muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15027, Karar No: 2015/17133, Tarih: 19.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15027 E.  ,  2015/17133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın, davalı ... bakımından kısmen kabulüne, davalı ... yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların varlığına bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hâkim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Eldeki davada, Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esasının getirilmiş olması ve 6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde

yürürlüğe giren geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağının belirtilmiş olması karşısında davalı ... yönünden davanın reddi yerinde ise de, icra takibinde ödeme emrinin davalı ...’a 23.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ...’ın ise 06.02.2012 tarihinde 7 günlük itiraz süresinden sonra itiraz ettiği, dolayısıyla takibin davalı ... yönünden kesinleştiği belirgin olmakla, aslen davacı Kurum'un, davalı ... yönünden bu davayı açmakta artık hukuki yararının olmadığı belirgin iken, Mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ...'a iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4961, Karar No: 2021/11447, Tarih: 30.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4961 E.  ,  2021/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın başvuru sahibi (davacı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru sahibi (davacı) vekili, karşı tarafa (davalıya) trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp toplam 115.227,40 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf(davalı) vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 9.119,36 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince taraf vekillerinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, Hakem Heyetince hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Somut olayda, davacının motosiklet sürücüsü iken gerçekleşen kazada alnından ve ayak bileğinden yaralandığı dosya kapsamından ve tedavi belgelerinden anlaşılmaktadır. Davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik alınan raporda davacının ayak bileğindeki hareket kısıtlılığı ile %35 oranında malul kaldığı tespit edilmiştir. Hakem Heyetince müterafik kusura yönelik değerlendirmede, davacının kafasından aldığı darbe nedeni ile retina kanaması olduğu ve göz maluliyeti ile kask takmaması arasında uygun illiyet bağı olduğu gerekçesi ile davacının kask takmayarak müterafik kusuru bulunduğu kabul edilerek hesaplanan tazminattan indirim yapılmıştır. Maluliyete ilişkin alınan raporda davacının maluliyetine neden olan arazının ayak bileği hareket kısıtlılığı olduğu belirtildiği

halde hakem heyetince davacıda göz maluliyeti bulunduğu gerekçesi ile müterafik kusur indirimine gidilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre davacıda oluşan arazın usulüne uygun şekilde tespiti ile davacıda oluşan araz yönünden davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

halde hakem heyetince davacıda göz maluliyeti bulunduğu gerekçesi ile müterafik kusur indirimine gidilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre davacıda oluşan arazın usulüne uygun şekilde tespiti ile davacıda oluşan araz yönünden davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma ilamının neden ve şekline göre, davalı tarafça yapılan kısmi ödemenin ve müterafik kusur indiriminin sıralamasına yönelik davacı vekilinin sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12767, Karar No: 2013/3914, Tarih: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12767 E.  ,  2013/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi (Pendik 2.Asliye Ceza Mahkemesi)

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında alt hadden uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10122, Karar No: 2025/13352, Tarih: 05.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/10122 E.  ,  2025/13352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1380 E., 2022/1563 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2021/117 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1292, Karar No: 2007/4348, Tarih: 31.05.2007

8. Ceza Dairesi 2007/1292 E., 2007/4348 K.

**8. Ceza Dairesi 2007/1292 E., 2007/4348 K.**

**- GENEL GÜVENLİĞİN KASTEN TEHLİKEYE SOKULMASI

- GÜRÜLTÜYE NEDEN OLMAK

- ZORALIM**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 170 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık Veysel'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.12.2005 gün ve 775 esas, 919 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcıiıgı'ndan tebliğname ile 16.02.2007 günü Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ateşlenebilen bir silahın işlevine uygun ve sonuç doğurmaya elverişli bulunmayan ve "kurusıkı" olarak tabir edilen tabanca ile yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eylem; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde-fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olmak biçiminde değerlendirilmekle idari yaptırımı gerektirdiği ve aynı maddede, anılan Yasanın 18/1. madde-fıkrası hükmü nazara alındığında, mülkiyetin kamuya geçirilmesi de mümkün olmadığından, eylemin nitelendirilmesinde hataya düşülerek sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve kurusıkı tabancanın da iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 31.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4321, Karar No: 2024/1726, Tarih: 04.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4321 E.  ,  2024/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/384 Esas, 2023/557 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, 1960 yılında ABD’de kurulduğunu, otomotiv endüstrisinde parça, bileşen ve sistemler ürettiğini, 2016/30374 sayılı "MAGALLOY" ibareli, 12. sınıfta yer alan malları içerir müvekkili marka başvurusunun, davalı kurumun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri uyarınca uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresinin, ayırt edici nitelikte olduğunu, birçok ülkede müvekkili adına tescilli bulunduğunu, söz konusu ibarenin magnezyum alaşımının kısaltması olarak kullanıldığı hususunun ise doğru olmadığını, magnezyumun parlayıcı/kolay tutuşan, kırılgan ve pahalı olduğunu, fren ve yakıt borularının güçlü ve paslanmaz olması gerektiğini, MAGALLOY ibaresinin Türkçe ve İngilizce karşılığının olmadığını, bu şekilde değerlendirildiğinde dahi "mag" kelimesinin Türkçe’de bir anlamının bulunmadığını, başvurunun 12. sınıfta tescili talep edilen malları tanımlayan bir kelime grubunun kısaltması olmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-11359 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;başvurunun tescili istenen ürünler bakımından "magnesium alloy" (magnezyum alaşımı) ifadesinin kısaltması olduğunu, söz konusu alaşımın otomotiv sektöründe pek çok firma tarafından kullanıldığını, başvurunun kapsamındaki mallar bakımından "MAGALLOY" ibaresinin ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;başvurunun tescili istenen ürünler bakımından "magnesium alloy" (magnezyum alaşımı) ifadesinin kısaltması olduğunu, söz konusu alaşımın otomotiv sektöründe pek çok firma tarafından kullanıldığını, başvurunun kapsamındaki mallar bakımından "MAGALLOY" ibaresinin ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2019 tarih, 2017/277 E. ve 2019/126 K. sayılı kararıyla; "MAGALLOY" ibaresinin, başvuru kapsamında yer alan malların özelliğinin direkt olarak işaret etmediğinden soyut ayırt ediciliğe sahip olduğu, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi anlamında marka olarak tescil edilemeyecek bir ibare olmadığı, MAGALLOY/MAG ALLOY ibaresinin, yurtdışında "MAGNESIUM ALLOY" yani "MAGNEZYUM ALAŞIMI" ibaresinin kısaltması olarak özellikle başvurusu yapılan malların dahil olduğu otomotiv sektöründe tekerlekler başta olmak üzere genellikle krank kutusu, kam kapağı, kaporta gibi motorlu araç parçası üretiminde kullanılan bir ibare olduğu, ancak, Türkiye’de otomotiv sektöründe söz konusu ibarenin yaygın bir kullanımına ulaşılamadığı, ayrıca, söz konusu ibarenin İngilizce olduğu, Türkçe anlamının tüketici kitlesinin büyük bir bölümü tarafından bilinmesinin beklenemeyeceği, "MAG ALLOY" ibaresinin Türkçe karşılığının toplumun ve özellikle otomotiv sektöründeki tüketici kitlesinin büyük kesimi tarafından bilinmesinin mümkün bulunmadığı, "MAGALLOY" ibaresinin başvurusu yapılan mallar bakımından 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında marka olabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2016-M-11359 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2021 tarih, 2019/1050 E. ve 2021/258 K. sayılı kararıyla; dava konusu başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresi İngilizce kökenli bir kısaltma olduğu ve söz konusu ibarenin, özellikle yurt dışında magnezyum alaşımının kısaltması olarak kullanıldığı, otomotiv terimlerinin yer aldığı İngilizce web sitesinde, bu ibarenin "Magnezyum alaşımı, birçok bileşen için, özellikle tekerlekler için, kullanılan güçlü bir hafif metal" olarak tanımlandığı, magnezyum alaşımının otomotiv sektöründe tekerlekler başta olmak üzere genellikle krank kutusu, kam kapağı, kaporta gibi motorlu araç parçası üretiminde kullanılan bir bileşen olduğu açıklandığı, başvuruyu oluşturan "MAGALLOY" ibaresi, otomotiv sektöründe ve motorlu araç parçası üretiminde kullanılan magnezyum alaşımının kısaltması olarak yaygın biçimde kullanılan bir ibare olduğundan, başvuru kapsamında yer alan mallar yönünden tanımlayıcı nitelikteki bu ibarenin, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi karşısında tescili mümkün olmadığı, Türkiye'de söz konusu ibarenin yaygın bir kullanımı bulunmadığı, anılan ibare yönünden 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi anlamında bir tescil engelinin bulunmadığı bildirilmiş ise de İngilizce'nin ülkemizde yaygın olarak

bilindiği, yine bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere internet üzerinde yapılan basit bir araştırmada dahi söz konusu ibarenin, magnezyum alaşımının kısaltması olduğunun anlaşılacağı gözetildiğinde, bilirkişi raporuna itibar edilmeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16.04.2019 tarih, 2018/1304 E., 2019/3049 kararında da kabul edildiği üzere başvuru konusu ibarenin başka ülkelerde tescilli olması, tanımlayıcı olan bir ibarenin Türkiye'de tescili sonucunu doğurmayacağı, başvuru konusu ibareye aynı KHK'nın 7/son maddesi kapsamında ayırt edicilik kazandırıldığının da iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2022 tarih, 2021/4677 E. ve 2022/8642 K. sayılı kararıyla''... Dava, marka başvurusunun mutlak nedenlere dayalı olarak reddine dair karara vaki itiraz reddeden YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda özetlenen şekilde davacı vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.