muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3832, Karar No: 2008/4972, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3832 E.  ,  2008/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince şikayetçi lehine konulmuş bulunan ihtiyati tedbirin sıra cetvelinde bir hak sağlamayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesi satış tutarının bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmemesi halinde icra müdürünün bir sıra cetveli düzenlemesini emretmektedir. Somut olayda sıra cetveli yasayla yetkilendirilmemiş bulunan Vergi Dairesince düzenlenmiş olduğundan, sıra cetvelinin sırf bu nedenle iptaline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22060, Karar No: 2009/1445, Tarih: 12.02.2009

10. Hukuk Dairesi 2007/22060 E., 2009/1445 K.

**10. Hukuk Dairesi 2007/22060 E., 2009/1445 K.**

**- FİİL EHLİYETİ

- ÜÇÜNCÜ KİŞİNİN SORUMLULUĞU**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 9 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 10 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 14 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 16 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 407 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 448 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 471 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 63 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Kurum vekili, davalının suç sayılır davranışı sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 1479 sayılı Kanunun 63'üncü madde hükmü gereğince rücuan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi T.. Ö.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalıyı kasten öldürme suçunu işleyen davalının Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2001 gün ve 2000/79 Esas - 2001/86 Karar numaralı ilamı ile yirmi yıl ağır hapis ve on ay hapis cezası ile cezalandırılıp hakkında verilen bu kararın kesinleştiği; işbu rücu davasında, dava dilekçesinin cezaevinde bulunan davalıya tebliğ edildiği, yokluğunda yapılan yargılama sonunda kurulan hükme karşı temyiz yoluna başvuran davalının eşinin temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu belge içeriğine göre, Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 18.06.2003 gün ve 2003/143-363 sayılı kararı ile davalıya vasi olarak eşinin atandığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 9'uncu maddesinde, fiil ehliyetine sahip olan kimsenin, kendi fiilleriyle hak edinebileceği ve borç altına girebileceği; 10'uncu maddesinde, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyetinin bulunduğu; 14'üncü maddesinde, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyetine sahip olmadıkları; 16'ncı maddesinde, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlıların, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremeyecekleri; 407'nci maddesinde, bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılan her erginin kısıtlanacağı; 448'inci maddesinde, vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasinin, vesayet altındaki kişiyi tüm hukuki işlemlerinde temsil edeceği; 471'inci maddesinde, özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayetin, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkacağı yönünde düzenleme apılmıştır. Diğer taraftan; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 38'inci maddesinde, davaya ehliyetin Türk Medeni Kanunu ile belirlendiği; 42'nci maddesinde de, taraflardan birinin vesayet altına alınması istendiği takdirde hakim tarafından bu konuda kesin karar verilinceye kadar yargılamanın bir başka güne bırakılabileceği belirtilmiştir.

Buna göre; kişinin kendisi tarafından veya yetkili kılacağı temsilci aracılığı ile bir davayı takip etme ve usûl işlemlerini yapabilme yeteneği olarak tanımlanan dava ehliyeti, medeni hakları kullanma (fiil) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar kural olarak dava ehliyetine sahip olmadıkları için davada yasal temsilcileri tarafından temsil edilmeleri gerekir ve dava ehliyeti, dava şartlarından olduğundan, taraflarca ileri sürülmesine gerek kalmaksızın mahkemece kendiliğinden gözetilir. Dava ehliyeti olmayan kişiye karşı dava açılması durumunda, dava dilekçesi, davalının yasal temsilcisine/temsilcilerine tebliğ edilir ve onların katılımı ile davaya devam edilir.

İnceleme konusu davada; yukarıda anılan 407'nci maddede öngörülen yeterli uzunlukta özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırıldığı için kısıtlanan ve sonrasında kendisine vasi atanan davalının fiil ve dava ehliyetine sahip olmadığı belirgin bulunduğundan, sözü edilen prosedür işletilip, dava dilekçesi davalının yasal temsilcisi konumundaki vasisine yöntemince tebliğ edilerek vasinin davaya katılımı sağlanmalı, sonrasında ileri süreceği tüm kanıtlar toplanıp irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, kısıtlanan eşi hakkında verilen kararı öğrendikten sonra temyiz yoluna başvuran davalının vasisinin katılımı sağlanmaksızın yargılama yapılarak rücu alacağının hüküm altına alınması isabetsiz olduğu gibi; özellikle, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, söz konusu alacak tutarı üzerinden davalının sorumlu bulunduğu karar ve ilam harcı belirlenmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vasisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı vasisine geri verilmesine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12775, Karar No: 2017/24636, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12775 E.  ,  2017/24636 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7207, Karar No: 2023/3457, Tarih: 20.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7207 E.  ,  2023/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Hazine vekili Avukat ..., Büyükşehir Belediye Başkanlığı Avukat ..., ... Belediye Başkanlığı vekili Avukat ...

