muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14807, Karar No: 2013/1488, Tarih: 07.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14807 E.  ,  2013/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULUOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Suluova Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.06.2010 gün ve 2010/30 esas 2010/220 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 20.09.2012 gün ve 8902-9724 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, daha önce adına tesciline karar verilen yerin, 1 sayılı imar parseli içerisine isabet eden bölümün tespiti ile bu yere ilişkin tapu kaydının iptali ve adına tescilini istemiştir.

Mahkemece; “davacının davasının kabulü ile, 1766 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişilerinin 13.04.2010 tarihli krokisinde (B) harfiyle belirtilen 637.98 m²'lik kısmı, Mahkemenin 07.10.1987 ve 1987/179 E.-1987/281 K. Sayılı ilamına konu 111 ada 65 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve kadastro fen memurunun 14.07.1987 tarihli krokisinde istinaden davacı S.K.adına ifrazen tesciline karar verilen 816 m²'lik alandan Suluova Belediye Başkanlığı tarafından yapılan imar uygulaması neticesinde DOP düşülmesi sonucu oluşan kısım olduğundan, 1766 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişilerinin 13.04.2010 tarihli krokisinde (B) harfiyle belirtilen 637.98 m2lik kısmının davacı Salih Köseoğlu’ya ait olduğunun tespitine, davaya konu taşınmaz için daha önce Mahkemenin 07.10.1987 ve 1987/179 E.-1987/281 K. sayılı ilamı ile davacı adına tescil kararı verildiğinden dolayı bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 65 sayılı kadastral parselin 04.01.1985 tarihinde davalılar A. A.ve diğer davalının miras bırakanı H.ve dava dışı kişiler adına tespit edilip, 06.08.1986 tarihinde kesinleşerek çap kaydının oluştuğu, bilahare ifrazlar gördüğü ve en son oluşan aynı ada 350 sayılı parselin de imar uygulamasına tabi tutularak çekişmeli 1766 ada 1 sayılı imar parselinin oluşturulduğu; davacı Salih tarafından davalı A. aleyhine harici satın almaya dayalı olarak 111 ada 65 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın, Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 07.10.1987 tarih ve 1987/179 E.-1987/281 K. sayılı kararıyla kabul edilerek “111 ada 65 parsel sayılı taşınmazda 816 m2 yerin davacı Salih adına tesciline ve davalının tapudaki hissesinden 816/18096 payın iptaline” karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği; çekişmeli yerde imar uygulaması yapıldığından ve yeni imar parselleri oluştuğundan davacının eldeki davayla, adına tesciline karar verilen yerin tespiti ve bu yerin sicil kaydının iptaliyle adına tescilini istediği görülmektedir.

Gerçekten de, Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 07.10.1987 tarih ve 1987/179 E.-1987/281 K. sayılı kararıyla tescil hükmü kurulan yerin, 1 nolu imar parseli içerisinde ve krokisinde B harfiyle gösterilen bölüm olduğu mahkemece yapılan keşifle saptanarak yazılı olduğu üzere tespit kararı verilmiştir.

Gerçekten de, Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 07.10.1987 tarih ve 1987/179 E.-1987/281 K. sayılı kararıyla tescil hükmü kurulan yerin, 1 nolu imar parseli içerisinde ve krokisinde B harfiyle gösterilen bölüm olduğu mahkemece yapılan keşifle saptanarak yazılı olduğu üzere tespit kararı verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 07.10.1987 tarih ve 1987/179 E.-1987/281 K. sayılı kararında 65 parsel sayılı taşınmazda 816 m²'lik yerin davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu ve davanın tüm paydaşlara tevcih edilmediği, başka bir ifadeyle tüm paydaşların davada yer almadığı sabittir.

O halde, “816m²'lik yerin davacı adına tesciline” şeklinde kurulan hükmün, o davada taraf olmayan paydaşları bağlamayacağı kuşkusuzdur. Kaldı ki, böyle bir kararın da esasen infazı da olanaksızdır. Bu durum karşısında, mahkemece, anılan mahkemenin kararıyla tescil edilen yerin imar parselinde nereye ait olduğuna dair verilen tespit kararında, mahkemece tescil kararı verilmediğine ve tespitle yetinilmiş olduğuna göre, gayrı yasal bir durum yoktur. Kurulan hükümle de kararı temyiz eden davalı aleyhine bir durum yaratılmamıştır.

Nevarki anılan bu husus, davacının karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, HUMK.nun 440. maddesi uyarınca davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairenin 08.02.2012 tarih ve 2011/12988 esas, 2012/1038 sayılı bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve Yerel Mahkemenin 08.06.2010 tarih ve 30-220 sayılı kararının ONANMASINA, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1663, Karar No: 2020/1202, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1663 E.  ,  2020/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18382, Karar No: 2015/16821, Tarih: 19.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18382 E.  ,  2015/16821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/132-2014/371

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve şekerpancarının 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesi istenilmişse de gönderilen veri cetvelinde üretim gider kalemlerinin tek tek açıklar biçimde gösterilmediği görülmüştür. Bu nedenle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve şekerpancarının 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve yeterliliği bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2016/8856, Karar No: 2016/6398, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/8856 E.  ,  2016/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı işçilerin kendilerinin muhatap alınmaması, sendika seçme özgürlüğüne müdahale edilmesi, üye olmak zorunda kaldıkları sendika üzerinden baskı yapılması sebebiyle demokratik toplu eylem haklarını kullandıklarını, işverence sözü edilen eylem gerekçe gösterilerek, gerçekte sendikal nedenle ve eşit davranma borcuna aykırı olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının iş sözleşmesinin, davacı ve işyerinde çalışan diğer işçilerin yasadışı yapmış oldukları grev nedeniyle 22, 23, 25, 26, 27, 28 ve 29 Mayıs 2015 tarihlerinde yapmış olduğu mazeretsiz devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, grev eylemi süresince kendisine çalışması hususunda sürekli ihtarat yapıldığını, ancak mazeretsiz olarak gelip çalışmadığını, feshin gerçek nedeninin mazeretsiz devamsızlık ve kanundışı grev olduğunu, sendikal sebeple fesih iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan eylemin barışçıl nitelikte toplu eylem olarak demokratik hakkın kullanılması niteliğinde olması nedeni ile ayrıca işverenin yapılan fesihte eşit davranma borcuna aykırı davranması nedenleri ile yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı, yapılan fesihlerin asıl nedeninin iş yerinde işveren tarafından desteklenen ... Sendikası'ndan yapılan istifaları önlemek, ... Sendikası'na geçen çalışanları tekrar ... Sendikası'na üye olmasını sağlamak olduğu ve iş yerinde yapılan eylemlerin açıklandığı üzere asıl nedeninin iş yerindeki sendikal örgütlenme hakkının ve sendika seçme özgürlüğünün bulunmamasından ve işverenin çalışanlara desteklediği sendikaya üye olması konusunda baskılar yapmasından kaynaklandığı, tüm bu nedenlerle davalı işverenin davacıların sendika seçme özgürlüklerine ve sendikal haklarına engel olmak amacı ile sendikal nedenler ile iş akitlerini feshettiği kanaatine varılarak 6356 sayılı yasa 25/5 maddesi gereğindeki düzenleme gereğince davacının başvurusu ve işverenin işe başlatması ve ya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının 1 yıllık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Eylemin işyerine yaklaşık 500 metre uzakta üçüncü şahsa ait boş bir arazide gerçekleştiği ve son olarak imzalanan toplu iş sözleşmesinin üç yıllık olarak bağıtlanmış olmasına ve toplu iş sözleşmesinde taleplerinin karşılanmamış olmasına tepki gösterildiği anlaşılmaktadır. Eylemin gerçekleştiği sırada yetki süreci söz konusu olmayıp, yaklaşık ay önce imzalanmış bir toplu iş sözleşmesi bulunmaktadır. İşverence, toplu iş sözleşmesinin imzalanması öncesindeki yetki sürecinde işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahalede bulunulduğu da ileri sürülmemiştir.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişler ancak uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 4000’e yakın işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9353, Karar No: 2015/15602, Tarih: 15.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9353 E.  ,  2015/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/171178

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/191 (E) ve 2013/29 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. Ş.. hakkında adli sicil kaydındaki Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2006 tarihli, 2005/165 E., 2006/297 K. sayılı ve 28/04/2008 kesinleşme tarihli ilamı nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz

olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık R.. K.. hakkında katılan M.. G..'ye karşı işlediği iddia olunan hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile katılanlar T.. Ş.., Y.. Ç.. ve S.. Y..'a karşı işlediği iddia olunan mala zarar verme suçundan; sanık M.. Ş.. ve sanık İ.. A.. hakkında katılanlar Y.. Ç.. ve

S.. Y..'a karşı işledikleri iddia olunan mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık Z.. K.. ve sanık İ.. A.. hakkında katılan T.. Ş.. ve katılan M.. G..'ye karşı, sanık A.. T.. ve sanık A.. D..'ın katılan Y.. Ç.. ve katılan S.. Y..'a karşı işledikleri iddia olunan hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, sanık R.. K.. hakkında katılan M.. G..'ye karşı işlediği iddia olunan konut dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık R.. K.. hakkında katılan T.. Ş.., katılan Y.. Ç.. ve katılan S.. Y..'a karşı işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından, sanık M.. Ş.. ve İ.. A.. hakkında katılan Y.. Ç.. ve katılan S.. Y..'a karşı işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık A.. T.. ve A.. D..'ın katılan S.. Y.. ve Y.. S.. Ç..'e yönelik olarak atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, olay yerinin yakınında yakalanmalarından başka, mahkumiyetlerine yeter, kesin nitelikte kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle, yine sanık Z.. K.. ve İ.. A..'in katılanlar M.. G.. ile T.. Ş..'e yönelik atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, dosyanın diğer sanığı R.. K..'ın kovuşturma aşamasında inkar ettiği soruşturma aşamasındaki ifadelerinden başka mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanık R..'ın katılanlar T.. Ş.., Y.. Ç.. ve S.. Y..'a yönelik; sanıklar M.. ve İ..'in katılanlar Y.. Ç.. ve S.. Y..'a yönelik işledikleri hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarıyla ilgili olarak, sanıklara yüklenen suçların, katılan T.. Ş.. tarafından saat 15.20 ile saat 23.20 arasında, katılan Y.. Ç.. tarafından saat 07.30 ile saat 00.30 arasında, katılan S.. Y.. tarafından saat 14.00 ile saat 22.45 arasında işlendiğinin belirtilmesi, atılı suçları işlemediklerini ifade eden M.. Ş.. ve İ.. A..'in suçun hangi saatte işlendiği hususunda bilgi veremedikleri, tüm katılanlara karşı yüklenen suçları ikrar eden sanık R.. ile katılanlar Y.. Ç.. ve S.. Y..'a karşı işlediği suçları ikrar eden temyiz dışı sanık F.. A..'nın soruşturma aşamasındaki savunmasında kesin bir saat belirtmemekle birlikte akşamleyin atılı suçları işlediklerini savunması, gece vaktinin suçların işlendiği 10/01/2009 tarihinde saat 17.53'te, 04/04/2009 tarihinde saat 20.29'da başlamasına göre, suçların gece işlendiğine ilişkin kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar lehine olarak gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

3- Sanık R.. K.. hakkında tüm katılanlara karşı, işlediği iddia olunan konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak iddianamenin sevk maddeleri arasında TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildikten sonra hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11345, Karar No: 2014/4207, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11345 E.  ,  2014/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2011/215-2013/29

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2013 tarih ve 2011/215-2013/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Münüse tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, Türk Patent Enstitüsü'nün 2007/04464 tescil sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, adı geçen belge içeriğine göre tasarım tescili yapılan ürünlerin ambalaj kutusu ve ambalaj kutusu iç separatör kapağı olduğunu, bir ürünün endüstriyel tasarım tescili ile koruma altına alınabilmesinin 2 temel şartı olan yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinin dava konusu belge için gerçekleşmediğini, gıda ambalajlanmasında kullanılan metal kutuların Türkiye'de yaklaşık 30 yıldan beri . A.Ş. firması gibi çok büyük firmalar tarafından zaten tasarlanmakta ve üretilmekte olduğunu,, dava konusu metal kutu ve plastik parçalarının davalının tescil tarihinden önce yerli firmaların kataloglarında yer aldığından 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında KHK 5-11 maddesine göre yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımayan davalı adına Türk Patent Enstitüsü 2007/04464 sayılı Endüstriyel Tasarım Tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin endüstriyel tasarımlarına tecavüz etmek suretiyle tasarımların aynını üretip piyasaya satmaya başlamasının ardından müvekkilinin savcılığa suç duyurusunda bulunmasının ve savcılığın tecavüze konu ürünleri davacının deposunda yakalamasının ardından iş bu soruşturma sürecini uzatmak ve etkilemek amacıyla dayanaksız ve mesnetsiz iş bu davayı ikame ettiğini, bu durumun dava açma hakkını kötüye kullanılması olduğunu, müvekkilinin davaya konu endüstriyel tasarımı 01/05/2008 tarihinde endüstriyel tasarımlar bülteninde ilan etmesine karşın 6 aylık yasal sürede davacı tescile itiraz etmeyerek işbu tasarımın yasadaki koşulları taşıdığına zımnen muvafakat ettiğini, davacı tarafça birden fazla kez tescilli ambalajların müvekkilinden satın alındığını, müvekkili adına tescil edilmiş tasarımın kullanım alanı, tasarım şekli, üç ürünün kombinasyonu şeklinde düşünülmesi ve diğer yönleriyle 554 sayılı KHK'nın ilgili maddelerinde belirtilen yenilik ve ayırtedici özellik kriterlerini fazlasıyla barındırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğünün ileri sürülebilmesi için talep edenin,