muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3560, Karar No: 2023/11428, Tarih: 20.12.2023

IV. GEREKÇE

Adlî aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi gereği arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Kanun'un 119 uncu maddesi gereği aramanın, hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır. Dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına karşın, söz konusu yazılı arama emrinde gecikmesinde sakınca bulunan halin gerekçesinin belirtilmediği, somut olayda kaçak sigara satışına dair bilginin 26.01.2016 tarihinde alındığı ve aynı gün aranacak kişi ve adres bilgilerinin kolluk görevlilerince tespit edildiği halde aramanın ertesi gün talep edilmesinin ortada gecikmesinde sakınca bulunan bir halin de bulunmadığını ortaya koyduğu, buna göre somut olayda usulüne uygun alınmış bir arama kararı bulunmadığı, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasanın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında atılı suçu inkar da etmeleri karşısında, usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil(eşya) dışında sanıkların mahkûmiyetlerini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği anlaşıldığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli ve 2016/219 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2344, Karar No: 2017/3712, Tarih: 31.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2344 E.  ,  2017/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İşl. A.Ş. ile davalılar ... ... Liman İşl. A.Ş. vs. arasındaki davadan dolayı ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.05.2017 gün ve 2017/571-2017/568 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, ... Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ve ... Limanı İşletme Hakkı Devir Sözleşmeleri'nden kaynaklanmakta olup, hakkında açılan davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda davaların kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmelere göre, taraflar arasındaki ilişki işletme hakkına ilişkin olduğu ve hakem kurulunca da işletme hakkı devir sözleşmesi ürün kirası gibi nitelendirilip değerlendirilerek dava sonuçlandırıldığına ve taraflar arasında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı (TBK'nın 470. maddesi) maddeleri gereğince düzenlenmiş eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığına göre, kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesiyle değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10133, Karar No: 2013/5704, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10133 E.  ,  2013/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 2007/159 Esas, 2009/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar Mesut, ... ile Cüneyt müdafii, sanık ... ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdikleri anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında hapis cezalarına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar Mesut, ... ile Cüneyt müdafii, sanık ... ve Üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Hürriyetti tahdit eyleminin cinsel amaçla yapılması halinde TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanacaktır. Cinsel amaç kaba şehevi duyguların tatminine yönelik bir amaçtır. Olay evlenmek amacıya kaçırmaya teşebbüs olayıdır.

Olay sırasında herhangibir cinsel hareket de vuku bulmuş değildir. Evlilik kurumu içinde cinsellik bulunmasına rağmen, evlilik cinsellikten ibaret değildir. Bu nedenle bilhassa evlenmek amacıyla bu suçun işlendiği ancak tecavüzün gerçekleşmediği olaylarda cinsel amaçtan dolayı cezayı artırmak yasal ve adil olmayacaktır. Yasadaki amaç mutlak bir amaçtır, bu da sadece kaba cinsel duyguların tatminine yönelik cinsel amaçtır. Evlenmek amacı ise, içinde cinsellikten öte bir çok amaçları barındırmaktadır. Evlenmek amacının içinde cinsellik bulunduğu değerlendirmesi yasanın uygulanmasını yorumla genişletmek olacaktır. TCK 109/5 deki artırım maddesinin uygulanabilmesi için bu amacın mutlak ve tartışmasız olması gerekir. Bu nedenlerle sanıklar hakkında TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanmamalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2015/14726, Karar No: 2015/11846, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14726 E.  ,  2015/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2015/286 - 2015/417

Vesayet hukukuna ilişkin davada Çorlu Sulh Hukuk ve Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “K.Mah., 785/1 Sok., No: 2 Keçiören/ANKARA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “R. Mah., Yunus Emre Cad., Güçlüler Sitesi, B BLOK Kat: 2 No: 56/9 Çorlu/TEKİRDAĞ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Keçiören İlçe Emniyet Müdürlüğünün 06.02.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “R. Mah., Yunus Emre Cad., Güçlüler Sitesi, B BLOK Kat: 2 No: 56/9 Çorlu/TEKİRDAĞ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1219, Karar No: 2019/3368, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1219 E.  ,  2019/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9140, Karar No: 2010/6740, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9140 E.  ,  2010/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 30.4.2009 gün ve 1147-444 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5255 sayılı takip dosyası ile takibe ve davaya konu senet aslı ya da önlü arkalı onaylı fotokopisinin ve ... 3.İcra Müdürlüğünün 2008/6283 sayılı takip dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 31.6..2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32693, Karar No: 2016/4194, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32693 E.  ,  2016/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkil davacı işçinin iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, ayrıca eğer bu kabul görmez ise ücretleri ödenmeyen işçinin iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerektiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, ücret alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ihbar tazminatı talebinin reddine, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Dosya kapsamına göre; her iki taraf tanıklarının beyanlarından davacı işçinin parça başı usulü çalıştığı sabittir. Fazla çalışma alacağının, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanması gerekirken sezon olmayan aylar bulunduğu gerekçesi ile fazla çalışma ücretinin % 150 zamlı miktara göre hesaplanması hatalıdır.

Dosya kapsamına göre; her iki taraf tanıklarının beyanlarından davacı işçinin parça başı usulü çalıştığı sabittir. Fazla çalışma alacağının, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanması gerekirken sezon olmayan aylar bulunduğu gerekçesi ile fazla çalışma ücretinin % 150 zamlı miktara göre hesaplanması hatalıdır.

3- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulamasında (b) bendinde sayılan "Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücreti % 30'unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, prime esas kazanca tabi tutulmaz." ücretler sigorta priminden muaf olup, (c) bendine göre "c) (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur. Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz." düzenlemesi yer almakla fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istisna kapsamında kalmadığından prime esas kazançlar içerisinde olup brütten nete verilirken işçi payına isabet eden sigorta primi ve işsizlik sigortası priminin işçi payı tenzil edilmelidir.

Dosya kapsamına göre; hükme esas alınan bilirkişi raporunda gelir ve damga vergilerinin tenzil edildiği ancak işçi payına isabet eden sigorta primi ve işsizlik sigortası priminin işçi payının tenzil edilmemesi ayrıca bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3340, Karar No: 2014/4260, Tarih: 02.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/3340 E.  ,  2014/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2013/380-2014/192

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı S.. Ş..'in müvekkiline ait taşınmazı 01.04.2008 tarihinde bir süreliğine aylık 1.500,00 TL kira bedeli ile kiraladığını, davalı S.. Ş..'in müvekkilinin izni olmaksızın taşınmazı diğer davalı S. Güzellik Sağlık Kim.Taş.San.Tic.Ltd.Şti.'ne kiraladığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazı optik olarak kullanmak istediğini, taşınmazın tahliyesi için davalı S.. Ş..'e ihtarname keşide edildiğini, ancak verilen süre içerisinde taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek davalıların dava konusu taşınmazdan ihtiyaç nedeni ile tahliyelerine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın kiracısının müvekkili S. Güzellik Sağlık Kim.Taş.San.Tic.Ltd.Şti. olduğunu, kira başlangıç tarihinin 01.02.2008 olduğunu, davacı tarafından süresinde müvekkili şirkete keşide edilmiş bir tahliye ihtarının bulunmadığını, yeni dönem başlangıcı olan 01.02.2008 tarihinden itibaren bir ay içerisinde bu davanın açılmadığını, davacının ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, keşif anında da görüleceği üzere tahliyeye konu bağımsız bölümün yapılacağı belirtilen işe uygun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu ve tanık anlatımları gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile davalıların davaya konu taşınmazdan ihtiyaç nedeni ile tahliyesine karar verilmiştir.

Davacı 01.04.2008 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak davayı açmış, davalılar tarafından aslı dosyaya sunulan 01.02.2008 tarihli sözleşme altındaki imza ise, davacı tarafından kabul edilmemiştir. Davalılar tarafından aslı dosyaya sunulan 01.02.2008 tarihli kira sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olması durumunda, kira sözleşmesine göre kiracı olan davalı S.Güzellik Sağlık Kim.Taş.San.Tic.Ltd.Şti.'ne süresinde usulüne uygun ihtarname keşide edilmediğinden ve dava da süresinde açılmadığından davalı şirket yönünden davanın süreden reddine, davalı S.. Ş.. kira sözleşmesinin tarafı olmadığından davalı S.. Ş.. yönünden ise davanın husumetten reddi gerekir. Bu durumda mahkemece, davalıların dayandığı ve aslı ibraz edilen kira sözleşmesindeki imza davacı tarafından inkar edildiğinden sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1709, Karar No: 2013/19574, Tarih: 11.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1709 E.  ,  2013/19574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine .../.../2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, dairemiz çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Davacı .... .... ... ve ..... davalı ise ana ... ... .....' nin genel ......ıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında özenle vurgulandığı üzere siyasi kişilerin sıradan bir şahsa kıyasla ağır ve hatta zaman incitici şekilde eleştirilebileceği kabul edilmektedir. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında ''bir ifadenin gerekçesini değerlendirebilmek için gerçeklerin ortaya konuluşu ile değer yargıları arasında ayırım yapılması gerektiği gerçeklerin varlığı ortaya konulabilir iken, değer yargıları kanıtlanabilir değildir. Bu bağlamda mahkeme sadece olumlu karşılanan veya zararsız veya tarafsız görülen bilgi ve fikirleri değil ''demokratik toplumun'' gereklilikleri olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin parçası olan ve rencide eden, şoke eden ve rahatsız eden bilgi ve fikirleri de koruma altına alındığının'' altını çizmektedir. (Bakınız .....-..... davası)

Bu açıklamalar ışığında davaya konu edilen ifadelere bakıldığında ifade özgürlüğü kapsamında kalan ağır eleştiri ve kanaat açıklaması niteliğinde olup davanın tümden reddi gerektiği düşüncesiyle dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. .../.../2013