muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/396, Karar No: 2018/323, Tarih: 03.07.2018

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında; .... ....'nın sanık sıfatı ile İstanbul Asayiş Şube Müdürlüğü Cinayet Büro Amirliğinde emniyet görevlileri Uğur Alan ve ....tarafından alınıp tespit edilen ifadesinin, ifade tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun, 18.11.1992 tarih ve 3842 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 135. maddesinde yer alan, "Zabıta amir ve memurları ile Cumhuriyet savcısı tarafından ifade almada, hâkim tarafından sorguya çekilmede, müdafi tayin hakkının bulunduğu, müdafi tayin edebilecek durumda değilse baro tarafından tayin edilecek bir müdafi talep edebileceği bildirilir" hükmüne aykırı olarak, sanığa yasal hakları hatırlatılmadan alındığı ve bu şekilde elde edilen delilin yasal delil niteliğinde bulunmadığı ileri sürülmüş ise de; onaylı fotokopilerden oluşan dosya içerisindeki 28.03.1998 tarihli ve “İfade tutanağı” başlıklı iki sayfadan oluşan belgenin ilk sayfasında, “Sanık .... ....'nın maktul Kuvvet Köseoğlu'nun öldürülmesi, mağdur ....'ın yaralanması olayı ile ilgili olarak ifadesinin tespit edildiğine”, sanığa 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 135/3. maddesinde düzenlenen “Müdafi tayin hakkının bulunduğu, müdafi tayin edebilecek durumda değilse baro tarafından tayin edilecek bir müdafi talep edebileceği ve onun hukuki yardımından yararlanabileceği, isterse müdafiin soruşturmayı geciktirmemek kaydı ile ve vekaletname aranmaksızın ifade veya sorguda hazır bulunacağı bildirilir; yakınlarından istediğine yakalandığını duyurma hakkının bulunduğuna”; 135/4. maddesinde “İsnad edilen suç hakkında açıklamada bulunmamasının kanuni hakkı olduğuna” ve 135/5. maddesinde; “Şüpheden kurtulması için somut delillerinin toplanmasını talep edebileceği hatırlatılır ve kendisi aleyhine var olan şüphe sebeplerini ortadan kaldırmak ve lehine olan hususları ileri sürmek imkânı verildiğine” ilişkin matbu ibarelerin yer alması, belge altında ise ifadeyi alan komiser yardımcısı Uğur Alan, ifadeyi yazan polis memuru Aydın Sarıcı, ifade veren sanık .... ....'nın imzalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında; elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilen kanıtların hukuka aykırı delil olduklarından söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında, ölenin eşi şikâyetçi....'nun maktul ile ... arasında bir husumet bulunmadığını belirttiğinden bahisle maktul ile sanık ... arasında husumet bulunduğu konusunda somut olay ve belgelerin dosya içinde bulunmadığını, bu şekilde sanık hakkında eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu iddia edilmiş ise de;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında, ölenin eşi şikâyetçi....'nun maktul ile ... arasında bir husumet bulunmadığını belirttiğinden bahisle maktul ile sanık ... arasında husumet bulunduğu konusunda somut olay ve belgelerin dosya içinde bulunmadığını, bu şekilde sanık hakkında eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu iddia edilmiş ise de;

Maktulün eşi....'nun Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu 08.04.1997 günlü dilekçesinde ve aynı tarihli savcılıktaki ifadesinde; maktul ve ailesinin sanık ...'ten başka düşmanlarının bulunmadığını, ... ve ailesinin daha önce maktulün kardeşi ....'nu öldürttüğünü, maktulü öldüren veya öldürtenin ...'ten başkası olamayacağını, yaşanan olayla ilgili olarak sanığın sorumlu olduğunu düşündüğünü belirtip, 28.01.2000 tarihinde Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinde de; eşi olan maktulün sanıklar tarafından öldürüldüğünü, daha önceden sanıklarla eşi arasında herhangi bir husumet bulunmadığını, maktulün kardeşi ....'nun bu olaydan önce tanımadığı kişilerce öldürüldüğünü, .... ve maktulü öldüren sanıklar arasında kendisinin mahiyetini bilmediği bir husumet bulunduğunu, maktulü öldüren kişi olarak ...'ten şüphelenmesine ilişkin elle çizilmiş telefon görüşmelerine ait tabloyu dosyaya ibraz ettiğini, sanıklardan şikâyetçi olduğunu beyan etmesi;

Tanık ....'in; Samsun ili, Çarşamba ilçesinde kan davasının bulunduğunu bildiği maktulün dört gece boyunca kendisiyle birlikte kaldığını, evde birlikte içki içtikleri bir gece, maktulün babasının öldürülmesi ve bir yıl önce kardeşinin öldürülmesi olayından Metro Turizm Otobüs İşletmesi sahiplerini sorumlu tuttuğunu, bu kişilerin kendisinin de öldürülmesi için peşine adam taktıklarını, bu yüzden Çarşamba ilçesinde kalmasının sakıncalı olduğunu kendisine ifade ettiğini, maktulün cep telefonu ile birçok kişiyi arayıp görüşme yaptığını, yine bu telefon vasıtasıyla kendisini arayan kişilerle sık sık konuştuğunu, yaptığı konuşmalarla ilgili olarak kendisine de zaman zaman açıklamalarda bulunduğunu, maktulün kendisine, geçmişte yanında çalışan ve çok yardımda bulunduğu kişilerin Metro Turizm sahiplerine kendisi ile ilgili bilgileri aktardıklarını, hasmı olan Metro Turizm sahiplerinin kendisini öldüreceklere para vereceklerini işittiğini, maktulü misafir ettiği ikinci gece, maktulün kendisini arayan ... ile telefonda görüştüğünü, duyduğuna ve maktulün kendisine aktardığına göre, G....p'in “Sizden de bizden de bir adam öldü, artık oturup konuşalım” dediğini, maktulün “Seni çağırdım neden gelmedin” demesi üzerine ...'ün ise korktuğu için gelemediğini söylediğini, maktulün kendisinden G....p'e haber götüren kişilerden bahsetmesi üzerine G....p'in bu iddiayı inkâr ettiğini, maktulle birlikte kaldıkları üçüncü gecede de sanık ...'ün maktulü telefonla aradığını, G....p'in maktule, Çarşamba ilçesindeki Metro Turizm yazıhanesinin maktulün kardeşi Savaş'a vermeyi düşündüğüne ilişkin sözler sarf ederken, maktulün G....p'e “Beni öldürmek için peşime adam takmışsınız” demesi üzerine, G....p'in bu durumu inkâr ettiğini, maktulün G....p ile görüşürken bir seferinde İzmir, diğerinde ise Gebze'de olduğunu söylediğini işittiği yönündeki ifadesi;

....'in, çocukluk arkadaşı olan maktulle sanık ... arasında maktulün kardeşinin öldürülmesinden kaynaklanan husumet olduğu, tanık S....h ....'nun; maktul ....'nun kardeşini ... isimli kişinin öldürdüğü, ...'ın G....p'in bir akrabası ile evli olduğu, olayı G....p'in yaptırdığına ilişkin dedikodular çıktığı yönündeki beyanları,

Sanık .... ....'nın 28.03.1998 tarihinde saat 18.30'da başlanıp saat 19.30'da tamamlanan, müdafi bulunmaksızın ancak yasal hakları hatırlatılarak, ifade tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul Kanununa uygun olarak alınan ifadesinde; maktul ....'nun öldürülmesi ve mağdur ....'ın yaralanması olayından on gün kadar önce arkadaşı ....'ın, bir ağabeyine çalıntı otomobil lazım olduğunu söyleyip, bu işi yapıp yapamayacağını sorduğunu, kendisinin de “Bakarız” demesi üzerine ....'nin kendisini ...'ün yanına götürdüğünü, ...'ün kendisine çalıntı bir otomobil getirip getiremeyeceğini sorduğunu, “Getiririm” diye cevap verdiğini, ...'ün otomobili kendisi temin etmiş olacak ki, “Seni iki kişi ile bir yere göndereceğim gidip gelebilir misin?” diye sorduğunu, kendisinin de “Giderim” diye cevap verdiğini, ....'nin bu sırada kendisini kastederek iyi şoför olduğunu ...'e söylediğini, G....p'in kendisini ismini sonradan .... .... olduğunu öğrendiği Minik lakaplı kişi ile açık kimliğini bilmediği .... lakaplı kişilerle tanıştırdığını, kendisinin ayarladığı araçla bu kişilerle bir yere gidip geleceğini, bir hafta sonra gelmesi gerektiğini söylediğini, bir hafta sonra ...'ün yanına gittiğinde “İş tamam, yarın sabah erkenden burada ol, .... ve Minik burada olacaklar, işi yarın yapacaksınız” dediğini, kendisinin bir tahsilat yapılacağını düşündüğünü, olay günü sabah saat 06.00 sıralarında Bağcılar'daki evinden çıkarak Esenler Otogarında bulunan Metro Turizm yazıhanesine gittiğini, ..., “Minik” olarak bildiği sanık .... .... ve “....” lakaplı kişinin de orada olduğunu, ...'ün bu iki kişi ile bir şeyler konuştuğunu, kendisinden de görse tanıyabileceği .... isimli kişiyi takip etmesini istediğini, ....'in beyaz renkli, Ford marka bir minibüse bindiğini, kendisinin kullandığı koyu renkli, Renault 19 marka bir otomobille, yanında Minik ve .... olduğu hâlde öndeki bu aracı takip ettiğini, Çukurcuma Mahallesi, Faikpaşa Caddesine gittiklerini, araca bindikleri esnada bellerinde silah olan Minik ve ....'ün aracın torpido gözüne de birer silah koyduklarını, önlerinden gidip yol gösteren ....'in aracını park etmesi üzerine kendi kullandığı araçta bulunan Minik ve ....'ün, torpido gözünde bulunan silahları da alarak araçtan indiklerini, Minik'in kendisinden 50 metre ileride beklemesini istediğini, bu sırada ....'in Minik ve ....'e bir şey gösterdiğini gördüğünü, 15 dakika kadar bekledikten sonra Minik ve ....'ün aracın yanına gelerek “Hadi gidelim” dediklerini, Eminönü'ne geldiklerinde Minik'in ...'ü cep telefonundan arayarak “Ağabey orada yok” dedikten sonra bir şeyler daha konuşup telefonu kapattığını ve “Oradaymış, tekrar aynı yere gideceğiz” dediğini, olay yerine ikinci kez geldiklerinde Minik ve ....'ün tekrar araçtan indiklerini, kendisinin de 29 numaralı binanın önüne aracı park ederek beklemeye başladığını, 15-20 dakika sonra Minik ve ....'ün koşarak aracın yanına geldiklerini, ...

....'ün aracın yanına gelerek “Hadi gidelim” dediklerini, Eminönü'ne geldiklerinde Minik'in ...'ü cep telefonundan arayarak “Ağabey orada yok” dedikten sonra bir şeyler daha konuşup telefonu kapattığını ve “Oradaymış, tekrar aynı yere gideceğiz” dediğini, olay yerine ikinci kez geldiklerinde Minik ve ....'ün tekrar araçtan indiklerini, kendisinin de 29 numaralı binanın önüne aracı park ederek beklemeye başladığını, 15-20 dakika sonra Minik ve ....'ün koşarak aracın yanına geldiklerini, ....'ün sağ ön koltuğa Minik'in ise arka koltuğa oturduklarını, üzerlerindeki silahları gördüğünü, olay yerinden süratle ayrıldıklarını, ....'ün yolu tarif ettiğini, Minik'in cep telefonu ile ...'ü arayarak “Ağabey gözün aydın, iş tamam” dediğini, Merter'de bulunan .... önünde .... Münüklü adına kayıtlı olduğunu duyduğu koyu renkli, Renault 19 marka araçtan inerek, ...'ün siyah renkli, Mercedes marka aracına Minik ve ....'le birlikte bindiğini, E5 kara yolunu takip ederek Küçükçekmece yönüne gittiklerini, Çekmece Köprüsü'ne geldiklerinde, Minik'in üzerinde bulunan iki silahı ...'e verdiğini, ....'de bulunan iki silahı ise Minik'in aldığını, G....p ve Minik'in araçtan inerek toplam dört silahı köprünün altında bulunan suya attıklarını, daha sonra hep beraber Esenler Otogarındaki Metro Turizm yazıhanesine gittiklerini, ...'ün kendisine 2.000 Alman Markı vererek “Sen gidebilirsin” dediğini, o günden sonra ...'ü bir daha görmediğini, olaydan on beş gün kadar sonra Minik lakaplı .... .... ile Esenler'de karşılaştığını, Büyükçekmece Mavisinan Mavi Deniz yalılarında ...'e ait altıncı villada .... .... ile birlikte bir gece kaldığını, olayın tahsilatla ilgili olduğunu düşündüğünü, bir ay kadar sonra kendisini ... ile tanıştıran ....'tan olayın cinayet olduğunu öğrendiğini, korktuğu için polise gidemediği yönündeki beyanları,

.... ....'nın hakkında tasarlayarak öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı sanık .... ....'un “Minik” lakaplı kişi olduğuna ilişkin teşhisi, hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen .... ....'un 06.07.2011 günü, Ardahan ili, Posof ilçesi, Türkgözü Kara Hudut Kapısında, Mustafa Öztürk sahte kimliği ile yakalanması üzerine, Metro Turizm üst düzey çalışanları ve avukatları vasıtasıyla .... ....'a hukuki yardım ve maddi destekte bulunulması hususları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile maktul ....'nun Samsun ili, Çarşamba ilçesinde doğdukları; maktul ....'nun yaşamını Çarşamba'da sürdürürken, sanık ...'ün ise küçük yaşlarda Çarşamba ilçesini terk ederek İstanbul'a yerleştiği ve burada çalışmaya başladığı, maktul ....'nun kardeşi ....'nun olay tarihinden yaklaşık dört ay önce 20.05.1996 tarihinde Çarşamba ilçesinde sanık ... tarafından silahla vurularak öldürüldüğü, maktulün eşi...., tanık S....h .... ile hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen inceleme dışı sanık ....'in beyanlarından ....'nun sanık ...'ün azmettirmesi sonucu öldürüldüğü yönünde Çarşamba ilçesinde yoğun söylentiler çıktığı, maktul ....'nun bunun üzerine Çarşamba'dan ayrılarak İstanbul iline gittiği ve önceden tanığı tanık ....'in yanında beş gün kadar kaldığı, bu süre içerisinde maktulün tanık ....'e, babasının öldürülmesi ve bir yıl önce de kardeşinin öldürülmesi olayından Metro Turizm Otobüs İşletmesi sahiplerini sorumlu tuttuğunu, bu kişilerin kendisinin de öldürülmesi için peşine adam taktıklarını, bu yüzden Çarşamba ilçesinde kalmasının sakıncalı olduğunu ifade ettiği, tanık Bülent'in yanında kaldığı sırada, maktulün cep telefonu ile birçok kişiyi arayıp görüşme yaptığı, yaptığı konuşmalarla ilgili olarak tanık Bülent'e zaman zaman açıklamalarda bulunduğu, geçmişte yanında çalışan bazı kişilerin Metro Turizm sahiplerine kendisi ile ilgili bilgileri aktardıklarını, hasmı olan Metro Turizm sahiplerinin kendisini öldürenlere para vereceklerini işittiğini söylediği, maktulün tanık Bülent'in yanında kaldığı ikinci gece, kendisini arayan ... ile telefonda görüştüğü, tanık Bülent'in duyduğu ve maktulün kendisine aktardığına göre, sanık ...'in “Sizden de bizden de bir adam öldü, artık oturup konuşalım” dediğini, maktulün “Seni çağırdım neden gelmedin” demesi üzerine ...'ün korktuğu için gelemediğini söylediği, maktulün kendisinden G....p'e haber götüren kişilerden bahsetmesi üzerine G....p'in bu iddiayı inkâr ettiğini, maktulle birlikte kaldıkları üçüncü gecede de sanık ...'ün maktulü telefonla aradığı, maktulün G....p'e “Beni öldürmek için peşime adam takmışsınız” dediği, sanık ...'in bu durumu inkâr ettiği, maktulün G....p ile görüşürken bir seferinde İzmir, diğerinde ise Gebze'de olduğunu söylediği, maktulün tedbirsiz davranarak çok sayıda kişi ile görüşmesinden rahatsız olan ve maktul nedeniyle kendisinin de zarar görebileceğini düşünen tanık ....'in maktulü olaydan üç gün önce olayın meydana geldiği Bekir Yıldırım'a ait bekâr evine yerleştirdiği, sanık ...'in kendisine karşı husumet duyan, memleketi Çarşamba'da yaşanan olaylardan dolayı kendisini suçlayan, bu amaçla da İstanbul'a geldiğini öğrendiği maktul Kuvvet'in, kendisi için tehlike yaratması karşısında harekete geçtiği, bu maksatla daha önceden tanıdığı, uzak akrabası olan .... .... ile açık kimliği tespit edilemeyen “....” lakaplı kişi ve onlara yardımcı olup, şoförlük yapması için de .... vasıtasıyla temin ettiği .... ...

...'in kendisine karşı husumet duyan, memleketi Çarşamba'da yaşanan olaylardan dolayı kendisini suçlayan, bu amaçla da İstanbul'a geldiğini öğrendiği maktul Kuvvet'in, kendisi için tehlike yaratması karşısında harekete geçtiği, bu maksatla daha önceden tanıdığı, uzak akrabası olan .... .... ile açık kimliği tespit edilemeyen “....” lakaplı kişi ve onlara yardımcı olup, şoförlük yapması için de .... vasıtasıyla temin ettiği .... .... ile anlaştığı, maktulün tedbirsiz davranması nedeniyle maktulden kendisine bilgi taşıyan kişilerden, başka bir kimlik ile kaldığı yeri öğrendiği, .... ....'nın şoförlüğünde eylemi gerçekleştirmek için .... .... ile “....” lakaplı kişiyi azmettirerek olay yerine gönderdiği, ilk gidişlerinde maktulü bulamamaları üzerine kendisine telefon eden .... ....'a, ısrarla maktulün orada olduğunu söyleyip tekrar olay yerine gitmelerini istediği, bunun üzerine .... .... ve “....” lakaplı kişinin maktulün kimliğini gizleyerek kaldığı İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi Çukurcuma Mahallesinde bulunan 3 numaralı binada, maktule iki ayrı silahla toplam 18 el ateş ettikleri, baş, göğüs ve sırt bölgesine isabet eden dört ateşli silah mermi yarası sonucu maktulün hayatını kaybettiği, maktülün kaldığı odaya olaydan az önce tesadüfen gelen mağdur Zülfü’nün ise ağır şekilde yaralandığı, .... .... ve .... lakaplı şahsın, .... ....'nın kullandığı ve olay yerine geldikleri araç ile kaçtıkları, bu şekilde, sanık ...'ün tasarlayarak öldürme suçuna azmettirdiği .... .... ile açık kimliği tespit edilemeyen “....” lakaplı şahıs vasıtasıyla aralarında husumet bulunan maktul ....'nu öldürttüğü konusunda bir tereddüt bulunmadığı, bu nedenle araştırılması gereken bir hususun olmadığı, elde edildikleri tarihteki yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilen kanıtların hukuka aykırı delil olduklarından söz edilemeyeceği, sanık ...'ün tasarlayarak azmettirme suçundan mahkûmiyetine ilişkin gösterilen gerekçenin dosya muhtevasına uygun, denetime elverişli, yasal ve yeterli olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; usul hükümlerinin ve özellikle de 5271 sayılı CMK'nın 148/4. maddesinin zaman itibarıyla uygulanması konusundadır.

Somut olayda, 28.09.1996 tarihinde işlenen bir tasarlayarak insan öldürme suçundan 28.03.1998 itibarıyla kollukta müdafisiz olarak ifadesi alınan Y.Y.'nin ikrar içeren anlatımı, 08.10.2012 tarihli mahkeme kararında, hükme esas alınmıştır.

Adı geçen sanık yargılamanın ilerleyen aşamalarında, 28.03.1998 tarihli ifadesinin kollukta baskı altına kendisine imzalattırıldığını beyan ile hâkim ve mahkeme huzurunda suçlamayı kabul etmemiştir.

Y.Y.'nin yer göstermesi, maktûl ile lehine itirazda bulunulan G.Ö. olaydan önce Samsun'da gerçekleşen bazı hadiseler nedeniyle K.K.’yi öldürmeyi gerektirebilecek husumet ve birtakım dolaylı tanık beyanları ile K.O. bakımından tanık T.’nin kollukta teşhisi de vardır.

Buna karşılık, suçta kullanılan silah ya da silahlar elde edilememiştir.

Maktulün, sanık G.Ö.'nün azmettirmesi üzerine K.O. ve “....” lâkaplı failler tarafından K.K.’nin öldürüldüğüne dair maddi bir delil ya da olayın görgü tanığı yoktur.

Müşterek faillerden “....” lâkaplı sanığın gerçek kimliği dahi tespit edilememiştir. Her ne kadar S.Ş. isimli sanık hakkında “....” lakaplı kişi olabileceğinden bahisle dava açılmış ise aynı kararla bu sanık beraat etmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının lehine itiraz kanun yoluna başvurduğu G.Ö. yargılamanın hiçbir aşamasında suçlamayı kabul etmemiştir.

Yargılama sonunda, G.Ö. tasarlayarak insan öldürmeye azmettirme, inceleme dışı K.O. müşterek fail ve aynı şekilde inceleme dışı Y.Y. şoför olarak yardım eden sıfatıyla mahkûm edilmiş, ilk derece mahkemesinin 08.12.2012 tarihli bu kararı, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından 17.09.2014 tarihinde onaylanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Y.Y.'nin yukarıda belirtilen ifadesinin alınması sırasında hakları hatırlatılmadığı için 1412 sayılı CMUK.'nın 135/A maddesine aykırı olduğu değerlendirilen bu ifadenin hükme dayanak yapılması, G.Ö.'yü mahkûmiyete götüren en önemli delilin de bu ifade olması nedeniyle, itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Tutanak incelendiğinde matbu ibareler ile, sanığa haklarının hatırlatıldığı, ancak; müdafi istiyorum ve istemiyorum kutucuklarının boş olduğu gözlenmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 4/2. maddesinde de belirtildiği üzere, CMK.'nın yürürlüğe girmesinden önce soruşturma ve kovuşturma evresinde yapılmış işlem ve kararlar hukuki geçerliliklerini sürdürürler.

Tutanak incelendiğinde matbu ibareler ile, sanığa haklarının hatırlatıldığı, ancak; müdafi istiyorum ve istemiyorum kutucuklarının boş olduğu gözlenmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 4/2. maddesinde de belirtildiği üzere, CMK.'nın yürürlüğe girmesinden önce soruşturma ve kovuşturma evresinde yapılmış işlem ve kararlar hukuki geçerliliklerini sürdürürler.

Müdafi istiyorum ve istemiyorum kutucuklarının ikisi birden boş ise de, ifade tutanağında matbu olarak haklarının hatırladığının yazılı olması nedeniyle, ifadenin alındığı tarih itibariyla, yapılan işlem ve alınan kararlar örneğin, tutuklama kararı bize göre de hukuken geçerlidir.

Ancak; hukuken geçerli olan bir tutanağın delil olarak değerlendirilmesi ve hükme dayanak yapılıp, yapılamaması aynı şey değildir.

Kimilerine göre delillerin şahı olarak kabul edilen ikrar(suç ortağı bakımından ise tanıklık ...) nihayetinde bir beyandan ibarettir. Bu nedenle, ikrar ya da itiraf deliline lüzûmundan fazla bir önem atfetmemek gerekir.

Nitekim Yüksek Yargıtay'ımızın istikrar bulmuş içtihatlarına göre, soyut ikrar mahkûmiyete yetmez.

CMK'nın 148/4. maddesine göre, “Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.”

Aynı Kanun'un 213. maddesi uyarınca, “Aralarında çelişki bulunması hâlinde; sanığın, hâkim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcısı tarafından alınan veya müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadesine ilişkin tutanaklar duruşmada okunabilir.”

Maddenin mefhum-u muh....finden açıkça anlaşılacağı üzere, kollukta müdafi hazır bulunmaksızın alınan ifadeye ilişkin tutanaklar duruşmada okunamaz.

CMK'nın 217/1. maddesinin âmir hükmü uyarınca, “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.”

Bilindiği üzere, CMK.'nın ve yukarıda zikredilen maddelerin yürürlük tarihi 01.06.2005, ilk derece mahkemesinin karar tarihi ise, 08.10.2012.'dir.

Hâkim ve mahkeme huzurunda doğrulanmadığı için duruşmada okunamayacak ve huzurda tartışılamayacak olan müdafi hazır olmaksızın kollukta alınan bir ifadeye ilişkin tutanak ve tutanak içeriğindeki beyan hükme esas alınamaz.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi kararının onanması yerine, Y.Y.'nin 28.03.1998 tarihli ifadesinin hükme esas alınamayacağından ve bu ifade dışındaki delillerin değerlendirilmesi sonucunda yeni bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması gerekirdi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı olağanüstü bir kanun yolu olup, başvurunun yerinde görülmesi hâlinde, lehine itiraz kanun yoluna başvurulmayana sirayetini düzenleyen bir hüküm mevcut değildir.

Ancak, bu gibi durumlarda CMK.'nın 280/3 ve 306. maddelerinin kıyasen uygulanıp uygulanamayacağını da tartışmak gerekir.