muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6225, Karar No: 2024/7615, Tarih: 04.11.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının Türkiye çay pazarında davacıdan çok önce var olan, tanınmış marka tesciline sahip, köklü ve itibarlı bir firma olduğunu, müvekkili markaların tescil tarihinin davacının dayanak gösterdiği markalardan çok öncelere uzandığını, davacının dilekçesinde yer verdiği görselin marka tescilinin bulunmadığını ve tescilsiz olarak kullanıldığını, davacının markasının "..." ibaresi olduğunu ve ambalaj üzerinde tekel hakkı elde etmesinin mümkün olmadığını, ürünle bağlantılı olan şekillerin ve renklerin başkaları tarafından da ambalaj üzerine konulmasının mümkün olduğunu, ambalajda yer alan renk, çay filizi, demlik poşeti, çay bardağı figürleri üzerinde davacı tarafın tekel hakkı bulunmadığını, karşılaştırılan ambalajların görsel algı bütünlüğü açısından ve detaylarda kullanılan ögeler açısından birbirinden farklı olduğunu, "..." ve "..." markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, her iki tarafın kullanımının çay emtiası üzerinde olduğu, ürünlerin market raflarında yan yana dizilerek satışa sunuldukları, ambalajlar üzerindeki "... ve "..." sözcük markaları farklı olsa da, ortalama dikkati haiz tüketicilerin öncelikle sözcük markasına bakmaksızın ambalajına bakarak ürünü satın alabileceği, ambalaj benzerliği yaratmanın iltibas yaratmanın temel yöntemlerinden biri olduğu, ambalajın bir ürünün ayırt edici kimliğini oluşturduğu, dava konusu ambalajın davalının ambalaj markasını tecsilinden önce davacı tarafça kullanılmakla öncelik hakkının davacıya ait olduğu, davalı şirketin aynı ticari konuda faaliyet göstermesi nedeniyle, davacının ambalajından haberdar olması gerektiği, pek çok seçenek mevcut olduğu halde, yüksek derecede ayırt edici niteliğe ve kendine özgü bir görünüme sahip olan davacının ambalajına benzer bir markayı tescil ettirdiği, bu nedenle marka olarak tescil ettirdikleri ambalaj desenini davacının ambalaj desenine yaklaştırmaya çalıştıkları, tescilin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 nci maddesi

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 nci maddesi

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince bilirkişi raporu doğrultusunda davalı markasının davacı markaları ile karıştırılma ihtimali bulunduğu ve davalının kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karıştırılma tehlikesi 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin b bendinde düzenlenmiş olup, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir. Diğer bir tanıma göre karıştırılma ihtimali, bir -tescilsiz- işaretin veya tescil edilmiş bir markanın daha önce tescil edilmiş bir marka ile şekil, görünüş, ses, genel izlenim vs. sebeple ya aynı ya da benzer olduğu için önce tescil edilmiş marka olduğu zannını uyandırması tehlikesidir. Bu kapsamda taraf markaları değerlendirilecek olursa bilirkişi raporunda taraf markaları arasında benzer olduğu tespit edilen çay yaprağı ve çay bardağı görselleri çay emtiası açısından tanımlayıcı niteliktedir. Öte yandan çay yaprağı ve çay bardağı, çay ürününün tanıtımında mutat olarak kullanılan görseller olup taraf markalarında bulunan bardak görselleri de birbirinden farklıdır. Her iki tarafın çay ambalajında ağırlıklı olarak sarı renk kullanılmışsa da sarı renk de çay paketlerinde kullanılan bir renk olup bir kişinin tekeline bırakılması mümkün değildir. Davacı markasında ana unsur "...", davalı markasında ise ana unsur "..." ibaresi ve ibarelerin etrafındaki şekiller olup markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde taraf markalarının karıştırılma ihtimali bulunmamakta, başka bir deyişle "..." markasına ait çay almak isteyen ortalama tüketicinin markalar arasındaki düşük düzeydeki benzerlikler nedeniyle markaları karıştırarak "..." markasına ait çayı alma ihtimali bulunmamaktadır. Davalının davacı markalarına kötüniyetli olarak yanaşarak iltibasa neden olduğuna ilişkin somut bir delil de dosyada bulunmamaktadır. Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu sebeple kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15954, Karar No: 2010/18679, Tarih: 09.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15954 E.  ,  2010/18679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/208911

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2007

NUMARASI : 2007/162

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7306, Karar No: 2016/15061, Tarih: 28.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/7306 E.  ,  2016/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Tecilli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 23.05.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 29.02.2016 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26867, Karar No: 2025/8389, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26867 E.  ,  2025/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/643 E., 2022/1683 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/81 E., 2021/59 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2.cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1. ve 53,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/572, Karar No: 2015/2, Tarih: 17.02.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/572 E.  ,  2015/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ELBİSTAN Ağır Ceza

Günü : 07.05.2013

Sayısı : 38-88

Temyiz Edenler : Katılan sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

Katılan sanık kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan sanık H.. D..'nın ise konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarından beraatine ilişkin, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.11.2009 gün ve 29-178 sayılı hükmün katılan sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.07.2012 gün ve 2900-5438 sayı ile;

“Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay gecesi katılan sanık ağabeyine ait evde bulunduğu sırada, komşuları olan sanık kapıyı çaldığı, ......... 'kim o' diye sorup kapıyı araladığı, sanığın kapı aralığından mağduru kolundan yakalayıp kapıya yüklenerek içeri girdiği, kiler olarak kullanılan yere götürüp kendisine karşı cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun karşı koymaya çalıştığı, daha önceden buğday çuvalının yanına saklamış olduğu tabancayı alarak sanıktan gitmesini istediği, ancak sanığın tabancayı katılan sanıktan almak amacıyla hamle yaptığı sırada tabancanın 1 el ateş alması sonucu sanığın bitişik atış mesafesinden boyun kısmından yaralandığı, olay yerinden ayrılarak yolda karşılaştığı akrabası ............... ait araç ile Afşin Devlet Hastanesine gittiği ve sevk edildiği Kahramanmaraş Devlet Hastanesinde polis memuru tarafından düzenlenen 08.09.2005 tarihli tutanakta belirtildiği üzere kendisine evinin bahçesinde gezdiği sırada 2 el ateş edildiğini ve ateş edeni görmediğini bildirerek olayı saklamaya çalıştığı, ancak kolluk tarafından yapılan araştırmada olayın ortaya çıktığı, ........ olaydan sonra alınan raporunda sol kol ön yüz ve her iki meme bölgesinde tırnak izlerinin, karın duvarı ve dizde abrazyon olduğunun tespit edildiği olayda; sanık cinsel saldırı ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması, sanık L..... hakkında meşru müdafaa hükümleri gereği beraatine karar verilmesi gerekirken sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat, L... hakkında ise kasten yaralama suçundan mahkumiyet karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 07.05.2013 gün ve 38-88 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 07.05.2013 gün ve 38-88 sayı ile;

“... Sanıklar arasında duygusal bir arkadaşlığın bulunduğu, aralarındaki evlilik dışı ilişkileri sonucunda ve bu ilişkinin katılan sanık L..... 'nın yakınları tarafından duyulması üzerine sanık L....nın olay günü diğer katılan sanıktan kendisini kaçırmasını istediği, bu hususların sanıkların tevil yollu ikrarları ile de sabit olduğu, katılan sanık L...... 'nın kendi kocasını sevmediği, kendisini kaçırmasını istediği, ilişkilerinin toplum önünde bilindiği, bu nedenle kaçırmasını istemesine rağmen katılan sanık H.. D.. tarafından kendisini kaçıramayacağını söylemesi üzerine o an oluşan duygusal tepki sonucunda katılan sanık L....nın kuru sıkıdan çevrilme olayda kullanmış olduğu silah ile H.. D..'ya 1-2 metre mesafeden karşılıklı tartışma ve duygusal ortam nedeniyle itiştikleri, bu itişme sonucunda Adli Tıp Kurumu raporunda belirtildiği şekilde H.. D..'nın boynu ve sol omuz arasında kurşun giriş deliği ve kurşun giriş deliği çevresinde hemotom ve solunum güçlüğü ve 3 adet kırık olacak şekilde bir el ateş ederek yaraladığı, mevcut yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının rapor içeriğinde belirtildiği,...Katılan sanık L....'nın beyanının olay ve oluşa uygun düşmediği, her ne kadar katılanın doktor raporu içeriğinde vücudunda göğüs duvarı, karın duvarı ve meme cildinde yer yer ekimotik alanlar abrazyon ve göğüs üzerinde tırnak izleri, sıyrıklar saptanmış ise de, mevcut yaralanmaların sanıkla katılan arasında önceki duygusal ilişkilerinden doğan tartışma sırasında karşılıklı itişmenin yaşandığı esnada meydana gelmiş olabileceği, mevcut eylemlerin belirtilen nedenlerle sanık H.. D..'nın kendisine yönelik cinsel saldırı eylemi sonucunda gerçekleştirdiğine ilişkin tüm dosya kapsamından sabit olan ve bağımsız tanık ve olgularla doğrulanan bir eylemi sabit olmadığı ve sanığın konuta katılan L.....nın rızası dışında girdiği ve çıkmasını istemesine rağmen rıza dışı çıkmadığı yönünde konut dokunulmazlığını ihlal suçunun sübutu açısından da sabit olan bir eylemi dosya kapsamında mevcut olmadığı" gerekçesiyle direnerek, ilk hükümdeki gibi katılan sanık L......'nın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına, katılan sanık H......'in ise konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarından beraatına karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan sanık L..... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2014 gün ve 291985 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de katılan sanık L..... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2014 gün ve 291985 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan sanık H....in geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarını işleyip işlemediği ile katılan sanık L.... hakkında meşru müdafaa hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak katılan sanık H.....'e atılı geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunda dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Katılan sanık H....ye atılı geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunda dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği:

5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinde, kanunlarda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde de beş seneden fazla olmamak üzere hapis ya da adli para cezalarını gerektiren suçlarda bu sürenin sekiz sene olacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı kanunun 67/4. maddesi uyarınca kesen bir nedenin bulunması halinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak ve ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun 26.06.2012 gün ve 978-250 ile 23.01.2007 gün ve 254-5 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hallerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay, re’sen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında önsoruna ilişkin olarak somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık H....'e yüklenen geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinde öngörülen yaptırımı bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası olup, anılan kanunun 66/1-e maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı 8 yıl, 67/4. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımı 12 yıldır.

Suç niteliği yönünden aleyhe temyizin olmadığı ve daha ağır başka bir suçu oluşturma ihtimalinin bulunmadığı suçla ilgili olarak, sanık hakkında dava zamanaşımını kesen en son hukuki işlem asliye ceza mahkemesinde sorgusunun yapıldığı 12.05.2006 tarihi olup bu tarihten sonra dava zamanaşımını kesen veya durduran hiçbir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesindeki 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresi dosya henüz Ceza Genel Kuruluna gelmeden önce 12.05.2014 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla, asli dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle yerel mahkeme hükmünün geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesiyle tanınan yetkiye istinaden ve 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nun 223/1. maddeleri uyarınca katılan sanık Hüseyin hakkında geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

Katılan sanık H....’in cinsel saldırı suçunu işleyip işlemediği ile katılan sanık L... hakkında kasten yaralama suçunda meşru müdafaa hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlığa gelince:

İncelenen dosya kapsamından;