muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8344, Karar No: 2012/26043, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8344 E.  ,  2012/26043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün sanık ...’ın yokluğunda ve müdafiinin yüzüne karşı verilip, sanık müdafiinin hükmü temyiz etmemesi karşısında sanığa tebliği üzerine sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; sanığın kendisine 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesi uyarınca müdafii atandığından haberdar olmaması nedeniyle, müdafiinin yüzüne yapılan tefhimin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gibi temyiz süresini de başlatmayacağından, sanığın öğrenmeden itibaren verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin uygulanması sırasında suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşik uygulamaya göre 175.000.000 TL’nin hafif yerine pek hafif kabulü, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19585, Karar No: 2015/5417, Tarih: 14.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/19585 E.  ,  2015/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil, alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.04.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile diğer temyiz edenler vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davacı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine davayı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılar ile davalılardan ...'nin muris ...'un mirasçıları olduklarını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak ... tarafından 2007/64 E. sayılı dava açıldığını, bu davada 237 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak kadastro tespitine itiraz davası sırasında yapılan Sulh Sözleşmesi ile davalı ...'in bağlı olduğunun kabul edilemeyeceği tespit edilerek, tapu iptal ve tescil davasının kabulüne karar verildiğini, bu durumda davalı ...'nin de 237 parsel sayılı taşınmaz ve bu taşınmazdan imar sonucu oluşan taşınmazların tapularının iptali ve müvekillerinin adlarına tescili gerektiğini, yine Sulh Sözleşmesi gereğince 269 parsel sayılı taşınmazdan oluşan imar parselinin davalı ...'nin isteği üzerine oğlu ...'e verildiğini, bu parselin de imar uygulaması sonucunda 6471 ada 4 ve 6472 ada sayılı 3 parsellere gittiğini, davalı Ayşe'nin 237 ve 269 parsel sayılı taşınmazları kendi miras payına karşılık olarak almasına rağmen açmış olduğu bir çok dava ile miras payını alması sebebiyle anılan parselleri iade etmesi gerektiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde bedel isteminde bulunmuştur.

Davalılar, 237 parsel sayılı taşınmaz yönünden kesin hüküm olduğunu, 269 parsel sayılı sayılı taşınmazdan imar uygulaması sonucunda oluşan parsellerdeki payların ise davalı ...'e tapu müdürlüğünde yapılan satış sonucunda temlik edilmesi sesebiyle davanın yasal dayanağının bulunmadığını belirterek reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, gerek ... Kadastro Mahkemesinin 1985/202 E. sayılı dosyasında gerçekleşen sulh tutanağı, gerekse 09.04.2012 tarihli sulh sözleşmesi ile tarafların aralarındaki uyuşmazlığı sonlandırdıkları, sulh tarihinden dava tarihine kadar geçen süre içerisinde zamanaşımı süresinin dolduğu ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, gerek ... Kadastro Mahkemesinin 1985/202 E. sayılı dosyasında gerçekleşen sulh tutanağı, gerekse 09.04.2012 tarihli sulh sözleşmesi ile tarafların aralarındaki uyuşmazlığı sonlandırdıkları, sulh tarihinden dava tarihine kadar geçen süre içerisinde zamanaşımı süresinin dolduğu ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu imar parsellerinin geldisini teşkil eden, 237 parsel sayılı taşınmazın 26.09.1959 tarihli 17 ve 04.02.1964 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarına istinaden 06.09.1970 tarihinde ..., ...,... ve ... adlarına tespit görerek tespite itiraz neticesinde ... Kadastro Mahkemesinin 1985/202 E.1988/96 K. sayılı kararı ile 237 ve 269 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tesciline ilişkin kararın 03.05.1988 tarihinde kesinleştiği; her iki kadastral parselin imar uygulaması neticesinde bir çok imar parseline gittiği, dava konusu 6471 ada 4 ve 6472 ada 3 parsel sayılı taşınmazların 269 sayılı parselin imar uygulamasına tabi tutulması sonucu oluştuğu ve bir kısım paydaşların paylarını davalı ...'e 31.03.2006 tarihinde satış suretiyle temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, kadastro tesbiti; en yalın anlatımıyla taşınmaz yada taşınmazların tesbit günündeki geometrik ve hukuki durumlarının belli edilmesi şeklinde tanımlanır.

Gerçekten, 766 sayılı yasanın 31/2 ve sonradan yürürlüğe giren 3402 sayılı yasanın 12/3.maddesi uyarınca “tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki nedenlere dayanılarak itiraz edilemez ve dava açılamaz.

Somut olaya gelince, her ne kadar Mahkemece, gerek ... Kadastro Mahkemesinin 1985/202 E. sayılı dosyasında gerçekleşen sulh tutanağı, gerekse 09.04.2012 tarihli sulh sözleşmesi ile tarafların aralarındaki uyuşmazlığı sonlandırdıkları, sulhden sonra dava tarihine kadar geçen süre içerisinde zamanaşımı süresinin dolduğu ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; 237 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 06.09.1970 tarihinde yapıldığı, kadastro tespitine itiraz neticesinde ... Kadastro Mahkemesinin 1985/202 E.1988/96 K. sayılı kararı gereğince, anılan dosyadaki davalıların 18.03.1988 tarihli keşif tutanağında davayı kabul etmeleri sebebiyle 237 parsel sayılı taşınmazın ... adına tesciline karar verildiği; eldeki davada ise davacıların, davalı ...'nin 237 ve 269 parsel sayılı taşınmazları kendi miras payına karşılık olarak almasına rağmen açmış olduğu bir çok dava ile miras payını alması sebebiyle anılan parselleri iade etmesi gerektiğini bildirmeleri karşısında, davadaki isteğin kadastro öncesi nedene değil, kadastro sonrası nedene dayalı olduğu ve davanın 10 yıllık hak düşürücü süreye tâbi olmadığı gibi, zamanaşımına da tabi bulunmadığı açıktır.

Öte yandan, 269 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucunda gittiği ve dava konusu parseller olan, 6471 ada 4 ve 6472 ada 3 parsel sayılı taşınmazlardaki bir kısım paydaşların paylarını davalı ...'e 31.03.2006 tarihinde satış suretiyle temlik ettikleri, davalı ...'e pay temlikinin yapılmadığı, bu suretle yanlış kişiye tevcih edilen yemine hukuki sonuç bağlanamayacağı gibi; dosya içerisinde bulunan 09.04.2012 tarihli “Sulh Sözleşmesi (Uzlaşma Tutanağı)” başlıklı sözleşmenin 5. maddesinde tarafların uzlaşma kapsamı dışında bıraktıkları konular belirtilerek; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/435 E. sayılı eldeki dava dosyasının anlaşma kapsamı dışında bırakıldığı da açıktır.

Hâl böyle olunca, işin esasının incelenmesi, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; dava reddedildiğine göre davalılar yararına nispi Avukatlık Ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

Tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü ( 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekilleri için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6399, Karar No: 2018/18400, Tarih: 17.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6399 E.  ,  2018/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 10 ay hapis cezası, olarak hesaplanması ve bundan sonra yapılan indirimlerin hatalı bulunan miktar üzerinden yapılarak fazla cezalara hükmedilmesi,

Ancak

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 10 ay hapis cezası, olarak hesaplanması ve bundan sonra yapılan indirimlerin hatalı bulunan miktar üzerinden yapılarak fazla cezalara hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm fıkrasından, TCK'nın 35. maddesi ile ilgili kısımdan “10 ay hapis cezası çıkarılarak yerine “7 ay 15 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 31/2. maddesi ile ilgili kısımdan “5 ay hapis cezası” çıkarılarak yerine “3 ay 22 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 62. maddesi ile ilgili kısımdan “4 ay 5 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “3 ay 22 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 50/1-a maddesi ile ilgili kısımdan “2.500,00 TL adli para cezası” çıkarılarak yerine “1.860,00TL adli para cezası” eklenmesi; suça sürüklenen çocuk ...'in hüküm fıkrasından, TCK'nın 35. maddesi ile ilgili kısımdan “ 10 ay hapis cezası çıkarılarak yerine “7 ay 15 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 31/3. maddesi ile ilgili kısımdan “6 ay 20 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “5 ay hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 62. maddesi ile ilgili kısımdan “5 ay 16 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “ 4 ay 5 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 50/1-a maddesi ile ilgili kısımdan “3.320,00 TL adli para cezası” çıkarılarak yerine “2.500,00 TL adli para cezası” eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21364, Karar No: 2024/7194, Tarih: 17.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/21364 E.  ,  2024/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bitlis 1. Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/857 E., 2013/1138 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... yönünden beraat, suça sürüklenen çocuk ... yönünden mahkûmiyet, nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, bozma

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve katılma isteğinde bulunan Gümrük İdaresi vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin temyiz istekleri yönünden; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına Yönelik Suçtan Zarar Gören Gümrük İdaresi vekili Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 17.12.2013 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen en son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 25.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkındaki Beraat, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararına ve Nakil Aracının İadesine Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 34 UBC 26 plakalı nakil aracında bulunan zulanın söküm masraflarının araç sahibinden alınarak araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılması suretiyle sahibine İADESİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16790, Karar No: 2013/12666, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16790 E.  ,  2013/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dahili Davalı : ...İlaç ve Ecza Deposu San Tic. Ltd.

Dimsan Diş Malzemeleri Medikal San ve Tic.

Ltd.Şti.

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4.7.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2249, Karar No: 2015/4085, Tarih: 10.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2249 E.  ,  2015/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

../...

...

bulunmamasına, özellikle 6102 sayılı TTK m. 4. maddesinde mutlak ve nispi nitelikteki ticari davalarda görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi olduğu düzenlenmiş olması ve somut olayda davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davalılar tacir olup dava konusu uyuşmazlığın ticari işletmelerini ilgilendirmekte olmasına göre davalı...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5332, Karar No: 2014/7613, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5332 E.  ,  2014/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliği için 18.05.2011 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi ... ...... adresine, adreste tanınmadığından ve muhtarlıkta kaydı bulunmadığından bahisle bilâtebliğ iade edilmesi üzerine MERNİS adresi olduğu dosyadan anlaşılamayan ancak mahkemece mernis adresi olduğu belirtilen . .../ ..." adresine çıkartılan tebligatın sanığın adresten taşınması nedeniyle bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca mernis adresi yerine şartları oluşmadığı halde aynı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu ve sanığın 28.11.2011 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde de yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2860, Karar No: 2013/15316, Tarih: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2860 E.  ,  2013/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Cihanbeyli  Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :03.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK. md. 175). Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, düzenli ve yeterli bir geliri ve mal varlığının bulunmadığı,  boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için  kocanın mali gücü ile orantılı  uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA. temyiz peşin harcının  yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2013