muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5365, Karar No: 2013/8624, Tarih: 25.04.2013

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümleri uygulanmaz.

Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacının 08.07.2007 tarihinde dava dışı devreden işveren ...'a ait Eskihisar-Topçular Hattındaki büfede çalışmaya başladığı, Bel-Tura ait davacının çalıştığı işyerinin 09.09.2011 tarihinde davalı ...Denizyolları ve Limanları Yiyecek ve İçecek Hizmetleri Turizm San. ve Tic. A. Ş.'ne devredildiği, BTA'nın bu durumu internet sitesinden duyurduğu ve işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış sebebinin işyeri devri (34) olarak gösterildiği ileri sürülmektedir.

Mahkemece işyeri devri kabul edilmemiş ve davacının davalıya ait işyerinde altı aydan az çalışması ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle, davacı tarafından davalı aleyhine açılan işe iade davasının reddine dair karar verilmiştir. Ancak mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Davacının dava dışı ... ne kadar süre çalıştığı, dava dışı ...'da çalışan işçilerden kaç tanesinin davalı şirkette çalışmasına devam ettiği, işçilerin çalışmaya ara verip vermediği, vermiş ise süresi, davalı şirket ile dava dışı ... arasında taşınır ve taşınmaz malların devrinin olup olmadığı, her iki şirket ortaklarının kimler olduğu tespit edilmeli, davalı şirkete ve dava dışı ... Ltd. Şti.'ne ait kayıtlar celp edildikten sonra dosya şirketler arasındaki devir işlemlerinden anlayan konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek ayrıntılı ve denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınmalıdır. Yapılacak inceleme sonucunda işyeri devrinin tespit edilmesi halinde davacının dava dışı ...'da çalışmış olduğu süre de hizmet süresinin hesabında dikkate alınacağı unutulmamalıdır. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19677, Karar No: 2012/4497, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19677 E.  ,  2012/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men'i ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... İnşaat Ve Ticaret Limited Şirketi yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men'i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... İnş.Ltd.Şt. hakkındaki davanın husumetten reddine, .... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... .... vekilince temyiz edilmiştir.

Enerji nakil hattının davacının taşınmazı üzerinden ve açıktan geçirilmiş olması nedeniyle el atma gününde yürürlükte olan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin son fıkrasına göre idare lehine davacı taşınmazı üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılır. Bu durumda kamu yararı kararı alınmamış olsa bile irtifak kurulmuş sayılacağından idarenin o taşınmazdan müdahalesinin önlenmesi istenmeyip sadece irtifak hakkı karşılığı bedeli istenebilir.

Bu nedenle, men'i müdahele ve kal davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabul kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı (...)'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18897, Karar No: 2014/5496, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18897 E.  ,  2014/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/64952

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/113 (E) ve 2011/277 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı 5 yıl hapis cezasından az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yolu ile dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yolu ile alınan savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3965, Karar No: 2023/9274, Tarih: 26.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/3965 E.  ,  2023/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/437 E., 2016/456 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/456 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, onuncu fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ... hapis 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekili temyiz sebepleri; nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.30.05.2015 tarihinde, önleme araması kararına istinaden, sanığın muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde yapılan arama sonucunda toplam 400 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında; otobüste araç muavini olarak çalıştığını, suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

3.Dava konusu olan nakil aracının kaydına tedbir şerhi konulduğu anlaşılmıştır.

4. Olay tutanağı, savunma ve dosya kapsamına göre, suça konu sigaraların kaçak olduğu belirlenmiştir.

5. Suça konu eşya ile ilgili kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dava dosyasına eklendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanık savunması, tanıkların beyanları, bilirkişi raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Suça konu eşya ile ilgili kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dava dosyasına eklendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanık savunması, tanıkların beyanları, bilirkişi raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına yapılan ekleme uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

3.Kaçak eşya hakkında müsadere hükümleri uygulanırken 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/456 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6813, Karar No: 2019/1489, Tarih: 06.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6813 E.  ,  2019/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 50/4, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sanığın kamyon şoförlüğü ile geçimini temini göz önüne alındığında, sürücü belgesinin üst hadden geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "falinin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11926, Karar No: 2015/11585, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11926 E.  ,  2015/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/09/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, uzun yıllardır .. yönetici olarak çalıştığını, .. isimli internet sitesinde 02/09/2013 tarihinde yayınlanan '' .. '' başlıklı yazıda kendisiyle ilgili asılsız iddialarda bulunulduğunu, hiç bir bulguya dayanmaksızın onurunu zedeleyecek ithamların ileri sürüldüğünü, kendisinin hedef alınarak kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, yazının yayınlandığı internet sitesinin havacılık sektöründe yayın yapan bir site olduğunu, sitede havacılık konusunda güncel gelişmelere yer verildiğini, dava konusu yazının da bu kapsamda yazılmış bir yazı olup davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazıda doğrudan davacının hedef alındığı, özle biçim arasındaki dengenin aşıldığı gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; dava konusu yazının yayınlandığı internet sitesinde daha önce davacıyla ilgili bir haber yayınlandığı anlaşılmaktadır. Davalı, söz konusu haber nedeniyle davacı ile aralarında bir telefon görüşmesi gerçekleştiğini belirterek o sırada tatilde olduğunu vurgulamış ve davacının kendisine gönderdiği telefon mesajına tepkisini dile getirmiştir. Davaya konu yazıda taraflar arasındaki söz konusu gelişmeler anlatılmış olup davacıya bu kapsamda eleştiriler yapılmıştır. Okuyucunun ilgisini çekmek amacıyla bir yazının dikkat çekici ve çarpıcı bir başlıkla verilmesi ise bir gazetecilik tekniğidir. Dava konusu yazı bu açıdan bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda kullanılan ifadelerin eleştiri boyutunu aşmadığı, özle biçim arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3505, Karar No: 2015/10304, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3505 E.  ,  2015/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/173-2013/341

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2013 tarih ve 2013/173-2013/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil bankaya devredilen E. A.Ş. ile dava dışı E. D. arasında imzalanan kredi sözleşmesine istinaden bu kişiye 27.07.1999 tarihinde 23 ay vadeli 12.373,00 USD tutarlı dövize endeksli kredi kullandırıldığını, dava dışı E. Ö.'in bu kredi sözleşmesine müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imza attığını, dava konusunu oluşturan kredinin S.. A.. ile yapılan kampanya dahilinde otomobil kredisi olduğunu, aylık 700,00 USD tutarlı taksitleri olan kredinin son taksitinin 23.06.2001 tarihine denk geldiğini, kredi borçlusu E. D.'ın Mart 2001 tarihine kadar olan tüm taksitlerini ödediğini, ancak Mart, Nisan, Mayıs aylarına dair kredi taksitlerini ödemediğini, bu nedenle kredi hesabının kat edilerek borçluya ihtarname gönderildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle borçlu ve kefiller hakkında icra takibine başlanıldığını, borca yönelik S. Pazarlama Oto ve Tic. Ltd. Şti. vekili A.. E.. tarafında da takip yapıldığını, bu takip sırasında A.. E..'ya E. Ö. tarafından 28.05.2002 tarihinde 3.752,00 TL ödemede bulunularak borcun kapatıldığını, buna ilişkin dekontun bankaya ibraz edildiğini, A.. E.. tarafından borç nedeniyle yapılan tahsilatın S.. A..'ye gönderilmesine karşın bu tahsilatın müvekkiline aktarılmadığını ileri sürerek 3.752,10 TL'nin 28.05.2002 tarihinden itibaren en yüksek kredi faizi ve %5 BMV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Fer'i müdahil vekili; müvekkilinin o tarihlerde S. Otomobil ve Ticari Ürünleri A.Ş'nin vekilliğini yaptığını, 1990-2000 yılları arasında S.. A.. ve S. Otomobil ve Ticari Ürünler A.Ş.'nin banka kredisi kullanarak ciddi miktarlarda otomobil sattığını, söz konusu kampanyalarda iştirakçilerin bankadan kredi kullandıklarını, davalı S.. A.. ile banka arasında imzalanan sözleşme nedeniyle davalının kredinin garantörü olduğunu, kullandırılan kredi nedeniyle borçlular tarafından bankaya her bir takside ilişkin bono verildiğini, kredi taksitlerinin zamanında ödenmemesi durumunda taraflar arasındaki sözleşme uyarınca bankanın kredi taksitini davalı şirketin hesabından tahsil ettiğini, davalının da kesilen para nedeniyle bankaya verilen bonoyu devralıp borcu tahsil ettiğini, bu doğrultuda dava konusu kredi borcunun banka tarafından davalıdan tahsil edildiğini, bankanın kötü niyetle ve mükerrer tahsil amacıyla bu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava dışı E. D.'in davalılardan S.. A..'den otomobil satın aldığı, bunun için E. A.Ş.'den tüketici kredisi kullandığı, kredi nedeniyle aylık taksitlere karşılık 700,00 USD tutarlı 23 adet bonoyu bankaya verdiği, E.ile S.Otomobil ve Ticari Ürünler A.Ş. arasında imzalanan sözleşmenin 5. maddesinde kredi taksitinin ödenmemesi durumunda bankaya garanti verildiği, bu garanti uyarınca şirket hesabından paranın tahsil edileceğinin ön görüldüğü, 6. maddede ise tahsil sonrasında borçlu hakkında takibe geçileceği zaman bankanın tüm bilgi ve belgeleri şirkete vereceğinin taahhüt edildiği, dava konusu olayda da borçlu tarafından ödenmeyen Mart ayı kredi taksitinin 29.06.2001 tarihinde banka hesabından tahsil edilip borçlu tarafından verilen bononun davalı şirkete devredildiği, bu doğrultuda davalı tarafından yapılan icra takibiyle kredi taksitinin müşterek borçlu ve müteselsil kefilden tahsil olunduğu, dava konusu kredi taksiti nedeniyle davalı S.. A..'nin davacıya borcunun bulunmadığı, diğer davalının ise dava konusu alacakla bir ilişkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Birleşik Fon Bankası harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39488, Karar No: 2024/13350, Tarih: 24.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39488 E.  ,  2024/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/3-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılan ile aralarında dava olduğu, duruşma çıkışında sinirle dava konusu sözleri söylediği, olayın katılanın tahrikiyle gerçekleştiği ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, haksız tahrike konu olabilecek katılanın bir eyleminin tespit edilememesi karşısında yerinde görülmeyen temyiz istemine itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çine Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.