muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/93, Karar No: 2009/308, Tarih: 22.12.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/9-93 E.  ,  2009/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :2007/126185

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Sanık C... T... ’nın, devletin hakimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçundan 4771 sayılı Yasa dikkate alınmak suretiyle 765 sayılı TCY’nın 125 ve 59. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Van 4. Ağır Ceza Mahkemesince oyçokluğu ile verilen ve res’en de temyize tabi olan 19.02.2007 gün ve 118-34 sayılı hüküm, sanık müdafii ile sanık lehine olmak üzere Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.02.2009 gün ve 16383-1436 sayı ile;

“Yapılan yargılama sonunda toplanan delillerin karar yerinde yasaya uygun yöntemle tartışılıp değerlendirildiği, maddi olayın saptandığı ve silahlı terör örgütünün ülke topraklarından bir kısmını Devlet hâkimiyetinden ayırıp, bu bölgede bağımsız ayrı bir devlet kurmak şeklindeki amacına yönelik olarak gerçekleştirdiği vahim eyleme sanığın fiilen katıldığı kabul edilip, eylemin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne ve kovuşturma sonuçlarına göre, suç vasfı doğru olarak tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya nazaran verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafileri ve C. Savcısının temyiz dilekçeleri ile sanık müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi olan hükmün onanmasına”,

Daire Başkanı M...  A...  ve üye A.... D... ’nın;

Daire Başkanı M...  A...  ve üye A.... D... ’nın;

“Sanık C....  T.... 'nın olay tarihinde (25.10.1993 saat 18:00-19:30 suları) Bitlis İli Merkez Y.... Köyü Sağlık Ocağı’nda hizmetli olarak çalışıp aynı sağlık ocağına ait lojmanda ikamet ettiği, PKK terör örgütü elebaşısı A... Ö.... telsizle verdiği ‘bölgenizdeki bütün Türkleri öldürün’ talimatı ile anılan bölgede bulunan yasadışı PKK terör örgütü üyelerinin bu çağrı üzerine eylem yapmak üzere sanığın ikamet ettiği sağlık ocağı lojmanına gelerek zili çaldıkları, lojmanın birinci katında yemek yapmakta olan sanığın asker oldukları tahmini ile kapıyı açtığı, sayıları tam olarak tespit edilememekle beraber en az dört kişi olan terör örgütü mensuplarının uzun namlulu silahlar ile sanığı iteleyerek içeri girdikleri, lojmanın üst katında bulunan Doktor T... T.... 'nu da üst kattan alt kata indirerek kimlik kontrolü yaptıkları, ‘Bu devlete çalışmayın’ şeklinde sözlerle propaganda yaptıkları, sanığı ve doktoru yan yana getirip karşılarına geçtikleri, eşyalarını dışarı çıkarmalarını, lojmanı yakacaklarını söyledikleri, sağlık ocağının kapısını açtırarak, mevcut ilaçları aldıkları, H...  (KOT) isimli teröristin sanığı tartaklayarak dövdüğü, dövülen ve üzerine uzun namlulu silahlar çevrili olan sanığın içinde bulunduğu koşullarda, ölüm tehdidi altında panikleyerek kendisini korumak saiki ile hedef göstermek amacı olmaksızın ‘ burada öğretmenler de var. Niçin onlara gitmiyorsunuz?’ şeklinde iradesi dışında bir cümle sarfettiği, bunun üzerine teröristlerin ellerindeki uzun namlulu silahları dayayarak sanık C... 'yi dışarı çıkarıp öğretmen lojmanlarına götürdükleri, silah tehdidi altında olan sanık C....'nin güven telkini ile öğretmenlere kapıyı açtırdıkları ve terör örgütü üyelerince sanığı işin bitti diyerek geri gönderdikleri, H.... (K) isimli teröristin iki öğretmeni öldürdüğü, bu arada diğer terör örgütü üyelerinin de sağlık ocağı ve öğretmen lojmanlarını ateşe verdikleri, sanığın ve Doktor T.... 'nın birlikte kaçtıkları, yolda kaçmakta olan öldürülen öğretmenlerin eşlerini ve küçük çocuklarını alarak köyün alt tarafındaki derede gizlendikleri, bir saat sonra köye döndükleri, telefon hatları kesik olduğu için jandarmaya haber veremedikleri, Doktor T....  anlatımına göre derede gizlendikleri sırada köy üzerinde bir aydınlatmanın yapıldığı, sonradan anlaşıldığına göre gece jandarmanın aydınlatma yaptığı ancak köye güvenlik güçlerinin gelemediği, sabah olunca dahi olayı jandarmaya haber vermek için zorluk çekildiği, yolda hiçbir aracın durmadığı, sonunda bir köylüye ait aracın durdurularak güvenlik güçlerinin bulunduğu bölgeye gidildiği ve olayın haber verildiği, olayın geçtiği Yolalan Köyünde herhangi bir emniyet tedbirinin alınmadığı ve güvenlik gücünün de bulunmadığı, güvenli bir bölge olmadığı, izah edilen koşulların mevcudiyetinde atılı suçun işlendiği şeklinde gelişen olayda:

