muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/597, Karar No: 2021/344, Tarih: 06.07.2021

...'in 2012 yılı ocak ayında ... ilinin Demre ilçesinde bulunan bir mermer ocağında çalışmak üzere Koruyaka köyünden ayrıldığı, sanığın ise çocukları ile birlikte kayınpederi ...'ın evinin üst katında kaldığı, maktulün 5-6 günde bir sanık ... ile haberleşerek ...'in evine geldiği ve ... ile cinsel ilişkiye girdiği, sanık ...'in, maktul ... ile cinsel ilişkiye girdiği şubat ayında hamile kaldığı, ancak sanık ...’in eşine ve ailesine ocak ayında eşi ...’den hamile kaldığını söylediği, maktul öldürülmeden yaklaşık üç ay önce eşi katılan ...'ın, ...'in cebinde sanık ...'in, ...'in gözlüğünü takarak ...'e ait Toyota marka aracın içinde ve yanında gülerken çekilmiş fotoğraflarını gördüğü, durumu maktule sorduğunda maktulün katılana “Benim üç yıldır ... ile ilişkim devam ediyor, ... kocası olmadığı zamanlarda beni arar, onunla birlikte oluruz, ben onu seviyorum, ondan ayrılamıyorum, ayrıca benim ondan çocuğum olacak, kendisi çağırıyor, ben çağrı atınca kapıyı açıyor, ...’i unutamam onda benim çocuğum var, ben yaptığım şeyin arkasında dururum, beni vazgeçirmeye çalışmayın, onu getireceğim, ona da bakacaksınız, gerekirse ...'a veya ...'ya alır giderim, ya da Yalvaç'tan ev tutarım.” şeklinde sözler sarf ettiği, 4 Temmuz 2012 tarihinde saat 16.55’te sanık ...’ın adına kayıtlı ... numaralı telefon hattından sanığın eşi ...’ın kullandığı ... numaralı telefon hattına "Hayır ne zaman altınları ettirirsen, beni bu kahpe anandan, şerefsiz babandan kurtardın o zaman sana karılık yaparım, değilse benden sana karı olmaz, bu sene evin ustasına kalfa durdum, o da beni istediği gibi kullandı, harç kar şunu ver, bunu getir yanından hiç ayırmadı, sen adam olsaydın bunlar olmazdı bir de para çekip gönderdin, evin tapusunu bana yaptır, madem sana karı olayım yarın bize y...ğını verirler ben sana anca bunları yapar benden bir şey istersin eve telefon edip bunları söylemeni istiyorum, hemen akşam konuştuğumuzu da söylemezsin bu telefonu da atacan kartı da birde arama; çocuk tam beş aylık oldu sen gideli kaç ay oldu hesapla ona bakıtcaktım Yalvaça bile göndermediler ocakta gittin değilmi senin değil o da benim, hadi sen bundan sonra ananla konuşursun akşam görücen deye bilcek misin"; saat 17.22’de "Sen nası anlıyorsan öyle, beni artık gelen de s..yor giden de, biliyorsun hayranım çok akşam benim istediklerimi babangile söylemezsen sana söyledim benden sana yar olmaz, sen daha iyisini bulursun, gelme konusuna gelince yaparsan dediğimi, sana o zaman söylerim gelip gelmeyeceğini, yapmazsan hiç zahmet etme, geldiğin gün her şey biter zaten biliyorsun sevmiyorum, fazla şansını zorlama, telefon çekmiyor, ... Kocası dövdü diye kaçtı gitti, bir ben olmam ayrılacak, beni gelen de s..ti giden de, ben sana demedim mi çocuk senden değil diye, sen benim dedin, sen korunmuyor muydun, zaten bana yazacaklarını yaz akşam bakarım kararını söyle beni bu şekil kabul ediyorsan babangile resmen ev istemediğimi, altınları ettirip buradan gideriz yalnız sana anca bu kadar karı olurum s..

... Kocası dövdü diye kaçtı gitti, bir ben olmam ayrılacak, beni gelen de s..ti giden de, ben sana demedim mi çocuk senden değil diye, sen benim dedin, sen korunmuyor muydun, zaten bana yazacaklarını yaz akşam bakarım kararını söyle beni bu şekil kabul ediyorsan babangile resmen ev istemediğimi, altınları ettirip buradan gideriz yalnız sana anca bu kadar karı olurum s...dim, ezildim yaktı dedemgil beni öte tarafta alırım hakkımı" içerikli mesajlar çekildiği, ...’ın neden kendisine bu şekilde mesajlar gönderdiğini sorduğu sanığın da “Sinirlendim yazdım” şeklinde cevap verdiği, bu nedenle ... ile eşi sanık ...’in telefonda tartıştıkları, sanık ...'in babası ...'ın evine gittiği, yaklaşık iki hafta sonra sanık ...'in kayınvalidesi ...'in, ...’nın evine giderek ...’i evine geri getirdiği, ...ı’nın ikinci günü maktul ...’in eşi ... ve ablası ...’ya, ...’in kendisine “Beni dövdüler gel hâlime bak, beni götür artık dayanacak gücüm kalmadı, bana çok eziyet ediyorlar, beni götür.” dediğini aktardığı, olay akşamı tanık ... ile içki içen maktul ...’in ...’a yetiştirip sattığı danalardan alacağı olan yaklaşık 9.000.00 TL ile taksi kiralayacağını ve sanık ...'i ...'a götüreceğini, buna ... ile birlikte karar verdiklerini söylediği, ...’ın da maktul ...'e “Çoluğun, çocuğun ne olacak?” dediği, maktul ...'in ise “Ok yaydan çıktı.” diye cevap verdiği, maktul ...'in telefonla sanık ...'i saat 21.38’de aradığı ve sanıkla 906 saniye süren bir görüşme yaptıkları, maktulün son birkaç aydır yanında taşıdığı tabancayı yanına alarak saat 22.00 sıralarında sanık ...'in evinin kuzey kısmında yer alan açıklık alana geldiği ve sanığın evinin dam kısmında bulunan ipe sarılarak eve tırmanmaya başladığı, sanık ...’in evde bulunan bıçak ile ruhsatlı av tüfeğini alarak evin dam kısmına çıkan maktule yaklaşık 6 metre mesafeden nişan alarak iki el ateş ettiği, saçmaların maktulün ...'in beline ve kalçasına isabet ettiği, sırtüstü yere düşen sanığın sürünerek kaçmaya çalıştığı, maktulün yanına giden sanığın av tüfeğini maktulün kasıklarına dayayarak iki el, bir el de maktulün başına ateş ettiği, maktulün yaşamını kaybetmesinden sonra bıçağını çıkararak maktul ...'in başını gövdesinden ayırdığı, elindeki bıçağı maktulün göğsüne sapladığı, maktulün başını eline alıp, av tüfeğini omzuna astıktan sonra köy meydanında bulunan kahvenin önüne gittiği, maktulün başını köy meydanına atarak “İşte namusumla oynayanın kellesi, benim arkamdan konuşmayın” diyerek eve döndüğü anlaşılan olayda;

Maktulün annesi katılan ..., maktulün eşi ...’in beyanları ile maktulün samimi arkadaşları ... ve ...’in ifadeleri ve yine sanık ve maktulle birlikte tarım işçiliği yapan tanıklar ..., ... ve ...’ın anlatımları, sanığın maktul tarafından çekilmiş maktulün güneş gözlüğünü takıp gülerken çekilmiş fotoğrafı, sanıkla maktul arasında 3 yıla yayılan telefon görüşmeleri, 2012 yılında gerçekleşen 114 saat 47 dakika 33 saniyelik toplam konuşma süresi, sanık ve maktul arasındaki görüşme ve mesajlaşmalarda “Seni seviyorum, canım” gibi sevgi içeren samimi sözlerin kullanıldığına ilişkin iletişim kayıtları ve buna ilişkin katılan ... ile tanık ...’ın beyanları, sanık ...'in de bu tür sözleri sanıktan korktuğu için söylediğine ilişkin tevilli ikrarı bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, sanık ...'in maktul ...’in birkaç yıl boyu süren sistematik tecavüzüne uğradığı için maktulü öldürdüğü yönündeki cezadan kurtulmaya yönelik soyut iddiadan ibaret savunmasına itibar edilemeyeceği, maktulden kaynaklanarak sanığa yönelen haksız bir fiil bulunmayan olayda, sanığın rızaya dayalı maktulle yaşadığı cinsel birlikteliğin sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yol açmayacağının da anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Maktul ...’in iş çavuşluğu yaptığı, maktulun iş çavuşu olarak uzaktan akrabası ve kendisinden yaşça küçük olan sanık ...’ı başka illerde tarlada çalışmak üzere işe aldığı, maktulun işçi çavuşu olması nedeniyle işçisi olan sanık üzerinde otorite sahibi olduğu, bu anlamda maktulun, sanığın çalışacağı tarlayı, yapacağı işi, kalacağı yeri belirleme yetkisi olduğu, maktulun evli olup ailesinden ayrı olan sanık ...’in üzerindeki nüfuzunu kötüye kullanarak çalışma ortamında sanık ...’in kabul etmemesine rağmen ona duygusal/cinsel anlamda yakınlaştığı, bu durumun dosyada tanık olarak diğer işçiler tarafından da doğrulandığı, maktulun ısrarlı davranışları sonucu, yakınlaşmaya rızası bulunmayan sanık ile maktulun arasında maktulun nüfuzunu kullanmasından kaynaklı cinsel birliktelik başladığı, maktul ile sanık arasındaki bu birlikteliğin ikamet ettikleri köyde yaklaşık üç yıl boyunca devam ettiği, maktulun zaman zaman sanığın eşinin çalışma amacıyla köy dışına gittiği sıralarda sanığın evine giderek orada sanıkla birlikte oldukları, sanığın ısrarla maktule kendisini köyden alıp ...’a götürmesini orada birlikte yaşamalarını söylemesine, maktulun de bunu kabul etmekle beraber maktulun sürekli olarak sanığı oyalayıp ...’a gitme durumunu ertelediği, bu arada sanığın maktulden hamile kaldığı, sanığın hamileliğinin ilerlediği ve dışarıdan bakıldığında anlaşılabildiği, maktulun köy içerisinde ulu orta sanıkla ilişkisi olduğu yönünde konuşmalar yaptığı, sanık ile maktul arasındaki gayri meşru bu ilişkinin maktulun konuşmaları sonucu köyde olan herkes tarafından öğrenilmesi üzerine dedikodu mahiyetinde konuşmalar başladığı, bu konuşmaları sanık, sanığın eşi ve ailelerinin de duyup öğrendiği, hatta sanığın eşinin sıklıkla il dışında olduğu için sanığın hamileliğinin maktulden olduğunun dahi konuşulduğu,

Sanık ve maktulun ikamet edip yaşadıkları küçük köy hayatının kapalı ve tutucu ortamında sanık ve maktulun her ikisinin de evli ve çocuklu olmaları nedeniyle bu ilişkinin toplum tarafından kabul görmemesi, bu anlamda sanığın köyde kimsenin yüzüne bakamayacak duruma gelmesi, ilişkinin, sanığın işçi çavuşluğu ve yaşça büyük olması şeklindeki nüfuzunu uzaktan akrabası olan sanık aleyhine kötüye kullanarak başlamış olması, maktulun sanığı ...’a götüreceğini söylemesine rağmen sanığı oyalayarak götürmemesi, maktulun sanıkla ilişkisi olduğunu köy içerisinde gizli tutmayıp konuşup yayması, sanığın hamile olduğunu öğrendiğinde çocuğu hamileliğin ilerlemiş olması nedeniyle aldıramaması,

Hususlarının, yoğunluklu olarak maktul tarafından sanığa yönelik bir haksızlık içerdiği ve sanığın maktulden kaynaklanan kendisine yönelik haksızlık içeren bu davranışların etkisi ile içinde bulunduğu açmazdan kurtulamadığı ve maktulu dosyaya yansıyan şekilde öldürdükten sonra köy meydanına gidip, maktulun kafasını köylülerin önüne atarken söylediği “işte namusumla oynayanın kellesi, benim arkamdan konuşmayın” şeklindeki sözlerin sanığın maktulden kaynaklanan kendisine yönelik haksızlık içeren davranışlarının sonucundaki tahrik altındaki ruh halini gösterdiği dolayısıyla sanığın maktulu öldürme eyleminde sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken, olayda tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.",

Aynı uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi hükmünün uygulanmamasının isabetli olup olmadığı,

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasında;

“Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” hükmü getirilmiş, bu düzenleme ile işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması, böylelikle suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak yaptırımın haklı ve ölçülü olması gerektiği de göz önünde bulundurulacağı hüküm altına alınmıştır.

Suçların gerçekleştirilme şekilleri birbirinden farklı olduğu gibi, faillerin kişisel özellikleri, sosyal ve psikolojik hâlleri de birbirinin aynı değildir. Bu nedenle, fiil ile karşılığı olan yaptırım arasında bir denge kurulabilmesi ve cezanın bu suretle belirlenebilmesi bakımından hâkime bazı hususları göz önünde bulundurma zorunluluğu getirilmiştir. Buna göre hâkim, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine göre; işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı takdir ederken, “suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saiki" göz önünde bulunduracaktır. Ancak, fiil ve faillerdeki farklılıklar karşısında, cezanın bu yöntemle takdir edilmesi hâlinde dahi, yaptırımın tam olarak belirlendiğinden ve bireyselleştirildiğinden söz edilemez. Bu itibarla, cezanın gerek toplum gerekse fail açısından etkili ve tatminkâr olabilmesi, yasal nedenler dışında da hâkime takdir hakkının verilmesiyle mümkün olabilir.

Nitekim 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Takdiri indirim nedenleri” başlıklı 62. maddesinde;

Nitekim 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Takdiri indirim nedenleri” başlıklı 62. maddesinde;

“Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir. Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir”,

Şeklindeki düzenleme mülga 765 sayılı TCK’nın 59. maddesindeki;

“Kanuni tahfif sebeplerinden ayrı olarak mahkemece her ne zaman fail lehine cezayı hafifletecek takdiri sebepler kabul edilirse ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası yerine müebbet ağır hapis ve müebbet ağır hapis yerine 30 sene ağır hapis cezası hükmolunur, diğer cezalar altıda birden fazla olmamak üzere indirilir”,

Biçimindeki düzenleme ile temelde aynı olmakla birlikte, ikinci fıkra yönünden kısmen farklıdır.

5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin ikinci fıkrasında takdiri indirim nedenleri sayıldıktan sonra “gibi” denilmek suretiyle takdiri indirim nedenlerinin kanunda sayılanlarla sınırlı olmadığı, aksine bunların örnek olarak sayıldığı açıkça vurgulanmıştır. Burada sayılan “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” gibi nedenler, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil, yol gösterici nitelikteki gerekçelerdir. Bunun sonucu olarak da 5237 sayılı TCK’nın, tıpkı mülga 765 sayılı TCK’da olduğu gibi takdiri indirim nedenleri yönünden sınırlayıcı sistemi değil, serbest değerlendirme sistemini benimsediği kabul edilmektedir.

Serbest takdir sisteminin bir gereği olarak da olayda sanık yararına takdiri indirimin uygulanmasını gerektiren nedenlerin varlığını veya yokluğunu belirleme yetkisi yargılamayı yapan hâkime ait olacaktır. Zira yargılama süreci boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan hâkim, sanığı birebir gözlemleyen ve bu bağlamda takdiri indirim nedenlerinin varlığı ya da yokluğunu en iyi tespit edebilecek konumdaki kişidir. Hâkim; “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri”nin yanında, her somut olaya göre değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri de birlikte değerlendirerek, bu hususta hak, adalet ve nasafet kurallarına uygun biçimde uygulama yapacaktır.

07.06.1976 tarihli ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak, uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında, hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK’da da devam ettirmiştir.

Ancak, hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tâbi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasa’nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Anayasa’nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Maktul ile üç yıl boyunca karşılıklı rıza doğrultusunda birliktelik yaşayan ve olay gecesi av tüfeği ile 5 isabetle öldürdüğü maktulün başını kesip gövdesinden ayırdıktan sonra, suçta kullandığı bıçağı maktulün göğsüne saplayıp, maktulün kesik başını 200 metre uzaktaki köy meydanına götürerek kahvehane önüne savurduktan sonra evine geri dönen sanık ...’la ilgili olarak, yargılamanın yürütüldüğü Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin “Tanık olarak beyanları alınırken sanığın taşkın tavırlar sergileyerek tanıklar, katılan ... ve katılanlar vekiline yönelik çıkışarak bir şeyler söylemiş ve ifadelerin alındığı sırada birçok kez Mahkeme heyetine karşı gülerek gayriciddi bir tutum sergilemiş, yargılamalar boyunca olumsuz hâl ve tutum içinde bulunmuştur” şeklindeki tespitleri de dikkate alındığında; işlediği fiiller ile Kanunda yazılı karşılığı olan yaptırım arasında bir denge kurulabilmesi ve cezanın bu suretle belirlenebilmesi ve yine cezanın gerek toplum gerekse fail açısından etkili ve tatminkâr olabilmesi maksadıyla 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinde hâkime tanınan takdir hakkının somut olayın özellikleri ve sanığın eyleminin ağırlığı gözetildiğinde lehe uygulanma yeri bulunmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin de bir atıfet maddesi olmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde “...sanığın fiilden sonraki olumsuz tutum ve davranışları olarak mahkememizce kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde yer alan takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığı vicdani kanaatine varılmıştır.” şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına karar veren Yerel Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiği düşüncesiyle;

Her iki uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri; ..., ... ve ... "Haksız tahrik kişinin haksız bir / birkaç fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi halinde ceza sorumluluğunu azaltan 'ceza indirim' nedenidir. Haksız tahrikin şartları TCK'nın 29. maddesinde belirlenmediğinden uygulamada Yargıtay kararlarıyla belirlenmiştir. Bunlar:

1- Haksız tahrik oluşturan bir fiil bulunmalıdır. Bu fiil, Mağdurdan sanığa yönelmeli ve somut bir fiil niteliğinde olmalıdır.

1- Haksız tahrik oluşturan bir fiil bulunmalıdır. Bu fiil, Mağdurdan sanığa yönelmeli ve somut bir fiil niteliğinde olmalıdır.

2- Haksız tahrik oluşturan fiil 'haksız bir fiil' olmalıdır. Mağdurdan sanığa yönelen fiil haklı bir nedene dayanmamalıdır. Bunun tespiti de her somut olay için ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

3- Haksız hareket sanığa yönelmeli ya da sanıkta öfke veya elem yaratacak nitelikte olmak kaydıyla yakınlarına yönelmiş olmalıdır.

4- Fail haksız hareketin öfke ve şiddetli eleminin etkisi altında kalmalıdır. Sanığın kendi şartları değerlendirilerek ondan öfke veya şiddetli elem meydana gelip gelmediği somut olaya göre belirlenmelidir.

5- İşlenen suç, sanıkta oluşan öfke veya şiddetli elemin oluşturduğu ruhi durumun sonucu olmalıdır.

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği üzere mağdur ve failin karşılıklı haksız davranışlarında etki tepki oranına bakılmalı ve haksızlıkların sürekliliği önem kazanmaktadır.

Somut olayın değerlendirilmesinde 20 yaşlarında 2 çocuk sahibi köy yerinde genç bir gelin olan sanığın eşi de çalışmak için başka şehirlerde iken kayınbiraderi ile tarla işlerinde çalışmak üzere gönderildiği ve yatılı kaldıkları yerde akrabası olan ve kendisinden 10-15 yaş büyük evli ve çocuklu maktulün kendisine gösterdiği yakınlığın etkisinde kalarak gönül ilişkisine girdiği ve ileri boyutta köye döndükten sonra da ilişkiyi devam ettirdiği sabittir. Ancak bir süre sonra maktulden hamile kalan sanığın durumunun etraftan duyulması üzerine sanık açısından sıkıntılı bir dönemin başladığı, maktulün kendisini başka bir ile/ ilçeye götürüp ayrı bir hayat kuracağına dair süre gelen sözlerine inandığı, ancak hamileliğin ilerlemesiyle hakkındaki konuşmaların yaygınlaştığı, maktulün ise sanıktan cinsel yönden istifadeye devam ettiği, ilişkilerini etrafta konuştuğu ve son gün yine geceleyin bu sebeple sanığın evine girmeye çalışırken sanık tarafından av tüfeğiyle vurulup öldürüldüğü, akabinde genç ve hamile bir kadın olan sanığın maktule yönelen öfkesini ve yaşadığı şiddetli elemini gösterir şekilde başını keserek köy meydanına omzunda tüfekle getirip, 'namusum hakkında konuşanların sonu budur' diyerek attığı; olaydan haksız tahrikin etkisi altına kaldığının kabulü ile cezasından TCK' nın 29. maddesi uyarınca olaya uyan makul bir tespitle indirime gidilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan;

Serbest takdir sisteminin gereği olarak olayda, sanık yararına takdiri indirimin uygulanmasına dair nedenlerin varlığını takdir yetkisi yargılamayı yapan hakime ait olmakla birlikte, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının denetime imkan verecek ve dosya içeriğiyle uyumlu olacak şekilde gerekçelendirilmesi zorunlu olduğundan, susma hakkı olduğu kadar kendisi aleyhine olacak hususlarda açıklama yapmama hakkına da sahip olan sanığın olayı tek başına yapmadığına dair şüphe ile yeterli gerekçe göstermeden ceza takdirinde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasını haklı ve yerinde görmediğimizden;

Sanık hakkından verilen cezanın onanması yönündeki özel Daire kararına yönelen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla her iki uyuşmazlık yönünden de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının her iki uyuşmazlık konusu yönünden REDDİNE,

2- Sanık hakkında verilen ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık müdafisinin tahliye talebinin REDDİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede (1) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, (2) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 06.07.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.