muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5460, Karar No: 2025/2111, Tarih: 10.02.2025

Her ne kadar dosya içindeki bilirkişi raporunda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 14 üncü maddesinde Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in 18 inci maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu Yönetmelik'in uygulanma imkanı kalmamıştır. Bu nedenle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre maluliyet oranının belirlenerek karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmelik esas alınarak hazırlanan rapora göre hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; davacının davaya konu trafik kazasına ilişkin görmüş olduğu tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra davacının yeniden muayenesi de yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığının dosya içerisinde olan tüm raporlarda irdelenmek suretiyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile eklerine göre belirlenmesi için, en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından rapor alınıp oluşacak sonuca göre (maluliyet oranı bakımından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1620, Karar No: 2011/3053, Tarih: 16.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1620 E.  ,  2011/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAĞCILAR(KAPATILAN) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2004

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 148 ada 4 nolu imar parselinin bir kısmını komşu parsel maliki davalıların kaçak olarak taşkın inşaat yapmak suretiyle işgal ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Bir kısım davalılar, önceki maliklerce yaptırılan binadan tapu kaydına güvenerek ve iyiniyetle daire satın aldıklarını, binanın bütünlüğünü bozacak olan yıkımın fahiş zarar doğuracağını, taşma varsa Türk Medeni Kanununun 651.maddesi gereğince taşan kısmın adlarına temliken tescili gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahaleleri bulunmayan bir kısım davalılar hakkındaki davanın reddine, bir kısım davalıların ise davacıya ait taşınmaza elatmalarının keşfen sabit olduğu gerekçesiyle haklarındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava, elatmanın önlenmesi, yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 148 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ve 91 nolu kadastral parselin 2981/3290 Sayılı Yasalara göre ifrazından sonra 17.04.1989 tarihinde müstakilen davacı adına tescil edildiği, komşu 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı, kat mülkiyeti kurulmamış olup, 1991 yılında tamamlanan 7 katlı bina bulunduğu ve davalıların 3 nolu parselde değişik oranlarda payları mevcut iken yargılama sırasında bir kısım davalıların paylarını dava dışı kişilere satış yoluyla temlik ettikleri görülmektedir.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği,hak sahibi veya malik olmanında doğal bir sonucudur.Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre,mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı,sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre,mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı,sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde usulü işlemlerin tamamlanması ondan sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, eksik yargılama ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33078, Karar No: 2014/34557, Tarih: 28.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/33078 E.  ,  2014/34557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/279369

MAHKEMESİ:İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Esas No : 2013/425

Karar No : 2013/928

Kasten yaralama suçundan sanık F.. S..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/1-d, 29/1 ye 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2013 tarihli ve 2013/425 esas, 2013/928 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2014/159 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 09.07.2014 tarih ve 2014/14130 – 47501 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.07.2014 tarih ve 2014/279369 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabî olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde “26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçlan ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukuki sonuç bağlandığı gibi, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen

“1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından dâvasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlakın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet davanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensuplan ve halk hakkında tahdit edilebilir.

2. Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3. Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek,

e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararma itiraz üzerine merci tarafından 5271 sayılı Kanun’un 231/5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun inkılap yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle denetim yapılabilmesinin, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların denetlenememesinin anılan sözleşmeye ek 7 numaralı protokol'ün 2. maddesinde “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlığı altında düzenlenen “Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esas bakımından incelenmesi gerekeceği, aynı zamanda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2013/15 sayılı kararının da itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceğini değinmesi karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesinde “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay'ın bozma ilamından sonra yapılan duruşma tarihinin katılan sanık Turgay Yıldız vekiline tebliğ edilmesinin gerektiği ancak söz konusu duruşma tarihinin katılan vekiline tebliğ edilmediği ve bozma ilamına ilişkin beyanda bulunma hakkı tanınmadığı anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2014/159 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/83, Karar No: 2020/1438, Tarih: 14.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/83 E.  ,  2020/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 tarih ve 2019/106486 sayılı yazısı ile; Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2019 tarihli ve 2017/128 esas, 2019/16 sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2019/820 değişik iş sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/972 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibarıyla Bolu İl Jandarma ve Garnizon Komutanı olarak görev yapan sanık hakkında, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2017/3780 soruşturma, 2017/888 esas ve 2017/61 sayılı iddianamesi ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 314/2. maddesi atfı ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, anılan iddianamede sanığın üzerine atılı bulunan eylemlerin ayrıntılı olarak anlatıldığı ve 17/07/2016 tarihi itibarıyla FETÖ/PDY üyesi olduğu yönünde kuvvetli şüpheler bulunduğu gerekçesi ile görevden uzaklaştırıldığı, 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile FETÖ/PDY terör örgütüne irtibat ve iltisakı bulunduğu gerekçesi ile 31.07.2016 tarihinde kamu görevinden çıkartıldığı, dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği tarafından hazırlanan 26/04/2017 tarihli ve A.A.O. 14/08-R.Y. 13/18 sayılı tevdii raporunda da ayrıntıları belirtildiği üzere, 15/07/2016 tarihinde 2. Komando Tugay Komutanı olan Tuğgeneral...'in, 23:00 sıralarında ve devamında sanığı defalarca arayarak kendisinin sıkıyönetim komutanı olarak atandığını ve Hakkari ilinden yola çıkarak Bolu iline geleceğini, Vali ve belediye başkanına işten el çektirileceğini, gerektiği takdirde bu görevliler için gözaltı işlemini uygulamasını istediğini belirttiği görüşmeleri de Vali ve Cumhuriyet Başsavcısı ile paylaşmadığı, Bolu ilinden Ankara iline takviye ekip göndermemek, darbeci askeri komutanlarla sorun yaşamamak için pasifize ve kararsız tutumlar sergilemek, kendisine ulaşan kanunsuz emirlerin yerine getirilmesinin engellenmesine yönelik olarak yazılı veya sözlü nitelikte herhangi bir talimatı personeline vermemek gibi

ayrıntıları bahse konu rapor ve iddianamede belirtilen şekilde benzer nitelikte davranışlar sergilediği, yine Bolu valisi Aydın Baruş tarafından Bolu Ağır Ceza Mahkemesine sunulmak üzere bizzat düzenlenen 26.10.2017 tarihli yazı ile de belirtildiği üzere, sanığın darbe teşebbüsünü engellenmek maksadıyla kendisine verilen birtakım emirleri yerine getirmediği gibi makamına iletilen bilgileri de valilik makamı ile paylaşmadığı, dolayısıyla sanığın 15/07/2016 günü ve devamında görevde kaldığı süre içerisinde gerçekleştirdiği eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçuna dair kastı fazlasıyla aştığı, aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü lehine olacak şekilde tasarruflarda bulunduğu, hatta bu kapsamda insiyatifler alması karşısında anılan terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği anlaşılmakla birlikte,

5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen görevi kötüye kullanma suçu yönünden mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31/10/2019 gün ve 94660652-105-14-13594-2019-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakın Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarih 2019/8604 esas ve 2019/11869 karar sayılı görevsizlik kararına istinaden Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

15.07.2016 tarihinde FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü mensuplarınca gerçekleştirilen darbe teşebbüsü sonrasında Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 2016/6052 hazırlık sayısı ile başlatılan, İl Emniyet Müdürlüğünün silahlı terör örgütüne üye olmak ve anayasayı ihlale teşebbüs suçlarından hazırlanan fezlekesine konu soruşturma sürecinde; tutuklandığı ve adli kontrol tedbiri uygulanmak sureti ile tahliyesine karar verildiği, adli sicil kaydında sabıkasına rastlanılmadığı, olay tarihinde Albay Rütbesi ile Bolu İl Jandarma Komutanı ve Garnizon Komutanı olarak görev yaptığı anlaşılan sanık hakkında, İl Jandarma komutanlığı ve bağlı birliklerinde darbe girişimine yönelik suç teşkil edecek bir davranış içine girilmediği de belirtilerek özetle; olay gecesi 22.30'da Komutan Yardımcısı Nuri tarafından önemli bir evrak geldiğinin bildirilmesi üzerine jandarma komutanlığına gittiği, evrakı okuyup incelediğinde kabul edilemez bulduğu, Ankara Bölge Komutan vekilini telefon ile aradığı, kendisi gibi düşünen Ankara'daki komutanın da "Emre uyma(ma)" talimatını verdiği, bu arada kendisini telefon ile arayan Vali'ye bir problem olmadığını, kendilerinin talimatı ile hareket edileceğini söylediği, kısa bir süre sonra Tugay Komutanı...'in saat: 23.00 gibi telefon ile arayarak emrin uygulanması, Vali ve Belediye Başkanının işten el çektirilmesi gerektiğinden gözaltı yaptırılması, Bolu Emniyet Müdürünün emre alınması, hatta gözaltına alınması talimatını verdiği, bu konuda görüş belirtmediği, bilahare alaya Tugay komutanı vekili ...'ın ve Albay ... ...’nın geldiği, birlikte emrin uygulanamaz olduğu, hiçbir harekete geçilmemesi, birlikteki askerlerin münferit hareketlerden uzak tutulması kararına vardıkları, saat: 00.30 sularında telefon ile Jandarma Genel Komutanlığı Kurmay Başkanı... ile görüştüğü ve yasadışı mesaja uyulmaması talimatını aldığı, kendisinden sonraki sıralı komutanların mesajı dikkate almaması için birliğinde kaldığı ve olumsuz hareketlere engel olmaya çalıştığı, bu arada Tugay Komutanı...'in 3-4 kez daha aradığı ve emir ve talimatlarına ne gibi işlem yapıldığını sorduğu, hiçbir işlem ve eylem yapılmadan sanığın gece 03.30 sularında Vali'ye gittiği ve gelişmeleri aktararak "Emrinizdeyiz, yasadışı bir işleme girmedik, sizin talimatlarınız doğrultusunda hareket edeceğiz" dediği, Darbe olayı kapsamında 23.07.2016 günü gözaltına alındığı, sosyal medya hesabında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, Bank Asya hesabının ve ByLock kaydının olmadığı, çocuklarının ve eşinin eğitim, dershane, okul vs. durumları ve FETÖ ile iltisakı olduğu düşünülen kişilerle bağlantılarını gösterir herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, 17.07.2016 tarihinde görevinden uzaklaştırıldığı ve 31.07.2016 tarihinde de meslekten çıkartıldığı, yasa dışı darbe olayına karışmadığı, sadece askerlerin kışlaya çağrılarak içtimasının alındığı ve nöbet yerlerinin dışardan saldırı ihtimaline karşı güçlendirildiği, saat: 03

. durumları ve FETÖ ile iltisakı olduğu düşünülen kişilerle bağlantılarını gösterir herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, 17.07.2016 tarihinde görevinden uzaklaştırıldığı ve 31.07.2016 tarihinde de meslekten çıkartıldığı, yasa dışı darbe olayına karışmadığı, sadece askerlerin kışlaya çağrılarak içtimasının alındığı ve nöbet yerlerinin dışardan saldırı ihtimaline karşı güçlendirildiği, saat: 03.00 gibi askerlere yatış izni verildiği, alaydan dışarı zırhlı araç çıkmadığı, silahlı bir eylem olmadığı, kendisine bağlı hiçbir kişi ve kuruluşa darbenin icrası konusunda emir ve talimat vermediği, Yurtta Sulh Konseyi tarafından gönderilen mesajın gelmesi üzerine Ankara'daki Bölge Komutan Yardımcısını, Valiyi ve Ankara'daki Kurmay Başkanı aradığı, ... ve ... ile alayda makamda görüşerek, emrin uygulanamaz olduğu ve hiçbir hareketlilik olmayacağını beyan ettiği, bu olayların tanık beyanlarıyla da anlaşıldığı belirtilerek, Hükumeti ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etmek ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından 10.01.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, fakat aynı tarihli 2016/6052 soruşturma, 2017/13 sayılı karar ile de; 5442 sayılı Kanunun 9 ve 11. maddeleri yine 2803 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, olay gecesi Vali ile yaptığı telefon görüşmesinde olayların ciddiyetini aktarmadığı, darbe girişimi ve bununla ilgili mesaj ve talimatlar konusunda ayrıntılı net bir bilgi vermediği, bu nedenle güvenlik önlemlerinin zamanında alınmasına, Emniyet ve Jandarma güçleri arasında işbirliği yapılmasına engel olduğu, ayrıntılı bilgiyi 16.07.2016 tarihinde 04:30-05:00 sularında verdiğinin anlaşılması nedeni ile görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçunu işlediği kanaati ile tefrik kararı verilerek 2017/247 soruşturma numarasına evrakın kaydedildiği ve atılı suçlar kapsamında 4483 sayılı Kanunun ilgili hükümleri uyarınca Valilik makamından soruşturma izni verilmesinin istenildiği, süreçte sanığın rütbesi, konumu ve durumu dikkate alınarak Mülkiye müfettişlerinde inceleme yapılmasının uygun görüldüğü anlaşılmıştır.