Değerlendirmelerimize gelince,

Değerlendirmelerimize gelince,

Suç 25.10.1993 tarihinde gece işlenmiş olup, olaydan hemen sonra 27.10.1993 tarihinde Doktor T... T.... 'nun öldürülen öğretmen E... K... 'nun eşi E... K...nun yine öldürülen diğer öğretmen A.... N.... Ö...’nın eşi Z.... Ö....’nın tanık sıfatı ile ve aynı tarihte ifade sahibi sıfatıyla sanığın ifadesi alınmış, aleyhe yorumlanabilecek herhangi bir değerlendirme yapılamadığından sanık hakkında başkaca bir soruşturma yapılmamıştır.

Bilahare olayın görgü tanığı olduğu ve olaya katıldığı kabul edilen tanık Sami Demirkıran'ın (pişmanlık yasasından yararlanmış itirafçı sanık) PKK ile üç buçuk yıl Ürperten İtiraflar isimli kitabında yukarıda anılan olaya yer vermesi üzerine sanık hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Gerek suç tarihinden önce gerekse suç tarihinden sonra ve soruşturma kovuşturma evrelerinde sanık C...'nin PKK terör örgütü ile herhangi bir bağlantısı, ilişkisi tespit edilemediği gibi adı geçen terör örgütüne sempati beslediğine dair bir izlenime dahi dosya içinde rastlanılamamıştır.

PKK itirafçısı S... D... (Redür kod):

19.10.1994 tarihli Jandarma Komutanlığı'na verdiği ifadesinde olayın içinde olmadığı izlenimini veren bir ifade tarzı ile ‘... ben erzak temini için gönderildim. Biz ayrıldıktan sonra ana gruba bir talimat gelmesi ile Y.... Köyüne inilerek köyde öğretmen olup olmadığını araştırırken köyde bulunan iki doktora rastlayıp kimlik kontrolü yapmışlar. Doktorlardan biri Bitlis İlinden diğeri Bingöl İlinden imiş. Daha sonra bu şahıslar bırakılarak köyde öğretmen yok diye geri dönüleceği sırada Bingöl’lü olan doktor (aslında sanığımız Celalettin'dir) köyde öğretmenlerin de olduğunu evlerini gösterebileceğini söyleyerek H.... (K) grubunu yanına alarak öğretmenlerin evine götürmüş daha sonra da H....(K) iki öğretmeni dışarı çıkararak öldürmüş şeklinde olayı ikinci ağızdan ve sanığı da doktor sıfatıyla tanımlayarak anlatmıştır.

21.10.1994 tarihli savcılık ve sulh hakimliği ifadelerinde ise anılan olayımızdan hiç söz etmemiştir.

Bilahare yukarıda ismi geçen kitabı yayınlandıktan sonra sanık hakkında soruşturma başlatılmış ve 07.03.2002 tarihinde adı geçenin tanık sıfatıyla ifadesine başvurulmuştur.

Tanık bu ifadesinde ‘... H.... İkisini de hırpalamaya başladı. Bu esnada doktorlardan birisi 'Burada sadece biz mi varız, öğretmenler de var' şeklinde bir beyanda bulundu. Bunun üzerine Honrej yanına doktorları alarak lojmanlara yöneldi...’

12.08.2004 tarihli Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadesinde ise  ‘H...  (KOT) örgütsel propaganda yaptı. Ayrıca fiziken dövdü. Başka militanlar da dövmüş olabilir. Sağlık ocağından tam ayrılacaktık ki, sanık C.... Biraz tartaklanıp dayak yemesinden olabilir 'Burada öğretmenler de var. Niçin onlara gitmiyorsunuz?' dedi. Amacı dikkati kendi üzerinden dağıtmaktı. Ölüm korkusuyla böyle demiş olabilir ...’ şeklinde ifade vermiştir.

12.08.2004 tarihli Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadesinde ise  ‘H...  (KOT) örgütsel propaganda yaptı. Ayrıca fiziken dövdü. Başka militanlar da dövmüş olabilir. Sağlık ocağından tam ayrılacaktık ki, sanık C.... Biraz tartaklanıp dayak yemesinden olabilir 'Burada öğretmenler de var. Niçin onlara gitmiyorsunuz?' dedi. Amacı dikkati kendi üzerinden dağıtmaktı. Ölüm korkusuyla böyle demiş olabilir ...’ şeklinde ifade vermiştir.

Tanık S.... D..... bir süre yasa dışı PKK terör örgütü içinde bulunup bizim  olayımızda da yer aldığı, bazı eylemlere katılarak bilahare kendiliğinden teslim olup, pişmanlık yasası nedeniyle ceza indiriminden yararlanmış bir isimdir. Sanık sıfatıyla cezasını çekmiş PKK terör örgütüne kendi iradesiyle isyan etmiştir. Bu aşamadan sonra tanığın sanık C....'i koruması veya aleyhinde gerçek olmayan şeyleri gerçekmiş gibi söylemesi için bir neden yoktur.

Tanığın yazdığı kitap ihbar kabul edilmiş, sanığımız hakkında kovuşturma yapılmıştır. Tanığın ifadesinin bir kısmını doğru ve samimi kabul edip, diğer bir kısmını sanık aleyhine doğru ve samimi kabul etmemek ceza hukuku normlarına uymamak demektir. Tanık bütün samimiyeti ile sanık C....'nin dikkatleri kendi üzerlerinden dağıtmak üzere ve ölüm korkusu ile böyle bir cümle sarfettiğini izah etmiştir. Tanık, ifadelerinin geniş bölümlerinde ortamın psikolojik durumunu da anlatmıştır. Bu nedenle tanığın değerlendirmesine itibar etmek ve anlatımını sanık lehine yorumlamak gerekmektedir. Sanık da savunmalarında benzer ifadelere yer vermiştir.

Tanık T..T. : 27.10.1993 tarihinde hemen olaydan sonra jandarma komutanlığına verdiği ifadesinde: ‘ ... kimliklerimizi isteyip kontrol ettiler ve iade ettiler. Evdeki eşyaları dışarı çıkarmamızı söylediler. Ben eşyaları çıkartırken C...T...’a ellerindeki uzun namlulu silahları dayayarak yürü dediler ve yanlarında götürdüler ...’

