muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5834, Karar No: 2024/5538, Tarih: 20.05.2024

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının davalı nezdinde tezgahtar olarak çalıştığının sabit olduğu, askerlik ile iş akdinin son bulmadığı, davacının dava dışı inşaat iş yerinde çalışmasının tamamen kurgu olduğu, hak düşürücü sürenin bulunmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının gerçek kişi nezdinde hiç çalışmadığı, diğer davalı şirket yönünden aynı değerlendirme yapılması gerektiği, davacının çalışmasını ispat edemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamu düzenine ilişkin davada iddianın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalılar nezdinde hizmet akdine dayalı olarak askerlik dönemi hariç olmak üzere 01.01.1990 - 01.04.2001 tarihleri arasındaki tam ve kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın 60 ıncı maddesi şöyledir:

"Herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir. / Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar."

2. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 31.05.2006 tarih ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca, anılan Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanun'un Geçici 20 nci maddesine göre oluşturulan sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet sürelerinin tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirileceği ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı davaya konu süre itibariyle 506 sayılı Kanun'un mülga 2, 6 ve 79 uncu maddeleridir.

3. 506 sayılı Kanun'un mülga 2 nci maddesinin 1 inci fıkrası şöyledir:

"Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar."

4. 506 sayılı Kanun'un mülga 6 ncı maddesi şöyledir:

"Çalıştırılanlar, işe alınmalariyle kendiliğinden 'Sigortalı' olurlar. / Sigortalılar ile bunların işverenleri hakkında sigorta hak ve yükümleri sigortalının işe alındığı tarihten başlar. / Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. / Sözleşmelere, sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamaz.."

5. 506 sayılı Kanun'un mülga 79 uncu maddesinin ilgili fıkrası şöyledir:

"Çalıştırılanlar, işe alınmalariyle kendiliğinden 'Sigortalı' olurlar. / Sigortalılar ile bunların işverenleri hakkında sigorta hak ve yükümleri sigortalının işe alındığı tarihten başlar. / Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. / Sözleşmelere, sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamaz.."

5. 506 sayılı Kanun'un mülga 79 uncu maddesinin ilgili fıkrası şöyledir:

"...Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 (10 yıl 01.06.1994 tarih ve 3995 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile 5 yıl olarak değiştirilmiştir) yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır..."

6. 6100 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi şöyledir:

"(1) Taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmalıdırlar.

(2) Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur."

3. Değerlendirme

1.506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık niteliği, anılan Kanun'un 2 nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6 ncı maddesi gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir.

2. Anayasa'nın 60 ıncı maddesinde yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, ... insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

3. Somut olayda; davacı 31.03.1976 doğumlu olup 22.05.1996 - 22.11.1997 tarihleri arasında askerlik görevini yerine getirmiştir. Davalı işverenlere ait iş yerinden herhangi bir bildirimi bulunmayan ancak 06.05.1995 - 20.06.1995 tarihleri arasında 42 gün dava dışı inşaat iş yerinden bildirimleri bulunan davacı, 16.05.2003 tarihinde açtığı eldeki dava ile Ocak 1990 - 01.04.2001 tarihleri arasında davalılar nezdinde hizmet akdine tabi olarak askerlik süresi hariç tam ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 22.05.1996 tarihi öncesine ilişkin isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davacının davalı ...'na ait iş yerinde 01.12.1997 - 31.03.1999, davalı ... ... Konfeksiyon Tekstil Limited Şirketi'ne ait iş yerinde 01.04.1999 - 01.04.2001 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Ne var ki davacının inşaat iş yerinde hiç bir zaman çalışmadığı yönündeki aşamalardai iddiası hakkında yeterli araştırma yapılmamıştır.

4. Mahkemece, davacının 06.05.1995 - 20.06.1995 tarihleri arasında dava dışı inşaat iş yerinden yapılan bildirimlerin gerçek olmadığını beyan etmesi karşısında işveren davaya dahil edilmeli, göstereceği deliller toplanmalı, bu iş yerinin dönem bordroları ile varsa vergi ve sigorta denetim raporları getirtilmeli, bordro tanıkları ile komşu iş yeri tanıkları belirlenerek dinlenmeli, davacının söz konusu bildirime konu çalışmalarının gerçek olmadığına ilişkin davacı iddiası hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

5. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3892, Karar No: 2021/6981, Tarih: 22.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3892 E.  ,  2021/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İddianın ileri sürülen biçimi ve mahkemenin nitelendirmesine göre uyuşmazlık; taraflar arasındaki eczane sözleşmesinin muvazaalı olduğu iddiası nedeni ile uygulanan cezai işlemden kaynaklanmamakta olup, dava 5510 sayılı yasa gereği davacının emekli maaşı üzerine rızası dışında konulan haczin ve kesintinin iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasanın 21.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 22/06/2021 tarinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4973, Karar No: 2016/8143, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4973 E.  ,  2016/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılandan aldıkları mala karşılık müştereken imzalamaları gereken çeki tek imza ile imzalayıp vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların öncesinde de tek imza ile verdikleri çekleri ödemiş olmaları nedeniyle dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerine dair delil bulunmaması yanı sıra hesap sahibi adına müştereken çek keşide etme yetkisi bulunanların, tek imza ile çek keşide etmeleri durumunda, hesap sahibi gerçek ya da tüzelkişinin hukuki ve cezai sorumluluğu bulunmamakta ise de; Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince imzalayan kişinin çekten kendi adına sorumlu olacağı da dikkate alındığında, sanıkların tek başlarına keşide ettikleri çekin, hukuken geçerli çek niteliğinde olması nedeniyle onlardan çek bedelinin tahsil edilmesinin de olanaklı olması nazara alınarak, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların kastlarının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, eksik incelemeyle verilen beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12203, Karar No: 2014/15262, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12203 E.  ,  2014/15262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muradiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/194-2013/105

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. S.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı kazada müvekkillerinin desteği Recep'in vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla destekten yoksun kalma nedeni ile eş Türkan ve çocuk H..N.. için ayrı ayrı 2.000,00.-TL olarak toplam 5.000,00.-TL ve cenaze ve defin gideri için 2.500,00.-TL olmak üzere toplam 7.500,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca Türkan ve H.. N.. için ayrı ayrı 40.000,00.-TL olmak üzere toplam 80.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı A.. S.. A.Ş. ve E.. S.. A.Ş. vekilleri, kusur oranında, poliçe limitiyle gerçek zarardan sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ufuk Ciğerli vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ş.. G.., kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücü İ..H..'in % 25, Ş.. G..'in maliki olduğu araç sürücüsünün ise % 75 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile destekten yoksun kalma nedeniyle 157.938,84.-TL'nin 5.000,00.-TL'sinin dava, bakiye kısmına ıslah tarihinden, ayrıca Türkan ve H.. N.. için ayrı ayrı 40.000,00.-TL olmak üzere toplam 80.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı A.. S.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava davacılar murisinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı TBK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve BK m. 47 (6098 sayılı TBK m. 56) manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bunun dışında Karayolları Trafik Kanunu’nun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Trafik Genel Şartları’nın 3. maddesinin (e) bendi uyarınca manevi zararlar trafik sigortası teminatının dışındadır.

Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bunun dışında Karayolları Trafik Kanunu’nun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Trafik Genel Şartları’nın 3. maddesinin (e) bendi uyarınca manevi zararlar trafik sigortası teminatının dışındadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde sigorta şirketleri dışındaki davalılardan manevi tazminat talep etmiş olmasına ve yukarıda belirtildiği gibi manevi tazminattın zorunlu mali sorumluluk sigortası teminat kapsamı dışında olmasına karşın davalı A.. S.. A.Ş.'yi manevi tazminattan sorumlu tutarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı A.. S.. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı A.. S.. A.Ş'ne geri verilmesine 06.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7653, Karar No: 2012/21502, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7653 E.  ,  2012/21502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekillerince de temyiz dilekçelerinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 06.11.2012 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ... yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davalılar vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19173, Karar No: 2023/18892, Tarih: 04.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19173 E.  ,  2023/18892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3017 E., 2023/3641 K.

DAVA TARİHİ : 26.04.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında Ankara 10. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Somut uyuşmazlıkta; 696 sayılı Olağanüstü Hâl Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin öncesinde ihale alan şirketler nezdinde olmak üzere, Ankara Çubuk Süleyman Demirel Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak dava tarihi itibarıyla ve hâlen çalıştığını, 696 sayılı KHK hükümlerine göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacı da dâhil çalışan personelin evlerine gitmeksizin başta birer hafta sonra 15 gün aralıksız daha sonra 10'ar günlük nöbetler suretiyle 24 saat usulü çalıştığını ancak 02.04.2018 tarihinden itibaren hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacaklarının ödenmediğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren de ödenmeyen ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacakları bulunduğunu ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacakları ile fark fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye, ikramiye alacağının ve fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile gece çalışması ücreti alacaklarının bulunmadığını, davacının 24 saat esasında vardiyalı çalıştığı sürede denkleştirme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 10. İş Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/236 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmesinde ücretin ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı şeklinde düzenlendiği gerekçesiyle dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli ve 2022/2965 Esas, 2023/1295 Karar sayılı kararı ile; somut uyuşmazlıkta davacının kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacıya asgari ücret veya asgari ücretin belli bir oranı üzerinden ödeme yapılmasına yönelik herhangi bir orana yer verilmediği, buna göre davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanamadığı, dosya kapsamına göre davacının fazla çalışma iddiasını işverenlikçe ibraz edilen puantaj kayıtları ile ispatladığı, davacının nöbet sistemiyle çalıştığı dönemler için fazla çalışma ücretinin günlük 3 saat üzerinden hesaplandığı, bu hesaplamanın yerinde olduğu, ödemelerin dikkate alındığı, davalı Kurum tarafından sunulan işyeri kayıtlarına göre hesap yapıldığından indirim yapılmamasının yerinde olduğu, davacının Ocak 2021 dönemine ilişkin yevmiyesinin bilirkişi tarafından davalının sunduğu ücret ve fark ücret bordrolarına göre tespit edildiği, hesaplamalara dayanak ücret miktarında hata saptanmadığı, ancak Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükmünün 31.10.2020 tarihine kadar geçerli olduğu ve davacının talebinin bu sözleşme dışında başka bir toplu iş sözleşmesine dayandırılmadığı dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti hesabında 31.10.2020 tarihinden sonrası dönem için 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerine göre değerlendirme yapılması ve fazla çalışma ücretinde zamlı saat ücretinin %50 fazlası olarak kabul edilmesi gerekirken buna uyulmadığı, hüküm altına alınan diğer alacak kalemlerinde arabuluculuk son tutanak tarihi ve puantaj kayıtları doğrultusunda yeniden değerlendirme yapıldığı, faiz başlangıcı yönünden temerrüt tarihinin arabuluculuk son tutanak tarihi olduğu, gece zammı alacağına uygulanacak faiz türünün en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi olması gerektiği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.