muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4468, Karar No: 2023/7320, Tarih: 07.11.2023

Yargıtay'ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere ceza hukukunun temel amacı, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin açığa çıkarılmasını sağlamaktır. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi ceza yargılaması hukukunun evrensel nitelikteki, önemli ilkelerinden biridir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkumiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, teorik de olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Dosyadaki delil durumu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi birlikte değerlendirildiğinde sanığa isnat edilen bu suçları işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, mağdurenin soyut beyanlarından başka yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın bu suçlardan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmesi yönünde vicdani kanaat hasıl olmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2013/329 Esas, 2014/425 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11142, Karar No: 2017/5212, Tarih: 02.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11142 E.  ,  2017/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tutanaktaki imzasını kabul ettiği, ifadelerinin kendi içerisinde çelişkili olduğu gibi eşi olan tanığın beyanlarının da net olmadığı, ayrıca emniyete yazılan müzekkerede ev sahibinin belirlenmesi istenmesine rağmen soyut beyanlarla ev sahibi belirlenmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5008, Karar No: 2010/10473, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5008 E.  ,  2010/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek.Av....

2-..., ..., ... vd.

Dava dilekçesinde, davalıların anataşınmaz ortak alanlarına yapmış oldukları el atmaların önlenerek onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ... (...)’na dava dilekçesi "Elazığ Devlet Hastanesi" adresinde sürekli ve beraber çalıştığı ... eliyle tebliğ edilmiş, mahkeme kararı ise " ... " adresine tebliğe çıkmış, iade edilmesi üzerine bu adrese Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmıştır. Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24108, Karar No: 2012/27500, Tarih: 19.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/24108 E.  ,  2012/27500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 Sayılı Enerji Piyasası Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15. maddesi hükmü uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuya tescili gerekirken davalı kurum adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgılanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2. nolu bendinde (... şirketi) kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine (TEDAŞ Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19537, Karar No: 2013/11204, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19537 E.  ,  2013/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davacının 25.03.2004 tarihi itibariyle müdürlük görevinden ayrıldığı, 18.05.2004 tarihi itibariyle şirketteki hissesini devrettiği, ödeme emrinin tebliğ edildiği 2012 yılında müdürlük görevinin sona erdiği ve şirkette hissesinin bulunmadığı, 5 yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve ... E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Yapılan incelemede, davaya konu 2011/39713 – 39714 numaralı takip dosyalarına ait ödeme emirlerinin başlık kısmında takip borçlusunun, dava dışı "... Proje İnş. ve San. Ltd. Şti." olduğunun yazılı olduğu; davacının anılan şirketteki müdürlük görevinden 25.03.2004 tarihi itibariyle ayrıldığını, ödeme emrinin ise 04.01.2012 tarihinde tebliğ edildiğini ve ödeme emrinde borçlu olarak gösterilmediğini belirterek borçtan sorumlu olmadığını, aynı zamanda borcun zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile ödeme emrinin iptali istemine ilişkin iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu ödeme emirlerinin davacı adına düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; yukarıda açıklanan prensipler ışığında, davacının bu yöndeki talebinde hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi

-2-

gerekirken, Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucunda, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsizdir.

2-) Kabule göre de; davacının sorumlu olduğu dönem belirlenirken, borcun tahakkuk dönemi olan 2002/9 – 11. aylar arasında dava dışı şirketi temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, ödeme emrinin tebliğ tarihinin esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10368, Karar No: 2011/12843, Tarih: 01.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10368 E.  ,  2011/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Dergi Basım Yay. San. ve Tic. AŞ vd. aleyhine 30/11/2007 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar "... ..." isimli dizinin senaristleri olduklarını, davalı ...'nın 14.02.2007 tarihli ... Gazetesinde yazdığı "Kurtlarla Mahkemede Görüşeceğiz" başlıklı yayınla kişilik haklarına saldırıldığını belirterek tazminat istemişlerdir.

Davalı taraf, yayının hukuka uygun olduğunu, yayının bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, diğer birçok kişi gibi davacıların senaristliğini yaptığı diziyi eleştirdiğini, bu nedenle yazıda geçen "Çakal" ifadesinin eleştri niteliğinde olup hakaret veya sövme amaçlı değil, ironi ve hatırlatma/çağrışım amacıyla kullanıldığını, yayına davacıların neden olduğunu, dizide kendisine yazıları nedeniyle gönderme yapılarak hakarette bulunulduğunu, kendisine "çakal, yaltakçı, yaltaklı" denildiğini, davacıların bu hakareti üzerine yazının kaleme alındığını ve davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacıların dizide davalıya yönelik "çakal, yaltakçı, yaltaklı" ifadelerini kullanmaları nedeniyle tazminata mahkum olduklarını, bunun üzerine davalının köşesinde "dizi çakallarından korkacak hali olmadığını" yazdığını, bu yazının yazılmasına dizinin senaryosunda davacıların davalıya yönelik ifadelerin yol açtığını ve yayına kendileri sebebiyet verdiklerinden tazminat isteyemeyecekleri gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Yerel mahkeme, davacıların dizide davalıya yönelik "çakal, yaltakçı, yaltaklı" ifadelerini kullanmaları nedeniyle tazminata mahkum olduklarını, bunun üzerine davalının köşesinde "dizi çakallarından korkacak hali olmadığını" yazdığını, bu yazının yazılmasına dizinin senaryosunda davacıların davalıya yönelik ifadelerin yol açtığını ve yayına kendileri sebebiyet verdiklerinden tazminat isteyemeyecekleri gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Dosyadaki belgelerden, davacıların "... ..." isimli dizinin senaristleri olduğu, davalı tarafından dizinin bazı yazarların yaptığı gibi eleştirildiği, bu eleştiriler üzerine davacılarca dizinin senaryosuna davalıya hakaret niteliğinde ifadeler eklenerek kişilik haklarına saldırıldığı, bunun üzerine davalının dizinin yapımcısı şirket aleyhine tazminat davası açarak kazandığı, dizi senaryosuna eklenen ifadeler üzerine davalının davaya konu yazıyı yazdığı ve yazıda "Bu arada ... ...'nin çakalları dizinin senaryosuna benimle ilgili eklemeler yapmış. Geçen hafta yayınlanan bölümde adımı vermeden ama ima yoluyla beni hedef gösteren bir bölümü yer almış ve yazılarıma devam edersem bana haddimi bildireceklerini söylemişler. Vallahi işin doğrusu yıllardır gerçek çakallarla uğraştım. Bu saatten sonra dizi çakallarından korkacak halim yok" sözcüklerini kullandığı anlaşılmaktadır. "Çakal" sözcüğü, Türk Dil Kurumu sözlüğünde "kurttan küçük yaban hayvanı, kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse, huysuz, görgüsüz" anlamlarına gelmekte olup yayının tümü ile değerlendirildiğinde davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu ve yayında öz-biçim dengesinin aşıldığı sabittir. Mahkemenin davanın reddine gerekçe yaptığı hususlar davanın reddi değil, tazminatın miktarında gözönüne alınmak ve davacılar yararına uygun miktarlarda manevi tazminata hükmolunmak gerekirken davanın tümden reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/853, Karar No: 2017/14932, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/853 E.  ,  2017/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kamına uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğe yüklenen kusurlardan "sadakat yükümlülüğünü ihlal" vakıasının "güven sarsıcı davranış" boyutunda kaldığı, yine davacı-davalı erkeğe yüklenen "kadını sevmediğini, istemediğini söylemesi" vakıasının ise dosya kapsamından ispatlanamadığı, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı-davacı kadına yüklenen kusurlar ise kadın tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalı-davacı kadının koşulları oluşmayan tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilecek yerde yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde kadının tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/23206, Karar No: 2025/10376, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/23206 E.  ,  2025/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/640 E., 2022/188 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 2.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/23 E., 2020/241 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1033, Karar No: 2020/5709, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1033 E.  ,  2020/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin feshi, cezai şart ve reçete bedeli kesintisi işlemlerinin iptali davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesine davalı tarafça yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurum ile sözleşme yaptığını, 2008 yılında eczaneyi fiilen işleten eski eşi ...'ün karıştığı iddia olunan suçlar nedeniyle sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshettiğini, ayrı ayrı maddeler gereği toplam 598.639,45TL cezai şarta hükmettiğini, 35.237,05 TL'lik reçete bedeli ve 8.750,14 TL faizi olmak üzere 43.987,19 TL'nin hesaplarından mahsup edileceğinin bildirdiğini, sözleşme feshi ile cezai şart ve reçete bedellerinin faiziyle birlikte mahsubunun mümkün olmayacağı şeklinde muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 6.3.19 maddesinde eczacısının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile kuruma fatura etme işlemi gerçekleştirilmiş ise bu madde hükmü uygulanmayacağı, eczacının sorumlu tutulamayacağı özel hükümlerin mevcut olduğu, ilaç kutusu kupürleri, sağlık karnesi vs. 3.kişi konumundaki ...'ün bağımsız evi, otosunda emniyet mensupları tarafından bulunulmuş, protokolün 6.3.2 (6.3.7) maddesinde bu hususların (Eczane) bulunması halinde denilmiş olması hususu da dikkate alındığın davacının haklı oldu anlaşılmakla, açılan davanın kabulü ile, davalı kurum tarafından tahakkuk eden bedelleri ödenmemiş reçete bedellerinin davalı kurum tarafından davacı Eczane sahibine ödenmesi

gerektiğine; davalı kurumla Türk Eczacılar Birliği arasında süreli olarak yapılan çoklu sözleşmenin(Protokol)'de dolaylı tarafı olan davacı eczane sahibinin sözleşmesinin iptalini gerektirecek koşulların oluşmadığına; davalı kurum tarafından sözleşme özel hükümlerince cezai yaptırımların (Yeniden sözleşme yapmama - para cezalarının)'da koşulları oluşmadığından cezai şartların iptali koşullarının oluştuğuna; davalı kurumda tahakkuk eden bedelleri ödenmeyen reçete bedellerinin davacıya dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından istinaf edilmiştir.