muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5828, Karar No: 2020/370, Tarih: 23.01.2020

Kararı, şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Hukuki yarar dava şartıdır. Sıra cetveline yönelik itirazda bulunma yetkisi, bu itiraz üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Şikayetçi 9. sırada olup ilk üç sıradaki alacaklıların sırasına itiraz etmiştir. Şikayetçinin dava açabilmesi için kendisine para düşen ilk 3 sıranın dışında, kendi sırası olan 9. sıraya kadarhacizleri ayakta olan alacaklılara pay verilmesi halinde şikayetçiye para kalıp kalmayacağı belirlenerek bu davada hukuki yararın bulunup bulunmadığının tespiti gerekir. Bu durumda mahkemece, şikayetçinin, şikayet olunanlar hakkında şikayette bulunmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığı hususunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usûl işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka, usûlî kazanılmış hak denir. Usûlî kazanılmış hak, "kamu düzeni" ve "davaların uzamaması" için kabul edilip gelişmiş ve İçtihadı Birleştirme Kararları ile uygulanması hukuk sistemimizde yerini almıştır. Usûlî müktesep hak ağırlıklı olarak kamu düzeni amacıyla kabul edilmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ:

Bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usûl işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka, usûlî kazanılmış hak denir. Usûlî kazanılmış hak, "kamu düzeni" ve "davaların uzamaması" için kabul edilip gelişmiş ve İçtihadı Birleştirme Kararları ile uygulanması hukuk sistemimizde yerini almıştır. Usûlî müktesep hak ağırlıklı olarak kamu düzeni amacıyla kabul edilmiştir.

Aleyhe bozma yasağı ise, yargılamaya hâkim olan ilkelerden "taleple bağlılık" ilkesinin (HMK.m.26) doğal bir sonucudur. Kanun yoluna başvurmayan tarafın verilen hükmü zımnen onayladığı kabul edilir. Taraflardan sadece birisi kanun yoluna başvurursa inceleme sadece onun lehine ve ileri sürdüğü sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Bu inceleme sonunda kanun yoluna başvuran tarafın aleyhine karar verilecek veya bozulacak hususlar tespit edilse bile, karar onun aleyhine bozulmayacaktır. Bu şekilde karar vermek aynı zamanda hukukî güvenliğin de bir gereğidir. Bir başka değişle, aleyhe bozma yasağı; kanun yolu incelemesi yapan mahkemenin, bir önceki derecede verilmiş kararı, kanun yoluna başvuran tarafın daha aleyhine olacak şekilde bozmaması, kaldırmaması veya değiştirmemesi olarak tanımlanabilir. Kanun yoluna başvuran tarafın menfaatleri dikkate alındığında, kanun yolunda verilen kararın onun için daha olumsuz bir sonuç doğurması durumunda, geniş anlamda aleyhe bozmadan söz etmek mümkündür. Böyle bir sonuç, kanun yoluna sadece bir tarafın başvurmuş olması halinde, taleple bağlılık ilkesi (m. 26) çerçevesinde kabul edilemez.

Nitekim Dairemiz bir kararında; özetle, "Alacaklı, ilk düzenlenen sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmamasına rağmen sıra cetveline yönelik şikâyet/itiraz başvurusunda bulunmamışsa bu sıra cetveli kendisi yönünden kesinleşmiştir. Bu nedenle, artık yeni düzenlenen ikinci sıra cetveline girme hakkı olmadığından, ikinci sıra cetveline yönelik şikayetinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. (23.HD., 18.03.2016.T.2015/6850; 1713) denilmiştir.

Somut olayda; Müşteki Banka vekili, borçluya ait taşınmaz tapu kaydına haciz koyduğunu, icra dairesince yapılan 26.09.2013 tarihli sıra cetvelinde 9. Sırada yer verildiğini, ilk iki sırada yer verilen ... AŞ ile ... Katılım Bankası AŞ(temlik alan ... AŞ) ye pay ayrıldığını, ... katılım Bankasının 2008/26443 esas sayılı dosyasının kesinleşmediğini keza ... AŞ nin alacaklı olduğu dosyalarda haczin düştüğünü belirterek bu kişilerin sıra cetvelinden çıkarılarak kendisine pay ayrılmasını talep etmiştir.

Yerel mahkeme, ... AŞ nin alacaklı olduğu iki dosyadan biri olan 2008/7623 esas sayılı dosyadaki haciz ile ... Katılım Bankasının alacaklı olduğu 2008/26443 esas sayılı dosyadaki haczin düştüğünü buna göre yeniden sıra cetveli yapılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir.

Yerel mahkeme, ... AŞ nin alacaklı olduğu iki dosyadan biri olan 2008/7623 esas sayılı dosyadaki haciz ile ... Katılım Bankasının alacaklı olduğu 2008/26443 esas sayılı dosyadaki haczin düştüğünü buna göre yeniden sıra cetveli yapılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir.

Kararı, ... Katılım Bankasından temlik alan ... AŞ temyiz etmiştir. Dairemizin Sayın çoğunluğu, müştekinin sıra cetvelinde 9. sırada olduğunu iddialarının gerçek olması halinde kendi sırasının üstünde olan (4.,5.,6.,7.ve 8.) sıralara pay verilmesi halinde şikayetçiye para kalıp kalmayacağı belirlenerek şikayette hukuki yararının bulunup bulunmadığı tespit edilerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.

Çoğunluk kararının gerekçesine katılmamız mümkün değildir. Şöyle ki; Öncelikle, şu hususu belirtmemizde fayda vardır. Usuli kazanılmış hak ve aleyhe bozma yasağı ilkeleri genel mahkemelerde görülen davalar ve bu kararların incelendiği kanun yollarında geçerli olduğu gibi, icra mahkemeleri ve bu mahkeme kararlarının tabi olduğu kanun yollarında da geçerlidir.

İcra dairesinin yapmış olduğu sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılmayan (4.,5.,6.,7.ve 8.) sırada yer alan icra dosya alacaklıları, pay ayrılmama durumunu kabullenerek icra mahkemesinde şikayet yoluna gitmediklerine göre, sıra cetveline konu paradan pay alma taleplerinin bulunmadığı kabul edilmelidir. Sıra cetvelinde pay ayrılmayan ve bu durumu şikâyet konusu yapmayan alacaklılar, bu davranışlarıyla, sıra cetvelinde pay ayrılan ve kendilerinden sonra yer verilen ancak pay ayrılmayan müşteki/alacaklı lehine usuli kazanılmış hak doğmasına sebebiyet vermişlerdir. Zira, sıra cetvelinde 4,5,6,7,ve 8. sırada bulunanların sıra cetveline yönelik şikayette bulunmayarak “pay almak istemedikleri veya paranın ilk üç sıraya verilmesine razı olduklarını” zımni olarak kabul etmişlerdir. Bu durumda dokuzuncu sıranın üstündeki 4.,5.,6.,7.,ve 8.sıradaki alacaklılar şikayet yoluna gitmediklerine göre “taleple bağlılık” ve “usuli kazanılmış hak” ilkeleri gereğince yeniden yapılacak sıra cetvelinde artık yer alamayacaklardır. Dolayısıyla, müştekinin sıra cetvelinde pay ayrılan ilk üç sıra alacaklılarının geçerli hacizlerinin bulunmadığı ve kendisine pay ayrılması gerektiği konusunda şikâyet hakkı doğmuştur.

Bu nedenle, bozma gerekçesi, “müştekinin iddiaları doğrultusunda, hacizlerin geçerli olup olmadığı ve düşüp düşmediği noktasında inceleme yapılarak ve sıra cetvelinde 4,5,6,7,ve 8. sırada yer verilen dosya alacaklılarına pay ayrılmadan yeniden sıra cetveli düzenlenmesi…” şeklinde olması gerekirken; Sayın çoğunluğun bozma gerekçesinde “ sıra cetvelinde müştekinin üstünde yer alan alacaklılara pay verilmesi halinde şikayetçiye para kalıp kalmayacağı belirlenerek ve şikayette hukuki yararının bulunup bulunmadığının tespit edilerek karar verilmesi..” yönündeki gerekçesi “taleple bağlılık” ve müşteki lehine oluşan “usuli kazanılmış hak” ilkelerine aykırılık oluşturacağından bozma gerekçesine muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2024/13807, Karar No: 2025/5382, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13807 E.  ,  2025/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/371 E., 2024/692 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; şirket çalışanlarından ...'ın çalıştığı dönemlerde meslek hastalığına tutulduğunu, bu yüzden sigortalının malulen emekli olduğunu, kendisine 40.758 TL (kırkbinyediyüzellisekiztürklirası) peşin değerli gelir bağlandığını, davacı şirketin sigortalı/çalışanı davalı ...'ın meslek hastalığının meydana gelmesinden sorumlu olduğundan bahisle Anadolu 2. İş Mahkemesinin 2017/356 Esas sayılı dava dosyası ile rücuen alacak talebinde bulunduğunu, dava sonunda ...' ın sağlıklı bulunduğuna, herhangi bir meslek hastalığının bulunmadığına karar verildiğini, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin bozma kararı sonrası müvekkiline dava açma hakkı tanındığını beyanla davalılardan ...'ın davacı şirkette çalıştığı dönem içerisinde meslek hastalığına duçar olmadığının, malul bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iş yerinde sigortalı olarak 01.08.1990-30.07.2000 tarihleri arasında ... sicil numarası ile çalıştığını, davacı iş yerinde toz boyanın vernikle karıştırılıp boya haline getirildiği imalat bölümünde çalıştığını, davacı tarafın davalı müvekkile karşı açmış olduğu bu davanın hukuki dayanaktan yoksun ve mesnetsiz olduğunu, davacı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra müvekkilinin meslek hastalığının 02.04.1993 tarih ve 214 sayılı İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin Sağlık Kurulunun raporu ile tespit edildiğini, davacı firmada çalışmaya başladığında müvekkilinin hiçbir hastalığının bulunmadığını, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumunun teftiş raporuna göre İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 08.03.2002 tarih ve 153 sayılı sağlık kurulu raporuna göre de davalı müvekkilin meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği ve malulen emekli olduğunun belirtildiğini, davacı iş yerinde işe başladıktan sonra müvekkil açısından hastalıklarnın gelişmeye başladığını ve sonucunda ise meslek hastalığına yakalandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davada Ankara iş mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın öncelikle yetki bakımından reddine karar verilmesi gerektiğini, Kurumun yapmış olduğu işlemin yasal olduğunu, hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, SSK Meslek Hastalıkları Hastanesinin sağlık kurulu raporuyla da bu durumun sabit olduğunu, sigortalı işçi ...'ın meslek hastalığına yakalandığının açık olduğunu, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğinden, davanın kabulü halinde aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2020 tarihli kararı ile davanın kabulü ile ATK Genel Kurulu'nun 10.03.2016 tarih ve 480 karar numaralı raporu dikkate alınarak davalı ...'ın meslek hastalığına yakalanmadığının ve meslek hastalığı sebebiyle maluliyetinin bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli kararı ile İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 08.03.2002 tarihli 153 sayılı kararına göre davalı işçinin meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybının %40 olarak tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 17.07.2013 tarihli kararında meslek hastalığının iyileşmesi nedeniyle maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 07.10.2015 tarihli raporuna göre meslek hastalığına bağlı maluliyet tayinine yer olmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 10.03.2016 tarihli raporuna göre de davalı işçinin meslek hastalığına yakalanmadığı ve meslek hastalığı sebebiyle maluliyetinin bulunmadığı bildirildiğinden davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülerek davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Dosya kapsamında, Kurumca İstanbul Meslek Hastalıkları hastanesinin 08.03.2002 tarihli sağlık kurulu raporu ile sigortalı davalı ...’ın meslek hastalığına tutulduğunun ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının %40 olarak tespit edildiğinin bildirildiği, Kurumca 22.04.1993 gelire giriş tarihi itibariyle %40 iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığı, Kurumca açılan rücu davasında itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu’nca 17.07.2013 tarihli kararla, sigortalı hakkında SB İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 18.04.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre meslek hastalığında iyileşme olduğundan maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporlarında ise, benzen ve homologlarının kronik intoksikasyonuna bağlı arızası sebebiyle Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz tespit edilemediğinden maluliyet tayinine mahal olmadığının bildirildiği, iyileşme olup olmadığının belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı ...’ın hangi tarihten itibaren meslek hastalığına tutulduğu, iyileşme olup olmadığı, iyileşme varsa tarihi, öngörülen iyileşme süreci öncesi ve sonrasında sürekli iş göremezlik durumu mevcut ise sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihinin kesin olarak belirlenmesi, belirlenecek oranın baştan itibaren mi yoksa düzelme kaydıyla mı olduğu da açıklanarak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmelidir..."gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile ATK 2. Üst Kurulunun 04.01.2024 tarih ve 95 sayılı raporu gözetilerek davalı ...'ın 12.03.1993 tarihinden itibaren meslek hastalığına tutulduğunun ve meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücünün %0 olduğunun tespitine, fazlaya dair talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde; bozma kararına takiben mahkemece ATK 2. Üst Kurulundan rapor alındığını ve davalı ...'ın meslek hastalığına duçar olmadığının ve maluliyetinin 0 olduğunun tespit edildiğini, bir başka değişle, davadaki talepleri gibi karar verildiğini, başkaca talepleri bulunmadığı halde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ile davacı aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını beyan etmektedir.

1. Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde; bozma kararına takiben mahkemece ATK 2. Üst Kurulundan rapor alındığını ve davalı ...'ın meslek hastalığına duçar olmadığının ve maluliyetinin 0 olduğunun tespit edildiğini, bir başka değişle, davadaki talepleri gibi karar verildiğini, başkaca talepleri bulunmadığı halde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ile davacı aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını beyan etmektedir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 08.03.2002 tarih ve 153 sayılı sağlık kurulu raporuna göre davalı müvekkilinin meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiğini ve malulen emekli olduğunu, davacı işverenin bilerek ve isteyerek hukuka ve yasalara aykırı hareketi sonucunda davalı müvekkilnin meslek hastalığına yakalandığını, davacı işverenin sorumlu olduğunu, İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi 2017/356E. sayılı dosyasında mübrez Sosyal Güvenlik Kurumu raporlarına göre davalının %40 oranında maluliyetinin kabul edildiğini beyan etmektedir.

3. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının haksız ve mesnetsiz davasının tümden reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı sigortalı ...'ın meslek hastalığının olmadığının, sürekli iş göremezliğinin bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21228, Karar No: 2013/19394, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21228 E.  ,  2013/19394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, boşta geçen süre ücreti ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı Kurumda 1998 yılından itibaren muhasebe memuru olarak çalıştığını, hakkında Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/131 esas ve 2010/20 karar sayılı ilamı ile verilen ceza nedeniyle iş sözleşmesinin 657 sayılı İş Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca feshedildiğini, 03.11.2010 tarihinde ceza evine girdiğini, 03.01.2011 tarihinde tahliye olduğunu, akabinde işe başlama için davalıya müracaat ettiğini, 15.06.2011 tarihinde tekrar işe alındığının bildirildiğini, ancak görev tenzilatının yapılmadığını, davalı idarenin haksız işe almaması nedeni ile 5 ay 10 gün açıkta kaldığını, maddi zarara uğradığını, sayaç memuru olarak işe alındığını, görev tenzilatından kaynaklanan maaş ücret farkının ise 3.000,00 TL olduğunu iddia ederek, davacının eski görevine iadesi ile 10.133,00 TL açıkta kaldığı dönemlere ilişkin alacağı ve 3.000,00 TL maaş farkı alacaklarının mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı idare temsilcisi, davacının ceza aldığı için işten çıkarıldığını, ceza kanununda yapılan değişiklik nedeniyle daha sonra cezası düşürüldüğü için tekrar işe alındığını, almış olduğu ceza dikkate alınarak kendisine farklı bir görev verildiğini, davacının herhangi bir zararı olmadığını, açıkta kaldığı dönemlerin ceza aldığı dönemler olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesince görevi kötüye kullanma suçu nedeniyle bir yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın kesinleştiği ve infaza verildiği, daha sonra 6086 sayılı Kanunun değişikliği nedeni ile cezasının uyarlanarak altı ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, davacının bir yıllık hapis cezasının kesinleşmesinden sonra görevine son verildiği ve sonrasında cezasının düşürülmesi nedeni ile onbirinci derecede bulunan sayaç memuru kadrosuna atandığı, davacının ceza evinden çıktıktan sonra işe başlama talebi ile başvurduğu, hakkındaki ek kararın daha sonraki tarihlerde verildiği, davalı Belediyenin bir yılın altında olan cezalardan dolayı işe başlatma yükümlülüğü var ise de davacının hukuki durumunun anılan tarihlerde belirsizliğini koruduğu, davacının durumunun netleşmesinden sonra davacının, davalı Belediyece işe alındığı, davacı muhasebe kadrosunda olmakla birlikte işe başladıktan sonra muhasebe kadrosu dolu olduğundan, başka bir göreve atanmasında herhangi bir usulsüzlük görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı süresi içinde temyiz etmiştir.

Kararı, davacı süresi içinde temyiz etmiştir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, resen dikkate alınır. 5521 sayılı iş Mahkemeleri Kanunu'na göre, iş mahkemeleri, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarını çözümlemekle görevlidir.

Somut olayda, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun kapsamında 15.09.1999 tarihinde memur olarak işe alındığı, 09.11.2010 tarihinde bir yıl hapis cezası alması nedeniyle 657 sayılı Kanun'un 48. maddesince memurluktan çıkarıldığı, 15.06.2011 tarihinde 657 sayılı Kanun'un 4/1-c maddesince yeniden işe alındığı, davacının kurum işleminin iptali ile buna bağlı bir kısım alacaklarının tahsilini istediği, işçi olmadığı, davacı ile davalı arasında işçi-işveren arasındaki iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan hak ve iddialardan kaynaklanan uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmış olup, 657 sayılı Kanun’un 4. maddesi uyarınca, bu yasaya tabi çalıştırılan kişilerin çalıştıkları kurumla arasında çıkan uyuşmazlıklarda idari yargının görevli olacağı düşünülmeden, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3366, Karar No: 2025/3244, Tarih: 23.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3366 E.  ,  2025/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/362 E., 2024/1333 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 40. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 E., 2022/155 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 644 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki dava konusu 2 numaralı bağımsız bölümün tedavül kayıtlarının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

644 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki dava konusu 2 numaralı bağımsız bölümün ilk tesisinden itibaren geldi ve gittilerini, tüm maliklerini ve devirleri gösterir şekilde tedavüllü tapu kayıtları ile resmi senetlerin (özellikle muris ...'un edinimine ve ... tarafından yapılan devirlere; ...'un edinimine ve ... (...) tarafından yapılan devirlere ilişkin) ve dayanak tüm belgelerin, tapu kütük suretlerinin birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek evraka eklenilmesi suretiyle belirtilen işlemler tamamlandıktan ve istenilen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği Mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi