muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9604, Karar No: 2011/11134, Tarih: 31.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9604 E.  ,  2011/11134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAHİLİ DAVALI : ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları Muhammet ...’ın kayden malik olduğu 4904 ada, 1 parsel sayılı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla oğlu Ahmet’in eşi olan davalı ...’a ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını, ivazlı akit yapılmadığını ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline olmadığı taktirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin miras payları oranında faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini, aşamalarda ise son kayıt maliki ...’ın davalı ile fikir ve elbirliği içinde hareket ettiğini belirterek davaya dahil edilmesini aksi halde aleyhine açılacak dava ile birleştirilerek yargılamanın yürütülmesini istemiştir.

Davalı ..., ölünceye kadar bakma akdinin ivazlı akitlerden olduğunu, sözleşmeden kaynaklanan edimini yerine getirdiğini, murisin sağlığında bakım borcunun yerine getirilmediğinden bahisle bir şikâyeti olmadığı gibi dava da açmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... ise; taşınmazı tapu kaydına güvenerek iktisap ettiğini, TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanması gerektiğini, hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece; muvazaa olgusunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi İlknur ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası ile akde aykırılık hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece; yapılan temlikin 01.04.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı birleştirme Kararı uyarınca muvazaa ile illetli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de; akde aykırılıktan dolayı açılacak davaların miras bırakan tarafından açılması gerektiği bu yönde mirasçıların dava açmaya haklarının bulunmadığı gözetilerek mahkemece; bu isteğe hukuki netice bağlanmaması isabetlidir.

Mahkemece; yapılan temlikin 01.04.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı birleştirme Kararı uyarınca muvazaa ile illetli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de; akde aykırılıktan dolayı açılacak davaların miras bırakan tarafından açılması gerektiği bu yönde mirasçıların dava açmaya haklarının bulunmadığı gözetilerek mahkemece; bu isteğe hukuki netice bağlanmaması isabetlidir.

Ancak; iptal ve tescil davaları son kayıt malikine karşı açılır ve her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Eldeki dava 21.05.2010 ‘da 15.04 ‘de Bahtınur’a karşı husumet tevcih edilerek ikame edilmişse de bu saat itibariyle kendisine husumet yöneltilen davalı taşınmaz maliki değildir. Dava tarihinde davalı kayıt maliki olmadığına göre açılan davanın dinlenme olanağından sözedilemez. Dâhili dava yoluyla da bir kimseye taraf sıfatı verilmesine de olanak yoktur. Ne var ki; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Yasada öngörülen hükümler usule ilişkin olup kamu düzeni ile ilgilidir. Ayrıca bu Yasanın geçici 3. maddesi 1086 sayılı HUMK’nun 427 ila 434 maddelerinin temyiz aşamasında uygulanacağını bir başka ifadeyle anılan maddeler dışındaki yasal düzenlemelerin eldeki davalara da tatbik edilmesi gerekeceğini öngörmüştür.Buna göre; dava tarih ve saatinden 24 dakika önce taşınmazın satış yoluyla temlik edilmesi ve temellük eden Hasan’ın davaya dâhil edilerek işin esası bakımından neticeye gidilmiş olması 6100 sayılı HMK’nun 124/3 maddesi hükmüne uygundur.

Öte yandan; ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir bağıttır. (B.K.m.5ll). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme, bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer.(B.K.m.5l4).

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikinde muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır.(B.K.m.l8). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun l.4.l974 gün ve l/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Miras bırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların gözönünde tutulması gerekir.

Eldeki davada; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak sonuca varıldığından sözedebilme olanağı yoktur.12.05.2010 tarihinde ölen murisin yedi kızı, bir oğlu bulunmaktadır. Kızlardan beşi davacı, tek oğlu Ahmet’in eşi mirasbırakının gelini olan Bahtınur ise davalıdır. Muris 97 yaşında ölmüştür. Ölünceye kadar davalı gelini ve onun eşi Ahmet’le birlikte aynı çatı altında hayatını idame ettirmiş, maddi ve manevi, sosyal beşeri her türlü ihtiyacı davalı tarafından karşılanmış ve bakım koşulları yerine getirilmiştir. Esasen temlikten sonra muris, 6 yıl daha yaşamış bu süre içerisinde mirasbırakan akde aykırılıktan da bir dava açmamıştır. Ayrıca mirasbırakının davalının eşi olan oğlu Ahmet’e yaptığı temliklere ilişkin olarak açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davaların kabulle sonuçlanmış olması davalıya yapılan temlikin de muvazaalı olduğunu göstermez ve karine teşkil etmez.

Öyle ise; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde somut olaya bakıldığında; mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmadığı kabul edilmelidir. Buna göre ikinci el konumundaki taşınmazı temellük edenin iyiniyetli olup olmadığı neticeye etkili değildir.

Öyle ise; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde somut olaya bakıldığında; mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmadığı kabul edilmelidir. Buna göre ikinci el konumundaki taşınmazı temellük edenin iyiniyetli olup olmadığı neticeye etkili değildir.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabul tarzı itibari ile de davalı ile ondan temellük eden Hasan’ın el ve işbirliği içinde oldukları kabul edildiğine göre gerek yargılama giderlerinden gerekse avukatlık ücretinden birlikte sorumlu tutulmalarının gözetilmemesi de isabetli değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15865, Karar No: 2019/2065, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15865 E.  ,  2019/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2480, Karar No: 2017/307, Tarih: 08.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2480 E.  ,  2017/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, Yoncaköy sitesindeki konutunu, 12.07.2010 tarihinde ...'e sattığını, ancak ortaklığını devretmediğini, sattığı konutu kiralayarak oturmaya devam ettiğini, aidat borçlarını da düzenli olarak ödediğini, 29 Haziran 2014 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına davet edilmesine rağmen katılmak için gittiğinde ortaklar cetveline dahil edilmediğinin ortaya çıktığını ve bu gerekçe ile toplantıya katılmasına izin verilmediğini, ortaklıktan çıkarıldığını 29.07.2014 tarihindeki uygulama sonucunda öğrenen müvekkilinin bu davayı açmak zorunda kaldığını, anasözleşmedeki 10. maddenin uygulamasının yanlış olduğunu ileri sürerek, ortaklığına son verilmesi işleminin ve ortaklıktan çıkarma kararının iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anasözleşmenin 10. maddesi gereğince konutun satılmasıyla ortaklığın sona erdiğini, davacının sahibi olduğu konutu 12.07.2010 tarihinde ...'e satmasına rağmen bu hususun 2014 Nisan ayına kadar gizlendiğini, bu durumun Nisan ve Mayıs aylarında gerçekleştirilen tapu kayıtlarının yenilenmesi sırasında öğrenildiğini, haklı olarak hazırun cetveline davacıya değil ...’in dahil edildiğini, davacının hazirun cetvelinde ...'in adını çizip kendi adını yazıp imzalamasının da kötüniyetini gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ...'ın ... sitesinde bulunan konutunun 2010 yılında satıldığının ortaya çıkması üzerine adı geçenin 29.06.2014 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı için düzenlenen ortaklar defterinden çıkarılıp genel kurul toplantısına katılmasına izin verilmemesinin, kooperatif tarafından ortaklığın kendiliğinden sona erdiği anlamına gelse de, Yargıtay’ın yerleşik uygulaması nedeniyle, kooperatif ortaklığının kendiliğinden sona ermediği, ortaklık şartlarını yitirenlere anasözleşmedeki ortaklık şartlarını yerine getirmesi için makul süre verilmesinin gerektiği, davacının kooperatifin halen ortağı olduğu, ayrıca davacı hakkında davalı kooperatif tarafından alınmış bir ihraç kararı bulunmadığı gerekçesiyle, yasal şartları bulunmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, doğru gerekçeler kurularak davacının halen kooperatif üyesi olduğu sonucuna varıldığı halde, ihraç kararı verilmediği için dava reddedilerek, uyuşmazlık ortada kalmıştır. Mahkemenin gerekçesinde olduğu gibi kooperatifin üyesini ihraç edebilmesi için, ortaklık şartlarını yerine getirmek üzere makul bir süre vermesi, bu süre sonunda ortaklık şartları yerine getirilmezse ihraç edilmesi gerekir. Bu şekilde hareket etmeyen kooperatif, üyesini genel kurul toplantısına çağırmayarak, zımmen üyelikten ihraç edildiğini gösteren bir eylemde bulunmuştur. Eldeki davaya verdiği cevapta da davacının ortak olmadığı iddiasında bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece muarazayı sonlandırmak açısından, davacının kooperatif ortağı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17207, Karar No: 2023/8763, Tarih: 19.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17207 E.  ,  2023/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/213 E., 2020/262 K.

ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/213 Esas, 2020/262 Karar sayılı kararının, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükümde yasa yolu gösterilirken, sanığın yüzüne karşı verilen kararda yedi günlük temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken yanıltıcı şekilde "... sanık ... Kılıçer'in yüzüne karşı itibaren 7 gün içinde" denilmek suretiyle sanık ...'nın yasa yolunda yanıltıldığı ve gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının da dosyada yer almadığı anlaşıldığından, yasa yolu, mercii, süresi ve yöntemini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla hükmü temyiz etmemiş bulunan sanığa tebliği, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8438, Karar No: 2010/16961, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8438 E.  ,  2010/16961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.05.2002 tarihinde satın aldığı mesken için davalı ile 15.07.2002 tarihinde abonelik sözleşmesi imzaladığını, sözleşme tarihinden sonra düzenlenen tüm kullanım faturalarını zamanında ödediği halde davalının meskeni satın aldığı tarihten önceki birikmiş 10.656,00 TL borcun ödenmesini talep ettiğini, elektriğinin bu borç nedeni ile kesildiğini ileri sürerek, satın alma tarihlerinden önceki 10.656,00 TL borç nedeni ile borçlu olmadığının tespiti ile 3000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulüne, manevi tazminata yönelik istemin reddine, Alacak yönünden davacının 10656,00 TL borçlu olmadığının tespitine, gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabulüne ,manevi tazminata yönelik istemin reddine, Alacak yönünden davacının 10656,00 TL borçlu olmadığının tespitine, 2028,30 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nın 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı Yasa'nın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK'nın 388/son maddesi gereğince 2010/8438-16961

1-HUMK'nın 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı Yasa'nın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK'nın 388/son maddesi gereğince 2010/8438-16961

de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanun'un 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK'nın 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada,kısa kararda 2028,30 TL maddi tazminat ile ilgili bir hüküm yok iken gerekçeli kararda 2028,30 TL maddi tazminat ile ilgili hüküm kurulmuş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı ıçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 150,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/370, Karar No: 2008/3215, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/370 E.  ,  2008/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı Hedef Ecza Deposu Tic. A.Ş. vek. Av. ... (Ürün) arasında görülen dava hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 13/12/2006 gün ve 825-565 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08/10/2007 gün ve 3205-8712 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9679, Karar No: 2015/12470, Tarih: 06.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9679 E.  ,  2015/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİRE 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/154-2014/477

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre; Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda ise; davalının ".... Mah. Berber Sok. No:9 Tire" olarak bildirilen adresine dava dilekçesinin tebliği için çıkartılan tebligatın, davalının "No: 17" de oturduğunu tesbit eden tebliğ memurunca tebligat evrakına bu durum şerh verilerek tebliğ olunmuştur. Ancak gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği için davalıya çıkartılan tebligatta "No:17" yerine "No:9" yazılması nedeniyle tebligat bila tebliğ iade edilmiş, bunun üzerine mahkemece davalının eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bu itibarla;

1- Davalının, kanuni usullere göre tebliğ yapılmış ".... Mah. Berber Sok. No:17 Tire" adresine gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması,

2- Davalının yukarıda belirtilen adresine gönderilen tebligatın, tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade edilmesi halinde ise, davacının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığının araştırılması ve yeni adresinin tesbit edilmesi halinde gerekçeli karar ile diğer tarafın temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.