muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8525, Karar No: 2015/12155, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8525 E.  ,  2015/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin ilaçların depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasında farklar bulunması nedeniyle davalı işvereni zarara uğrattığı gerekçesiyle haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, yapılan araştırmada davacının IMS verileri üzerinden aslında olmayan ilaç ve gerçekleşmeyen satış raporunun oluşturulduğunu, bu raporda IMS veriler üzerinden aslında olmayan ilaç ve gerçekleşmeyen satışlar yapılarak işverenin zarara uğradığını, bu nedenlerle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamı gözetilerek davacıya öncesinde herhangi bir ceza verimesi yoluna gidilmediği, davacının bu eylemlerinden dolayı davacıya öncesinde herhangi bir ceza verilmesi yoluna gidilmediği, davacının böyle bir eylemde bulunması ihtimaline binaen biriminin değiştirilmesi veya başka bir iş alanına sevki gibi işin verimini düşürmeyecek ve aksatmayacak nitelikte başka önmeler alınması gerekirken bir defaya mahsus yapılan bu eylemi sonucu iş akdinin feshinin geçerli ve haklı sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içeriğinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından fesih tarihi itibari ile en azından geçerli nedenlerin bulunduğunun kabulü gerekir. Bu haliyle geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının sonucunda ortaya çıkacağı ceza davasının sonucuna görede davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasında tartışılabileceği açıktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi bu mevcut delillere göre geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 38,20 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20678, Karar No: 2015/28583, Tarih: 13.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/20678 E.  ,  2015/28583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/930-2014/607

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davalı A.. Temizlik ve İnş. Kay. Hiz. Mak. İnş. Gıd. Tic. ve San. Ltd. Şti. avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı O.. Ü.. adına kimse gelmedi. Davalı A.. Temizlik ve İnş. Kay. Hiz. Mak. İnş. Gıd. Tic. ve San. Ltd. Şti. adına Avukat M.. B.. ve karşı taraf adına Avukat M.. T.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren üniversiteye ait işyerinde, alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davacının 01.01.1992-31.05.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de, çalışma süresinin belirlenmesinde yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir.

Davalı alt işveren A.. Tem. ve İnsan Kaynakları Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, hizmet döküm cetvelinde kaydı bulunan 01.01.2011-31.05.2012 tarihleri arasında davacının müvekkili şirket bünyesinde çalıştığını kabul etmektedir. Bu halde, davacının 01.01.2011 tarihinden önceki çalışmalarının, davalı asıl işveren işyerinde geçip geçmediği hususunun araştırılması gereklidir. Anılan sebeple, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgileri ( varsa asıl işveren-alt işveren veya ihale makamı bilgileriyle birlikte) celp edilerek incelenmeli ve davacının kayıtlı çalışmalarının hangi işverenlere ait işyerinde geçtiği ve bu işverenlerin davalı üniversitenin alt işvereni olup olmadığı belirlenmelidir.

Diğer taraftan, mahkemece çalışmanın kesintisiz sürdüğü kabul edilmiş ise de, hizmet döküm cetvelinden bir kısım tarihlerde çalışmanın kesintiye uğradığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında tanık delili haricinde delil bulunmamaktadır. Davacı tanığı G.. A..'nın, asıl işverene ait işyerinde çalışması bulunmadığından, davacının çalışma süresini bilmesi beklenemez. Diğer tanık Y.. A.. ise, işyerinde bir dönem çalıştığını beyan etmekte ise de, tanığın hizmet döküm cetveli dosya içeriğinde bulunmadığından beyanları denetlenememektedir. Bu halde, davacı tanığı Y.. A..'nın, hizmet döküm cetveli ve uyuşmazlığa konu tarih aralığında çalıştığı işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgileri Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan celp edilerek incelenmeli ve tanığın bordro tanığı olup olmadığı değerlendirilerek beyanları denetlenmelidir.

Yukarıda belirtili yönlerden yapılacak araştırma neticeleriyle birlikte tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davacının çalışma süresi ve çalışmasının kesintisiz olup olmadığı noktalarındaki uyuşmazlık çözümlenmeli ve neticeye göre sonuca gidilmelidir.

3-Mahkemece, davacının haftalık iki buçuk saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, işyerinde çalışması bulunmayan davacı tanığı G.. A..'nın çalışma düzenine ilişkin beyanlarına itibar edilemez. Diğer tanık ise, haftanın beş günü 07:30-17:00 saatleri arasında çalışıldığını ifade etmiştir. Dosya kapsamında, fazla çalışma iddiasına ilişkin başkaca delil bulunmamaktadır. Bu halde, haftanın beş günü 07:30-17:00 saatleri arasında çalışıldığının ve dokuzbuçuk saatlik söz konusu günlük çalışmada Yargıtay içtihatları uyarınca en az bir saatlik ara dinlenme süresinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiğinden, haftalık çalışma süresinin kırkbeş saati aşmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Anılan sebeple, davacının fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı A.. Tem. ve İnsan Kaynakları Tic. ve San Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13553, Karar No: 2012/13492, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13553 E.  ,  2012/13492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/03/2011 gün ve 2011/360 - 2690 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında davaya konu Hisarönü Köyü, 139 ada 25 parsel sayılı 1392,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kayalık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş; aynı köy 139 ada 26 sayılı, 3437,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, iki katlı tamamlanmamış kargir bina ve tarla niteliğiyle, önceden ... Ata Tarım'a aitken, ölümüyle mirasçılarına kaldığı, taksim ve satış ile ...’e geçtiği ancak, asliye hukuk mahkemesinde ... ... Dinç tarafından açılan tescil davası bulunduğu nedeniyle, malik hanesi açık olarak tesbit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinde ... tarafından, dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın, Medenî Yasanın 713 (mülga Medenî Yasanın 639). maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle açılan davayla, Necip Mümtaz Şerefli ve arkadaşları dava konusu taşınmazın, öncesinde 3 çiftlik arazisine ait tapu kayıtları kapsamı içerisinde kaldığını ileri sürerek, tescil davasına itiraz ve elatmanın önlenmesi istemiyle açtıkları dava birleştirildikten sonra davaya konu taşınmaz için kadastro tesbit tutanağı düzenlendiğinden söz edilerek, dava dosyası kadastro mahkemesine aktarılmış; ...'in 139 ada 25 sayılı parselin, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescili istemiyle açtığı dava da, bu dava ile birleştirilmiş; davacılardan...yetkili Avukatları vasıtası ile davadan feragat etmişlerdir.

Mahkemenin, gerçek kişilerin açtıkları davaların reddine; çekişmeli parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin 29.04.2010 gün ve 2009/1480 - 377 sayılı kararı, davacı ... vekili ile davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.03.2011 gün ve 2011/360 - 2690 sayılı kararı ile “çekişmeli taşınmazların etraflarındaki orman alanları ile bütünlük arz eden orman ve orman sayılan yerlerden olduğu, bu yerlerin 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi ve 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğu 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14 ve 17.

maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu belirlenip, çekişmeli parselin malik hanesinin de açık olduğu ve mahkemece gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerektiği de gözetilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına” değinilerek ONANMIŞ; bu kez, davacı ..., çekişmeli parsellerin orman sayılan yerlerden olmadığı, yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu halde, mahkemece eksik incelemeyle parsellerin orman olarak tesciline karar verildiği iddiasıyla, yerel mahkemenin onama kararının kaldırılarak, çekişmeli parsellerin adlarına tesciline karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

1) Eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları ile orman kadastro tutanaklarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla çekişmeli parsellerin orman sınırları dışında bırakıldığı, çekişmeli 139 ada 25 sayılı parselin tamamı ve 26 sayılı parselin orman bilirkişi krokisinde (A), fen bilirkişi krokisinde ise (B) ile gösterilen 892,30 m2 yüzölçümündeki bölümünün öncesi ve eylemli durumu itibariyle çam ağaçları ile kaplı, sınırdaki devlet ormanının devamı niteliğindeki eylemli devlet orman alanı olduğu, bu bölümler için davacı gerçek kişiler yararına ziyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek davacı ...'in bu bölümlere ilişkin davalarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...'in 139 ada 25 sayılı parselin tamamı ve 26 sayılı parsein fen bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin yerinde olmayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2) Davacı ...'in çekişmeli 139 ada 26 sayılı parselin orman bilirkişi krokisinde (B) fen bilirkişi krokisinde ise (A) ile gösterilen 2544,84 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin itirazlarına gelince; bilirkişi raporlarıyla bu bölümün öncesi ve eylemli durumu itibariyle, orman örtüsü bulunmayan, önceden tarla olarak kullanılırken, keşif günü itibariyle üzerinde ev ve bahçesi niteliğiyle zilyet edildiği, yerel bilirkişi ve tanıkların kadastro tesbit tarihinden en az 20 yılı önce başlayan zilyetliği doğruladıkları, buna göre fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bu bölüm için, davacı ... yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığı halde, ...'in bu bölüme ilişkin davasının reddine ve bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin yerel mahkeme kararı ve bu kararın onanmasına ilişkin daire kararı da doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı ...'in çekişmeli Hisarönü Köyü, 139 ada 25 sayılı parselin tamamı ve 26 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 892,30 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen karar düzeltme isteminin REDDİNE,

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı ...'in çekişmeli Hisarönü Köyü, 139 ada 25 sayılı parselin tamamı ve 26 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 892,30 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen karar düzeltme isteminin REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı ...'in, karar düzeltme isteminin kabulüyle, çekişmeli 139 ada 26 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 2544,84 m2 yüzölçmündeki bölümü yönünden, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.03.2011 gün ve 2011/360 - 2690 sayılı onama kararının KALDIRILARAK, ikinci bentde açıklanan nedenlerle, (A) ile gösterilen 2544,84 m2 yüzölçmündeki bu bölüme ilişkin yerel mahkemenin 29.04.2010 gün ve 2009/1480 - 377 sayılı kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının davacı ...'e iadesine 28.11.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2024, Karar No: 2017/4701, Tarih: 25.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2024 E.  ,  2017/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 20/11/2015 tarih ve 2015/1208-2015/1768 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının işletme hakkı sahibi olduğu dava dışı ait hamamın işletme hakkının 11.09.2001 tarihli sözleşme ile müvekkiline devredildiğini, bunun karşılığında davalıya emaneten ve depozito olarak 60.000,00 TL verildiğini, davacının sözleşmeden dönmesi halinde davalıya ödenen paranın faizsiz olarak iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı tarafından 06.01.2004 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, buna göre davalıya verildiği iddia edilen 60.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilininhamam işletmeciliği yaptığını, kendisinin hamama nezaret ettiğini, hamama nezaret etmek için davacıyı mesul müdür olarak yetkilendirdiğini, müvekkilinii hamam için resmi dairelerde gerekli işlemleri yapabilmesi için davacıya imzalı boş iki adet kağıt verdiğini, davacının dayandığı 11.09.2001 tarihli belgenin bu şekilde davacı tarafından rıza dışı doldurularak müvekkilinden para talep edildiğini, davacının dava dilekçesi ile sunmuş olduğu fotokopi belgenin aslının müvekkilinde olduğunu, davacının sonradan sunmuş olduğu belge ile fotokopi belgenin farklı olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava açarken fotokopisini sunduğu belgenin aslı olarak sonradan dosyaya ibraz ettiği belgenin fotokopi belgeden farklı olduğu, fotokopisi sunulan belgenin aslının ise davalı elinde olduğu, belgelerdeki metin ile imza arasında mutat olmayan geniş bir mesafenin bulunduğu, ayrıca noterde düzenlenen 09.09.2002 tarihli vekaletname içeriğine göre davalıya ait hamamın çalıştırılmasına, teftişlerde hazır bulunulmasına ve tutanakların imzalanmasına yönelik davacının davalı tarafından mesul müdür olarak yetkilendirildiği, bu hususlarının birlikte değerlendirilmesi sonucu davalının savunmasını kanıtladığı, davacının dayandığı belgenin davalının rızasına aykırı doldurulduğu, bu nedenle de davacı tarafından davalıya 60.000,00 TL verildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.