muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7153, Karar No: 2014/6970, Tarih: 05.05.2014

Davalı İ.. Z.. Er vekili, müvekkilinin asli kusurunun bulunmadığını, kazanın tamamen davalı S..T..’un asli kusuru sonucu meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... Sigorta vekili, davadan önce 16.11.2005 tarihinde 22.568 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı S.. T.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı .. Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı .. Deri San ve Tic. A.Ş vekili, davanın ve ıslah talebinin zaman aşımı nedeniyle reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü İ.. Z..’in %25 oranında, davalı sürücü Su.. To..'un %75 oranında kusurlu olduğu, ıslah tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan zamanaşımı def’inin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı eş Gönül için 5.000 TL, davacı kızı F.. Z.. için 1.000 TL maddi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kusur oranları nazara alınarak tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydı ile davalılardan tahsiline, davacı eş Gönül için 25.000 TL, davacı çocuklar F.. Z.. ve Ulaş için 20.000'er TL manevi tazminatın sigorta şirketleri haricinde kalan davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kusur oranları nazara alınarak tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili, davalı İ.. Z.. Er vekili ve davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacılar G.., F.. Z.. ve U.. yönünden manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki (2),(3),(4),(5)ve (6) nolu bentler, davalılar İ.. Z.. Er ve .. Deri San. ve Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki (7) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava trafik kazasında desteğin vefat etmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 109. maddesinin 1. fıkrasında haksız fiil niteliğindeki trafik kazalarından doğan tazminat taleplerinin, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı düzenlenirken, 2. fıkrasında ise, davanın, cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanununun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş olması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri içinde geçerli olacağı hüküm altına alınmıştır. 2918 sayılı kanunun anılan hükmünün gözden kaçırılmaması gereken yönü, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin sadece eylemin ceza kanununa göre suç sayılması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır.

Bu düzenlemenin iki ayrı sonucu bulunmaktadır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımı uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasını yeterli görmekte bunun dışında fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulu aranmamaktadır.

Dava konusu olay 03/08/2005 tarihinde meydana gelmiş, davacılar vekili tarafından 25/02/2012 tarihinde dava ıslah edilmiştir. Mahkemece, ıslah edilen kısım 5 yıllık zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddedilmiştir. Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/188 E. sayılı dosyası ile araç sürücüleri S.. T.. ve İ.. Z.. Er bir kişinin ölümüne, birkaç kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçundan yargılanmışlardır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresi dikkate alındığında ıslah tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 109/2. maddesi gereğince uzamış zamanaşımı hükümleri uygulanacağından ıslah edilen miktar yönünden işin esasına girilerek inceleme yapılması gerekirken zamanaşımı nedeniyle reddi doğru olmamıştır.

3) Davacılar vekili dava dilekçesinde, murisin yolcu olarak bulunduğu aracın maliki ve trafik sigortacısı ile karşı aracın maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısından maddi ve manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsili talep etmiştir. Buna göre zarara sebebiyet verenlerin BK.nun 50, 51.maddeleri gereğince zarardan müteselsil sorumluluk esaslarına göre sorumlu olacakları açıktır.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, BK.nun 141. 142. Maddesine göre, borcun tamamından sorumludur. Nitekim, 2918 sayılı KTK.nun 88/1 maddesinde trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. BK.nun 146.maddesi uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre, birbirlerine rücu hakları da mevcuttur.

Bu durumda, mahkemece hükmolunan maddi ve manevi tazminatın tamamından davalıların sorumlu tutulmaları gerekirken, kusur oranları nazara alınarak tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

4) Mahkemece dinlenen tanık beyanlarından murisin torunu olan 1993 doğumlu davacı Y.. S..’in kaza tarihinde ve öncesinde muris ile aynı evde yaşadıkları anlaşıldığından bu davacı yönünden BK’nun 47. maddesi gereğince manevi tazminat koşullarının oluştuğu gözetilerek uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

4) Mahkemece dinlenen tanık beyanlarından murisin torunu olan 1993 doğumlu davacı Y.. S..’in kaza tarihinde ve öncesinde muris ile aynı evde yaşadıkları anlaşıldığından bu davacı yönünden BK’nun 47. maddesi gereğince manevi tazminat koşullarının oluştuğu gözetilerek uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

5)Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, dava dilekçesiyle veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir. O halde, davalı araç malikleri ve sürücüler yönünden hükmolunan maddi (asıl ve ıslah edilen kısmına) ve manevi tazminata kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, anılan davalılar yönünden dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru bulunmamıştır.

6) Dava dilekçesinde talep edilen toplam 95.000 TL manevi tazminatın kısmen kabul edilmesine göre, reddedilen kısım üzerinden davalılar lehine hükmolunan vekalet ücretinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10. maddesi gereğince takdiri gerekirken, fazla hesaplanarak 7.250,00 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

7) Mahkeme gerekçesinde, murisin aylık gelirinin asgari ücret olmasına ve F.. Z..’nın maddi tazminat alamayacağına göre hesaplanan bilirkişi raporuna yapılan itiraz üzerine alınan, murisin aylık gelirinin 2.000 TL olmasına göre G..ve F.. Z.. için toplam 49.838,44 TL maddi zararın hesaplandığı tazminat bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla bu rapordaki hesaplamanın kabul edildiği anlaşılmıştır. Ancak murisin gelirinin tanık beyanlarına göre aylık 2.000 TL üzerinden hesaplanması doğru bulunmamıştır. Mahkemece davacı tarafa, murisin gelirinin belirlenmesi ve bu konuda varsa delillerini ibrazı için ispat imkanı verilmeli, delil sunulmaması halinde ise tapu memurluğundan emekli olup kadastro işlerinde yardımcı olarak çalışan murisin aylık gelirinin tespiti için kaza tarihi itibarıyla aynı nitelikte çalışan kişinin elde edeceği gelir ilgili meslek kuruluşlarından sorularak muhtemel geliri tespit edildikten sonra bu gelir üzerinden hesaplama yapılması ve davalı ... Sigorta A.Ş’nin dava açılmadan önce davacılara yapmış olduğu ödemenin, ödeme tarihinden hesap tarihine kadar geçen süreye kadar hesaplanan güncellenmiş bedelinin mahsup edilerek tazminatın hesaplanması için ek rapor alınması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır .

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı İ.. Z.. Er vekili ve davalı .... Deri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2),(3),(4),(5) ve (6) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına, (7) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı İ.. Z.. Er ve davalı .... Deri San. ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ... Deri San. ve Tic. AŞ ile İ.. Z.. Er'e geri verilmesine 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26069, Karar No: 2025/8108, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26069 E.  ,  2025/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/666 E., 2022/1218 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/88 E., 2021/71 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2306, Karar No: 2006/3631, Tarih: 20.03.2006

20. Hukuk Dairesi 2006/2306 E., 2006/3631 K.

**20. Hukuk Dairesi 2006/2306 E., 2006/3631 K.**

**- ÇOCUKLAR HAKKINDA TEDBİR

- KARARI GÖREVLİ MAHKEME**- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 1 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 3 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 15 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tedbir hukukuna ilişkin davada (Saruhanlı Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla)) ve (Saruhanlı Asliye Ceza (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla)) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca suç tarihinde 15 yaşından küçük çocukların işlediği suçtan dolayı haklarında takipsizlik kararı verilmesi nedeniyle çocuklar hakkında tedbir istemine ilişkindir.

5395 sayılı Yasa'nın 1. maddesi "Bu Yasanın amacı, korunma ihtiyacı olan veya suça sürüklenen çocukların korunmasına, haklarının ve esenliklerinin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir",

Aynı Yasa'nın 3. maddesinin a/l. fıkrası "Korunma ihtiyacı olan çocuk; bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuk",

a/2, fıkrası "Suça sürüklenen çocuk, yasalarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk" şeklinde tanımlanmış,

7. maddesi "Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin çocuk hakimi tarafından alınabileceğini",

11. maddesi "Bu Yasada düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler; suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır",

15. maddesi 3. bendi "Cumhuriyet Savcısı soruşturma sırasında gerekli görüldüğünde çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulanmasını çocuk hakiminden isteyebilir",

26. maddesinin 3. fıkrası "Mahkemeler ve çocuk hakimi bu Yasada ve diğer Yasalarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir" şeklindedir.

Somut olayda; suç işlediği iddia edilen çocuklar hakkında takipsizlik kararı verildiği, tedbir istenilen çocukların suçun mağduru olmayıp şüphelisi oldukları anlaşılmakla, talebin incelenmesinde öncelikle suçun unsurlarının incelenip sabit olması halinde ondan sonra tedbir kararı verileceği, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığını inceleme görevi de Ceza (Çocuk) Mahkemesine ait olduğundan, çocuklar hakkındaki tedbir davasına bakma görevi Ceza (Çocuk) Mahkemesinin görevinde olduğu anlaşılmakla, bu aşamada davanın Asliye Ceza (Çocuk) Mahkemesinde görülmesi gerekir.

Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle; HYUY'nin 25. ve 26. maddeleri gereğince (Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE) 20.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/395, Karar No: 2010/1433, Tarih: 15.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/395 E.  ,  2010/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARACABEY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 18/09/2008

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, kayden paydaş bulundukları 363 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından taşkın bina yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunup, savunma yolu ile temliken tescil istemiştir.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek davacının davasının kabulüne, davalının temliken tescil isteğinin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, davalı savunma yoluyla temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, temlik talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına kayıtlı olduğu komşu 364 parsel sayılı taşınmazda ise davalının paydaş bulunduğu, davalının inşa ettiğini bildirdiği binanın ise davacı taşınmazına taşkın olduğu; ayrıca davacı taşınmazının çitle çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; arzın mütemmim cüz'ü (bütünleyici parçası) oldukları anlaşılan muhtesatların, zeminin mülkiyetine tabi olmaları nedeniyle (TMK 684.mad.) yıkım istekli davalarda, davanın binanın ana nüvesinin üzerinde bulunduğu taşınmazın tüm maliklerine yöneltilmesi zorunludur.

O halde, 364 parsel sayılı taşınmazın tüm maliklerine husumet tevcih edilmesi, taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esasının incelenmesi gerekmektedir.

Öte yandan, davalının savunma yolu ile getirdiği temliken tescil isteği de, mahkemece, usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından sözedilerek reddedilmiştir. Oysa ki, Türk Medeni Kanununun 724.maddesinde öngörülen "haksız" inşaattan kaynaklanan temliken tescil isteğinin savunma yoluyla dinlenilmesine olanak yoksa da, Türk Medeni Kanununun 725.maddesi gereğince taşkın inşaat nedeniyle temliken tescil isteğinin ayrı bir davaya konu edilebileceği gibi, taşınmaz maliki tarafından açılan elatmanın önlenmesi davasında savunma yolu ile de istenilmesine yasal bir mani bulunmamaktadır. Esasen, uygulama ve bilimsel görüşlerde aynı yöndedir.

Hemen belirtilmelidir ki, başkasının taşınmazına, temelli ve kalıcı nitelikte yapı yapılması durumunda, Medeni Kanunun 684. ve 718.maddelerinin hükümleri gereğince yapı üzerinde veya altında bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası(mütemmim cüzü) haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur.Yasa koyucu bu konumdaki taşınmaz maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi genel hükümlere bırakmamış Medeni Kanunun 722,723,724maddelerinin özel hükümleri ile düzenlemeyi uygun bulmuştur.

Bir kimse kendi malzemesi ile başkasının taşınmazına sürekli esaslı ve tamamlayıcı(mütemmim cüz)nitelikte yapı yapmışsa ve (Medeni Kanunun 724 maddesine göre),"yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini istiyebilir."Söz konusu madde hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere taşınmazın mülkiyetinin yapı malikine verilebilmesi için öncelikli koşul iyi inançtır. Öngörülen iyi inancın Medeni Kanunun 3.maddesinde hükme bağlanan subjektif iyi inanç olduğunda kuşku yoktur. Bu kural, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın bilecek durumda olmamasını; ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebin bulunmasını ifade eder.Böyle bir davada iyi inançlı olduğunu iddia eden kişinin l4.2.l95l tarih l7/l sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında belirtildiği gibi bu iddiasını ispat etmesi gerekir. İkinci koşul ise, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.Bu koşul, dava gününe ve objektif esaslara göre saptanmalı fazlalık ilk bakışta kolayca anlaşılmalıdır.Üçüncü koşul olarak ta yapıyı yapan, taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemelidir.Uygun bedel genellikle yapı için lazım olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde meydana gelecek noksanlıklar,varsa taşınmaza bağlı öteki zararlar gözönünde bulundurularak bu bedelin aşılması hak ve nesafet kuralı gereğidir.Hemen belirtmek gerekir ki, temliken tescil isteme hakkı ancak,yapı yapıldığı sıradaki taşınmazın maliki olan kişiye karşı açılacak davada ileri sürülebilecek bir kişisel hak olup,yenilik doğurucu bu dava sonunda,verilen kararın kesinleşmesinden sonra ayni hakka dönüşebilir.