muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/83, Karar No: 2022/832, Tarih: 22.12.2022

...'ı da dahil ettiğini, bunu yaparken ...’ın, ...'un ve ... ...'ın kimlik bilgilerini saklamadığını, yani genelde bu tip durumlarda isimlerin gizlendiğini, kod isim kullanıldığını, bu şekilde dinlemeler yapıldığını, kendisinin yaptığı teknik takipte herhangi bir kimlik gizlemesinin kesinlikle yapılmadığını, ayrıca soruşturmanın kendisi tarafından başlatılıp, sonraki savcılar tarafından da devam ettirildiğini, yani eğer böyle bir özel kastla hareket etmiş olsaydı, bu dosyaya bir şekilde yön verip, müdahale etmesi gerektiğini, soruşturmanın seyrinde gitmesi hususunda hiçbir dosyaya müdahale etmediğini, hatta o dönem emniyetteki arkadaşlarına sadece dinlemenin yeterli olmayacağını, çünkü gerek ...’ın, gerek doktor ...’un aralarındaki bu ilaç yazma ve başkalarının adına ilaç yazma mevzusunu telefonda konuşmadıklarını, teknik araçla izleme yolunu da seçmeleri gerektiği hususunda görüştüğünü, o dönem iş bölümü gereği dosyaların başka bir savcıya tevzi edildiğini, dosyada müştekiler ya da mağdurlar yönünden ek takipsizlik kararının Adalet Müfettişinin soruşturmasının başlamasından sonra verildiğini, yani yaptığı soruşturmanın kendi kontrolü dışında da yine başka bir savcı tarafından yaklaşık 3 yıl devam ettirildiğini, eğer ortada kasıtla işlenmiş bir dinleme, özel dinleme gibi bir durum olsaydı, dosya kendisine tevzi edilen, sonradan alan savcının aylarca, yıllarca bunu görmemesinin mümkün olmadığını, dosyayı alan savcının da gerçekten dosyalarında çok titiz olan bir savcı olduğunu, onun elinde bu kadar kalmasının da mümkün olmadığını, bu soruşturmanın kendi olağan mecrasında yapılmış bir soruşturma olduğunu, kendisinin buradaki kusurunun, teknik takip talebini ilgili kolluğun hazırlayacağı bir tutanak üzerine yapmak yerine, kendisine arkadaşları aracılığıyla, çevre aracılığıyla gelen bazı bilgileri kullanmak suretiyle şahsi kanaatini kullanıp resen işlemi başlatmak olduğunu, bunun dışında başka özel bir kastı olmadığını, Giresun’da 4 yıl kadar görev yaptığını, Giresun’da çevresinin fazla olduğunu, kolluğun kulağına gitmeyen, jandarmanın kulağını gitmeyen pek çok olayı kendisinin çok rahat bir şekilde öğrenebildiğini, çok yakın arkadaşları aracılığıyla görüştüğü kişilerin kendisinin ismini kullanarak yaptıkları olayların, söylentilerin hep kulağına geldiğini, o dönemlerde sağlık karnelerine ilaç yazdırılabildiğini, ilaç mümessillerinin eczaneleri ve doktorları kullanmak suretiyle haksız surette fazla ilaç yazdırıp, yazdırdıkları ilaçları çöpe atıp, doktorları tatile gönderme, eczacıları tatile gönderme gibi şeyler kulağına gelince yani ..

...’ın, kendisiyle olan tanışıklığını kullanarak doktorlara ve eczanelere baskı yaparcasına ilaç yazdırma yöntemini seçmesi üzerine hakkında soruşturma yapmaya karar verdiğini, Giresun’da yaptığı pek çok teknik takipte tanıdığı, bildiği, kendisiyle iletişimde olan pek çok kişiyi de dinlediğini, asla yaptığı soruşturma evrakını kişilerin zararına, özel hayatların gizliliğini ihlal eder şekilde kullanmadığını, yürüttüğü dosyalardan bu zamana kadar dışarıya bir kelime sızmadığını, teknik takipleri bizzat gidip emniyette kendisinin takip etiğini, haftada bir olmasa bile, 15 günde bir yaptığı teknik takiplerin dinlemelerine bizzat katıldığını, KOM Şubenin kullandığı iletişim dinleme ekranını normal kullanıcılar kadar ustaca kullanmayı öğrendiğini, dolayısıyla polisin savcıdan habersiz işlem yapma olanağının da, görevi sürdürdüğü müddetçe asla mümkün olmadığını, bizzat kendi kulaklarıyla dinleyip soruşturmaya bu şekilde yön verdiğini, dolayısıyla mağdurlar hakkında yapılan teknik takip taleplerinin, herhangi bir suç işleme kastıyla olmayan, tamamen bir soruşturmanın mecrasında yapılmış, usulüne uygun, kimseden herhangi bir şey gizlenmeksizin yapılmış rutin soruşturma evrakı işlemleri olduğunu, bu nedenle hakkındaki resmî evrakta sahtecilik suçlamasını kabul etmediğini savunmuş,

Hâkimler Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderdiği 26.04.2013 tarihli savunma dilekçesinde de; ... ... hakkındaki takibin sehven yapıldığını, bu durumun görevli memur tarafından anlaşıldığında da takibin durdurulduğunu, yapılan takibin ... ... ile bir ilgisinin bulunmadığını, ... ...’ı Shell Petrol İstasyonu olduğundan ve kamu kurumlarına yakıt sağladığından tanıdığını, çok fazla samimiyeti olmadığını ama ara sıra telefonlaştıklarını beyan etmiştir.

Resmî belgede sahtecilik suçu 5237 sayılı TCK’nın 204. maddesinde;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup, resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise suçun konusunu oluşturan resmi belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmî belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Giresun İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan istihbari çalışmalarda; sigorta şirketi bulunan bazı iş takipçilerinin, bir kısım şahsın emekli olmalarına aracılık ederek bu kişileri herhangi bir işte çalışmadıkları hâlde çalışıyorlar gibi ya da yurt dışında çalışmamalarına rağmen çalışmışlar gibi göstermek suretiyle haksız kazanç sağladıklarının öğrenilmesi üzerine Giresun Cumhuriyet Başsavcılığına yazılan yazı doğrultusunda Giresun Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/2415 soruşturma numarasına kaydedilen evraka ilişkin soruşturmayı yürütmekle görevli olan ve o tarihlerde Giresun Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan sanık ... tarafından, kolluk güçlerinin herhangi bir talebi olmaksızın dosya kapsamındaki eylemlerle bir ilgisi bulunmayan suçtan zarar görenler ..., ... ve ... (...) ...’ü anılan soruşturmaya şüpheli sıfatıyla dahil edilip 10.08.2009 tarihli müzekkere ile ... ve ...’ın kullanımındaki telefon hatlarının 1 ay süre ile iletişimlerinin tespiti, dinlenilmeleri, kayda alınmaları ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesinin Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesinden; 11.09.2009 tarihli müzekkere ile ...’ın kullanımındaki 0544 \*\*\* \*\*84 numaralı hat üzerinden yapılan iletişimin tespitinin 1 ay süre ile ilk kez uzatılmasının Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesinden; 29.09.2009 tarihli müzekkere ile de ... (...) ...’ün kullanımında bulunan 0531 \*\*\* \*\*86 numaralı hattın 1 ay süre ile iletişiminin tespiti, dinlenilmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesinin Giresun 2. Sulh Ceza Mahkemesinden talep edildiği ve sanığın bu suretle zincirleme şekilde kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık aşamalarda; Giresun ilinde dört yıl kadar görev yaptığını, çevresinin geniş olduğunu, kolluğun kulağına gitmeyen pek çok olayı rahat bir şekilde öğrenebildiğini, o dönemde sağlık karnelerine ilaç yazdırılabildiğini, ...’ın, kendisiyle olan tanışıklığını kullanarak doktorlara ve eczacılara baskı yapmak suretiyle ilaç yazdırdığına dair yakın çevresinden duyumlar aldığından ... ve ...'ın görüştüğü doktor ... hakkında soruşturma yapmaya karar verdiğini ve iletişimlerinin tespitini istediğini, ...... hakkındaki takibin de sehven yapıldığını savunmuş ise de Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/2415 soruşturma sayılı dosyasının, eczacı, doktor ve ilaç mümessilleri arasında usulsüz ilaç yazdırmak suretiyle SGK’nın dolandırılması eylemlerini değil, iş takipçilerinin sahte evrak düzenleyerek bazı şahısları hak etmedikleri hâlde veya olması gerekenden daha erken emekli edebilmek adına gerçekleştirdikleri eylemleri konu aldığı, bu soruşturma dosyasındaki diğer şüphelilerin de belirtilen konuda iş takipçiliği yapan kişiler ile bu iş takipçilerine iş yaptıran şahıslar olduklarının anlaşıldığı ve bu şahıslarla suçtan zarar görenler arasında hiçbir bağlantının bulunmadığı, suçtan zarar görenlerin soruşturmayı yürüten ve emeklilik işlemlerine dair soruşturma konusuna ilişkin dinleme eylemini gerçekleştiren emniyet görevlilerince soruşturmayla bağlantıları olduklarına dair bir tespit veya talepleri bulunmadan, soruşturma konusu eylemlerle ve haklarında soruşturma yürütülen diğer kişilerle hiçbir şekilde ilişkilendirilmeden doğrudan dosyanın Cumhuriyet savcısı konumundaki sanık tarafından şüpheli sıfatıyla soruşturmaya dahil edildikleri, bu şekilde gerçekleştiren soruşturma kaydının sehven yapılma ihtimalinin de mümkün olmadığı, tespit edilen iletişimlerinde suç teşkil edebilecek bir görüşmeye rastlandığına dair herhangi bir tutanak da bulunmadığı, sonradan dosyayı devralan Cumhuriyet savcısı ... tarafından da suçtan zarar görenler hakkında soruşturma konusu olaylarla ilgileri bulunmadığından 07.03.2012 tarih ve 2009/2415 soruşturma sayısı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, tanıklar ... ... ve ...’ın ... hakkındaki beyanlarının da soyut ve duyuma dayalı beyanlar olmasının yanı sıra anlattıkları eylemin de anılan 2009/2415 soruşturma sayılı evrak ile bir ilgisinin bulunmadığı hususları dikkate alındığında; savunması suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan sanığın, suçtan zarar görenlerin özel hayatları hakkında bilgi edinebilmek amacıyla içerikleri itibarıyla sahte olan 10.08.2009, 11.09.2009 ve 29.09.2009 tarihli müzekkereleri düzenleyerek nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine sunmak suretiyle atılı kamu görevlisin resmî belgede sahteciliği suçunu zincirleme şekilde işlediği kabul edilmelidir.

Öte yandan, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince alt sınırı üç yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak dört yıl olarak tayin edilmesinde gösterilen gerekçe yasal, yeterli ve dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Dosya kapsamında aleyhe temyiz istemi bulunmadığı ve kurulan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alındığında, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği bozma nedeni yapılmamış ve hükmün bu şekilde onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, TCK'nın 53. maddesinin 5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği yönünden eleştirilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 3-2 sayılı sanık hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından TCK'nın 53. maddesinin 5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği yönünden eleştirilerek ONANMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4711, Karar No: 2013/13066, Tarih: 04.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4711 E.  ,  2013/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şuhut Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04.12.2012 tarih, 2012/25173E.-36264K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değilse de;

İİK. nun 128/a-1. maddesi  ilk cümlesinde “Kıymet takdirinin tebliğ edildiği ilgililer, raporun tebliğinden itibaren yedi gün içinde raporu düzenleten icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesinde şikayette bulunabilirler.” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca; İİK'nun 128/a-2. maddesinde; “kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri istenemez. Ancak, doğal afetler ve imar durumundaki çok önemli değişiklikler meydana getiren benzer hallerde yeniden kıymet takdiri istenebilir” düzenlemesi yer almaktadır.

İhale konusu taşınmazların 07.04.2010 tarihinde yapılan kıymet takdirinde ... ada ... nolu parsel sayılı taşınmaza 96.419,99 TL, ... ada ...parsel sayılı taşınmaza 82.233,00 TL değer biçildiği görülmektedir. Alacaklı vekilinin 15.04.2010 tarihinde taşınmaza yeniden kıymet takdir edilmesi talebi üzerine, icra müdürlüğünce 20.05.2010 tarihinde yeniden kıymet takdir tutanağı düzenlenmiş ve bu kez aynı taşınmazlardan ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 91.419,99 TL değer takdir edildiği diğer taşınmazın değerinde bir değişiklik yapılmadığı ve  taşınmazların bu belirlenen ikinci değer üzerinden ihaleye çıkarıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nun 128/a maddesinde yazılı şartlar gerçekleşmeden taşınmazın, ikinci kez kıymet takdirinin yapılarak belirlenen ve düşen ikinci değer üzerinden ihaleye çıkarılması usulsüz olup, bu nedenle ihalenin feshi gerekir.

O halde mahkemece,  istemin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikâyetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile, Dairemizin 04.12..2012 tarih ve 2012/25173E.-2012/36264K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı sebeplerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11968, Karar No: 2013/15638, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11968 E.  ,  2013/15638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, soybağının reddine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı ...'nın nüfusa tesciline dayanak belgelerin ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Davalı ...'nın yurtdışında yaşadığı ve nüfus kaydında yerleşim yeri adresi olarak "Belçika" belirtildiği halde Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca "Uzunköy – Yeşilli- Mardin" adresinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, daha önce bu adreste usulüne uygun tebliğ yapılmış olması gerekir. Tebligatın yapıldığı adreste daha önce davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. Bu durumda gerekçeli kararın adı geçen davalıya tebliği geçersiz olduğundan Tebligat Kanununa uygun şekilde tebliğinin sağlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23655, Karar No: 2025/8192, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23655 E.  ,  2025/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/155 E., 2022/1268 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3496, Karar No: 2021/7796, Tarih: 08.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3496 E.  ,  2021/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ

UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE DAİR

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y K A R A R I

I. BAŞVURU

Başvurucu ... Mimarlık İnş. Tur. Yat. Tan. ve Mağ. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından sunulan dilekçe ile özetle, müvekkili ... Mimarlık İnş. Tur. Yat. Tan. ve Mağ. Tic. A.Ş.'ye karşı açılan iş davaları ile ilgili olarak ... BAM 9. Hukuk Dairesinin 2019/90 Esas, 2019/378 Karar sayılı ilamı ile devir işleminin meydana gelmediği gerekçesi ile davanın müvekkil ... Mimarlık İnş. ... A.Ş. açısından reddine karar verildiği, aynı ihtilaf ile ilgili olarak ... BAM 10. Hukuk Dairesinin 2020/884 Esas, 2020/927 Karar sayılı ilamı ile devir işleminin meydana geldiği gerekçesi ile davanın müvekkil ... Mimarlık İnş. ... A.Ş. açısından kabulüne karar verildiği, ortada bir devir işleminin olmadığı, BAM 10. Hukuk Dairesinin vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğu, iki dairenin kararları arasında uyuşmazlık olduğu ve bu uyuşmazlığın da Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanunun 35. maddesi kapsamında giderilmesi gerektiği hususlarını belirterek uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 2021/3 sayılı kararı ile;

“1) ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 28.02.2019 tarih, 2019/90 Esas, 2019/378 Karar ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarih, 2020/884 Esas, 2020/927 Karar sayılı kararları arasındaki hukuken geçerli işletme/işyeri devri olup olmadığı, bildirim şartının yerine gelip gelmediği, bağlı olarak davalı şirketin işçilere karşı devreden şirketin borçlarından sorumlu tutulma şartlarının oluşup oluşmadığı bakımından mevcut kesin kararlarla ilgili, 1. Hukuk Dairesi Başkanı Ahmet ..., 9. Hukuk Dairesi Başkanı Şule Bulat ile 2. Hukuk Dairesi Başkanı Ali Özkaya'nın muhalefeti ve oy çokluğu ile UYUŞMAZLIK BULUNDUĞUNA,