muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/492, Karar No: 2019/555, Tarih: 24.09.2019

İnceleme dışı sanık... 27.01.2012 tarihinde Kollukta bilgi veren sıfatıyla; mağdur ...’ı 6-7 yıldan beri tanıdığını, aralarındaki dostluk ve samimiyetten dolayı mağdurun her zaman evine geldiğini, birlikte yemek yediklerini ve evinde kaldığı zamanlar da olduğunu, eşiyle de mağdurun arasının iyi olduğunu, evde olmadığı zamanlarda evin ihtiyaçlarını mağdurun giderdiğini, olay günü saat 19.00 sıralarında eve geldiğini, yaklaşık 45 dakika sonra eşinin eve tek başına geldiğini, eşine nerede olduğunu sorduğunda arkadaşı ile beraber kafede oturduklarını söylediğini, moralinin bozuk olduğunu anladığını, eşine sebebini sorduğunda devamlı evde olduğundan dolayı sıkıldığını ve dışarıya çıkıp dolaşmak istediğini söylediğini, daha sonra eve geç geldiği için tartışmaya başladıklarını, o esnada kendisini kaybedip yere düştüğünü ve kafasını yere çarptığını, saat 20.30-21.00 sıralarında mağdur ...’ın eve geldiğini, daha sonra hep beraber oturup çay içmeye başladıklarını, saat 21.30-22.00 sıralarında kendisini 10 yıldır tanıdığı, minibüs şoförlüğü ve servisçilik yapan sanık ...’in evlerine geldiğini, kendisini çağırmadığını ve nasıl geldiğini bilmediğini, eşiyle tartışmalarının nedeninin ise kendisinden sonra eve gelmesi olduğunu, tartışırken mağdur ...'ın konuya girdiğini, kendisinden yana olduğunu hatta eşine de kendisini kastederek "Bu adam işten geliyor sen evde yoksun yazık" dediğini, eşinin de mağdura “Sen karışma biz aramızda hallederiz” dediğini, tartışmanın şiddetlendiğini, bu arada mağdur ...’ın ileri geri konuşması üzerine sanık ...’in mağdura hitaben "Sen benim hakkımda da konuşuyormuşsun" dediğini ve tartışmaya başladıklarını, sanık ...'in belinden çıkardığı siyah renkli tabancayı mağdur ...'ı korkutmak için yaklaşık 1 metreden doğrulttuğunu ve bir anda silahın ateş aldığını, şaşırdıklarını ve korktuklarını, mağdur ...'ın ses çıkarmadığını, bir sessizlik olduğunu ve bir-iki dakika kanepede oturduklarını, şaşkın durumdaki sanık ...'i sakinleştirmeye çalıştıklarını, mağdur ...'ın kalkarak lavaboya gittiğini, daha sonra evin dış kapısının açıldığını, camdan dışarı baktığında mağdur ...'ı gördüğünü, eşinin telefonu ile...'ı aradığını, hastaneye gittiğini öğrendiğini, sanık ...’in evden çıkarken tabancayı yanında götürmeyeceğini söyleyerek kendisine verdiğini, kendisinin de tabancayı poşete koyup ortak kullanım alanı olan evin terasındaki tahtaların arasına bırakıp aşağı indiğini, olay esnasında silahtan atılan boş kovanı kanepenin arka kısmından aldığını ve telaşla sanık ...'e verdiğini, mağdur ... ile sanık ... arasında bir husumet olup olmadığını, sanık ...'in ise silah taşıdığını ve daha önceden de evine silahla geldiğini bilmediğini, daha sonra kendi rızası ile silahı polislere teslim ettiğini,

Savcılıkta önceki ifadesinden farklı ve ona ek olarak; evde otururken mağdurun bekâr olması nedeniyle evlilik bahsini açtıklarını, sanık geldikten sonra mağdur ...’la ilgili sohbetin devam ettiğini, eve geldiğinde sanığın alkollü olduğunu bilmediğini, eve geldikten 4-5 dakika sonra bir anda öfke ile ayağa kalkıp mağdur ...’ın başını eğdiğini ve belinden çıkardığı tabancayı mağdurun ensesine dayadığını ve tabancanın kurma kolunu çekip bıraktığını, bir anda silahın patladığını, önce kurşunun mağdur ...’a isabet ettiğini anlamadıklarını, bildiği kadarıyla sanık ile mağdur arasında husumet bulunmadığını, olayın ani geliştiğini, sanığın silahı mağdurun ensesine dayadığını düşündüğünü ancak bunu görmediğini,

Savcılıkta şüpheli sıfatıyla verdiği ifadesinde önceki beyanlarından farklı ve onlara ek olarak; eşi...’in mağdur ... ile bir ilişkisinin olmadığını, bu konuda karısına güvendiğini, ...’in akşam konuşma sırasında sanık ...’e mesaj attığını ve Servet’in eve geleceğini kendilerine söylediğini, yani sanığın eve geleceğini bildiklerini, eşi...’in aşağıya attığı anahtarla sanığın eve girdiğini, sanık ...’in zorla eve girmediğini,

Mahkemede sanık sıfatıyla verdiği ifadesinde önceki beyanından farklı ve ona ek olarak; tabanca patladığında sanığın “Allah korudu. Verilmiş sadakamız varmış. Emniyeti kapalıydı. Nasıl patladığını anlayamadım” gibi sözler söylediğini, sanığın mağduru yaralamadan önce ölümle tehdit etmediğini, sanığın tetiğe basıp basmadığını ve silahı mağdurun ensesine dayayıp dayamadığını görmediğini,

Mahkemede sanık sıfatıyla verdiği ifadesinde önceki beyanından farklı ve ona ek olarak; tabanca patladığında sanığın “Allah korudu. Verilmiş sadakamız varmış. Emniyeti kapalıydı. Nasıl patladığını anlayamadım” gibi sözler söylediğini, sanığın mağduru yaralamadan önce ölümle tehdit etmediğini, sanığın tetiğe basıp basmadığını ve silahı mağdurun ensesine dayayıp dayamadığını görmediğini,

Tanık ... aşamalarda; genel cerrahi uzmanı olduğunu, olay tarihinde hastanede olduğu sırada silahla yaralanan bir kişinin geldiğinin bildirilmesi üzerine acil servise geçtiğini, mağdura önce olayın nasıl meydana geldiğini sorduğunu, ev ortamında ismini vermediği bir kişinin tartışma esnasında sol eliyle başını saçlarından tutarak öne eğdiğini ve belinden çıkardığı silahı boynuna dayayıp kendisini öldüreceğini söylediğini, "öldürürsün öldüremezsin" şeklinde yaşanan tartışma sırasında bu kişinin silahla ateş ettiğini söylediğini, mağdurun yarasına baktığında boynunun sağ arka kısmında yaklaşık 1 cm cilt defekti ve etrafında yoğun barut izi gördüğünü, yaranın hemen sağ tarafında bulunan şah damarında cilt defekti, dermabrazyon gördüğünü, ayrıca sağ meme alt, sağ meme başı hizasında ön aksiller çizgiyi çaprazladığı yerde yaklaşık 2 cm çapında cilt defekti gördüğünü, ensedeki yaranın kurşun giriş deliği, meme alt kısmındaki yaranın da çıkış deliği olduğunu, bu tür vakalarda milimetrik sapmaların ölüme neden olabileceğini, röntgen ve tomografi çekimlerinde vücutta mermi çekirdeği görmediğini, kurşunun akciğer ve diğer hayati organlara zarar vermediğini, yaranın özelliği ve mağdurun söylemlerine göre silah patlama olayının kaza sonucu meydana gelmediğini düşündüğünü, boyunda bulunan deliğin 4-5 cm yan tarafında bulunan yarayı da mermi sıyrığı olarak değerlendirdiğini, ancak bu yaranın mermi kovanının sıyırmasıyla da oluşabileceğini, kanaatince mağdurda iki ayrı mermi yarası olduğunu,

Tanık ... aşamalarda; mağdurun hastane polisiyle birlikte acil servise yürüyerek geldiğini, şuurunun açık ve bilincinin yerinde olduğunu, ateşli silahla yaralandığını söylemesi üzerine yaptığı muayenede mağdurun vücudunda mermi giriş ve çıkış deliği ile sıyrık yarası tespit ettiğini,

İfade etmişlerdir.

Tanık ... aşamalarda; mağdurun hastane polisiyle birlikte acil servise yürüyerek geldiğini, şuurunun açık ve bilincinin yerinde olduğunu, ateşli silahla yaralandığını söylemesi üzerine yaptığı muayenede mağdurun vücudunda mermi giriş ve çıkış deliği ile sıyrık yarası tespit ettiğini,

İfade etmişlerdir.

Kollukta susma hakkını kullanan sanık Savcılıkta 27.01.2012 tarihinde müdafi eşliğinde; daha önce aynı fabrikada çalıştığı inceleme dışı sanık...'i ve eşi...’i tanıdığını, kendileriyle ailece görüştüklerini, mağdur ...'ı da ... ve...'in arkadaşları olduğu için tanıdığını, olay tarihinde...’in kendisini aradığını ve eve gelmesini istediğini, yaklaşık 10-15 dakika sonra eve gittiğinde mağdur ... ile ... ve...’i gördüğünü, birlikte çay içtiklerini, alkol almış da olabileceklerini, muhabbet etmeye başladıklarını, mağdur ...'a takılmaya başladığını, "Daha sen evlenmiyor musun, sana kız bulalım, senden başka bekâr yok" diyerek kızdırdığını, mağdur ...'ın da kendisine kızdığını ve "Sana ne ya, ben evlenmeyeceğim, benimle uğraşma" diye bağırdığını, bunun üzerine mağduru korkutmak ve şaka amacıyla oturduğu yerden kalkarak belindeki silahı çıkartıp mağdurun yanına gittiğini, mağdurun başına yaklaşık 15-20 cm kala kurma kolunu korkutmak ve şaka maksatlı çekip bıraktığını, nasıl olduysa elinin tetiğe değdiğini ve silahın ateş aldığını, bir anda bir sessizlik olduğunu, “Verilmiş sadakamız varmış. Hiçbir şey olmadı” diye konuşulduğunu, boş kovanı aradıklarını ve oturmaya devam ettiklerini, bir süre sonra mağdurun boynunda kızarıklık fark ettiğini, dikkatli bakınca da boynundan kan geldiğini gördüklerini, yarayı hemen kolonyalı mendille sildiklerini, mağdur ...’ın lavaboya gittiğini, sonra da "Ben hastaneye gidiyorum" diyerek kendi aracına binerek gittiğini, olayın çok vahim olmadığını düşünerek oturmaya devam ettiklerini, bir süre sonra da polis merkezinden aradıklarını, silahı evde bırakarak karakola gittiğini, mağduru öldürmek ve yaralamak gibi bir niyetinin olmadığını, amacının şaka yapmak olduğunu, alkollü olduğu için böyle bir şaka yaptığını,

Savcılıkta 02.02.2012 tarihinde müdafi eşliğinde önceki ifadesinden farklı ve ona ek olarak; daha önce de kasten öldürme suçundan cezaevinde yattığını, cezaevinden çıktığından beri...’i tanıdığını, ...’in ... ile evli olmasına rağmen 7-8 senedir mağdur ... ile ilişkisi olduğunu, kendisinin de zaman zaman...’le cinsel ilişki yaşadığını, olay günü...’in kendisine mesaj attığını ve görüşmek istediğini söylediğini, mesaiden sonra...’in evine gittiğini, evde ikişer tane bira içtiklerini, daha sonra birlikte gölete gittiklerini, burada da bira içtiklerini, saat 20.30 sıralarında geri döndüklerini ve...’i evine bıraktığını, yaklaşık bir saat sonra...’in kendisine cep telefonundan 6-7 mesaj gönderdiğini, evde kavga çıktığını söylediğini ve kendisinden eve gelmesini istediğini, anahtarı aşağıya atacağını belirtip eve çat kapı girmesini istediğini, telefondaki mesajlarda ... ve...’ın ağızlarına s.çmasını, ...’a da gözdağı vermesini istediğini, daha sonra...’in evinin önüne gittiğini, ...’in yukarından attığı anahtarla kapıyı açarak eve girdiğini, daha önce de aynı amaçla eve gelip ... ve...’a kızdığını, yine aynı şeyi yapmak için eve gittiğini, eve girince “Beni mi çekiştiriyorsunuz, hakkımda mı konuşuyorsunuz” dediğini, oturma odasına geçip hep beraber oturduklarını, ortamın biraz gergin olduğunu, ... ve...’la kaba ve sert bir şekilde konuştuğunu, bu nedenle...’la tartıştıklarını, ...’ın kendisine laf yetiştirmeye çalışması üzerine...’a hitaben “Sen sus karışma, her şey senin başının altından çıkıyor, ortalığı karıştıran sensin, ne hakla konuşuyorsun, bak seni vurur öldürürüm” dediğini, ancak bu söyleminin...’ı öldürmek istediği anlamına gelmeyeceğini, aşırı alkollü olduğu için silahın emniyetinin açık olduğunun fark edemediğini, amacının sadece...’ı korkutmak olduğunu, gösteri amacıyla silahı çekip...’ın ensesine dayadığını ve silahın kurma kolunu çektiğini, kendi isteği ve iradesi dışında silahın patladığını, pişman olduğunu, boş kovanı ...’nin kendisine verdiğini, evden çıkınca kovanı dışarıdaki bir çöp konteynerine attığını, tek el ateş ettiğini, cep telefonundaki “Cansu” ismiyle kayıtlı olan kişiden gelen mesajları...’in kendisine yolladığını, silahın ruhsatsız olduğunu, içerisinde 5-6 tane mermi bulunduğunu,

Mahkemede önceki savunmalarından farklı ve onlara ek olarak; ...’in kendisine gönderdiği mesajlardan birinde “Çıldır” tabirini kullandığını, bu mesajı "Eve gelip bağır, çağır" şeklinde anladığını, ancak...’in aslında “Gelince çaldır” demek istediğini, bu mesajın yanlış anlaşıldığını, ateş ettiği sırada kendisinin ayakta durduğunu, ...’ın ise kanepede oturmakta olduğunu, silahın namlusuyla... arasında en fazla 10 cm mesafe olduğunu,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kastolunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesindeki, olay sırasındaki ve olay sonrasındaki davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İnceleme dışı sanık...’in, inceleme dışı diğer sanık ... ile resmî nikâhlı evli olduğu, sanık ...’in, kendisiyle daha önce aynı fabrikada çalışan ...’yi tanıması nedeniyle...’i de tanıdığı, sanık ... ile... arasında yakınlık olduğu ve zaman zaman cinsel ilişkiye girdikleri, mağdur ...’ın da ... ile...’i tanıdığı ve çoğu zaman yanlarında kalıp evin ihtiyaçlarını giderdiği, mağdur ... ile... arasında da gönül ilişkisi bulunduğu ve zaman zaman cinsel ilişkiye girdikleri, ...’in, eşi ... ve mağdur ...’ın baskılarından sıkılıp bunaldığı zamanlarda sanık ...’i arayıp eve çağırdığı, sanık ...’in de eve gelerek ... ve mağdur ... ile bu hususta konuştuğu, olay tarihinde...’in sanık ...’i arayarak buluşmak istediğini söylediği, birlikte Pelitözü Göleti’ne gidip bira içtikleri, bu sırada mağdur ...’ın...’i arayarak nerede ve kiminle olduğunu öğrendiği, akşam saat 20.30 sıralarında sanık ...’in...’i evine bıraktığı, evde bulunan ... ile mağdur ...’ın, eve geç gelen ve sanık ...’le buluşan...’in üzerine gittikleri, bu durumdan bunalan...’in sanık ...’e mesajlar göndererek eve gelmesini ve ... ile...’a kızmasını, bağırıp çağırmasını, ...’ı elinden kaçırmamasını ve...’a gözdağı vermesini istediği, bunun üzerine sanık ...’in, ...’in yaşadığı apartmanın önüne geldiği, ...’in evin anahtarını yukarıdan apartman önünde bekleyen sanık ...’e attığı, sanık ...’in bu anahtarla eve girdiği, sanık ..., mağdur ..., ... ve...’in oturup konuşmaya başladıkları, mağdur ... ile sanık ... arasında tartışma çıktığı, sanığın mağdura “Sen sus karışma, her şey senin başının altından çıkıyor, ortalığı karıştıran sensin, ne hakla konuşuyorsun, bak seni vurur öldürürüm” şeklinde sözler söyleyerek belinden çıkardığı tabancayla mağdurun yanına gittiği, sanığın, sol eliyle kanepede oturan mağdurun saçlarından tutup başını öne eğdiği ve sağ elinde bulunan tabancayı da kurma kolunu çekerek mağdurun ensesine dayadığı, hemen ardından bir el ateş ettiği, mağdurun ensesinden giren mermi çekirdeğinin iç organlara ve büyük damarlara zarar vermeden sağ meme altından çıktığı, mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde yaralandığı olayda; sanık ... ile mağdur ... arasında her ikisinin de... ile olan ilişkilerinden kaynaklanan önceye dayalı husumet bulunması, olaydan kısa bir süre önce de...’in sanığa gönderdiği mesajlarda sanıktan eve gelerek bağırıp çağırmasını, ...’ı elinden kaçırmamasını ve...’a gözdağı vermesini istemesi, yanına aldığı ruhsatsız silahıyla sinirli bir şekilde eve gelen sanığın mağdur ..

... ile mağdur ... arasında her ikisinin de... ile olan ilişkilerinden kaynaklanan önceye dayalı husumet bulunması, olaydan kısa bir süre önce de...’in sanığa gönderdiği mesajlarda sanıktan eve gelerek bağırıp çağırmasını, ...’ı elinden kaçırmamasını ve...’a gözdağı vermesini istemesi, yanına aldığı ruhsatsız silahıyla sinirli bir şekilde eve gelen sanığın mağdur ... ile tartışması ve silahla ateş etmeden hemen önce mağdura “Seni vurur öldürürüm” şeklinde sözler sarf etmesi, her ne kadar mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmış ise de sanığın yakın mesafeden mağdurun hayati bölgesini hedef alarak ateş etmesi ve sanığın suçta kullandığı silahın elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, söz ve eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu nedenle, sanığın kastının yaralama olduğunu kabul eden Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünde isabet bulunmamaktadır.

Öte yandan, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından Mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle de hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli ve 22-78 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün;

1. Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu gözetilmeden kasten yaralama suçundan hüküm kurmak suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek, sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

3. Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/984, Karar No: 2015/791, Tarih: 16.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/984 E.  ,  2015/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar gerekçeli kararda, sanığın suç kastı olmadığı ve savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, kesin, somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; sanığın işçi olarak çalıştığı şirketin borcu nedeniyle haczedilen malların sanığa yediemin olarak teslim edildiği, daha sonra işlem yapmak üzere 03.05.2012 tarihinde haciz mahalline gelindiğinde şirketin adresten taşındığı ve malların olmadığının tespit edildiği, sanığın savunmasında, haciz tarihinden sonra işten ayrıldığını beyan ettiği, dosya kapsamında 1 yıllık satış süresinin borçlunun borca itiraz etmesi ve akabinde açılan itirazın iptali davası olması nedeniyle dolmadığının anlaşıldığı, sanığın korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu mahcuz malların götürülmesine mani olmadığı gibi, İcra Müdürlüğü'ne herhangi bir bildirimde de bulunmayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuz malların kaybolmasına neden olduğu ve eyleminin TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/713, Karar No: 2024/9222, Tarih: 19.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/713 E.  ,  2024/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1297 Esas, 2023/1251 Karar

HÜKÜM : Kabul-Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/303 E., 2021/195 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2007/67419, 2015/102770, 2015/102760, 2010/40053, 2003/07677, 181822 sayılı "...", "...", "...", "... selekt", "...", "... penta" ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin "... Makina” ibareli marka başvurusuna, anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının iltibasa neden olacak düzeyde benzer bulunduğunu, markalarda ortak olarak "VOL" ibaresi yer aldığı gibi dava konusu başvuruda müvekkili markaları ile özdeşlen mavi rengin kullanıldığını, müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, müvekkilinin markalarının ayırt ediciliğinin zarar göreceğini, "..." ibaresinin gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, dava konusu ibarenin müvekkilinin ticaret unvanının asıl unsurunu oluşturan "..." ibaresiyle de benzer olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli bulunduğunu, davalı gerçek kişinin müvekkilinin markalarından haber olmamasının mümkün bulunmadığını, başvuru sahibine ait internet sitesinde müvekkilinin "..." markalı araçlarının parçalarına da yer verildiğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-7010 sayılı kararın iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesindeİ taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek bir benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI