muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/156, Karar No: 2021/209, Tarih: 25.05.2021

Bu sebeplerle, sanık yönünden TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün sadece veya belirleyici ölçüde sanık ile müdafisinin hazır bulunmadığı duruşmada dinlenen tanığın beyanlarına dayandırılmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Danıştay ve HSYK gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal kurumlar içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesini 05.12.2018 tarihli ve 69-9 sayılı; sanık ... hakkında yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

2)Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE,

3) Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.05.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10156, Karar No: 2008/879, Tarih: 28.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10156 E.  ,  2008/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları A... N... çekişmeli taşınmazları mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğluna temlik ettiğini ileri sürerek tapuların iptali ile tereke adına tescilini olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısa kararda dava konusu tüm taşınmazlar yönünden hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda dava konusu 828 ada 6 ve 7 parseller yönünden herhangi bir karar verilmemiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda dava konusu tüm taşınmazlar yönünden hüküm kurulmasına karşın kısa karara çelişkili olarak gerekçeli kararda dava konusu 828 ada 6 ve 7 parseller yönünden hüküm kurulmamış olması doğru değildir.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda dava konusu tüm taşınmazlar yönünden hüküm kurulmasına karşın kısa karara çelişkili olarak gerekçeli kararda dava konusu 828 ada 6 ve 7 parseller yönünden hüküm kurulmamış olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece 10.4.1992 gün 1992/7 Esas 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8183, Karar No: 2021/379, Tarih: 14.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8183 E.  ,  2021/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :TRABZON 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunun'un 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 2014/4 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşıldığından sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13010, Karar No: 2016/6595, Tarih: 14.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13010 E.  ,  2016/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2015

NUMARASI : 2014/1086-2015/76

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/01/2015 tarih ve 2014/1086-2015/76 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/06/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 18.10.1999 tarihinde dava dışı ... ...'ın elektrik iletişim hattına temas ederek vefat ettiğini, ... 1 İdare Mahkemesi'nde açılan tazminat davasının kabul edildiğini, müvekkilinin ödemede bulunduğunu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek,157.054,10 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesinin 7.4 ve 7.6 bentlerinde dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun düzenlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 150.968,52 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.629,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.629,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir

anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3) Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken,davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/3409, Karar No: 2013/7081, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3409 E.  ,  2013/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuk ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2012 gün ve 2011/93 Esas, 2012/245 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme isteminin, kanunî süresinden sonra yapılmış bulunmasına ve tayin olunan ceza miktarlarına göre, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/5366, Karar No: 2019/581, Tarih: 15.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5366 E.  ,  2019/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK’nın 152/1-a maddesi gereğince kamu malına zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Dosya içerisinde sanıkların olay yerine gelişi ve ayrılışlarını gösteren kamera kayıtlarının yer aldığı CD bulunduğu, ancak CD’ye ilişkin herhangi bir inceleme tutanağı olmadığı gibi, CD üzerinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmadığı, sanık ...’nin olay esnasında kafasına maske geçirerek yüzünü kapattığını, sanık ...’nın Sami ve kendisinin kafasına şapka taktığını, sanık ...’nin Sami ve Ozan’ın başlarına bere takıp yüzlerini kapattıklarını beyan etmeleri, CD’nin incelenmesinde bir şahsın kafasında maske olduğunun anlaşıldığı ancak diğer şahsın yüzünü kapatıp kapatmadığının net olarak anlaşılamadığı, dosya içerisinde yer alan CD’nin bilirkişilerce incelenerek hangi sanıkların ne suretle tanınmamak amacıyla tedbir aldıklarına ilişkin bir değerlendirme yapıldıktan sonra, tanınmamak için tedbir alınmış olması halinde sanıkların eyleminin TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen suç tanımlamasına uyacağı gözetilmeden, yazılı şekilde bütün sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-a,e maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması suretiyle sanıklar hakkında ceza tayini yapılması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar için yargılama giderlerine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/644, Karar No: 2014/125, Tarih: 11.03.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/644 E.  ,  2014/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 23.05.2013

Sayısı : 104-37

Sanık ...’ın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCK’nun 102/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı kanunun 109/2-5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.04.2012 gün ve 92-72 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün ise;

“Hayat kadınlığı yaptığı tanık... tarafından ifade edilen Azerbaycan uyruklu mağdurenin, çanta ve bavullarını otogarda emanet bıraktıktan sonra, Iğdır’dan Aralık’a müşteri götüren sanığın taksisine bindiği, yolcuların Aralık ilçesine bırakılmasından sonra dönüşte bir yol ayrımına saparak orada ilişkide bulundukları olayda; yolculuk esnasında sanığın mağdurenin ihtiyacı olan sigara ve şampuanı kendi parası ile alıp, mağdureye de ayrıca 40 TL'de para vermesi ve bunun mağdure tarafından doğrulanması, mağdurenin yalnız başına arka koltukta yolculuk yaptığı sırada, sanığın daveti üzerine, sanıktan korktuğuna dair şakalar da yaparak ön koltuğa ve sanığın yanına oturması, tanık Ahmet'in sanık ve mağdureyi arka koltukta birlikte oturduklarını görmesi, tanık Ahmet geldiği halde ondan yardım talebinde bulunmaması, mağdurenin vücudunda hürriyetten yoksun kılma eylemi ile ilgili olarak arabadan inerken oluşan yaralanmalar dışında başkaca bir darp ve cebir izi bulunmaması, mağdurenin, sanığın kendisine ne şekilde cebir veya tehdit uyguladığını açıklayamaması, sanığın, mağdurenin ilişki için 200 Dolar istediğini, mağdurenin de sanığı ikna etmek için istediğini beyan etmesine göre; aralarında fuhuş için pazarlığa yönelik kuşku bulunması, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, cinsel ilişkinin zora dayalı olarak gerçekleştiğini gösteren unsur ve emarelerin bulunmadığı, mağdurenin para karşılığı rızasıyla sanıkla cinsel ilişkiye girdiği, ilişki sonrası Iğdır'a dönerken sanığın eylemlerine akşam da devam etmek istediği, sanığın istenilen parayı temin edememesi ve miktar üzerinde anlaşamamaları nedeniyle sanık ve mağdure arasında tartışma çıktığı, sanığın mağdureyi bırakmayarak mağdureyi rızası hilafına alı koyduğu ve mağdurenin araçtan atlayarak oradaki bir eve sığındığının anlaşılması karşısında sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmedilmesi” isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı F. Elmas ve Daire Üyesi M. Demirdağ;

Daire Başkanı F. Elmas ve Daire Üyesi M. Demirdağ;

“Devlet Hastanesinin 28.03.2011 tarihli raporuna göre, mağdurun muayenesinde sol gluteal bölgede 3x3 cm boyutunda sıyrık, kızarma; her iki diz kapağının altında hafif sıyrılmalar mevcut olduğunun belirtilmesi ve sanığın soruşturma aşamasında sorguda ve Cumhuriyet Savcılığındaki beyanlarında mağdurenin hareket halinde iken araçtan atladığını ikrar etmesinden, mağdurenin araçtan atladığının anlaşılması karşısında, mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdiğinin kabulü halinde cinsel ilişkiden hemen sonra hareket halindeki sanığın sürücülüğünü yaptığı araçtan her hangi makul sebep yok iken atlamasının hayatın olağan akışına tümüyle aykırı olmasına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraati gerektiğine dair bozma kararı yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yerel mahkeme ise 23.05.2013 gün ve 104-137 sayı ile;