muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17663, Karar No: 2013/21842, Tarih: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/17663 E.  ,  2013/21842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka bir suçtan Karabük T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı verilen 21.03.2013 tarihli hükme karşı süresinden sonra 08.04.2013 tarihinde verdiği ikinci temyiz dilekçesi nedeniyle Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2013 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sanığın yüzüne karşı verilen kararı Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesine gönderdiği 25.03.2013 tarihli dilekçe ile süresinde temyiz ettiği ancak temyiz ettiği ve esas numarasını bildirdiği kararın Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğunu belirtmemesi nedeniyle, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesince ilgili dosyası tespit edilemeyen dilekçesinin işlem yapılmadan iade edildiği Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2013 sayılı yazısı ve eklerinden anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 09.04.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24643, Karar No: 2011/8244, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24643 E.  ,  2011/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, arkadaşı diğer sanıkla mağdura ait ancak o an yeğeninin elinde bulunan cep telefonunu, tanık yeğeni oyalamak suretiyle dikkatini dağıttığı sırada 3. sanığın, tanık yeğenin elinden kapıp kaçırmak suretiyle çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan ve dava zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05.12.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK.'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.12.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1216, Karar No: 2025/6415, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1216 E.  ,  2025/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/151 E., 2022/1359 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2021/355 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6501, Karar No: 2016/4411, Tarih: 28.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6501 E.  ,  2016/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla

314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7-son,

62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçesi Belediye Meclis Üyesi olan sanıkların belediye başkanlığı seçimlerine ilişkin yazdıkları raporların, ...terör örgütünün dağ kadrosundaki elemanlar vasıtasıyla örgütün üst düzey sorumlu birimlerine gönderilmesi sırasında ... Yürütme Konseyi Başkanlığına hitaben yazılan diğer raporlarla birlikte ele geçirilmesi ve raporların içeriği dikkate alındığında eylemlerinin hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların bütünüyle çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10814, Karar No: 2022/5389, Tarih: 21.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10814 E.  ,  2022/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 25/10/2014 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu kamyonette yolcu olarak bulunan müvekkilinin dava dışı araç ile karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.088,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 912,00 TL rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; talebin kabulü ile 236.030,00 TL’nin 23/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava,trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

HMK'nın 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Kaza tespit tutanağında, dava dışı traktör sürücüsü, “yerleşim birimleri dışındaki taşıt yolunda duraklama ve park etme durumunda gerekli tedbirleri almama” ve “römorkun arka ışıklarını yakmama” kusurlarından asli kusurlu, davalı sigortalı aracın sürücüsü ise, “geceleyin seyrederken yeterince aydınlatılmamış yerlerde uzağı gösteren ışıkları yakmamak” kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu bulunmuştur.

Ceza yargılamasında ATK tarafından düzenlene raporda ise dava dışı traktör sürücüsü yerleşim yeri dışı, aydınlatma olmayan mahalde nizamlara aykırı şekilde yeterli ışık donanımı bulunmayan aracını yol üzerine park ettiği geriden gelecek araçları uyaracak

Ceza yargılamasında ATK tarafından düzenlene raporda ise dava dışı traktör sürücüsü yerleşim yeri dışı, aydınlatma olmayan mahalde nizamlara aykırı şekilde yeterli ışık donanımı bulunmayan aracını yol üzerine park ettiği geriden gelecek araçları uyaracak

şekilde gerekli tedbirleri de almadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından %50 oranında kusurlu olduğu, davalı sigortacısı olduğu araç sürücüsü, seyir sırasında dikkatini yola vermediği, mevcut trafik işaret levhasını dikkate almadığı (40 hız)mahal şartlarına uygun hızda seyretmediği, hızını far ışıkları altındaki görüş mesafesini kontrol edebilecek seviyede ayarlamaması neticesinde traktörü geç fark edip tedbirlerinde gecikerek sözkonusu araca arkadan çarpmasından dolayı %50 oranında kusurlu bulunmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınarak karar verilmiştir.

6098 Sayılı TBK'nın 74.maddesi gereğince hukuk hakimi ancak ceza mahkemesinde tespit edilen maddi vakıa ile bağlı olup zarar verenin kusurunun bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı şüphesiz hukuk hakimini bağlamayacaktır.

Bu durumda;hakem heyetince benimsenen ceza dosyasındaki ATK kusur raporu ile kaza tespit tutanağında belirlenen kusur durumu yönünden çelişki meydana geldiği açıktır.

Her ne kadar davacı yolcu olup kusursuz ise de, davacı vekilince başvuru dilekçesinin içeriğine göre, davalının kusuru oranında tazminata karar verilmesi talep edildiği anlaşılmakla, gerçek zararın giderilmesinde kusur durumunun tespiti önemli yer tutmaktadır. Buna göre, ceza dosyası getirtilerek ceza dosyasında alınan kusur raporları,kaza tespit tutanağı irdelenerek,tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması için İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamış,bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanun’unda 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13.maddesine "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın karar tarihinde AAÜT’de belirlenen maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2902, Karar No: 2020/1565, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2902 E.  ,  2020/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4927, Karar No: 2016/5810, Tarih: 28.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4927 E.  ,  2016/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı..... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ..... aleyhine 08/04/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı şirketin dava dışı ....... hakkında ..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden 2012/2062 değişik iş sayılı ihtiyati haciz kararı aldığını, ihtiyati haciz kararını ..... İcra Müdürlüğünün 2012/14219 esas sayılı dosyası ile icra takibine koyduğunu, kararın borçlunun adresinde değil 3. kişi olan müvekkili şirketin adresinde infaz edildiğini, haksız haciz yapıldığından dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, ticari itibar kaybı nedeniyle manevi zarar gördüğünü belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararların tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin Borçlar Kanunu'ndan kaynaklanan alacak niteliğinde olduğu, mutlak ticari dava olmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan Kanun maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gereklidir.

Dosya içeriğinden; davanın, taraflar arasındaki ticari ilişki neticesinde yapılan haciz işlemlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Her iki tarafın tacir olması ve uyuşmazlığın da tarafların ticari işletmesinden kaynaklanmasından dolayı yukarıdaki kanun hükmü gereği bu davaların görülme yeri Asliye Ticaret Mahkemeleridir. Şu halde, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harcın istekleri halinde geri verilmesine 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4183, Karar No: 2023/6805, Tarih: 22.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/4183 E.  ,  2023/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2022/853 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bozmaya uyma veya direnme başlıklı 373/1-2 inci maddesinde "Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren İlk Derece Mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir." hükmü düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp düzelterek veya yeniden esas

hakkında hüküm vermesi ve bu hükmün de Yargıtay tarafından bozulması ile İlk Derece Mahkemesi kararı hayatiyetini kaybetmiş olur. Bu durumda hüküm mahkemesi sıfatıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye Mahkemesi, vermiş olduğu bu kararın temyizen incelenerek bozulması sonrasında 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin 2 nci bendi gereğince bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yükümlülüğü altındadır. Dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan kararı sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi mümkün olmadığı gibi dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince, bozma kararına ilişkin olarak uyma yahut direnme kararı verilemez. Zira böyle bir durumda bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yetki ve yükümlülüğü bölge adliye mahkemesine aittir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davacı vekili ve davalılar vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK.'nın 353/1-b/2 maddesi gereğince, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabul, kısmen reddine davalılar lehine dava değeri üzerinden tek nisbi vekalet ücreti verilmesi yönünden düzeltilerek yeniden hüküm tesisine, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.12.2019 tarih ve 2017/4307 E., 2019/11389 K. sayılı kararında yazılı gerekçeyle karar bozularak dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince ise bozma kararı doğrultusunda karar verilmiştir.

Her ne kadar Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen hükme ilişkin olarak verilen bozma kararıyla dosyanın sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de; 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtay tarafından bozulması hâlinde dosyanın, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararının Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi tarafından bozulması sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, Bölge Adliye Mahkemesinin 6100 sayılı Kanun'un 373 ncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bozma kararına karşı uyma veya direnme kararı verme yetkisini ortadan kaldırmayacağı gibi bu yetkinin İlk Derece Mahkemesine geçeceği sonucunu da doğurmaz. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak Bölge Adliye Mahkemesince yeniden tesis edilen hükmün bozulması sonrasında bozma kararına karşı ancak Bölge Adliye Mahkemesince uyma veya direnme kararı verilebileceğinden eldeki uyuşmazlık kapsamında İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uygun olarak verilen kararın usul hükümlerine uygun bir karar olduğu söylenemez. Bu durumda, İlk derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarih ve 2021/202 E., 2022/853 K. Sayılı kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.12.2019 tarih ve 2017/4307 E., 2019/11389 K. Sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam ederek karar vermek üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE;

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.