muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29159, Karar No: 2017/5842, Tarih: 16.05.2017

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson/İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

Sonuç olarak, suça sürüklenen çocuğun yorumlarının yazıldığı yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8397, Karar No: 2024/7316, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8397 E.  ,  2024/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/424 E., 2023/645 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/893 E., 2020/1024 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1995 yılında evlendiklerini, bu evlilikten müşterek iki çocuklarının olduğunu, davalı tarafın evliliğin getirdiği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak çocuklara babalık görevini yapmadığını, davacının bütün yükü göğüslediğini, davalı tarafın sürekli tartışma çıkardığını, davacıya sair cisimlerle şiddet uyguladığını, davacının evliliğin yürümesi ve düzelmesi için çaba sarf ettiğini, davalının uyguladığı fiziksel ve psikolojik şiddetin arttığını, davalının hamilelik süresi boyunca davacının hiç ilgilenmediğini, ortak çocuk ...'nin doğumunda davacının hastaneye belediyenin ambulansı ile tek başına gittiğini, davalının maddî ve manevî olarak bir katkıda bulunmadığını, davacının 15 yıl boyunca tek başına geçici ve küçük işlerde çalıştığını, davalının evi terk ettiğini, bu durumun sonucunda ortak çocukların psikolojik sorunlar yaşadığını, tedavi gördüğünü, davalının ortak çocuk ...'nin düğününe dahi katılmadığını, davalının evlilik dışı ilişkilerinin olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, evliliğin devamında toplum ve taraflar yönünden bir fayda kalmadığını, tüm bu nedenlerle ortak çocukların eğitim, sağlık ve geçimine ilişkin giderlere karşılık 50.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesini, aynı miktar nafakanın kararın kesinleşmesiyle yoksulluk nafakası olarak devamını, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesini, adli yardım taleplerinin kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının evlilikten bir süre sonra davacının psikolojik sorunları olduğunu fark ettiğini, davacının Kleptomani hastalığı olduğunu, bilinen bir tedavisinin olmadığını, davacının bu hastalığı nedeniyle davalının çevresi tarafından dışlandığını, davacının arkadaşlarının evlerinden ufak tefek eşyalarının eksildiğini, davacının hastalığını arkadaşlarının bildiğini, davalının arkadaşlarının bu konuda kendisini uyardığını, tarafların market alışverişi yaptıkları bir gün sebze poşetinden bir takım eşyaların çıktığını, market görevlilerinin bu durumu fark ettiklerini, davalının zan altında kaldığını, davalının evliliğin devam etmeyeceğini anlaması üzerine boşanma davası açtığını, davalının duruşmadaki duygusal tavırları nedeniyle mahkemenin taraflara süre verdiğini, bu süreçte tarafların ayrı yaşama kararı aldıklarını, davacının 2 aylık hamile olduğunu söylediğini, davacının doğacak ortak çocukları için kendini düzelteceğine dair söz verdiğini, tekrar bir arada yaşamaya başladıklarını, bu süreçte evliliklerinin sorunlu bir şekilde devam ettiğini, gün geçtikçe davacının Kleptomani hastalığının ilerlediğini, davacının başka bir erkekle görüştüğü duyumunu aldığını, hem ekonomik hemde içinde bulunduğu sosyal çöküntü nedeniyle davalının boşanma davası açmadığını, 15 senedir ayrı yaşadıklarını, davalının ortak çocukların ihtiyaçlarını karşılamaya devam ettiğini, baba-kız ilişkilerinin devam ettiğini, 2009 yılında davacının evlilik dışı ilişki yaşadığı bir kişiden çocuğu olduğunu, tarafların ortak çocuğu ... davacı annesinin yaşadığı evlilik dışı ilişkilerine şahit olduğunu, tüm bu nedenlerle tarafların boşanmalarını, davacının tazminat ve nafaka taleplerinin reddini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacıya bırakılmasını talep ve beyan ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının da kabul ettiği üzere uzun süre önce davalının müşterek haneyi terk ettiği ve müşterek haneye dönmeyerek ayrı yaşama devam ettiği, davalının davacı ve ortak çocuklara karşı ilgi, sevgi ve bakım yükümlülüklerini yerine getirmediği, fiziksel şiddet uyguladığı, ortak çocuk ...'nin kanser tedavisi ve bakım sürecinde davacıyı ve çocuğu yalnız bıraktığı, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu anlaşılmış, tarafların karşılıklı sair iddia ve beyanlarının somut delillerde ispatlanamadığı sebebi ile itibar edilmeksizin davalının geçimsizliğe tam kusurlu hal hareket ve davranışları ile sebep olduğu kanaatine varılmakla davacının boşanma talebinin kabulüne tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, davacı yararına dava tarihinden itibaren geçerli aylık 250,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 1.000,00 TL'ye artırılmasına, kararın kesinleşmesi ile yoksulluk nafakası olarak devamına, tarafların ortak çocuğu ... yararına dava tarihinden geçerli aylık 250,00 TL tedbir nafakasının ergin olduğu 13.09.2020 tarihine kadar devamına, iştirak nafakası talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının maddî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL maddî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafaka, maddî ve manevî tazminat yönünden fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacının alacak talepli davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile nafaka yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; red edilen alacak ve ortak çocuk ... lehine hükmedilen iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinafa başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile nafaka yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; red edilen alacak ve ortak çocuk ... lehine hükmedilen iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinafa başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı kadın ortak çocukların eğitim, sağlık ve geçimine ilişkin giderlere karşılık 50.000,00 TL alacak talebinde bulunulduğu, bu istek boşanmanın fer'î niteliğinde olan maddî tazminat olmadığından nispi harca tabii olduğu, başvuru harcı tüm talepleri kapsamakla birlikte bu talep yönünden Harçlar Kanunu 30 ve 32 nci maddeleri gereğince eksik nispi harcın tamamlanarak, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru olmadığı, davacı kadının ortak çocuk ... lehine hükmedilen tedbir nafakası ile iştirak nafakası talebinin reddi, maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf talepleri ile davalı erkeğin kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile nafakalara yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine, davacı kadının red edilen alacak talebine yönelik istinaf talebinin kabulüne, kararın 8. bendinin kaldırılmasına, bu talep yönünden Harçlar Kanununun 30 ve 32 nci maddeleri gereğince nispi harca ilişkin işlem yapılarak sonucu uyarınca yeniden hüküm kurulmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen manevî tazminat miktarı ve iştirak nafakası talebinin reddi yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, manevî tazminat miktarı ve iştirak nafakası miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174, 370, 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne nazaran, kadın yararına hükmolunan manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16482, Karar No: 2010/1123, Tarih: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16482 E.  ,  2010/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı, 01.07.1988 tarihinden dava tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davacının 05.10.1998-16.12.1998 tarihleri arasındaki SSK sigortalılığı ile çakışan ... Tarım sigortalılığının iptali ile çakışma dışında kalan ve primi ödenen Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ........ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddesinde “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, 389. maddesinde “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmünün öngörülmesine rağmen, hükümde davacının kabul edilen ve çakışma dışında kalan sigortalılık süresinin infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde başlangıç ve bitiş tarihlerinin açıkca belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz görülmüştür.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/30728, Karar No: 2014/19204, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30728 E.  ,  2014/19204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/241402

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/452 (E) ve 2013/46 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- İddianame içeriğinden konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4.maddesi uyarınca bir kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılmış başkaca bir kamu davası olmadığı halde ek savunma verilerek TCK'nın 43.maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise, bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında uzman hekimden veya Adli Tıp Kurumu ya da Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden başka bir eylemden dolayı alınan raporun dosyaya konup karara esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9143, Karar No: 2014/14323, Tarih: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9143 E.  ,  2014/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davad verilen 21/01/2013 gün ve 2012/475-2013/32 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.01.2014 gün ve 2013/11842-2014/1063 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirket ortaklarından muris mirasçıları olduklarını, davacıların murisinin davalı şirketteki hisselerinin bir kısmını 29.06.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı şirket ortağı devrettiğini, ancak hisse devrinin, devir tarihinden çok sonra davalı şirketin 06.04.2012 tarihli ve 2012/02 nolu ortaklar kurulu kararından sonra karar defterine işlendiğini ve 10.07.2012 tarihli ilan edildiğini, hisselerini devreden ciddi sağlık sorunları olduğunu, özellikle 20.07.2012 tarihinde vefat ettiği dikkate alındığında yapılan işlemin kötüniyetli olduğunu, dava dışı Hakan Karamahmutoğlu'nun şirketi ele geçirmek gayesiyle hareket ettiğini, alınan kararın afaki iyiniyet kurallarına, eşitlik ilkesine ve hakların başkalarının zararına kullanmayacağı ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan ortaklar kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacılar yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, hisse devrine ilişkin limited şirket ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkin olup, iki ortaklı olduğu anlaşılan davalı şirket ortaklarından muris davalı şirketteki hisselerinin bir kısmını dava dışı diğer ortağa 29.06.2010 tarihli noterde yapılan hisse devir sözleşmesi ile devrettiği, bu devre bağlı olarak dava konusu 06.04.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının alındığı dosya kapsamı ile sabittir. 6762 sayılı TTK'nın 520'nci maddesi hükmünce bir payın devri, ortaklık hakkında ancak ortaklığa bildirilmek ve ortaklık pay defterine kayıt edilmek koşulu ile hüküm ifade eder. Başka bir deyişle ortaklık payının devri,ortaklık pay defterine kaydedilmedikçe, devir alan kişi limited ortaklığa karşı, ortaklık sıfatını kazanamaz. Aynı hüküm çerçevesinde pay devri için devir eden ortak ile devir alan kişi arasında devir sözleşmesi yazılı biçimde yapılmalı ve imzası noterce onanmış olmalıdır. Aynı zamanda ortaklık payının devir hususunun pay defterine kaydedilmesi için ortaklardan en az dörtte üçünün devre izin vermesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır. Ancak, bu madde de öngörülen çoğunluk iki ortaklı limited ortaklıkta uygulanmaz.