muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5902, Karar No: 2010/11299, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5902 E.  ,  2010/11299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 6 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/873, Karar No: 2022/6459, Tarih: 01.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/873 E.  ,  2022/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24/04/2007 ve 05/09/2007 tarihlerinde verilen dilekçelerle meraya elatmanın önlenmesi ve aidiyetinin tespiti talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19/10/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan ... vekili Av. ... ve davalı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ne verilmesine, 8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/163, Karar No: 2014/965, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/163 E.  ,  2014/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIOĞLAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/92

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Y.. Mahalle çalışma alanında bulunan temyiz konusu 237 ada 30 parsel sayılı 35.964,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı S.. A.. satın alma, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın imar-ihya yolu ile iktisap edilebilen taşınmazlardan olduğu, ağaç dikmek ve ev yapmak suretiyle kullanımın imar-ihya sayılmayacağı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç yasal mevzuata, dosya içeriğine uygun düşmemiştir. İmar-ihya yolu ile iktisap için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında taşınmazın tasarruf edilmiş olması gerekir. Anılan maddeye göre orman sayılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerin para ve emek sarf edilmek suretiyle kültür arazisi niteliği kazandırılması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle aynı Yasa'nın 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmesi halinde taşınmazın tesciline karar verilebileceği açıklanmış, son fıkrasında da il, ilçe ve kasabaların imar planları içerisinde bulunan yerlerin imar-ihya yoluyla kazanılması yasaklanmıştır. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap ise 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde düzenlenmiş olup ekonomik amaca uygun zilyetlikle özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların kazanılabileceği belirtilmiştir. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık ve taşlık gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken, ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir. Somut olayda 237 ada 30 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından ibraz edilen raporda (D) harfi ve sarı boyalı alan ile gösterilen 3.065,64 metrekere yüzölçümündeki talebe konu yerin ham toprak niteliğiyle tespit edildiği, ziraatçi bilirkişi raporuna göre meyve bahçesi niteliğinde olduğu gözetildiğinde çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince iktisap edilebilen yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu bölümün 1960 yıllarda davacının babası tarafından satın alındığı, 15-20 yıl değirmen olarak işletildiği, daha sonra meyve bahçesi olarak kullanıldığı, bahçenin bakımını temin için baraka şeklinde ev yapıldığı, muris A.. A..'ın 1980 tarihinde ölümüyle mirasçılarına kaldığı davacıların zilyetliğinin ekonomik amaca uygun olduğu ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı ve müşterekleri lehine gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca çekişmeli 237 ada 30 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından ibraz edilen raporda (D) harfi ve sarı boyalı alan ile gösterilen 3.065,64 metrekere yüzölçümündeki bölüme ilişkin Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile muris A.. A.. mirasçıları adına tesciline karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı S.. A..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30689, Karar No: 2017/18542, Tarih: 04.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/30689 E.  ,  2017/18542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa ait dosyada mevcut ... Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen sağlık belgeleri dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda daha önceki tedavi evrakı da temin edilip, Adli Tıp Kurumu veya bir üniversite araştırma hastanesinden cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanunun 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, muayene sonucu düzenlenen ... Ruh ve Sinir Hatalıkları Hastanesi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Olay sırasında sanığın elinde olduğu kabul edilen tornavidanın TCK'nın 6/f-3,4 maddesinde öngörüldüğü üzere silahtan sayılması gerektiği gözetilmeyerek aynı Yasanın 106/1-1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3-Kabule göre ise,

Mahkemece sanığın tehdit suçunu işlerken elinde olduğu subut bulan tornavidanın silah sayılmadığının kabul edilmesine karşın, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11361, Karar No: 2021/482, Tarih: 12.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11361 E.  ,  2021/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemenin takdiri dosya içeriğine uygun, gerekçesi yerinde görülerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

Karşı Oy

Olay:

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı 14/05/2014 gün 2014/14744 sayılı iddianameyle; 2014 tarihinde ... tarafından mağdur ...'a yönelik yazılan ifadeler nedeniyle kamu görevlisine hakaret suçundan kamu davası açılmış.

İstanbul Anadolu 75. Asliye Ceza Mahkemesi yaptığı yargılama sonrası 10/03/2015 gün 2014/729 esas 2015/207 sayılı kararıyla sanığın beraatine karar vermiş bu karar süresi içerisinde Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 4. Ceza Dairesi 12/01/2021 gün ve 2021/482 sayılı kararıyla oy çokluğuyla beraat hükmünün onanmasına karar vermiş.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin onama kararına katılmıyorum, tebliğname gibi beraat hükmünün bozulması gerektiği kanaatindeyim.

