muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26537, Karar No: 2014/34588, Tarih: 04.12.2014

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacı işçinin iş sözleşmesini haklı bir sebep yokken ve kötüniyetli olarak feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar süresi tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de bu hakkın da her hak gibi 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir. Maddenin 6. fıkrasının açık hükmüne göre, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

Somut olayda iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiği ispatlanamadığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak davalı işverenin fesih hakkını kötüye kullandığı davacı tarafından ispatlanamadığı halde şartları oluşmayan kötüniyet tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışma süresi hesaplanırken 25.04.2005-04.09.2007 ve 25.06.2009-21.10.2009 tarihleri arasında davalı belediyeye ait petrol istasyonunda pompacı olarak, 05.09.2007-24.06.2009 tarihleri arasında ise otobüs muavini olarak çalıştığı ve belirtilen bu dönemlerde ayda yetmişiki saat fazla çalışma yaptığı, buna karşılık 22.10.2009-04.12.2009 tarihleri arasında ise belediye binasında tahsilatçı olarak çalıştığı ve bu dönemde fazla çalışma yapmadığı belirtilmiştir. Bu durumda fazla çalışma ücreti alacağının davacının pompacı ve otobüs muavini olarak çalıştığı 25.04.2005-22.10.2009 tarihleri arası dönem için hesaplanması gerekirken tüm çalışma dönemi için fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3392, Karar No: 2022/364, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3392 E.  ,  2022/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyoneti ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 80 km olduğu, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama devlet karayolu üzerinde Denizli'den Aydın istikametine gündüz vakti sağ şeritten seyri sırasında olay mahalline geldiğinde emniyet şeridinde duran kamyonun sürücü koltuğunun bulunduğu kısımdan aniden kaplamaya inen müteveffa sürücü İsmet Aybıyıkoğlu'na çarpması sonucu müteveffanın asli kusuru ile kendi ölümüne sebebiyet verdiği olayda; sanığın, sağ şeritten gittiği esnada emniyet şeridinde durmakta olan kamyondan aniden kaplamaya inen müteveffaya kaza anında arkasındaki araç kendini solladığından sol şeride geçemediği ve ani gelişen olayda fren tedbirine rağmen duramadığı için çarptığı şeklindeki beyanları dikkate alındığında, sanığın arkasındaki araçta bulunan tanık ...'ın bu hususları doğrular nitelikteki, sanığa ait aracın arkasından ilerlerken sol şeride geçtiği, emniyet şeridinde beklemekte olan kamyondan aniden inen müteveffaya iner inmez sanığın çarptığı, sanığın klakson veya fren tedbiri ile kazayı önlemesinin mümkün olmadığı, sola kırması halinde kendisiyle kaza yapma ihtimali olduğu ve yoğun trafikte sanığın hızının 70-75 km olduğu yönündeki aşamalardaki beyanları ile sanık ...'in sağ tarafında banket üzerinde durmakta olan kamyondan yeterli kontrolü yapmadan inen müteveffaya çarptığı olayda atfı kabil kusuru bulunmadığını söz konusu kazada yol içerisinde akan trafiği yeterince kontrol etmeden kamyondan yol üzerine inen müteveffanın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii ile alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 09/12/2015 tarihli raporu göz önünde bulundurularak mahkemenin sanık hakkında kurulan beraat hükmünün yerinde olduğu anlaşılmakla ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur oranına, oluşa ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5025, Karar No: 2019/2394, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5025 E.  ,  2019/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanıklar hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanıkların, birbirlerini tanımadıklarını,...isimli kişinin kendi üstlerine şirket kurduğunu, sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; ...'nun CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre; aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8953, Karar No: 2018/387, Tarih: 22.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8953 E.  ,  2018/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, müşterek çocukları ... in 17.6.2007 tarihinde ... ... si ile birlikte parkta gezmekte iken davalıya ait ... isimli ... saldırısına uğrayıp yaralandığını, konu hakkında ... 3. Sulh ceza Mahkemesinin 2008/299 E. Sayılı dosyasında dava açıldığını, olay nedeniyle küçüğün yüzünde sabit iz kaldığını ileri sürerek, küçük için 20.000 TL manevi ... ile ... ve ... için 10.000' er TL manevi ve davalının zarardan sorumlu olduğunu 5.000 TL maddi ... ın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, ... kendisine ait olduğunu, olay tarihinde ... ... si tarafından parkta tasması ile gezdirildiğini, küçük çocuğun ... in kuyruğuna basması sebebiyle olayın meydana geldiğini, olaydan dolayı kendisinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi ... istemine ilişkin herhangi bir delil sunmadığı gerekçesi ile maddi ... talebinin reddine; manevi ... yönünden ise, ... ... nın olay yerinde olmadıkları ve dolaylı yoldan yansıma sureti ile manevi ... talep edemeyecekleri gerekçesiyle ... ve ... nın manevi ... istemlerinin reddine, küçük... için ise 2.000 TL manevi ... ın 17.6.2007 tarihinden yürüyen yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayvan sahibi ve idare edenin sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi ... istemine ilişkindir.

BK.nun 56. (TBK 67) maddesinde öngörülen hayvan idare edenin (tutucusunun) sorumluluğu, özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre, hayvanın bakımını ve yönetimini üzerine alan kişi, hayvanı idare eden (TBK 67'de hayvan bulunduran) sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümlülüğü altındadır. Hayvan tutucusunun sorumluluktan kurtulabilmesi hayvanı, hal ve şartlara göre, gerekli bulunan özenle gözetmiş olduğunu ya da bu özen gösterilmiş olsaydı bile, zararın önlenemeyeceğini ispat etmesine bağlıdır. Kanunun öngördüğü bu özen borcu, zararın gerçekleşmesini önlemeye elverişli ve hayvan güdenin almak zorunda olduğu tedbirlerin tümünü kapsar. Durum ve koşullara göre, gereken özenle gözetim gösterilmez, ya da gösterilmiş olsa idi zararın önlenemeyeceği kanıtlanmaz ise, hayvan tutucusu sorumlu olur. Özenle gözetim, hayvanın cinsine, özellikle huyuna göre takdir edilir.

Somut olayda; davacıların oğlu ... in 17.06.2007 tarihinde ... ... si ile birlikte parkta dolaştığı sırada davalıya ait ... ısırması sonucu yaralandığı, olay nedeniyle davalı hakkında yürütülen ceza yargılaması sırasında alınan 07.02.2008 tarihli ... ... Şube Müdürlüğü raporunda küçüğün yüzündeki yara izlerinin sabit iz niteliğinde olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

1-Davacılar, olay tarihinde henüz üç yaşında olan oğullarının bu denli ciddi bir saldırı sonucu yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması nedeniyle hem olaya maruz kalan küçüğün hem de ... - ... olarak kendilerinin ruhsal olarak olumsuz etkilendiklerini belirterek, manevi ... talebinde bulunmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi ... isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi ... isteyemezler. Ancak bir kişinin cismani zarara uğraması sonucu onun ( ana, ... , karı, koca, çocuk gibi ) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa ( örneğin kazaya uğrayan yakın kişi büyük ölçüde iş göremez duruma gelmişse ) onların da manevi ... isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

HGK'nun 26.4.1995 gün ve E: 1995/11-122 K:1995/430 sayılı kararı bu doğrultuda olduğu gibi, Dairemizin de B.K.'nun 47 maddesine getirdiği yorum bu karar ile paralellik arz etmektedir.

Öte yandan BK.’nun 47.maddesine dayalı olarak manevi ... isteminin gerek doğması gerekse kapsamı özel koşullara bağlanmıştır. Beden ve ruh tamlığının ihlalinden başka durum ve koşullar, diğer bir deyişle durumun özellikleri manevi giderimi gerektirmeli BK.’ nun 47.maddesindeki unsurlar gerçekleşmelidir. Bu unsurlar: bir kimsenin bedensel zarara uğramış bulunması, davayı bedensel zarar uğrayanın açması ve özel hal ve şartların gerçekleşmesidir. Özel hal ve şartlardan anlaşılması gereken olayın özellikleri olup hakim her olayın özelliğine göre bunu takdir etmelidir. Manevi ... isteyen yakının kazalı ile olan saygı ve bağlılığının, duygu birliğinin derecesi, biri birlerine gösterdikleri koruma, sevgi, düşkünlük, göz önünde tutularak, manevi zararın oluşup oluşmadığı ve tüm bunların yanı sıra olayın meydana gelişindeki özellikler dikkate alınarak manevi ... ın miktarı değerlendirilmelidir.

Nitekim yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 56/2 maddesi ile de bu konuda düzenleme yapılarak “Ağır bedensel zarar görenin yakınlarına da manevi ... verilebileceği” hükme bağlanmıştır.

Nitekim yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 56/2 maddesi ile de bu konuda düzenleme yapılarak “Ağır bedensel zarar görenin yakınlarına da manevi ... verilebileceği” hükme bağlanmıştır.

Buna göre, mevcut yasal düzenlemeler ışığında, mahkemece, küçüğün yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığının tespiti için tesbiti için ... Kurumundan rapor alınarak, şayet dava konusu olay nedeniyle küçüğün yüzünde oluşan yaraların sabit iz niteliğinde olduğu saptanır ise, olay nedeniyle davacı ... ... nın da ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün bozulduğu kabul edilerek ... ve ... yararına uygun bir manevi ... takdiri gerekirken, yazılı şekilde davacı ... ve ... nın manevi ... istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bunun yanında, davacılar dava dilekçesinde küçük... için 20.000 TL manevi ... talebinde bulunmuşlar, mahkemece yapılan yargılama sonucunda küçük lehine 2.000 TL manevi ... takdir edilmiştir.

Kural olarak hükmedilecek manevi ... ın miktarının belirlenmesi hakimin takdirindedir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakim bu hakkını Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyet ilkesine uygun olarak kullanmalıdır.

Manevi ... ın miktarı belirlenirken kişilik hakkına saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranı, sıfatı, iştigal ettikleri makam ile diğer sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmalı, her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşullar bulunabileceği gözetilerek, takdir hakkını etkileyebilecek nedenler karar yerinde denetime elverişli biçimde ve objektif olarak gösterilmelidir.

Manevi ... davaları sonucunda hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek ... a benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bu para bir ceza olmadığı gibi hükmedilecek manevi ... la bu malvarlığı zararlarının karşılanması da amaçlandığından ... miktarının onun amacına göre belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, takdir edilecek miktar elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde, ... Kurumu'nca yapılacak inceleme sonucunda küçüğün yüzünde sabit iz niteliğinde bir yaralanmanın oluştuğunun tespiti halinde, meydana gelen zararın ağırlığı karşısında, küçük lehine daha yüksek oranda bir manevi ... a hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacıların reddedilen maddi ... talepleri yönünden yapılan değerlendirmede ise;

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde, ... Kurumu'nca yapılacak inceleme sonucunda küçüğün yüzünde sabit iz niteliğinde bir yaralanmanın oluştuğunun tespiti halinde, meydana gelen zararın ağırlığı karşısında, küçük lehine daha yüksek oranda bir manevi ... a hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacıların reddedilen maddi ... talepleri yönünden yapılan değerlendirmede ise;

Kural olarak, TMK'nın 6.maddesi gereğince zararın ve zararın kapsamının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Tedavi giderlerinin her türlü delille ispatı mümkün olup; bu giderlerin mutlaka belgeye bağlanması zorunlu değildir. Zararın gerçek miktarının kanıtlanamadığı veya kanıtlanmasının zor olduğu yahut davacıdan beklenemeyeceği durumlarda, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemler de göz önünde tutularak zararın kapsamı belirlenebilir.

Zarar görenin sağlığına kavuşması için gerekli olan muayene, ... , ambulans ve benzeri taşıma giderleri ile ... , ... , ... , bakım, fizik tedavi gibi giderler tedavi giderleri kapsamı içerisindedir. Zira, sadece iyileşmeyi sağlayan giderler değil, sakatlık ya da hastalığın artmasını önlemek için yapılması zorunlu giderler de tedavi giderlerinden sayılır. İleride yapılması zorunlu olan tedavi giderleri de henüz bu giderler yapılmadan önce talep edilebilir.

Somut olayda, davacılar dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, davalılardan 5.000 TL maddi ... talep etmişler, 04.042012 tarihli dilekçeleri ile maddi ... taleplerinin hastane masrafları, ... , ... , ... , ... masrafları, hastane aşamasında refakatçi masrafı, tedavi için yol gideri, evde bakım ve refakat masrafları, yüzdeki sabit izin yok edilebilmesi için ileride yapılması gerekecek estetik ... masrafları olarak açıklamıştır. Buna karşın mahkemece davacıların maddi ... talepleri bu giderlere ilişkin bir belge sunulmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa eldeki davada davacılar dava konusu haksız fiil nedeniyle yapılan giderlere için belge ibraz edememişse de, olay nedeniyle davacı çocuğun yaralandığı ve tedavi gördüğü sabit olup, tedavi giderinin (doktor, ... , hastaneye gidiş-geliş, konaklama vb tüm giderler) yapılmasının zorunlu olduğu anlaşıldığından bu giderlerin belirlenmesi için uzman bilirkişiden rapor alınması gerekmektedir.

Şu halde; mahkemece, küçüğün tedavi giderlerine ilişkin olarak hangi giderlerin resmi kurum tarafından karşılandığı belirlenerek, resmi kurum tarafından karşılanmayan başka giderlerin de tedavi sırasında yapıldığı kabul edilmek suretiyle; tedavi aşamalarına göre özel tedavi giderlerinin belirlenmesi amacıyla uzman bilirkişilerden rapor alınarak bir karar verilmesi, bu yöntemle hesaplama yapılamaması halinde BK'nın 42. maddesi gereğince uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davacının tedavi masraflarına yönelik istemin reddi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca ileride yapılması zorunlu olan estetik giderlerinin önceden istenmesi mümkündür. Davacılar küçüğün yüzündeki yaralanma nedeniyle uygun yaşa geldiğinde estetik ... yaptırması gerektiğini bildirerek, bu giderin de davalıdan tahsilini talep etmiştir. Bu bağlamda, alınacak ... Kurumu raporuna göre küçüğün yüzünde sabit iz kaldığının saptanması halinde estetik ... giderlerinin uzman bilirkişiye hesaplatılarak, hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu istemle ilgili inceleme yapılmaksızın eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23697, Karar No: 2015/31050, Tarih: 19.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23697 E.  ,  2015/31050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/94272

MAHKEMESİ : Nazilli(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/437 (E) ve 2011/987 (K)

SUÇ : Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması

17/05/2011 tarihli iddianamede her ne kadar sevk maddesi olarak TCK'nun 156. maddesi gösterilmiş ise de; sanığın alacağının çok üzerinde bir meblağı boş senede yazarak icra takibine koymak şeklinde eylemin tavsif edilerek sanık hakkında açılan kamu davasında; eylemin sübutu halinde TCK'nun 209/1. maddesindeki takibi şikayete bağlı 'açığa atılı imzanın kötüye kullanılması' suçunu oluşturacağı ve 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu cihetle; öncelikle senedin kullanıldığı icra dosyası da getirtilip ödeme emri ve dayanak belgelerin katılana tebliğ edildiği tarih belirlenerek şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edildikten sonra Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, HMK.nun cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispatının olanaklı olmadığı gözetilerek delillerin buna göre araştırılıp tartışılması ve sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetinilerek suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.