muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7879, Karar No: 2017/3007, Tarih: 11.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7879 E.  ,  2017/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

115 promil alkollü vaziyette araç kullanan sanığın direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüj üzerinde beklemekte olan yayalar ... ve ...'a çarparak kazaya neden olduğu olayla ilgili olarak taksirle yaralama suçu açısından sanık hakkında işlem yapılıp yapılmadığı, hakkında açılmış dava veya takipsizlik kararının bulunup bulunmadığı ve kesinleşip kesinleşmediği tespit edilerek, tespiti halinde birleştirilmeli sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve tespitit gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde, karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16953, Karar No: 2015/17982, Tarih: 03.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/16953 E.  ,  2015/17982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı tarafından 2009 yılı protokolünün 6.3.3. maddesindeki “Eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine veya ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak...” ve yine 6.3.10. maddesindeki “hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde kupür bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak...” hükmü gereğince 573.05.TL x 5 = 2.865.15.TL ve yine aynı protokolün 6.3.19. maddesindeki “ Eczacı yada eczane çalışanlarınca kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak...” hükmü gereğince 3.484.59.TL + 871.77.TL = 4.356.36.TL x 10 = 43.563.60.TL olmak üzere toplam 46.428.85.TL para cezası uygulandığını bunun haksız olduğunu ayrıca bu para cezasının kesinleşmiş herhangi bir mahkeme kararı olmadan alacaklarından mahsup yapılmasının da yanlış olduğunu ileri sürerek işlemin iptali ile şimdilik 5.000.00.TL kesintinin davalıdan iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek davacı tarafından verilen cezalardan protokolün 6.3.19. maddesindeki “ Eczacı yada eczane çalışanlarınca kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak...” hükmü gereğince 3.484.59.TL + 871.77.TL = 4.356.36.TL x 10 = 43.563.60.TL para cezasının ve 6.3.10. maddesi yönünden uygulanan para cezasının iptali istemi ile ilgili olarak ve 6.3.10. madde yönünden de gerekçede olumlu yada olumsuz bir açıklama yapılmadan ve hüküm kurulmadan mahkemece davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11930, Karar No: 2023/784, Tarih: 21.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11930 E.  ,  2023/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/341 Esas, 2014/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/341 Esas, 2014/119 Karar sayılı kararının sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2021/24893 Esas, 2022/2497 Karar sayılı ilâmıyla;

''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/192 Esas, 2022/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi; Tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, delillerin takdirinde hata yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi; Tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, delillerin takdirinde hata yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mağdurenin babası olduğu ve aynı evde birlikte yaşadıkları, 05.09.2013 tarihinde sanığın ayaklarına masaj yaptırma bahanesi ile mağdureyi yanına çağırdığı, bu sırada ayaklarını mağdurenin göğüslerine sürerek okşamaya başladığı, bu olayda bir süre önce de sanığın aynı şekilde masaj yaptırdığı esnada ayaklarını mağdurenin göğüslerine sürerek tacizde bulunduğu, sanığın mağdureye bu vakaları annesine anlatmaması hususunda telkinlerde bulunduğu, bu suretle cinsel istismar suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

Her ne kadar mağdure soruşturma aşamasında sanığın ayaklarını göğüslerine sürdüğü şeklinde beyanlarda bulunmuş ise de sonraki aşamalarda beyanlarından dönerek şikayetten vazgeçtiği, bu suretle mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanlarda bulunması, intikal şekli ve zamanı, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek mahkemece beraatine karar verilmiştir.

2. Deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdure ve annesi olan şikayetçi ...'nın beyanları, tanık anlatımları, sosyal inceleme raporu, okul yönetimi tarafından düzenlenen tutanak, kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/192 Esas, 2022/227 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4595, Karar No: 2022/4068, Tarih: 24.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4595 E.  ,  2022/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, önceki tarihli bozma kararına uyulmak suretiyle verilen davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevki ve sınırları belirtilen taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, niza konusu taşınmazın dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddi ile Hazine adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bostaniçi Belediye Başkanlığı vekili, dava konusu taşınmazın taşkın tehdidi altında olduğu, bu nitelikte bir yerin özel mülkiyete konu edilemeyeceğini bildirmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22/01/2015 tarihli ve 2013/497 Esas - 2015/56 Karar sayılı kararıyla, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 15.12.2014 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.305,85 metrekarelik kısmın Van ili, Merkez Bostaniçi köyünde son bulan parselden sonra ayrı yeni bir parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince “Dava, TMK'nın 713. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tescil istemiyle açılmış olup, bu nitelikteki davaların aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması zorunludur. Mahkemece, temyize konu taşınmaz bölümü üzerinde Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesinde öngörülen edinme koşullarının davacı taraf yararına oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, hükümden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, mahalle olarak, bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olup, Mahkemece ilgili ilçe belediyesi yönünden taraf teşkili sağlanmış ise de yasa gereğince yasal hasım olduğu halde Van Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davayı dahil edilmesi gerektiği gözden kaçırılmıştır. Hal böyle olunca; taraf koşulu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi gereğince dava şartı olup mahkemelerce re'sen gözetilmesinin zorunlu olması nedeniyle öncelikle Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı; bundan sonra taraflardan delil ve savunmaları sorularak toplanmış ve toplanacak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle bir hüküm kurulmalıdır.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 27.11.2018 tarihli ve 2018/92 Esas - 2018/496 Karar sayılı kararıyla, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle fen bilirkişisinin 15.12.2014 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.305,85 metrekarelik kısmın Van ili, Merkez Bostaniçi köyünde son bulan parselden sonra ayrı yeni bir parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tapuya tesiciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Verilen Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, öncelikle hak düşürücü süre itirazında bulunduğunu belirtip, Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini, hava fotoğraflarından yöntemince yararlanılmadığını, dere yatağı niteliğindeki eldeki davanın konusu çekişmeli taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, yöntemince belgesiz araştırması yapılmadığını, imar-ihya koşullarının oluşup oluşmadığının tam olarak belirlenmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Eldeki dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Eldeki dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişinin hava fotoğraflarının incelenmesi hususunda ihtisası olmadığı, raporda hava fotoğraflarının stereoskopik olarak ardışık biçimde incelenmediği, monoskopik incelemeye dayalı olarak tanzim edilen bu raporda, öncelikle taşınmazın kullanım sınırlarının belirgin olmadığı belirtilip, ardından taşınmazın imar ve ihya edilerek kullanıldığına dair kanaat sunulduğu, şu haliyle raporun kendi içerisinde çelişkili olduğu ve ehil olmayan bilirkişi tarafından hava fotoğraflarından yöntemince yararlanılmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan dosya kapsamında yer alan ve komşu parsellere revizyon gördüğü anlaşılan kayıtların çekişmeli taşınmazın bulunduğu yönü ‘’ dere’’ olarak okuduğu, taşınmazın kadastro sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı anlaşıldığına göre öncesinde dere yatağı niteliğindeki bu yerin halihazırdaki vasfını belirlemekten uzak, çekişmeli taşınmazın dere yatağı ile ilişkisini topografik haritalardan istifade ederek tayin etmeyen ve hangi dayanakla varıldığı bilimsel olarak ortaya konulmayan bir kısım soyut değerlendirmeyi içeren jeoloji bilirkişi raporuna itibar edildiği, yine taşınmazın imar ihyası tamamlanarak tarım arazisi vasfını alıp almadığı noktasında son derece yetersiz olan ziraat mühendisi bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş imar planı kapsamında kalıp kalmadığı hususunun da araştırılmadığı, ayrıca davacı tanık deliline dayandığı halde davacı tanıkları yöntemince keşif mahallinde hazır edilerek beyanlarının alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde noksan tahkikat sonucunda verilen karar maddi gerçeğe ulaşmaya muktedir değildir.

6.3.2. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın imar planına alınıp alınmadığı, alınmış ise imar planının hangi tarihte onaylanarak kesinleştiği ilgili belediyelerden sorularak, imar planın onaylı bir örneği dosya arasına celbedilmeli; ayrıca taşınmaza ait eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya arasına alınmak suretiyle, taşınmazın dava tarihinden önce kesinleşmiş imar planı kapsamında kaldığının anlaşılması halinde imar planının kesinleşme tarihinden, aksi halde dava tarihinden 15-20- 25 yıl öncesine ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ayrıca taşınmaza ait tüm topografik haritalar dosya arasına temin edilmelidir.