muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/156, Karar No: 2022/448, Tarih: 15.06.2022

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir. (M. Muhtar ..., Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, ... Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14.)

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önündebulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından makul bir indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun yek diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın Suriye vatandaşı olduğu, Suriye'deki iç karışıklıklar nedeniyle 2015 yılında ailesi ile birlikte ... iline gelip yerleştikleri, maktul ...'ın 52 yaşında olduğu, eşinden 15 yıl önce boşandığı, İnönü Ortaokulu'nun kantin işletmeciliğini yaptığı, ... ilçesinin Kurtuluş Mahallesi, 79. Sokak, No:1, Kat: 5/9 numaralı yerde kantinde yanında çalışan Suriye uyruklu tanık ... ile birlikte yaşadığı, sanığın suç tarihinden önce bir süre ...'da çalıştığı, daha sonra ... ilinde ikamet eden ailesinin yanına döndüğü, sanığın 17.04.2016 tarihinde ... bulmak amacıyla tekrar ...'a geldiği, sahilde, parkta dolaştığı, akşam saat 20.00 sıralarında parkta bankta otururken maktulün yanına gelip oturduğu, sanık ve maktulün sohbet etmeye başladıkları, sanığın maktule "Duvar işçisiyim. Suriyeliyim. ... bulmak amacıyla ...'a geldim." demesi üzerine maktulün, "Sana ... verebilirim." dediğini, sanığın "Kalacak yerim yok." demesi üzerine maktulün "Benimle birlikte kalabilirsin." dediği, bunun üzerine birlikte maktulün ikametine gittikleri, evde sanık ve maktulden başka kimsenin olmadığı, maktulün sanığa yemek hazırladığı, birlikte yemek yedikleri, bir süre oturdukları, saat 21.30 sıralarında sanığın maktule "Uyumak istiyorum." demesi üzerine maktulün sanığa salonun yanındaki odayı gösterdiği, sanığın odada bulunan yatağa yattığı, sanığın saat 22.30 sıralarında maktulün eliyle kendisine dokunduğunu fark etmesi üzerine uyandığı, maktule "Ne oldu?" diye sorduğu, maktulün, "Seninle birlikte olmak istiyorum." demesi üzerine aralarında arbede yaşandığı, sanığın evde ele geçirdiği bıçakla maktule birçok kez vurduğu, öldüğünü anlaması üzerine maktule ait ...J2 model cep telefonunu alıp kıyafetlerini de değiştirerek evden ayrıldığı, ...'a ailesinin yanına gittiği, maktulün kız kardeşinin telefonunu açmaması ve kantine gitmemesi üzerine oğlu katılan ... ve kantinde yanında çalışan tanık Yadigar tarafından evde ölü olarak bulunduğu, 112 ve 155'e haber verildiği, maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü, sanığın maktulden çaldığı telefonu Suriye uyruklu ikinci el cep telefonu alım satım işi ile uğraşan tanık ... Çerkez'e 225 TL karşılığında sattığı, tanığın da aynı telefonu tanık ...'ya 335 TL'ye sattığı, MOBESE ve güvenlik kamera kayıtları, parmak izi incelemesi, telefonunun kullanıldığının tespiti, yapılan görüşmelerden tanıklar ... ve ...'ya ulaşıldığı, sanığın, tanık ... yardımları ile 17.12.2016 tarihinde yakalandığı olayda;

Olayın gerçekleştiği evde sanık ve maktulden başka kimsenin bulunmadığı, oluşun gerçekleşme nedeni ve biçimine dair tam bir kanıya varılmayan kuşkulu hâllerde kuşkunun sanık lehine yorumlanması gerektiği kuralı uyarınca aksi ispatlanamayan öze ilişkin tutarlı ve istikrarlı sanık savunmalarına göre, uyuduğu sırada maktulün eliyle kendisine dokunduğunu fark ettiğini, bu nedenle uyandığını, maktulün kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, bu teklifin kızgınlığı nedeniyle maktulü öldürdüğünü, beyan ettiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın maktulü bu haksız fiilin etkisi altında öldürdüğünün kabulü ile sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve hükmün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 1169-1310 sayılı usul ve yasaya uygun direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16751, Karar No: 2017/24995, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16751 E.  ,  2017/24995 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4056, Karar No: 2020/7737, Tarih: 25.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/4056 E.  ,  2020/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işverenin ... Üniversitesi olduğu, sözleşme ile temizlik işini alan davalı ... Taah. A.Ş.'de 17/06/2003 yılında temizlik görevlisi olarak işe başladığını, son ihaleyi kazanan ... ... İnşaat Nak. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı işverende bir süre çalıştıktan sonra tazminatları da verilmeden 30/07/2013 tarihinde işten çıkarıldığını, davalı şirketin alacaklarını ödemediğini belirterek, müvekkilinin çeşitli kalemlerden oluşan ve ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirketi vekili, müvekkili şirketin ... Üniversitesinin ihale usulü yaptığı hizmet alım işini mevcut işçilerle birlikte devraldığını, ihale bitimine kadar bu işçilerle işi sürdürdüğünü, sonrasında ihaleyi kazanamayınca mevcut işçilerin işi alan yeni şirket nezdinde çalışmalarını sürdürdüklerini, davacı bu şekilde aynı işyerinde asıl işverene bağlı olarak çalışmasını sürdürdüğünü, 30/07/2013 tarihinde işten ayrıldığını, işten ayrıldığı tarihte son alt işveren müvekkil şirket olmayıp diğer davalı şirketin son alt işveren olduğunu, bu nedenle müvekilinin değil asıl işveren ile son alt işveren kanun gereği kıdem tazminatından sorumlu olduğunu, müvekkili şirketin kıdem tazminatından sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, davacının ... Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığı tarafından Kamu İhale Kanunu ile dışarıdan hizmet alınan yüklenici firmalardan en son olarak ... ... İnşaat Nak. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ye bağlı olarak çalıştığını, idareden alacağı bulunmadığını, davacının davasının bu şirkete karşı açması gerektiğini, işçi alacaklarından davalı müvekkilinin sorumluluğu olmadığından husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini, davacının dava dilekçesinde 30/07/2013 tarihinde son işvereni olan diğer davalı .... Ltd. Şti.'nde çalışırken tazminatları verilmeden işten çıkarıldığını, davacıya ait 30/07/2013 tarihli işvereni şirkete verdiği istifa dilekçesinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını ihbar tazminatı talebinin yasal ve yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... şirketi davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı Üniversite istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Diğer davalı ... şirketi davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı Üniversite istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... ile davalı ... Taah. A.Ş. arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmasına karşın, ilk derece mahkemesince davalı ... Taah. A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğu ancak hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, bu hususun istinaf edenin sıfatına göre ilk derece mahkeme kararının kaldırılması sebebi olmadığı gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı Üniversite temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, ilk derece mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır. Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; dosya içeriğinden davacının 17/06/2003 - 30/07/2013 tarihleri arasında davalı Üniversitenin alt işverenleri yanında toplam 10 yıl 1 ay 13 gün çalıştığı, 17/06/2003- 30/04/2008 ile 01/01/2010-31/12/2012 tarihleri arasındaki alt işverenin davalı ... Taahhüt A.Ş. olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacının son işvereninden önce çalıştığı ... Taahhüt A.Ş., devralan ve devreden işveren sıfatıyla 17/06/2003-30/04/2008 ve 01/01/2010-31/12/2012 tarihleri arasındaki süre ve 31/12/2012 devir tarihindeki ücret seviyesine göre sorumlu olduğundan ilk derece mahkemesince davalı ... Taahhüt A.Ş. hakkında davanın reddine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca istinaf edenin sıfatına göre davalı ... Taahhüt A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilerek bu davalıya yönelik sorumluluğunun ileride açılacak rücu davasında değerlendirilebileceği gerekçesi ile davalının istinaf itirazlarının reddine hükmedilmiş ise de davalı Üniversitenin rücu hakkı bertaraf edilecek şekilde davalı ... Taahhüt A.Ş. yönünden davanın reddine karar verildiği düşünüldüğünde İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Üniversite aleyhine sonuç doğuracağından istinaf itirazının reddi isabetli olmamıştır.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16791, Karar No: 2013/613, Tarih: 21.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/16791 E.  ,  2013/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/225416

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2010/41 (E) ve 2010/83 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin celse arası dosyaya sunduğu 03/02/2010 havale tarihli ve asıl failin kesinlikle sanık olmadığından şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin dilekçesi,mahkemede hazırlık ifadesinden dönerek teşhisinden emin olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık B.. K..'nın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli ve inandırıcı somut delil olmadığı gözetilmeden, beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.