muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10672, Karar No: 2024/7751, Tarih: 16.09.2024

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20/2/2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmelik'in 8 inci maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmelik'in amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK'nın 54 üncü maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dosya içinde ki bilirkişi raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 14 üncü maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 18 inci maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. 5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18287, Karar No: 2015/83, Tarih: 12.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18287 E.  ,  2015/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, kamu adına Cumhuriyet savcılığı tarafından re’sen ikame edilmiştir.

Kararın ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet savcılığına tebliği usulsüzdür. Cumhuriyet savcısına tebligatın ne surette yapılacağı, Tebligat Kanununun 43’ncü maddesinde gösterilmiştir. Kararın ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet savcısına Tebligat Kanununun 43’ncü maddesinde gösterilen usule göre tebliği ve onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.12.01.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/815, Karar No: 2025/8211, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/815 E.  ,  2025/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/86 E., 2023/1036 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/194 E., 2022/435 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2246, Karar No: 2014/10890, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2246 E.  ,  2014/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/394067

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/219 (E) ve 2013/299 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Ayvalık adliyesinde kâtip olarak görev yaparken 11.01.2013 tarihinde Edremit’e kadrosu ile birlikte ataması yapılan sanığın, Burhaniye’de yaşamaya devam etmesine rağmen gerçeğe aykırı bildirimde bulunarak 1.351,35 TL görev yolluğu almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre, başka bir yerden naklen atanan memur veya hizmetlinin eş ve çocukları ile bakmakla yükümlü bulundukları aile efradı nedeniyle yolluk ödenebilmesi için,

bu kişilerin, memurun veya hizmetlinin yeni görev yerine birlikte ve aynı zamanda gitmeleri gerekmediği gibi, ev eşyalarının da naklinin zorunlu bulunmadığı, memurun atandığı yeni görev yerine giderek göreve başlamasının harcırah ödemesi için yeterli olduğu ve ödemenin peşin yapılması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

bu kişilerin, memurun veya hizmetlinin yeni görev yerine birlikte ve aynı zamanda gitmeleri gerekmediği gibi, ev eşyalarının da naklinin zorunlu bulunmadığı, memurun atandığı yeni görev yerine giderek göreve başlamasının harcırah ödemesi için yeterli olduğu ve ödemenin peşin yapılması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3723, Karar No: 2020/7987, Tarih: 08.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3723 E.  ,  2020/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davaya konu 248 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının iptali ile tecavüzün önlenmesine, yapıların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra, ‘Davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacı tarafın davasının davalılar ...,...., ... ve ... yönünden kabulüne’ dair verilen kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 07.03.2016 tarihli ve 2016/2126 Esas, 2016/4077 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur. Bu defa Dairenin 28.03.2018 tarihli ve 2016/10496 E.2018/10117 K. sayılı ilamı ile, ‘….6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Somut olayda; Mahkemece, hüküm kısmında, haklarında kabul ve ret kararı verilen davalılar tek tek sayılmış ancak, davalılardan ... hakkında olumlu olumsuz bir karara yer verilmeyerek eksik bırakılmıştır. Hüküm bu haliyle eksik ve infaza elverişli olmadığından bozmayı gerektirmiştir…’gerekçesi ile bozulmuş, sair karar düzeltme sebepleri ise reddedilmiştir. Mahkemesinde, yeniden yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın davalılar ..., ..., mirasçı ... ve ... yönünden kabulü ile; davaya konu 248 parselde kayıtlı yerin bilirkişi....'ın krokisinde "A" harfi ile gösterdiği 173.64 m2'lik yerin davalıların kat mülkiyetinden kaynaklanan hisseleri oranında iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, dava konusu tapusu iptal edilen 173.64 m2'lik yere yapılmış olan bina ve bahçe duvarının kal'ine, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, birleşen davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden kabulü ile, davaya konu 248 parselde kayıtlı yerin bilirkişi ...'ın krokisinde "A" harfi ile gösterdiği 173.64 m2'lik yerin davalıların kat mülkiyetinden kaynaklanan hisseleri oranında iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, dava konusu tapusu iptal edilen 173.64 m2'lik yere yapılmış olan bina ve bahçe duvarının kal'ine karar verilmiş, hüküm ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Bir kısım davalılar vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde,

1. Bir kısım davalılar vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin diğer davalılar yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde; somut olayda, bozmadan sonra bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 24.01.2013 tarihli ve 2012/52 Esas, 2013/48 Karar sayılı karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 07.03.2016 tarih ve 2016/2126 Esas 2016/4077 Karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi talebinde bulunulması üzerine, bu defa Dairenin 28.03. 2018 tarihli ve 2016/10496 E., 2018/10117 K. sayılı ilamı ile hüküm sadece davalılardan ... hakkında olumlu olumsuz bir karara yer verilmemesi nedeni ile bozulmuş, diğer karar düzeltme sebepleri ise reddedilmiştir. O halde, bahsi geçen davalı dışında, diğer davalılar yönünden kanun yolları tükenip hüküm kesinleştiğinden, karar düzeltme sonrası verilen eldeki hükmün temyiz edilmesinde hukuki yarar olduğundan bahsedilemeyecektir. Bu nedenle, davalı ... dışındaki davalılar yönünden temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, davalılar vekilinin davalı ... hakkındaki temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54,40 TL peşin harcın onama harcına ... adına mahsubuna, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1093, Karar No: 2019/5273, Tarih: 16.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1093 E.  ,  2019/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.06.2016 gün ve 185-259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere,

Dairenin 02.07.2018 tarihli kararı ile, dava konusu taşınmazların kadastro tespitine dayanak tüm belgelerin temin edilerek buna ilişkin evrakın gönderilmesi istenilmesine rağmen kadastro tespitine dayanak tüm belgelerin (özellikle vergi kayıtlarının) gönderilmediği anlaşılmakla;

Dava konusu tüm taşınmazların kadastro tespitine dayanak tüm belgelerin (özellikle çekişmeli 41 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında geçen ... derealtı mevkii 28 tahrir-2 kapı nolu, 29 tahrir-2 kapı nolu ve 30 tahrir-2 kapı nolu vergi kayıtlarının) birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde ilgili birim ya da birimlerden celp edilmesi, kayıtların eski Türkçe olması halinde tercüme ettirildikten sonra evraka eklenmesi, istenilen kayıtların eksiksiz olarak temin edilip edilmediği Mahkeme Hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17003, Karar No: 2015/22113, Tarih: 01.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17003 E.  ,  2015/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/61224

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/1391 (E) ve 2012/1484 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, suç tarihinde tamir için servise bırakılan ve kapıları açık olan müştekiye ait aracın içinde yakalanması şeklindeki eyleminde, adet veya tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunun unsurları bulunmadığından, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı gözetilerek aracın bulunduğu yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususu tanıklardan sorulup araştırılarak, gerektiğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre eylemin gerçekleştiği yerin bina veya eklentisi niteliğinde ise aynı Kanun'un 142/1-b, araç açıkta ise 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ve hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Hırsızlık suçunun açık alandan yapıldığının kabul edilmesine rağmen, kapıları kilitli olmayan otobüsün içerisinde yakalanan sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu halde, sanık hakkında aynı kanunun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında iki yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.