muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24561, Karar No: 2022/15184, Tarih: 22.11.2022

Hakaretin suç olarak tanımlanması, yasa yoluyla uygulanan sansür, gazetecilerin sindirilmesi, taciz edilmesi hatta öldürülmesi, radyo televizyonların frekans dağılımlarının siyasileşmesi medyada çoğulcululuğu engelleyen ve tekelleşme sağlayan eğilimlerdir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında, askıya alınamaz haklar dışında, koruma kapsamındaki haklar arasında bir hiyerarşi bulunmamaktadır. Bu bağlamda özel hayatın korunması ile ifade özgürlüğü arasında üstünlük söz konusu olmayıp eşit statü ve öneme sahip haklar arasında denge sağlanması zorunludur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Von Hannover ile Campbell davalarında 8. madde ile 10. madde arasında denge kurulurken kullanılacak ilkeleri belirlemiştir. Başlıca üç unsurun ele alınması gerekir. Bunlardan birincisi özel yaşamına yönelik ihlalden yakınan kişinin statüsü, mesleği ve şöhretidir. Burada belirlenmesi gereken husus halka mal olmuş kişi olunup olunmadığıdır. İkinci unsur ise özel hayata ilişkin ifşa edilmiş ya da edilebilecek olan meteryalin içeriğidir. Üçüncüsü ise ifşa edilen meteryalin elde edilme ve kullanılma biçimidir. Siyasetçiler hakkındaki hususların ifşası demokrasi açısından çoğu zaman faydalıdır. Bu nedenle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bir siyasetçi söz konusu olduğunda kabul edilebilir eleştiri sınırlarını sıradan bir kişiye oranla daha genişletilebilir tutmuştur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; ihlal şikayetinde bulunan davacı milletvekilliği, bakanlık yapmış, cumhurbaşkanının damadı ve ünlü bir siyasetçidir. Demokratik yöntemle seçilen siyasetçiler anayasal anlamda ve uygulamada halka en çok mal olmuş kişi statüsünde kabul edilmektedir. Halka mal olmuş kişilere ilişkin haberlerde basına daha geniş serbesti tanınmaktadır (Editions Plon/ Fransa 2006). Magazin haberciliği siyasetçileri yolsuzluklardan, ego tatmininden, tutulmayan sözlerden ve yetersizliklerden sorumlu tutmanın etkili bir aracı olarak basının önemli bir işlevini oluşturmaktadır. Seçimle gelmiş bir siyasetçi açısından zina davranışının ya da alkol ya da uyuşturucu müptelalığının ifşa edilmesi kendisinin bu iş için uygun olmadığının ya da güvenlik zaafı içinde olduğunu gösteriyor, olabileceği için kamu yararına sayılabilir (Walker Robert, Özel Hayat Ne Zaman Kamuyu İlgilendirir ?, İfade Özgürlüğü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Başkanı Nicolas Bratza'ya İthafen Kaleme Alınmış Makaleler, Türk Yargısının İfade Özgürlüğü Konusunda Kapasitesinin Güçlendirilmesi, Avrupa Birliği- Avrupa Konseyi Ortak Projesi, Ankara, Eylül 2012, sh. 57, vd.). Gizli sağlık bilgilerinin ifşası dahi devlet başkanına ilişkin olduğunda haklı nedenlere dayalı kabul edilmiştir. (Editions Plon / Fransa 2006)

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi de 2014/15653 Esas, 2015/11305 Karar sayılı ve 13/10/2015 günlü ilamı ile siyasi parti lideri hakkındaki zina iddialarının yayınlanmasının özel hayata saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile açılan davada ''...devletin yüksek makamlarını elinde tutan kişilerin, gerek muhalifleri tarafından gerekse basın tarafından yakından takip edildiği, bu makamlarda bulunan kişilerin siyasi davranışları yanında özel hayatları dahil her hareketlerinin mercek altında tutulduğu, bu nedenle haklarında öğrenilen veya istihbarat sonucu elde edilen her türlü bilginin güncel olup kamuyu yakından ilgilendirdiği, haberin bütün basın yayın kuruluşlarının haberleştirdiği dönemde yayınlanması ve haberin doğru veya yanlışlığının daha sonra kanıtlanmaması haberin görünür gerçekliğe uygun olmasını yeterli kabul edilerek...'' verilen ret kararını onamış ve siyasi parti lideri halka mal olmuş kişi olarak kabul edilerek zina olayı ile ilgili haber yapılmasınında öncelik basın özgürlüğüne tanınmıştır.

