muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2793, Karar No: 2019/8511, Tarih: 10.12.2019

Hükmü, bir kısım davalılar vekili, davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Yasal veya atanmış mirasçı, terekeyi veya bazı tereke mallarını elinde bulunduran kimseye karşı mirasçılıktaki üstün hakkını ileri sürerek miras sebebiyle istihkak davası açabilir. Bu davada hakim mirasçılık sıfatıyla ilgili uyuşmazlıkları da çözer. (TMK m.637/1)

Terekeyi veya bazı tereke mallarını elinde bulunduran kimseye karşı dava açan yasal veya atanmış mirasçının mirasçılıkta üstün hak iddiası bulunmuyorsa, açılan dava adi istihkak davasıdır. TMK 639 maddesinde yazılı zamanaşımı süresinin adi istihkak davasında uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Mal mevcut olduğu sürece zamanaşımı yoktur.

Davacılar ve davalılar, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/366-1206 Esas, Karar sayılı verasete göre mirasçıdır. Tarafların mirasçılık sıfatları üzerinden uyuşmazlık bulunmadığından miras sebebiyle istihkak davasından söz edilemez. Mirasçılar arasındaki adi istihkakta zamanaşımı söz konusu olmaz.

Dosya içerisinde yer alan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/366-1206 Esas, Karar sayılı mirasçılık belgesine göre davacıların da murisin mirasçıları oldukları halde mirasçılık sıfatları ketmedilerek davalılar tarafından 6369 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.06.2006 tarihli resmi senet ile 20.000,00TL bedelle ... adlı kişiye satışı yapılmıştır. ...’in de taşınmazı 09.05.2007 tarihinde ... ... Vakfı’na bağışladığı anlaşılmaktadır. Mirasçı olan davacıların taşınmazın bağışlanmasında iradelerinin olmaması sebebiyle bu taşınmazın da dava tarihindeki değeri üzerinden davacıların miras payları oranında tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle 6369 ada 14 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13286, Karar No: 2018/9546, Tarih: 19.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13286 E.  ,  2018/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan ...’in işçilik alacağından kaynaklanan ilamlı icra emrinin yürütüldüğü Bakırköy 13. İcra Dairesi’nin 2010/12503 sayılı takip dosyası ya da onaylı örneğinin haciz tutanağı ile birlikte dosya arasına alındıktan ve haczin yapıldığı tarihte işyerinin sahibi olan sanıklara yediemin olarak bırakılan malların yerinde olduğu, her an teslim edebilecekleri sanık ... tarafından beyan edilmesi karşısında, savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadıkları, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmaları nedeniyle kaybolmalarına veya bozulmalarına neden olup olmadıkları belirlendikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

2- Sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulurken, CMK.nun 223. maddesi, fıkrası ve ilgili bendinin gösterilmemesi, suretiyle CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11603, Karar No: 2006/1390, Tarih: 15.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11603 E.  ,  2006/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.11.1998 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.7.1999 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının köy yaylasına kalıcı nitelikte ve mülk edinme amacına yönelik bina yaptığını, çevresinden yararlandığını ileri sürerek yaylaya elatmanın önlenmesini ve binanın yıkılmasını istemiştir.

Mahkemece, davalının betonarme ev yapmak suretiyle vaki elatmasının önlenmesine ve binanın kal’ine karar verilmiştir.

13.5.1999 günlü kroki ile davalının yayla yerinin 30,20 metrekarelik kesimine tek katlı kalıcı nitelikte mülk edinmek amacıyla ev yaparak 27,70 metrekarelik kesimine biriket yığma tarzda tek katlı ahır yapmak suretiyle, 36,02 metrekarelik kesimini ise çevirmek suretiyle elattığı saptanmıştır.

Bilirkişi raporu doğrultusunda davalının çevirerek kullandığı 36,02 metrekare yüzölçümündeki yayla yerine elattığı saptandığı halde bu kesime de elatmasının önlenmesine karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan; bilirkişi raporundan 27,70 metrekarelik kesime yapılan ahırın mülk edinmek amacıyla yapılmış kalıcı nitelikte olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Ahır olarak yapılan bu yapının mülk edinmek amacıyla kalıcı nitelikte yapılmış bir yapı olup olmadığı araştırılarak, kalıcı yapı niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde davalının bu kesime

de elatmasının önlenmesi ile yapının yıkılmasına karar verilmelidir. Geçici olarak hayvanların barınması amacıyla yapılmış bir yapı olduğunun saptanması halinde ise bu yapının yıkılması gerekmez.

Mahkemece, bu yönler düşünülmeden sadece ev yerinin bulunduğu kesim için kabul kararı verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1258, Karar No: 2025/166, Tarih: 15.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1258 E.  ,  2025/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1805 Esas- 2023/1924 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2021/723 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisleri ...'ın vefatından sonra davalı şirkette pay sahibi olduklarını, şirketin hakim ortakları ve yetkili müdürleri tarafından davacılara şirket faaliyetleri, şirket kayıtları, borç ve kârlılık durumu, öz varlık hakkında bilgi verilmediğini, davacılara noter kanalıyla genel kurul çağrısı yapıldığını, ancak 26.03.2018 tarihinde şirket merkezine gidildiğinde şirket müdürü tarafından hiçbir bilgi ve belge verilmeyeceğinin beyan edildiğini ve bu durumun tutanak altına alındığını, ... vekili tarafından tutulan tutunağın şirkete tebliği üzerine finansal gelir tablosu ve bilançonun davacıya noter kanalıyla iletildiğini, şirket finansal tablolarının genel kuruldan bir gün önce tebliğ edilmiş olsa dahi genel kurulun kanuna ve usule uygun olması için bu tabloların genel kuruldan en az 15 gün önce hazır edilmesi ve pay sahiplerine bir nüsha verilmesini gerektiğini, bu şartların hiçbirisi sağlanmamış olduğundan genel kurul kararlarının usulsüzlük nedeniyle geçersiz olduğunu, 30.05.2018 tarihindeki genel kurulda hazır bulanan davacı vekillerine, talep edildiği halde son üç yıla ait finansal tabloların, mizanın, şirketin kiracılık durumu ve kira kontratına ilişkin belgelerin verilmediğini, şirketin diğer ortakları ... ve ...'ın şirketten huzur hakkı aldığını, diğer ortak Jale Kayan'ın ise ...'ın eşi olup şirket üzerinden gelir elde ettiğini, şirketin kâr payı ve kâr avansı dağıtmama kararının art niyetli olduğunu, huzur hakkının tespiti konusunda müdürler kuruluna yetki verilmesinin kötüniyetli olduğunu, ilgili kararla, genel kurula ait yetkilerin müdürler kuruluna devredildiğini, şirkete ait tüm gayri menkullerin satışı için genel kurul kararı alınması şartı kaldırılarak sadece birinci derece imza yetkilisi müdür imzası ile gayrimenkullerin satışının mümkün kılındığını, bu kararın esas amacının, davacılara ait hisselerinin değerini düşürmek olduğunu, kararın, taşınmazları satılmak suretiyle şirketin maddi değerinin azaltılması riskini içerdiğini, işlemlerin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek davaya konu genel kurulda alınan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, dava dilekçesinde, talep sonucunun açık bir şekilde belirtilmediğini, davacıların, davalı şirketin tüm işleyişine ilişkin davalar açarak davalı şirketi zor durumda bırakmak istediklerini, bu nedenle müvekkilinin uğraması kuvvetle muhtemel olan zararlara karşılık teminat yatırmaları gerektiğini, davacılara gelir tabloları ve bilançoların 28.03.2018 tarihli noter ihtarnamesi ile gönderildiğini, genel kurulda davacının sorduğu soruların ve ileri sürdüğü tüm iddiaların cevaplandırıldığını, gündemle ilgisi bulunmayan sorulara ise gündem dışı konuların genel kurulda görüşülüp, tartışılıp, müzakere edilememesi sebebi ile cevap verilmediğini, müvekkilinin kanuna aykırı bir uygulamasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesiyle, davaya konu genel kurulda alınan tüm kararların iptali talep edilmiş ise de davacıların, (2) ve (3) numaralı kararlara olumlu oy kullandıkları ve dava dilekçesi içeriğinde bu kararlara ilişkin herhangi bir iptal gerekçesi de ileri sürmedikleri, bu nedenle davacı tarafça iptali istenilen kararların, usulüne uygun olarak muhalefet şerhi de koydukları 4, 5, 6, 7 ve 8 numaralı kararlar olduğunun kabulü gerektiği, bilanço ve gelir tablolarının okunması ve müzakere edilmesine ilişkin 4 numaralı ve şirketin yıllık faaliyet raporlarının okunması ve müzakere edilmesine ilişkin 5 numaralı kararlar hakkındaki iptal talebi bakımından; davacıların finansal tabloların şirket merkezinde incelemelerine açılmadığına dair 26.03.2018 tarihini taşıyan bir tutanak düzenledikleri ve davalı tarafa finansal tabloların incelemeye sunulması için noter marifetiyle 26.03.2018 tarihli ihtarnameyi gönderdikleri, ancak genel kurul toplantısına çağrının usulüne uygun olduğu, .... Noterliğince, finansal tabloların şirketin merkez adresinde duvar panosuna asılı olduğuna dair 28.03.2018 tarihli tespit tutanağının düzenlendiği, 30.03.2018 tarihinde 2017 yılı olağan genel kurul toplantısının davacıların da katılımı ile yapıldığı, bilanço ve gelir tablolarının ve yıllık faaliyet raporunun toplantıda okunduğu, diğer yandan davacıların %10'un üzerinde azınlık oyuna sahip oldukları ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 420. maddesi uyarınca, gündemin bu maddelerinin ertelenmesini talep etme hakları bulunduğu, davacıların bu haklarını kullanmadıkları da gözetilerek anılan kararlara ilişkin iddialarını ispat edemedikleri kanaatine varıldığı, şirket ortaklarına 2017 yılına ait kâr payı ve kâr payı avansı dağıtılmamasına ilişkin (6) numaralı karar hakkındaki iptal talebi bakımından; davalı Şirket'in 2014 yılında tarım ve hayvancılık sektöründe faaliyet amacıyla yatırım kararı aldığı, bu nedenle 2015 yılı sonrasında kâr elde edemediği, 2016 ve 2017 yıllarında satılan malların maliyetlerinin yükselmesi ile kârlılığın azalması, faiz giderlerinin artması nedeniyle zarar ettiği, kâr payı dağıtılması için şirketin öncelikle kâr elde etmesi gerektiği, şirket kâr etmediğine göre bu kararın iptalini gerektiren bir neden bulunmadığı, davacılarca, murislerinin vefatı sonrasında kendilerine kâr ödenmemesi için şirketin zarara uğratıldığı ileri sürülmüş ise de, davalı Şirket'in, murisin 07.09.2017 tarihindeki vefatından önce 2016 yılında da zarar ettiği, esasen şirketlerin ticari hayatın içinde zarar ettiği hesap dönemlerinin bulunmasının normal olduğu da dikkate alındığında bu iddialarını ispat edemedikleri, huzur haklarının tespiti konusunda müdürler kuruluna yetki verilmesine ilişkin (7) numaralı karar bakımından;

6102 sayılı Kanun'un 616. maddesinde, genel kurulun devredilemez yetkilerinin düzenlendiği, aynı maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde, müdürlerin ücretlerinin belirlenmesi ve ibralarının genel kurulun devredilemez yetkileri arasında sayıldığı, (7) numaralı kararın bu hükme açıkça aykırı olduğu, bu nedenle iptali gerektiği, iç yönerge değişikliğine ilişkin (8) numaralı karar hakkındaki iptal talebine gelince, anılan kararla, davalı Şirket'in 03.09.2015 tarihli iç yönergesinin, "1. derece imza yetkilisi müdür, şirketimizi şirket kaşesi altına koyacağı münferid imzasıyla temsil ve ilzama yetkilidir. Ayrıca müdürleri kurulu başkanıdır ve tüm kurul toplantılarına başkanlık eder." şeklinde değiştirilmesine karar verildiği, 6102 sayılı Kanun'un, genel kurulun yetkilerini düzenleyen 616. maddesinde, taşınmaz satışına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, buna karşılık aynı maddenin ikinci fıkrasında, bu fıkrada sayılan hususların şirket sözleşmesinde öngörüldükleri takdirde genel kurulun devredilemez yetkileri arasında olduğunun belirtildiği, anılan hükümde sayılan hallerden birinin de (a) bendinde belirtilen, şirket sözleşmesi uyarınca genel kurulun onayının arandığı haller ile müdürlerin faaliyetlerinin onaylanması olduğu, anonim şirketlere ilişkin 6102 sayılı Kanun'un 408/2-f hükmünde, önemli miktarda şirket varlığının toptan satışının genel kurulun yetkisine bırakıldığı, şirket ana sözleşmesinde genel kurulun yetkisine dair bir hüküm bulunmadığı, ancak bilirkişi incelemesinde, 2015-2016-2017 yıllarında hiçbir şekilde gayrimenkul alım satımının olmadığının tespit edildiği ve davacıların murisinin şirket tarafından kiralanan gayrimenkulüne ilişkin olarak davacılara kira ödemesinin yapılmadığı dikkate alındığında, verilen yetki ile şirkete ait gayrimenkullerin satılması halinde davacıların hisselerinin değerinin düşmesi riskinin oluştuğu, murisin vefatına kadar genel kurulun iznine bırakılan taşınmaz satışı yetkisinin, murisin vefatından ve davacı ortaklar ile diğer ortaklar arasında uyuşmazlıklar çıktıktan sonra sadece müdürler kurulu başkanına verilmesinin iyiniyet kurallarına uygun olmadığı, bu nedenle bu kararın da iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davaya konu genel kurulda alınan (7) ve (8) numaralı kararların iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde; usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava,limited şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde; usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava,limited şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ileBölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 15.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16336, Karar No: 2017/9883, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16336 E.  ,  2017/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36349, Karar No: 2016/2630, Tarih: 10.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/36349 E.  ,  2016/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının rahatsızlığı nedeniyle iş akdinin keyfi bir biçimde sonlandırıldığını, işyerinde şoförlüğün dışında yapabileceği pek çok iş alanı bulunduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının hat şoförü olarak çalışmakta iken sağlık sorunları yaşadığını, 26/12/2014 tarihli dilekçesi ile ... Devlet Hastanesi’nin “otobüs şoförlüğü yapması sakıncalıdır” kararını içeren sağlık kurulu raporunu sunarak geri hizmet talebinde bulunduğunu, davalı şirket tarafından yapılan araştırma ve değerlendirmeler sonucunda davacının istihdam edileceği boş ve uygun bir pozisyon bulunmadığını, zorunlu olarak davacının tüm yasal hakları ödenmek sureti ile hizmet akdine 23/01/2015 tarihinde son verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının koşullarına ve talebine cevap veren davalı şirketin istihdam ihtiyacının olup olmadığı, personel hareket listeleri, fazla çalışma saatleri, görev değişimleri, geçici görevlendirmeler v.b. Personel ve İnsan Kaynakları uzmanı bilirkişi marifetiyle araştırılmış, bilirkişinin gerekçeli raporundaki tespitlere göre; davacının, mevcut durumuna uygun olabilir olan net bir istihdam alanının tespit edilemediği, davalı işveren tarafından yapılan fesih geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 26/12/2014 tarihli dilekçesi ile, “ekte sunduğum rapora istinaden geri hizmette değerlendirilmem hususunda gerekenin yapılmasını saygılarımla arz ederim” şeklinde işverenden görev yeri değişikliği talebinde bulunduğu, dilekçesi ekinde sunduğu ... İlçe Devlet Hastanesinin 23/01/2014 tarihli Sağlık Kurulu raporunda “hastanın yapılan muayenesindemenisküslerin yerleşim bozukluğu, eski yırtık veya yaralanmaya bağlı, tanısı mevcut olup otobüs şoförlüğü yapması sakıncalıdır.” yazdığı, 23/01/2015 tarihli fesih bildirimi ile işveren tarafından sağlık nedeniyle iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.