muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7296, Karar No: 2009/8263, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7296 E.  ,  2009/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ayaz vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 142 parsel numaralı taşınmazı yararına, mahkemece uygun bulunacak taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davacıya ait taşınmazın genel yola cephesi bulunduğunu, iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait 289 parsel numaralı taşınmaz üzerinden 14.05.2007 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde 4. seçenek olarak gösterilen kısımdan 142 parsel yararına geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; dosyada mevcut kadastro paftasına göre davacıya ait 142 parselin doğu yönünden kadastro yoluna cepheli olduğu görülmektedir. Bu durum fen bilirkişisi raporunda da 3. seçenek olarak gösterilmiş ve yolun fiilen kullanılmadığı şeklinde belirtilmiştir.

Açıkça belirtmek gerekirse, 142 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu bu nedenle mutlak ve nisbi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacının subjektif arzusuna göre geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi yerine kabulü bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 02.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6365, Karar No: 2014/8659, Tarih: 25.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6365 E.  ,  2014/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/298

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından taşınmaz ihalelerinin feshi talep edilmiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 106-144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olup, aynı kanunun 129/1. maddesinde; 1. satışta satış bedelinin, muhammen kıymetin %50'si ile rüçhanlı alacakları, paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekte, satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir.

Birden fazla taşınmazın aynı ilanla satışa çıkarılması halinde, toplam paraya çevirme giderinden satışı yapılan her taşınmaza isabet eden miktar oranlama suretiyle tespit edilerek, ayrıca müstakil harcamalar var ise bedele eklenerek oluşacak sonuca göre İİK.nun 129. maddesindeki koşullara uygun şekilde satışın gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, dava konusu 3153 parsel sayılı taşınmaz 15.200,00 TL bedel karşılığında ihale edilmiştir. Taşınmazın tahmini değeri 28.961,25 TL olup %50'si 14.480,63 TL dir. Aynı ilanla satışa çıkartılan üç taşınmaza ilişkin olarak, 296,00 TL tebligat gideri, 894,08.-TL gazete ilan gideri 557,55TL belediye hoparlörü ile yapılan ilan gideri, olmak üzere kıymet takdiri masrafı hariç toplam 1.747,63 TL ortak gider yapılmıştır. Kıymet takdiri ise ihalesi yapılmayan iki taşınmazı daha kapsamakta olup toplam beş taşınmaz için yapılmıştır.Kıymet takdiri masrafı 380,00 TL dir. Yapılan masraflar, masrafa konu her işlem bakımından o işleme dahil olan taşınmazların takdir edilen değerlerine oranlandığında 3153 parsel sayılı taşınmaz için toplam 1.096,96 TL masraf yapıldığı, taşınmazın tahmini değerinin %50'si ile satış masrafları toplandığında 15.577,59 TL sonucunun elde edildiği, ihale bedelinin, tahmini değerin %50'sine satış masraflarının eklenmesi halinde oluşan miktarı karşılamadığı anlaşılmaktadır. İİK. nun 129.maddesi gereğince, bu husus tek başına ihalenin feshi nedeni olup mahkemece re’sen gözetilmelidir. Bu durumda 3153 parsel sayılı taşınmazın ihalesinin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 1.maddesinde; ''Bu Kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, plânlı arazi kullanımını sağlayacak usûl ve esasları belirlemektir,''

2.maddesinde; ''Bu Kanun; arazi ve toprak kaynaklarının bilimsel esaslara uygun olarak belirlenmesi, sınıflandırılması, arazi kullanım plânlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin sorumluluk, görev ve yetkilerin tanımlanması ile ilgili usûl ve esasları kapsar,'' 8.maddesinin 3 ve 4. fıkralarında ise; ''Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir.

Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medenî Kanunu'nun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır'' hükümlerinin yer aldığı görülmektedir.

Yasanın amacı tarım arazilerinin çok küçük parçalara bölünerek ülke tarımının zarar görmesini engellemeye yöneliktir. Emredici hükümler içerdiği ve ülkenin geleceğine yönelik düzenlemeler taşıdığı için bu yasa hükümleri kamu düzenine ilişkin bulunmaktadır. Bu nedenle 5403 Sayılı Yasa hükümlerine aykırılık bulunması halinde bu husus ilgililerce ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen nazara alınmalıdır. Aksinin kabulü halinde miras paylarının üçüncü şahıslara satışının ve küçük parçalar halinde ifrazının yolu açılacağı için yasanın hükümleri dolaylı yoldan çiğnenmiş olacaktır.

Böyle bir durumda yapılması gereken iş, alacaklı tarafından İİK'nun 121. maddesine göre icra mahkemesine başvurarak ortaklığın giderilmesi davası açmak üzere yetki almak suretiyle sulh hukuk mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıp satış işlemini gerçekleştirmekten ibarettir.

Böyle bir durumda yapılması gereken iş, alacaklı tarafından İİK'nun 121. maddesine göre icra mahkemesine başvurarak ortaklığın giderilmesi davası açmak üzere yetki almak suretiyle sulh hukuk mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıp satış işlemini gerçekleştirmekten ibarettir.

