muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7619, Karar No: 2024/1557, Tarih: 28.02.2024

.11.2013 tarihli "beyan" dilekçesinde Mahkemece belirlenebilir olduğuna karar verilen gemi değeri olarak 1.379.200,00 TL ifadesi ile bu değer üzerinden harcı yatırıp, bilirkişi raporları sonrası verdiği 01.07.2015 tarihli "beyan" dilekçesi ile dava değerini 3.500.000,00 TL'sı olarak arttırdıklarını ifade ederek bu değere göre eksik harcı yatırdığını, dava belirsiz alacak davası olduğuna göre dava değerinin 3.500.000,00 TL'ye yükseltilmesinin ıslah olmayıp harç tamamlama olduğunu, dava dilekçesindeki tercihini sonraki dilekçeler ile değiştiremeyeceğini, hüküm fıkrasında peşin harçın 3 no.lu bentte davalıdan tahsiline karar verilmiş olmasına rağmen yargılama giderlerinin hesabına ilişkin 4 no.lu bentte bu harç tutarının hesaba bir kez daha dahil edilmesinin usule aykırı olduğunu, somut olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davacının iddia ettiği zarar ile müvekkilinin eylemi arasında illiyet bağı olmadığını, müvekkiline gerek çekme gerekse bırakıldığı yer yönüyle doğrudan doğruya özel bir kusur ve sorumluluk ifade edilmeyen raporların, bu yönüyle özel bir inceleme yapılmaksızın davalı müvekkili yönünden hükme esas alınmış olmasının hatalı olduğunu, davacıya ait geminin bulunduğu yerden alınması ve karaya oturtulacağı yeri tespit eden, bu konudaki kararları verenin müvekkili değil davalı İdare polduğunu, İdarenin bu kararına göre, idareye tahsis ettiği römorkörü ile gemiyi, römorkörde bulunan GSK uzmanlarının yönetiminde, bulunduğu yerden alıp çekerek, İdarenin belirlediği ve gösterdiği yere fiilen götürüp bırakan müvekkilinin kusuru bulunmadığını, müvekkilinin resmi yazı ile görevlendirildiğini, görevlendirmeye ilişkin yazının içeriğine bakıldığında müdahale ile ilgili koordinasyonun müvekkilince değil Bölge Müdürlüğü GSK uzmanları tarafından sağlanacağının açıkça belirtildiğinin görüleceğini, müvekkilinin İdarenin emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiğini, gemi jurnalinde her hususun kayıtlı olduğunu, müvekkilinin sadece cer yaptığını, geminin bırakıldığı yerin müvekkilinin değil İdarenin insiyatifi olduğunu, 818 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davanın reddi gerektiğini, gerekçeli kararda anılan 818 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin tartışılmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu olayda davalının kusuru ve davacının müterafik kusuru bulunup bulunmadığı, davanın niteliği, zarar ile davalının eylemi arasına illiyet bağı bulunup bulunmadığı, idari yargıda görülen davanın bekletici mesele yapılması gerekip gerekmeyeceği gibi hususlara ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 946, 947, 948, 972 nci vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava, kurtarma yardım hizmetinin gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle zayi olan gemi nedeniyle uğranılan zararın, mahrum kalınan kazanç ve kar kaybının tahsili istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere davacı vekili dava dilekçesinde tercihini Türk lirasından yana kullanmıştır. 01.07.2015 tarihli dilekçesi ile dava değerini 1.300.000,00 USD=3.500.000,00 YTL arttırarak davanın 2.000.000,00 USD üzerinden kabul edilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 2.000.000,00 USD'nin 04.11.2011 tarihinden itibaren döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

3.Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 99 uncu maddesi) uyarınca yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcun vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebilir. Buna göre dava dilekçesinde TL cinsinden talepte bulunan davacının artık bu tercihinden dönerek 01.07.2015 tarihli dava değerinin artırılması dilekçesi ile USD cinsinden talepte bulunması mümkün değildir (Dairemizin 20.12.2012 tarihli 2011/510 E., 2012/21404 K. sayılı, 24.03.2016 tarihli 2015/6773 E., 2016/3329 K. sayılı, 18.11.2021 tarihli 2020/226 E., 2021/6353 K. sayılı, 27.09.2013 tarihli 2011/13132 E., 2013/16950 K. sayılı ilamları).

