muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3705, Karar No: 2013/17715, Tarih: 10.06.2013

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasa'nın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davalı ... Şirketi, taşıma ve lojistik destek işlerini taşeronu olan diğer davalı Donanım Şirketine gördürmüştür.

Davacı, 11.09.2003-31.08.2005 arasında davalı Donanım Şirketi işçisi olarak ... Şirketine ait işyerinde çalışmıştır.

Davacı, 01.09.2005’den itibaren ... Şirketine ait araçlarda şoför olarak çalışmaya devam etmiş olup, davacının sigorta primleri, bu tarihten itibaren ... Şirketi tarafından yatırılmıştır.

İş sözleşmesi, davalı ... Şirketi tarafından ekonomik nedenlerle ve ihbar öneli verilmeden 22.06.2007 günü feshedilip, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı 01.09.2005’den sonraki dönem için hesaplanıp ödenmiştir.

Davacı, 11.09.2003-31.08.2005 dönemine ait ödenmeyen işçilik alacaklarını her iki davalıdan istemiştir.

İş sözleşmesi, davalı ... Şirketi tarafından ekonomik nedenlerle ve ihbar öneli verilmeden 22.06.2007 günü feshedilip, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı 01.09.2005’den sonraki dönem için hesaplanıp ödenmiştir.

Davacı, 11.09.2003-31.08.2005 dönemine ait ödenmeyen işçilik alacaklarını her iki davalıdan istemiştir.

Mahkemece, 2003-2005 dönemi yönünden davalı Donanım Şirketinin davalı ... Şirketine ait binada sevkiyat, temizlik, lojistik işlerini alt işveren olarak üstlendiği, işin diğer kısmının ... Şirketi işçileri tarafından yerine getirildiği, bu döneme ait feshe bağlı alacaklardan ... Şirketinin tek başına sorumlu olduğu, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretinden ise her iki davalının da müteselsilen sorumlu olduğu sonucuna varılmıştır.

Somut olayda; mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılmış ise de, davalılar arasındaki hukukî ilişkinin, İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenen işyeri devri kurallarına göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna göre, işyerinin devredildiği tarihten itibaren 2 yıllık süre geçmiş olmakla davalı Donanım Şirketi yönünden davanın tümden reddi yerine fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacakları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 10.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY

İş hukukunda işçilik alacaklarından, İş Kanunu 2. madde uyarınca asıl işveren sıfatıyla birlikte sorumluluk ile doğrudan doğruya iş sözleşmesinin tarafı işveren sıfatıyla sorumluluk birbirinden ayrı kavram ve kurumlardır. Asıl işveren, iş sözleşmesinin tarafı olduğu için değil; yasanın öngördüğü kural gereğince işçilik alacaklarından ancak taşeronun sorumluluğu kadar ve işçinin asıl işveren işyerinde geçen hizmetleriyle sınırlı olarak “birlikte” sorumludur. Alt İşverenin sorumluluğu akdî, asıl işverenin sorumluluğu “kanunî” sorumluluktur.

Somut olayda, yerel mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı işçinin 2003-2005 tarihleri arasındaki çalışması taşeron nezdinde geçmiş olup davalı ... AŞ., bu dönem alacaklardan işveren değil, asıl işveren sıfatıyla sorumludur. Bu dönemden sonra ise işçi bizzat davalı ... AŞ. tarafından istihdam edildiğinden iş sözleşmesinin tarafı davalı ... AŞ.’dir ve bu dönemde doğan alacaklardan doğrudan doğruya işveren sıfatıyla sorumluluk taşımaktadır. O itibarla yerel mahkemenin kararında ve hükme esas bilirkişi raporunda bu iki müessese arasındaki farkın göz ardı edilmesi isabetli olmamıştır. Davada alt işveren yanında ... AŞ.’ye husumet yöneltildiğine göre, ... AŞ.’nin, (1). asıl işveren sıfatıyla ve bu kavramın beraberinde getirdiği yasal esaslara göre sorumlu olduğu alacak tutarı, (2). işçiyi kendi nezdinde çalıştırdığı dönemden kaynaklanan işveren sıfatıyla sorumlu olduğu alacak tutarı bulunmaktadır.

Yine bir işçinin hizmetlerinin topyekün birlikte dikkate alınabilmesi için ya işçinin aynı işveren nezdindeki çalışmalarının bulunması ya da aynı işyerinde işveren değişikliğine rağmen çalışmasını sürdürmesi gerekmektedir. Dava konusu olayda işçinin “aynı işveren” nezdinde geçen iki dönem çalışmanın bulunmadığı sabittir. İşyeri devri de söz konusu değildir. Alt işverenin, asıl işverenden iş üstlendiği hallerde o mahal alt işveren bakımından işyeridir ve ihale dönemlerine göre firmalar değiştiği halde işçinin her bir alt işveren şirket nezdinde çalışmasını sürdürmesi durumu da mevcut bulunmamaktadır. Olayda, davacının ilk dönem ve son dönem çalışmaları arasındaki seyir bakımından ne işveren ne de işyeri esasına göre birlik söz konusudur. 2003-2005 döneminde iş sözleşmesinin işveren sıfatı ile tarafı davalı taşeron limited şirket, işyeri de hukuken bu işveren bakımından işyeri olan ve davalı ... AŞ.den iş üstlenilen işyeridir. Alt işveren ilişkisinin sona ermesiyle, alt işverenin bu işyerini asıl işverene devrettiğinden bahsedilemeyeceği de açıktır. Bir asıl işverenden üstlenilen iş sona erdiğinde, alt işverenin o işyeriyle ilgili tescil kaydı da kapatılır ve o mahaldeki iş sona erer. Yoksa asıl işverenle alt işveren arasında bir hukukî işleme dayalı işyeri devri sözkonusu olamaz. Olayda davalı taşeron şirket ile davalı ... AŞ. arasında zaten işyeri devri bulunmadığından devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğuna dayanılmasının isabetli olmadığı görüşündeyim. Ayrıca yerel mahkeme kararında taşeron şirket ile davalı arasında hangi hukukî işleme dayalı bir devir olgusu bulunduğu da açıklanmış değildir.

Somut olayda davalı ... AŞ.nin, bir dönem için asıl işveren sıfatıyla diğer dönemde ise doğrudan iş sözleşmesinin tarafı işveren sıfatıyla iki ayrı sorumluluğu bulunmakta olup, taşeron şirket nezdinde geçen çalışmalar için, burada geçen süre ve sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücret seviyesine göre hesaplanacak kıdem tazminatı tutarı yerine son ücret üzerinden yapılan hesaplama doğrultusunda verilen hüküm tümüyle bu yasal esaslara uygun olmadığından yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiği görüşündeyim. 10.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/8978, Karar No: 2021/2744, Tarih: 17.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8978 E.  ,  2021/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Tekno Harita Müşavirlik... Ltd. Şti.nin müdürü olan sanık hakkında, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın, şirketi kurduktan sonra herhangi bir iş yapmadan Adana’ya döndüğünü, ortağı olan ...’nın kendisine evrakları almasını söylediğini, işyerine gittiğinde ise işyerinde herhangi bir şeyin kalmamış olduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması, suça konu faturalar üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırılmamış olması dikate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve Tekno Harita Müşavirlik ... Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; sanığın savunmasında adı geçen dosya kapsamında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... ... ...‘ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... ... ...‘da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ... ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ... ... ...‘a ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporlarının onaylı örneklerinin dosya içine alınması,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Dosya kapsamına göre, 2011 yılına ilişkin yalnızca bir mükellef tarafından sanığın yetkilisi olduğu şirketten 3 belge karşılığında 75.200 TL’lik fatura alındığı BA formu ile bildirilmiş ise de, faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri mevcut olmadığından, bu husus araştırılıp sonucuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10567, Karar No: 2015/10451, Tarih: 26.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10567 E.  ,  2015/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/146-2013/349

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hasılat kirası sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından açılan davada, davalının eski çalışanı olduğunu, .. plakalı otobüsü 21.06.2004 tarihli kira sözleşmesi ile kiraya verdiğini, 19.11.2006 tarihinde de kira sözleşmesinin sonra erdiğini, davalının kira bedellerinin bir kısmını, trafik cezalarını, idari para cezalarını ödemediğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL kira bedeli, 250 TL idari para cezaları ile trafik cezası, 500,00 TL motorlu taşıtlar vergisinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 23/10/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını ıslah ederek toplam 12755,77 TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı vekili savunmasında taraflar arasında bir kira ilişkisinin ve borcunun bulunmadığını, 1/2/2001 tarihinden itibaren davacı şirkette müvekkilinin şoför olarak çalıştığını, 15/02/2007 tarihine kadar hizmet akdi ile çalışmaya devam ettiğini, arada iş ilişkisi olduğunu savunmuş, ıslah ile talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığı itirazında bulunmuştur. Mahkemece dava ve ıslah ile talep edilen alacağın zaman aşımı süresi içerisinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava hasılat kira sözleşmesine dayalı ödenmeyen kira alacağı, sözleşme ile kiracıya ait olup kiraya veren tarafından ödenen MTV, trafik cezası ve ..'nin verdiği cezalar olup zamanaşımı süresinin buna göre belirlenmesi gerekmektedir. Davalı, davacının ıslah işlemine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunmuş, ıslah edilen bölüm yönünden davanın zamanaşımına uğradığını belirtmiştir. Yargı kararları ve öğretide kısmi ıslahta dava edilmeyen alacak kesimi için, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmuş olmasının zamanaşımını kesmeyeceği kabul edilmektedir (Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı Cilt: II sayfa: 1541 vd.). Kısmi dava açılması halinde zamanaşımı yalnız alacağın kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir ( Y.HGK. 20.3.1968 gün ve 1968/9-210 E. ve 151 K., 3.7.2002 gün ve 2002/9-564 E. ve 572 K.sayılı ilamları ).

6098 sayılı TBK.nun 147/1.maddesi (818 sayılı BK.nun 126/1. maddesi) uyarınca kira alacaklarında zamanaşımı süresi 5 yıldır. Zamanaşımı alacağın muaccel olduğu tarihte işlemeye başlar (TBK 149.md.-BK 128.md.) Taraflar arasındaki akdi ilişki otobüs işletmesine dayalı hasılat kirası olup kira bedeli olarak aylık 3700 bilet bedelinin davacıya ait olacağı kararlaştırılmıştır. Hükme esas bilirkişi raporuna göre kira alacağı 2004-2005-2006 yıllarından eksik ödenen 9872,26 TL, yine 2004-2005-2006 yıllarında davacı tarafından ..'ye ödenen 1130 TL ceza, 1220 TL MTV ve 533,51 TL trafik cezası olmak üzere toplam alacak 12755,77 TL belirlenmiştir.

O halde mahkemece ıslah ile artırılan alacak yönünden zamanaşımı savunmasının değerlendirilerek, ...tarafından verilen ceza ile trafik cezasının TBK 147 uyarınca dönemsel bir alacak olmadığı, sözleşmeden kaynaklanan alacak olduğu ve dolayısıyla bu alacaklar yönünden zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu dikkate alınarak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum. 26/11/.2015
Yargıtay — Esas No: 2023/9787, Karar No: 2023/10541, Tarih: 31.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9787 E.  ,  2023/10541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/478 E., 2023/809 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/172 E., 2022/340 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum ve dahili davalı şirket vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve dahili davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve dahili davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

"Davacının Standart Profil Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. isimli işyerinde 13.10.1999 tarihinde işbaşı yapmış olup halen de çalışmaya devam etmektedir. İşyerinde araç camlarının sızdırmazlık fitillerinin üretimi işi yapılmaktadır. Davacı ilk işe başlangıç tarihinde klips takma işinde görevlendirilmiş iken iki buçuk ay kadar sonra 1-3000 olarak adlandırılan bölümde çalıştırılmaya başlanmış ve yedi yıl kadar bu bölümde çalışmıştır. Bu bölümde çalıştığı süre boyunca günde 400 kadar ön cam fitilinin çapağını alma, makasla kabasını alma ve zımpara işini yapmıştır. Bu işlem tek tarafları olarak sürekli sağ kolu ile yapılmakta olduğu için tek taraflı işlemin sürekli tekrarları sonucunda sağ kolunda rahatsızlıklar meydana gelmeye başlamıştır. İlk olarak 2010 yılında başlayan bu rahatsızlıkların artması sonucunda 2011 ve 2013 yıllarında iki ameliyat geçirmiştir. Mevcut rahatsızlığının oluşturduğu tümör nedeni ile açık biyopsi uygulanmıştır. Davacının muayenelerinin sonrasında sağ omuz impingement sendromu tanısı konmuştur. Yine Türkiye Kamu Hastaneleri ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 11.04.2014 ve 19.12.2014 tarihli raporları ile davacının sağ omuzunun darbe sendromunun (impingement) mesleki olduğuna karar verilmiştir Sonrasında yapılan inceleme ve değerlendirmelerde ... ... Sosyal Güvenlik il Müdürlüğü'nün 20.04.2016 tarih ve 2312057 sayılı yazısı ile davacının 23.12.2015 tarihinde yapmış olduğu başvuruya ilişkin olarak incelemelerin tamamlandığı, Cibali Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nden gelen 12.04.2016 tarih ve 202 sayılı kararda “Sağ omuz darbe sendromu (impingment) opere” hastalığının mesleki hastalık olmadığına karar verildiği, verilen karar gereği hastalığının meslek hastalığı kabul edilmediğinden tarafına sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanamayacağı belirtilmiştir. Davacı 06.05.2016 tarihli dilekçesi ile verilen karara karşı Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz etmiştir. Yapmış olduğu itiraza karşı ... ... Sosyal Güvenlik il Müdürlüğü'nün 28.06.2016 tarih ve 3673767 sayılı yazısı ile davacının dosyasının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'na intikal ettirilmiş olduğu, adı geçen kurulun 01.06.2016 tarih ve 43-7951 sayılı kararı ile tutulmuş olduğu sağ omuz darbe sendromu (impingment sendromu) opere hastalığının meslek hastalığı olmadığı yönünde karar verilmiş olduğu bildirilmiştir. " şeklindeki gerekçeyle davacının başvurusunun haksız olarak reddedilmesi nedeni ile davacının hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle: "Davacı tarafça açılan dava usul ve yasaya aykırı olup reddi gerekmektedir. Davacı tarafça dava yasal süresi içinde açılmadığından hak düşürücü süre/zamanaşımı itirazında bulunuyoruz. Davacı tarafından 23.12.2015 tariinde müvekkil kuruma yapılan meslek hastalığı başvurusu sonrasında Cibali Sosyal Güvenlik Merkezince '' Sağ omuz darbe sendromu opere hastalığının meslek hastalığı olmadığına'' karar verilmiştir. Davacının Cibali Sosyal Güvenlik Merkezi kararına 06.05.2016 tarihli itirazı sonrasında dosya Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu' na gönderilmiş; Yüksek Sağlık Kurulu 01.06.2016 tarih 2016/5592 E. - 43/7951 K. sayılı kararında '' Sigortalıdaki Sağ omuz darbe sendromu opere hastalığının meslek hastalığı olmadığına'' oybirliği ile karar verildiğini" beyan ederek bu nedenlerle davacı tarafça açılan hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.