muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2489, Karar No: 2021/8109, Tarih: 17.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2489 E.  ,  2021/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : 1) Sanık ...’in ...’yı kasten yaralama, ... ve ...’yi tehdit suçlarından; katılan sanıklar ... ve ...’nin ...’e hakaret suçundan mahkumiyetlerine dair; ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2017 gün ve 2017/102 Esas, 2017/841 Karar sayılı kararları

2) Sanık ... yönünden istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararlarının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, tehdit suçundan beraatine; katılan sanıklar ... ve ... yönünden istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararlarının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle katılan sanıkların hakaret suçundan beraatine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/02/2019 gün ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı kararları

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı kararlarının sanık ... müdafii ile katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmü temyiz ettiği; katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... hakkında kasten yaralamadan verilen mahkumiyet hükmü ve tehdit suçundan verilen beraat hükmünü, ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünü vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan ve sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan ve sanık ... hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan maddenin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla incelenen kararın 22.02.2019 tarihinde verilmiş olması nedeniyle; hükümlerin temyizi kabil oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı beraat hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafii ile katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında ...’yı kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2) Sanık ... hakkında ...’yı kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/2-b, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince verdiği “5 yıl” hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 266, 29, 53. maddeleri gereğince "9 yıl" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,

a) Yargıtay CGK’nun 10.06.1985 tarihli, 42/160 sayılı kararındaki “...maddedeki memuriyete ait vasıtayı kullanma tabiri silah için suçu silahı boşaltarak veya tevcih ederek işleme anlamına gelir. Olayda tabancanın kabza kısmıyla mağdurun sol gözünün üzerine vurarak uzuv tatiline sebebiyet verdiğine göre TCK 281. maddesine göre artırılmasına gerek yoktur” şeklindeki açıklamaya ve sanığın görevi gereği elinde bulundurduğu tabancasının kabzası ile katılanı yaralamış olmasına göre; 5237 sayılı TCK’nin 266. maddesinin uygulanma şartının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde anılan madde gereğince cezasında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

b) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/153, Karar No: 2019/7006, Tarih: 11.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/153 E.  ,  2019/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30/10/2017 tarih ve 2015/139-2017/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, "KÖSEOĞLU” markasının davacı şirketin kuruluşundan önce 1993 yılından itibaren kükürt, gübre, zirai ilaç sektöründe markasal olarak kullanılmakta olduğunu, davacı şirketin 2006 yılında kurulduğunu, davacı gerçek kişi adına davalı şirketin lisans haklarına sahip “KÖSEOĞLU” ana unsurlu 4 adet markanın da tescilli olduğunu, şirketin kurucularından olan ... ile arkadaşı olan davalı ... arasında gübre ve zirai ilaç alanında birlikte faaliyet gerçekleştirmek adına mutabık kalındığını, bu mutabakat çerçevesinde ... ve davalılardan ...’nın kurucu ortak olduğu diğer davalı Altınkükürt Kimyasal Madde Gıda Hayvancılık Makine İnş. Nak. İmalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin kurulduğunu, ortaklık ilişkisi bozulduktan sonra davacıların yıllardır nizasız fasılasız kullanarak sektörde tanınmış hale getirdiği ürün görselini davalıların çuvalın rengi, markanın çuval üzerinde konumlandırılması gibi unsurları neredeyse birebir kopyalayarak kullandıklarını, ayrıca internet adreslerinde ve fiili kullanımlarında “KÖSEOGLU” ibaresini esas unsur şeklinde kullanarak davacı markalarına yanaştıklarını, bunun yanında davalı gerçek kişinin “köseoğlu” ibaresini içeren alan adlarını da kendi adına aldığını, davalıların bu eylemlerinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davalılardan ...’nın ortaklık ilişkisi sürmekte iken gizlice ve kötüniyetli şekilde “AHMET KÖSEOĞLU” markasını tescil ettirmiş olduğunu, bu markanın davacı markaları ile iltibasa neden olduğunu, “KÖSEOĞLU” ibaresindeki öncelik hakkının davacılara ait olduğunu, bu nedenle anılan markanın da hükümsüzlük şartlarının oluştuğunu ileri sürerek marka haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, davalı ... adına tescilli “AHMET KÖSEOĞLU”markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davalıların kötüniyetinin bulunmadığını, “köseoğlu” ibaresini ilk kullananın davalılar olduğunu, davalı ...’nın tescilli “Ahmet Köseoğlu” markasının tescil edildiği şekilde kullanıldığını, alan adlarından sadece bir tanesinin davalı ... adına olduğunu, hükümsüzlük davasına konu markadan davacıların haberdar olduğunu, asıl kötüniyetli tarafın davacılar olduğunu, “Ahmet Köseoğlu” markasına davacıların muvafakat ettiklerini, aynı tarihte şu an davacı ... adına kayıtlı markaların davalı şirket tarafından bu davacıya devredildiğini, bu devir karşılığında davacıların da “Ahmet Köseoğlu” markasına muvafakat ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalılara ait faturalarda ve “altınkukurt.com” internet web sitesinde kullanılan "Altınkükürt Köseoğlu" markasında “Köseoğlu” ibaresinin “Altınkükürt” ibaresinden bağımsız olarak markasal fonksiyon icra edecek şekilde konumlandırıldığı, ilgili internet sitesinin “kükürt” ürünlerinin tanıtım ve pazarlaması faaliyeti yürüttüğü, dolayısıyla davacılar adına 2011 51975, 2011 31763, 2011 52017, 2011 49903 sayılarla tescilli bulunan markalarla karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, 2013 26322 sayılı “AHMET KÖSEOĞLU” markasının davalı ... adına standart yazı karakterlerinde tescil edildiği, markanın davalılarca piyasadaki fiili kullanımların ise standart yazı karakterlerinde ancak davacıların fiili kullanımlarına benzer bir şekilde yeşil renkli overloklu çuvallarda ve davacıların çuvalları üzerindeki tasarımlarla aynıya yakın derecede benzer tasarımlarla kullanıldığı, ayrıca “AHMET KÖSEOĞLU” markası ile davacılardan ... adına 2011 51975, 2011 31763, 2011 52017, 2011 49903 sayılarla tescilli bulunan KÖSEOĞLU”, “KÖSEOĞLU AK KÜKÜRT”, “KÖSEOĞLUKÜKÜRT”, “KÖSEOĞLU AK KÜKÜRT” ibareli markalar arasında da güçlü bir benzerlik bulunduğu dikkate alındığında, davalıların bu şekildeki marka kullanımlarının davacının marka kullanımları ile yani davacıların faaliyetleri ile karışıklığa neden olacak nitelikte faaliyetlerden olduğu, dolayısıyla davalıların bu eyleminin 556 sayılı KHK’nın 9/1 (b) ve 9/2(a) maddelerinde belirtilen fiillerinden olduğu, bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 61/1 (a) maddesi anlamında marka hakkına tecavüz sayılan fillerden olduğu, ayrıca bu eylemin TTK madde 55 f.l (a) bendi kapsamında haksız rekabet hallerinden olduğu, www.koseogluakkukurt.org alan adının 24.11.2012 tarihinde ... adına tahsis edildiği, bu alan adının da davacıların marka haklarını ihlal ettiği, diğer alan adlarının davalılar adına tahsis edilmiş olmadığı, davalılardan ...'ya ait "AHMET KÖSEOĞLU" markasının davacı ...'a ait önceki tarihli 2011 51975, 2011 31763, 2011 52017, 2011 49903 sayılı "KÖSEOĞLU" ana unsurlu markaları ile 1. ve 35. sınıflara konu aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığı, dava konusu markanın davacının KÖSEOĞLU ibareli markalarıyla benzer ve iltibas yaratma ihtimali olan bir marka olduğu, bu nedenle davacılardan ... lehine 556 s. KHK md.8/1 çerçevesinde hükümsüzlük koşullarının mevcut olduğu, tarafların ortaklık ilişkisinin 24.03.2011-10.10.2013 döneminde sürdüğü, ortaklık ilişkisinin devam ettiği 21.03.2013 tarihinde dava konusu AHMET KÖSEOGLU ibareli marka başvurusunun ortaklığı temsil eden Altınkükürt Ltd. Şti. yerine davalı ... tarafından kendi adına yapılmasının da basiretli bir tacire uygun iyiniyetli bir hareket teşkil etmediği ve bu nedenle davalı ..

... lehine 556 s. KHK md.8/1 çerçevesinde hükümsüzlük koşullarının mevcut olduğu, tarafların ortaklık ilişkisinin 24.03.2011-10.10.2013 döneminde sürdüğü, ortaklık ilişkisinin devam ettiği 21.03.2013 tarihinde dava konusu AHMET KÖSEOGLU ibareli marka başvurusunun ortaklığı temsil eden Altınkükürt Ltd. Şti. yerine davalı ... tarafından kendi adına yapılmasının da basiretli bir tacire uygun iyiniyetli bir hareket teşkil etmediği ve bu nedenle davalı ...’ın marka tescilini kötüniyetli yaptığının anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davacının tescilli markasına yönelik davalı tarafın marka hakkına tecavüz ettiğinin ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, sona erdirilmesine, önlenmesine, davalılardan ... adına tahsis edilen "www.koseogluakkukurt.org" internet alan adının davalı tarafından kullanımının önlenmesi ile terkinine, diğer alan adlarına yönelik davanın husumetten reddine, 2013/26322 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi v.s. hususlarına ilişkin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan asıl davaya ilişkin kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi v.s. hususlarına ilişkin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan asıl davaya ilişkin kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... adına tescilli “AHMET KÖSEOĞLU” markasının hükümsüzlüğüne ilişkin birleşen davaya yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince ; Mahkemece, davacı ... Ltd.Şti.’nin “KÖSEOĞLU” ana unsurlu markalarıyla davalı ... adına tescilli “AHMET KÖSEOĞLU” markasının 556 sayılı KHK’nın 8/1 kapsamında benzer olduğu, markalar arasında iltibas ihtimali bulunduğu ve davacı şirket ile ortak ticaret yaparken kendi adına “AHMET KÖSEOĞLU” markası için başvuru yapan davalı ...’nın kötüniyetli olduğu gerekçesiyle markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Hükümsüzlük davasına mesnet davacı şirket markalarının davalı şirket adına tescilli iken 10.10.2013 tarihinde davacı şirkete devredildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Aynı tarihte taraflarca imza altına alınan ve davacılar tarafından da kabul edilen adi yazılı sözleşmenin 1. maddesi ile 30.06.2014 tarihine kadar “AHMET KÖSEOĞLU” markasının ve buna benzer dava konusu olmayan diğer marka başvurularına davacılar tarafından itiraz edilmeyeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin açık düzenlemesinden anlaşıldığı üzere davacılar davalı ...’nın “AHMET KÖSEOĞLU” markası için başvuru yapmasına ve bu markayı kullanmasına açıkça muvakafat etmişlerdir. Hatta marka başvurusundaki harf karakterlerinin özellikleri dahi sözleşmede açıkça düzenlenmiş olup dava konusu markanın bu özelliklerde tescil edildiği de sabittir. Marka başvurusunun bu protokolden önce yapılmış olması sonuca etkili olmayıp tarafların davalı ...’ın “AHMET KÖSEOĞLU” markasını tescil ettirip kullanması hususunda anlaştıkları değerlendirildiğinde davalı ...’nın sözleşme öncesinde başvuru yapmış olması nedeniyle kötüniyetli kabul edilebilmesi de mümkün değildir. Aksine sözleşme ile davacılarca tesciline muvafakat edilen markanın davacılarca çeşitli sebepler ileri sürülerek hükümsüzlüğünün talep edilmesi TMK 2. maddede düzenlenen iyiniyet kurallarına uygun değildir. Davalıların fiili kullanımları hükümsüzlüğü gerektirmemekte olup fiili kullanımların marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu mahkemece kabul edilmiş ve mahkemenin bu husustaki kabulü Dairemizce de uygun bulunmuştur. Bu itibarla taraflar arasında imzalandığı hususunda çekişme bulunmayan 10.10.2013 tarihli adi yazılı sözleşme ile davacıların davalı ...’nın “AHMET KÖSEOĞLU” markasını tescil ettirip kullanmasına açık muvafakatı dikkate alınarak hükümsüzlük davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle hükümsüzlük davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalı ... yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle asıl davaya ilişkin kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükümsüzlük talebine ilişkin birleşen davaya yönelik verilen kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davaya yönelik davalılardan alınmasına, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2567, Karar No: 2018/14898, Tarih: 20.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2567 E.  ,  2018/14898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6830 sayılı Kanununun 17. maddesi uyarınca tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2017 günü temyiz eden davalı ... vd vekili ile davacı idare vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare vekili ile davalı ... vd. vekilinin sözlü açıklamaları dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 6830 sayılı Kanununun 17. maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma tarihinde malik olan davalılardan ...’e kendi hissesi ve annesi ...’ten intikal eden hissesi, davalı ... ile diğer davalılar murisleri ...’e ise anneleri ...’ten intikal eden ve davanın konusunu oluşturan paylar için çıkartılan noter tebligatlarından, ... adına çıkartılanın (hem kendi hissesi hem de annesinden intikal eden pay için) 19.10.1976 tarihinde “kardeşi ...” imzasına (... 3. Noterliği 20001 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 19.10.1976 tarihinde “kardeşi ...” imzasına (... 3. Noterliği 20000 yevmiye nolu), ...n adına çıkartılanın 19.10.1976 tarihinde “kardeşi ...” imzasına, (... 3. Noterliği 19997 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 07.10.1976 tarihinde “birlikte oturan eşi...” imzasına (... 3. Noterliği 20003 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın ise 07.10.1976 tarihinde “birlikte oturan eşi ...” imzasına (... 3. Noterliği 20002 yevmiye nolu) tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Davalı ... vekili ile bir kısım davalı vekili Av. ... tarafından; noter tebligatlarında davalılar murislerinden ... ile adına tebligatı alan kardeşi ...’in birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı, ... adına tebligatı imzalayan eşi ...’in okuma yazma bilmediğinden imza atmasının mümkün olmadığı, ... adına tebligatı imzalayan eşi ...’in okuma yazma bilmediğinden imza atmasının mümkün olmadığı, ... adına tebligatı alan kardeşi ...’in birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı, ... adına tebligatı alan kardeşi ...’in tebligatın yapıldığı tarihte aynı adreste birlikte oturmadıkları belirtilerek tebligatların usulsüz olduğu ileri sürülmüştür.

