muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3660, Karar No: 2014/14967, Tarih: 18.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3660 E.  ,  2014/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli ğüveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Koltuk tamiri faaliyetinden dolayı ... V.D. Mükellefi olan sanığın, şikayetçiden tamir ve sünger-yüz değişimi için teslim aldığı Almanya’dan getirilmiş eski bir adet çek yat iki adet tekli koltuklarını tamir edip- yenilediğini söyleyerek katılan başka çek yat ve tekli koltukları geri vermesi eyleminin “nitelikli güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda;

Suça konu eşyalar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre; çekyat ve koltuk iskeletlerinde herhangi bir değişikliğin sözkonusu olmadığı ; süngerleri ile döşeme kumaşlarının yenilendiği, önceden var olan metal ayaklar yerine plastik ayaklar takıldığı anlaşılması karşısında ; taraflar arasındaki sözlü anlaşmanın kapsamı dikkate alındığında sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli kesin delil elde edilemediğinden beraatına karar verilmesi gerektiğinin takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32579, Karar No: 2016/3546, Tarih: 01.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/32579 E.  ,  2016/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay tarihinde katılanın .... Bankası... şubesindeki hesabından internet bankacılığı aracılığıyla sanık ...’in...Bankacılığı .... Şubesindeki hesabına 30.03.2007 günü saat 09.36’da 4812,57 TL'nin, saat 10.22‘de ise 6600 TL’nin aktarılarak aynı gün paranın sanık ... tarafından bankadan nakit olarak çekilmesi; katılana ait aynı hesaptan internet bankacılığı aracılığıyla sanık ...’ın ... Bankası ...Şubesindeki hesabına 30.03.2007 günü saat 18.10’da 5000 TL'nin, saat 18.23 ‘de ise 500 TL nin aktarılması, aynı gün sanığın kredi kartı ile İlkem ... isimli işyerinden alışveriş yapılması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanıkların atılı suçu işlemediklerini savunarak ..’nın paranın havale edildiği hesabın kendisine ait olmadığını savunması,...’in ise kredi kartının çalındığını savunması karşısında; bankalardan getirtilip emanete alınan hesap açma kartonlarındaki imzanın ve suça konu paranın hesaptan çekilirken imzalanan dekontlardaki imzaların sanık ...’e ait olup olmadığı araştırılıp, paranın çekildiği Bankanın varsa 30.03.2007 gününe ait güvenlik kamera kayıtlarının getirtilip incelenmesi, gerekirse bilirkişiden imza incelemesi yaptırılıp, görüntülerdeki kişiler içerisinde sanık ...’nın olup olmadığına ilişkin atanacak teknik donanıma sahip bilirkişiden veya kriminal laboratuvardan rapor alınması; sanık ...’in kredi kartı ile ...

isimli işyerinden yapılan işlemlere dair alışveriş slipleri temin edilerek, alışveriş slipleri üzerinde varsa imzanın sanığa ait olup olmadığı da araştırılıp, gerekli görülmesi halinde işyeri sahipleri tanık sıfatıyla dinlenilip tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3425, Karar No: 2013/8127, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3425 E.  ,  2013/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1- 1. cümlesi, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12.02.2009 yerine 18.12.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- ... Organik Tar. Ür. ve Tur. Ldt. Şti'nin borcundan dolayı yapılan haciz işleminde sanığa yediemin olarak teslim edilen mallardan demirdöküm klima ve 9 adet dönerli sandalye dışındaki malların İzmir 9. İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasından haczedilerek götürüldüğünün anlaşılması karşısında; demirdöküm klima ve 9 adet dönerli sandalyenin suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/485, Karar No: 2021/140, Tarih: 25.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/485 E.  ,  2021/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 23.05.2019 tarih ve 63 - 82 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 06.09.2019 tarihli ve 85346 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları halinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'tan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamında ileri sürülen temyiz nedenleri incelendiğinde;

a)Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 23.05.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 27.05.2019, müdafisinin ise 23.05.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b)Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık müdafisinin nedensiz olarak, sanığın ise kararın usul ve yasaya aykırı ve posta ve tebligat giderlerinin hatalı olması nedenlerine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c)Gerekçeli kararın sanığa 28.06.2019, sanık müdafisine ise 30.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

b)Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık müdafisinin nedensiz olarak, sanığın ise kararın usul ve yasaya aykırı ve posta ve tebligat giderlerinin hatalı olması nedenlerine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c)Gerekçeli kararın sanığa 28.06.2019, sanık müdafisine ise 30.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanığın sunduğu 12.07.2019 tarihli ek temyiz dilekçesinde özetle; iddiaların görev suçu kapsamında kalması nedeniyle yargılama yapmaya Anayasa Mahkemesinin görevli olduğu, yargılamada tabii hâkim ilkesinin ihlal edildiği, suçüstü halinin bulunmadığı, 680 ve 690 sayılı KHK'lar hakkında Anayasa Mahkemesi'ne başvurulması taleplerinin bulunduğu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturmaya başlama yetkisi bulunmadığından toplanan tüm delillerin hukuka aykırı olduğu, benzer davalar birleştirilmeksizin yargılama yapılmasının savunma hakkını kısıtladığı ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, soruşturmanın CMK'nın 160/1. maddesine aykırı olarak başlatıldığı, delillerin sonradan toplandığı, soruşturmaya delilsiz olarak başlanması nedeniyle cezaevi koşulları kullanılarak hukuka aykırı delil üretildiği, şüphelilerden alınan ifadelerin CMK hükümlerine aykırı olduğu, talep ettikleri tanıkların dinlenmemelerinin usule aykırı olduğu, yargılama giderlerinin hatalı olarak hesaplandığı, bilirkişi giderlerinin kendisine yüklenemeyeceği, 2013 yılında yapılan yemeklere katılmamasının aleyhine delil olarak kullanılamayacağı, Danıştay üye seçimlerinin kendisi dışında gerçekleşmiş bir vakıa olduğu ve örgüt üyesi olduğuna delil teşkil etmeyeceği, tanıklardan ...'in kovuşturmaki ifadesi yerine soruşturma aşamasında verdiği beyanlarına dayanılmasının bu beyanlar CMK'nın 148. maddesine aykırı olduğundan hukuka uygun olmadığı, ayrıca bu tanıkla aralarında husumet bulunduğu, tespit ve değerlendirme tutanağının kendisine ait olmadığını, bu tutanağın hukuka aykırı olarak hazırlanmış olduğundan hükme esas alınamayacağı, HTS ve HIS/CGNAT kayıtlarının birbirleriyle örtüşmediği ve hatalı olduğu, gerekçede hukuka aykırı ve hatalı olarak "Ahmet Bey-dt" ibaresine yer verildiği, İstanbul/Çamlıca toplantılarına katıldığını gösteren raporun dosyaya dahil olma usulünün hukuka aykırı olduğu,

Sanık müdafisinin sunduğu 29.06.2019 tarihli ek temyiz dilekçesinde ise özetle; soruşturmanın CMK'nın161/8. maddesine göre başlatılmasının hukuka aykırı olduğu, soruşturmanın ne yolla başladığının belli olmadığı gibi Yargıtay Kanunu'na uygun olarak da başlatılmadığı, suçüstü hâlinin bulunmadığı, bu sebeple Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi gereği soruşturma için Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun izninin istenmesi amacıyla CMK'nın 223/8. maddesi gereği durma kararı verilmesi gerektiği, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğu, yargılamada doğal hâkim ilkesinin ihlal edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Yargıtay Kanunu'na göre iddianame düzenleme yetkisinin bulunmadığı, bu suretle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, 680 ve 690 sayılı KHK'lar Anayasaya aykırı olduğundan Anayasa Mahkemesi'ne götürülmesi taleplerinin bulunduğu, dosyada eksik inceleme ile karar verildiği, soruşturmaların birlikte yürütülmesi gerekmesine karşın kötü niyetli olarak tefrikler yapılıp lehe delillerin dosyalara konulmadığı, talep ettikleri hiçbir delil toplanmadan karar verildiği, hükme iştirak eden hâkimlerin delillerin tartışıldığı, tanıkların dinlendiği celselere katılmadıkları gibi eski zabıtların da okunmadığı, bazı tanık ifadelerine göre başkan ve üyeler tanıklarla birlikte toplantılara katılmış ve tanık bunlara cemaat mensubu olduğu iddia edilen üyeleri yani dava konusunu anlatmış olduğu ve bu durumda bu başkan ve üyeler tanık olacaklarından davadan çekinmelerinin gerektiği, Birinci Başkanlık Kurulunda ve bu kurulun kararlarına itirazları inceleyen Yargıtay Başkanlar Kurulunda bu soruşturmalar kapsamında karar vermiş olan üye ve başkanlar var ise bu kişilerin Genel Kuruldaki heyetten çekinmeleri gerektiği, çekinmeyenler hakkında da ret taleplerinin bulunduğu, Yargıtay Disiplin Kurulunda bulunan 2017/2 ve 2017/7 dosyalarında yer almış üye ve başkanları da reddettikleri, yargılamada suçta ve cezada kanunilik ilkesinin ihlal edildiği, tanıkların ifadelerinin tamamen duyumlar üzerine olduğu, Bylock'a dair kayıt ve dijital materyalleri incelemelerine izin verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, tutanağa dair itiraz ve sahtecilik iddialarının bulunduğu, ele geçirilmesi ve incelenmesinin CMK'nın 134. ve 135. maddelerine aykırı olduğu, dayanak dijital materyallerin istenip incelenmesini talep ettikleri, ilgili Bylock ID'sinin sanığa ait olduğuna dair hiçbir somut veri bulunmadığı, yasal olarak elde edilmediği için Bylock'un delil olarak kullanılamayacağı, tanıkların CMK'nın 50. maddesi gereği yeminsiz olarak beyanda bulunmaları gerekirken yemin verilerek dinlendikleri, tanık ifadelerinin CMK'nın 148

. ve 135. maddelerine aykırı olduğu, dayanak dijital materyallerin istenip incelenmesini talep ettikleri, ilgili Bylock ID'sinin sanığa ait olduğuna dair hiçbir somut veri bulunmadığı, yasal olarak elde edilmediği için Bylock'un delil olarak kullanılamayacağı, tanıkların CMK'nın 50. maddesi gereği yeminsiz olarak beyanda bulunmaları gerekirken yemin verilerek dinlendikleri, tanık ifadelerinin CMK'nın 148. maddesine aykırı olarak alındığı, tek başına itirafçı beyanları ile karar verilemeyeceği, davaların birleştirilerek görülmesi gerektiği, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında görev alan hâkim ve savcıların görevi kötüye kullanma ve kişi hürriyetini tahdit suçlarını işlemeleri nedeniyle söz konusu hâkimler hakkında reddi hâkim taleplerini yineledikleri, yargılamalarda hukuk devleti ilkesinin bulunmadığı, suçlamaları kabul etmedikleri, beraat kararı verilmesi gerektiği;