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 20.06.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar ... v.d. vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... Büyük Şehir Belediye Başkanlığı vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, ... karara bırakıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili 27.02.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacılar ..., ... ve ...'nun muris ...'ın çocukları, diğer davacıların ise murisin vefat eden oğlu ...'ın mirasçıları olduklarını, ... ili ... ilçesi ... köyü 417 ada 36 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün müvekkillerine ait olmasına ve kendilerine murislerinden silsile yoluyla intikal etmesine rağmen kadastro sırasında davalılar adına mera olarak tespit ve tescil edildiğini, yapılan bu kadastro tespitinin hatalı olduğunu, bölgedeki mera alanlarının kadimden buyana belli olup, bu alanların tüm yöre halkı tarafından bilindiğini, müvekkillerine ait arazilerin ise bu mera alanlarının dışında kaldığını, etrafı çitle çevrili, sınırları belli, üzerinde yüzyıldan daha eski evler bulunan ve tarım arazisi olarak işlenen arazilerin kadastro sırasında mera olarak yazıldığını beyanla, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü 417 ada 36 parsel sayılı taşınmazın mera olarak yapılan tescilinin iptali ile müvekkili davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddiasına konu taşınmazın mera vasfı taşıdığını, dolayısıyla zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, mülkiyeti Hazineye ait olan bu nitelikteki yerlere ilişkin davalarda intifa hakkı sahibi olan Belediyelere husumet yöneltilemeyeceğini, yine yargılama giderlerinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddiasına konu taşınmazın mera vasfı taşıdığını, dolayısıyla zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, mülkiyeti Hazineye ait olan bu nitelikteki yerlere ilişkin davalarda intifa hakkı sahibi olan Belediyelere husumet yöneltilemeyeceğini, yine yargılama giderlerinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; yersiz açılan davanın reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazın mera vasfı taşıdığını ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini, bu nitelikteki yerlerde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz iktisap edilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın mülkiyete ilişkin açıklamalarının somut verilerden uzak, belgeye dayanmayan soyut iddialardan ibaret olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kamu malı olarak tescil edildiğini ve Devlete ait olduğunu, davacı tarafın iddialarını ispatalayacak derecede güçlü ve inandırıcı deliller ortaya koyamadığını, öte yandan davacı tarafın iddialarının zamanaşımına uğradığını, ayrıca hak düşürücü sürenin de geçtiğini, yasal hasım olan müvekkili kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Dava konusu taşınmazın üzerinde iki katlı kargir ev ve muhtelif ağaçlar bulunduğu, geri kalan kısmın çayırlık şeklinde görüldüğü, fen bilirkişisi yardımıyla tanıkların ve mahalli bilirkişilerin gösterdiği şekilde dava konusu edilen kısmın sınırlarının tespit edildiği, gösterilen sınırlara göre çekişmeli taşınmazın davaya konu bölümünün 9.002,58 metrekare büyüklüğünde olduğu ve doğusunda orman parseli, batısında mera parseli bulunduğu, yine dava konusu edilen kısmın mera vasfıyla tespit yapılan 417 ada 36 parsel sayılı taşınmazı ikiye böldüğü, bilirkişi raporlarında dava konusu edilen kısmın mera vasfında olduğunun bildirildiği, alınan bilirkişi raporlarının dosya kapsamı ile uyumlu ve denetime elverişli olduğu, taşınmazın dava konusu edilmeyen kısımları ile birlikte mera bütünlüğü oluşturduğu, mera arazisi içerisinde bir kısma tarım arazisidir şeklinde tespit yapılamayacağı, aksi halde taşınmazın mera bütünlüğünün bozulduğu, meraların özel mülkiyete konu edilemeyeceği, mahalli bilirkişi ve tanıklar her ne kadar davacıların murisi ve sonrasında davacıların bu yerlerde zilyetliğinin ve kullanımının bulunduğunu beyan etmiş iseler de mera vasfındaki arazide zilyetlikle kazanımının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, eksik inceleme ve bilimsellikten uzak bir rapor doğrultusunda karar verildiğini, hükme esas alınan 15.11.2020 tarihli bilirkişi raporunun yapılan keşif, dinlenen tanık beyanları, bölgenin coğrafi ve fiziki şartları ile bilimsel verilerle çeliştiğini, sözkonusu rapora karşı itirazda bulunarak yeniden keşif yapılmasını ve yeni bir bilirkişi raporu aldırılmasını talep ettiklerini ancak mahkemece bu taleplerinin hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, bilirkişi raporuna karşı yaptıkları itirazların reddedilmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda taşınmazın bir kısım özelliklerinin sayılarak kam orta malı olduğunun belirtildiğini, burada belirtilen özelliklerden "kadimden beri hayvan otlatılan arazilerden oluşu" şeklindeki tespitin dinlenen tanık beyanları, keşif ve dosya içeriğiyle çeliştiğini, zira tanıkların bu tespitin tam aksine beyanlarda bulunduklarını, çekişmeli taşınmaz bölümünde davacılar dışında kimsenin hayvan otlatmadığını, tanıkların beyanlarında hayvan otlatılan arazilerin daha yukarıda olduğunu beyan ettiklerini, yine raporda belirtilen "toprak yapısı ve coğrafi şartlara" ilişkin özelliklerin bölgenin tamamı için geçerli olduğunu, Karadeniz bölgesindeki tüm arazilerin toprak yapısının yer yer düz, meyilli, taşlı ve erozyona maruz bir özellik gösterdiğini, bilirkişi raporunda "toprak yapısı ve çayırların kök kısımlarının kalınlaşmasından" bahsedildiğini, bu özelliğin de bölgedeki tüm araziler için geçerli olduğunu, zira artık bu bölgede mısır, patates, lahana, fasulye gibi tarla ürünlerinin yetiştirilmediğini, ... yetişebilen alanların ... bahçesi olarak kullanıldığını, diğer alanlarda ise ekonomik olmaması nedeniyle tarımsal faaliyet yapılmadığını, bunun sonucu olarak eskiden tarım yapılan alanların artık ot ve çayır yetiştirme amacıyla kullanıldığını, topraklar ekilip biçilmeyince de kök kısımlarının yıllar içinde kalınlaştığını, bu durumun arazinin mera vasfında olduğunu değil uzun yıllardır ekilip biçilmediğini gösterdiğini, uzun yıllardır ekilip biçilmemesinin de arazinin mera olduğu anlamına gelmediğini, bilirkişi raporunda yer alan "dava konusu arazilerin tümü mera bütünlüğünü oluşturmaktadır" şeklindeki tespitin de doğru olmadığını, zira dava konusu taşınmaz bölümünün hemen bitişiğinde özel mülkilete tabi araziler bulunduğunu, davacıların dedelerinden kalan ve bir bütün halinde olan çekişmeli taşınmazın mirasçılar arasında fiilen taksim edildiğini, bir kısım mirasçılar kendilerine düşen kısımlar için dava açmadıkları için tapulu arazilerle çekişmeli taşınmaz bölümü arasındaki bağlantının koptuğunu, ne var ki arazinin vaktiyle bir bütün olduğu düşünüldüğünde bu kopukluğun da bir öneminin bulunmadığını, bilirkişi raporunun tam aksine dava konusu arazinin özel mülkiyete tabi taşınmazlarla içiçe olduğunu, yine arazi üzeride çok sayıda meyve ağacı bulunduğu gibi, keşifte dinlenen tanıkların ..

... bu arazide eskiden beri lahana, mısır, patates gibi tarım ürünlerinin yetiştirildiğini beyan ettiklerini, bilirkişi raporunun sonuç kısmının da genel ve soyut ifadeler içerdiğini, taşınmaz üzerinde taş binaların bulunmasının raporun tam aksine arazinin özel mülk olduğunu gösterdiğini, yine bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın sadece hayvan otlatmaya müsait olduğunun belirtildiğini ve ayrıca "yöre halkları kadimden beri bu alanlara büyük ve küçük baş hayvanlarını götürerek otlatmaktadır" denildiğini, bu hususun tanık beyanlarıyla tam anlamıyla zıt olduğunu, mevcut evlerin geçici konaklama amacıyla yapıldığı iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere kar yağıp etraf kapanıncaya kadar yöre halkının o evlerde yaşadığını, davacılara ait hayvanlar hariç kimsenin hayvanının bu alana giremediğini, tanıkların bu hususu çok açık bir biçimde belirttiklerini, netice olarak bilirkişi raporunun yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarıyla çeliştiğini, dosyada dayanağı olmayan genel ve soyut varsayımlar üzerinden bilimsellikten uzak bir rapor tanzim edildiğini, tanık anlatımlarının hiç dikkate alınmadığını, mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanıkların anı bölge içerisinde ikamet eden kişiler olduklarını, arazinin mera olarak kalmasının onların daha menfaatine olacağını ancak buna rağmen çekişmeli taşınmazın mera olmadığını ve davacılara ait olduğunu beyan ettiklerini, alınan beyanların da ayrıntılı, somut olaylara dayalı, samimi, tutarlı ve inandırıcı beyanlar olduğunu, çelişkili beyan bulunmadığını, hal böyle olmasına rağmen mahkemenin bu beyanlara itibar etmediğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olmasına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişi kurulu raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, yerel mahkeme kararının yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, eksik inceleme ve bilimsellikten uzak bir rapor doğrultusunda karar verildiğini, raporun dinlenen tanık beyanları, keşif ve dosya içeriğiyle çeliştiğini, zira tanıkların bilirkişi raporunda belirtilen tespitlerin tam aksine beyanlarda bulunduklarını, çekişmeli taşınmaz bölümünde davacılar dışında kimsenin hayvan otlatmadığını, tanıkların beyanlarında hayvan otlatılan umuma ait mera arazilerin daha yukarıda olduğunu beyan ettiklerini, taşınmazın uzun yıllardır ekilip biçilmemesinin arazinin mera olduğu anlamına gelmediğini, bilirkişi raporunda yer alan "dava konusu arazilerin tümü mera bütünlüğünü oluşturmaktadır" şeklindeki tespitin de doğru olmadığını, zira dava konusu taşınmaz bölümünün hemen bitişiğinde özel mülkiyete tabi araziler bulunduğunu, taşınmaz üzerinde çok sayıda meyve ağacı bulunduğu gibi, keşifte dinlenen tanıkların ... bu arazide eskiden beri lahana, mısır, patates gibi tarım ürünlerinin yetiştirildiğini beyan ettiklerini, bilirkişi raporunun sonuç kısmının da genel ve soyut ifadeler içerdiğini, taşınmaz üzerinde taş binaların bulunmasının raporun tam aksine arazinin özel mülk olduğunu gösterdiğini, yine bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın sadece hayvan otlatmaya müsait olduğunun belirtildiğini ve ayrıca "yöre halkları kadimden beri bu alanlara büyük ve küçük baş hayvanlarını götürerek otlatmaktadır" denildiğini, bu hususun tanık beyanlarıyla tam anlamıyla zıt olduğunu, çekişmeli 417 ada 36 parsel sayılı taşınmazın bir bütün olup, mera dışında özel mülkiyete tabi bir arazi olduğunu, krokide "A" ile gösterilen kısmın davacılara, geriye kalan kısımlarının ise davacıların amca çocuklarına ait bulunduğunu, ne var ki bu şahısların uzun yıllardır şehir dışında yaşadıklarını ve kendi arazileri için dava açmadıklarını, taşınmazın umuma ait mera olmadığını beyanla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk