muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1586, Karar No: 2010/8121, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1586 E.  ,  2010/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9535, Karar No: 2022/1863, Tarih: 02.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9535 E.  ,  2022/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 363 ada 1 parsel sayılı 61.474,55 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit görüp tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, murislerinden kendisine miras yoluyla kalan yaklaşık 2.000,00 m² yüzölçümündeki taşınmazının, 363 ada 1 parsel içinde tesbit edildiğini iddia ederek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... Köyü, 363 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde bırakılan yaklaşık 2.000,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 363 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide (P21) ile gösterilen 1.808,95 m²’lik bölümünün tapu kaydının iptali ile taşınmazın bu bölümünün 363 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile son parsel sayısıyla davacı gerçek kişi adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen ilk karar davalı Hazine vekilince temyiz edilmiş; hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 24.12.2012 tarihli ve 2012/13716-14873 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, dava konusu taşınmazın zilyetlik ile kazanılabilmesinin mümkün olup olmadığının çevre parsellerle birlikte incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun, taşınmazın bitişik orman parseli ile ... Çayına göre durumunun, davacının kullanım ve zilyetlik durumunun ilamda anlatılan bilimsel yöntemlerle kesin olarak belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi, gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisinin 05.05.2015 tarihli rapor ve ekindeki krokide belirtilen ve davalı adına kayıtlı ... İli Akören İlçesi ... Köyü Mavi Mevkiinde kain 363 ada 1 parselin kırmızı renkli (A) ile işaretli 1.332,38 m² yüzölçümündeki kısmın iptali ile adanın son parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekili temyize gelmiştir.

Dava, kadastro öncesi zilyetlik iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2016/15058, Karar No: 2018/5572, Tarih: 22.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15058 E.  ,  2018/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı eşi aleyhine açmış olduğu boşanma davasının derdest olduğunu, boşanma sürecinde ailesinin yanına taşınmak zorunda kaldığını, müşterek evden ayrılırken özel eşyaları da dahil hiçbir şey alamadığını, boşanma davasında verilen ara karar gereğince, müşterek eve girerek kendisine ve çocuğuna ait birtakım özel eşyalarını alabildiğini, davacıya nişan, düğün ve doğumda takılan ziynet eşyalarının verilmediğini, ziynetlerin düğünden hemen sonra davalı tarafından davacıdan alındığını ve akıbeti hakkında bilgi verilmediğini ileri sürerek nişanda, düğünde ve doğumda takılan ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; açılan boşanma davasının halen derdest olduğunu, davacının boşanma niyeti ile daha önce de iki kez annesinin evine gittiğini, davacının müşterek evi terk ettiğini, özel eşyalarını uhdesinde bulunan anahtar ile sonradan gelerek evden aldığını, sekiz yıllık evlilik süresince ziynet ve altınların davacının zilyetliğinde kaldığını, evlilik birliği sürecinde davacının bilezik bozdurarak ... ekran televizyon aldığını, evlenmeden önce eşyaların bir kısmını düğünde takılan takıları bozdurararak ödeyecekleri konusunda anlaştıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; davacı tanıklarının beyanlarının duyumdan ibaret olduğu, dinlenen davalı tanıklarının ise; davacıya takılan ziynetlerin düğünden sonra davacının zilyetliğinde

kaldığını ve evi terk ederkende yanında götürdüğünü, müşterek evin anahtarının her iki tarafta da olduğunu, davacının da müşterek evi terkten sonra zaman zaman eve gelip gittiğini beyan ettikleri, kesinleşmiş boşanma kararında davacının müşterek evden kovularak uzaklaştırıldığına ilişkin bir kabulün olmadığı, gerek tanık beyanlarından gerekse boşanmaya ilişkin karar içeriğinden her iki tarafında fiili ayrılıktan sonra üzerlerinde bulunan anahtar ile müşterek eve girip çıktıkları, dinlenen davacı tanık beyanlarının davacı tarafın iddiasını doğrulamadığı, bilgilerinin soyut duyumlardan ibaret olduğu, davacı tarafın kendisine hatırlatılan yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayları kanıtlaması gerekir.Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Hayat deneyimlerine göre olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Bu bağlamda davacı kadın, dava konusu ziynet eşyasının varlığını ve evlilik birliği içinde elinden zorla alınıp, bozdurulduğunu ispat yükü altındadır.Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.Somut olayda, davacının iddiası dava konusu ziynet eşyalarının davalı uhdesinde kaldığı yönündedir. Davalı vekili 12.05.2015 tarihli dilekçesinde; düğünde, nişanda ve doğumda takılan takıların, takıldığı günden itibaren davacı zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunduğunu, çoğu takıların evlilik süresi içerisinde davacı tarafından nakde çevrilerek evlilik birliği borçlarına, evlilik birliği ve çocuk için yapılan giderlere ve özel olarak davacı tarafın yaptığı giderlere harcanıldığını, kullanılmayan bazı takılar kalmış ise bunların da davacı elinde olduğunu belirtmiştir. Tanık olarak dinlenen davalının ağabeyi; tarafların yaklaşık 8 yıl kadar evli kaldıklarını, evlendiklerinde düğünü borçla yaptıkları için takılan takıların bozdurularak borçların kapatıldığını tahmin ettiğini, düğün akşamı verilen yemekte yakın akrabaların yemek parasının da hatırladığı kadarı ile düğünde takılan paralarla ödendiğini beyanlarında dile getirmiştir. Davalının annesi ise beyanlarında; düğün gecesi yemeğe gidecekleri için küçük altınları bir geceliğine kendisine emanet ettiklerini, diğerlerinin davacıda kaldığını, ertesi gün küçük altınları davacıya iade ettiğini, düğün akşamı yakın çevre ile yemek yenildiğini, yaklaşık 15 kişinin parasını davalı oğlunun düğünde takılan paralarla ödedidiğini, sonrasında davacıya takılan altınların akıbeti konusunda bilgisinin bulunmadığını, tarafların evlenmeden önce almış oldukları eşyaların birçoğunun borçlarını düğünden sonra kendisinin ödediğini, çocukları olduktan sonra 3 yıl kadar tarafların kendi evinde kaldıklarını, tarafların evlerine bir ...televizyon ve bilgisayar satın aldılar, bunun parasını da çocuğa takılan altınlardan bozdurarak ödediklerini mahkemece alınan ifadesinde beyan etmiştir. Diğer davalı tanığı ise beyanlarında; takılan takıların akıbeti konusunda görgüye dayanan bir bilgisi olmadığını, sadece davalının annesi olan teyzesinden düğün borçlarını ödediklerini duyduğunu ifade etmiştir. Mahkemece, davalı tanık beyanları, davacıya takılan ziynetlerin düğünden sonra davacının zilyetliğinde kaldığını ve evi terk ederkende götürdüğü yönünde değerlendirilmiş ise de tanıkların bu şekilde bir beyanları bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tanık beyanları yeniden değerlendirilmek ve davalı vekilinin 12.05

. Mahkemece, davalı tanık beyanları, davacıya takılan ziynetlerin düğünden sonra davacının zilyetliğinde kaldığını ve evi terk ederkende götürdüğü yönünde değerlendirilmiş ise de tanıkların bu şekilde bir beyanları bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tanık beyanları yeniden değerlendirilmek ve davalı vekilinin 12.05.2015 tarihi dilekçesindeki beyanları da göz önüne alınarak yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda sonucu dairesinde bir hüküm tesisi gerekirken tanık beyanları yanlış değerlendirilerek, davalı vekilinin beyan dilekçesi gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1084, Karar No: 2025/195, Tarih: 13.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1084 E.  ,  2025/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1578 E., 2022/771 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/688 E., 2020/462 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin işlettiği kantin için davalı Pet Gaz Zile Tüp bayiinden aldığı tüpü yakmaya çalışırken tüpün gaz kaçırdığını fark edip tüpün başına takılan vanayı çıkarttığında tüpün sibobunun olmadığını ve tüpün içine düştüğünü gördüğünü mutfakta yanar vaziyette büyük tüplerin bulunması, içeride çok sayıda öğrenci olması nedeniyle büyük bir patlamadan korkarak, tüpün gaz kaçıran haznesini elleriyle kapatıp koşarak kantinden tüpü çıkarmaya çalıştığını ve ayrıca bir felaket yaşanmaması adına öğrencilere bağırarak uzaklaşmalarını istediğini, müvekkilin bir patlama olmadan tüpü dışarıya çıkarmayı başardığını, ancak bu esnada tüpü elleriyle kapatmaya çalıştığı için çıkan kimyasal gaz ellerine sirayet ettiğini, akabinde müvekkilin hastaneye kaldırıldığını, müdahale sonrası ise müvekkilin iki elinde de ağır yanıklar ve sol el yüzük parmağında hissizlik meydana geldiğini, bu konuyla ilgili olarak Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2507 dosyası ile soruşturmanın yürütüldüğünü, müvekkilin kazadan sonra ellerini kullanamadığını ve çalışamaz hale geldiğini ileri sürerek; adli yardımdan yararlanmasını, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı .... vekili; müvekkil firmanın kusuru bulunmadığını, muhtemelen davacının tecrübesizliği sebebiyle vanayı takarken tüpe zarar verdiğini, zira tüpün yetkili personel eliyle ve köpükle sızdırmazlık kontrolü yapılarak takıldığını, davacının itfaiyeyi çağırmayarak ihmali davranışta bulunması ve tüpe bizzat müdahale etmek suretiyle oluşan kusurlu davranışı nedeniyle olayın yaşanmasına neden olduğunu, öte yandan hastane kayıtlarına göre kaza sonrası davacıda oluşan yanıkların birinci derece üzerinde olmadığını, yani maddi bir zararının bulunmadığını, ayrıca müvekkil firma ve bölgedeki ilgili bayinin yaşanan olay sonrasında davacıyla ilgilendiklerini ve yardımcı olmaya çalıştıklarını, ancak davacı tarafın yaşamış olduğu bu kötü olayı bir kazanç kapısına dönüştürmeye çalıştığını , bu manada davacı tarafın manevi tazminat talebinde haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Aziz Petrol Ürünleri Şti yetkilisi; şirketin ....'nin Zile bayisi olup sadece müşterilere sattığını ve kullanılan boş tüpleri de .... Şirketine göndermekle yükümlü olduğunu, şirketlerinde kesinlikle tüp dolumu ve üretimi yapılmadığını, dolayısıyla açılan bu davaya karşı husumet itirazında bulunduklarını, öte yandan davacının şirketlerinden 04/11/2014 tarihinde satın alınan tüpün sağlam ve kullanılmaya elverişli bir şekilde kendisine teslim edildiğini, hasarlı ve gaz kaçıran bir tüpün tesliminin mümkün olmadığını, kullanıcının kullanım hatası nedeniyle iddia edilen olayda şirketin kesinlikle sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca yaşanan olay neticesinde şirket prensipleri gereği davacı ile bizzat ilgileniklerini, buna rağmen kendi yükümlülüklerini yerine getirmeyen ve kendi kusuru ile bu kazaya sebebiyet veren davacının, şirketi ilgisizlik ile suçlamış olmasını kabul etmediklerini belirterek davacının kendi kusuru nedeniyle oluştuğunu iddia ettiği kaza nedeniyle şirketin hiçbir sorumluluğu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekili; davaya konu olaya ilişkin LPG tüpünün müvekkil şirkete sigortalı ait bir tüp olduğuna dair herhangi bir somut belge bulunmadığını, olay anında şofbene takılı olan tüpün hangi marka tüp olduğuna dair hiçbir delil ve tespit bulunmaksızın sorumluluk sigortacısı olarak müvekkil şirkete husumet yöneltilmesine itiraz ettiklerini, dosya üzerinde konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle kusur dağılımına(şofben, tüpgaz) ve maluliyet tazminata ilişkin olarak bilirkişi incelemesi yapılması, SGK’ya her hangi bir gelir bağlanıp bağlanmadığının sorulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının elinde meydana gelen zararın davalıların kusurundan kaynaklandığını ispat edemediği, ayrıca olay sonrası zarara neden olduğu iddia edilen tüpe ulaşılamadığından üzerinde bilirkişi incelemesi yapılamadığından tüpün üretiminden kaynaklı davalıların sorumluluğunun gerekip gerekmeyeceğinin anlaşılamadığı, bunun dışında davacı olay sırasında itfaiye haber vermek yerine kendisinin tüpe müdahale etmesi ile meydana gelen zararın kendi kusurundan kaynaklandığı yönünde mahkemede kanaat uyandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının yaralanmasına ilişkin yürütülen soruşturmada verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edildiğini, Sulh Ceza Hakimliğince verilen itirazın süre yönünden reddine dair karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğunu, davacının yaralanmasına sebep olan tüpün davalı bayi tarafından incelenmek üzere alındığını, tüpün bulunmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ayıplı tüp nedeniyle yaralandığı iddiasıyla maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

