muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13962, Karar No: 2023/353, Tarih: 25.01.2023

.'nin mahkememiz huzurunda alınan beyanında Suriyeli bir şahsın kendi otelinde kaldığını, bir gece bir çocukla kendi çocuğum diyerek gelip otel odasında kaldığını beyan ettiği, bu durumun da mağdur beyanını doğruladığı gibi tanık tarafından otelde kalanlara ilişkin verilen listede sanığın bir numaralı odada kaldığının açık bir şekilde tespit edildiği, buradan hareketle sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik beyanlar olup mağdur beyanlarının ise üstünlük tanınması gereken beyanlar niteliğinde olduğu, her ne kadar mağdurun arkadan organ sokulduğu yönünde iddiası bulunsa da dosya içerisinde mevcut adli rapor ile bu durumun desteklenmediği, dolayısıyla nitelikli istismarın sübut bulmadığı ancak mağdur beyanlarında detaylı verildiği şekilde sanığın mağduru bıçak zoruyla otel odasına götürüp kapıyı kilitledikten sonra mağdurun poposuna ve göğüsüne dokunup cinsel arzularını tatmin ettiği hususlarının sabit olduğu, bu kapsamda sanığın eyleminin basit cinsel istismar mahiyetinde kaldığı, söz konusu eylemin kimsenin ulaşamayacağı ve sanık haricinde kimsenin giremeyeceği bir nokta olan otel odasında gerçekleşirken sanığın mağdurun göğüsüne ve poposuna dokunmadan önce mağdurun giysilerini zorla çıkarıp tamamen çıplak halde bırakıp kendisi de soyunduktan sonra müsnet eylemleri gerçekleştirmesi ve tatmin duygusu bitmeye müteakip eylemi sonlandırması dikkate alındığında müsnet eylemin ani kesik kesik mahiyette bir eylem olmayıp tamamen sanığın kendi insiyatifine bağlı zaman diliminde gerçekleşen ve belirli bir süre devam eden nitelikte olduğu, bu kapsamda eylemin sarkıntılık boyutunu aşıp istismar boyutuna vardığı, dolayısıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçu yönünde eyleminin sübuta erdiği, eylemin otel odasında bıçağın bir kenara konularak gerçekleştirilmesi çerçevesinde tehdit içeren eylemle birlikte işlendiği, bu çerçevede hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin mahkemece kabul edildiği, yine sanığın mağduru elinden tutup zorlayarak ve bıçak göstererek otel odasına götürdükten sonra otelde kapıyı kilitleyip eylemine öyle başlaması nazara alındığında mağdur yönünden hürriyetten yoksun bırakma suçunu işlediği ve müsnet suçu nitelikli olarak tehdit unsuru sayılabilecek bıçakla ve cinsel amaçla gerçekleştirdiği, bu kapsamda eyleminin sübuta erdiği, söz konusu eylemde hem bıçağın kullanılması hem de eylemin çocuğa karşı gerçekleştirilmesi çerçevesinde birden fazla nitelikli halin bulunması dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmasının zorunlu olduğu, sanığın eylemi gerçekleştirirken ülkesinden ve ailesinden uzakta bulunan küçük yaştaki bir mağduru ailesine kavuşturma ümidi vererek eylemlerine alet ettiği, bu sebeple aynı zamanda aynı ülkeden savaş ve zorunluluk sebebiyle kaçmış olan mağdurun sosyal anlamda sadece misafir bulunduğu ülkenin vatandaşlarına değil kendi vatandaşlarına olan güvenini de yıkacak bir mahiyette eylemde bulunduğu ve savaş hukukun da dahi korunacak ilk canlı konumunda

alt sınırdan uzaklaşılmasının zorunlu olduğu, sanığın eylemi gerçekleştirirken ülkesinden ve ailesinden uzakta bulunan küçük yaştaki bir mağduru ailesine kavuşturma ümidi vererek eylemlerine alet ettiği, bu sebeple aynı zamanda aynı ülkeden savaş ve zorunluluk sebebiyle kaçmış olan mağdurun sosyal anlamda sadece misafir bulunduğu ülkenin vatandaşlarına değil kendi vatandaşlarına olan güvenini de yıkacak bir mahiyette eylemde bulunduğu ve savaş hukukun da dahi korunacak ilk canlı konumunda olan çocuğa karşı bu eylemleri gerçekleştirdiği sabit göründüğünden hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın mahkumiyetine yönelik olarak hüküm kurulmuştur

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir

isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) harfli alt başlıkta açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) harfli alt başlıkta açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/1917 Esas, 2021/2347 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10119, Karar No: 2015/27250, Tarih: 06.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10119 E.  ,  2015/27250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/377205

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/433 (E) ve 2014/499 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında, Ankara Adli Tıp Şube müdürlüğünce düzenlenen 16/05/2014 tarih 10182 nolu rapor içeriğine ve yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususlarının birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamenin (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Suç tarihinde 12 yaşını ikmal etmiş olduğu anlaşılan mağdurun, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b bendi kapsamında "beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunup bulunmadığının'' tespitine yönelik doktor raporu alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2648, Karar No: 2020/3566, Tarih: 21.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2648 E.  ,  2020/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/02/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sevk ve idaresinde bulunan... plaka sayılı araç ile müvekkilinin sürücüsü olduğu ... plaka numaralı araç arasında 26/06/2008 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin yaralandığını; davalının, direksiyon hakimiyetini kaybetmesine bağlı olarak kusurlu olduğunu ve taksirle yaralama suçundan ... (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/195 esas, 2009/395 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkili tarafından sigorta şirketi aleyhine maluliyet nedeniyle oluşan maddi zararın tahsili istemi ile dava açıldığını ve şirketin, sigorta teminatı ile sınırlı olarak iş göremezlik zararına ilişkin sulh sözleşmesi gereğince davacıya ödeme yaptığını, belirtilen ... Asliye 4. Ticaret Mahkemesinin 2011/32 esas ve 2012/579 karar sayılı dosyada bilirkişi raporu ile tespit edilip sigortanın teminatı dışında kalan bakiye maddi zarar ile manevi zararın tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, yersiz açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair ilk kararın davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06/11/2019 tarihli ve 2018/1558 Esas, 2019/5042 sayılı kararı ile “ Davacının eldeki davadaki talebi sigorta şirketi tarafından karşılanmayan bakiye 19.228,00 TL olup yargılama aşamasında da bu miktarın 2.000 TL'sinin davalı tarafça ödendiği iddiasının mahkemenin kabulünde olduğuna göre, davalı tarafça tahsil edilen bu miktarın talepten mahsup edilmesi gerekirken, maddi tazminat isteminin tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiştir...” şeklinde gerekçe ile bozulmasına karar verilmiş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı tarafından tahsil edilen 2.000 TL lik kısım mahsup edilerek maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, gerekçeli karar içeriğinde davalı yanca evvelce yapılan 2.000 TL'lik ödeme nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği

Dosya kapsamından, gerekçeli karar içeriğinde davalı yanca evvelce yapılan 2.000 TL'lik ödeme nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği

belirtilmesine rağmen hüküm olarak 17.228,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline şeklinde karar verildiği, hüküm fıkrasında 2.000 TL lik meblağa ilişkin bir karar verilmediği, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıktığı anlaşılmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8942, Karar No: 2022/31, Tarih: 17.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8942 E.  ,  2022/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 28/06/2014 günü davalıya ait elektrik tellerinde oluşan kıvılcımların yere düşmesi sonucunda bağ ve muhtelif sayıda badem ağacının bulunduğu taşınmazlarının yandığını, yangın olayının ardından tespit yaptırdıklarını ve zararlarının 110.000 TL olduğunun belirlendiğini ileri sürerek; 110.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini ve tespit dosyasında yapılan yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı; sahadaki tüm enerji nakil hatlarının işletmediğini, yangına sebebiyet verdiği ileri sürülen enerji nakil hattının kime ait olduğunun tespiti gerektiğini, delil tespiti için yokluğunda yapılan keşif ve bilirkişi incelemesini kabul etmediklerini, delil tespiti ile olay arasında bir aydan fazla süre olduğunu, olayın meydana gelmemesi için davacının tedbir almadığını, her olumsuz durumda sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, aşırı sıcaklık veya aşırı rüzgarın etkisiyle tellerin birbirine değebileceğini, bu olumsuz sonuçları en aza indirgemek için görevini yaptığını, yangının elektrik direğinden çıktığının kesin ve somut delillerle ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 79.475 TL'nin 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 18/10/2017 tarihli ve 2016/3480 E. 2017/14106 K. sayılı kararla; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, "...İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü verileri ile de karşılaştırma yapılarak, davaya konu edilen bağ teveği ve badem ağaçlarında meydana gelen zararı net bir şekilde ortaya koyacak, belirtilen eksiklikleri giderir nitelik ve nicelikte önceki bilirkişiler dışında alanında uzman ziraat bilirkişisinden denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği...’’ gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 42.454,93 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 42.454,93 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre; davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK)

Somut olayda; mahkemece verilen ilk kararda, belirlenen zarar miktarı üzerinden davalı lehine olacak şekilde %15 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış olup, bu karar tarafların temyizi üzerine davacının temyiz itirazları reddedilerek davalı lehine bozulmuştur.

Bu durumda mahkemece; bozma üzerine tesis edilen hükümde davalı lehine oluşan usuli müktesep hak gözetilerek, belirlenen zarar miktarı üzerinden hakkaniyet indirimi (%15) yapılmamış olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14198, Karar No: 2013/12156, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14198 E.  ,  2013/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davacının .....Hastanesinde görmüş olduğu tedaviler sonucunda ayağının sakat kalması nedeniyle uğramış olduğu zararın tazminine yöneliktir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2449, Karar No: 2014/17690, Tarih: 23.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/2449 E.  ,  2014/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/103231

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2010/697 (E) ve 2010/794 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP ortamında MERNİS'ten alınan ve dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğine göre, sanık F.. K..’ün 08.11.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. K..’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2334, Karar No: 2013/5477, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/2334 E.  ,  2013/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Beyşehir Gıda San. ve Tic. A.Ş vek. Av. ... ile davalı ...Ecza Deposu Tic. A.Ş vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 09.02.2012 gün ve 298-80 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.09.2012 gün ve 6526-12836 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemiz kararı, davacı vekiline 10.12.2012 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, H.U.M.K'nun 440/1. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 26.12.2012 tarihinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, süre yönünden karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10330, Karar No: 2011/2681, Tarih: 14.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10330 E.  ,  2011/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.06.2009 tarih ve 2008/193 - 2009/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olup 19.07.2007 tarihli 2005-2006 yıllarına ilişkin olağan genel kurul toplantısının usulüne uygun yapılmadığını, müvekkilinin alınan kararlara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirttiğini, müvekkilinin bilgi alma hakkının ihlal edildiğini, yönetim kurulu faaliyet raporunun, denetim kurulu raporu ve 2005-2006 yılı bilanço, kar-zarar cetvellerinin usulüne uygun düzenlenip, genel kuruldan 15 gün önce pay sahiplerinin tetkikine sunulmadığını, genel kurulda alınan kararlar bir bütün oluşturduğundan yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin ibrasına, yönetim kurulu üye sayısının ve görev süresinin değiştirilmesine, denetçi sayısının ve görev sürelerinin belirlenip, yeni denetçilerin seçilmesine, yöneticilerin TTK’nun 334 ve 335. maddeler uyarınca faaliyette bulunmasına dair diğer kararların da kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 19.07.2007 tarihli genel kurulda alınan kararların tümünün TTK’nun 381. maddesi uyarınca iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 19.07.2007 tarihli genel kurulda kabul edilen yönetim kurulu faaliyet raporunun, denetim raporunun ve 2005-2006 yılı faaliyet dönemine ilişkin bilanço kar-zarar cetvellerinin usul ve içerik bakımından anasözleşme ve TTK hükümlerine uygun hazırlanmadığı, genel kurul toplantısından önce pay sahiplerinin incelemesi için hazır bulundurulduğu kanıtlanamadı- ğından 2, 3, 4 nolu kararların iptali gerektiği, genel kurulun 1. 6. ve 7. gündem maddelerinin oybirliği ile alındığı, 5.maddeyle alınan yeni yönetim kurulu üyelerinin seçilmesi, ücretlerinin belirlenmesi, yönetim kurulunun üye sayısının 5'e, görev süresinin 3 yıla çıkarılması yönünde alınan kararlarda anasözleşmeye, yasaya ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 19.07.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu faaliyet raporunun kabulüne,

denetim kurulu raporunun kabulüne, bilanço, kâr ve zarar cetvellerinin kabulüne, yönetim kurulunun ibrasına, denetim kurulunun ibrasına dair kararlarının iptaline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

denetim kurulu raporunun kabulüne, bilanço, kâr ve zarar cetvellerinin kabulüne, yönetim kurulunun ibrasına, denetim kurulunun ibrasına dair kararlarının iptaline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.