muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4192, Karar No: 2021/3404, Tarih: 03.02.2021

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2659, Karar No: 2020/8590, Tarih: 17.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/2659 E.  ,  2020/8590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.12.2020 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı nezdinde hastalık sonucu maluliyet teminatını da içeren “gelecek sigortası” poliçesi yaptırdığını; davacıda mevcut yaygın anksiyete bozukluğu ve kullandığı ilaçların davalı sigortacıya poliçe tanziminde bildirildiğini, davalı şirketin acentesine risk kabul açısından uygun görüldüğüne ilişkin mailin iletilmesi sonrasında poliçenin tanzim edildiğini, davacının tedaviye rağmen iyileşme sağlayamaması üzerine aldığı raporla % 50 malul olduğunun saptandığını, davalı tarafından davacıdaki rahatsızlıkların akit öncesi konulduğu gerekçesiyle teminatın davacıya ödenmediğini belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, kesin maluliyet oranı ve tazminat miktarı belirlendikten sonra artırılmak üzere 2.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında talebini 95.342,40 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sağlık raporuna esas teşkil eden anksiyete bozukluğu tanısının sigortalıya poliçenin tazmininden önce 20/04/2012 tarihinde konulmuş olması nedeniyle tazminat talebinin reddedildiğini, hastalığın tedavi edilemez akıl hastalığı niteliğinde olmadığından tedavisinin mümkün olup olmadığı hususu ile tedavisi yapılabiliyor ise maluliyet oranının değişip değişmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın tam kabulüne ( 95.342,40 TL ) dair verilen hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 14.11.2017 gün ve 2016/14604 Esas ve 2017/10493 Karar sayılı ilamı ile; "Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi raporları irdelenmeyen ve net bir maluliyet oranı da belirlemeyen ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 11.04.2016 tarihli raporunun davacının maluliyet durumunu belirlemek açısından yeterli olduğunun kabulü mümkün olmadığı, bu durumda mahkemece, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi raporları ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkileri gideren, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacının başka bir sigorta poliçesine dayanarak açmış olduğu Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/999-2018/1335 sayılı davada alınan ATK raporu taraflara tebliğ edilerek bu hükümde de esas alınmak sureti ile davacıda saptanan rahatsızlık nedeniyle oluşan maluliyet oranının % 25 olduğu, usul ekonomisi de gözetilerek bozma öncesinde %50 maluliyet oranına göre hesap yapılmış olmasına, davacıdaki maluliyetin %25 olmasına göre ilk hükümdeki 95.342,40 TL’nin yarısı olan 47.671,20 TL tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, “gelecek sigorta” poliçesindeki hastalık sonucu maluliyet teminatı kapsamında tazminat istemine ilişkindir.

Davacı hakkındaki Üniversite Hastanesi raporu ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporundaki maluliyet oranları arasında fahiş fark bulunduğu da gözetilerek, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini temin eden rapor alınıp karar verilmesi için mahkeme ilk kararı bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece, davacının başka bir sigorta poliçesine dayanarak açmış olduğu Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/999-2018/1335 sayılı davada alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 12.04.2018 tarihli raporda maluliyet oranının % 25 olarak saptandığı kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Anılan rapor incelendiğinde ise; raporun sonuç bölümünde, sadece yaygın anksiyete bozukluğu bakımından belirleme yapılıp, maluliyet oranının % 25 olarak saptandığı; ancak, raporun içerik kısmında, atipik psikoz bakımından da maluliyetin % 45 olduğu ifadesine yer verildiği, raporun içeriği ile sonuç bölümünün çelişkili olduğu görülmektedir. Kaldı ki; davacıda tespit edilen rahatsızlıkların yaygın anksiyete bozukluğu, agorafobi, atipik psikoz olduğunun sabit olduğu ve bu rahatsızlıkların tamamı bakımından maluliyet belirlemesi yapılmadığı için de rapor hükme esas almaya elverişli değildir.

Davalı tarafından düzenlenen poliçedeki özel şartının sigortalının hastalık sonucu sakat kalması halinde maluliyet teminatı tutarının hangi oranda ödeneceği başlığı altında; tedavi edilemez akıl hastalığı halinde ödenecek maluliyetin %100 olduğu belirtilmiştir. Bu itibarla, davacıdaki yaygın anksiyete bozukluğu ve atipik psikoz rahatsızlıklarının tedavi ile düzelmesinin mümkün olup olmadığının net biçimde saptanması, çözümlenmesi gereken temel uyuşmazlık olarak ortaya çıkmaktadır.

Davalı tarafından düzenlenen poliçedeki özel şartının sigortalının hastalık sonucu sakat kalması halinde maluliyet teminatı tutarının hangi oranda ödeneceği başlığı altında; tedavi edilemez akıl hastalığı halinde ödenecek maluliyetin %100 olduğu belirtilmiştir. Bu itibarla, davacıdaki yaygın anksiyete bozukluğu ve atipik psikoz rahatsızlıklarının tedavi ile düzelmesinin mümkün olup olmadığının net biçimde saptanması, çözümlenmesi gereken temel uyuşmazlık olarak ortaya çıkmaktadır.

