muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3826, Karar No: 2024/1440, Tarih: 13.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3826 E.  ,  2024/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1353 E., 2023/1387 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/675 E., 2023/275 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayet isteminde, şikayet olunanın bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde geçerli ve ayakta bir haczi bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunan vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; keza şikayet olunan tarafından bedeli paylaşıma konu taşınmaz için yatırılmış bir satış avansı ve geçerli satış talebi sunulmadığına göre, şikayet olunan vekilinin haczin ayakta olduğuna dair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 13.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5967, Karar No: 2012/24221, Tarih: 12.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5967 E.  ,  2012/24221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları, yerinde değil ise de;

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 5.10.2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda 26.12.2008 tanzim, 30.9.2009 vade, 2.780 TL miktarlı bono dışındaki bonolarda keşide yerinde her iki imzanında şirket kaşesi üzerine atılı olduğu görulmektedir.

Dosyada mevcut 17.4.2008 tarih ve 3129 yevmiye numaralı Kırıkkale 2. Noterliğince düzenlenmiş imza sirkulerinin incelenmesinde; senetlerin tanzim tarihi itibariyle H.. T..'un borçlu şirketi münferiden temsile yetkili olduğu görülmektedir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur.

Bu durumda 26.12.2008 tanzim, 30.9.2009 vade, 2.780 TL miktarlı bono dışındaki bonolar yönunden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken aval sıfatıyla imzası bulunan şirket yetkilisini şahsen sorumlu tutacak şekilde yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/279, Karar No: 2018/6544, Tarih: 05.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/279 E.  ,  2018/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'ın üzerine atılı bulunan suçun mağduru ...'a yönelik TCK 149/1-a maddeye nümas şekilde nitelikli yağma ile sırf saldırı amaçlı bıçak taşımak suretiyle 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesine muhalefet suçlarından, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği ve ceza sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, TCK 31/2 maddenin ilk cümlesi, CMK 223/3-a maddesi uyarınca bu suçlardan sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Sanık hakkında TCK 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 5/1-a maddesi gereği takdiren danışmanlık tedbiri uygulanmasına,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 21.04.2014 tarihli raporunda "18.04.2014 tarihinde küçüğün cezai sorumluluğunu azaltacak veya ortadan kaldıracak düzeyde akıl hastalığı, kişilik bozukluğu veya çocukluk dönemi piskopatolojisine ait bulgu tespit edilemediği, ancak 18.04.2014 tarihinde işlediği isnat edilen bıçakla yağma ve sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçunun hukuki sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği konusunda, içinde bulunduğu aile koşulları, sosyal ve ekonomik koşullar ile psikolojik ve eğitim durumu hakkında uzman kişilerce hazırlanacak rapor eşliğinde mahkemesince karar verilmesinin uygun olacağı" görüşünün bildirildiği, yargılama sırasında alınan 23.02.2015 tarihli Sosyal Hizmet Uzmanı raporuna göre; ..."mevcut durumda çocuğun, işlediği iddia olunan silahla yağma, sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçlarının hukuki anlam ve sonucunun bilincinde olamayabileceği, buna göre davranışlarını sağlıklı yönlendiremeyebileceği kanaatlerine varıldığının" belirtildiğinin

anlaşılması karşısında; birbiriyle çelişen raporlar arasındaki çelişkinin, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınıp giderilmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/364, Karar No: 2016/1866, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/364 E.  ,  2016/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tazminat istemi reddedilip, itirazın iptali yönünden kısmen kabul yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 09.11.2010 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %40’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (3) nolu bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak, yerine, “kabul edilen takip tutarı üzerinden %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 15.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5100, Karar No: 2014/429, Tarih: 03.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5100 E.  ,  2014/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜM : Uyarlama sonucu;

- ...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- ...'yı yağmalamaktan 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

- 765 sayılı TCK.nun 73.maddesi uyarınca içtima yapılarak 1 yıl geceli-gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında maktul ...'yı nitelikli öldürme ve yağma suçlarından 765 sayılı TCK’nun 450/7, 59/2, 31, 33, 497/1, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.09.2003 tarihinde ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin suçların niteliğine vesaireye, katılanlar vekilinin takdiri indirim ve içtima hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, hükmolunan ceza miktarlarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Uyarlama yargılaması sonucunda kurulan yeni hükümle uyarlamaya konu kesinleşmiş hükmün tüm neticeleri ile birlikte ortadan kalktığı bu nedenle yargılama gideri ile vekalet ücretine ilişkin olarak da yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "daha önce karar verilmiş ve kesinleşmiş olduğu" gerekçe gösterilmek suretiyle bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün (8) numaralı bendinin tümüyle çıkartılarak yerine "hüküm tarihi olan 24.09.2002 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 480,00.TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine, ayrıca yargılama nedeni ile ile yapılan toplam 185,05.TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile Devlet Hazinesine irat kaydına" ibarelerinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6111, Karar No: 2017/5214, Tarih: 13.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6111 E.  ,  2017/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, yangın sezonu tabir edilen 01 Haziran-31 Ekim dönemlerinde ve bunun bir ay öncesi ve bir ay sonrası günün 24 saatinde çıkacak işi beklemek suretiyle çalıştığını belirterek fazla mesai ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya emekli olduğu tarihte toplu iş sözleşmesi ve mevzuat gereği tüm haklarının ödendiğini, işvereni ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarına ve dosyada mevcut delil durumuna göre istekler hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İş sözleşmesinin işçinin yaşlılık aylığı almaya hak kazanması üzerine son bulduğu ihtilafsızdır. İçeriğinde tüm çalışma süresine ilişkin olduğu, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretlerini aldığını belirtilen ibraname davalı delilleri arasında dosyaya sunulmuş, işçinin dava konusu ettiği tüm hak ve alacaklarının ödendiği savunulmuştur. Yargılama sırasında işçi tarafından ibraname üzerindeki imza inkar edilmemiş, bir irade fesadı hali de iddia ve ispat olunmamıştır. Davalı tarafından cevap dilekçesinde dava konusu alacakların doğmadığına yönelik bir savunma getirilmemiş olup, alacağın ödendiği beyan edildiğinden, ibranamenin savunma ile çelişkili olduğu gerekçesi yerinde değildir. Nitekim, Dairemizin 2013/20148 esas ve aynı yıla ait 6000, 7711, 7739 esas sayılı dava dosyaları da aynı mahiyette olup, mahkemece davanın kabulüne yönelik verilen kararlar geçerli bir ibranamenin bulunduğu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Açıklanan nedenlerle, Mahkemece ibranameye değer verilerek fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine ....03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9142, Karar No: 2025/10447, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/9142 E.  ,  2025/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/712 E., 2024/276 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/51 E., 2022/125 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/547, Karar No: 2023/261, Tarih: 04.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/547 E.  ,  2023/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2016/321224

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 9-50

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2001 tarihli ve 1335 sayılı iddianamesi ile bankacılık zimmeti suçundan açılan kamu davasında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince 19.02.2004 tarih ve 1-89 sayı ile görevsizlik kararı verilerek dosya ihtisas mahkemesi olan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş olup İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince 04.07.2005 tarih ve 43-55 sayı ile sanık ...'ın 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 22/3-2. cümlesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80, 59, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 10 yıl 4 ay 13 gün hapis ve 103.508.000 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin verilen hükmün, sanık müdafii, katılanlar Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile ... vekilleri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 7. Ceza Dairesince 14.06.2006 tarih ve 13562-11585 sayı ile; sanık ... hakkında ihtilasen zimmet suçundan Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmünün eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yargılama yapan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi 26.07.2006 tarih ve 65-76 sayı ile önceki hükümde direnmiş, hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2006 tarihli ve 314071 sayılı bozma istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmiş ve 09.10.2007 tarih ve 336-198 sayı ile; İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkmesinin 26.07.2006 tarihli ve 65-76 sayılı direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen bozma kararı üzerine yargılama yapan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince 03.10.2011 tarih ve 13-55 sayı ile; sanığın varsayımsal banka zimmeti suçundan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/3-5 ile 765 sayılı TCK'nın 80, 59, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 3 gün hapis ve 45.254.851 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kamu hizmetlerinden mahrumiyetine, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince 17.12.2012 tarih ve 2927-31011 sayı ile sanığın eyleminin basit bankacılık zimmeti suçu kapsamında kaldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.