında mala zarar verme ile hakaret suçlarından açılan davada, sanığın mala zarar verme suçunu işlediği sabit olmadığından beraatine, katılan ile tanık M.A.'nın ve temyiz dışı sanık M.D.'nin aşamalarda birbiriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarına göre sanığın atılı hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. 07.10.2013 tarihli olay tutanağı ile tanık M.A.'nın beyanları dosya içinde mevcuttur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. 07.10.2013 tarihli olay tutanağı ile tanık M.A.'nın beyanları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri ve Sair Sebepler Yönünden

Katılanın, tanık M.A.'nın ve temyiz dışı sanık M.D.'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair ve tekerrür esas ve engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında yasal koşulları oluşmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın hakaret eylemi uzlaştırma kapsamında olup soruşturma aşamasında uzlaştırma teklifi yapılmış ise de bu tarihte mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında olmaması ve atılı suçların birlikte işlenmesi nedeniyle soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan yargılama sonucunda mala zarar verme suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle aynı fıkranın ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca hakaret suçundan usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2. Uzlaştırmanın sağlanamaması halinde ise,

a. Hakaret suçunun aleni yer olan cadde üzerinde işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

b. Kurulan hükümde özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29 uncu maddesinin uygulanması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4458, Karar No: 2021/11487, Tarih: 28.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4458 E.  ,  2021/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle ...... İlkokulu müdür yardımcısı olan sanığın kullanımında olan adına açılmış Facebook hesabında 08.06.2015 tarihinde, "PKK'nın dağ kadrosu, hemen her dönem için ortalama 6 bin gerilladan oluşur ve 30 yıldır savaşırlar Türkiye ordusuyla; bitmediler, yenilmediler ve dünden bu yana mayasallı göt gibi ötüp duran sefiller, HDP'ye oy veren bizlere "terörist" yaftası vurmaya kalkışıyorlar terbiyesizce! Ulan g(.)t, Bu ülkede, iddia ettiğin gibi 6 milyon 55 bin 110 tane terörist olsaydı eğer, çoktan görürdün ebenin danteli donunu...Hadsiz!” şeklinde paylaşımda bulunduğunun anlaşılmasına göre, paylaşımın doğrudan terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olması, meydana geldiği yer, zaman ve konumu itibariyle etkileyebileceği öğrenci kitlesinin özellikleri nazara alındığında normla korunan değerler için yakın ve açık bir tehlike oluşturduğunun kabulünde zaruret bulunmakla sübut bulan müsnet suçtan mahkumiyetine karar vermek gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3468, Karar No: 2020/34, Tarih: 27.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3468 E.  ,  2020/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, kaldırımda yürüyen davacıya çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, uzun süren tedavi ve iyileşme süreci boyunca çalışamayan davacının kazanç kaybına uğradığını, ayrıca manevi olarak da zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000,00 TL. maddi ve 25.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 25.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam maddi tazminat taleplerini 13.582,34 TL'ye yükseltmiş; yargılamanın devamı sırasında davalı ...'un ölümü üzerine, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 13.582,34 TL'nin davalı ... yönünden dava ve diğer davalı yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; davacının manevi

tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından (manevi tazminatla sınırlı olarak) temyizi üzerine, Dairemizin 13.02.2017 tarih, 2014/18170 Esas ve 2017/1368 Karar sayılı ilamı ile "davacının kaza nedeniyle daimi işgöremezliğe uğrayışı ve tedavi sürecinin çok uzun oluşu, kazada davalının tam kusurlu oluşu gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesinin uygun görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 13.582,34 TL. maddi tazminatın davalı ... yönünden dava ve diğer davalı mirasçıları yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... mirasçılarından tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.