muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28011, Karar No: 2018/1572, Tarih: 19.02.2018

11/06/1941 gün ve 1941/4-21 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde; "...Mümeyyiz olmayan bir kimse ile hukuki muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnüniyetle hareket etmiş olması, zikri geçen 15. maddenin mutlak ve kat'i sarahati karşısında, öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukuki hükmün terettüp etmesi için kafi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin, esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda, o tasarruftan dolayı hak iddia edenlerin hüsnüniyetlerini himaye etmemektedir ...Medeni Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkan yoktur..." hükmü yer almakta olup, anılan hükümle, ayırt etme gücünden yoksun olan kişilerin tasarruflarının geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, borçlu vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunulan Ordu Devlet Hastanesince düzenlenen 17/12/2015 tarihli sağlık kurulu raporunda “...Vasi tayini uygundur. Akli melekeleri akıllıca yaşam sürdürmek için yeterli değildir. Medeni Hakları kullanmaya haiz değildir. Mahkemece dinlenilmesinde kısmen yarar vardır...” şeklinde kanaatlere yer verilmiştir. Ancak rapor içeriğinden; borçlunun, takibe konu senedin düzenlenme tarihi (17/07/2009 tarihi) ve takip tarihi (10/11/2015 tarihi) itibariyle hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

Hukuki işlemlerde tarafların fiil ehliyeti kamu düzenine ilişkin olduğundan, bu hususun mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur.

O halde mahkemece, derdest olan vesayet davasında alınan ve dosyaya temyiz dilekçesi ekinde sunulan sağlık kurulu raporu ile varsa tedavi evraklarının borçlu ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na veya tam teşekküllü bir devlet hastanesine gönderilerek, bonoyu düzenleyen konumunda olan ...’nın bononun düzenlenme tarihi ve takip tarihi itibariyle temyiz kudretine haiz bulunup bulunmadığı yönünde rapor aldırılması ile tespit edilecek sonucuna göre karar verilmesi (her iki tarih itibariyle borçlunun temyiz kudretine haiz olduğu sonucuna varılması halinde, imzaya itirazın bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle incelenmesi) gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18781, Karar No: 2016/7574, Tarih: 23.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18781 E.  ,  2016/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi, ka'l ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar hissedarı oldukları 46 parsel sayılı taşınmaza, komşu 45 parsel sayılı taşınmaz hissedarı davalının haksız el attığı iddiasıyla, el atmanın önlenmesi, haksız el atılan taşınmaz üzerindeki yapıların kal'i ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedelinin yasal faizi ile ödenmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, iki taşınmaz arasındaki sınırın seneler önce davacı ... tarafından belirlendikten sonra bu sınıra göre hareket ettklerini ve iyiniyetli olduğunu bu sebeple davanın reddi gerektiğini, yargılama sırasında verdiği 18/06/2013 tarihli beyan dilekçesi ile de temliken tescil olmazsa lehine irtifak hakkı kurulmasını talep ederek, mahkemece yıkıma karar verilirse de iyiniyetli olması nedeniyle uğrayacağı zararın davacı tarafından tazminini, ecrimisil talebinin ise tümden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından davacıların hissedarı olduğu taşınmaza el atıldığının kanıtlandığı, el atılan alan üzerinde bulunan hayvan barınağının ve beton sahanın yıkımının fahiş zarar doğuracağı, davalının binayı iyi niyetli olarak yaptırdığı ve kal'i halinde davalının zarara uğrayacağı gerekçesiyle davanın Kısmen Kabul, Kısmen Reddi ile taşınmazın el atılan kısmında davacıların hissesine düşen 195.75 m2 lik yere ilişkin davalının müdahalesinin men'ine, yine davacılar hissesine düşen barınak ve beton saha bedeli olan toplam 25.192,80 TL nin davacılar tarafından davalıya ödendiğinde beton saha ve hayvan barınağının davalıların hissesine düşen 195.75 m2 lik kısmının kal'ine, bilirkişi tarafından hesaplanan ecrimisil bedelinin davacıların hissesi oranına isabet eden kısmının yasal faizi ile davalı tarafından davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 46 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere ve davacıların dava dışı paydaşlar ile beraber paydaş olduğu, davalının ise taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı, 3. kişi konumunda olduğu ancak dava konusu taşınmaza hayvan barınağı ve beton saha yapmak suretiyle kullandığı iddiasıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 46 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere ve davacıların dava dışı paydaşlar ile beraber paydaş olduğu, davalının ise taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı, 3. kişi konumunda olduğu ancak dava konusu taşınmaza hayvan barınağı ve beton saha yapmak suretiyle kullandığı iddiasıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; TMK 693/son maddesi hükmü uyarınca paydaşlardan her biri bölünemeyen ortak menfaatlerin korumasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir. Diğer bir deyişle bir veya birkaç paydaşın bu türlü davalarda diğer paydaşları temsile yetkili bulunduğu açıktır. 21/06/1994 tarih, 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca da; paydaşın açtığı elatmanın önlenmesi davasının, mülkiyet hakkından kaynaklanan ayni hakkına değer verilmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin pay oranında değil, mutlak olarak, taşınmazın tümü yönünden kabul edilmesi zorunludur.

Bu durumda mahkemece TMK’nın bu açık hükmü karşısında davalının mutlak elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, davalı tarafından tecavüz edilen kısmın sadece davacıların payına tekabül edecek kadarı bakımından davalının müdahalesinin men'ine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan çaplı taşınmazlara yönelik el atmada kural olarak iyiniyet iddiası dinlenemeyeceği gibi davalı tarafından sübjektif iyiniyet iddiası da kanıtlanamadığından, yıkım kararı vermekle yetinilmesi gerekirken davacıların paylarına isabet eden yapı bedelini ödemeleri koşulu ile yıkıma karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

Hâl böyle olunca; mülkiyet hakkına itibar edilerek, davacı paydaşların diğer dava dışı paydaşları da temsil edebileceği gözetilerek mutlak el atmanın önlenmesine ve davacı tarafından ödenecek bedel şartına bağlı olmaksızın yıkıma karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2105, Karar No: 2021/3289, Tarih: 29.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2105 E.  ,  2021/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.04.1995 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne ve 18.03.2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.05.1996 tarihli ve 1995/253 Esas, 1996/279 Karar sayılı ilamı ile 12 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili 18.03.2020 havale tarihli temyiz dilekçesiyle, yargılama sırasında müvekkillerinin ikametgahlarına usulüne uygun tebligatların yapılmadığını, dava dosyasından müvekkillerinin haberdar olamadığını, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini bu nedenlerle Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.05.1996 tarihli ve 1995/253 Esas, 1996/279 Karar sayılı ilamının bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 18.03.2020 tarihli ek karar ile dosyanın imha edilen evrakların içerisinde bulunduğu UYAP sisteminde de dosyaya ait herhangi bir evrak kaydı olmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, aynı sebeplerle 18.03.2020 tarihli ek kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece dava dosyasının mevcut olmadığı, imha listesinde bulunduğuna dair 18.06.2019 tarihli tutanak düzenlendiği, temyiz dilekçesindeki iddialar dava dosyası imha edildiğinden incelenemeyeceğinden; ek karar temyizi kabil olmayıp, bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12118, Karar No: 2013/14744, Tarih: 30.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12118 E.  ,  2013/14744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında, suç adının "taksirle yaralama" yerine, "taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma" şeklinde yanlış yazılması,

2- Olay nedeni ile yaralanan 1971 doğumlu mağdur ...'nun annesi ...'nun 14.08.2008 ve 13.10.2008 tarihli kolluk ifadelerinde, kızı ...'nun özürlü olduğunu, kendisini ifade edebilecek durumda olmadığını belirterek şikayetçi olduğu, Derince Devlet Hastahanesi'nin 14.08.2008 tarihli geçici raporunda "...'nun zihinsel retarde" ve Derince Devlet Hastahanesi'nin epikrizinde de "orta dereceli zeka geriliği" olduğunun belirtildiği nazara alınıp; 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi gereğince kendisini ifade edemeyecek derecede malûl olan kişinin vekili bulunmadığı takdirde istemi olmaksızın bir vekil görevlendirilmesi gerektiği dikkate alınmadan, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20495, Karar No: 2014/18745, Tarih: 10.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20495 E.  ,  2014/18745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/76764

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

NUMARASI : 2006/522 (E) ve 2009/1897 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

07 GB 886 plakalı araçla ilgili "resmi belgede sahtecilik" ve kendisine karşı "dolandırıcılık" suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan doğruya zarar görmüş olan müşteki/katılan M.. S..'in 5271 sayılı CMK’nun 260/1. madde ve fikrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve müşteki/katılan M.. S.. vekilinin temyiz isteminin; plakalı araçla ilgili "resmi belgede sahtecilik" ve müştekiye karşı "dolandırıcılık" suçlarından sanıklar Ö.. İ.. ve A.. A.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabulüyle yapılan incelemede;

1- Sanık Ö.. İ.. hakkında müşteki M.. S..'e yönelik "dolandırıcılık" suçundan açılan kamu davasının görüldüğü ve ana dava ile birleşen aynı mahkemenin 2006/729 Esas sayılı dosyasında verilen katılma kararı dışında müşteki M.. S.. yönünden her hangi bir katılma kararı verilmediği ve müşteki M.. S..'in, 07 GB 886 plakalı araçla ilgili olarak her iki sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" ve sanık A.. A.. hakkında, kendisine karşı "dolandırıcılık" suçlarından açılan kamu davaları yönünden katılan sıfatının bulunmayıp hali hazırda müşteki konumunda olduğu görülmekle, özellikle sanıklar Ö.. İ.. ve A.. A.. hakkında ek iddianame ile açılan davanın ana dava ile birleştirilmesinden sonra müşteki M.. S.. vekilinin, şikayetlerinin devam ettiğini beyan etmesi karşısında, davayı takip arzusunu gösteren şikayetçi vekiline, katılmaları hususunda her hangi bir karar verilmeyen ancak temyize konu ettiği hükümlere ilişkin davalar yönünden, 5271 sayılı CMK’nun 234/1-b maddesi uyarınca katılmak isteyip istemedikleri hususunun sorulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanıklar hakkında, gerçekte çalıntı olan suça konu araçların, şasi numaraları üzerinde sahtecilik yaparak, ellerinde olan hurda araçlara uygun hale getirdikten sonra, hurda araçlara ait ruhsatları kullanmak suretiyle çalıntı araçları müşteki/katılanlara sattıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, suça konu araçların satışı sırasında müşteki/katılanların satışa güven duymalarını temin maksadıyla kamu kurumu olan Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlıklarından olan araç ruhsatlarının kullanılmış olması karşısında, sübutu halinde eylemin, dolandırıcılık yönünden; TCK'nun 158/1-d maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı cihetle, bu suçtan ve bu suçla bağlantılı olduğu için birlikte görülmelerinde zorunluluk bulunan 'resmi belgede sahtecilik' suçundan yargılama yapma ve delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık Ö.. İ.. müdafii ile müşteki/katılan M.. S.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen sanık Ö.. İ.. hakkında kurulan tüm mahkumiyet hükümleri ile sanık A.. A.. hakkında 07 GB 886 plakalı araçla ilgili "resmi belgede sahtecilik" ve müşteki/katılan M.. S..'e yönelik "dolandırıcılık" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık Ö.. İ.. hakkında 07 AVN 79 plakalı araçla ilgili "resmi belgede sahtecilik" ve katılanlar R.. Ç.. ve A.. Y..'a yönelik "dolandırıcılık" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından, bu hükümlerle ilgili olarak sanık Ö.. İ..'ın ceza miktarları açısından kazanılmış haklarının muhafazasına, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6626, Karar No: 2015/18742, Tarih: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6626 E.  ,  2015/18742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/317-2014/484

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde, enerji nakil hattının güzergahı ve taşınmazın yüz ölçümü dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yüz ölçümü, geometrik şekli ve enerji nakil hattının geçiş güzergahı dikkate alındığında değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5,5'i oranında olacağı gözetilmeden bu oranı daha düşük olarak eksik bedel belirleyen raporun hükme esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut olmamakla birlikte 25.11.2013 tarihli teknik bilirkişi raporunda dava konusu hattın dışında ayrıca Habibler-Hadımköy Enerji Nakil Hattı da geçirildiği dikkate alınarak iş bu hattın ne zaman tesis edildiği ilgili idareden sorularak, dava konusu hattan önce geçirildiğinin tespit edilmesi halinde mahkemece tespit edilen bedel etki ve oranı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Bedeline hükmedilen irtifak hakkının davalı TEDAŞ adına tescili hususunda bir karar verilmemiş olması,

Doğru olmadığı gibi;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25622, Karar No: 2015/22966, Tarih: 08.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/25622 E.  ,  2015/22966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/140060

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/507 (E) ve 2012/1020 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de,

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanıklar tarafından kabul edilen kargo sayısı ile gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan, veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3- Sanıkların, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4- Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5- Dava konusu işlemden önce sanıklar hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, mahkemece sanıkların savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde kabul edildiği anlaşılmakta olup, ayrıca sanıklar hakkında aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/23751, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/505 esas sayılı dosyasında da kamu davasının açıldığı tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde kabul edildiği anlaşılmakta olup, ayrıca sanıklar hakkında aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/23751, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/505 esas sayılı dosyasında da kamu davasının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında sanıkların, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılması, sanıklar hakkında aynı nitelikte açılan dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, gerektiğinde birleştirilerek delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6290, Karar No: 2021/2980, Tarih: 03.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6290 E.  ,  2021/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahalli mahkemece 17/09/2015 tarih 2015/102 Esas ve 2015/157 Karar sayılı ilamında "1 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan "1 yıl 8 ay" hapis cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde "2 yıl 2 ay 7 gün" hapis cezasına mahkum edilerek sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığından CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,"sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının "CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.