muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8907, Karar No: 2024/3433, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8907 E.  ,  2024/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1407 E., 2022/2356 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden temyiz isteminden feragat etmesi nedeniyle Dairemizin 03.08.2023 tarihli ve 2023/1186 Esas, 2023/3 Değişik iş sayılı kararı ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşılmakla, inceleme dışı tutulmuştur.

Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin bulunmadığı tespit edildiğinden, kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hüküm yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/704 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/1407 Esas, 2022/2356 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/1407 Esas, 2022/2356 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin mahkûmiyete yeterli olmadığına, eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine,

İlişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığına, yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile mağdur ...'nın 2020 yılında kız meselesi yüzünden sosyal medya üzerinden tartışma yaşadıkları, sanık ...'ın tartıştığı mağdur ...'ya şehir dışında olduğunu, Kayseri'ye döndüğünde kendisiyle görüşeceğini söylediği, yaşanan bu olayın ardından mağdur ...'nın sanık

... ile 1 yıl boyunca hiç karşılaşmadığı, ancak söz konusu süreçte mağdur ...'nın, sanık ...'ın kendisine silahla saldıracağı duyumlarını aldığı, olay günü sanık ...'ın telefonla görüştüğü mağdur ...'ya buluşmak istediğini söylediği, mağdur ...'nın ilk başta görüşmeyi kabul etmediği ancak ısrar etmesi üzerine sanık ...'a amcası olan mağdur ...'in kahvehanesinin yakınlarına gelmesini söylediği, sanık ...'ın arkadaşları sanıklar ... ve Derviş ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk İbrahim Kerem ile birlikte yola çıktıkları, İbrahim Kerem'in getirdiği ve ele geçmeyen av tüfeğini de araca koydukları, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun içerisinde bulunduğu aracın hızlı bir şekilde gelerek mağdur ...'in kahvehanesini geçtikten sonra işyerine yakın noktada sert fren yaparak durduğu, araçtan inen sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kahvehanenin önüne gittikleri, sanık ...'ın elinde av tüfeği ve eldiven olduğu, mağdur ...'in kahvehanenin içerisinden sanık ...'ın belinde silah, sanık ...'ın ise elinde tüfek olduğu halde kendisine doğru yaklaştıklarını görmesi üzerine silahla içeriye girmemeleri için dışarı çıktığı, mağdur ... ile birlikte iş yerinde bulunan müşterilerin de dışarı çıktığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kıraathane önünde bekleyen mağdur ... ve tanık ...'nun içerisinde bulunduğu 5-6 kişilik grup ile karşılaştıkları, sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'e yeğeni olan mağdur ...'nın nerede olduğunu sorduğu ve sanık ...'ın mağdur ...'yı öldüreceğini söylediği, mağdur ...'in yerini bilmediğini söylemesi üzerine sanık ...'ın elindeki tüfeği göstererek sanık ...'ın arabaya bin diyerek mağdur ...'i zorla araca bindirdikleri, aracın sağ ön koltuğuna mağdur ...'in, şoför koltuğuna sanık ...'ın, şoför koltuğunun arkasındaki sol koltuğa suça sürüklenen çocuk İbrahim'in, arka orta koltuğa sanık ...'in, arka sağ koltuğa ise sanık ...'ın oturduğu, olay yerine gelen mağdur ...'nın amcası olan mağdur ...'in araca bindirildiğini görmesi üzerine aracın yanına gelerek aracın sağ ön yolcu kısmına doğru eğilerek konuştuğu, aracın dışında sağ arka kapı yakınında sanık ...'ın oturduğu hizada cadde üzerinde bulunan kimliği tespit edilemeyen erkek şahsın beklediği ve eli ile "Dur" işareti yaptığı, aracın yavaş bir şekilde hareket ettiği ve bu esnada sanık ...'ın araç içerisinden mağdur ...'ya doğru 1,5 metre mesafeden ve yukarıya doğru 20 derecelik açıdan bir el ateş ettiği, mağdur ...'nın eğilerek kendisini korumaya çalışmış ise de mermi saçmalarının alın ve kol bölgesine isabet etmesi nedeniyle yaşamsal tehlikeye yol açmayacak ancak hayati fonksiyonlarına etkisi orta (3.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, mermi saçmalarının isabet etmesi nedeniyle temyiz dışı mağdur ...'a ait dükkanın kepenk ve camlarında zarar meydana geldiği, atış sonrasında aracın durmadan olay yerinden ayrıldığı, araç hareket halinde iken mağdur ..

.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, mermi saçmalarının isabet etmesi nedeniyle temyiz dışı mağdur ...'a ait dükkanın kepenk ve camlarında zarar meydana geldiği, atış sonrasında aracın durmadan olay yerinden ayrıldığı, araç hareket halinde iken mağdur ...'in araçtan atladığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun araçla olay yerinden uzaklaştıkları ve sanık ...'in olayda kullanılan tüfeği araçtan dışarı attığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mağdurların aşamalarda değişmeyen beyanlarını doğrulayan tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarına, adli tıp raporlarına,

kamera görüntülerine ilişkin CD ve inceleme tutanaklarına göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdur ... ile sanık ... arasında önceye dayalı husumet bulunması, sanıkların olay yerine tüfekle gitmeleri, sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'yı öldüreceklerine dair söylemlerde bulunmaları, suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, araç içerisinden tüfekle ateş edildiği esnada araca yaklaşık 1-5 mt mesafede bulunan mağdurun kendisini sakınması ve ilk atışla yaralandıktan sonra olay yerinden kaçarak uzaklaşması birlikte değerlendirildiğinde, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hüküm yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/1407 Esas, 2022/2356 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16555, Karar No: 2019/6692, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/16555 E.  ,  2019/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 853 parsel sayılı, 2.281,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında müdahil Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ...'ın davasının kabulüne, müdahil davacı Hazinenin davasının reddine, çekişmeli 101 ada 853 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaliyle taşınmazın dosyaya sunulan veraset ilamı uyarınca ... mirasçıları ...,... adlarına 1/7'şer hisseli olarak tarla vasfı ile tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Mahkemece, keşif sırasında yapılan gözlemde, taşınmaz üzerinde yer yer köklü kayalıkların, taşlık ve makilik çalılıkların bulunduğunun ve üzerinde herhangi bir zirai muhtesatın bulunmadığının gözlemlendiği, fen bilirkişi raporunda, dava konusu 101 ada 853 parsel numaralı taşınmazın doğu sınırında (A) ile gösterilen 209,15 metrekare ve batı sınırında (B) ile gösterilen 188,85 metrekarelik alanda çalıların bulunduğunun anlaşıldığı, ziraat bilirkişi raporunda ise, dava konusu parselin bazı kısımlarında sert masif kayaların yüzeyde olduğunun ve yaklaşık 7-8 yıldır zirai faaliyet yapılmadığının bildirildiği, buna göre taşınmazda yaklaşık 7-8 yıldır eylemli zilyetliğin mevcut bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, dava konusu taşınmazın, davacının babasına ait olduğu ve ondan mirasçılarına kaldığı ve vefatıyla mirasçılarına intikal ettiği gerekçesiyle, müdahil davacı Hazinenin davası reddine dair yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Fen bilirkişi raporunda, dava konusu 101 ada 853 parselin (A) ve (B) harfiyle gösterilen kısımlarında çalıların bulunduğu belirtilmiş olup, zirai raporda, taşınmazın bütünün durumu ile fen bilirkişi raporunda çalılık olarak gösterilen kısımlarının durumu, niteliği ve evveliyatı detaylı şekilde açıklanmadığı gibi, mahkemece taşınmaz üzerinde zilyetliğin ne şekilde ve ne zamandan beri sürdürüldüğü, zilyetlikle iktisap şartlarının oluşup oluşmadığı hususu net olarak ortaya konmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma, inceleme ve değerlendirme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyetinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın öncesinin hangi nitelikte olduğu, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü ve kimden kime aktarıldığı konusunda önceki bilirkişi raporunu da irdeler şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri ile komşu parsel tutanakları da bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/563, Karar No: 2020/1175, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/563 E.  ,  2020/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3823, Karar No: 2006/13601, Tarih: 10.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3823 E.  ,  2006/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

KARŞI OY YAZISI

Yasal mirasçı davacı tarafından kardeşi olan davalıya karşı mirasbırakanları olan annesinden “miras payına mahsuben” elde ettiği sağlararası karşılıksız kazandırmayı denkleştirmeyi sağlamak için terekeye geri vermesi için “mirasta denkleştirme” davası açıldığı, yerel mahkeme tarafından “dava konusu taşınmazların minnet duygusu içerisinde davalıya kayıtsız şartsız bağışlandığı” sonucuna varılarak davanın reddine karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Mirasta denkleştirme koşulları oluşmuş mudur?

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17) Mirasbırakan F. Ş. 3.3.2002 tarihinde ölmekle 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümleri uygulanacaktır.

Mirasta denkleştirmenin istenebilmesi için aşağıdaki koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir;

-Denkleştirme “sağlararası” (TMK. m. 669, f. I, 9.sözcük) kazandırma için istenebilir. Mirasbırakan sağlararası bir işlemle Torbalı ilçesi Yeniköy köyünde bulunan bağ ve tarla niteliğindeki taşınmazlarını 2.3.1994 günü davalı oğluna hibe etmiştir.

-Mirasbırakanın kazandırması “karşılıksız” (TMK. m. 669, f. I, 10.sözcük) olmalıdır. Mirasbırakan dava konusu taşınmazları davalı oğluna “hibe” etmiştir.

-Kazandırma “yasal mirasçıya” (TMK. m. 669, f. I, 1-2.sözcük) yapılmalıdır. Mirasbırakan dava konusu taşınmazları “oğlu olan yasal mirasçısı” davalıya hibe etmiştir.

