muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3581, Karar No: 2017/4987, Tarih: 25.09.2017

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE 25/09/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili, Büyükşehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkındaki 3030 sayılı Kanun'un uygulanması ile yönetmeliğin 50. maddesi uyarınca emlak, kira geliri ve satışından elde edilecek hasılatın dağıtımından oluşan idare payının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davada taraflar 3533 sayılı Kanun'un 1.maddesinde belirtilen kuruluşlardan olup, aralarındaki uyuşmazlığın çözümü Kanun'un 4. maddesine göre mecburi tahkim usulüne tabidir. Buna göre kamu kuruluşları arasındaki uyuşmazlıklarda o yerin en kıdemli hukuk mahkemesi hakiminin hakemlik görevini yapacağı kararlaştırılmış bulunmaktadır. Aynı Kanun'un 6. maddesine göre hakemlerce verilen kararlar kesin olup bu kararlar aleyhine ancak bu kararı veren hakeme itiraz edilebilir.Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 3. madde uyarınca Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar 1086 sayılı HMUK'da davalara kanun yolları uygulamaya devam olunur. Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ve 454. maddesine uyularak devam olunacaktır.

Somut olayda, uyuşmazlığa ...10. Asliye Hukuk Mahkemesi hakem sıfatıyla bakmış ve 14/10/2014 tarihinde karar vermiştir. Karar tarihinde Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmediği için kanun yolları bakımından 6100 sayılı HMK hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.Olayımıza uygulanması gereken 1086 sayılı HMUK'un 427/b. maddesi uyarınca "Kesin olarak verilen hükümlerle niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan hükümler, Adalet Bakanlığı'nın göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Başsavcısı tarafından kanun yararına temyiz olunabilir.

Zorunlu tahkimde ya da ihtiyari tahkimde olsun hakemlerce bakılan uyuşmazlıklarda verilen kararlar birer hükümdür. 1086 sayılı HUMK'a göre Adalet Bakanlığının temyiz incelemesinde geçmemiş bütün hükümler hakkında yazılı emir yoluna başvurma hakkı vardır.

Temyiz isteği Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde hüküm kanun yararına bozulur. Bu bozma hükmün hukuki sonuçlarını kaldırmaz.

Zorunlu tahkimde ya da ihtiyari tahkimde olsun hakemlerce bakılan uyuşmazlıklarda verilen kararlar birer hükümdür. 1086 sayılı HUMK'a göre Adalet Bakanlığının temyiz incelemesinde geçmemiş bütün hükümler hakkında yazılı emir yoluna başvurma hakkı vardır.

Temyiz isteği Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde hüküm kanun yararına bozulur. Bu bozma hükmün hukuki sonuçlarını kaldırmaz.

3533 sayılı Kanun uyarınca mecburi tahkim sonucu verilen kararlara karşı da Adalet Bakanlığının yazılı emri ile kanun yararına temyiz yoluna başvurma hakkı vardır. Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. (ör: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2006/6222-7562, 2007/5642-7012, 5. Hukuk Dairesi 2004/11216-1524, 4. Hukuk Dairesi 2002/7548-8095 vs) Şu halde Adalet Bakanlığının yazılı emri yoluyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan temyiz isteminin esastan incelenmesi gerekirken mecburi tahkim usulüne göre verilen kararlara karşı kanun yararına temyiz isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle talebin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 25/09/2017
Yargıtay — Esas No: 2005/5362, Karar No: 2006/3971, Tarih: -

2. Ceza Dairesi 2005/5362 E., 2006/3971 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/5362 E., 2006/3971 K.**

**- FAİLİN UZLAŞMASI

- KASTEN YARALAMA

- KENDİLİĞİNDEN HAK ALMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 308 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 12 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Kendiliğinden hak almak suçundan sanık ... .....'nun yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (EREĞLİ)Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 03.05.2005 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık hakkında kendiliğinden hak almak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; eylemin TCK.nun 308/3,61/1. maddelerine uygun gerçekleştiğinin kabulü ile kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

1)Olay tarihinden önce kesinleşen mahkeme kararına göre, sanığın anlaşmazlık konusu olan bahçede yetkili makamlara müracaat edebileceği bir hakkı olmadığının anlaşılması karşısında, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesinin 2.fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" şeklinde düzenleme yapılmış, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanması usulleri belirlenmiş, bu kanunun 12.maddesi ile de 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır. Ayrıca l.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yargılamanın nasıl yapılacağına ilişkin kurallar yeniden düzenlenmiş, 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 18.maddesi ile de, 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükten kaldırılmış, 5237 Sayılı TCK.nun 73/8.maddesinde şikayete bağlı suçlarda mağdur ile failin uzlaşması halinde açılan kamu davasının düşürülmesine karar verileceği, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254.maddelerinde ise uzlaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağına ilişkin kurallar düzenlenmiştir.

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi ile 5252 Sayılı Kanunun 9.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi ile 5252 Sayılı Kanunun 9.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3874, Karar No: 2022/981, Tarih: 10.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3874 E.  ,  2022/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 287 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacının annesi ...’e ait iken onun ölümü ile mirasçıları arasında yapılan taksim neticesinde davacıya kaldığını, 60 yılı aşkın zamandır ekilip biçilerek tarım arazisi olarak kullanıldığını ancak kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit gördüğünü ileri sürerek, taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve 2013/671 E., 2014/354 K. sayılı kararıyla; tespit tarihi itibariyle davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22/06/2015 tarihli ve 2014/21483 E., 2015/8767 K. sayılı kararıyla; “ ...,Mahkemece taşınmazın niteliğinin tespiti açısından keşifte tek ziraatçi bilirkişi görevlendirildiği, mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının soyut beyanları ile yetinildiği, taşınmazın öncesinin zilyetlikle iktisaba elverişli tarım arazisi olup olmadığı yeterince araştırılmadığı gibi; hava fotoğraflarından da yararlanılmadığı,” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2015/404 E., 2019/90 K. sayılı kararıyla; davaya konu edilen 287 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit tarihinden önce 20 seneden fazla bir süre davacı ve annesi ... tarafından nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet edildiği, taşınmazın özel mülke elverişli olduğu, imar ihyasının çok uzun yıllar önce tamamlanmış olduğu, taşınmaz üzerinde korunması gereken kültür varlığının bulunmadığı, kuru tarım arazisi olarak taşınmazın davacı ve evveli tarafından kullanıla geldiği, taşınmaza komşu şahıs arazisinin de bulunduğu, taşınmazın 1978 tarihli hava fotoğrafları ile 1996 tarihli Marmaris O21-d1 pafta numaralı memleket haritalarında zilyet edilen açıklık olarak göründüğü, 2010 yılındaki uydu fotoğrafında ise, aynı yıllarda ekilmiş biçilmiş olduğunun ve üzerindeki ağaçların rahatlıkla görüldüğü, taşınmazın, 1992 yılı hava fotoğrafında teraslı yapısıyla imar- ihya edildiği ve kültür tarım arazisi özelliğinde olduğunun anlaşıldığı, 1992 yılı memleket haritalarında krem-bej renkli açıklık olarak gözlenen alanların tamamının tarım arazisi olarak işaretlendiği, bu haritalarda dava konusu parselin, tarım alanları içerisinde kaldığı, 287 ada 7 parsel numaralı taşınmazın, uzun yıllar önce imar-ihya faaliyetlerinin tamamlandığı, 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde belirtilen miktar sınırlamalarının aşılmadığı, tespit tarihi itibariyle davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Muğla İli Marmaris İlçesi Bozburun Mahallesi 287 ada 7 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın davalı Hazine adına kayıtlı olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili, davaya konu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını, eksik ve yanılgı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek, temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili, davaya konu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını, eksik ve yanılgı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek, temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz". düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3.Değerlendirme

6.3.1 Kadastro sonucunda Muğla İli Marmaris İlçesi Bozburun köyü çalışma alanında bulunan 287 ada 7 parsel sayılı 2.127,69 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 07.12.2015 tarihinde Fahriye Keskin adına tespit edilmiş, Komisyona yapılan itiraz üzerine 29.03.2007 tarihli komisyon kararı ile Hazine’nin itirazı kabul edilerek taşınmazın taşlık-kayalık vasfı ile Hazine adına tespitine karar verilmiş, komisyon kararı 24.09.2007 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

6.3.2 Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

6.3.2 Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

6.3.3 Kadastro komisyon tutanağından, dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildiği, bu nedenle niteliği itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu 287 ada 7 parsel sayılı taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda dosyaya sunulan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda, taşınmazın %35 genel eğime sahip olduğu, dört adet teraslama yapıldığı teras setlerinin kısmen kuru taş duvar kısmen de taş ve kayalardan oluşan doğal şevlerden ibaret olduğu, tınlı toprak yapısında olduğu, taşınmaz üzerinde 8-12 yaş 2 adet zeytin, 4 adet badem ve 30-35 yaş 2 adet zeytin, 4 adet badem ağacı bulunduğu belirlenmiştir. Öncesi imar-ihyaya muhtaç olan bir yerin zilyetlikle edinilebilmesi için, önce yoğun emek ve para sarf edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar 20 yıl ekonomik amaca uygun olarak tasarruf edilmesi gerekir. Dosya arasında bulunan ziraatçi bilirkişi raporunun ekindeki fotoğraf incelendiğinde, taşınmazın imar-ihyasının tamamlanmadığı ve çekişmeli taşınmaz bölüm üzerinde iktisaba elverişli bir zilyetliğin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6.3.4 Hal böyle olunca; Mahkemece, temyize konu taşınmaz üzerinde, davacı lehine 3402 sayılı Yasa’nın 14. ve 17. maddelerinde belirtilen imar-ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun ispat edilemediği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19069, Karar No: 2017/6794, Tarih: 16.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19069 E.  ,  2017/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, hizmet tespiti ve iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298'inci maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu belirtilmiştir. Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaması gerekir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden de sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.(10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23E 268 K, 2012/6-97 E 203 K, 2012/10-149 E 291K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; gerekçeli kararda davacıların murisi 01.10.2009 ile 24.09.2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı şirkette çalıştığının tespitine, 24.09.2013 tarihinde meydana gelen ve davacıların murisi Mehmet Ali Bilir'in ölümü ile sonuçlanan kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiş ise de kısa kararda sadece 01.10.2009 ile 24.09.2013

./..

tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı şirkette çalıştığının tespitine karar verilmesi yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin usul ve kanun hükümlerine aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan iadesine, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18965, Karar No: 2021/7640, Tarih: 16.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18965 E.  ,  2021/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : VAKFIKEBİR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmediği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9006, Karar No: 2010/17146, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9006 E.  ,  2010/17146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.