muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14973, Karar No: 2017/6456, Tarih: 13.04.2017

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İlaç sektöründe yaşanan ekonomik olumsuzlukların yıllar içerisinde müvekkili şirketi de etkilediğini ve yeniden yapılanarak daralma zaruretinin oluştuğunu, ilaç sektöründe değişen tanıtım koşullarının tanıtımın yerine getirilmesini zorlaştırdığı gibi tanıtımdan beklenen fayda da çeşitli unsurlara bağlı olarak azaldığından saha çalışmasının küçülerek yeniden yapılanması zaruretinin doğduğunu, müvekkili şirket yönetim kurulu tarafından ilaç sektöründeki olumsuzluklara bağlı olarak alınan karar uyarınca şirket kadrolarının yeniden yapılandırılmasına ve buna bağlı olarak istihdamda daralmaya gidilmesine ve şirket personelinden takriben %25-30 oranında personelin iş akdinin sona erdirilmesine karar verildiğini, müvekkili şirket tarafından toplu çıkış prosedürü de yerine getirildiğini, davacının iş akdinin yazılı olarak geçerli nedenle feshedildiğini, toplu çıkış kararına istinaden yönetim kurulu tarafından takriben % 25-30 oranında personelin fesih işleminin gerçekleştirilebileceği kararı alınmasına ve bu doğrultuda işkur'a 262 kişilik bildirimde bulunulmasına rağmen fesih sürecinde feshin son çare olduğu gözetilerek 211 kişinin iş akdinin feshedilerek sayının azaltıldığını, yeniden yapılandırma ihtiyacının ekonomik sebeplerle değil işin yürütümüne bağlı daralma kapsamında yapıldığından davacı vekilinin dava dilekçesindeki ekonomik tedbirlerin alınmadığına ilişkin iddialarının dayanağının bulunmadığını, istihdamda daralmaya bağlı olarak yeni elaman alımı yapılmadığını, oluşan boş pozisyonlar için toplu çıkışla iş akdi sonlandırılan 20 personelin boşalan kadrolar nedeniyle oluşan ihtiyaç halinde öncelikli olarak işe çağırılarak yeniden işbaşı yaptıklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddi yönündeki ilk kararı davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 10.09.2015 Gün, 2015/22078 Esas, 2015/25276 Karar sayılı kararıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı, fesih bildiriminde belirtildiği şekilde davacının pozisyonunun kapatılıp kapatılmadığı, işe alınan ve çıkarılanların görev tanımları işe alınan varsa hangi pozisyonda ve hangi birime alındığı feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı bölge müdürlüğünün kapatılıp organizasyonel değişiklik yapılmakla birlikte davalı işverence norm kadro çalışması yapılmadığı organizasyonel değişikliğin ve istihdamdaki daralmanın neye göre ve ne şekilde yapıldığının belli olmadığı davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra işe davet edilen işçiler arasında davacı ile aynı görevde işçilerin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; işveren feshi ülkedeki ilaç piyasasında gerçekleşen düzenlemelerin şirketi olumsuz yönde etkilemesi sebebiyle alınan yeniden yapılanma kararına dayalı gerçekleştirilmiştir. Yeniden yapılanma işletmesel karardır.

Davacı fesih tarihinde ... bölge müdürü olarak görev yapmaktadır. Buna bağlı olarak, yazılı fesih bildiriminde çalıştığı ... bölge müdürlüğü pozisyonun kaldırıldığı ve pozisyonuna eşdeğer bir pozisyonun bulunmadığı belirtilmiştir.

Bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı bölge müdürlüğü pozisyonunun kapatıldığı ve yerine işçi alınmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar fesihten sonra bir kısım bölge müdürlerinin işe davet edildiği tespit edilmişse de, söz konusu işe davetler fesihten 5 ay sonrasına ilişkin olduğu gibi teklif edilen pozisyon bölge müdürlüğü olmayıp ürün tanıtım elemanlığıdır. Fesihten 5 ay sonra daha alt bir pozisyona ve daha önce işten çıkarılan işçilere o tarihte oluşan açığa göre işe davet bildirimi gönderilmesi işverenin fesihte tutarsız veya feshin son çare olması ilkesine aykırı davrandığı anlamında yorumlanmamalıdır. Ayrıca aynı tarihte aynı nedenle işten çıkarılan davacı gibi bölge müdürü olarak çalışan işçilerin açtıkları işe iade davalarında Dairemizin araştırmaya yönelik bozma kararı sonrasında mahkemece feshin geçerli nedene dayandığından davanın reddi yönündeki kararların temyizi üzerine Dairemizin 2016/7360-7364 esas sayılarında onanmıştır.

Bu açıklamalar ve deliller karşısında davacının iş sözleşmesi feshinin geçerli nedene dayandığından davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.120.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5810, Karar No: 2022/14537, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5810 E.  ,  2022/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalı yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arazi niteliğindeki ... İli, Gelibolu İlçesi, Cevizli Köyü 287 ada 39 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, bir kısım davalı vekilince yapılan istinaf

başvurusunun ise kısmen kabulü ile münavebeye alınan ürünlerin üretim masrafları brüt gelirlerinin 1/3’ü alınarak yeniden yapılan hesaplamaya göre metrekare birim fiyatının 60,25 TL olarak belirlenmesi, davacı idare lehine verilen vekalet ücretinin kaldırılması ve derhal ödeme yönlerinden HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmişse de;

1) Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğine göre bulunduğu yörede yaygın olarak uygulanan münavebe sistemi İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden sorulup, tespit edilecek sulu tarım arazisindeki münavebe sistemine göre taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2) İlk derece mahkemesince tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubuyla kalan 24.211,56 TL’ye ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 06.03.2019 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, faiz bitiş tarihinin hatalı gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) İlk derece mahkemesince tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubuyla kalan 24.211,56 TL’ye ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 06.03.2019 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, faiz bitiş tarihinin hatalı gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3192, Karar No: 2017/8516, Tarih: 07.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3192 E.  ,  2017/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın zincir takılı olmayan otobüsü ile yerleşim yeri dışında, tek yönlü,7 m genişliğinde, asfalt kaplama, yüzeyi karlı, düz ve hafif eğimli devlet yolunda gündüz seyri sırasında yola gereken dikkatini vermeyerek, beyanına göre 70-80 km/h hızla seyrederken, inişe eğimli yol bölümünde direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracıyla orta refüjde bulunan bariyerlere çarpıp, seyrine göre yolun sağından yol dışı kalıp boş alana takla atarak devrilmesi şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksir ile hareket etmediğinin anlaşılmasıyla, tebliğnamede bu nedenle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6158, Karar No: 2019/2494, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/6158 E.  ,  2019/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3880, Karar No: 2023/11317, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3880 E.  ,  2023/11317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/591 Esas, 2022/2120 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/142 Esas, 2020/302 Karar (Tekirdağ 1. Asliye Hukuk

Mahkemesinin 2018/180 Esas, 2018/256 Karar, 2018/313 Esas,

2018/332 Karar ve 2019/39 Esas, 2019/128 Karar sayılı dosyaları,

Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/209 Esas,

2018/342 Karar Sayılı Dosyası)

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve ihbar olunan Hazine vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ihbar olunan Hazine vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın yeniden karar verilmek üzerek İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ihbar olunan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar ihbar olunan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle ihbar olunan Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 02.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, İlk Derece Mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması durumunda esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Daresince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Daresince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

İhbar olunan Hazine haçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10185, Karar No: 2015/1392, Tarih: 10.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10185 E.  ,  2015/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine 139 ada 47, 48, 80, 99 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine, aynı ada 80, 99, 48 ve 47 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiş ise de bu şekilde kurulan geçitin hükmü temyiz eden ... adına tapuda kayıtlı 99 sayılı parseli ikiye böldüğü görülmektedir. Civardaki taşınmazların taşlık, kayalık ve oldukça engebeli yapısı nedeniyle uygun güzergah saptanmasının çok güç olduğu anlaşılmakta ise de bu tür davalarda uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince mümkün olduğunca aleyhine geçit kurulan 99 sayılı parsel bölünmeden geçit kurulup kurulamayacağı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6565, Karar No: 2021/8868, Tarih: 25.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6565 E.  ,  2021/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurun istikrarlı beyanları, beyanını destekleyen İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.01.2014 tarihli raporunda ''Sağ yanakta 7 cm cilt-cilt altı kesi olduğu, kesinin sütüre edildiği, yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yüzde sabit iz açısından değerlendirilmek üzere olay tarihinden 6 ay sonra şubemizde muayenesinin uygun olduğu'' tespit edilmesine, tanık Cansu'nun beyanına göre mağdurun yüzündeki yaralamadan dolayı sabit iz konusunda rapor alınarak sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05

.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3520, Karar No: 2020/1567, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3520 E.  ,  2020/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2105, Karar No: 2024/4805, Tarih: 11.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2105 E.  ,  2024/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ile tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay ( Kapatılan ) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince son bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup uyulan bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 1954 tarihli hava fotoğraflarında orman bitki örtüsü ile kaplı alanda kaldığı, 1959 basımı memleket haritasında ise açık alanda kaldığının belirtildiği, bu durumun boyama hatasından mı kaynaklandığının açıklanmadığı, aslolan hava fotoğrafları olduğundan taşınmazın niteliği konusunda tam ve kanaat verici bir açıklama yapılmadığı gibi hava fotoğrafları üzerinde de ölçekli olarak gösterilmediği, bilirkişi raporunun denetime olanak vermediği, taşınmazın paftadaki konumuna göre dört yönden orman parseli ile çevrili olduğu anlaşıldığından dayanılan tapu kaydı 4000 m2 yüzölçümlü olup, gereği gibi yerine uygulanarak miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmediği, tapu kaydının başka parsellere revizyon görüp görmediğinin araştırılmadığı, tapu kaydındaki davacı hissesinin 60/84 olduğu gözönüne alınmadan tapu kaydından fazlaya hükmedildiği, dava konusu taşınmaz 191 ada 1 parsel içinde tapuya kayıtlı olduğundan, kabul edilen bölüm yönünden tapu kaydının iptaline karar verilmeden tescil kararı verildiği, mahkemece usulüne uygun tapu uygulaması orman araştırması yapılarak tapu kaydı kapsamı içinde olup da eski tarihli belgelerde orman olan kısımlar yönünden davanın reddine, tapu kaydı kapsamında davacının hissesine isabet eden ve eski tarihli belgelerde açık alanda kalan kısımlar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği” hususuna değinilmiştir.