-Mirasbırakan tarafından; çeyiz veya kuruluş sermayesi vermek ya da bir malvarlığını devretmek veya borçtan kurtarmak ve benzerleri gibi karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu kazandırmaların denkleştirmeye tabi olmadığı açıkça kendisi tarafından açıkça belirtilmiş olmamalıdır. (TMK. m. 669, f. II) Mirasbırakanın bu yönde bir iradesi açıklanmış ya da kanıtlanmış değildir.

-Mirasbırakanın kazandırması denkleştirme dışı (TMK. m. 675) kazanım oluşturmamalıdır. Tarafların kazandırmanın TMK m. 675 (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi:  I. Cilt, (TMK. m. 1-351), Ankara 2004 ( 1614 sayfa), II. Cilt, (TMK. m. 352-1030)  Ankara 2004 (1628 sayfa), Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 2399) kapsamında olduğu yönünde bir iddası/savunması yoktur.

Öncelikle “kural olarak” kanıtlama yüküne açıklık getirilmelidir.

Mirasbırakanın altsoyuna yaptığı  kazandırmaların denkleştirmeye tabi olmaması için bu konudaki iradesini “açıkça” belirtmiş olmalıdır. (Aynı görüş: ANTALYA, s.338, KILIÇOĞLU, s. 437) Başka bir anlatımla altsoy lehine yapılan kazandırmalarda denkleştirme asıldır. Aksini iddia eden altsoy bunu kanıtlamalıdır. (Aynı görüş: KILIÇOĞLU, s. 440, AYAN, s.252, HATEMİ, s.43, AYBAY, s.110, İNAN/ERTAŞ/ALBAŞ, s. 575)

Öncelikle “kural olarak” kanıtlama yüküne açıklık getirilmelidir.

Mirasbırakanın altsoyuna yaptığı  kazandırmaların denkleştirmeye tabi olmaması için bu konudaki iradesini “açıkça” belirtmiş olmalıdır. (Aynı görüş: ANTALYA, s.338, KILIÇOĞLU, s. 437) Başka bir anlatımla altsoy lehine yapılan kazandırmalarda denkleştirme asıldır. Aksini iddia eden altsoy bunu kanıtlamalıdır. (Aynı görüş: KILIÇOĞLU, s. 440, AYAN, s.252, HATEMİ, s.43, AYBAY, s.110, İNAN/ERTAŞ/ALBAŞ, s. 575)

Şimdi de davalıya yapılan kazandırmanın “niteliği” belirlenmelidir.

Bu belirlemenin sağlıklı olabilmesi için “tarafların statüsü” açıklanmalıdır.

-Mirasbırakan F. Ş. 1329 doğumludur. Kazandırmayı gerçekleştirdiği 2.3.1994 günü dul idi.

-Davalının özelliklerini “kendi tanıkları” şöyle açıklamaktadır: “Davalı, annesine ait yerleri ekip biçiyor, onunla geçimini sağlıyor.”. Diğer tanık:  “Davalı, tarım ile geçiniyor. Annesinin kendisine verdiği arazileri kullanarak geliri ile geçiniyor.”

Bağımsız ekonomik yaşamın “kurulması” ve “sürdürülmesi” amacıyla yapılan kazandırmalar da TMK m. 669 f. II kapsamındadır. (Aynı görüş: İNAN/ERTAŞ/ALBAŞ, s. 576, ANTALYA, s.335, DURAL/ÖZ, s. 323)

Dava konusu taşınmazlardan 411 parsel sayılı taşınmaz: 9.600 m2 bir bağ olup 421 parsel sayılı taşınmaz ise. 13.800 m2 bir tarladır. Dava konusu taşınmazlar her türlü sulu tarım yapılabilen 1. sınıf tarım arazisidir. Dava konusu taşınmazların 2002 yılı değeri toplam: 62.984.937.600 TL’dir.

TMK m. 669 f. II kapsamındaki kazandırmalar “kendiliğinden” denkleştirmeye tabidir. Yeter ki mirasbırakan aksini “açıkça” belirtmiş olmasın.  Aksine davalı tanığının ifadesine göre  “Mirasbırakan geriye kalan malları için tüm mirasçıların paylarını almalarını istiyordu”

Davalıya yapılan temlik, mirasbırakanın çeyiz veya kuruluş sermayesi vermek ya da bir malvarlığını devretmek veya borçtan kurtarmak “benzeri” karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu bir kazandırmadır. (Mirasbırakanın ticaret yapması için oğluna para vermesi gibi. İMRE, s. 702) Aksi mirasbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadığından/bu olgu davalı tarafından da kanıtlanamadığından kazandırma denkleştirmeye tâbidir.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/9565, Karar No: 2017/9634, Tarih: 26.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/9565 E.  ,  2017/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İncelemeye konu somut olayda; sanığın şehitlerin cenaze törenine katılmak için Kocatepe Camisine gelen Başbakan ve İçişleri Bakanına " Ergenekon şeytan teşkilatıdır. bunun başı da Başbakan ve İçişleri Bakanıdır. " diyerek mağdurlara hakaret ettiği iddianamede belirtilmiştir.

Sanığın hakaret suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık, hakaret kastım yoktur diyerek kendisini savunmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki, ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte, ifadelerin Anayasa ve AİHS ve AİHM içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.