muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10172, Karar No: 2010/1384, Tarih: 08.02.2010

Davalı ... vekili, iddiaların doğru olduğunu, baskılardan kaçmak ve şirketin elden çıkarılmasını önlemek için devrin muvazaalı yapıldığını, ancak husumetin yanlış gösterildiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Vidinli, borçlar nedeniyle o tarihteki ortakların paylarını devir ettiklerini açıklamıştır.

Davalı ... ölmüş olduğundan tebligat yapılamamıştır.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davanın dava dışı şirketin yönetim kurulu üyelerinin muvazaalı işlemlerle ortadan kaldırdıkları iddia edilen davacı paylarının, olmadığı takdirde kar ve tasfiye paylarının iadesi istemine ilişkin olduğu, Vitaş Ltd.Şti’nin 15.05.1986 yılında o zamanki ortaklarınca A.Ş statüsüne çevrildiği, ortaklarının ..., ..., ...ve ...ile ... bulunduğu, sermaye artırımı ile davalı ...’nin de ortak olduğu, daha sonraki tarihlerde yönetim kurulu kararı ile hisse devirlerinin yapıldığı, 30.01.2003 tarihli genel kurulda ortaklarının ...,..., ..., ..., ..., ... ve ... göründükleri, tebligat yapılamayan ..., ..., ... ve ... hakkındaki davaların atiye terk edildiği, davalı ...’ın davadan önce ...’nın ise davadan sonra öldükleri, davacıların dava dışı Vitaş A.Ş’nin geçmişte ortakları arasında yer alan ...ve ...’nun varisleri oldukları, davacıların murislerinin paylarını muvazaalı olarak devir ettiklerini iddia ettikleri, nama yazılı hisse senetlerinin menkul hükmünde bulunduğu, muvazaanın ispat edilemediği, davacıların ve murislerinin pay sahibi olmadıkları, ölü kişi hakkında dava açılamayacağı gerekçesiyle ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19597, Karar No: 2024/358, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19597 E.  ,  2024/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1047 E., 2023/3598 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2022/643 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4872, Karar No: 2005/6019, Tarih: 13.06.2005

6. Hukuk Dairesi 2005/4872 E., 2005/6019 K.

**6. Hukuk Dairesi 2005/4872 E., 2005/6019 K.**

**- AÇIKTAN FENA KULLANMA NEDENİYLE

- TAHLİYE**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 256 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesine İlişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 256. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya İhtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Davacı vekili, davalılar ve onlarla birlikte dava konusu evde oturan oğulları Hasan'ın davacının evine girip davacı ile yakınlarına etkili eyleme kalkıştıklarını, hakaret ve tehdit edip konut dokunulmazlığını ihlal ettiklerini, açılan ceza davası sonucu davalıların oğlu Hasan'ın mahkum edildiğini böylece kiralananın açıktan fena kullanıldığını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

BK. 256/2. maddesinde de belirtildiği üzere kiracı kiralananı açıktan fena kullanmak suretiyle akte aykırı davranırsa kiralayan, kiracıya ihtarname tebliği gerekmeden tahliye davası açma hakkını kazanmış olur. Yasada hangi hallerin fena kullanma olduğu açıkça belirtilmemiş olup içtihatlara göre kiralayan veya aile efradına hakaret, tehdit, yaralama gibi eylemler fena kullanma teşkil eder. Ayrıca ihtara gerek yoktur. Bu nedenle davalının eylemlerinin davalı tanıklarının beyanları ile doğrulandığı üzere ceza mahkemesi karan ile suç teşkil ettiği, mahkumiyet karan verilip kesinleştiği anlaşılmakla, davalı tarafın eylemleri ile fena kullanma olgusu gerçekleşmiş olduğundan tahliye karan verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 13.6.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19755, Karar No: 2025/6437, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19755 E.  ,  2025/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/308 E., 2022/737 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ : 03.12.2020

SAYISI : 2019/174 E., 2020/402 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 20.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9081, Karar No: 2024/457, Tarih: 24.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9081 E.  ,  2024/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1530 E., 2023/1766 K.

DAVA TARİHİ : 05.05.2003

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2012/289 E., 2023/126 K.

Taraflar arasındaki katkı payı alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların yıllardır yurt dışında çalıştıklarını, müvekkilinin 1980 yılından beri çalışmasından elde ettiği geliri davalı eşine verdiğini, tarafların maaşların birbiri ile hemen hemen aynı olduğunu, yaz tatilinde Türkiye'ye gelindiğinde davalı tarafından tarafların kazancından yapılan birikimlerin T.C. Merkez Bankası'na yatırılarak değerlendirildiğini, ancak davalının bu yatırımların tümünü kendi adına yaptığını, müvekkilinin bilgisi dahilinde olan bu beş adet hesapta değerlendirilen birikim toplamının 1.396.285,10 Mark olduğunu, işleyen vadelerden dolayı da ayrıca gelirler elde edildiğini, ancak bu gelirlerin rakamlarının müvekkili tarafından bilinmediğini; tarafların gelirleri ile 2910 parselde kayıtlı arsa üzerine konut yapıldığını, 42 BL 152 plakalı aracın edindiğini belirtilerek; ortak birikimlerin üzerinde müvekkilinin yarı nispette hak sahipliğinin hükme baglanması suretiyle davalı elinde bulundugu belgelenen 1.396.285,10 Mark nakit tasarrufun yarısının müvekkile ait olmasından dolayı bu paranın davalıdan tahsilini; taraflar 2001 yılı Agustos ayından bu yana ayrı olmakla bu tarihten ortak birikimlerin tümü müvekkilinin istek ve iradesi dışında davalı tarafından değerlendirilmekte olduğundan bu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte söz konusu paranın tahsilini; tarafların ortak gelirden yaptırdıkları ve halen davalının ikamet etmekte olduğu ev değeri üzerinden (evin tahmini maliyet degeri 60.000,00 Mark) olmakla bu ev değerinin yarısının müvekkiline ait olduğunun hükme bağlanmasını ve davalıdan 2001 Ağustos ayından itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini; ortak tasarruflardan davalın satın aldığı 42 BL 152 plakalı aracın değerinin yarısının (tahmini araç degeri 20.000.000.0000 TL) müvekkiline ait olduğunun belirlenmesi suretiyle bu değerin aracın satın alındığı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili 18.04.2014 tarihli dilekçesinde; 08.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda müvekkilinin banka hesabındaki birikimden 401.161,78 Euro alacağının hesaplandığını, dava tarihi itibariyle TL karşılığının 692.712,52 TL olduğunu, taşınmaz ve araç yönünden ise hesaplama yapılmadığını belirterek; 08.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda banka hesabı yönünden dava tarihi itibariyle 692.712,52 TL'nin kabulüne karar verilmesini ve taşınmaz ile aracın dava tarihindeki değerlerinin tespiti ve müvekkilinin katkı payı oranının belirlenmesi için dosyanın bilirkişiye gönderilmesini talep etmiştir.

3. Davacı kadın vekili 21.12.2022 tarihli ıslah dilekçesinde; 09.12.2022 tarihli bilirkişi raporunda toplam 790.294,98 TL alacağın hesaplandığını, dava açılırken farazi değerler üzerinden harcın yatırıldığını, müvekkilinin taşınmaz, araç, banka hesapları konusunda bir bilgisi olmaksızın harici duyumları ile elde ettiği bilgiler çerçevesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak davanın açıldığını ve toplam 592.514.040.000 eTL (592.514,04 TL) tahmini tutar üzerinden harcın yatırıldığını belirterek; araç için 6.000,00 TL, taşınmaz için 29.500,00 TL, 6013312 - 6154952 - 6154951 nolu hesaplara ilişkin 623.280,004 TL, ortak hesaplara ilişkin 131.514,976 TL alacak olmak üzere toplam 790.294,98 TL alacağın dava tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı erkek vekili 16.01.2023 tarihli dilekçesinde; davacının ıslah dilekçesini kabul etmediklerini, on yıllık zamanaşımının dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR

1.Dava, ilk Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olup, Mahkemenin 09.12.2003 tarih ve 2003/436 Esas, 2003/1398 Karar sayılı karar ile, yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 06.02.2004 tarihinde kesinleşmiştir.