muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/63, Karar No: 2022/249, Tarih: 07.04.2022

Kanun'da nitelikli hâle ilişkin hatanın hukuki sonucu açıklanmamış, yalnızca failin bu hatasından yararlanacağı ifade edilmiş, bu hatanın ne birinci fıkrada olduğu gibi kastı kaldıracağından, ne de üçüncü fıkrada olduğu gibi kaçınılmaz olması gerektiğinden bahsedilmiştir. Bununla birlikte ikinci fıkra uyarınca suçun nitelikli hâline ilişkin kanuni unsurlarını bilmeden hareket eden failin nitelikli hâl bakımından kasten hareket etmediği kabul edilmeli ve suçun temel şeklinden cezalandırılmalıdır. Buna göre kardeşi olduğunu bilmediği bir kişiyi öldüren failin, kasten öldürme suçunun nitelikli hâllerinden olan kardeşini öldürmekten değil, kasten öldürmenin temel şeklinden sorumlu olacağı, değersiz zannederek değerli bir kolyeyi çalan fail hakkında ise değer azlığı hükmünün uygulanacağı ilke olarak kabul edilmektedir.

Cezayı artıran nitelikli hâlin kişiye değil de fiile ilişkin olduğu durumlarda, bu nitelikli hâl sanığa uygulanmalı, sanık suçun nitelikli hâli ile cezalandırılmalıdır. Başka bir deyişle kişiye bağlı nitelikli hâllerde sanık hatasından yararlanabilmeli ve eylemin basit hâlinden cezalandırılmalı, fiile bağlı nitelikli hâllerde ise hata hâlinde dahi sanık nitelikli halden cezalandırılmalıdır. Örneğin, üçüncü bir kişiyi öldürmek isteyen sanığın hata ile üçüncü kişi yerine babasını öldürmesi durumunda, üst soyu öldürme kişiye bağlı nitelikli hâl olduğu için sanık hatasından yararlanacak ve öldürme suçunun basit hâliyle cezalandırılması gerekecek, fakat, bir kişiyi yakarak öldürmeyi planlayan sanığın hata ile bir başkasını yakarak öldürmesi durumunda, yakarak öldürme fiile ilişkin bir nitelikli hâl olduğu için, burada hata ile kastettiğinden bir başkasını da öldürse sanığın nitelikli hâlden cezalandırılması gerekecektir.

5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinin üçüncü fıkrasında "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır" hükmü yer almaktadır. Fıkrada hem hukuka uygunluk sebebinin maddi şartlarında hata, hem de kusurluluğu etkileyen hata hâlleri düzenlenmiştir. Hatanın kaçınılmaz olması hâlinde, fail bu hatasından yararlanacaktır. Hataya düşmenin kaçınılmaz olmasını, kusursuz olmak şeklinde anlamak gerekir (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku, Genel Kısım, Savaş Yayınevi, ... 2016, sayfa 194.). Bunun için fail, fiili işledigi sırada ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususundaki hatası nedeniyle kınanamamalı, dikkatsiz ve özensiz davranmış olmamalıdır.

Bu açıklamalar akla şu sorunu getirmektedir. Peki, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda hataya düşmekte kusurlu davranan kişinin sorumluluğu nasıl tayin edilecektir? Gerçekten de madde hükmünde ifade edilen durumda, failin ceza sorumluluğundan kurtulabilmesi, hataya düşmekte hiçbir şekilde kusurlu olmaması şartına bağlanmaktadır. Buna karşın ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda hataya düşmekte dikkatsiz ve özensiz davrandığının tespit edilmesi durumunda fail, fiilden dolayı kasten mi sorumlu olacaktır? Örneğin, fail biraz daha dikkat etmiş veya özenli davranmış olsaydı kendisine yönelmiş bir saldırının olmadığını anlayabilecekken, karşısındaki kişiye saldırarak o kişinin ölümüne veya yaralanmasına yol açtığı takdirde, dikkatsizliği veya özensizliği yüzünden düştüğü hata nedeniyle fiilin kasıtlı şeklinden mi sorumlu tutulacaktır? Kanun’un madde gerekçesindeki “Hatanın kaçınılabilir olması durumunda ise, kişi işlediği fiilden dolayı sorumlu tutulacak ve fakat bu hata, temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulacaktır” şeklindeki açıklama karşısında, Kanun koyucu tarafından Kanun’un 30. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen durumlarda hataya düşülmesinin “kaçınılmaz” olması şartının arandığı, hataya düşmekte kusurlu olması hâlinde ise failin kasten sorumlu tutulmak istendiği, anlamına geldiği savunulmuştur (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku, Genel Kısım, Savaş Yayınevi, ... 2016, sayfa 194; Devrim Güngör, Ceza Hukukunda Fiil Üzerinde Hata, ..., 2007, Yetkin Yayınları, .... 69-70.).

