muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5510, Karar No: 2023/6872, Tarih: 10.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının derece ve kademe tespitinin davalı tarafça dosya kapsamına sunulan görevlendirme belgeleri ve fiilen yaptığı işi gösterir pozisyon cetvellerindeki farklı pozisyonlarda çalıştığı süreler gözetilerek yapılan tespitin ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların usul ve kanuna uygun olduğu, kabul edilen miktar üzerinden verilen vekâlet ücretinin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının çalıştığı süre boyunca şoför olarak çalışıp çalışmadığı, davalı nezdinde daimi kadroya alınmadan önceki mevsimlik işçi statüsünde geçen sürelerin derece ve kademelerini etkileyip etkilemediği, etkilemiş olması hâlinde derece ve kademelerinin tespiti ile davaya konu ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16650, Karar No: 2016/11819, Tarih: 15.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/16650 E.  ,  2016/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin inşaat alanında açıkta bırakmış olduğu hurda malzemeler ile pense ve çekiçin çalındığı olayda, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15, Karar No: 2019/4441, Tarih: 08.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/15 E.  ,  2019/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... ve T Medya Yatırım San. ve Tic. AŞ aleyhine 28/04/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Gazetesi’nin 10/03/2011 tarihli sayısında davalı yazar ... tarafından kaleme alınan ‘’... Marka Giyer’’ başlıklı yazısında müvekkilinin fotoğrafının da kullanıldığını ,yazı içeriğinin davacıyı küçük düşürme, onur, şeref ve saygınlığını zedeleme amacına yönelik olduğunu, dava konusu yazıda yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda kullanılan ifadelerin basın, düşünce ve kanaat özgürlüğü kapsamında değelendirilemeyeceği, davacıyı aşağılayıcı ve itham edici nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel

yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel

yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil, ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Davaya konu yayın bir bütün halinde değerlendirildiğinde, tarafların gazeteci olduğu, davaya konu yazının davacının daha önce yaptığı açıklamaları nedeniyle kaleme alındığı, diğer yandan; davacının davaya konu yazı ile ilgili tutum ve davranışlarının bir çok yayın organında yer aldığı, yapılan haber ve kullanılan başlığın gazetecilik mesleği gereği okuyucunun dikkatini çekmek için kullanıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, olayların meydana geliş biçimi ile yazının bütünlüğü göz önünde tutulduğunda; davacının mesleği gereği bu eleştirilere ağır da olsa katlanmak zorunda olduğu, davaya konu yazının davacıya yönelik sert eleştiri mahiyetinde olduğu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18859, Karar No: 2014/10192, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18859 E.  ,  2014/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sara hastası olduğunu iddia eden, ancak Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan rapora göre ceza ehliyeti tam olan sanığın, belediyeye ait olup arızası nedeni ile park halinde duran otobüsün camlarını kırdığı somut olayda; sanığın savunmasında olayın iddianamede anlatıldığı gibi olduğuna, psikolojik rahatsızlık yaşadığı için ne yaptığını bilmediğine ve suç kastı ile hareket etmediğine yönelik ikrarı ile olay tespit tutanağından otobüsün pencerelerinin kırık olduğunun anlaşılması karşısında kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak

oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kesin nitelikteki geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas alınarak hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/209, Karar No: 2017/4074, Tarih: 17.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/209 E.  ,  2017/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 22/3, 89/3-b, 62/1, 52/2-4.maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait süt üretim tesisinde çalışmakta olan katılan işçi ...’un işyerine ait yem karma makinesinde yem hazırlamak için çalıştığı sırada, makine içine atmış olduğu saman balyalarının daha iyi karışması için, ayağıyla samanların üzerine bastığı esnada makinenin helezon dişlilerine her iki ayağını kaptırarak kopması şeklinde gelişen olayda; sanığın yanında çalışmakta olan işçiye iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri ve kişisel koruyucu malzemeler vermediği, makine kullanım, bakım ve güvenlik talimatının iş yerinde yer almadığı, işçinin yalnız bırakılarak kontrol, denetim ve gözetim görevini yerine getirmemesi nedeni ile asli kusurlu olarak taksirle yaralama suçunu işlemekten ibaret eyleminde, sanığın her an kaza olabileceğini öngörmemesi karşısında, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/143, Karar No: 2005/169, Tarih: 27.12.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/7-143 E., 2005/169 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-143 E., 2005/169 K.**

**- FİKRİ HAK İHLALİ

- HAKSIZ REKABET

- MARKA SAHİBİNİN İZNİ OLMAKSIZIN MARKAYI KULLANMAK

- TAKLİT EŞYAYI PİYASA FİYATINDAN UCUZA VEYA FATURASIZ ALMAK**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 61 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 9 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

556 sayılı KHK.ya 4128 sayılı Yasa ile ek 61/A-c maddelerine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, sanığın beraetine, emanete kayıtlı ürünlerin sanığa iadesine ilişkin Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.04.2002 gün ve 576-303 sayılı hüküm, katılan vekilinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen, Yargıtay 7. Ceza Dairesince 19.7.2005 gün 7480-14271 sayı ile onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 27.10.2005 gün ve 100701 sayı ile;

Sanığın işyerinde bijuteri ve hediyelik eşya satılmaktadır. Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesinin yerleşmiş uygulamalarına göre, ticaretle uğraşanların alımını, dağıtımını ve satımını yaptıkları malların gerçek durumlarını bildikleri kabul edilmektedir.

Yapılan iş ve meslek gereği, taklit eşyayı taklit olmayandan ayırabilecek konumda olmak, taklit eşyayı piyasa fiyatından ucuza veya faturasız almak gibi durumlar "bilmek veya bilmesi gerekmek" olarak kabul edilmektedir.

Sanığın işyerinde, Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin arama kararına dayanılarak yapılan aramada katılan firma adına tescilli şeklin kullanıldığı 12 adet saat yakalanmıştır.

Sanık, emniyette verdiği ifadede "satılan malların taklit mal olduğunu biliyorum. Bu güne kadar bu markaların tescilli olduğunu bana kimse bildirmedi şayet böyle bir şeyin olduğu bildirilse idi o firmadan alır satardım" diyerek suçunu kabul etmiş ve malların yakalandığı yerle ilgili olarak bir itiraz öne sürmemiştir.

Son soruşturma sırasında ise, mahkemeye hitaben yazılmış havalesiz bir dilekçe vererek, yakalanan malların satışa arz edilmiş olarak yakalanmadığını, depodan alıp zaptettiklerini iddia etmiş, hakim huzurunda da bu iddiasını yinelemiştir. Bu hususun tetkiki amacıyla zabıt mümzileri dinlenilmemiştir.

Müdahil şirketin 01/11/1989 tarihinde şekil ve isim olarak tescil ettirdiği ve 01/11/1999 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile yenilediği .....+..... markası olay tarihinde geçerlidir ve ürün listesinde sanıkta yakalanan saatler de vardır.

Mahkeme aşamasında sanıkta yakalanan ürünlerle ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından hazırlanan ilk raporda;

Marka ihlalinin değil, olsa olsa bir fikri hak ihlalinin veya haksız rekabetin söz konusu olduğu yönünde bir kanaat hasıl olmuştur" görüşünün yanında,

Ürün üzerindeki çizgi film karakterlerine atıfta bulunulması, söz konusu karakterlerin ürün üzerinde kullanımının, marka haklarına yönelik bir ihlal anlamına da gelebileceği şeklinde,

Mahkeme aşamasında sanıkta yakalanan ürünlerle ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından hazırlanan ilk raporda;

Marka ihlalinin değil, olsa olsa bir fikri hak ihlalinin veya haksız rekabetin söz konusu olduğu yönünde bir kanaat hasıl olmuştur" görüşünün yanında,

Ürün üzerindeki çizgi film karakterlerine atıfta bulunulması, söz konusu karakterlerin ürün üzerinde kullanımının, marka haklarına yönelik bir ihlal anlamına da gelebileceği şeklinde,

İkili görüş bildirilerek durumun mahkeme tarafından değerlendirilmesi istenilmiştir.

Mahkeme tarafından bu raporun değerlendirilerek ve hangi görüşe hangi nedenle itibar edildiğini tartışmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken resen ek bilirkişi raporu istenilerek çelişkinin giderilmesi talep edilmiştir. Bilirkişi, önceki raporunda bir çelişki olmamasına rağmen sanık lehine olan görüşünü ortaya koyan bir rapor düzenlemiş ve bu rapora göre karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesinin yerleşmiş uygulamalarına göre, marka ihlali davalarında bilirkişi incelemesi yaptırılırken, orijinal ürün, taklit ürün ve Patent Enstitüsü'nden marka tescil belgelerinin onaylı suretleri getirtilerek karşılaştırmalı inceleme yaptırılması şarttır. Dosya içinde orijinal ürünlerin getirtilip incelendiğine ve ürün karşılaştırması yapıldığına dair bir tespit bulunmamaktadır. Mahkeme tarafından bilirkişi raporunun denetiminin yapılabilmesi için, taklit ürün ve orijinal ürünün mutlaka getirtilip dosya içine numunelerinin konulması, mümkün olmadığı takdirde belge ve fotoğraflarının getirtilmesi gerekirken bunun yapılmaması esaslı eksikliktir.

