muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3811, Karar No: 2022/5708, Tarih: 30.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/3811 E.  ,  2022/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddi ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlar temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Sanık hakkındaki sonuç ceza adli para cezası olmakla birlikte TCK'nin 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden ilk derece mahkemesince hükmedilmeyen ve ilk kez Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nin 53/5. madde ve fıkrası uyarınca verilen anılan Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan 156 gün süreyle yasaklanmaya ilişkin 06/04/2017 tarihli düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu kabul edilerek bu karara yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının süresinde yapılan temyiz başvurusunun reddine ilişkin 10/04/2017 tarihli Ek Kararın KALDIRILMASINA ve esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2 No.lu kaleminde mübaşir olarak görev yapan sanığın, mahkeme veznesinden kalemde görevli zabıt katiplerince değişik tarihlerde çekilerek kendisine teslim edilen posta ve tebligat paralarını postaneye gününde teslim etmesi gerekirken, geç teslim ettiği, bu süre boyunca tebligat ve posta paralarının üzerinde kaldığı iddia ve kabul olunan somut olayda; yazı işleri müdürleri ile mübaşirlerin görev, sorumluluklarını düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 6/3-h maddesindeki ''Harcın hesaplanması ve hukuk mahkemeleri veznesi bulunmayan yerlerde tahsiline ilişkin işlemleri yapmak'' hükmü ve mübaşirin görevlerine ilişkin 6/5-e maddesindeki ''Müzekkereler ve tebligatların ilgili kurum ya da kişilere ulaşmasını sağlamak üzere posta ve zimmet işlemlerini yerine getirmek'' ile zabıt katibinin görevlerine ilişkin 6/4-h maddesindeki "Mevzuattan kaynaklanan veya hakim ya da yazı işleri müdürünün vereceği diğer görevleri yerine getirmek", yine Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 169/3-ğ maddesindeki benzer hüküm ile aynı maddenin 7. fıkrasındaki ''Yazı işleri müdürü, yerine getirmekle yükümlü olduğu görevleri yazı işleri hizmetlerinde görevli personele devredemez'', 4. fıkrasındaki zabıt katibinin ve 5. fıkrasındaki mübaşirin görevlerine ilişkin önceki yönetmelikle benzer düzenlemeler ile 263. maddesindeki ''Bu Yönetmelikte açık hüküm bulunmayan hâllerde ... ve ilgili kurumlarca yürürlüğe konulan diğer yönetmeliklerin ilgili hükümleri uygulanır'' hükmü ışığında 11/07/2015 tarihli Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin İdari İşler İle Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin harç ve masrafları almaya yetkili olanlara ilişkin düzenlemesini içeren 89. maddesindeki ''Ön büro teşkilatı bulunan yerlerde bu iş yalnızca veznedara aittir. Zabıt kâtipleri, memurlar veya mübaşirler, bir işlemin ifası için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar. Harç ve masrafların tahsili işi kendisine verilmiş olan yazı işleri müdürü, görev sebebiyle yerinden ayrıldığı zaman iş sahiplerinin beklememesi için başkanın onayı ile önlem alır'' ve son olarak da suç tarihinde yürürlükte bulunan ... Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır

... Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır. Banka ve PTT vasıtasıyla mahkemelere gönderilen ve mutemet defteri ile yazı işleri müdürleri tarafından bu yerlerden alınan paralar vezne kayıtlarıyla karşılaştırılır'' şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, tebligat ve posta paralarının postaneye yatırılması hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paralar kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağından, eyleminin zimmet suçunu değil, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi gereğince bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53280, Karar No: 2019/5852, Tarih: 02.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/53280 E.  ,  2019/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçtan zarar görme ihtimali bulunan müşteki ... şikayetçi olduğunu belirtmesine karşın, CMK'nın 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup bu hususta bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği katılma iradesini yansıttığından CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak müştekinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi suretiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Tarla sulama meselesi yüzünden çıkan bir olayda sanıklar Bekir ve Zelihan'ın oğlu olan Ahmet Karadeniz'in ağır yaralandığı; bu olayın sorumluluğunun katılana ait olduğu düşüncesiyle sanıklar Bekir ve Zelihan'ın, 01/09/2012 tarihinde müştekiyi arayarak "3 milyar ver Ahmet'in ayağını taktır, seni vuracağız, aileni çocuğunu öldüreceğiz" şeklinde tehdit ettikleri, bu konuşmadan bir ay kadar önce sanık ...'nin de "Benim deli raporum var, devlet bana bakar, seni, çocuğunu, aileni yakacağım, hepinizi öldüreceğim" şeklinde tehdit ettiği; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'ın da "benim kardeşime ev alacaksın, ayrıca 150.000-TL para vereceksin, yoksa seni vuracağız, ayağını keseceğiz" şeklinde tehdit ettiklerinin iddia edilmesi karşısında; sanıklara yüklenen eylemlerin TCK’nın 148, 149, 35. maddelerinde tanımlanan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden davaya bakma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmalara devamla hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4969, Karar No: 2015/8357, Tarih: 03.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4969 E.  ,  2015/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/144664

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

NUMARASI : 2010/114 (E) ve 2011/17 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar Ö.. Ö.. ve H.. B.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18275, Karar No: 2008/15775, Tarih: 24.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/18275 E.  ,  2008/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Orhangazi Asliye Hukukk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 11.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2022/2801, Karar No: 2024/5057, Tarih: 19.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2801 E.  ,  2024/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Davacı ..., Kozluk ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1987 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi... tarafından düzenlenen 21.04.2015 tarihli krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 29.864,88 metrekare yüzölçümündeki alanın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2018/1443 Esas, 2018/3570 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi... tarafından düzenlenen 21.04.2015 tarihli krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 29.864,88 metrekare yüzölçümündeki alanın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2018/1443 Esas, 2018/3570 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle "Çekişmeli taşınmaza kuzey yönden komşu durumunda bulunan 890 parsel sayılı taşınmaz 1996 yılında tescil ilamı sonucunda davacının annesi ...adına tescil edilmiş olup, bu ilamın dayanağını oluşturan krokide dava konusu taşınmaz bölümünün bulunduğu kısım “Sason Çayı” ve “dere” olarak gösterilmiştir. Ne var ki; mahkemece hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda "Sason Çayı” ve “dere” gösterilmediği gibi, jeolog bilirkişiden taşınmazın dereden etkilenip etkilenmeyeceği yönünde rapor alınmış ise de; 1996 tarihi ve öncesine ait hava fotoğrafı incelemesi yapılarak çekişmeli taşınmazın belirtilen tarihte dere ya da çay yatağında kalıp kalmadığı, taşınmazın öncesinin ne olduğu ve ne zamandan beri taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığı belirlenmemiş, 1973 tarihli hava fotoğrafı üzerinden yalnızca orman yönünden yapılan değerlendirmeyi içerir orman mühendisi bilirkişi raporu ile yetinilmiştir. Diğer taraftan tek ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen zirai bilirkişi raporu taşınmazın niteliğini, üzerinde sürdürüldüğü belirtilen zilyetliğin ne zamandan beri hangi tasarruflarla sürdürüldüğü yönlerini belirleme yönünden son derece yetersiz olduğu gibi davacının iddiasına konu olan bir kısım yer dava dışı 890 parsel içerisinde kaldığı ve fen bilirkişi raporunda 890 parsel içerisinde kalan kısım başka harf ile gösterildiği halde bu iki kısım birbirinden ayırdedilmeksizin değerlendirme yapılmış, rapor içeriğinde de taşınmazda kullanılmayan bir kısım yer bulunduğu belirtilmesi karşısında bu kısmın hangi taşınmaz içerisinde kaldığı (özellikle dava konusu taşınmaz içerisinde kalıp kalmadığı) açıkça belirtilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, Batman ili Kozluk ilçesi ... Köyünde bulunan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 26.08.2021 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 29.870,12 m2 lik taşınmazın yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, Batman ili Kozluk ilçesi ... Köyünde bulunan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 26.08.2021 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 29.870,12 m2 lik taşınmazın yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacının annesi adına tescil kararı verilen Kozluk Asliye Mahkemesinin 1993/87 Esas, 1995/80 Karar sayılı dosyasında yer alan ve mahallinde yapılan keşif neticesinde alındığı anlaşılan fen bilirkişi krokisi incelendiğinde dava konusu taşınmaz yönü dere olarak okunmaktadır. Bu durumda imar ihyanın en erken 1996 yılında başladığı kabul edilmelidir. Ayrıca 24.06.2020 tarihli ziraat bilirkişi heyet raporunda da, çekişmeli taşınmazda 2002 yılında imar ihya çalışmasının başladığı belirtildiğine göre davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı açıktır. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözden kaçırılarak yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK' nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/7598, Karar No: 2010/12999, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7598 E.  ,  2010/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaça ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3764, Karar No: 2020/900, Tarih: 04.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3764 E.  ,  2020/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29/09/2017 tarih ve 2017/202 E- 2017/657 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/06/2018 tarih ve 2017/1102 E- 2018/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından duruşmalı istenmiş duruşma için belirlenen 04.02.2020 günü hazır bulunan davacı asil ... vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin bilgisayar ve elektronik eşya ithalatı alanında faaliyet gösteren dava dışı Bekom Bilgisayar Sistemleri San.AŞ ile TNB Bilgisayar Sistemleri AŞ’nde 11.05.2004-18.11.2004 tarihleri arasında davalılar ile birlikte ortak olarak yer aldığını, müvekkilinin ortaklarla uyuşmazlıklar yaşadığını, ortaklıktan ayrılması yolunda davalılar tarafından yapılan baskılara direnemeyerek hisselerini devretmek zorunda bırakıldığını, hisse devir bedeli olarak 1.900.000 USD’nın belirlendiğini,18.11.2004 tarihli iki adet sözleşmenin hazırlanarak müvekkiline imzalatıldığını, “Hisse Devir Protokolü” başlıklı sözleşmede; “müvekkilinin her iki şirkette sahip olduğu hisselerini davalılara veya davalıların belirleyeceği üçüncü kişilere devretmeyi kabul ve taahhüt ettiği”nin belirtildiğini, bu protokole yazılmayan gerçek hisse devir bedelinin “Müşavirlik Sözleşmesi” başlığı altında düzenlenen diğer sözleşmeye geçirildiğini, müvekkilinin “müşavir” olarak adlandırılarak “..verdiği ve vereceği müşavirlik hizmetine karşılık kendisine 1.900.000 USD bedel ödenmesi”nin davalılar tarafından kabul ve taahhüt edildiğini, sözleşmelerin düzenlenmesinin hemen akabinde müvekkilinin hisselerini devrettiğini, davalıların 24.02.2005 tarihli noter ihtarnamesiyle 18.11.2004 tarihli müşavirlik sözleşmesini feshettiklerini bildirdiklerini, bunun üzerine müvekkilli tarafından davalılara keşide edilen 27.04.2005 tarihli noter ihtarnamesi ile hisse devri karşılığında kararlaştırılan 1.900.000 USD bedelin ödenmesinin istenildiğini, ancak davalılar tarafından haksız açılan davalara maruz kaldığını ileri sürerek hisse devri karşılığında ödenmesi taahhüt edilen 1.900.000 USD tutarındaki ayrılma payının 950.000 USD tutarındaki kısmın 31.12.2008 tarihinden, kalan 950.000 USD kısma ise 31.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek ve T.C. Merkez Bankasınca USD döviz mevduatına uygulanan en yüksek mevduat faiz oranları üzerinden hesaplanacak faizleri ile birlikte ödeme günündeki Türk Lirası (TL) karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının bir dönem müvekkillerinin şirketlerine mali müşavirlik hizmeti verdiğini, bu dönemde dava dışı şirketlere bazı ortakların hisselerini satın alarak ortak olduğunu, sonrasında şirketlerdeki hisselerini devrettiğini, hisse bedellerine dair hiç bir hak ve alacağının kalmadığını, ayrıca 2001-2004 arası vergi dönemlerine ilişkin gerek doğmuş gerekse doğabilecek her türlü amme borcundan müşavirlik sözleşmesi kapsamında davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; gerçek hisse devir bedelinin müşavirlik sözleşmesi adı altında belirlendiğinin kabulü gerektiği, dava tarihinden önce temerrüdün oluşmadığı gerekçeleriyle 1.900.000 USD’nin dava tarihinden itibaren devlet bankalarının dolara uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, birleşen davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraflar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; Anayasal ve yasal zorunluluklara rağmen, mahkemece verilen kararda HMK'nun 297. maddesine aykırı davranılarak kararın gerekçesiz olarak yazılması ve davalının delillerinin toplanıp, değerlendirilmeden karar verildiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararının HMK.353/1.a.6 maddesi uyarınca kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu aşamada birleşen dosyada davacılar vekili; 18/11/2004 tarihli müşavirlik sözleşmesinde müşavirlik ücreti olarak tanımlanan 1.900.000 ABD Doları bedelin sözleşmedeki tanımı hilafına hisse devir bedeli olduğu iddiası karşısında ve aradan geçen 12 yılı aşkın süre zarfında bedelin fahiş olması, döviz kurunun da katlanılamaz ve öngörülmez şekilde artması sebebiyle hisse bedellerinin tespit edilerek hisse bedellerine göre uyarlama yapılarak sözleşme bedelinin hisse devir bedeline, döviz kurunun da sözleşme tarihindeki döviz kuruna uyarlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.