muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8211, Karar No: 2021/3028, Tarih: 23.03.2021

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemenin, davanın kabulü ile, 20.000 USD'nin ödeme günündeki TC Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine dair kararının davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 23.12.2015 tarih, 2014/43359 Esas, 2015/37688 Karar Sayılı ilamı hükmün bozulmasanı karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında asıl davada, davanın kabulü ile, 20.000 USD'nin ödeme günündeki TC Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, dava konusu alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/A maddesi gereğince Devlet Bankalarının USD üzerinden açılmış bir yıllık mevduat hesabına uygulanan en yüksek faizin yürütülmesine, birleşen Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/39 esas sayılı dosyasında davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, Kabule göre, 2.488.413,75 Amerikan Dolarının ödeme günündeki TC Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, dava konusu alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/A maddesi gereğince Devlet Bankalarının USD üzerinden açılmış bir yıllık mevduat hesabına uygulanan en yüksek faizin yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Asıl dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, karar verilmiştir.

2-Birleşen dava yönünde yapılan temyiz incelemesinde; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 23.12.2015 tarih, 2014/43359 Esas, 2015/37688 Karar Sayılı ilamı ile " Mahkemenin, Davalılar ve dava dışı ... şirketi ile ... arasında imzalanan 10.09.2005 tarihli protokol ile davacı ile dava dışı ... arasında imzalanan ek protokolün geçerli olduğu, dava dışı ... şirketi tarafından 1/25000 ve 1/5000 ölçekli çevre ve nazım imar planlarının hazırlanıp onaylatıldığı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planının hazırlanıp Belediyeye onay için sunulduğu, dava dışı yüklenici firma olan ... şirket yetkililerinin 10.08.2007 tarihinde davalı ... tarafından azledildiği ve dava dışı ... şirketi tarafından davalılar aleyhine Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2008/260 Esas sayılı dava dosyasında haksız fesih nedeniyle iş bedeli ve kar payı davası açtığı ve davalıların temerrüde düşürüldüğü, protokol gereğince 1. ayak olan eser sözleşmesi bölümünün yüklenici ... şirketi tarafından tamamlanmasının davalılar tarafından ortadan kaldırıldığı, eldeki davada davacının edimi şarta bağlı ise de, davalıların dava dışı ... şirketi ile olan bölümün ifa olanağını ortadan kaldırılmaları nedeniyle sözleşmenin ikinci ayağı olan davacının görevinin engellendiği bu engellemede davalıların kötüniyetli olduğu, Borçlar Kanunu gereğince taliki şartın gerçekleşmesi dürüstlük kuralına aykırı olarak engellendiğinden şartın gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerektiği, protokol gereğince taşınmazların organizasyonu ve pazarlanmasını üstlenen davacının davaya konu taşınmazlardan 606 parsel sayılı taşınmazın tanıtımını yapmasına ve değişik kişilerden fiyat teklifi almasına rağmen davalıların davacıyı devre dışı bırakarak 606 parsel sayılı taşınmazı toplam 20.581.130.TL'ya 11.04.2008 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye sattıkları böylece davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın şatışından elde edilen kardan 10.09.2005 tarihli protokol hükümleri gereğince payını almayı hak kazandığı gerekçesi yerindedir. Usul ve yasalara uygundur. Ancak mahkemece, dosyada mevcut bilirkişi heyet raporlarında belirtilen miktarların davacının kısmi talebinin çok üzerinde bulunduğu, miktarın açılacak ek davada tartışılmasının mümkün olduğu gerekçesi ile davacının talep edebileceği kar payının net olarak belirlenmemesi, müphem bırakılması doğru değildir. Hakim, uyuşmazlığı çözmekle yükümlüdür. Eksik inceleme ile müphem şekilde hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen kardan payını almaya hak kazandığı yönündeki gerekçenin davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kar payı yönünden sadece 606 parsel yönünden hesaplama yapılması gerektiği hususunun davalılar yönünden de usuli kazanılmış hak durumu oluşturduğu dikkate alınarak alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden sadece 606 parsel sayılı taşınmazın satışından dolayı elde edilen kardan 10.09

