muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4163, Karar No: 2019/8350, Tarih: 01.10.2019

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 472/son maddesinde, kısıtlı ve ilgililerden her birinin vesayetin kaldırılması isteminde bulunabileceği; 474. maddesinde ise akıl hastalığı veya akıl zayıflığı yüzünden kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayetin kaldırılmasına, ancak kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmi ... kurulu raporu ile belirlenmesi halinde karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, kısıtlı ...'in vesayet altına alınması kararına esas olan ... Devlet Hastanesinin 14/04/2016 tarihli raporunda psikotik bozukluk tanısı konularak hastalığının ömür boyu süreceği, kendi işlerini görecek düzeyde olmadığı, akli dengesinin akıllıca yaşam sürmesi için yeterli olmayacağı ve hakimlikçe dinlenmesinde fayda olmayacağı belirtilmiş olup, eldeki kısıtlılığın kaldırılması istemi üzerine alınan raporda, şizoaffektif bozukluk tanısı konularak, halen iyilik halinde olup vasiliğin kaldırılmasının tıbben uygun olduğu ve 2 yıl sonra kontrolünün uygun olduğu belirtildiğine göre adı geçen kısıtlının sözü edilen raporlarla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek konu hakkında yeniden rapor alınmak suretiyle çelişkinin giderilmesi ve kısıtlama sebebinin ortadan kalkıp kalkmadığının kesin olarak tespiti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istemin kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz eden ... Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13884, Karar No: 2015/34503, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/13884 E.  ,  2015/34503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y.. S.. vekili avukat Y.. F.. ile H.. B.. vekili avukat G.. H.. aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/05/2013 gün ve 2011/446-2013/331 sayılı hükmün Dairemizin 16/01/2015 tarih ve 2014/24829-2015/406 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının dava dışı bankadan kullanmış olduğu krediye kefil olduğunu, davalının kredinin taksitlerini ödemeyince dava dışı bankaya kefil sıfatıyla ödemeleri kendisinin yaptığını, davalının ise bu bedelleri kendisine geri ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptığını ancak davalının haksız şekilde takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü' nün 2011/7428 Esas sayılı dosyasında yaptığı itirazın asıl alacağın 3.084.70.TL' sı ve faizin 642.39.TL' sı yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.01.2015 tarih ve 2014/24829 Esas 2015/406 Karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmasına karar verilmiş, bu sefer davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davalının karar düzeltme istemi yönünden; Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

1-Davalının karar düzeltme istemi yönünden; Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2-Maddi hatanın düzeltilmesi yönünden; Mahkemenin 23.05.2013 tarih ve 2011/446 Esas 2013/331 Karar sayılı kararı ile ilgili Dairemizin 16.01.2015 tarih ve 2014/24829 Esas 2015/406 Karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmasına karar verilmesine rağmen ilamda mahkeme kararının bazı bölümlerinde zuhulen maddi hata yapılarak davanın tamamen reddedildiğinin yazıldığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmıştır. Maddi hatanın düzeltilmesi yönünde Dairemizin 16.01.2015 tarih ve 2014/24829 Esas 2015/406 Karar sayılı bozma ilamının gerekçe bölümünün 3. paragrafındaki “Mahkemece, davacının yazılı delil ile iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş” cümlesinin yerine “Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü' nün 2011/7428 Esas sayılı dosyasında yaptığı itirazın asıl alacağın 3.084.70.TL' sı ve faizin 642.39.TL' sı yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş” cümlesinin; 2. bentteki “mahkemece davacının iddiasını yazılı olarak ispat etmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir” cümlesinin yerine “mahkemece davacının bizzat ödediğine ilişkin kayıt bulunan 14 nolu dekont nedeniyle bu dekonttaki miktarla davalının sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacağın 3.084.70.TL' sı ve faizin 642.39.TL'sı yönünden iptaline karar verilmiştir.” cümlesinin; yine 2. bendin 2.fıkrasının son satırında bulunan “tamamen reddine” kelimesinin yerine “kısmen kabulüne” kelimelerinin yazılarak düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 16.01.2015 tarih ve 2014/24829 Esas 2015/406 Karar sayılı bozma ilamının gerekçe bölümünün 3. paragrafındaki “Mahkemece, davacının yazılı delil ile iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş” cümlesinin yerine “Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü' nün 2011/7428 Esas sayılı dosyasında yaptığı itirazın asıl alacağın 3.084.70.TL' sı ve faizin 642.39.TL' sı yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş” cümlesinin; 2. bentteki “mahkemece davacının iddiasını yazılı olarak ispat etmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir” cümlesinin yerine “mahkemece davacının bizzat ödediğine ilişkin kayıt bulunan 14 nolu dekont nedeniyle bu dekonttaki miktarla davalının sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacağın 3.084.70.TL' sı ve faizin 642.39.TL'sı yönünden iptaline karar verilmiştir.” cümlesinin; yine 2. bendin 2.fıkrasının son satırında bulunan “tamamen reddine” kelimesinin yerine “kısmen kabulüne” kelimelerinin yazılarak düzeltilmesine, peşin alınan 57,60 TL harcın istek halinde iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4040, Karar No: 2022/1665, Tarih: 01.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4040 E.  ,  2022/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına dair verilen karara, Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, Sivas İli, Yıldızeli İlçesi, Yuvalıçayır Köyü 101 ada 98 parsel sayılı taşınmazın tamamının Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edildiğini, gerçekte davalı taşınmazın zeminde sınırları belli olan yaklaşık 15 dekar yüzölçümünde bir kısmı ile zeminde ayrı sınırları mevcut olan yaklaşık 10 dekar yüzölçümündeki kısmının kendisine ait olduğunu, taşınmazın muris babası ... ... kaldığını, vereseler arasında yapılan taksim sonucunda taşınmazın kendisine isabet ettiğini, kadastro çalışmaları sırasında yanlışlıkla davalı adına tescil edildiğini, davalı taşınmaz üzerindeki eklemeli ve iyi niyetli zilyetliğinin 50 yılı aştığını, ileri sürerek davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının kısmen iptali ile zeminde sınırları belli olan kısımlarının ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04/11/2015 tarihli ve 2015/624 E., 2015/1216 K. sayılı kararıyla, tüm dosya kapsamıyla değerlendirildiğinde, fen bilirkişisinin raporunda A harfi ile gösterilen bölümünün davacı tarafından sonradan açıldığını arazi haline getirildiğini beyan ettikleri, davacının A harfi ile gösterilen bölüme ilişkin zilyetliğinin ise kadastro tarihinden geriye doğru 20 yıl olmadığı ve yakın tarihte tarla olarak kullanılmaya başlandığı, dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıklar fen bilirkişisinin raporunda B harfi ile gösterilen kısmı ise tanıklar arasında olan ... ... davacının satın aldığını beyan ettikleri gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine ve davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. Yargıtay Bozma ilamı

III. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine ve davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. Yargıtay Bozma ilamı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27.06.2018 tarihli ve 2016/2191 E., 2018/4354 K. sayılı kararıyla; "Tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesi en az üç ayrı zaman dilimine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tutanak örnekleri oluşumundan itibaren dayanakları olan kayıtlar getirtilip, dosya tamamlandıktan sonra; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte; usulünce zilyetlik araştırması yapılmalı, bu kapsamda, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde, jeodezi ve fotogrametri mühendisine inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı, imar-ihyaya muhtaç olup olmadığı ve zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan da, taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili komşu taşınmazlarla mukayeseli olarak ayrıntılı ve fotoğraflarla desteklenmiş gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

V. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26/04/2019 tarihli ve 2018/264 E., 2019/171 K. sayılı kararıyla, dosya kapsamına alınan bilirkişi raporlarından da dava konusu taşınmazların taşlık, kayalık, mera ve bataklık niteliğinde olmadığı, davacının kuru tarım ürünleri ekip biçmek sureti ile dava konusu taşınmazdaki zilyetliğini devam ettirdiği, dava konusu taşınmazın yaklaşık 20 yılı aşkın süredir ekip biçtiğinin tespit edildiği, davacının kanunda ön görülen kadastro tespit tarihine kadarki 20 yıllık zilyetlik süresini doldurduğu, zilyetliğinin nizasız fasılasız ve sürekli olarak devam ettirdiği anlaşıldığından davacının davasının kabulüne karar verilerek, 101 ada 98 parsel sayılı taşınmazın içerisinde “A” harfi ile gösterilen 6.389,51 metrekarelik bölümün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

VI. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde, hava fotoğrafı incelemesi yapılmadan ve belgesizden zilyetlik araştırması yapılmadan hukuka aykırı olarak karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı açılan tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir” hükmüne yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Çekişmeli 101 ada 98 parsel sayılı taşınmaz ham toprak vasfı ile senetsizden davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3.3.2 Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescilini talep etmiştir.

3.3.3.Dosya içeriğine, toplanan delillere, göre (IV) no.lu paragrafta belirtilen bozma kararına uygun şekilde (V) no.lu paragrafta belirtilen kararın verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VII.SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9118, Karar No: 2011/401, Tarih: 20.01.2011

10. Hukuk Dairesi 2009/9118 E., 2011/401 K.

**10. Hukuk Dairesi 2009/9118 E., 2011/401 K.**

**- DAVA HAKKI

- ZORUNLU SİGORTALILIK**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi T.... Ö.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı U…

….. Gıda Z…

….. Nakliye Yakacak Ve Orman Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti.'ne ait 1036336 sicil numaralı işyerinde 07.03.2002 tarihinde çalışmaya başladığı yönünde hakkında işe giriş bildirgesi, iş sözleşmesi, 06.02.2006 tarihli ibraname, 09.03.2006 tarihli işten ayrılma bildirgesi düzenlenen ve bu belgelerde imzaları bulunan davacının, anılan işyeri yönünden 07.03.2002 - 31.01.2006 dönemi yönünden tam gün üzerinden eksiksiz bildirim ve prim ödemelerinin gerçekleştirildiği anlaşılmakta olup, istem 05.03.2000 - 30.06.2002 tarihleri arasında davalı İsmail Kasap'a ait lokantada hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkindir.

506 sayılı Kanunun "İşveren ve işveren vekilinin tarifi" başlığını taşıyan 4'üncü maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında 2'nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin işveren olduğu belirtilmiştir. Diğer taraftan davanın temel yasal dayanağı, anılan Kanunun 79'uncu maddesinin onuncu fıkrası olup, söz konusu Kanunun 6'ncı maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle

yürütülmeleri gerektiği açıktır.

Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır.

Diğer taraftan, kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Sigortalı, anılan belgeleri hata, hile veya manevi baskı altında imzaladığını ileri sürmemiş ya da imzanın kendisine ait olmadığını veya kesintisiz çalıştığını belirtmemiş ise, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturmaktadır. Bu karinenin aksi ise ancak eş değer delillerle kanıtlanmalı ve bu kapsamda tanık anlatımlarına değer verilmemelidir.

Ayrıca belirtilmelidir ki, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda "sıfat" olarak tanımlanmaktadır ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunludur.

Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olmasına karşın, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir. Sübjektif bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine ait olduğundan, anılan hakka ilişkin bir davada davacı olma sıfatı da hakkın sahibine aittir ve buna aktif husumet denilmektedir. Bir sübjektif hak kendisinden istenebilecek olan kişi ise o hakka uymakla yükümlü olan kimsedir ve bu da pasif husumet (davalı sıfatı) olarak adlandırılmaktadır. Sübjektif hakkın sahibi olan kimse ile o hakka uymakla yükümlü bulunan kişinin kimler olduğunun saptanması, bir başka anlatımla davada davacı ve davalı sıfatlarının kimlere ait olduğu hususu, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin maddi hukuk sorunudur.

Dava açan veya aleyhine dava açılan kişiler o davada davacı veya davalı olarak taraf sıfatına sahip değillerse, mahkemece dava konusu hakkın esası (var olup olmadığı) hakkında inceleme yapılmadan dava sıfat yokluğundan reddedilir ve bu karar davanın dinlenemeyeceğine ilişkin değil esasına yönelik bir karar niteliğindedir.

Davacı veya davalıdan birinin taraf sıfatına sahip olmaması durumunda verilecek olan red kararı o davadaki taraflar arasında maddi anlamda kesin hüküm oluştursa da, dava konusu hak ve taraf sıfatına sahip olan kişiler bakımından kesin hükümden söz edilemeyecektir. Dava konusu hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olan taraf sıfatı (husumet) ve sıfat yokluğu, davada taraf olarak görünen kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itiraz niteliğindedir ve yargılamanın her aşamasında, isteme gerek kalmaksızın mahkemece kendiliğinden gözetilmesi zorunludur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle davacının işvereninin kim olduğu açıklıkla tespit edilerek husumet sorunu çözümlenmeli, davalı ile sözü geçen dava dışı şirket arasındaki hukuki ilişki, davalı adına tescilli işyeri bulunup bulunmadığı, varsa davalı ile bu şirkete ait işyerlerinin kapsam ve vergi kayıt tarihleri belirlenmeli, işverenin anılan şirket olduğu saptandığı takdirde yöntemince davaya katılımı sağlanmalıdır. Sonrasında; belirtilen belgelerde yer alan imzaların kendisine aidiyeti davacı tarafından kabul edilmediğinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, imzaların davacının eli ürünü olduğu anlaşıldığında ve bu konuda hata, hile, ikrah durumu da iddia ve ispat edilemediğinde çalışma iddiasıyla ilgili olarak, söz konusu yazılı belgelerin aksini eş değer kanıtla ispatlaması için davacıya kabul edilebilir süre tanınarak sunacağı delilleri irdelenmeli, imzaların davacıya ait olmadığı belirlendiğinde veya hata, hile, ikrah durumunun varlığında ise dört aylık sigorta primleri bordroları getirtilerek bordrolarda yer alan sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, tüm aramalara karşın bu kişilere ulaşılamadığı takdirde veya bordro verilmeyen dönemlere ilişkin olarak aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ile çalıştırdıkları kişiler yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, belirdiği takdirde anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalı, kuşkusuz, 07.03.2002 - 30.06.2002 dönemi yönünden gerçekleşen tam bildirim ve prim ödeme nedeniyle dava açılmasında herhangi bir hukuki yarar bulunmadığı da dikkate alınmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı İsmail Kasap'a geri verilmesine, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4415, Karar No: 2012/7, Tarih: 16.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4415 E.  ,  2012/7 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZ

* ÖDEME EMRİNİN USULSÜZ TEBLİĞİ

* EKSİK İNCELEMEYE DAYALI HÜKÜM TESİSİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın alacağı için başlattıkları takibin kesinleştiğini, 04.02.2009 tarihinde taşınmaza haciz konulduğunu, taşınmaza kesinleşmiş ilk haczin kendi dosyalarından konulmasına karşın sıra cetvelinin kanuna aykırı düzenlendiğini, sıra cetvelinde 1. sırada gösterilen takipte ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, bu nedenle takibin kesinleşmediğini, sıra cetvelinde 1. sırada bulunmaları gerekirken 2. sırada yer aldıklarını, icra dosyasında alacak hesabının da yanlış yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip dosyasında borçlu tarafından tebligatın usulsüzlüğüne yönelik herhangi bir şikayetin olmadığı, dosyaya taraf olmayan alacaklının tebligatın usulsüzlüğünü ileri sürülemeyeceği, dosyada ilk haczin davalının dosyasından konulduğu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, sıra cetvelinde alacağın eksik hesaplanmasına ilişkin icra müdürlüğüne talepte bulunarak karar verilmesinin istenebileceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Ödeme emrinin tebliğine ilişkin usulsüzlükler, diğer alacaklıların haklarını haleldar ediyorsa, sıra cetveline itiraz aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece bu yön üzerinde durularak, Kadıköy 5. İcra Dairesi'nin 2008/19155 sayılı dosyasında borçlu Hasan Yörüdü adına çıkarılan ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği incelenip, usulsüz ise borçlunun tebligatı öğrenip öğrenmediği araştırılıp sonucuna göre işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.