muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6266, Karar No: 2021/10664, Tarih: 23.06.2021

... A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendika üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16915, Karar No: 2024/1311, Tarih: 13.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16915 E.  ,  2024/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/33 E., 2022/76 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Eğirdir Dağ Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Lojistik Destek Karargâh Komutanlığında, katılan P.Uzm.Çvş. ...’ın ise 1. Gösteri ve Tatbikat Bölük Komutanlığı emrinde görevli olduğu, sanığın Bnd.Er ... ile birlikte, 28.04.011 tarihinde 05.30-07.30 saatleri arasında Silahlı Cephanelik Nöbetini tuttukları, nöbet esnasında sanığın nöbet silahını kulübe kapısına

dayayarak oturduğunu gören 1. Gösteri ve Tatbikat Bölük Komutanlığı Nöbetçi Uzman Çavuşu katılanın, yaklaşık 15 metre mesafeden sanığı yanına çağırdığı, yanına gelen sanığı önce ikaz eden katılanın, akabinde, sanığın suratına isabet eder şekilde iki kez yumrukla vurduğu, bu eyleme maruz kalan sanığın, tüfeğini askı kayışı omzunda olduğu hâlde katılana tevcih ettiği ve katılana hitaben s..tir git, başıma bela olma, a..na koduğumun uzmanı dediği, bunun üzerine katılanın sanığa birliğini sorduğu, sanığın ise Karargahtanım dediği, katılanın bu defa Hangi karargahtansın, ne yaptığını sanıyorsun, beni mi vuracaksın? demesi üzerine katılana s..tir git, sen kimsin şeklinde karşılık verdiği, katılanın bu kez diğer nöbetçiye sanığın ismini sorduğu, buna müdahale eden sanığın, diğer nöbetçi tanık Bnd.Er ...’ya söyleme, s..tir git dediği, Bnd.Er ...’nın bu müdahale sonrasında katılana sanığın ismini söylemediği ve uzaklaşmaya başladığı, bunun ardından, sanığın namlusu katılanı gösteren silahının kurma kolunu çekip bırakarak katılana hitaben a..na koduğumun uzmanı dediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 82/2 ikinci cümle ve 85/1 ikinci cümle maddeleri uyarınca üstü silahla tehdit ve üste hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; olay tarihinde nöbetçi olduğunu, katılanın da o esnada devriye gezdiğini, ayağında menüsküs sıkıntısı olduğu için oturduğunu, katılanın kendisine elinin tersiyle vurduğunu, silah doğrultup hakaret etmediğini beyan etmiştir.

Olay tespit tutanağı ve usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ...'in ifadeleri dosyada mevcuttur.

Sanık savunmalarında özetle; olay tarihinde nöbetçi olduğunu, katılanın da o esnada devriye gezdiğini, ayağında menüsküs sıkıntısı olduğu için oturduğunu, katılanın kendisine elinin tersiyle vurduğunu, silah doğrultup hakaret etmediğini beyan etmiştir.

Olay tespit tutanağı ve usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ...'in ifadeleri dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/1258 Esas, 2021/1994 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

A. Üste Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede;

Dosya kapsamında bulunan deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın üstü konumunda bulunan katılana, askı kayışı omuzunda olduğu halde tüfeğini yönelttiği ve vururum seni, s..tir git, başıma bela olma, a..na koduğumun uzmanı demesi ve nöbet yerinden uzaklaşmakta olan katılanın arkasından sanığın silahın kurma kolunu yarım çekip bıraktığı ve a..na koduğumun uzmanı şeklinde sarfettiği sözlerin muhatabı üzerinde korku ve endişe yaratacak uygunluk ve yeterlilikte olduğunun kabulüyle silahlı iken üstü tehdit suçuna konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Üste Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede,

Tanık beyanları ve dosya kapsamında bulunan bütün delillerin değerlendirilmesi sonucunda; sanığın üstü konumunda olan katılana yönelik olarak s..tir git, başıma bela olma, a..na kodugumun uzmanı, s..tir git, sen kimsin şeklinde sarfettiği sözlerin üstünün vakar, namus ve haysiyetini zedeleyici nitelikte olduğunun kabulüyle Mahkemece sanığın üste hakaret suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Ancak;

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 30.04.2013 tarihli ve 2013/763 Esas, 2013/786 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen temyize konu kararın gerekçesinde sanığın eyleminin hizmet esnasında işlendiğinin kabulüyle; 1632 sayılı Kanun'un 85/1 ikinci cümlesinde düzenlenen üste hakaret suçunun nitelikli hali kapsamında kaldığı belirtilmiş ise de; 1632 sayılı Kanun'un 85/1 birinci cümlesinde düzenlenen basit üste hakaret suçundan hüküm kurulması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebep olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Üstü Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Üste Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümününün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7174, Karar No: 2024/4863, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7174 E.  ,  2024/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1543 E., 2023/962 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/852 E., 2021/350 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, taraf vekillerinin diğer yönlere ilişkin istinaf başvurularının ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesince, tedbir nafakasına ilişkin olarak verilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin ise reddedilen yön dışındaki yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin ise reddedilen yön dışındaki yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava, cevaba cevap (karşı davada cevap) dilekçelerinde özetle; tarafların 1979 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocuklarının olduğunu, kadının, psikolojik rahatsızlıkları olduğunu, erkeğin ailesini istemediğini, birlik görevlerini ihmal ettiğini, hakaret ve beddua ettiğini, ekonomik şiddet uyguladığını iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, karşı davanın reddine, erkek yararına 1 milyon maddî tazminat, 1 milyon manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap, karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeğe aykırı olduğunu, erkeğin, hakaret ve tehdit ettiğini, birlik görevlerini ihmal ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, baskıcı olduğunu, birden fazla kez ortak konuttan kovduğunu iddia ederek karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, asıl davanın reddine, kadın yararına 10.000,00 TL tedbir nafakası, 10.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte 1 milyon maddî tazminat, 1 milyon manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının, erkeğin ailesinin ortak konuta gelmesini istemediği, hakaret ettiği, erkeğin ise kadına hakaret ettiği, kadına birden çok fiziksel şiddet uyguladığı, bu durumun tüm dosya kapsamı ile ispatlandığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın da kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olan erkeğin davranışlarının aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına 40.000,00 TL maddî tazminat, 35.000,00 TL manevî tazminat, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu erkeğin yasal şartları oluşmayan tazminat taleplerinin reddine, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında kadının, sabit ve yeterli gelirinin olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği dikkate alınarak boşanma davası açmakla ayrı yaşama hakkı kazanan kadın yararına aylık 550,00 TL tedbir nafakası, kadının yasal şartları oluşmayan yoksulluk nafakası talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu bir davranışının olmadığı, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kadının tazminat taleplerinin reddine, erkeğin tazmin taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının kusurlu bir davranışının olmadığı, erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiği, tedbir nafakası ile tazminatların miktarlarının çok az olduğu, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve tazminatların miktarları ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada dinlenen ve beyanı hükme esas alınan tarafların ortak çocuğu ... hakkında, hükümden sonra yalan tanıklık suçundan kamu davası açıldığı ve bu şahıs hakkında ceza mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığa yüklenen suça ilişkin yargılama sonunda cezaya hükmedilmesi halinde, hükmün açıklanmasının belirli koşulların gerçekleşmesine bağlı olarak ertelenmesi anlamına geldiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen durumlarda, sanığın suçlu olduğu konusunda ulaşılmış bir vicdani kanaat bulunmakta ve bu kanaatin kasten yeni bir suç işlenmemesi şartına bağlı olarak hüküm ifade etmediği, sanığın suçluluğu konusunda ulaşılmış olan vicdani kanaat ve ceza mahkemesinin kararı, tespit ettiği maddî olgular bakımından hukuk hakimini bağlayacağı, bu sebeple bu tanığın Kurban Bayramında yaşandığını bildirdiği, erkeğin kadına yönelik hakaret ve fiziksel şiddet içeren davranışlarda bulunduğu yönündeki kabulün ve gerekçenin hükümden çıkarılması gerektiği, ancak, söz konusu tanığın beyanı dışında kadının tanıklarından ...'ın anlatımları dikkate alındığında, erkeğin kadına hakaret ettiği vakıasının diğer delillerle de sabit olduğu ve erkeğe bu sebeple kusur yüklenmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, diğer taraftan erkek hakkında Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/640 Esas sayılı dosyasında eşe basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonunda 04.11.2020 tarih, 2020/453 Karar sayılı kararla suçun sabit görülerek neticeten erkeğin 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, kararın itiraz edilmeksizin 12.11.2020 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince suç tarihi olan 21.10.2019 tarihinin, boşanma dava tarihi olan 15/.10.2019 tarihinden sonra olması sebebiyle, bu olayın kusur tespitinde dikkate alınmadığı belirtilmiş ise de karşı dava tarihinin 23.10.2019 tarihi olması karşısında, kadının delil olarak dayandığı ceza dava dosyasının kusur belirlemesinde dikkate alınmamış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarih, 2019/640 Esas, 2020/453 Karar sayılı ceza dava dosyasındaki mahkumiyet kararı ve Turgutlu Devlet Hastanesinde düzenlenen 21.10.2019 tarihli kesin doktor raporu dikkate alındığında kadının dayandığı fiziksel şiddet vakıasının da sabit olduğunun da diğer delillerle ispatlandığı, erkeğin dayandığı diğer vakıalardan; kadının psikolojik rahatsızlığı ve geçimsiz kişiliği olduğu, geçirdiği rahatsızlığı çevresine mevcut durumdan daha ağır olduğu şeklinde anlattığı, ameliyat sonrası ortak konut yerine daha çok ..