muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18180, Karar No: 2015/22346, Tarih: 03.12.2015

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK.nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK.nun 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış motosikletin çalınması biçimindeki eylem, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7398, Karar No: 2012/14892, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7398 E.  ,  2012/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/03/2011 tarih ve 2010/514-2011/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, asıl ve birleşen davalarda, davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin müdürü olan ...’ın görev süresinin 14/09/2010 tarihinde sona erdiğini, tüm ortaklara 02/08/2010 tarihinde ortaklar kurulu toplantısı için çağrı bildirimi gönderildiğini ancak ortaklardan %65 hisseye sahip olan ...’nun ortaklar kurulu toplantısına katılmadığını ve oy çokluğu ile alınan kararın ticaret sicil memurluğu tarafından sicile kaydedilmediğini, bu durumda şirkete müdür seçimi yapılamadığından şirkete kayyım olarak mahkemece belirlenecek bir kişinin ya da şirket ortağı olan ...’ın atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Koyuncuoğlu Ağaç San. A.Ş. vekili, müvekkili ...’nun şirket temsilcisi olarak hareket ettiğini ve müvekkiline husumet düşmesinin mümkün olmadığını, müvekkili şirketin ise davaya konu %65 oranındaki davalı şirket hissesini ihale yoluyla devraldığını ancak ihalenin feshi davası açılması sebebiyle müvekkilinin ortaklık durumunun henüz kesinleşmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında ... vekili, müvekkilinin kayyım tayini istenen şirkette %65 oranında hissedar olduğunu, müvekkiline ait hisselerin icra marifeti ile satılmasına ilişkin olarak ihalenin feshi davası açtıklarını, bu nedenle hisse satışı sebebiyle müvekkilinin hissedarlığının göz ardı edildiğini ileri sürerek, davalı yanında davaya katılma talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalı limitet şirkete Fikret Yetim isimli kişinin müdür olarak atanmasına ilişkin olarak ortaklar kurulu kararının iptali amacıyla Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde dava açıldığı, yapılan yargılama sırasında mahkemece 27.01.2011 tarihli ortaklar kurulu kararının icrasının geri bırakılmasına ve 15.09.2010 tarihinden bu yana davalı şirketin organsız kaldığı gerekçesiyle şirketin davada temsili ve müdürlük görevini üstlenmek üzere re’sen şirkete kayyım atanmasına karar verildiği, bu haliyle eldeki davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limitet şirkete kayyım atanması istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limitet şirkete kayyım atanması istemine ilişkindir.

Davacı, asıl ve birleşen davalarda, davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin müdürü olan ...’ın görev süresinin 14/09/2010 tarihinde sona erdiğini, tüm ortaklara 02/08/2010 tarihinde ortaklar kurulu toplantısı için çağrı bildirimi gönderildiğini ancak ortaklardan %65 hisseye sahip olan ...’nun ortaklar kurulu toplantısına katılmadığını ve oy çokluğu ile alınan kararın ticaret sicil memurluğu tarafından sicile kaydedilmediğini, şirkete müdür seçimi yapılamadığından şirkete kayyım olarak mahkemece belirlenecek bir kişinin ya da şirket ortağı olan ...’ın atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı şirket hakkında açılan bir başka davada davalı şirkete kayyım atandığı ve bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dosya içinde karar örneği bulunan Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/87 E. sayılı ilamı uyarınca davalı şirkete ihtiyati tedbir mahiyetinde, temsil kayyımı atandığı anlaşılmaktadır. Buna karşın eldeki davada davacı tarafça istem, davalı şirkete yönetim kayyımı atanmasına ilişkin olup, adı geçen mahkemece verilen kararın geçici mahiyette olduğu ve eldeki davaya ilişkin uyuşmazlığı giderici vasıfta bulunmadığı açıktır. O halde mahkemece değinilen husus göz önünde bulundurularak, davanın esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19540, Karar No: 2015/34945, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19540 E.  ,  2015/34945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/53118

