muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7874, Karar No: 2021/4876, Tarih: 25.02.2021

Elektrik Üretim A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; ... 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25607, Karar No: 2017/25897, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25607 E.  ,  2017/25897 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/622, Karar No: 2020/2034, Tarih: 03.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/622 E.  ,  2020/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ... ’un elektrik abonesi olabilmesi için gerekli olan muhtarlık karar defterine mağdur ... adına imza attığı iddiasıyla kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; sanığın tüm aşamalarda, ...’un belge için kendisine geldiğinde, mağdur ...’i telefonla aradığını, Kadir’in gelemeyeceğini, kendisi yerine imza atabileceğini söylemesi üzerine karar defterine ... yerine imza attığını beyan etmesi, mağdur ...’ın, sanığın savunmasını doğrulayarak, sanığa kendisi yerine imza atmasını söylediğini beyan etmesi karşısında; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza sahibi yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği ve sanığın mağdurun rızası ile suça konu belgeyi imzaladığı, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23085, Karar No: 2016/852, Tarih: 21.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/23085 E.  ,  2016/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece saat 21:44 sıralarında sevk ve idaresindeki araçla park halinde bulunan araca çarpan sanığın, kaza tespit tutanağı tanzim edildiği sırada olay yerinden kaçtığı, bu nedenle alkol muayenesinin yapılamadığı, olaydan yaklaşık 10 saat sonra emniyete gelen sanığın saat 09:35 itibariyle devlet hastanesinde yapılan muayenesinde 43 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında, müştekiye ait araca çarptıktan sonra korktuğunu, olay yerinden kaçtığını, olaya dair birşey hatırlamadığını, polis ekibinin geldiğini görmediğini, eve gittiğinde 2 şişe bira içtiğini beyan ettiği, kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen 27/10/2013 tarihli tutanakta, olay yerinde sanık ile yapılan görüşmede, sanıktan alkol kokusu geldiğinin, sanığın ayakta durmakta zorlandığının belirtildiği, müşteki ... ve tanık Serkan Atmaca'nın aynı mahiyetteki kolluk beyanlarında, olay anında sanığın alkol koktuğunu ve ayakta duramadığını, araçta bira şişesi olduğunu ifade ettikleri, tüm dosya kapsamından güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşılan sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3191, Karar No: 2024/5790, Tarih: 09.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3191 E.  ,  2024/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1684 E., 2022/108 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/285 E., 2020/176 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sonucunda, Konya ili ... ilçesi ... .../... Mahallesi ... mevkii 262 ada 42 parsel 601 m2 bahçe vasfıyla, ... mevkii 263 ada 248 parsel 4452,07 m2 tarla vasfıyla 30.01.2007 tarihinde, ... /... Mahallesi ... mevkii 353 ada 2 parsel 88519 m2 tarla vasfıyla, ... mevkii 367 ada 1 parsel 12147,06 m2 tarla vasfıyla, ... mevkii 351 ada 1 parsel 32913,64 m2 tarla vasfıyla 06.03.2007 tarihinde tesis kadastrosu yoluyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş ve taşınmazların beyanlar hanesine, “Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır.” şerhi konulmuştur.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... Mahallesi ... mevkii 263 ada 248 parsel, ... mevkii 262 ada 42 parsel sayılı taşınmazların ve ... mevkii 353 ada 2 parselin 2/5 hissesinin, ... ( ...) 367 ada 1 parselin 3/5 hissesinin ve ... mevkii 351 ada 1 parselin 2/5 hissesinin davalı adına tescil edildiğini, taşınmazların müvekkili olan davacı ve maliki evvelleri tarafından 70 - 80 yıldır kullanıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair önceki kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen eksiklikler tamamlanmak, dava sebebine göre tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere, davanın yeniden görülebilmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu taşınmazların 1. grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlardan ve 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanındaki taşınmazlardan olmadığı, dava konusu taşınmazların Milli Park sınırları dışında kaldığı, Milli Park statüsüne geçirilen 1993 yılına kadar yaklaşık 37 yıllık zaman aralığında tarımsal alan olarak kullanıldığı, ayrıca parsellerdeki kullanıma Milli Park ilanı olan 1993 yılından sonra da devam edildiği, her ne kadar 351 ada 1 parselde tutanağında ... ve ... zilyetliğinde olduğu belirtilmişse de mahalli bilirkişi beyanları ile bu yerin davacı kullanımında olduğunun belirlendiği ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve Konya ili ... ilçesi ... Mahallesi, ... mevki 353 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 2/5 hissesinin, aynı yer ... Çiftliği mevki 351 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2/5 hissesinin, aynı yer ... mevki 263 ada 248 parsel, aynı yer ... mevki 262 ada 42 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, ... Mahallesi, ... mevki 367 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 27.09.2019 havale tarihli fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilip mavi renk ile boyanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 183,57 m²lik kısmı yönünden davanın reddine aynı rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kıyı kenar çizgisi dışında kalan 11.963,49 m2 lik kısmın 3/5 hissesinin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce; "... dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; mahallinde yapılan keşif, uygulama, beyanlar, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, ziraat mühendisi kurulu, arkeolog bilirkişi, orman mühendisi raporları ve dosyaya gelen tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, 11.09.1993 tarihinde milli park sınırları içinde kaldığının tespit edildiği, ancak dava konusu taşınmazların 1956 yılından ... Gölü Milli Park statüsüne geçirilen 1993 yılına kadar yaklaşık 37 yıllık zaman aralığında tarımsal alan olarak kullanıldığı, ayrıca parsellerdeki kullanıma Milli Park ilanı olan 1993 yılından sonra da devam edildiği, 1993 tarihli ... Gölü Milli Park sınırları içinde iken, 26.11

.09.1993 tarihinde milli park sınırları içinde kaldığının tespit edildiği, ancak dava konusu taşınmazların 1956 yılından ... Gölü Milli Park statüsüne geçirilen 1993 yılına kadar yaklaşık 37 yıllık zaman aralığında tarımsal alan olarak kullanıldığı, ayrıca parsellerdeki kullanıma Milli Park ilanı olan 1993 yılından sonra da devam edildiği, 1993 tarihli ... Gölü Milli Park sınırları içinde iken, 26.11.2018 tarih ve 378 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile 262 ada 42 parsel ve 263 ada 248 parsellerin Milli Park sınırları dışına çıkarıldığı, 351 ada 1 parsel, 353 ada 2 parsel ve 367 ada 1 parsellerin ise içinde bırakıldığı, uzman orman bilirkişi ile jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarla kesinleşen orman tahdidine, memleket haritaları ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan inceleme, araştırma ve uygulama sonucunda çekişmeli taşınmazların tamamının yapılıp kesinleşen orman tahdidi dışında kaldıkları, orman sayılmayan yerlerden oldukları, 367 ada 1 parselin alınan rapor sonucu (A) harfli 11963,49 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, çekişmeli taşınmazların üzerinde 1. grup olarak tarif edilen korunması gerekli kültür varlığı bulunmadığı, 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlardan olmadığı, taşınmazların 1. derece doğal sit alanında kaldığı, zilyetlikle iktisaplarının mümkün olduğu, sonradan milli park ilan edildiğinden kazanılmış hakkın korunması ve mülkiyet hakkı tanınması gerektiği, Hazinenin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasında da bir isabetsizlik bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.3 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dava konusu 367 ada 1 parsel dışında kalan tüm taşınmazlar yönünden yapılan incelemede; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Dava konusu 367 ada 1 parsele ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince alınan 07.11.2019 havale tarihli orman bilirkişi raporunda, sadece taşınmazın Milli Park Kanunu ile Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kaldığı açıklanmakla yetinilmiş, bunun dışında herhangi bir araştırma yapılmamış; yine 04.10.2019 havale tarihli jeoloji bilirkişi raporunda da, 1956, 1971, 1981 yılı hava fotoğraflarının incelendiği ve dava konusu taşınmazın her üç hava fotoğrafında da tamamının kültür arazisi olarak nitelenen tarımsal alanda kaldığı açıklanmasına rağmen, hava fotoğrafları üzerinde bu parsele ilişkin herhangi bir çakıştırma yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince, söz konusu bilirkişi raporları esas alınarak karar verilmiş ise de, davalı Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının sorulması ve yapılmış olması halinde buna ilişkin belgelerin dosya içine alınması, yine 1961 memleket haritası ve 1956, 1971 ve 1981 yılı hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılarak usulüne uygun orman araştırması yapılması gereğine değinilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş ve bu karar üzerine Orman İdaresince 01.11.2021 tarihinde dosyaya gönderilen belgeler incelendiğinde, 04.08.1976 tarihinde ... kasabası mülki sınırları içindeki ormanların kadastrosunun yapıldığı, bu çalışmaların 10.07.1979 tarihinde kesinleştiği ve aynı belgelere ek olarak gönderilen orman kadastro haritasında dava konusu 367 ada 1 parselin kısmen orman tahdit sınırları içinde yeşil alanda gösterildiği görülmüştür.