muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/362, Karar No: 2022/232, Tarih: 01.03.2022

Poliçelerde hak sahipliğinin ispatı TTK 598 ve 599. maddelerde düzenlenmiştir. Bu hükümler TTK 690. madde yollamasıyla emre muharrer senet olan bonolar hakkında da uygulanır.

Bir poliçeyi elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde salahiyetli hamil sayılır. Çizilmiş cirolar bu hususta yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro takip ederse son ciroyu imzalayan kimse, poliçeyi beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır (TTK 598/1). Yollama yapılan bu hükmün sonucu olarak emre muharrer senet olan bononun yasal (meşru) hamili olmak için senedi elinde bulunduran kimsenin hakkı, son ciro beyaz ciro olsa dahi senetteki ciroların müteselsil ve birbirine bağlı olmaları zorunludur. Daha açık bir deyimle ciro dizisinin herhangi bir kesintiye uğramamış olması gerekmektedir.

Kıymetli evraka sahip olan kimse kural olarak o senedin içerdiği hakkın da sahibidir. Bu durum senedi elinde bulunduran kimselerin, o senette yazılı olan hakkın sahibi oldukları hususunda bir görünüm yaratır. Bu dış görünüme bakılarak senedi elinde bulunduranların hakkın sahibi olduğu kabul edilir. Ciro silsilesi muntazam ise kural olarak bonoyu elinde bulunduran görünüm olarak hakkın sahibi diğer bir ifadeyle yetkili hamil sayılır ise de bu mutlak bir hak sahipliği olmayıp aksini mümkün kılan hükümler de bulunmaktadır.

Bu hükümler; poliçe herhangi bir surette hamilin elinden çıkmış bulunursa birinci fıkrada yazılı hükümlere göre hakkı anlaşılan yeni hamil, ancak poliçeyi kötü niyetle iktisabetmiş olduğu veya iktisabında ağır bir kusur bulunduğu takdirde o poliçeyi geri vermekle mükellef olduğu (TTK 598/2), poliçeden dolayı kendisine müracaat olunan kimse keşideci veya önceki hamillerden biriyle kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan münasebetlere dayanan def'îleri müracaatta bulunan hamile karşı ileri süremez ise de hamil, poliçeyi iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş ise bu def'îleri ileri sürebileceği (TTK 599/1) düzenlemeleri olup TTK 690. madde yollamasıyla bonolar hakkında da uygulanmaktadır.

Bu hükümlerin sonucu olarak, düzgün bir ciro zinciri ile bonoyu elinde bulunduran hamil bono kapsamıyla ciro silsilesinin düzgünlüğünü ispatlamış durumda olup bunun aksinin borçlu tarafından takdiri delillerle ispatı mümkün değil ise de başkaca kesin delillerle ispatı mümkündür.

Yine düzgün bir ciro zinciri ile bonoyu elinde bulunduran hamilin iyi niyetli olduğunu ispat etme yükümlülüğü bulunmamakta ise de ispat yükü üzerinde olan borçlu, hamilin bile bile borçlu zararına hareket ederek bonoyu iktisap ettiğini diğer bir ifadeyle iyi niyetli hamil olmadığını takdiri veya kesin delillerle ispatlaması mümkündür.

Yine düzgün bir ciro zinciri ile bonoyu elinde bulunduran hamilin iyi niyetli olduğunu ispat etme yükümlülüğü bulunmamakta ise de ispat yükü üzerinde olan borçlu, hamilin bile bile borçlu zararına hareket ederek bonoyu iktisap ettiğini diğer bir ifadeyle iyi niyetli hamil olmadığını takdiri veya kesin delillerle ispatlaması mümkündür.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davacı bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ve bonodan dolayı lehtara bir borcu olmadığını belirtmiş ancak yapılan imza incelemesinde keşideci imzasının davacıya ait olduğu anlaşılmış ise de bonoda ciro imzası bulunan ... bu bonodan dolayı davacıdan herhangi bir alacağı bulunmadığını, senette hamil görünen Erkan ile aralarında herhangi bir hukukî ilişki bulunmadığını, kendisine ciro yoluyla senet vermediğini hazırlık ifadesinde belirtmektedir. Lehtarın bu beyanına rağmen ciro imzasının Avadis Kalander’e ait olduğu 2011/1821 soruşturma sayılı hazırlık evrakında alınan bilirkişi raporunda belirtilmiştir. Aynı hazırlık evrakında davalı ...’ın da beyanı alınmış ve Cumhuriyet Savcılığında şüpheli sıfatı ile verdiği bu ifadesinde senedi Celal Narin’den aldığını, kendisine 9.500TL borç verdiğini ve ödenmeyen 8.000TL alacağı için bu senedin Celal Narinin talimatı ile kendisine muhasebe çalışanı Şennur isimli bayan tarafından lehtarın ciro imzası mevcut olduğu hâlde teslim edildiğini açıklamıştır. Nitekim davalının savcılıkta verdiği bu ifade doğrultusunda Celal Narin ve Şennur Koyuncu yönünden de imza incelemesi kapsamında rapor alınmıştır.

Bonodaki borçlu imzasının davacıya, bonodaki lehtar ciro imzasının davalı ...’e ait olduğu anlaşılmış ve bonodaki ciro silsilesine göre davalı ... yetkili hamil görünmekte ise de davalı sözü edilen hazırlık evrakında bonoyu ciro imzası bulunan ve aralarında hukukî bir ilişki bulunmayan Avadis’den almayıp 8.000TL alacağı bulunan Celal'den aldığını açıkça kabul etmiştir. Bu beyan davalılardan Avadis’in hazırlık evrakındaki savcılık ifadesi ile de uyumludur. Davalı ...’ın senedi aldığını belirttiği Celal’in senette ciro imzası bulunmamaktadır. Davalıların savcılıktaki bu beyanları ile ciro silsilesinde bozukluk olduğu, davalı ...’in ciro imzası ile senet zilyetliğini davalı ...’a devretmiş olmadığı, yetkili hamil olmaksızın senedi ele geçiren Celal’in senede sıkı sıkıya bağlı hakkın sahibi olmaksızın bu senedi ele geçirip ciro imzası da olmaksızın davalı ...’a teslim ettiği ispatlanmıştır. Erkan bu bonoyu senette yetkili hamil olmayan kişiden almakla bile bile borçlu zararına hareket ettiği açıkça anlaşılmaktadır.

Tüm bu nedenlerle davalı ...’ın bu bono nedeniyle davalıdan alacak talep etmeye hakkı olmadığı ispatlanmış olup belirttiğimiz bu nedenlerle ilaveli bozma kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan hükmün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/80, Karar No: 2018/2597, Tarih: 29.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/80 E.  ,  2018/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : a) Öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

b) Ruhsatsız silah taşıma suçundan kesinleşmiş hükümde değişiklik yapılmasına yer olmadığı, hükmün aynen infazı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nun 448, 62, 51, 59/2. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde eski hükmün aynen infazının yanında CMK’nun 223/7 maddesi uyarınca uyarlama davasının reddine karar verilmemesi usule aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün mahsus yerine "CMK’nun 223/7. maddesi uyarınca, uyarlama davasının reddine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında mağdur ...' e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın mağduru 5 ateşli silah yarası ile sağ 4. kot fraktürüne, sol radial sinir felcine neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, 9-15 yıl aralığında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza yerine 10 yıl ceza tayin edilmesi ile sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına hükmün BOZULMASINA, 29/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6066, Karar No: 2018/1024, Tarih: 25.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6066 E.  ,  2018/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur hakkında 11.10.2013 tarihli aile hekimi tarafından düzenlenen ... ASM adli sağlık kurulu raporunda; çenesinin üzerinde yüzeysel oblik yaklaşık 1-2 cm uzunluğunda kesi mevcut olduğunun, yine... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.12.2013 tarihli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen adli raporunda; olaya bağlı olarak oluşan belirgin kalıcı iz tespit edilemediği, burunda olan izlerin daha önce mevcut olduğunun hasta tarafından belirtildiğinin ifade edildiği,...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 20.03.2014 tarihli BT raporunda, septum nazi sağa deviye olup sağda kemik spur formasyonu olduğunun, ...Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 20.03.2014 tarihli raporunda, yüzünde farklı yerlerinde çeşitli yara izlerinin olduğunun bildirildiği, mevcut yara izlerinin ilk raporda olmadığı, şahıs tarafından olay ilgili olduğunun belirtildiğinin ifade edildiği ve yüzünde sabit ize veya yüzünün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususunda şahsın olay öncesi çekilmiş fotoğrafları ile 3 ay sonra yeniden değerlendirilmesinin uygun olacağının bildirilmesi karşısında, mağdura ait tüm tıbbi evrakın, geçici, kati raporların temini ile mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilip giderilemeyeceğini de belirtir şekilde 5237 Sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerine uygun olarak Adli Tıp Kurumundan ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1882, Karar No: 2014/34417, Tarih: 18.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/1882 E.  ,  2014/34417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/843-2012/793

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma, genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.11.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı asil İ.. Ö.. ile adına Avukat İ.. K..geldi. Karşı taraf kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 15.08.1997-17.08.2010 tarihleri arasında personel şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 16.12.2005-04.01.2007 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarihten sonra bir çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 10.10.1998-17.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde 15.08.1997-17.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı ise davacının 16.12.2005-05.01.2007 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 10.10.1998-17.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir.

2-Davacı davalı işyerinde 15.08.1997-17.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı ise davacının 16.12.2005-05.01.2007 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 10.10.1998-17.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir.

Davacı SSK hizmet cetveline göre 10.10.1998-31.10.2003 tarihleri arasında dava dışı M.. Ö.. yanında çalışmıştır. Sigorta kayıtlarına göre davalı şirket ile dava dışı M.. Ö..'in işyeri adresleri aynı değildir. Dava dışı M.. Ö.. davalı şirketin 12.07.1998 tarihine kadar ortağı olup bu tarihte ortaklıktan ayrılmıştır. Dosya içindeki SSK hizmet cetveline göre davacı 16.12.2005-04.01.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Yine SSK hizmet cetveline göre davacı dava dışı M.. Ö..'in eşi ile kendi eşi H... Tuhafiye şirketini kurmuş olup davacı 03.08.2007-21.12.2009 tarihleri arasında bu şirket üzerinden sigortalı gösterilmiştir. Davacı tanıkları 2008/Nisan-2010/Ocak döneminde çalışmış olup bu dönemde davacının davalı şirkette çalıştığını beyan etmiştir. Ayrıca davacı davalı şirkette çalıştığına ilişkin 3 ve 5 Temmuz 2010 tarihli iki adet fatura ibraz etmiştir. Dosya içindeki belge ve bilgilere göre davacının kıdem süresinin 16.02.2005-17.08.2010 olarak değerlendirilmesi gerekir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacakları buna göre hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Yine davacı tanıklarının davalı işyerinde çalışma dönemi 2008/Nisan- 2010/Ocak'dır. Davacı bu tarihler dışındaki fazla çalışma ve genel tatil çalışmasını ispat edememiştir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının fazla çalışma ve genel tatil alacakları 2008/Nisan-2010/Ocak dönemine göre hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1173, Karar No: 2022/4362, Tarih: 10.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1173 E.  ,  2022/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı, kurum bünyesinde yapılan soruşturma neticesinde davalının sahibi olduğu ... tarafından kuruma fatura edilen ve dava dışı hasta ... ... adına tanzim edilen 27/04/2009 tarih ve 1708 protokol numaralı ilaç muafiyet raporunun 6 ay olan ilaç geçerlilik süresi dışında kullanıldığının tespit edildiğini, kurumun bu reçete ile ... ... net 551,35-TL ödeme yaptığını, yine aynı raporda dava dışı... adına sahte olarak tanzim edilen 30/12/2009 tarih ve 18140 protokol nolu reçetenin adı geçenin bilgisi ve iradesi dışında sahte olarak tanzim edildiğinin ve söz konusu sahte reçetenin eczacı ya da eczane çalışanlarınca kasıtlı olarak kuruma fatura edildiğinin, 1257 nolu listede ayrıntılı olarak belirtilen hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı bazı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin anlaşıldığını, 2009 yılı eczane sözleşmesinin sözleşmenin feshi ve cezai şartlar başlıklı bölümünün ilgili maddeleri uyarınca hesaplanan toplam 572.350,95-TL cezai şartın uygulanması gerektiğinin davalıya bildirildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla reçete bazında ödeme tarihlerinden itibaren toplam 83.804,06-TL'nin, kurum zararı olan 485,95-TL'nin ve cezai şart tutarı olan 572.350,95-TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davacı, kurum bünyesinde yapılan soruşturma neticesinde davalının sahibi olduğu ... ... 01/06/2009-31/12/2010 tarihleri arasında kuruma fatura edilen bazı reçetelerin ilgili sağlık kuruluşunda protokol kaydının bulunmadığının, bazı reçetelerdeki ilaçların reçetenin sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının, hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı bazı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, davalıya yersiz ödenen 10.898,87-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı, davacı kurum tarafından talep edilen cezai şart ve reçete bedellerinin usul ve yasalara aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı, davacı kurum tarafından talep edilen cezai şart ve reçete bedellerinin usul ve yasalara aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; tanık olarak beyanları alınan hastaların reçetede yazılı ilaçlarını aldıkları ve reçete arkasındaki imzaların kendilerine ait olduğunu beyan ettikleri, 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3. maddesinin 2012 yılında değiştirilerek "ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz" şekline dönüştürüldüğü ve ilaçların hastalar tarafından teslim alınması karşısında artık protokolün 4.3.6. maddesi gereğince ilaç bedelinin istirdadının mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; cezai işleme konu 49 hastanın hem mahkemede hem de daha önceki aşamalarda verdikleri ifadelere göre ilaçları alıp kullandıkları, davalı eczane veya çalışanlarının kuruma kasıtlı şekilde gerçeğe aykırı reçete fatura etmiş olduğunun kurumca ispatlanamadığı, ilaçların hastalara veya ilaçları alan kişilere teslim edildiği hususunun dosya kapsamıyla sabit hale geldiği, uygulanan 2009 yılı protokolü hükümlerinde 2012 ve 2016 yılı protokolleriyle gelen lehe değişikliklerle birlikte değerlendirme yapıldığında, mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK'nın 166. maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür.

Ancak birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların tahkikat safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalardır. Bu nedenle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı karara bağlanması, yargılama giderleri ile vekalet ücretlerinin de ayrı ayrı tayin edilmesi gerekmektedir.

HMK'nun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur. Somut olayda mahkemece birleştirilen dava yönünden HMK'nun 297 ve devamı maddelerinde belirtildiği şekilde hüküm kurulmamıştır.

Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın, "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesinin (b) bendinde tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile T.C kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin de kararda yer alması gerektiği düzenlenmiştir. Mahkemece; gerekçeli karar başlığında birleşen dosya taraflarının da adına, adresine ve vekil bilgilerine yer verilmesi gerekirken, hükmün karar başlığı kısmında ilgililerin yer almaması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı karara bağlanması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanununun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28927, Karar No: 2017/7355, Tarih: 08.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28927 E.  ,  2017/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191/3. maddelere aykırı olarak, usulünce dinlenip ifadesi alınmadan, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.