muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3035, Karar No: 2011/6449, Tarih: 19.07.2011

Kabule göre de, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesinin 3.fıkrasına göre manevi tazminat davalarının tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti,Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunması gerektiğinden, mahkemece manevi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına maktu avukatlık ücreti yerine nisbi avukatlık ücretine hükmolunması isabetsizdir. Ayrıca Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389.maddeleri uyarınca kararın hangi hususları içermesi gerektiği açıkça belirtilmiştir.Buna göre, madde de sayılan hususlarla birlikte ,hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, verilen karar ile iki tarafa yüklenilen ve verilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.Somut olayda mahkemece kısa ve gerekçeli kararda olay tarihinin açıklanmayarak infazda tereddüt oluşturucak şekilde belirtilen kanun maddelerine aykırı olarak karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hailnde temyiz edenlere iadesine, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1077, Karar No: 2024/3236, Tarih: 07.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1077 E.  ,  2024/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/91 E., 2020/55 K.

HÜKÜM : Davanın Kabulü

1- İlk Derece Mahkemesince; itirazın iptali davasında, dava dışı işçinin ... personeli iken 5594 sayılı Yasa ile Ego Genel Müdürlüğü'ne devredildiği, Ankara 15. İş Mahkemesi'nin 09/11/2010 tarih ve 2008/963 E., 2010/812 K., sayılı kesinleşen kararı uyarınca Ego Genel Müdürlüğü ve Elmadağ Belediye Başkanlığının müştereken ve müteselsilen sorumluğuna karar verilen miktarın tamamının davacı yanca icra dosyasına ödendiği, ilgili kararda dava dışı işçinin alacağından Elmadağ Belediyesi ile EGO Genel Müdürlüğü müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu belirtilmiş ise de mahkeme kararında hüküm altına alınan işçilik alacaklarının tamamının davalı bünyesinde çalıştığı döneme ilişkin olduğu, her ne kadar İş Kanunu gereği davacı da mahkeme kararında müteselsil sorumlu olarak gösterilmiş ise de rücu ilişkisinde müteselsil sorumluluktan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalı ... personeli iken 5594 sayılı Kanun'un ek madde 2 hükmü gereğince davacı EGO Müdürlüğü'ne devri yapılan işçilerden olan dava dışı işçinin işçilik alacaklarından devreden kurumun sorumlu olduğunun ilgili yasa kapsamından anlaşıldığı, yine uyuşmazlık yargılamayı gerektirmekle likit bir alacağın söz konusu olmadığı gözetildiğinde taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Elmadağ Merkez Belediye Başkanlığı 23 Temmuz 2004 tarih ve 25531 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun, geçici 2. maddesi hükmüne dayalı olarak Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisine dahil edilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Elmadağ Merkez Belediye Başkanlığı 23 Temmuz 2004 tarih ve 25531 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun, geçici 2. maddesi hükmüne dayalı olarak Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisine dahil edilmiştir.

5594 sayılı Kanun'la 5216 sayılı Kanun'da ek 2. madde eklenmek suretiyle değişiklik yapılmış olup bu maddenin 1. fıkrası hükmüne göre; Birleşme, katılma veya geçici 2 nci madde gereğince büyükşehir belediyesi sınırlarına giren belediyelerin yürütmekte olduğu su, kanalizasyon, katı atık, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir.

Hükmün 2. fıkrası ise şöyledir: Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında Devlet memuru olarak çalışmakta olanlar kadrolarıyla birlikte, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49 ncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlar ise bu şekilde çalışmalarına esas teşkil eden kadrolar ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen personelin aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mâlî haklarının ödenmeye devam olunması, atanma ve kadro unvanlarının yeniden düzenlenmesinde 5393 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Maddede sözü edilen 5393 sayılı Kanun'un 50. maddesi hükmünde ise; Söz konusu personelin, atama işlemleri yapılıncaya kadar devredildikleri belediye veya il özel idaresince ihtiyaç duyulan işlerde görevlendirilebileceği, bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar eski kadrolarına ait aylık, ücret, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarını devredildikleri belediye veya il özel idaresinden almaya devam edecekleri hükmü bulunmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde, rücu talebine konu alacak, ödeme yapılan işçilik alacağıdır. Dava dışı işçinin Elmadağ Belediyesi ve EGO Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı davada, Elmadağ Belediyesi'nin devreden önceki işveren, EGO Genel Müdürlüğü'nün ise devralan sonraki işveren olarak sorumlu olduğu kabul edilerek sabit olan alacağın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Davacı EGO Genel Müdürlüğü bu karar gereğince işçiye ödeme yaptığını ve hükmedilen alacakların devir öncesi doğan alacaklar olduğunu belirterek ödediği tüm miktarın Elmadağ Belediyesinden tahsilini istemiştir.

Kesinleşen karar gereğince kendisine ödeme yapılan dava dışı işçi Elmadağ Belediyesi'nin ulaşım hizmetlerinde otobüs şoförü olarak çalışmakta iken; ek 2. madde hükmü ile Elmadağ Belediyesi'nin ulaşım hizmetleri, Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin ilgili bağlı kuruluşu olan EGO Genel Müdürlüğü'ne devredilmiş buna bağlı olarak da yine aynı hüküm gereğince bu işçinin kadrosu EGO Genel Müdürlüğü'ne geçmiştir.

İşçinin yeni işverene devri; hukuki işlem niteliğinde sözleşmesel bir işyerinin devri veya iş ilişkisinin devri niteliğinde olmayıp kamu hizmetlerinin yürütülmesinde idari yapılanmayla ilgili açık bir Kanun hükmüne dayandığından somut uyuşmazlığın çözümünde Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesinde düzenlenen işletmenin devri hükümleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesindeki "İşyerinin veya bir bölümünün devri" hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

İş Mahkemesinde görülen davada her iki davalının sorumlu olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de bu sonuç, işçinin açtığı dava yönünden 4857 sayılı İş Kanunu 6. madde hükmünün yorumlanıp uygulanması niteliğindedir. İşçiye karşı sorumluluk yönünden yorumlanıp uygulanan bu hükmün iç ilişkide sorumluluk yönünden eldeki davada uygulanması ise açık Kanun hükmü karşısında mümkün değildir. Zira işyerinin ve iş ilişkisinin devri Kanun hükmü (ek 2. Madde) ile gerçekleşmiş olup devir öncesi işçilik alacaklarından iç ilişkide hangi işverenin sorumlu olduğu bu Kanunda açıkça düzenlendiğinden artık gerek TBK 202. madde, gerekse İş Kanunu 6. madde hükümlerine göre değil, ek 2. madde hükmüne göre bu sorumluluk belirlenmelidir.

Ek 2. maddenin 1. fıkrasında açıkça, devredilen Belediyenin ulaşım hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredildiği belirtilmiştir. Maddenin personel devri ile ilgili 2. fıkrası ve atıf yapılan 5393 sayılı Kanun'un 50. maddesinde de birinci fıkradaki temel düzenlemeye istisna teşkil edecek devreden belediyenin sorumlu olmasını gerektirir bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Bu durumda devir öncesi döneme ilişkin olsa dahi iç ilişkide sorumlu olan Kuruluş, hizmetleri devredilen Elmadağ Belediyesi olmayıp tüm malvarlığıyla ve borçlarıyla ulaşım hizmetlerinin devredildiği EGO Genel Müdürlüğü'dür. Bu Kanun hükmü ile hak ve borçları da kapsayan külli halefiyet doğmuştur. Külli halefiyet nedeniyle önceki dönem çalışmaya dayalı olsa da işçilik alacaklarına dayalı borçlardan artık devreden Belediyenin iç ilişkide devralana karşı sorumlu tutulması mümkün değildir.

Öte yandan ulaşım hizmetlerine dahil değerler itibarıyla; alacaklar da dahil olmak üzere tüm malvarlığı değerleriyle devir gerçekleştirmek suretiyle, devredene borçları ödeyebilecek bir faaliyet alanı ve malvarlığı bırakmayan bir Kanun hükmünün, borçlardan sorumluluğu devir edilen kuruluş üzerine aktarmamış olması da düşünülemez. Kaldı ki Kanun hükmü, hem alacak hem de borçların devir edildiğini açıkça düzenlemiştir.

Devir anını belirleyen ve borçların da devredileceğini belirtilen bir Kanun hükmünün başka şekilde yorumlanması da mümkün değildir. Zira devir için geçerli bir tarih var ise ve bu tarih için bir borçtan söz ediliyorsa bu zaten geçmiş dönem içinde doğan bir borçtur. Bu nedenle işçinin devir öncesi çalışması nedeniyle, işverenin işçiye karşı borçları da bu devir kapsamındadır. Devir sonrası çalışma için önceki işverenin sorumlu olmasından zaten söz edilemez.

Kanunda işçilik alacağı yazmamış olmasının da bir önemi yoktur. Zira, dava dışı işçinin devir öncesi çalışması nedeniyle ödenmemiş olan alacakları, devir eden Elmadağ Belediyesi için de borç niteliğinde olup ek 2. maddede devredildiği belirtilen borçlar kavramına, işçilere olan borçlar ve bu kapsamda rücu talebine konu olan borç da girer.

Açıklanan hukuksal nedenlere dayalı olarak rücu talebine konu işçi alacağı nedeniyle iç ilişkide tümüyle sorumlu olan davacı taraf olduğu için, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır

Yukarıdaki gerekçeyle hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, devir öncesi çalışma nedeniyle doğan işçi alacaklarından doğan borçların, ek 2. madde kapsamında olmadığı kabul edilmek suretiyle hükmün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14068, Karar No: 2017/24669, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14068 E.  ,  2017/24669 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5375, Karar No: 2015/2559, Tarih: 15.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5375 E.  ,  2015/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevinin kötüye kullanılması

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 50/1-a. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Haciz işleminin yapıldığı işyerinde işçi olarak çalıştığı sırada haciz işlemi yapılarak mahcuz eşyalar kendisine yediemin olarak teslim edildikten sonra, 23.03.2009 tarihli tutanak ile hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işyeri sahibinin mahcuzları alıp götürdüğünü beyan eden sanığın İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmaktan ibaret eyleminde TCK'nın 289/3. maddesinin uygulama alanının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a) TCK m. 289/1'de öngörülen cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edilirken yetersiz gerekçelerle adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak takdir edilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b) "2 yıllık süre içinde 24 eşit taksitte ödenmesine" şeklinde taksitlendirilen adli para cezasının hangi süre aralıklarıyla taksitlendirildiğinin belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21202, Karar No: 2018/766, Tarih: 12.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/21202 E.  ,  2018/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, ... İlçesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz bölümünün, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak davacı adına tapuya tescili istemiyle ... ve Tüzel Kişiliği aleyhine dava açmıştır. Yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve imar-ihya hukuki nedenlerine dayalı olarak TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, bu nitelikteki davaların, 4721 sayılı TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan ... ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Dava, 17.01.2014 tarihinde ... ile Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmıştır. 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu Sakarya İli Büyükşehir Belediyesi statüsüne kavuşturulmuş, aynı zamanda Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş olup, büyükşehir belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Mahkemece, yargılama devam ederken yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereği ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş ise de, bir diğer yasal hasım konumunda olan Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın davaya dahil edilmesi gerektiği gözden kaçırılmış, böylelikle taraf teşkili eksik bırakılmıştır. Öte yandan, davacı yararına imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, imar-ihya ve zilyetliğin sürdürülüş şeklinin tespiti için dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait farklı periyotlarda çekilmiş en az 3 stereoskopik hava fotoğrafı üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılması gerekirken uzman olmayan ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişiye 1971 ve 1994 yıllarına ait hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmış, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazın kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış, kendi içerisinde çelişkili olan tek kişilik ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişi raporuyla yetinilmiş, mahallinde yapılan keşifte isimleri bildirildiği halde taraf tanıkları dinlenilmemiş, yerel bilirkişilerin imar-ihya ve zilyetliğin sürdürülüş şekli konusundaki son derece yetersiz ve çelişkili beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Böylesine eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle 6360 sayılı Yasa hükümleri uyarınca Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı yöntemine uygun şekilde davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait farklı periyotlarda çekilmiş en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi, jeolog bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulunun katılımı ile keşif yapılmalıdır.

Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri hangi hakka istinaden kullanıldığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümünün toprak yapısı ve niteliği ile imar-ihya ve zilyetlik durumunu belirtir, önceki raporların da değerlendirildiği bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, jeolog bilirkişiden dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde alınarak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde çekişmeli taşınmaz bölümünün incelenen 3 adet fotoğrafa göre sınırları ve niteliği belirlenmeli, taşınmaz üzerinde imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını ve tamamlanmış ise tamamlanma tarihini belirten rapor alınmalı, taşınmazın üzerindeki zilyetliğin durumu memleket haritası ve uydu fotoğrafları ile denetlenmeli, çekişmeli taşınmaz bölümünü tüm yönleriyle gösterir yakın plan fotoğrafları çektirilerek dosyaya konulmalı, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.