muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2095, Karar No: 2014/2139, Tarih: 27.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2095 E.  ,  2014/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/2095

Karar No : 2014/2139

Tebliğname No : KYB - 2014/12425

Kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan sanıklar A. A.. ve A.. A..’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 263/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık Adem hakkında verilen adli para cezasına yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2013 tarihli ve 2013/327 esas, 2013/657 sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre;

1- Sanık A.. A.. bakımından yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de 30/04/2013 tarihli ve 28633 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 13. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi yürürlükten kaldırılmış olması karşısında sanığın beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

2- Sanık A. A.. bakımından yapılan değerlendirmede;

A)-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tâbi olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde "26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukukî sonuç bağlandığı gibi, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması,

yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen,

"1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kenisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlâkın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet dâvanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensupları ve halk hakkında tahdid edilebilir.

2- Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum

sayılır.

3- Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek,

e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

B)- Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz üzerine merci tarafından 5271 sayılı Kanunun 231/5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun inkılap yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle denetim yapılabilmesinin, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların denetlenememesinin anılan sözleşmeye ek 7 numaralı protokol'ün 2. maddesinde "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlığı altında düzenlenen "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AIHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de 30/04/2013 tarihli ve 28633 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 13. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi yürürlükten kaldırılmış olması karşısında sanığın beraeti yerine yazılı şekilde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/01/2014 gün ve 94660652-105-16-8817-2013/230/698 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 28/05/2013 gün ve 2013/327 Esas, 2013/657 sayılı Kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle 6460 sayılı Yasanın 13. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 263. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, kanuna aykırı eğitim kurumu açmak suçundan sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAETLERİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24133, Karar No: 2015/10157, Tarih: 05.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24133 E.  ,  2015/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2012/119-2014/331

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar M.. S.. ve İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı Mehmet'in kullandığı motosiklete çarparak ağır şekilde yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu, motosikletin hasar gördüğünü, bir çok tedavi gideri yapıldığını, davacı baba Ahmet'in 4 ay boyuncu işini yapamadığını, davacı Mehmet ile birlikte diğer davacılar anne ve baba ile kardeşinin de olay nedeniyle büyük üzüntü yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı Mehmet için işgücü kaybı ve tedavi giderleri için 2.000,00 TL, motosiklet hasarı olarak 1.250,00 TL, davacı Ahmet'in 4 ay çalışamamasından kaynaklanan zararı olarak 8.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı Mehmet için 50.000,00 TL, davacı baba Ahmet için 15.000,00 TL, davacı anne Abide için 15.000,00 TL, davacı kardeş İbrahim için 5.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı M.. C.. için 285.887,82 TL sürekli işgöremezlik zararının olay tarihi olan 19/11/2011

gününden itibaren davalı .... Sigorta AŞ yönünden 07/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (....sigorta AŞ den poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) müşterek müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, tedavi gideri talebinin reddine, davacı Ahmet için maddi tazminat talebinin reddine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı M.. C.. için 15.000,00 TL, davacı anne A.. C.. için 7.500,00 TL, davacı baba A.. C.. için 7.500,00 TL, davacı kardeş İ.. C.. için 5.000 TL manevi tazminatın 19/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı M.. S.. ve İ.. S..'dan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar M.. S.. ve İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar M.. S.. ve İ.. S.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar ve araç hasarı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar M.. S.. ve İ.. S.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar ve araç hasarı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, davacı Mehmet'in kullandığı motosikletin hasarlandığı belirtilerek 1.250,00 TL'nin davalılardan tahsili talep edildiği halde bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

3-25/02/2011 tarihinde yürürlüğü giren ve 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" belirtilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafın, tedavi giderleri kapsamı altında bakıcı gideri, yoğun bakım görevlisi ve fizyoterapist giderleri, yol giderleri, paramedikal harcamalar vs talep edildiği görülmekle talep edilen harcama kalemlerinin hangilerinin 6111 sayılı yasa kapsamındaki

tedavi giderlerinden olduğu, hangi harcamalara ilişkin sigorta şirketinin sorumluluğunun devam ettiği irdelenip değerlendirilmeden tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumlu olduğu belirtilerek tüm harcama kalemleri yönünden red kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

4-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanma ve malul kalma nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının daimi işgöremezlik oranı ve kusur oranları gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

5-Davacılar vekili, müvekkili Ahmet'in, yaralanan Mehmet'in babası olduğunu, Mehmet'in olay sonrası uzun süre yoğun bakımda kalması nedeniyle babasının günlerce hastanede kaldığını, ticari taksisi olduğunu, taksiyi 4 ay boyunca işletemediğini, kazanç kaybının olduğunu iddia etmiştir. O halda mahkemece, davacı Ahmet'in kazanç kaybı iddiası yönünden davacılar vekiline iddiasını ispat hususunda imkan tanınarak buna göre gerekli araştırmaların yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken gerekçesi açıklanmadan talebin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar M.. S.. ve İ.. S.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 17.037,60 TL kalan harcın temyiz eden davalılar M.. S.. ve İ.. S..'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 05/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9509, Karar No: 2018/18917, Tarih: 17.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9509 E.  ,  2018/18917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, yönetmen yardımcısı ve yönetmen olan davalıların içinde bulunduğu kredi komitesi vasıtası ile usulsüz kredi kullandırdıkları firma ve kefiller aleyhine başlatılan takibin aciz vesikasına bağlandığını Banka disiplin kurulu tarafından davalı ...'ın yüzde on, ...'nin ise yüzde beş zarardan sorumlu tutulmasına karar verildiği, gönderilen ihtarnamelere karşın herhangi bir ödeme yapılmaması üzerine 170.351,30 TL banka zararının yüzde 10'u olan 17.035,13 TL'nin davalı ... Koçandan ve yüzde beşi olan 8.517,57 TL'nin davalı ... tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılardan ..., dava konusu açılan kredi sebebi ile sorumluluğun şube müdüründe olduğunu kredi verilen borçlu ve eşi üzerinde birden fazla gayrimenkul bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2014 tarih, 2013/23300 esas, 2014/33593 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu bilirkişi raporu doğrultusunda davanın yeniden reddine karar verilmiş olup, kararın davacı Banka vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.10.2016 tarih ve 2016/23080 E. 2016/24369 K. nolu ilamı ile davacı bankanın uğradığı zarar miktarı ile dosya kapsamına göre davalıların kusur oranları ve bu orana isabet eden banka zararının belirlenmesi için ek rapor alınması ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tahsil edilemeyen kredi alacağı sebebi ile oluşan banka zararından, kredi komitesi üyesi olan yönetmen ve yönetmen yardımcısı pozisyonundaki davalıların sorumlulukları bulunup bulunmadığı ve varsa kusur oranları konusundadır.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tahsil edilemeyen kredi alacağı sebebi ile oluşan banka zararından, kredi komitesi üyesi olan yönetmen ve yönetmen yardımcısı pozisyonundaki davalıların sorumlulukları bulunup bulunmadığı ve varsa kusur oranları konusundadır.

Mahkemece, Dairemizin 31.10.2016 tarih ve 2016/23080 esas 2016/24369 karar nolu bozma ilamına uyulmak suretiyle bilirkişiden ek rapor alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dava dilekçesinde, Banka Disiplin Kurulunun 01.09.2005 tarih ve 72 sayılı toplantısında, Banka zararının %10’undan ... , % 5’inden ise ...’nin sorumlu tutulması kararına varıldığı,banka zararı olan 170.351,30 TL karşılığında Bünyamin Koçak’tan 17.035,13 TL ve ...’den de 8.517,57 TL’nin yasal faizleri ile birlikte tahsilinin talep edildiği anlaşılmakla, hükümde davalıların sorumluluk oranlarının birbirine karıştırılmak suretiyle belirlendiği, buna göre davalı ...'nin sorumluluğunun %5 olarak sınırlandırılmasına karşın zararın %10'undan sorumlu olduğuna dair karar verildiği anlaşılmakla, davalıların sorumluluk oranlarının hatalı belirlendiği yönündeki davalı ... vekilinin temyiz itirazının yerinde olması nedeniyle, bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,17.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3527, Karar No: 2015/1578, Tarih: 20.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3527 E.  ,  2015/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ücret ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.01.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına şirket temsilcisi ... ile karşı taraf adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında usta olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin ekonomik kriz nedeniyle işlerin azalmasından dolayı feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, ödenmemiş izin ve ücret alacağı bulunduğu, genel tatil çalışması yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık konusu, davacının kıdem süresi noktasında toplanmaktadır.

Davacı, davalı işveren bünyesinde 05.06.2001-04.07.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı ise davacının ... hizmet cetveline göre 05.06.2001-16.05.2005 ile 22.05.2006-30.06.2012 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığını ve ilk dönem çalışmasının işçi tarafından haksız olarak sona erdirildiği, ikinci dönem çalışmasının ise ekonomik kriz nedeniyle işlerdeki azalma nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.

Davalı işveren tarafından ibraz edilen işyeri dosya içindeki yıllık izin belgeleri nazara alındığında davacının...hizmet cetveline göre davalı işyerinde çalışmadığı 5, 12, 15, 26 ve 27 Aralık 2005 ve 25.04.2006 tarihlerinde izin kullandığı açıkça ortadadır. Davacı 05.06.2001-30.06.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını ispat etmiştir. Mahkemece dosya içindeki bilirkişi raporu yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve genel tatil alacakları buna göre hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.