muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1088, Karar No: 2019/78, Tarih: 07.02.2019

3- Kamu zararı tespit ettirilmeden ve sanığa kamu zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan kararın gerekçe bölümünde,“Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, AİHM.nin 20 Kasım 2012 tarihli.....ve diğerleri / Türkiye davası ile ilgili olarak verdiği kararda 3 kişiye 15.000'er Avro, ...'a 20.000 Avro manevi tazminata ve 4.000 Avro yargılama giderine Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini mahkum ettirmesi şeklinde oluşan kamu zararının giderilmemiş olması ve yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmaması”, hüküm bölümünde ise “…Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmadığından…” nedenleriyle sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Sanığın sabıkasız olup, duruşmalara yansıyan olumsuz bir davranışına rastlanmaması, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi konusundaki takdiri Mahkemeye bıraktığını ifade etmesi nedeniyle anılan kurumun hakkında uygulanmasını kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmaması, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin.....ve Diğerleri/Türkiye kararındaki tazminat miktarlarının sanık aleyhine değil Devlet aleyhine hükmedilmiş olması ve sanığın eylemleriyle söz konusu tazminatlardan hangi miktarda sorumlu olduğunun belirlenememesi nedenleriyle de doğrudan doğruya sanığa yüklenebilen, somut ve belirlenebilir bir zararın söz konusu olmaması, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif şartlarından olan "Suçun işlenmesiyle mağdurun ya da kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşulunun gerçekleşmediğinden söz edilememesi ve kararın gerekçe bölümündeki “Yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmaması” ile kısa karar ve hüküm bölümündeki “…Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmadığından…” biçimindeki gerekçelere hangi nedenlerle dayanıldığının açıklanmaması karşısında; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin gerekçenin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olmadığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin REDDİNE,

Temyiz incelemesinin diğer katılanlar vekili, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istekleri ile sınırlı olarak yapılmasına,

2- a) Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08.04.2015 tarihli ve 15-5 sayılı hükmünün, sanığın görevi ihmal suçunu işlediği sabit olmadığından beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin REDDİNE,

Temyiz incelemesinin diğer katılanlar vekili, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istekleri ile sınırlı olarak yapılmasına,

2- a) Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08.04.2015 tarihli ve 15-5 sayılı hükmünün, sanığın görevi ihmal suçunu işlediği sabit olmadığından beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de,

İlk Derece Mahkemesince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükmünün uygulanmamasında ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde gösterilen gerekçelerin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olmaması,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede, sanığa atılı suçun unsurlarıyla sabit olup olmadığı ile sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde gösterilen gerekçelerin yasal ve yeterli olup olmadığına ilişkin bozma nedenleri bakımından oy çokluğuyla, katılanlar ....., ... ve ... vekilinin temyiz isteğinin yasal süresinde yapılıp yapılmadığı ile sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğine ilişkin bozma nedenleri bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7031, Karar No: 2017/8799, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7031 E.  ,  2017/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket tarafından tanımlanan bölgede ilaç dağıtım işinde xxxxxxxxxx plakalı aracı kullanarak 02.05.2012-28.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre boyunca 1 Haziran-31 Ağustos döneminde haftanın 5 günü, 1 Eylül-31 Mayıs arasında haftanın 6 günü sabah 06.30-07.00 den akşam 18.00-18.30 kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek alacak talebinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının yaptığı işin niteliği gereği fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili şirketin ... Ecza Deposu ile yapmış olduğu anlaşma gereğince sevkiyat şoförü olarak çalıştığını ve... Ecza Deposunun eczanelerine gitmesi gereken ilaçlarının sevkiyatını 07.30-17.30 saatleri arasında ara dinlenmelerini de kullanarak yaptığını, sadece kendisine belirlenen bölgede günde sadece 3 defa eczanelere ilaç götüren davacının yaptığı iş gereği sabah 10.15-11.45 arasında 1,5 saat ve öğleden sonra 14.15-15.45 arasında 1,5 saat olmak üzere toplam 3 saat dinlenme ve yemek molası olduğunu, cumartesi günleri sadece nöbetçi eczaneler çalıştığından davacının cumartesi günleri 3 sefer bile yapmayıp daha fazla ara dinlenmesi kullandığını, ayrıca davacı ile imzalanan hizmet sözleşmesinin 1. özel bölümler 1. yapılacak iş maddesinde de bu sisteme göre çalışmayı kabul ettiğini, çok ender de olsa 2013/Ocak ve 2013/Temmuz ayında yapmış olduğu fazla çalışma ücretlerinin de ihtirazı kayıtsız imzasına ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabul kısmen reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.428,95 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 1.890,00 TL kapsamında kaldığından davalı tarafın temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.428,95 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 1.890,00 TL kapsamında kaldığından davalı tarafın temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davacı vekilinin temyizi bakımından; Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla davacının 1 Haziran ile 31 Ağustos tarihleri arasında haftada 5 gün 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı bir saat ara dinlenmesinin mahsubuyla günde 9 saatten haftada 45 saat çalıştığı ve bu döneme ilişkin fazla mesaisinin bulunmadığı, 02.05.2012-31.05.2012 ile 01.09.2012-28.05.2013 dönemleri arasında ise haftada 6gün 07:30-17:30 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi yaparak çalıştığı kabul edilerek 324 saat fazla çalışma alacağı hesaplamıştır. Taraflar arasında işçinin çalışma saatleri ihtilaflıdır. Davacı tanıklarından ... sabah 06:30-07:00 gibi davacının ecza deposuna geldiğini, diğer tanık ... ise 06:30-06:40 gibi işyerinde olduğunu, davalı tanığı .... ise kendisinin 07:00 ile 07.10 da işe başlamasına karşın davacının kendisinden daha erken geldiğini beyan etmiş olmalarına rağmen bilirkişi 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını kabul etmiştir. Bilirkişinin bu kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davalı tanığı dahi kendisinin 07.00 gibi geldiğini, davacının kendisinden önce gelmiş olduğunu beyan ettiğine ve davacı tanıkları davacının iddiasını doğruladıklarına göre fazla çalışma alacağının buna göre hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6291, Karar No: 2022/11757, Tarih: 09.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/6291 E.  ,  2022/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi olarak kabul edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi suretiyle CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın olay tarihinde eşinden dayak yediği için kadın sığınma evinde kaldığını, psikolojik sorunları olduğunu, bu nedenle olay günü müdürün izni ile hemşire olan müştekinin refakatı ile hastahaneye gidildiğini, doktorun reçete yazdığını, bunalım geçirdiğini, ağladığını, psikolojik yönden ilaç kullandığını, ruh ve sinir hastalıkları hastahanesinde tedavi gördüğü belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; suçun kamu görevlisine karşı, yerine getirilen kamu görevi nedeni ile işlenmesine karşın; sanık hakkında TCK'nın 86/3-c ve 125/3-a maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,

yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7921, Karar No: 2018/11057, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7921 E.  ,  2018/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yaşının suç tarihi itibariyle 18'den büyük olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan sanık hakkındaki kısa kararın açıklandığı 21/05/2015 tarihli duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, kapalı yapılması suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı şekilde BOZULMASINA, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26229, Karar No: 2013/35631, Tarih: 12.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26229 E.  ,  2013/35631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu C.T.'nin, diğer itirazlarının yanında çekte aval veren durumunda olduğundan çek tazminatından sorumlu olmayacağını belirterek bu yönden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kısmen kabulüne ve çek tazminatı yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.nun 695/3.maddesine göre, muhatap nezdinde karşılığı kısmen veya tamamen bulunmayan bir çek düzenleyen kişi, çekin karşılıksız kalan bedelinin yüzde onunu ödemekle yükümlü olduktan başka, hamilin bu yüzden uğradığı zararı da tazmin eder. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere karşılıksız çıkan çeki düzenleyen kişi çek tazminatından sorumludur.

Aynı Kanunun 730/1.maddesi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken 613.maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarına göre ise; muhatabın veya keşidecinin imzaları müstesna olmak üzere, poliçenin yüzüne konan her imza aval şerhi sayılır. Kimin için verildiği belirtilmemişse aval, keşideci için verilmiş sayılır.

6762 Sayılı TTK.nun 614/1.maddesi gereğince de, aval veren kişi, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur.

Somut olayda, takibe konu çekte kimin için verildiği belirtilmediğinden, muteriz borçlu, çeki düzenleyen şirket lehine aval vermiş sayılır.

Türk Ticaret Kanunundaki yukarıda açıklanan düzenlemeler dikkate alındığında, çeki düzenleyen lehine aval veren, aynen onun gibi sorumlu olduğundan, aval verenin çek tazminatından da sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece çek tazminatına yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/797, Karar No: 2019/2205, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/797 E.  ,  2019/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2500, Karar No: 2021/6745, Tarih: 24.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2500 E.  ,  2021/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı hasılat kirası olduğuna yönelik talebinin bozma ilamında belirtildiği şekilde, "davalı tarafından dava konusu dönemde kısmi bildirimlerde bulunması nedeniyle arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayandığı işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozulduğu, bozmaya uyularak sonrasında yapılan araştırma hüküm kuraya yeterli değildir.

Eldeki davada; dava konusu dönemde davacı ve davalıdan, davacıdan başka kimlerin gececi veya gündüzcü olarak ticari takside şoför olarak çalıştığının sorularak tespit edilmesi ve tanık olarak dinlenilmeli, tespit edilecek bu kişi adına ve ticari taksi plakasına dava konusu dönemde kesilen trafik para cezalarının ilgili emniyet müdürlüğü ve vergi dairesinden istenmeli davacının çalıştığı süre tereddütsüz olarak ortaya konulmalı ve sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10619, Karar No: 2024/8322, Tarih: 30.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10619 E.  ,  2024/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/128 Değişik İş, 2022/92 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/4760

DAVA TARİHİ : 23.06.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-202 /164073

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 26.03.2020 tarihinde davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak maluliyetinin oluştuğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 46.964,09 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu dikkate alınmak suretiyle davanın kabulüne, 46.964,09 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 21.06.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının zararı karşılandığından başvurunun reddinin gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin kullanılması gerektiğini, yapılan hesaplamanın gerçek zararı tespit etmede yeterli olmadığını, bilirkişi tarafından tazminatın yanlış ve hatalı hesaplandığını, haksız ve hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının zararı karşılandığından başvurunun reddinin gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin kullanılması gerektiğini, yapılan hesaplamanın gerçek zararı tespit etmekte yeterli olmadığını, bilirkişi tarafından tazminatın yanlış ve hatalı hesaplandığını, haksız ve hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan yolcu olan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, Uyuşmazlık Hakem Heyetince, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılan hesaplama kabul edilmiş olup hesaplamaya karşı davacı tarafından İtiraz Hakem Heyetine itiraz edilmediği anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.