muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7890, Karar No: 2016/6366, Tarih: 17.03.2016

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... Sendikası ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ... Sendikasından istifa ederek ... Sendikasına üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

... Sendikasına üye olan işçilerin işyerinde seçim yapmak suretiyle işyeri sendika temsilcilerini seçmeleri ve örgütlenme aşamalarında bu kişilerin işveren ve diğer çalışanlar tarafından muhatap alınmalarını istemeleri demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Temsilci olarak seçilen 11 işçinin iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı nedene dayandığı yönteminde kanıtlanamamıştır. Dairemizce yapılan değerlendirmede salt temsilci seçilen işçilerin iş sözleşmelerinin 18/06/2015 tarihindeki toplu eylem sebebiyle feshedilmesi geçerli nedene dayanmadığı gibi, fesihlerin sendikal nedenle yapıldığı bu açıdan işyeri sendika temsilcisi seçilen işçiler bakımından mahkemece verilen kararların yerinde olduğu kabul edilmiştir.

Öte yandan, dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla toplu eylem nedenlerine dayalı olarak işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Yukarıdaki paragrafta sözü edilen 11 işçi dışında kalan davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Birleşik Metal Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Dosyaların çoğunluğunda 03/08/2015 tarihinde işçiye yapılan bildiriminde, 20-26 07/2015 tarihlerinde yapılan ve kolluk güçleri tarafından sona erdirilen toplu işgale katılınmasına rağmen iş sözleşmesinin feshedilmeyerek ücretli idari izne çıkarıldıkları, iş başı yapmaları gereken günde gelmelerine rağmen daha önce işten çıkarılmış olan arkadaşlarının geri alınması kaydıyla iş başı yapabileceklerini söyledikleri ve işyerini terk ettikleri açıklaması yer almaktadır. Bu savunma şekline göre öncelikle iş sözleşmesinin sona erme biçimi belirlenmeli ve işe iade davası açma ön koşullarından olan işveren feshinin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşveren feshinin varlığı kabul edildiği taktirde işçiye yapılan bildirimde geçen yönlerden dosya içindeki deliller değerlendirilmeli ve feshin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Davalı işveren, işyerinde 20-26/07/2015 tarihleri arasında yapıldığını ileri sürdüğü toplu eyleme dayalı olarak iş sözleşmesini feshetmediği halde mahkemece, işçilerin demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmesi hatalıdır. Yine kararda yer alan, toplu eyleme dayalı olarak idari izin verilen işçilerin daha sonra da aynı toplu eylem sebebiyle çıkarıldıkları yönündeki gerekçe de tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarını karşılamamaktadır.

Seri halde yargılaması yapılan dosyaların bazılarında fesih tarihleri 20/07/2015 olup, işçilerin 11/07/2015 tarihinde mesai saatleri içinde toplu eyleme katılarak çalışan sendika temsilcileri ile işveren yetkililerine hakaret içeren sloganlar atmaları, üretimi yavaşlatmaları, yavaşlatılması yönünde diğer çalışanlara baskı uygulamaları, bu yolla maddi manevi zarara neden olunması, tüm uyarılara rağmen iş raporlarının doldurulmaması ve çalışma barışının bozulması gibi nedenlere dayanılmıştır. Mahkemece, feshe konu edilen maddi vakıalar yönünden dosyadaki delil durumuna göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır.

Aynı mahkemece karara bağlanan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine konu olan bazı dosyalarda ise işverence işçiye bildirilen fesih yazısında çeşitli tarihlerdeki devamsızlık nedenine dayanılmıştır. Sözü edilen dosyalarda da mahkemece demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmiş, devamsızlık iddialarına dair tarafların delilleri değerlendirilmemiştir.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayanarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Devamsızlığa ve davranışa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumuna göre iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F)HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4607, Karar No: 2010/6751, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4607 E.  ,  2010/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden borçlu ... hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Müşteki şikayet dilekçesiyle sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiği halde mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın mal beyanında bulunmamak eyleminden hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12060, Karar No: 2007/16062, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12060 E.  ,  2007/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 3.10.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kooperatifin tahsisi nedenine dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava red edilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davada 3.6.2005 tarihli tahsis işlemine dayanılmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden yine dava dışı kooperatifin üyesi olduğu anlaşılan davalının kooperatif üyeliğinden ihraç edildiği, ancak ihraç kararının iptali için davalının dava açtığı anlaşılmaktadır. Görülüyor ki, hakkındaki ihraç kararı kesinleşmediğinden davanın tarafları dava dışı kooperatifin üyesidir. Gerek davacı gerek davalı kooperatifin tahsisine yani şahsi hakka dayandığından şahsi hakların yarışması halinde önceki tarihli olanına değer verilmesi gerekecektir. Kuşkusuz kooperatifin ihraç kararı hakkında açılan dava davalı aleyhine sonuçlanırsa davalının kooperatif üyeliğine, şahsi hakka dayanamayacağı açıktır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, ihraç kararının iptali hakkında davalı tarafından açılan dava sonucunu beklemek, ihraç kararı iptal edilirse şahsi haklardan önceki tarihli olanına değer vermek, aksi halde

davacının şahsi hakkına üstünlük tanımak suretiyle davayı kabul etmek olmalıdır.

Mahkemece değinilen yön göz ardı edilmek suretiyle dava reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, 17.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21133, Karar No: 2025/6257, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21133 E.  ,  2025/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/899 E., 2022/996 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/220 E., 2021/101 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13379, Karar No: 2014/16110, Tarih: 04.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13379 E.  ,  2014/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/119-2013/157

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

Takip tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 625. ve 637. (eski Borçlar Kanunu'nun 525. ve 533.) maddeleri gereği kendisine yönetim hakkı tanınan ortağın, ortaklığı ve diğer ortakları temsil yetkisi vardır. Madde gerekçesinde belirtildiği üzere TBK'nun 637. maddesinin ikinci fıkrasında, ortaklardan birinin, ortaklık veya bütün ortaklar adına bir üçüncü kişi ile işlem yapması durumunda, diğer ortakların, ancak temsile ilişkin hükümler uyarınca, bu kişinin alacaklısı veya borçlusu olacakları hükme bağlanmıştır.

Taraflar arasında düzenlenen Antalya 4. Noterliği'nin 22.06.2012 tarih ve 15143 yevmiye numaralı adi ortaklık sözleşmesinde "....çek,bono,poliçe vs. taahhüdü taazzum eden evrak ve belgeleri imzaya...,adi ortaklığı oluşturan ortaklardan Uğur Aksu ile N.. S.., U. A. N.. S.. adi ortaklığı ünvanı ve kaşesi altında müştereken atacakları imzalarıyla temsil ve ilzama yetkili kılınmıştır .” hükmü yer almaktadır

Takip dayanağı 24.07.2013 keşide tarihli çekin “Uğur Aksu-N.. S.. ortaklığı” lehine keşide edildiği ve “ Uğur Aksu-N.. S.. ortaklığı” adına tek imza ile alacaklı şirkete ciro yolu ile devredildiği görülmektedir.

Takip dayanağı çekte U. A.-N.. S.. ortaklığı adına cironun U. A. tarafından yapıldığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf yoktur. Adi ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığından çekin hamiline düzenlendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda adi ortaklığı temsil yetkisi bulunmayan U. A.nun adi ortaklık adına imzaladığı çekten dolayı diğer borçlu N.. S..'in sorumluluğu bulunmamaktadır. Çeki ciro eden U.A.'nun ciro ettiği çekten şahsen sorumlu olmakla borçlu N.. S..'in itirazının kabulüne karar vermek

gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35858, Karar No: 2015/15334, Tarih: 30.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35858 E.  ,  2015/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı kanunun 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup itirazı üzerine ilgili merci tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilerek, bu suç yönüyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Müştekinin yüzündeki yaranın "yüzde sabit iz bırakacak" nitelikte olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan kesin rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/232, Karar No: 2010/260, Tarih: 14.12.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/6-232 E.  ,  2010/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/122587

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Hükümlüler T... Ç... Ve G... Ç...hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kısa kararda beraata hükmedilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda 5237 sayılı TCY'nın 116/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası verilmesine ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin, Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.09.2008 gün ve 118-91 sayılı hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine;

T.C. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04.05.2009 gün ve 26416 sayılı yazısı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2009 gün ve 122587 sayılı ihbarnamesi ile;

“… 2- Sanıklar T... Ç... Ve G... Ç...’in üzerlerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı, kısa kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/2-e maddesine göre beraat kararı verildiği halde, gerekçeli kararda yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesinde isabet görülmemiştir” gerekçesiyle hükmün bozulması istemiyle yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulması üzerine;

Yargıtay 2. Ceza Dairesince verilen 03.06.2009 gün ve 26866-27052 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 06.10.2010 gün ve 14542-15415 sayı ile;

“…II-Sanıklar T.. Ç... Ve G... Ç...’le ilgili kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanıklar T... Ç... Ve G... Ç... Hakkındaki Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.09.2008 tarih ve 18-91 sayılı kararın CMK’nun 309/4-a maddesi gereğince bozulmasına, müteakip işlemlerin anılan mahkeme tarafından yerine getirilmesine” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 08.11.2010 gün ve 122587 sayı ile;

“...İtirazın konusunu, sanıklar T... Ç... Ve G... Ç... Hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma istemi üzerine verilen bozma kararı oluşturmaktadır

Öncelikli sorun, tefhim edilen kararda sanıklar hakkında beraat kararı verildiği halde gerekçeli kararda mahkûmiyetlerine karar verilmesi halinin olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yasa yolu için aranan hükme etkili olan bir usule aykırılık (ciddi bir hukuka aykırılık) nedeni oluşturmayacağına ve buna bağlı olarak bu nedene dayanan kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.