muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13251, Karar No: 2016/11897, Tarih: 14.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13251 E.  ,  2016/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...''ın ... isimli güzellik salonunun işletme sahibi ve sorumlusu, sanık ...'in sorumlu müdür, estetisyen ve güzellik uzmanı olarak çalıştığı, katılanın tüm vücudundaki kılların lazer epilasyon yöntemiyle yok edilmesi amacıyla bu merkeze başvuruda bulunduğu, 5 seans konusunda anlaşma yapıldığı, 01.03.2013 tarihinde 5. seans sonrasında katılanın genital bölgesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde 1. derecede yanık oluştuğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurumu tarafından düzenlenen 24/03/2014 tarihli 1979 sayılı raporda "...vücudundaki kıllara yönelik epilasyon işlemi yaptırmak amacıyla başvuran kişiye lazer uygulanmış olduğu, kıl foliküllerinin yok edilmesi için yapılan işlemler arasında söz konusu lazer uygulama işleminin güncel yöntemlerden biri olduğu,....uygulanan lazer sonrasında ortaya çıkan yanıkların bu tür işlemlerden sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmali izafe edilemeyen "komplikasyon" olarak nitelendirildiği görüşü belirtilmiş ise de; epilasyon uygulamasının 5. seansında yanık meydana geldiğinin anlaşılması, katılanın mahkemedeki 09.09.2013 tarihli duruşmadaki ifadesinde "vücudunda daha önceki seanslarda bir sorun oluşmadığını, beşinci seansta atış seviyesinin yükseltildiğini" belirtmesi karşısında mağdura uygulanan lazer yöntemi ve uygulanan doz miktarı hakkında dosya içerisinde bir bilgiye rastlanılmadığından; öncelikle uygulanan yöntem ve doz miktarının uygun olup olmadığı ile olay tarihindeki “Güzellik ve Estetik Amaçlı Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik” hükümleri kapsamında, estetisyen olan sanık ...'in lazer epilasyonu uygulama yetkisinin olup olmadığı ile sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5555, Karar No: 2014/1808, Tarih: 24.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5555 E.  ,  2014/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/60001

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 22/11/2011, 2008/62 (E) ve 2011/248 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Orhan’a iddianame ve duruşma gününün 19.06.2009 tarihinde, sanık Abdil'e ise iddianame ve duruşma gününün 07.05.2009 tarihinde tebliğ edildiği, sanık Orhan'ın tebliğ tarihinden sonra 09.02.2010 tarihli, sanık Abdil'in ise 25.05.2010 tarihli oturumda savunmalarını yaptıkları, sanıkların sorgularında yüklenen suçları anladıklarını ve savunma için süre istemediklerini belirtmeleri ayrıca iddianameye konu suçtan savunmalarını yapmaları karşısında, iddianamenin okunmaması nedeniyle bozma öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde gece saat 23:45 sıralarında mağdur O.. T..'in yanında arkadaşı tanık Erkan ile birlikte sanık Orhan'ın işlettiği lokantaya gittiği, birlikte alkol aldıkları sırada tanık Erkan ile lokantada bulunan tanık Müslüm arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların lokanta dışına çıkarıldıkları, mağdura bu sırada sanık Orhan'ın kafa atmak suretiyle yanında çalışan akrabası diğer sanık Abdil’in ise demir çubuk ile vurmak suretiyle mağduru darp ettikleri, kaçan mağduru takip eden sanıkların tanık Gonca'nın beyanına göre mağduru birlikte darp etmeye devam ettikleri, ancak tanık Gonca'yı görmeleri üzerine mağduru bırakıp kaçtıkları olayda;

Sanıkların eylem üzerinde ortak hakimiyet kurarak mağduru birlikte darp ettiklerinin anlaşılması karşısında TCK.nun 37. maddesi yollaması ile kasten yaralama suçundan aynı maddeler gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, sanık

Abdil hakkında TCK.nun 87. maddesi öngörülen artırım maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) Adli sicil kaydına ve dosyaya gönderilen onaylı ilam örneğine göre; sanık Orhan'a Çifteler Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2006 tarih ve 2005/19-2006/61 sayılı ilamı ile kasten yaralamadan verilen hapis cezasından çevrilme 1.800 TL adli para cezasının, 31.07.2006 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık Orhan hakkında TCK 58. madde hükmünün uygulanmaması.

Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanıklar Orhan ve Abdil hakkında mağdur O.. T..’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Orhan müdafiinin sübuta, sanık Abdil müdafiinin sübuta, temel cezanın altı sınırdan tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

A) Mağdur O.. T.. hakkında Eskişehir Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.01.2008 tarih ve 4085358 sayılı kati raporda, mevcut yaralanmaların hayati tehlikeye sebebiyet vermediğinin, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin ve yüzde sabit iz bırakmadığının belirtildiği, Eskişehir Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.10.2008 tarih ve 8234 sayılı raporda ise mevcut yaralanmaların mağduru hayati tehlikeye soktuğunun, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin ve mevcut kırıkların hayati fonksiyonlara etkisinin 4. derecede olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 15.09.2010 tarih ve 5354 sayılı raporu ile önceki raporlar arasındaki çelişkilerin giderilerek, mevcut yaralanmaların hayati tehlikeye neden olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kırıkların hayati fonksiyonlara etkisinin 4. derecede olduğunun belirtildiği, yüzde sabit iz ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi hususunda görüş bildirilmesi için mağdurun muayene edilmek üzere kurula sevkinin istendiği, ancak Eskişehir Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan 08.02.2011 tarih ve 757 sayılı mevcut yaralanmaların mağdurun yüzünde sabit iz niteliğinde olduğu yönündeki rapora dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı konusunda Eskişehir Devlet Hastanesinin 18.01.2008 tarihli raporu ile Eskişehir Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü raporları arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında, raporlar arasındaki açık çelişkinin giderilmesi için, doktor raporları, tüm hasta evrakları, film ve grafilerin mağdur ile birlikte, Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mevcut yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda tereddüde yer vermeyecek açıklıkta rapor alınması ve sonuca göre sanıklar hakkında uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

C) Kabule göre de;

C) Kabule göre de;

Mağdur O.. T..'in iki taraflı parçalı maksiller kemik ve nazal kemik kırıkları nedeniyle hayati tehlike geçirmeksizin, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kırıkların hayati fonksiyonlara etkisi 4. derecede olacak ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada, sanığın en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle sanık Orhan hakkında 87/1. maddenin (c) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17947, Karar No: 2017/25115, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17947 E.  ,  2017/25115 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10227, Karar No: 2021/1862, Tarih: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10227 E.  ,  2021/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Uzlaşma nedeni ile kamu davasının düşürülmesi

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen düşme hükmü, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Haydarpaşa Numune Hastanesi acil bölümün laboratuvarında sağlık memuru olarak çalıştığı, mağdur ...'ya ait eczaneye giderek bir yakınının hastanede yoğun bakımda yattığını, Meromerim isimli ilacın bir yakını tarafından kullanılacağını ve durumun acil olduğunu, daha sonra reçeteyi getireceğini söyleyerek ilaçları aldığı, sanığın eczaneye bıraktığı sahte reçete ile eczane sahibi ...'yu aldatarak haksız kazanç elde etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan kurumun davaya katılamayacağı gözetilmeden verilen katılma kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup temyiz hakkı vermeyeceğinden katılan vekilinin anılan dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİ, 24/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19165, Karar No: 2008/4291, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19165 E.  ,  2008/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Gen.Md. aralarındaki tespit davası hakkında Trabzon İş Mahkemesinden verilen 23.07.2007 gün ve 569/953 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının 1245504783 ... no ile Tekirdağ ... İl Müdürlüğünde bulunan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigorta dosyası ile S.S.K. dosyası ve dosyada bulunan işe giriş çıkış belgelerinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18758, Karar No: 2014/2857, Tarih: 17.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18758 E.  ,  2014/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 15. İş Mahkemesi

Tarihi :30.05.2013

No :2011/404-2013/316

Davacı, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı şirket yönünden davanın kabulüne diğer davalı yönünden ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum ve M...Teks. Deri Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı SGK Başkanlığı ve davalı şirket vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2-) Davacı, davalı işverene ait işyerinde 10.02.2006-06.01.2011 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada; istem hüküm altına alınmış ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; işyerinin 506 ve 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında bulunduğu süreler (tescil dönemi) Kurumdan sorulmalı,işverenin vergi kayıt ve faaliyet, tescil durumu ilgili vergi dairesinde, ticaret sicili memurluğundan araştırılmalı, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, uyuşmazlık konusu tarihleri içerir dönemsel sigorta primleri bordroları, aylık prim ve hizmet belgeleri Kurumdan getirtilmeli, anılan bordrolarda, belgelerde bildirimleri yapılan sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, bordrolar, belgeler düzenlenmediği veya tüm aramalara karşın sigortalılara ulaşılamadığı takdirde aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işyerinin ve davacının yaptığı işin nitelik itibarıyla mevsimlik olup olmadığı, çalışmanın tam gün üzerinden gerçekleşip gerçekleşmediği ortaya konulmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, çalışma kesintili gerçekleşmiş ise hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmalı, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum ve M....Teks. Deri Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan M... Teks. Deri Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3961, Karar No: 2017/10698, Tarih: 22.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3961 E.  ,  2017/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taşınmazı iktisap eden, müvekkilinin burasını güzellik salonu olarak kullanacağını, kiralananın evine çok yakın olduğunu, davalının ihtara rağmen kiralananı tahliye etmediğini belirterek ihtiyaç nedeniyle tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın halen market olarak kullanıldığı, davacının güzellik salonu üzerine iş yapan limited şirket ortağı ve münferit yetkilisi olduğu ve mevcut işinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı bu şirketin zarar ettiğini belirterek bir takım mali belgeler sunmuş, şirketin zarar etmesi nedeniyle halen tekstil şirketinde sigortalı olarak çalıştığına dair sigorta dökümlerini ibraz etmiştir.Davacı şirketi kapatıp kendi adına kiralananda güzellik salonu olarak faaliyet göstermek istediğini ileri sürmektedir.

Davacı halen ortağı ve yetkilisi olduğu limited şirketin zarar ettiğin beyan ettiğine göre, mahkemece bu şirketin ticari defterleri incelenerek kar zarar durmunun ve davacının şirketteki kazancının araştırılarak şirketin zarar edip etmediği, dolayısı ile davacının ihtiyacının samimi ve zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.