muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7492, Karar No: 2021/4698, Tarih: 23.02.2021

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının elektrik üretim görevini yapan kamu tüzelkişisi olduğu, 4628 sayılı Kanun’un 15.ci maddesindeki imtiyazdan yararlanmasında kuşku olmadığı, söz konusu hüküm asıl işin tamamının ya da bir kısmının herhangi bir sınırlamaya bağlı kalmaksızın alt işverene verilebileceğini öngörmektedir. Bu halde muvazaalı alt işverenlik ilişkisinden ise söz edilemeyecektir. Somut olayda davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı, hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, ayrıca 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesinin (g) fıkrası 30/03/2013 tarihinde yürürlüğe giren 14/03/2013 tarih ve 6446 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de bir kanun hükmünün yürürlükten kaldırılmasının anılan hükme dayalı olarak yapılan tüm işlemlerin muvazaalı olduğu sonucu çıkartılması yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle fark ücret alacağına ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

Somut olayda, mahkemece, davalının elektrik üretim görevini yapan kamu tüzelkişisi olduğu, 4628 sayılı Kanun’un 15. maddesindeki imtiyazdan yararlanmasında kuşku olmadığı, söz konusu hükmün asıl işin tamamının ya da bir kısmının herhangi bir sınırlamaya bağlı kalmaksızın alt işverene verilebileceğini öngörmekte olduğu bu sebeple muvazaalı alt işverenlik ilişkisinden söz edilemeyeceği, davalı ile alt işverenler arasında hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, ayrıca 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesinin (g) fıkrası'nın 30/03/2013 tarihinde yürürlüğe giren 14/03/2013 tarih ve 6446 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de bir kanun hükmünün yürürlükten kaldırılmasının anılan hükme dayalı olarak yapılan tüm işlemlerin muvazaalı olduğu sonucu çıkartılması yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle fark ücret alacağına ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Elektrik Üretim A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak", "Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek", "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek", "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak", "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanunun 15. maddesine 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen fıkra ile elektrik enerjisi iletim üretim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişilerinin gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini hizmet alımı yoluyla yaptırabilecekleri düzenlenmiş, 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6446 sayılı Kanun 30. maddesi ile bu hüküm yürürlükten kaldırılarak kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde yeniden teknik bilirkişi marifetiyle keşif icra olunarak ve tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu, davacı işçinin ne iş yaptığı ve ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeyi muvazaalı hale getirmeyip, sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Başka bir anlatımla bazı işçiler yönünden asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulmaması sadece o işçiler yönünden geçersizlik sonucunu doğurur. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Diğer yandan, aynı davalı aleyhine daha önce açılan ve asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını tespit eden kesinleşmiş mahkeme kararları bulunmakla birlikte, Dairemiz uygulamasına göre bir ihale dönemi için kesinleşen muvazaa tespiti, sonraki ihale dönemi için bağlayıcı değildir. Sonraki ihale dönemi için asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli kurulup kurulmadığı ya da muvaazaya dayanıp dayanmadığı ayrıca incelenmelidir.

Diğer yandan, aynı davalı aleyhine daha önce açılan ve asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını tespit eden kesinleşmiş mahkeme kararları bulunmakla birlikte, Dairemiz uygulamasına göre bir ihale dönemi için kesinleşen muvazaa tespiti, sonraki ihale dönemi için bağlayıcı değildir. Sonraki ihale dönemi için asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli kurulup kurulmadığı ya da muvaazaya dayanıp dayanmadığı ayrıca incelenmelidir.

