muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10609, Karar No: 2015/23791, Tarih: 16.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10609 E.  ,  2015/23791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur İrfan'a karşı gerçekleştirilen eylemde rızai bir tazmin sözkonusu olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanarak cezasından indirim yapılması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Mağdur...'in sürücülüğünü yaptığı ... plakalı ticari taksiye müşteri olarak binen ve kendisini evlere servis yapan kuyumcu olarak tanıtıp, elinde tuttuğu kutudaki adli emanete alınan çok sayıda sahte küçük altınları görmesini sağlayan sanığın, taksiyi bir kaç noktada durdurup geri gelerek oluşturduğu güven ortamında, mağdurdan tekrar durup-beklemesini isteyip geri döndüğünde "...müşteriden döviz aldım, para üstü vermem gerekiyor...sen ver, ben sana dövizi bozdurunca hem paranı hem de taksi ücretini öderim..." diyerek ondan 60 TL alıp, 40 TL'den ibaret taksi parasını da ödemeden oradan ayrılması eylemi ile aynı gün mağdur İrfan'ın sürücülüğündeki ... plakalı, durakta beklemekte olan taksi-dolmuşa binip "...muhtemel müşterilerinin parasını da ben öderim...acele Çekirge'ye gitmem gerek..." diyerek onun hareket etmesini sağlayıp bilahare bir mağaza önünde durmasını-beklemesini isteyerek geri geldiğinde mağdurdan yukarda anlatıldığı biçimde para üstü olarak TL istemesi, ondan para alamayacağını anlayınca mağdura kuyumcuda bozdurup getirmesi için sahte küçük altınlardan vererek taksi-dolmuş ücretini ödemeden onu yanından uzaklaştırarak ortadan kaybolması eylemlerinin iki ayrı "dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında yukarıdaki eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4403, Karar No: 2022/8259, Tarih: 09.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4403 E.  ,  2022/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ile ...'ün beraatlerine, sanık ...'ın ise mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2006 doğumlu ...'ün, ... ilçesi ... semtinde bulunan Asil Koleji 3.Sınıf öğrencisi olduğu, okula sanık ...'in şoförlüğünü, sanık ...'ün de hostesliğini yaptığı okul servisi ile gidip geldiği, 20/11/2014 günü ...'ün okul çıkışında servise binerek ... ilçesinde bulunan ... Evlerindeki ikametine geldiği ve servis aracından sitenin giriş kapısı önünde inerek, sitenin içerisine yaya olarak oturduğu binaya doğru yürüdüğü sırada, başka bir okulun öğrenci servis taşıma işini yapan sanık ...'ın idaresindeki ... ile sitenin içerisinde çocukları indirip geri geri manevra yaptığı sırada aracın arkası ile ...'e çarpması şeklinde meydana gelen ve Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 31/12/2014 tarihli otopsi raporuna göre; genel beden travmasına bağlı kafatası kemik kırıklarıyla birlikte beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanması sonucu öldüğü,

Hükme esas alınan ve dosya oluş ve kapsamına uygun olan ... Teknik Üniversitesindeki öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 17/12/2016 tarihli raporda: sanık ... yönetimindeki ... ile geri geri gidişi sırasında yeterli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin site girişinden girerek taşıt yolunda yürüyüşü sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanıklar ... ile ...'ün, öleni yaya girişinde bırakıp olay yerinden ayrıldıktan sonra kazanın meydana geldiğinden kusurlarının bulunmadığı, bu kişilerin taşıma sözleşmelerinden kaynaklanan yükümlülükleri yerine getirip getirmemeleri konusunun kazanın oluşumu ile illiyet bağının olmadığının bildirildiği,

A.Sanıklar ... ile ...'ün beraatlerine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması ve kusurlarının bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

B.Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen kazada; dosya içerisinde bulunan kamera kaydı görüntüleri izlendiğinde, sanığın makul sayılamayacak bir mesafe geri geri gittiğinin tespit edilmesi nedeniyle kazada bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, adli emanetin 2003/916 sırasında kayıtlı suçta kullanılan iki adet tornavida ile bir adet metal telin müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5018, Karar No: 2012/226, Tarih: 19.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5018 E.  ,  2012/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

KARAR

Dosya daha evvel sıra cetvelinin ilan bilgilerinin eklenerek gönderilmesi için mahkemesine geri çevrilmişti. Yapılan incelemede sıra cetvelinin ulusal ve mahalli gazetede ilanına dair gazete sayfaları ile bu husustaki İflas Müdürlüğü yazısının eklendiği ancak Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan yapılıp yapılmadığı hususunda bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi sıra cetvelinin de gönderilmediği anlaşılmıştır.

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166'ncı maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223 üncü maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. İflas Müdürlüğü yazısına göre şikayetçi tarafından masraf yatırılmamıştır.

Bu itibarla sıra cetvelinin Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanıp yayımlanmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi şarttır. Ayrıca, sıra cetveli de dosyaya eklenmelidir. Mahkemece, önceki geri çevirme kararı içeriğine uygun davranılmaması nedeniyle dosyanın mahkemesine bir kez daha geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11084, Karar No: 2017/636, Tarih: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11084 E.  ,  2017/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal

Karar-Hüküm : 1- Tehdit suçundan dolayı hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair hüküm

Tehdit suçundan sanık hakkında verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında şantaj ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlarla ilgili sanık müdafiinin ve katılanın itirazlarının, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2014 tarihli, 2014/325 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verilmiş olup, temyiz dilekçelerinin içeriğine göre; katılanın temyiz isteminin, tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karara ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

A) Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosyanın tehdit suçu açısından incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın, mağdur ... ile farklı tarihlerde cinsel ilişkiye girdiği esnada mağdurun görüntülerini gizlice kaydedip zincirleme şekilde TCK'nın 134/1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın, mağdur ... ile farklı tarihlerde cinsel ilişkiye girdiği esnada mağdurun görüntülerini gizlice kaydedip zincirleme şekilde TCK'nın 134/1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Soruşturma evresinde İzmir Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliğince düzenlenen 07.12.2013 tarihli ve kovuşturma evresinde bilirkişi tarafından hazırlanan 25.02.2014 tarihli raporlara göre; “2-Dilekve Ben”, “Dilek-ben”, “Dilek- ben1”, “Dilek- Ben2”, “Dilek-ben3”, “Dilek- Ben4” isimli klasörler içerisinde yer alan mağdurun cinsel içerikli görüntülerinin tamamı, bilişim uzmanı üç kişilik bilirkişi heyetine inceletilip, mağdurun, çalışır vaziyetteki kameranın varlığından haberdar olup olmadığı, kamerayı fark ettiği izlenimini uyandıracak bir sözü ve davranışının bulunup bulunmadığı, çekim yapan cihaza ısrarla bakıp bakmadığı ve odaklanıp odaklanmadığı, özetle görüntülerinin bilgisi dahilinde kaydedilip kaydedilmediği hususlarını denetime olanak verecek şekilde açıklayan rapor düzenlettirilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, salt “Dilek-ben3” adlı klasör içerisinde yer alan görüntülerden hareketle ve bu klasördeki videoda da, yaklaşık 22 dakika mağdurun görüntülerini gizlice kaydeden sanığın, kamerayı fark edip, eline alan ve “O niye orada?” sorusunu soran mağdura söylediği, “Ne o hayatım, o ne, vallahi bilmiyordum.”, “Çalışmıyor ki, istediğin yere koy, öyle bir şeyi sana yapacağımı, çarşaf getireyim sana (Anlaşılmıyor), sana söylemiştim, bana inanmıyor musun?” şeklindeki sözlerle mağduru kameranın çalışmadığına ikna edip, onu kandırarak çekime devam ettiği ve mağdurun görüntülerini yaklaşık 22 dakika gizlice kaydeden sanığın bu durumu açıklamaksızın sonradan alacağı çekim izninin mağdurun sanığın önceki eylemine rıza gösterdiği sonucunu doğurmayacağı da gözetilmeksizin, kamerayı görmesine rağmen 43 dakika daha cinsel ilişkiye devam eden mağdurun görüntülerinin kayda alındığını bilebilecek durumda olduğuna dair 25.02.2014 tarihli yetersiz bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye dayalı olarak sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9331, Karar No: 2025/10853, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/9331 E.  ,  2025/10853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1698 E., 2023/256 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/89 E., 2021/165 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16611, Karar No: 2012/15732, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/16611 E.  ,  2012/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kamum oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre,yapılan incelemede ;

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanılmamıştır.

Ancak; sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, sanığın adli sicil kaydında bulunun ve tekerrüre esas alınan sabıkasına dair ilamın suç tarihinden sonra kesinleştiği, dolayısıyla tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafîinin sanık ...'e yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden temyiz iddiaları yerinde görülmeyip, sanık ...'e ilişkin görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişin olarak yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikle bir yanılgı olduğundan, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddenin uygulanmasına dair paragrafının çıkartılması suretiyle bu suç yönünden kurulan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları açısından kurulan hükümlerin ise ONANMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 .madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.