Somut olayda dava konusu 367 parsel sayılı taşınmazın hisseli olduğu, taşınmazın yüzölçümünün 20 dönümün altında tarım arazisi vasfında olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece 3153 parsel sayılı taşınmaz bakımından ihalenin feshine 367 parsel sayılı taşınmaz bakımından da yukarıda belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4131, Karar No: 2015/5127, Tarih: 19.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4131 E.  ,  2015/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar E.. K.. vs. ile davalılar M.. M.. vs. arasındaki davadan dolayı Mardin 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.01.2014 gün ve 2013/88-2014/13 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı ondört ilde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 1/5. maddesi uyarınca İl Özel İdareleri'nin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Aynı Kanun'un 3/2. maddesinin son cümlesinde, söz konusu İl Özel İdaresi'nin mahkemelerde süren davaları ile İl Özel İdaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu; yine aynı Kanun'un geçici 1. maddesinde devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin yürütmek üzere vali tarafından devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı belirtilmiştir. Bu sebeple, Mardin Valiliği'nden görülmekte olan bu davanın devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiği sorularak, gelecek yazı cevabında belirtilen kuruma tüzel kişiliği kaldırılan Mardin İl Özel İdaresi adına gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklenerek, süresi içinde temyiz edilmesi halinde gerekli işlemlerin ikmâl edilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/195, Karar No: 2015/1238, Tarih: 11.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/195 E.  ,  2015/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/46-2014/385

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerinden İ.. D.. ile davalının dava konusu taşınmazda faaliyet gösteren işyerinin %60'lık hissesini müvekkillerine devri konusunda anlaştıklarını, aralarında 24.01.2012 tarihli tutanak başlıklı belgeyi düzenlediklerini, devir bedelini müvekkili İ.. D..'a ait 12.000,00 TL bedelli 06 MOR 40 plaka sayılı araç ile 12.000,00 TL nakit olmak üzere toplam 24.000,00-TL olarak belirlediklerini, müvekkilinin aracın devrini ve nakit parayı davalıya verdiğini, kira kontratı düzenlemek istediğini davalıya bildirmesine rağmen davalının hiç bir işlem yapmadığını, söz konusu işyerinin mülkiyet sahibine ulaşıldığında mevcut kira sözleşmesinde devir yetkisinin olmadığını öğrendiğini, sonradan ödediği bedeli ve araç bedelini davalıdan talep etmesine rağmen davalının buna yanaşmadığını, bunun üzerine davalı aleyhine 20.09.2012 tarihinde Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2012/11900 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek müvekkilince ödenen toplam 24.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacı Ö.. D.. adına hareket eden ve bu sıfatla dava tutanağını imzalayan İ.. D..'ın bu uyuşmazlığın tarafı olmadığından husumet itirazında bulunduklarını, davacı Ö.. D..'ın davalı Ü.. Y..'a ait olan işyerinin %60 hissesini alarak ortak olmak istediğini, işyerinin maliki Hasan Yıldırım'ın bilgisi ve muvafakatı ile davalı Ü.. Y.. ile yapılan pazarlık sonucunda 24.000 TL bedelle Ö.. D..'a %60 hissesinin devri konusunda anlaşmaya varıldığını, 24.01.2012 tarihinde düzenlenen tutanakla işyerinin davalı Ö.. D..'a fiilen teslim edildiğini, taşınmazın malikinin işyerinin davacılara devrine muvafakat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, hasılat getiren yerin davacılara davalı tarafından kiraya verildiği, aralarında hasılat kira ilişkisi kurulduğu, HMK'nın 4/a maddesi gereğince davaya bakmakla sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğu, davacıların davalı tarafından dolandırıldıkları, davalının dava konusu yeri kiraya verme hakkının olmadığı iddiasının görevli mahkemece değerlendirilmesinin gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davadaki asıl uyuşmazlık işletme hakkının devri sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsiline ilişkin olup taraflar arasında kira ilişkisi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10779, Karar No: 2015/32368, Tarih: 17.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10779 E.  ,  2015/32368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/378446

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/100, 2013/259

SANIK : S.. A..

KATILAN : S.. S..

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kast ve iradesinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybiryliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1313, Karar No: 2013/521, Tarih: 26.11.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/1313 E.  ,  2013/521 K.**

* KAPILARI AÇIK OLUP, KONTAK ANAHTARI ÜZERİNDE BULUNAN ARACIN ÇALINMASI

* KAPI VE CAMLARI KİLİTLİ OLAN ARACIN, KİLİTLERİNİN / CAMLARININ ZORLANARAK / KIRILARAK AÇILIP, ARACIN İÇERİSİNDEKİ EŞYANIN , DÜZ KONTAK YAPILIP ÇALIŞTIRILAN ARACIN ÇALINMASI

* ARACIN HAKSIZ YERE ELDE BULUNDURULAN ANAHTAR, TAKLİT ANAHTAR GİBİ BİR ALETLE ÇALIŞTIRILARAK ÇALINMASI

* PLAKA, YAN AYNA, VB. GİBİ ARACIN DIŞ KISMINDA BULUNAN EŞYALARIN ÇALINMASI

* KAPILARI VE CAMLARI AÇIK OLAN ARACIN DÜZ KONTAK YAPILMASI SURETİYLE ÇALINMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 491

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2007/237302

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık M.E.'in 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 35/2, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 6000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Honaz Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2007 gün ve 212-139 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 30.01.2012 gün ve 2541-1492 sayı ile;

"Sanığın yol kenarına kapısı kilitlenmeden bırakılan otomobili düz kontak yaparak çalmaya teşebbüs eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu ve eylemin aracın mülkiyetine yönelik olması nedeni ile ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi ile mala zarar verme suçu nedeni ile ayrıca işlem yapılabileceğine dair düşünceye iştirak edilmemiştir...
Yargıtay — Esas No: 2019/1227, Karar No: 2019/3376, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1227 E.  ,  2019/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1137, Karar No: 2025/3807, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1137 E.  ,  2025/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir