muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4625, Karar No: 2013/21200, Tarih: 22.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4625 E.  ,  2013/21200 K.**

* LİMİTED ŞİRKETTE İMZA TAKLİDİ SURETİYLE ORTAKLAR KURULU KARARI OLUŞTURULMASI

* LİMİTED ŞİRKETİN HAKLI NEDENLERLE FESHİ

* LİMİTED ŞİRKET ORTAĞINA PAYININ GERÇEK DEĞERİNİN ÖDENMESİ

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 549

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 3

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 636

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2011 tarih ve 2008/153-2011/514 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/11/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Ö..Ö.. E... ile davalılar vekili Av. K.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortağı M.. S..'ın eşi olduğunu, murisin 13.06.2007 tarihinde vefat ettiğini, diğer şirket ortağı olan kardeşleri M..S.. ve Saide'nin 17.05.2007 tarihinde ortaklar kurulunda M.. S..'ın imzasını taklit ettiklerini, Saide'nin müdür olarak atanmasına karar verildiğini, toplantının murisin vefatından sonra yapıldığını, ancak daha öncesinde yapılmış gibi gösterildiğini, kararı sicile tescil ettirdiklerini, ortaklar kurulu kararının iptali için dava açıldığını, davalılar hakkında ceza davasının devam ettiğini ileri sürerek, şirkete kayyım atanmasını, 6762 Sayılı TTK'nun 549/4. madde uyarınca şirketin feshini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket vekili, 17.05.2007 tarihinde M.. S..'ın evinde üç ortağın toplandığını, Murat'ın kendisi yerine imza atılmasını istediğini, 2006 yılından beri şirketin faaliyette olmadığını, davacının cüzi payı ile kötüniyetli olarak davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar M.. S.. ve S.. M.. vekili, şirket ortaklarından M..S..'ın vefat ettiğini, ticaret sicilden payın mirasçılar adına intikal edilmesini istediklerini, sicilin davacı Esin'in nüfus ve ikametgah kayıtlarının ibraz edilmesini istediğini, ihtara rağmen davacının belgeleri ibraz etmediğini ileri sürerek, M..S..'ın payının miras payları oranında tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şirketin başka yollarla kurtulması mümkün iken feshine karar verilemeyeceği, şirketin feshi şartlarının oluşmadığı, şirkete kayyım atanması ile müdürün atanmasının sağlanacağı, şirketin organsız kalmasının önleneceği, şirketin kurtulması için uygun yolar mevcut iken fesih talep edilmesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketin haklı nedenle feshi istemine ilişkin olup, mahkemece fesih şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı taraf şirketin diğer ortaklarının muris M..S..ın imzasını taklit etmek suretiyle ortaklar kurulu kararı oluşturduklarını ileri sürmüş ve bu husus derecattan geçmek suretiyle kesinleşen ortaklar kurulu kararının iptaline ilişkin dava ile sabit olmuştur. Mahkemece bu durumun davacı taraf için haklı bir neden oluşturduğu kabul edilerek, ancak 6103 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 3. maddesi uyarınca uyuşmazlığa uygulanması gereken 6102 Sayılı TTK'nun 636/3. maddesinin “Haklı sebeplerin varlığında, her ortak mahkemeden şirketin feshini isteyebilir. Mahkeme, istem yerine, davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedebilir." şeklindeki hükmü de değerlendirilerek neticesine göre bir karar verilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı şirketten alınarak mümeyyiz davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7941, Karar No: 2015/3386, Tarih: 19.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7941 E.  ,  2015/3386 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA TECAVÜZ

* İNTERNET SİTESİNDEN SİYASETCİ ALEYHİNE YORUM

* SİYASETCİ ALEYHİNE AĞIR ELEŞTİRİ

* HABERDE ÖZLE BİÇİM ARASINDA DENGE

* BASIN KANUNU (5187) Madde 1

* BASIN KANUNU (5187) Madde 3

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 28

**"İçtihat Metni"**

Davacı F.. B.. vekili Avukat M.. Y.. tarafından, davalılar İ.. T.. ve diğeri aleyhine 03/10/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı İ.. T.. vekili A.. D.. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan İ.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı İ.. T..'ün sahibi olduğu www......com isimli internet sitesinde 21/09/2011 gününde yayınlanan “.. istifaları ve F.. B..” isimli haber içeriğinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, toplumsal ilgiye haiz olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığını davacının kişilik haklarına saldırı içermediğinden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tamamen özel yaşamına ilişkin bazı konularda ve kişiyi kamuoyu önünde küçük düşürecek şekilde söz ve yorumlarda bulunulduğu, bu cümleden olarak, "...F.. B.. beyefendinin rezilliği ile başlayalım... Bir haber sitesinde gördüğümde kafamdan aşağı sular dökülmüştü, Eyvah! F.. Bey eşi tarafından aldatıldı mı? diye bir algı verdiği için haber...." şeklindeki söz ve ifadelerde davacının siyasi veya özel yaşamındaki herhangi bir tutum veya davranışı eleştirilmekle yetinilmemekte, kişilik haklarını rencide edecek şekilde isnatlar içerdiği anlaşılmış, bu nedenle tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davaya konu edilen söz ve ifadelerin niteliği ve ağırlığı, davacıda yaratacağı elem ve üzüntünün derecesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hak ve nesafet kurallarıda gözetilerek, 7.000 TL manevi tazminatın davalı İ.. T..'ten alınarak davacıya ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM'nin 22 Nisan 2013 tarihli, 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre; siyasetçilere yönelik eleştirinin sınırı özel kişiler için olandan daha geniştir ve siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Çünkü siyasetçi zorunlu ve bilinçli olarak eylem ve davranışlarını gazetecilerin ve vatandaşların kontrolüne açık bırakmakta, kamuoyuna mal olmuş kişiler haline gelmeyi bilerek tercih etmektedir.

Somut olaya gelince; Davacı ..Genel Başkan Yardımcısı ve Konya milletvekilidir. Tatilini geçirmek için gittiği Alanya'da bulunan yazlık evinde kendisine ait olmayan erkek takım elbisesi ve eşyaları bulmuş ve konutuna izinsiz girildiği düşüncesi ile jandarmaya şikayette bulunmuştur. Davacının söz konusu şikayeti sonunda konuta en son baldızının girdiği tespit edilmiş şüpheli sıfatıyla ifadesine başvuranlar hakkında işlem yapılmadığı anlaşılmıştır. Davacının söz konusu şikayet dilekçesi ve yapılan soruşturmanın basına yansıdığı ve farklı medya organlarında yer aldığı görülmektedir. Olayın meydana geldiği zaman diliminden kısa bir süre öncesinde davacının genel başkan yardımcısı olduğu partiden bazı milletvekillerinin medyaya yansıyan ses ve görüntü kasetleri nedeni ile istifa ettikleri, sonrasında davacının söz konusu şikayetini birlikte değerlendiren davalının internet sitesinde “MHP İstifaları ve F.. B..” başlığını verdiği yazıyı yazdığı anlaşılmıştır.

Dava konusu yazının, ülkeyi yönetmeye talip olan bir partinin milletvekillerinin tutum ve davranışlarına dikkat çektiği, gerek istifaları getiren kasetlerin gerekse davacı F.. B..'ın konut dokunulmazlığını ihlal nedeni ile yaptığı şikayetin kamuoyundaki algılanış şekli itibari ile vekillerin üyesi oldukları partiye yazık olduğu biçiminde değerlendirmeler yapıldığı, yazarı bu değerlendirmeyi yapmaya götüren davacının jandarmaya şikayet konusu ve sonuçları üzerinde yorumlar yapıldığı görülmüştür.

Şu durumda, davacının tanınmış bir siyasetçi olması nedeniyle, konut dokunulmazlığının ihlal edildiği iddiası ile jandarmaya şikayetçi olmasının dava konusu yazıya konu edilmesinde gerçeklik, güncellik ve toplumsal ilgi bulunduğu, bilgi alma ve yayma hakkı kapsamında kaldığı sonucuna varılmalıdır. Mahkemece davacıya yönelik hakaret olarak kabul edilen ifadelerin davalının kişisel değer yargısı niteliğindeki görüşleri olduğu, davacının siyasi kimliği nedeniyle normal koşullardan daha ağır eleştiriye açık olması gerekli olduğundan yorumların ağırda olsa eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu şartlar altında ifade özgürlüğüne sınırlama getirilmesini gerektirir. Demokratik bir toplum için gereklilik bulunmadığı, davacının kişilik değerlerinin ihlal edilmediği sonucuna varılarak, istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalı İ.. T..'ün sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.19/03/2015
Yargıtay — Esas No: 2018/5669, Karar No: 2019/763, Tarih: 14.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/5669 E.  ,  2019/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... .... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12/08/2013 tarihinden itibaren ... ... şubesinde satış sorumlusu olarak çalışmakta iken 05.12.2014 tarihli ihtarname ile iş akdinin 4857 Sayılı Yasa'nın 25/II -b maddesi uyarınca feshedildiğini, davacıya kusur ve suç isnat edilen davacının ne işverence nede disiplin kurulunca savunması alınmadığını, davacının dinlenmediğini, olay anında davacının yanında bulunan olaya bizzat şahit olan çalışanın beyanına başvurulmadığını, olay anında orada bulunmayan bizzat görgüsüne ve duyumuna dayalı tek yanlı olarak tutulduğunu , gerçeği yansıtmayan tutanaklara itibar edildiğini ve fesih kararının oy birliği ile alınmadığını iddia ederek; davacının iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, boşta geçen sürelere ilişkin olarak 4 aylık brüt maaşı ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin ve işe iadesinin gerçekleşmemesi halinde 8 aylık brüt maaşı tutarında tazminatın davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yüklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının 12/08/2013 tarihinden iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunun 25/II-b bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, 05/12/2014 tarihine kadar davalı şirketin ... ...Mağazasında TV -Hifi bölümünde Satış sorumlusu olarak görev yaptığını, davacının iş akdi 4857 Sayılı İş Kanunun 25/II-b bendi uyarınca " İşçinin işveren yehut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması , yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması, ," hükmü uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davalı şirket tarafından yapılan fesih haklı olup fesih sürecine kadar gerçekleşen olaylar ve davacının iş akdinin fesih süreci , davacının söz konusu eyleminin davalı şirket tarafından öğrenilmesi akabinde, sendika üyesi olması sebebiyle işyeri disiplin kurulu toplantıya çağrıldığını ve Disiplin Kurulu tarafından davacının bahsi geçen eylemi sebebiyle iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunun 25/11 -B bendi uyarınca haklı nedenle feshedilmesine oy çokluğu nedeniyle karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacı tanığı ...’ın beyanında dava konusu olay yaşandığı zaman kendisininde işyerinde olduğunu, davacı ile aralarında 7-8 metre mesafe olduğunu ,davacının küfür ettiğini duymadığını , çok da sinirli gözükmediğini beyan ettiği ; diğer davacı tanığı ise davacının sinirli ve yüksek tonajlı konuşmasının söz konusu olmadığını, hakaret veya küfür içerikli bir beyanda bulunmadığını belirttiği, davalı tanığı ...’ın ise davacının satış müdürüne sinkaflı sözler söylediğini duyduğunu belirttiği, davalı tarafa dava konusu olaya ilişkin işyeri kamera kayıtlarını sunması için kesin süre verildiği, ancak söz konusu görüntülerin dosyaya sunulmadığı , feshin haklı nedenle yapıldığının ispat yükü davalı tarafta olmasına rağmen davalı tarafın ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği , feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı ,davacının söz konusu beyanlarda bulunduğu kabul edilse dahi , davacının iş akdi feshedilmeden önce uyarılması ve gerekirse hatasını telafi etmesi için fırsat verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; kabul kararı yasaya ve usule aykırı olduğunu, kararın istinaf nedenlerini bildirecek gerekçeli istinaf dilekçesinin gerekçeli kararın tarafımıza tebliğinden itibaren kanuni süresi içerisinde sunulacağını bildirdiği ancak gerekçeli kararın davalı vekiline .../06/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalı vekili gerekçeli istinaf dilekçesini dosyaya ibraz etmediği görülmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; kabul kararı yasaya ve usule aykırı olduğunu, kararın istinaf nedenlerini bildirecek gerekçeli istinaf dilekçesinin gerekçeli kararın tarafımıza tebliğinden itibaren kanuni süresi içerisinde sunulacağını bildirdiği ancak gerekçeli kararın davalı vekiline .../06/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalı vekili gerekçeli istinaf dilekçesini dosyaya ibraz etmediği görülmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince yasal süre içerisinde gerekçeli istinaf dilekçesi dosyaya ibraz edilmediğinden ve kamu düzenine aykırı bir yön bulunmadığı görüldüğünden davalının istinaf başvurusunun HMK 352, 355 ve 353/1-b-1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.