muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18296, Karar No: 2011/13244, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18296 E.  ,  2011/13244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Bahadır Turan Durmaz geldi, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ile aralarında düzenlenen 14.06.2006 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmazın kiracısı olduğunu, sözleşme devam ederken ...'nın 30.04.2007'de taşınmazı davalıya sattığını, davalının yasal yollara başvurmak yerine dış cepheyi örten kepenkleri kırdığını, kapı kilidini değiştirerek işyerine girişini engellediğini, bunlardan bir sonuç alamayınca değiştirdiği kilidi kırarak dört adet sanayi tipi buzdolabı, market dolapları, tezgahları, rafları, satış ürünleri, para ve irsaliyeleri, para kasasında bulunan kıymetli evrakları aldığını, kira sözleşmesi yokmuş gibi kiralananda tadilat yapmaya başladığını, kiralama sırasında taşınmaza masraf yaparak taşınmazı kullanılır hale getirdiğini ileri sürerek, kiracısı olduğu dükkanlara davalının vaki müdahalesinin men'ine, sözleşmenin ifasına, taşınmazların eski haline getirilerek teslimine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 120.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

2010/18296-2011/13244

Mahkemece, kısa kararın 2 nolu bendinde 'Davacı tarafın tazminat talebinin kısmen kabulü ile, bina güçlendirme bedeli olan 33.757,00 TL ile 12.937,50 TL asma tavan ve tavan döşeme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine'; gerekçeli kararın 2 nolu bendinde ise '33.757,00 TL güçlendirme bedeli, 12.937,50 TL asma tavan ve taban döşeme bedeli olmak üzere toplam 46.694,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının men'i müdahale, sözleşmenin ifası ve eski hale getirme talebi ile fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine' karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. HUMK.' nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.' nun 388/son. maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.' nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar

2010/18296-2011/13244

ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.' nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararın 2 nolu bendinde 'Davacı tarafın tazminat talebinin kısmen kabulü ile, bina güçlendirme bedeli olan 33.757,00 TL ile 12.937,50 TL asma tavan ve tavan döşeme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine'; gerekçeli kararın 2 nolu bendinde ise '33.757,00 TL güçlendirme bedeli, 12.937,50 TL asma tavan ve taban döşeme bedeli olmak üzere toplam 46.694,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının men'i müdahale, sözleşmenin ifası ve eski hale getirme talebi ile fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine' karar verilmiş olması, yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 775.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/273, Karar No: 2013/4169, Tarih: 07.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/273 E.  ,  2013/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... . İş Mahkemesince verilen 24.8.2011 günlü ve 2007/957 esas ve 2011/348 karar sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalı Avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının 506 sayılı Yasa kapsamında yeniden çalışmaya başlaması nedeniyle aylığının kesilmesi için verdiği dilekçesi ile çalışmasının sona ermesi üzerine yeniden aylık bağlanması için verdiği 17.10.2007 tarihli dilekçesi Kurumdan celb edildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1990, Karar No: 2020/1266, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1990 E.  ,  2020/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13684, Karar No: 2017/24205, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13684 E.  ,  2017/24205 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5294, Karar No: 2023/193, Tarih: 11.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5294 E.  ,  2023/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM :Esastan ret

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, tasarım hükümsüzlüğü ve sicilden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;davalının başvuru tasarımlarına itiraz ettiklerini, itirazın Türk Patent tarafından reddedildiğini müvekkilinin ambalaj tasarımlarıyla davalı tasarımlarının benzer olduğunu, müvekkili şirketin 2000, 2002 ve 2005 yıllarına ait LORD ve LAMİ markalı ürünlerinde kullanılan ambalajlarına ait çok sayıda tasarım tescili bulunduğunu, bu marka ve ambalajların tanınmış olduğunu, http://www.balingida.com.tr/tr adresinde ayrıntılı bilgi bulunduğunu, bu ürünlere yüklü yatırımlar yapıldığını, dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunmadığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu 2017/T-858 YİDK kararının iptalini ve 2017/00525/1,2,3,4 ve 5 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 1960’tan beri faaliyette olduğunu, maddi manevi yatırım yaptığı tasarımlarını tescil ettirdiğini, davacının tescilsiz tasarım korumasına tabi olduğunu, tescilli ve tescilsiz tasarımlar arasında koruma konusunda farklılık bulunduğunu, davacının 2012 yılında bu marka kullanımına başladığından 3 yıllık sürenin dolduğunu ve hukuki koruma kapsamında kalmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve kanuna uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve kanuna uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tasarımlar arasında bir takım farklılıklar olduğu ve tasarımların birbirlerinin aynısı olmadığı, bu nedenle davacıya ait tasarımın yenilik koşulunu sağladığı, bir diğer koruma koşulu olan ayırt edici niteliğin değerlendirilmesinde ise seçenek özgürlüğü ve bilgilenmiş kullanıcı gibi kriterler de sürece dahil olduğu, seçenek özgürlüğü ilgili alanda oldukça geniş olmakla birlikte, bu tür ürünlerde özgürlük, ürünün küçük olması nedeniyle markayı oluşturan kelime ve logonun konumu ve büyüklüğü ve üst yüzeyde olması zorunluluğundan kaynaklanan kısıtlar ile de belirlenebildiği, bu bağlamda değerlendirme yapıldığında, tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattıkları genel izlenimler arasında belirgin bir farklılığın bulunmadığı, davacının ürünlerinde belirgin olarak dikkat çeken, iki paralel sarı çizginin iki rengi de ayıran bir görünümü olması ve beyaz zemin üzerinde marka ibaresinin bulunması olduğu, tasarım tescilinde kullanılan kelimeler koruma kapsamı dışında olmasına karşın, bütün üzerinde yarattığı etki ve konum ve şekli dikkate alınması gerektiği, bu açıdan marka olarak kullanılan kelimelerin benzer olup olmamasının bir etkisi yoksa da yazı karakterinin benzerliği, ürünün genel şekli ve küçük bir ürün üzerindeki küçük ayrıntıların tasarımın bütünü üzerindeki etkisi dikkate alındığında, dava konusu 1, 2, 3, 4 sıra numaralı tasarımların, davacı ürünleri ile aynı olmadığı, yenilik koşulunu sağladığı; ancak ayırt edici nitelik taşımadığı, davacının ürünlerinde belirgin olarak dikkat çeken, sadece siyah zemin ve iki çizgi ile sargı uçlarındaki desenler olduğu, bu özelliklerin aynen kullanıldığı dava konusu 5 sıra numaralı tasarımın da davacı ürünleri ile aynı olmadığı, yenilik koşulunu sağladığı; ancak ayırt edici nitelik taşımadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, dava konusu 2017/00525/1,2,3,4 ve 5 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddia ettiği gibi müvekkili şirketin, davacı şirketin tescilsiz markasına ait ürün tasarımlarına benzer ürünler üretip satışa koyması gibi bir durum söz konusu olmadığını, davacının tecavüz olduğunu iddia ettiği endüstriyel tasarımın, müvekkili şirket tarafından LOLO markalı ürünlerde kullanılmak üzere 5 adet ambalaj deseninin 2017/00525/1,2,3,4,5 numarasıyla tescil belgesi alınarak kullanıldığını, YİDK'nın kararından da anlaşılacağı üzere dava konusu olan tasarımların, tescil edilebilirlik şartları olan yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olduğunu, tasarımların renk seçimlerinde benzerlikler göstermesi ise ürünlerin piyasa koşullarına uyumlu olarak tasarlanmasından kaynaklandığını, belirgin düzeyde farklılıklar bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 6 ncı maddesinde açık bir biçimde bir tasarımın tescil edilebilmesi için yenilik vasfının bulunması gerektiğinin hüküm altına alındığını, dava konusu edilen tasarımların mevzuatta belirlenen şartları taşıdığını, verilen kararın hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, davalının başvurusuna konu tasarımların ayırt edici nitelik taşımadığının dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ile 2017/00525/1, 2, 3, 4 ve 5 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğü koşularının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 55 inci vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ile 2017/00525/1, 2, 3, 4 ve 5 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğü koşularının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 55 inci vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dava, YİDK kararının iptali ile 2017/00525/1, 2, 3, 4 ve 5 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2.Mahkemece davalıya ait tasarımların yeni ancak davacı tarafından daha önce piyasaya sunulan ambalaj şekilleri itibarıyla ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de davacıya ait ambalaj şekillerinin, davalının tasarımından önce kullanıldığının davacı tarafından ispat edilmesi gerekmektedir.

3.Davacı bu hususa ilişkin bir takım ürün görselleri ve internet görsellerine dayanmış olup tek başına bu görseller ve faturalar ambalaj tasarımı şeklini daha önce davacının kullandığını göstermediği gibi yenilik kırıcı olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Şu halde davacı tarafın sunduğu internet görsellerinin daha önceki tarihte umuma arz edildiğinin teknik bulgularla ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinin yapılması gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harçlarının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5141, Karar No: 2019/1998, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5141 E.  ,  2019/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/04/2017 tarih ve 2016/120 E. - 2017/119 K.

sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 28/09/2017 tarih ve 2017/865-2017/823 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe yapılan 2015/27952 sayılı, 01, 16, 17 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli "Şekil+...KİMYA SANAYİ VE TİCARET A.Ş." ibareli marka başvurusunun, dava dışı şirkete ait "BETA" esas unsurlu markalar dayanak gösterilerek davalı TPMK ... tarafından nihai olarak kısmen reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK ...'nın 2016-M-1022 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.