muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12963, Karar No: 2013/14821, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12963 E.  ,  2013/14821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiraya veren tarafından kiracı aleyhine açılan kiralananda meydana gelen hasar bedelinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi, davalı ... Bilgi Sanat Spor Tur. Etüd Özel Eğitim ve Öğretim Hizmetleri ve Malz. San. Tic.Ltd.Şti.'ne “Müdür ... imzasına tebliğ edildi” şerhiyle tebliğ edilmiş,davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir. Tüzel kişilere yapılacak tebligatın ne şekilde yapılacağı Tebligat Kanun'unun 12-13 ve Tebligat Tüzüğünün 17-18.maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre öncelikle tebligatın tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılması gerekir, yetkilinin bulunmaması halinde ise bulunmama sebebi yazılmak suretiyle orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birisine yapılır. Şu kadar ki, kendisine tebliğ yapılacak memur ve müstahdemin vazife itibariyle o yerde yetkili temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu gibi işler için görevlendirilen kimselerden olmalıdır. Bu kişilerin de bulunmamaları halinde bulunmadıkları tebliğ mazbatasına yazılarak o yerdeki diğer memur ve müstahdemlerden birine yapılır. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gönderilen cevabi yazıda davalı şirketin yetkilisinin 21.08.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı gereğince üç yıl süre ile ... olduğu bildirilmiştir. Bu durumda tebligat yapılan ...'ün şirketi temsile yetkili müdür olmadığı görülmüştür. Bu nedenle dava dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligatın şirkete yöntemine uygun şekilde tebliğ edildiğinden söz edilemez. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, hâkim yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate almalıdır. Mahkemece davalıya dava dilekçesi ve duruşma gün ve saatini bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken,taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10023, Karar No: 2013/1947, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10023 E.  ,  2013/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Pendik 2.ASHM)

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1406, Karar No: 2020/2283, Tarih: 13.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1406 E.  ,  2020/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nin 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK’nin 231. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, mağdur ...’yü kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin eksik inceleme, hatalı değerlendirmeye, ilk haksız tahrikin mağdur tarafından geldiğine, haksız tahrikin derecesine, meşru müdafaanın varlığına, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ...’nün komşu oldukları, ancak bir süredir nedeni kesin olarak belirlenememekle birlikte selamlaşmadıkları, konuşmadıkları ve dargın oldukları, suç tarihinde sanık ...’nin saat: 10:00 sularında PTT'ye fatura yatırmak için gittiği, PTT'den çıktıktan sonra karşı kaldırımda mağdur ...’yü gördüğü, ardından mağdurun yanına gittiği, konuşmaya başladıkları, sanık ...’nin üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdur ...’nün göğüs ön duvarı her iki meme arasından 8-10 cm'lik derin kesinin göğüs ve akciğere nafiz, büyük damar yaralanmasına neden olup yaşamsal tehlike yaratacak biçimde yaraladığı, mağdur ...’nün de bıçağını çıkarıp sanık ...’ye savurduğu, yaşamsal tehlikeye neden olmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Teşebbüs nedeniyle verilen cezadan 9 yıldan 15 yıla kadar indirim öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca makul bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayini,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Teşebbüs nedeniyle verilen cezadan 9 yıldan 15 yıla kadar indirim öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca makul bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayini,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde, Üyeler ... ve ...’ın sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna yönelen karşı oyuyla ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre, komşu olan katılan sanıkların belirlenemeyen bir nedenle bir süredir küs oldukları ve konuşmadıkları, olay günü tesadüfen karşılaştıklarında tartışmaya başladıkları ve her ikisinin de bıçaklarını çıkararak birbirlerine savurdukları, her ikisinin de göğüs bölgesinden aldıkları birer darbe ile yaralandığı, ancak mağdur sanık ...’nün yarasının daha derin olması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda; sanık ...’ın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Bir eylemin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğu hususunda Dairemizin istikrar kazanmış ve uygulamada da kabul gören kriterlerine göre, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunup bulunmadığı, öldürmeye elverişli bir vasıta kullanılıp kullanılmadığı, hayati bölgelerin hedef alınıp alınmadığı, darbe sayısı, eyleme devam etme imkanı varken eylemini kendiliğinden sonlandırıp sonlandırmadığı, failin eylemden önce, eylem sırasında ve sonrasındaki söz ve davranışlarının önem arz ettiği somut olaya bakıldığında her iki sanığın da aralarında öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir husumetten bahsetmediği gibi dosyaya yansıyan böyle bir durumun da tespit edilemediği, elverişli vasıta olan bıçağın hayati bölge olan göğüs bölgesine tevcih edildiği anlaşılmış ise de, darbenin tek olduğu, sanığın eylemine devam etme imkanı varken ve herhangi bir engel olmamasına rağmen eylemini kendiliğinden sonlandırdığı öldürme kastını ortaya koyacak olayın öncesinde, olay sırasında ve sonrasında bir söz veya davranışının bulunmadığı, bu nedenle kastının öldürme değil yaralama olduğunun anlaşıldığı, aksi düşünce halinde tüm nitelikli yaralama eylemlerinin öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesi gibi bir sonucun meydana geleceği, bunun da hukuken mümkün olmadığı, tüm bu nedenlerle sanık ...’ın eyleminin TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddeleri kapsamında cezalandırılmayı gerektiren haksız tahrik altında kasten yaralama olduğunu ve kararın bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/4741, Karar No: 2019/958, Tarih: 14.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4741 E.  ,  2019/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ... Kadastro Mahkemesi'ne açmış oldukları dava ile 9 parsel sayılı taşınmazın da içinde yer aldığı bir kısım taşınmazların mülkiyetinin kendilerine ait olduğunu ileri sürerek kadastro tespitine itiraz ettiklerini, Kadastro Mahkemesinin bazı parsellerin sular altında kalan kısımları için görevsizlik kararı verdiğini, sular altında kalan kısımlarla ilgili mülkiyet tespitine karar verilmesi için dosyanın .... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine, Dairece “Hemen belirtmek gerekir ki, kadastro mahkemecesince verilen görevsizlik kararının kesinleşmesini öğrenme tarihinden sonra yapılan gönderme başvurusunun süresinde olduğu saptanarak ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 2005/3 E – 2009/8 K sayılı kararında yapılan tespite uygun olarak dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazın krokide (C) harfi ile gösterilen kısmına ilişkin olarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak, ... Kadastro Mahkemesinin 02.12.2009 tarih ve 2005/3 E – 2009/8 K sayılı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararında eldeki davaya konu edilen ve krokide (D) harfi ile gösterilen alan bakımından baraj gölü suları altında kalmadığı belirlenerek davacılar lehine tescil hükmü verilip tapu oluştuğuna göre artık davacıların dava konusu (D) harfi ile gösterilen kısımla ilgili dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı açıktır. Hâl böyle olunca, dava konusu krokide (D) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu bölüm yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçeleriyle anılan kısım yönünden karar bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda D harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazinenin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14353, Karar No: 2025/6375, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14353 E.  ,  2025/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/356 E., 2021/1566 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/15 E., 2020/358 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2102, Karar No: 2019/752, Tarih: 13.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2102 E.  ,  2019/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1.a,b,e maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanığın kendini savunmayacak durumda bulunan maktul ...’e yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunun sübutu kabul edilmiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında soruşturma aşamasında cezai ehliyet yönünden Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastenesinden alınan 11.06.2015 tarihli raporda; “sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun” bildirildiği, yargılama sırasında sanık ve sanık müdafii tarafından; söz konusu raporun eksik araştırma sonucu verildiğinin, sanığın cezai ehliyeti noktasında Adli Tıp Kurumundan detaylı rapor tanzim edilmesi gerektiğinin talep edilmesi ve sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan bilirkişi mütalaası ve ekli raporlar dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK.nin 32. maddesi uyarınca “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığına” ilişkin olarak sanığın adli tahkikat dosyası ile birlikte bir kez de Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra, bu Dairece düzenlenecek raporla birlikte 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek cezai ehliyetiyle ilgili olarak rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde de sanığın bizzat Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına, BOZULMASINA 13/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

13/02/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 14/02/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/17555, Karar No: 2018/7932, Tarih: 29.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17555 E.  ,  2018/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.11.2014 tarih, 2013/328 Esas ve 2014/520 sayılı kararında belirtildiği üzere, "...karar verilirken yerel mahkemece gerekçe gösterilmeli ve bu gerekçe, sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetli bir biçimde değerlendirildiğini gösterecek şekilde yasal, yeterli ve dosya muhtevası ile uyumlu bulunmalıdır. Gerekçenin bu niteliği, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek özelliklerini de taşımaktadır. ... takdir, somut olay ve dosya içeriği ile uyumlu bulunmalı, hâkim soyut düşüncelerine değil, somut nedenlere dayanmalı, sanığın yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak gelecekteki hayatı sezilmeli, tekrar suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat buna göre belirlenmelidir. Diğer taraftan yerel mahkemece gösterilen gerekçenin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya kapsamıyla uyumlu olup olmadığının Yargıtay denetimine tâbi olacağında da şüphe bulunmamaktadır."

Anılan Yargıtay Genel Kurul Kararı ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya içinde yer alan 20.08.2014 tarihli sosyal ve mali durum araştırma tutanağına ve 09/06/2014 günlü sosyal inceleme raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun geçmişte annesinin el işi yaparak ve temizlik işleriyle uğraşarak geçimini sağladığı, annesi ile babasının ayrı oldukları, babasının bir kafede asgari ücret mukabilinde garson olarak çalıştığı, evlerinde kira sözleşmesine istinaden 300,00 TL bedelle oturdukları, suça sürüklenen çocuğun bir süre yetiştirme yurdunda kaldığı, yurttan kaçtığı ve yurt idaresi tarafından kaydettirildiği ortaokul 8. sınıfa devam edemediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun hükmedilen adli para cezalarını ödeyecek durumunun olmadığı, ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun kişiliğine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda ekonomik durumu para cezalarını ödemeye uygun olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında para cezalarının aleyhe sonuçlar doğuracağı, koşulları eğitim veya çalışma tedbirine uygun ve kendisine daha önce eğitim seçenek yaptırımı verilmemiş çocuk hakkında neden para cezasının tercih edildiği gerekçelendirilmeden hüküm kurulması,