muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/336, Karar No: 2007/198, Tarih: 09.10.2007

Özel bankacılık mevzuatına ve olağan kredilendirme ilkelerine aykırı nitelikte her hangi bir kredilendirme işleminin yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi özel ya da tüzel kişilerine yapıldığının, bu işlemlerde bankanın hakim ortağı olan ve yönetim kurulu başkanlığını elinde bulundurması nedeniyle direktif verme etkinliğine sahip bulunan özel veya tüzel kişiliklere kredi verilip verilmediğinin, verilmiş ise hangi tarihlerde hangi tür krediler verilmiş olduğunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun bir başka emsal banka zimmeti suçlaması nedeniyle verdiği 31.05.2005 gün ve 2004/11-158 esas 2005/58 karar sayılı hükmünde saptadığı ilkelere uygun biçimde; krediler karşılığında alınan teminatın yeterli düzeyde ve ödenmemesi halinde krediyi karşılayabilecek nominal değerde olup olmadığının, hakim ortağı korumaya yönelik olan ve verildiği anda dahi geri dönme riski taşıyan bir teminat zafiyeti bulunup bulunmadığının,

cc-Yeter teminat alınmaması veya alınan teminatın, kredinin geri iadesini sağlayamaması nedeniyle ortaya çıkan riskin, bankacılık zimmetini oluşturur tarihte ve tarzda gerçekleşmesi sözkonusu ise hangi tür işlemle yapıldığının, 4389 sayılı Yasanın 22/3. maddesinde yer alıp zimmet türlerini basit ve nitelikli olmak üzere iki farklı kapsamda düzenleyen hükümler itibarıyla, hangi işlem ya da işlemlerin basit, hangi işlemlerin ne nedenle nitelikli zimmet oluşturduğunun, bunlardan hangilerinin bağımsız mahiyette suç, hangilerinin müteselsil suç niteliğinde değerlendirilmesi icap ettiğinin, “back to back” ve “fidicuary loan” mahiyetindeki kredilendirmelerin zimmet mahiyetinde olup olmadığının, bu mahiyette görülüyorsa hangi nedenle “bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak hileli faaliyet” teşkil edeceğinin, her bir kredilendirmeden hangi tarihte, hangi işlem nedeniyle kimin sorumlu bulunduğunun, zimmet ya da nitelikli zimmet teşkil eden eylemlerin ayrı ayrı parasal değerinin ne olduğunun,

dd-Bankacılık işlemlerinin olağan yürütülme biçimi kapsamında geri ödeme kurallarına uygun olarak iyi niyetle yapılmış kredilendirme ve kredi iadelerinin suç kapsamına dahil edilmemesi suretiyle, soruşturma veya kovuşturma evrelerinde yapılan suç kapsamlı ödemelerin ne miktarda olduğunun, bu ödemelerin hangi kişi ya da kişilerin sorumlu bulunduğu kredi veya işlemlerle ilgili bulunduğunun, ödemelerin kimler tarafından yapıldığının, bu ödemelerin 4389 sayılı Yasanın 22/3 ve bilahare yürürlüğe girip geri ödemeler hakkında farklı hükümler getiren 5411 sayılı Yasanın 160/4-5. maddesi hükümleri kapsamında hangi değerlendirmelere konu edilmesi gerektiğinin,

ee-İdarece yapılan uyarı ve talimatlara aykırı davranmak suçu ile ilgili olarak;

ee-İdarece yapılan uyarı ve talimatlara aykırı davranmak suçu ile ilgili olarak;

Hazine Müsteşarlığının uyarı yazılarının bankanın yönetim kurulu başkan ve üyelerine tebliğ edildiğine dair herhangi bir belge dosyada bulunmamakta ise de, bu suç nedeniyle haklarında mahkumiyet hükmü kurulanların sadece banka yönetim kurulu başkanı M. C..ile genel müdür L.U..olduğunun anlaşılması, adı geçenlerin ise, imzalarını taşıyan ve “gerekli önlemlerin alındığı veya alınacağı” beyanıyla İdareye gönderildiği sabit olan cevabi yazıları ve bu doğrultudaki savunmalarıyla anılan duyurulardan haberdar oldukları açıklık kazandığından, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin “duyuruların tebliğine ilişkin belgelerin olmayışını bozma nedeni sayan” kararında isabet bulunmamakta ve Yerel Mahkemenin bu konudaki direnme kararı usulen kabul edilebilir görülmekte ise de;

“Hazine Müsteşarlığı’nın Bankaya yönelik uyarı yazılarından ilkinin 21.07.1999 tarihli olduğuna, bu uyarıyla; Bankalar Yeminli Murakıplarının 18.05.1999 gün ve R-2, R-2 sayılı raporlarına istinaden, ... Grubu firmalarına doğrudan ve dolaylı olarak kullandırılan kredilerin tasfiyesine ilişkin olarak alınacak tedbirleri içerir biçimde yapılacak işlemlerin banka yönetimince 15 gün içinde Bankalar Yeminli Murakıplar Kuruluna bildirilmesinin istendiğine, anılan yazıya banka yönetimince Banka Genel Müdürü L. U..ve Genel Müdür Yardımcısı M. T..tarafından 12.08.1999 tarihinde cevap verilerek anılan tedbirlerin alınacağı taahhüdünde bulunulduğuna, bunun ardından Hazine Müsteşarlığı’nın 30.07.1999 tarihli yazısı ile bu kez Bankalar Yeminli Murakıplarının 30.06.1999 gün ve R-3, R-3 sayılı raporundaki tespitlere dayanılmak suretiyle yeni bir uyarıda bulunulduğuna, burada üzerinde en ziyade durulan konunun, ...Grubuna verilen kredilerle ilgili olduğuna ve 31.07.1999 tarihi itibarıyla banka hakim ortağı... Grubu firmalarının kullanmış olduğu kredilere ilişkin risk dökümleri ile bu risklerin 4389 sayılı Yasanın ilgili hükümleri karşısındaki durumunun ve yapılacak işleme esas olmak üzere kanuna aykırılık oluşturan uygulamaların giderilmesini teminen alınan tedbirlerin 15 gün içerisinde bildirilmesinin istendiğine, bu yazının ise Genel Müdür L. U..ve Genel Müdür Yardımcısı A.K.. imzasıyla 13.09.1999 tarihinde, “tedbirlerin alındığı” biçiminde cevaplandırıldığına, tüm bu uyarılara ve karşılığında duyurulan taahhütlere rağmen istenilen önlemlerin alınmamasının yanı sıra ... Grubuna dolaylı kredi aktarımlarının sürdürülmesi nedeniyle 19.10.1999 tarihinde Hazine Müsteşarlığının önerisi ve Devlet Bakanının oluru ile Bankanın, 4389 sayılı Yasanın 14. maddesi kapsamında yakın izlemeye alınmasına karar verildiğine, bunun ardından, Bankaya yazılan 25.10.1999 tarihli yazıda yine R-2, R-2 sayılı rapora vurgu yapılarak, belirtilen önlemlerin alınmamış olmasının yeniden uyarı konusu yapıldığına, bu yazıya ise Bankaca, Yönetim Kurulu Başkanı M. C.. imzası ile 24.11.1999 tarihli yazı ile cevap verilerek, gerek tedbirlerin alındığından, gerekse aksamaların ekonomik krizden kaynaklandığından söz edildiğine, Hazine Müsteşarlığının 28.04.2000 tarihli yazısında ise uyarılan konularda gerekenin yapılmadığı belirtilerek, neticeten tedbirlerin ivedilikle alınması, 30.06.2000 tarihi itibarıyla sermaye yeterliliği standart rasyosunun yasal asgari oranı olan %8 seviyesinde gerçekleştirilmesine yönelik bir uygulama planının hazırlanarak 15 gün içerisinde Müsteşarlığa gönderilmesinin istendiğine, bu son yazıya Yönetim Kurulu Başkanı M. C..ve Genel Müdür L.U.. imzalarıyla 18.05.2000 tarihinde cevap verilerek alınan tedbirler dizisinden bahsedildiğine, tüm bunlara karşın önerilen tedbirlerin alınmamış olması karşısında; BDDK’nın 27.10

.06.2000 tarihi itibarıyla sermaye yeterliliği standart rasyosunun yasal asgari oranı olan %8 seviyesinde gerçekleştirilmesine yönelik bir uygulama planının hazırlanarak 15 gün içerisinde Müsteşarlığa gönderilmesinin istendiğine, bu son yazıya Yönetim Kurulu Başkanı M. C..ve Genel Müdür L.U.. imzalarıyla 18.05.2000 tarihinde cevap verilerek alınan tedbirler dizisinden bahsedildiğine, tüm bunlara karşın önerilen tedbirlerin alınmamış olması karşısında; BDDK’nın 27.10.2000 gün ve 85 nolu kararı ile Bankaya el konulduğuna” yönelik iddia karşısında, sanıkların “önerilen tedbirlerin alınmış olduğuna ve herhangi bir uyarıya uymama hali bulunmadığına” ilişkin karşı savunmaları gözetilerek, dosyada mevcut bilgi ve belgeler yeterli ise, iddia ve savunmanın bunlara göre değerlendirilmesi, yeterli değil ise her bir uyarı konusunda İdareden ve sanıklardan alınacak bilgi ve derlenecek belgelerle suçlama ve savunmalardan hangisinin kabul edilebilir olduğunun Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde bilirkişilere tesbit ettirilmesi,

Gerekirken, bu yönde soruşturma genişletilmeyerek, İdarenin verdiği bilgilere ve İdarece yaptırılan saptamalara itibarla savunmaların tahkiksiz bırakılması yasaya aykırıdır.

8- Yurtdışına çıkma yasağının, suç tarihlerinde ve yargılama evresinde geçerli olan 4422 sayılı Yasanın 9. maddesinin yanı sıra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CYY.nın 109. maddesi uyarınca konulabileceğine, 4422 sayılı Yasanın 9. maddesi kapsamında yasak konulmasının ancak maddede sınırlı olarak sayılan suçlar yönünden olabileceğine, anılan yasanın yasağa elverişli suç türleri arasında yer alan “cürüm işlemek için örgüt oluşturmak”tan sanıkların beraat ettirilmeleri karşısında bu suç nedeniyle yasağı sürdürme olanağı kalmamasına, 5271 sayılı CYY.nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında yürürlükten önce verilen çıkış yasaklarının anılan 109. maddeye dayandırılmasını olanaksız kıldığına, ancak süren yargılama nedeniyle 5271 sayılı CYY.nın 109. maddesi hükmünün yasaklama kararı vermeye ya da yasağı sürdürmeye sağlar olmasına istinaden sanık Sibel Sanus dışındaki tüm sanıklar yönünden, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince 29.03.2004 tarihinde verilmiş olan ve halen sürdürülen yurtdışına çıkma yasaklarının hangi norma dayanılarak verildiği keyfiyetinin Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta gösterilmemesi yasaya aykırı bulunmaktadır.

9-Sanık A.C.. hakkında “93.600.000.000.000 TL ağır para cezası” olarak belirlenen cezanın, “93.600.000”YTL yerine “93.600”YTL’ye çevrilmesi yazım hatası olarak kabul edilecek ve bu yüzden kazanılmış hakka konu olmayacak nitelikte ise de infazda tereddüde neden olacak mahiyette bir yazılımla hüküm kurulması usule aykırı bulunmuştur.

10-Katılanlar yararına hükmedilen vekalet ücretinin; hüküm tarihi olan 26.07.2006 günü itibarıyla hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi bozma sebebi sayılmıştır.

11- Açıklanan kısa kararda 194.70 YTL olarak gösterilen yargılama giderinin, infaza esas alınacak olan gerekçeli kararda gösterilmemesi usul hükmü ihlali mahiyetinde görülmüştür.

Bu saptamalar karşısında Yerel Mahkemenin direnme kararının bozulması gerekmektedir.

Yerel Mahkemenin, Özel Dairece “kabule göre” kaydıyla yaptığı bozmaya uyarak vermiş bulunduğu kısmi hükümlerin incelenmesinin Özel Dairece yapılması, vaki usul bozması nedeniyle yararsız adledilmiş, bu itibarla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine yer olmadığına hükmetmek gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.07.2006 gün ve 65-76 sayılı direnme kararının belirtilen usule aykırılıklar nedeniyle esasa ilişkin sair yönleri değerlendirilmeksizin BOZULMASINA,

2-Dosyanın mahalline iadesinin sağlanması amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.10.2007 günü yapılan müzakere sonunda ve tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8926, Karar No: 2022/17348, Tarih: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8926 E.  ,  2022/17348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kula Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Manisa İli, Kula İlçesi, Kenan Evren Mahallesi 162 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile bedele ilişkin bendin düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3958, Karar No: 2015/15241, Tarih: 28.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3958 E.  ,  2015/15241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/139-2014/117

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davacının murisleri olan tapu malikleri ile davacı arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamları da getirtilip dosya arasında konulduktan,

2-Dava konusu 711 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin, kamulaştırma evrakları tapu malikleri ve mirasçılarına tebliğ edilip, edilmediği ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asıllarının getirtildikten,

3-Kamulaştırma bedeli tapu maliki veya mirasçılarına ödenip, ödenmediği ilgili idare ve Banka Bölge Müdürlüğünden araştırılıp, ödeme yapılmış ise ödeme belgeleri getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20619, Karar No: 2016/1163, Tarih: 23.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/20619 E.  ,  2016/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık .. .. hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda: “...sanığın, fiziksel ve zihinsel gelişiminin yaşından beklenen düzeyde olduğu, doğru ve yanlışı ayırt edebilecek olgunlukta olduğu, işlediği iddia edilen eylemin sonuçlarının ve olumsuz etkilerinin farkında olduğu izleniminin edinildiği” belirtilmiş olmasına rağmen, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından tanzim edilen 16.05.2010 tarihli raporda ve Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 02.06.2010 tarihli raporda; “...sanığın işlediği iddia olunan suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun” belirtildiğinin anlaşılması karşısında; raporlar arasındaki çelişkinin yarattığı duraksama giderilip, sanığın, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde konu uzmanı Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Mahkemece, 5271 sayılı Yasa’nın 150/2-3. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. .. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13697, Karar No: 2025/10383, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/13697 E.  ,  2025/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/632 E., 2023/518 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/40 E., 2022/49 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6048, Karar No: 2016/3474, Tarih: 07.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6048 E.  ,  2016/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ... tarafından işletilen güzellik merkezinde cilt bakım ve güzellik uzmanı olarak çalışan diğer sanık ... tarafından 03.01.2011 tarihinde katılanın bacaklarına lazerli epilasyon uygulandığı, katılanın sol bacağının arka kısmına uygulama yapıldığı sırada canının yandığını söylemesi üzerine sanık ...'nın cihazın ayarını düşürerek devam ettiği ve sağ bacağa uygulama yaptığı, dosya arasında bulunan raporlar ve resimlerden meydana gelen yanıkların büyük ölçüde katılanın sol bacağında bulunduğunun anlaşılması karşısında, yanıkların uygulama hatası sonucu oluştuğunun kabulünün gerektiği, bu nedenle gerekli dikkat ve özeni göstermeyen sanık ... ile işyerinde yeterli eğitim ve tecrübeye sahip konusunda uzman çalıştırmayan sanık ...'in kusurlu oldukları gözetilmeksizin mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6928, Karar No: 2015/7019, Tarih: 10.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6928 E.  ,  2015/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/116873

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2011/332 (E) ve 2012/46 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk S.. G.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.