muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/790, Karar No: 2013/1960, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/790 E.  ,  2013/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bozmaya uyulduğu ve bozma ilamının 3 numaralı bendi gereğince dava konusu taşınmazın bu konuda istem de olmadığı halde "ağaçlandırılacak alan vasfında" tesciline karar verilerek sınırlandırılmış olmasının doğru olmadığı belirtilmesine karşın, bozma ilamından önce verilen hükmün kesin olarak verilmiş olduğu bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm kısmının 2011/683 Esas sayılı dosyasıyla ilgili kısmının A bendinin 2. paragrafının 2, 3 ve 4. satırlarında yer alan "ilişkin olarak daha önce mahkememizin 20.04.2010 tarih 2009/158 Esas 2010/135 sayılı kararı ile kesin olarak verilmekle bu konuda yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına" ifadesinin metinden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14339, Karar No: 2011/17594, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14339 E.  ,  2011/17594 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2- ... mirasçıları ..., ..., ... vekili avukat ..., 3-... İnş. Muh. Ve san. ltd. Şti vekili avukat ... ..., Birleşen Davada Davacılar; 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., ..., ... vekili avukat vekili avukat ..., 5-..., 6-..., 7-... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 3.5.2010 gün ve 1292-173 sayılı hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili acukat ... ve avukat...geldi, davalılar adına gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 30.5.2011 tarihli 2010/13221-8201 sayılı kararı ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/210 esas sayılı dosyasının gönderilmesi için, dosyanın geri çevrilmesine karar verildiği halde, bu eksiklik giderilmeden Mahkeme dosyasının gönderildiği anlaşılmıştır. Gerekli dikkat ve özen gösterilerek, bu eksikliğin giderilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Eksiklik giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5689, Karar No: 2010/11280, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5689 E.  ,  2010/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5986, Karar No: 2022/8298, Tarih: 19.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5986 E.  ,  2022/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ADIYAMAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın  istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların Adıyaman ili .... ilçesi .... köyünde  bulunan  ... ada 29 parsel sayılı taşınmazın hissedarları olduklarını, ... ada 29 parsel sayılı taşınmaz sarp kayalık olduğundan tarıma elverişli olmadığını, eskiden beri davacıların ... ada 30 parsel sayılı taşınmazı kullandıklarını, bu durumun keşif icrasında ortaya çıkacağını ileri sürerek, her iki taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile ... ada 30 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına, ... ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise davalı ... adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2019/88  E. 2020/620 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 07/03/1994 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18/01/2019 tarihinde açılmış olması nedeniyle 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemenin eksik inceleme neticesinde karar verdiğini, kadastro tespiti sırasında davacılar adına tespiti yapılması gereken taşınmazın davalı ... adına tescil edildiğini, davalı ... adına tescili gereken taşınmazın ise davacılar adına tescil edildiğini, bu yanlışlığın düzeltilmesi istemiyle dava açtıklarını belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 15/02/2021 tarihli ve 2021/185 E. 2021/185 K. sayılı kararıyla; davanın, kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptali ve tescil davası olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, bu nedenle Mahkemenin davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kararının ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar  vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar  vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. ” hükmünü içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, (IV.3) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16 . Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda dökümü yapılan 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19/12/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4938, Karar No: 2016/4412, Tarih: 26.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4938 E.  ,  2016/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek, yaptırmak veya aracılık etmek suçundan hükümlü ...’nın,... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2008/499-857 sayılı kararı ile hükmedilen 2 yıl hapis cezasının infazı sırasında, 13/06/2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin reddine dair... İnfaz Hakimliğinin 13/06/2014 tarihli ve 2014/753-749 sayılı kararına yönelik hükümlü vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin mercii... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/1262 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,... İnfaz Hakimliğince, hükümlünün 13/06/2014 tarihli denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki “Kendi isteğiyle kapalı kuruma dönen hükümlüler, altı aylık süre geçtikten sonra yeniden açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme gerekçe gösterilerek denetimli serbestlikten faydalanma şartlarını taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin açık ceza infaz kurumunda iken kapalı ceza infaz kurumuna giden hükümlüler hakkında uygulanabileceği, somut olayda ise ilgilinin bulunduğu yerde kadın açık ceza infaz kurumu bulunmadığından 13/03/2014 tarihli dilekçe ile denetim hakkı dolana kadar kapalı ceza infaz kurumunda kalmak istediğini belirtir dilekçesi üzerine,... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek cezasının infazına başlandığı cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/09/2014 gün ve 94660652-105-46-9094-2014-17467/59891 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/1262 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9, Karar No: 2005/23, Tarih: 01.03.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/3-9 E., 2005/23 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/3-9 E., 2005/23 K.**

