muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7213, Karar No: 2024/931, Tarih: 13.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7213 E.  ,  2024/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/227 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/227 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı ilâmı ile;

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/227 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı ilâmı ile;

"Oluşa, katılanın aşamalardaki ifadelerine, tanıklar ..., ..., ...'ın adli ve idari soruşturma aşamasındaki beyanlarına, 31/12/2012 tarihli katılan ile tanıklar tarafından tutulan tutanak ve katılan hakkında düzenlenen aynı tarihli adli rapor içeriğine, tanık ...'ın mahkeme aşamasındaki ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın ... ... Lisesinde okul müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde aynı okulda öğretmen olarak görev yapmakta olan sanık ile katılan arasında, katılanın sürekli rapor aldığı hususunda tartışma çıktığı, çıkan tartışmanın arbedeye dönüştüğü, sanığın katılana yumruk atmaya çalıştığı, ardından katılanı itekleyip yere düşürdüğü, alınan adli rapora göre katılanın sol el ikinci parmak orta falanksta parçalı kırık meydana getirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda, CMK'nin 226. maddesi hükmü gereğince TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanması için ek savunma hakkı verilmesi suretiyle sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, tanıklar ... ve...'ın "soruşturma aşamasında katılanın baskısı altında ifade verdikleri ve tutanağı imzaladıklarına" ilişkin sonradan değişen ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,"

Nedeniyle oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile; önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Katılanın ... ... Lisesinde okul müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde aynı okulda öğretmen olarak görev yapmakta olan sanık ile katılan arasında, sanığın sürekli rapor aldığı hususunda tartışma çıktığı, sanığın çıkan tartışma sonucu katılanı itekleyip yere düşürmek suretiyle olaydan bir hafta geçtikten sonra alınan adli tıp raporuna göre kemik kırığına yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı iddiasıyla sanık hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek katılan müdürün kendisini odasına çağırdığı, müdür yardımcılarının da odada olduğu ve toplantı yaptığını söyleyerek gündemi sorduğunda sert bir şekilde "aldığın raporlar sahte, aramızda konuştuğumuz gibi bunları tekrar söyle, okuldan ayrılacak mısın" demesi üzerine kendisiyle bu tarz müdür yardımcılarının önünde

konuşmasının rencide edici olduğunu söylediği, katılanın "gitmediğin takdirde hakkında soruşturma başlatacağım" dediği ve odadan çıktığı, arkasından "defol çık dışarıya" diye bağırdığını duyunca geri dönüp "bana birde hakaret mi ediyorsunuz" deyince katılanın kendisine müdahale ettiğini, araya müdür yardımcıları girince kendisini odadan çıkarttıklarını belirttiği, katılanın ise beyanında, sanığın çok sık rapor alması nedeniyle çocukların derslerinin boş geçtiği için şikayetler alınca tenefüste sanığı çağırıp kendisine ... bir şekilde mağduriyetleri anlatınca sanığın sinirlenerek "kim nereye gidiyorsa gitsin şikayet etsin" deyip sehpaya vurduğu, katılanın kendisinin de bu durumdan rahatsız olduğunu söyleyince "seni gece ararım" dediği, bunun üzerine sanığa "çık dışarıya" dediği defol demediği, ardından sanığın hızlı bir şekilde geri gelip yumruk vurmak için elini savurduğu, kendini korumak için sol elini yüzüne doğru kaldırdığında yumruğun eline isabet ettiği, parmağının kırıldığını belirterek şikayetçi olduğu, olayda tanık olan müdür yardımcılarından K.D.'nin beyanında, normalde salı günleri toplantı yapılmasına rağmen pazartesi günü katılanın toplantı yapılacağını ve gündemin sanık olduğunu söylediği, sanığı dersten çağırdıkları, sanığın gelip herkesi görünce "hayırdır mahkeme kurmuşsunuz beni mi yargılayacaksınız" dediği, katılanın toplantı olduğunu söylemesi üzerine tutanak ve gündemi isteyen sanığa katılanın "göremezsin" diyerek aralarında konuştuğu konuları söylemesini istediği, daha öncesinde de katılanın kendilerine sanık ile konuştuğunu, tayin isteyeceğini ve bu şekilde sanığa "ya tayin ya görevlendirme iste yoksa raporlarını milli eğitime bildireceğim" dediği, sanığın ise "ben kadrolu öğretmenim aramızda bu şekilde konuşulmamıştı artık tayin istemiyorum" diyerek elini sehpaya vurarak çıktığı, çıktıktan sonra katılanın "çık dışarı" dediği, defol kelimesini duymadığı, sanığın tekrar odaya girerek "birde hakaret mi ediyorsunuz" dediği sırada katılanın koltuğundan ayağa kalktığı, kendisinin de gayri ihtiyari bir şey olacak endişesiyle ikisinin arasına girdiği, her ikisinin de birbirine saldırmadığı, bu esnada katılanın muhtemelen koltuğa takılarak yere düştüğü, sanığın katılana "gece seni ararım" diye bir söz söylemediği ve "seni öldürürüm yanına bırakmayacağım" diye tehdit etmediği, soruşturma aşamasında katılanın kendilerine "öğleden sonra sizi çağıracaklar bu şekilde ifade verin" deyince soruşturma sırasında farklı ifade verdiği, vicdanen rahatsız olduğu için şimdi gerçekleri söylediği, tutanağı da katılanın imzala demesi üzerine imzaladığını belirttiği, yine müdür yardımcılarından tanık F.A

.A.'nın da toplantı kısmına kadar benzer beyanda bulunduğu, sanığın dışarı çıktıktan sonra geri geldiğinde katılanın da ayağa kalktığı, ikisinin birbirine girdiği, bu esnada katılanın koltuğunun üzerine geri düştüğü, sanığın sadece katılan kendisine "çık dışarıya" dediğinde "senin Allah'ın da beni dışarıya çıkaramaz" dediği, sanığın "seni öldürürüm akşam seni arayacağım" demediği, "yanına bırakmayacağım" demediği, yine müdür yardımcısı olan tanık K.A.'nın da beyanında, katılanın sanığa "huzursuzluk veriyorsunuz okuldan tayin yada görevlendirme ile gitmenizi istiyorum. Yoksa raporlarınızın sahte olduğunu düşünüyorum bunu milli eğitime bildirip soruşturma açacağım" gibi sözler söylediğini, katılanın konuşmalardan sonra son kez sanığa "fikrinizi alıyorum gidiyor musunuz kalıyor musunuz" deyince sanığın "üzerimde baskı oluşturuyorsunuz bunu kabul etmiyorum gereğini yapın" deyip odadan çıkmasının ardından katılanın "çık dışarıya" diye bağırması üzerine sanığın geri gelip "bu kadar konuşmadan sonra hakaret mi ediyorsunuz" dediği sırada katılanın aniden koltuktan kalkmaya çalıştığı esnada koltuğun devrilip yere düştüğü, sanığın henüz masaya yaklaşmadığı aralarında

iki buçuk metre mesafe olduğu, sanığı sıkıntı olmasın diye dışarıya çıkardığı, sanığın tehdit ettiğini duymadığını, sanık ilk girdiğinde gündem ve toplantı konusunu sorunca katılanın "göremezsiniz" dediği, olaydan sonra katılanın hemen bir tutanak düzenleyip kendilerine imzalattığını, o gün ve sonraki

günlerde kendilerine baskı oluşturduğu ve ardından istifasını isteyip okuldan ayrıldığı, soruşturma sırasında bu nedenle baskıyla ifade verdiği ve tutanağı imzaladığı, vicdanen rahatsızlık duyduğu, olayın ardından barıştırmak istediklerini ancak gerçekleşmediğini belirttiği ayrıca katılana ait raporun olay esnasında alınmadığı, olaydan bir hafta sonra müracaat üzerine 07.01.2013 tarihinde düzenlendiği, tanıkların çelişkili beyanları ve bu çelişkiyi katılanın kendi üzerlerinde kurduğu baskı sonucu verdikleri değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama suçunu işlediğine dair her tür şüpheden uzak yeterli kesin delil bulunmadığından beraatine karar verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı ilâmı ile sanığa 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ek savunma hakkı verilerek cezalandırılması gerekirken tanıklar K.D. ve K.A.'nın soruşturma aşamasında katılanın baskısı altında ifade verdikleri ve tutanağı imzaladıklarına ilişkin sonradan değişen ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verildiği gerekçesi ile bozulmuş ise de katılanın tanıkların çalıştığı okulda müdür olarak görev yapması sebebiyle baskı oluşmuş olabileceği, tanıkların mahkeme huzurunda alınan beyanları ile çelişki olması halinde tanıklıklarına ilişkin şüphe oluşacağı ve gerekçede belirtildiği üzere katılanın olay tarihinden bir hafta sonra darp raporu alması ve katılanın yaralanmasının elinde meydana geldiği ve bu hususun sanığın savunması ile uyumlu olarak düşmeye bağlı oluşabileceği tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil sonucu tam bir vicdani kanaat oluşmadığından Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2023/212 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3196 Esas, 2022/7366 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19885, Karar No: 2013/7422, Tarih: 05.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19885 E.  ,  2013/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR :

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının hizmet döküm cetvelinin 2008 yılını tümü ile gösterir şekilde gönderilmesi,

2-Hizmet döküm cetvelinde 31.03.2008 tarihinden sonra davacının işe girişi yapılmış ise işyerine ilişkin tescil bilgileri ve bu işyeri ile Kırıkkale Üniversitesi arasında hizmet alım sözleşmesi yapılmış ise sözleşmelerin eklenerek gönderilmesi,

3- Davacının çalıştığı en son alt işveren olduğu belirtilen .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile Kırıkkale Üniversitesi arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1911, Karar No: 2019/2555, Tarih: 28.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1911 E.  ,  2019/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... Müh. Danışmanlık Ltd. Şti. vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.Davalı vekili, mahkemeye verdiği 30.04.2019 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunarak müvekkilinin temyiz harcından muaf tutulmasını istemiş, bu nedenle de temyiz dilekçesini verirken gerekli harç ve giderleri yatırmamış, temyiz dilekçesi ekinde, herhangi bir delil ibraz etmemiş, davalı şirketin iflas ertelemesi kapsamında ihtiyati tedbir altında bulunduğunu iddia etmiştir.Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca, HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir.Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı şirket olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı ve koşulları gerçekleşmediğinden adli yardım talebinin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı...’ın temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Davalı şirket vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2- Kararın davalı şirket vekiline tebliğine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Davalı şirket vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2- Kararın davalı şirket vekiline tebliğine,

3- HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4625, Karar No: 2023/4171, Tarih: 05.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4625 E.  ,  2023/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/754 Esas, 2022/204 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/70 E. - 2017/220 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen TPMK Yeninden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişi tarafından 2014/14214 sayılı "... ŞİFA SÜT" ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilince adına tescilli "ŞAHİN" asıl unsurlu markalara dayalı olarak bu başvuruya yapılan itirazın, önce Markalar Dairesi Başkanlığınca sonrasında ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvuruda yer alan "ŞİFA SÜT" ibaresinin 29.sınıftaki mallar yönünden tanımlayıcı bulunduğunu, dolayısıyla başvurunun asli unsurunun "..." ibaresi olduğunu, müvekkili markalarının asli unsurlarının ise "ŞAHİN" ibaresinden oluştuklarını, başvuruda farklı olarak yer alan "KOYUNCU" ibaresinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığını, ayrıca müvekkili markalarının tanınmış marka olduklarını ve bu nedenle de başvurunun reddinin gerektiğini, "ŞAHİN" esas unsurlu markaların gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, yine bu ibarenin müvekkili şirketin ticaret ünvanının da esas unsurunu oluşturduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek TPMK YİDK'nın 21.12.2015 tarih ve 2015-M-11838 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde bulunduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, davaya cevap vermemiş ve herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli ve 2016/70 E., 2017/220 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

2.Diğer davalı, davaya cevap vermemiş ve herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli ve 2016/70 E., 2017/220 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.02.2020 tarihli ve 2018/2034 E., 2020/252 K. sayılı kararıyla; davalının dava konusu başvurusuna konu markasının "... Şifa Süt" ibaresinden oluşan ad-soyad markası olduğu, başvuruya itiraz eden davacı şirketin itirazına dayanak markalarının da “ŞAHİN" kelimesinden oluştuğu, taraf markaları kapsamında ortak olarak bulunan “ŞAHİN” ibaresinin ülkemizde yaygın kullanılan bir ad ve soyad olduğu, aynı zamanda bir hayvan ismi olarak bilindiği, davalı şahsa ait başvuru markasının da kişi ad ve soyadından oluşturulmuş, tamamen farklı algıya yol açan bir ad-soyad markası bulunduğu, bu halde, taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.03.2021 tarih, 2020/1790 E. ve 2021/1960 K. sayılı kararıyla başvuru markasının davalının ad ve soyadını içermesi nedeniyle taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas ihtimali bulunmadığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi isabetli ise de, davacının aynı zamanda tanınmışlık vakıasına da dayandığı, gerçeğe dayalı ad-soyad markalarının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ayırt ediciliği sağlayabilecek nitelikte olduğunun kabulünün, tanınmış markalara ilişkin 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yazılı riskleri doğuracak olsa bile tescil edilebileceği anlamına gelmeyeceği, davacı yana ait “ŞAHİN” ibareli markaların “GIDA SEKTÖRÜ” yönünden tanınmış olduğu, bu itibarla davacı markalarının tanınmış olduğu sektörler açısından başvuru kapsamındaki her bir mal ve hizmetler dikkate alınarak 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı, soyut ve genel değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar