muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/488, Karar No: 2022/128, Tarih: 01.03.2022

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf; Sanık ... hakkında FETÖ/PDY adlı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası nedeniyle, Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi olarak yapılan yargılama sonucunda sanık ... hakkında FETÖ/PDY adlı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK’nin 314/2, 53, 58/9, 63 ve TMK’nin 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Kararın temyizi nedeniyle Ceza Genel Kuruluda yapılan inceleme sonucunda sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, terör örgütüne üye olmak suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin mahkumiyet kararının bozulmasına oy çoğunluğu ile karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf; Sanık ...'in FETÖ/PDY adlı silahlı terör örgütü ile irtibatının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karşısında;

Tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından açıklandığı üzere, terör örgütü mensuplarının 2010 yılında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nda çoğunluğu ele geçirmelerinden sonra örgüt liderinin talimatıyla örgütten olmayan üyelerin yokluğunda örgüt üyesi olan HSYK üyeleri, tetkik hakimi ve Yargıtay Cumhuriyet savcıları ile yapılan gizli toplantıda örgüt mensuplarının getirdiği listeden seçilerek örgütün hassas birimi/mahrem yapısı kapsamında Danıştay Üyesi olarak yüksek yargı içerisinde konumlandırılan sanığın görev yaptığı dönemde Danıştay daki FETÖ/PDY terör örgütü mensupları ile birlikte hareket ettiği, bu nedenle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğumdan,

Sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine dair, Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum." şeklindeki düşüncelerle karşı oy kullanmıştır.

İki Ceza Genel Kurulu Üyesi; mevcut deliller göz önüne alındığında sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu,

Bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; hükmün onanması gerektiği,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli ve 109-94 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, delil yetersizliği nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, oy çokluğuyla,

2) Eksik araştırma ile karar verilmediği yönünden oy birliğiyle,

3)Dosyanın, Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5444, Karar No: 2019/1352, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5444 E.  ,  2019/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32792, Karar No: 2016/4215, Tarih: 07.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32792 E.  ,  2016/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İmar Kirliliğine neden olmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ve 1.500,00 Türk lirası maktu vekâlet ücretinin müdahil Pendik Belediyesinden alınarak sanığa verilmesine dair İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2010/527 esas, 2014/125 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve 23362 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; katılan Pendik Belediye Başkanlığının kendisini vekille temsil ettirdiği; ancak 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi hâlinde sanık yararına hazine aleyhine vekâlet ücreti tayin olunması gerekirken yazılı şekilde katılan aleyhine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."denilmiştir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 1. fıkrasında "Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir." 2.fıkrasında, “Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir." hükümleri düzenlenmiştir.

28.12.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesinde ise, "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosyada, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucu, sanığın beraatine karar verildiği görülmektedir.

Sanık yargılama sırasında kendisini vekaletnameli avukatla temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca, 1500 TL vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesine göre sanık lehine ve hazine aleyhine hükmedilmesi gerekirken, hükmün karıştırılarak sanık lehine katılan aleyhine hükmedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2010/527 esas, 2014/125 sayılı kararının, CMK'nın 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Kararın vekalet ücretine yönelik bölümünün karardan ÇIKARILARAK, yerine “1500 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekille temsil ettiren sanığa verilmesine” ibaresinin EKLENMESİNE,

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2010/527 esas, 2014/125 sayılı kararının, CMK'nın 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Kararın vekalet ücretine yönelik bölümünün karardan ÇIKARILARAK, yerine “1500 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekille temsil ettiren sanığa verilmesine” ibaresinin EKLENMESİNE,

3- Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 07.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34693, Karar No: 2015/1504, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34693 E.  ,  2015/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki ... idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... ... İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla ... idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan ... idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ...ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan ... idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı ... İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu ... idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan ... idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda ... idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren ... idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan ... idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan ... idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... ...sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan ... idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan ... idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan ... idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan ... idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7391, Karar No: 2021/5452, Tarih: 18.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7391 E.  ,  2021/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında 10/09/2008 tarih ve 2007/431 esas, 2008/637 karar sayılı kararıyla, hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden 31/10/2008 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde 26/02/2011 tarihinde işlediği suç nedeniyle, Bakırköy 4. Asliye Ceza mahkemesinin 2011/199 esas, 2012/972 karar sayılı ilamıyla mala zarar verme ve hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilerek, bu kararın 13/03/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine ihbar edildiği ve hükmün 08/07/2014 tarihinde açıklandığı, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarih ve 2016/14733 esas, 2018/4706 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı üzerine mahkemenin dosyayı yeniden ele alarak, 07/11/2018 tarih ve 2018/370 esas, 2018/486 karar sayılı ilamıyla mahkumiyet hükmü verildiği, hükümlünün temyiz talebi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/03/2019 tarih ve 2019/829 esas, 2019/4547 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, ancak Bakırköy 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/427 esas sayılı dosyasıyla yeniden hükmün açıklanması için ihbar yaptığı, bunun üzerine mahkemece 27/06/2019 tarih ve 2007/431 esas sayılı dosyasıyla 2007/431 esas, 2008/637 sayılı hükmün yeniden açıklanmasına karar verildiği, bu kararın da hükümlü tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 23/06/2020 tarih ve 2020/1320 esas, 2020/6160 karar sayılı ilamıyla, mahkemenin 27/06/2019 tarihli hükmünün yok hükmünde olması nedeniyle, dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verildiği, sonrasında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine, mahkemece 10/09/2008 tarihli 2007/431 esas, 2008/637 karar sayılı ilama ilişkin infazın durdurulmasına karar verilerek dosya yeniden temyize gönderilmiş ise de, 07/11/2018 tarihli hükmün Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/03/2019 tarihinde incelenerek kesinleştiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 18/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7270, Karar No: 2022/8815, Tarih: 22.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7270 E.  ,  2022/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı limited şirket vekili yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece alınması gerekli nispi temyiz harcı alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı şirket vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı ticaret şirketi olup Yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmediğinden talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hükmü temyiz eden davalı tarafın adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Kararın, adli yardım talebi reddedilen tarafa mahkemesince tebliğine,

3- Adli yardım talebi reddedilen tarafın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebileceğine,

4- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı süresi içinde itiraz edilmesi halinde, dosyanın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine,

5- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi halinde; HMUK’nın 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harçları ile posta giderlerinin yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesine ve bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine,

5- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi halinde; HMUK’nın 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harçları ile posta giderlerinin yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesine ve bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine,

6- Temyiz eden tarafından, verilen kesin süre içinde temyiz harçları ile posta giderlerinin tamamlanması veya temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilerek gerekli giderlerin yatırılması beklendikten sonra davacının ve varsa davalının temyizi hakkında inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9231, Karar No: 2016/351, Tarih: 14.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9231 E.  ,  2016/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/353483

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2010/130 (E) ve 2011/173 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. E.. hakkında hırsızlık ve mala zarar suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, sanığın kararı süresinde temyiz ettiği halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2013 tarih ve 6-2011/353483 sayılı tebliğnamesinde sanık S.. E.. hakkında görüş bulunmadığı anlaşılmakla, sanık S.. E.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8666, Karar No: 2024/347, Tarih: 24.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/8666 E.  ,  2024/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2015/51 E. 2015/39 K. sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.10.2020 havale tarihli ve 2016/112002 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusuru olmadığına, temel cezanın ceza adaleti ve hakkaniyete aykırı olduğuna, kusuru olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın asli kusurlu olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

C.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü