muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13183, Karar No: 2013/9180, Tarih: 03.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/13183 E.  ,  2013/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira (Suç vasfındaki vaki değişiklik nedeni ile resmi belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

İnceleme konusu nüfus cüzdanı üzerinde fotoğraf değişikliği suretiyle yapılan sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyecek nitelikte olduğunun Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ekspertiz raporunda belirtilip, kararın gerekçe kısmında bu konuya atıfla, belgenin aldatma yeteneğinin bulunduğuna, sanığın ilerde suç işlemekten çekineceği kanaatine varılmadığından CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki aksi düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3859, Karar No: 2022/3297, Tarih: 09.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3859 E.  ,  2022/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/09/2017 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/12/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacıya ait 497 ada 21 parselde 26.704,02 m2 miktarlı zeytin bahçesi bulunduğunu, davacının yaşlılığı sebebiyle 2016 yılı zeytin mahsulünü kendisi toplayamadığından, davalı ...'a yarıcılık, masraf ve mahsulde ortaklık olarak adlandırılan sözleşme ile işlemesi için verdiğini ve 2016 yılı ürününün Kasım-Aralık-Ocak aylarında toplanıp paylaşıldığını, taraflar arasındaki sözleşme sona ermesine rağmen her iki davalının el ve işbirliği yaparak zeytinliğe el koyduklarını, zeytinleri müvekkilin rızası dışında keserek odun edip sattıklarını beyanla, davalıların dava konusu taşınmazda hiçbir üstün hakka dayanmadan devam eden vaki müdahalelerinin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacının Nazilli Cumhuriyet Savcılığına vermiş olduğu ifadesinde taşınmazı 2016 yılının Ağustos ayında ortağa verdiğini kabul ettiğini, zeytin ağacının 2 yılda bir mahsul verdiğini, bir önceki yıl verim alınmadığını, bu dönemden sonra davalı ...’un ağaçların imarını ve sulamasını yapıp ilacını attığını, aralarını sürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile davalıların, .... Mahallesi ... Mevkii 497 ada 21 parsel sayılı taşınmaza vaki müdahalelerinin menine karar verilmiştir.

Davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulüne, Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/12/2018 tarih, 2017/643 Esas-2018/749 sayılı Kararın HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulüne, Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/12/2018 tarih, 2017/643 Esas-2018/749 sayılı Kararın HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında 2016 yılına ilişkin hasılat kira sözleşmesi olduğuna dair ihtilaf bulunmamaktadır. Davalı taraf söz konusu sözleşmenin iki yıl süreli olduğunu savunmuşsa da, taraflar arasında 2017 yılı sezonuna ait bir hasılat kirası sözleşmesinin bulunduğu iddia eden tarafça ispat edilememiştir. Davacının davalılara gönderdiği 11.02.2017 tarihli ihtarname ile dava konusu 497 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki zeytin mahsulünün toplanmamasını ihtar etmesine rağmen davalıların taşınmaz üzerinde tasarruflarına devam ettikleri, özellikle davalılar vekilinin cevap dilekçesinde de açıklandığı üzere davalı ...’un ağaçların imarını ve sulamasını yapıp ilacını attığını, aralarını sürdüğünü, diğer davalı ...’nın ise davalı ...’un çalışanı olduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesi gibi davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların hasılat kirası sözleşmesine dayalı olarak taşınmazda kiracı sıfatıyla bulunup bulunmadıklarının kira davasında araştırılmasının gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bölge adliye mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12.03.2020 tarihli, 2019/909 Esas 2020/398 sayılı Kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4053, Karar No: 2021/12529, Tarih: 15.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4053 E.  ,  2021/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Ankara Batı Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 171 ada 1 parsel sayılı 14.814,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 220 ada 1 parsel numarasıyla ve 16.623,05 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan171 ada 2 parsel sayılı 16.324,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 220 ada 2 parsel numarasıyla ve 14.732,28 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 220 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın esastan reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama tespitleri gibi tescillerine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir. Uygulama kadastrosunun amacı, tapulama, kadastro veya değişiklik işlemlerine ilişkin; sınırlandırma, ölçü, çizim (tersimat) ve hesaplamalardan kaynaklanan hataları gidermektir. Uygulama kadastrosuna itiraz davaları, kadastro faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yöneliktir.

Eldeki dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir. Uygulama kadastrosunun amacı, tapulama, kadastro veya değişiklik işlemlerine ilişkin; sınırlandırma, ölçü, çizim (tersimat) ve hesaplamalardan kaynaklanan hataları gidermektir. Uygulama kadastrosuna itiraz davaları, kadastro faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yöneliktir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığının tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle Mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli; keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı; teknik bilirkişiden, denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis ve uygulama kadastrosu sırasında düzenlenen ölçü krokileri, hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, gerek daha önce yapıldığı anlaşılan gerekse hali hazırdaki davanın konusunu oluşturan uygulama kadastrolarına ilişkin ada raporları, ölçü krokileri, hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, taşınmazların tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları dosya arasına alınmadığından, bilirkişi raporunda bu belgelerden yararlanıldığı belirtilmesine rağmen söz konusu raporun denetleme olanağı bulunmadığı gibi, anılan rapor içeriğinde davacıya ait eski 347 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait eski 348 parsel sayılı taşınmazın ara sınırının tapulama paftasında 758 nolu kırık noktasından 754 nolu kırık noktasına birleştirilmesi gerekirken, hatalı olarak 756 kırık noktası ile birleştirildiği ve bu sınırdaki hatanın ölçü krokisine göre düzeltildiği, 2011 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında bu hatanın giderilmediği, 2018 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında ise taşınmazın davalı parselle ara sınırının "sabit sınır" olarak belirlendiği, ayrıca ve özellikle doğru tersimata göre belirlenen sınır ile 2018 yılında zemin durumuna göre sabit alınan sınırların bir biri ile uyumlu olduğu belirtilmesine karşın, rapora ekli (2) nolu krokide açıkça görüldüğü üzere, belirtilen sınırların birbiri ile uyumlu olmadıkları ve farklı hatları takip ettikleri anlaşıldığı halde, bu çelişki üzerinde durulmadığı gibi, öte yandan 2018 tarihli uygulama kadastro hattı sabit sınır olarak belirlendiğinden bu nedenle doğru kabul edildiği düşünüldüğünde de bu kez, sabit olarak değerlendirilen sınırın ne olduğu, hangi somut veriye dayalı olarak bu sınırın sabit sınır olarak kabul edilmesi gerektiği gibi hususlar tartışılıp değerlendirilmemiş, raporun sonuç kısmında 2018 yılından yapılan uygulama kadastrosunun 3402 Sayılı Kanun'un 22/a maddesine uygun olarak yapıldığı belirtilmesine rağmen, bu husus rapor içeriğinde çelişkiye düşülmeden ve denetime elverişli şekilde açıklanıp, ortaya konulmamıştır. Bu şekilde çelişkili ve denetime elverişli bulunmayan rapora dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra önceki bilirkişi dışında seçilecek harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı, raporda belirtilen çelişkiler üzerinde önemle durularak bu çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, uygulama kadastrosu sırasında bir hata yapılıp yapılmadığı, hata yapılmış ise bu hatanın nereden kaynaklandığı ve doğru sınırın hangi hat esas alınarak belirlenmesi gerektiği, ayrıca uygulama kadastrosu sırasında belirtilen sınır tiplerinin doğru şekilde belirlenip belirlenmediği, somut olay çerçevesinde taşınmazlarının ara sınırının hangi sınır tipi esas alınarak belirlenmesi gerektiği gibi hususlar önemle gözetilmeli ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 05.12.2019 tarih ve 2019/593 Esas, 2019/1878 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23009, Karar No: 2014/3615, Tarih: 05.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/23009 E.  ,  2014/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/164679

MAHKEMESİ : Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

NUMARASI : 2009/99 (E) ve 2010/56 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın temyiz isteminin kendisi hakkında “tehdit” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24.12.2007 tarihli raporunda, “antisosyal kişilik bozukluğu” bulunduğu, Tepecik Eğitim Araştırma Hastanesinin 09.07.2009 tarihli raporunda “tedaviyle çalışma olanağı vermeyen organik olmayan psikoz” bulunduğu, Ege Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı’nın 03.12.2009 tarihli raporunda ise “şizofreni” tanısı konulduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususlarının sağlık kurulu raporu ile belirlendikten sonra, sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de, tartışma sırasında Ahmet’e “seni öldüreceğim” dedikten sonra evin yan tarafındaki kuyuda sakladığı av tüfeğini alıp müşteki Ahmet’e ve kendisine engel olmaya çalışan Murat’a ateş ederek yaralayan sanık hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı anlaşılmakla; tehdit sözlerinin adam öldürmeye teşebbüs fiilini açıklamaya yönelik olup olmadığı ve tehdit suçunun kasıt unsurunun bulunup bulunmadığı hususunda ilgili dava dosyası getirtilip incelenerek, verilmiş ise karar örneği dosyaya konularak, sonucuna sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık B.. D..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/221, Karar No: 2024/5404, Tarih: 01.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/221 E.  ,  2024/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/341 D.İş Esas, 2023/369 Karar

HÜKÜM : Mahkeme kararının saklanmasına

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU KARARI

SAYISI : THK-SB.2023.51626

KARAR : Hakem kararına karşı itirazın değerlendirmeye alınmaması

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Kararı ile başvurunun reddine dair verilen karara davacı tarafça itiraz edilmesi üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu müdür yardımcısı ve itiraz yetkilisinin Hakem Kararına Karşı İtirazın Değerlendirmeye Alınmamasına dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dava, sigorta poliçesinden kaynaklı tazmin talebine ilişkindir. Sigorta Tahkim Komisyonu uyuşmazlık hakemince başvurunun reddine karar verilmiş, karara karşı davacının tahkim komisyonu itiraz hakem nezdindeki itirazı, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından komisyon müdür yardımcısı ve itiraz yetkilisi ünvanlı kişilerin imzasını mündemiç yazı ile uyuşmazlık hakem kararının kesin karar olması nedeniyle değerlendirmeye alınamayacağı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu ve sigorta tahkim yargılaması 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 30 uncu vd. hükümlerinde düzenlenmiş olup, Kanun'un 30 uncu maddesinin onikinci fıkrasında;

"...beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. ... İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil eden hakem heyetlerince incelenir. düzenlemesine yer verilmiştir.

Her ne kadar, 24.7.2013 tarihli ve 28717 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 9 uncu maddesi ile ana yönetmeliğe eklenen 16/A maddesinde;

"İtirazın süresi içinde usulüne uygun yapılıp yapılmadığı itiraz yetkilisince incelenir. Yapılan incelemede, itirazın değerlendirmeye alınamayacağı anlaşılırsa durum ilgiliye bildirilir ve yatırılan ücretin yüzde doksanı iade edilir." denilmekte ise de, alt düzenleyici işlemler üst normlara aykırı olamayacağından, yukarıda yazılı kanun maddesine göre uyuşmazlık hakem kararına karşı itirazın Yönetmeliğin 'Tanımlar' kısmı (ı) maddesinde belirtilen hakem heyeti tarafından incelenmesi gerekir.

Bu durumda, davacı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Kararına vaki itirazına ilişkin İtiraz Hakem Heyetince bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden, ilgili süreç işletilmek üzere dosyanın geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle,

Dava dosyasının Sigorta Tahkim Komisyonuna iade edilmek üzere mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.