muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17657, Karar No: 2016/9407, Tarih: 25.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17657 E.  ,  2016/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ....

KARAR NO : ....

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı .... vek. Av. .... ile Temlik eden davalı ... Temlik alan davalı ... vek. Av. ..... arasındaki menfi tespit davası hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 30/04/2015 gün ve ... E. - .... K. sayılı hükmün temlik alan davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

(1) Dava dosyası içinde gerekçeli kararın temlik eden davalı ..... vekiline tebliğ edildiğine dair bir bilgiye rastlanmamıştır. Bu sebeple gerekçeli kararın temlik eden davalı ... vekiline tebliğ edilmesi, yasal süre içinde temlik eden davalı ..... tarafından verilmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmesi ve buna ilişkin belgelerin eklenmesi,

(2) Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu çek aslının ya da çekin ön yüzünde ve arka yüzünde bulunan bütün yazı ve kayıtları gösterir okunaklı bir suretinin eklenmesi,

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9479, Karar No: 2023/22538, Tarih: 12.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/9479 E.  ,  2023/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1783 E., 2020/1246 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/2-2019/503 E-K sayılı kararıyla,

Sanığın, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesi, bu maddenin ikinci fıkrası, 51 ve 62 nci maddeleri uyarınca erteli 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (3). Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla,

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın gerekçesiz olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, hukuka aykırı yollarla elde edilen delillerin hükme esas alındığına, sanığın özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiğine ve resen dikkate alınacak nedenler de göz önünde bulundurularak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ... üzerinden 01.11.2016 tarihinde yaptığı "... mülkün temelidir, ...'in dediği olur, bugün ... için ne yaptın.", 15.06.2016 tarihinde yaptığı "De ki: Diplomayı soran kafirdir." biçimindeki paylaşımları nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada İlk Derece Mahkemesi, 15.06.2016 tarihli paylaşımın Cumhurbaşkanının diplomasının sorgulanması bakımından sözlerin incitici, küçük düşürücü ve toplumdaki saygınlığı zedeleyici mahiyette olması ve sanığın hakaret kastı ile hareket etmesi gerekçesiyle atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ederek mahkumiyet kararı vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenleri yerinde görmeyerek hükme dair istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenleri yerinde görmeyerek hükme dair istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhurbaşkanlığına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı korunmaktadır. Genel hakaret ve sövme suçlarında olduğu gibi Cumhurbaşkanına hakaret ve sövme suçunun oluşması için de onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun sahip olduğu düşünce ve duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibarı ihlal edici olduğu, toplumda hâkim olan ortalama düşünüşe ve anlayışa göre belirlenmelidir. Bunu tayinde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir, bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez. (Erman S.Hakaret ve Sövme Suçları, s.80 vd.)

Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenilmeye değmez görülen haber ve düşünceler için değil, devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır. Eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Siyasetçilerin, kamuoyunca tanınan kişilerin ve kamusal yetki kullanan görevlilerin gördükleri işlev nedeniyle eleştiriye daha fazla katlanmak durumunda oldukları ve bunlara yönelik eleştirinin sınırlarının çok daha geniş olması gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Bu kapsamda, sanığın, ... isimli sosyal medya uygulaması üzerinden Cumhurbaşkanı ile Diyanet İşleri Başkanının resmi yanına "De ki: Diplomayı soran kafirdir." biçiminde yaptığı paylaşımın, katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, suça konu edilen paylaşımın muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Küçükçekmece (7). Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (3). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/701, Karar No: 2015/761, Tarih: 22.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/701 E.  ,  2015/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu emvallerin kesinleştiği yerlerin 25.07.1991 tarihinde kesinleşen orman tahdit alanında kalmakla birlikte, daha sonra orman kadastro sınırlarına uyulmadan, 3402 sayılı kanun uyarınca yapılan 01.06.1992 tarihinde kesinleşen arazi kadastro çalışmalarında 193 ada 1,2 ve 3 nolu parseller ile yol olarak yazılı olan yerde kaldığının belirlenmesinde, sanıkların savunmalarında dava konusu ağaç kesilen yerin tapulu yer olduğu, tapulu yerden kesim için idaresine bildirildiğini, Orman İdaresinden gelen memurların söz konusu yerin orman olduğundan bahisle tutanak tanzim ettiklerini savunmaları, 193 ada 3 nolu parselin sanık ...a'nın yakını olan ... adına kayıtlı bulunması, dosya içeriğinde tapu kaydının iptal edildiğine dair bir belgeye rastlanmayıp, sanığında aşamalarda tapulu yerinden kesim için sanık ...'e izin verdiğini beyan etmesine rağmen, söz konusu tapunun, yapılan keşifte mahalline uygulanmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu 193 ada 3 nolu parsel dışındaki yerlere ilişkin tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte celbedilip, tapuların hukuken değerlerini koruyup korumadıkları, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadıkları ayrıca kadastro paftasında yol olarak görülen yerin konumunun da tesbitinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetelmemesi,

Kabule göre de ;

2- Ağaçların motorlu testere ile kesildiği bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmakla, 6831 sayılı Kanunun 91/4. Maddesi uygulanarak sanıkların cezasından arttırım yapılmaması,

3- Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülmediği hallerde belirtilen ücret, nisbi vekalet ücreti ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

3- Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülmediği hallerde belirtilen ücret, nisbi vekalet ücreti ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine Ceza Davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Yasasının 112,113 ve 114. Maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretinede hükmedilmesi.

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz itirazları yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilemesine, 22.04.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Ormanlar; gerek toprağı, gerekse üzerinde yer alan flora (bitki örtüsü) ve faunasıyla (canlılar topluluğu) oluşturduğu ekosistemler (belirli bir alanda bulunan canlı ve cansızların süreklilik arz eden karşılıklı ilişkilerinin oluşturduğu hassas denge ) bütünü olup, insan ve tüm canlı varlıkların yaşam boyu ihtiyaç duydukları, başta doğal güzellikleri olmak üzere, çevre kirliliğini önleyici etkileri, hava, su, toprak rejimini, sellerin ve taşkınları dengeleyici özeliklerinin yanında yerleşim birimlerini, kara, demir yollarını, göl ve barajları erozyona, heyelana ve kum fırtınalarına karşı koruyucu özellikleriyle elverişli yaşam ortamı sağlayan ülkenin akciğerleri konumundaki vazgeçilmez kaynaklarımızdır.

Ormanların yurdumuz için taşıdığı bu büyük önem ve ülkemizde orman örtüsünün her geçen gün sürekli yok edildiği gerçeğini göz önünde tutan Anayasa Koyucu, ormanların korunması ve geliştirilmesini güvence altına alınabilmesi için ayrıntılı düzenlemelere yer vermiştir. Gerek 1961 Anayasası gereksede 2709 sayılı 1982 Anayasası'nın 44/son, 169 ve 170. maddelerinin amir hükmü uyarınca devlet ormanlarının mülkiyeti hazineye aittir ve ormanlar kamunun malıdır, mülkiyeti devredilemez. Devlet ormanları kanuna göre devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz. Yine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında " Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır" hükmü uyarınca hem ağaç hemde ağaççıklar topluluğunun kapladığı yerler üzerindeki örtü tahrip edilmiş olsada salt orman toprağından dolayı buralar yine de orman sayılır. 5728 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/3 fıkrası hükmüne göre de; suçun konusunu oluşturan, işlenmesinde kullanılan ve işlenmesiyle elde edilen eşya veya mahsülün 5237 sayılı TCK'nun müsadereye ilişkin hükümlerine göre zoralımına karar verilir. TCK'nun 54/4 maddesindeki " üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." hükmünde belirtilen eşya orman suçlarının konusunu teşkil eden ve hazinenin mülkiyetinde bulunan orman emvali olup mutlaka müsaderesine hükmolunacaktır.

Yukarıda değinildiği üzere Anayasa'nın ve Orman Kanunu'nun açık ve amir hükümlerine göre ormanlar gerek yerleriyle olsun gereksede üzerindeki ağaç ve ağaççıklar topluluğuyla birlikte mülkiyeti devlet hazinesine ait olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunmaktadır. Halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu 113/1. maddesinde "Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır" hükmü Ceza Mahkemelerinde bir güvenlik tedbiri olan müsaderenin Orman Kanununda sayılan suçlar yönünden daha geniş kapsamlı olarak yani emvaller, suç aletleri, nakil vasıtaları, tesislerin müsaderesi şeklinde düzenlendiğini göstermektedir. 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsaderenin diğer suçlardaki müsadereden ayıran en bariz özelliği yerin ve bu yer üzerindeki emvalin mülkiyetinin devlete ait olması nedeniyle işlenen suçun sonucunda ormandaki değer kaybınında karşılanması, diğer bir anlatımla hem müsadereye hem de tazminata hükmolunması ve bunların toplamı üzerinden de nisbi ücreti vekaletin takdir ve tayinidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08.06.1949 tarih ve 10/9 sayılı kararında "ceza davası zımnında ittihaz olunan ( sebebi ile verilen ) hükümde, aynı zamanda, tazminat ve müsadere gibi herhangi bir suretle takvimi kabil mali bir netice düşünülmesi gereken hallerde, maktu avukatlık ücreti ile birlikte ayrıca tazminatın miktarı veya müsadere olunan malların değeri üzerinden nispi avukatlık ücreti tayin edilir" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.1977 tarih ve 330/387 sayılı kararında "müsaderesine karar verilen emvalin, 10.06.1968 gün ve 1/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararına göre, tesbit ettirilmesi ve değeri üzerinden, nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırıdır" (oybirliğiyle) şeklinde karar vermiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.06.1973 tarih ve 3/231 esas ve 506 sayılı kararında ise, "Orman suçlarında maktu vekalet ücretiyle tazminat ve/veya müsaderesine karar verilen emval, araç gereç ve tesislerin değeri üzerinden hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmolunur" denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.09.1991 gün ve 1991/3-215 esas, 91/237 sayılı kararında "zoralımına hükmedilen çay bitkilerinin değeri 75.000 TL olarak tesbit edilmiş bu miktar 452.886 TL tazminat ile 41.580 TL ağaçlandırılma giderine eklendikten sonra bulunan 569.466 TL üzerinden 52.357 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi" yasaya uygun bulunduğundan yerel mahkeme kararı oybirliğiyle onanarak kesinleşmiştir. Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 tarihli ve 2003/3-38 esas, 2003/53 sayılı kararında ise " bozmadan sonra yapılan yargılamada orman idaresi davaya katılma talebinde bulunmuş, fakat, zoralımına karar verilen baltanın değeri ile idare adına irat kaydına karar verilen nakil vasıtası bedeli üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi" yasaya aykırı olmakla birlikte, hüküm yanlızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nazara alınarak, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6831 sayılı Orman Kanununa Muhalefet suçlarında 70 yıla yakın bakan Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunla Orman Kanununda çok büyük değişiklikler yapılmadan önce ve sonrasında yerleşmiş tüm içtihatlarında müsaderesine karar verilen hallerde müsadereye konu; suç aletleri, nakil vasıtaları, kaçak emval ve tesislerin değerleri üzerinden avukat vasıtasıyla davaya katılan orman idaresi lehine nisbi vekalet üçretine hükmolunacağına dair sayısız içtihatları bulunmaktadır. Müsaderenin yanında orman idaresinin davaya katılıp kendisi avukatla temsil ettirmesi halinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği Ceza Mahkemesince hem maktu ücreti vekalete hem de Avukatlık Kanununun 164/3 maddesi gereğince "... değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla... müddeabihin değerinin yüzde onuyla yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir " hükmü uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmolunması, sanıktan alınarak katılana verilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Burada dikkat edilecek husus, 6831 sayılı Orman Kanunundaki müsadere edilecek suç eşyalarının TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan silah, uyuşturucu ve benzeri şeylerden ayıran en önemli farkın silah ve uyuşturucu maddeleri münhasıran suç oluşturup, devletin tüzel kişiliğine ait bulunmamasıdır. Orman Kanunu ise sui generis ( kendine özgü nevi şahsına münhasır) bir kanun olup müsadere edilecek eşyanın bir kısmının devlete ait olması, suçun işlenmesi nedeniyle devletin zarar görüp müsaderenin bir nevi şahsi alacağa dönüşmesi, zararın müsadere ile karşılanmaya çalışılması, idarenin emvali geri istemesi nedeniyle olayın hukuki niteliğinin bulunması ve bu itibarla müsadere edilen eşya üzerinden de vekalet ücretine hükmolunması gerekmektedir. Dolayısıyla devlet adına Orman Genel Müdürlüğü vekili aracılığıyla takip edilen ceza davalarında müsadere kararı verildiğinde Orman Kanununun 113. maddesi her halukarda tesbit edilen değeri üzerinden Ceza Mahkemesince orman ideresi lehine hem maktu hem de nisbi ücreti vekaleti tayini gerektiği, Yargıtay İctihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararları, Ceza Genel Kurul Kararları, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin yerleşmiş ictihatları ile kabul edildiği cihetle vekalet ücretinin tayininde müsadere edilen eşya değeri üzerinden nisbi vekalet ücreti alınmayacağına ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak etmem mümkün bulunmamaktadır. Dolayısıyla mahkemenin nisbi vekalet ücretinin tayini usül ve yasaya uygun bulunmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2013/1604, Karar No: 2014/10423, Tarih: 24.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1604 E.  ,  2014/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Küçük mağdurun mahkeme kararıyla velayetinin müşteki anneye verilmiş olmasına rağmen, mağdurun yaklaşık 6 yıldır babanın yanında kalarak okula babanın bulunduğu yerde başlamasına müştekinin örtülü rızasının bulunması, sanık babanın Keşap Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/137 esasında açmış olduğu dava ile velayetin kendisine verilmesini talep etmesi üzerine müşteki anne ile sanığın anlaşmazlığa düşerek 13.09.2010 tarihinde şikâyetin yapılmış olmasına göre, sanığın suç kastı ile hareket ettiği sübuta ermediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4004, Karar No: 2010/8275, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4004 E.  ,  2010/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, karşı davada ise; maddi hataların düzeltilmesi ve faiz istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ve karşı davacılar vekili Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Bozma ilamında "bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2007 yılı resmi verilerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi"nin doğru olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli, bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalı ve taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurulmalıdır.

Buna göre bilirkişi kurulunca bozma öncesi düzenlenen rapordaki münavebe sistemi ile ilgili herhangi bir bozma yapılmadığı halde Dairemizin bozma kararı sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan raporlarda "güzlük biber" yerine "güzlük patlıcan" ürününün münavebeye alınması,

2- Dairemizin Bozma kararından sonra dosyaya getirtilen 27.11.2008 tarihli İl Tarım Müdürlüğü cetvelinde münavebeye alınan ürünler domates, buğday ve güzlük biber için 2007 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri ve ortalama toptan satış fiyatları bildirildiği halde daha sonra gönderilen 09.03.2009 tarihli İl Tarım Müdürlüğü yazısı ekinde "hazır fide kullanımından kaynaklanan verim artışları olduğu dikkate alınmamıştır" gerekçesiyle yeni bir cetvel gönderilmiş olup her iki cetvelde bulunan değerler arasında aşırı farklılık olduğu anlaşılmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece yeniden bu çelişkinin giderilmesi için, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan domates, buğday, güzlük biberin 2007 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarını gerçekçi istatistiki bilgilere ve bilimsel esaslara dayalı olarak belirleyen veri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bozma öncesi düzenlenen bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.