muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3379, Karar No: 2017/5392, Tarih: 16.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3379 E.  ,  2017/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2015 tarih ve 2014/376-2015/874 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %33 hissesine sahip ortağı olduğunu, diğer ortakların ise müvekkilinin kardeşleri olduklarını, şirket kuruluş esas sözleşmesi ile müvekkilinin şirkete müdür olarak atandığını, şirket ortaklar kurulunun usulsüz toplanarak 22/02/2012 tarihinde müvekkilini müdürlükten azlettiklerini, bu konuda ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/284 Esas sayılı dosyası üzerinden sözü geçen azil kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verildiğini, bu karara rağmen müvekkilinin davalı diğer ortaklar tarafından 03.11.2012 tarihli genel kurul toplantısında yeniden şirket müdürlüğü görevinden azledildiğini, müvekkilinin buna muhalif kaldığını, işbu kararın çağrı ve toplantı yeter sayısı gibi usullere aykırı olarak toplanan genel kurulda alındığını, esas sözleşme ile şirkete müdür atanan müvekkilinin genel kurul kararı ile azlinin mümkün olmadığını ileri sürerek müvekkilinin şirket müdürlüğünden azli ile ilgili genel kurul kararının iptaline karar verilmesini ve şirkete tedbiren kayyım atanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklı nedenle şirket müdürlüğünden uzaklaştırıldığını, kararın usulüne uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının haklı nedenle şirket müdürlüğünden uzaklaştırıldığını, kararın usulüne uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, limited şirketlerde müdürün azline dair genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, şirket genel kurulunun herzaman yönetim kurulunu değiştirebileceği, genel kurulun bu yetkisinin kısıtlanamayacağı, dava konusu genel kurulun 03/11/2012 tarihinde yapıldığından 6102 sayılı TTK hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6102 sayılı TTK'nin 630/1. maddesi gereğince genel kurulun şirket müdür veya müdürlerini görevden alabileceği veya yönetim hakkını ve temsil yetkisini sınırlayabileceği, dava konusu 03/11/2012 tarihli genel kurula tüm ortakların davacı da dahil katıldığı, bu durumda çağrısız genel kurul toplantısının gerçekleştiği, ayrıca limited şirket genel kurul toplantılarında gündeme bağlılık prensibi söz konusu olmadığından ve genel kurul her zaman yöneticiyi görevden alabileceğinden davacı vekilinin aksine iddialarına itibar edilmediği, davacının %33 hissesine karşılık, kalan %67 hisse sahibi ortaklarca davacının müdürlük görevinden alınmasına karar verildiği, TTK'nin 620. maddesi gereğince salt çoğunluğun fazlasıyla sağlanarak işbu kararın alındığı, genel kurul toplantı tutanağında veya ticaret siciline tescil veya ilanda oy çokluğuyla alınan bir kararın oy birliğiyle yazılı olmasının maddi hata olup sonuca etkisi olmadığı, kararın içeriğinden oy dağılımı ve karar nisabının yeterli olduğu davacının davalı şirketin müdürlüğünden azline ilişkin 03/11/2012 tarihli ve 18 sayılı ortaklar kurulu kararının 8. maddesinin usul ve yasaya ve esas sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına her hangi bir aykırılığının tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketlerde müdürün azline dair genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece limited şirket genel kurulunun, müdürleri herzaman azledebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, TTK'nin 617/3. maddesinin yollamasıyla, kıyasen limited şirketlere de uygulanması mümkün olan TTK'nin 364. maddesinde, şirket genel kurulunun, gündemde azille ilgili madde bulunması veya madde bulunmasa bile haklı sebebin varlığı halinde her zaman yönetim kurulu üyelerini görevden alabileceği belirtilmiştir. Somut olayda görevden alınmaya ilişkin genel kurul çağrısız olarak gerçekleştirilmiş olup, gündem belirlenmemiştir. Bu durumda genel kurulun ancak haklı sebebin varlığı halinde şirket müdürünün azline karar verebilmesi söz konusu olabileceğinden ve nitekim davalı tarafça, davacının haklı sebeple müdürlük görevinden alındığı savunulduğu halde, mahkemece haklı sebebin var olup olmadığı tartışılmadan yanılgılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5431, Karar No: 2013/10402, Tarih: 28.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5431 E.  ,  2013/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, rekabet yasağına aykırılık nedeniyle cezai şart ve tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının transmisyon planlama mühendisi olarak görev yaptığını, işi ile ilgili müşteri cevresini öğrendiğini, 26.12.2007 tarihinde iş akdini feshederek işten ayrıldığını, sözleşmesini haklı neden olmaksızın sona erdirdiğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalının işveren müşterilirini tanımasına ve işlerinin gizli yönlerini öğrenmesine elverişli bir sözleşme olduğunu, haksız nedenle iş akdini fesheden davalının rekabet yasağı hükmüne aykırı davranarak sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren l yıl içinde davacı işverenin faaliyet alanına giren başka bir şirkette (rakip iş yerinde) çalışmaya başladığını, bu durumun şirketi zarara uğrattığını, bu nedenle cezai şart durumunun meydana geldiğini, davalı ile arasında imzalanan sözleşmenin 10. maddesinde rekabet yasağının hüküm altına alındığını ve bu hükme aykırı davrananların son brüt aylık ücretinin 10 katı tutarında cezai şart ödemeyi kabul ettiğinin belirtildiğini, hükmün konulmasındaki amacın ise ticari sırları sebebiyle işten ayrıldıktan sonra işverene zarar verici davranışlarda bulunulmasının önüne geçilmesi olduğunu, Borçlar Kanunu ilgili maddelerinde de rekabet etmeme borcuna ilişkin düzenlemeler yer aldığını, İş Hukukuna göre de davalının rekabet etmeme ve işverene sadakat borcunun bulunduğunu, iş sözleşmesinin sona ermesi halinde kendisiyle rekabetini önlemek için iş sözleşmesine buna ilişkin bir hüküm konulmasını isteyebileceği gibi iş sözleşmesinden başka rekabet yasağına ilişkin ayrı bir sözleşme de yapabileceğini ileri sürerek cezai şart alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cep telefonu iletişim hizmeti veren davacının iş yerinde alt yapı hizmetinde çalıştığını, yaptığı bu işin bütün dünyada bütün şirketlerde aynı şekilde yapıldığını, sektörde Türkiye'de kullanılan tüm ekipman ve malzemelerin de yurt dışından temin edildiğini, yaptığı işin neticesinde davacının müşteri çevresini tanımasının ve sırlarını öğrenmesinin de mümkün olmadığını, bu nedenle imzalatılan sözleşmede bulunan rekabet yasağı maddesinin en başta Borçlar Kanunu 348. maddesinin l. cümlesine aykırılık teşkil ettiğini, rekabet yasağına ilişkin düzenlemenin taraflar arasında serbestisinin bulunduğunu ancak bu yasağı düzenleyen maddenin bir takım kurallar içinde ve yasa hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek şekilde düzenlenmesi gerektiğini, davacının müşterilerini tanımasının ve işin

sırlarına nüfuz etmesinin mümkün bulunmadığını, davalının bu şekilde davacıya zarar vermesinin mümkün olmadığını, yeni girdiği işte çalıştığını ve iş icra ettiğini, yine davacının ekonomik istikbalini tehlikeye sokacak, mesleki gelişimini geri bırakacak ve telafisi imkansız zararlara sebep verebilecek bir durumunun da olmadığını, sözleşmede belirtilen rekabet yasağının Anayasaya aykırılık teşkil ettiğini, bu nedenle geçersiz olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, işveren tarafından kendisinin uygun bulduğu bu tarihte işine son verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı iş yerinde tranmisyon planlama Mühendisi olarak çalışan davalının ilk sözleşmesini istifa nedeniyle sona erdirerek aynı iş kolunda kurulu rakip şirket Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. nezdinde aktarım mühendisi olarak çalışmaya başladığı, davalının davacı şirkette edindiği sisteme ilişkin bilgilere sahip olduğu ve durumu davacıya zarar verebilecek nitelik taşıdığı ve olayda BK. 348 mad. koşullarının gerçekleşmiş olduğu kanaatine varıldığından davacının sözleşmenin l0. maddesindeki cezai şartı talep etme durumu doğduğu sonucuna varılmış olup B.K. 161/son maddesi göz önüne alınarak cezai şarttan takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı

Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18632, Karar No: 2024/1650, Tarih: 07.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/18632 E.  ,  2024/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1954 E., 2023/829 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/14 E., 2021/595 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 14.01.2021 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, 02.03.2012 tarihinde 81. Şube Müdürlüğüne mutemet olarak atandığını, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinin ilgili hükümlerine göre kasa tazminatı alacağına hak kazanmasına rağmen bu alacağının ödenmediğini ileri sürerek kasa tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının Devlet Su İşleri (DSİ) Genel Müdürlüğünde usta pozisyonunda çalışmaya başladığını, 30.04.2014 tarihinde pozisyonunun puantör olarak değiştirildiğini, 01.11.2017 tarihinde kendi isteğiyle sürveyan inşaat teknisyeni pozisyonunda çalıştığını, 81. Şube Müdürlüğü emrine puantör olarak atamasının yapıldığını, hiçbir zaman mutemet pozisyonunda çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalı tarafından 12.09.2012 tarihli yazı ile Şube Müdürlüğünde maaş mutemeti olarak görev yaparken 13.07.2012 tarihinde emekliye ayrılan A.U’nun yerine tayin edildiği ve davalı Kurumca 09.07.2012 tarihli ve 308047 sayılı Bölge Müdürlüğü Olur'u doğrultusunda kasa tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının hiçbir zaman mutemet olarak çalışmadığını, usta, puantör ve sürveyan olarak çalıştığını, ücret bordrolarında ve ödeme emirlerinde imzası bulunmadığını, davacının iddiasını ispatlayacak bir delil sunamadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının hiçbir zaman mutemet olarak çalışmadığını, usta, puantör ve sürveyan olarak çalıştığını, ücret bordrolarında ve ödeme emirlerinde imzası bulunmadığını, davacının iddiasını ispatlayacak bir delil sunamadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince dosya içerisindeki 09.07.2012 tarihli belge esas alınarak davacının mutemet olarak görevlendirildiği ve kasa tazminatına hak kazandığı kabul edilmişse de bu kabulün hatalı olduğu, 09.07.2012 tarihinden sonraki tarihlere ait ve davacının imzasını da taşıyan birçok evraktan davacının değişik görevlerde bulunduğu, ücret bordrolarında davacının adı veya imzasının bulunmadığı ve davacının davalı işyerinde maaş mutemedi olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin çalıştığı sürenin neredeyse tamamında mutemet olarak çalıştığını, alet operatörü olarak sadece staj yaptığını, mutemetliğin kadro değil pozisyon olduğunu, davacının kadrosu farklı olsa da işi ve pozisyonunun mutemet olduğunu, davalının 25.08.2010 tarihli ve 05.08.12.00/685 sayılı işe başlama formunda Strateji Ve Geliştirme Şube Müdürlüğüne başladığının yazıldığını, bu belgenin davacının belirttiği 25.08.2010 tarihinde DSİ 8. Bölge Müdürlüğü ana binası 1. katta mutemetliğin olduğu odada yani Strateji Geliştirme ve Şube Müdürlüğünde işe başladığı beyanını doğruladığını, bu sebeple davalı tarafın davacı için usta olarak işe başladığı beyanının doğru ve haklı olmadığını, ayrıca bu bölümde davacının usta olarak çalışmasının mümkün olmadığını, dosyada bulunan ücret bordrolarında davacının imzasının bulunduğunu, davacının mutemet olarak çalıştığını gösteren her belgenin davalı tarafından dosyaya sunulmadığını, davacının mutemet olarak çalıştığını ve kasa tazminatına hak kazandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kasa tazminatı almaya hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “İspat yükü” kenar başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kasa tazminatı almaya hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “İspat yükü” kenar başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, gerekçeli karar başlıklarında DSİ Genel Müdürlüğü yerine Tarım ve Orman Bakanlığının davalı olarak yazılması mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün bir maddi hata niteliğindedir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6311, Karar No: 2014/12215, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6311 E.  ,  2014/12215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleşen davada 11.07.2010-15.08.2010-26.06.2011 tarihli toplantıların iptali ve yönetici atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davaya konu 11.07.2010, 15.08.2010 ve 26.06.2011 tarihi itibariyle tüm kat maliklerini gösterir tapu kaydı ile karar tarihi itibariyle geçerli olan yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden,

2- Davaya konu 11.07.2010, 15.08.2010 ve 26.06.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına vekaleten katılanların ve tapu kayıt maliki yerine oy kullananların varsa adlarına katıldıkları kat malikleri tarafından verilmiş vekaletname örneklerinin, gündem maddelerini gösteren belge ve kat malikleri adına çıkarılan toplantı çağrı evrakının ve tüm toplantılara katılanları gösterir hazırun cetveli ile kararların yer aldığı karar defterinin yönetimden,

3-Davaya konu kararların alındığı tarih itibariyle ... ve ...'ün davaya konu taşınmazda malik olup olmadıklarının tesbiti ile tapu kaydının,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.