muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7638, Karar No: 2022/17431, Tarih: 21.12.2022

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; taraflar arasında 6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin, devirden sonra hangi toplu ... sözleşmesinden yararlanması gerektiği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu ... sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, toplu ... sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan ... ... sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.”

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 611 sayılı Kanun gereğince davalı Kuruma devredilen davacı işçinin ücret, özlük ile malî haklarının belirlenmesinde hangi toplu ... sözleşmesinin uygulanması gerektiği ve bu bağlamda devir tarihi itibarıyla devralan Kurumun tarafı olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanma şartlarını taşıyıp taşımadığı noktalarında toplanmaktadır. Kararın İlgili hukuk kısmında yer verilen 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin altıncı fıkrasındaki düzenleme bir geçiş düzenlemesi mahiyetindedir. Bu hükümden, devir esnasında yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi bulunan devredilen işçinin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının; devrolduğu işyerinde yararlanma hakkına sahip olduğu yeni bir toplu ... sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesinde yürürlüğü devam eden toplu ... sözleşmesi hükümlerine tâbi olacağı anlaşılmaktadır.

3. Davacının nakledildiği işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar nakilden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmayı sürdürmesi Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmaz. Esasen Kanun'da "devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir" denilerek devredilen işçilerin devir olunan işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. 6111 sayılı Kanun'da devredilen bir işçiye devir öncesi tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, malî ve sosyal haklarının devir öncesinde yararlanılan toplu ... sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

4. Belirtilen bu ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; davacı dava dışı ... İl Özel İdaresinde çalışmakta iken 18.11.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı ... 9. Bölge Müdürlüğüne devredilmiş ve devirden sonra 02.01.2012 tarihinde ...-... Sendikasına üye olmuştur. Davacının sendikaya üye olduğu tarih itibarıyla davalıya ait işyerinde 04.08.2011 imza tarihli, 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük tarihli 14. Dönem Toplu ... Sözleşmesi yürürlükte ise de davalı tarafından devirden sonra imzalanan ilk toplu ... sözleşmesi olan 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi uygulanarak o sözleşmenin yürürlük tarihi olan 01.03.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere intibak işlemi yapmıştır. Ancak dava dilekçesinde 2012 yılının Ocak ayı ile 2013 yılının Mart ayı arasındaki döneme ilişkin ücret farkı alacakları talep edilmiş olup fark alacaklar 14. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin yürürlükte bulunduğu döneme ilişkindir. 6111 sayılı Kanun'un ilgili hükmü gereği davacının anılan toplu ... sözleşmesinden yararlanma imkânı bulunmamaktadır.

5. Diğer taraftan Dairemizin eksiklik talebi yazısı ile davacının devirden önce çalıştığı dava dışı ... İl Özel İdaresinde yararlandığı bir toplu ... sözleşmesinin mevcut olup olmadığı istenilmiş ancak böyle bir bilgi dosyaya kazandırılmamıştır. Öncelikle davacının devirden önce çalıştığı İl Özel İdaresi işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu ... sözleşmesi olup olmadığı, var ise davacının bu toplu ... sözleşmesinin hükümlerinden yararlanma hakkına sahip olup olmadığı araştırılmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu hâlde davacının ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının yenisi düzenleninceye kadar devir işleminden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceği gözetilmeli, buna göre sonuca gidilmelidir.

Belirtilen yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Belirtilen yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3379, Karar No: 2014/6917, Tarih: 06.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3379 E.  ,  2014/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2008/171-2012/534

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı İSKİ vekili dilekçesinde, davalının "sanayi suyu satış izin belgesi" almadan su satışı yaptığını, ilgili yönetmelik gereğince davalıya ceza tahakkuk ettirildiğini,ancak davalının ödeme

yapmadığını beyan ederek 7104 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen bu kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 26.2.2008 tarih ve 2007/4873 E. ve 2008/737 K. Sayılı ilamı ve " Toplanan delillerden sanayi suyu satış izin belgesi almadan sanayi suyu satışı yapan davalı hakkında ilk olarak 28.09.2000 ve 26.11.2001 tarihlerinde tutanak düzenlendiği ve izin belgesi alması için 04.12.2001 günlü 550-552-11599-131439 sayılı yazının yazıldığı, bilahare 30.09.2002 tarihinde tutanak düzenlenerek tahakkuk ettirilen 2.263.971.600 TL cezayı ödemesi için 550-552-6684-110649 sayılı ve 07.10.2002 tarihli yazının yazıldığı ve 15.10.2002 tarihinde yazının tebliğ edildiği, cezanın ödenmemesi ve izin belgesinin alınmaması üzerine 23.11.2002 tarihinde ikinci kez tutanak düzenlendiği ve 4.841.020.800 YTL cezayı ödemesi için 12.12.2002 tarihli 550-552-7968-130445 sayılı yazının yazıldığı, yine ödeme yapılmaması üzerine 21.02.2003 tarihinde dava açıldığı ancak son yazılan yazının davalıya yargılama sırasında 11.06.2003 tarihinde kolluk maarifetiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan yönetmelik hükümleri dikkate alındığında davalı hakkında ceza ve ikinci kez tutanak düzenlenmesi nedeniyle günde 6 saat çalışma esasına göre artırımlı ceza uygulanabilmesi için ilk tutanak üzerine tahakkuk ettirilen cezanın ödenmesi için yazılan yazıdan önce izin belgesi alınması için yazılan 04.12.2001 tarihli 550-552-11599-131439 sayılı ilk yazının davalıya usulünce tebliğ edilmiş olması zorunludur.

Ne var ki; davacı taraf yazının davalıya tebliğ edildiğini gösterir tebliğ belgesini dosyaya sunmadığı gibi, mahkemece de bu yazının davalıya tebliğ edilip edilmediği araştırılmamış, bilirkişi raporu da ilk yazı süresinde tebliğ edilmiş gibi düzenlenmiştir.

Kaldı ki; davaya konu ikinci tutanak sebebiyle tahakkuk ettirilen ceza bedelinin ödenmesi istemine ilişkin yazı da davalıya yargılama sırasında yani dava açıldıktan sonra tebliğ edilmiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Kaldı ki; davaya konu ikinci tutanak sebebiyle tahakkuk ettirilen ceza bedelinin ödenmesi istemine ilişkin yazı da davalıya yargılama sırasında yani dava açıldıktan sonra tebliğ edilmiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

O halde, mahkemece öncelikle davacı taraftan 04.12.2001 tarihli 550-552-11599-131439 sayılı yazının davalıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise hangi tarihte tebliğ edildiği sorulmalı, tebliği ve tebliğ tarihini kanıtlamaya yarar belgeleri istenilmeli, yazının davalıya tebliğ edilip edilmediği ve edilmişse tarihi duraksamasız belirlendikten sonra az yukarıda açıklanan yönetmelik hükümleri de dikkate alınarak ve ikinci tutanağın davalıya yargılama aşamasında tebliğ edildiği de nazara alınmak suretiyle davalıdan istenebilecek bedelin belirlenmesi için gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalı, sonucuna göre bir hüküm verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir " gerekçesi ile bozularak mahalline iade edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulması neticesinde yapılan yargılama sırasında yapılan araştırma neticesinde,bozma ilamında belirtilen, davalı hakkında ceza tahakkuku yapılması için tebliğ gereken yazının tebliğ edilip edilmediği tespit edilememiştir.

Akabinde görüşüne başvurulan elektrik mühendisi bilirkişi raporunda "davacı tarafından Yargıtay bozma ilamında belirtilen belgenin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin bilgi sunulamadığı, buna göre ve bozma kararı doğrultusunda 30.9.2002 tarihli zabıt için 2263 TL., 23.11.2002 tarihli zabıt için ise, 2410 TL olmak üzere toplam izinsiz satışı yapılan su bedelinin 4684 TL olduğu belirtilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine heyetten rapor alınmış, bilirkişi heyetinin verdiği 22.2.2011 tarihli raporda da, önceki rapor gibi görüş bildirilmiştir.

Bu rapora yapılan itiraz üzerine ise, Jeofizik mühendisinden rapor alınmış, bilirkişi 27.8.2012 tarihli raporunda, "İzinsiz sanayi suyu satış işlemlerinde yapılması gereken ilk işin ilgilisine, bu işi yapabilmesi için İSKİ'den izin belgesi almasının gerektiğinin yazılı olarak bildirilmesi olmasına rağmen davacının dava konusu olayda, ilgilisine bu husu su bildirmek üzere yazdığı 4.12.2001 tarihli yazıyı Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edildiğini ispatlayamadığı, bu nedenle de ilgili yönetmeliğin ceza ile ilgili hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla da davacının davalı hakkında yapmış olduğu cezalı uygulamanın yerinde olmadığı " şeklinde görüş bildirmiştir.

Mahkemece anılan bilirkişi raporlarından 27.8.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

Mahkemece anılan bilirkişi raporlarından 27.8.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe takdir eder. Hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olayda, bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunmakta olup, mahkemece bu çelişki giderilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Öyle ise mahkemece, konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp, önceki raporlar arasındaki çelişki de giderilerek, bozma ilamı doğrultusunda yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22584, Karar No: 2017/4410, Tarih: 24.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22584 E.  ,  2017/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. Vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 12/08/2012 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı ...'ın sürücüsü olduğu ve diğer davalı tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı aracın karıştığı kazada davacının kolunda, omuzunda ve yüzünde ciddi yaralanmaların meydana geldiğini, uzun süre tedavi gördüğünü ve ameliyatlar olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın ... ... A.Ş. poliçe limit ile sınırlı olmak üzere davalılardan, ayrıca 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 16/06/2014 havale tarihli ıslah dilekçesinde özetle; davacı ...'in uğramış olduğu 20.000,00 TL müstakbel gelir kaybından doğan maddi tazminatın, 6.331,00 TL tedavi giderinin ve 181,48 TL geçici iş görmezlikten doğan maddi tazminatının davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren diğer davalı ...Ş. den ise poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; tedavi masraflarından ...'nun sorumlu olduğunu ve geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin taleplerin poliçe kapsamında olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; duruşmadaki beyanında kaza yapan aracın sürücüsü olduğunu ve davacıya 6 ay maddi ve manevi yardımda bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 16.512,48 TL maddi tazminatın davalı ...'dan olay tarihi olan 12/08/2010 tarihinden, diğer davalı ...Ş.'den ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. Vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince bedensel zarara uğranılması nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince bedensel zarara uğranılması nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Ayrıca kural olarak ileride yapılması zorunlu tedavi giderlerinin önceden istenmesi de mümkündür. “Estetik zarar” olarak nitelendirilebilecek tedavi gideri niteliğindeki yapılması zorunlu estetik ameliyat giderlerinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacı vekilinin, maddi tazminata ilişkin talebini de açıkladığı 16.06.2014 tarihli ıslah dilekçesinde müvekkilinin trafik kazası sonucu yaralandığını, kaza sonucu yüzünde sabit iz kaldığını belirterek estetik ameliyat gideri 6.000,00.-TL, tedavi gideri 331,00 TL, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan tazminat 20.000,00 TL ve geçici iş görmezlikten doğan 181,48 TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamında bu hususta aldırılan Ondokuz Mayıs Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 22/05/2014 tarih ve 1070 sayılı raporunda davacı ...'in vücudundaki tüm skarların kalıcı olup, sol malor bölgeye "skar revizyonu", sol yüz yarısına "dermaabrasyon" yapılabileceği, bu operasyonların izlerinin de kalıcı olacağı, operasyonların maliyetinin 5.000-6.000 TL arasında olabileceğinin tahmin edildiği mütalaa olunmuştur.

Tedavi yalnızca tam sıhhate kavuşma için değil kısmen de olsa yapılacak tıbbi müdahale ile iyileşme sağlanmasının mümkün olduğu hallerde zorunlu ise insanın bedensel ve ruhsal sağlığı için gereklidir. Görüldüğü üzere bilirkişi raporunda davacının yüzündeki sabit izlerin kısmen de olsa yapılacak tıbbi uygalamalar ile giderilebileceğinin değerlendirildiği göz önüne alınarak davacının yüzündeki izlerin kısmen de olsa giderilmesi bedensel ve ruhsal sağlığı bakımından zorunlu olup bilirkişi raporlarında belirtilen bu tedavi için gereken giderin belirlenerek hüküm kurulmuş olduğu gözetilerek davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan (3.bent hariç) estetik ameliyat giderleri nedeniyle hükmedilen 6.000 TL ve 10 günlük geçici iş gücü kaybı nedeniyle hükmedilen 181,48 TL tazminata ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin ekonomik geleceğinin sarsılması nedeniyle ortaya çıkan zararlar BK m. 46/I’de “iktisaden mahrum kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zararlar” şeklinde ifade edilmiştir. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin bu ihlâl nedeniyle ekonomik geleceği sarsılmış olabilir. Bu tür zararlar çalışma gücünün tamamen veya kısmen kaybı nedeniyle ortaya çıkan zararlar dışında ekonomik geleceğin sarsılmasının meydana getirdiği zararlardır. Ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle ortaya çıkan zararlar müstakbel zararlardır ve bu zararlar çalışma gücünde bir azalma olmasa dahi meydana gelmektedir. Vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişi çalışma gücünde bir azalma meydana gelmese dahi iş piyasasında yeni bir iş bulmakta veya eski işini korumakta güçlük çekmekte veya aynı işte çalışsa dahi ihlâlden öncesine nazaran daha çok emek sarf etmek zorunda kalmaktadır. Hatta bu kişiler ihlâl ﬁili neticesinde işlerinden tamamen de çıkarılabilirler. Olayımızdaki gibi zarar görenin genç bir kız olması halinde bu kişinin evlenme şansının azalması veya beden şeklinin önemli derece değişmesi nedeniyle kaybetmesi ya da mesleğinde yükselmesine engel olması gibi hallerde de zarar görenin ekonomik geleceğinin sarsıldığından bahsedilir.

Vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ekonomik geleceğin sarsılması özellikle mesleği nedeniyle toplumla sürekli iç içe olan kişiler bakımından ayrıca önem arz etmektedir. Örneğin, vücut bütünlüğü ihlâl edilen bir bayan sinema sanatçısının, halkla ilişkiler bölümünde çalışan bir kişinin ya da sağlık alanında doktor, hemşire olarak görev yapmakta olan kişilerin yüzünde sabit bir iz kalması, bu kişilerin çalışma güçlerinde ﬁilen bir eksiklik meydana getirmemekle birlikte iş bulmalarını imkânsızlaştırabilecek, zorlaştırabilecek ya da kariyer olarak yükselmelerine engel olabilecektir. Bu gibi durumlarda zarar gören ekonomik geleceği sarsılarak zarara uğratılmış olur (OĞUZMAN ... / ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. B, ... 2009, s. 562).

Somut olayda davacı vekilince davacının kaza sonucu yüzünde sabit iz kaldığından ekonomik geleceğin sarsılması nedeni ile 20.00,00 TL maddi tazminat talep edilmiş, mahkemece davacının ... Üniversitesi Sosyal Hizmetler Bölümü öğrencisi genç bir kız olması, iş hayatında çehrede sabit eser oluşması nedeniyle sıkıntı yaşayacağı, Borçlar Kanunu'nun 42/2. maddesi uyarınca uğranılan maddi zararın kapsamının ve parasal değerinin mahkemece takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle 10.000,00.TL müstakbel gelir kaybı nedeniyle tazminata hükmedilmiştir.