muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/548, Karar No: 2024/3669, Tarih: 27.05.2024

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

427,60 TL onama harcın da davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5859, Karar No: 2010/15971, Tarih: 12.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/5859 E.  ,  2010/15971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 Esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin ''tefhim / tebliğden itibaren başlayacağı'' belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden ; 26.11.2007 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 19.12.2007 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16947, Karar No: 2017/4764, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16947 E.  ,  2017/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... mah. 109 ada 76 parsel sayılı 1911,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile Hüseyin oğlu 1925 doğumlu ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, tesbitin iptali için davalı .... doğumlu ...'a husumet tevcih ederek dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/02/2009 tarih ve 2008/16841 - 2009/1569 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, tesbitin iptali için davalı .... doğumlu ...'a husumet tevcih ederek dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/02/2009 tarih ve 2008/16841 - 2009/1569 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddi ile 109 ada 76 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27/05/2014 tarih ve 2014/3634 – 5753 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddi ile 109 ada 76 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27/05/2014 tarih ve 2014/3634 – 5753 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; ”Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; kadastro tesbitine itiraz davalarında davalı sıfatı, kadastro tutanağının mülkiyet hanesinde adı yazılı tesbit malikleri ile varsa tutanağın beyanlar hanesinde yararına şerh yazılan kişi ya da kişilere aittir. Yargılama sırasında yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 179/1. maddesi ile hüküm tarihinde

yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 119/1. maddesi uyarınca dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanunî temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi zorunludur. Bu bildirim sırasında yapılan yanlışlık davanın, her zaman husumet nedeniyle reddi sonucunu doğurmamakta ve hatanın giderilmesi imkânı bulunmaktadır. Somut olayda, davanın, tesbit maliki olan Hüseyin oğlu 1925 doğumlu ...'a yöneltilmesi gerekirken, dava dilekçesinde İbrahim oğlu 1971 doğumlu ... hasım gösterilmiştir. Ne var ki, dava dilekçesindeki anlatım ve istemden, asıl dava edilmek istenenin tesbit maliki olduğu anlaşılmaktadır. Davacının, somut olayda, tesbit maliki olan ... yerine ...'ı hasım göstermek şeklindeki yanılgısı temsilcide hata niteliğindedir. Temsilcide hata hâlinde, davanın husumetten reddedilmeyip, doğru hasma dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanabileceği Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarındandır. Nitekim, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın, "Tarafta İradi Değişiklik" başlığını taşıyan 124. maddesi ile de temsilcide yanılgı hali madde kapsamına alınmıştır. Hal böyle olunca, davanın tesbit maliki ...'a yöneltilmesi için davacı yana olanak verilmesi, tesbit malikinin davaya dahil edilerek dava dilekçesinin usûlüne uygun tebliğ edilmesi, taraf teşkili sağlandığı takdirde davaya devamla tarafların bildirdikleri deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tesbit maliki olmayan davalı aleyhine açılmış bulunan davanın yürütülerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan usulden reddine, dahili davalılar ölü ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın esastan reddine, 109 ada 76 Parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağında belirtilen vasıf miktar ve sınırları itibariyle ölü tespit maliki Hüseyin oğlu ... mirasçıları dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına, murisin mirası 8 pay kabul edilmek suretiyle 1/8'er miras payı ile tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1270, Karar No: 2021/2226, Tarih: 03.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/1270 E.  ,  2021/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili, davalılar ... ve ... Grup Mobilya Teks. Zemin Döş. Oto. Koruma ve Ltd. Şti. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 29.06.2015 gün ve 2015/9573 E-2015/9250 K sayılı ilamı ile “.... ".... yetki sözleşmesi alacaklı ile borçlu şirket arasında yapılmış olup geçerli bir sözleşmedir. Ancak 3.kişi ile yapılmış bir yetki sözleşmesi bulunmamaktadır. Diğer yandan borçlu ile 3.kişi zorunlu dava arkadaşı olup birlikte yetki itirazında bulunmamışlardır. Bu nedenle davaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalı ... vekili, davalılar ... ve ... Grup Mobilya Teks. Zemin Döş. Oto. Koruma ve Ltd. Şti. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı borçlu ile diğer davalılar

arasında organik bağ olduğunun anlaşılmasına, Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan 2020/11612 E-2021/2225 K. sayılı dosyada davalı ...’e davalı borçlunun 8 adet araç daha devrettiğinin anlaşılmış olmasına göre davalı ... vekilinin, davalılar ... ve ... Grup Mobilya Teks. Zemin Döş. Oto. Koruma ve Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.084,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... Grup Mobilya Teks. Zemin Döş. Oto Koruma ve Ltd. Şti. ve ...'dan alınmasına 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13269, Karar No: 2014/18293, Tarih: 17.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13269 E.  ,  2014/18293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin yapısında yeniden yapılandırmaya gidildiğini, bu bağlamda şirketin genel müdür ve yardımcıları ile çalışanlarının iş akitlerinin feshedildiğini, müvekkili şirket adına eski genel müdürü ..... tarafından davalı ... adına bono düzenlendiğini, davalı ...'nin de şirket eski genel müdür yardımcısı ve ortağı olduğunu, dava dışı .....'ın kambiyo senedi düzenleme yetkisinin bulunmadığını, muvazaalı olarak düzenlenen ve bedelsiz olan bononun davalı ... tarafından diğer davalı ...'a ciro edildiğini, davalıların birlikte müvekkili şirket zararına hareket ettiklerini ileri sürerek müvekkil şirkete .....A.Ş tarafından ödenmesi ihbar edilen 30.05.2013 tarihli 300,000,00 TL bedelli bonodan dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı şirketin ortağı olduğunu, davanın yetkisiz yerde açıldğını, bonodaki kesin yetki kuralına göre yetkili mahkemelerin İstanbul Mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin zaman zaman davacı şirkete borç para verdiğini, taşınmazları üzerinde şirket lehine ipotek tesis ettirdiğini, ipotekli taşınmazları ticari ilişkisi olduğu davalı ...'a sattığını, ancak ipotek engeli nedeni ile sadece satış vaadi sözleşmesi yapılabildiğini, ipotek engelinin kaldırılması için düzenlenen 10.01.2012 tarihli protokol gereğince bononun alındığını, ancak davacının ipotekleri kaldıramadığını belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, bonoda yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olarak belirlendiğini, davanın yetkisiz yerde açıldığını, davacının idddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'nin savunmaları doğrultusunda davacı şirket ile ortağı arasındaki iç ilişkiye yönelik bu davanın HMK 14/2. maddesi uyarınca şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde görülmesi gerektiği, bu yetki kuralının kamu düzenine ilişkin ve kesin olduğu, resen nazara alınacağı, usul ekonomisi ve davalar arasındaki fiili irtibat nedeniyle yetki itirazında bulunan diğer davalı yönünden de yetkisizlik kararı verilmesinin yerinde olacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren yasal sürede ve talep halinde dava dosyasının yetkili .....Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3367, Karar No: 2015/2639, Tarih: 17.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/3367 E.  ,  2015/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 295-52 sicil numaralı işyerinde geçen 16 günlük çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; 295.52 sicil numaralı iş yerinden davacı adına bildirilen, ancak davadışı ...’un hizmet cetvelinde davacı adına görülen 19.08.1969 – 03.09.1969 tarihleri arasındaki 16 günlük çalışmanın davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, çalışmanın sona erdiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde dava açılmadığı, yine davacının dönem bordrosunda ... nolu iş yerinde adı geçtiği, davacının ise 295.52 sicil numaralı iş yerinde çalıştığını iddia ettiği, davacının çalışmalarının belirttiği iş yeri ile ilgili herhangi bir işe giriş bildirgesi verilmediği, aksinin de ispatlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği ve ... sicil numaralı iş yeri tarafından dönem bordroları ile davacı adına Kuruma bildirilen, ancak davadışı ...’un hizmet cetvelinde davacı adına görülen çalışmaların davacıya ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalıştırılanlar, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3. maddesinde belirtilen istisnalardan olmamak kaydıyla, 2. maddede öngörülen koşulların varlığı halinde kendiliğinden sigortalı sayılırlar.

Sigortalılar ile bunların işverenleri hakkında sigorta hak ve yükümlerinin sigortalının işe alındığı tarihten başlayacağına ilişkin norm, sigortalının kayıt altına alınabilmesi ile sonuç doğurur.

Bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesinde tanımlanmıştır. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl (20.06.1987 tarihinde on yıla çıkarılmıştı. Ancak 01.06.1994 tarihinde tekrar beş yıla indirildi.) içerisinde isteyebilir. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl (20.06.1987 tarihinde on yıla çıkarılmıştı. Ancak 01.06.1994 tarihinde tekrar beş yıla indirildi.) içerisinde isteyebilir. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

İşverenin, sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanunun 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu vd. şeklinde sıralanmıştır. Bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca, fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Kesintili çalışmanın varlığı halinde ise, kesintinin öncesi ve sonrasında oluşacak her çalışma devresi için dava koşullarının varlığı yukarıda belirtilen olgular dikkate alınarak belirlenecektir.

Somut olayda davacı, Kuruma kendisinin adıyla bildirilen ancak davadışı İsmail Karabulut’un hizmet cetvelinde görülen çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitini talep etmiştir. Yani davacı, Kuruma bildirimi olmayan bir çalışmanın tespitini değil, Kuruma kendi adıyla bildirilen ancak kendisine ait hizmet cetvelinde değil de başkasına ait hizmet cetvelinde kendi adı ile görülen çalışmaların kendisine ait olduğunu talep etmektedir. Bu nedenle olayda hak düşümünün geçtiğinden söz edilemez.

Öte yandan; davacının adının görüldüğü dönem bordrolarının ait olduğu ... sicil numarasının; çalışmaların geçtiği işyerinin işkolu, kodu, sıra numarası ve il kodundan oluştuğu, davacının çalışmalarının geçtiğini iddia ettiği işyerinin numarası olarak belirttiği 295.52 sicil numarasının ise sadece işyeri sıra numarası ve il kodundan ibaret olduğu anlaşılmaktadır. (İl kodları zamanla değişmiştir.) Ayrıca davacı adına dönem bordrosu ile bildirilen çalışmaların bulunduğu dönem bordrosunda adı bulunan tanıklarca da davacı çalışmasının doğrulandığı görülmüştür.

Bu halde davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği sigortalılık süresi ile ilgili hak düşümü süresinden dolayı ve aynı zamanda işyerleri ile ilgili yeterli araştırma yapılmaksızın ... no’lu iş yeri ile 295.52 sicil numaralı işyerlerinin farklı işyerleri olduğu belirtilerek red kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Bu halde davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği sigortalılık süresi ile ilgili hak düşümü süresinden dolayı ve aynı zamanda işyerleri ile ilgili yeterli araştırma yapılmaksızın ... no’lu iş yeri ile 295.52 sicil numaralı işyerlerinin farklı işyerleri olduğu belirtilerek red kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ... sicil no’lu iş yeri ile 295.52 sicil no’lu işyerlerinin aynı işyeri olup olmadığını davalı Kurumdan sormak ve her iki işyerine ait sicil dosyasını Kurumdan getirtmek, davadışı İsmail Karabulut’un hizmet cetvelinde davacı adına görülen 19.08.1969 – 03.09.1969 tarihleri arasındaki 16 günlük çalışmanın dayanağı olan belgeleri Kurumdan getirtmek, bu çalışmanın hizmet cetvelinde görüldüğü İsmail Karabulut’u tanık olarak hazır edip çalışmanın kendisine ait olup olmadığı konusunda ifadesini almak, kendisine ait olduğunu iddia etmesi halinde bu kişiyi taraf haline getirmesi için davacıya önel vermek, davakonusu çalışmaların geçtiği işyerinin dönem bordrolarını getirterek, resen bordro tanığı seçerek, dava konusu çalışmaların davacıya ait olup olmadığı konusunda beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.