muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5788, Karar No: 2012/1144, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5788 E.  ,  2012/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının idari işler müdür yardımcısı olarak görev yaparken insan kaynakları müdürü tarafından kanuni hakları olan kıdem ve ihbar tazminatları pazarlık konusu edilerek istifa etmesi veya emekliliğini istemesi konusunda baskıya maruz kaldığını, babasının rahatsızlığı nedeni ile paraya ihtiyacı olduğundan verilen tüm belgeleri imzalamak zorunda kaldığını, psikolojik baskı altında kalarak iş sözleşmesinin karşılıklı anlaşma ile sona erdirildiğine dair belgeyi imzalamak durumunda kaldığını, gerçek iradesinin bu yönde olmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin karşılıklı anlaşma ikale sözleşmesi imzalanmak suretiyle sona erdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesi feshinden sonra tazminatların ödenmesi aşamasında alınan istifa dilekçesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, fesih gerekçesinin geçerli nedene dayandığının ispat yükünün davalıya ait olduğu, davacının ast-üst ilişkilerinde çalışma barışını bozacak sorun yaşandığı iddiasının ispatlanamadığı, buna göre feshin geçerli nedene dayanmadığı kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erip ermediği hususu temel uyuşmazlığı oluşturmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir nedenle sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması(makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması(makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta idari işler müdür yardımcısı olarak 01/09/1998 -01/09/2010 tarihleri arasında görev yapan davacının iş sözleşmesi görevinin gerektirdiği ast-üst ilişkilerinin çalışma barışı içerisinde sürdürülmesinin önemli ve makul ölçüde beklenemeyeceği hususunda varılan karşılıklı mutabakat ile 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereği feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dinlenen davacı tanıklarının ikale ve ibra sözleşmesinin imzalanmasına ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı işyerinde idari işler müdür yardımcısı ünvanı ile istihdam edilen nitelikli bir eleman olup imzaladığı belgenin mahiyetini ve doğuracağı hukuksal sonuçlarını tayin ve takdir edebilecek durumdadır. Dosya içerisinde ikaleyi geçersiz kılacak bir olgu mevcut değildir. İkalenin baskı altında iradesi sakatlanarak imzalatıldığı davacı tarafından ispat edilememiştir. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 24,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13518, Karar No: 2015/20076, Tarih: 05.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13518 E.  ,  2015/20076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/223582

MAHKEMESİ : Görele Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/23 (E) ve 2014/106 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 09/12/2013 tarih 2013/19988 Esas 2013/29124 Karar sayılı bozma ilamında, sanıklar G.. F.. ve İ.. K.. hakkındaki hükümlerin de bozulduğu ancak bozmaya uyulduğu halde bu sanıklar hakkında yeniden bir karar verilmediği anlaşılmakla mahkemesince zamanaşımı süresince yeniden hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 324/2 maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar A.. E.. ve M.. T.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk M.. T.. hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki savunmalarında suçlamayı kabul ettiğini, pişman olduğunu belirttiği halde, bu gerekçe ve beyanlarla çelişki oluşturacak şekilde yargılama sürecinde 'pişmanlık göstermemesi karşısında yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığından' şeklindeki gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/378, Karar No: 2014/23322, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/378 E.  ,  2014/23322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2a-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.12.2011 tarihli uzlaşma tutanağı ile uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı anlaşıldığından CMK'nın 253/18. maddesi gereğince tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden, tebliğnamedeki 1 no'lu bozma düşüncesine ve sanık tarafından zararın karşılanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki 2 no'lu ve TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması ve takdirin bu yönde kullanılması karşısında; tebliğnamedeki 3 no'lu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5808, Karar No: 2013/4299, Tarih: 02.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/5808 E.  ,  2013/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve eylemin TCK'nın 158/1-g maddesindeki suçu oluşturma ihtimaline göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2012 gün ve 2012/408 E. 2012/570 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/106, Karar No: 2011/1293, Tarih: 07.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/106 E.  ,  2011/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/2010/324418

MAHKEMESİ :(ELAZIĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11/05/2007 - 453/324

SUÇ Kasten yaralama

H.. K..'ı kasten yaralamaktan sanık E.. T..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ELAZIĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/05/2007 gün ve 453/324 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Erdal’ın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre,olay tarihinden önce sanığın birlikte çalıştırdıkları berber dükkanını mağdura devrettiği, sanığın adına kayıtlı olan dükkan telefonunun borcunun ödenmemesi nedeniyle olay günü mağdurla tartıştığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesini istemeyen mağdurun uzaklaştığı sırada sanığın bıçakla hedef gözeterek mağduru sol kol dirsek lateralinden, göğüs ön koltuk altı hizasından ve göğüs ikinci kaburga aralığından üç bıçak darbesiyle, sağ akciğerde pnömotoraks oluşturacak, sol kolda oluşan radial sinir parsiyel lezyonu sebebiyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın, mağdurun yere düşmesi üzerine amacına ulaştığını düşünerek olay yerinden kaçtığı olayda; eyleme bağlı olarak öldürme kastı açığa çıktığı halde, öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Erdal müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1706, Karar No: 2016/15404, Tarih: 05.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1706 E.  ,  2016/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mağdurun ayağına sandalye fırlatması neticesinde mağdurun adli raporlarında ayak parmağında fissür bulunduğunun tespit edildiği, ancak kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin bildirilmediği gözetilerek mağdurdaki kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesinin belirlenmesi için mağdurun yeniden adli raporunun aldırılması ve kırığın derecesine göre sanığın cezasının kırık nedeniyle TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması gerekirken TCK'nin 87/3. maddesi uygulanmayarak eksik ceza belirlenmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme ugun olarak BOZULMASINA, 05.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7297, Karar No: 2017/2572, Tarih: 05.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7297 E.  ,  2017/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından davalı ... aleyhine üç ayrı icra takibi başlatıldığını, davalının müvekkili bankaya borçlarını ödememek için diğer davalı ... ile muvazaalı bir borçlanma oluşturduğunu, bu şekilde kendisi hakkında ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6658 esas sayılı icra takibi başlattığını, maaşına ve emekli ikramiyesine haciz koydurarak gerçek alacaklı müvekkili bankayı zarara uğrattığını, bahse konu muvazaalı icra takibi kesinleştikten sonra alacaklı görünen davalı ...'in icra dosyasında sadece maaş haczi uygulattığını, diğer yasal yollara başvurmadığını, bu nedenlerle diğer davalının alacağının muvazaalı olduğundan bahisle davanın kabulü ile müvekkili bankaya ait olan ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/10575 esas sayılı dosyasının 1. sıraya, 2014/10517 esas sayılı dosyasının 2. sıraya, 2014/10578 esas sayılı dosyasının 3. Sıraya alınmasına, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6658 esas sayılı muvazaalı takipten dolayı ödenen 3.540,00 TL'nin müvekkili bankaya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kendisinin ... Büyükşehir Belediyesinde kadrolu memur olarak görev yaptığını, eşinin önceleri gelinlik işi ile uğraştığını, ancak işlerinin kötü gitmesi nedeniyle iş yerini kapattığını ve şoförlük yapmaya başladıklarını, 2011 yılında eşinin diğer davalı ile birlikte yanına geldiklerini, eşinin borçlardan kurtulmak için diğer davalıdan borç para aldığını kendisini de kefil olarak gösterdiğini, davalıya olan borçları ödemek için maaşının 1/4'üne haciz konulmasını kabul ettiğini, takibe konu senetlerin sahte olmadığından savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., muvazaa iddiasının doğru olmadığını, diğer davalı ...'nın eşini tanıdığını, durumlarının kötü olması nedeniyle kendilerine yardım ettiğini, ancak borçlarını ödeyememeleri nedeniyle diğer davalının maaşına haciz koydurduğunu, alacağının haklı bir alacak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., muvazaa iddiasının doğru olmadığını, diğer davalı ...'nın eşini tanıdığını, durumlarının kötü olması nedeniyle kendilerine yardım ettiğini, ancak borçlarını ödeyememeleri nedeniyle diğer davalının maaşına haciz koydurduğunu, alacağının haklı bir alacak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Yerleşmiş Yargıtay içtihatları dikkate alındığında borcun ve senedin gerçek olduğunun ispat yükünün davalılara düştüğü, sunulan delillerle bu ispatın yapılamadığı, borçlunun bankaya olan borçları sabit olduğu halde 20.04.2014 tarihli senetteki borç sebebini ve senedin geçerliliğini ispatlayamadığından bahisle takibin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalı alacaklı ...'a ödenen 3.540,00 TL bedelin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra dosyaya biriken paraların davacı ...'ın alacağı olan ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/10575 esas sayılı dosyasına aktarılmasına, ihtiyati tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan hacizler, borçlunun görev yaptığı ... Büyükşehir Belediyesince sıraya konulmuş olup, davacı tarafça bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalı ...’ın alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğü'nce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilere, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında İcra Müdürlüğü'nce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine ... Hazır Beton Ltd. Şti.'ce bu madde hükmü uyarınca düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu durumda Mahkemenin ... Büyükşehir Belediyesince yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesi uyarınca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalıda olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu ilkelere göre çözümlenmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12003, Karar No: 2021/4717, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12003 E.  ,  2021/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 19.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekiciyle meskun mahal dışında, iki yönlü, iki şeritli yolda seyir halindeyken sola tehlikeli viraja geldiğinde virajı geniş alarak karşı istikametten ... ...’un sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı, kaza nedeniyle ...’un aracında yolcu olarak bulunan katılan ...’un basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez, 6. derece kemik kırığı oluşacak, yüzde sabit iz niteliğinde ve yüzünün sürekli değişikliğine, duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması neden olacak şekilde, katılan ...’un hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, taraflar hazır edilmeden keşif yapıldığına, ...’dan rapor alınması gerektiğine, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16275, Karar No: 2014/16329, Tarih: 10.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/16275 E.  ,  2014/16329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün yokluğunda verilen 24.09.2012 tarihli kararın sanığın mernis adresine TK.nun 21. maddesine göre tebliği için çıkartılan tebligat parçasında bulunması gereken yasal şerh ve kayıtların üzerinin tebligat memurunca çizilerek, sanığın kaydına rastlanılmadığının imza ile şerh olunduğunun anlaşılması, usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligatın bulunmadığı, kaldı ki tebligat tarihi olan 03.01.2013 tarihinde sanığın... Nolu L Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunun sanığa ait tutukluluk ve hükümlülük bilgilerini içeren U.Y.A.P kayıtlarından anlaşılması karşısında, sanığa yapılmış geçerli tebligatın bulunmadığı nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine cezaevinden yapmış olduğu 21.06.2013 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.