. O halde mahkemece, davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen kardan payını almaya hak kazandığı yönündeki gerekçenin davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kar payı yönünden sadece 606 parsel yönünden hesaplama yapılması gerektiği hususunun davalılar yönünden de usuli kazanılmış hak durumu oluşturduğu dikkate alınarak alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden sadece 606 parsel sayılı taşınmazın satışından dolayı elde edilen kardan 10.09.2005 tarihli protokol hükümleri gereğince davacının alması gereken payın net olarak gerekçeli, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken..." şeklinde hükmün bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında birleştirilen Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/39 Esas sayılı dava dosyasında mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. HMK 303 maddesinde " Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Bir hüküm, davada veya karşılık davada ileri sürülen taleplerden, sadece hükme bağlanmış olanlar hakkında kesin hüküm teşkil eder..." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Davacı birleşen davasında, davalıların sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemelerinden dolayı sözleşmede hüküm altına alınan tüm parsellerdeki toplam alacağının tahsilini istemiş olup Yargıtay bozma ilamında sözleşmede yer alan davacının dava konusu ettiği diğer 5 parsel yönünden davacının herhangi bir talepte bulunamayacağı yönünde oluşmuş müktesep hak da yoktur. Bu durumda bu parseller yönünden de tarafların tüm dellileri toplanıp, iddia ve savunmaları doğrultusunda gerekli inceleme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken davacının tüm talepleri hakkında inceleme ve değerlendirme yapılmadan gerekçesiz bir şekilde davanın kısmen reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle asıl dava da hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

asıl dosyada 4,90 TL bakiye temyiz harcının davacıya yükletilmesine, asıl dosyada 1.762,40 TL bakiye harcın mahallinde davalılardan alınmasına, birleşen dosyada peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 254.126,00 TL yatırılan harcın bir. dosyada davalılara iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl davada, davacılar 115 ada 576, 577, 579, 580, 581 parselde kayıtlı 1.635,000 m² ile 606 parselde kayıtlı 525,000 m² miktarındaki taşınmazlara yönelik 10.09.2005 tarihli protokol gereğince %25'i olan 3.439,033 TL'nin kendi payları olduğu gerekçesiyle protokolden doğan yükümlülüklerini ihlal etmelerinden dolayı şimdilik 20.000 USD'nin tahsili istemiyle eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu 19.09.2013 tarihli karar ile davanın kabulüne, 20.000 USD'nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup mahkemenin gerekçesinde davanın sadece 606 parsel yönünden kabul edildiği vurgulanmış diğer parseller yönünden hüküm kurulmamıştır.

Mahkemenin vermiş olduğu karar davacı tarafça temyiz edilmemiş olup davacı taraf yönünden kesin hüküm oluşturmuştur.

Mahkemenin verdiği kararın davalı tarafça temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 23.12.2015 tarih ve 2014/43359 E. 2015/37688 K. nolu bozma ilamının gerekçesinde "mahkemece, davacının en azından 606 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen kârdan payını almaya hak kazandığı yönündeki gerekçenin davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kâr payı yönünden sadece 606 parsel yönünden hesaplama yapılması gerektiği hususunun davalılar yönünden de usuli kazanılmış hak durumu oluşturduğu dikkate alınarak alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden sadece 606 parsel sayılı taşınmazın satışından dolayı elde edilen kârdan 10.09.2005 tarihli protokol hükümleri gereğince davacının alması gereken payın net olarak gerekçeli, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken" gerekçesiyle bozulmuş olup mahkemece bozma ilamına uyulmakla davalılar yönünden usuli müktesep hak oluşmuştur.

