muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23766, Karar No: 2025/8216, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23766 E.  ,  2025/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1093 E., 2022/784 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2021/160 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16261, Karar No: 2011/2729, Tarih: 21.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16261 E.  ,  2011/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazlar; 708 parsel numaralı taşınmazın ifrazı sonucu tescil edilmiştir. Tescil bildirim formuna göre ifraz nedeni ... Belediyesi Encümeninin 27.08.1996 tarihli kamu yararı kararıdır.

Mahkemece; taşınmazların ifraz öncesi durumları, kamu yararı gerekçesi, ne zamandan beri dere yatağı içerisinde oldukları, dere ıslah çalışmasından yararlanan diğer taşınmazların durumu ile yapılan istinat duvarının taşınmazların su altında kalmasına neden olup olmadığının ve tapu kayıtlarının hukuki geçerliliği de göz önüne alınarak sorumlu idare belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25949, Karar No: 2014/20715, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25949 E.  ,  2014/20715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 74/1 maddesinde düzenlenen “kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı veya sondaj yapma” suçunun oluşabilmesi için, kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli başka bir yer olmasının zorunlu bulunmadığı, olay mahallinin sözü edilen niteliği haiz olması halinde, 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesinin, aksi durumda ise aynı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulama alanı bulacağı, bu bakımdan mahkemece, “kazı yerinin...'nün koruma sınırları dışında kaldığı anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı” gerekçesiyle beraat hükmü tesisinde isabet bulunmadığı, bununla birlikte, sanıklar ..., ... ve ...'nın, diğer sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirilen, kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma eylemine iştirak ettiklerine dair savunmalarının aksine delil mevcut olmadığı, dolayısıyla adı geçen üç sanığın beraatine ilişkin hükmün sonuç itibariyle isabetli olduğu anlaşılmakla;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yeterli araştırma yapılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, adı geçen sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar ... ve ...'un aşamalarda verdikleri benzer ifadelerde, sanık ...'ın fırın taşı ihtiyacı nedeniyle aralarında anlaşarak taş çıkarmak amacıyla suça konu bölgeye gittiklerini, bir süre taşları inceledikten sonra seçtikleri bir taşın yüzeyini yaklaşık 10-15 cm kadar kazdıklarını, kaçak kazı yapmak gibi bir amaçlarının olmadığını beyan ettikleri, kolluk kuvvetlerince olay yerinde yapılan incelemelerde, kapak taşı olarak tabir edilen bir taşın etrafının yeni kazıldığının, üzerindeki yaklaşık 1.5 metre küp toprağın yan tarafa atılmış olduğunun, olay yeri ve çevresinde, kazı yapılmadan elde edilebilecek aynı nitelikte pek çok taş ve kaya bulunduğunun belirlendiği, sanık ...'nın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, sanıklar ... ve ... tarafından çıkarılmaya çalışılan taşın fırın taşı olarak kullanılamayacağını; Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadede, kazılan yerden fırın taşı çıkarılmayıp, kendisi olay mahallindeyken kazı yapılmakta olduğunu beyan ettiği, sanıklardan ele geçirilen malzemeler arasında, savunmalarında belirttikleri taş çıkarma işi yönünden işlevsel bir kullanım olanağı bulunmayan 30 cm uzunluğunda bakır tel bulunduğu, arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, olay yerinde elde edilen malzemelerden, sekizlik inşaat demiri ile bakır telin, daha ziyade define arama amaçlı kazılarda kullanıldığının belirtildiği anlaşılmakla; sanıklar ... ve ...'ın, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, ...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 21/03/2003 tarih ve 2180 sayılı kararı ile I. ve III. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli ... Höyüğü'nün koruma sınırları dışında kalan kayalık bölgedeki bir taşın yüzeyini 10-15 cm kazmak suretiyle atılı suçu işledikleri, ancak kazının, kültür varlığı elde etmeye yetecek derinliğe ulaşmamasından dolayı eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu nedenle sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilecek temel cezadan, aynı Kanunun 74/1-2. cümlesi ile 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesine göre indirim yapılmak suretiyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “kazı yerinin ...'nün koruma sınırları dışında kaldığı anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak beraatlerine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13209, Karar No: 2011/9524, Tarih: 13.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13209 E.  ,  2011/9524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir.  Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler  dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan  hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, kambiyo senetleri hukukundan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13/05/2011 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8186, Karar No: 2013/10545, Tarih: 08.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8186 E.  ,  2013/10545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 286/1-birinci ve ikinci cümle, 62, 51, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, hacizli malları satış günü satış mahalline getirmeyen ve malların evinde olduğunu iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümde kanun yolu ve merciin yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6611, Karar No: 2018/7260, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6611 E.  ,  2018/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 05.06.2013 tarihli duruşma tutanağında hakimin ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen hükmün mağdure Esra'nın velayet hakkına sahip babası olup kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak davaya katılan müşteki Mustafa'ya tebliği yapılmadığı gibi mahkemece yapılan yargılama sırasında suç tarihinde on beş yaşı içerisinde bulunan mağdure Bahar'ın velayet hakkına sahip babası Adem'in aşamalarda beyanı alınmaksızın yargılama yapılarak yokluğunda hüküm kurulduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ... ile mağdure Bahar'ın kanuni temsilcisi olması nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan müşteki Adem'e usulünce tebliğiyle tebligat parçaları ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1878, Karar No: 2011/2859, Tarih: 10.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1878 E.  ,  2011/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının 1.4.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 1.4.2004-1.4.2005 dönem kirası 12.000 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı vekili davacının taraf sıfatı olmadığını, kira sözleşmesini davacının kendi adına imzalamadığını, kiralananın 3. Kişiye satıldığını ve kira paralarının yeni malik ile yapılan kira sözleşmesi uyarınca ödendiğini davanın reddini savunmuştur.

Davacı tarafından sunulan kira sözleşmesinde kiralayan davacı ... (...) yazılıp ... tarafından imzalandığı halde davalı tarafından sunulan kira sözleşmesi ise ... adına ... tarafından imzalanmıştır. Mahkemece öncelikle bu yön üzerinde durularak kiralayanın kim olduğunun tespiti gerekir. Davacının kiralayan sıfatı, buna bağlı olarak aktif dava ehliyeti olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde işin esasının incelenerek red kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5278, Karar No: 2019/37000, Tarih: 11.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/5278 E.  ,  2019/37000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ...'nin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 10.08.2018 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16854, Karar No: 2021/17333, Tarih: 05.07.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/16854 E.  ,  2021/17333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık müdafii tarafında dosyaya ibraz edildiği anlaşılan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2012 tarih ve 2012/15705 Soruşturma

- 2012/22053 Karar sayılı "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" evrakı incelendiğinde sanık ... hakkında aynı eyleminden dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği yönünde kuvvetli emare bulunduğundan, iş bu soruşturma dosyası getirtilip incelendikten sonra sanığın aynı fiiline ilişkin mükerrer soruşturma olup olmadığı değerlendirilmeden, şayet aynı fiile ilişkin ise CMK'nın 172/2. maddesinde "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." hükmüne uygun olarak işbu davanın açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça konu şikayet dilekçesinin tarihsiz olduğu ancak; Adalet Bakanlığı Özel Kalem Müdürlüğü tarafından 04.03.2011 tarihinde işleme alındığı dosya kapsamından anlaşıldığından, suç tarihinin 04.03.2011 yerine 2009 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8454, Karar No: 2022/9126, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8454 E.  ,  2022/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kuruma bağlı kömür ocağında çalıştığını, davacının yaptığı işin asıl ... olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının Kurum işçisi sayılması gerektiğini, davacı işçi baştan itibaren davalı Kurum işçisi olarak çalıştığından ilave tediyeye hak kazandığını ileri sürerek ilave tediye alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazlarında bulunduklarını, davacının yaptığı işin asıl ... değil yardımcı ... olduğunu, Kurum ile davacı arasında bir bağ ve sözleşme bulunmadığını, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, aynı ihale kapsamında çalışan bir işçinin açtığı işe iade davasında muvazaanın tespit edilmediğini ve kararın onandığını, Kurum personeli olmayan davacının ilave tediye talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ocakta kömür üretimi yapılabilmesi için drakline ve elektrikli ekskavatörlerle kömürün üzerindeki örtü tabakasının alınması (dekapaj işi), kazılan toprağın döküm sahasına taşınması ve kömüre ulaşıldığında da çıkartılan kömürün stok sahalarına taşınması işlerinde ağır tonajlı kaya kamyonlarının kullanıldığı, bu kamyonların çalışması esnasında makinaların ihtiyacı olan bakım, onarım, yağlama, gresleme gibi işlerin gerek ocak sahasında, gerekse de tamir bakım atölyelerinde yapıldığı, bu işin şirket çalışanları tarafından ... Kömür İşletmeleri Kurumuna ait forklift, vinç vb. makina, ekipman, yedek parça ve malzeme kullanılarak Kurum kadrolu çalışanları ile birlikte yapıldığı, kullanılan ekipmanların Kuruma ait olduğu ve bu sebeplerle davalı Kurum ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri