muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13065, Karar No: 2017/10907, Tarih: 26.12.2017

Üretim şefi de kendisine bağlı bulunan birimde de gerekli kontrolleri yapmak teknik bilgisiyle üretim için gerekli olan şartları oluşturmakla yükümlüdür. İş güvenliği kurallarına uyulup uyulmadığını bilecek olan ve ilk etapta denetleyecek olanda üretim şefidir. Çünkü üretim konusu malzemenin niteliğinin tutturulması ile işçi sağlığı ve iş güvenliğinin sağlanması birbiriyle bağlantılı olgulardır.

Döner fırın ünitesinden sorumlu mühendis, fırının sağlıklı çalışmasından ve vereceği arızanın kimseye zarar verilmeden tamiri ve bu tamirin nasıl yapılması gerektiği konusunda en donanımlı kişi olmalıdır. Fırındaki arızanın hangi teknik şartlar yerine getirilerek giderilmesi gerektiği, bu iş yapılırken hangi donanıma sahip olunması gerektiğini bilmesi gereken gerektiğinde üst birimlerden bu noksanlık ve aksaklığın giderilmesini isteyecek olan teknik personeldir. Arızanın giderilmesi için fırına girip çalışan işçilerin ve kendisinin güvenliğini sağlamak, gerekli önlemleri almak ya da aldırtmak bu hususta noksanlıkları saptayıp talepte bulunmakta bu mühendisin görevi dahilinde olacağı değerlendirilmiştir.

Olayımızda işletme müdürü, üretim şefi, döner fırın sorumlu mühendisi ya da usta başının liyakatsiz olduğu, teknik bilgi ve becerilerinin yetersiz bulunduğu yönünde bir iddia olmadığı gibi döner fırın tamiratı için eksik güvenlik malzemesi olduğu ve bunun ikmali için işletme müdürlüğünden, üretim şefinden ya da döner fırın sorumlu mühendisinden genel müdürlük nezdinde yazılı veya sözlü talepte bulunulduğuna dair bir iddianın varlığından da bahsedilmemiştir.

Kazanın oluşumuna ilişkin alınan bilirkişi raporlarında da, döner fırın tuğla değişim işinde teknik olarak kabul edilen yöntemlerden daha az güvenli olanının olayının meydana geldiği fırında uygulandığı belirtilmiş ancak yapılanın tamamen teknik kurallara aykırı olmadığı ama emniyet ağı gibi bazı önlemlerin alınması halinde kazanın önlenebileceği belirtilmiş ise de emniyet ağının çalışılan alanın üstünü koruyabileceği fakat kazada çöken tuğlaların doğrudan çalışan işçilerin üzerine düşmediği, çalışılan alanın arkasında bekleyen mühendis ve işçinin üzerine düştüğü belirtildiğinden bilirkişi raporlarında bu konuya bir açıklık ta getirilmemiştir.

Tanık olarak dinlenen işçilerin tamamı gerekli eğitimin verildiğini, teçhizat ve güvenlik aparatlarının tam olduğunu ifade etmişlerdir. Fırının soğutulma derecesinde bir yanlışlık olduğu ya da teknik ayrıntılara dikkat edilmediği hususlarında bilirkişilerce de saptanmış bir noksanlık ya da ihmal iddiası da varit değildir. Fırın tamirinde görevli işçilerin bu işte tecrübeli ve deneyimli olduğu konusunda da bir tereddüt bulunmamaktadır.

Tanık olarak dinlenen işçilerin tamamı gerekli eğitimin verildiğini, teçhizat ve güvenlik aparatlarının tam olduğunu ifade etmişlerdir. Fırının soğutulma derecesinde bir yanlışlık olduğu ya da teknik ayrıntılara dikkat edilmediği hususlarında bilirkişilerce de saptanmış bir noksanlık ya da ihmal iddiası da varit değildir. Fırın tamirinde görevli işçilerin bu işte tecrübeli ve deneyimli olduğu konusunda da bir tereddüt bulunmamaktadır.

Ceza Hukukumuz taksirli suçlarda kusur sorumluluğunu getirmiştir. Ancak kusur sorumluluğunun alanını sürekli olarak genişletilmesi özellikle çok personel istihdam eden işveren ve vekillerini zor durumda bırakacak, işçi çalıştırmak yerine sürekli hizmet satın alma suretiyle taşeronluğu teşvik ederek iş sağlığı ve iş güvencesini asgari düzeye indirecek ya da yatırımcı bu sorundan kurtulmak için yatırımdan kaçınacak veya yatırımlarını yurt dışına taşımak zorunda kalacaktır.

Kusur durumu belirlenirken hangi sebeple kusur izafe edildiği somut verilere göre belirlenmelidir. Olayımızda olduğu gibi daha önce aynı iş yerinde benzer kazalara rastlandı bu nedenle sorumluluğun beşinci basamağa (usta, fırın mühendisi, üretim şefi, işletme müdürü, nihayetinde genel müdür) kadar izafe edilmesi ceza hukukunun temel felsefesine de uygun düşmemektedir. Aksi halin kabulü durumunda daha önce benzer kazalar yaşanan Türkiye çapında faaliyet gösteren holding yöneticilerinin her kazadan sorumlu tutulması ve cezalandırılması gerekir ki bunun hukuken kabulü mümkün değildir.

Sanık ...’ın Aşkale Çimento Fabrikaları A.Ş’ nin genel müdürü (CEO) su konumunda olduğu, Aşkale Çimento Fabrikaları A.Ş nin beş adet fabrikadan müteşekkil bulunduğu, döner fırın içindeki tuğlaların sökümü esnasında oluşan kazanın Aşkale’ deki fabrikada meydana geldiği, kazada biri mühendis, biri işçi iki kişinin öldüğü, kazanın meydana geldiği fabrikada genel müdür olan sanık ...’ ın maiyetinde sırasıyla bir işletme müdürü, bir üretim şefi, bir döner fırın mühendisi ve bir ustabaşı bulunduğu, bunlardan ustabaşı ve mühendisin vefat ettiği, işletme müdürü ve üretim şefinin kusuru nedeniyle tecziyelerine karar verildiği izlenmiştir.

Dairemizin istikrarlı kararlarında da zikredildiği üzere üst işveren veya vekilinin meydana gelen kazalardan sorumlu tutulabilmesi için iş güvenliği ve iş sağlığını koruyacak ve takip edecek alt kadroları oluşturmama şartı aranmaktadır. Eğer bu şartlar gerçekleşmiş ama bu birimlerce hazırlanan raporlar ya da uyarılar dikkate alınmaması nedeniyle kaza meydana gelmiş ise ancak bu halde işveren ya da vekilinin sorumluluğuna gidilmektedir.

Olayımızda işverenin kusursuz sorumluluğu dikkate alınarak ölenlerin yakınlarının zararının giderilmesi yoluna gidilmesi gerekirken sürekli ceza hukukunun alanının genişletilmesi ceza hukuku felsefesine de aykırılık oluşturmaktadır.

Neticeten; Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerden dolayı genel müdür konumundaki sanık ...’ın beraati yerine cezalandırılması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

Olayımızda işverenin kusursuz sorumluluğu dikkate alınarak ölenlerin yakınlarının zararının giderilmesi yoluna gidilmesi gerekirken sürekli ceza hukukunun alanının genişletilmesi ceza hukuku felsefesine de aykırılık oluşturmaktadır.

Neticeten; Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerden dolayı genel müdür konumundaki sanık ...’ın beraati yerine cezalandırılması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/6592, Karar No: 2014/10961, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6592 E.  ,  2014/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

24.06.2010 tarihli kararın sanık ...'ın yüzüne karşı verildiği, sanığa müdafii atanmadığı ve sanığın da bu yönde bir talebi olmadığı, sanığın kararı temyiz etmediği halde dosyanın diğer sanığı olan yaşı küçük ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ... ile birlikte sehven ...'ın da ismini yazdığı ancak sanık ...'ı temsilen vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... adına yapılan bu temyizin geçerli olmadığı, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin “tefhim veya tebliğden” itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltıcı ifade kullanıldığı gibi, kararın bu sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğine ilişkin belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından; önceden tebligat yapılmış ise belgenin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğ edilerek buna ilişkin belge ile sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14164, Karar No: 2009/23066, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14164 E.  ,  2009/23066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6705, Karar No: 2024/2683, Tarih: 02.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6705 E.  ,  2024/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1139 Esas, 2022/1049 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2021/347 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye ve Amerika çapında tanınan saygın bir firma olduğunu, müvekkilinin ürün portföyünün en önemli markası olan ... markalı ürünlerin ambalaj tasarımlarının da dünya çapında tanınmış bulunduğunu, ... markasının WIPO nezdinde 1036836 ve 1037999 sayıları ile birçok ülkede tescilli olduğunu, müvekkili firmanın ... markalı ürünlerin tanıtım ve reklamı için yapmış olduğu harcama ve yatırımlar neticesinde ... markasının en çok bilinen kakaolu bisküvi markası olduğunu, davalı yanın 2016/06486 sayılı tasarım başvurusunun yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığını, davalı yanın başvurusunu kötü niyetle yaptığını, müvekkilinin marka, logo ve ambalaj tasarımlarını taklit ettiğini, taraflar arasında devam etmekte olan ihtilaflara rağmen davalı yanca yeni başvuruların yapılmasının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafın müvekkil ürününün muadilini yaratma çabasında olduğunu, davalı eylemlerinin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek YİDK'in 2017-T-591 sayılı kararının iptalini ve dava konusu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili cevap dilekçesinde; bahse konu uyuşmazlığın konusunun endüstriyel tasarım olması nedeniyle davacı markasının tanınmış olup olmamasının işbu dava ile ilgisinin bulunmadığını, davacı ... markasının lansmanının ülkemizde 2015 yılında yapılması ve ürünün 2015 yılından sonra ancak market raflarında yer alabileceği düşünüldüğünde davacı vekillinin tanınmışlık iddiasının ülkemizin bilgilenmiş ortalama tüketicisi bakımından bir anlamının olmadığını, davacı tarafın herhangi bir tasarım tescilinin bulunmadığını, davacı tarafın ambalaj tasarımında yer alan taşan süt görseli ve taban renginin müvekkili tasarımı ile aynı olması nedeniyle tasarımların benzer olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu ambalaj tasarımı ile davacı adına kayıtlı ... ibareli şekil markalarının görsel unsurlarının iltibas teşkil edeceği, dava konusu YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu, 2016/06486 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilebileceği, davalıya ait olan 2016/06486 sayılı tasarımın 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükümünde Kararname'nin (554 sayılı KHK) uyarınca davaya mesnet davacı markaları karşısında yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığı, dava konusu 2017/T-591 sayılı YİDK kararının iptali ve 2016/06486 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'in 2017/T-591 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2016/06486-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, ambalaj tasarımı içeren markaların inhisari bir hak sağlamayacağını, davacının fiili olarak kullandığı tasarımlarının inceleme konusu yapılması gerektiğini, bilirkişilerce yapılan tespitlerin yerinde olmadığını, tasarım üzerindeki konumlandırmanın harcı alem olduğunu, dava konusu tasarım ile davacının tescilsiz tasarımları arasında ciddi farklılık bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının eksik ve hatalı incelemeye dayalı bilirkişi raporu dayanak alınarak verildiğini, dava konusu tasarım ile mesnet gösterilen markaların farklı bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının yerinde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının eksik ve hatalı incelemeye dayalı bilirkişi raporu dayanak alınarak verildiğini, dava konusu tasarım ile mesnet gösterilen markaların farklı bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının yerinde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının başvuru konusu yaptığı ambalaj tasarımı ile davacı adına kayıtlı ... ibareli şekil markalarının görsel unsurları arasında iltibas olacak derecede benzerlik bulunduğunun ve davalıya ait olan başvuru konusu 2016/06486 sayılı tasarımın 554 sayılı KHK uyarınca davaya mesnet davacı markaları karşısında yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığı gerekçesiyle davalı vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 554 sayılı KHK'nın 6, 7 ve 8 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekili ile davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11071, Karar No: 2011/14920, Tarih: 05.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11071 E.  ,  2011/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evliliğin Mutlak Butlanla Batıl Olduğunun Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen;

1-... 10.Aile Mahkemesinin 2009/1173 esas,

2-... 11.Aile Mahkemesinin 2009/1280 esas sayılı dosyalarının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/2981, Karar No: 2024/12238, Tarih: 05.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2981 E.  ,  2024/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/305 Esas 2012/126 Karar ...

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in eser sahibi, diğer davalının imtiyaz sahibi olduğu Sabah Gazetesi'nde 23.09.2006 ve 24.09.2006 tarihlerinde yapılan haberlerde kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, kuyumcu olan müvekkilinin ticari itibarının zarar görmesi nedeniyle kazanç kaybına da uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; adli soruşturmaya konu olan bir olayla ilgili kamuoyunu bilgilendirmek için dava konusu haberin yapıldığını, haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğu, kamu yararının bulunduğu, o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, dava konusu yayınların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili hakkında ceza yargılaması devam ederken masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, haberin doğru olmadığını bu nedenle görünür gerçekliğin de söz konusu olmadığını, kuyumcu olan müvekkilinin ticari itibarının ve kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sabah Gazetesi'nde 23.09.2006 ve 24.09.2006 tarihlerinde yapılan haberlerde kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, ticari itibarının zarar görmesi nedeniyle kazanç kaybına uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sabah Gazetesi'nde 23.09.2006 ve 24.09.2006 tarihlerinde yapılan haberlerde kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, ticari itibarının zarar görmesi nedeniyle kazanç kaybına uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu haberlerin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunun, yayınların toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının, haberlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, haberlerde geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının, davacının maddi ve manevi zararının bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.