Nedenler:

İstanbul Anadolu Adliyesi'nde Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan ...'ın 2012/192864 sayılı soruşturma evrakı sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği, söz konusu kararın ...'a tebliğ edildiği, ...'un İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi'ne verdiği itiraz dilekçesinde müştekiyi kasdederek; maddi gerçeğin ortaya çıkartılmasında yetersiz kalan Savcı beceriksizliğini gizlemek için KYO kararı vermiştir, istenen defterleri sağlayamayan Savcı acizliğini örtbas etmek için bilirkişi incelemesi istendiği halde bilirkişi raporu almadan KYO vermiştir, şüphelileri yargılamadan kurtarılmak istenmiştir. Savcı dosyaya sunulan belgeleri bile incelememiştir, Savcı suçluları korumuştur, Savcı görevini gereken ciddiyet ve titizlikle yapmamıştır, Savcının görevini layıkıyla yapmaması nedeniyle suçluları koruyacak bir sonuç doğmuştur. İddiaları içeren ifadelerde bulunmuş. Bu ifadeler doğrultusunda kamu davası açılmış ve yargılama yapılmış.

TCK 125 maddesi hakaret suçunu içeren bir düzenleme getirmiş bu düzenleme ile bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişinin cezalandırılması düzenlenmiş.

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi halinde cezanın alt sınırı yükseltilmiş ve suç şikayete bağlı olmaktan çıkartılmış.

TCK 125 maddesi hakaret suçunu içeren bir düzenleme getirmiş bu düzenleme ile bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişinin cezalandırılması düzenlenmiş.

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi halinde cezanın alt sınırı yükseltilmiş ve suç şikayete bağlı olmaktan çıkartılmış.

TCK hakaret suçunu seçimlik hareketlerle işlenecek bir suç olarak düzenlemiştir.

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olması gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Eleştiri herhangi bir kişiyi, eseri, olayı veya konuyu enine boyuna, derinlemesine her yönüyle incelemek, belli kriterlere göre ölçmek, değerlendirmek, doğru ve yanlış yanlarını sergilemek amacıyla ortaya konulan görüş ve düşüncelerdir. Genelde beğenmemek kusur bulmak olarak kabul görmekte ise de eleştirinin bir amacı da konuyu anlaşılır kılmak, sonuç çıkarmak ve toplumu yönlendirmek olduğunda kuşku yoktur. Her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Eleştirinin sert bir üslupla yapılması, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu ise de eleştiri yapılırken görüş açıklama niteliğinde bulunmayan, küçültücü, aşağılayıcı ifadeler kullanılmamalı, düşünceyi açıklama sınırları içinde kalınmalıdır.

AİHM'e göre öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler bir değer yargısı içermekte olup somut bir olgu isnadından bahsedilmiyor ise, değer yargılarını destekleyecek yeterli bir alt yapının mevcut olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Değer yargılarının belli bir düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler en azından ilk bakışta güvenilir görünün delile dayanması gerektiği kabul edilmelidir. Bu deliller sunulmadığı taktirde AİHM bu iddiaların gerçekliğinin kanıtlamasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler en azından ilk bakışta güvenilir görünün delile dayanması gerektiği kabul edilmelidir. Bu deliller sunulmadığı taktirde AİHM bu iddiaların gerçekliğinin kanıtlamasını beklemektedir.

Anayasa Mahkemesi'nin Mahkemelerin düşüncelerini açıklaması ve yayımlamasına yönelik olarak tazminata veya cezaya karar verirken ifade özgürlüğünün kullanılmasından kaynaklanan yarardan çok daha ağır basan korunması gereken bir yararın varlığını somut olgulara dayanarak göstermeleri gerektiğini belirtmiştir.

İfade özgürlüğüne yapılan müdahalenin hakkın ihlali boyutuna ulaşıp ulaşmadığı incelenirken soyut bir değerlendirme yapılamayıp kullanılan ifadelerin tümünün kamusal tartışmalara katkı suna ölçüsünün, ifadelere yönelik kısıtlamaların niteliğinin ve kapsamının, ifadelerin kim tarafından dile getirildiğinin, kime yöneltildiğinin ve kamuoyu ile diğer kişilerin kullanılan ifadeler karşısında sahip oldukları hakların ağırlığının gerektiği gibi değerlendirilip değerlendirilmediğine bakılmalıdır.

İfade özgürlüğü ile büyük ölçüde eleştiri özgürlüğünün güvence altına alınması hedeflenmektedir. Bu nedenle düşüncelerin açıklanması ve yayılması sırasında kullanılan ifadelerin sert olması doğal karşılanmalıdır. Öte yandan siyasi tartışma özgürlüğünün tüm demokratik sistemlerin temel ilkesi olduğu göz önüne alındığında diğer ifade türlerine nazaran siyasi ifade özgürlüğüne ayrıca önem vermek gerekmektedir.

AİHM kararlarında sıklıkla siyasi tartışma ortamının demokratik bir toplumda temel unsurlardan bir olduğunu vurgulamakta ve zorlayıcı nedenler olmadıkça siyasi ifadelerin kısıtlanmaması gerektiğini belirtmektedir. Siyasetçilere yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, diğer kişilere yönelik eleştiri sınırına göre daha geniştir, bunun aksine yargısal görev yapan Hakim ve Savcılara yönelik eleştirilerin daha dar yorumlanması. Her sözün ve eylemin halk tarafından siyasetçilerin denetimine yönelik olduğunun bilincinde ve hoş görüşü ile hareket edilmesi gerekirken, yargısal görev yapan kişiler yönünden eleştiri sınırlarının bu kadar geniş yorumlanmaması gerektiği belirtilmektedir. Dilekçe içeriğinde belirtilen sözler soruşturmayla ilgili değil Cumhuriyet Savcısı'nın kişiliğiyle ilgili ve meşru bir amaç hedeflenmeksizin söylenmiştir. Cumhuriyet Savcısı'nın itibarı, tarafsızlığının korunması, Cumhuriyet Savcının yetkisinin korunması ile ifade özgürlüğünün korunma ihtiyacı açısından adil dengenin aşılması sonucunu doğurmuştur.

Sonuç:

Sonuç:

Davamıza konu olayda Cumhuriyet Savcısı'nın yargısal olarak yaptığı bir eylem sonucu verdiği karar nedeniyle verilen itiraz dilekçesi içerisinde Cumhuriyet Savcısı'nın kişilik onur ve saygınlığına yönelik ifadeler kullanıldığı. Cumhuriyet Savcısı'nın yükümlülüklerini göz arda ettiği hatta suç işlediğini içeren ifadeler kullanılması üçüncü kişilerin nezdinde yargının itibarının korunması, yargı otoritesi ve tarafsızlığının sürdürülmesi için demokratik toplumda korunması gereken değerlere makul ölçü aşılarak saldırı yapıldığı.

03/04/2014 havale tarihli dilekçe içeriğinde ifadelerin savunma ve eleştiri amacının ötesinde sınırlarını aşıp ölçülülük koşulunu ihlal eder nitelikte ve kamu görevlisine karşı görevinden dolayı küçültücü değer yargısı içeren, hakaret kastıyla söylenmiş sözler niteliğinde olduğu ve yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğu. Bu nedenle İstanbul Anadolu 75. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2015 gün ve 2014/729 esas, 2015/207 sayılı kararının tebliğname doğrultusunda bozulması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2023/6261, Karar No: 2024/4081, Tarih: 20.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6261 E.  ,  2024/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2022/337 Esas, 2023/512 Karar

HÜKÜM :Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.12.1999 tarihinde TMSF'ye devredilen Sümerbank A.Ş ile yine Fon bünyesinde bulunan Egebank, Yurtbank, ... Bankası, Bank Kapital ve Ulusal Bank'ın 19.02.2001 tarihinde Sümerbank A.Ş. bünyesinde devren birleştirildiğini, daha sonra Sümerbank A.Ş. hisselerinin 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile OYAK'a satıldığını ve fiili devrin 10.08.2001 tarihinde tamamlandığını, Sümerbank'ın 11.02.2002 tarihinde OYAK bünyesinde devren birleştirildiğini, 2007 yılında hisseleri tekrar satışa konu olan bankanın ünvanının bu kez 07.07.2008 tarihinde ING Bank A.Ş. olarak değiştirildiğini, ING Bank A.Ş. bünyesinde devren birleştirilen Yurtbank, Egebank, Sümerbank gibi bankaların yönetiminin ve denetiminin Fon tarafından devralınmasından sonra anılan bankalarda bulunan hesaplarının kendilerinin bilgi, talimat ve iradesi dışında off shore bankasına havale edildiği iddiasıyla (Oyakbank A.Ş.) ING Bank aleyhine açılan davaların aleyhe sonuçlanması üzerine gönderilen icra emirlerine konu borçların ING Bank tarafından ödendiğini, OYAK ile TMSF arasındaki hisse devir sözleşmesinin 6 ncı maddesinin 13 üncü fıkrası hükmü uyarınca tazmine konu edildiğini, davacı Fon tarafından ING Bank A.Ş.’ye ihtirazi kayıtla 24.02.2012 tarihi itibariyle ödenmeye başlandığını, oysa Sümerbank'ın OYAK'a hisse devrini konu olan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesine Sümerbank'ın toplam aktiflerinin bir kısmının dahil edildiğini, devredilmeyen büyük kısmın Fon bünyesindeki başka bir bankaya devredildiğini, ticaret hukuku kapsamında ve buna bağlı olarak külli halefiyeti doğuracak tarzda bir banka birleşmesinin söz konusu olmadığını, malvarlığı bütün halinde devredilmediğinden bünyesinde birleşen şirketin alacaklılara karşı sorumluluğunu kabul etmenin isabetli olmadığını ileri sürerek, davalıya ihtirazi kayıtla yapılan ödemelerden talimatı olmayanlar hariç tutularak hesaplanan alacağın tahsili için davacı tarafından yapılan ilamsız icra takibine davalının vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.