muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/356, Karar No: 2022/153, Tarih: 08.03.2022

Bu aşamada "faillik" ve "şeriklik" kavramları üzerinde de durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'daki "asli iştirak-feri iştirak" ayrımı terk edilerek suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır." şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı"da aynı Kanun’un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

"Bağlılık kuralı"da aynı Kanun’un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir." biçiminde,

Düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına "şerik" denilmekte olup 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olabilecektir.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmış,

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile inceleme dışı sanık ...’ın 19.10.2014 tarihinde... isimli eğlence yerinde, burada çalışan bir kadınla tartıştıkları ve daha sonra sebze meyve halindeki ... yerlerine gittikleri, ...isimli yerde çıkan gürültüler nedeniyle aynı binada oturan kişilerin rahatsız olmaları üzerine bina sahiplerinin, akrabaları olan inceleme dışı davanın katılanı ...’ı aradığı, ...’ın da sebze halinden tanıdığı sanık ...’ı aradığı ve inceleme dışı davanın katılanları ... ile kardeşi ...’la birlikte hale gittikleri, burada çıkan tartışma üzerine inceleme dışı sanık ...’ın bacağından bıçakla yaralandığı, ancak her iki tarafı tanıyan kişilerin araya girmesiyle barıştıkları ve ...’ın bu olay nedeniyle şikâyetçi olmadığı, 20.10.2014 tarihinde saat 23.30 sıralarında sanık ... ile inceleme dışı sanık ...’ın kim tarafından kullanıldığı tespit edilemeyen plakasız, siyah renkli bir araçla...’ın önünden geçtikleri sırada, inceleme dışı davanın katılanı ...’i kaldırımda, diğer inceleme dışı davanın katılanları ... ile ...’ı da park etmeye çalıştıkları araç içerisinde görmeleri üzerine yanlarında bulunan tabancalarla ateş etmeye çalıştıkları, aracın sağ ön koltuğunda oturan inceleme dışı sanık ...’ın inceleme dışı davanın katılanları ..., ... ve ...’a doğru 4 el ateş ettiği, aracın sağ arka koltuğunda oturan sanık ...’ın tabancasının tutukluk yapması nedeniyle ateş edemediği, inceleme dışı sanık ...’ın tabancasından çıkan bir mermi çekirdeğinin o esnada kira alacağı için...’a doğru gitmekte olan kaldırım üzerindeki katılan ...’in vücuduna sol tibia ön yüzden girip sol gastrocinemiustan çıktığı, mermi çekirdeklerinden bir tanesinin...’ın bitişiğindeki kahvehanenin camına isabet ettiği, inceleme dışı davanın katılanlarına herhangi bir mermi isabet etmediği, katılan ...’in hayati tehlike geçirmeyecek ölçüde ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda;

Tanık beyanları ile olay yerindeki tüm kovanların tek bir silahtan atıldıklarına dair ekspertiz raporuna göre, sanık ...'ın tabancayla ateş etmediğinin anlaşılması, tabancayla ateş etmeye çalıştığı, ancak tutukluk yaptığı için ateş edemediği iddia edilse de ele geçirilemeyen tabancanın atışa elverişli olup olmadığı hususunda net bir belirleme yapılamaması, yine sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...'la birlikte bir gün önce yaşanan olay nedeniyle inceleme dışı davanın katılanları ..., ... ve ...'a yönelik suç işleme kararı aldıkları anlaşılmış olmakla birlikte, bu suç işleme kararının kasten yaralamaya ilişkin olduğuna dair kesin bir belirleme yapılamadığı gibi eylemi, katılanlara ateş edip hedefinde olmayan katılan ...'i yaralayan inceleme dışı sanık ...'ın içinde bulunduğu aracın arkasında oturmaktan ibaret olan sanık ...'ın, suçun işlenişi üzerinde müştereken hâkimiyet kurduğu kabul edilemeyeceği, bir gün önceki yaşanan olayda yaralanan kişinin inceleme dışı sanık ... olması, oluşan bu şüpheli durumun da sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden, sanık ...'ın inceleme dışı diğer sanık ...'ın eylemine, TCK'nın 37. maddesi kapsamında "müşterek fail" veya TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" sıfatıyla iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden sanık ... hakkında olası kasıtla yaralama suçundan beraat kararı verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün sanık ...'ın olası kasıtla yaralama suçuna iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan, olası kastla yaralama suçuna iştirak etmenin mümkün olup olmadığına ilişkindir.

