muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8506, Karar No: 2015/3733, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8506 E.  ,  2015/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde sınırlarını dilekçesinde bildirdiği ... köyü, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında yörede 2008 yılında genel arazi kadastrosu ile 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosunun yapılması ve çekişme konusu taşınmazın 137 ada 91 sayılı parsel numarasını alması üzerine dosya ... Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlikle ... Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

... Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucu, davanın kabulüne, ... köyü 137 ada 91 nolu parselin kadastro tutanağı üzerinde belirtilen irtifak hakları ve yükümlülükleri ile birlikte davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ve ...nin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.03.2013 gün ve 2012/13726 E. - 2013/3061 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; "uzman orman bilirkişi kurulu memleket haritası ile kadastro paftası ölçeklerini eşitleyerek yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike etmeden, sadece çekişmeli taşınmazın konumunu memleket haritası üzerinde gösterdiği gibi taşınmazın krokisine göre doğusunda ... olduğu halde jeolog bilirkişiden rapor alınmadığı, komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilerek bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmadığı" hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 137 ada 91 parsel nolu taşınmaz içerisinde kalan; fen bilirkişisinin 16.04.2014 tarihli krokisinde (B) harfi ile gösterilen 6190,61 m2’lik kısma ilişkin davanın kabulüne, bu kısma ilişkin kadastro tespitinin iptali ile, raporda belirtilen (B-1) harfi ile gösterilen 2613,17 m2 lik irtifak hakları ve yükümlülükleri ile birlikte tarla vasfı ile aynı ada ve parsel numarası ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen 6959,32 m2’lik kısma ilişkin asli müdahil ... yararına davanın kabulüne, bu kısmın kadastro tespitinin iptali ile raporda belirtilen (A-1) harfi ile gösterilen 1180,63 m2'lik irtifak hakları ve yükümlülükleri ile birlikte aynı ada içerisinde farklı parsel numaraları ile orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) harfi ile gösterilen 106,88 m2’lik, (D) harfi ile

gösterilen 163,19 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 1218,99 m2'lik kısımlara ilişkin davacı aleyhine davanın reddine, bu kısımlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile, bu kısımların irtifak hakları ve yükümlülükleri ile birlikte dere yatağı olarak haritasında gösterilmek üzere tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalılar ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkin olarak açılmış, kadastro tesbitine itiraza dönüşmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca genel arazi kadastrosu ile birlikte 2008 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerinin dere yatağı olan alanda kaldığı, bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacağı, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak orman ve dere yatakları üzerine şerh konulamayacağından, çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman olarak adına tesciline, (C), (D) ve (E) harfi ile gösterilen bölümlerinin ise dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verildiği halde, kadastro tespit tutanağında bu bölümler üzerinde ... lehine konulmuş olan daimi irtifak şerhlerin silinmemesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 1. bendinin 3. paragrafının "fen bilirkişisinin 16.04.2014 tarihli mufassal krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6959,32 m2'lik kısma ilişkin asli müdahil ...nin davasının kabulüne, davacı aleyhine davanın reddine," şeklindeki cümlesinden sonra gelen ibarelerin hükümden çıkartılarak yerine, "bu kısmın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla adına tesciline" cümlesinin yazılması, yine 1. bendinin 4. paragrafının "fen bilirkişisinin 16.04.2014 tarihli mufassal krokisinde (C) harfi ile gösteilen 106,88 m2, (D) harfi ile gösterilen 163,19 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 1218,99 m2'lik kısımlara ilişkin davacı aleyhine davanın reddine" cümlesinden sonra gelen ibarelerinin hükümden çıkartılarak, yerine" bu kısımlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile bu kısımların dere yatağı olarak haritasında gösterilmek üzere tescil harici bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 06/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1813, Karar No: 2010/2265, Tarih: 12.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1813 E.  ,  2010/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek, yaralamak ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2009 gün ve 81/136 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/4-10, 59, 31, 33, 456/1, 457/1, 59, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK nun 59. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olup, cezaların toplanması sırasında yaralama suçu nedeniyle hücre süresi belirlenirken “üç ay süreyle” yerine “üç süreyle” şeklinde yazılması, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçunda verilen ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmemesi, suç tarihi itibariyle fazla para cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında cezaların toplanması ile ilgili mahsus bölümdeki “üç” ibaresinden sonra gelmek üzere “ay” ibaresinin eklenmesine, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6136 sayılı Kanunla ilgili hüküm fıkrasındaki, “ağır para cezasının”, “adli para cezasına” dönüştürülmesine, 5335 Sayılı Kanunun 22. maddesiyle 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2. maddesine eklenen ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasa uyarınca 1 TL nin altında kalan tutarlar dikkate alınmayacağından, sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan tayin edilen 118.637 TL sonuç para cezasının 117 TL adli para cezasına indirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 12.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10324, Karar No: 2019/6344, Tarih: 26.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10324 E.  ,  2019/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan ... hakkında 25.04.2015 tarihli Rize Devlet Hastanesince düzenlenen raporda, yüzde sabit iz ile ilgili ayrıca değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmesine rağmen Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Plastik Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 05.05.2015 tarihli rapor ile Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12.05.2015 tarihli raporlarında yüzde sabit iz ya da yüzün sürekli değişikliği ile ilgili değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu raporlarda ki mevcut eksikliğin giderilmesi amacıyla, katılanının, tüm tedavi evraklarının da temini ile en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek mevcut yaralanmanın, 5237 sayılı TCK’nin 87/1. ve 87/2. maddesi kapsamında niteliğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek şekilde raporun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4161, Karar No: 2021/6325, Tarih: 13.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4161 E.  ,  2021/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1) Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, şirketten haberdar olmadığını, şirket adına fatura kesmediğini, Şahin Köseoğlu isimli kişinin kendisini iş vaadiyle kandırıp notere götürdüğünü savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura asılları temin edilerek faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmasında bahsi geçen Şahin Köseoğlu isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de; aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK’nin 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19656, Karar No: 2017/25514, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19656 E.  ,  2017/25514 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13029, Karar No: 2016/6596, Tarih: 14.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13029 E.  ,  2016/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2015

NUMARASI : 2014/1109-2015/83

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/01/2015 tarih ve 2014/1109-2015/83 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.06.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ... ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sayaç okuma işini 14.11.1998 tarihli sözleşme ile dava dışı şirkete verdiğini, ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davanın kabul edildiğini, müvekkilinin ödemede bulunduğunu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 67.509 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesinin 7.4 ve 7.6 bentlerinde dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun düzenlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 60.251 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.962,74 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.962,74 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).