Ayrıca yapılacak araştırma neticesinde verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çerçevesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığının tespiti halinde davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Şayet 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çerçevesinde işlem tesis edilmediği yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespiti ile asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaa'ya dayandığının anlaşılması halinde ise asıl işverenin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için davacının sendikaya üye olması gerekeceğinden davacı işçinin sendika üyesi olup olmadığı da dikkate alınarak buna göre işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23463, Karar No: 2017/24939, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23463 E.  ,  2017/24939 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1325, Karar No: 2020/70, Tarih: 04.02.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1325 E.  ,  2020/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın onanmasına ilişkin karara karşı davacı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonunda Yargıtay 4. Hukuk Dairesince karar bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 02.08.2010 tarihli dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından çıkarılan Star Gazetesi’nin 31.07.2009 tarihli sayısının 1 ve 12. sayfalarında davalı ... imzasıyla yayımlanan "TUZ KOKTU" ve "... bu kez hukukta Ergenekon açılımı yaptı" başlıklı haberde "Bir Ergenekon operasyonuydu" alt başlığı altında davalı ...'nun söylediklerini içeren bölümün müvekkili hakkında ağır isnat ve suçlamalar içerdiğini, müvekkilinin hâkim ve savcıların atamalarına ilişkin 2009 yılı yaz kararnamesinin görüşmeleri sırasında şahsına yönelik sistemli olarak yürütülen karalama kampanyasında kendisine isnat edilen iddia ve suçlamalara cevap vermek üzere 30 Temmuz 2009 tarihinde basın toplantısı düzenlediğini, basın toplantısında söylediklerinin diğer basın organlarında olduğu gibi Star Gazetesi’nin 31 Temmuz 2009 tarihli nüshasında da yer aldığını, haberi yapan davalı ...’ın, diğer davalı ...'nun görüşlerinin aktarıldığı yazısında müvekkilinin kişilik haklarına ağır saldırıda bulunulduğunu, verilen demeçte adı da açıkça verilen müvekkilinin derin devletin adamı ve Ergenekon adı verilen terör örgütünün üyesi olarak gösterildiğini, “Hayata Dönüş” operasyonunun bir Ergenekon operasyonu olduğunun, müvekkilinin devlet denilince farklı şeyleri anladığının belirtildiğini, ...’nun müvekkiline karşı duyduğu kin ve nefreti aşağılayıcı ifadelerle açıkça ortaya koyduğunu, dava konusu haberin doğrudan müvekkilini hedef alan, kişilik hakları ile meslekî saygınlık ve itibarını rencide eden nitelikte olduğunu, halk nezdinde müvekkilinin onur ve şerefinin aşağılanması kastı ile yazıldığını, hukukî yönden sorumluluğu gerektirdiğini, Anayasa’nın basına tanıdığı haber verme, düşünce açıklama, gerçeklik, kamu yararı, güncellik, konu ile ifade arasındaki düşünsel bağ ölçütleri ve eleştiri sınırlarının aşıldığını, davalıların istenen tazminatı ödeyebilecek güçte ve dava konusu yayın nedeniyle verdikleri zarardan 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 13. maddesi gereğince müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkilinin geçmişi, kişiliği ve konumu dikkate alınarak, kişilik haklarının yasa hükümlerine aykırı bir şekilde ihlâline yönelik 31 Temmuz 2009 tarihli Star Gazetesi’nde yayımlanan yazının, müvekkilinde yarattığı manevî zararın kısmen de olsa giderimini teminen, eylemin niteliği ve işleniş şekli de dikkate alınarak, 15.000,00TL manevî tazminatın, 31.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davacı, davalılar ..., Star Medya Yayıncılık A.Ş. (Star Gazetesi) adına ..., ...’na husumet yönelterek dava açmıştır.

Davalı cevabı:

5. Davacı, davalılar ..., Star Medya Yayıncılık A.Ş. (Star Gazetesi) adına ..., ...’na husumet yönelterek dava açmıştır.

5.1. Davalı ... ve ... vekili 08.11.2010 tarihli cevap dilekçesinde; Prof. Dr. ...’nun müvekkili kuruluş ve muhabir ile bir ilgisinin olmaması, sadece davaya konu habere demeç vermesi nedeniyle davaların tefrikinin gerektiğini, 31.07.2009 tarihinde yapılan haber nedeniyle bir yıllık dava açma süresinin 31.07.2010 tarihi itibariyle aşıldığını, davanın öncelikle zamanaşımından reddi gerektiğini, Cumhurbaşkanı...tarafından 5 Mayıs 2008 tarihinde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) asıl üyeliğine atanan Yargıtay Üyesi davacı asil ...'un adının ilk olarak, Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü yaptığı dönemde duyulduğunu, ...’un cezaevlerinin F tipine geçişi sırasında meydana gelen direniş ve olayları "Hayata Dönüş Operasyonu" ile bastırdığını ve bu başarısından dolayı kendisine Devlet Üstün Hizmet Madalyası verildiğini, haberin yapıldığı dönemde ise davacı asilin adının hâkim ve savcı atamalarının yapıldığı yaz kararnamesine verdiği öneriler ve Ergenekon sanıklarından... ile görüntüleriyle de bir müddet ülke gündeminde yer aldığını, davaya konu haberin de gündemde yer alan bu gelişmelerin halka aktarımından ibaret olduğunu, dava konusu yayının davacı asilin 30.07.2009 tarihli basın açıklamasına, diğer davalı ...’nun beyanlarına ve dava dışı Ak Parti grup başkan vekili ... Bozdağ’ın değerlendirmelerine istinaden hazırlandığını, bu nedenle davacı asilin ve müvekkili dışındaki kişilerin açıklamalarından oluşan haberin yayınlanması nedeni ile müvekkillerine kusur atfedilemeyeceğinin açık olduğunu, davacı asilin kendi istek ve iradesi ile basın toplantısı düzenlediğini, davacının basın toplantısı yapmasındaki maksadın zaten açıklamalarının basın yayın organlarında yer almasını sağlamak olduğunu, müvekkilinin hiçbir yorumunu katmadığı bir haberden dolayı kişilik haklarına saldırıldığı iddiasıyla işbu davayı ikame eden davacının iddialarının hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığını, dava konusu haberin hukuka uygunluk kriterlerine haiz olduğunu, haberin sadece görünen gerçekliğe değil somut gerçekliğe de uygun olduğunu, dava konusu yazıda kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte olmadığını, nitekim bu ifadelerin davacı asile ait olduğunu, basın açıklaması yapan davacının ismi kullanılmadan dava konusu haberin yapılmasının ise mümkün olmadığını, davacının iyi niyetli olmadığını, manevi tazminat şartları oluşmadığı gibi talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

5.2. Davalı ... vekili 24.11.2010 tarihli cevap dilekçesinde; 31.07.2009 tarihinde yapılan haber nedeniyle bir yıllık dava açma süresinin 31.07.2010 tarihi itibariyle aşıldığını, davanın öncelikle zaman aşımından reddi gerektiğini, davacının kamuoyu tarafından yakından takip edilen, tanınan ve eleştirilen bir kimse olduğunu, otuz iki insanın ölümünden sorumlu olması gerektiğinin kamuoyunda tartışıldığını, ayrıca davacının kendisinin de sürekli basın yayın organlarına demeç veren, basın toplantıları yapan ve sürekli medyada görünen, kendisini basın yayın organlarının ve kamuoyunun ilgisine açmış bir kimse olduğunu, müvekkilinin, kendisini seçerek görevlendiren halk adına ve bağlı bulunduğu siyaset kurumu ve TBMM adına bürokrasinin bu katı tutumunu eleştirdiğini, yoksa davacının şahsına yönelik bir hakaret kastı içerisinde hareket etmediğini, davacının şahsı ve kişiliğine yönelik bir söz ve düşüncesi, bir husumeti bulunmadığını, davacının hukuka ve insan haklarına aykırı bulduğu eylem ve işlemlerini kamu adına eleştirdiğini, nitekim haberde görüleceği gibi “... gibi bürokratlar hakkında inceleme yapılmalı” şeklinde geçen söz ve cümlelerde davacının bizzat kendisine değil, hükümeti ve siyasi iradeyi dinlemeyen ve kendi bildiklerini yapan “bürokratlar”a ve “asker-sivil bürokratik” yapıya yönelik bir eleştiri olduğunu, davacının kişiliğine matuf olmadığını, hakaret etme ve küçük düşürme amacının bulunmadığını, davacınında görevi nedeniyle ihmali ya da icrai eylem ve işlemleriyle müdahil olduğu bu vahim sonuçlar karşısında, konumu gereği bu eleştirilere katlanmak zorunda olduğunu, sonuçta öldürülen mahkûmların devletin ve devlet adına da en başta kendisinin hüküm ve tasarrufu altında, kendisine zimmetlenmiş ve emanet edilmiş olduğunu, bu nedenlerle kendisi hakkında yapılan eleştirilerin haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğini, kullanılan sözcüklerin amaca uygun ve düşünsel bağ içerdiğini, bu hâliyle eleştiri sınırlarının aşılmadığını, sonuç olarak dava konusu haberde tahkir edici, davacının şeref ve haysiyetine saldırı teşkil edecek hiçbir ifadenin bulunmadığını, manevi tazminatın istenme koşulları oluşmadığı gibi istemin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli ve 2010/346 E., 2012/21 K. sayılı kararı ile; davaya konu haberde, davacının 30.07.2009 tarihinde yaptığı basın toplantısında söylediği sözlerin ve bununla ilgili davalı ...'nun görüşlerinin yer aldığı davaya konu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde haber verme, eleştirme ve kamuoyunu bilgilendirme hakkına binaen hazırlanmış güncel bir haber olduğu, haberin yayınlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunduğu, davalı ...'nun eleştirel düşüncelerini ifade ettiği, haber başlığının çarpıcı olmasının gazetecilik mesleğinin bir gereği olduğu, haberde davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı: