muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13691, Karar No: 2025/10868, Tarih: 07.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2713, Karar No: 2019/5430, Tarih: 22.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2713 E.  ,  2019/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dairemize ait 18.09.2018 tarihli ve 2015/23096 Esas, 2018/15856 Karar sayılı geri çevirme kararı ile incelenmesi gerekli bulunduğundan; ... 12. İcra Müdürlüğünün 2011/8243 Esas sayılı takip dosyasının ve ... 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/1009 Esas sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı örneklerinin gönderilmesi istenmiş ise de; ... 12. İcra Müdürlüğünün 2011/8243 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya onaylı örneğinin gönderilmeyerek geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

1.Dosya ekinde gönderilen ve taraflarla ilgisi bulunmayan ... 18. İcra Müdürlüğünün 2011/177 Talimat sayılı dosya aslının mahalline iadesi ile dosya kapsamından tespit edilemeyen dava konusu hacze ilişkin talimat dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin dava konusu haciz tutanakları ve tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesi,

2.İncelenmesi gerekli bulunduğundan; ... 12. İcra Müdürlüğünün 2011/8243, 2011/3394 Esas sayılı dosyaları ile ... 25. İcra Müdürlüğünün 2011/247 Talimat sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin dava konusu haciz tutanakları ve tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24520, Karar No: 2011/35204, Tarih: 03.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/24520 E.  ,  2011/35204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/180856

MAHKEMESİ : Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

NUMARASI : 2008/182

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Orman Muhafaza Memuru olan katılanın, olaydan bir gün önce arkadaşlarıyla birlikte ormanda kaçak orman emvali taşıyan bir kişiyi yakalayıp ayaklarından bağladıkları, bu konuda katılan hakkında ayrıca kamu davası açıldığı, olay günü kahvehanede sanık ve katılan arasnda bu nedenle çıkan tartışma sırasında sanığın katılana sarfettiği “adamın elini ayağını bağlamışsınız, niye böyle davranıyorsunuz, yetkiniz dahilinde değil, siz hizbullahçımısınız “ şeklindeki sözlerin ne şekilde onur, şeref ve saygınlığa saldırı niteliğinde olduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Katılanın memuriyet hududuna tecavüz ederek veya keyfi hareketiyle atılı suçun işlenmesine sebebiyet verip vermediği belirlenerek sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 272.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat talebinin bulunmadığı halde, adli sicil kaydındaki sabıkasının da 4616 sayılı yasaya göre erteli olan sanığın katılanın zararınını karşılamaması şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16191, Karar No: 2007/14095, Tarih: 03.12.2007

10. Ceza Dairesi 2006/16191 E., 2007/14095 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/16191 E., 2007/14095 K.**

**- KARŞILIKSIZ ÇEK

- YARGILANMANIN YENİLENMESİ**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 35 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 225 ]

- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık H hakkında İ 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu, 12/07/2004 tarihinde 2001/333 esas ve 2004/1074 karar sayı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 26/12/2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık için CMUK'nın 225. (CMK'nın 195.) maddesi gereğince düzenlenecek uyarılı davetiyenin; öncelikle bilinen son adresine (sanığın Mahkemeye bildirdiği veya daha önce kendisine geçerli bir tebligat yapılmış olan ya da Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlara sanık tarafından bildirilmiş bulunan adrese) gönderilmesi; tebligat memurunca, sanığın adresini değiştirmesi ve yeni adresinin belirlenememesi nedeniyle davetiyenin tebliğ edilemeyerek iade edilmesi durumunda, bu kez Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden; yerel mahkeme tarafından muhatap bankanın bildirdiği adrese, doğrudan sözü edilen 35. maddeye göre yapılan usulsüz tebligata dayanılarak ve bu nedenle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız çek keşide etme suçunda şikayet hakkı, Türk Ticaret Kanunu'nun 702. maddesinde açıklandığı üzere, çeki muhatap bankaya ibraz eden yetkili ve yasal hamil ile bunun rücu hakkına sahip olduğu çek arkasındaki ciro silsilesinde imzası bulunan kişilere ait olup, incelenen dosya içeriği itibariyle; suça konu çeke dair muhatap banka tarafından düzenlenen ihtarname örneğinin getirilmediği, çek fotokopisine göre de; şikayetçinin cirosunun, hamiline tanzim edilen çekin arka yüzündeki ibraz kaşesinden sonra bulunduğu görülmekle; muhatap bankaca ibraz anında alınan onaylı çek örneği, ihtarname sureti ve çek aslı celp edilip, yakınanın ibraz anında cirosunun ve bu itibarla, şikayet hakkının bulunup bulunmadığı saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde; A…

3- Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde; A…

… İnşaat ve Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin bankadaki hesabından keşide edilen suça konu çeki sanığın düzenlemediğini ve hesap sahibi şirketle hiç bir ilişkisinin bulunmadığını ileri sürmesi, sanığın hesap sahibi şirketle bağlantısı olduğuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosya içerisinde mevcut olmaması, İstanbul 7. Noterliği'nin 25.06.1998 tarih ve 19882 yevmiye numaralı imza sirküleri, temyiz dilekçesi ve vekaletnamedeki sanığın imzaları ile dava konusu çekteki keşideci imzasının benzememesi karşısında; hesap sahibi şirketin temsilcilerini gösteren belgelerin onaylı örnekleri getirilerek, sanığın şirketle bağlantısının bulunup bulunmadığının araştırılması ve ayrıca; suça konu çekteki yazı, rakam ve keşideci imzasının sanığa ait olup olmadığının bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde yasal zorunluluk bulunması,

4- Kabule göre de; hükümde Türk Lirası olarak ifade edilen ağır para cezasının; 5083 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddeleri ile 5252 sayılı Kanunun 5/1 ve 8. maddeleri uyarınca Yeni Türk Lirası (YTL) olarak belirlenmesi ve adlî para cezasına dönüştürülmesi gereği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istek gibi BOZULMASINA, 03/12/2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5652, Karar No: 2013/7601, Tarih: 17.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5652 E.  ,  2013/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki bulunduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, 127 ada 31 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü,davalılar temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana

yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda, davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda kuzeydeki 1 no'lu seçenek ile doğudaki 4 no'lu seçenekten geçit kurulmasının uygun olup olmadığı tartışılmadan ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı parsele daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda kuzeydeki 1 no'lu seçenek ile doğudaki 4 no'lu seçenekten geçit kurulmasının uygun olup olmadığı tartışılmadan ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı parsele daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 17.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5113, Karar No: 2022/14830, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5113 E.  ,  2022/14830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Göynük Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili, feri müdahil vekili ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili, feri müdahil vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekili, feri müdahil vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Bolu İli, Göynük İlçesi, Himmetoğlu Köyü, 153 ada 24 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili, feri müdahil vekili ve bir kısım davalılar vekililerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare, feri müdahil ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10782, Karar No: 2012/12792, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10782 E.  ,  2012/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'a vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...'ın yaşlı olduğunu, yaşlılığından dolayı akıl sağlığının yerinde olmadığını, ayrıca başkalarının sözü ile hareketle mallarını kötü idare ettiğini belirterek vasi atanmasını istemiş, mahkemece ilgilinin akıl sağlığının yerinde olduğu ancak malvarlığına yönelik tasarruflarda sıkıntı yaşandığı gerekçesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 405.maddesi uyarınca kısıtlanma talebinin reddine aynı Yasanın 429. maddesi uyarınca ilgiliye yasal danışman atanmasına karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ...'a ait ... Devlet Hastanesinin 03.12.2009 tarihli raporunda, kısıtlanması talep edilen ...'ın hafif kognitif bozukluk nedeniyle akli melekelerinin yerinde olmadığı, bir yıl sonra kontrolünün gerektiği, yasal danışman atanmasının uygun olacağı; aynı hastanenin 27.07.2010 tarihli raporunda ise ilgilinin akli melekelerinin yerinde olduğu, hukuki işlem yapma ehliyetinin bulunduğu, yine aynı hastanenin 12.08.2010 tarihli raporunun da bu doğrultuda olduğu; Çaykara Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 15.10.2010 tarihli raporunda ...'ın hafif kognitif bozukluk nedeniyle akli melekelerinde azalma olduğu, bir yıl sonra kontrolünün gerektiği ve yasal danışman atanmasının uygun olacağı; ... Devlet Hastanesinin 20.07.2010 tarihli raporunda ise ...'ın akıl sağlığının yerinde olup hukuki işlemleri yapabileceği belirtilmiştir. Görüldüğü gibi, kısıtlanması talep edilen ...'ın aldırılan raporları arasında çelişki bulunduğundan bu çelişkinin giderilmesi için dosyadaki raporlar da eklenerek, ilgilinin Adli Tıp İhtisas Kuruluna sevki ile muayenesinin yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405.maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığına ilişkin alınacak ... kurulu raporu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5867, Karar No: 2024/12497, Tarih: 06.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5867 E.  ,  2024/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekilinin dilekçesinde; SGK ödeme listesinde yer almayan ve de sigortalının tedavisi için zorunlu olan ilaçların bedellerinin kurum tarafından karşılanması gerektiğinin tespitine dair görülen davalarda ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Dairelerinin ihtiyati tedbire itiraz üzerine verdikleri kararlar arasındaki uyuşmazlığın 5235 sayılı Kanunun 35/3 üncü maddesi uyarınca giderilmesini, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi 2023/3268 Esas sayılı kararında "yaşam hakkını" önceleyecek kararlar vermesi gerekirken; hatalı hukuki değerlendirme ile ihtiyati tedbir kararına itirazın kabulüne karar vermiştir. Dairenin bu kararı ile Kayseri BAM 7. Hukuk Dairesinin 2023/3087 Esas, Ankara BAM 11. Hukuk Dairesinin 2023/2133 Esas, 2023/2106 Esas, İstanbul BAM 34. Hukuk Dairesinin 2023/3167 Esas, 2023/3010 Esas, Konya BAM 8. Hukuk Dairesinin 2023/1260 Esas sayılı emsal ilamları açıkça çelişmektedir. Kayseri BAM 8. Hukuk Dairesinin 2023/3268 Esas sayılı kararının kaldırılması suretiyle daire kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

II-KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULUNUN 04.04.2024 TARİH ve 2024/2 SAYILI KARARI

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2023 tarihli ve 2023/3268 Esas-2023/378 Karar sayılı kararı, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.11.2023 tarihli ve 2023/3087 Esas-2023/2017 Karar sayılı kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2023/2106 Esas ve 2023/2133 Esas sayılı kararı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 2023/3010 Esas ve 2023/3167 Esas sayılı kararı, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas-2023/903 Karar sayılı kararları hakkında yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;

Davacı tarafından açılan Sivas 1. İş Mahkemesinin 2023/469 Esas sayılı dosyasında 18.09.2023 tarihli ön inceleme tutanağı gereğince davalı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin kaldırılması talebinin reddedildiği, davalı vekili tarafından istinaf edilen talebin Kayseri 8. Hukuk Dairesi tarafından kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak; Anayasa Mahkemesinin, 2020/23206 ve 2020/22945 başvuru numaralı kararlarında özetle; "ilaç bedelinin önce başvurucu tarafından ödenerek ilacın temin edilmesi ve sonrasında birtakım belgeler ile kuruma başvurması halinde bedelin başvurucuya geri ödenmesi şeklindeki uygulamanın başvurucunun hayatı ve sağlığı bakımından son derece önemli olan ilaca ulaşmasını ve tedaviye derhal başlamasını engellediği anlaşılmakla, ilaç bedelinin başvurucunun tedavisine derhal başlanmasını engelleyecek herhangi bir şarta bağlı olmaksızın yargılama süresince ödenmesi gerekir." denildiğini,

Emsal nitelikte olan Ankara Bölge İdare Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2021/3444, 2021/2908 ve 2022/4433 Esas sayılı kararlarında belirtildiği üzere reçete edilen söz konusu ilacın bedelinin ödenmemesine yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlığın bulunmadığının, hasta tarafından kullanılması tıbben zorunlu olan ilaçların yurt içi ve yurt dışından temini sırasında davacıya herhangi bir mali külfet oluşturmayacak şekilde davalı idarece her türlü idari ve mali tedbirin alınmasını zorunlu olduğundan bahisle tedbir talebinin reddi veya kabulü halinde tarafların uğrayacağı zarar, sosyal hukuk devletinin gerekleri, yukarıda anılan hukuki düzenlemeler, insan yaşamının kutsallığı, davacının davasında haksız çıkması halinde yersiz ödenen ilaç bedellerinin Kurumca talep ve tahsil edilmesinin mümkün bulunması, ilacın kullanılması gerektiğinin alanında uzman tıp hekimlerince gerekli görülmüş olması, davalı Kurumun, anılan ilacın tedavide yararı bulunmadığını veya onun yerine bedelinin karşılanması mümkün bir ilacın aynı yararı sağlayacağını tıbben kanıtlayan delillerle başvurarak tedbirin kaldırılmasını veya değiştirilmesini istemesinin mümkün bulunması, mahkemenin kanaat ve takdiri hep birlikte değerlendirildiğinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.11.2023 tarihli ve 2023/3087 Esas-2023/2017 Karar sayılı kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2023/2106 Esas ve 2023/2133 Esas sayılı kararı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 2023/3010 Esas ve 2023/3167 Esas sayılı kararı, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas-2023/903 Karar sayılı kararlarında ihtiyati tedbir talebine ilişkin kararlar Başkanlar Kurulunca hukuka uygun bulunmuştur. Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 09.01.2024 tarihli toplantısında yapılan oylama sonucunda; daire kararları, talep dilekçesi hep birlikte değerlendirilerek;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2023 tarihli ve 2023/3268 Esas-2023/378 Karar sayılı kararı, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.11.2023 tarihli ve 2023/3087 Esas-2023/2017 Karar sayılı kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2023/2106 Esas ve 2023/2133 Esas sayılı kararı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 2023/3010 Esas ve 2023/3167 Esas sayılı kararı, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas-2023/903 Karar sayılı kesin nitelikteki kararları arasında yukarıda belirtilen esasa ilişkin gerekçe doğrultusunda, daire başkanlarının oylamaları neticesinde uyuşmazlığın giderilmesine karar verildiği, bu durumda yargı Kararlarında Güvenilirlik ve Adil Yargılanma Hakkına aykırı şekilde ilgili kararlara ilişkin daireler arasındaki görüş aykırılığının 5235 Sayılı Yasanın 35/3. Maddesi gereği giderilmesi için iş bu istekte bulunulması sonucuna varıldığını,