Dosya içeriğine göre; olay tarihinden bir gün önce sanıklar ... ve ... Leon isimli gece kulübünde eğlendikleri sırada ... yeri görevlileri ile tartışmışlardır. Tartışmadan kısa süre sonra sanık ...'ın ... yeri çalışanları tarafından basit şekilde darp edilmiştir. Olay tarihinde kimliği tespit edilemeyen üçüncü bir şahsın kullandığı araçla sanıklar Leon isimli gece kulübünün önüne gelmişlerdir. Olay yerinde hareket halindeki araçtan önce sanık ... araç camından tabancasını çıkartıp ateş etmeyi denemesine rağmen ele geçirilemeyen tabancasının tutukluk yapması nedeniyle ateş edememiştir. Daha sonra tabancası tutukluk yapan sanık ...’ la aynı araçta arka koltukta bulunan sanık ... tabancası ile üç dört el ateş etmiştir. Sanık ...'ın tabancasından çıkan mermilerden biri olayla ilgisi olmayan ve olay yerinde tesadüfen bulunan mağdur ...'in bacağına isabet etmiştir. ... basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralanmıştır.

Yukarıda oluş şekli anlatılan olayda; diğer sanık ... ile aynı araçta bulunan sanık ... önce ele geçirilemeyen kendisine ait tabanca ile birden çok defa ateş etmeyi denemiş tabancanın tutukluk yapması nedeniyle eylemi gerçekleştiremediği için ateş edememiştir. Sanık ...’ın tabancasının tutukluk yapması nedeniyle aynı araçta bulunan diğer sanık ... elinde bulunan tabanca ile hedefe doğru üç dört kez ateş etmiş olay yerinde tesadüfen bulunan mağdur ... sanık ...'ın silahından çıkan mermi çekirdeğinin isabeti sonucu yaralanmıştır.

Sanık ... ateş ederken sanık ... ile aynı araçta olay yerindedir. olup önce kendisi ateş etmeyi denemiştir. Sanık ... kendisi ile aynı araçta bulunan diğer sanık ...’ın ateş ettiğini ateş edilen yönde hasımları dışında başka şahıslarında olduğunu görmekte olduğundan olay yerinde bulunan başkalarınında mutlak isabet alabileceği yaralanabileceğini öngörebilecek durumdadır.

Sanıkların birlikte karar vererek aynı kast ile rast gele ateş ederek olay yerinde isabet almaları mutlak olan şahıslardan ...‘in yaralanması suçunu iştirak halinde birlikte işlediği, ateş etme sırasında hasımlarından başka şahıslarında yaralanmasının mutlak olması nedeniyle eylemin genel kastla işlenmesi ihtimalinin çok kuvvetli olduğu halde sanıklar lehine eylemin olası kastla işlendiği kabul edilerek sanıklar lehine atıfet yaratılmıştır. Sanık ...’ın ayrıca suça iştirakinin mümkün olmadığına karar verilerek sanık lehine çifte atıfet yaratılmıştır.

İzah edilen nedenlerle sanık ...'a isnat edilen yaralama suçununa iştirak etmek suçunun sübuta erdiği, TCK'nin 37. maddesi kapsamında, fail olarak mahkûmiyetine karar verilmesinin ve mahkumiyetin Yargıtay 3. Ceza Dairesince onanmasına karar verilmesinin doğru ve isabetli olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının olası kastta iştirak olmayacağına dair itirazının reddi gerektiği" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.04.2019 tarihli ve 2268-7571 sayılı, sanık ... hakkındaki olası kasıtla yaralama suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli ve 30-522 sayılı, sanık ... hakkında olası kasıtla yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık ...'ın inceleme dışı diğer sanık ...'ın eylemine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4329, Karar No: 2020/437, Tarih: 21.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4329 E.  ,  2020/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 03.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 06.11.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 14.11.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek kamu davasının düşmesine karar verildiği görülmüş ise de;

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre; 5271 sayılı CMK’nın 147 ve 191. maddeleri gereğince sanığın usulünce sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24173, Karar No: 2017/25805, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24173 E.  ,  2017/25805 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25327, Karar No: 2012/31406, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25327 E.  ,  2012/31406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca ...Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: