muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11440, Karar No: 2015/19498, Tarih: 16.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11440 E.  ,  2015/19498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tutulduğu meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21 ve 76. maddeleridir. 21. madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır. 76. madde kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinden sorumlulukta kusur sorumluluğu esasır.

Kusur durumu saptanırken, Kusur raporlarının 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının veya meslak hastalığının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde iş kazası veya meslek hastalığı meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacının hizmet döküm cetvelinde, 01.05.1988-31.08.1989; 01.01.1995-15.05.2009 ve 16.05.2009 tarihinden itibaren devam etmek üzere “diş protez labaratuvarı” mahiyetinde işyerinde çalışması bulunduğu, 03.09.2010 tarihli ... Meslek Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu raporunda silikoz ağır, buna bağlı solunum fonksiyon bozukluğu mesleki tanısı ile Kurumca %51 sürekli iş göremezlik belirlendiği ve kontrol kaydı konulmadığı, hükme esas alınan kusur raporunda davalının %70 kusurlu olup, %30 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkisinin bulunduğu kanaatinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; Mahkmece, davalı işveren ve sigortalının kusur durumları özellikle kaçınılmazlık olgusunun yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, kaçınılmazlık olgusu ve oranı belirlenirken genel ifadelerle yetinildiği anlaşılmakla, öncelikle, oluşan meslek hastalığına karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, işverence tüm önlemlerin alınıp alınmadığı, tüm önlemler alınmış olsaydı, yine de, meslek hastalığının meydana gelip gelmeyeceği, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve sigortalı da bu önlemlere uyduğu halde meslek hastalığı meydana gelmişse ancak bu durumda kaçınılmazlıktan söz edilebilebileceği dikkate alınarak, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat kapsamında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınmalı, varsa çelişki giderilmeli, kaçınılmazlık olgusu bu çerçevede somut verilerle değerlendirilip, böylece meslek hastalığının meydana gelmesinde kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6910, Karar No: 2022/8004, Tarih: 16.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6910 E.  ,  2022/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezi iş yerinde uzman doktor olarak 01.07.2017 tarihinden itibaren hizmet vermeye başladığını, davacıya ihbar süresi verilerek 06.09.2019 tarihi itibarıyla iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını, müvekkilinin aylık 10.000,00 TL ücret almasına rağmen davalı işveren tarafından ücretinin bir kısmı elden, kalanı ise bankaya yatırılmak suretiyle ilk üç ay Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında tam olarak ödendiğini, devam eden aylarda ise elden verilen ücretin ödenmediğini, sadece 2019 yılı Mayıs ayı sonunda ve Haziran ayı içinde iki parça halinde ücretinin bankaya tam olarak yatırıldığını, 2017 yılı Ekim ile 2019 yılı Mayıs ayı arası dönemde on dokuz aylık ücreti, 2019 yılı Haziran ile Eylül arası üç aylık ücretin eksik ödendiğini, 2019 yılı Mayıs ayı ücretinin Haziran ayı içinde bankaya tam olarak ödendiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket yetkilisi 18.10.2019 tarihli imzalı ve kaşeli dilekçe ile davacının tam zamanlı hizmet sözleşmesine rağmen part time şeklinde çalıştığını belirterek yargılama sürecinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Şirket yetkilisi 18.10.2019 tarihli imzalı ve kaşeli dilekçe ile davacının tam zamanlı hizmet sözleşmesine rağmen part time şeklinde çalıştığını belirterek yargılama sürecinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarında davacının iş sözleşmesinin (04) kodu ile "belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi" olarak sonlandırıldığının tespit edildiği, banka kayıtlarının incelenmesinde davacıya 10.09.2019 tarihinde kıdem tazminatı olarak 11.238,77 TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sonlandırıldığı ve davacının bakiye kıdem tazminatı alacağının bulunduğu, davalı işverence davacının yıllık izin kullandığına dair yıllık izin belgesi ibraz edilmediği, davacı talebi ile bağlı kalınarak davacının 23 gün yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, banka kayıtları, davacının yaptığı iş ve Türk Tabipler Birliği tarafından bildirilen emsal ücret davacının talebini aşmadığından ücretin net 10.000,00 TL olduğu, imzasız ücret bordroları ve banka kayıtları birlikte değerlendirildiğinde davacının bakiye ücret alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Şirket yetkilisi; davaya ancak 4. duruşmada bilirkişi raporu tebliğ edildiğinde katılabildiklerini, ilk duruşma tebligatının ilgisiz kişiye teslim edildiğini, bu konuda suç duyurusunda bulunduklarını, Mahkemece geç katılmaları nedeniyle hiçbir savunma yapmalarına imkân verilmediğini, davacının gerçek ücretinin aylık ücret ve prim toplamı olan 5.120,00 TL olduğunu, part-time çalıştığı hâlde ücretinin düzenli ödendiğini, davacının hasta ve personel şikâyetleri üzerine işten çıkarıldığını, kıdem tazminatı ve alacaklarının 4.000,00 TL üzerinden brütü hesaplanarak banka yolu ile ödendiğini, davacının çalışma süresince ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ücret bordrolarının imzalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinde uzman doktor olarak çalışmış olan davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 06.09.2019 tarihinde sona erdirildiğinin ve fesihten sonra 10.09.2019 tarihinde bir miktar kıdem tazminatı ödemesi yapıldığının anlaşıldığı, banka kayıtları gereğince yapılan ödemeler, emsal ücret araştırması birlikte değerlendirilerek tespit edilen net 10.000,00 TL ücretin dosya kapsamı ile uyumlu bulunduğu, bu durumda davacının bakiye kıdem tazminatı ve ücret alacağı hesabında bir hatanın bulunmadığı, davalı tarafa çıkarılan tebligatta tebliğ tarihinin 04.10.2019 olduğu, davalı Şirket yetkilisi tarafından 18.10.2019 tarihli dilekçe ile Mahkemece istenen belgelerin sunulduğu ve davacının part - time çalıştığının belirtildiği, dolayısıyla davalının açılan davadan başından beri haberdar olduğu, talep edilen alacaklar yönünden davalı tarafından sunulan belgeler değerlendirilerek sonuca gidildiğinin anlaşılmasına göre davalı tarafın tebligatın usulsüz olduğu savunmasının sonuca etkisinin bulunmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret alacağı ile hukuki dinlenilme hakkının ihlâl edilip edilmediği konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4978, Karar No: 2012/6988, Tarih: 27.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4978 E.  ,  2012/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.06.2012 gün ve 2012/96 Esas, 2012/3970 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu davalı kooperatifin,...'ın elektrik dağıtım tesisi kurmayı geciktirmesi nedeniyle kendi dağıtım tesisini kurduğunu, ancak ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü'nün, ... yönetmelikleri ve kurul kararları gereği, dağıtım lisansı bulunmayan tüzel kişilerin, perakende elektrik satışı yapamamaları nedeniyle tesislerin en kısa zamanda iz bedel (1 TL) üzerinden...'a devredilmesi talebini içeren yazısı üzerine kooperatifin 22.07.2008 tarihli olağanüstü toplantısında elektrik dağıtım tesislerinin 1 TL iz bedel üzerinden...'a devredilmesi için Kooperatif Yönetim Kurulu'na yetki verildiğini, ancak daha sonra 521 ada 5 parselde bulunan trafoya ait 237,04 m'lik gayrimenkulun 1 TL iz bedelle devir kararı içerisinde yer almadığının farkedilmesi üzerine kooperatifin 18.10.2009 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yapılarak eksik kalan 521 ada 5 parselde bulunan trafo için tahsis edilmiş 237.04 m²'lik gayrimenkulun 1 TL iz bedeliyle...'a devredilmesi ve devri mümkün olmayan saç köşk tipi trafo postalarının kaldırılarak yerlerine alçak gerilim baksı (dağıtım kutusu) konulması için yönetim kuruluna yetki verildiğini, dağıtım tesislerinin gerçek bedelinin 2.035.000,00 TL iken 1 TL iz bedelle devrinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 18.10.2009 tarihli genel kurulda alınan 2 ve 3 nolu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devir işleminin kooperatifin menfaatine olduğunu, davaya konu genel kurul kararlarının önceki genel kurulda unutulan trafo arsası olan parsele ilişkin olduğunu,...'a 1 TL iz bedelle devir hususunun 22.07.2008 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulda kesinleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifçe 13 adet trafonun devri hususunun bir önceki 22.07.2008 tarihli genel kurulda karara bağlandığı, bu doğrultuda devir işleminin gerçekleştirildiği, davaya konu taşınmazdaki trafonun da devri yapılan elektrik dağıtım sisteminin bir parçası olduğu, 22.07.2008 tarihli genel kurulda alınan devir kararı ile kooperatifin davaya konu parsel yönünden de devir iradesini ortaya koyduğunu, diğer yandan, devir kararının davalı kooperatif üyelerinin yararına alındığını, genel kurul kararlarının Yasa'ya, anasözleşmeye ve

iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.06.2012 tarih ve 2012/96-3970 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.06.2012 tarih ve 2012/96-3970 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13258, Karar No: 2009/14096, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/13258 E.  ,  2009/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün temyiz edene tebliğine dair belgede tebliğ tarihinin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligat ... aracılığıyla yapılmış ise, ... Müdürlüğünden tebliğ tarihinin sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi; kalemde memur eliyle tebligat yapılmış ise, kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5183, Karar No: 2023/6373, Tarih: 23.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5183 E.  ,  2023/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 değişik iş

HÜKÜMLÜ : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silahla tehdit, kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık, yaralama, kasten öldürme ve birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçlarından Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, iyi halli olmadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olmadığına ve 6 ay sonra durumunun yeniden değerlendirilmesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.02.2021 tarihli ve 2021/732 sayılı kararına yönelik şikâyetin kabulü ile bahse konu kararın iptaline ilişkin Çorum İnfaz Hâkimliğinin 03.03.2021 tarihli ve 2021/628 Esas, 2021/653 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/187 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-19-11672-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/56609 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/56609 sayılı kanun yararına bozma isteminin;