muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27013, Karar No: 2017/22101, Tarih: 25.12.2017

Dolayısı ile davacının; 30.04.2009 tarihindeki ücret miktarına, devreden şirket personel yönetmeliği uyarınca ücret artışlarının uygulanması mümkün değildir.

Ancak; davacının, dava dışı ... ..AŞ'de çalıştığı dönemde, bu şirketin personel yönetmeliği hükümleri doğrultusunda, ücretinde gerekli artışların yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır.

Dosya içerisindeki bordrolar ve banka hesap ekstreleri bir değerlendirmeye tabi tutulup, devir tarihine yani 30.04.2009 tarihine kadar, davacının ücret artışlarının dava dışı ... ..AŞ personel yönetmeliğine uygun olarak yapılıp yapılmadığı tespit edilmelidir.

Devir tarihine kadar ki ücret artışlarının, dava dışı ... personel yönetmeliği hükümlerine uygun olarak yapılmadığının tespiti halinde ise davalının devralan şirket olarak devreden şirketin borçlarından sorumlu olduğu da dikkate alınarak alacak hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10458, Karar No: 2006/12662, Tarih: 14.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10458 E.  ,  2006/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKDAĞMADENİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2005

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, tescil ilamı ile adına tapulanan taşınmazın bir kısmının kadastro tespiti sırasında öz olarak tespit harici bırakıldığını, tescil krokisi kapsamında kalan ve 40-50 yıldan beri zilyedi olduğu bu yerin zeminde tarla vasfında kullanıldığını,Hazineye ait yerlerden olmadığını ileri sürüp ... ada .. ve .. parsel sayılı taşınmazların yanında bulunan ve öz olarak sınırlandırılan dava konusu kısmın tarla vasfında bu ada ve parsellere ilave edilmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, çekişmeli yerin aktif dere yatağı niteliğinde olduğunu bildirip davanın reddini savunmuş, Asli Müdahil H.E. da davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosyanın davacısı H....E..., H...D....aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabul edilerek bu kişinin dere yatağında 510 m2 yere elatmasının önlenmesine ve bu alandaki setlerin kaldırılmasına karar verildiğini, ancak ağaçların sökülmesine karar verilmediği için kararın infaz edilemediğini ileri sürüp kesinleşen dosyada davalının elatmasının önlenmesine karar verilen 510 m2’lik alanda bulunan söğüt ve kavak ağaçlarının da sökülerek kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosyanın davalısı H....D, ağaçların davacı taşınmazına zarar vermediğini, tescil tapusunun kapsamı içinde kaldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapulamada tescil krokisi miktarından fazlasının davacı adına tespit edildiği, davacının adına tescilini talep ettiği bölümün öncesinin dere yatağı olduğu, tescil krokisinin fenni sıhhate sahip olmadığından krokiden şeklen istifade edildiği, birleşen davacının ilerde doğması muhtemel zararların önlenmesi için dava açmakta yararı bulunduğu, karşı davalının dereden oluşturduğu alanı ağaçlandırdığının keşfen sabit olduğu gerekçeleriyle; asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tescil; birleşen dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının tescil ilamı kapsamında bulunan . ada . ve . parsel yanındaki davaya konu öz nitelikli bölümün aktif dere yatağı vasfında bulunduğu anlaşılmaktadır. Öyle ise bu saptama benimsenmek suretiyle davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Birleşen dava, elatmanın önlenmesi isteğiyle davacısı H..tarafından Sulh Hukuk Mahkemesine açılmış; Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin 6/1/2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Birleşen dava, elatmanın önlenmesi isteğiyle davacısı H..tarafından Sulh Hukuk Mahkemesine açılmış; Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin 6/1/2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Bilindiği üzere, görevsizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden (re’sen) görevli mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesi ve davaya görevli mahkemede devam edilebilmesi için görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde davacının görevli mahkemeye başvurarak tebligat yaptırması gerekir. (H.U.M.K.’nun 193. maddesi) 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re’sen gözetilir.

Somut olayda görevsizlik kararı 6/1/2005 tarihinde kesinleştiği halde davacı vekili 26/1/2005 günü Sulh Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçe ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi isteğinde bulunmuştur.Görevsizlik kararının kesinleştiği gün ile başvurma günü arasında 10 günden fazla bir süre geçtiğinden görevli mahkemede görülen dava görevsiz mahkemede açılan davanın devamı sayılamaz.

