muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/765, Karar No: 2010/12857, Tarih: 25.05.2010

(Ek fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./17. md.) Bağımsız bölümde fiilen oturan yoksa ilan tahtasına asılan tebligat örneği bağımsız bölüm sahibine yapılmış sayılır.” Şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda borçlunun bahsi geçen apartmanda oturmadığı hususunda bir ihtilaf yoktur. Diğer yandan borçlu apartman yönetimine (yöneticiye) Türkiye'deki bir adresini yazılı olarak bildirdiğini iddia ve ispat edememiştir. Kendisine borçlu tarafından bir adres bildirilmemesine rağmen alacaklı yönetim tarafından, bu madde kapsamında kendisine tanınan yetkiden faydalanarak tebliğ işlemini gerçekleştirmeye çalışmadığı, borçlunun bilinen adresine tebligat çıkartıldığı, bu tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine bu kez,  muhtarlıktan aldıklarını bildirdikleri adrese ödeme emri tebligatı çıkartılmış ve bu adreste Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre ödeme emri tebligatı yapılmıştır. Borçlu hakkındaki ödeme emri tebligatı, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapıldığına göre artık tebliğ işleminin, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun Ek1. Maddesi'ne uygun olarak yapılıp yapılmadığının belirlenmesine gerek yoktur. Yapılacak iş tebliğ işleminin Tebligat Kanunu 21 ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığının tespit edilmesidir.

Borçlu hakkındaki ödeme emri tebligatı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığı halde, Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinin uygulanmadığı görülmektedir. Tüzüğün anılan maddesine göre muhatabın adreste neden bulunmadığı, komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir, ve memurları vs. gibi kimselerden sorulmalı, tevziat saatinden sonra adrese geldiğinin tespit edilmesi ve bunun tebligat parçasına yazılıp tevsik edilmesi halinde Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebligat yapılabilir. ( Hukuk Genel Kurulu 29.12.1993 tarih ve 1993/18-778 esas 1993/876 karar ).

Somut olayda borçlunun tebliğ esnasında köyde olduğundan bahisle tebligatın muhtara yapıldığı görülmektedir. Ancak muhatabın adreste bulunmama sebebinin ne şekilde (kimden) öğrenildiğinin belli olmadığı, bu hususta tebliğ memurunca tebligat evrakı üzerine  bir kayıt düşülmediği, ayrıca muhatabın adreste bulunmama nedeni hususunda beyanda bulunanın beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir yönündeki tüzük hükmüne riayet edilmediği gibi, adı geçenin tevziat saatleri dışında adrese döndüğü yönünde bir beyanda da bulunulmadığının görülmesi karşısında yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu açıktır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, “tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur”. hükmüne yer verilmiştir. Borçlu, 26.10.2009 tarihinde  takipten haberdar olduğuna göre 27.10.2009 tarihinde harçlandırılan dilekçesiyle mahkemeye yaptığı başvurusu yasal (7) günlük sürededir.

O halde, şikayetin kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, “tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur”. hükmüne yer verilmiştir. Borçlu, 26.10.2009 tarihinde  takipten haberdar olduğuna göre 27.10.2009 tarihinde harçlandırılan dilekçesiyle mahkemeye yaptığı başvurusu yasal (7) günlük sürededir.

O halde, şikayetin kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5571, Karar No: 2016/5746, Tarih: 11.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5571 E.  ,  2016/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı işçilerin kendilerinin muhatap alınmaması, sendika seçme özgürlüğüne müdahale edilmesi, üye olmak zorunda kaldıkları sendika üzerinden baskı yapılması sebebiyle demokratik toplu eylem haklarını kullandıklarını, işverence sözü edilen eylem gerekçe gösterilerek, gerçekte sendikal nedenle ve eşit davranma borcuna aykırı olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının iş sözleşmesinin, davacı ve işyerinde çalışan diğer işçilerin yasadışı yapmış oldukları grev nedeniyle 22, 23, 25, 26, 27, 28 ve 29 Mayıs 2015 tarihlerinde yapmış olduğu mazeretsiz devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, grev eylemi süresince kendisine çalışması hususunda sürekli ihtarat yapıldığını, ancak mazeretsiz olarak gelip çalışmadığını, feshin gerçek nedeninin mazeretsiz devamsızlık ve kanundışı grev olduğunu, sendikal sebeple fesih iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıya ait işyerinde çalışan davacı ve diğer arkadaşlarının davalı işyerinin yetkili sendikası olan ... Sendikası ile işveren arasında yapılan Eylül 2014-Ağustos 2017 tarihleri arasında yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi’nin taleplerini karşılamamış olması, daha önce toplu sözleşme süreleri 2 yıl iken son sözleşmenin yürürlük süresinin 3 yıla çıkartılmış olması, işyerinde hemen hemen herkesin üyesi olduğu yetkili ... Sendikası'nın davalı işverenle birlikte hareket ederek çalışanlar aleyhine şartlar oluşturmasına tepki olarak ve öncesinde davalı işyeri ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren Bursa ilindeki işyerlerinde aynı nedenlerle yapılan grev eylemlerinden de etkilenerek 21.05.2015 tarihinden 03.06.2015 tarihine kadar davalı işyerinin üretim alanının dışında işyerine yaklaşık 500 metre uzaklıkta bulunan üçüncü bir şahsa ait özel boş arazide grev eylemi yaptıkları, eylem süresince üretime müdahale etmedikleri, çalışan işçilere sataşmadıkları, üretimi engelleyecek herhangi bir tavır ve davranışta bulunmadıkları, eyleme yaklaşık 3000-4000 kişinin katıldığı, bunlardan 550 kişinin her gün eyleme katılıp çalışmadığı, geri kalan kişilerin zaman zaman çalıştığı, bazen eyleme katıldığı, ... İş Sendikası üyesi olan yaklaşık 4000 kişinin ... İş Sendikası'ndan istifa ettiği, bunlardan yaklaşık 1000-1500 kişinin ... Sendikası'na üye oldukları, eylem sürecinde eylem yapan çalışanların cep telefonuna SMS yoluyla mesaj gönderilerek işlerinin başına dönmeleri gerektiği, aksi taktirde işten atılacakları uyarısının yapıldığı, eylemin sona erdirilmesinden sonra eylem süresince hiç işe gelmeyen ve eyleme katılmadığı işveren tarafından belirtilen 550 çalışanın disiplin kuruluna sevk edildiği, bir kısmının savunmasının alındığı, bir kısmının savunmaya davet edildiği, bunlar arasından davacının da içinde bulunduğu 50 kişinin iş sözleşmesinin eylem sürecine denk gelen 25,26,27,28,29,30 Mayıs, 01,02 Haziran 2015 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz işe gelmemeleri ve eyleme katılmaları gerekçesiyle İş Kanunu'nun 25/2-g, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 70. maddeleri gereğince yazılı bildirimle feshedildiği, davalı tanığı olarak dinlenen ve işyerinde endüstri ilişkileri ve imalat insan kaynakları müdürü olarak görev yapan ... beyanına göre içlerinden seçilerek iş akti feshedilen bu 50 kişinin iş aktinin işyerinde disiplini sağlamak amacıyla feshedildiği, diğer 500 kişinin iş aktinin ise işyerindeki çalışma barışını sağlamak amacıyla feshedilmekten vazgeçildiği ve disiplin sürecinin bunlar açısından durdurulduğu, işten çıkartılan 50 kişinin 46'sının ... Sendikası üyesi oldukları kararın gerekçesinde açıklanmıştır.