4.Bu itibarla Mahkemece davacı tarafın, dava dilekçesinde tercihini Türk lirasından yana kullandığı 01.07.2015 tarihli dilekçesi ile bu tercihinden dönüp USD üzerinden tahsil isteyemeyeceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde USD üzerinden hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1927, Karar No: 2013/7795, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1927 E.  ,  2013/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2011 gün ve 2010/42 Esas 2011/257 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafii tarafından incelemenin de duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.06.2013 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 19.06.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, İhtisas Kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanması yeterli olup, 17.02.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu heyetin oluşumunun Kanuna uygun olduğu ve raporun düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdurenin kollukta alınan ifadesinde yaşanan olayı ablası ...'a anlattığını, ancak ablasının “eniştene söylersen beni boşar” diyerek kendisini eve gönderdiğini ve bu olayı kimseye anlatmadığını, ancak daha sonra abisi ...'ın sanığın kendisine gönderdiği mesajı gördüğünü ve olayları abisine anlattığını beyan ettiği halde mağdurenin babası ...'ın kollukta alınan ifadesinde, mağdurenin ablasının evinden gelirken sokakta bayıldığını ve bunun üzerine annesine olayı anlattığını, eşinin de bu durumu kendisine söylemesi üzerine, mağdureyi annesiyle birlikte doktora göndererek kızlığının sağlam olup olmadığını kontrol ettirdiğini, mağdurenin kızlığının sağlam olduğunu öğrendiği gün sanık ... 'ın kardeşi ... ile evlerine geldiğini ve tartışma çıktığını, bu olaya ilişkin şikâyetçi olduğunu ve dava açıldığını beyan ettiği anlaşılmakla, mağdurenin ve babası ...'ın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, mağdurenin annesi ..., abisi ...'ın ve eniştesi ...'ın beyanları alınmadan, ...'ın sanık hakkında evinde yaşanan tartışmaya ilişkin şikâyetçi olduğunu ve dava açıldığını beyan ettiği soruşturma evrakları dava dosyasına getirtilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık müdafiin dosyaya ibraz ettiği raporlardan mağdurenin epilepsi hastası olduğu anlaşılmakla mağdurenin tedavi evrakları da getirtilerek, dava dosyanın (istenmesi halinde mağdurenin de gönderilerek) Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden olay tarihi ve muayene tarihi arasında mağdurenin yaşadığı diğer olaylar ve hastalığı da değerlendirilerek olay nedeniyle mağdurenin ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alınmak suretiyle TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

18.06.2013 tarihinde verilen işbu karar 19.06.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/24947, Karar No: 2016/14709, Tarih: 07.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/24947 E.  ,  2016/14709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 26.06.2009 tarihli ve ... esas, ... karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30.10.2014 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2014 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay ... Hukuk Dairesi'nin 21/11/2011 tarihli ve ... esas, ... sayılı ilamında da belirtildiği üzre, İİK'nın 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylemin, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin onbeş günlük süre içinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK'nın 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklıların isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesi olduğu, bu durumda, Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif ticaret şirketlerinde ticaretin terki sözkonusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, İİK 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İİK'nın 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemelerinin yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suçun da oluşmayacağı nazara alındığında, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve ..., ..., ..., 21.02.2012 tarih ve ..., ..., ... ve ... esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, .... İcra Ceza Mahkemesinin 26.06.2009 gün ve ... esas, ... sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosya kapsamına göre hükümlünün aynı suç nedeniyle birden fazla yargılandığının anlaşıldığı, ticareti terk suçunun aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceğinden bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği husununda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7816, Karar No: 2023/1486, Tarih: 13.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7816 E.  ,  2023/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunu kamu düzeni gereği, davalı Hazine vekilinin istanifa başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle Hazineye yönelik davanın husumet yokluğundan reddine, davacının diğer davalılara yönelik davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin Hazine aleyhine açtıkları davadan feragat etmesi, diğer davalıların kabul beyanları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile Hazineye yönelik davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararları davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; Bursa ili Kestel ilçesi Osmaniye köyü 113 ada, 41 parsel (yeni 50 parsel) sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında davalılardan ... adına tespit edildiğini, taşınmazın doğu tarafındaki yaklaşık bir dönüme tekabül eden etrafı taşlarla çevrili baraka bölümünün 2005 yılında davacının babası ... tarafından ...'dan satın alındığını, babasının ölümünden sonra da davacı tarafından kullanıldığını ileri sürerek taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı ... vekili 12.03.2021 tarihli dilekçesi ile davalı Hazine hakkındaki davasından feragat etmiştir.

2.Birleştirilen davada davacı dava dilekçesinde; 1994 yılında yapılan kadastro çalışmalarında babasından kendisine intikal eden yaklaşık 2.500,00 m2 bahçe vasfında olan taşınmazın, müteveffa ... adına 113 ada 41 parsel olarak yazıldığını ileri sürerek bu kısmen tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine davanın husumet ve süre yönünden reddini savunmuştur.

2.Davalılardan ... 16/04/2019 tarihli oturumda; davaya bir diyeceği olmadığını, 1994 yılında yapılan kadastroda farklı kişilere ait yerlerin bütün olarak kendilerine yazıldığını, bu yerlerin davacıların da iddia ettiği gibi kendilerine ait olmadığını, onlara ait olduğunu, yenilemede de aynı şekilde tespit yapıldığını beyan etmiştir.

3.Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... kimlik tespiti yapılan 12.03.2021 tarihli dilekçeler ile davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... kimlik tespiti yapılan 12.03.2021 tarihli dilekçeler ile davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların davasının ayrı ayrı kabulü ile Bursa Kestel Osmaniye mah. eski 113 ada 41 parsel, yeni 674 ada 50 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile dosyada bulunan Fen Bilirkişisi ...'ya ait 12/12/2019 tarihli raporda mavi taralı olarak B ile gösterilen 579,24 m²'lik 57924/1209328 hisseye tekabül eden kısmın davacı ... adına, sarı taralı olarak A harfi ile gösterilen 3.160,48 m²'lik 316048/1209328 hisseye tekabül eden kısmın davacı Burhan Baştar adına tapuya kayıt ve tesciline, geri kalan kısmın hisseleri oranında davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili esasa yönelik, katılma yolu ile davacı ... vekili vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

1.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli 2020/990 E. 2021/270 K. sayılı kararıyla davalı Hazinenin dava konusu taşınmazda mülkiyet veya başkaca herhangi bir ayni veya şahsi hak sahibi olmadığından davalı Hazine aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı, öte yandan, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde kadastro öncesi hukuki sebeplere dayalı olarak hak iddialarının kadastro tutanaklarının kesinleşme tarihinin üzerinden 10 yıl geçtikten sonra ileri sürülemeyeceği, dava konusu, 113 ada 41 yeni 674 ada 50 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 31/03/1994 tarihinde kesinleştiği, istinafa konu eldeki bu davanın ise tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra 13/09/2018 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf isteminin kamu düzeni gereği kabulü ile diğer istinaf istemlerinin reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin kabulüne, kararın kamu düzeni gereği HMK.nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, davacı ...’nın davalı Hazine’ye yönelik davasının husumet yokluğundan reddine, diğer davalılara yönelik davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin 12/03/2021 tarihli dilekçesiyle davalı Hazine yönünden davadan feragat ettiklerini, diğer davalı tarafların ise davayı kabul beyanları sunduklarını, bu nedenle de davalı Hazine yönünden davanın feragat sebebiyle reddine, diğer tüm davalıların davayı kabule dair yazılı beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin 15.03.2021 tarihli 2020/990 E. 2021/270 K. sayılı ek kararıyla davacı vekilinin davadan feragati nedeniyle davalı Hazine bakımından usulden ret kararının kaldırılarak feragat nedeniyle ret kararı verilmesine, feragat nedeniyle ret kararı davanın esasına ilişkin bir hüküm olmakla davalı Hazine yararına nispi vekalet ücreti takdirine, istinaf aşamasında davanın kabulü halinde istinaf mahkemesinin kabule ilişkin karar vermeye yetkili olduğu kabul edildiği, ancak dava konusu, 113 ada 41 yeni 674 ada 50 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 31/03/1994 tarihinde kesinleştiği, istinafa konu eldeki bu davanın ise tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra 13/09/2018 tarihinde açıldığı anlaşıldığından 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirildiği ve hak düşürücü sürenin davanın her aşamasında gözetileceğinden ve davacı vekilini dilekçe ekinde sunduğu Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin eski kararlarının kararın temyiz incelemesini yapmaya yetkili 16. Hukuk Dairesince benimsenmediği gözetilerek kabule ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen 17.02.2021 tarihli kararına ve 15.03.2021 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepler

1.Davacı ... vekili 19.03.2021 tarihli temyiz dilekçesinde özetle; 17.02.2021 tarihli kararı temyiz ettiklerini, davalıların kabul beyanlarının 10 yıllık hak düşürücü süreden önce geleceğini, 12.03.2021 tarihinde ayrı ayrı verilen dilekçeler kabul edildiğinden kesin hüküm gibi sonuç doğurması gerektiğini, bu konuda içtihatlar olduğunu, ayrıca hak düşürücü sürenin ancak hakkın kadastro tespit tutanağının tanzim tarihinden önce doğmuş olması halinde uygulanabileceğini, davacının miras bırakanın ölümünün ardından terekenin açılmasıyla hak sahibi olduğunu öğrendiğini ileri sürerek temyiz başvurunda bulunmuştur.

2.Davacı ... vekili 02.06.2021 tarihli temyiz dilekçesinde özetle; 15.03.2021 tarihli ek kararı 19.03.2021 tarihinde temyiz ettiklerini, eski beyanlarının tekrarı ile ek kararda Hazine lehine hükmedilen nispi vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk