muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1622, Karar No: 2025/677, Tarih: 16.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/1622 E.  ,  2025/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/71 E., 2020/99 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 01.05.2015 tarihinde zamanaşımının durduğu ve denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 12.12.2016 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, şikâyetçilerin fidan yetiştiriciliği yaptığı açık arazide, toprağa dikili halde bulunan zeytin fidanlarını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. (1) nolu bozma nedenine göre 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde Daire üyeleri Sn. ... ve Sn. ...'nın karşı oyu olması nedeniyle oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde Daire üyeleri Sn. ... ve Sn. ...'nın karşı oyu olması nedeniyle oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İncelenen olayda; Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2012 tarih ve 2020/71 esas, 2020/99 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında fidan yetiştiriciliği yapan şikayetçilerin açık arazide kökleri poşet torbada olmak üzere gömülü bulunan 400 adet fidanı çaldığı gerekçesiyle TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı düzenlediği tebliğnamede eylemin TCK’nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gerekçesiyle bozma yönünde görüş bildirmiştir.

Dairenin çoğunluğu ile aramızdaki çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; poşet torbalarında bulunan müştekinin üreterek pazarladığı binlerce fidan içerisinden 400 adedinin çalınması eyleminin TCK’nın 141/1 mi 142/1-e maddesine uygun suçu mu oluşturduğu hususudur.

Müştekinin binlerce zeytin fidanı yetiştirerek sattığı dosya içerisindeki bilgi, beyan ve savunmalarla sabittir. Yine bu zeytin fidanlarının poşet torba içerisinde yetiştirerek işyerinin arkasındaki bahçede muhafaza ederek sattığı da sabittir. Poşet torbadaki zeytin fidanlarının ya da poşet torbadaki herhangi bir fidanının başka türlü muhafaza edilemeyeceği her gün taşınarak kilitli ya da kapalı alanlara nakledilemeyeceği, bu nedenle dükkan önlerinde ya da arkalarında uygun alanlarda poşet torbalı şekilde açıkta bırakıldığı hususu bir gerçekliktir. Bütün üreticiler bu kadar çok sayıdaki fidanlarını kapalı alan bulamadıkları takdirde açık alanlarda gece ve gündüz bırakmak suretiyle satışa sunmaları adet sayılan bir davranış şeklidir. Hiç kimse ya da hiçbir kurum poşetli zeytin fidanlarını sahiplerinin açıkta bırakarak satışa sunması davranışını ayıplayamaz ve eleştiremez. Adet şeklindeki bu davranış herkes tarafından uzun sürelerdir kabul gören davranış şeklidir. Mahkeme de bu davranış şeklinin adet kabul edilen bir davranış olduğunu, adet nedeniyle açıkta bırakılan bu eşyanın çalınmasının 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğunu kabul ederek cezalandırma kararı vermiştir.

Açıklanan gerekçelerle uzun süreler boyunca poşetli fidanların açıkta sergilenerek satılıyor olması herkesçe bilinen adet şeklindeki bir davranış olması nedeniyle ve sanığın bu kolaylıktan faydalanarak atılı suçu işlemiş olması nedeniyle yerel mahkemenin kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun aksi yöndeki kararına muhalefet edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/35995, Karar No: 2015/33148, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/35995 E.  ,  2015/33148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2011/624-2014/220

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili; müvekkili şirketin bilgisayar yazılımı ve büro makineleri alanında faaliyet göstermekte olup, başlıca faaliyet konularının ürün ve sistem geliştirme, her türlü bilgisayar yazılım programları, sistem data materyali ve bilgisayar donanımları konusunda işletme, üretim ve danışmanlık yapmak olduğunu, davalı işçinin müvekkili şirkette çalışmakta iken istifa suretiyle işten ayrıldığını, bu nedenle hiçbir haklı gerekçesi olmaksızın ve ihbar önellerine uymaksızın iş sözleşmesini tek taraflı olarak sona erdiren davalı işçinin ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini,

diğer davalı .. Teknoloji Dan. Bil.ve Dest. Hizm. Tic. Ltd. Şti.nin müvekkili şirketten ayrılan personeller tarafından müvekkil şirket müşterileri hedef alınarak kurulduğunu, müvekkili şirketin çalışanlarını ayartarak bu çalışanların işlerinden ayrılmalarına ve şirket zararına neden olduğunu, bu nedenle davalı Ced Tekn. Dan. Ltd. Şti.nin de İş Kanunu'nun 23.maddesine göre sorumluluğu bulunduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketi, müşterilerine kötüleme, asılsız iddialarla karalama ve kendi müşterileri arasına katmak suretiyle haksız kazanç elde etme gayreti içinde olduğunu, bu durum işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturduğu gibi, belirsiz süreli hizmet akdinin 12. maddesinde düzenlenen rekabet yasağına da aykırılık teşkil ettiğini, iş bu sözleşmede davalı işçinin şirket lehine yazılı olarak rekabet etmeme borcu altına girmiş olduğunu ve bu yükümlülüğe aykırı davranması halinde cezai şart ödemeyi kabul ettiğini iddia ederek ihbar tazminatı ve rekabet yasağına aykırılıktan doğan cezai şart alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; müvekkili işçinin davacı şirketten haklı ve geçerli bir sebeple iş ilişkisini sonlandırarak ayrıldıktan sonra .. Bilgi İşlem Destek Danışmanlık San.Tic.A.Ş unvanlı şirkette çalışmaya başladığını ve bu kapsamda İş Kanunu'nun 23 maddesine göre her iki davalıya yöneltmiş olduğu iddia ve taleplerin mesnetsiz ve hukuka aykırı olduğunu, davacı işveren ile müvekkili arasındaki çalışma koşullarının müvekkili için ekonomik sebeplerden dolayı katlanılmaz hale geldiğini, davacı şirket tarafından her ne kadar işten ayrılma sebebi istifa olarak gösterilmiş ise de müvekkilinin davacı şirket tarafından ayrılmaya zorlandığını, çalışma koşulları elverişsiz hale getirilerek iş barışının sağlanamaz duruma getirildiğini, kıdem tazminatına hak kazanmasına mani olmak için müvekkili üzerinde baskı ve yıpratma uygulandığını, davacının dayandığı ve iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağı maddesinin geçerli olmadığını ve davacının BK.19-20 maddesi kapsamında geçersiz olan sözleşme maddesi uyarınca hiçbir iddia ve talepte bulunamayacağını ve talebinin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalılardan .. Teknoloji Danışmanlık Bilişim ve Destek Hizm. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açmış olduğu davasının reddine, talep edilen cezai şart ve ihbar tazminatının davalı işçiden tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işveren, davalı işçi yönünden sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle ve davalı şirket yönünden de İş Kanunu'nun 23 maddesine göre işçi birlikte sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

2-Davacı işveren, davalı işçi yönünden sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle ve davalı şirket yönünden de İş Kanunu'nun 23 maddesine göre işçi birlikte sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Bu itibarla; görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her safhasında re'sen nazara alınması gerektiğinden mahkemece bu husus üzerinde durulmadan rekabet yasağına yönelik cezai şart istemine ilişkin olarak işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı şirket ünvanının gerekçeli karar başlığında hatalı yazılması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1546, Karar No: 2012/2982, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1546 E.  ,  2012/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın HUMK 409/5. maddesince açılmamış sayılmasına dair verilen 16.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Dairemizin 05.04.2010 günlü 2010/2609 esas 3719 sayılı kararıyla hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davalı lehine kısa karar ile 1.100,00 TL vekalet ücretine, gerekçeli karar ile davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın kesinleştiği tarih esas alınarak 500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Somut olayda, tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7664, Karar No: 2010/13728, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7664 E.  ,  2010/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2893, Karar No: 2014/2957, Tarih: 24.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2893 E.  ,  2014/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2011/1851-2012/1601

Davacı İ.. Ş.. vekili Avukat S. Ç.. tarafından, davalılar ... Yapım Prodüksiyon Reklam Kitap Yayın Tic. Ltd. Şti vd aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan O.. E.. tarafından kaleme alınan ve diğer davalı tarafından yayımlanan "İmha Planı- Medya Nasıl Çökertildi" başlıklı kitabın bir bölümünde kişilik haklarına saldırdığını belirterek, uğradığı manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davaya konu yayında kişilik haklarını ihlal eden bir ifadenin bulunmadığını, eleştiri kapsamında olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kitapta geçen "...İ.. Ş..'in türlü Bizans oyunları" ifadelerinin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği benimsenerek, tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu "İmha Planı- Medya Nasıl Çökertildi" başlıklı kitabın Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu ile ilgili bölümünde, bir gazetede daha önceden yayımlanan köşe yazısı ile bir karikatüristin çizimi referans alınarak TRT'deki kadrolaşma ve TRT'de program yapmasına izin verilen kişilerin belirlenme kriteri üzerine eleştiriler getirildiği ve devamında "...Ve neyin altını kazısanız altından bir skandal çıkıyor: "Işıkçı" olmak için düşük puanla alınan muhabirleri mi istersiniz, İ.. Ş..'in türlü Bizans oyunlarını mı..." ifadelerinin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu yayının ilgili bölümü bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalı yazarın TRT Kurumu ile ilgili olarak dile getirdiği değerlendirme ve yorumları, birer düşünce ve kanaat açıklaması niteliğindedir. Yayında, düşünsel bağlılık anlamında öz ve biçim dengesi de korunmuştur. Diğer yandan, basın ve ifade özgürlüğü, sadece olumlu ve hoşa gidenleri benimsemeyi değil, sert ve kışkırtıcı olanlara da katlanmayı gerektirir.

Şu halde, dava konusu yayının eleştiri kapsamında kaldığı ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir. Mahkemece, tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen de olsa kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu halde, dava konusu yayının eleştiri kapsamında kaldığı ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir. Mahkemece, tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen de olsa kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17802, Karar No: 2011/36401, Tarih: 13.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/17802 E.  ,  2011/36401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/209841

MAHKEMESİ : Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2008

NUMARASI : 2008/148

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik tespit tutanağı içeriğine göre sanığın oturduğu evde katılan kurum görevlilerince yapılan inceleme sonucunda “kofradan harici hat çekildiğinin” tespit edildiği, aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyen sanığın “ suç tarihindeki kontrol sonucu kurum görevlilerince kaçak hat olduğu söylenince öğrendiğini, apartman girişinde bulunan sayacındaki kaçak hattın konutta kendisinden önce oturan kiracılar tarafından yapılmış olabileceğini ” belirtmesi karşısında; savunması doğrultusunda sanığın konuta taşınma tarihi ve konutta oturma süresi kolluk aracılığı ile araştırılarak ayrıca belirtilen şekildeki gizli hattın sanıktan önceki kullanıcılar tarafından yapılmış olması halinde sanık tarafından kolaylıkla fark edilip edilemeyeceği hususlarında tutanak tanıklarının beyanları alınıp,tutanak öncesi ve sonrasına ilişkin elektrik tüketim belgeleri yakınan kurumdan getirtilip, evdeki kurulu güce göre elektrikli aletlerin normal kullanım süreleri de dikkate alınarak tutanak tarihinden önceki ve sonraki dönem tüketimleri karşılaştırılması, suç tarihinden sonraki dönem tüketimde ciddi bir artış olup olmadığı ve özellikle tüketimlerin kurulu güç ile uyumlu olup olmadığı ve ayrıca suç tutanağında belirtilen harici hattın başkası tarafından yapılmış olması halinde sanık tarafından kolaylıkla fark edilip edilmeyeceği hususunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14159, Karar No: 2025/1336, Tarih: 10.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14159 E.  ,  2025/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı ...Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak asgari ücretin belirli bir oranda fazlası ücretle çalışırken 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin belirli bir oranda fazlası ücretle daimi kadroya geçirildiğini, her yıl asgari ücretin belli bir oranda fazlası belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesinde yazılı zam oranlarının uygulanması gerektiğini, dava konusu edilen dönemde davalı işverence ücretin eksik ödendiğini, ücretin düşürülmesine ilişkin muvafakat alınmadığını, davacının, işyerinde 24 saat usulü ile aralıksız olarak 1 hafta, sonra 15 gün aralıksız, daha sonra ise 10'ar günlük nöbetler suretiyle çalıştığını, saat 20.00-06.00 arası yapılan çalışmalar için gece zammı ödeneceğinin toplu iş sözleşmesinde düzenlendiğini, davacının 15 ve 10'ar günlük nöbet dönemlerine denk gelen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının 02.04.2018 tarihinden, diğer alacakların ise 01.01.2019 tarihinden itibaren hesaplanmasını talep ettiklerini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, gece zammı ücreti ile ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, pandemi sebebiyle 02.04.2020 tarihinde önce 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, sonrasında yeni talimatla vardiyaların 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, 24 saat çalışma bulunmadığını, denkleştirme esası gereği vardiyadan sonra işçinin dinlendirildiğini, yasal düzenlemelere göre davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI