muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5271, Karar No: 2019/6058, Tarih: 21.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5271 E.  ,  2019/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 07.02.2008 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ...... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, önceki malik..... kaldığını, onun tarafından imar ve ihya edilerek 1995 yılında davacıya satıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 2072 parsel numarası verilerek, 908 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının reddine, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/01/2016 tarih 2015/16615 E. - 2016/430 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dosya içinde bulunan uzman bilirkişi rapor ve ek raporlarında; dava konusu taşınmazın 1956 yılına ait hava fotoğrafı ve 1961 yılı memleket haritasında yeşil renkli çalılık alanda; 1978 ve 1987 yılı hava fotoğrafında da taşlık, kayalık, çalılık alanda kaldığı, eğiminin % 18-20 civarında olduğu, 1995 yıllarından sonra, taşlık çalılık alanların arasında kalan "kelete" tabir edilen düzlüklerde tarım yapılmak ve ev yapmak suretiyle kullanıldığının açıklanması nedeniyle dava tarihi olan 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava başlangıçta tescil davası olarak açılmış, daha sonra yargılama sırasında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince tutanak düzenlenmesi nedeniyle, maliki belirlenmek üzere kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Çekişmeli taşınmaz, 2005 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmış, ancak dava tarihi olan 2007 yılına kadar zilyedlikle kazanma koşulları davacı yararına gerçekleşmemiştir, 1987 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın durumu taşlık, çalılık halde görünmektedir. Bu hali ile taşınmazlar zilyedlikle kazanılacak yerlerden değil ise de; orman sınırı dışında kalmış olması nedeniyle orman niteliği ile tescillerine karar verilmesi de doğru değildir. Nitekim komşu 1600, 1599, 1598 ve 1597 sayılı parseller de gerçek kişiler adına tapuya tescil edilerek tespitleri kesinleşmiştir. Bu durumda, davanın reddine ve taşınmazın hali hazır niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilerek, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince, malik hanesi açık olan taşınmazda sicil oluşturulması, 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince üzerlerindeki muhdesatların beyanlar hanesinde gösterilip gösterilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, kesinleşen orman sınırı dışında bırakıldığı halde, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş olması isabetsizdir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde; davacının davasının reddine, dava konusu ...... mevkii 0 ada 2072 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, malik hanesinin bu şekilde doldurulmasına, taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmaz içerisindeki tek katlı betonarme evin ve karışık meyve ağaçlarının Halil kızı, 1963 d.lu, ...... TC kimlik nolu, ...'a ait olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 22.04.1986 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince çalılık niteliğiyle tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4059, Karar No: 2012/10038, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4059 E.  ,  2012/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de dikkate alındığında, hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Davanın konusu ve tarafları aynı olup ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de dikkate alınarak hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17331, Karar No: 2015/1925, Tarih: 16.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17331 E.  ,  2015/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda,birlik görevlerini yerine getirmeyen davacının da az da olsa kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-6100 sayılı HMK'nın 141. maddesi "1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. 2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükümlerini düzenlemiştir. Buna göre süresinde talep edilmediği takdirde bu hususlar ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekir. Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra 07.05.2014 tarihli celsede kendisi için 400 TL yoksulluk nafakası, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davacı ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davalının kendisi için talep ettiği yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm, oluşturacak şekilde bu talepler ile ilgili "ret' kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki "talebinin reddine" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasından 6. bendin tamamen çıkartılmasına, yerine 6. bent olarak davalının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.02.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3269, Karar No: 2021/2078, Tarih: 05.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/3269 E.  ,  2021/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek; tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait hava fotoğrafları ile fotoplan, fotoğrametrik paftaları ve en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirtildikten sonra yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan üç yerel bilirkişi, taraf tanıkları, ziraat mühendisi, üç kişilik jeolog bilirkişi ile jeodezi ve fotoğrametri uzmanından oluşan bilirkişi heyetinin katılımıyla yapılacak keşifte, taşınmazın dere yatağı olup olmadığının, dere yatağı olmayan bölümleri var ise bu bölümlerin kim tarafından ne şekilde imar ihya edildiğinin, üzerinde imar ihyanın başladığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ve sürdürülüş şeklinin belirlenmesi, ziraatçi ve jeolog bilirkişilerden, tüm bilirkişi raporları incelenip değerlendirilmek suretiyle bu raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde taşınmaz bölümünün toprak yapısı ve üzerindeki bitki örtüsü bakımından niteliklerini belirtir şekilde ayrıntılı rapor alınması, taşınmaz bölümünün dere yatağı olup olmadığının kesin biçimde belirlenmesi, teknik bilirkişiye, keşfi izlemeye elverişli harita düzenlettirilmesi, komşu taşınmazlarla mukayeseli mahkeme gözleminin tutanağa geçirilmesi, ziraat bilirkişisinden komşu taşınmazlar ile mukayeseli olarak taşınmaz bölümünün toprak yapısına ilişkin rapor alınması, rapora taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile sınırlarını gösteren fotoğrafların eklenmesinin istenmesi, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı bilirkişiye hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinden bilimsel yöntemlerle inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazın imar ihyasına en erken ne zaman başlandığının ve ne zaman tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması ve tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... İlçesi ... Mahallesi 994 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile 1/2 pay ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20243, Karar No: 2017/17277, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/20243 E.  ,  2017/17277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan T.C. ... ile ... Sosyal Hizmetler Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının emeklilik nedeni ile kıdem tazminatının ödenmesi için davalı ... Şirketi'ne başvurduğunu ama ödenmediğini, sair bir kısım işçilik alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Şirketi vekili, davayı kabul anlamına gelmemek üzere, yetki itirazlarının bulunduğunu, şirketin adresinin Set ... ... olduğunu, bu itibarla davalık şirkete karşı açılacak olan davalarda mahkemelerin ... Mahkemeleri olduğunu, davacı tarafın ve davalı şirket arasında gerçek bir işveren çalışan ilişkisinden söz etmenin mümkün olmadığını, zira davalı şirket dava konusu işin görüldüğü ve ihale makam olan ... Huzurevi Müdürlüğü bünyesinde alt işveren olarak hizmet yaptığını, kamu kurumları, ihalelerle yaptıkları hizmet alımlarında işçi alımından, iş akdinin feshedilmesine, izin sürelerinin tespitine kadar birçok konuda esasen asıl işveren konumunda olduğunu, buradaki durumun kamu kurumlarından ihale alan firmaların ihale sözleşmeleri ile kurunların mevcut personelini kullanarak üstlenirler edimi yerine getirmesi olarak tanımlanabileceğini, İhalelerle ilgili teknik şartname ve diğer ihale belgeleri incelendiğinde ihale düzenleyen kamu kurumlarıgerçekte yönetim; yetkisini kendilerinde tuttuklarını, Gerçekte yönetim yetkisini kullanamayan yüklenici firmalardan, belirli bir süre bünyesinde çalıştırdığı işçilerin çalışma ilişkisi sürerken veya sonrasında ortaya çıkabilecek tüm tazminat taleplerinin karşılanmasını istemenin hakkaniyete ve hukuka aykırı olacağını, davacı tarafın hizmet ilişkisisin başından sonuna asıl işveren konumundaki ihale makamı ve dosyada diğer davalı olan .... Huzurevi bünyesinde gerçekleşmiş olup davacı tarafın bu kurum çalışanı sayılmasının gerektiğini, bu itibarla husumet itirazında bulunduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın geçmişte çalıştığı tüm işverenler açısından da alacaklarının ödenip ödenmediğinin araştırılması gerektiğini, bu koru ile ilgili olarak davacı tarafa işverenlerinden biri olan .... Çocuk Yuvası Vakfı tarafından yapılmış ödemeler olduğun yönünde duyumlarının bulunduğunu, davacı tarafın hali hazırda ilgili ve diğer davalı kurum bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacı tarafın davalı şirketten herhangi bir alacağı bulunmamakla birlikte ve davayı kabul anlamına gelmemek üzere; davacı taraf iddialarına geniş kapsamlı cevap verebilmelerini sağlayacak belgelere ulaşmak zaman aldığından, davaya cevap sürelerinin uzatılmasını, bu paralelde delil