muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15291, Karar No: 2018/10648, Tarih: 25.10.2018

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince ;Vergi ve harçlar yalnızca yasa ile konulur (ihdas edilir). Yine bir kişi ya da kurumun harçtan muaf olup olmayacağı, kişi ya da kurumlarca yapılan bir işlemin harçtan müstesna olup olmayacağı yalnız yasa ile düzenlenir. Harçlardan muafiyeti ya da istisnaları düzenleyen kanun, genel nitelikteki Harçlar Kanunu olabileceği gibi başkaca her hangi bir kanun da olabilir. Bir kişi ya da kurumun yargılama harçlarından muaf olabilmesi için muafiyeti düzenleyen yasada o kurumun "yargılama harçlarından muaf olduğu" açık ve net bir şekilde hüküm altına alınmalıdır. Vergi ve harçların yasallığı ilkesi bunu gerektirir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu 140. maddesi uyarınca davalı ...Ş. her türlü harçtan muaftır. Mahkemece, davalı harçtan muaf olduğundan ilam harcı olduğu anlaşılan 179,72 TL 'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasındaki "Yargılama sırasında yapılan 1.337,00 TL yargılama giderinin kabul red oranı gözetilerek 80,00 TL si ile harca mahsup edilen 179,72 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ibaresinin çıkarılarak yerine "Yargılama sırasında yapılan 1.337,00 TL yargılama giderinin kabul red oranı gözetilerek 80,00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8695, Karar No: 2022/5975, Tarih: 10.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8695 E.  ,  2022/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 29/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği gibi, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği, 11/03/2015 tarihli grup çalışmasına katılmaması nedeniyle 20/05/2015 tarihinde uyarılmasının ardından 25/05/2015, 08/06/2015, 22/06/2015 tarihli grup çalışmalarına katılan şüphelinin 20/07/2015 tarihli grup çalışmasına katılmaması üzerine şüpheliye ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla; inceleme konusu olayda ısrar şartı da gerçekleşmediği için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemleri tamamlanarak denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21264, Karar No: 2015/678, Tarih: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21264 E.  ,  2015/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 21.04.2014 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Davalı derneğe ait üye kayıt defteri ve yönetim kurulu karar defteri asılları ile 25.11.2012 tarihli genel kurul tutanaklarının, hazırun cetvelinin, toplantı çağrı belgelerinin getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1086, Karar No: 2015/2717, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1086 E.  ,  2015/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın işyerine gelerek bilirkişi raporuna göre aldatma kabiliyeti olan sahte çeki katılana cirolayıp vererek 3900 TL değerinde parke aldığı ve bu suretle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın, müştekiyi tanımadığı, suça konu çeki ilk kez gördüğü ve çek üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığına ilişkin inkara yönelik savunmada bulunduğu, yargılamada alınan 29/12/2009 tarihli ekspertiz raporunda, sanığın samimi mukayese yazı ve imzalarını havi belgelerden bol miktarda temin edilerek, ayrıca yeniden huzurda alınacak mukayese yazı ve imzalarının gönderilmesi halinde yeniden inceleme yapılabileceği bildirildiği anlaşılmakla, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açığa çıkartılması için öncelikle sanığa ait mukayese yazı ve imzalara ilişkin belirtilen eksiklikler giderilip yeniden ekspertiz rapor alınarak sonucuna göre yüklenen suçların subutu değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oyburluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/493, Karar No: 2020/1987, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/493 E.  ,  2020/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3441, Karar No: 2015/3373, Tarih: 27.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/3441 E.  ,  2015/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 21.03.2010 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin rücûan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunu'nun 21. ve 23. maddesidir.

Mahkemece, kesinleşmeyen tazminat dosyasındaki kusur raporu hükme esas alınmış olup, davalının 23. maddeye dayalı olarak sorumluluk şartları araştırılmaksızın, bu maddeye göre sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücûan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, kesinleşmeyen tazminat dosyasında alınan kusur raporu hükme esas alınarak , hüküm kurulması isabetsizdir.

2) 5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, tazminat dosyası kesinleştirildikten sonra gerekirse iş kazasının meydana gelmesinde tarafların kusur durumunu oluşa ve yasa ve yönetmelikleri uygun olarak irdeleyen konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden, kusur raporu alınmalı ve işverenin 23. maddeye dayalı olarak sorumlu olup olmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi, usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 27.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8754, Karar No: 2019/1546, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8754 E.  ,  2019/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/776, Karar No: 2010/5225, Tarih: 04.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/776 E.  ,  2010/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ   : 29/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tespit ve tescil edilen 797,798,799 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan dayanak tapu kaydı miktarının 20 dönüm olduğunu davalılar adına 6682 m²lik kısmın fazladan tescil edildiğini ileri sürerek miktar fazlasının iptal ve tescili isteğinde bulunmuş, 18.9.2000 tarihli ıslah dilkeçesi ile 798 ve 799 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın iptali ile kalan kısımların özel mülke konu olamayacağından iptal ve tescilini 797 parselin ise kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapusunun terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı C.birleşen dava ile 797, 799 ve 800 parsel sayılı taşınmazları haricen satın aldığını  ileri sürüp tapuların iptal ve tescilini adına kayıtlı 798 parselin tapu kaydı sınırlarına göre yüzölçümünün düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, birleşen davanın hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle reddine, davacı Hazine davasının kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.5.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat . . geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleşen davalar, tapu iptal tescil ve terkin isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden dava konusu 797,798 ve 799 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin 17.5.1990 tarihinde kesinleştiği yine Hazine adına kayıtlı çekişme konusu 800 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 1990 yılında yapıldığı dava dışı kişi tarafından kadastro tespitine itiraz edilmekle Karaburun Kadastro Mahkemesinin 1990/405E-1993/54K sayılı ilamı ile itiraz edilmemiş sayılmasına ve tespit gibi tesciline karar verildiği görülmekle karşı davacı C..tarafından 797,799 ve 800 parsel sayılı taşınmazlara, yönelik iptal tescil davasının 9.4.2002 tarihinde açıldığı gözetilerek birleşen davanın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddedilmiş olması doğrudur.

Öte yandan, davacı Hazine davalılar adına tespit ve tescil edilen 797,798 ve 799 parsellere yönelik ıslah ettiği davasında taşınmazların özel mülke konu olamayacak, taşlık, kayalık  yerlerden olduğu, bir bölümünün de kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürmüş olup, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme dayanak yapılan bilirkişi rapor ve krokilerinden 10062 m² miktarlı 798 parsel sayılı taşınmazın krokide “A” ile gösterilen 669 m²lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptanarak bu bölümün tapusunun iptal ve terkini ile kalan 9393 m²lik kısmında dayanak tapu kaydı kapsamında kalmadığı, ham toprak vasfında olduğu gözetilerek Hazine adına tescil edilmesi yine 3437m² miktarlı 799 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalmadığı ancak özel mülke konu olamayacağı belirlenerek tapunun hazine adına iptal ve tesciline karar verilmiş olması ve 11563 m² miktarlı 797 parselin krokide (11.7.2000 tarihli) “B” ile gösterilen 2804 m²lik bölümünün kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenerek bu kısmın tapusunun iptal ve terkini ile kalan 8759 m²sinin tarım arazisi vasfında olduğu tespit edilerek önceki malikleri üzerinde bırakılmış olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacı Hazine ve birleşen dosya davacısı C.in bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazlarına gelince, davalar, hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleşse bile, her davanın müstakil hüviyetini koruyacağı açıktır.

Öte yandan Hazine davası kabul edildiği halde, dava konusu taşınmazlar yönünden davalılardan karar harcının alınmamış olması doğru olmadığı gibi birleşen davanın davacısı Cengiz'in açtığı davada gözetilerek müstakilen ve ayrı ayrı Hazine lehine Avukatlık parasına hükmedilmemiş olmasıda isabetsizdir.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacı vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına, 04.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30378, Karar No: 2013/1875, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30378 E.  ,  2013/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar Uzmanlar Bilişim Temizlik İnşaat Yemekhane Hizmetleri Ltd. Şti. ve ... Bakanlığı avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... sözleşmesinin geçerli sebep olmadan sendikal sebeple davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Bakanlığı vekili, açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, davalıve Şti. vekili ise, müvekkillerinin Vakfıkebir Devlet Hastanesinin 01.01.2010 ile 31.....2010 tarihleri arasındaki bilgi işlem ve temizlik ihalesini kazandığını, davacının temizlik elemanı olması sebebiyle müvekkili şirket ile hiçbir ... ilişkisinin bulunmadığını, arada ... sözleşmesi bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davalılar ... Bakanlığı ilearasındaki hizmet alım sözleşmenin muvazaalı olmadığı, feshin geçerli bir sebebe dayandığı hususunun ispatlanamadığından, fesih tarihinde temizlik işi ile ilgisi bulunmayan Şti. yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren ... Bakanlığı ve alt işveren yönünden davanın kabulüne kabulüne karar verilmiştir

Hüküm Dairemiz tarafından “son alt işveren şirket . ile ihaleyi alanarasında işyeri devri gerçekleşmiş ise davacının en son ihaleyi kazanan Uzmanlar Ltd. Şti.'ne ait işyerine, işyeri devri olamamış ise bu durumda davacının husumet tevcihinde yanılması sebebiyle davasını gerçek işvereni olan . alt işverene yöneltmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra ihaleyi kaybetmiş olan alt işveren .'ye iadesine karar verilmeli ve işe başlatmamadan doğacak haklardan alt işveren ile birlikte asıl işveren ... Bakanlığının birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerektiği” belirtilerek, davanın esasına girilmek üzere karar bozulmuştur.

Bozma sonrası verilen karar davacı ile davalı ... Bakanlığı vevekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.