Hal böyle olunca, H.U.M.K.’nun 193. maddesi dikkate alınarak birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir. Davalının – Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/12/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1930, Karar No: 2015/18390, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1930 E.  ,  2015/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29.03.2009 tarihi saat 20.15'te düzenlenmiş trafik kazası tespit tutanağında; 29.03.2009 günü saat 20.15 sıralarında ... İlçesi ... girişinde meydana gelen trafik kazasında, ....... plakalı araç sürücüsü ...'in ... istikametine seyir halindeyken belirtilen mevkiye geldiğinde, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıktığı, yolun dışındaki toprak alanda bulunan demir direğe çarparak takla attığı ve şarampole yuvarlanması neticesinde kazanın meydana geldiği, kazada aracın sol arka kapı ve arka tekerlek kısmının komple hasar gördüğü, ön camın kırıldığı, kaza neticesinde araç sürücüsü ... ve yolcu ...'ün yaralandığının tutanak altına alındığı olayda, her ne kadar sanık kaza nedeniyle hafıza kaybı yaşaması nedeniyle olayı hatırlayamadığını beyan etmiş ise de, ölenin kardeşi olan tanık ...'ün “ölen kardeşim olur, olay günü kardeşim, ben ve ...adlı arkadaşım ile pikniğe gitmiştik, piknik yerine vardığımızda daha önceden tanıdığım sanık... ile bazı arkadaşları da orada piknik yapıyorlardı sonra toplanıp hep birlikte piknik yapmaya başladık, akşam olunca eve döneceğimiz sırada sanık... siz üç kişisiniz benim yanıma bir arkadaş verin dedi, ben de kardeşim seninle gelebilir dedim, arabalarımızı çalıştırdık, sanık... arabasını kendi kullanıyordu, direksiyona o geçti, yanına da kardeşim geçti, sanık... çok titiz birisidir aracında sigara bile içirmiyordu, daha önce bir kaç defa istememize rağmen aracını bize vermemişti, ben olay günü aracını kardeşime kullanması için verdiğini düşünmüyorum” şeklindeki beyanı, kazadan hemen sonra olay yerine intikal eden ambulans şoförü ...'nin “kaza yerine gittiğimde kaza yapan araç takla atmıştı ve sol yan tarafına yatık vaziyette gördüm, yaralıları şahsen ve ismen tanımıyorum, ancak iki tane yaralı gördüm, bir tanesi aracın dışında yatıyordu, diğeri de aracın içerisindeydi, aracın içerisinde olan aracın önünde sol tarafta aracın pedallarına doğru direksiyonun altında cenin vaziyetinde sıkışmıştı, bu kişinin ayakları ve kafası da şoför koltuğu tarafındaydı, daha doğrusu sol ayağı pedalların olduğu yerdeydi, sağ ayağı da vites kolunun olduğu yerdeydi, ayak havada duruyordu, ancak emniyet kemeri takılı olmadığı için kazadan önce aracı kullanan kişi miydi, yoksa kaza sırasında başka bir koltuktan mı kayarak oraya mı sıkıştı, onu bilemiyorum, zaten araç sol tarafa devrilmişti, aracın dörtlü ışıkları da yanmıyordu, ancak park lambaları yanıyordu, çünkü kontak kapatılmamıştı, araç çalışır vaziyette değildi, yaralı kişi de aracın solunda yatık olan kısımda direksiyonun olduğu kısımda duruyordu” şeklindeki beyanı, yine yeminli dinlenen tanık ... “ olay tarihinde ölen ... ve kardeşi ... ile birlikte pikniğe gitmiştik, orada bulunan sanık ile karşılaştık, o da bize katıldı, sanık ile ... daha önceden tanıştığı için ... kardeşi ...'i de sanık ile tanıştırdı, o gün ... ile sanık alkol almışlardı, sanık çok alkollü idi,... o kadar değildi, oradan ayrılacağımız sırada sanık ..

... “ olay tarihinde ölen ... ve kardeşi ... ile birlikte pikniğe gitmiştik, orada bulunan sanık ile karşılaştık, o da bize katıldı, sanık ile ... daha önceden tanıştığı için ... kardeşi ...'i de sanık ile tanıştırdı, o gün ... ile sanık alkol almışlardı, sanık çok alkollü idi,... o kadar değildi, oradan ayrılacağımız sırada sanık ...'e madem tanıştık gel benim araba ile birlikte gidelim dedi, ... bu teklifi kabul etti, sanık aracın direksiyonuna oturdu, ...'de öne sanığın yanına oturdu, ancak sanık ve ...'in bulunduğu araba henüz hareket etmeden biz ... ile başka bir araba ile hareket edip oradan ayrıldık, İnegöl'e geldik, yaklaşık 1,5 saat sonra kaza olduğunu öğrendik, sanıktan en son ayrıldığımız piknik yeri ile kazanın gerçekleştiği yer arasında yaklaşık 3-4 km'lik bir mesafe vardır, kaza anında aracı kimin kullandığını bilmiyorum ancak en son ayrıldığımızda direksiyonda sanık oturuyordu” şeklindeki beyanı, yine aracın sanığa ait olması ve ölen ile sanığın kazadan hemen önce tanışmış olmaları nedeniyle sanığın daha önceden tanımadığı ölene aracını kullanmak için vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, yine sanığın dosya içerisinde mevcut doktor raporunda koklamakla alkollü olduğunun belirtilmesi de dikkate alındığında, sanığın kaza tarihinde alkollü şekilde direksiyon başına geçerek...'ün ölümüne neden olduğu anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerinde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4706, Karar No: 2016/3323, Tarih: 01.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/4706 E.  ,  2016/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/170826

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/367 (E) ve 2014/191 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün suça sürüklenen çocuğun yokluğunda ve müdafiinin yüzüne karşı verilip, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü yasal süresi içinde temyiz etmemesi üzerine suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliği üzerine suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun kendisine 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesi uyarınca müdafi atandığından haberdar olmaması nedeniyle, müdafiin yüzüne yapılan tefhimin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gibi temyiz süresini de başlatmayacağından, suça sürüklenen çocuğun tebliğinden itibaren verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11986, Karar No: 2018/518, Tarih: 23.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11986 E.  ,  2018/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı iddiasına dayalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 14. maddesinde meslek hastalığının, 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, (b) bendi kapsamındaki sigortalı bakımından ise kendisi tarafından öğrenmeden sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi Kurum'a bildirilmesinin zorunlu olduğu, meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmaların, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabileceği, hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağı, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usûlü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenleneceği, yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıkların, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda meslek hastalığı olduğu iddia olunan hastalığın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği ve dolayısı ile kurum içi prosedürler izlenerek meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti yapılmadığı anlaşılmış olup, söz konusu hüküm bu yönü ile usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, davacıya hastalığını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, hastalığın Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “meslek hastalığı tespiti” davası açması için önel verilmesi, tespit davası, bu dava için bekletici sorun yapılarak çıkacak sonuca göre; hastalığın Kurumca meslek hastalığı olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacı müteveffanın, hastalığına ilişkin tüm tıbbi evraklar temin edildikten sonra, usulüne uygun şekilde meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin rapor alınarak kesinleştirilmesi; itiraz halinde sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Öte yandan; karar başlığında davalı şirketin ünvanının tam olarak yazılması gerekirken ... şeklinde yazılması da isabetsizdir.

Öte yandan; karar başlığında davalı şirketin ünvanının tam olarak yazılması gerekirken ... şeklinde yazılması da isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14937, Karar No: 2023/2916, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14937 E.  ,  2023/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1223 E., 2022/1577 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel isitismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/334 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/334 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli, 2021/630 Esas, 2021/923 Karar sayılı kararıyla; "Olay tarihinde mağdurenin 12 yaşından küçük olduğu, iddianamedeki sevk maddelerinde ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında TCK'nun 103/1-2 ve 3. Cümle maddesinin tatbikinin istenmediği, 103/1-2. Cümlesinden cezalandırılma talebinin bulunduğu, sanığa ek avunma hakkı tanınmadan daha ağır cezayı gerektiren TCK'nun 103/1-2 ve 3. Cümle maddesinden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, öncelikle sanığa 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, sanığın apartman görevlisi olması nedeniyle hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle işlendiğinin kabul edilerek TCK'nun 103/3-e maddesi gereğince cezanın artırıldığı, 5237 sayılı ...nın 103/3-e maddesinde düzenlenen hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle cinsel istismar eyleminin söz konusu olabilmesi için sanık ile mağdure arasında bir hizmet ilişkisinin bulunması gerektiği, kanunda düzenlenen hizmet ilişkisinden kastedilen failin yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdure üzerindeki işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi sosyal haklarını belirleme yetkisine haiz olmanın vermiş olduğu söz geçirebilmeden kaynaklanan nüfuzunun bulunması gerektiği, somut olayda ise sanığın, mağdurenin oturduğu binada apartman görevlisi olarak çalışmakta olduğunun, bu nedenle mağdure ile sanık arasında hiyerarşik bir ilişki ve sanığın mağdureyi koruma ve gözetim yükümlülüğününün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında ...nın 103/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle, (Ör: Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2014/8080 Esas, 2014/14558 Karar ve 18.12.2014 tarihli kararı) sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu ve bu hususa denetime esas olacak şekilde hükümde yer verilmediği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/406 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.