Davalı tarafından üretildiği iddia edilen içeriğin, başka ifade ile iddiası kelimesi eklenerek açılan ikinci başlığın, davalının ceza yargılamasında beraat etmesi de dikkate alınarak davalı tarafından üretilip üretilmediği teknik bilirkişi incelemesi ile izaha muhtaç olup karar bu yönüyle de hatalıdır.

Tüm bu nedenler ve ilk derece mahkemesi kararında gösterilen gerekçeler ile somut olayda davalıya isnad edilen başlık açılması eylemin basın özgürlüğü kapsamında olup yapılan dengelemede basın özgürlüğüne demokratik toplum gereği öncelik verilmesi ve davanın davalı ... sözlük yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken, kabule ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına dair Sayın Çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/5813, Karar No: 2017/7133, Tarih: 12.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5813 E.  ,  2017/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2014 gün ve 2011/484-2014/148 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/01/2016 gün ve 2015/14619-2016/865 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin elektronik ortamda internet teknolojilerine uygun yazılım ve program hazırlamak, satmak ve hazır program satın almak vs. işlerle iştigal ettiğini, ..., 4 kap toplam ağırlığı 41,73 kg olan toplam 64.260,00 USD bedelli muhtelif elektronik malzeme ithal ettiğini, söz konusu malların davalı ... Şirketinin işlettiği antrepoda beklemekte iken, 09/09/2009 günü meydana gelen yağmur nedeniyle hasara uğradığını, davalı ... Şirketinin antrepo sahibi olarak, diğer davalının ise sigorta şirketi olması nedeniyle zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27/01/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/12/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairenin 27.01.2016 tarihli onama kararına ekli karşı oy yazısında belirtilen gerekçelerle davacının karar düzeltme itirazının kabulü gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun ret gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/15956, Karar No: 2015/17321, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15956 E.  ,  2015/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6387, Karar No: 2021/5130, Tarih: 26.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6387 E.  ,  2021/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın tüm aşamalardaki ısrarlı savunmalarının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin, dosya tanıkları ..., ..., ... ve ...’ın soyut beyanları dışında, her türlü kuşkudan uzak, mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3360, Karar No: 2010/5931, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3360 E.  ,  2010/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalılar vekili işbölümü, derdestlik ve dava ehliyeti noktalarında itirazda bulunmuş, emsal dosyaların birleştirilmesini istemiş; ispat yükünün davacıda olduğunu, müvekkillerinin takip dayanağı bonoları ciro yoluyla aldıklarını ve davacının daha evvel düzenlenen sıra cetveline itiraz etmediğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece aynı bedele ilişkin ilk sıra cetvelinin 1.4.2008 tarihinde düzenlendiği, davacı ile davalılara garameten dağıtımı öngören bu sıra cetveline davacı yanca itiraz edilmediği ancak cetvelin davalıların başvurusu sonunda iptal edilerek, itiraza konu sıra cetvelinin düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aynı malın satış bedeli için düzenlenen önceki sıra cetvelinde aynı derecede hacze iştirak ettirilerek garameten dağıtıma tâbi tutulan davacı alacaklının, kendisine itiraz hakkının tanındığı aşamada diğer alacakların muvazaaya dayandığını ileri sürmemesi karşısında iptal üzerine düzenlenen yeni sıra cetvelinde bu iddiayı ileri süremeyecek olmasına göre adı geçenin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.05 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9135, Karar No: 2012/9288, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9135 E.  ,  2012/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2012 gün ve 2011/252 Esas, 2012/27 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Oluşa göre, nitelikli cinsel saldırı suçunu TCK.nın 6. maddesinin 1. fıkrası (f) bendine göre, silah niteliğinde olan bıçak ile mağdureyi tehdit ederek işleyen sanık hakkında TCK.nın 102/3-d maddesinin uygulanmaması,

Sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az iki adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş

kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığınca, usulüne uygun teşekkül etmeyen heyet tarafından düzenlenen 14.12.2011 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza süresi bakımından kazanılmış hak saklı kalmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16321, Karar No: 2017/9249, Tarih: 26.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16321 E.  ,  2017/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:İş Mahkemesi

Dava, aksi Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.26.08.1993-07.02.1994 ve 15.11.1998-14.05.2006 tarihleri arasında kalan sürede 5434 sayılı Yasa kapsamında sivil memur olarak fakat sakat kadrosu ile çalışan davacının 31.10.1994 ve 04.09.1998 tarihli iki ayrı rapor ile geçirdiği kalp kapakçığı ameliyatı nedeniyle %50 oranında özürlü olması nedeniyle yaşlılık aylığı bağlanmasını istediği anlaşılmaktadır.Davanın yasal dayanaklarından 506 sayılı Kanunun malullük ve engellilik hükümlerine ilişkin geçiş hükümlerini düzenleyen 5510 sayılı Yasa'nın geçici 10. maddesinde ''.... Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra engelliliği nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 60 ıncı maddesinin (c) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddesine göre işlem yapılır. Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce engelliliği nedeniyle vergi indiriminden yararlananlardan yaşlılık aylığı bağlananların aylıklarının kesilmesi ve tekrar bağlanmasında bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümler geçerlidir. '' hükmü öngörülmüştür.

506 sayılı Kanunun 60/C-b maddesi, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olan sigortalıların yaşları ne olursa olsun en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanacaklarını” öngörmekte olup, bu koşulların başında ise öncelikle ve özellikle “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arzetmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise, 199 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla değişik 31/2. maddesine göre, sakatlık

indiriminden yararlanmak için yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporla Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına, yine idarece karar verilmektedir.193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun “İndirim Hadleri” başlıklı 31. maddesinde, çalışma gücünün asgari %80’ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabının birinci derecede sakat, asgari %60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının ikinci derece sakat, asgari %40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının ise üçüncü derece sakat sayılacağı ve belirtilen sakatlık indiriminden faydalanacağı açıklanmış, 01.01.2004 günü yürürlüğe giren 4842 sayılı Kanunun 3. maddesiyle, anılan madde başlığı “Sakatlık indirimi'' olarak değiştirilip, derecelendirmeye ilişkin düzenleme korunmuştur.Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte Kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya anılan Yasanın 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması da yasal bir gereklilik olmaktadır.Eldeki davada ise davacının işe girerken aldığı ve sakat kadrosunda işe başlamak için gerekli olan rapora dayanarak tahsis istediği anlaşılmakta olup, mahkemece öncelikle, 193 sayılı Kanun kapsamında çalışma gücü kayıp oranı ile sakatlık derecesinin saptanması için yetkili organ konumundaki dava dışı idari makamlara başvuru yapabilmesi amacıyla davacıya uygun süre tanınmalı, söz konusu belirleme sonrasında 5510 sayılı Kanunun geçici 10 ve 506 sayılı Kanunun 60/c-b ve geçici 87. maddeleri irdelenerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16034, Karar No: 2008/6196, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/16034 E.  ,  2008/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... A.Ş..nin ürettiği fırını diğer davalıdan 1.8.2004 gününde satın aldığını,ürünün ayıplı çıkması ve iyi pişirmemesi nedeniyle yenisiyle değiştirildiğini,teslim edilen ikinci fırının da ayıplı olduğunu ,yetkili servisince pişirme yönünden test için 17.12.2005 tarihinde alıp götürüldüğünü, arızanın azami tamir süresi içerisinde giderilip, ürünün teslim edilmediğini,8.8.2006 tarihinde ihtarname gönderip sözleşmeden döndüğünü ve ürünün bedelini istediğini,üretici firmanın cevaben bu ürünü de ayıpsızıyla değiştireceğini bildirdiğini ileri sürerek tamirde geçen azami sürenin aşıldığından bahisle ürünün iadesine ödenen 1.220 YTL nın tahsiline karar verilmesini istemiştir..

Davalılardan ... A.Ş atölyeye alınan kontrolü yapılan fırını davacının kendisinin gelerek teslim almadığını,yeniden değişim önerilerine de davacının cevap vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, üründe ayıp bulunmadığı,ancak davacının oturduğu köyde elektrik hatlarındaki gerilim düşüklüğü nedeniyle verim alınamadığı gerekçe gösterilmek ve bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm , davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davasında ayıplı bulunan fırının yetkili servis elemanlarınce test edilmek amacıyla götürülmesine rağmen arızanın azami tamir süresi içerisinde giderilip,iade edilmediğinden bahisle talepte bulunmuştur. Toplanan delillerden ve dosya kapsamından davaya konu fırının 17.12.2005 tarihinde tutulan tutanak karşılığında yetkili servis elemanlarınca teslim alındığı, davacının 8.8. 2006 tarihinde gönderdiği yazısına davalının üründeki mevcut ayıbı kabul ederek yenisiyle değiştirilmesi önerisinde bulunduğu ve keşif tarihi itibarıyle de ürünün halen yetkili servisinde bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece, ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair yönetmeliğin 6 maddesinin 4 fıkrasında öngörülen tamirde geçen 30 ... günü süresinin fazlasıyla dolduğu ve maldaki mevcut ayıbın da davalı üretici firma tarafından kabul edilerek yenisiyle değiştirme önerisi getirildiği gözetilmek suretiyle davanın kabulune karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.