30.05.2002 tarihli Manisa Ağır Ceza Mahkemesindeki anlatımında ise : ‘ ... Dört yeşil giysili şahıs vardı. Bir şey söylemek istedim. Biri üzerime gelerek beni tersledi. Ben büyük bir korku içindeydim. C... 'yi ve beni yan yana getirip karşımıza geçtiler. Ellerinde uzun namlulu tüfekler ile karşımıza geçtiler. Ne söylerlerse yapmak zorunluluğunu hissediyorduk. Sağlık ocağının kapısını açtırıp, oradan ilaçları aldılar. C....'yi alıp gittiler. Sadece lojmanı yakmaya çalışan biri kalmıştı...’ şeklinde anlatımda bulunmuş, içinde bulundukları ruh halini de bir doktor değerlendirmesiyle de izah etmiştir.

İrdelenmesi gereken husus sanık C... Sarf ettiği ‘burada sadece biz mi varız? Öğretmenler de var’ şeklindeki ifadesinin teröristlere hedef göstermek onların eylemlerini kolaylaştırmak amacıyla mı söylendiği yoksa sarfedilen bu sözlerin sanığın istemi ve iradesi dışında fiziki ve ruhsal koşulların yarattığı travma altında kendisini korumak içgüdüsü ile ani bir refleks olarak mı sarfedildiğidir.

İrdelenmesi gereken husus sanık C... Sarf ettiği ‘burada sadece biz mi varız? Öğretmenler de var’ şeklindeki ifadesinin teröristlere hedef göstermek onların eylemlerini kolaylaştırmak amacıyla mı söylendiği yoksa sarfedilen bu sözlerin sanığın istemi ve iradesi dışında fiziki ve ruhsal koşulların yarattığı travma altında kendisini korumak içgüdüsü ile ani bir refleks olarak mı sarfedildiğidir.

Sanığın bu sözleri kendi hür iradesi ile istemi dahilinde sarfettiğinin kabul edilmesi halinde sorun yoktur. Amaç suç için araç suç işlenmiş vahim eylem gerçekleştirilmiştir. Sanığa atılı 765 sayılı TCK'nın 125. maddesinde öngörülen suç sübuta ermiş kabul edilecektir.

Ancak azınlık görüşü bu değerlendirmeyi ve çoğunluğun görüşünü paylaşmamaktadır. Zira dosya içeriği bizi böyle bir sonuca, vicdani kanaate götürmemektedir. Değerlendirmeler yapılırken önce suç tarihinden başlamak gerekmektedir. 1993 yılı yasadışı terör örgütü PKK'nın eylemlerinin en yoğun ve en şiddetli olduğu yıllardır. Örgüt sadece Türkleri değil kendilerince ‘Kürt’ diye tanımladıkları etnik grubundan da insanları, özellikle bu kimlikle kamu hizmeti veren insanlarımızı da acımasızca öldürmektedir. Olay yeri tanıkların da izah ettikleri gibi tehlikeli ve güvenli olmayan bir yerdir. Sağlık ocağı, öğretmen lojmanları ve okul yan yana olup, köyün bir kilometre kadar dışındadır. Yani köylüden hemen yardım gelmesi veya gelenlerin köylülerce görülmesi mümkün değildir. Terör örgütü üyeleri de asker kıyafeti ile gelmekte, insanları yanılgıya sevk etmektedirler. Nitekim sanık da gelenlerin asker olduğunu sandım demiştir. Teröristler olayda kararlıdır. Hepsi vahim sayılan uzun namlulu silahlar taşımaktadırlar. Doktoru terslemişler, sanığı dövmüşlerdir. Lojmanı yakacaklarını ve kendilerinin burayı terk etmelerini söylerken, hemen istifa etmelerini de söylemişlerdir. Baskı ve tehdit terkten sonrayı da kapsamaktadır. Sanık savunmalarında lise mezunu olduğunu, birkaç yıl işsiz dolaştıktan sonra belirtilen kamu hizmetini elde edebildiğini ifade etmiştir. Kaldıkları lojmanı yakacaklarını söyleyen ve yakmaya başlayan teröristlerin onları öldürmeyeceklerini düşünemez. Zira tüm anlatılanlar beş on dakikalar içinde gelişen olaylardır.