İLO sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı’nın ilgili maddelerine ve Anayasa’nın 90. maddesi ile diğer iç hukuk düzenlemelerine değinilmek suretiyle, davacı ve arkadaşlarının işyerinde açıkça bir sendikanın desteklenmesi ve bu sendikanın işverenle birlikte hareket edip işçilerin aleyhine şartlar oluşturmasına tepki olarak ve işyerinde sendika özgürlüğünün olmaması nedeniyle kendi haklarını örgütlü olarak savunmak amacıyla işyeri alanı dışında yapmış oldukları grev eylemi uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Eylemin barışçıl nitelikte toplu eylem olarak demokratik hakkın kullanılması niteliğinde olduğu, işverenin yapılan fesihte eşit davranma borcuna aykırı davranması nedenleri ile yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı, yapılan fesihlerin asıl nedeninin iş yerinde işveren tarafından desteklenen ... Sendikası'ndan yapılan istifaları önlemek, ... Sendikası'na geçen çalışanları tekrar ... Sendikası'na üye olmasını sağlamak olduğu ve iş yerinde yapılan eylemlerin açıklandığı üzere asıl nedeninin iş yerindeki sendikal örgütlenme hakkının ve sendika seçme özgürlüğünün bulunmamasından ve işverenin çalışanlara desteklediği sendikaya üye olması konusunda baskılar yapmasından kaynaklandığı, tüm bu nedenlerle davalı işverenin davacıların sendika seçme özgürlüklerine ve sendikal haklarına engel olmak amacı ile sendikal nedenler ile iş akitlerini feshettiği kanaatine varılarak 6356 sayılı yasa 25/5 maddesi gereğindeki düzenleme gereğince davacının başvurusu ve işverenin işe başlatması ve ya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının 1 yıllık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Eylemin işyerine yaklaşık 500 metre uzakta üçüncü şahsa ait boş bir arazide gerçekleştiği ve son olarak imzalanan toplu iş sözleşmesinin üç yıllık olarak bağıtlanmış olmasına ve toplu iş sözleşmesinde taleplerinin karşılanmamış olmasına tepki gösterildiği anlaşılmaktadır. Eylemin gerçekleştiği sırada yetki süreci söz konusu olmayıp, yaklaşık ay önce imzalanmış bir toplu iş sözleşmesi bulunmaktadır. İşverence, toplu iş sözleşmesinin imzalanması öncesindeki yetki sürecinde işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahalede bulunulduğu da ileri sürülmemiştir.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişler ancak uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 3000-4000 kadar işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/170, Karar No: 2022/338, Tarih: 11.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/170 E.  ,  2022/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın, TCK'nın 44. maddesi delaletiyle 102/2, 102/3-c, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.10.2018 tarihli ve 434-558 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 25.12.2018 tarih ve 3475-2207 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 03.02.2020 tarih, 2875-706 sayı ve oy çokluğu ile;

“Mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, tanık ifadeleri ile doktor raporu nazara alındığında, ilk derece mahkemesince suç tarihinden önce on yedi yaşındaki mağdurun annesiyle evlenen sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda kıyafet içerisinden elini sokarak göğüslerini okşayıp, cinsel organını sürttüğü mağdur on sekiz yaşını doldurduktan sonra da zorla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de tüm dosya içeriğine göre sanığın, reşit mağdura yönelik organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırıda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mevcut hâliyle organ sokmaksızın kalçasına sürtünme şeklinde gerçekleşen son eylemi cinsel saldırı ve buna göre de mağdura yönelik tüm eylemlerin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi... Daire sayılı çoğunluğu ile ihtilafım eylemin nitelendirilmesine ilişkindir.

I. İncelenen dosya kapsamında mahkemesince yapılan kabulün incelemesinde;

Daire Üyesi... Daire sayılı çoğunluğu ile ihtilafım eylemin nitelendirilmesine ilişkindir.

I. İncelenen dosya kapsamında mahkemesince yapılan kabulün incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, mağdur müşteki beyanları mağdura ait doktor raporu, tanık anlatımları, mağdura ait ATK'dan alınan rapor birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdurun üvey babası olduğu, sanıkla mağdurun annesi...in suç tarihinden 7 yıl evvelinde evlenip birlikte yaşamaya başladıkları, bu sırada Sedanur'un 13 yaşlarında olduğu, üvey baba ...'ın ilk başlarda mağdura yönelik olarak ‘Öpeyim mi, odaya geçelim, seni sinkaf ederim.’ gibi sözler söylediği, zaman içerisinde sözlü cinsel tacizlerin fiziksel temasta bulunmaya dönüştüğü, fırsat buldukça mağdurun iç çamaşırının içerisine elini soktuğu, cinsel organına ellediği, göğüslerine ellediği, uyuduğu sırada mağdurun üzerine çıkarak cinsel organına elbiseleri üzerinden sürtündüğü, cinsel organını mağdura gösterdiği, dudaklarını öpmeye çalıştığı, eylemlerin aralıksız olarak devam ettiği, bu süreç boyunca da mağduru tehdit edip korkuttuğu, en son tam tarihi bilinmemekle birlikte 11.08.2017 tarihlerinde mağdurla sanık evde gündüz saatlerinde birlikteyken sanık cinsel organını çıkararak mağdura arkasından yaklaşıp kıyafetlerini iç çamaşırlarını aşağıya indirip bekareti bozulmasın diye anal yoldan organını sokarak ve mağdurun canını acıtarak cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun bu olayı ‘Bekaretim bozulmasın diye cinsel organını arkamdan sokarak canımı acıttı ve cinsel organının arkadan içime girdiğini hissettim ve yaklaşık 1-2 dk bu devam ettiği ardından annem geldiği için ... isimli şahıs beni bıraktı.’ diyerek poliste samimi bir şekilde anlattığı, zaman zaman mağdura cinsel organını öptürmek istediği, zorladığı, evde tek oldukları sırada tüm kıyafetlerini çıkardığı, mağdurun birilerine bu durumu söyleyeceğini belirtmesi üzerine raporu olduğunu, bu nedenle ona kimsenin inanmayacağını söylediği, kardeşini döverim diyerek tehdit ve baskı altında tuttuğu, aynı zamanda mağdurun kardeşini sık sık dövdüğü, fiziksel tacizlerine dayanamayıp karşı koyduğunda ... attığı, mağdurun beyanından anlaşılacağı üzere haftada bir elle tacizlerine devam ettiği, en son şikâyetten 20 gün evvel sanıkla mağdur evde yalnızken sanığın yine cinsel ilişkide bulunmak maksadıyla mağdurun arkasından yaklaştığı mağdurun hemen bulunduğu odanın kapısını kilitleyip annesi gelene kadar açmayarak bu olaydan kurtulduğu, sanığın bu şekilde mağdura karşı 13 yaşından başlayarak suç tarihine kadar cinsel eylemlerini devam ettirdiği, mahalli mahkemece kabul edilmiştir.

II. Temyiz incelemesine ilişkin görüşümüze gelince;

II. Temyiz incelemesine ilişkin görüşümüze gelince;

Ceza yargılamasının esas amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu bakımdan hâkim davayı muhakeme kuralları gereğince huzurunda görecek, olayı ilk günkü hâline götürecek bu konuda yüz yüzelik ilkeleri gereğince sanık ile mağduru dinleyecek ve gözlemleyecek, elde ettiği delillerle vicdani kanaati ile hüküm kuracaktır. Delil tüm davalarda hükme ulaştıracak kurucu unsurdur. Bu bakımdan en hassas suçlar ise cinsel istismar ve cinsel saldırı suçlarıdır. Bu suçlarda mağdur ile sanık arasında geçen eylem genellikle yapısı gereği tanık olmadan ve bariz delil bırakılmadan işlenen suçlardır. Bu açıdan davanın temelini oluşturan delillerden en önemlileri, Yargıtayca mağdur beyanı, doktor raporları, psikolojik inceleme evrakları, sanık ve mağdurun bulundukları çevre, aralarındaki yakınlık ve husumet incelemeleri olarak kabul edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi gereğince kararlarına uyulması gereken Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin inceleme kriterlerinde ise; mağdur beyanları çok önemli görülmüş, beyanları ana delil olarak kabul etmiş davayı gören mahkemeye ise bunu test etme yükümlülüğü yüklemiştir (P..../Almanya kararı 04.09.2011).

Yine, AİHM’nin ‘M.C/...’ davasında belirttiği gibi taraf devletlerin, tecavüzü cezalandırma ve bu vakaları soruşturmak yönünde AİHS’nin 13. maddesi gereğince pozitif yükümlülüğü bulunmaktadır.

Cinsel şiddetin doğrudan kanıtlarının mevcut olmadığı hâllerde yetkili makamlar tüm olguları incelemeli ve olayları çevreleyen koşulları değerlendirerek karara ulaşmalıdırlar. Bu bağlamda tecavüz, saldırı ve istismarın sadece fiziksel bulguları değil, psikolojik bulguları da dikkate alınmalı, mağdurun olay anlatımı ağırlıklı olarak değerlendirilmeli, bu değerlendirme esnasında; mağdur eylemlerine değil, fail eylemlerine odaklanmalı, mağdurun yaşadığı travmaya bağlı psikolojik durumunu göz önünde bulundurulmalı, mağdurun travmaya bağlı tutarsız, karmaşık yahut eksik anlatımı olabileceğini gözeterek ayrıntılarda değil, genel olay örgüsünde tutarlılık aramalı ve mağdurun olayın tek tanığı olduğunu unutmamak önemlidir, açıklaması yapılmıştır.

Avrupa Topluluğu ... Divanı (ATAD) ‘Şükran .../Türkiye kararında ise; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 13. maddesi uyarınca tecavüz (saldırı/istismarı) iddialarıyla ilgili eksiksiz bir soruşturmanın, bağımsız tıp uzmanlarınca yapılacak psikolojik muayeneyi de içermesi gerektiği öncelikle belirtilmiştir.