Bu itibarla 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre tebligatın aynı konutta birlikte oturan kişiye yapılması gerektiği dikkate alınarak davalılar ... ve ... ile bir kısım davalı murisleri...’ın tebligatın yapıldığı tarihte bu kişiler adına tebligatı alan kişilerle birlikte oturup oturmadıkları, bir kısım davalı murisi ... adına tebligatı alan eşi ...’in ve yine bir kısım davalı murisi ... adına tebligatı alan eşi ...’in tebligatın yapıldığı tarihte okuma yazma bilip bilmediği taraflardan delilleri sorulmak suretiyle vakıa olarak incelenerek sonucuna göre tebligatın geçerli olduğunun tespiti halinde davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekili Av.... ile bir kısım davalı vekili Av. ...’in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00'er-TL. vekalet ücretinin ayrı ayrı karşı tarafa yükletilmesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/867, Karar No: 2024/1473, Tarih: 11.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/867 E.  ,  2024/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/256 E., 2022/1796 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/224 E., 2021/522 K.

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar murisinin müvekkillerinin murisine dava konusu eski 72 parsel (yeni 130 ada 33 parsel) sayılı taşınmazın batı kısmında yer alan toplam 2700 m2'lik kısmını, noterden düzenleme şeklinde akdedilen 21.12.1960 ve 18.09.1964 tarihli satış vaadi sözleşmeleri ile satmayı vaadettiğini, taşınmaz bedelinin sözleşme esnasında ödendiğini ve ilgili kısmın müvekkillerinin murisine teslim ediliğini, dava tarihine kadar devrin gerçekleştirilmediğini belirterek, 130 ada 33 parselde sayılı taşınmazda 2700 m2'lik kısmına ait tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın zilyetliğinin fiilen devredilmediğini ve zaman aşımı süresinin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli, 2020/224 Esas, 2021/522 Karar sayılı kararı ile "...dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğu, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8 inci maddesi uyarınca taşınmazın ifrazının veya bölünmesinin kanunun aradığı şartlar yönünden olanaklı olmadığı..." gerekçesiyle "...davanın reddine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri