muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17392, Karar No: 2013/1878, Tarih: 07.02.2013

II- Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III- Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy.HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI- Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2023/1701, Karar No: 2023/1781, Tarih: 23.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1701 E.  ,  2023/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki bankacılık işleminden kaynaklanan alacak davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankanın teşvik ve yönlendirmesi ile 22.11.1999 tarihinde vadeli olarak yatırmış olduğu paranın, dava dışı Egebank Off Shore Ltd. adlı KKTC’de kurulan paravan banka hesabına aktarıldığını, 21.12.1999 tarihinde Egebank yönetimine el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetiminin Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu'na (TMSF) devredildiğini, banka yönetimine el konulmasından dolayı paranın müvekkillerine ödenmediğini iddia ederek müvekkilleri tarafından davalı bankanın ... Ankara Şubesi’ne yatırılan toplam 30.033,74 USD paranın davalı bankadan hükmen tahsiline, paranın bankaya yatırıldığı 22.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, hisse devir tarihinden önceki işlemlerden kaynaklanabilecek her türlü borcun TMSF tarafından üstlenilmesi sebebiyle ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) ilgili maddeleri ve TMSF’nin taraf olduğu sözleşmeler uyarınca müvekkilinin sorumlu olmadığını, davada müvekkili bankanın değil hisse devir sözleşmesinden önceki işlemlere ilişkin borçları TMSF’nin üstlendiğini ve hisse devir sözleşmesinden önceki işlemlere ilişkin borçların yasa gereği TMSF üzerine nakil edilmiş olduğunu, bu nedenle husumet itirazlarının bulunduğunu, dava konusu paranın offshore bankasına gönderilmesi üzerinden on yıldan fazla zaman geçtiğini, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, davacının daha fazla faiz getirisi elde etmek için seçtiği bir hesap türü ve parasını bu hesapları değerlendirmek üzere verdiği talimat ve müvekkili bankanın da davacının bu talimatına uygun gerçekleştirdiği bir havale işlemi olduğunu, davacının fazla faiz getirili ancak devlet güvencesinde olmayan bu yatırımı sebebi ile ulaşamadığı alacağını gerçeğe aykırı ve mesnetsiz iddialarla müvekkili bankadan tahsil etmek istemesinin yasal dayanağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Oyak vekili, müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, uyuşmazlığın TMSF’ye devrolunan bankaların off-shore hesapları nedeniyle zarara uğrayan mudilerin açmış olduğu tazminat davası olduğunu, asıl muhatabın TMSF olduğunu savunarak davanın asıl muhatap olan TMSF’ye tevcih edilmesini talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil TMSF vekili, davacıların bankadan tahsilini talep ettiği alacağın, Ege Offshore Ltd.’ye havale edildiğini ve bankadan çıkarak Ege Offshore Ltd. nezdinde bir alacak haline geldiğini, banka ile Ege Offshore Ltd.’nin farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğundan başka bir kuruluş nezdindeki alacak için bankaya husumet yöneltilmesinin usule aykırı olduğunu, davanın öncelikle husumet yokluğundan reddi gerektiğini, davanın zamanında açılmadığını, dava açma süresinin sona erdiğini, zamanaşımından davanın reddi gerektiğini, davacı iddiaları ile banka kayıtları arasında uygunluk bulunmadığını, davacıların serbest iradeleriyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak kıyı bankacılığını tercih ettiklerini, davacıların offshore hesap cüzdanını aldıktan sonra herhangi bir itirazlarının bulunmadığını, Egebank A.Ş. ile Ege Offshore Ltd. ayrı bir tüzel kişiliklere sahip olduğunu, aralarında herhangi bir organik bağ olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davacı ... yönünden feragat nedeniyle reddine, davanın davacı ... yönünden kısmen kabulü ile 30.000,00 USD’nin 23.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (a) bendi gereğince Devlet Bankalarınca dolar cinsinden açılan bir yıl vadeli mevduata verdikleri en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer’i müdahiller TMSF ve OYAK vekillerince temyiz yoluna başvurulmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 27.10.2022 tarihli, 2019/941 E. ve 2022/ 7491 K. sayılı kararıyla Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 22.04.2022 tarihli, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı ile neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verildiği, davacı yanın 23.11.1999 tarihinde Egebank A.Ş.’ye yatırdığı parasının banka yetkilileri tarafından KKTC’de kurulan paravan Egebank Off Shore Ltd. adlı kıyı bankası hesabına aktarıldığı, işbu dava ise 13.01.2015 tarihinde açılmış olmakla 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun İçtihadı Birleştirme kararının, Anayasa ile güvence altına alınan mahkemelerin bağımsızlığı, hukuka güven ilkesi, ayrımcılık yasağı, hak arama özgürlüğü ve mülkiyet hakkı başta olmak üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları ve ek protokollerince korunan temel hak ve özgürlükleri ihlal ettiği, davada zamanaşımı ve kesen sebepleri değerlendirme yapma hakkının Yerel Mahkemeye ait olduğunu, Daire tarafından zamanaşımını kesen ve duruduran sebeplere ilişkin somut değerlendirme yapılmadığını, zamanaşımını kesen sebeplerin oluştuğunu, eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı İng Bank A.Ş.'nin külli halefi olduğu Ege Bank A.Ş.’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak off shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

