muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7287, Karar No: 2022/8794, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7287 E.  ,  2022/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.02.2021 tarih ve 2017/1156 E. - 2021/203 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.07.2013 tarihinde Astroyal Spor ve Turizm İşletmeleri Ltd. Şti’nin hisselerini devraldığını, 16.07.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, 02.07.2013 tarihli toplantıda ...'ın tek başına 10 yıllığına müdür seçildiğini, 4 aylık süreçte ödenmeyen senetlerden ötürü şirkete haciz geldiğini, hacizler dolayısıyla şirket bünyesindeki işletmenin zarar ettiğini, bu olaylar üzerine müvekkilinin 30.10.2013 tarihinde 31866 yevmiye numaralı ihtarla şirket ortağı olarak şirkete ait tüm bilgi, belge ve ticari defterleri inceleme talebinde bulunduğunu, şirketin müvekkiline hesap çıktısı ibraz ettiğini, hesap çıktısının çelişkilerle dolu olduğunu, şirket bünyesinde işletilen spor salonundan elde edilen gelirle hesap özeti olarak gönderilen ve işletmeden elde edildiği iddia edilen gelirin birbiriyle örtüşmediğinin tespit edildiğini, SSK'ye ödeme yapmadığını, elektrik abonmanlığı sözleşmesinin olmadığını, doğal gaz ödemelerinin gecikmeli yapılması nedeniyle kesintiye uğradığını ve borcu yeniden yapılandırıp kuruma iki adet çek verdiğinin tespit edildiğini, davalının ortağı olduğu aile şirketinden yüklü miktarda borç alıp dava konusu şirketi hukuki sebebi belirli olmayan ağır bir borcun altına soktuğunu belirterek 6102 sayılı TTK'nın 630/2-3 maddesi uyarınca davalının şirket müdürlüğünden azline, şirket ortaklarından veya çalışanlarından birinin kayyım olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının olumsuz davranışları ile şirkete mali ve idari yönden zarar verdiğini, iş yeri içinde kullanılan şirket hesabına dahil olan pos cihazını kullanmayarak başka pos cihazı üzerinden tahsilat yapma ve bu tahsilatları şirket hesabına yansıtmama gibi davranışlar içerisine girdiğini, işyerini mesul müdürden izinsiz kapattığını, davacı aleyhinde Bakırköy 11. ATM'nin 2013/506 esas sayılı dosyasında ortaklıktan çıkarılma davası görüldüğünü, iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre şirkette ait elektrik ve doğal gaz borçlarının ödenmemesi nedeniyle kesik olduğu, tüm aletlerin elektrikle çalıştığı, aydınlatmanın olmadığı, havuz, sauna, hamam için doğal gaza ihtiyaç olduğundan şirket üyelerine hizmet veremediği, şirket ön muhasebesi şirket merkezinde tutulmasına rağmen bilgisayarların sökülüp götürüldüğü, üye kayıtları ve envanter, kasa sayımı yapılamadığı, şirketin gayrı faal olduğu, şirkete ait belge ve bilgilerin

kayyıma verilmediği, TTK’nın 625. maddesi uyarınca limited şirket müdürünün görev ve yükümlülükleri göz önünde bulundurulduğunda şirketin mevcut tespit olunan durumunun şirket müdürünün görev ve sorumlulukları ile bağdaşmadığı anlaşılmakla azil şartlarının gerçekleştiği, davalı şirket müdürünün şirketin mali açıdan denetlenebilmesi yönünde özen yükümlülüğü ve yasanın şirket müdürüne yüklediği görevlerini ihmal ettiği, şirketin çalışamaz hale geldiği, bu hususun kayyım raporlarıyla doğrulandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının müdürlük görevinden azline, kayyım ...'nın görevinin yönetim kayyımı olarak yeni müdür seçilinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Dava, davalının limited şirket müdürlüğünden azli ve şirkete kayyım atanması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı 01.07.2013 tarihinde Astroyal Spor ve Turizm İşletmeleri Ltd. Şti'nin hisselerini devralmış, 02.07.2013 tarihli toplantıda davalı ...'ın tek başına10 yıllığına müdür olarak atanmasına karar verilmiş, davacı 30.10.2013 tarihli ihtarname ile şirketle ilgili bilgi istemiş, işbu dava ise davalının müdür olarak atanmasından yaklaşık 4,5 ay sonra 19.11.2013 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece, 03.03.2014 tarihli celse ara kararı gereğince şirket müdürünün iş ve eylemlerinin denetlenmesi ve kararlarının onaylanması amacıyla kayyım atanmış, kayyımlar yargılama sürecinde 20.03.2014 havale tarihli ve 24.06.2014 havale tarihli raporları düzenlemişlerdir.

Mahkemece, 03.03.2014 tarihli celse ara kararı gereğince şirket müdürünün iş ve eylemlerinin denetlenmesi ve kararlarının onaylanması amacıyla kayyım atanmış, kayyımlar yargılama sürecinde 20.03.2014 havale tarihli ve 24.06.2014 havale tarihli raporları düzenlemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 01.10.2015 tarihli ilk kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 19.09.2017 tarih, 2016/1875 E. 2017/4526K. sayılı ilamı ile mahkemece atanan kayyımların verdiği iki adet kayyım raporuna dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek davalı yöneticinin azline karar verildiği, davanın 19/11/2013 tarihinde açılıp kayyımların düzenlemiş olduğu 20.03.2014 havale tarihli rapora göre şirketin elektrik ve doğal gaz borçlarının ödenmemesi sebebiyle işletmenin gayrı faal durumda olduğu, 24.06.2014 havale tarihli kayyım raporunda ise şirketin defterleri üzerinde inceleme yapılması için davalı tarafa süre verilmesine rağmen defterlerin tesliminden imtina edildiği ve gerekli incelemenin yapılamadığının belirtildiği, 6102 sayılı TTK'nın 630/2maddesinde gösterilen haklı sebebin dava tarihi itibariyle mevcut olması gerektiği, gerek kayyım raporları gerekse kayyım raporlarına dayanan bilirkişi raporundan bu hususun anlaşılamadığı, ayrıca şirket aleyhine icra takiplerinin bulunması şirket müdürünün azil sebebi olarak kabul edilmiş ise de bu takiplerin dayanağı borçların nasıl ve hangi tarihte oluştuğu,şirketin likiditesi mevcut olmasına rağmen yönetimin ödeme yapmaktan imtina edip etmediği hususları dahi incelenmeden, "mahkemece davanın devamı sırasında tedbiren atanan ve mahkemece verilen görev zimnında düzenlenen kayyım raporlarına istinaden" karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, daha önceki bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak mahkemece bozma ilamı sonrasında alınan ek raporda şirket aleyhine yürütülen icra takip dosyaları incelenmiş, dosyaya bildirilen 11 adet takip dosyasının borçlarının 2013 yılına ait kambiyo ve GSM faturasından kaynaklandığı, borçluların ... ve Astroyal Spor ve Tur. Ltd. Şti. olduğu, söz konusu dosyaların takipsizlikle kapandığı, kaydi değerler göz önüne alındığında 31.12.2013 tarihi itibariyle şirketin kaydi değerleri (+) 18.271,79 TL olup borca batık durumda olmadığı, şirketin mal varlığının borçlarını ödeyebilecek durumda olmasına karşılık borçların ödenmediği, likit durumun tespit edilemediği ancak kök rapordaki görüşleri geçerli olup dosyada mevcut kayyım raporlarındaki tespitler de nazara alınmak suretiyle azil şartlarının gerçekleştiği yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

Mahkeme uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında açıkça 6102 sayılı TTK'nın 630/2 maddesinde gösterilen haklı sebeplerin dava tarihi itibariyle mevcut olması gerektiği, gerek kayyım raporları gerekse kayyım raporlarına dayanarak düzenlenen kök bilirkişi raporundan bu hususun anlaşılamadığı belirtilmiş olmasına rağmen bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda yine yargılama sırasında atanan kayyım raporlarına dayanılarak azil koşullarının oluştuğu görüşü bildirilmiştir.

Yine azil sebebi olarak kabul edilen icra takiplerinin dayanağı borçların nasıl ve hangi tarihte oluştuğu konusunda yapılan inceleme neticesinde bu borçların davalı ile bağlantısı somut olarak ortaya konulmadığı gibi söz konusu takip dosyalarının da takipsizlikle kapandığı anlaşılmıştır.

Buna göre azli gerektiren haklı sebeplerin dava tarihi itibariyle varlığını ispat yükünün davacıda olduğu, müdürün azline gerekçe gösterilen icra takiplerinin davalının müdür olarak görev yaptığı tarihte müdürün eylemleri nedeniyle doğduğu somut delillerle ispatlanmadığı gibi şirketin/borca batıklık durumu da bulunmadığı nazara alındığında davalı müdürün azlini gerektiren koşulların dava tarihi itibariyle oluştuğunun ispatlanamadığı düşüncesinde olduğumdan, davanın kabulüne dair karar onayan Daire çoğunluğunun görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/7882, Karar No: 2014/1887, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7882 E.  ,  2014/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanıklardan Mahmut Ilhan'ın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4920, Karar No: 2014/27741, Tarih: 08.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4920 E.  ,  2014/27741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/273756

MAHKEMESİ : Pendik 1.Sulh/İstanbul Anadolu 30. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2012/57 (E) ve 2013/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ile müştekinin 20.11.2008 tarihinde resmen boşandıklarının nüfus kayıt belgesi ile anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1887, Karar No: 2017/5636, Tarih: 03.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1887 E.  ,  2017/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerindeki çalışmalarının tam aylar için 30 gün, ayı tamalayan çalışmalarının ise bittiği döneme kadar kesintisiz sürdüğünün tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı ... Bakanlığına bağlı ... Merkezi Müdürlüğünde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını belirterek, Kuruma bildirilen işe giriş ve çıkış tarihleri arasında her ay 30 gün çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Mahkemece 18.04.2012 tarihli karar ile davanın kabulüne hükmedilmiş,Dairemiz tarafından 16.12.2013 tarihinde, 2012/12360 E. - 2013/24039 K. sayılı ilam ile; “davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığını ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığını ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, davacının çalışmalarının tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu netliğe kavuşturulmalı,daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği” belirtilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra, bozma ilamında belirtilen şekilde yazışmalar yapılmış, ilgili ... Merkezi Müdürlüklerinden bozma ilamında belirtilen evraklar getirtilmiş ve dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fiili çalışma günleri hesaplanırken, günde 7 ve 8 saat girilen günler tam gün, 6 saat derse girilen günlerde 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Buna göre; bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında açıkça, “davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği” belirtilmiştir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada mevcut belgelere göre davacının günlük 7 saat derse girdiği günlerin tam gün olarak kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, Dairemizin 16.12.2013 tarih, 2012/12360 E. - 2013/24039 K. sayılı ilamında belirtilen şekilde 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/07/20017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6592, Karar No: 2024/10030, Tarih: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6592 E.  ,  2024/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1018 E., 2023/1568 K

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afşin İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/171 E., 2023/297 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Elektrik Üretim AŞ Genel Müdürlüğü (EÜAŞ) ... B Termik santrallerinde teknik personel olarak istihdam edildiğini, yüklenici firmalar ile EÜAŞ arasındaki ilişki hizmet alımı olarak adlandırılmakla birlikte, bu ilişkiye dayanak olan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki "hizmet" olarak tanımlanan hiçbir faaliyetin yürütülmediğini, fiilen yürütülen faaliyetin tamamen yüklenici firmaların davalı ...'a işçi temin etmesinden ibaret olduğunu, Hizmet Alımı Teknik Şartnamesi incelendiğinde; yüklenici işçilerinin işletme tarafından yönetildiği, işletmenin asıl işini kendileri ile aynı eğitim ve statüde olan (mühendis, teknisyen, tekniker, usta işçi ve işçilerle) işletme işçileri ile beraber yaptıkları, asıl iş için gerekli olan tüm malzeme ve çalışma yerlerinin işletme tarafından sağlandığının görüleceğini, davalı işletme ile firmalar arasında imzalanan Hizmet Alım Sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde belirtilen asıl işveren alt işveren ilişkisine dayanmakta ise de fiilî durumun davalı işletmeye işçi temini olup asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarını içermediğini ileri sürerek davalı ...'ın dava dışı alt işveren şirketler ile yaptığı hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeni ile geçersiz olduğunun ve müvekkilinin başlangıçtan itibaren EÜAŞ'ın işçisi olduğunun tespiti ile ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu işin müvekkili Kurumun asıl işi olmadığını, davacının müvekkili Şirket işçisi olmadığı gibi sorumluluklarının da aynı olmadığını, bu nedenle aynı sorumluluğa sahip olamayan işçilerin de aynı ücret ve hakları talep etmelerinin doğru olmadığını, anılan kanun uyarınca davacı işçinin baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmasının mümkün olmadığını, davacının talebinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, dava konusu sözleşmelerde muvazaanın hiçbir şartının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının EÜAŞ ... B Termik Santrali İşletme Müdürlüğünün ihtiyacı olan "EÜAŞ ... B Termik Santrali İşletme Müdürlüğü Mekanik Bakım, Ölçü-Kontrol Bakım ve Elektrik Bakım İşlerinin --- Gün Süreli ve ---- Personel ile Yaptırılması Hizmet Alımı" işi kapsamında 17.04.2007 ile dava tarihi olan 23.09.2019 tarihi arasında türbin bakımcısı olarak bakım-onarım statüsünde, hizmet alım sözleşmesinde belirlenen iş tanımına uygun olarak çalıştığı, davalı ...'ta aynı işi yapan kadrolu işçilerinin bulunmadığı, yapılan işin asıl işin bir parçası olduğu ve kullanılan malzemelerin EÜAŞ tarafından karşılandığı ayrıca teknolojik olarak uzmanlık gerektirmediği, bu nedenle davacının muvazaalı olarak çalıştırıldığı ve 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'dan (6772 sayılı Kanun) kaynaklanan ilave tediye alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; muvazaaya ilişkin tespitin hatalı olduğunu, kamu işçisi sıfatı kazanmadığı hâlde davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiği yönünde karar verilmesinin doğru olmadığını, ilave tediye ödemesinin sendikal bir hak olup sendikasız işçi için ilave tediye ücreti hesaplaması yapılmasının hatalı olduğunu, en fazla 26 günlük yevmiye ücreti üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, zamanaşımı def'inin değerlendirilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç