muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/376, Karar No: 2020/5317, Tarih: 08.10.2020

Karayolları Trafik Kanununa göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur. Sigorta şirketi motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, yukarıda belirtilen 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemeyle sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre kanun değişikliğiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu, 6111 sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında tüm tedavi giderlerinden değil ancak söz konusu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumludur. Kanunun 98. maddesi kapsamında olmayan tedavi giderleri yönünden ise işleten ve işleten hukuki sorumluluğunu yüklenen sigortacının sorumluluğu devam etmektedir.

Tedavi ve iyileştirme giderleri nelerdir ?

a)Kaza sonucu beden ve ruh sağlığı bozulan kişinin iyileşmesini sağlamaya veya hastalık ya da sakatlığının artmasını önlemeye yönelik tüm harcamalar genel anlamda “iyileştirme giderleri”dir. İyileştirme kavramı tedavi sözcüğünden daha geniştir. Yargıtay’ın kimi kararlarında “tedavi ve bununla ilgili giderler” ya da yalnızca “iyileştirme giderleri” denilerek, dar anlamdaki tedavi giderlerini aşan bazı harcamaların varlığı belirtilmek istenmiştir.

İyileştirme, beden ve ruh tamlığı bozulan kişinin eski sağlığına kavuşması ya da tıp tekniğinin bütün olanaklarının kullanılmasından ve denenmesinden sonra tedavinin sona erip, beden bütünlüğünde kesin ve kalıcı bir eksilmenin ortaya çıkması durumudur. Tedavi, iyileştirme için her türlü sağaltım yollarına başvurulmasıdır. Tıp biliminin bütün olanaklarının kullanılması, ameliyat zorunluysa ve kaç kez yapılacaksa gereğinin yerine getirilmesi, her türlü aygıt ve ../...

ilaçların denenmesi, hastayı ayağa kaldırmak ve sağlığına kavuşturmak için ne yapılması gerekiyorsa hepsinin olabildiğince yerine getirilmesidir.

Tedavi giderleri, hastane, klinik, sağlık yurdu dispanser gibi hasta bakım yerlerine ödenen paralar; hekim, hemşire, hastabakıcı, iğneci, pansumancı fizyoterapist, psikoterapist gibi tedavi edenlere ve yardımcılarına ödenen ücretler; ilaç, serum, kan, iğne ve çeşitli tahlil giderleri; röntgen, ultrason, tomografi gibi görüntüleme aygıtları ile, elektro ve benzeri denetleme aygıtlarına ve diyaliz makinesine ödenen paralar; her türlü ameliyat, yoğun bakım, ambulans ve ilkyardım giderleri; ortopedik aygıtlar, protez, takma organ bedelleri ve bunların yenilenmesi için yapılan harcamalar; tekerlekli sandalye, havalı yatak, koltuk değneği, baston gibi kullanılması zorunlu nesnelere ödenen paralar ve benzerleridir.

İyileştirme giderleri, doğrudan tedavi giderlerinin yanı sıra, tedavi süresince ve sonrasında yapılması zorunlu olan giderler olup, bunlar arasında refakatçı, özel bakıcı ve özel beslenme giderleri; hastanın ve yakınlarının hastanelere, sağlık kurumlarına,doktor muayenehanelerine, fizik tedavi yerlerine gidip gelme yol giderleri; hastanın başka bir şehirde veya yurt dışında tedavisi gerekiyorsa, kendisinin ve yakınlarının otomobil, otobüs, tren uçak gibi taşıt ve her türlü yol giderleri; tedavi için gidilen yerde hastanın ve yakınlarının otel, lokanta, ulaşım gibi barınma ve beslenme giderleri; hekimlerce gerekli görülmesi durumunda kaplıca, ılıca, dağ veya deniz kıyısı gibi hava değişim yerlerine ödenen paralar; tedavinin sonuçlanmasına karşın, bir süre toplu taşıma araçlarına binemeyecek veya kendi aracını kullanamayacak olan kişinin ulaşım için fazladan harcayacağı paralar ve benzerleridir. Doğrudan tedavi giderleri dışında, yan giderler olarak nitelediğimiz bu harcamaların, zorunlu ve gerekli olduğunun kanıtlanması istenemeyeceği gibi, bir yarar görülmemiş olması da koşul değildir. Ancak yararlı olacağı kanısıyla yapılmış olmalı ve iyiniyet kuralları aşılmamalıdır.