Davalılar yönünden usuli müktesep hak oluşması nedeniyle birleşen davada sadece 606 parsel yönünden hüküm kurulması, diğer parseller yönünden davanın reddedilmesi doğru olup kararın onanması gerektiği görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun bozma yönündeki gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/4455, Karar No: 2024/6311, Tarih: 12.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4455 E.  ,  2024/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/2355 Esas, 2024/706 Karar

HÜKÜM :Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Çan Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2022/229 E., 2022/321 K.

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından ihyası istenen S.S. Movakent Konut Yapı Kooperatifi aleyhine Edremit İş Mahkemesi'nin 2020/49 E. sayılı dosyasıyla iş kazası sebebiyle maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, yargılama sırasında davalı kooperatifin sicilden terkin edildiğinin anlaşılması üzerine, Mahkemece ihya davası açmak üzere taraflarına süre verildiğini ileri sürerek söz konusu kooperatifin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kooperatifin 07.05.2017 tarihli olağan yıllık genel kurul toplantısında tasfiye kararı aldığını, tasfiyenin sonuçlanması ve tescilinin Müdürlükçe 31.12.2019 tarihinde gerçekleştirildiğini, ilanının Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 08.01.2020 tarih ve 9989 sayılı nüshasında yayınlandığını, kooperatifin tasfiye kurulunun ..., ... ve ...'tan oluştuğunu, tasfiye işlemlerinin tasfiye kurulu tarafından yürütüldüğünü, tasfiye sürecinin tamamen kanuna ve mevzuata uygun yapıldığını, Ticaret Sicil Müdürlüğünün yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu kooperatifin tarafı olduğu Edremit İş Mahkemesinin 2020/49 E. sayılı dosyasında kooperatifin temsil edilmesi ve sonrasındaki ek tasfiyesi için eldeki ihya davasının süresi içerisinde açıldığı, Edremit İş Mahkemesinin 2020/49 E. sayılı dosyasında davalı kooperatifin temsil edilebilmesi ve ek tasfiyesinin tamamlanabilmesi için kooperatifin ihyasında hukuki yararın bulunduğu, davalı ... yasal hasım olduğundan aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdirine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Sınırlı Sorumlu Molvakent Konut Yapı Kooperatifinin Edremit İş Mahkemesinin 2020/49 E. sayılı davasına konu ihtilafla sınırlı olarak ihyasına, ihya edilen kooperatifin temsili ve ek tasfiye işlemlerinin yapılması için, terkin öncesi tasfiye memurları olan ..., ... ve ...'ın birlikte ve yeniden tasfiye memurları olarak tayin edilmesine, kararın tescil ve ilanına karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve ... tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tasfiye memurlarına husumet tevcihinde ve ihyası ile birlikte yeniden tasfiye memuru olarak atanmalarında isabetsizlik olmadığı gibi tüm tasfiye işlemleri tamamlanmadan, kooperatif aleyhindeki tüm dava ve takipler sonuçlanmadan tasfiyenin kapatılmasından dolayı davalı tasfiye memurlarının yargılama giderinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar ..., ... ve ...'ın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8430, Karar No: 2014/4449, Tarih: 18.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8430 E.  ,  2014/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2007/193-2012/467

