muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11145, Karar No: 2021/1890, Tarih: 22.02.2021

Mahkemece bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda davalı işveren şirkete %70 , sigortalıya ise %40 kusur izafe edilmiştir. Ayrıca ticaret sicil kayıtlarına göre davalılar ... ile ...'ın şirketin ortağı oldukları, işveren vekili sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/569 sayılı esasında davalılar hakkında açılan kamu davasına ilişkin dava dosyasının istenilmesi yönünde mahkemece ara karar verilmiş ise de dosya içerisine alınmadığı görülmektedir. Hükmüne uyulan ilk bozma ilamı çerçevesinde; ceza dosyası celp edilip, davalı gerçek kişilerin sanık konumunda olup olmadıkları, ceza dosyasındaki kusur durumları ve haklarında verilen karar gözetilmek suretiyle kusur raporu alınması gereğinin değerlendirilmemesi isabetsizdir. Bu itibarla öncelikle ceza dosyası celp edilmeli, davalı gerçek kişilerin işveren vekili konumunda olmayıp şirket ortağı oldukları anlaşıldığından davalıların 3. Kişi sıfatıyla kusurlarının bulunup bulunmadığı irdelenmeli, bu kapsamda alanında uzman bilirkişi heyetinden tarafların kusur oran ve aidiyetini belirleyen kusur raporu alınmalı, raporda davalı gerçek kişilere ceza dosyasında izafe edilen kusur oranları ve haklarında verilen karar değerlendirilmek suretiyle inceleme yapılmalı, bu şekilde eksik hususlar tamamlanarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Diğer yandan, davalı işveren hükmü temyiz etmediğinden davacı Kurum lehine oluşan kazanılmış hak gözetilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2021  gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5240, Karar No: 2010/10839, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5240 E.  ,  2010/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak maktuen, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4401, Karar No: 2025/2803, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4401 E.  ,  2025/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/586 Esas, 2024/827 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/161 E., 2022/3 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından 2020/111289 başvuru numarası ile "..." ibareli marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, davalı tarafından başvurunun kısmen kabulü ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-(b,c) hükümleri uyarınca "Sınıf 41:Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Sınıf 44:Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri." bakımından kısmen reddedildiğini, müvekkilinin itirazlarını sunduğunu, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından itirazların incelenmesi neticesinde başvurunun SMK’nın 5/1-(b) hükmü uyarınca kısmen reddi kararının yerinde görülmediği, ancak aynı Kanun'un 5/1-c hükmü uyarınca kısmen reddinin isabetli olduğu kanaatine varıldığını, “...” markasının ilgili sektörde tanımlayıcı bir terim olmamakla beraber günümüzde "..." ibaresi ve “...” markasının özellikle Türkçe kaynaklı sitelerde, televizyon programlarında vb. haber ağlarında ve diyete ilişkin bilgilerin tercümesinin bulunduğu yabancı dil kaynaklı sitelerde esasen müvekkili ile özdeşleştiğinden, YİDK kararının somut olay ve şartlara uygun olmadığını, “...” ibaresinin tanımlayıcılık içermediği, "..." ibaresinin tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri alanlarında bilinir hale gelmesinde müvekkilinin faaliyet gösterdiği tıbbi hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri alanlarında 2016 yılından itibaren "..." ibaresini içeren markasını tanıtmasından kaynaklandığını, 2016/79200 numaralı başvuru ile “...” markasının müvekkili adına tescil edildiğini, "Aristodiyeti.com.tr" domain ve internet adresine dair tescilin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin "... ..." adlı kitabı bulunduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'in 2021/M-1950 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; SMK'nın 5/1 (c) hükmünde aranan şartların somut olayda gerçekleştiğini, davacının 2020/111289 sayılı marka başvurusunun “Aristodiyeti” ibaresinden oluştuğunu, YİDK kararında da isabetle belirtildiği üzere, başvurunun ihtiva ettiği "...” ibaresinin, çiğ sebze-meyve tüketme üzerine kurulu bir diyet türünün adı olduğunu, internet üzerinde yapılan araştırmada çok sayıda Türkçe kaynaklı sitede hakkında bilgiye rastlandığını, yaygın biçimde kullanılmakta olduğunu, piyasada, tasviri olarak yaygın kullanıldığını, YİDK kararının tüm yönleriyle hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... başvurusunun reddedilen sınıflar açısından tanımlayıcı olmadığı, davacıya ait 2016/79200 başvuru numaralı marka tescilinin tek başına yoğun bir kullanım olduğunu göstermeyeceği, davaya konu markasal kullanımın çoğunlukla 2018 yılından itibaren günümüze doğru olduğu, bu hali ile geçmişten gelen kesintisiz bir kullanımdan söz edilemeyeceği, tanıtım ve reklam kampanyalarına delil niteliğinde bilgi ve belgenin veya piyasa araştırmasının dosya kapsamında bulunmadığı, bu hali ile davacının SMK'nın 5/2 hükmündeki istisnadan yararlanamayacağı, 2020/111289 numaralı davacı şahıs markasının, reddedilen 41. sınıftaki “Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri.” ile 44. sınıftaki “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri.” açısından SMK'nın 5/1-c hükmü kapsamında, tescil engeli içinde kalmadığı, davacı yanın SMK'nın 5/2 hükmündeki istisnadan yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'nın 2021/M-1950 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...+..." ibareli başvurunun, reddedilen 41. sınıftaki “Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri.” ile 44. sınıftaki “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri.” açısından SMK'nın 5/1-c hükmü kapsamında tescil engeli içinde kalmadığı, zira “...” ibaresinin reddedilen hizmetler karşısında kavramsal bir bağının bulunmadığı, tescili reddedilen hizmetlerin özelliklerini doğrudan belirtmediği, ilgili tüketici kesiminin, söz konusu hizmetlerin makul düzeyde bilgili, gözlemci ve ihtiyatlı ortalama tüketicilerinin algısında ayırt edilebilme işlevini yerine getirebileceği, herhangi bir bilgilendirme algısı yaratmadığı, tüketici tarafından davaya konu işaret görüldüğünde refleks olarak mal ve hizmet ile işaret arasında bağlantı kurulamayacağı, dolayısıyla Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacınınn 2020/111289 "..." ibareli marka tescil başvurusunun kısmen kabul reddine karşı yapılan itirazın reddine dair TÜRKPATENT YİDK'in 2021/M-1950 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

24.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11605, Karar No: 2010/5588, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11605 E.  ,  2010/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "itirazın 1.600 TL asıl alacak, 3.920 TL işlemiş gecikme tazminatı ile toplam 5.525 TL alacak üzerinden iptaline" denildiği halde gerekçeli kararda, "itirazın 1.600 TL asıl alacak, 3.920 TL gecikme tazminatı toplam 5.520 TL alacak üzerinden iptaline" şeklinde karar verilmiştir. Ayrıca kısa kararda davalı lehine reddedilen 5.600 TL üzerinden hesap edilecek %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verildiği, gerekçeli kararda ise bu hususta her hangi bir karar verilmemiş olduğu anlaşılmıştır. Saptanan bu çelişkiler karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11044, Karar No: 2023/3025, Tarih: 09.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11044 E.  ,  2023/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların katılanlara karşı hakkı olmayan yere tecavüz etme, tehdit, hakaret suçlarını işlediğinden bahisle eylemlerine uyan sanık ... için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 maddesi, sanıklardan Serap ve Mürvet için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi,

106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli, 2015/117 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanlara karşı hakkı olmayan yere tecavüz etme, tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanıkların suçlarının sabit olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in oğlu ve kızı vasıtasıyla birlikte oturdukları ve fotoğrafçılık yaptıkları binanın önündeki arazinin etrafını çitle çevirip içine bank, eşya koyarak fotoğraf çekiminde kullanmaları nedeniyle komşuları olan katılanlarla aralarında husumet meydana gelmesi sonucu olay tarihinde bina sakinlerinin toplantısı sırasında sanık ...'ın katılanları hedef alır biçimde "bu olayı fazla kurcalamayın yoksa kan akar, şerefsizler" şeklinde hakaret ve tehditlerde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Tanık E.C.'nin sanığın iddianamede yazılı hakaret içerikli sözleri söylemediğini beyan etmesi, katılanlar tarafından zamanı belli olmayan soyut iddialar dışında somut dellillerin mevcut olmadığı gözetilerek atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların ilk sorgu tarihi olan 10.04.2015 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bdendinde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli, 2015/117 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli, 2015/117 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6931, Karar No: 2008/8339, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6931 E.  ,  2008/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4843, Karar No: 2013/5958, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4843 E.  ,  2013/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davacı ..., ve .... vekili olarak hükmü temyiz eden Av.... ’ün vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Vekaletname varsa aslının ya da onaylı örneğinin harçlandırılmış şekilde getirtilerek dosyaya konulması, aksi halde aleyhlerindeki mahkeme hükmünün davacı ..., ve .... adlarına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dava dilekçesinde adlarına davacı olarak yer verilen ....ve .... adlarına mahkeme hükmünün tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada rastlanmamıştır. Öncelikle adı geçenlere mahkeme hükmü tebliğ edilmiş ise tebliğ gününün saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise davacılar ..... ....ve .... adına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca mahkeme hükmünün yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Davacı ...'ın gerekçeli kararda öldüğü bildirilip mirasçıları olarak bir kısım kişiler gösterilmiş ise de ...'ın verasete esas açık nüfus kayıtları dosyada olmadığından bu husus denetlenememiştir. O halde öncelikle ....ın verasete esas açık nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilmeli, akabinde kayıtlar tekrar kontrol edilerek adlarına mahkeme hükmünün tebliğ edilmediği mirasçılar var ise bu mirasçıları adına mahkeme hükmünün 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

4- Dava konusu taşınmazın tespitine esas alınan 18 sayılı vergi kaydının İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

5- Davacı Necip Mümtaz Şerefli'ye ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.