muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2610, Karar No: 2012/3861, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2610 E.  ,  2012/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2006 gün ve 2005/297 Esas, 2006/179 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafiin 28.03.2006 günlü beyanındaki sanıkta akıl hastalığının bulunduğu ve buna ilişkin rapor aldırılması yönündeki talebi gözetilerek, sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda tam teşekküllü bir hastane sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu husus yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.11.2007 tarih ve 142-240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için hasarda devamlılık olması ve Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gibi, yine Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun

düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, 6 ay dolmadan düzenlenen ve usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ve samimi görülen beyanlarında; sanığın tabancasını gösterdiğini, daha sonra elini tutarak bahçe duvarının köşesine götürüp kucağına oturttuğunu ifade etmesi karşısında, eylemin cebir ve tehditle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırılmaması,

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ve samimi görülen beyanlarında; sanığın tabancasını gösterdiğini, daha sonra elini tutarak bahçe duvarının köşesine götürüp kucağına oturttuğunu ifade etmesi karşısında, eylemin cebir ve tehditle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/844, Karar No: 2017/1316, Tarih: 19.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/844 E.  ,  2017/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2015 tarihli ek tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Olay günü, mağdurun önceden tanıdığı sanık ...'ın mağdur ...'nın çalıştırdığı çay ocağına saat 15:00 sularında geldiği, mağdura polis olduğunu söylediği, mağdurun kimliğini göstermesini istemesine rağmen sanığın göstermeyip, “Yürü seni karakola götüreceğim” diyerek dışarıya çıkardığı, hanın kapısında beklemekte olan diğer sanık ... ile mağdurun koluna girerek sanık ... ile fikir ve irade birliği içerisinde ve ...'in ... meydana doğru giderlerken, mağdurun annesi olan tanık ... .. karakola ihbarda bulunması üzerine sanıkların mağdurla birlikte yakalandığı;

Mağdurun 06.06.2000 tarihli dilekçesinde “sanıkları olay tarihi öncesinden tanıdığı” açıklamasıda değerlendirildiğinde ise mağdurun sanıkların polis olmadığını daha önceden bildiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nın 495/1.maddesi kapsamında kaldığı düşünülmeden, 01.06.2004 tarihinde yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) Lehe aleyhe kanunun belirlenmesine ilişkin olan 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin sanığın sabit kabul edilen suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 495/1, 61, 59, 31. maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 35/2, 53. maddeleri uyarınca hiçbir hüküm karıştırılmadan bir bütün halinde uygulanması ve uygulama sonucu ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14051, Karar No: 2010/15660, Tarih: 11.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/14051 E.  ,  2010/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık-Konut Dokunulmazlığını İhlal-Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Uzlaşma nedeniyle düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in 18 yaşını bitirmediği gözetilmeden, tüm oturumların ve karar duruşmasının kapalı yerine açık yapılması ve kararın da açık verilmesi giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/916, Karar No: 2019/12295, Tarih: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/916 E.  ,  2019/12295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Taşınmaz üzerinde bulunan dolgu ve beton sahaların hesabında Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden gelen yaklaşık maliyet cetvelindeki verilere göre demirsiz beton, küskülük dolgu malzemesi nakli, hazır beton nakli masraflarının üzerinde bir maliyet kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi nedeniyle bozma yapıldığı halde, bozma sonrası alınan raporda İl Müdürlüğünden gelen veriler doğrultusunda küskülük dolgu malzemesi nakli 4,08 TL/m3 alınması gerekirken 5,32 TL/m3 alındığı; hazır beton nakli masraf gerektirmediği halde masraf hesaplandığı; kum çakıl stabilize nakli bozma öncesinde 5,21 TL/m3 alındığı ve ilk kararın sadece idare vekilince temyiz edildiği gözetilmeden bozma sonrasında usuli kazanılmış hak ihlal edilmek ve İl Müdürlüğünce bildirilen birim fiyatının üzerinde 5,94 TL/m3 alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Bozma sonrası daha düşük bedel tespit edildiğinden, kamulaştırma bedeline ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, son karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

3-Fazla bloke edilen bedelin davalı tarafça bankadan çekilinceye kadar varsa işlemiş faiziyle iadesine karar verilmesi gerekirken, iade edilecek bedel faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6975, Karar No: 2010/12509, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6975 E.  ,  2010/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 6 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27430, Karar No: 2019/522, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27430 E.  ,  2019/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nun 167. maddesinde düzenlenen şahsi cezasızlık sebebinin, akrabalık ilişkisi nedeniyle ve özel kişilere karşı işlenen suçları kapsadığı, somut olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, tüzel kişi olan katılan ... Tar. San. Tic. Ltd. Şti’ye karşı işlendiği ve şirket ile akrabalık ilişkisinin mümkün olamayacağı gözetilerek tebliğnamenin 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıkların katılan şirkete temsile yetkili olarak 16/12/2010-17/08/2011 tarihleri arasında görev yapmak üzere dışarıdan müdür tayin edildikleri, Anadolu Bank Salihli Şubesinden katılan şirket adına 05/04/2011 tarihinde şirket ortakları ve müdürlerince talepte bulunulan 600.000 TL esnek krediye istinaden 250.000 TL kredi onayının 05/04/2011 tarihinde ilgili bankaca verildiği, ilgili ödemenin peyder pey olarak dışarıdan müdür tayin edilen sanıklar ... ile.. tarafından bankadan çekildiği ve bilirkişi tarafından ibraz edilen raporda toplam bakiyenin 340.120,00 TL olduğunun bildirildiği, sanıkların katılan şirketin mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak kendilerine bankaca verilen krediyi, şirketin işlerinde kullanmadıkları ve bu surette üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların çektikleri kredi miktarını ödediklerini savunmaları karşısında, bankadan çekilen krediye ilişkin olarak sanıkların ödeme yapıp yapmadıkları, ödeme yapılmış olması halinde, ödeme miktarları ile ödeme tarihlerinin sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükmün 1. fıkrasında sanıkların üzerlerine atılı ve sübut bulan eylemlerinin “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” olarak belirtilmesi gerekirken, “hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma” olarak belirtilmesi sonucunda hükümde karışıklığa olunması,

Kabule göre de;

Hükmün 1. fıkrasında sanıkların üzerlerine atılı ve sübut bulan eylemlerinin “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” olarak belirtilmesi gerekirken, “hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma” olarak belirtilmesi sonucunda hükümde karışıklığa olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14069, Karar No: 2012/19945, Tarih: 25.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14069 E.  ,  2012/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sigorta A.Ş. vd. aleyhine 06/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/12/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin içinde bulunduğu araç ile davalının maliki olduğu aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığı ve yüzünde sabit iz kaldığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, estetik cerrahi uzmanı ve tazminat hukukçusu 2 kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda, davacının yüzünde kalan izlerin meslekte kazanma şansını azaltma ve ekonomik geleceğini olumsuz etkileme oranının %16,5 olduğu belirtilerek hesaplama yapılmış ve mahkemece bu rapor benimsenerek hüküm kurulmuştur.

Davacının bir üniversite hastanesinden seçilecek estetik cerrahi uzmanı 3 kişilik bilirkişi heyetine muayenesinin yaptırılarak yüzündeki yara izlerinin estetik ameliyatla giderilip giderilemeyeceği,giderilebilirse ne oranda giderilebileceği, tamamen veya kısmen giderilemez ise kalacak izlerin yaptığı iş (mesleği) gözetilerek ekonomik geleceğini etkileyip etkilemeyeceği hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11699, Karar No: 2019/1707, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11699 E.  ,  2019/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8085, Karar No: 2013/13447, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8085 E.  ,  2013/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Antalya Tarım İl Müdürlüğünün davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde Antalya İl Tarım Müdürlüğü görevlilerince yapılan denetim ve kontroller sonucunda 5179 sayılı Kanunun 29. maddesine göre elkonulup yediemin sıfatıyla teslim edilen malların imhası amacıyla adrese gidildiğinde el konulan malların yerinde bulunmadığının tespit edildiği, el konulma işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu tarım müdürlüğüne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1722, Karar No: 2012/4442, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1722 E.  ,  2012/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı Vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı kooperatif anasözleşmesinin 33. maddesi gereği, genel kurul toplantısında, hazurun cetvelinde imzası bulunan ortakların yarıdan fazlasının oyu ile karar alınması gerektiğini, 16.10.2010 tarihli genel kurul hazurun cetvelinde 789 ortağın imzasının bulunduğunu, 2009 yılı bilançosu ile gelir gider tablolarının onaylanması, yönetim ve denetim kurullarının ibrası sırasında yeterli karar nisabına ulaşılamadığını, divan başkanlığı seçimlerinde, oyların sayımında usulsüzlük olduğunu, toplantıdan ayrılan ortakların oy kullanmak için gerekli kartları başka üyelere verdiklerini, divan başkanının taraflı davrandığını, önerge için 395 oy arayan divan başkanının diğer kararlarda bu sayıyı aramamasının çelişki olduğunu, karar nisabının oluşmadığının bakanlık temsilcileri tarafından da şerh düşüldüğünü, seçimden sonra yapılan sayım esnasında toplantı yeter sayısının dahi bulunmadığının tespit edildiğini ileri sürerek, genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1163 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereği yönetim ve denetim kurulu seçimlerinde mevcudun yarısından bir fazlasının oyuna itibar edileceğini, kooperatif genel kurul kararlarının anasözleşmenin 33., organ secimlerinin ise 34. maddesinde düzenlendiğini, kooperatif organlarının seçiminde her ortağın en çok bir ortağı temsilen oy kullanabileceğini, toplantıya katılan ortağın genel kurul sona erinceye kadar bulunma zorunluğunun olmadığını, kararların usulüne uygun alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurul toplantısında karar nisabının oluştuğu, yönetim kurulu seçimine ilişkin karar yönünden ise anasözleşmenin 42. maddesi gereği yönetim kurulu seçiminde karar nisabı aranmayacağı, alınan kararların geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.