muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7854, Karar No: 2016/6330, Tarih: 17.03.2016

Mahkemece, işyerinde Mayıs 2015 döneminde başlayan sendika üyeliğinden toplu istifalardan ve ... Sendikasına üyeliklerden söz edilmiş, 11/07/2015 tarihinde sendika temsilciliğine seçilen 11 işçinin iş sözleşmelerinin işverence feshedildiği buna tepki olarak davacıların ve iş yerinde çalışan diğer bir kısım işçilerin iş yerinde mesai saatleri dışında yemek ve çay molalarında ve işe giriş ve çıkış saatlerinde üretimi aksatmadan alkışlı ve sloganlı protestolarda bulundukları, 20/07/2015 tarihinde işveren tarafından bu eylemlerde öncülük ettiği tespit edilen ve yine ... Sendikası'na üye olanlardan 12 kişinin bu sebeplerle iş akdinin feshedilmiş olduğu, bu durumu da protesto etmek ve işten çıkartılan arkadaşlarının yeniden işe iadelerini sağlamak için davacılar ve bir kısım çalışanların yemek ve çay molalarında, işe giriş ve çıkış saatlerinde işi ve üretimi aksatmayacak şekilde alkışlı ve sloganlı protestolarda bulundukları ancak iş yerinde yine aynı şekilde baskıların devam etmesi ve işten çıkartılan çalışanların işe iade edilmemesi ve kendilerinin de bu sebeple işten atılma baskısı altında olmaları ve bu korku içinde bulunmaları nedeni ile 20/07/2015 tarihinden 26/07/2015 tarihine kadar iş yerinde diğer çalışan işçileri ve üretimi engellemeyecek ve aksatmayacak şekilde üretim bölümleri dışındaki alanlarda oturarak çalışmadan bekleme şeklinde oturma eylemi yaptıkları, bu eylemin 6 gün sürdüğü, bu eylem sürecinde işverenin eyleme katılanların cep telefonlarına SMS göndererek idari izinli olduklarını belirterek eylemlerini sona erdirip işe başlamaları yönünde talepte bulunduğu, eyleme katılan çalışanların eyleme katılmayıp çalışmaya devam eden kişilere herhangi bir baskı ve müdahalede bulunmadıkları, 26/07/2015 tarihinde iş yerine çağrılan kolluk kuvvetleri tarafından eylem yapan kişilerin çıkartılarak eylemin sonlandırıldığı daha sonrasında işveren tarafından eyleme katılan sendikalı çalışanların cep telefonlarına SMS gönderilerek tekrar işe devam etmeleri hususunda görüşmek üzere iş yerine çağrıldıkları, iş yerine gelenlerin normal personel kartı ile giriş yaptırılmayarak güvenlik görevlileri tarafından misafir bölümünden içeri alındıkları, yapılan görüşmelerde bir kısım çalışanın işten atılan arkadaşlarının işe iade edilmeleri halinde ve kendilerine sendikal baskı uygulanmaması durumunda işe başlayabileceklerini belirtmeleri üzerine bu kişilerin güvenlik görevlileri çağrılarak iş yeri alanı dışına çıkartıldıkları ve bu şekilde iş sözleşmelerinin sona erdirildiği, eylemin sona erdiği gün 76 kişinin işten çıkartıldığı daha sonrasında bu eyleme katılmaları nedeni ile ... Sendikası üyesi 242 kişinin iş akitlerinin sona erdirildiği işe başlatılan kişilerin işe başlamalarından kısa bir süre sonra ... Sendikası'ndan istifa ettikleri ve çoğunluğunun tekrar iş yerinde örgütlü önceki sendikaları olan ... Sendikasına geçiş yaptıkları ..

... Sendikası üyesi 242 kişinin iş akitlerinin sona erdirildiği işe başlatılan kişilerin işe başlamalarından kısa bir süre sonra ... Sendikası'ndan istifa ettikleri ve çoğunluğunun tekrar iş yerinde örgütlü önceki sendikaları olan ... Sendikasına geçiş yaptıkları ... Sendikası üyesi olup çalışan kişi sayısının 2-3 kişi ile sınırlı kaldığı açıklanmış ve yapılan eylemin barışçıl nitelikte toplu eylem olarak demokratik hakkın kullanılması niteliğinde olması nedeni ile ayrıca işverenin yapılan fesihte eşit davranma borcuna aykırı ve keyfi davranması ve tutarlı davranmaması nedenleri ile yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı kanaatine varılmıştır. İşveren tarafından yapılan fesih iş yerinde ... Sendikası'nda yapılan istifalar sonrası işçilerin toplu olarak ... Sendikası'na üye olmaları ve bu sendika'nın iş yerinde örgütlenemeye çalışması ve işverenin de iş yerinde farklı bir sendika istememesi ve ... Sendikası'na üye olan işçilerin iş akitlerinin feshedilmesi nedeni ile tamamen işçilerin istedikleri sendikaya üye olma sendika seçme özgürlüğü ve örgütlenme hakkına engel olmak amacı ile sendikal nedenler ile iş akitlerini feshettiği kanaatine varılarak feshin geçersizliğinin tespiti ile 6356 sayılı yasa 25/5 maddesi gereğindeki düzenleme gereğince davacının başvurusu ve işverenin işe başlatması ve ya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının 1 yıllık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... Sendikası ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ... Sendikasından istifa ederek ... Sendikasına üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

... Sendikasına üye olan işçilerin işyerinde seçim yapmak suretiyle işyeri sendika temsilcilerini seçmeleri ve örgütlenme aşamalarında bu kişilerin işveren ve diğer çalışanlar tarafından muhatap alınmalarını istemeleri demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Temsilci olarak seçilen 11 işçinin iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı nedene dayandığı yönteminde kanıtlanamamıştır. Dairemizce yapılan değerlendirmede salt temsilci seçilen işçilerin iş sözleşmelerinin 18/06/2015 tarihindeki toplu eylem sebebiyle feshedilmesi geçerli nedene dayanmadığı gibi, fesihlerin sendikal nedenle yapıldığı bu açıdan işyeri sendika temsilcisi seçilen işçiler bakımından mahkemece verilen kararların yerinde olduğu kabul edilmiştir.

Öte yandan, dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla toplu eylem nedenlerine dayalı olarak işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Yukarıdaki paragrafta sözü edilen 11 işçi dışında kalan davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Birleşik Metal Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Dosyaların çoğunluğunda 03/08/2015 tarihinde işçiye yapılan bildiriminde, 20-26 07/2015 tarihlerinde yapılan ve kolluk güçleri tarafından sona erdirilen toplu işgale katılınmasına rağmen iş sözleşmesinin feshedilmeyerek ücretli idari izne çıkarıldıkları, iş başı yapmaları gereken günde gelmelerine rağmen daha önce işten çıkarılmış olan arkadaşlarının geri alınması kaydıyla iş başı yapabileceklerini söyledikleri ve işyerini terk ettikleri açıklaması yer almaktadır. Bu savunma şekline göre öncelikle iş sözleşmesinin sona erme biçimi belirlenmeli ve işe iade davası açma ön koşullarından olan işveren feshinin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşveren feshinin varlığı kabul edildiği taktirde işçiye yapılan bildirimde geçen yönlerden dosya içindeki deliller değerlendirilmeli ve feshin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Davalı işveren, işyerinde 20-26/07/2015 tarihleri arasında yapıldığını ileri sürdüğü toplu eyleme dayalı olarak iş sözleşmesini feshetmediği halde mahkemece, işçilerin demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmesi hatalıdır. Yine kararda yer alan, toplu eyleme dayalı olarak idari izin verilen işçilerin daha sonra da aynı toplu eylem sebebiyle çıkarıldıkları yönündeki gerekçe de tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarını karşılamamaktadır.

Seri halde yargılaması yapılan dosyaların bazılarında fesih tarihleri 20/07/2015 olup, işçilerin 11/07/2015 tarihinde mesai saatleri içinde toplu eyleme katılarak çalışan sendika temsilcileri ile işveren yetkililerine hakaret içeren sloganlar atmaları, üretimi yavaşlatmaları, yavaşlatılması yönünde diğer çalışanlara baskı uygulamaları, bu yolla maddi manevi zarara neden olunması, tüm uyarılara rağmen iş raporlarının doldurulmaması ve çalışma barışının bozulması gibi nedenlere dayanılmıştır. Mahkemece, feshe konu edilen maddi vakıalar yönünden dosyadaki delil durumuna göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır.

Aynı mahkemece karara bağlanan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine konu olan bazı dosyalarda ise işverence işçiye bildirilen fesih yazısında çeşitli tarihlerdeki devamsızlık nedenine dayanılmıştır. Sözü edilen dosyalarda da mahkemece demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmiş, devamsızlık iddialarına dair tarafların delilleri değerlendirilmemiştir.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayanarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Devamsızlığa ve davranışa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumuna göre iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F)HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2439, Karar No: 2021/4179, Tarih: 31.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2439 E.  ,  2021/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, kadını yoksulluktan kurtaracak düzenli ve sürekli her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1129, Karar No: 2018/360, Tarih: 22.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1129 E.  ,  2018/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının .... mevkii 2470 parselde kurulu kat irtifakına göre 31, 32, 33, 34 ve 35 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, l6/07/2011 tarihli kat malikleri olağan genel kurul toplantısında bir taşınmazı adına vekalet vermiş isede diğer dört adet taşınmazına temsilen hazır bulunamadığını, davacının alınan kararları 01/09/2011 tarihinde site yönetim kurulu tarafından kendisine yapılan tebliğ ile öğrendiğini,toplantıda denetçinin ve bir kısım kat maliklerinin itirazlarına rağmen yöneticinin kabul teklifi üzerine diğer kat malikleri tarafından yönetim ve denetim raporlarının ibra edilmediğini, denetim ve yönetim raporlarının Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olduğunu, toplantıda alınan kararların mutlak butlanla sakat olduğunu, yok hükmende sayılması gerektiğini ileri sürerek kat malikleri kurul toplantısında alınan kararlardan 5, 6, 8 maddelerinin iptaline karar verilmesini istemiş, birleşen dosya davacısı ... ise dava dilekçesinde aynı hususları ileri sürerek,16/07/2011 tarihli kat malikleri toplantısında alınan kararların Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olup, yok hükmünde olduğunu ileri sürerek,toplantının 5, 6 ve 8 maddelerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; mahkeme dosyası ile mahkemenin birleşen 2011/803 Esas sayılı dava dosyasında Karaova Evleri Sitesinin 16/07/2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısında alınan kararların 5 ve 8. maddelerinin iptaline, 6. madde hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 16/7/2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının 5, 6 ve 8. maddelerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; mahkeme dosyası ile mahkemenin birleşen 2011/803 Esas sayılı dava dosyasında Karaova Evleri Sitesinin 16/07/2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısında alınan kararların 5 ve 8. maddelerinin iptaline, 6. madde hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 16/7/2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının 5, 6 ve 8. maddelerinin iptali istemine ilişkindir.

Davacılar anataşınmazda birden fazla bağımsız bölüm maliki olduklarını, ilgili toplantıya sadece bir adet bağımsız bölümü temsil etmek üzere vekil vasıtasıyla katıldıklarını, 16/07/2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısından kararların kendilerine tebliği ile haberdar olduklarını belirterek dava açmış iseler de bir bağımsız bölüm için dahi olsa vekil ile temsil edildiklerinden iptali istenilen toplantıdan haberdar olmadıkları düşünülemez. Aksi düşünce Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet ve dürüstlük kuralına aykırıdır. KMK'nın 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32 nci madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok

veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz" hükmü gereği toplantıda alınan kararlar yokluk ve mutlak butlanla batıl karalardan olmadığından açılan davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6944, Karar No: 2013/21733, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6944 E.  ,  2013/21733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 tarih ve 2011/610-2012/717 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının mallarının İtalya-Türkiye arası taşıma işini üstlendiğini, bu taşıma işleminde davalı şirketin kusurlu olarak beyan harici 6773 kg fazla yükleme yaptığının ve tonaj farkının bulunduğunun gümrük görevlilerince tespit edildiğini, davalının bahsi geçen kusurlu davranışı nedeniyle müvekkilinin İpsala Gümrük Kapısı'nda beklemek zorunda kaldığını, bu nedenle oluşan "tonaj farkı ve İpsala- kapıda bekleme bedeli"ne dair düzenlenen 15/11/2010 tarihli 494060 no'lu 2.019,31TL tutarlı faturanın 22/11/2010 tarihinde davalı şirkete gönderildiğini, davalı şirketin faturayı kabul etmeyerek iade etmesi üzerine davalı şirkete 24/12/2010 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, müvekkilinin kendisine yüklenen edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, müvekkilinin dava konusu alacağının ödenmemesi üzerine Şişli 7.İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı takip dosyası ile davalı aleyhine 27/01/2011 tarihinde ilamsız takip yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, Şişli 7.İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazının iptaline, alacağa temerrüt tarihi olan 24/12/2010 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine, icraya itirazında kötü niyetli bulunan davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin kendi kayıtları ve belgeleri ile çeliştiğini, anlaşma yapılan miktar olan 21.000 kg'dan 1.257 kg daha az taşıma yapıldığını, aracın yük haddinin kaç kg olduğunun müvekkili şirketi ilgilendirmediğini ve bilgisi dahilinde olmasının da mümkün olmadığını, taşıma yetkisi ve ehliyetinin davacıda olduğunu, araçların yüke ve yola fiziki, teknik ve hukuki uygunluğunu sağlamanın davacının sorumluluğunda olduğunu, müvekkili ile üçüncü şahıs adına yüklenen emtianın yükleme-menşe ülkesi ile gümrükteki toplamlarının 19.743 kg olduğunu, bu hususun gümrük beyannamesi ve davacı tarafça düzenlenen araç çıkış belgesi ile sabit olduğunu bildirerek, davanın reddine, kötü niyetli davacının takip toplamının %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin İtalya'dan ithal ettiği peynirlerin Türkiye'ye frigorifik komple araç ile davacı şirket tarafından taşınması amacıyla taraflar arasında 04/11/2010 tarihli taşıma sözleşmesi imzalandığı, taşınan yüklerin brüt ağırlıkları ile taşınan gerçek ağırlıklarının farklı olduğu, yükün sözleşmede yazılı olan tonajını aşan kısmının taşınmasından dolayı davacı taşımacıya yüklenebilir bir kusur bulunmadığı, 3.780 kg fazla yük taşındığı, CMR Konvansiyonu'nun 8.maddesine göre taşımacının sadece parça sayısı ve bunların üzerindeki marka ve numaralar bakımından sevk mektubundaki beyanların doğru olduğunu, yükün ve bunların ambalajlarının görünürdeki durumunu kontrol etmek ve yüklemeye nezaret etmekle yükümlü olduğu, bilirkişi raporunda İpsala Gümrüğü'nde yapılan kontrolde beyan dışı taşımaya rastlanılmadığına işaret edildiği, taşınan yükün İtalya'da tartıldığına yönelik bir delil bulunmadığı, fazla taşınan yük ile ilgili düzenlenen fatura alacağının sabit olduğu, davalı yararına taşınan yükteki fazla ağırlık nedeniyle aracın bir gün gümrükte beklemek zorunda kaldığı, taşıyanın bekleme ücreti isteme hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı takip dosyasındaki itirazının kısmen iptaline, 2.019,01 TL asıl alacak, 21.03 TL faiz olmak üzere 2.040,04 TL toplam alacak üzerinden takibin devamına, alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden tazminata hükmolunmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 109,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4684, Karar No: 2019/3394, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4684 E.  ,  2019/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33322, Karar No: 2011/13964, Tarih: 04.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33322 E.  ,  2011/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 04/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.