Hazine ile H.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.12.2012 gün ve 193/467 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, dava dilekçesinde özetle; dava konusu ( 213 ada 3 parsel) 112 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, bu yerde imar ve ihya çalışmalarının yapılmadığını, kayalık, çalılık ve taşlık niteliği dikkate alınarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kadastro tespitinin doğru olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davaya dahil edilen kişilerden bir kısmının vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif, dinlenen taraf tanıklarının beyanları ile bilirkişi raporları dikkate alınarak; krokide B rumuzu ile gösterilen alan içerisinde kenarı duvarla çevrili evin bulunduğu ve iskan alanı olarak kullanıldığı, A rumuzu ile gösterilen alanda uzun yıllardan beri tarım yapılmamış olduğu, ancak, tapu malikince tarım yapılmaması ve atıl bırakılmasının bu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu göstermeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde Hazine temsilcisi tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 112 ada 3 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağının onaylı fotokopisi getirilmiştir. Bu taşınmazın belgesizden, 34 tahrir nolu vergi kaydı esas alınarak, arsa niteliğiyle, 1127,57 m2 olarak, 18.12.2002 tarihinde, paylı mülkiyet üzere M. Ö. ve beş arkadaşı adına tespit gördüğü, itiraz üzerine Komisyonun kararlarının dosyada bulunduğu en son olarak tutanağın 30.01.2007 tarihinde kesinleştirildiği görülmüştür. Komşu bir kısım parsellere ilişkin kadastro tutanakları ve revizyon gören kayıtlar dosya içerisindedir. Keşif yapılmıştır. Keşifte görevli ziraatçi bilirkişi; fen bilirkişinin krokisinde A harfi ile gösterilen bölümün makilik niteliğinde bulunduğunu, B harfi ile işaretli kısmın tarım arazisi niteliğinde olmadığını rapor etmiştir. Orman bilirkişileri, müşterek raporlarında dava konusu yerin fen bilirkişi krokisinde A ile gösterilen kısmının %12 'den fazla eğimli makilik niteliğinde olduğunu, B rumuzu ile işaretli kısmın ise zeytinlik vasfında bulunduğunu açıklamışlardır.Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında paylı mülkiyet olarak davalı ve dahili davalılar adına senetsizden, tespit ve tescili yapılan nizalı yerin imar, ihya ve zilyetlik ile iktisap edilip edilmeyeceğinde toplanmaktadır. Dosyada mevcut ziraatçi bilirkişi ile orman bilirkişilerinin kroki ve raporları incelendiğinde, nizalı taşınmazın A rumuzu ile gösterilen kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu bu yerin eğiminin % 12'den fazla ve makilik niteliğinde bulunduğu, B rumuzu ile gösterilen kısmın ise tarım arazisi olmayıp zeytinlik vasfı dikkate alındığında bu yerlerde imar ve ihya olgusunun tamamlanmadığı, makilik yerin eğimi dikkate alındığında orman makiliği niteliğinde olduğu, bu durumda bu gibi yerlerin imar, ihya ve zilyetlik ile kazanılmasının olanaklı olmadığı dikkate alındığında bu gibi yerlerin TMK.nun 718 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.maddesi dikkate alınarak Hazine'nin davasının kabulü ile A harfiyle gösterilen 403,34 m2 yerin makilik niteliğiyle, B harfi ile gösterilen 738,85 m2'lik yerin tarıma elverişli arazi olmadığı vasfıyla tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11284, Karar No: 2016/3357, Tarih: 15.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11284 E.  ,  2016/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında aynı suçtan dolayı verilen mahkumiyet kararı kesinleşen sanık ... ile birlikte suç tarihinde suç saatinin belirlenemediğinden gündüz sayılan bir zaman dilimi içinde mülkiyeti kamuya ait ......Okulu'na pencereden içeri girerek Okul Müdür ve Müdür Yardımcısı odalarının kapılarını kırarak hırsızlık yapmaları şeklinde meydana gelen olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin zamanaşımı bakımından lehe Yasa değerlendirmesi yapılması halinde, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 31/3, 66/1-2, 67/4; 116/2, 119/1-c, 31/3, 66/1-2, 67/4, 152/1-a, 66/1-2, 67/4. maddelerine göre değerlendirme yapılması gerektiği ve buna göre de suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a ve 116/2, 119/1-c, 152/1-a. maddelerinde (zamanaşımı bakımından TCK’nın 152/1. maddesinin, 18.06.20104 tarih, 6545 sayılı Yasa'nın 65. maddesi ile değişik düzenlemesi esas alınmıştır.) düzenleme altına alınan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve kamu malına zarar verme suçları, 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı süresine göre zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuk lehine olması ve aynı Yasa'nın 66/1-e ile 66/2, 1. cümle ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 08.02.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.