muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3056, Karar No: 2023/2434, Tarih: 26.04.2023

Sanık hakkında elde edilen bu bilgiler neticesinde mahkememizce yapılan değerlendirmede; FETÖ/PDY terör örgütü yönetici/üyelerinin kullanımı için oluşturulmuş ve münhasıran bu suç örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan ağ özelliğini bilerek kasten sisteme ancak şifreyle girilebilen dönemde ByLock haberleşme programını kullanmış olması ve ByLock çözümleri, ByLock uygulamasının hizmet sunduğu IP adresleri ile kullandığı cep telefonu ile birçok bağlantı kurulmuş olması dikkate alındığında sanık ile aynı düzeyde bulunabilecek bir vatandaştan iletişim için doğrudan telefon hattını ya da yaygın olan diğer mobil uygulamaları kullanması beklenirken, sanığın "ByLock" isimli uygulamayı kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğu ve örgüt üyeliği için somut bir delil niteliği taşıdığı, sanık ...'un, örgütün sohbet grup sorumlusu ve sohbet hocalarından olduğu, Tire Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Fatih ilköğretim Okulunun müdürü olduğu, İlçe imamının başkanlığında yapılan örgütsel toplantıya katıldığı, örgüte himmet, burs, kurban vb. isim altında maddi yardım topladığı, örgüte ait Aktif Eğitim sendikasının ilçe temsilciliğini yaptığı, Aktif Eğitim Sendikası üzerinden örgüte eleman ve sempatizan kazandırdığı,örgütün tüm faaliyetlerine katıldığı, örgüte katıldığı andan itibaren örgüt ile olan bağını hiç kopartmadığı, örgüt faaliyetleri kapsamında örgütün diğer üyeleri ve yöneticileri ile sürekli irtibat halinde olduğu, örgüte ait okullara, dersanelere, kurslara ve yurtlara öğrenci temin ettiği, Bank Asyada katılım hesabının bulunduğu FETÖ/PDY ile bağlantılı dernek üyeliklerinin bulunduğu ve sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun sübuta erdiği,

Sanığın örgüte sağladığı katkı ve desteğin miktar ve önemi, kastının yoğun oluşu, eylem çeşitliliği ve sanığın kamu görevlisi iken terör örgütüne üye olmak suçunu işlemiş olması göz önüne alınarak cezanın alt sınırından uzaklaşılarak belirlenmesine,

Sanığın sabıkasız oluşu, sosyal ilişkileri, yargılama sürecinde olumsuz bir tutum veya davranışına rastlanılmamış olması ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak hakkında TCK'nın 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümleri uygulanmasına,

Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının miktarı itibariyle yasal koşulları oluşmadığından TCK'nın 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükümleri, TCK'nın 50 nci maddesinde düzenlenen seçenek yaptırıma çevirme hükümleri ile CMK'nın 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmamıştır. Sanığa verilen hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1 inci maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ve TCK'nın 58/9 uncu maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Diğer delillerin atılı suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirtilmeden ByLock kullandığının kabul edilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde sohbet imamlığı yaptığı, dosya içerisinde mevcut Bank ... kayıtlarına göre talimat sonrası dönemde katılım hesapları açtığı, örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle bozma sonrası dosyanın gönderildiği ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2020/3 Esas, 2020/4 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6806, Karar No: 2012/7509, Tarih: 28.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/6806 E.  ,  2012/7509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ....’ın Lüleburgaz Orman Fidanlık Mühendisliği misafirhanesinde müdür, sanık ...’in işçi olduğu, misafirhanede elde edilen gelirlerden 2.881,50 TL'nin döner sermaye hesaplarına yatırmadıklarından haklarında zimmet suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de, sanıkların savunmaları, misafirhane için yaptıkları masraflara ilişkin sundukları belgeler, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı anlaşılmakla,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17615, Karar No: 2019/3330, Tarih: 12.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/17615 E.  ,  2019/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 10/06/2008 tarihinde T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesinde taşeron şirketlere bağlı veri kayıt elemanı olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasını iş sözleşmesini feshettiği 21/07/2014 tarihine kadar sürdürdüğünü, müvekkilinin toplam 15 yıl sigortalılık süresi ile 3600 prim ödeme gün sayısını doldurduğundan kıdem tazminatını alarak işten ayrılabilmek için SGK ... İl Müdürlüğüne başvurduğunu, kurum tarafından müvekkilinin 20 yıl sigortalılık süresi, 4653 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu gerekçesi ile 1475 sayılı yasanın 14.maddesinin 1.fıkrasının 5 nolu bendi uyanca kıdem tazminatı ödenerek işten ayrılabileceğinin bildirildiğini, müvekkilinin SGK'dan aldığı yazıyı ... Devlet Hastanesi ve son taşeron şirket olan ... A.Ş.'ye aynı tarihte bildirdiğini, çalışma süresince emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, müvekkilinin 2009 yılı sonuna kadar asgari ücretin 1.30 katı ücret ödeniyorken 2010 yılında düşürülerek asgari ücret ödenmeye başlandığını, ileri sürerek kıdem tazminatı ile ilave tediye farkı, ücret farkı ve yıllık izin ücretlerinin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı idare arasında karşılıklı imzalanmış herhangi bir iş akdi ya da sözleşme olmadığından T.C. Sağlık Bakanlığına husumet tevcih etme imkanı bulunmadığını, bu nedenle söz konusu davanın husumet nedeni ile reddi gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ayrıca davacının çalıştığını iddia ettiği süreyi ve ücretini en iyi bilen kişi olduğunu, bu nedenle kıdem tazminatını açıkça belirleyebilecek durumda olduğunu, dolayısıyla davanın kısmi ya da belirsiz alacak davası olarak ikame edilemeyeceğini, idare bünyesinde dışarıdan sağlanan hizmet alımlarının sürekli iş mahiyetinde olmayıp, süreli iş olduğunu, hizmet alımları kapsamında yapılan ihalelerin 4734 sayılı kanun hükümleri çerçevesinde yapıldığını, sözleşmesi biten her hizmet için yeni bir ihale yapıldığını, aynı şirketin yerinden yapılan ihaleyi tekrar kazanacağı gibi bir durumun garantisinin söz konusu olmadığını, dolayısıyla her yenilenen ihalenin bir öncekinden bağımsız olarak yapıldığını ve bunun sonucunda yüklenici şirketin değişebildiğini idare ile davacının en son çalıştığı şirket arasında yapılan hizmet sözleşmesi ve bu sözleşmenin ekleri incelendiğinde idarenin asıl işveren olduğu hususunun ortaya çıkmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait hastenede temizlik ihalesi kapsamında veri giriş elemanı olarak çalıştığı, bu işin asıl iş kapsamında olduğu, taşeron şirketler değişse de davacının sürekli aynı yerde aynı işi yaptığı, buna göre davalının işçisi sayılması gerektiği, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle fesh edilmesi nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca, ilave tediye hakkı da olduğu öte yandan ücretininin rızası dışında düşürülmesi nedeniyle ücret farkı alacağı da olduğu ancak yıllık izin ücreti alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili 30/11/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep artırımında bulunmuş ve davalı tarafça bu ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'i öne sürülmüştür.

Dava, kısmi dava niteliğinde olup, Mahkemece, ıslaha karşı öne sürülen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık ise davacının ücretinde rızası dışında düşüş olup olmadığı ve fark ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususlarındadır.

İş sözleşmesinin esaslı unsurlarından olan ücret unsurunda işçi aleyhine yapılacak bir değişikliğin geçerli olabilmesi için bunun 4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bunun anlamı ücrette yapılacak indirimin yazılı olarak işçiye bildirilmesi üzerine işçinin de bu değişikliği altı iş günü içerisinde yazılı olarak kabul etmesi durumunda ücrette yapılacak değişiklik geçerli hale gelir.

Hizmet sözleşmesinin esaslı unsurlarında yapılacak değişikliğin kabulü işçi tarafından yazılı bir muvafakat bildirimi ile yapılabileceği gibi taraflar arasında imzalanacak yeni bir hizmet sözleşmesi vasıtası ile de yapılabilir.

Somut uyuşmazlıkda, davalı veya alt işverenleri tarafından davacı işçinin ücretinde yapılan indirim için işçiden yazılı bir muvafakat alınmadığı, fakat dava konusu edilen sürede değişen bazı alt işverenler ile davacı arasında hizmet sözleşmeleri imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacı ile alt işverenler arasında imzalanan ve ücret miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunun 22. maddesi kapsamında ücrette yapılan indirimi işçinin yazılı olarak kabul ettiğini gösterir ve bu tarihten itibaren ücrette yapılan indirim geçerli hale gelir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, 2009 yılı sonuna kadar asgari ücretin 1.30 katı ücret ödeniyorken 2010 yılında rızası dışında düşürülerek asgari ücret ödenmeye başlandığını ileri sürmüştür.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücretin davacı iddiasında olduğu gibi davacının rızası dışında düşürüldüğü gerekçesiyle 01/01/2010-21/07/2014 tarihleri arası için fark ücret alacağı hesaplanmıştır.

Dosyaya iki adet iş sözleşmesi sunulmuş olup, bunlardan 01/01/2013 tarihli sözleşmede ücret açıkça belirtilmediğinden bu sözleşmenin dikkate alınmaması yerindedir. Ancak 01/01/2014 tarihli davacının imzasını taşıyan iş sözleşmesinde ücret açıkça belirlenmiştir. Bu halde 4857 sayılı Kanunu 22. maddesi kapsamında sözleşme tarihinden itibaren sözleşmedeki ücret geçerli olup, fark ücret alacağı hesabında bu sözleşmenin dikkate alınmaması hatalıdır. Öte yandan 01/01/2014 tarihli sözleşme fesih tarihinde geçerli olup davaya konu alacakların hesabında son ücret olarak bu sözleşmedeki miktar dikkate alınmalıdır. Hatalı değerlendirme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21768, Karar No: 2013/2397, Tarih: 06.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21768 E.  ,  2013/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çocuğu ...'ın, 14/10/2005 tarihinde yapılan garanti anlaşmasının 3. maddesine göre, lise 1. sınıfta iken şirkete ait üniversite hazırlık kursuna 4 yıl süre için % 100 indirim ile alındığını, sözleşmeye göre dershane, davalının çocuğundan 4 yıllık kurs boyunca kurs ücreti almayacağını, buna mukabil öğrencinin kursa 4 yıl süre ile devam edeceğini, başka dershaneye gitmeyeceğini, öğrencinin kurstan dilerse 1. yılın sonunda hiçbir ücret ödemeden ayrılabileceği, ancak 2. yılın sonunda ayrılırsa 2. yılın ücretini, 3. yılın sonunda ayrılırsa hem 2. hem de 3. yılın ücretini ödemeyi kabul taahhüt ve garanti ettiğini, davalının çocuğunun 1,2,3 yıl kursa devam ettiğini, tüm kursları aldığını, her türlü sınavlara girdiğini, kendisine kitap, döküman, dergi vs. ne gerekiyorsa ücretsiz olarak verildiğini, ancak 3. yılın sonunda başka bir dershanenin transfer teklifi nedeniyle kurs ücreti ödemeden başka bir dershaneye gittiğini belirterek, 2.400,00 TL kurs ücretinin dava tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının çocuğunun dersanede 4 yıl süre için % 100 indirim ile kaydedildiğini, davalının sözleşmenin 4. maddesine aykırı davrandığı gerekçesiyle 2.400,00 TL kurs ücretinin tahsili talebiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, eğitimin kalitesinin düştüğü ve çocuğunun başarısız olmasından korktuğunu, bu nedenle başka dersaneye aldığını savunmuştur, Mahkeme, sözleşmede garanti alanının yükümlülüğünün ayrıntılı olarak düzenlenmesine rağmen garanti verenin yükümlülüğünün sadece %100 ücrette indirim yapma, ÖSS hazırlık kursunun öğrencinin başarısını sağlama adına eğitim ve öğretim kadrosu yönünden sözleşmenin düzenlendiği tarihten sonra gerçekleşecek olumsuz şartlar ve kursun öğrenci üzerindeki başarısı yönünden müeyyidelerine ilişkin şartları taşımaması, tek taraflı olarak düzenlenmiş olması nedeniyle 4077 sayılı kanunun 6. maddesinde düzenlenen haksız şart niteliğinde olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.Dosya kapsamından mahkemenin gerekçesinde belirttiği,"... sözleşmenin düzenlendiği tarihten sonra gerçekleşecek olumsuz şartlar ve kursun öğrenci üzerindeki başarısı yönünden ..." herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalının çocuğunun, sözleşme tarihinden sonraki dönemlerde, başarısı yönünden dersanenin olumsuz etkilerinin somut olarak belirlenmesi gerekirken, aksine düşüncelerle ve soyut tespitlere dayalı olarak yazılı şekilde davanın reddine hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 6.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16593, Karar No: 2015/21095, Tarih: 26.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16593 E.  ,  2015/21095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2015

NUMARASI : 2015/255-2015/272

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin yurtdışında ilk defa işe girdiği tarih olduğunun tespiti ile 22.11.2013 tarih itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece verilen ilk kararın Dairemizin 27/11/2014 tarih 2014/71600 Esas ve 2014/25400 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak verilen kararın Dairemizin 09/04/2015 tarih 2015/5733 Esas ve 2015/7692 Karar sayılı ilamı ile ilk bozma kararının ortadan kaldırılarak yeniden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece yeniden Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/6. maddesinde; “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.” hükmü yer aldığından dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3173, Karar No: 2020/663, Tarih: 18.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3173 E.  ,  2020/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... AŞ 2-... 3-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... AŞ ve diğerleri aleyhine 28/09/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın ve internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... A.Ş.’nin yayın sahibi olduğu... Gazetesi’nin 02/05/2015 tarihli nüshası ile www. ... .com isimli internet sitesinde davalı ... tarafından kaleme alınan ‘’AKP’nin Valileri’’ başlıklı yazı içeriğinin asılsız olduğunu, davacıyı küçük düşürme, onur, şeref ve saygınlığını zedeleme amacına yönelik olduğunu, dava konusu yazı içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda kullanılan ifadelerin gerçeğe aykırı olduğu, güncel olmadığı gibi yapılan haberle özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu bu nedenle basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.