muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11630, Karar No: 2014/4061, Tarih: 11.03.2014

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına derc olunan talep yazısındaki gerekçeler anlaşıldığı kadarıyla kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 01 Kasım-16 Kasım 2010 tarihleri arasında 16 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirlerarası bir yolda 16 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde

belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa’nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır.

O halde; Dairede incelenen diğer dosyalarda görüldüğü üzere benzer biçimde başka tarihler de verildiği anlaşılan Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan hususi otoda ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan içkilerin miktarına ve çeşidine, kaçak olduğunu gösteren ekspertiz raporuna dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2 , 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın, kaçak içkilerin bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen içkiler ve bunların üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Sanığın beraati gerektiği, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının, açıklanan nendenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

1- 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak içki bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü’nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

... Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/3250, Karar No: 2018/6114, Tarih: 22.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3250 E.  ,  2018/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANAN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak; tespit tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar) ve varsa en eski uydu fotoğraflarının temin edilmesi, komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanaklarının getirtilmesi; ardından dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarına; taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, imar-ihya edilip edilmediği, edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihin açıklattırılması, taşınmaz bölümü kullanılmıyor ise kullanılmama nedeninin terk iradesine dayalı olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, davalının terör nedeniyle taşınmazı kullanamadığı iddiaları üzerinde durulması, iddiaların geçerliliğinin araştırılması, çevre taşınmazlarda da aynı şekilde terör nedeniyle kullanılamayan taşınmazlar olup olmadığı, terörün sona ermesi ile tekrar kullanılmaya başlanıp başlanmadıkları hususları etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması; jeodozi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisine haritalar, hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılması ve üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın imar-ihya öncesi ve sonrası niteliği ile imar-ihyasının hangi tarihte başlayıp, hangi tarihte tamamlandığı, zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi ve kullanım durumunu kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirleyen ve önceki raporları da irdeler rapor alınması, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulması; fen bilirkişisince bu fotoğraflar üzerinde taşınmazın sınırlarının kabaca işaretlenmesi ondan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 111 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, 07.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (7B) harfi ile gösterilen 10.314,50 metrekare kısmın davacı Hazine adına tesciline, (7A) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine, tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Mahkemece; çekişmeli 111 ada 7 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden davalı lehine zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmaz bölümünün yer yer kayalık olup üzerinde ekili dikili kültür bitkisinin bulunmadığı belirtildiği gibi anılan rapor ekinde bulunan çekişmeli taşınmaza ait fotoğrafların da ziraat bilirkişi raporundaki sözü edilen hususları doğrular nitelikte olduğu anlaşılmasına göre davalı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemez. Hal böyle olunca; bu bölüme yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/111, Karar No: 2011/180, Tarih: 15.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2011/8-111 E.  ,  2011/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29.09.2010

Taraflar arasındaki “Tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bolu 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 06.03.2009 gün ve 2007/103 E- 2009/51 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 05.10.2009 gün ve 2009/3756-4541 sayılı ilamı ile;

("...Davacılar, dava konusu 50 ada 3 parselin ½ hissesini kayıt maliki M....’ten önce H...kızı F.. C.. ondan A.. M.. A..ve onlardan da, 28.10.1943’de kendilerine satış suretiyle intikal ettiğini, diğer ½ payın ise, maliki gözüken E...kızı S..T..’nin bilinen kişi olmadığını açıklayıp E...kızı S... T..’ye ait ½ payın iptali ile adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine vekili, ½ hisse maliki S..T..’nin tapuda kim olduğunun anlaşılabildiğini, mirasçı bırakmaksızın ölmesi halinde de, son mirasçı sıfatıyla taşınmazın kendilerine ait olması gerektiğini savunup davanın reddine karar verilmesini, davalı belediye vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüşlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ...ada ..parsel 26.09.1940 tarihinde yapılan kadastro tespiti sırasında ... tarih .. sıra numaralı tapu kaydına istinaden E... M..ve E..kızı S.. T... adına ½’şer hisseyle tespit görüp 14.08.1941 tarihinde kadastro tutanağının kesinleşmesi suretiyle tapuya tescil edilmiştir. Kadastro tutanağı ve bu tutanağın dayanağı belgeler ve tutanaktaki bilgilerden 1941 yılı itibariyle E... kızı S... T...’nin kim olduğu anlaşılmaktadır.

Kadastro tutanağındaki açıklamalar, dayanağı tapu kaydı ve dosya kapsamı ile E..kızı Sahibe Tevhide’nin tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılabilmektedir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır (HGK.nun 10.04.1991 tarih 1991/8-51 E., 194 karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna  varılmalıdır. Görülmekte olan davada kayıt malikinin kim olduğu kütükten anlaşıldığına göre, davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü gerekir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı  Hazine vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü gerekir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı  Hazine vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/2.maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ...ada ..parsel sayılı taşınmazda miras bırakanları olan A.. Ş..K..’un 1/2 pay sahibi olduğunu, diğer 1/2 payın ise E..kızı S.. T... adına kayıtlı olmasına rağmen,anılan kişinin tanınmadığını ileri sürerek, S..T..’ye ait 1/2  payın da TMK’nun 713/2.maddesine göre adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, 1/2 pay sahibi olan S..T..’yi tanıyanın olmadığı, dükkan vasfındaki taşınmazın tamamının davacıların miras bırakanı ve davacılar tarafından zilyet edildiği gerekçesi ile davacıların miras bırakanı adına 1/2 payın tapuya tesciline karar verilmiştir. Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarda açıklanan gerekçelerle karar bozulmuş,mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Hükmü temyize davalı Hazine vekili getirmiştir.