1.Somut olayda; davacı, davalı bayiiden aldığı tüpü yakmaya çalışırken tüpün gaz kaçırdığını farketmesi üzerine tüpün başına takılan vanayı çıkarttığında tüpün sibobunun olmadığını ve tüpün içine düştüğünü fark ettiğini, mutfakta yanar vaziyette büyük tüplerin bulunması nedeniyle büyük bir patlamaya neden olmaması için tüpün gaz kaçıran haznesini elleriyle kapatıp koşarak kantinden tüpü çıkardığını, ancak bu esnada tüpü elleriyle kapatmaya çalıştığı için çıkan kimyasal gazın ellerinde ağır yanıklara neden olduğunu iddia etmiştir. Davalı tüp bayiisi yetkilisi ceza soruşturmasında alınan ifadesinde; davalı şirket yetkilisinin talimatı doğrultusunda dava konusu tüpü alarak incelenmek üzere şirketin Hatay ili Dörtyol ilçesindeki tüp dolum merkezine gönderdiklerini beyan etmiştir. Davalı şirket ceza soruşturma dosyasına verdiği beyan dilekçesinde; dava konusu tüpün üretim yılı, seri numarası, tesise getirlidiği tarih vb. bilgilerin bildirilmesi halinde kayıtların tetkik edilerek bilgi verileceğini belirtmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının elinde meydana gelen zararın davalıların kusurundan kaynaklandığını ispat edemediği, ayrıca olay sonrası zarara neden olduğu iddia edilen tüpe ulaşılamadığından üzerinde bilirkişi incelemesi yapılamadığından tüpün üretiminden kaynaklı davalıların sorumluluğunun gerekip gerekmeyeceğinin anlaşılamadığı, bunun dışında davacı olay sırasında itfaiye haber vermek yerine kendisinin tüpe müdahale etmesi ile meydana gelen zararın kendi kusurundan kaynaklandığı yönünde mahkemede kanaat uyandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (HMK) “İspat Yükü” başlıklı 190 ıncı maddesinde;

“(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır.Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”