Davacının, 2012 yılında başlayan rahatsızlıkları nedeniyle 2014 yılında malulen emekli olduğunu bildirdiği; mevcut rahatsızlıklarla ilgili belirlemenin, davacının düzenli biçimde (hastane ortamında) gözetim altında tutulması ve takibinin yapılmasıyla gerçekçi şekilde yapılabileceği; hastalıkların tedaviyle düzelme imkanı konusunda net belirleme yapılmasında zorunluluk bulunduğu; ilk hükme esas raporu düzenleyen ATK 3. İhtisas Kurulu'nun, davacının 6 ay süreyle bir hastanede yatması, tedavi ve takibinin yapılmasıyla sonuca gidilmesi gerektiğine ilişkin tespiti de (bu biçimde takibin sadece 17 gün olarak 26.01.2015-12.02.2015 tarih aralığında yapıldığı) dikkate alındığında, hükme esas alınan son raporun yetersiz ve mahkemece yapılan incelemenin eksik olduğu görülmüştür.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; SGK Başkanlığı'ndan, davacının malulen emekli olmasına dayanak maluliyet rapor örneğinin getirtilmesi; davacının, ruh ve sinir hastalıkları bölümü bulunan en yakın hastanede yatarak 6 aylık tedavi ve takibinin yapılması ile yaygın anksiyete- atipik psikoz- agorafobi rahatsızlıklarının tedavi ile düzelme imkanı olup olmadığının net biçimde saptanması için, konusunda uzman ruh ve sinir hastalıkları doktorlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetinden maluliyet raporu alınması ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22335, Karar No: 2016/11195, Tarih: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22335 E.  ,  2016/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 28/05/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/107, Karar No: 2014/512, Tarih: 23.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/107 E.  ,  2014/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :27.03.2012

Numarası :2011/123-2012/72

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; davalılardan M.. A.. hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, İbrahim, Halil ve M. D. yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle ve diğer davalılar hakkındaki davanın ise esastan reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kooperatif ile davalılardan S.. İnşaat Ltd. Şti. arasında “İnşaat Yapım Sözleşmesi” başlıklı ve 08.09.2003 tarihli adi yazılı sözleşme yapılmış ve ayrıca “Tutanak” başlıklı ve 08.09.2003 tarihli ayrı bir belge düzenlenmiştir. 08.09.2003 tarihli sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir eser sözleşmesidir. Bu sözleşmenin aynı tarihli “Tutanak” başlıklı belge ile birlikte değerlendirildiğinde; arsa sahibi davalı S... Konut Yapı Kooperatifi ile yapılan sözleşmenin devri niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Sözleşmenin devrinde devreden, sözleşmenin tarafı olmaktan çıkar ve devralan sözleşmenin tarafı olur. Davacı yüklenici kooperatifin işi davalı S... Ltd. Şti.'ne devri sonucunda yaptığı işlerin seviyesi, sözü edilen “Tutanak” başlıklı belgede gösterilmiştir.

Davacı kooperatif, sözleşme konusu inşaatı davalı yüklenici S...Ltd. Şti.'ne devretmiş ve tamamı dört bloktan ibaret inşaatın iki blokunun su basman temelini ve ayrıca bir blokun su basman temeli ve birinci kat betonunun davacı tarafından yapılmış olduğu da

Davacı kooperatif, sözleşme konusu inşaatı davalı yüklenici S...Ltd. Şti.'ne devretmiş ve tamamı dört bloktan ibaret inşaatın iki blokunun su basman temelini ve ayrıca bir blokun su basman temeli ve birinci kat betonunun davacı tarafından yapılmış olduğu da

S.. İnşaat Ltd. Şti. ile davacı kooperatif yetkililerince imzalanmış “Tutanak” başlıklı belgede kabul edilmiş olduğuna göre, sözleşmenin devri tarihi olan 08.09.2003 tarihi itibariyle ve mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre davacı tarafından yapılan işlerin hesaplanacak bedelinin, davalılardan S.. Ltd. Şti. tarafından davacıya ödenmesi gerekir. Dosya kapsamında anılan davalı şirket tarafından davacıya yapılan işler bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. O halde; mahkemece, iki inşaat mühendisi ve bir mimardan oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile yerinde keşif ve inceleme yapılmak suretiyle, 08.09.2003 tarihi itibariyle “Tutanak” başlıklı belgede gösterilen işlerin mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanıp, bedelinin belirlenmesine ilişkin rapor alınması ve taleple bağlı kalınarak, davalı S... Ltd. Şti.'ce yasal delillerle kanıtlanabilen ödemeler varsa mahsubu yapılarak, gerçekleşecek alacağı varsa anılan davalı şirketten tahsiline karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, hukuksal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3928, Karar No: 2006/6993, Tarih: 04.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3928 E.  ,  2006/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu H. Ö vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Takip dayanağı 3.1.2005 keşide tarihli ve 11.800.000.000.TL. bedelli çek hamiline düzenlenmiştir. Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki    TTK. nun 598. ve 702. maddelerinde “senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı” ön görülmüştür. Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde, dayanak çekin arka yüzünde ilk cironun R. Ş.’e ait olduğu ve onun cirosu ile takip yapan alacaklıya geçtiği görülmüştür. Borçlu R. Ş çekteki ciro imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir.Alacaklı vekili , B. 32. Noterliğinin 10.3.2000 tarihli vekaletnamesini ibraz ederek ,ciro imzasının vekaleten K. konuk tarafından atıldığını ileri sürmüştür.Anılan vekaletnamenin incelenmesinde ,borçlu R. Ş çek keşide ve ciro etme yetkisini de içerecek şekilde  K. K’u vekil tayin ettiği tesbit  edilmiştir.

Bu vekaletname kapsamına göre K. K borçluyu ticari  işlerinde  ve bankalarda  temsil  etmektedir. Vekaletnamede  öngörülen  kapsamlı yetki nedeniyle  K K’un borçlunun  ticari mümessili  olduğu  kabul  edilmelidir. Borçlar Kanununun  449. maddesine göre ticari  mümessil  bir  ticarethane  veya fabrika ve ticari  şekilde  işletilen diğer müessese sahibi tarafından işlerini  idare ve  müessesenin imzasını  kullanarak  vekaleten imza  koymak üzere   sarih  veya zımni kendisine  mezuniyet  verilen kimsedir. Aynı kanunun 450/l. maddesinde de  ticari  mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3. şahıslara  karşı,  müessese  sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun  namına müessesinin gayesine dahil olan  bütün tasarrufları  yapmak selahiyetini haiz  sayıldığı  belirtilmiştir. Ticari senetlerin  ticari  işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3. kişilerce  kolaylıkla anlaşılamayacağından ticari  mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3. kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı  öngörülmüştür. (HGK. 30.1.1980 tarih  1979/1692 Esas, 1980/170Karar) Kaldı ki; Somut olayda borçlu tarafından vekile, açıkça çek düzenleme yetkisi  verilmiştir. Çekin “vekaleten” imzalandığı yazılmasa dahi yukarıda  açıklanan kurallara  göre vekalet veren bu çekten dolayı  sorumludur.Borçlu ciro imzasının K. K’a ait olmadığını da iddia etmediğine göre, Mahkemece açıklanan nedenlerle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takibin iptali isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/110, Karar No: 2001/141, Tarih: 14.02.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/9-110 E., 2001/141 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/9-110 E., 2001/141 K.**

**- İŞVERENİN BİLDİRİMSİZ FESİH HAKKI**- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ergani Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 30.9.1999 gün ve 1997/397 E. 1999/566 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 7.3.2000 gün ve 2000/20 E. 2710 K. sayılı ilamiyle;

(....1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı özelleştirme işlemlerinden çok önce çalışmaya başlamış 13 yıl 11 ay 20 günlük çalışmadan sonra 18/12/1997 tarihinde 1475 sayılı yasanın 17/II.maddesine dayanılarak hizmet akdi davalı işveren tarafından sonra erdirilmiştir.

Davacı feshin haksız olduğunu iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuş, mahalli mahkeme feshin haklı olduğunu kabul ederek anılan taleplerin reddine karar vermiştir.

Aktin feshine neden olan olay şirket sahiplerinden Kemal Uzan'a yapılan 17/12/1997tarihli yazıya Ek-I-b listesine, bu listeye ekli tutanaklara konu malzemelerin askeri birlik ve köy muhtarlıkları (cami tamiri için) na verilmesidir.

Davacıya ait sicil dosyası incelendiğinde yüksek tahsili, uzun yıllar işyerinde gösterdiği başarılı çalışmalarla genel müdür vekilliğine kadar yükselmiş vasıflı bir elaman olduğu anlaşılmaktadır.

İşyeri Diyarbakır-Erganidedir. Olağanüstü hal bölgesinde bağış yapılan askeri güçlerin ihtiyaç ve fedakarlıkları izaha dahi gerek duyulmayan ve herkesce bilinen bir gerçektir. Bölgenin özel şartları gözönünde bulundurularak olaylar değerlendirilmelidir. Güvenliğin son derece hassas olduğu bölgede bulunan ve büyük bir sanayii kuruluşu olan işyerinin sağlıklı şekilde üretimine devam edebilmesi için bölgede güvenliği sağlayan askeri birliklerle yakın ilişki ve yardımlaşma içinde bulunması muhakkaktır. Aynı şekilde halkla yakın ilişkilerde önemlidir. Halkla ilişkilerin en etkili yolu cami gibi ibadet yerlerine yapılan yardımdır.