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) 'nun 713/2.md.sindeki koşulların davacılar yararına gerçekleşip gerçekleşmediği, buna göre de davanın kabulünün doğru olup olmadığı noktasında  toplanmaktadır.

Davanın dayanağını, TMK.’nun 713.maddesinin 2.fıkrasında düzenlenen “…Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya yirmi yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir…”  hükmü oluşturmaktadır.

Çekişme konusu ...ada .... parsel sayılı taşınmazın tedavül kayıtlarına bakıldığında; 26.9.1940 tarihinde yapılan tapulama tespiti sırasında T.evvel 320,64 nolu tapu kaydına dayalı olarak ½’şer payla E..oğlu M.. ve S...T...adına kayıt edildiği; tapulama tutanağının 14.8.1941'de kesinleştiği,E...M..in ½ payını dava dışı F...C..a, onun da M... A.. adlı şahsa sattığı, anılan kişiden de davacıların miras bırakanı A..Ş.. K...’un satın aldığı anlaşılmaktadır.

Çekişme konusu ...ada .... parsel sayılı taşınmazın tedavül kayıtlarına bakıldığında; 26.9.1940 tarihinde yapılan tapulama tespiti sırasında T.evvel 320,64 nolu tapu kaydına dayalı olarak ½’şer payla E..oğlu M.. ve S...T...adına kayıt edildiği; tapulama tutanağının 14.8.1941'de kesinleştiği,E...M..in ½ payını dava dışı F...C..a, onun da M... A.. adlı şahsa sattığı, anılan kişiden de davacıların miras bırakanı A..Ş.. K...’un satın aldığı anlaşılmaktadır.

Özel Daire bozma ilamında da belirtildiği üzere, kadastro tutanağı ve bu tutanağın dayanağı belgeler ve tutanaktaki bilgilerden 1941 yılı itibariyle E... kızı S.. T..’nin kim olduğu anlaşılmaktadır. Yani, kadastro tutanağındaki açıklamalar, dayanağı tapu kaydı ve dosya kapsamı ile E.. kızı S..T...’nin tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılabilmektedir. Dosyaya sunulan davacı A..’in 1.11.2007 tarihli ifadesinde de babası ile birlikte S...’nin taşınmazı satın aldığı belirtildiğine göre, bu durum S... T...'nin o dönemde tanınan veya tanınması gereken bir kişi olduğunu göstermektedir.

Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali ise; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır (HGK'nun 10.04.1991 tarih 1991/8-51 E., 194 karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna  varılmalıdır.

Görülmekte olan davada kayıt malikinin kim olduğu kütükten anlaşıldığına göre, Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmelidir.

Öte yandan, Mahkemenin kabulüne göre de,ölü kişi adına tescil kararı verilemeyeceğinden, davacıların miras bırakanı adına tescil kararı verilmesi de doğru değildir.Kaldı ki,davacıların istemi çekişmeli payın adlarına tesciline ilişkindir.

Yukarıda ve bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak ve davanın reddine karar vermek gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel

Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  15.04.2011 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1223, Karar No: 2013/703, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/1223 E.  ,  2013/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/02/1979 tarihinin sigortalılık başlangıcı olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.02.01979 tarihinde işe başladığının ve bu tarihin sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ...'nın ... Sanayi işyerinde (17147 işyeri sicil nolu) çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve tefhim edilen kısa kararın hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4240, Karar No: 2021/1853, Tarih: 01.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/4240 E.  ,  2021/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece varılan sonucun dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilerek, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1992/204 Esas ve 1995/157 Karar sayılı dosyası içerisinde bulunan sulh sözleşmesi gereğince İhsan mirasçıları ile davalı ... arasında oluşmuş bulunan kesin hükme göre muhdesatın aidiyetinin belirtilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 144 ada 39 parselde yer alan taşınmazın içerisinde bulunan evin; inşaat bilirkişi tarafından hazırlanılan 16.04.2015 hakim havale tarihli bilirkişi raporunda belirttiği üzere, bodrum katında davalı ... tarafından kullanılan 35 metrekarelik kısım ve zemin katında davalı ... tarafından kullanılan 30 metrekarelik kısmın dışında kalan kısımların ...Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 1992/204 Esas, 1995/157 Karar sayılı ilamında yer alan sulh anlaşmasına göre davacılar murisi İhsan Ünal'a aidiyetinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 09.05.2018 tarihli kısa kararda “Davalı ...’ın kullanımının dışında kalan muhtesatların davacıların murisi İhsan Ünal adına aidiyetinin tespitine” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “Davalı ...’ın kullanımının dışında kalan muhtesatların davacıların murisi İhsan Ünal adına aidiyetinin tespitine” karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gibi, kısa kararın kendi içerisinde de çelişki oluşturulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekmekte olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.