Ceza sorumluluğunu azaltan nedenlerden olan haksız tahrikin varlığı konusunda da hataya düşülebilir. Haksız tahrikin varlığı konusunda kaçınılmaz hataya düşen fail haksız tahrik hükmünden yararlanacaktır. Fakat burada hatanın kaçınılmaz olması zorunludur. Buna karşılık, hata kaçınılabilir bir hata ise, yani failin kişisel özellikleri göz önüne alındığında, daha dikkatli ve özenli davranması durumunda hatasından kaçınabilecekse başka bir anlatımla hata meydana gelmeyecekse artık haksız tahrik hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Öğretide bu konuya ilişkin olarak; "... örneğin, kendisine köy kahvesinde küfreden B'yi kahve çıkışında dövmek için geçeceği yol üzerinde bekler. Yoldan geçenin görünüş olarak B'ye çok benzeyen C olduğunu gece karanlığının da etkisiyle fark etmeyip ona sopayla birkaç kez vursa kaçınılmaz bir hata içinde olduğu kabul edilebilirse A haksız tahrik hükmünden yararlanabilecektir. Ancak gerekli özeni gösterseydi gece de olsa yoldan geçenin C olduğunu fark edebilecek idiyse artık tahrikten yararlanamaz" (Veli ... Özbek, Ceza Hukuku Dergisi, sayı 7, Türk Ceza Hukukunda Hata, .... 93.), "Kusurluluğu azaltan bir nedenin maddi koşullarında hataya düşülmüşse (örneğin, haksız tahrik, ...m.29), kişi yanılgısı kaçınılmaz nitelikteyse bundan istifade eder ve ilgili kusurluluğu azaltan hâlden faydalanır. Bununla birlikte, hatası kaçınılabilir mahiyette ise, artık kusurluluğu azaltan sebepten faydalanamaz" (M.Emin Artuk-... Gökcen-A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, .... 531.) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

1- Sanığın, 14 yaşındaki maktuleye yönelik öldürme suçunu olası kasıtla mı yoksa doğrudan kasıtla mı işlediği, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 82/1-e maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

1- Sanığın, 14 yaşındaki maktuleye yönelik öldürme suçunu olası kasıtla mı yoksa doğrudan kasıtla mı işlediği, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 82/1-e maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

51 yaşındaki sanık ...'ın, 1988 yılında evlendiği tanık ...’dan 1989 doğum tarihli ... ..., 1990 doğum tarihli ..., 1995 doğum tarihli ... ve 1998 doğum tarihli İsa İsrafil... adında dört çocuğunun olduğu, 2000’li yıllara kadar ... ilinde ailesiyle birlikte yaşayan ve taksicilik yapan sanık ...’in tanık ... ile aralarındaki geçimsizlik nedeniyle boşanmak istediği, tanık ...’nin boşanmak istememesi nedeniyle sanık ...’in ailesinin yanından ayrılarak ... ili, ...ilçesine yerleştiği, burada tatlıcı dükkânı açtığı ve ... isimli kadınla birlikte yaşamaya başladığı, 2000’li yılların başından itibaren tanık ... ve çocuklarının ... ili, ...ilçesi, ... Mahallesi, 69054. Sokak’ta bulunan 38 numaralı binanın zemin katında yaşadıkları, sanığın resmî nikâhlı eşi olan tanık ... ile çocukları arasında, sanığın ilgisizliği ve ekonomik sıkıntılar nedeniyle anlaşmazlıklar yaşandığı, 06.09.2015 tarihinde ... ...’ın, babası olan sanıkla ailece yaşadığı tartışmalar ve önceye dayalı husumet nedeniyle yanına av tüfeği alarak babasını öldürmek amacıyla... ilçesine gittiği, babasının yaşadığı eve gidip kapıyı çaldığı, kapıyı açan ...’ı av tüfeğiyle ateş ederek öldürdüğü, babası olan sanık ...’in o sırada evde olmaması nedeniyle onu öldüremediği, bu olaydan sonra ... ...’ın yakalanarak cezaevine girdiği, sanık ...’in, ...’ın öldürülmesinden resmî nikâhlı eşi ... ve çocuklarını sorumlu olarak gördüğü, telefonla yaptıkları görüşmelerde birbirlerini tehdit ettikleri, yaşanan bu olay nedeniyle sanığın av tüfeği temin ettikten sonra 13.09.2015 tarihinde kendisine ait ... plaka sayılı araçla ... iline geldiği, bir miktar alkol aldıktan sonra saat 22.30 sıralarında aracıyla resmî nikâhlı eşi ... ve çocuklarının yaşadığı sokağa girdiği, daha önce birkaç kez gelmiş olduğu evi karıştırarak 32 numaralı binanın önünde durduğu, eşi ... ve çocuklarının yaşadığı eve ateş ettiğini düşünerek, 32 numaralı binanın zemin katındaki dairenin penceresine doğru dışarıdan av tüfeğiyle 4-5 metre mesafeden 5 el ateş ettiği, apartmanın dış cephesine, pencereye, tül perdeye, odanın içerisine dağılan saçma tanelerinin o sırada evde tek başına bulunan 14 yaşındaki ...’e de isabet ettiği, sanığın ateş ettikten sonra aracına binip ayrıldığı, sesleri duyan komşuların evin kapısını açıp yaralı hâldeki ...’i hastaneye götürdükleri ancak ...’in vücuduna isabet eden av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı kot kırıklarıyla birlikte iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu öldüğü olayda;

Ayrı yaşadığı resmî nikâhlı eşi ... ve çocuklarını öldürmek kastıyla iri taneli saçma atan av tüfeğiyle olay yerine gelen sanığın ateş ettiği yer ile maktulün zemin katta vurulduğu oda arasında 4-5 metre mesafe bulunması, sanığın 5 el ateş etmesi, saçma tanelerinin isabet ettiği yerlere göre sanığın yere paralel bir şekilde ateş ettiğinin anlaşılması, mevsim şartları, sokak lambalarının aydınlatması, pencerede sadece tül perde bulunması ve odadaki televizyonun da açık olması göz önüne alındığında dışarıdan bakıldığında içerideki insan silüetinin fark edilebilecek durumda olması, 5 kez ateşlenen av tüfeği kartuşlarından çıkan iri taneli saçmaların, dağılım açısına göre 4-5 metre mesafede bulunan birisine isabet edebileceğinin, günlük hayat tecrübelerine göre mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın buna rağmen ateş ederek eylemini, sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın doğrudan kasıtla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Öte yandan, odanın içerisinde bir insan bulunduğunu gören, bu insanı bilerek ve isteyerek öldürmek amacıyla av tüfeğiyle ateş eden sanığın olayın meydana geldiği yer ve koşullara göre ateş ettiği kişinin 18 yaşından küçük olduğunu bilebilecek durumda olmadığı, bu itibarla suçun nitelikli hâlinin gerçekleşmesi bakımından hatasından faydalanması gerektiği, zira TCK'nın 30/2. maddesine göre bu husustaki hatanın kaçınılmaz olmasının zorunlu bulunmadığı anlaşıldığından sanığın eyleminin TCK'nın 81/1. maddesi kapsamında kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kısmen kabulüne, kısmen reddine, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Sanığın eyleminin hukuki niteliği bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Sanığın eyleminin TCK'nın 82/1-e maddesindeki nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu",

Sanığın eyleminin hukuki niteliği bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Ceza sorumluluğunu azaltan nedenlerden olan ve TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin sanık hakkında uygulanabilmesi için, yapılan hatanın önem atfedilecek değerde olması gereklidir. Sanık, suçun maddi unsurlarından olan suç konusunun belli bir özelliği yönünden hataya düşmüş olabilir. Bu tür hatanın söz konusu olduğu hallerde, sanığın tasavvuru gerçekleşmiş olsaydı ceza hukuku bakımından yapılacak değerlendirmenin değişip değişmeyeceğine bakılarak sonuca ulaşılmalıdır. Sanığın istediği fiil ile tipik olarak gerçekleşen fiillerin konuları aynı değerde olması durumunda, ortada sırf bir motivasyon hatası söz konusu olduğu için düşülen hata önemsizdir. Dolayısıyla sanığın cezai sorumluluğunu azaltmamalıdır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı eşinden gayrı resmi olarak ayrılıp ... isimli bayanla yaşamaya başladığı, sanığın oğlu olan ... ...'ın 06.09.2015 tarihinde ateşli silahla ...'ı öldürmesi nedeni ile sanığın da resmi nikahlı eşini ve çocuklarını öldürmeye karar verdiği, bu amaçla resmi nikahlı eşi ... ile 25 yaşındaki oğlu ..., 20 yaşındaki kızı ... ve 17 yaşındaki oğlu...ın birlikte ikamet ettikleri evin bulunduğu sokağa geldiği, eşinin ve çocuklarının ikamet ettiği ev olduğunu zannederek 05.03.2001 doğumlu ve 14 yaşında olan ...'in ikamet ettiği evin oturma odasına doğru ateş ettiği, televizyon seyretmekte olan ...'in göğüs bölgesine saçma tanelerinin isabet etmesi sonucu ölümüne sebebiyet verdiği olayda; iddia, savunma ve kabule göre sanığın gerçekleştirmek istediği eylemin eşi ile çocuklarına yönelik olduğu sabittir. Suç tarihi itibarıyla sanığın çocuklarından İsa İsrafil... 17 yaşında, maktul ... 14 yaşında olup; TCK'nın 6/1-b maddesi gereğince 18 yaşını doldurmamış çocuklardır. Sanığın istediği sonuç gerçekleşmiş olsaydı dahi ceza hukuku bakımından yapılacak değerlendirmenin değişmeyeceği, zira tasavvur edilen fiil ile tipik olarak gerçekleşen fiilin konularının aynı değerde olan çocuğun hayatı olduğundan, düşülen hataya herhangi bir değer atfedilememelidir. Sanığın çocuğu öldürme suçundan dolayı TCK 82/1-e maddesi gereğince cezalandırılmasına yönelik olarak verilen Daire onama kararının isabetli olduğu",

Sanığın eyleminin hukuki niteliği bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay tarihinde sanığın resmi nikahlı eşinden olan oğlu ... ... 06/09/2015 tarihinde, sanığın birlikte yaşadığı ...'ı av tüfeği ile ateş ederek vurup öldürmüştür. Sanık birlikte yaşadığı ...'ın öldürülmesinden eşi ve çocuklarını sorumlu görerek, olay günü alkol alıp kendisine ait ... plaka sayılı aracıyla eşi ve çocuklarının kaldığı evin bulunduğu sokağa geldiği, eşinin ve çocuklarının kaldığını düşündüğü evin önünde durup beş metre mesafeden temin ettiği av tüfeği ile eve doğru en az 5 kez ateş edip olay yerinden aracıyla ayrılarak gitmiştir. Sanığın ateş ettiği evde bulunan maktul ... av tüfeğinden çıkan saçma taneleriyle yaralanmış kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetmiştir.

Sanık hakkında öldürme suçundan Yerel Mahkeme yapılan yargılama sonucunda TCK 82/1-e maddesi gereğince verilen mahkumiyetine kararı Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19/02/2020 tarihli çoğunluk kararı ile onanmıştır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 12/06/2020 tarihli itirazı ile eylemin TCK 30 maddesi delaleti ile 81, 21/2 maddeleri kapsamında olası kastla öldürme olduğu gerekçesi ile onama kararına itirazda bulunmuştur.

İtirazı görüşen Yargıtay Ceza Genel Kurulu çoğunluk kararı ile, eylemin TCK 81/1 maddesi kapsamında genel kast ile işlendiğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrığı, sanığa isnat edilen eylemin TCK 82/1-e ve 81/1 maddelerinden hangisinin kapsamına girdiğine ilişkindir.

İtirazı görüşen Yargıtay Ceza Genel Kurulu çoğunluk kararı ile, eylemin TCK 81/1 maddesi kapsamında genel kast ile işlendiğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrığı, sanığa isnat edilen eylemin TCK 82/1-e ve 81/1 maddelerinden hangisinin kapsamına girdiğine ilişkindir.

Oluşa, dosya içeriğine ve Yargıtay bozma ilamında belirtilen gerekçelere göre, sanığın husumet beslediği ve fiilen ayrı yaşadığı eşi ve çocuklarının ikametinin bulunduğu sokağa olay günü temin etmiş olduğu av tüfeğini de yanına alarak alkollü bir şekilde gidip, eşi ve çocuklarının kalmış olduğu evi karıştırması nedeniyle, evin içerisinde olan maktul göğüs bölgesine almış olduğu isabetle yaşamını yitirmiştir.

Olayda; maktulün isabet alıp yaralanmasının mutlak olup olmadığı hususunun belirlenmesi yönünden temsili ve tatbiki gece keşfi yapılmış, yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre; sanığın ateş ettiği yer ile maktul ...'nın bulunduğu oda penceresi arası mesafenin 5 metre olduğu, dışarıdan 5 el pompalı tüfekle ateş edilmesi nedeniyle tüfekten çıkan saçmaların maktul ...'ya değmesinin mutlak olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı, olay yeri inceleme tutanağı, olay tutanağı, raporlar, keşif tutanağı, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Suçta kullanılan silahın niteliği, atış mesafesi ve sayısı, ateş edilen evdeki isabet yerleri, olay zamanı, evin ışığının yanıyor olması birlikte değerlendirildiğinde; sanık ölümün veya yaralanmanın mutlak olduğu, yerde yaşayan insanların olduğu yere ateş ederek eylemini bilerek ve isteyerek doğrudan kastla gerçekleştirmiştir. doğrudan kastla gerçekleştirilen eylemde neticeye göre sanığın hukuki durumu değerlendirilmiştir. Maktul ... 05/03/2001 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış çocuk olması nedeniyle, sanığın çocuğu öldürme suçundan eylemine uyan TCK 82/1-e maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesinin isabetli olduğu",

Sanığın eyleminin hukuki niteliği bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Sanığın eyleminin TCK'nın 82/1-e maddesindeki nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu",

Sanığın eylemini doğrudan kasıtla gerçekleştirdiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın eylemini olası kasıtla gerçekleştirdiği,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

Sanığın eyleminin hukuki niteliği bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Sanığın eyleminin TCK'nın 82/1-e maddesindeki nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu",

Sanığın eylemini doğrudan kasıtla gerçekleştirdiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın eylemini olası kasıtla gerçekleştirdiği,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

Birinci uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gelişen olayda; sanığın birlikte yaşadığı ...'ın, sanığın oğlu olan ... ... tarafından öldürülmesi nedeniyle, sanığın bu olaydan sorumlu tuttuğu ve ayrı yaşadığı eşi ... ile diğer çocuklarından sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunduğu kabul edilebilir ise de; maktul ...'in olaylarla hiçbir ilgisinin bulunmaması, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturabilecek hiçbir söz veya davranış olmaması, sanığın daha dikkatli ve özenli davranması durumunda, ateş ettiği evin ayrı yaşadığı eşi ve çocuklarına ait olmadığını kolaylıkla öğrenebilecek durumda olması karşısında; sanığın bu hatasının kaçınılmaz nitelikte bir hata olmadığı ve TCK’nın 30. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususundaki hata hükmünden yararlanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,

a) Sanığın eylemini olası kasıtla gerçekleştirdiği ve ayrıca sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğuna dair itirazının REDDİNE,

b) TCK'nın 30/2. maddesi delaletiyle sanığın eyleminin TCK'nın 81/1. maddesi kapsamında kasten öldürme suçunu oluşturduğuna yönelik itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 4046-631 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 492-142 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin, TCK'nın 30/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1. maddesi kapsamında kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede sanığın eylemini olası kasıtla mı yoksa doğrudan kasıtla mı gerçekleştirdiğine ilişkin uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına dair uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle, sanığın eyleminin hukuki niteliğine ilişkin uyuşmazlık bakımından ise 22.03.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 07.04.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29056, Karar No: 2014/17251, Tarih: 17.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29056 E.  ,  2014/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay yeri krokisi, görgü tespit tutanağı ve yakınanın beyanına göre; olay yerinin, etrafı duvar ile çevrili konutun avlusu içerisinde olduğu ve bu haliyle konut eklentisi niteliğinde olup, hayvanların muhafaza edildiği ayrı bir barınak özelliği taşımadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması,

2-Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... ve başka mahkemede yargılanan yaşları büyük ... ile ...'nın, olay gecesi yakınana ait koyunu çalıp götürürlerken başka sokakta kesintisiz takip olmaksızın tesadüfen tanık... ile karşılaşmaları nedeniyle koyunu bırakıp kaçtıkları anlaşılmakla, suçun tamamlandığı gözetilmeyerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu

bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 17/06/2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun,hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK.nun 142/2-g maddesinde;büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir.

Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin,hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça konu koyunun ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK.nun 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemece de eylem bu şekilde nitelendirilerek hüküm kurulmuş olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesinin yerinde olmadığını düşünmekteyim.