MAHKEMESİ : Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/110 (E) ve 2014/323 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/811, Karar No: 2019/12684, Tarih: 19.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/811 E.  ,  2019/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “Sanığın sabıka kaydında bulunan Demirci Sulh Ceza Mahkemesinden verilme 2010/186-318 Esas-Karar sayılı dosyasından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği ve bu kararın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlediği anlaşılmakla yasal şartları oluşmadığından” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19062, Karar No: 2021/5365, Tarih: 23.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19062 E.  ,  2021/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen, gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın, Yargıtay ... Hukuk Dairesi’nin 21/05/2019 gün 2016/14474-2019/6510 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili 21/05/2006 tarihinde yaya olarak kaldırımda ilerlemekte iken, belediye otobüsünün çarpması sonucu ağır bir şekilde yaralandığını, otobüsün müvekkilin ayağının üzerinden geçmiş olduğu için kaldırıldığı hastanede öncelikle sağ ayağının parmaklarının kesildiğini, uzun süren tedaviler sonucunda sağ ayağının kurtarılamayarak ayak bileğinden itibaren kesildiğini, tedavisinin halen devam etmekte olduğunu, kazada müvekkilin kusurunun bulunmadığını, sürücünün ise %100 kusurlu olduğunu, davalının aracının ... Sigorta A.Ş.'ne 42043351 poliçe numaralı zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, kaza sonrası davalı şirkete gereken başvuruların yapıldığını, müvekkilin bu kaza sonucu bir ayağının kesildiğinden iş göremez durumda olduğunu, devamlı iş ve beden gücü kaybının mevcut olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminata, müvekkilin uğramış olduğu ağır manevi zarar sebebiyle 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, hükmedilen tazminat tutarlarının olay tarihi olan 21/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Sigorta vekili, poliçe gereği şirketin sorumluluğunun limitle sınırlı olup, manevi zararlardan ise sorumluluklarının bulunmadığını, davanın açılmasına müvekkil şirketin sebep olmadığını, bu nedenlerle gerek faiz, masraf ve vekalet ücretinin davacıya aidiyetine karar verilmesini, diğer davalılar...Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebi açısından ödenen kısımlar ile ilgili olarak dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bakiye kısım ve tedavi gideri açısından feragat nedeni ile davanın reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm esasen davalı...Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekilinin ortak imzalarının bulunduğu dilekçe ile temyiz edilmiş; ancak yapılan temyiz incelemesinde, yalnızca davalı...İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazları değerlendirilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı ... vekilinin temyizi konusunda bir değerlendirme

yapılmamıştır. Davalı ... vekili bu defa, kararın kendileri tarafından da diğer davalı...İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile aynı dilekçeyle temyiz edildiğini bildirerek Daire kararının bozulmasını talep etmiş, yine davacı vekili de karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davalı ... vekilinin süresi içinde temyiz isteminde bulunduğu ve muhtıra ile verilen süreye uyarak temyiz harcını yatırdığı, sehven temyiz itirazlarının değerlendirilmediği anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulüyle Yargıtay ...Hukuk Dairesi’nin 21/05/2019 gün 2016/14474-2019/6510 sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına karar verilerek dosyanın davalı ... yönünden yeniden yapılan temyiz incelemesi sonunda;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün onanması gerekmiştir.

3-Davacı vekilinin karar düzeltme istemi yönünden yapılan inceleme sonucunda;

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak 818 sayılı B.K.'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumu, davacının yaşı ve sakatlanma durumu dikkate alındığında, mahkemece davacı için takdir olunan manevi tazminatın yerinde olduğu görülmüş, usul ve yasaya uygun bulunan davalı...İşletmeleri Genel Müdürlüğü hakkındaki hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 21/05/2019 gün 2016/14474-2019/6510 sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile usul ve kanuna uygun bulunan davalı...İşletmeleri Genel Müdürlüğü hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.074,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına ve aşağıda yazılı 59,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, tashihi karar peşin harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e geri verilmesine 23/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.