Olay başlangıcından bitimine kadar bütünüyle değerlendirilmelidir. Sanık C...  kendisine yönelik tehdit altında öğretmenlerin lojmanlarını açtırdıktan sonra yine aynı tehdit altında geri gönderilmiştir.

Sanık, Doktor T.... ile birlikte köylünün yanına gitmemiş, öldürülen öğretmenlerin kaçmakta olan eşlerine yardım etmek için onlarla gitmiş. Gece derede soğukta ve su içinde bir saat geçirmiş, çocukları taşımış, bir saat sonra da eş ve çocukları köylüye ulaştırmıştır. (Tanık E...K... 'nun 27.10.1993 tarihli ifadesinde bu olay bütün sıcaklığı ile yansıtılmıştır)

Sanık, Doktor T.... ile birlikte köylünün yanına gitmemiş, öldürülen öğretmenlerin kaçmakta olan eşlerine yardım etmek için onlarla gitmiş. Gece derede soğukta ve su içinde bir saat geçirmiş, çocukları taşımış, bir saat sonra da eş ve çocukları köylüye ulaştırmıştır. (Tanık E...K... 'nun 27.10.1993 tarihli ifadesinde bu olay bütün sıcaklığı ile yansıtılmıştır)

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın hür iradesi ile baskı altında olmaksızın teröristlere yardım ve eylemlerini kolaylaştırmak amacı ile yukarıda belirtilen sözleri sarfettiğini kabul etmek mümkün değildir.

Azınlık görüşü olarak: Sanığın (Burada sadece biz mi varız öğretmenler de var) şeklindeki söyleminin ve silah tehdidi altında öldürülen öğretmenlere lojman kapısı açtırmak şeklindeki eyleminin hür iradesinin ürünü olmadığı, terör örgütüne yardım amacıyla yapılmadığı, içinde bulunduğu şartların etkisi altında tehlikeyi ortadan kaldırmak (zira tehlike devam etmektedir) dikkatleri farklı yöne yöneltmek, daha basit bir söylemle can havli ile ölüm korkusunun baskısı altında istem dışı refleks olarak geliştiğini kabul ederek, sanığın atılı suçtan beraat etmesi düşüncesinde bulunduğumuzdan çoğunluk görüşüne iştirak etmediğimizi ifade etmekteyiz” gerekçelerine dayanan karşı görüşleriyle oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24.04.2009 gün ve 126185 sayı ile;

“…Yüksek Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyet kararı verilmesini gerektirecek, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delillerin mevcut olup olmadığı noktasındadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24.04.2009 gün ve 126185 sayı ile;

“…Yüksek Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyet kararı verilmesini gerektirecek, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delillerin mevcut olup olmadığı noktasındadır.

Suça konu olayın, bölgede faaliyet gösteren yasadışı PKK terör örgütü elemanlarının, örgüt elebaşısının telsizle ‘bölgenizdeki bütün Türkleri öldürün’ şeklindeki talimatı üzerine gruplar halinde civar köylerde eylem yapmak üzere harekete geçtikleri, bir grup teröristin de suç tarihinde sağlık ocağı hizmetlisi olarak görev yapan sanığın bulunduğu köydeki öğretmen lojmanları ile yan yana olan sağlık ocağı ve lojmanlara geldikleri, lojman kapısını açtırıp silahlı bir şekilde içeri giren teröristlerin sağlık ocağı doktoru ve sanığı bir araya getirip bu devlete çalışmamaları gerektiği şeklinde örgüt propagandası yaptıkları, kimlik kontrolü yaptıkları, tartakladıkları, eşyalarını dışarı çıkarmalarını ve lojmanı yakacaklarını söyledikleri, sağlık ocağının kapısını açtırarak ilaçları aldıkları, bu arada sanığın ‘burada öğretmenler de var, niçin onlara gitmiyorsunuz’ şeklindeki ifadesi üzerine teröristlerin sanığa öğretmenlerin bulunduğu lojmanları göstermelerini istedikleri, sanığın da lojmanları gösterdiği ve güven telkin ederek kapıları açtırdığı, teröristlerin de lojmanda eş ve çocukları ile kalmakta olan iki öğretmeni, lojmanın arkasına götürerek öldürdükleri, şeklinde geliştiği ve yerel mahkemenin sanığın eylemini ‘örgütün talimatı doğrultusunda köydeki öğretmenleri öldürmek için gelen teröristlere lojman kapısını gösterip güven telkin ederek açtırarak eylemin icrasını bizzat iştirak ederek kolaylaştırdığı’ gerekçesiyle Devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçu olarak nitelendirerek mahkumiyet kararı vermiş, Yargıtay 9. Ceza Dairesi oyçokluğuyla kararı onamıştır. Yüksek Dairenin azınlık görüşü ise özetle; sanığın, ‘burada öğretmenler de var, niçin onlara gitmiyorsunuz’ şeklindeki söyleminin ve silah tehdidi altında öldürülen öğretmenlere lojman kapısını açtırmak şeklindeki eyleminin hür iradesinin ürünü olmadığı, terör örgütüne yardım amacıyla yapılmadığı, içinde bulunduğu şartların etkisi altında tehlikeyi ortadan kaldırmak, dikkatleri farklı yöne yöneltmek, ölüm korkusu baskısı ile istem dışı refleks olarak geliştiği ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi yönündedir.

Eyleme katılan teröristlerden S.D.. ‘PKK ile 3,5 yıl ürperten itiraflar’ isimli kitabında köy baskını ve öğretmenlerin öldürülmesi olayında sanık hakkında da bir takım iddialar ileri sürmüştür. Bunun üzerine suç tarihi olan 25.10.1993 tarihi ve sonrasında hakkında soruşturma ve suç isnadı bulunmayan sanık hakkında 26.04.2002 tarihinde Van DGM Cumhuriyet Başsavcılığınca TCK 125, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Eyleme katılan teröristlerden S.D.. ‘PKK ile 3,5 yıl ürperten itiraflar’ isimli kitabında köy baskını ve öğretmenlerin öldürülmesi olayında sanık hakkında da bir takım iddialar ileri sürmüştür. Bunun üzerine suç tarihi olan 25.10.1993 tarihi ve sonrasında hakkında soruşturma ve suç isnadı bulunmayan sanık hakkında 26.04.2002 tarihinde Van DGM Cumhuriyet Başsavcılığınca TCK 125, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Başsavcılığımızın itirazını iki noktada değerlendirmek gerekirse;

1- İtirafçı S... D.... Kaleme aldığı kitabın içeriğinin yan delillerle desteklenmedikçe, delil olarak kabul edilip hükme esas alınamayacağı;

S... D... , yıllarca birlikte birçok silahlı eyleme katıldığı terör örgütünden ayrılarak itirafçı sanık konumunda yargılanmış ve itiraflarıyla ilgili yukarıda adı geçen kitabı kaleme almıştır. Her ne kadar kitabında anlattıklarının birçoğu genel hatlarıyla ve eylem olarak doğru ise de, şahıs kitabına edebi bir yön katma kaygısıyla zaman zaman anlatımlarında abartılara, süslemelere yer vermiş, onlarca çatışmaya, eyleme ve katliama karıştığı halde kendisini duygusal ve insancıl bir kahraman gibi gösterme çabasına girişmiş ve yine zaman zaman kendisini eylemlerin dışında ve geri planda anlatmaya çalışmıştır. Çünkü aynı zamanda da itirafçı sanık konumundadır ve bu nedenle yargılandığı mahkemece cezalandırılmama kaygısı da taşımaktadır. Bu nedenlerle eylem başlıkları ve tarihleri doğru olsa bile ayrıntılar, örgüt üyeleri arasında geçen konuşmalar, mağdurların davranışları ve diğer tüm detaylar şahsın tek taraflı anlatımından ibarettir ve kanıtlanması neredeyse olanaksızdır. Tüm bu nedenlerle sanığın, ‘burada öğretmenler de var, niçin onlara gitmiyorsunuz’ şeklindeki söyleminin kitabın yazarı tarafından iddia edildiği ve sanığın bu sözleri sarfettiğinin kanıtlanamadığı düşünülmektedir. Çünkü teröristler zaten öğretmenlere yönelik eylem yapmak amacıyla lojmanlara bilerek gelmişlerdir. Öyle ki yakın köyde de aynı tarihte başka bir grup terörist tarafından başka öğretmenler de öldürülmüştür. Yine sanığın bu tür sözler sarfettiği, birlikte kaldığı ve konuşmalara tanık olan ve tanık olarak beyanına başvurulan sağlık ocağı doktoru T... T...  tarafından da doğrulanmamıştır.

