muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/26, Karar No: 2018/5185, Tarih: 15.05.2018

sözleşmeyi feshettiği, fesih nedeniyle davacının, davalı apartmanda fuzuli işgalci olduğu gerekçesi ile tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava konusu kiralananın niteliğinin baz istasyonu olması nedeniyle Konut ve Çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi yerlerden değildir. Genel Hükümlere tabi kira sözleşmesinde; TBK'nun 327. Maddesi gereğince açık veya örtülü biçimde bir süre belirlenmişse, kira sözleşmesi bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer. Taraflar, bu durumda, açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisini sürdürürlerse, kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür. Ancak taraflar bu durumda kira süresi içerisinde ya da dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair bir ihtar tebliğ ettirir ise kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. O zaman ihtarname tebliğ eden taraf her zaman dava açabilir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasasının 96. (TBK.112) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır, kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.Dava konusu olayda, davada dayanılan ve hükme esas alınan 13.03.2000 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 4. maddesinde, sürenin hitamından 1 ay evvel taraflardan biri akdi feshettiğini diğer tarafa yazılı olarak bildirmedikçe sözleşmenin aynı şartlar ile ve aynı süre için uzatılmış sayılacağı belirtilmiştir. Davalı Apartman Yönetimi adına gönderilen 25.02.2010 tarihli ihtarname 1 ay önceden gönderilmediğinden süresinde değildir ve sözleşme aynı şartlarla yenilenmiştir.Sözleşme henüz ayakta iken tarafların ortak iradesi ya da mahkeme kararı ile ortadan kaldırılmadan davalı kiraya verenin baz istasyonunun elektriğini tek taraflı bir işlemle kesmesi haksız olup, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanun'unun 249. maddesinde düzenlenen (TBK. 301) kiraya veren kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmıştır. Bu durumda davacı, kusursuz olduğunu kanıtlayamayan davalıdan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir

. maddesinde düzenlenen (TBK. 301) kiraya veren kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmıştır. Bu durumda davacı, kusursuz olduğunu kanıtlayamayan davalıdan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Bu durumda; davacının tazminat talebi konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken hukuki olmayan gerekçe ve yetersiz bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/67, Karar No: 2015/2147, Tarih: 28.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/67 E.  ,  2015/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporunun alınmaması ve suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 15.04.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun psikiyatrik sorunlar yaşadığının belirtilmesi karşısında; Öncelikle bahse konu raporda bahsedilen hastalığın, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığı ve ayrıca suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında uzman hekim raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13797, Karar No: 2012/17038, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13797 E.  ,  2012/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4168, Karar No: 2019/876, Tarih: 11.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/4168 E.  ,  2019/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek “davanın, mülkiyetin tespiti ve kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkin olması nedeniyle öncelikle dava konusu taşınmazın malikinin kim olduğunun açıkça belirlenmesi ve bu husustaki kararın kesinleşmesinden sonra tazminat davasının görülmesi gerektiği, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakılan dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu yerlerden olup olmadığının, zilyetlikle edinilip edinilemeyeceğinin saptanıp, mülkiyetinin kime ait olduğunun belirlenmesi için, açılan mülkiyetin tespiti davasının bu davadan ayrılması, ayrı bir esasa kaydedilerek, buna ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra sonucuna göre tazminat davasının incelenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 11.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4146, Karar No: 2021/2438, Tarih: 21.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4146 E.  ,  2021/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayetçi ve katılma yolu ile şikayet olunanlar .... ile .... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu ...'dan olan alacağının tahsili için Elazığ 4. İcra Müdürlüğünün 2013/2429 E. sayılı dosyası ile başlattıkları icra takibi sırasında takibin kesinleşmesi üzerine borçlunun haczedilen taşınmazlarından bir kısmının satılarak paraya çevrildiğini, satışı yapılan taşınmaz üzerinde başka hacizler bulunması nedeniyle sıra cetveli düzenlendiğini, ancak hazırlanan bu sıra cetvelinde müvekkilinin haciz tarihi olan 03.06.2013 tarihi ile aynı tarihli Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2013/ 2171 Esas sayılı dosya alacağına 3. sırada yer verilerek garameye iştirak ettirildiği halde müvekkilinin aynı tarihli alacağına sıra cetvelinde hiç yer verilmediğini, haciz tarihi itibariyle en azından 4. sırada yer alarak garameye iştirak ettirilmesinin gerektiğini ileri sürerek, Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2171 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ..... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz tarihinin şikayetçi tarafın haciz tarihinden önce olduğunu, İcra Müdürlüğünce düzenlenen kendilerine ait 29.05.2013 tarihli haciz müzekkeresinin posta yolu ile gönderildiğini, davacı tarafın ise haciz müzekkeresini tapuya elden götürdüğünü, bu yüzden her iki haczin de 03.06.2013 tarihinde uygulandığını, buna rağmen müvekkilinin ihtiyati haczinin tapuya işlenme sırasının önce olduğunu, bu nedenle davacının 4. sırada yer alsa dahi garameye iştirak edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar SGK ve Defterdarlık Gelir İdaresi vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunanlar SGK ve Defterdarlık Gelir İdaresi vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunanlardan .... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti., SGK ve Defterdarlık Gelir İdaresi vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 28.12.2015 tarih ve 2015/2651 E., 2015/8515 K. sayılı ilamıyla, alacaklı sıfatı bulunmayan borçlu ... ve kendisine sıra cetvelinde pay ayrılmayan alacaklı .... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. yönünden şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca hukuki yarara ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, ancak adı geçen şikayet olunanlar tarafından karar temyiz edilmediğinden bu hususta bozma kararı verilmediği, ihtiyati haczin kesinleşme tarihinin dikkate alınması gerektiği ve bu duruma göre şikayet olunan .... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. ve Ltd. Şti.'nin haczinin kesinleşme tarihinin şikayetçinin ihtiyati haczinin kesinleşme tarihinden önce olduğu, şikayetçinin SGK ve Vergi Dairesi'nin garameye iştirak etmesine bir itirazı bulunmadığı gerekçede tespit edildiğine göre adı geçenler yönünden şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, .... Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. yönünden şikayetin reddine, SGK ve Harput Vergi Dairesi yönünden şikayetin reddine, şikayetin ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ve katılma yoluyla şikayet olunanlar ...Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin tüm, şikayet olunanlar ...Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece şikayet olunanlardan ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile ... hakkında bozma öncesi verilen karar, anılan şikayet olunanlar tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş olduğu gözetilerek, anılan şikayet olunanlar yönünden şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, bahsi geçen şikayet olunanlar hakkında şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm, şikayet olunanlar ...Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak " Şikayet olunanlar ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına" yazılmasına kararın bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçiden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde katılma yolu ile temyiz eden şikayet olunanlar ...Hazır Beton Taah. İnş. Mad. Nak. Pet. San. Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş.'ne iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8539, Karar No: 2022/2022, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8539 E.  ,  2022/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden esastan reddine, bir kısım davalı vekili yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kocaeli İli, Dilovası İlçesi, Demirciler Mahallesi, 298 ada,14 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, bir kısım davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile net gelir yeniden hesaplanarak ve kapitalizasyon faiz oranı % 4 uygulanmak suretiyle bulunan fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye verilen süreler içinde bedelin bloke edilmemesi nedeniyle davanın istinaf kanun yoluna başvuran davalılar yönünden usulden reddine 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idareye 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8 maddesi uyarınca usulüne uygun olarak verilen yasal süreler içerisinde bedel depo edilmediğinden davanın istinaf kanun yoluna başvuran davalılar yönünden usulden reddine karar verilmiş ise de, dosyaya sunulan 29.12.2021 tarihli banka dekontuna göre davacı idarenin istinaf karar tarihinden sonra depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek, haklarında açılan davanın usulden reddine karar verilen davalıların da beyanı alınmak suretiyle sonucuna göre işin esasına girilip karar verilmesi gerektiğinden,

Kabule göre de;

2-) İstinaf kanun yoluna başvuran ve fark bedelin davacı idare tarafından depo edilmemesi sebebiyle haklarında açılan davanın reddine karar verilen davalılar yönünden, acele kamulaştırma bedelinin iadesine dair hüküm kurulması,

3-) Bir kısım davalı yönünden davanın kabulüne karar verildiği gözetilerek, bu davalıların payları oranında kamulaştırma bedeline hükmedilmesi gerekirken, haklarında açılan dava reddedilen davalıların da payına kapsar şekilde tam pay üzerinden bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9187, Karar No: 2025/8280, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/9187 E.  ,  2025/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/990 E., 2024/168 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/192 E., 2022/67 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.