muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6359, Karar No: 2024/7498, Tarih: 01.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının işverenden SGK primlerinin yatırılmasını ve hak ettiği ücretlerini ödenmesini defalarca istemesine rağmen davalı işverenin müvekkilini sürekli oyaladığını, SGK girişini bildirmediğini, SGK primlerini yatırmadığını ve ücretlerini de ödemediğini, bu nedenle Mahkemenin gerekçesinin aksine, müvekkili ile davalı arasında Franchise sözleşmesi dışında bir ilişki olmaması veya bu marka isim hakkı ile davalıdan tamamen bağımsız çalışması gibi bir durum söz konusu olmadığını, Müvekkilinin uzun yıllar davalı işveren bünyesinde çalıştığını, Mahkemenin gerekçeli kararında SGK'dan gelen kayıtlara göre müvekkilinin Biricik Güzellik Merkezi ünvanlı iş yerinin işvereni olduğunun belirtildiğini, ancak söz konusu yer uzun yıllardır müvekkilinin babası tarafından işletildiğini, yani bu iş yerinin işvereninin müvekkili olmadığı, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01.03.2010 tarihinden itibaren iş yeri sorumlu müdürü olarak çalıştığını, bordro ve davalı tanıklarının tamamen yanlı ve gerçek dışı beyanlarda bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, SGK ve resmi kurum yazıları, bordro ve taraf tanık beyanları, dava ve cevap dilekçesi, taraflar arasındaki 16.12.2009 tarihli franchising sözleşmesi birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasında hizmet akdinin varlığı tüm unsurlarıyla usulen ispatlanamadığı, İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki değerlendirmesi ve ret kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalı şirkete ait iş yerinde 01.03.2010 - 30.11.2019 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13591, Karar No: 2015/28166, Tarih: 07.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13591 E.  ,  2015/28166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın, katılan şirkete ait ürünleri satmak için 26/02/2008 ve 25/02/2008 tarihlerinde katılan şirket ile yaptığı sözleşme uyarınca emanet olarak iki adet derin dondurucu teslim aldığı, katılan şirketin bölge çalışanlarının sipariş almak üzere sanığın iş yerine gittiklerinde derin dondurucuların yerinde olmadığını gördükleri, sanığın şirketi sözleşmeye aykırı olarak başkasına devredip gittiği, katılan şirket çalışanlarının sanığa ulaşamadıkları gibi derin dondurucularında iade edilmediği olayda; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2- Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 14.25 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

1- Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2- Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 14.25 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "12 gün" “10 gün” ve "200 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan "yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına” ibaresinin çıkarılarak, yerine "yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11510, Karar No: 2010/19608, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11510 E.  ,  2010/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaçlara; yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak maktuen, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5804, Karar No: 2019/43, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5804 E.  ,  2019/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 2011 yılı toplanısının 06/08/2011 tarihinde yapıldığını, divan kurulunun teşkil edilmesine müteakip, divan katibinin el ile tutulan kurul tutanağının, toplantı bitiminde toplantıda bulunan üyeler tarafından altının imzalanması ve muhaliflerin şerh koyma hakkı olduğu hatırlatılmasına rağmen, bu divan kurulu tarafından sağlanmadığı gibi tutanak bilgisayarlarla değiştirilerek yazıldığını ve ... 5. Noterine tasdik ettirilerek sonradan üyelere gönderildiğini belirterek 06/08/2011 tarihinde yapılan kurulun iptali istenilmiştir.

Mahkemece açılan davanın kabulü ile ... Villaları kat maliklerince 06/08/2011 tarihli genel kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyet Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 33. maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine oy kullanan kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan kat maliki ise kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde altı ay içinde anataşınmazın bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz” hükmünü içermektedir. Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; özellikle iptale konu 06/08/2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısına , davacının katıldığı ve toplantıda alınan kararların ilk tutulan tutanak ile sonradan yazılan bilgisayar çıktısı arasında fark olması sebebiyle yok hükmünde olduğunun tespitini istediği anlaşılmaktadır. Öncelikle davacının alınan kararların neler olduğu ve ne şekilde değiştirildiği hususunda açıklayıcı bir beyanı olmadığından öncelikle alınan kararlardan her birinin ayrı ayrı mutlak butlan yahut yoklukla malul olup olmadıkları değerlendirilmesi, böyle bir kararın bulunmaması halinde ise davanın süresinde açılıp açılmadığı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19818, Karar No: 2017/24915, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19818 E.  ,  2017/24915 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7044, Karar No: 2010/3265, Tarih: 04.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7044 E.  ,  2010/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/149026

MAHKEMESİ :ANKARA Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :06.11.2008- 262/347

SUÇ :Kasten adam öldürmek,kasten öldürmeye teşebbüs,tüfekle yaralamak

S.. K..'yı kasten öldürmekten sanık S.. Ç.., S.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık S.. K.., E.. K..'yı tüfekle yaralamaktan sanık İ.. A.., N.. K..'yı tüfekle yaralamaktan sanık E.. A.., T.. K..'yı silahla yaralamaktan sanık İ.. A.., E.. G..'ü müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar İ.. A.. ile Ç.. G.., M.. K..'yı müstakil faili belli olmayacak şekilde silahla yaralamaktan sanıklar İ.. A.. ve U.. B.., C.. K..'yı silahla yaralamaktan adıgeçen sanık İ.. A.., T.. K..'yı müstakil faili belli olmayacak şekilde silahla yaralamaktan sanıklar E.. A.. ve S.. Ç.., T.. K..'yı silahla yaralamaktan sanık İ.. A.., S.. Ç..'i silahla yaralamaktan sanık İ.. K.., S.. Ç..'i hayati tehlike yaratacak şekilde yaralamaktan sanık C.. K.., H.. Ç..'i silahla yaralamaktan sanık T.. K.., B.. K..'ı av tüfeğiyle yaralamaktan sanık S.. Ç.., suç delillerini gizlemekten sanık C.. Ö.., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar S.. K.., İ.. A.., Ç.. G.., U.. B.., İ.. K.. ve T.. K..'nın yapılan yargılanmaları sonunuda: hükümlülüklerine ilişkin (ANKARA) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2008 gün ve 262/347 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Sencer, Serkan, Selçuk, Caner, İlhan, Tuncay, İlhami, İlker, Uğur, Ertuğrul, Cennet ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Selçuk, Serkan ve İlhami duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Selçuk hakkında duruşmalı, sanıklar Serkan ve İlhami'nin temyizleri hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız, diğer sanıklar ve müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar H.. Ç.. ve İ.. A.. müdafiinin, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin gerekçesine yönelmeyen temyizde sanıkların hukuki yararları bulunmadığından, müdafilerinin temyiz isteminin,

b) Hükmolunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar Serkan, İlhami, İlker ve İlkay müdafilerinin duruşma istemlerinin;

CMUK. 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar H.. Ç.. ve İ.. A.. müdafiinin, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin gerekçesine yönelmeyen temyizde sanıkların hukuki yararları bulunmadığından, müdafilerinin temyiz isteminin,

b) Hükmolunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar Serkan, İlhami, İlker ve İlkay müdafilerinin duruşma istemlerinin;

CMUK. 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Temyiz kapsamına göre, sanık Serkan’ın mağdurlar Birsen ve Tuncay’a yönelik eylemleri; sanık Selçuk’un mağdur Ertan ve maktül Salim’e yönelik eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık İlhami’nin mağdurlar İlhan, Ertan, Murat ve Caner’e yönelik eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık Ertuğrul’un mağdurlar Nigar ve Tuncay’a yönelik eylemleri; sanık İlker’in mağdurlar Tekin ve Erkan’a yönelik eylemleri; sanık İlkay’ın mağdur Tuncay'a yönelik eylemi ile sanık İlkan’ın her iki maktule yönelik eylemleri; sanık Uğur’un mağdur Murat’a yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Cennet’in suç delillerini gizleme; sanık Tuncay’ın mağdur Hakan’a yönelik eylemi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık Caner’in mağdur Serkan yönelik eylemi; sanık İlhan’ın mağdur Serkan’a yönelik eylemi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık Sencar’ın mağdur Sunay’a yönelik eylemi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile ilgili kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

a) Salih’in öldürülmesi eylemi nedeniyle haklarında suç duyurusunda bulunulan Gülten Akbaba ve Gülten Çiğdem’le ilgili soruşturma sonucunun araştırılması, kamu davası açılması durumunda bağlantı nedeniyle davaların birleştirilmesi ve tüm sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Gerekçede; mağdur Erkan’ı sanık İlkay’ın kasten yaraladığı kabul edildiği halde, hüküm kısmında sanık İlker’in cezalandırılmasına karar verilerek gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

c) Duruşmada şikâyetçi olduğunu söyleyen ve hükmü şikâyetçi sıfatıyla temyiz eden Y.. K..’nın, davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle CMK’nun 238/2 maddesine aykırı davranılması,

b) Gerekçede; mağdur Erkan’ı sanık İlkay’ın kasten yaraladığı kabul edildiği halde, hüküm kısmında sanık İlker’in cezalandırılmasına karar verilerek gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

c) Duruşmada şikâyetçi olduğunu söyleyen ve hükmü şikâyetçi sıfatıyla temyiz eden Y.. K..’nın, davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle CMK’nun 238/2 maddesine aykırı davranılması,

d) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Serkan ve Selçuk arasında; sanıklar İlhami, İlker ve İlkay arasında; sanıklar Tuncay, Caner, İlhan ve Sencar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine aykırı davranılması,Usule aykırı olup, sanıklar Serkan, Selçuk, İlhami, Ertuğrul, İlker, İlkay, Uğur, Cennet, Tuncay, Caner, İlhan ve Sencar müdafileri ile katılan Nigar vekili ve müşteki Y.. K..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 04.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.

04.05.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı R.. D..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. Ç.. müdafii Avukat .... yüzüne karşı 06.05.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/4609, Karar No: 2010/10934, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4609 E.  ,  2010/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.