muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29760, Karar No: 2023/592, Tarih: 13.02.2023

2. Kabule göre de;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın suça konu sahte çekleri işlenmiş deri karşılığı Mu-dersan... Şirketi yetkilileri katılanlar ... ile Recep Dere'ye verdiği iddia ve kabulüyle nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; hem katılanların beyanında, hem de sanığın savunmasında belirtildiği üzere yaklaşık bir aylık zaman diliminde sanığın katılanlardan muhtelif zamanlarda müteaddit defalar sahte çekler karşılığı işlenmiş deri aldığı, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca ''bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu, bu duruma dayanak teşkil eden belgelerin ve araştırmaların da ayrıntılı şekilde Olaylar ve Olgular bölümünün (8) numaralı paragrafında izah edilmesi karşısında ilgili dosyaların ve varsa tespit edilebilen benzer nitelikteki dosyalarının getirtilerek incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, mahkemece iddianame ve suç tarihlerine göre sanığın aynı katılana verdiği sahte çeklerden dolayı menfaat sağlamasında hukuki kesinti bulunduğu gerekçesiyle hüküm kurulmasına rağmen Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/117 Esas sayılı dosyası ile bu yargılama dosyasındaki iddianame ve suç tarihleri dikkate alındığında hukuki kesintinin bulunmadığı, ancak sanığın aynı katılana bu iki yargılama dosyasının dışında da sahte çekler vererek menfaat sağladığı başka soruşturma ve yargılama dosyalarıın da olabileceği dikkate alınarak tüm dosyaların incelenerek iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlenmesi, bu şekilde eksiklik tamamlandıktan sonra sanık hakkında 5337 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı ya da eylemlerin ayrı suç oluşturup oluşturmadığı hüküm yerinde tartışılarak gerekli değerlendirmelerin yapılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde de YCGK' nın 15.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, sanığın suça konu sahte çekleri işlenmiş deri karşılığı Mu-dersan... Şirketi yetkilileri katılanlar ... ile Recep Dere'ye verdiği iddia ve kabulüyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; dosya kapsamına alınan belgeler ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan Olay ve Olgular Bölümünün 8 inci ve 9 uncu paragraflarında da belirtilen, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesintinin de olmadığı tespit edilen birden çok derdest dosyasının bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK) 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aynı anda verilen çekler yönünden ise 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği de gözetilerek, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında Olay ve Olgular bölümünün 8 inci ve 9 uncu paragrafında belirtilenler ile varsa başkaca sahtecilik eylemlerinin ve bağlantılı dava dosyalarının araştırılıp, mümkün olması halinde tüm davaların birleştirilmesi, aksi halde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlenmesi, eksiklikler tamamlandıktan sonra sanığın çekleri aynı anda ya da farklı zamanda verip vermediği de tespit edilerek eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gereken bir durumun var olup olmadığının, farklı zamanlarda işlediği eylemlerinde suç işleme kararını yenileyip yenilemediği, suç işleme kararını yenilememiş ise zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının hüküm yerinde tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde de YCGK' nın 15.03

.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

c) Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde;

Hüküm fıkrasında 15.000 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL den 300.000 TL adli para cezası olarak paraya çevrilmesi gerekirken, 230.000 TL olarak eksik ceza tayini,

d) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uygulanmasına rağmen tekerüre esas alınan ilamın belirtilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2015 tarihli ve 2015/226 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7281, Karar No: 2015/29256, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7281 E.  ,  2015/29256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/291886

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/263 (E) ve 2013/458 (K)

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

I-Sanık H.. S..'nın temyiz talebinin incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun, itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,

II-Sanık G.. S..'nın temyiz talebinin incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin 2003 yılı Kasım ayı olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık G.. S..'nın HSBC Bank tarafından ... Toptan Gıda İnşaat Turizm İthalat ve Ticaret A.Ş.'ye verilen çek yaprağının, sahte olarak üretilmiş kopyasını borcuna karşılık H.. E..'e vermek sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında, sanığın çekin H.. E..'e kendisi tarafından verilmediğini, H.. S.. tarafından verildiğini, çekin verildiği tarihte kendisinin Ankara dışında olduğunu savunması, bilirkişi raporunda çekin arka yüzünde yer alan G.. S.. adına atılmış imzanın H.. S..'nın eli ürünü olduğunun belirtilmesi ve çekin ön yüzündeki imzanın ise G.. S..'ya ait olduğu hususunda kesin bir kanaate ulaşılamamş olması karşısında, sanığın resmi belgede sahtecilik suçuna ne suretle iştirak ettiği tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği, temel cezanın alt sınırdan tayini durumunda 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddeleri uyarınca hükmolunacak cezalar eşit ise de 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi gereğince hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca olarak BOZULMASINA, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6690, Karar No: 2010/12157, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6690 E.  ,  2010/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak %40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8792, Karar No: 2008/11426, Tarih: 03.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8792 E.  ,  2008/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5020, Karar No: 2011/7193, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5020 E.  ,  2011/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari ilişkiden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, borçlu-davalının icra takip dosyasında adresinin Şişli olması sebebiyle yetki itirazında bulunduğu, bu konuda bir karar verilmeden itirazın iptali davası açıldığı, takibin yetkisiz icra dairesinde yapılmış olması sebebi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Borçlu-davalı hakkında haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapılmıştır. Davalı, yasal süre içinde borca itirazıyla birlikte icra dairesinin yetkisiz olduğunu ileri sürerek yetki itirazında da bulunmuştur. İİK.nun 50.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 23.maddesi uyarınca borçlu-davalının itiraz dilekçesinde yetkili icra dairesini göstermesi gerekirken, dilekçesinde yetkili yerin neresi olduğu belirtilmemiştir.

Hal böyle olunca, usulüne uygun olarak yapılmış bir yetki itirazının bulunmadığı gözetilerek işin esasının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü ile davanın bu nedenle reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9850, Karar No: 2013/8443, Tarih: 08.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9850 E.  ,  2013/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5091, Karar No: 2019/16615, Tarih: 17.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5091 E.  ,  2019/16615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davacılar ile davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldıktan sonraki tarihte davalı idarece dava konusu taşınmazlar hakkında bedel tespit ve tescili davası açıldığı anlaşıldığından konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar ile davalı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davacılar ile davalı idare vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın bir kısım davacılardan alınmasına, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/394, Karar No: 2016/17, Tarih: 19.01.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/394 E.  ,  2016/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Gözaltındaki şüpheliye kötü muamelede bulunmak suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin, Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.11.2011 gün ve 311-332 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.12.2012 gün ve 29974-37883 sayı ile;

"...Dosya kapsamı gözetildiğinde katılanın gözaltında tutulduğu süre içerisinde işkenceye maruz kaldığının anlaşılması ve sanıkların katılanı kendilerinin sorguladığı şeklindeki beyanları, soruşturmanın bir başka görevli tarafından yapıldığına ilişkin iddia ve savunmanın bulunmaması karşısında, atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, sanıkların katılana kötü muamele yapan kişiler olmadığı hususunda mahkemede tam bir kanaat oluşmamasının nedenleri de karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde beraat kararları verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 18.04.2013 gün ve 20-157 sayı ile;

"Sanıklar Selahittin Köse ve ...'ın savunmalarında, mağdur hakkında yürütülen soruşturma sırasında mağdurun ifadesini kendilerinin aldığını ancak mağdura kesinlikle işkence veya kötü muamelede bulunmadıklarını, göz altında kaldığı süre içinde 24 saatte bir raporunun alındığını ve raporlarda herhangi bir işkence veya kötü muamele bulgusunun tespit edilmediğini, mağdurun örgüt adına kuryelik yapan önemli şahıs olması nedeniyle yakalanmasını örgütün hazmedemeyip mağdurun örgüt tarafından cezalandırılmış olabileceğini, örgütün kamu görevlilerini psikolojik olarak sindirmek ve örgüt üyelerini suçtan kurtarmak amacıyla bu tür işkence iddialarını ortaya attığını, kendilerinin Seydim Jandarma Karakolu'nda görevli olmalarına rağmen karakolda nezarethane olmadığı için mağdurun İl Merkez Jandarma Komutanlığı'nın nezarethanesinde kaldığını, suçlamayı kesinlikle kabul etmediklerini beyan ettikleri, Seydim Jandarma Karakol Komutanlığı'nın 16.03.2004 tarihli yazı cevabına göre, mağdurun Seydim Jandarma Karakolu'na hiç getirilmediği, bu karakolda nezarethane olmaması nedeniyle mağdurun Çorum İl Merkez Jandarma Komutanlığı'ndaki nezarethanede kaldığının anlaşıldığı,

Her ne kadar mağdur, savcılıkta alınan 21.02.2003 tarihli ifadesinde, gözaltında kaldığı süre içinde kendisine işkence edildiğini iddia etmiş ise de, gözleri bağlı olduğu için kendisine işkence yapan jandarmanın kim olduğunu bilmediğini beyan ettiği, mağdurun gözaltından 29.09.2002 tarihinde çıkıp aynı tarihte tutuklanarak cezaevine gönderilmesine rağmen bu tarihten yaklaşık 2,5 ay geçtikten sonra avukatı aracılığıyla 16.12.2002 tarihinde şikayette bulunduğu, yargılama aşamasında Adli Tıp 2. İhtisas Kurulundan alınan 09.02.2009 tarihli rapora göre, cezaevine girişte muayenesi bulunmayan mağdurun 02.10.2002 tarihinde (yani cezaevine girdikten 3 gün sonra) cezaevinden sevk sonucu Çorum Devlet Hastanesi cildiye polikliniğinde yapılan muayenesinde, sağ kolda ekimoz bulunduğunun bildirildiği, aynı gün yapılan ortopedik muayenesinin normal olarak değerlendirildiği, 02.10.2002 tarihinde sağ kolda tespit edildiği bildirilen ekimozun ebadı, rengi, şekli, kolun hangi bölümünde olduğu gibi ayrıntılı bir tarif bulunmadığından bu ekimozun ne zaman oluştuğu hususunda tıbben görüş bildirilemediği, söz konusu ekimozun sert ve künt bir cismin doğrudan havalesi ile oluşabileceği gibi, kişinin sağ kolunu sert bir cisme çarpması veya çarptırılması ile de oluşabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığı, mağdurun 23.10.2002 tarihinde yapılmış muayene sonucunda hangi bölgede olduğu belirtilmeden 'yumuşak doku travması' tanısı konulmuş olduğu, 29.11.2002 tarihinde fizik tedavi rehabilitasyon bölümüne sevk edildiği, 25.11.2002 tarihinde de ortopediye sevk edildiğine dair kayıt bulunduğu, 17.12.2002, 18.12.2002 ve 19.12.2002 tarihlerinde Ankara Numune Hastanesi'nde yapılan muayenelerinde, sağ omuz hareketlerinin ağrılı ve kısıtlı olduğunun saptandığı, 23.01.2003 tarihinde çekilen sağ omuz MR'ında rotator cuff'ta parsiyel rüptürle uyumlu sinyal değişiklikleri saptandığının bildirildiği, mağdurun gözaltı sürecinden üç gün sonra 02.10.2002 tarihinde yapılan ortopedik muayenesinin normal bulunması dikkate alındığında, olaydan yaklaşık 4 ay sonra çekilen MR'larda tespit edildiği bildirilen omuzdaki rotator cuff yırtığının gözaltı sürecinde oluştuğunun kesin tıbbi delillerinin bulunmadığı, mağdurun 16.06.2003 tarihinde Adli Tıp Kurulu'nda yapılan muayenesinde, vücudunda elektrik girişine delil teşkil edecek herhangi bir lezyon izi saptanmaması, gerek gözaltı sırasında gerekse cezaevinde bulunduğu süre içerisinde yapılan muayenelerde elektrik girişine ait bir lezyon tanımlanmaması, 26.12.2002 tarihinde yapılan EMG'nin normal bulunması dikkate alındığında, kişiye gözaltı süresi içerisinde elektrik verildiğinin kesin tıbbi delillerinin bulunmadığı, mağdurun gerek insan hakları vakfında yapılan psikiyatrik muayenesinde ve gerekse 16.06

.12.2002 tarihinde yapılan EMG'nin normal bulunması dikkate alındığında, kişiye gözaltı süresi içerisinde elektrik verildiğinin kesin tıbbi delillerinin bulunmadığı, mağdurun gerek insan hakları vakfında yapılan psikiyatrik muayenesinde ve gerekse 16.06.2003 tarihinde Adli Tıp Kurulu'nda yapılan muayenesinde tespit edilen post travmatik stres bozukluğunun maruz kaldığını iddia ettiği travma sonucunda gelişebileceği gibi, gözaltı şartları, daha sonra tutuklanıp konulduğu cezaevindeki süreç sonucunda da ortaya çıkabileceği, mevcut verilerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığının belirtildiği,

Her ne kadar dosyaya ibraz edilen İnsan Hakları Vakfı tarafından düzenlenen 18.06.2003 tarihli raporda, mağdurun sağ omuz ekleminde saptanan supraspinatus tendon rüptürü ve rotator kaf parsiyel rüptürünün kaba dayak ve elektrik işkencesiyle uyumlu olduğu; İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nda görevli öğretim görevlilerince düzenlenen 01.07.2011 tarihli raporda, mağdurun vücudunda tespit edildiği bildirilen fiziksel ve ruhsal bulguların İstanbul Protokolü çerçevesinde yapılan değerlendirmesine göre, ifadelerinde belirttiği işkence hikayesi ile uyumlu olduğu; yine Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nda görevli öğretim görevlilerince düzenlenen raporda, mağdurdaki bulguların işkence öyküsü ile yüksek düzeyde uyumlu olduğu ve Dünya Sağlık Örgütü'nün uluslararası hastalık sınıflandırması (ICD-10) kapsamında Y07.3 kodlaması ile belirtilen işkence tanısına uyduğu belirtilmiş ise de, yukarıdaki paragrafta ayrıntılı olarak açıklanan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun raporunda belirtildiği üzere, mağdurdaki bulguların ne zaman ve ne şekilde meydana geldiğinin kesin olarak tespit edilemediği, mağdurdaki bulguların işkence hikayesi ile uyumlu olduğuna dair akademisyenlerden alınan görüşlerin mağdurun işkence gördüğünü ve bu işkenceyi sanıkların gerçekleştirdiğini ispat edecek bir delil niteliğinde bulunmadığı, mağdur ile cezaevinde aynı koğuşta tutuklu olarak bulunan tanıkların beyanlarına mağdur gözaltında iken alınan darp cebir izi bulunmadığına dair raporlar karşısında üstünlük tanınmasını gerektiren hukuki bir neden bulunmadığı, mağdurun nezarethaneden çıkarılacağı sırada 29.09.2002 tarihinde muayenesini yapan doktor ... mahkememizde alınan beyanında, muayene sırasında mağdurun, gözaltındayken itilerek duvara çarpılması nedeniyle kolunda hareket kısıtlılığı olduğunu söylediğini ancak muayene sırasında mağdurda herhangi bir darp, cebir, yara bere izi, şişlik, kırık çıkık bulunmadığını beyan ettiği,