2- Sanığın bu sözleri sarfettiğinin kanıtlandığı varsayıldığı takdirde, sanığın bu sözlerinin ve sarfedildiği aşamadan sonraki eylemlerinin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı;

2- Sanığın bu sözleri sarfettiğinin kanıtlandığı varsayıldığı takdirde, sanığın bu sözlerinin ve sarfedildiği aşamadan sonraki eylemlerinin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı;

Yine bu durumda da sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağı düşünülmektedir. Şöyle ki, sanığın örgütle ve örgüt elemanlarının hiçbirisiyle herhangi bir ilişkisi dosyaya yansımamıştır, iddia da edilmemektedir. Örgüt elemanları eylem yapmak amacıyla ve bilinçli olarak lojmanlara gelmiştir. Sanıkla ve öldürülen öğretmenlerle tesadüfen karşılaşmışlardır. Sanık ve sağlık ocağı doktorunun da kamu görevlisi olmaları nedeniyle suç tarihinde can güvenlikleri bulunmamaktadır. 12.08.2004 tarihli mahkeme sorgusunda S... D... , kimlik kontrolü sırasında doktor ve sanığın o bölgenin insanı ve kürt kökenli olduklarının ortaya çıkması nedeniyle öldürülmediklerini beyan etmiştir. Sanığın bu korku dolu dakikalarda ‘burada öğretmenler de var, niçin onlara gitmiyorsunuz’ şeklindeki söyleminin ve silah tehdidi altında, özgür iradesi bulunmadan öğretmen lojmanlarını teröristlere göstererek kapıyı açtırmasının Devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçunu oluşturmayacağı ve bu nedenlerle sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği, hükümde yazılı gerekçelerle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu düşünülmektedir” gerekçeleriyle itiraz yasa yoluna başvurularak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık; 25.03.1993 tarihinde akşam saatlerinde Bitlis İli, Y... Köyü İlköğretim Okulu lojmanlarında oturan iki öğretmenin teröristlerce öldürüldüğü olayda; kendisinin de ikamet ettiği sağlık ocağı lojmanlarına gelen silahlı PKK terör örgütü mensuplarına, yan taraftaki lojmanlarda öğretmenlerin oturduğunu söyleyen ve güven telkin etmek suretiyle öğretmenlerin kapılarını açmalarını sağlayan sağlık ocağı hizmetlisi sanık C... T... Eyleminin, devletin hakimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde;

Olaydan sonra ihbar üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerince 26.10.2003 tarihinde sabah saat 07.00 sıralarında düzenlenen evraka göre; olayın 25.10.1993 tarihinde saat 20.00 sıralarında meydana geldiği,

Maktûllerin oturduğu okul lojmanı ile okul ve sanığın ikamet ettiği sağlık ocağı lojmanının bitişik çevre duvarları içerisinde bulundukları,  sanığın lojmanı ile maktûllerin lojmanı arasındaki mesafenin 40 metre, lojmanların bulunduğu yer ile köy arasındaki mesafenin ise 1 km. civarında olduğu,