muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4840, Karar No: 2022/10344, Tarih: 13.09.2022

Bu açıklamalar doğrultusunda, mahkemenin taraf sıfatı kabulü ile kusur oranı tespitlerinin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş, sigortalının olay tarihinde yaptığı işin niteliği ile SGK kayıtlarında işvereni olarak bildirimde bulunan davalı ... ile iş kazasının gerçekleştiği işyerinin sahibi olduğu iddia edilen davalı ... Beton ve İnş Mak San ve Tic Ltd Şti arasındaki ilişkinin niteliğini ortaya koyarak, iş kazasının gerçekleştiği çatı bakım ve onarım işi açısından, işverenlik sıfatının ...’e mi; yoksa anılan şirkete mi ait olduğunu belirlemek, devamla davalı ile bu şirket arasında asıl - alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı, bu nitelikte bir ilişkinin bulunmaması halinde ise davacının fiili olarak işveren sıfatının davalı gerçek kişiye mi; yoksa şirkete mi ait olduğunu tespit etmek, sonucuna göre de yapılan işe göre alınması gereken iş güvenliği tedbirlerinin neler olduğu, hangi tedbirlerin alınıp hangi tedbirlerin alınmadığı ve kusur oranlarının tespiti açısında dosyanın 3 kişilik A sınıf iş güvenliği uzmanı bilirkişilere tevdi edilerek, davacı, davalı ile ilgililerin kusur oranlarının tayin ve tespitini sağlamak ve HMK 124.maddesi kapsamında taraf değişikliği talebinin kabul edilip edilmeyeceği hususunu da değerlendirerek, iş bu temyize konu kararın davalı tarafça temyiz edilmemesi nedeniyle davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

2-Kabule göre yapılan inceleme açısından da manevi tazminatın miktarının tespiti üzerinde durmak faydalı olacaktır. Bilindiği üzere gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse de olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK’nun 56. Maddesinde hâkimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hâkimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Somut olayda, davacı eş lehine hükmedilen 50.000 TL, anne lehine 10.000 TL ve kardeşlerin her biri lehine hükmedilen 5.000 TL tutarındaki manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı az olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş, davacıların her biri lehine hakkaniyete uygun ve her bir davacının manevi kaybını tazminle uyumlu bir miktar manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu aşamada temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 31 Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği davacılar vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6647, Karar No: 2019/10092, Tarih: 12.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6647 E.  ,  2019/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Asıl dosya davacıları olan takip borçluları icra müdürlüğüne yaptıkları takas-mahsup talebi üzerine müdürlükçe tahsil harcının fazla hesaplandığını ileri sürerek yeniden hesap yapılması talebi ile, birleşen dosya davacısı olan takip borçlusu Vahdettin ise, zamanaşımına ve faize itirazlarını ileri sürerek icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece, asıl dosya yönünden takas-mahsup talebinin kabulüne, birleşen dosya yönünden zamanaşımı şikayetinin reddine karar verildiği, Dairemizin 15.11.2017 tarih ve 2016/22867 E. - 2017/14211 K. sayılı kararı ile birleşen dosya yönünden faize itiraz hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi nedeni ile mahkeme kararın kısmen bozulduğu, mahkemece, 16.10.2018 tarihli celse de bozma ilamına uyulduğu, daha sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, bozma ilamına uygun olacak şekilde yalnızca faize itiraz yönünden karar verilmesi gerekirken asıl ve birleşen dosyalardaki tüm talepler yönünden yeniden hüküm kurulduğu görülmüştür.

Bilindiği üzere; Yargıtay'ın bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde, mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır. Mahkeme bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf için usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Somut olayda, Dairemizin kısmi bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, sadece birleşen dosya borçlusu Vahdettin’in faize yönelik itirazı yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde asıl ve birleşen dosyalar hakkında yeniden karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Asıl dosya davacılarının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre birleşen dosya davacısı borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12315, Karar No: 2019/8335, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/12315 E.  ,  2019/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının vekilliğini yaptığını, davalının hiçbir haklı gerekçe göstermeden kendisini azlettiğini, davalıdan bir kısım masraf ve vekalet ücreti alacağı bulunduğunu belirterek masraf ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "davanın kabulüne, 24.828,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak "Davanın kabulüne, 24.828,52 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6349, Karar No: 2006/8321, Tarih: 14.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6349 E.  ,  2006/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 10 İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı kurum alacağının iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerektiğine ilişkindir. Mahkemece iflas kararının Yargıtay’ca bozulduğu ve itiraz konusu sıra cetvelinin hükümsüz kaldığı; verilen yeni iflas kararı çerçevesinde oluşturulan iflas idaresinin yeniden sıra cetveli düzenlemesi karşısında kaldırılan sıra cetvelindeki sıranın değiştirilmesi halinde dahi verilecek hükmün infazının mümkün olmayacağı ve düzenlenecek yeni sıra cetveline karşı başvuruda bulunulabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflas yolu ile takipte sıra cetveli, ikinci alacaklılar toplantısından sonra düzenlenir. Somut olayda seçilen iflas idaresince iflas kararı henüz kesinleşmeden sıra cetveli düzenlenmiş, ancak iflas kararı Dairemizce bozulmuştur. Sıra cetveli düzenlenmesi şartlarının oluşmadığı bir aşamada düzenlenen sıra cetveli hukuki bir değer taşımaz.

Açıklanan nedenle yerel mahkemenin kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9732, Karar No: 2010/12779, Tarih: 24.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/9732 E.  ,  2010/12779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 14.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.05.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibine rağmen yasal sürede ödeme yapılmaması nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 01.01.2009 başlangıç tarihli sözleşme ile davalının kiracı olup, 2009 Eylül ayından beri kira paralarını ödemediğini, borçlu davalı aleyhine başlatılan tahliye istekli icra takibine itiraz edilmediğini ve yasal sürede borcun ödenmediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece istem gibi karar verilmiştir.

Takibe konu ve karara esas alınan 01.01.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine göre davaya konu taşınmaz umumi tuvalet olarak kiralanmıştır. Kiralananın niteliği itibariyle taraflar arasındaki ilişki Borçlar Kanununun hâsılat kirası hükümlerine tabidir. İİK.’nun 269/b maddesi hükmüne göre temerrüt ihtarı yerine geçen ödeme emrinde borçluya verilecek süre, hâsılat kirasında 60 gün (B.K. 288 m.) olarak öngörülmüştür. Bundan daha az bir süre verilmesi halinde temerrüt ihtarı yerine geçecek ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz ve bu ödeme emrine dayalı olarak tahliyeye karar verilemez. Olayımızda, ödeme emrinde borçluya tanınan süre 30 gündür. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8151, Karar No: 2024/599, Tarih: 25.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8151 E.  ,  2024/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 E., 2023/58 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

a) İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

b)Davalılardan ... İnş. Taah. Mad. San. Nak. ve Tic. Ltd. Şti.'ne gerekçeli karara dair tebliğin, mevzuat hükümlerine aykırı olarak ve tüzel kişilere yapılacak tebliğ ilkelerine uyulmaksızın doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığı belirlenmiştir. Bu itibarla gerekçeli kararın davalı şirkete faal ise ticaret sicil kaydındaki adresine Tebligat Kanunu’na uygun olarak normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanarak (Tebligat Kanunu 35 inci maddesine göre) temyiz süresinin beklenmesi, sözü edilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

c) Davalılardan ... ve ...'ye de şartları oluşmamasına karşın doğrudan Tebligat Kanunu madde 21/2 uyarınca ve usulsüz olarak tebliğ edildiği belirlenmiştir. Bu itibarla adı geçen davalılara ilgili kararın Tebligat Kanunu hükümlerine uygun ve usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, sözü edilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/1331, Karar No: 2014/2686, Tarih: 03.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1331 E.  ,  2014/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... İlçesi, ... Köyü 240 ada 6 parsel sayılı 697,15 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine "2/B madde ve davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi" verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, çekişmeli taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğunu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde, Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığını iddia ederek, orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptali ile taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu ... Köyü, 240 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; davacı ... Yönetimi vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.09.2013 gün ve 2013/2078 - 2013/7698 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [dava konusu taşınmazlar üzerinde kök yaşı 60-70, aşı yaşı 50-60 olan 7 adet zeytin ağacı, 10 adet 35-40 yaşlarında yabani (delice) ağaçları, 1 adet 25-30 yaşlarında, 2 adet 8-10 yaşlarında kızılçam ağacı, 8 adet 35-40 yaşlarında pırnal ağaçları bulunduğu, toprağının % 40' ı toprak, % 60 ise taşlık - kayalık yapıda ve eğiminin % 25 olduğu, mahkemece mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile belirlenmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [dava konusu taşınmazlar üzerinde kök yaşı 60-70, aşı yaşı 50-60 olan 7 adet zeytin ağacı, 10 adet 35-40 yaşlarında yabani (delice) ağaçları, 1 adet 25-30 yaşlarında, 2 adet 8-10 yaşlarında kızılçam ağacı, 8 adet 35-40 yaşlarında pırnal ağaçları bulunduğu, toprağının % 40' ı toprak, % 60 ise taşlık - kayalık yapıda ve eğiminin % 25 olduğu, mahkemece mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile belirlenmiştir.

Taşınmazlar üzerindeki delice zeytinleri aşılanarak mahsuldar duruma getirilmediği müddetçe, taşınmazların zeytinlik vasfında olduğunun kabulüne ve yabani zeytin ağaçlarını (delice) kültür ağacı saymaya olanak yoktur. Mahkemece, toplanan deliller, bilirkişi raporları ile keşif tutanağına yansıyan bilgilere göre, çekişmeli taşınmazların hakim ağaç türü itibariyle de aşılı zeytin ağaçları ile kaplı olmadığı ve zeytinlik vasfında olmadığı, üzerinde bulunan delice, pırnal meşesi ile kızılçam ağaçları ve toprak yapısıyla eylemli biçimde orman olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan sorgulama ile taşınmazları çevreleyen komşu 240 ada 5 ve 7 sayılı parseller ile 227 ada 15 sayılı parsele karşı Orman Yönetiminin aynı iddia ile açtığı davaların aynı mahkemece kabul edilerek sözkonusu taşınmazların hükümle orman niteliğiyle tapuya tescillerine karar verildiği ve Dairece de bu kararların onandığı da anlaşılmıştır (... Kadastro Mahkemesinin sırasıyla, 2011/153 E - 2012/152 K; 2011/112 E - 2011/453 K ve 2010/871 E - 2012/362 K, sayılı kararları; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin sırasıyla, 2012/10596 E. - 2013/2166 K; 2012/8824 E. - 2013/2161 K. ve

2012/13886 E - 2013/2871 K, sayılı kararları). Ayrıca, çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleşmiş ise de, 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11/5. maddesinde, “6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 2896 sayılı ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2/B madde uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak; fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir.” hükmü mevcuttur. Kanunî düzenleme ve taşınmazın eylemli durumu gözetildiğinde, davacı ... Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın orman vasfıyla tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davacı ... Yönetiminin davasının reddi yolunda hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu]na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 240 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.