muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8135, Karar No: 2015/1892, Tarih: 24.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8135 E.  ,  2015/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. Levent Nasır ile davalı vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi ve bağımsız bölüm maliki olduğunu, 2012 yılına ait ve 31.03.2013 tarihinde yapılan davalı kooperatifin genel kuruluna davacıyı temsilen vekili olarak Av. ...'in katıldığını, vekilin hazirun cetvelini imzaladığını, kendisine süre verildiğini, ancak oy kullandırılmayıp mühalefet şerhinin de tutanağa geçirildiğini, bu durumun genel kurul kararlarının iptalini gerektirdiğini, ayrıca genel kurulda alınan tüm kuralların anasözleşme ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle yok hükmünde sayılacağını ileri sürerek, kararların yok hükmünde olduğunun tesbitini ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantısına davacıyı temsilen vekil sıfatı ile Av. ...'in katıldığını, kendisine söz hakkı verildiğini ve beyanının tutanağa geçirildiğini, ancak vekilin oy kullanma ve muhalefet şerhini tutanağa geçirme gibi bir talebinin olmadığını, ayrıca alınan kararların anasözleşme, yasaya aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; dava konusu genel kurulun hazirun cetvelinden davacı vekili olarak Av. ...'in toplantıya katıldığı, ancak herhangi bir muhalefet şerhi bulunmadığı, Yargıtay kararları uyarınca 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ile anasözleşmenin 24. maddesi uyarınca kooperatif ortağı olmayan bir avukatın temsilci sıfatı ile genel kurul toplantılarına katılmasının mümkün olmadığı, genel kurulda alınan kararların yeterli nisapla alındığı, 7 nolu gündem maddesinin ise iptali istenecek türden bir karar olup, davacının usulüne uygun şekilde toplantıya katılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7556, Karar No: 2019/7275, Tarih: 14.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7556 E.  ,  2019/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde;

b) Faturalarda teslim eden kısmında adı yazan ...’in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

c) ...'in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10019, Karar No: 2016/1637, Tarih: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/10019 E.  ,  2016/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Nitelikli mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:...... işlettiği okul kantininin penceresini zorlamak suretiyle zarar verip, açarak içeriden değişik yiyecek malzemelerini aldığı, daha sonra müdür yardımcısı olan müşteki............... odasına gittiği, burada çalışma masasını dağıtıp çekmecesini karıştırdığı buradan da müdür yardımcısı olan diğer müşteki ............. odasına girip masa çekmecesinde bulunan 100 TL parasını aldığı, böylece atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, cd görüntülerindeki kayıtların suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun anlaşılamadığı, suça sürüklenen çocuğun polisler tarafından kurşunlanarak felç bırakılmasından sonra söz konusu dosyanın oluşturulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 Esas ve 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda mağdurların tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa yüklenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı da gözetilerek, sabıkasız olan ve olumlu kanaat oluşturduğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, hükümde çelişki oluşturacak şekilde, zararın giderilmediği şeklindeki yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31136, Karar No: 2015/1369, Tarih: 27.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31136 E.  ,  2015/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakkari Kültür Turizm İl Müdürlüğü’ne bağlı Atatürk Kültür Merkezi binasında geçici köy korucusu seçimleri yapıldığı, seçimler sırasında taraflar arasında tartışma yaşandığı, tartışmanın büyümesi üzerine gruplar arasında arbede yaşandığı, sanığın arbede sırasında kültür merkezine taş attığı ve kültür merkezinin camlarının kırılmasına neden olduğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, olay tarihinde Hakkari Atatürk Kültür Merkezi binası içerisinde iki adayın yarıştığı geçici köy korucusu başkanlık seçimlerinin yapıldığı sırada iki taraf arasında binanın içinde ve dışında kavganın başladığı, kavgaya yüzlerce korucunun katıldığı, karşılıklı olarak birbirlerine taşlarla saldırdıkları, dışarıda bulunan gurubun içeride bulunan guruba taş attığı, bu atılan taşlardan bir kısmının binanın camına zarar verdiği, her ne kadar bu taş

atanlar arasında sanık ...'in de olduğu anlaşılmakta ise de sanığın attığı taşın camı kıran taş olup olmadığının anlaşılamadığı, yüzlerce kişinin birbirini taşladığı bir ortamda sanığın da taş atanlar arasında olmasının onu, binaya zarar veren kişi yapmayacağı, burada müşterek faillikten söz edilemeyeceği, zira baştan beri birbirlerine taş atan sanıkların binaya zarar verme iradesinin olduğundan söz edilemeyeceği, yüzlerce sanıktan birinin veya birkaç kişinin attığı taşların binanın camına isabet ettiği, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7463, Karar No: 2020/9940, Tarih: 18.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/7463 E.  ,  2020/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; borçlunun icra dairesine yaptığı itirazın kaldırılması ile taşınmazdan tahliyesini talep ettiği görülmektedir.

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Aynı Kanun'un 298/2. maddesinde ise; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Öte yandan; 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas - 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiğinin öngörüldüğü, asıl talepler bakımından, kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemenin olanaklı olmadığı, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda “ itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne, … 11.721,84 TL asıl alacak ve 2.562,60 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, …” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda "itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, ... 11.721,84 TL asıl alacak ve 2.459,47 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, …" karar verilmekle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu görülmektedir.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda “ itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne, … 11.721,84 TL asıl alacak ve 2.562,60 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, …” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda "itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, ... 11.721,84 TL asıl alacak ve 2.459,47 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, …" karar verilmekle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu görülmektedir.

Hal böyle olunca, 10/04/1992 tarih ve 1991/7 E., 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, HMK'nun 298/2. maddesine uygun olarak karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re’sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2923, Karar No: 2019/7619, Tarih: 03.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2923 E.  ,  2019/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GENÇ Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 10.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, suç tarihinden sonra soruşturma aşamasında 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği için, bu suçtan dolayı ilk olarak 15.08.2014 tarihinde 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 31.12.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 05.01.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde,şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre, suç tarihi itibarıyla sanık lehine olan 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi yerine, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesine göre hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23945, Karar No: 2015/1445, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23945 E.  ,  2015/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/57-2014/280

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7873, Karar No: 2013/5826, Tarih: 11.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7873 E.  ,  2013/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı.... Mahkemesince verilen 29.05.2012 tarih ve 2009/840-2012/619 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili ....geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli Mahkemesince dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmişse de;

1-Dosyanın 25.01.2010 tarihli celsesinde davacı vekilinin 73 adet belgeyi 4 klasör halinde sunduklarını beyan ettiği, 10.05.2010 tarihli celsede ise 4 klasör halindeki delillerinin davalıya tebliğ ettirildiğini beyan etmesine rağmen mahkeme dosyası ile birlikte 1 adet delil klasörü gönderildiği, dizi pusulasına bağlı 73 adet davacı delilinin de tümünün gönderilen dosya ve delil klasörü içinde bulunmadığı anlaşılmakla dosyaya sunulmuş olan tüm delil klasörlerinin,

2-Delil klasörleri içinde daha önce sunulmamış olması halinde, 01.01.2007 tarihli ...... kısım 1.480 mt’lik bağlantı olu işine ait sözleşmenin, dava konusu işe ait tüm hakedişlerin ve hakedişlere esas hesap cetvellerinin, yeni iş kalemlerine ait fiyat analizleri ve bunların dayanaklarının, iş artışı ve süre uzatımına ilişkin kararların iş sahibi idarece onaylanmış suretlerinin taraflardan temin edilerek temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21851, Karar No: 2017/24947, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21851 E.  ,  2017/24947 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.