muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7573, Karar No: 2017/2476, Tarih: 27.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7573 E.  ,  2017/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften takibe dayanak teşkil eden petrol ürünleri kredileri kullanmadığını, kredi borç senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını, 1956 sayılı... Tarım Kredi Kooperatifinin 1333 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifine bağlandığını, 2010-2012 yıllarında ...Tar. Kredi Kooperatifinde bir takım yolsuzlukların olduğunu, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6902 esas sayılı takip dosyasındaki takip dayanağının kredi borç senedinin nasıl oluştuğunu bilmediğini, borç senedinde bulunan imzanın müvekkilinin sürekli kullandığı imzadan farklı olduğunu ve müvekkilinin imzasının taklit edildiğini, borç senedinde müvekkilinin isim ve soy isminin hatalı yazıldığını bu nedenle müvekkilinin ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/6902 esas sayılı dosyasında belirtilen asıl alacak, işlemiş ve işleyecek faizleri için borcunun olmadığının tespitine, takibin iptaline, davalının haksız ve kötü niyetli olduğundan alacak miktarının % 20 'sinden az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı borçlu hakkında yapılan icra takibine yasal süresi içerisinde itirazda bulunmadığını bu nedenle itirazın süre yönünden reddini,tarım kredi kooperatiflerinin ortaklar adına düzenlenmiş olduğu senetlerin ilam niteliğinde olduğunu, borçlu resmi hüviyetine sahip bu senetlere karşı zaman aşımı ve ödeme definde bulunabileceğini, düzenlenen senetlerin 1581 sayılı yasanın amir hükümlerine göre ilam hükmünden senetler olması nedeniyle davacı borçlu tarafından imzaya yönündeki itirazı kabul edilemeyeceğini, davacının borçlunun senedin sahteliğine yönelik bir itirazın savcılığa yapılması gerektiğini, kooperatif eski müdürünün bazı usulsüzlükleri nedeniyle kooperatifin ortakları üzerinde bulunan alacaklarına yönelik bir icra takibi yapılmasına engel olmadığını, davacının iddia ettiği icar takibine konu senetlerdeki imzaların sahte olduğu hususundaki iddialarını kabul etmediklerini, senetlerin sahte olduğu ispatlansa dahi müvekkilinin tüzel kişiliği sahip bir kurum olması , senetlerin ilam vasfında olması ve kurumu temsile yetkili idarecilerin devamlı değişken olması nedeniyle ve kurumda daha önceki dönemde düzenlemiş evrakların dönem dönem değişen temsile yetkili idareciler tarafından iyi niyetle ödenmediğinden takibe konmasının kötü niyetli olarak değerlendirilmesi ve icra inkar tazminatı istenilmesinin doğru olmadığını, bu nedenle davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, yaptırılan imza incelemesi neticesinde icra takibine konu kredi borç senedindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı belirtildiğinden davacının menfi tespit davasının kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6902 takip sayılı dosyasının dayanağını teşkil eden kredi borç senedinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, alacaklının kötü niyetini ortaya koyan herhangi bir olgu mevcut olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30171, Karar No: 2017/12468, Tarih: 13.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/30171 E.  ,  2017/12468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile aralarında imzalanan 2006 tarihli protokol gereği kurum tarafından kendisine ceza-i işlem uygulandığını, sözleşmenin 3 yıl süreyle feshedildiğini, fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektiri nedenlere ve özelllikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektiri nedenlere ve özelllikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, karne sahibinin tedavisine dayanmayan reçetelerin kuruma fatura edilmesi ve sahte küpür tespit edilmesi sonucu uygulanan ceza-i işlemin iptali talebine ilişkin olup, davacı, sahibi olduğu eczane ile davalı kurum mensuplarına ilaç temin ettiğini, davalı tarafından kendisine haksız olarak 3 yıl süreyle fesih cezası uygulandığını beyanla işlemin iptalini istemiş, davalı ise, davacının eylemi nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesi'nde de yargılandığını, ... Devlet Hastanesi doktorlarından ... tarafından düzenlenen ve kuruma fatura edilen reçetelerdeki imzaların bu doktora ait olmadığı ve sahte olarak düzenlendiğini, sözleşmenin ilgili maddelerinin haklı olarak uygulandığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve özellikle davacının resmi evrakta sahtekarlık suçundan dolayı yargılandığı ceza davasının mahkumiyetle sonuçlanması karşısında, davalı kurum tarafından uygulanan cezanın yerinde olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı, yargılama sırasında 2012 protokolünün uygulanmasınıda talep etmiş olup mahkemece bu doğrultuda da değerlendirme yapılması gerekmektedir. 2012 yılı eczane protokolüne ek protokolün 7.maddesi ile 1.2.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve ceza-i şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle ceza uygulanmış olan işlemler konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.' hükmü getirilmiştir. Bunun yanında 2012 protokolü ile birlikte 2016 da yürürlüğe giren protokolünde ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerindede durulmalıdır. Mahkemece, tüm bu hususlar üzerinde durulmamıştır. O halde, mahkemece, tarafların tüm delilleri incelenerek, 2012 ve 2016 protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1340, Karar No: 2018/1622, Tarih: 06.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1340 E.  ,  2018/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesince davalı ... yönünden davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, davalılar ... ve Nuri Aykon Gazetecilik Ltd.Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.11.2012 tarihli ve 2010/345 E., 2012/570 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.12.2013 tarihli ve 2013/2039 E., 2013/20094 K. sayılı kararı ile,

"...1-)Davalıların davacılardan ...'e yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava konusu "Generallerin Yahudi Damatları" başlığı ile yapılan haberde kişilik haklarının ihlal edildiğini, davacılardan ...'e ait pasaportun fotoğraf ve kimlik bilgilerinin bulunduğu sayfalarına burada yer alan her türlü bilgi okunacak şekilde yer verilip kişisel verilerin kullanılarak suç işlendiğini belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Dosya kapsamından dava konusu haberde davacılardan ...'in yahudi kökenli İspanyol vatandaşı olduğu idda edilmiş; anılan davacının açık kimlik bilgileri ve fotoğrafına yer verilmemiştir. Ceza davasında da, davacı ...'e yönelik kişisel verileri hukuka aykırı yaymak ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarından davalılardan ... hakkında beraat kararı verilmiştir. Şu durumda, fotoğrafına yer verilmeyen, açık kimlik bilgileri habere konu edilmeyen sadece vatandaşlık ve dini inancına yönelik iddiaların dile getirildiği haber nedeniyle davacılardan ... yönünden manevi tazminatın koşulları oluşmadığından anılan davacı yönünden davanın reddine karar vermek gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yanılgıya dayalı gerekçe ile anılan davacı yönünden de istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların davacılardan ...'e yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-)Davalıların davacılardan ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların davacılardan ...'e yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-)Davalıların davacılardan ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; haberin veriliş biçimi, kullanılan ifadeler ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır...."

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; davalı gazetenin 29.06.2010 tarihli nüshasının birinci ve sekizinci sayfalarında davalı ... tarafından hazırlanan haberde "Generallerin Yahudi Damatları" ana başlığı altında "Bazı üst düzey komutanların siyonistlerce kutsal kabul edilen Ağlama Duvarı’ndaki görüntülerinin ortaya çıkmasının ardından şimdi de bazı üst düzey generallerin damatlarının Yahudi olduğu bilgisine ulaşıldı" şeklinde bir habere yer verildiğini, bu haber kapsamında müvekkillerinden ...'e ait pasaportun fotoğraf ve kimlik bilgilerinin bulunduğu sayfalarına her türlü bilgi okunacak şekilde yer verildiğini ve çeşitli kişisel verileri kullanılarak suç işlendiğini, diğer müvekkilinin İspanyol asıllı olduğu doğru olmasına rağmen ne kendisi ne de ailesinin birinin Yahudi asıllı olmadığını, basın özgürlüğünün sınırsız olmadığını, haber verme kisvesi altında müvekkillerinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, kamu yararı dışında hiçbir kişisel çıkarın hukuka aykırı şekilde elde edilmiş kişisel verilerin sunulmasına neden olmayacağını, haber niteliği taşımayan müvekkillerine ait kişisel verilerin salt sansasyon yaratmak için bir araç olarak kullanıldığını, müvekkillerinin bireysel anlamda bu tarz bir haberde yer almalarına yol açabilecek herhangi bir konum ve statüleri bulunmadığını, hukuka aykırı olarak ve rızaları dışında elde edilen kişisel verilerin kullanılmasında kamuyu bilgilendirme amacı bulunmadığını, özel hayatları bakımından buna katlanmak zorunda olmadıklarını, dini görüşlerine ve ırki kökenlerine vurgulamalar yapılarak toplumun belli bir kesiminin hedefi hâline getirildiklerini ileri sürerek her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000,00TL olmak üzere toplam 40.000,00TL manevi tazminatın 29.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar özetinin basın organları tarafından yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili ...'nun sorumlu müdür olması sebebiyle bu davalı yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini, gazetenin yayıncısı durumundaki tüzel kişinin de tazminat sorumluluğunun bulunmadığını, haberin gerçek olduğunu, davacı ...'nın yayın tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinde en üst kademeye gelmiş ismi ilerdeki Genelkurmay Başkan adayları arasında geçen Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Hasan Iğsız'ın öz kızı olduğunu, örnek gösterilen diğer üst rütbeli askerlerin yakınları ile birlikte Orgeneral Hasan Iğsız’ın kızının yabancı bir kimse ile evli olduğunun inkâr edilmediğini, TSK Personelinin yabancı ile evlenmesinin izne bağlı olup davacı TSK personeli olmadığından bu kurala uyma yükümlüğünün bulunmadığını ancak babasının TSK'daki konumunun bu olayı dikkat çekici yaptığını ve toplumsal ilgi uyandırdığını, haberde davacıların durumunun örnek olarak gösterildiğini ve evlenme kayıtları esas alınarak hazırlandığını, özel şöhretin kaybının kamusal bir gerçeğin kaybından daha az zarar verici olduğunu, dava konusu haberin eleştiri hakkının kullanılmasından ibaret olup davacıların kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğini, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Anadoluda Vakit Gazetesi’nin 29.06.2010 tarihli nüshasında "Generallerin Yahudi Damatları" başlığı ile verilen haberin devamında davacılardan .....'nın Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Hasan Iğsız'ın kızı olduğu, İspanya Yahudilerinden biriyle evli olup evlendikten sonra Matos Martin soyismini alan .....'nın kocasının İspanya uyruklu ve Yahudi asıllı ... olduğu şeklinde haber içeriğinin devam ettiği ve davacı ...'nın nüfus cüzdanı örneğinin tüm bilgiler okunacak şekilde fotoğrafı ile birlikte yayınlandığı, davacıların kamuoyunun ilgisini çekecek ve bireysel anlamda bu tarz bir haberde yer almalarına yol açabilecek herhangi bir konum ve statülerinin bulunmadığı, haberde davacıların özel hayat kapsamında kalan birtakım kişisel verileri ile dini görüşleri ve ırki kökenlerine ait yapılan belirtmelerin kamuoyunun hiçbir şekilde ilgisini çekmediği ve haber niteliği taşımadığı, bu kapsamda özel hayat kapsamındaki tüm bu verilerin açıklanmasının davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, davalılar ... ve Nuri Aykon Gazetecilik Ltd.Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 8.000,00’er TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle oy çokluğuyla bozulmuştur.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle oy çokluğuyla bozulmuştur.