b)Borçlar Kanunu 46. maddesi 1.fıkrasında, zarar görene, kapsamını belirtmeksizin “bütün masraflarını” isteme hakkı tanınmıştır. Yargıtay’ın yerleşik kararlarına göre, masraflar kavramının kapsamına, zarar görenin beden bütünlüğünü eski haline getirmeye, yani iyileşmeyi sağlamaya veya hastalık ya da sakatlığın artmasını önlemeye yönelik harcamak durumunda olduğu ve ilerde harcaması olası bütün masraflar girer.

c)Gene Yargıtay’ın yerleşik kararlarına göre, tedavi ve iyileşme için yapılan masrafların dışında, kişinin iyileşmesi ../...

için ilerde yapılması zorunlu tedaviler ve henüz yapılmayan ameliyat masrafları, yaşam boyu kullanılacak ilâçlar, protez ve benzeri aygıtlar için yapılacak masraflar “gerçekleşmiş zarar” olarak nitelenmekte, uzman bilirkişi aracılığıyla bütün bunların hesaplatılıp hüküm altına alınması öngörülmekte; harcama yapılmadan da tedavi gideri istenebileceği kabul edilmektedir.

Dosya kapsamından İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/516E. Sayılı dosyası ile davacı ... tarafından SGK Başkanlığı aleyhine, dava konusu kazadan kaynaklı tedavi giderlerinin tahsili talebi ile dava açıldığı, bu dosyada alınan bilirkişi raporuna göre Özel Gazi Hastanesinde yapılan tedaviye dair 22.04.2013 tarihli faturaya göre cerrahi işlem bedeli+hastane bedeli+cerrahi sarf malzeme bedeli+uygulanan implant bedeli toplam 15.000,00TL faturalandırılmış tedavi giderinin SGK’nın sorumluluğunda olan giderler olup davanın kabulüne karar verildiği, İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının, Dairenin 05.12.2018 tarihli ilamı ile onandığı, anlaşılmaktadır.

Dava tedavi masraflarının tazmini istemiyle açılmıştır. Mahkemece bilirkişi raporu ile SGK’nın sorumluluğunda olmadığı tespit edilen davacının devam eden tedavisine ilişkin yapılması muhtemel belgeye dayalı olmayan giderlerden 15 seans ftr ücreti, tıbbi malzeme (havalı yatak, protez ayak, koltuk değneği, pijama, terlik v.s) ile özel muayene ücreti olarak toplam 5.477,39 TL’nin davalıdan tahsiline hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. 27.04.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, somut olayda davacının vücudunda oluşan kırıklar yatak istirahati gerektiren kırıklar olup, iyileşme sürecinde davacıya ortopedik lezyonları sebebi ile rehabilitasyon amaçlı fizik tedavi yapılmasının zorunlu olduğu, en az 15 seans fizik tedavi uygulanması gerektiği, TBB asgari ücret tarifesine göre ftr giderinin 1.230,00TL olabileceği, belirlenmiştir. Yine bilirkişi raporunda taşımanın hasta nakli amaçlı olup iyileşme süresince ambulansla yapılması gerektiği belirtilerek ambulans gideri hesaplanmıştır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından faturalandırılan belgeli tedavi giderlerinin ve tedavi süresince yapılması zorunlu diğer giderlerin (ambulans ücreti, ftr ücreti) 6111 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı, yapılacak fizik tedavinin davacının doktorunca önerilip önerilmediği, bu fizik tedavilerin iyileşme

kapsamında kalıp kalmadığı tespit edilmelidir. Buna göre davacının yaralanmasına göre fizik tedavi önerilip önerilmediğinin, iyileşme süresince yaralanmasının niteliğine göre ambulansla naklinin gerekip gerekmediğinin, hüküm altına alınan 5.477,39 TL'lik tedavi giderlerinden 6111 sayılı Yasaya göre davalının sorumlu olup olmadığının açıklanan maddi ve hukuksal olgular yönünden konusunda uzman bilirkişice değerlendirilerek, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun, 6111 sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında tüm tedavi giderlerinden değil ancak söz konusu madde kapsamında kalan tedavi, ulaşım ve rehabilitasyon giderlerinden de sorumlu olmasına göre, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun sorumlu olduğu tedavi ve iyileşme giderleri yönünden davanın reddine, diğer belgeli olmayan yapılması muhtemel giderlerden davalı tarafın sorumlu olduğunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12578, Karar No: 2017/24064, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12578 E.  ,  2017/24064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8415, Karar No: 2009/10571, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8415 E.  ,  2009/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi, ... Mahallesi, 121 ada 8 parsel sayılı 5846 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 4 ve 5 numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına fındık bahçesi niteliğiyle tespit edilmiş, davacı Hazine, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu parselin (B)=2834 m2 ve (C)=1610 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, (A)=1662 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından (A) bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Hazine tarafından aynı mevkide bulunan çekişmeli taşınmazlar hakkında aynı nedenlerle açılan davaların dairece aynı gün yapılan temyiz incelemesinde; hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporlardan çekişmeli taşınmazların, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen veya tamamen yeşil alanda kaldığı,1978 tarihli haritada bu yeşil ... daha da artmış olduğu anlaşılmaktadır.Uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların 1954 tarihli ... fotoğraflarında açık alanda kaldıkları bildirilmek suretiyle orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmışsa da rapora ekli ... fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazların koyu renkli alanda yeraldığı görülmektedir.Taşınmazlarda bulunan fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında ... fotoğrafındaki koyu ..., hangi ... ya da orman bitkisini temsil ettiği anlaşılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazları geniş çevresi ile gösteren kadastro paftası getirtilmemiş, dosyaların bütünü göz önüne alınarak yapılan incelemede, birbirlerine yakın komşu durumundaki taşınmazların ... fotoğrafında birbirinden uzak konumda; birbirinden uzakta bulunan yerlerin de aksine, birbirlerine yakın mesafelerde işaretlendiği anlaşılmıştır.Açıklanan nedenlerle bilirkişi raporu, taşınmazların öncesinin orman olup olmadığını belirlemekte yeterli kanaatı vermekten uzaktır. Ayrıca çekişmeli taşınmazlardan bir kısmının vergi kaydı bulunmakta, vergi kayıtlarının dava dışı parsellere de revizyon gördüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece vergi kayıtları getirtilerek uygulanmamış, kapsamları belirlenmemiştir.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1954 tarihli ... fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen ... fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman planı, taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisle ri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir ... elemanı aracılığıyla gerekirse aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri ... dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmazlar ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla orman dan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtü sü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili, bilimsel verileri bulunan, yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraf lar alınarak dosyaya eklenmeli, komşu parsellerin konumuna göre çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı yasanın 17/2

... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili, bilimsel verileri bulunan, yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraf lar alınarak dosyaya eklenmeli, komşu parsellerin konumuna göre çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı yasanın 17/2. maddesine göre orman içi açıklık olup olmadığı tartışılmalı, asıl taşınmaz orman veya orman içi açıklık değilse, tespite esas alınan vergi kayıtlarının kapsamları belirlenmeli, kapsam belirlenirken aynı kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlardan tespitleri kesinleşenlerin yüzölçümleri göz önünde bulundurulmalı, buna göre kayıt miktar fazlası bulunup bulunmadığı ve varsa zilyedlikle kazanılıp kazanılamayacağı tartışılmalı, taşınmazların bir bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş olması ve davalı tarafın temyizinin olmaması nedeniyle Orman Yönetimi lehine gerçekleşen usulü kazanılmış hak dikkate alınmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3648, Karar No: 2013/5514, Tarih: 09.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3648 E.  ,  2013/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 05.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar da aynen taksim olmadığı takdirde ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, aynen taksim mümkün olmadığından ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre bir kısım davalıların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi gereğince “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece, hüküm sonucunun birinci fıkrasında “satıştan elde edilecek paranın 13.12.2012 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtilen tevzii tablosunda gösterilen paylar oranında paydaşlara dağıtılmasına” dördüncü fıkrasında ise “satış bedelinden elde edilecek paranın taraflara tapudaki hisseleri oranında dağıtılmasına” şeklinde hüküm kurulmuştur. 13.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen tevzii tablosu arz ile muhdesat oranı belirlenerek düzenlenmiştir. Satıştan elde edilecek para bahsi geçen tevzii tablosuna göre dağıtılırsa muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi

paydaşlara, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılacaktır. Oysa satıştan elde edilecek para taraflara tapudaki hisseleri oranında dağıtılacak olursa muhdesata isabet eden kısım dikkate alınmadan tüm para paydaşlara hisseleri oranında dağıtılmış olacaktır. Bu durumda hüküm çelişkili ve infazda tereddüte neden olacak biçimde usul hükümlerine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18974, Karar No: 2007/13497, Tarih: 08.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18974 E.  ,  2007/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . S.H

DAVA TÜRÜ :Verasetin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalılardan ... mirasçıları;... yapılmış olup “aynı konutta oturup oturulmadığı” belirtilmediğinden usulsüzdür.

2-Davalılardan ... mirasçısı...’a karar tebliği Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmış olup “ komşu adı ve imzası alınmadığından” usulsüzdür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle adı geçen mirasçılara usulüne uygun karar tebliğleri ile tebligat evrakları eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2007