muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5152, Karar No: 2019/3954, Tarih: 30.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/5152 E.  ,  2019/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 30/04/2019 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Köyü ana su ihale hattına davalı şirket tarafından boru eklenmek suretiyle kaçak olarak götürülen suyun içme ve kullanma amaçlı kullanıldığının görevli personeli tarafından 31/05/2010 tarihinde yapılan denetlemede tespit edildiğini, akabinde boru hattının 1999 yılında ana su isale hattına bağlantısının yapıldığının belirlendiğini, kaçak olarak çekilen hat ile sağlanan suyun kesileceğinin bildirilmesi üzerine davalı şirket ile 15/04/2011 tarihli protokolün imzalandığını, protokole göre davalıya ait istasyonun aylık 1.650 m3 su tükettiğinin kabul edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1999 ila 15/04/2011 tarihleri arasındaki kaçak su kullanımı nedeniyle şimdilik 10.000 TL'nin faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiş; 12/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 249.643,39 TL'ye artırmıştır.

Davalı; resmi bir kurum olması nedeniyle kaçak su kullandığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı ile 15/04/2011 tarihinde protokol imzalamak suretiyle su abonesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin davacı belediyeye ait ana su şebekesinden ekleme yapmak suretiyle kaçak su kullandığının mahallinde yapılan kazı sonucu bağlantı noktası da görülerek belirlendiği, davacı tarafça yapılan başvuru üzerine mahkemece yapılan tespite katılan jeoloji mühendisi bilirkişisi tarafından boru hattının en az 10 yıl süre ile kullanıldığının bildirildiği, ayrıca davalı şirketin 1987 yılından itibaren bölgede faaliyette bulunduğu dikkate alındığında 1999 ila 15/04/2011 tarihleri arasında kaçak su kullandığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 249.643,39 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacı belediyeye ait su hattına davalı şirket tarafından boru eklenmek suretiyle kaçak su kullanıldığı iddiasıyla, haksız fiil hükümleri uyarınca kullanılan suyun bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacı belediyeye ait su hattına davalı şirket tarafından boru eklenmek suretiyle kaçak su kullanıldığı iddiasıyla, haksız fiil hükümleri uyarınca kullanılan suyun bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Davacı belediye, davalı şirketin 1999 yılı ila su aboneliğinin tesis edildiği 15/04/2011 tarihleri arasında kaçak su kullandığını ileri sürmüş, davalı şirket ise kaçak su kullanılmadığını savunmuştur. Buna göre; davacı belediye, davalı şirketin kaçak su kullandığını ve kullanım süresini ispatla yükümlüdür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin, davacı belediye nezdinde su aboneliğinin bulunmadığı, ihbar üzerine davacı belediyeye bağlı görevliler tarafından 31/05/2010 tarihinde yapılan denetimde davalı şirkete ait tesise çekilmiş boru hattının ... Köyü ana su isale hattına bağlandığının belirlendiği, davacı belediyenin başvurusu üzerine Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan tespit ile ... Köyü ana su isale hattından davalı şirkete ait tesise boru hattı çekildiğinin tespit edildiği, akabinde davalı şirketin su aboneliğinin tesisi için davacı belediyeye başvurduğu, bu nedenle imzalanan 15/04/2011 tarihli protokol ile su aboneliğinin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre; davalı şirketin, kaçak su tutanağının düzenlendiği 31/05/2010 ila protokolun imzalandığı 15/04/2011 tarihleri arasında kaçak su kullandığı, dosyadaki deliller ile sabittir. Uyuşmazlık, davalı şirketin 1999 ila 31/05/2010 tarihleri arasındaki dönemde kaçak su kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı belediyenin başvurusu üzerine yapılan tespite katılan jeoloji mühendisi tarafından hazırlanan 11/06/2010 tarihli raporda; jeolojik koşullar ve örtü tabakasındaki kayaçların gözlenmesi sonucunda boru hattının en az 10 yıl süre ile kullanıldığı kanaatinin uyandığı bildirilmiştir. Ancak, mahkemece hükme esas alınan ve davacı tarafça itiraza uğramayan 14/10/2014 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen jeoloji yüksek mühendisleri; anılan tespit raporundaki belirlemenin yerinde olmadığını bildirmişlerdir.

Şu durumda; davacı belediye, davalı şirketin kaçak su kullanımının 1999 yılında başladığını ve tutanağın düzenlendiği 31/05/2010 tarihine kadar devam ettiği iddiasını sunmuş olduğu deliller ile ispat edememiştir.

O halde mahkemece; davalı şirketin 31/05/2010 ila 15/04/2011 tarihleri arasında kaçak su kullandığının sabit olduğu, ancak davacı belediyenin 31/05/2010 tarihi öncesindeki kaçak su kullanıldığı yönündeki iddiasını ispat edemediği gözetilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan kaçak su kullanımı nedeniyle davalı şirketin ödemesi gereken tutar hususunda rapor aldırılması ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; hüküm fıkrasında asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı üzerinden bulunan 249.643,39 TL alacağın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi, diğer bir anlatımla faize faiz yürütülerek karar verilmiş olması, Türk Borçlar Kanunu'nun 121 inci maddesinin son fıkrası hükmüne aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428 inci maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19314, Karar No: 2011/4217, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19314 E.  ,  2011/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşları nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16647, Karar No: 2017/9886, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16647 E.  ,  2017/9886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8152, Karar No: 2014/26686, Tarih: 25.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8152 E.  ,  2014/26686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/34601

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2010/658 (E) ve 2012/790 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığnı ihlal etme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, katılan O.. F..'nın müdür yardımcısı olarak görev yaptığı M.. marketten hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılması talebi ve yine katılan E.. K..'un sorumlusu olduğu B.. marketten hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından cezalandırılması talebi ile iki ayrı dava açıldığı, ikinci eyleme ilişkin olarak açılan kamu davasında Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2011 tarih ve 2010/529 Esas- 2011/188 Karar sayısı ile dosyaların birleştirilmesine karar verildiği halde her iki eyleme ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında hangi eyleme ilişkin olduğu açıkça belirtilmeden yazılı şekilde yalnızca hırsızlığa teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye ve karışıklığa neden olunması,

2-Sanık hakkında, katılan O.. F..'nın müdür yardımcısı olarak görev yaptığı M.. marketten hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinin kabulü halinde, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeksizin anılan kanunun 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında verilen ve adli para cezasına çevrilen cezanın taksitlendirilmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması,

4-Sanığın Mopaş isimli marketten çaldığı eşyaların değerinin 54,5 Tl ve B.. isimli marketten çaldığı eşyaların değerinin 17 Tl olması hususları göz önüne alındığında sanık hakkında TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5-Sanığın katılan E.. K..'un sorumlusu olduğu BİM marketten hırsızlık yaptıktan sonra katılanın haberi olmadan çaldığı sucukların yerini söyleyerek iade etmesi nedeniyle hakkında TCK’nun 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. G.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11547, Karar No: 2015/20320, Tarih: 11.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11547 E.  ,  2015/20320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ilgili sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmeleri gereği otobüs bilet hasılatının %10'unun otobüs işletme şube müdürlüğünde fiilen çalışan işçilere hakkaniyet ölçüsünde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ödeneceğini ileri sürerek bilet prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibariyle işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri gereğince bilet prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı iş yerinde uygulanan 01.03.2008-28.02.2010 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 70. maddesi "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işlerinde fiilen görev yapanlara hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde çalışanlar bu haktan aynen yararlanır. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir", 01.03.2010-29.02.2012 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 69. maddesi ise "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işletme müdürlüğünde fiilen çalışan şoförlere, hareket memuru ve amirlerine hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevi yapanlar bu haktan aynen yararlanır. Bu haktan yukarıda belirtilen vasıflar haricinde kesinlikle bilet priminden yararlanamazlar. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir" düzenlemelerini içermektedir. Dolayısıyla, bilet prim alacağına hak kazanmak için ancak otobüs işlerinde fiilen görev yapılması gerekmektedir. .

Dosya kapsamından davacının şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevlerinde fiilen çalışmadığı, farklı görev icra ettiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8356, Karar No: 2019/8341, Tarih: 10.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8356 E.  ,  2019/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, çalıştığı şirkette yetkili bulunan katılanlar ile ayrı ayrı yaptığı içeriği özel olmayan yüz yüze konuşmları cep telefonu ile kaydettiği iddia edilen olayda;

Sanığın, katılanlar ile yaptığı yüz yüze konuşmayı kaydetmesi eylemin TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı gibi konuşma içeriklerinin özel hayata ilişkin olmaması nedeniyle TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı gözetildiğinden yerel mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanların kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.