muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2032, Karar No: 2015/4019, Tarih: 05.11.2015

II-) Sanık hakkında 30.10.2012 günlü eylemiyle ilgili kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesine gelince:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde bölücü terör örgütü lideri ...'a uygulanan sözde tecridin kaldırılması, sağlık ve özgürlük koşullarının yaratılması gerekçesi ile KCK davaları sonucu cezaevlerinde bulunanların ülke genelinde başlatmış olduğu açlık grevlerine destek amacıyla "topyekün direniş günü" ve "hayatı durdurma eylemleri" adı altında tüm yurt genelinde yapılan ve ... ... İl Teşkilatı organizesinde de yapılan oturma eylemine katıldığı, oturma eylemi sırasında boynunda boncuktan yapılmış PKK terör örgütünün bayrağı niteliğinde olan sarı zemin üzerine kırmızı yıldız bulunan ve sarı harflerle PKK yazan kolyeyi taşımakla birlikte gösterinin cebir ve şiddete başvurmaksızın kendiliğinden sona erdiği olayda, sanığın boynunda taşıdığı kolyenin örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, sanığın savunması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde yasal olmayan gerekçeyle sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, hükmün onanması gerektiği yönünden üye ...'ın karşı oyu ile BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY:

Bölücü terör örgütü lideri ...'ın cezaevi koşullarının iyileştirilmesi ve KCK davaları nedeniyle yapılan açlık grevlerine destek amacıyla "topyekün direniş günü" ve "hayatı durdurma eylemleri" adı altında tüm yurt genelinde olduğu gibi bir siyasi partinin ... İl Teşkilatı organizesinde de yapılan oturma eylemine katılan sanığın, PKK terör örgütünün hem ismini hemde sözde bayrağının şeklini taşıyan ve yaklaşmaya ihtiyaç duymadan görülüp seçilebilen kolyenin takılması suretiyle eli kanlı terör örgütünün hayatiyetini devam ettirmesi karşısında, içinde bulunduğu grubu etkileyebileceği ve amaca ulaşabileceği değerlendirildiğinde suçun tüm yasal unsurlarının oluştuğu kanaatiyle terör örgütünün propagandasını yapma suçundan mahkumiyete karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/9207, Karar No: 2021/13035, Tarih: 11.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9207 E.  ,  2021/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk ve Ordu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Pendik (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 22.07.2009 tarih ve 2008/1088 esas, 2009/1770 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...’in velayeti altına bırakılmıştır.

Veli, 12.03.2021 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 21.04.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ordu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

--/--

Kısıtlının, Pendik (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 22.07.2009 tarih ve 2008/1088 Esas, 2009/1770 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayetin İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce takip edildiği, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ordu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla velinin talebi ile ilgili karar vermekte İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/17166, Karar No: 2015/29995, Tarih: 26.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17166 E.  ,  2015/29995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, açtıkları davanın lehlerine sonuçlanıp, kesinleştiğini, süresinde başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını, ödenen miktarın alacaklarının tamamını karşılamadığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, boşta geçen süre, işe başlatmama tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 04.01.2013 tarihli ihtarname ile “...işe başlama talebinin ayrılmadan önce görev yapmış bulunduğu KKP fonksiyon danışmanı pozisyonunun bölümün kapatılması nedeniyle ortadan kalktığını, bu nedenle davacıyı daha önce yaptığı ile eşdeğer nitelikte bir iş olan bilişim hizmetleri direktörlüğü yazılım hizmetleri müdürlüğü bünyesinde yer alan iş analiz danışmanı kadrosuna 11.012.2013 günü 3.550 TLnet maaş ve işte ayrılmadan önceki tüm hakları ile işe davet edildiğini, davacının 11.01.2013’de işbaşı yapmadığını, durumun Noter marifeti ile tespit edildiğini 15.01.2014 tarihli ihtarname ile davacıya bildirildiğini, davacının her halükarda teknisyen olarak hizmet vereceğini, önceden çalıştığı birimin başvuru tarihinde kapalı olduğunu, bu değişikliklerin işyerindeki süreçte gidilen yeniden yapılanmadan kaynaklandığını, davacıya önerilen işin önceki pozisyonuna eşdeğer olduğunu, kendisine bu işin saha çalışması gerektirmediği bilgisinin verildiğini, işe davetin usul ne uygun olduğunu, işyerinde davacının kadrosundaki personele zam yapılmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı işyerinde; çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe sonlandırılması sonrası açılan davada davacının işe iadesine karar verilen ve yasanın aradığı koşullarla işe başlatılmayarak iş akdi işveren tarafından feshedilen davacının kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağı, iş göremezlik tazminatı ile boşta geçen ücret alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Feshin geçersizliği ve işe iade kararı sonrası başvuran ve başlatılmayan işçinin başlatılmadığı tarihteki ücret üzerinden fark kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağının, boşta geçen süre ücretinin ise geçersizliğine karar verilen feshi takip eden 4 aylık ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bu arada işveren zam uygulamış ise bu zam oranından, zam oranı belirlenemediği takdirde ise kural olarak asgari ücrete yansıtılan zam oranında belirlenecek ücret üzerinden hesaplama yoluna gidilmelidir. Mahkemece asgari ücrete yapılan %16, 5 zam oranı dikkate alınarak hesaplama yapan rapora itibarla hüküm kurulmuştur. Oysa İşverenin, geçersizliğine karar verilen fesih tarihi ile işe başlatmama tarihi arasında rapora göre ortalama % 5,18 zam yaptığı anlaşılmaktadır. O zaman bu zam oranı üzerinden belirlenecek ücret üzerinden tazminat ve alacakları hüküm altına alınmalıdır. Zam oranı belli olmasına rağmen asgari ücrete gelen zam oranının esas alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8659, Karar No: 2009/9928, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8659 E.  ,  2009/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.03.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davalı adına kayıtlı 142 ada 9 parsel üzerinden, tapuda davacı adına kayıtlı 147 ada 9 parsel lehine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda davacının mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu ortadadır. Ancak, lehine geçit hakkı tesis edilen 147 ada 9 parsel ile aleyhine geçit hakkı kurulan 142 ada 9 parsel arasında dere bulunmaktadır. Mahallinde yapılan keşiflerde dere üzerinde bulunan köprünün yıkıldığı, il çevre ve orman müdürlüğünün 24.12.2008 tarihli yazıları ile dere üzerine yeni bir köprü yapılması da olanaklı olmadığından mahkemenin tercih ettiği alternatifin kabulü söz konusu olamaz.

Somut olayda davacının mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu ortadadır. Ancak, lehine geçit hakkı tesis edilen 147 ada 9 parsel ile aleyhine geçit hakkı kurulan 142 ada 9 parsel arasında dere bulunmaktadır. Mahallinde yapılan keşiflerde dere üzerinde bulunan köprünün yıkıldığı, il çevre ve orman müdürlüğünün 24.12.2008 tarihli yazıları ile dere üzerine yeni bir köprü yapılması da olanaklı olmadığından mahkemenin tercih ettiği alternatifin kabulü söz konusu olamaz.

Dosyaya kadastro müdürlüğünce gönderilen 25.04.2008 tarihli krokide davacı parselinin güney batı istikametinde bulunan 6 parselin güneyinde yol bulunmaktadır. Yapılan keşiflerde bu alternatif üzerinde durulmamıştır. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca mahkemece yeniden keşif yapılarak özellikle sözü edilen alternatif değerlendirilmeli mümkün olmazsa bilirkişi raporlarında 2.seçenek olarak gösterilen güzergahtan geçit kurulması hususu ayrıntılı bir şekilde araştırılmalıdır.

Bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın davanın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8278, Karar No: 2016/7049, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8278 E.  ,  2016/7049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, 2.000 TL adli para cezası, hak yoksunluğu, tekerrür uygulaması

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın aracı ile seyir halinde iken Eskişehir yolundaki durakta beklemekte olan müştekiye yaklaşarak gideceği yeri sorup, müştekiyi aracına aldığı, sohbet sırasında telefon gelmiş gibi yaparak, ".... Yurt dışından gelirken kaza yaptığını, bu kaza nedeniyle camilere yardım yapmak istediğini, ancak camilerin kabul etmediğini" şeklinde telefonla konuştuğu, müştekiye yardıma muhtaç tanıdığınız varsa parayı size vereyim siz onlara dağıtın, ancak yanımda bozuk param yok 1000 Avrom var, siz 500 TL sini dağıtın dediği, müştekinin de çantasında bulunan 500 TL'yi sanığa verip 1000 BANCO CENTRAL DE RESERVA DEL ERU yazılı peru parasını sanıktan aldığı, Kızılay'da araçtan inen müştekinin döviz bürosuna sanıktan aldığı parayı vererek bozdurmak istediğinde, paranın Peru parası olup değersiz olduğunu öğrendiği, Merkez Bankası'nın 8 Mart 2012 tarihli Ön Tespit Raporuna göre; paranın orjinal olduğunun düşünüldüğü, banknotun ülkemizde alım-satımı ve dolaşım kabiliyeti olmaması nedeniyle Türk Parası karşılığının bulunmadığının bildirildiği, bu suretle sanığın hileli hareketlerle müştekiyi aldatıp haksız menfaat sağladığı iddia edilen olayda; sanığın ikrar ve pişmanlık içeren savunması, müşteki beyanı, Merkez Bankası ön tespit raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.