**- SORUŞTURMANIN GENİŞLETİLMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 53 ]

- 2253 S. ÇOCUK MAHKEMELERİNİN KURULUŞU, GÖREV VE YARGILA... [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taksirle orman yangınına neden olmak suçundan sanık Haki G....'ün beraatine ilişkin Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2002 gün ve 1113-128 sayılı hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 3.Ceza Dairesince 24.09.2003 gün ve 2959-5297 sayı ile;

"Davanın dayanağını oluşturan suç saptama tutanağında sanığın tarlasında çalışma yaptığı ve tarlanın kenarında ateş yaktığı, buradan çıkan yangının ormana sirayet ederek 1 dekar orman sahasının yandığının belirtilmesine ve sanığın aşamalardaki savunmalarında olay günü Manisa'ya gittiğini, her ikisi de 6 yaşlarında olan kızı Songül ve torunu Özlem'in tarlaya giderek kozalak toplayıp yaktıklarını, iyice söndürmeden eve geldiklerini, ateşin yavaş yavaş büyüyerek ertesi sabah yangına sebep olduğunu ileri sürmesine göre, mahallinde konusunda uzman orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak suç konusu yanan yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, sanığın ormandan tarla açmak amacıyla yangına sebebiyet verip vermediği, ateş yakılan tarlanın sanığın evine mesafesi de tespit edilip krokiye bağlanarak, 6 yaşlarında olan tanıklar Songül ve Özlem'in kendi başlarına tarlaya gidip ateş yakıp yakamayacaklarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı da nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 10.02.2004 gün ve 891-88 sayı ile;

"Ayrıntılı keşif yapılması halinde dahi, sanığın ısrarlı ve tutarlı olarak ileri sürdüğü; 6 yaşlarındaki kızı Songül ve torunu Özlem'in ormanda kozalak yaktıkları ve söndüğü sanılan ateşin ilerlemesi nedeniyle sabaha karşı yangın çıktığı, kendisinin olayla ilgisinin bulunmadığı, buradan yer açmadığı, esasen 3-5 ağacın yandığı yolundaki savunmalarının aksinin tespitinin mümkün olamayacağı, başkaca kanıt da bulunmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 29.12.2004 gün ve 66501 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 29.12.2004 gün ve 66501 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Haki G....'ün tarlasının kenarında yaktığı ateşin o mevkideki Devlet ormanına sirayet ederek bir dekar orman alanının yanmasına neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davası sonunda, tarladaki ateşin sanığın 6 yaşındaki kızı Songül ile aynı yaştaki torunu Özlem tarafından yakıldığı kabul edilerek sanık Haki G....'ün beraatine, yangını çıkartanlar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

İncelenen olayda;

Orman muhafaza memurlarınca düzenlenen 13.10.2001 günlü suç saptama tutanağında; 13.10.2001 günü 06.00 sıralarında Manisa K...... köyü Sarıkaya Mahallesi Kabaağaç mevkii 476 nolu bölme içerisinde bir dekar kızılçam ormanının yandığı, yangının işletme ekipleri tarafından söndürüldüğü, çevrede yapılan incelemede yangının Haki G....'e ait tarla kenarından çıktığı, orada daha önce çalışma yaptığı ve ateş yaktığının anlaşıldığı, yangının sanığın çalışma yaptığı yerden çıktığının belirlenmesi üzerine Haki G....'ün bulunarak sorulduğu; kendisinin de cevaben; "Manisa'ya gitmiştim, 6 yaşındaki kızım Songül ile 6 yaşlarındaki torunum Özlem G.... tarlamın kenarından kozalak toplamak için gitmişler, evden kibrit alıp ateş yakmışlar, iyi söndürmeden eve gelmişler, sabah 06.00'da tarlamın kenarından ateş yükseldiğini görüp orman ekiplerine bildirdim" dediği belirtilmiş, ayrıca 1 dekar kızılçam ormanının örtü yangını şeklinde yandığı, 15 adet kızılçam ağacının gövdesi yandığı için ağaçların kurumasına neden olduğu, toplam 15 adet ağaca denk 10,543 m3 ağacın zarar gördüğü ifade edilmiştir.

Sanık Haki G.... jandarmada ve duruşmadaki sorgusunda benzer biçimde; köyde cami olmadığı için 12.10.2001 günü Cuma namazını kılmak için Manisa'ya gitmiştim, 6 yaşlarındaki kızım Songül ile 6 yaşlarındaki torunum Özlem G.... Kabaağaç mevkiindeki tarlamın kenarındaki ormanlık alana kozalak toplamak için gitmişler, evden annelerinden izinsiz kibrit almışlar, tarlanın kenarında kozalak toplarken ateş yakmışlar, iyi söndüremeden eve gelmişler, 13.10.2001 günü sabah 06.00 sıralarında tarlamın kenarından dumanlar yükseldiğini gördük, derhal orman yangın söndürme ekiplerine bildirdik, gelip söndürdüler, yaklaşık 1 dekar orman örtüsü yandı, ağaçlara herhangi bir zarar gelmedi şeklinde beyanda bulunmuş, bozma sonrası duruşmada; evlerinin olay yerine 2-3 kilometre olduğunu, sabah namazı vaktinde uzaktan yangın ışıklarını fark edip hemen olay yerine gittiğinde, ormancıların söndürmek için gelmiş olduklarını, kendisinin de yardım ettiğini, yangın nedeniyle bir zarar meydana gelmediğini, birkaç ağacın yandığını, herhangi bir alanın açılmadığını, orayı tarla veya arazi olarak kullanmasının söz konusu olmadığını belirtmiştir.

Sanığın kızı tanık Songül G....; babasının Manisa'ya gittiğini, kendisinin de Özlem'le birlikte karpuz yemek için tarlaya gittiklerini, orada kozalak topladıklarını, kendisinde kibrit bulunduğunu, oyun için yaktıklarını, daha sonra ateşin yayıldığını, söndüremeyince köye döndüklerini, bu olayın öğleden sonra olduğunu söylemiş,

Sanığın torunu tanık Özlem G....; Songül'ün elindeki kibriti yaktığını, otların yandığını, bunun üzerine köye döndüklerini, dedesi olan sanığın o gün Manisa'da bulunduğunu belirtmiştir.

Tutanak düzenleyicisi tanık İlhan Z..... ise; ihbar üzerine olay yerine gittiklerinde sanığın tarlasının kenarında ateş yakılmış olduğunu gördüklerini, sanığın ifadesini jandarmanın aldığını, kendilerinin de suç saptama tutanağı düzenlediklerini ifade etmiş, tutanak düzenleyicilerinden tanık Cemal Kaya'da benzer beyanda bulunmuştur.

Ceza yargılamasının amacı, isnada konu edilen maddi gerçeğin ortaya çıkartılmasıdır. Bunun için de kanıt denilen yargılama araçlarının kollektif yargılama faaliyetine katılanların değerlendirme yapmalarına olanak sağlayacak ve maddi gerçekle ilgili bir kanaate sahip olmalarını temin edecek yeterlilikte toplanması zorunludur. Öte yandan, eylem yönünden bağlantı bulunması halinde prensip, aynı isnada maruz kalanların yargılamalarının birlikte yürütülmesidir. Böylelikle, her bir sanığın hukuki durumu, tamamı toplanmış bulunan aynı kanıtlara göre değerlendirilebilecek ve çelişik sonuçların ortaya çıkması engellenebilecektir.

Somut olayda Yerel Mahkemece, sanık Haki G....'ün beraatine, taksirle orman yangınına neden olduklarından kuşkulanılan Songül ve Özlem hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş ise de, olay yerinde keşif yapılmamış, dolayısıyla sanık Haki G....'ün hukuki durumunu etkileyebilecek olan kanıtların tümü henüz toplanmamıştır. Aynı eylemle suçlanan başka sanıkların yargılamalarından elde edilebilecek kanıtların, yargılaması beraat hükmü ile sonuçlanıp kesinleşenler yönünden bir sonuç doğurmayacağı da açıktır. Kaldı ki, TCY'nın 53. ve 2253 sayılı Yasanın 11. maddesi hükümleri karşısında, 6 yaşındaki Songül ve Özlem G.... haklarında kovuşturma yapılması da olanaklı değildir.

Mevcut kanıtlar değerlendirildiğinde; 6 yaşındaki iki kız çocuğunun evlerinin yakınındaki tarlalarına gitmeleri normal sayılabilirse de, evlerinden uzakta ve ormanlık bölgedeki araziye yalnız başlarına gitmeleri hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Öte yandan, suç isnadına maruz kalanların, yaş küçüklüğü nedeniyle ceza sorumluluğu bulunmayan yahut yasaların cezalarında önemli indirimler sağladığı ve hürriyeti bağlayıcı cezalarının para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğu getirdiği küçükleri suçu üstlenmeye teşvik veya zorladıkları da, deneyimlerden bilinen ve sıkça rastlanılan bir durumdur. Yine orman yangınlarının başlıca nedenlerinden birisi de, orman köylülerinin ormandan açma yapmak suretiyle tarım arazisi kazanma gayeleridir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli belgelerden olan ve davanın dayanağını oluşturan suç saptama tutanağında, sanığın çalışma yaptığı tarlanın kenarında ateş yaktığı, buradan çıkan yangının ormana sirayet ederek 1 dekar orman sahasının yandığının belirtilmesi karşısında, Yerel Mahkemece soruşturma genişletilip olay yerinde keşif yapılarak, sanığın evi ile ateş yakılan tarlası arasındaki uzaklığın, yangının çıkış noktasının, sanığın tarlasının ormana olan mesafesinin uzman orman mühendisi bilirkişi marifetiyle tespiti ve krokiye bağlanması, ayrıca ormandan açma yapılıp yapılmadığı gibi hususların da araştırılmasından sonra, 6 yaşındaki tanıklar Songül ve Özlem'in bu tarlaya kendi başlarına gidip ateş yakıp yakamayacakları da dikkate alınarak sonucuna göre sanık Haki G....'ün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekir.

Bu itibarla, eksik soruşturmaya dayalı direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 01.03.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3072, Karar No: 2019/4594, Tarih: 07.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/3072 E.  ,  2019/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı alacağının son bulmasına rağmen İstanbul 9. İcra Müdürlüğününün 2010/25470 E. sayılı dosyasından düzenlenen 13.05.2015 tarihli sıra cetvelinde davalı alacağı sıraya alınarak pay ayrıldığını sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre, davanın 22.12.2015 duruşmasında davacının hazır bulunmadığı HMK.nın 150. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği 05.01.2016 tarihli dilekçe ile yenileme talebinde bulunduğu, davacının yenileme talebinin kabulünden sonra 21.06.2016 tarihli duruşmada davacının hazır bulunmadığı, davanın 2. defa takipsiz bırakıldığı, davanın basit usule tabi olduğu H....nın 320/4. maddesi gereğince basit usule tabi olan davalarda işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılacağından, HMK'nın 320/4. ve HMK'nun 150. maddeleri hükmü uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, dair verilen karara karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.