Nitekim 7. Ceza Dairesinin bir kararında "Dava konusu ihlal ürünlerin tecil altına alınmış ürün kapsamında olup olmadıkları, Türk Patent Enstitüsünden sorularak marka tescil belgelerinin tasdikli sureti getirtilip, şikayetçi firmanın orijinal ürünleri ile suça konu ürünler birlikte bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir" (2003-472 E, 2003-12637 K), denilmek suretiyle bu eksikliğin önemi açıkça gösterilmiştir.

Ayrıca taklit ürünler ile orijinal ürün numunelerinin temyiz denetiminin sağlanması amacıyla dosya içine konulmaması, bu mümkün olmadığı takdirde karşılaştırmayı sağlayacak fotoğrafların elde edilerek dosyaya konulmaması suçun tesbiti açısından esaslı bir eksiklik olarak görülmelidir.

Bilirkişi raporunun temyiz denetimine esas olması bilinen gerçektir. Bu da ancak tüm bilgi ve belgelerin yargılama dosyası içine konulması ile mümkün olabilecektir," gerekçeleriyle itiraz yasayoluna başvurularak, Özel Daire onama kararının kaldırılıp, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bilirkişi raporunun temyiz denetimine esas olması bilinen gerçektir. Bu da ancak tüm bilgi ve belgelerin yargılama dosyası içine konulması ile mümkün olabilecektir," gerekçeleriyle itiraz yasayoluna başvurularak, Özel Daire onama kararının kaldırılıp, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın 556 sayılı KHK.ya 4128 sayılı Yasa ile ek 61/A-c maddelerine aykırılık suçundan beraetine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, bilirkişi raporunun denetiminin yapılabilmesi için, taklit ürün ve orijinal ürünün getirtilip dosya içine numunelerinin konulması, bu mümkün olmadığı takdirde belge ve fotoğraflarının getirtilmesi ve ayrıca tutanak tanıklarının dinlenmesi suretiyle soruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

556 Sayılı KHK.nin, 61 inci maddesinin a fıkrası uyarınca, aynı KHK.nin 9 uncu maddesindeki,

"a) Markanın tescil kapsamına giren aynı mal veya hizmetlerle ilgili olarak, tescilli marka ile aynı olan herhangi bir işaretin kullanılması,

b)Tescilli bir marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerin aynı veya benzeri mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk üzerinde, işaret ile tescilli marka arasında bağlantı olduğu ihtimali de dahil, karıştırılma ihtimali olan herhangi bir işaretin kullanılması,

c) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsamına giren mal veya hizmetlerle benzer olmayan mal veya hizmetlerde kullanılması halinde, tescili istenen işaretin kullanılmasıyla tescilli markanın itibarından dolayı haksız avantaj elde edecek veya tescilli markanın ayırt edici karakterine zarar verecek nitelikteki herhangi bir işaretin kullanılması."halleri ile;

61 inci maddenin;

"b) Marka sahibinin izni olmaksızın markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek,

c) Markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini kullanmak suretiyle markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği halde tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak, dağıtmak veya bir başka şekilde ticaret alanına çıkarmak veya bu amaçlar için ithal etmek veya ticari amaçla elde bulundurmak,

d)…

….

e) (a) ila (c) bendlerinde yazılı fiillere iştirak veya yardım veya bunları teşvik etmek veya hangi şekil ve şartlarda olursa olsun bu fiillerin yapılmasını kolaylaştırmak,

f) Kendisinde bulunan ve başkası adına tescilli bir markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini taşıyan ürünün veya ticaret alanına çıkarılan malın nereden alındığını veya nasıl sağlandığını bildirmekten kaçınmak."fiillerinin marka hakkına tecavüz sayılacağı belirtilerek, anılan fiiller aynı KHK.ya 4128 sayılı Yasa ile eklenen 61/A maddesinde yaptırıma bağlanmıştır.