Yerel Mahkemece önceki gerekçeler tekrar edilerek ve haberin içinde davacı ...'in Yahudi olduğunun pek çok kez vurgulandığı ve yine davacının doğum yeri, doğum tarihi ve baba isminin de açıkça yazıldığı, kimlik bilgilerinin paylaşıldığı, davacı ...'un da özellikle bir İspanyol Yahudisiyle evli olduğu vurgulanarak nüfus cüzdan örneğinin fotokopisinin basıldığı fotoğrafının da yer aldığı, her ne kadar bozma ilamında davacı ...'e yönelik olarak haberde sadece vatandaşlık ve dini inancına yönelik iddiaların dile getirildiği belirtilmiş ise de haber içeriğinde bu davacının kişisel verilerinin de hukuka aykırı olarak habere konu edildiği, dini inancının özellikle birden fazla vurgulandığı, haberin basın özgürlüğü içinde ve haber verme kıstası çerçevesinde verildiğinin kabul edilemeyeceği, kişinin Anayasaca güvence altına alınan din ve vicdan hürriyetinin de ihlal edildiği, bu bakımdan davacı ... yönünden manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı yönündeki gerekçeye katılmanın mümkün olmadığı, davacı ... yönünden ise haberin bütünlüğü, yazının içeriği ve söz konusu gazetedeki habere pek çok kişinin ulaşması, ayrıca haberin yayınlandığı dönem itibariyle ülkenin bulunduğu durum, ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü dikkate alındığında kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirilip yayınlanan davacı ... için takdir olunan 8.000,00TL manevi tazminatın uygun olduğu, diğer davacı için de özellikle dinsel inancının haber içeriğinde birden çok kez özellikle vurgulanması, Türkiye'nin içinde bulunduğu siyasi iklim, halkın Yahudilere bakış açısı ve bu insanların hedef olarak alınabilme ihtimalleri dikkate alındığında da bu davacı için takdir olunan 8.000,00TL tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık,

1- Dava konusu haberde davacılardan ...'in kişisel verilerine hukuka aykırı olarak yer verilip verilmediği, haber içeriğindeki ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği, buradan varılacak sonuca göre davacı ... yararına manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği,

2- Davaya konu haberin içeriği ve kullanılan ifadeler nedeniyle davacı ... yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı,

noktalarında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın, ilk hükmün gerekçesinde yer almayan yeni bir olguya dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

noktalarında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın, ilk hükmün gerekçesinde yer almayan yeni bir olguya dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda ise, yerel mahkeme direnme kararında, ilk kararındaki gerekçelerine ilave olarak “…haberin içinde davacı ...'in Yahudi olduğunun birden fazla kez vurgulandığı, bu davacının da doğum yeri, doğum tarihi ve baba ismi gibi nüfus kimlik bilgileri ile vatandaşlığı ve dini inancına yönelik kişisel verilerinin de hukuka aykırı olarak habere konu edildiği, kişinin Anayasaca güvence altına alınan din ve vicdan hürriyetinin de ihlal edildiği...” gerekçesine de dayanmıştır.

Bu gerekçe yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirilmiş; temyize konu kararın yeni bir hüküm değil, eski gerekçenin yasal sınırlarda genişletilmesi kapsamında kabul edilerek, direnme niteliğinde olduğuna karar verilmiş, ön sorun oy birliğiyle aşılarak işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İşin esasının incelenmesine gelince:

I- Davalılar vekilinin davacı ...'e yönelik temyizi yönünden;

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

Bunlar kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK m.24), isme saldırı (TMK m.26), nişan bozulması (TMK m.121), evlenmenin butlanı (TMK m.158/2), boşanma (TMK m.174/2) bedensel zarar ve ölüme neden olma (818 sayılı BK m.47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesi (818 sayılı BK m.49- 6098 sayılı TBK m. 58) olarak sıralanabilir.

4721 sayılı TMK’nın 24. maddesi ile 818 sayılı BK’nın 49. maddesi diğer yasal düzenlemelere nazaran daha kapsamlıdır.