listelerini sunmak üzere süre verilmesini sayın Mahkeme'den talep etme zorunluluğunun doğduğunu, bununla birlikte varsa davacı tarafın çalışmış olduğu ancak dava dilekçesinde belirtilmeyen işverenlere de davanın ihbarının gerektiğini, davacı tarafa bu dava ile talep edilen alacak kalemleri bakımından bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespitinin gerektiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davanın haksız olduğunu, davacının diğer davalıların bünyesinde çalıştığını, 3 numaralı davalı arasında herhangi bir işçi-işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, bu nedenle davanın husumette reddi gerektiğini, davacının diğer davalılar bünyesinde çalıştığından dolayı, davacının eğer kendisine ödenmeyen işçilik alacakları varsa da bunu davalılardan talep etmesi gerektiğini, davalının idare, diğer davalının da aralarında bulunduran yüklenici firmalarla mevzuata binaen düzenlenen teknik şartnameler gereğince hizmet alımı sözleşmeleri yaptığını, bu sözleşmeler ve dayanağı olan şartnameler gereğince, yüklenici firmaların İş Kanunu, İşçi sağlığı ve İşçi güvenliğ itüzüğü hükümlerine göre her türlü tedbirleri alacağı ve işçilerin tehlikeli şartlar altında çalışmalarına meydan vermeyeceğini, Sosyal Sigortalar mevzuatı ile her türlü işçi ve işveren hakkındaki yasalardan dolayı işçi alınması ve çıkarılması, işçi haklarının ödenmesi gibi tür sorumlulukların yüklenicilere ait olduğunu, hastane yetkililerinin bu konularda hiçbir sorumluluk taşımayacağını, davalının asıl işveren olmadığını, işin tamamının ihale yoluyla başka bir işveren verildiğini veya iş sahibinin o işte bizzat kendi işçilerini çalıştırmasının söz konusu değil ise, İş Kanunu anlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisin den söz edilemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Paktem Şirketi, davacının müvekkil şirketi nezdinde 01/04/2004-31/12/2004 tarihleri arasında Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün ihale etmiş olduğu hizmet alımım işçin çalıştığını, davacının müvekkil şirket nezdinde 9 aylık süresi belili iş akdin imzaladığını, müvekkilinin son işveren olmadığını, iş yeridevri alinde kıdem tazminatı bakımından devreden iş veren kendi dönemi devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu, devredin işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğunu, iddia edilen tüm alackların zaman aşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacının SSK şahsi sicil dosyasına göre; davacının 18/10/1996- 14/04/2011tarihleri arasında ihale ile iş alan firmalarda en son da davalı işyerinde çalıştığı, davacının emekli olmak üzere işten ayrıldığını beyan ettiği 14/04/2011 tarihinden bir gün sonra 15/04/2011 tarihinde aynı işyerinde yeniden girişinin yapıldığı, davacının, görmekte olduğu işini yeni ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağı taleplerinin yasal koşullar oluşmadığından reddine karar vermek gerektiği, tanıkların, davacının 07:00-19:00 saatleri arasında haftada 4 gün çalıştığını, dini ve milli bayramlarda çalışma yaptıklarını beyan etmişlerdir. İşyerinde fazla mesai yapıldığı, davacı tarafından ispatlandığından bu alacağının da hüküm altına alınmasına karar verildiği, ancak genel tatil, bayram gibi çalışılmayan günler ile davacının izinli, raporlu Vve benzeri nedenler ile çalışmadığı günler göz önüne alınarak hesaplanan miktardan davacının yaptığı iş ve çalışma süresi de göz önünde bulundurularak %30 oranında indirim yapıldığı, davacı işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı bilinemediğinden talebin reddedilen kısmı yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmediği, davalı tarafça davacının çalışma süresi boyunca hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırıldığı işverence yıllık ücretli izin belgeleri ile ispatlandığından, davacı tarafın talep ettiği ücret alacağının ise dava tarihinden önce davalı işverece ödendiği dosyaya ibraz edilen banka dekontu ile sabit olduğundan bu alacak kalemleri ile talebin reddine karar verildiği, işyeri devri kurallarına göre işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğu bulunmadığı, Mahkeme tarafından yukarıdaki değerlendirmeler doğrultusunda dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, ancak aynı gün duruşmasına çıkılan dosya sayısı ve iş yoğunluğu nedeni ile kısa kararda sehven, hükümde aleyhine karar verilmeyen davalıların yazılmadığı ve talep olunmayan ihbar tazminatı ile ilgili hüküm kurulduğu, anılan yanlışlık nedeni ile gerekçeli karar yazımında taraflar leh ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmediği, yine anılan gerekçelere göre aleyhine hüküm kurulan davalılar Bakanlık ve ..

... Şirketi dışında kalan davalılar hakkındaki davanın reddi gerektiği gerekçesi ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatli ücreti haricindeki taleplerin kabulüne davanın kabulüne karar verilmiştir.