6502 sayılı Yasanın 73/2. maddesi gereğince Tüketici Mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacılardan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK 442/3 üncü maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/178, Karar No: 2019/1633, Tarih: 18.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/178 E.  ,  2019/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : Sunay Korkmaz

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlerle ilgili olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

- Sunay Korkmaz'a yönelik kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in arkadaşı olup olay yerine sanık ile birlikte gelen ve olay sırasında da sanığın yanında yer alan maktul Sunay'dan sanığa yönelen herhangi bir haksız söz veya davranış bulunmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, bu hususa yönelen herhangi bir aleyhe temyiz başvurusunda bulunulmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'un, maktul Sunay Korkmaz’a karşı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl; mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ise TCK’nin 81, 35, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.02.2018 tarih, 2018/127 esas, 2018/159 sayılı kararında eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın, sübuta, kastı olmadığına, olayın kaza sonucu meydana geldiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 18/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6783, Karar No: 2017/86, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6783 E.  ,  2017/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 31.08.2016 tarih ve 16998 karar numaralı raporuna göre; 5775 sayılı Kanunun 16/6 maddesi uyarınca mahallinde değerlendirme yapılmasına;

I-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık müdafii hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında yağma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yağma suçunun yol kesmek suretiyle işlendiğinin kabulü için eylemin yalnızca yol üzerinde gerçekleşmiş bulunması yeterli olmayıp, suçun mağdurunun yoldan geçmesini beklemek suretiyle önceden tasarlayıp, maddi engeller koymak veya tehditle geçişi engellemek ve/veya tertibat olarak yolun kesilmiş olması gerekmektedir.

Somut olaya gelince;

Mağdur ...'un olay günü kullandığı ... plaka sayılı tır ile ... istikametindeki ...gişelerini 2 km kadar geçtikten sonra sanıkların... plaka sayılı araç ile mağdurun seyir halinde olduğu şeride yanaşıp korna çalarak tırı sağa çekmesini isteyip mağdurun tırı emniyet şeridinde durdurmasından sonra ... plaka sayılı aracı tırın önüne park etmeleri ve devamında sanıklardan birinin tıra binip ön konsolda bulunan mağdura ait cüzdanı alarak aşağı inmesinden sonra mağdurun cüzdanı geri almak istemesi üzerine aracı kullanan sanığın yanlarına gelerek mağdura bıçak çekmesi şeklinde gerçekleşen olayda TCK'nın 149. maddesinin (a-c) bendleri yanı sıra yasal koşulları oluşmayan (d) bendi ile de uygulama yapılarak temel cezanın fazla tayini,

Kabule göre de;

1-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/567 Esas, 2008/380 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin (07.07.2010) dosyadaki suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin yanlış uygulanması,

2-Suç tarihinin 26.05.2010 olmasına karşın karar başlığında 27.05.2010 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6186, Karar No: 2025/260, Tarih: 09.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/6186 E.  ,  2025/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/545 Esas - 2022/579 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/83 Esas 2020/218 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eskişehir Devlet Hastanesi'nde kadın hastalıkları ve doğum doktoru olarak görev yaptığını; müvekkilinin, dava dışı ...'ın bebekleri olan...ın 24.03.2017 tarihinde doğumunu gerçekleştirdiğini, tıbbi bir hata bulunmamasına rağmen bebeğin engelli doğduğunu ve 03.02.2020 tarihinde vefat ettiğini, davalı şirkete ait www.dha.com.tr isimli haber sitesinde 03.03.2020 tarihinde yapılan haberde dava dışı anne ve babanın hukuka aykırı iddialarına yer verilerek müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinin 24.04.2019 tarihli raporunda müvekkili doktorun eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberde davacının adının ve fotoğrafının yer almadığını, bu nedenle kişilik haklarına bir saldırı olmadığını, haberin görünür geçeğe uygun ve güncel olduğunu, verilmesinde kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğunu, haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberde davacı doktorun kimlik bilgileri ve fotoğrafına yer verilmediği, kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir söz ve ifade kullanılmadığı, çocukları % 98 engelli doğan anne ve babanın bu durum karşısında hissettiklerini ifade ettikleri, haberin görünür gerçekliğe uygun ve basının haber verme hakkı kapsamında olduğu, özle biçim arasındaki bağın bozulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin, hastaya yeterli bilginin verilip verilmediği ve doğum sırasındaki hataların doğacak bebeklerin sağlığı üzerindeki etkileri nazara alındığında güncel olduğu, kamu yararı ve kamusal ilgi kapsamında kaldığı, haberde davacının adının geçmediği, fotoğrafına yer verilmediği, özle biçim dengesinin bozulmadığı, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı ayrıca davacının iddia edilen maddi zararı ile dava konusu haber arasında illiyet bağı olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı yayın organı tarafından daha fazla ilgi çekmek amacıyla hiç kusuru olmayan müvekkili doktor aleyhine hatalı doğum yaptırmış şeklinde algı oluşturulduğunu, gerçeğe uygun olmayan haberin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, haberde isim geçmemekle beraber dava dışı anne ve babanın sosyal medya paylaşımları ve haber içeriğine göre doktorun davacı olduğunun anlaşılacağı, bu nedenle matufiyet şartının gerçekleştiğini, davanın ispatlandığını, ayrıca yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de hatalı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www.dha.com.tr'de 03.03.2020 tarihinde yapılan haberde kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının zedelendiği ve zarara uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.