muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15916, Karar No: 2018/23141, Tarih: 24.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15916 E.  ,  2018/23141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde çalışmaktayken emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, 1992-2011 yıllarına ait kıdem tazminatı ödemesinin yapıldığını, ancak 1992 yılı öncesi çalışmasına ilişkin kıdem tazminatı ödemesinin yapılmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 04.12.1987 tarihinden 12.08.2011 tarihine kadar çalıştığını, davacının işlemiş olduğu bir suç nedeniyle 16.05.1993-24.08.1993 tarihleri arasında tutuklu, 11.08.1994-10.07.1995 tarihleri arasında hükümlü olarak cezaevinde kaldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet cetvelinde davacının tutuklu kaldığı 16.05.1993-24.08.1993 tarihleri arasında kurumdan çıkışının yapılmadığı, cezanın infazının başladığı 11.08.1994 tarihinde çıkışının yapıldığı ve yaklaşık 11 ay sonra 10.07.1995 tarihinde tekrar işe girişinin yapıldığı, davacının ... hükümlü kadrosu ile yeni bir hizmet akdi ile işe başladığı, dolayısıyla davacının önceki çalışmaları açısından ... akdinin 11.08.1994 tarihinde sona erdiği ve kıdem tazminatına yönelik alacağının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı emeklilik nedeniyle ... sözleşmesini sona erdirdiğini, 1992 yılından 2011 yılına kadar çalışmasının karşılığında kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, ancak 1992 yılından öncesine ait çalışma dönemi için kıdem tazminatının ödenmediğini iddia ederek ödenmeyen kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının ... hükümlü kadrosu ile yeni bir hizmet akdi ile 10.07.1995 tarihinde davalı işyerinde işe başladığı, dolayısıyla davacının davalı işyerindeki önceki dönem çalışmaları açısından ... akdinin 11.08.1994 tarihinde sona erdiği ve kıdem tazminatına yönelik alacağının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının davalı işyerinde ilk dönem çalışmasının 4857 sayılı ... Kanunu’nun 25/IV bendi kapsamında kıdem tazminatını hak edecek şekilde sona erdiği anlaşılmıştır. 4857 sayılı Kanun’un 120. maddesi yollamasıyla ... 1475 sayılı Kanun’un 14/2. maddesi gereğince her iki hizmet süresinin birleştirilerek kıdem tazminatına yönelik alacak hakkında bir karar verilmesi gerekirken ilk dönemin dışlanarak kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9309, Karar No: 2011/949, Tarih: 01.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/9309 E.  ,  2011/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmaza, komşu taşınmazın zilyedi olan davalının, taşkın binayı kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, davacıya ait 6 parsel sayılı taşınmaza komşu 5 parsel sayılı taşınmazı, üzerinde mevcut bina ile birlikte haricen satın aldığını, hiçbir değişiklik yapmaksızın uzun süredir kullandığını, kullanımına karşı dava tarihine kadar bir itirazda bulunulmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesine, yıkıma ve kısmen ecrimisile karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat G. Ö.ile  temyiz edilen vekili Avukat.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeye konu edilen 6 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, buna komşu 5 parsel sayılı  taşınmazdaki binanın davacının taşınmazına taşkın bulunduğu ve anılan  5  sayılı taşınmaz ve binanın  davalı tarafından kullanıldığı saptanmak suretiyle, taşkın bölümle ilgili olarak elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Buna göre, davalının öteki temyiz itirazları yerinde olmayıp, reddiyle elatmanın önlenmesi konusunda kurulan hükmün ONANMASINA,

Davalının diğer temyizine gelince; davacı, çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazı 15.8.1994 tarihinde satın almak suretiyle edinmiş, eldeki  davayı  ise 30.1.2009  tarihinde açmıştır. Davalı ise, davacının taşınmazına taşkın olan binayı ve üzerinde bulunduğu 5 sayılı parseli  3 Ocak 1989 tarihinde dava dışı  A. H.'dan haricen satın alarak,  3.1.1989  tarihinden dava tarihine kadar fasılasız ve nizasız olarak kullanmıştır. Bu durumda, davacının taşınmazı edindiği 15.8.1994 tarihinden dava tarihine kadar olan süre içerisinde davalının kullanımına karşı çıkmamış olması muvafakat olarak kabul edilmelidir. Başka bir ifadeyle, taraflar arasında şifahi olarak  BK'nun 299. maddesi gereğince ariyet akti kurulduğu ve süresiz olması sebebiylede aynı Yasanın 304. maddesi hükmü uyarınca dava açılmakla aktin feshedildiği kabul edilmelidir.

O halde, bu belirlemeye göre, davalının, dava açılıncaya kadar olan süre bakımından fuzuli şağil olarak kabulü mümkün değildir.Öyleyse,  kötüniyetli zilyedin taşınmazı haksız olarak kullanmasından dolayı taşınmazın malikine ödemekle yükümlü olduğu  haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Mahkemece, bu kurallar gözardı edilerek, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; kabul tarzı itibariyle yıkıma karar verilmiş olmasının da isabetli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın ana nüvesi bu taşınmaz üzerinde bulunduğu için, 6 parsel sayılı taşınmaza  taşkın olan bina bölümünün  TMK'nun 684. maddesi hükmü uyarınca hadim gayrimenkul olan 6 parsel sayılı taşınmaz değil,  hakim gayrimenkul niteliğindeki 5  parsel sayılı taşınmazın mütemmim cüzü olup, binanın mülkiyeti zeminin mülkiyetine tabidir.

Somut olayda, davalının kullanımda bulunan 5 parsel sayılı  taşınmazın tapu kaydı dava dışı kişiye ait olduğuna, yıkım istekli davalarda mutlak surette kayıt maliklerinin davada yeralması zorunlu bulunduğuna göre,  5 parsel sayılı taşınmazın malikine husumet tevcih edilmediğinden  Mahkemece yıkıma karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Davalınn, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  01.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3015, Karar No: 2010/4087, Tarih: 09.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3015 E.  ,  2010/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.09.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalıya ait 1 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir.

Somut olayda, davacı maliki olduğu taşınmazın yola bağlantısı bulunmadığından davalıya ait taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir. Dosya içerisindeki pafta örneğinden, davacının 11 parsel sayılı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı taşınmazı yararına, davalıya ait 1 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, geçit bedeli geçit ile yükümlendirilen taşınmaz malikine ödenmek üzere hükümden önce depo ettirilmemiş, davalı zararına bir sonuç yaratılmıştır. Bu nedenle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4590, Karar No: 2012/5566, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4590 E.  ,  2012/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.02.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davacıya ait 429 sayılı parsel lehine bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil renkle gösterilen ve (B) ile belirtilen yerden geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Mahkemece geçit kurulan yerin bir kısmı, kadastro paftasında dere olarak gösterilen yere rastlamaktadır. Dere yatakları kural olarak

Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki, geçit davalarından amaç yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından, bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Ayrıca mahkemece hüküm altına alınan geçit güzergahında 473 sayılı parsel ikiye bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğü bozulmuştur. Mahkemece yapılması gereken iş, yol ihtiyacı içinde olan 429 sayılı parsel için dere yatağı dışından ve yükümlü taşınmazların kullanım bütünlüğünü bozmayacak şekilde geçit alternatiflerini aramak olmalıdır.

Yukarıda belirtilen ilkelere uygun düşmeyen kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılması gerekirken davalılara yükletilmesi de yerinde değildir.

Yukarıda belirtilen ilkelere uygun düşmeyen kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılması gerekirken davalılara yükletilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10507, Karar No: 2017/17203, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10507 E.  ,  2017/17203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18079, Karar No: 2006/21475, Tarih: 16.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18079 E.  ,  2006/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/522, Karar No: 2019/2169, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/522 E.  ,  2019/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6485, Karar No: 2020/948, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6485 E.  ,  2020/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.