muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18455, Karar No: 2015/12977, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18455 E.  ,  2015/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2014/531-2014/287

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2014 tarih ve 2014/531-2014/287 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. M.. F.. K... ile davalı vekili Av. M.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile sözleşmeli olarak çalıştığını müvekkili ile davalı arasında 01/11/2007 tarihinde "sözleşmeli personelle ilgili hizmet sözleşmesi" başlıklı iş sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 01/11/2007–01/11/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere yapıldığını, 12/10/2009 tarihli fesih bildirimi ile müvekkilinin iş akdine 05/10/2009 tarihi itibari ile İş Kanunu'nun 25/2-e maddesi gereği son verildiğinin bildirildiğini, ancak fesih bildiriminde müvekkili açısından kesin ve geçerli bir neden ortaya koyulmadığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığı dönem boyunca yıllık izin kullanmadığını, ikramiye alacağı olduğunu, sözleşmenin 11. maddesinde fesih tazminatı düzenlendiğini, bu hükme göre sözleşmenin sona erme tarihi olan 01.11.2011 tarihine kadar işleyecek bakiye ücretleri toplamından oluşan fesih tazminatı alacağı bulunduğunu, kıdem ve ihbar tazmimatı alacağı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00 TL yıllık ücretli izin, 300,00 TL ikramiye, 300,00 TL fesih tazminatı, 200,00 TL kıdem, 200,00 TL ihbar tazminatı alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette genel müdür sıfatıyla çalışmakta iken İş Kanunu'nun 25/2 maddesi (e) bendi gereğince iş akdinin 05/10/2009 tarihi itibariyle 04/10/2009 tarih ve 58 sayılı yönetim kurulu kararına göre haklı nedenle feshedildiğini, iş akdi belirli süreli olup feshi halinde ihbar tazminatına hak kazanmayacağını, haklı fesih nedeniyle kıdem, ihbar, ücretli izin tazminatı talep edemeyeceğini, ödenmeyen ikramiye alacağının olmadığını, yıllık izin alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iş akdinin haklı sebeple sona erdiridiğini ispat yükünün davalıda olduğu, davalı tarafça davacının genel müdür olarak çalışmakta iken görev ve yetkilerinin sınırlarını aşarak şirketin itibarını zedelemesine neden olduğu, şirketin menfaatlerine tamamen ters düşen girişimlerde bulunduğu, şirkette meydana gelen ve basına da yansıyan bir takım talihsiz olaylar yaşanmasına neden olan bir oluşumda aktif olarak görev yaptığı, İş Kanunu' nun 25/2. maddesinin (e) bendi gereğince iş akdini haklı olarak feshettiği savunulmuşsa da davacının iş akdinin sözü edilen sebeplerle haklı olarak feshedildiğinin ispat edilmediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hakkı olduğu, davacının kullandığı izin ve kıdemine göre 200 günlük izin alacağı olduğu, davacı fesih tazminatı talebinde bulunmuşsa da belirsiz süreli sözleşmelerde çalışılmayan süreye ilişkin ücret ödemesine kanunen olanak bulunmadığı, somut uyuşmazlığa 818 sayılı BK'nın 345. maddesinin uygulanması gerektiği, davacının başlangıçta belirsiz süreli sözleşme ile işe başladığı, beş yılı aşkın süre belirsiz süreli olarak çalıştığı, 01.11.2007 tarihinde 4 yıl süreli belirli iş sözleşmesi yaptığı, sözleşmelerde kural belirsiz süreli olup, belirli süreli sözleşme için objektif neden olması gerektiği, davacının önceden belirsiz süreli sözleşmeyle çalışması ve objektif neden bulunmaması gözetilerek sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun kabulü gerektiği, fesihten sonra çalışması gereken bir süre olmayacağından davacının fesih tazminatına hak kazanmayacağı gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulü ile 200 TL kıdem tazminatı, 200 TL ihbar tazminatı, 40.000 TL yıllık ücretli izin alacağının faizi ile birlikte tahsiline, ikramiye alacağı talebi atiye bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına, davacının fesih tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı şirkette genel müdür olarak görev yapan davacının hizmet akdinin haksız feshedildiği iddiasıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ikramiye, yıllık izin ve fesih tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/2 maddesi (e) bendi gereğince 04/10/2009 tarih ve 58 sayılı yönetim kurulu kararına istinaden haklı nedenle feshedildiğini savunmasına rağmen mahkemece, davacının iş akdinin sözü edilen sebeplerle haklı olarak feshedildiğinin ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/2 maddesi (e) bendi gereğince 04/10/2009 tarih ve 58 sayılı yönetim kurulu kararına istinaden haklı nedenle feshedildiğini savunmasına rağmen mahkemece, davacının iş akdinin sözü edilen sebeplerle haklı olarak feshedildiğinin ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirketin davacıya hitaben gönderdiği 12.10.2009 tarihli yazıda “Yönetim kurulunun 04.10.2009 tarih 58 sayılı kararına istinaden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e fıkrası ve İKU Yönetmeliği'nin 6.11.D maddesinin 20. fıkrası uyarınca 05.10.2009 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiği bildirilmiştir. Fesih yazısında belirtilen 04.10.2009 tarih 58 sayılı yönetim kurulu kararında ise “Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş. Yönetmeliğinde belirlenen genel müdürün görev ve yetkilerinin sınırları dışına çıkarak Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş. yönetim kurulu aleyhine faaliyette bulunmak, şirketin itibarının zedelenmesine yol açmak, yetkisi dışına çıkarak Kayseri Pancar Kooperatifi yönetim kuruluna müdahalede bulunarak şirketin ve büyük hissedar Pancar Kooperatifi'nin kamuoyunda küçük düşürülmesi sebebiyle genel müdür H.. K..'un 04.10.2009 tarihi itibariyle görevden alınmasına ve imza yetkisinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Davalı vekili bilirkişi raporuna itirazlarını içeren 03.11.2011 havale tarihli dilekçesinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacı hakkında Ankara Özel Yetkili C.Başsacılığı'nın 2009/625 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğünü, anılan dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirtmiş, 23.03.2012 tarihli dilekçesi ile de davacının genel müdür olarak görev yaptığı dönemde görevi ile bağdaşmayan eylemleri nedeniyle yukarıda belirtilen soruşturma çerçevesinde Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/28 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, davalı vekilince bildirilen ceza dosyasında davacıya isnat edilen eylemler ile davalı şirket yönetim kurulunun davacının iş akdinin feshine haklı neden olarak dayanılan olayların örtüşüp örtüşmediği konusunda olumlu ya da olumsuz hiçbir değerlendirmede bulunulmadan davacının iş akdinin sözü edilen sebeplerle haklı olarak feshedildiğinin ispat edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9651, Karar No: 2017/17151, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9651 E.  ,  2017/17151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5551, Karar No: 2010/12562, Tarih: 30.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5551 E.  ,  2010/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 35 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2687, Karar No: 2018/1678, Tarih: 12.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2687 E.  ,  2018/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının sabah işyerini açarken bahçe giriş kapısının her iki kanadını ardına kadar açtığını ve gecenin geç saatlerine kadar açık tutmaya başladığını, davalının bu davranışının diğer işyeri sahiplerini de etkilediğini ve onların da kapıları açık tutmaya başladığını, kapının açık tutulmasının sitede yaşayanların güvenliğini tehlikeye soktuğunu, yine davalının A ve B blokları arasındaki çimlerin üzerine masa ve sandalye koyduğunu, bu kısmın yatak odalarının bulunduğu yer olup, işyerinin gece geç saatlere kadar açık olması nedeniyle site sakinlerinin yatak odalarına gürültü gittiğini, çimlerin sulama sisteminin otomatik olup, fıskiyeler açıldığında masa sandalyeler nedeniyle sorun çıkacağını, davalının kendi işyeri önündeki çöp kovasını betonuyla birlikte söküp giriş kapısının yanına bıraktığını, ayrıca A ve B blokları arasına geçişi engelleyecek şekilde masa sandalye koyduğunu, davalıya yapılan sözlü uyarılardan sonuç alınamadığını ileri sürerek, bahçe giriş kapısının kilitli olmayacak şekilde kapalı tutulmasının sağlanmasına, davalının ortak yerlere, bloklar arasındaki geliş-geçiş yollarına ve çimler üzerine koyduğu masa ve sandalyelerin kaldırılmasına, davalının yerinden söktüğü çöp bidonunun aynı şekilde ve aynı yere yerleştirilmesinin sağlanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi, 6252 ada, 3 parsel B blok zemin kat 27 nolu bağımsız bölümün önündeki bahçe kısmına davalı tarafından konulan masa ve sandalyelerin kaldırılmasına, davalının yerinden söktüğü çöp kutusunun aynı şekilde ve ancak bilirkişi raporuna ekli 4 nolu fotoğrafta görüntülenen plastik çöp kovasının bulunduğu yere yerleştirilmesinin sağlanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin men'i ve hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece yapılan müdahaleler tespit edilmek sureti ile yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4335, Karar No: 2013/8325, Tarih: 04.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4335 E.  ,  2013/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci cümle, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Borçlu Osman Kaya'ya ait iş yerinde haczedilip sanığa yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı malların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Katılan vekili 23.02.2011 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, 23.06.2010 tarihinde davaya katılmasına dair verilen karar hükümsüz olduğu gözetilmeden katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin "TCK'nın 50/1-a ve 52/2." maddeleri yerine sadece "TCK'nın 52/2." maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23142, Karar No: 2025/8228, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23142 E.  ,  2025/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/145 E., 2022/971 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/220 E., 2021/399 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.